PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/171
ze dne 4. února 2015
o některých aspektech postupu vydávání licencí železničním podnikům
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/34/EU ze dne 21. listopadu 2012 o vytvoření jednotného evropského železničního prostoru (1), a zejména na čl. 17 odst. 5 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Doporučení Komise ze dne 7. dubna 2004 o používání společného evropského vzoru pro licenční doklady vydané v souladu se směrnicí Rady 95/18/ES o vydávání licencí železničním podnikům (2) doporučilo používání standardního vzoru pro licenční doklady vydávané vnitrostátními orgány vydávajícími licence.
(2)
Podle článku 23 směrnice 2012/34/EU platí licence vydané vnitrostátními orgány vydávajícími licence na celém území Unie. Vnitrostátní orgány vydávající licence by měly informovat Evropskou agenturu pro železnice o licencích, které byly vydány, pozastaveny, odebrány nebo změněny a ta by měla v souladu s tím informovat ostatní členské státy. Společná šablona pro licence by usnadnila práci vnitrostátním orgánům vydávajícím licence a Evropské agentuře pro železnice a zajistila by snazší přístup k informacím o licencích všem zúčastněným stranám, zejména orgánům vydávajícím licence z ostatních členských států a provozovatelům infrastruktury.
(3)
Všechny nezbytné informace, které potvrzují, že danému železničnímu podniku je pravidelně vydávána licence pro určitý druh železničních dopravních služeb, mohou být obsaženy ve standardizovaném dokladu. Standardní šablona pro licenční doklad by usnadnila zveřejňování všech důležitých informací o licencích na internetové stránce Evropské agentury pro železnice. Standardní vzor by mohl být v budoucnu měněn v závislosti na zkušenostech s jeho používáním a na vývoji potřeb dalších informací o licencích.
(4)
Podmínky, za kterých mohou být splněny požadavky uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU týkající se pokrytí občanskoprávní odpovědnosti, se mohou mezi členskými státy lišit v závislosti na vnitrostátních právních předpisech. Důkaz, že železniční podnik splňuje tyto vnitrostátní požadavky by měl být uveden v příloze licenčního dokladu. Za tímto účelem by měla být pro tuto přílohu použita standardní šablona. V případě, že železniční podnik hodlá provozovat své činnosti ve dvou nebo více členských státech, pokrytí občanskoprávní odpovědnosti pro každý z těchto členských států by mělo být uvedeno v další příloze, kterou by měl poskytnout orgán vydávající licence v dalším členském státě, ve kterém železniční podnik hodlá své činnosti provozovat.
(5)
Orgány vydávající licence mohou snížit své administrativní náklady, úroveň licenčních poplatků a zkrátit dobu pro přijetí rozhodnutí o žádosti o licenci, pokud si budou rychle vyměňovat potřebné údaje s ostatními orgány a jinými veřejnými či soukromými subjekty.
(6)
Kvůli malému pohybu na trhu nejsou v některých členských státech po dobu jednoho roku nebo více po sobě jdoucích let přijímána žádná rozhodnutí o vydání licence. Vysoké poplatky zároveň mohou pro železniční podniky představovat překážku vstupu na trh.
(7)
Na železniční podniky, které žádají o novou licenci, by se neměly vztahovat méně příznivé podmínky pro vydávání licencí než na železniční podniky, které již na trhu provozují činnost.
(8)
Zbytečná administrativní zátěž orgánů vydávajících licence a podniků by měla být snížena přísným omezením požadavků na podmínky stanovené ve směrnici 2012/34/EU.
(9)
Orgány vydávající licence nemají povinnost vyžadovat od železničního podniku licenční poplatek. Členské státy však mohou rozhodnout o zavedení takového poplatku za činnost prováděnou orgány vydávajícími licence při posuzování žádosti. V takovém případě by licenční poplatek měl být nediskriminační, měl by být skutečně vybírán od všech podniků žádajících o licenci a vycházet ze skutečné pracovní zátěže orgánu vydávajícího licence. Jestliže licenční poplatek překročí částku 5 000 EUR, orgán vydávající licence by měl v potvrzení o zaplacení poplatku uvést počet vynaložených člověkohodin a výdaje.
