PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 908/2014
ze dne 6. července 2014,
kterým se stanoví pravidla pro uplatňování nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, pokud jde o platební agentury a další subjekty, finanční řízení, schvalování účetní závěrky, pravidla pro kontroly, jistoty a transparentnost
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (1), a zejména na čl. 8 odst. 2, čl. 9 odst. 2, článek 23, čl. 36 odst. 6, čl. 46 odst. 5 a 6, čl. 50 odst. 2, čl. 53 odst. 1, čl. 57 odst. 2, čl. 62 odst. 2, čl. 66 odst. 4 a články 88, 104 a 114 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1306/2013 stanoví základní pravidla pro financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky, mj. pro akreditaci platebních agentur a koordinačních subjektů, finanční řízení, postupy schvalování, kontrolní systémy a sankce, včetně kontroly operací, jistot a transparentnosti. V zájmu hladkého fungování a jednotného uplatňování nového právního rámce, který uvedené nařízení zavádí, byla Komise zmocněna přijmout určitá pravidla v těchto oblastech. Tato nová pravidla by měla nahradit příslušná ustanovení nařízení Komise (ES) č. 601/94 (2), (ES) č. 4/2004 (3), (ES) č. 883/2006 (4), (ES) č. 884/2006 (5), (ES) č. 885/2006 (6), (ES) č. 259/2008 (7) a (EU) č. 282/2012 (8). Nařízení (ES) č. 883/2006, (ES) č. 884/2006, (ES) č. 885/2006 a (EU) č. 282/2012 byla zrušena nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 (9). V zájmu srozumitelnosti a právní jistoty by nařízení (ES) č. 601/94, (ES) č. 4/2004 a (ES) č. 259/2008 měla být tímto nařízením zrušena,
(2)
Platební agentury by měly být akreditovány členskými státy pouze tehdy, pokud splňují určitá minimální kritéria stanovená na úrovni Unie, jak je uvedeno v čl. 1 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014. Tato „akreditační kritéria“ jsou stanovena v příloze I nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014. Měla by být stanovena pravidla týkající se postupů pro vydávání, přezkum a odejmutí akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů.
(3)
Členské státy by měly mít své platební agentury pod stálým dohledem. Měly by zřídit systém výměny informací, aby měly příslušné orgány zprávy a byly neustále informovány o podezření na případy nedodržení předpisů. Měl by být zaveden postup, který by členské státy použily při řešení takových případů, a tento postup by měl zahrnovat povinnost vypracovat ve stanovené lhůtě plán nápravy všech zjištěných nedostatků. Pokud jde o výdaje vynaložené platebními agenturami, kterým jejich členský stát ponechal akreditaci i přesto, že takový plán v dané lhůtě neprovedly, Komise by měla mít možnost rozhodnout o sledování nedostatků prostřednictvím postupu pro schválení souladu podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
(4)
Podle čl. 7 odst. 3 písm. b) prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1306/2013 se od odpovědných pracovníků akreditovaných platebních agentur vyžaduje, aby vypracovali prohlášení řídícího subjektu o úplnosti, přesnosti a věcné správnosti účetní závěrky a řádném fungování systémů vnitřní kontroly, jakož i o legalitě a správnosti uskutečněných operací. Měla by se stanovit pravidla, pokud jde o obsah a formát těchto prohlášení řídícího subjektu.
(5)
Mělo by dojít k vypracování pravidel pro fungování koordinačních subjektů uvedených v čl. 7 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013 a úkolů certifikačních subjektů uvedených v článku 9 uvedeného nařízení. Kromě toho by měl být specifikován obsah osvědčení a zpráv, které mají certifikační subjekty vypracovávat za účelem pomoci Komisi při postupu schvalování účetní závěrky.
