NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 734/2013
ze dne 22. července 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 659/1999, kterým se stanoví prováděcí pravidla k článku 93 Smlouvy o ES
(Text s významem pro EHP)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 109 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V kontextu důkladné modernizace pravidel státní podpory, která má za cíl přispět jak k provádění strategie Evropa 2020 pro růst (1), tak k rozpočtové konsolidaci, by článek 107 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva“) měl být uplatňován účinně a jednotně v celé Unii. Nařízení Rady (ES) č. 659/1999 (2) kodifikovalo a posílilo předchozí praxi Komise zvyšování právní jistoty a podpory rozvoje politiky státní podpory v transparentním prostředí. Nicméně s ohledem na zkušenosti získané při jeho uplatňování a na poslední vývoj, jako například rozšíření Unie či hospodářská a finanční krize, by některé aspekty nařízení (ES) č. 659/1999 měly být změněny, aby počínání Komise získalo na účinnosti.
(2)
Pro účely posuzování slučitelnosti jakékoli oznámené nebo protiprávní státní podpory s vnitřním trhem, pro něž má Komise výlučnou pravomoc podle článku 108 Smlouvy, je vhodné zajistit, aby Komise měla, pokud jde o vymáhání pravidel státní podpory, pravomoc si vyžádat veškeré nezbytné tržní informace od kteréhokoli členského státu, podniku nebo sdružení podniků, kdykoli má pochybnosti o slučitelnosti dotyčného opatření s pravidly Unie, a zahájila tudíž formální vyšetřovací řízení. Komise by měla využívat tuto pravomoc zejména v případech, v nichž se jeví nezbytným složité věcné posouzení. Při rozhodování o tom, zdali této pravomoci využije, by měla Komise řádně zohlednit dobu trvání předběžného vyšetřovacího řízení.
(3)
Pro účely posouzení slučitelnosti podpory po zahájení formálního vyšetřovacího řízení, zejména pokud jde o technicky složité případy, jež podléhají věcnému posouzení, by Komise měla mít možnost požadovat pomocí prosté žádosti nebo rozhodnutí po kterémkoli členském státě, podniku nebo sdružení podniků, aby jí poskytl veškeré tržní informace nezbytné pro dokončení jejího posouzení, pokud informace, které dotyčný členský stát poskytl v průběhu předběžného vyšetřovacího řízení, nejsou dostatečné, přičemž by měla náležitě zohlednit zásadu přiměřenosti, zejména v případě malých a středních podniků.
(4)
Vzhledem ke zvláštnímu vztahu mezi příjemci podpory a dotčenými členskými státy by měla být Komise schopna požádat o informace od příjemce podpory pouze v dohodě s dotyčným členským státem. Poskytnutí informací příjemcem podpory není právním základem pro dvoustranná jednání mezi Komisí a dotyčným příjemcem.
(5)
Komise by měla vybrat příjemce žádostí o informace na základě objektivních kritérií vhodných pro daný případ a zajistit, aby byl při žádosti určené vzorku podniků nebo jejich sdružení tento vzorek respondentů v každé kategorii reprezentativní. Požadované informace by měly spočívat zejména ve faktických údajích o společnosti a trhu a v analýze fungování trhu založené na skutečnostech.
(6)
Komise jako orgán zahajující řízení by měla odpovídat za ověření jak předání informací členskými státy, podniky nebo sdruženími podniků, tak údajné důvěrnosti předaných informací.
(7)
Komise by měla mít možnost vynucovat odpovědi na žádosti o informace zaslané podniku nebo sdružení podniků, podle potřeby i pomocí přiměřených pokut a penále. Při stanovování výší pokut a penále by měla Komise řádně zohledňovat zásady přiměřenosti a vhodnosti, zejména pokud jde o malé a střední podniky. Práva stran, od kterých se žádá poskytnutí informací, by měla být zaručena tím, že jim bude dána příležitost se vyjádřit k rozhodnutí o uložení pokuty nebo penále ještě před jeho přijetím. Soudní dvůr Evropské unie by měl mít ve vztahu k těmto pokutám a penále pravomoc k soudnímu přezkumu v plné jurisdikci ve smyslu článku 261 Smlouvy.
(8)
Při řádném zohlednění zásad přiměřenosti a vhodnosti by Komise měla být schopna snížit výši penále nebo je zcela prominout, pokud příjemci žádostí požadované informace poskytnou, ač po uplynutí lhůty.
(9)
Pokuty a penále se nevztahují na členské státy, neboť ty mají povinnost loajálně spolupracovat s Komisí v souladu s článkem 4 Smlouvy o Evropské unii a poskytovat jí všechny požadované informace, aby mohla vykonávat své povinnosti podle nařízení (ES) č. 659/1999.
(10)
Aby bylo zaručeno právo dotyčného členského státu na obhajobu, měl by obdržet kopie žádostí o informace zaslaných ostatním členským státům, podnikům nebo sdružením podniků a měl by mít možnost vyjádřit se k obdrženým připomínkám. Rovněž by měl být informován o názvech dožádaných podniků a sdružení podniků, pokud tyto subjekty neprokázaly oprávněný zájem na ochraně své totožnosti.
(11)
Komise by měla vzít náležitě v úvahu oprávněné zájmy podniků na ochraně jejich obchodního tajemství. Neměla by mít možnost důvěrné informace od respondentů, které nemohou být sloučeny nebo jinak anonymizovány, použít v žádném rozhodnutí, ledaže by předem získala jejich souhlas k sdělení těchto informací dotyčnému členskému státu.
(12)
Pokud se nezdá, že by informace označená jako důvěrná byla předmětem profesního tajemství, je vhodné ustavit mechanismus, pomocí kterého Komise rozhodne o rozsahu možného zveřejnění takové informace. Každé rozhodnutí o zamítnutí požadavku na důvěrnost informace by mělo obsahovat informace o lhůtě, po jejímž uplynutí může být informace zveřejněna, aby mohl respondent využít dostupné soudní ochrany, včetně předběžných opatření.
(13)
Komise by měla být schopna z vlastního podnětu přezkoumat informace z jakéhokoli zdroje týkající se protiprávní podpory za účelem zajištění dodržování článku 108 Smlouvy, a zejména oznamovací povinnost a ustanovení o pozastavení podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, a za účelem posouzení slučitelnosti podpory s vnitřním trhem. V této souvislosti představují stížnosti zásadní zdroj informací pro odhalování porušování pravidel Unie pro státní podporu.
(14)
V zájmu zlepšení kvality stížností předložených Komisi a současně zvýšení transparentnosti a právní jistoty je vhodné vymezit podmínky, které by měla stížnost splnit, aby tím Komise získala informace týkající se údajné protiprávní podpory a mohl by se zahájit proces předběžného posouzení. Podání nesplňující uvedené podmínky by měla být považována za obecné informace o trhu a neměla by nezbytně vést k vyšetřovacímu řízení ex officio.
(15)
Od stěžovatelů by se mělo vyžadovat, aby prokázali, že jsou zúčastněnou stranou ve smyslu čl. 108 odst. 2 Smlouvy a čl. 1 písm. h) nařízení (ES) č. 659/1999. Také by se od nich mělo vyžadovat poskytnutí určitého množství informací, a to ve formě, k jejímuž určení prováděcím předpisem by měla být zmocněna sama Komise. Aby nebyli odrazeni případní stěžovatelé, měl by prováděcí předpis vzít v úvahu, že by požadavky na zainteresované strany v souvislosti s podáním stížnosti neměly představovat přílišnou zátěž.
(16)
Z důvodů právní jistoty je vhodné stanovit promlčecí lhůty pro ukládání a vymáhání pokut a penále.
(17)
Aby bylo zajištěno, že Komise řeší podobné problémy jednotně na celém vnitřním trhu, je vhodné doplnit stávající pravomoci Komise tím, že se vytvoří zvláštní právní základ pro zahájení šetření hospodářských odvětví nebo určitých nástrojů podpory v několika členských státech. Z důvodů přiměřenosti a s ohledem na vysokou administrativní zátěž vyvolanou takovými vyšetřovacími řízeními by měla být odvětvová šetření prováděna pouze tehdy, když dostupné informace vedou k odůvodněnému podezření, že by opatření státní podpory v konkrétním odvětví mohla vážně omezovat nebo narušovat hospodářskou soutěž na vnitřním trhu v několika členských státech, nebo pokud stávající podpory v určitém odvětví v několika členských státech nejsou, nebo již nadále nejsou, slučitelné s vnitřním trhem. Taková šetření by Komisi umožnila zabývat se otázkami horizontální státní podpory účinným a transparentním způsobem a obdržet ex ante celkový pohled na dotyčné odvětví.