(10)
Ve snaze vytvořit rovné podmínky mezi železničními podniky byly směrnicí 2012/34/EU zrušeny některé úpravy, které nejsou slučitelné se zlepšenými tržními podmínkami, kdy železniční podniky musí být pojištěny nebo mít odpovídající záruky za tržních podmínek. Orgány vydávající licence by měly být vyzvány, aby ověřily provádění revidovaných podmínek ve spolupráci s dalšími orgány členských států.
(11)
Udělení licence železničnímu podniku by nemělo být podmíněno tím, že je držitelem osvědčení o bezpečnosti podle čl. 10 směrnice 2004/49/ES Evropského parlamentu a Rady. (3)
(12)
Nové železniční podniky jsou pro hospodářskou soutěž velmi důležité, ale mohou mít praktické obtíže předložit záznamy o své finanční způsobilosti, která jim umožní realisticky odhadnout jejich závazky na dobu dvanácti měsíců v budoucnu podle čl. 20 odst. 1 a 2 směrnice 2012/34/EU. Zatímco zákonodárci EU vytvořili možnost zjednodušeného dokladu pro některé menší letecké dopravce podle čl. 5 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1008/2008 (4), postup získání licence může zohlednit tyto praktické obtíže zmírněním postupu k prokázání finanční způsobilosti pro železniční podniky, které žádají o licenci.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 62 odst. 1 směrnice 2012/34/EU,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobné náležitosti pro použití společné šablony pro licenční doklad. Rovněž stanoví některé aspekty postupu pro udělování licence.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se „licenčním dokladem“ rozumí vyplněná a řádně podepsaná společná šablona, jak je stanovena v příloze I a II tohoto nařízení, která má být předložena Evropské agentuře pro železnice.
Článek 3
Použití společné šablony pro licenční doklad
1. Licence vydané v souladu s kapitolou III směrnice 2012/34/EU mají standardní podobu podle vzoru stanoveného v příloze I a II tohoto nařízení.
V případě vydání nové licence orgán vydávající licence přidělí číslo oznámení licence ES podle harmonizovaného systému číslování, tzv. EU identifikační číslo (EIČ), jak je stanoveno v dodatku 2 rozhodnutí Komise 2007/756/ES (5).
Pokaždé, když je licence udělena, změněna způsobem relevantním vzhledem k licenčnímu dokladu, pozastavena, odebrána nebo nahrazena dočasnou licencí, vypracuje orgán vydávající licence licenční doklad na základě tohoto vzoru.
2. Orgány vydávající licence informují Evropskou agenturu pro železnice v souladu s čl. 24 odst. 8 směrnice 2012/34/EU a předají kopii licenčního dokladu, jak je stanoveno v komunikačním protokolu, který si mezi sebou dohodly.
3. Informace o finančním pokrytí občanskoprávní odpovědnosti uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU musí být uvedeny v příloze licenčního dokladu s využitím standardního vzoru stanoveného v příloze II tohoto nařízení. Orgán vydávající licenci připojí přílohu k licenčnímu dokladu. Tato příloha musí být označena číslem jedna (1).
4. Na základě informací uvedených v přílohách týkajících se odpovědnosti,jak jsou stanoveny v příloze II tohoto nařízení, orgán vydávající licenci v určitém členském státě nebo provozovatel infrastruktury může zkontrolovat, zda je pokrytí občanskoprávní odpovědnosti přijaté železničním podnikem a schválené jinými orgány vydávajícími licence v tomto konkrétním členském státě dostatečné. Pokud orgán vydávající licence zjistí, že úroveň pokrytí je nedostatečná, může železniční podnik požádat, aby uzavřel dodatečné pokrytí. Železniční podnik musí orgánu vydávajícímu licence poskytnout požadované informace ohledně svého pokrytí.
5. Jakmile je orgán vydávající licence s pokrytím spokojen, uvědomí Evropskou agenturu pro železnice a aktualizuje stávající přílohu sdělenou orgánem vydávajícím licence téhož členského státu nebo přidá další přílohu k licenci s využitím standardního formátu stanoveného v této příloze II a této příloze přiřadí další číslo (2, 3, 4 atd.).
6. V každé příloze týkající se odpovědnosti musí být uvedena částka, rozsah, jako je místní oblast působnosti nebo druhy služeb, a datum zahájení a případně ukončení platnosti pokrytí. Číslo oznámení licence musí být uvedeno v každé příloze, aby byla zřejmá jasná souvislost s železničním podnikem, kterému byla vydána licence. Pokud je orgán vydávající licenci informován o změně v pokrytí občanskoprávní odpovědnosti, sestaví aktualizovanou přílohu a předá ji Evropské agentuře pro železnice.