(6)
Pro zajištění řádného řízení prostředků vyhrazených v rozpočtu Unie pro Evropský zemědělský záruční fond (EZZF) a Evropský zemědělský fond pro rozvoj venkova (EZFRV) (dále jen „fondy“) by platební agentury měly vést oddělené účetnictví týkající se výhradně plateb a účelově vázaných příjmů z a do každého fondu. Účetnictví vedené platebními agenturami proto musí pro každý z těchto fondů vykazovat odděleně výdaje a příjmy vynaložené podle čl. 4 odst. 1 a článků 5 a 43 nařízení (EU) č. 1306/2013 a umožnit uvést tyto výdaje a příjmy do vztahu s finančními zdroji, které jsou pro ně uvolněny z rozpočtu Unie.
(7)
Společná zemědělská politika je financována v eurech, přičemž členské státy, které nepřijaly euro, mohou uskutečňovat platby příjemcům ve své národní měně. K oprávnění provést konsolidaci všech výdajů a příjmů je tudíž nezbytné stanovit, že příslušné platební agentury musí být s to poskytovat údaje týkající se výdajů a příjmů jak v eurech, tak i v měně, v níž byly zaplaceny nebo získány.
(8)
Výdaje, které jsou na pomoc rozvoje venkova v rámci EZFRV spolufinancovány z rozpočtu Unie a z vnitrostátních rozpočtů, jsou založeny na podrobných programech rozčleněných podle jednotlivých opatření, zvláštní sazby příspěvků a prioritní oblasti. V souladu se zásadou řádného finančního řízení by tyto výdaje měly být sledovány a zaúčtovány na tomto základě, aby bylo možné identifikovat všechny operace podle jednotlivých programů, opatření, zvláštních sazeb příspěvku a prioritních oblastí. Tím bude zajištěna možnost ověřit soulad mezi uskutečněnými výdaji a vyčleněnými finančními prostředky. V této souvislosti by měly být upřesněny prvky, které musí mít platební agentury na zřeteli. Platební agentury by měly u provedeného financování na účtech jasně prokázat zejména původ veřejných a unijních finančních prostředků. Nadto by měly být identifikovány částky, které mají být a které byly získány zpět od příjemců podpory, a uvedeny původní operace, s nimiž tyto částky souvisí.
(9)
Členské státy uvolní prostředky potřebné k financování výdajů EZZF uvedených v čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 předtím, než Komise uhradí uvedené výdaje formou měsíčních úhrad uskutečněných výdajů. Obdobně mohou členské státy obdržet zálohu pro výdaje EZFRV, která by se později vykázala v rámci schvalování roční účetní závěrky podle článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013. V zájmu zajištění řádného řízení finančních toků by členské státy měly shromažďovat informace nezbytné pro prokázání úplnosti, přesnosti a věcné správnosti vynaložených výdajů na tyto měsíční úhrady a v případě jakýchkoli příjmů či výdajů je uchovávat k dispozici Komise, nebo je pravidelně Komisi předávat. Tyto informace by členské státy měly Komisi poskytovat v intervalech přizpůsobených způsobu správy každého z fondů. Poskytováním informací v uvedených intervalech by neměla být dotčena povinnost členských států vést úplné informace shromážděné pro řádné sledování výdajů, tak aby byly Komisi k dispozici za účelem ověření.
(10)
Obecné povinnosti platebních agentur ohledně vedení účetnictví se týkají údajů požadovaných pro správu a kontrolu finančních prostředků Unie. Tyto povinnosti se však netýkají požadavků o proplacení výdajů ani údajů, které musí být za účelem získání takové náhrady Komisi poskytnuty. Je tudíž třeba upřesnit, které informace a údaje o výdajích, jež mají být financovány z fondů, musí být Komisi pravidelně předávány. Informace, které členské státy sdělují Komisi, jí musí umožnit, aby předané informace použila přímo a co nejúčinněji pro správu účtů fondů, jakož i pro související platby. K dosažení tohoto cíle je třeba stanovit, že veškeré informace, které je třeba zpřístupnit a předávat mezi členskými státy a Komisí, by měly být zasílány elektronickou cestou.