(18)
Jednotnost provádění pravidel státní podpory vyžaduje, aby byl stanoven mechanismus spolupráce mezi soudy členských států a Komisí. Taková spolupráce přísluší všem soudům členských států, které uplatňují čl. 107 odst. 1 a článek 108 Smlouvy. Vnitrostátní soudy by zejména měly mít možnost požádat Komisi o informace nebo o stanovisko ve věcech týkajících se uplatňování pravidel státní podpory. Komise by rovněž měla mít možnost předkládat písemná nebo ústní vyjádření soudům, jimž přísluší používání čl. 107 odst. 1 nebo článku 108 Smlouvy. Při pomoci vnitrostátním soudům v tomto ohledu by Komise měla jednat v souladu se svou povinností bránit veřejný zájem.
(19)
Těmito vyjádřeními a stanovisky Komise by neměl být dotčen článek 267 Smlouvy a neměly by jim být právně vázány vnitrostátní soudy. Měly být předkládány v rámci vnitrostátních procesních pravidel a praxe, včetně praxe pro ochranu práv stran, při plném zohlednění nezávislosti vnitrostátních soudů. Vyjádření předložená Komisí z vlastního podnětu by se měla omezovat na případy, kdy jsou důležitá pro soudržné uplatňování čl. 107 odst. 1 nebo článku 108 Smlouvy, například na případy, které jsou důležité pro vymáhání či další rozvoj judikatury na úrovni Unie v oblasti státní podpory.
(20)
V zájmu transparentnosti a právní jistoty by informace o rozhodnutích Komise měly být veřejné. Je proto vhodné rozhodnutí o uložení pokut nebo penále zveřejňovat, protože tato rozhodnutí ovlivňují zájmy dotyčných zdrojů. Při zveřejňování svých rozhodnutí by měla Komise dodržovat pravidla profesního tajemství v souladu s článkem 339 Smlouvy, zejména ochranu všech důvěrných informací a osobních údajů.
(21)
Komise by v úzké spolupráci s Poradním výborem pro státní podpory měla mít možnost přijmout prováděcí předpisy, kterými se stanoví pravidla týkající se formy, obsahu a ostatních kritérií pro stížnosti podané podle nařízení (ES) č. 659/1999.
(22)
Nařízení (ES) č. 659/1999 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 659/1999 se mění takto:
1)
Název nařízení se nahrazuje tímto:
„NAŘÍZENÍ RADY (ES) č. 659/1999 ZE DNE 22. BŘEZNA 1999, KTERÝM SE STANOVÍ PROVÁDĚCÍ PRAVIDLA K ČLÁNKU 108 SMLOUVY O FUNGOVÁNÍ EVROPSKÉ UNIE“.
2)
Název článku 5 se nahrazuje tímto:
„Žádost o informace adresovaná oznamujícímu členskému státu“.
3)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 6a
Žádost o informace adresovaná jiným zdrojům
1. Po zahájení formálního vyšetřovacího řízení uvedeného v článku 6, zejména pokud jde o technicky složité případy, jež podléhají věcnému posouzení, a pokud informace, které dotyčný členský stát poskytl v průběhu předběžného vyšetřovacího řízení, nejsou dostatečné, může Komise požádat kterýkoli jiný členský stát, podnik nebo sdružení podniků o poskytnutí veškerých tržních informací nezbytných pro to, aby mohla dokončit posouzení předmětného opatření, s náležitým ohledem na zásadu přiměřenosti, zejména v případě malých a středních podniků.
2. Komise může informace požadovat pouze:
a)
pokud je žádost omezena na formální vyšetřovací řízení, která byla Komisí označena za dosud neefektivní, a
b)
pokud dotyčný členský stát se žádostí souhlasí, týká-li se příjemců podpory.
3. Podniky nebo sdružení podniků poskytující informace na žádost Komise o tržní informace založenou na odstavcích 6 a 7 tohoto článku předloží svou odpověď současně Komisi i dotyčnému členského státu, pokud poskytnuté dokumenty nezahrnují informace, které jsou vůči tomuto členskému státu důvěrné.
Komise řídí a sleduje předávání informací mezi členskými státy, podniky a sdruženími podniků a ověřuje údajnou důvěrnost předaných informací.
4. Komise požaduje pouze informace, které má členský stát, podnik nebo sdružení podniků, jimž je žádost určena, k dispozici.
5. Členské státy informace poskytnou na základě prosté žádosti a ve lhůtě stanovené Komisí, která by obvykle neměla překročit jeden měsíc. Pokud členský stát neposkytne požadované informace v této lhůtě nebo poskytne informace neúplné, zašle Komise upomínku.
6. Komise může prostou žádostí požádat podnik nebo sdružení podniků o poskytnutí informací. Jestliže Komise zasílá podniku nebo sdružení podniků prostou žádost o poskytnutí informací, uvede právní základ a účel žádosti, upřesní, jaké informace jsou vyžadovány, a stanoví přiměřenou lhůtu, ve které musí být informace poskytnuty. Uvede také pokuty podle čl. 6b odst. 1 za poskytnutí nesprávných nebo zavádějících informací.
7. Komise může rozhodnutím požadovat, aby podnik nebo sdružení podniků poskytly informace. V případě, že Komise rozhodnutím vyžaduje od podniku nebo sdružení podniků poskytnutí informací, uvede právní základ a účel žádosti, upřesní, jaké informace jsou vyžadovány, a stanoví přiměřenou lhůtu, ve které musí být informace poskytnuty. Uvede také pokuty podle čl. 6b odst. 1 a podle okolností uvede nebo uloží penále podle čl. 6b odst. 2. Dále uvede právo podniků nebo sdružení podniků na přezkum rozhodnutí Soudním dvorem Evropské unie.
8. Když Komise vydává žádost podle odstavce 1 nebo 6 anebo rozhodnutí podle odstavce 7, poskytne dotyčnému členskému státu současně jejich kopii. Komise uvede kritéria, na jejichž základě příjemce žádosti nebo rozhodnutí vybrala.
9. Vlastníci podniků nebo jejich zástupci, nebo v případě právnických osob, společností, firem nebo sdružení bez právní subjektivity, osoby pověřené jejich zastupováním ze zákona nebo na základě jejich stanov poskytnou jejich jménem požadované informace. Osoby náležitě zmocněné mohou poskytnout informace jménem svých klientů. Ti však zůstávají plně odpovědni, pokud jsou poskytnuté informace nesprávné, neúplné nebo zavádějící.
Článek 6b
Pokuty a penále
1. Považuje-li to Komise za nezbytné a přiměřené, může rozhodnutím uložit podnikům nebo sdružením podniků pokuty nepřesahující 1 % celkového obratu za předchozí hospodářský rok, pokud úmyslně nebo z hrubé nedbalosti v reakci:
a)
na žádost učiněnou na základě čl. 6a odst. 6 poskytnou nesprávné nebo zavádějící informace;
b)
na rozhodnutí přijaté na základě čl. 6a odst. 7 poskytnou nesprávné, neúplné nebo zavádějící informace nebo neposkytnou informace ve stanovené lhůtě.
2. Komise může rozhodnutím uložit podnikům nebo sdružením podniků penále, pokud neposkytnou úplné a správné informace požadované Komisí na základě rozhodnutí přijatého podle čl. 6a odst. 7.
Penále nepřesáhne 5 % průměrného denního obratu dotyčného podniku nebo sdružení za předchozí hospodářský rok za každý pracovní den prodlení počítaného ode dne stanoveného v rozhodnutí do doby do doby, kdy poskytne úplné a správné informace požadované Komisí.
3. Při stanovení výše pokuty nebo penále se vezme v úvahu povaha, závažnost a délka trvání porušení těchto ustanovení, s náležitým zohledněním zásad přiměřenosti a vhodnosti, zejména v případě malých a středních podniků.