Článek 4
Licenční poplatky
Členské státy mohou za posouzení každé žádosti požadovat licenční poplatek. Licenční poplatky musí být uplatňovány nediskriminačním způsobem.
Článek 5
Některé aspekty týkající se požadavků na pokrytí občanskoprávní odpovědnosti a přiměřené záruky
1. Orgán vydávající licence zveřejní minimální požadované úrovně pokrytí, včetně případů, kdy je částka takového pokrytí stanovena vnitrostátními právními předpisy.
2. Orgán vydávající licence nesmí požadovat, aby pokrytí nabylo účinku předtím, než železniční podnik zahájí svůj provoz vlaků.
3. Nejpozději do 25. srpna 2015 orgán vydávající licence, který licenci vydal, požádá všechny licencované železniční podniky o předložení důkazů o úrovni a rozsahu jejich stávajícího pokrytí odpovědnosti v případě nehody s výjimkou případů, kdy tyto podniky již uzavřely smlouvu o pojištění nebo pokud orgán již tyto informace má k dispozici. Orgán může takový důkaz od železničních podniků požadovat také v případě, že má pochybnosti, zda jejich pokrytí splňuje požadavky uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU.
4. V případě, že podnik neprokáže, že je přiměřeně pojištěn, avšak má přiměřené záruky pokrytí, orgán vydávající licence, případně po konzultaci s regulačním subjektem, prověří, zda podmínky, za kterých podnik uvedené záruky získal, odpovídají tržním podmínkám, které by získal jakýkoli jiný podnik při stejné úrovni finanční způsobilosti a expozice.
5. Pokud orgán vydávající licence pozastaví licenci v souladu s čl. 24 odst. 1 směrnice 2012/34/EU, nebo vydá dočasnou licenci v souladu s čl. 24 odst. 3 uvedené směrnice, informuje o tom všechny ostatní příslušné orgány uvedené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1370/2007 (6), o kterých ví, že s nimi železniční podnik uzavřel smlouvy na poskytování služeb. Pokud má orgán vydávající licence pochybnosti ohledně slučitelnosti záruk pro pokrytí odpovědnosti s pravidly Unie v oblasti státní podpory, může předat nezbytné informace orgánům odpovědným za kontrolu těchto pravidel státní podpory.
Článek 6
Vztah k osvědčením o bezpečnosti
1. Udělení licence podniku nesmí být podmíněno tím, aby podnik byl držitelem osvědčení o bezpečnosti podle článku 10 směrnice 2004/49/ES.
2. Pokud podnik držitelem osvědčení o bezpečnosti je, orgán vydávající licence při udělování licence nekontroluje požadavky na osvědčení o bezpečnosti.
Článek 7
Některé aspekty postupu vydávání licence
1. Orgán vydávající licence do jednoho měsíce od obdržení žádosti informuje podnik, že spis je úplný, nebo požádá o doplňující informace. Tato lhůta může být za výjimečných okolností prodloužena o dva týdny, o čemž je podnik informován. Po obdržení doplňujících informací orgán vydávající licence nejpozději do jednoho měsíce informuje podnik, zda je spis úplný.
2. Orgán vydávající licence může vyžadovat pouze doklady uvedené v kapitole III směrnice 2012/34/EU nebo doklady vyžadované vnitrostátními právními předpisy. Orgán vydávající licence zveřejní seznam všech dokladů a jejich obsahu a od podniků nesmí žádné další doklady požadovat. Jestliže je seznam aktualizován a zveřejněn, podniky se mohou i nadále odvolávat na dřívější seznam, pokud jde o žádosti podané před jeho aktualizací.