(11)
Podle čl. 102 odst. 1 písm. c) prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1306/2013 musí být pro opatření související s operacemi financovanými z fondů výkazy výdajů, které slouží zároveň jako žádost o platby, předány Komisi spolu s požadovanými informacemi. Aby členské státy a platební agentury mohly tyto výkazy výdajů sestavovat podle harmonizovaných pravidel a Komise mohla vzít v úvahu žádosti o platbu, měly by být stanoveny podmínky, za nichž mohou být uvedené výdaje zohledněny v rámci příslušných rozpočtů EZZF a EZFRV. Tyto podmínky by měly specifikovat pravidla pro zaznamenávání výdajů a příjmů, zejména pak účelově vázaných příjmů a případných oprav, které mají být provedeny, a pro jejich skutečné vykázání.
(12)
Jestliže na základě výkazů výdajů obdržených od členských států v rámci EZZF celková částka předběžných závazků, které by mohly být povoleny podle čl. 170 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (10), překračuje 75 % všech prostředků pro běžný rozpočtový rok, je Komise povinna tyto částky snížit. Podle zásady řádného finančního řízení musí být toto snížení poměrně rozloženo mezi všechny členské státy na základě výkazů výdajů obdržených od těchto členských států. Aby bylo rozdělování dostupných finančních prostředků mezi členské státy učiněno spravedlivě, je třeba stanovit, že měsíční platby v rámci EZZF v tomto případě budou sníženy o určité procento, stanovené pro každou kapitolu, z výkazů výdajů předaných každým členským státem a že zůstatek nevyplacený během měsíce bude znovu přidělen podle rozhodnutí Komise v dalších měsíčních platbách.
(13)
Poté, co Komise rozhodla o měsíčních platbách, měla by členským státům poskytnout finanční prostředky nezbytné k pokrytí výdajů, které mají být financovány z fondů, a to praktickým způsobem a za podmínek, které je třeba stanovit na základě informací sdělených členskými státy Komisi a na základě informačních systémů zavedených Komisí.
(14)
Podmínkou pro úhradu výdajů na veřejnou intervenci vynaložených platebními agenturami je, že do jejich výkazů průběžných výdajů budou začleněny hodnoty a částky zaúčtované v průběhu měsíce následujícího po měsíci, k němuž se vztahují operace veřejného skladování. Aby bylo zajištěno hladké fungování systému úhrad, je nezbytné stanovit způsob, jakým mají být tyto informace, které jsou nezbytné k výpočtu nákladů a výdajů, oznámeny Komisi.
(15)
V souladu s čl. 3 odst. 3 nařízení (EU) č. 907/2014 musí účetnictví týkající se veřejných zásob držených v rámci intervence umožnit zjistit jak částku financování vyplaceného Unií, tak stav zásob produktů, jež byly dány do intervenčního režimu. Za tímto účelem je třeba stanovit, že platební agentury musí vést odděleně skladové účetnictví a finanční účty, jež musí obsahovat údaje nezbytné ke sledování zásob a k řízení financování výdajů a příjmů vytvořených veřejnými intervenčními opatřeními.
(16)
Pokud jde o intervenční opatření ve formě veřejného skladování, zaúčtování údajů o množstvích, hodnotách a o některých průměrech ze strany platebních agentur je povinné. Existují však okolnosti, za nichž by se určité operace a výdaje neměly zaúčtovávat, nebo by se tak mělo dít podle zvláštních pravidel. V zájmu zajištění rovného zacházení a ochrany finančních zájmů Unie by se takové okolnosti měly specifikovat, včetně případných opatření pro zaúčtování operací a výdajů.
(17)
Datum, k němuž se provádí zaúčtování různých výdajových a příjmových položek, které jsou spojené s intervenčními opatřeními ve formě veřejného skladování, závisí na povaze operací, na něž se vztahují, a může být stanoveno v rámci právních předpisů z jednotlivých odvětví zemědělství. V tomto kontextu je třeba přijmout obecné pravidlo, kterým se stanoví, že zaúčtování těchto položek se provádí ke dni, ve kterém dojde ke hmotné operaci vyplývající z intervenčního opatření, a kterým se stanoví zvláštní případy, které je třeba vzít v úvahu.