4. Pokud podniky nebo sdružení podniků splnily povinnost, k jejímuž vymáhání bylo penále určeno, může Komise definitivní částku penále snížit oproti původnímu rozhodnutí, kterým bylo uloženo. Komise může penále i prominout.
5. Před přijetím jakéhokoli rozhodnutí podle odstavce 1 nebo 2 stanoví Komise konečnou lhůtu v délce dvou týdnů, v níž má od dotyčných podniků nebo sdružení podniků obdržet chybějící tržní informace, a poskytne jim příležitost k vyjádření.
6. Soudní dvůr Evropské unie má pravomoc k soudnímu přezkumu pokut nebo penále uložených Komisí v plné jurisdikci ve smyslu článku 261 Smlouvy o fungování Evropské unie. Může uloženou pokutu nebo penále zrušit, snížit nebo zvýšit.“
4)
V článku 7 se doplňují nové odstavce, které znějí:
„8. Před přijetím jakéhokoli rozhodnutí podle odstavců 2 až 5 poskytne Komise dotyčnému členskému státu příležitost vyjádřit se k informacím obdrženým Komisí a poskytnutým dotyčnému členskému státu v souladu s čl. 6a odst. 3 ve lhůtě, jež obvykle nepřesáhne jeden měsíc.
9. Komise nepoužije důvěrné informace od respondentů, které nemohou být sloučeny nebo jinak anonymizovány, v žádném rozhodnutí přijatém podle odstavců 2 až 5, pokud nezískala jejich souhlas ke sdělení těchto informací dotyčnému členskému státu. Komise může přijmout odůvodněné rozhodnutí, které oznámí dotyčnému podniku nebo sdružení podniků a ve kterém uvede svůj poznatek, že informace poskytnuté respondentem a označené jako důvěrné nejsou chráněny, a stanoví lhůtu, po jejímž uplynutí mohou být tyto informace zveřejněny. Uvedená lhůta nesmí být kratší než jeden měsíc.
10. Komise vezme náležitě v úvahu oprávněné zájmy podniků na ochraně jejich obchodního tajemství a dalších důvěrných informací. Podnik nebo sdružení podniků, které poskytly informace podle článku 6a a které nejsou příjemci dotyčné státní podpory, mohou požádat z důvodu možné újmy o utajení totožnosti před dotyčným členským státem.“
5)
V článku 10 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Aniž je dotčen článek 20, může Komise z vlastního podnětu přezkoumat informace z jakéhokoli zdroje týkající se údajné protiprávní podpory.
Komise přezkoumá bez zbytečného prodlení veškeré stížnosti podané zúčastněnou stranou podle čl. 20 odst. 2 a zajistí, aby byl o postupu a výsledku přezkumu dotyčný členský stát pravidelně a v plném rozsahu informován.
2. V případě nutnosti si Komise vyžádá informace od dotyčného členského státu. Ustanovení čl. 2 odst. 2 a čl. 5 odst. 1 a 2 se použijí obdobně.
Po zahájení formálního vyšetřovacího řízení může Komise rovněž požádat o informace kterýkoli jiný členský stát, podnik nebo sdružení podniků v souladu s články 6a a 6b, které se použijí obdobně.“
6)
Za článek 14 se vkládá nový název kapitoly, který zní:
„KAPITOLA IIIa
PROMLČECÍ LHŮTY“.
7)
Název článku 15 se nahrazuje tímto:
„Promlčecí lhůta pro navrácení podpory“.
8)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 15a
Promlčecí lhůta pro ukládání pokut a penále
1. Pravomoci svěřené Komisi článkem 6b podléhají promlčecí lhůtě tří let.
2. Lhůta stanovená v odstavci 1 začíná běžet dnem, kdy došlo k protiprávnímu jednání uvedenému v článku 6b. V případě trvajícího nebo opakovaného protiprávního jednání však začíná lhůta běžet dnem, kdy bylo ukončeno.
3. Jakékoli opatření, které Komise přijme za účelem vyšetřování nebo řízení v souvislosti s protiprávním jednáním uvedeným v článku 6b, přerušuje běh promlčecí lhůty pro uložení pokuty nebo penále s účinkem ode dne, kdy je opatření oznámeno dotyčnému podniku nebo sdružení podniků.
4. Po každém přerušení začíná promlčecí lhůta běžet znovu. Promlčení lhůta však uplyne nejpozději dnem, kdy uplyne šest let, aniž by Komise uložila pokutu nebo penále. Uvedená lhůta se prodlužuje o dobu, po kterou promlčecí lhůta neběží podle odstavce 5.
5. Promlčecí lhůta pro uložení pokuty nebo penále neběží po dobu, kdy je rozhodnutí Komise předmětem řízení u Soudního dvora Evropské unie.
Článek 15b
Promlčecí lhůta pro vymáhání pokut a penále
1. Pravomoc Komise vymáhat rozhodnutí přijatá podle článku 6b se promlčuje po pěti letech.
2. Promlčecí lhůta uvedená v odstavci 1 začíná běžet dnem, kdy rozhodnutí přijaté podle článku 6b nabude právní moci.
3. Promlčecí lhůta uvedená v odstavci 1 se přerušuje:
a)
oznámením rozhodnutí, kterým se mění původní částka pokuty nebo penále nebo kterým se zamítá žádost o takovou změnu;
b)
každým úkonem Komise nebo členského státu jednajícího na žádost Komise, jehož cílem je vymáhat platbu pokuty nebo pravidelného penále.
4. Po každém přerušení začíná promlčecí lhůta běžet znovu.
5. Promlčecí lhůta pro vymáhání pokut nebo penále uvedená v odstavci 1 neběží po dobu, kdy:
a)
běží lhůta pro zaplacení poskytnutá respondentovi;
b)
je vymáhání platby pozastaveno rozhodnutím Soudního dvora Evropské unie.“
9)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Zneužití podpory
Aniž je dotčen článek 23, může Komise v případech zneužití podpory zahájit formální vyšetřovací řízení podle čl. 4 odst. 4. Články 6, 6a, 6b, 7, 9 a 10, čl. 11 odst. 1 a články 12 až 15 se použijí obdobně.“
10)
V článku 20 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Každá zúčastněná strana může podat stížnost s cílem informovat Komisi o každé údajné protiprávní podpoře a o každém údajném zneužití podpory. Za tímto účelem zúčastněná strana řádně vyplní formulář, který byl stanoven v prováděcím předpise uvedeném v článku 27, a uvede v něm všechny povinné požadované informace.
Pokud se Komise na základě prvního posouzení domnívá, že zúčastněná strana nesplňuje povinný formulář pro stížnosti nebo neposkytuje po skutkové a právní stránce dostatečné důvody, jež by doložily existenci protiprávní podpory nebo zneužití podpory, zúčastněnou stranu o tom uvědomí a vyzve ji, aby předložila připomínky ve stanovené lhůtě, která obvykle nepřesáhne jeden měsíc. Pokud zúčastněná strana ve stanovené lhůtě své stanovisko nevyjádří, stížnost se považuje za staženou. V případě, že je stížnost považována za staženou, informuje o tom Komise dotyčný členský stát.
Komise zašle stěžovateli kopii rozhodnutí v případu, kterého se daná stížnost týkala.“
11)
Za článek 20 se vkládá nová kapitola, která zní:
„KAPITOLA VIa
ŠETŘENÍ HOSPODÁŘSKÝCH ODVĚTVÍ A NÁSTROJŮ PODPORY
Článek 20a
Šetření hospodářských odvětví a nástrojů podpory
1. Pokud dostupné informace opodstatňují důvodné podezření, že opatření státní podpory v konkrétním odvětví nebo na základě konkrétního nástroje podpory mohou závažně omezit nebo narušit hospodářskou soutěž na vnitřním trhu v několika členských státech nebo že stávající podpory v rámci konkrétního odvětví v několika členských státech nejsou nebo přestaly být slučitelné s vnitřním trhem, může Komise provést v různých členských státech šetření určitého hospodářského odvětví nebo využití určitého nástroje podpory. V jeho průběhu si může vyžádat od členských států nebo dotyčných podniků či sdružení podniků informace nezbytné pro použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování Evropské unie, přičemž náležitě zohlední zásadu přiměřenosti.
Ve všech žádostech o informace zaslaných podle tohoto článku uvede Komise důvody šetření a výběru příjemců.