3. Vůči podnikům, jejichž roční příjem z činností v železniční přepravě je nižší než 5 milionů EUR, může orgán vydávající licence považovat požadavek týkající se jejich schopnosti plnit současné i možné budoucí závazky po dobu 12 měsíců od začátku provozu v souladu s čl. 20 odst. 1 směrnice 2012/34/EU za splněný, pokud podnik může prokázat, že jeho vlastní čistý kapitál činí nejméně 100 000 EUR, nebo částku dohodnutou s regulačním subjektem. Orgán vydávající licence tuto částku zveřejní.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne 16. června 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. února 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/171 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Φεβρουαρίου 2015
σχετικά με ορισμένες πτυχές της διαδικασίας αδειοδότησης των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (1), και ιδίως το άρθρο 17 παράγραφος 5,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στη σύσταση της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη χρήση κοινού ευρωπαϊκού υποδείγματος για τις άδειες που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις (2), συνιστάται η χρήση του τυποποιημένου εντύπου για τις άδειες που εκδίδουν οι εθνικές αρχές αδειοδότησης.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 23 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ οι άδειες τις οποίες εκδίδουν οι εθνικές αρχές αδειοδότησης ισχύουν στο σύνολο του εδάφους της Ένωσης. Οι εθνικές αρχές αδειοδότησης οφείλουν να ενημερώνουν τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων για τις άδειες που έχουν εκδοθεί, ανασταλεί, ανακληθεί ή τροποποιηθεί, και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Σιδηροδρόμων πρέπει να ενημερώνει αναλόγως τα άλλα κράτη μέλη. Το κοινό υπόδειγμα αδείας αναμένεται ότι θα διευκολύνει το έργο των εθνικών αρχών αδειοδότησης και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων και ότι θα καταστήσει πιο εύκολη την πρόσβαση για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε πληροφορίες σχετικές με τις άδειες, και ιδίως για τις αρχές αδειοδότησης των λοιπών κρατών μελών και τους διαχειριστές υποδομής.
(3)
Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, με τις οποίες επιβεβαιώνεται ότι συγκεκριμένη σιδηροδρομική επιχείρηση έχει αδειοδοτηθεί νόμιμα για ορισμένο τύπο σιδηροδρομικών μεταφορών, είναι δυνατόν να περιληφθούν σε τυποποιημένο έγγραφο. Το τυποποιημένο υπόδειγμα αδείας αναμένεται ότι θα διευκολύνει τη δημοσίευση όλων των σχετικών με τις άδειες πληροφοριών στον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων. Το τυποποιημένο μορφότυπο ενδέχεται να τροποποιηθεί στο μέλλον με βάση την πείρα από τη χρήση του και την εξέλιξη των αναγκών για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις άδειες.
(4)
Οι όροι βάσει των οποίων είναι δυνατόν να πληρούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ σχετικά με την κάλυψη της αστικής ευθύνης ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών ανάλογα με την εθνική νομοθεσία. Πρέπει να προβλεφθεί η επισύναψη παραρτήματος στο έγγραφο της αδείας με τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η σιδηροδρομική επιχείρηση πληροί τις εν λόγω εθνικές απαιτήσεις. Προς τον σκοπό αυτό, πρέπει να χρησιμοποιείται το τυποποιημένο υπόδειγμα για το επισυναπτόμενο παράρτημα. Σε περίπτωση που η σιδηροδρομική επιχείρηση επιθυμεί να ασκεί τις δραστηριότητές της σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, η κάλυψη της αστικής ευθύνης για καθένα από τα κράτη μέλη πρέπει να αναφέρεται σε πρόσθετο παράρτημα, το οποίο πρέπει να χορηγεί η αρχή αδειοδότησης στο πρόσθετο κράτος μέλος στο οποίο η σιδηροδρομική επιχείρηση επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί.
(5)
Οι αρχές αδειοδότησης μπορούν να μειώσουν το οικείο διοικητικό κόστος, το ύψος των τελών έκδοσης αδείας και τον χρόνο λήψης απόφασης για αίτηση χορήγησης άδειας εάν είναι ταχεία η ανταλλαγή των αναγκαίων δεδομένων με άλλες αρχές και άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς.
(6)
Λόγω της χαμηλής κίνησης στην αγορά, σε ορισμένα κράτη μέλη δεν λαμβάνονται αποφάσεις αδειοδότησης για ένα ή περισσότερα διαδοχικά έτη. Ταυτόχρονα, τα υψηλά τέλη ενδέχεται να συνιστούν εμπόδιο στην είσοδο σιδηροδρομικών επιχειρήσεων στην αγορά.
(7)
Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση για νέα άδεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν λιγότερο ευνοϊκούς όρους αδειοδότησης από τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ήδη στην αγορά.
(8)
Ο περιττός διοικητικός φόρτος που επιβάλλεται στις αρχές αδειοδότησης και στις επιχειρήσεις πρέπει να μειωθεί με αυστηρό περιορισμό των απαιτήσεων υπό τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία 2012/34/ΕΕ.