(18)
V zájmu řádného finančního řízení by členské státy měly Komisi poskytnout prognózu částek, které je třeba ještě financovat z EZFRV v daném zemědělském rozpočtovém roce, a odhady výše požadovaného financování na následující rozpočtový rok. Aby mohla Komise plnit své povinnosti, měly by jí být tyto informace sdělovány včas, každopádně však dvakrát do roka, a to každoročně nejpozději do 31. ledna a 31. srpna.
(19)
V souladu s čl. 36 odst. 6 nařízení (EU) č. 1306/2013 musí být stanoveny lhůty pro vyhotovování výkazů výdajů, které se týkají operací prováděných v rámci EZFRV. S ohledem na specifičnosti účetních pravidel, která platí EZFRV, uplatňování předběžného financování a financování opatření za kalendářní rok je třeba stanovit, že uvedené výdaje musí být vykazovány v pravidelných intervalech, které vyhovují těmto zvláštním podmínkám.
(20)
Výměna informací a dokumentů mezi členskými státy a Komisí, jakož i poskytování a sdělování informací členskými státy Komisi obvykle probíhá elektronickou cestou. Pro vylepšení těchto výměn informací ohledně fondů a pro rozšíření jejich využívání byly v souladu s nařízením (ES) č. 883/2006 zřízeny informační systémy. Tyto systémy by měly být využívány a fungovat i poté, co Komise informuje členské státy prostřednictvím Výboru zemědělských fondů.
(21)
Podmínky pro zpracování informací těmito informačními systémy, jakož i forma a obsah dokumentů, jejichž sdělování je požadováno podle nařízení (EU) č. 1306/2013, vyžadují časté úpravy, které jsou důsledkem vývoje platných právních předpisů nebo požadavků spojených s řízením. Měla by být rovněž stanovena jednotná pravidla pro předkládání příslušných dokladů členskými státy. Pro dosažení těchto cílů a ve snaze zjednodušit postupy a umožnit, aby příslušné informační systémy byly rychle provozuschopné, je žádoucí určit formu a obsah dokumentů na základě standardizovaných vzorů a protokolů a stanovit, že jejich úpravy a aktualizaci provede Komise poté, co informuje Výbor zemědělských fondů.
(22)
Podle článku 58 nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou členské státy prostřednictvím svých platebních agentur odpovědné za řízení a kontrolu legality výdajů z fondů. Za sdělování nebo zaznamenávání údajů o finančních operacích v rámci informačních systémů a jejich aktualizaci by tedy měly nést odpovědnost platební agentury, provádí je přímo platební agentury nebo subjekty, na které byla tato funkce přenesena, popřípadě jsou zajišťovány i prostřednictvím akreditovaných koordinačních subjektů.
(23)
Některé dokumenty nebo prohlášení stanovené v čl. 102 odst. 1 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo v aktech Komise přijatých pro účely uvedeného článku vyžadují podpis pověřené osoby nebo souhlas osoby v jedné nebo několika etapách dotyčného postupu. Informační systémy zavedené k předávání těchto dokumentů by měly v těchto případech umožnit jednoznačnou identifikaci každé osoby a poskytovat dostatečnou záruku neporušitelnosti obsahu dokumentů, a to i během jednotlivých etap postupu. Zejména by tomu tak mělo být u výkazů výdajů a prohlášení řídícího subjektu připojených k roční účetní závěrce podle čl. 102 odst. 1 písm. c) bodu iii) prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1306/2013 a u dokumentů předávaných elektronickou cestou v rámci těchto postupů.