Komise zveřejní zprávu o výsledcích svého šetření určitých hospodářských odvětví nebo určitých nástrojů podpory v různých členských státech a vyzve členské státy a všechny dotyčné podniky nebo sdružení podniků k podání připomínek.
2. Informace získané odvětvovými šetřeními mohou být využity v řízeních podle tohoto nařízení.
3. Články 5, 6a a 6b se použijí obdobně.“
12)
Za článek 23 se vkládá nová kapitola, která zní:
„KAPITOLA VIIa
SPOLUPRÁCE S VNITROSTÁTNÍMI SOUDY
Článek 23a
Spolupráce s vnitrostátními soudy
1. Pro účely použití čl. 107 odst. 1 a článku 108 Smlouvy o fungování Evropské unie mohou soudy členských států požádat Komisi, aby jim zaslala informace, které má k dispozici, nebo stanovisko v otázkách týkajících se používání pravidel státní podpory.
2. V případech, kdy to vyžaduje jednotné používání čl. 107 odst. 1 nebo článku 108 Smlouvy o fungování Evropské unie, může Komise z vlastního podnětu předkládat soudům členských států, které jsou příslušné pro uplatňování pravidel státní podpory, písemné připomínky. Se svolením dotyčného soudu může překládat rovněž ústní vyjádření.
Před formálním předložením svých připomínek informuje Komise o tomto záměru dotyčný členský stát.
Komise může výlučně pro účely přípravy svých připomínek požádat příslušný soud členského státu, aby jí zaslal dokumenty, jež má k dispozici a jež jsou pro ni k posouzení věci nezbytné.“
13)
Článek 25 se nahrazuje tímto:
„Článek 25
Příjemce rozhodnutí
1. Rozhodnutí přijatá podle čl. 6a odst. 7, čl. 6b odst. 1 a 2 a čl. 7 odst. 9 jsou určena dotyčnému podniku či sdružení podniků. Komise toto rozhodnutí bezodkladně oznámí příjemci a poskytne mu příležitost, aby jí oznámil, které informace považuje za předmět profesního tajemství.
2. Veškerá další rozhodnutí Komise přijatá podle kapitol II, III, IV, V a VII jsou určena dotyčnému členskému státu. Komise je bezodkladně oznámí dotyčnému členskému státu a poskytne mu příležitost, aby jí oznámil, které informace považuje za předmět profesního tajemství.“
14)
V článku 26 se vkládá nový odstavec, který zní:
„2a. Komise zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie rozhodnutí přijatá podle čl. 6b odst. 1 a 2.“
15)
Článek 27 se nahrazuje tímto:
„Článek 27
Prováděcí předpisy
Komise je v souladu s postupem podle článku 29 oprávněna přijmout prováděcí předpisy týkající se:
a)
formy, obsahu a jiných podrobností oznámení;
b)
formy, obsahu a jiných podrobností výročních zpráv;
c)
formy, obsahu a jiných podrobností stížností podávaných v souladu s čl. 10 odst. 1 a čl. 20 odst. 2;
d)
podrobností o lhůtách a počítání lhůt a
e)
úrokové sazby podle čl. 14 odst. 2.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. července 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 734/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΫΛΙΟΥ
της 22ας Ιουλίου 2013
που να τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 109,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στο πλαίσιο ενός σε βάθος εκσυγχρονισμού των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, ο οποίος θα συμβάλει τόσο στην υλοποίηση της στρατηγικής Ευρώπη 2020 για την ανάπτυξη (1) όσο και στη δημοσιονομική εξυγίανση, το άρθρο 107 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») θα πρέπει να εφαρμόζεται αποτελεσματικά και ομοιόμορφα σε όλη την Ένωση. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (2) κωδικοποίησε και ενίσχυσε την προγενέστερη πρακτική της Επιτροπής να αυξήσει την ασφάλεια δικαίου και να στηρίξει την ανάπτυξη της πολιτικής για τις κρατικές ενισχύσεις σε περιβάλλον διαφάνειας. Ωστόσο, βάσει της εμπειρίας που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του και δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων, όπως η διεύρυνση της ΕΕ και η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, ορισμένες πτυχές του εν λόγω κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 πρέπει να τροποποιηθούν, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να γίνει πιο αποτελεσματική.
(2)
Για να αξιολογήσει αν οι όποιες κοινοποιημένες ή παράνομες κρατικές ενισχύσεις είναι συμβατές με την εσωτερική αγορά, πράγμα για το οποίο η Επιτροπή έχει αποκλειστική αρμοδιότητα δυνάμει του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ, κρίνεται σκόπιμο να διασφαλιστεί ότι η Επιτροπή έχει την εξουσία, για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, να ζητήσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες από οποιαδήποτε επιχείρηση, ένωση επιχειρήσεων ή κράτος μέλος, όταν έχει αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητα με την ενωσιακή νομοθεσία του οικείου μέτρου και έχει ως εκ τούτου κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας. Η Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτή την εξουσία, ιδίως σε περιπτώσεις όπου κρίνεται απαραίτητη μια σύνθετη ουσιαστική αξιολόγηση. Για να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει αυτή την εξουσία, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας.
(3)
Προκειμένου να αξιολογήσει τη συμβατότητα ενός μέτρου ενίσχυσης μετά την έναρξη της επίσημης διαδικασίας έρευνας, ιδίως όσον αφορά τεχνικώς περίπλοκες υποθέσεις που υπόκεινται σε ουσιαστική αξιολόγηση, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση, με απλή αίτηση ή με απόφαση, να απαιτεί από κάθε επιχείρηση, ένωση επιχειρήσεων ή κράτος μέλος να παράσχει όλες τις αγοραίες πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ολοκλήρωση της αξιολόγησής της, εάν οι πληροφορίες που παρέσχε το οικείο κράτος μέλος κατά την πορεία της προκαταρκτικής έρευνας δεν είναι επαρκείς, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
(4)
Υπό το φως της ειδικής σχέσης μεταξύ των δικαιούχων της ενίσχυσης και του οικείου κράτους μέλους, η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να ζητά πληροφορίες από δικαιούχους ενίσχυσης, σε συμφωνία με το οικείο κράτος μέλος. Η παροχή πληροφοριών από τον δικαιούχο του επίμαχου μέτρου ενίσχυσης δεν αποτελεί νομική βάση για διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ της Επιτροπής και του δικαιούχου.
(5)
Η Επιτροπή επιλέγει τους αποδέκτες των αιτήσεων παροχής πληροφοριών βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, κατάλληλων για την κάθε περίπτωση, μεριμνώντας ταυτόχρονα ώστε, όταν η αίτηση απευθύνεται σε ένα δείγμα επιχειρήσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων, το δείγμα των ερωτηθέντων να είναι αντιπροσωπευτικό στο εσωτερικό κάθε κατηγορίας. Οι πληροφορίες που ζητούνται θα συνίστανται κυρίως σε πραγματικά δεδομένα της εταιρείας και της αγοράς και σε ανάλυση της λειτουργίας της αγοράς με βάση γεγονότα.
(6)
Η Επιτροπή, εφόσον αυτή κινεί τη διαδικασία, θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την εξακρίβωση τόσο της διαβίβασης των πληροφοριών από τα κράτη μέλη, τις επιχειρήσεις, ή τις ενώσεις επιχειρήσεων όσο και της εμπιστευτικότητας που αποδίδεται στην κοινολόγηση πληροφοριών.
(7)
Η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλει τη συμμόρφωση με τις αιτήσεις παροχής πληροφοριών που απευθύνονται σε κάθε επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων, ανάλογα με την περίπτωση, με την επιβολή αναλογικών προστίμων και περιοδικών χρηματικών ποινών. Κατά τον καθορισμό του ύψους των προστίμων και των περιοδικών χρηματικών ποινών, η Επιτροπή θα λαμβάνει υπόψη τις αρχές της αναλογικότητας και της καταλληλότητας, ιδίως όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Τα δικαιώματα των μερών που έχουν κληθεί να παράσχουν πληροφορίες πρέπει να προστατεύονται, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους πριν από την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης περί επιβολής προστίμων ή περιοδικών χρηματικών ποινών. Θα πρέπει να αναγνωρισθεί η πλήρης δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με τα πρόστιμα και τις περιοδικές χρηματικές ποινές, σύμφωνα με το άρθρο 261 της ΣΛΕΕ.