(9)
Οι αρχές αδειοδότησης δεν υποχρεούνται να ζητούν από σιδηροδρομική επιχείρηση τέλη αδειοδότησης. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν την επιβολή τέλους για τις εργασίες που πραγματοποιούν οι αρχές αδειοδότησης για την εξέταση αίτησης. Στην περίπτωση αυτή το τέλος αδειοδότησης δεν πρέπει να εισάγει διακρίσεις, πρέπει να εισπράττεται από όλες τις επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση για άδεια και να βασίζεται στον πραγματικό φόρτο εργασίας της αρχής αδειοδότησης. Εάν το τέλος αδειοδότησης υπερβαίνει τα 5 000 ευρώ, η αρχή αδειοδότησης πρέπει να σημειώσει στο γραμμάτιο πληρωμής των τελών τον αριθμό των ανθρωποωρών που αναλώθηκαν και τις δαπάνες.
(10)
Σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, καταργήθηκαν με την οδηγία 2012/34/ΕΕ ορισμένες ρυθμίσεις που δεν είναι συμβατές με τις συνθήκες ενίσχυσης της αγοράς, με τις οποίες οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να ασφαλίζονται ή να διαθέτουν επαρκείς εγγυήσεις με βάση τους όρους της αγοράς. Οι αρχές αδειοδότησης πρέπει να κληθούν να ελέγχουν την εφαρμογή των αναθεωρημένων όρων σε συνεργασία με άλλες αρχές των κρατών μελών.
(11)
Η χορήγηση άδειας σε σιδηροδρομική επιχείρηση δεν πρέπει να προϋποθέτει την κατοχή του πιστοποιητικού ασφαλείας που αναφέρεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
(12)
Οι νέες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις είναι ζωτικής σημασίας για τον ανταγωνισμό, ενδέχεται όμως να συναντήσουν πρακτικές δυσκολίες να παρέχουν ιστορικό για την οικονομική τους επάρκεια που να τους επιτρέπει να προβούν σε ρεαλιστικές παραδοχές για περίοδο 12 μηνών στο μέλλον και σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ. Δεδομένου ότι οι νομοθέτες της Ένωσης παρείχαν την επιλογή απλουστευμένης απόδειξης για ορισμένους μικρότερους αερομεταφορείς σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1008/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), στη διαδικασία απόκτησης άδειας είναι δυνατόν να ληφθούν υπόψη αυτές οι πρακτικές δυσκολίες με την περιστολή της διαδικασίας απόδειξης της οικονομικής επάρκειας για τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που υποβάλλουν αίτηση αδείας.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 62 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει λεπτομερώς τη χρήση κοινού υποδείγματος για το έγγραφο της αδείας. Προβλέπει επίσης ορισμένες πτυχές της διαδικασίας χορήγησης αδείας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «έγγραφο αδείας» νοείται το συμπληρωμένο και δεόντως υπογεγραμμένο κοινό υπόδειγμα, όπως παρατίθεται στο παράρτημα I και στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, που πρέπει να υποβάλλεται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων.
Άρθρο 3
Χρήση του κοινού υποδείγματος εγγράφου αδείας
1. Για τις άδειες που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το κεφάλαιο III της οδηγίας 2012/34/ΕΕ χρησιμοποιείται το τυποποιημένο υπόδειγμα που προβλέπεται στα παραρτήματα I και II του παρόντος κανονισμού.
Για την έκδοση νέας αδείας, η αρχή αδειοδότησης αποδίδει τον ενωσιακό αριθμό κοινοποίησης αδείας σύμφωνα με το εναρμονισμένο σύστημα αρίθμησης, γνωστό ως ευρωπαϊκός αναγνωριστικός αριθμός (EIN), όπως ορίζεται στο προσάρτημα 2 της απόφασης 2007/756/ΕΚ της Επιτροπής (5).
Κάθε φορά που μια άδεια χορηγείται, τροποποιείται κατά τρόπο σύμφωνο προς το έγγραφο της αδείας, αναστέλλεται, ανακαλείται ή αντικαθίσταται από προσωρινή άδεια, η αρχή αδειοδότησης συντάσσει έγγραφο αδείας με βάση το υπόδειγμα αυτό.
2. Οι αρχές αδειοδότησης ενημερώνουν σχετικά τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 παράγραφος 8 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, διαβιβάζοντας αντίγραφο της αδείας, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο επικοινωνίας το οποίο έχουν συμφωνήσει.