(24)
Podle čl. 58 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou členské státy prostřednictvím svých platebních agentur odpovědné za zpětné získání neoprávněných plateb a úroků. V zájmu zajištění účinného a řádného uplatňování uvedených ustanovení je vhodné stanovit jednotná pravidla týkající se úroků uplatnitelných na zpětné získání neoprávněných plateb. Aniž je dotčen čl. 54 odst. 3 první pododstavec písm. a) a b) nařízení (EU) č. 1306/2013, mohou členské státy povinnost získat zpět neoprávněně vyplacené částky splnit různými způsoby. Aniž jsou dotčena jakákoli jiná opatření k prosazení práva stanovená vnitrostátním právem, účinným a nákladově efektivním způsobem zpětného vymáhání dluhů je snížení budoucích plateb dlužníkovi o částku, která má být získána zpět, jakmile je v souladu s vnitrostátními předpisy tento dluh zjištěn. Pro členské státy by proto mělo být povinné, aby uplatňovaly tento způsob vymáhání dluhů, přičemž by měly být stanoveny společné podmínky pro jeho použití.
(25)
Je třeba stanovit podrobná ustanovení jak pro postup schválení účetní závěrky podle článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013, tak i pro postup pro schválení souladu podle článku 52 uvedeného nařízení včetně mechanismu, pomocí něhož jsou výsledné částky buď odečítány od jedné z následujících plateb vyplacených Komisí členským státům, nebo k této platbě přičítány.
(26)
Pokud jde o schvalování účetní závěrky v souladu s článkem 51 nařízení (EU) č. 1306/2013, je dále nezbytné určit obsah ročních účetních závěrek platebních agentur a stanovit lhůtu pro předání těchto účetních závěrek a dalších náležitých dokumentů Komisi. Dále je nutné objasnit, jak dlouho musí platební agentury uchovávat pro potřeby Komise podklady týkající se všech výdajů a účelově vázaných příjmů. Kromě toho je třeba stanovit, že Komise určuje formu a obsah účetních údajů, které jí platební agentury musí poskytovat.
(27)
S cílem zajistit, aby v běžných případech byl postup pro schvalování souladu ukončen v přiměřené lhůtě, je vhodné pro různé fáze postupu stanovit zvláštní lhůty, které by Komise a členské státy musely dodržet. Zároveň je však zapotřebí, aby Komise měla možnost tyto lhůty prodloužit, pokud si takové prodloužení vyžaduje složitost vyšetřovaného případu. Postup pro schvalování souladu by měl dát členským státům právo na kontradiktorní řízení a řádně vyhodnocovat informace nezbytné pro hodnocení rizik fondů.
(28)
V souladu s čl. 59 odst. 5 nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou členské státy povinny zajistit minimální úroveň kontrol na místě nezbytných pro účinné řízení rizik. Členské státy však v rámci své odpovědnosti smějí snížit minimální úroveň těchto kontrol na místě, pokud bylo shledáno, že řídicí a kontrolní systémy řádně fungují a míra chybovosti zůstává na přijatelné úrovni. Zatímco v právních předpisech v odvětví zemědělství je nutné stanovit nezbytné minimální úrovně kontrol na místě, měla by se stanovit horizontální pravidla možnosti snížit minimální úroveň kontrol na místě platná pro všechna opatření financovaná z fondů, jakož i příslušné podmínky. Kromě těchto horizontálních pravidel mohou právní předpisy v odvětví zemědělství stanovit další pravidla.
(29)
Mimoto je vhodné stanovit pravidla pro provádění kontrol operací uvedených v článku 80 nařízení (EU) č. 1306/2013 ze strany členských států, zejména pokud jde o výběr podniků a počet a harmonogram kontrol.
(30)
Podle hlavy V kapitoly III nařízení (EU) č. 1306/2013 týkající se kontroly operací musí členské státy předávat Komisi řadu sdělení. Jelikož standardizace formy a obsahu těchto sdělení usnadní jejich používání a zajistí jednotný přístup, je třeba přijmout podrobná pravidla týkající se jejich formy a obsahu. Kromě toho je třeba stanovit pravidla pro uchovávání obchodní dokumentace, pro společná opatření zahrnující vzájemnou pomoc podle článku 83 nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i pro zvláštní orgány uvedené v článku 85 uvedeného nařízení.