(8)
Λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις αρχές της αναλογικότητας και της καταλληλότητας, η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να μειώνει τις χρηματικές ποινές ή να τις ακυρώνει τελείως, όταν οι αποδέκτες των αιτήσεων πληροφοριών παρέχουν τις ζητούμενες πληροφορίες, έστω και μετά τη λήξη της προθεσμίας.
(9)
Πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές δεν επιβάλλονται σε κράτη μέλη, δεδομένου ότι αυτά υποχρεούνται να συνεργάζονται με ειλικρίνεια με την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και να της παρέχουν όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες για να μπορεί η Επιτροπή να εκτελεί τα καθήκοντά της βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
(10)
Προκειμένου να διαφυλάσσονται τα δικαιώματα υπεράσπισης του οικείου κράτους μέλους, τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνονται για το περιεχόμενο των αιτήσεων για παροχή πληροφοριών που αποστέλλονται σε άλλα κράτη μέλη, επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων και να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους για τα σχόλια που λαμβάνονται. Θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται για τα ονόματα των οικείων επιχειρήσεων και ενώσεων επιχειρήσεων, στον βαθμό που οι φορείς αυτοί δεν έχουν αποδείξει έννομο συμφέρον για προστασία της ταυτότητάς τους.
(11)
Η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη το έννομο συμφέρον των επιχειρήσεων στην προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου. Δεν θα πρέπει να μπορεί η Επιτροπή να χρησιμοποιεί σε αποφάσεις της εμπιστευτικές πληροφορίες που παρέχουν οι ερωτηθέντες, εφόσον αυτές δεν μπορούν να αναφερθούν συγκεντρωτικά ή να παραμείνουν εμπιστευτικές κατ’ άλλον τρόπο, εκτός εάν έχει προηγουμένως λάβει τη συγκατάθεση των ερωτηθέντων για την αποκάλυψη των πληροφοριών αυτών στο οικείο κράτος μέλος.
(12)
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πληροφορίες που χαρακτηρίζονται ως εμπιστευτικές δεν φαίνεται να καλύπτονται από υποχρεώσεις επαγγελματικού απορρήτου, είναι σκόπιμο να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός με τον οποίο η Επιτροπή να μπορεί να αποφασίζει σε ποιο βαθμό οι πληροφορίες αυτές μπορούν να κοινολογηθούν. Κάθε τέτοια απόφαση με την οποία απορρίπτεται ισχυρισμός περί εμπιστευτικότητας των πληροφοριών θα πρέπει να αναφέρει μια χρονική περίοδο, στο τέλος της οποίας τα στοιχεία θα κοινολογούνται, ούτως ώστε ο ερωτηθείς να μπορεί να κάνει χρήση οποιασδήποτε δικαστικής προστασίας έχει στη διάθεσή του, περιλαμβανομένου κάθε προσωρινού μέτρου.
(13)
Η Επιτροπή δύναται να εξετάζει αυτεπαγγέλτως πληροφορίες, ανεξαρτήτως πηγής, περί παράνομων ενισχύσεων, ώστε να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση με το άρθρο 108 της ΣΛΕΕ, και ιδίως με την υποχρέωση ενημέρωσης και τη ρήτρα περί αναστολής που προβλέπονται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, και να αξιολογεί τη συμβατότητά τους με την εσωτερική αγορά. Στο πλαίσιο αυτό, οι καταγγελίες αποτελούν ουσιώδη πηγή πληροφοριών για τον εντοπισμό παραβιάσεων των κανόνων της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων.
(14)
Για να βελτιωθεί η ποιότητα των καταγγελιών που υποβάλλονται στην Επιτροπή και για να αυξηθεί, παράλληλα, η διαφάνεια και η ασφάλεια δικαίου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί μια καταγγελία, ώστε να περιέρχονται στη διάθεση της Επιτροπής οι πληροφορίες σχετικά με την εικαζόμενη παράνομη ενίσχυση και να κινείται η προκαταρκτική εξέταση. Καταγγελίες που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να διατηρούνται ως γενικές πληροφορίες για την αγορά, και δεν θα οδηγούν αναγκαία σε αυτεπάγγελτες έρευνες.
(15)
Οι καταγγέλλοντες πρέπει να υποχρεούνται να αποδείξουν ότι είναι ενδιαφερόμενα μέρη κατά την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ και του άρθρου 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999. Πρέπει επίσης να παρέχουν ορισμένο αριθμό πληροφοριών σε μορφή που η Επιτροπή θα εξουσιοδοτείται να καθορίζει σε εκτελεστική διάταξη. Προκειμένου να μη δημιουργούνται αντικίνητρα για όσους θέλουν να υποβάλουν καταγγελία, η εφαρμογή της εκτελεστικής διάταξης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι οι απαιτήσεις για την υποβολή της δεν πρέπει να είναι επαχθείς.
(16)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν προθεσμίες παραγραφής για την επιβολή και την εκτέλεση των προστίμων και των περιοδικών χρηματικών ποινών.
(17)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η Επιτροπή αντιμετωπίζει παρόμοια ζητήματα με συνέπεια σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, είναι σκόπιμο να συμπληρωθούν οι υπάρχουσες αρμοδιότητες της Επιτροπής με τη θέσπιση ειδικής νομικής βάσης για την έναρξη των ερευνών σε κλάδους της οικονομίας ή σε ορισμένα μέσα ενίσχυσης σε διάφορα κράτη μέλη. Για λόγους αναλογικότητας και υπό το φως του υψηλού διοικητικού φόρτου που συνεπάγονται οι εν λόγω έρευνες, τομεακές έρευνες θα πρέπει να πραγματοποιούνται μόνον όταν τα διαθέσιμα στοιχεία τεκμηριώνουν εύλογη υποψία ότι μέτρα κρατικών ενισχύσεων στον συγκεκριμένο τομέα μπορεί να περιορίζουν ή να νοθεύουν ουσιωδώς τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς σε πολλά κράτη μέλη, ή ότι υφιστάμενα μέτρα ενίσχυσης σε έναν συγκεκριμένο τομέα σε πολλά κράτη μέλη δεν είναι -ή δεν είναι πλέον- συμβατά με την εσωτερική αγορά. Οι έρευνες αυτές θα επιτρέψουν στην Επιτροπή να αντιμετωπίζει με αποτελεσματικό και διαφανή τρόπο οριζόντια θέματα κρατικών ενισχύσεων και να λαμβάνει εκ των προτέρων ολιστική άποψη του σχετικού τομέα.
(18)
Η συνεπής εφαρμογή της νομοθεσίας για τις κρατικές ενισχύσεις προϋποθέτει επίσης τη συγκρότηση μηχανισμών για τη συνεργασία μεταξύ των δικαστηρίων των κρατών μελών και της Επιτροπής. Η συνεργασία αυτή ισχύει για όλα τα δικαστήρια των κρατών μελών που εφαρμόζουν το άρθρο 107 παράγραφος 1 και το άρθρο 108 της ΣΛΕΕ, ανεξαρτήτως πλαισίου. Ειδικότερα, τα εθνικά δικαστήρια θα πρέπει να μπορούν να απευθύνονται στην Επιτροπή και να της ζητούν πληροφορίες ή τη γνώμη της σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων. Θα πρέπει να αναγνωρισθεί στην Επιτροπή η εξουσία να διατυπώνει παρατηρήσεις, γραπτές ή προφορικές, ενώπιον των δικαστηρίων που καλούνται να εφαρμόζουν τα άρθρα 107 παράγραφος 1 ή 108 της ΣΛΕΕ. Όταν παρέχει συναφώς συνδρομή σε εθνικά δικαστήρια, η Επιτροπή θα πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με το καθήκον να υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον.