3. Οι πληροφορίες για την οικονομική κάλυψη της αστικής ευθύνης που αναφέρεται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ αναφέρονται στο παράρτημα του εγγράφου της αδείας με χρήση του τυποποιημένου εντύπου που προβλέπεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. Η αρχή έκδοσης της άδειας επισυνάπτει παράρτημα στο έγγραφο της αδείας. Το εν λόγω παράρτημα φέρει τον αριθμό ένα (1).
4. Από τις πληροφορίες που παρέχονται στα παραρτήματα περί ευθύνης, όπως προβλέπονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, η αρχή αδειοδότησης συγκεκριμένου κράτους μέλους ή διαχειριστής υποδομής μπορεί να ελέγξει εάν αρκεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος η κάλυψη της αστικής ευθύνης που έχει λάβει η σιδηροδρομική επιχείρηση και έχει εγκριθεί από άλλες αρχές αδειοδότησης. Εάν η αρχή αδειοδότησης θεωρήσει ότι το ύψος κάλυψης είναι ανεπαρκές μπορεί να ζητήσει από τη σιδηροδρομική επιχείρηση να προβεί σε πρόσθετη κάλυψη. Η σιδηροδρομική επιχείρηση παρέχει στην αρχή αδειοδότησης τις απαραίτητες πληροφορίες για την κάλυψή της.
5. Εφόσον η αρμόδια αρχή αδειοδότησης μείνει ικανοποιημένη με την κάλυψη, ενημερώνει σχετικά τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων και επικαιροποιεί το υφιστάμενο παράρτημα που έχει κοινοποιήσει αρχή αδειοδότησης του ιδίου κράτους μέλους ή προσθέτει άλλο παράρτημα στην άδεια, για το οποίο χρησιμοποιεί το τυποποιημένο υπόδειγμα του παραρτήματος II, και του αποδίδει τον επόμενο αύξοντα αριθμό (2, 3, 4 κ.λπ.).
6. Κάθε παράρτημα περί ευθύνης αναφέρει το ποσό, το πεδίο εφαρμογής, όπως η γεωγραφική κάλυψη ή ο τύπος μεταφορών, και την ημερομηνία έναρξης και, κατά περίπτωση, λήξης της ισχύος της κάλυψης. Ο αριθμός κοινοποίησης αδείας σημειώνεται σε κάθε παράρτημα για σαφή σύνδεση με την αδειοδοτημένη σιδηροδρομική επιχείρηση. Η αρχή αδειοδότησης συντάσσει επικαιροποιημένο παράρτημα όταν ενημερώνεται για μεταβολή της κάλυψης της αστικής ευθύνης και το κοινοποιεί στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων.
Άρθρο 4
Τέλη αδειοδότησης
Τα κράτη μέλη μπορεί να ζητήσουν τέλη αδειοδότησης για την εξέταση κάθε αίτησης. Τα τέλη αδειοδότησης επιβάλλονται χωρίς την εισαγωγή διακρίσεων.
Άρθρο 5
Ορισμένες πτυχές σχετικές με τις απαιτήσεις περί κάλυψης της αστικής ευθύνης και περί κατάλληλων εγγυήσεων
1. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει τα ελάχιστα απαιτούμενα όρια κάλυψης, όπως και εφόσον το ποσό της εν λόγω κάλυψης καθορίζεται στο εθνικό δίκαιο.
2. Η αρχή αδειοδότησης δεν μπορεί να απαιτήσει την έναρξη ισχύος της κάλυψης πριν η σιδηροδρομική επιχείρηση αρχίσει τις σιδηροδρομικές μεταφορές.
3. Έως τις 25 Αυγούστου 2015 το αργότερο, η αρχή αδειοδότησης που εξέδωσε την άδεια ζητεί από όλες τις αδειοδοτημένες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις αποδείξεις για το ύψος και το πεδίο εφαρμογής της υφιστάμενης κάλυψης της αστικής ευθύνης σε περίπτωση ατυχήματος, εκτός εάν οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν συνάψει ασφαλιστήριο ή η αρχή διαθέτει ήδη τις πληροφορίες αυτές. Μπορεί επίσης να ζητήσει αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία από τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις σε περίπτωση που έχει αμφιβολίες για το κατά πόσον η κάλυψή τους πληροί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ.