(31)
Nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 stanoví pravidla doplňující právní rámec v oblasti jistot, zejména co se týče povinnosti složit jistotu, podmínek týkajících se jistot, jakož i pravidla pro složení, uvolnění a propadnutí jistoty. V zájmu zajištění jednotného uplatňování těchto pravidel by měla být přijata ustanovení týkající se formy a postupů pro složení a uvolnění jistoty, jakož i pro výměnu informací a sdělení požadovaných v tomto ohledu.
(32)
Podle hlavy VII kapitoly IV nařízení (EU) č. 1306/2013 týkající se transparentnosti se od členských států vyžaduje, aby každoročně zveřejňovaly příjemce finančních prostředků z fondů, jakož i částky, které každý příjemce z každého z těchto fondů obdržel. Za tímto účelem a v souladu s článkem 111 nařízení (EU) č. 1306/2013 by měla být stanovena forma uvedeného zveřejnění. Toto zveřejnění by nemělo překročit meze toho, co je zapotřebí k dosažení sledovaných cílů transparentnosti.
(33)
Zveřejnění by mělo být v souladu s informacemi, které mají platební agentury ve svém účetnictví a záznamech, a mělo by se týkat plateb obdržených v minulém rozpočtovém roce. Tyto informace by měly být veřejnosti sdělovány jasným a jednotným způsobem a měly by být k dohledání do 31. května.
(34)
Podle čl. 111 odst. 1 prvního pododstavce písm. c) nařízení (EU) č. 1306/2013 mají být zveřejněny výše vyplacených částek odpovídajících každému opatření financovanému z fondů, které daný příjemce obdržel. Nicméně za účelem zajištění dodržování povinnosti stanovené v článku 112 uvedeného nařízení je rovněž nezbytné stanovit prahové hodnoty, pod jejichž úrovní by se jména příjemců nezveřejňovala.
(35)
V souladu s čl. 111 odst. 1 prvním pododstavcem písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 je zveřejnění příjemců finančních prostředků z fondů nezbytné pro identifikaci obce, kde příjemce sídlí nebo je registrován. Tyto informace by měly být také k dispozici v případě příjemců, kteří jsou fyzickými osobami a jejichž jména nesmí být zveřejněna v souladu s článkem 112 uvedeného nařízení. Pokud by však z důvodu omezeného počtu příjemců sídlících nebo registrovaných v dané obci zveřejnění názvu obce mělo za následek identifikaci příjemce, který je fyzickou osobou, měla by být přijata ustanovení, která by zabránila nepřiměřenému a zbytečnému porušování soukromí.
(36)
Informace by měly být zveřejněny na internetu, formou vyhledávače, který zajistí, že k nim bude mít přístup široká veřejnost. Nástroj na vyhledávání by měl umožnit vyhledávání na základě určitých kritérií a výsledky vyhledávání by měly být poskytnuty ve snadno přístupné formě.
(37)
Aby se vyhovělo platným požadavkům na ochranu údajů, je třeba příjemce finančních prostředků z těchto rozpočtů informovat o zveřejnění jejich údajů ještě před zveřejněním. Informace by měly být poskytovány příjemcům prostřednictvím formulářů žádostí o podporu nebo v okamžiku sběru údajů. Pokud jde o výdaje vzniklé v rozpočtových letech 2014 a 2015, nelze-li příjemce informovat v okamžiku sběru osobních údajů, měli by být informováni s přiměřeným předstihem před zveřejněním.
(38)
Aby se usnadnil přístup veřejnosti ke zveřejněným údajům, měly by členské státy zřídit internetové stránky obsahující informace týkající se příjemců finančních prostředků z fondů a prahové hodnoty podle článku 112 nařízení (EU) č. 1306/2013. Vzhledem k různým organizačním strukturám v členských státech by se státy měly rozhodnout, který orgán je odpovědný za zřízení a údržbu internetové schránky a za zveřejňování údajů. Komise by měla vytvořit internetovou stránku, která obsahuje odkazy na internetové stránky členských států.