(19)
Οι προαναφερθείσες παρατηρήσεις και οι γνώμες της Επιτροπής θα πρέπει να τελούν υπό την επιφύλαξη του άρθρου 267 της ΣΛΕΕ και δεν δεσμεύουν νομικά τα εθνικά δικαστήρια. Οι παρατηρήσεις αυτές θα πρέπει να υποβάλλονται εντός των πλαισίων των εθνικών δικονομικών κανόνων και πρακτικών, περιλαμβανομένων των κανόνων για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των διαδίκων, με πλήρη σεβασμό για την ανεξαρτησία των εθνικών δικαστηρίων. Η αυτεπάγγελτη υποβολή παρατηρήσεων από την Επιτροπή πρέπει να περιορίζεται σε περιπτώσεις που είναι σημαντικές για τη συνεπή εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1 ή του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ, συγκεκριμένα σε υποθέσεις που είναι σημαντικές για την επιβολή ή την περαιτέρω ανάπτυξη της νομολογίας της ΕΕ περί κρατικών ενισχύσεων.
(20)
Χάριν της διαφάνειας και της ασφάλειας δικαίου, οι αποφάσεις της Επιτροπής πρέπει να δημοσιοποιούνται. Επομένως, είναι σκόπιμο να δημοσιεύονται αποφάσεις δυνάμει των οποίων επιβάλλονται πρόστιμα ή περιοδικές χρηματικές ποινές, δεδομένου ότι θίγουν τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή, κατά τη δημοσίευση των αποφάσεών της, θα πρέπει να τηρεί τους κανόνες για το επαγγελματικό απόρρητο, όπου περιλαμβάνεται και η προστασία όλων των εμπιστευτικών πληροφοριών και των προσωπικών δεδομένων, σύμφωνα με το άρθρο 339 της ΣΛΕΕ.
(21)
Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τη συμβουλευτική επιτροπή για τις κρατικές ενισχύσεις, πρέπει να είναι σε θέση να θεσπίζει εκτελεστικές διατάξεις για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων σχετικά με τη μορφή, το περιεχόμενο και άλλα κριτήρια των καταγγελιών που υποβάλλονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
(22)
Επομένως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 τροποποιείται ως εξής:
1)
Ο τίτλος του άρθρου 5 αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:
«ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 659/1999 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΤΗΣ 22ΑΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1999, ΠΕΡΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 108 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ».
2)
Ο τίτλος του άρθρου 5 αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:
«Αίτηση παροχής πληροφοριών που απευθύνεται στο κοινοποιούν κράτος μέλος».
3)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 6α
Αίτηση παροχής πληροφοριών που απευθύνεται σε άλλες πηγές
1. Μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 6, ιδίως όσον αφορά τεχνικώς περίπλοκες υποθέσεις που υπόκεινται σε ουσιαστική αξιολόγηση, η Επιτροπή μπορεί να ζητά από άλλο κράτος μέλος, επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων να παράσχει όλες τις αγοραίες πληροφορίες που είναι αναγκαίες στην Επιτροπή για την ολοκλήρωση της αξιολόγησής της για το επίδικο μέτρο, εάν οι πληροφορίες που παρέσχε το οικείο κράτος μέλος κατά την πορεία της προκαταρκτικής έρευνας δεν είναι επαρκείς, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
2. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει πληροφορίες μόνο:
α)
εάν αυτό περιορίζεται σε επίσημες διαδικασίες έρευνας που έχουν κριθεί μέχρι στιγμής ως αναποτελεσματικές από την Επιτροπή, και
β)
στο μέτρο που αφορά αποδέκτες της ενίσχυσης, εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος συμφωνεί με το αίτημα.
3. Οι επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων που παρέχουν πληροφορίες μετά από αίτημα της Επιτροπής για παροχή πληροφοριών αγοράς δυνάμει των παραγράφων 6 και 7 του παρόντος άρθρου πρέπει να υποβάλουν την απάντησή τους, ταυτόχρονα, στην Επιτροπή και στο οικείο κράτος μέλος, εφόσον τα έγγραφα που παρέχονται δεν περιλαμβάνουν πληροφορίες που είναι εμπιστευτικές έναντι του οικείου κράτους μέλους.
Η Επιτροπή καθοδηγεί και παρακολουθεί τη διαβίβαση πληροφοριών μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών μελών επιχειρήσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων και ελέγχει την εμπιστευτικότητα που αποδίδεται στις διαβιβαζόμενες πληροφορίες.
4. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει μόνο πληροφορίες που βρίσκονται στη διάθεση επιχείρησης, ένωσης επιχειρήσεων ή κράτους μέλους τα οποία αφορά το αίτημα.
5. Τα κράτη μέλη παρέχουν τις πληροφορίες κατόπιν παραλαβής απλής αίτησης και εντός προθεσμίας την οποία θέτει η Επιτροπή και η οποία δεν πρέπει κατά κανόνα να υπερβαίνει τον έναν μήνα. Όταν το οικείο κράτος μέλος δεν παρέχει τις ζητούμενες πληροφορίες εντός της προθεσμίας ή παρέχει ελλιπείς πληροφορίες, η Επιτροπή αποστέλλει υπενθύμιση.
6. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από κάθε επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων να παράσχει πληροφορίες, με την υποβολή απλής αίτησης. Όταν η Επιτροπή αποστέλλει απλή αίτηση παροχής πληροφοριών σε μια επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων, αναφέρει τη νομική βάση και τον σκοπό της αίτησής της, τις συγκεκριμένες πληροφορίες που ζητεί και ορίζει αναλογική προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να παρασχεθούν οι πληροφορίες. Αναφέρονται επίσης τα πρόστιμα που προβλέπονται στο άρθρο 6β παράγραφος 1 για την υποβολή ανακριβών ή παραπλανητικών πληροφοριών.
7. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει με απόφασή της από κάθε επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων να παράσχει πληροφορίες. Όταν η Επιτροπή ζητεί με απόφαση την υποβολή πληροφοριών από επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων, αναφέρει τη νομική βάση και τον σκοπό της αίτησής της, τις συγκεκριμένες πληροφορίες που ζητεί και ορίζει αναλογική προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να παρασχεθούν. Επίσης, αναφέρονται τα πρόστιμα που προβλέπει το άρθρο 6β παράγραφος 1 και αναφέρονται ή επιβάλλονται οι περιοδικές χρηματικές ποινές που προβλέπει το άρθρο 6β παράγραφος 2, αναλόγως. Αναφέρεται επίσης το δικαίωμα της επιχείρησης ή της ένωσης επιχειρήσεων για προσβολή της απόφασης ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΕ.
8. Όταν απευθύνει αίτημα κατά τις παραγράφους 1 ή 6, ή όταν λαμβάνει απόφαση κατά την παράγραφο 7, η Επιτροπή παρέχει ταυτόχρονα στο οικείο κράτος μέλος αντίγραφο της αίτησης. Η Επιτροπή αναφέρει επίσης τα κριτήρια που εφαρμόζονται για την επιλογή των αποδεκτών της αίτησης παροχής πληροφοριών ή της απόφασης.
9. Η υποβολή των αιτούμενων πληροφοριών εκ μέρους των συμμετεχουσών επιχειρήσεων γίνεται από τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων ή τους αντιπροσώπους τους και, σε περίπτωση νομικών προσώπων, εταιρειών ή ενώσεων χωρίς νομική προσωπικότητα, από τα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται για την εκπροσώπησή τους από τον νόμο ή το καταστατικό τους. Τις πληροφορίες είναι δυνατόν να παράσχουν δεόντως εξουσιοδοτημένα άτομα εξ ονόματος των πελατών τους. Οι τελευταίοι ωστόσο εξακολουθούν να ευθύνονται πλήρως για την παροχή ανακριβών, ελλιπών ή παραπλανητικών πληροφοριών.
Άρθρο 6β
Πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές
1. Η Επιτροπή, εάν κριθεί αναγκαίο και αναλογικό, μπορεί με απόφασή της να επιβάλλει σε επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων πρόστιμα που δεν υπερβαίνουν το 1 % του συνολικού κύκλου εργασιών κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, σε περίπτωση που αυτές, εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας:
α)
παρέχουν ανακριβή ή παραπλανητικά στοιχεία κατά την απάντησή τους σε αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 6α παράγραφος 6
β)
παρέχουν ανακριβείς, ελλιπείς ή παραπλανητικές πληροφορίες, κατά την απάντηση σε αίτηση που τους υποβλήθηκε με απόφαση βάσει του άρθρου 6α παράγραφος 7, ή δεν παρέχουν πληροφορίες εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
2. Η Επιτροπή μπορεί με απόφασή της να επιβάλλει σε επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων περιοδικές χρηματικές ποινές, όταν μια επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων παραλείπει να παράσχει πλήρεις και ακριβείς πληροφορίες, όπως έχει ζητήσει η Επιτροπή με απόφαση που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 6α παράγραφος 7.