4. Σε περίπτωση που η επιχείρηση δεν αποδείξει ότι είναι επαρκώς ασφαλισμένη, αλλά έχει επαρκείς εγγυήσεις για την κάλυψη, η αρχή αδειοδότησης, εάν χρειάζεται μετά από γνωμοδότηση του ρυθμιστικού φορέα, εξετάζει εάν ανταποκρίνονται στις συνθήκες της αγοράς οι όροι υπό τους οποίους έλαβε τις εγγυήσεις αυτές η επιχείρηση, τις οποίες θα είχε λάβει οιαδήποτε άλλη επιχείρηση με το ίδιο επίπεδο οικονομικής επάρκειας και την ίδια έκθεση σε κίνδυνο.
5. Εάν η αρχή αδειοδότησης αναστείλει την άδεια σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ ή χορηγήσει προσωρινή άδεια σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας, ενημερώνει κάθε άλλη αρμόδια αρχή αναφερόμενη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), με την οποία γνωρίζει ότι η σιδηροδρομική επιχείρηση έχει συνάψει συμβάσεις μεταφορών. Εάν η αρχή αδειοδότησης διατηρεί αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητα των εγγυήσεων για την κάλυψη των υποχρεώσεών της με τους κανόνες της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων, μπορεί να διαβιβάσει τις αναγκαίες πληροφορίες στις αρχές που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο των εν λόγω κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
Άρθρο 6
Σχέση με τα πιστοποιητικά ασφαλείας
1. Η χορήγηση άδειας δεν επιτρέπεται να προϋποθέτει την κατοχή, από την επιχείρηση, του πιστοποιητικού ασφαλείας που αναφέρεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ.
2. Εάν επιχείρηση είναι κάτοχος πιστοποιητικού ασφαλείας, η αρχή αδειοδότησης δεν ελέγχει, όταν χορηγεί την αδεία, τις απαιτήσεις για πιστοποιητικά ασφαλείας.
Άρθρο 7
Ορισμένες πτυχές της διαδικασίας χορήγησης αδείας
1. Εντός ενός μηνός από την παραλαβή αίτησης, η αρχή αδειοδότησης πληροφορεί την επιχείρηση ότι ο φάκελος είναι πλήρης ή ζητεί πρόσθετες πληροφορίες. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί κατά δύο εβδομάδες σε εξαιρετικές περιστάσεις και η επιχείρηση ενημερώνεται σχετικά. Μόλις παραλάβει τις συμπληρωματικές πληροφορίες, η αρχή αδειοδότησης ενημερώνει την επιχείρηση εντός μέγιστης προθεσμίας ενός μηνός εάν ο φάκελος είναι πλήρης.
2. Η αρχή αδειοδότησης μπορεί να ζητήσει μόνον τα έγγραφα που αναφέρονται στο κεφάλαιο III της οδηγίας 2012/34/ΕΕ ή που απαιτούνται από την εθνική νομοθεσία. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει κατάλογο όλων των εγγράφων και του περιεχομένου τους και δεν ζητεί περαιτέρω έγγραφα από τις επιχειρήσεις. Εάν ο κατάλογος έχει επικαιροποιηθεί και δημοσιευθεί, οι επιχειρήσεις μπορεί να συνεχίσουν να βασίζονται στον προηγούμενο κατάλογο για τις αιτήσεις που υπέβαλαν πριν την επικαιροποίηση του καταλόγου.
3. Όσον αφορά επιχειρήσεις με ετήσια έσοδα κάτω των 5 εκατ. ευρώ από δραστηριότητες σιδηροδρομικών μεταφορών, η αρχή αδειοδότησης μπορεί να θεωρήσει ότι πληρούται η απαίτηση όσον αφορά την ικανότητά τους να ανταποκριθούν σε υφιστάμενες και δυνητικές υποχρεώσεις τους για περίοδο 12 μηνών από την έναρξη των μεταφορών σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/34/ΕΕ, εάν η επιχείρηση είναι σε θέση να αποδείξει ότι το καθαρό της κεφάλαιο ανέρχεται σε τουλάχιστον 100 000 ευρώ ή σε ποσό που έχει συμφωνηθεί με τον ρυθμιστικό φορέα. Η αρχή αδειοδότησης δημοσιεύει το ποσό αυτό.
Άρθρο 8
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από τις 16 Ιουνίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Φεβρουαρίου 2015.