(39)
Článek 10 tohoto nařízení by se měl použít pro výdaje uskutečněné a účelově vázané příjmy vybrané členskými státy počínaje 16. říjnem 2014 s cílem zajistit kontinuitu podávání zpráv v rámci téhož rozpočtového roku.
(40)
S cílem zajistit jednotné zacházení v probíhajících postupech pro schvalování souladu by se lhůty podle čl. 34 odst. 3 a 4 tohoto nařízení neměly týkat těch postupů, u nichž bude oznámení podle čl. 11 odst. 1 nařízení (ES) č. 885/2006 podáno před dnem 1. ledna 2015.
(41)
Vzhledem k tomu, že se hlava VII kapitola IV nařízení (EU) č. 1306/2013, která pojednává o transparentnosti, vztahuje na uskutečněné platby počínaje rozpočtovým rokem 2014, měla by se příslušná ustanovení tohoto nařízení použít na tyto platby.
(42)
Aby členské státy měly dostatek času na provedení, měly by se informace předávané v souladu s přílohou II sloupci V1 a V2 začít poskytovat počínaje rozpočtovým rokem 2016.
(43)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru zemědělských fondů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PLATEBNÍ AGENTURY A DALŠÍ SUBJEKTY
Článek 1
Postup akreditace platebních agentur
1. Členské státy jmenují orgán na ministerské úrovni, jenž bude zodpovídat za:
a)
vydávání, přezkum a odnímání akreditace platebním agenturám;
b)
provádění úkolů, které byly v rámci této kapitoly svěřeny příslušnému orgánu.
2. Příslušný orgán prostřednictvím formálního aktu rozhodne o vydání nebo po provedení přezkumu o odnětí akreditace platební agentury na základě posouzení akreditačních kritérií uvedených v čl. 1 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 (dále jen „akreditační kritéria“). Příslušný orgán akreditace nebo odnětí akreditace bezodkladně oznámí Komisi.
3. Příslušný orgán jmenuje auditní subjekt, který bude provádět šetření ještě před udělením akreditace (předakreditační přezkum). Auditním subjektem je auditní orgán nebo jiná veřejná či soukromá organizace nebo organizační jednotka orgánu disponujícího odpovídajícími znalostmi, dovednostmi a schopností provádět audity. Auditní subjekt musí být na platební agentuře, která má být akreditována, nezávislý. Šetření (předakreditační přezkum) prováděné auditním subjektem se týká zejména:
a)
zavedených postupů a systémů pro schvalování a provádění plateb;
b)
rozdělení úkolů a přiměřenosti vnitřní i vnější kontroly v souvislosti s operacemi financovanými z Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF) a Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) (dále jen „fondy“);
c)
míry způsobilosti zavedených postupů a systémů, včetně opatření proti podvodům založených na vyhodnocení rizik, chránit rozpočet Unie;
d)
bezpečnost informačních systémů;
e)
vedení účetních záznamů.
Auditní subjekt vypracuje zprávu, která podrobně popisuje činnosti vykonané při auditu, jeho výsledky a posouzení, zda platební agentura splňuje akreditační kritéria. Zpráva musí být předána příslušnému orgánu, který poté vydá rozhodnutí o akreditaci, pokud je spokojen s tím, jak platební agentura splňuje akreditační kritéria.
4. Pokud se příslušný orgán domnívá, že platební agentura nesplňuje akreditační kritéria, zašle agentuře přesné podmínky, které agentura musí splnit předtím, než jí může být akreditace udělena.
Až do provedení nezbytných změn, jejichž cílem je splnit tyto zvláštní podmínky, lze akreditaci udělit dočasně na období stanovené v závislosti na závažnosti zjištěných problémů, avšak ne na období delší než dvanáct měsíců. V řádně odůvodněných případech může Komise na žádost dotčeného členského státu toto období prodloužit.