Οι περιοδικές χρηματικές ποινές δεν υπερβαίνουν το 5 % του μέσου ημερήσιου κύκλου εργασιών της οικείας επιχείρησης ή ένωσης αυτών κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος για κάθε εργάσιμη ημέρα καθυστέρησης, υπολογισμένο από την ημερομηνία που ορίζεται στην απόφαση, έως ότου οι επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων παράσχουν πλήρεις και ακριβείς πληροφορίες, όπως ζήτησε η Επιτροπή.
3. Το ύψος του προστίμου ή της περιοδικής χρηματικής ποινής ορίζεται με βάση τη φύση, τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παράβασης, ενώ λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι αρχές της αναλογικότητας και της καταλληλότητας, ιδίως όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
4. Στην περίπτωση κατά την οποία οι επιχειρήσεις ή οι ενώσεις επιχειρήσεων εκπληρώσουν την υποχρέωση για την τήρηση της οποίας επιβλήθηκε περιοδική χρηματική ποινή, η Επιτροπή δύναται να καθορίσει το οριστικό ύψος της περιοδικής αυτής ποινής σε επίπεδο κατώτερο από εκείνο της αρχικής απόφασης που επέβαλε την περιοδική ποινή. Η Επιτροπή μπορεί επίσης να ακυρώνει τελείως την επιβολή οποιασδήποτε περιοδικής χρηματικής ποινής.
5. Πριν εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, η Επιτροπή τάσσει τελική προθεσμία δύο εβδομάδων για να λάβει από τις επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων τις πληροφορίες αγοράς που λείπουν, και επίσης δίνει στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους.
6. Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαθέτει πλήρη δικαιοδοσία, κατά την έννοια του άρθρου 261 της ΣΛΕΕ, για τον έλεγχο των προστίμων ή των περιοδικών χρηματικών ποινών που επιβάλλονται από την Επιτροπή. Δύναται να καταργεί, να μειώνει ή να επαυξάνει τα πρόστιμα ή τις περιοδικές χρηματικές ποινές που έχουν επιβληθεί.».
4)
Στο άρθρο 7 προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«8. Πριν εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 5, η Επιτροπή δίνει στο οικείο κράτος μέλος την ευκαιρία να γνωστοποιήσει τις απόψεις του, εντός προθεσμίας που κανονικά δεν υπερβαίνει τον έναν μήνα, σχετικά με τις πληροφορίες που έλαβε η Επιτροπή και διαβίβασε στο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 6α παράγραφος 3.
9. Εμπιστευτικές πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί από τους ερωτηθέντες, και δεν μπορούν να αναφερθούν συγκεντρωτικά ή να παραμείνουν εμπιστευτικές κατ’ άλλον τρόπο, δεν χρησιμοποιούνται σε καμία απόφαση της Επιτροπής που λαμβάνεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 5, εκτός εάν η Επιτροπή έχει λάβει προηγουμένως τη συγκατάθεση των ερωτηθέντων για να αποκαλύψει τις πληροφορίες αυτές στο οικείο κράτος μέλος. Η Επιτροπή δύναται να λάβει αιτιολογημένη απόφαση, που κοινοποιείται στην οικεία επιχείρηση ή την ένωση επιχειρήσεων, στην οποία θα δηλώνεται ότι οι πληροφορίες που έχουν επισημανθεί ως εμπιστευτικές και έχουν παρασχεθεί από τους ερωτηθέντες δεν προστατεύονται και θα καθορίζεται χρονική περίοδος, στο τέλος της οποίας οι πληροφορίες θα αποκαλύπτονται. Η περίοδος αυτή δεν πρέπει να είναι μικρότερη από έναν μήνα.
10. Η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το έννομο συμφέρον των επιχειρήσεων για την προστασία των επιχειρηματικών τους μυστικών και άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες. Μια επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων που δίνει πληροφορίες κατά το άρθρο 6α, η οποία δεν είναι δικαιούχος της κρατικής ενίσχυσης, μπορεί να ζητήσει για λόγους πιθανής ζημίας να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά της στο οικείο κράτος μέλος.».
5)
Στο άρθρο 10 οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20, η Επιτροπή μπορεί, αυτεπαγγέλτως, να εξετάσει πληροφορίες που προέρχονται από οποιαδήποτε πηγή σχετικά με εικαζόμενη παράνομη ενίσχυση.
Η Επιτροπή εξετάζει χωρίς καθυστέρηση κάθε καταγγελία που υποβλήθηκε από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 και μεριμνά ώστε το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να ενημερώνεται πλήρως και τακτικά για την πρόοδο και τα αποτελέσματα της εξέτασης.
2. Εν ανάγκη, η Επιτροπή ζητεί πληροφορίες από το οικείο κράτος μέλος. Εφαρμόζονται αναλογικά το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2.
Μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή μπορεί επίσης να ζητήσει πληροφορίες από άλλο κράτος μέλος, επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6α και 6β, τα οποία εφαρμόζονται αναλογικά.».
6)
Μετά το άρθρο 14 παρεμβάλλεται ο ακόλουθος τίτλος του κεφαλαίου:
«ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙΑ
ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ».
7)
Ο τίτλος του άρθρου 15 αντικαθίσταται από τον εξής:
«Παραγραφή για την ανάκτηση της ενίσχυσης».
8)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 15α
Παραγραφή για την επιβολή προστίμων και περιοδικών χρηματικών ποινών
1. Η εξουσία που ανατίθεται στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 6β υπόκειται σε πενταετή προθεσμία παραγραφής.
2. Η προθεσμία της παραγράφου 1 αρχίζει να ισχύει την ημέρα διάπραξης της παράβασης κατά το άρθρο 6β. Εντούτοις, σε περίπτωση συνεχών ή επανειλημμένων παραβάσεων, η προθεσμία αρχίζει να ισχύει την ημέρα τερματισμού της παράβασης.
3. Κάθε ενέργεια της Επιτροπής με σκοπό την έρευνα ή την κίνηση διαδικασιών σχετικά με την παράβαση κατά το άρθρο 6β διακόπτει την παραγραφή που ισχύει για την επιβολή προστίμων ή περιοδικών χρηματικών ποινών, με ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία η προσφυγή κοινοποιείται στην επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων.
4. Η παραγραφή αρχίζει εκ νέου μετά από κάθε διακοπή. Ωστόσο, η παραγραφή εκπνέει το αργότερο την ημέρα κατά την οποία παρέρχεται χρονικό διάστημα έξι ετών χωρίς η Επιτροπή να επιβάλει πρόστιμο ή περιοδική χρηματική ποινή. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο αναστολής της παραγραφής σύμφωνα με την παράγραφο 5.
5. Η παραγραφή που ισχύει για την επιβολή προστίμων και περιοδικών χρηματικών ποινών αναστέλλεται για όσο καιρό η απόφαση της Επιτροπής αποτελεί αντικείμενο εκκρεμούς διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου της ΕΕ.
Άρθρο 15β
Παραγραφή της εκτέλεσης των προστίμων και των περιοδικών χρηματικών ποινών
1. Η εξουσία της Επιτροπής να εκτελεί τις αποφάσεις που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6β υπόκειται σε πενταετή προθεσμία παραγραφής.
2. Η παραγραφή της παραγράφου 1 αρχίζει να ισχύει την ημέρα κατά την οποία η απόφαση κατά την παράγραφο 6β καθίσταται οριστική.
3. Η παραγραφή της παραγράφου 1 διακόπτεται:
α)
με την κοινοποίηση απόφασης η οποία τροποποιεί το αρχικό ποσό του προστίμου ή της περιοδικής χρηματικής ποινής ή απορρίπτει αίτημα τροποποίησής του
β)
από κάθε πράξη κράτους μέλους, που ενεργεί κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, ή της Επιτροπής, η οποία αποσκοπεί στην αναγκαστική εκτέλεση της πληρωμής του ποσού του προστίμου ή της περιοδικής χρηματικής ποινής.
4. Η παραγραφή αρχίζει εκ νέου μετά από κάθε διακοπή.
5. Η παραγραφή της παραγράφου 1 αναστέλλεται:
α)
για όσο χρονικό διάστημα επιτρέπεται στον ερωτηθέντα η πραγματοποίηση της πληρωμής·
β)
για όσο χρονικό διάστημα η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης της πληρωμής τελεί υπό αναστολή βάσει αποφάσεως του Δικαστηρίου της ΕΕ.».
9)
Το άρθρο 16 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 16
Καταχρηστική εφαρμογή ενίσχυσης
Με την επιφύλαξη του άρθρου 23, η Επιτροπή μπορεί, σε περιπτώσεις καταχρηστικής εφαρμογής ενισχύσεων, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4. Τα άρθρα 6, 6α, 6β, 7, 9, 10, το άρθρο 11 παράγραφος 1 και τα άρθρα 12 έως 15 εφαρμόζονται αναλογικά.».
10)
Στο άρθρο 20, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Κάθε ενδιαφερόμενο μέρος μπορεί να υποβάλει καταγγελία για να ενημερώσει την Επιτροπή για εικαζόμενη παράνομη ενίσχυση ή εικαζόμενη καταχρηστική εφαρμογή ενίσχυσης. Για τον σκοπό αυτό, το ενδιαφερόμενο μέρος συμπληρώνει δεόντως ένα έντυπο που έχει οριστεί σε εκτελεστική διάταξη αναφερομένη στο άρθρο 27 και παρέχει τις υποχρεωτικές πληροφορίες που ζητούνται σε αυτό.
Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι ο ενδιαφερόμενος δεν συμμορφώνεται με το υποχρεωτικό έντυπο καταγγελίας ή ότι τα πραγματικά περιστατικά και νομικά στοιχεία που προέβαλε ο ενδιαφερόμενος δεν παρέχουν επαρκείς λόγους που συνηγορούν, βάσει μιας πρώτης εξέτασης, για την ύπαρξη παράνομης ενίσχυσης ή κατάχρησης ενισχύσεων, ενημερώνει το ενδιαφερόμενο μέρος και του ζητά να διατυπώσει παρατηρήσεις εντός ορισμένης προθεσμίας που κανονικά δεν υπερβαίνει τον έναν μήνα. Αν ο ενδιαφερόμενος δεν γνωστοποιήσει τις απόψεις του εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η καταγγελία θεωρείται ότι έχει αποσυρθεί. Η Επιτροπή ενημερώνει το οικείο κράτος μέλος όταν μια καταγγελία θεωρείται ότι έχει αποσυρθεί.
Η Επιτροπή αποστέλλει στον καταγγέλλοντα αντίγραφο της απόφασης για υπόθεση που αφορά το αντικείμενο της καταγγελίας.».
11)
Μετά το άρθρο 20, παρεμβάλλεται το ακόλουθο κεφάλαιο:
«ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΑ
ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΕ ΚΛΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΣΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
Άρθρο 20α
Έρευνες σε κλάδους της οικονομίας και σε μέσα ενίσχυσης
1. Εφόσον οι διαθέσιμες πληροφορίες γεννούν εύλογη υποψία ότι μέτρα κρατικών ενισχύσεων σε συγκεκριμένο κλάδο ή συγκεκριμένο μέσο ενίσχυσης μπορούν να περιορίσουν ή να νοθεύσουν σημαντικά τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς σε πολλά κράτη μέλη, ή ότι υφιστάμενα μέτρα ενίσχυσης σε έναν συγκεκριμένο κλάδο σε πολλά κράτη μέλη δεν είναι -ή δεν είναι πλέον- συμβατά με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή μπορεί να διεξάγει έρευνα στον κλάδο της οικονομίας ή στη χρήση του σχετικού μέσου ενίσχυσης σε διάφορα κράτη μέλη. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας αυτής, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη και/ή τις επιχειρήσεις ή τις ενώσεις επιχειρήσεων να παράσχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες για την εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας.
Η Επιτροπή αναφέρει τους λόγους για την έρευνα και την επιλογή των αποδεκτών σε όλες τις αιτήσεις παροχής πληροφοριών που αποστέλλει δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση για τα αποτελέσματα της έρευνάς της σε συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας ή συγκεκριμένα μέσα ενισχύσεων σε διάφορα κράτη μέλη και καλεί τα οικεία κράτη μέλη και τις επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων να υποβάλουν παρατηρήσεις.
2. Οι πληροφορίες που προκύπτουν από τομεακές έρευνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο διαδικασιών δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
3. Τα άρθρα 5, 6α και 6β εφαρμόζονται αναλογικά.».
12)
Μετά το άρθρο 23 παρεμβάλλεται το ακόλουθο κεφάλαιο:
«ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIIA
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Άρθρο 23α
Συνεργασία με τα εθνικά δικαστήρια
1. Στο πλαίσιο των διαδικασιών εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 και του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ, τα δικαστήρια των κρατών μελών δύνανται να ζητούν από την Επιτροπή να τους διαβιβάσει πληροφορίες που κατέχει ή τη γνώμη της επί ζητημάτων που άπτονται της εφαρμογής της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων.
2. Όταν το απαιτεί η συνεπής εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1 ή του άρθρου 108 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή δύναται να υποβάλλει αυτεπαγγέλτως γραπτές παρατηρήσεις στα δικαστήρια των κρατών μελών τα οποία είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων. Με την άδεια του εν λόγω δικαστηρίου μπορεί επίσης να υποβάλλει προφορικές παρατηρήσεις.
Η Επιτροπή ενημερώνει το σχετικό κράτος μέλος για την πρόθεσή της πριν υποβάλει επίσημα τις παρατηρήσεις της.
Χάριν της προετοιμασίας των παρατηρήσεών της και μόνο, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το αρμόδιο δικαστήριο του κράτους μέλους να διαβιβάσει έγγραφα που βρίσκονται στη διάθεση του δικαστηρίου και είναι αναγκαία για την εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση της υπόθεσης.».
13)
Το άρθρο 25 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 25
Αποδέκτες των αποφάσεων
1. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 6α παράγραφος 7, το άρθρο 6β παράγραφοι 1 και 2 και το άρθρο 7 παράγραφος 9 απευθύνονται στην οικεία επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων. Η Επιτροπή κοινοποιεί αμελλητί τις αποφάσεις αυτές στον αποδέκτη και του παρέχει τη δυνατότητα να δηλώσει στην Επιτροπή τις πληροφορίες τις οποίες θεωρεί ότι καλύπτονται από την υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου.
2. Κάθε άλλη απόφαση που λαμβάνεται από την Επιτροπή σύμφωνα με τα κεφάλαια ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V και VII απευθύνεται στο οικείο κράτος μέλος. Η Επιτροπή κοινοποιεί αμελλητί τις αποφάσεις αυτές στο οικείο κράτος μέλος και παρέχει στο οικείο κράτος μέλος τη δυνατότητα να δηλώσει στην Επιτροπή τις πληροφορίες τις οποίες θεωρεί ότι καλύπτονται από την υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου.».
14)
Στο άρθρο 26 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«2α. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις αποφάσεις που λαμβάνει σύμφωνα με το άρθρο 6β παράγραφοι 1 και 2.».
15)
Το άρθρο 27 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 27
Εκτελεστικές διατάξεις
Η Επιτροπή, ενεργώντας στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 29, έχει την εξουσία να θεσπίζει εκτελεστικές διατάξεις σχετικά με:
α)
τη μορφή, το περιεχόμενο και άλλες λεπτομέρειες των κοινοποιήσεων
β)
τη μορφή, το περιεχόμενο και άλλες λεπτομέρειες των ετήσιων εκθέσεων
γ)
τη μορφή, το περιεχόμενο και άλλες λεπτομέρειες των καταγγελιών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 και του άρθρου 20 παράγραφος 2
δ)
λεπτομέρειες για τις προθεσμίες και τον υπολογισμό των προθεσμιών, και
ε)
το επιτόκιο που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 22 Ιουλίου 2013.