5. Informace podle čl. 102 odst. 1 prvního pododstavce písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou předávány ihned po první akreditaci platební agentury a v každém případě ještě předtím, než bude jakýkoli její výdaj naúčtován fondům. K těmto informacím jsou připojeny následující výkazy a dokumenty týkající se:
a)
odpovědností svěřených dané platební agentuře;
b)
rozdělení odpovědností mezi odbory platební agentury;
c)
vztahu platební agentury s dalšími veřejnoprávními či soukromoprávními subjekty, které odpovídají za provádění jakýchkoli opatření, v jejichž rámci platební agentura účtuje výdaje fondů;
d)
postupů sloužících k přijímání, ověřování a potvrzování nároků vznesených příjemci, a dále ke schvalování, hrazení a účtování výdajů;
e)
opatření v oblasti bezpečnosti informačních systémů;
f)
zprávy o předakreditačním přezkumu provedeném auditním subjektem uvedeným v odstavci 3.
6. Komise uvědomí Výbor zemědělských fondů o platebních agenturách akreditovaných ve všech členských státech.
Článek 2
Přezkum akreditace
1. Příslušný orgán má pod stálým dohledem platební agentury, za které odpovídá, a to zejména na základě osvědčení a zpráv vypracovaných certifikačním subjektem podle článku 9 nařízení (EU) č. 1306/2013, a vyšetřuje zjištěné nedostatky.
Každé tři roky příslušný orgán písemně informuje Komisi o svém dohledu nad platebními agenturami a monitorování jejich činností. Zpráva zahrne přezkum toho, jak platební agentury průběžně plní akreditační kritéria, společně se shrnutím opatření přijatých k nápravě zjištěných nedostatků. Příslušný orgán potvrdí, zda platební agentury, za něž je odpovědný, i nadále splňují akreditační kritéria.
2. Členské státy vytvoří systém, který zajistí, že jsou informace naznačující neplnění akreditačních kritérií ze strany platební agentury bezodkladně sděleny příslušnému orgánu.
3. Pokud příslušný orgán zjistil, že akreditovaná platební agentura neplní jedno nebo více akreditačních kritérií způsobem, který brání plnění úkolů stanovených v čl. 1 odst. 1 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014, neprodleně akreditaci platební agentury podmíněně pozastaví. Příslušný orgán vypracuje plán obsahující opatření a lhůty pro nápravu zjištěných nedostatků ve lhůtě stanovené podle závažnosti problému, která nesmí být delší než dvanáct měsíců ode dne podmíněného pozastavení akreditace. V řádně odůvodněných případech může Komise na žádost dotčeného členského státu tuto lhůtu prodloužit.
4. Příslušný orgán oznámí Komisi své rozhodnutí o podmíněném pozastavení akreditace platební agentury, o plánu vypracovaném v souladu s odstavcem 3 a následně o pokroku při provádění těchto plánů.
5. Pokud dojde k odebrání akreditace, příslušný orgán ihned akredituje jinou platební agenturu, která splňuje podmínky stanovené v čl. 7 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, aby nedošlo k pozastavení plateb příjemcům.
6. Pokud Komise zjistí, že příslušný orgán nesplnil svou povinnost vypracovat plán nápravy podle odstavce 3 nebo že platební agentura je i nadále akreditována, aniž by tento plán ve stanovené lhůtě plně provedla, vyzve příslušný orgán k odnětí akreditace dané platební agentuře, pokud nebudou provedeny nezbytné změny ve lhůtě stanovené Komisí s ohledem na závažnost problému. V takovém případě může Komise rozhodnout o sledování nedostatků podle schvalování souladu podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 3
Prohlášení řídícího subjektu
1. Prohlášení řídícího subjektu uvedené v čl. 7 odst. 3 prvním pododstavci písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 je vypracováno v přiměřené době tak, aby mohl certifikační subjekt vydat stanovisko uvedené v čl. 9 odst. 1 uvedeného nařízení.
Prohlášení řídícího subjektu má formát stanovený v příloze I tohoto nařízení a může být podmíněno výhradami, které vyčíslí potenciální finanční dopad. Pokud dojde k vyjádření výhrad, musí být součástí prohlášení plán nápravných opatření a přesný harmonogram jeho provádění.
2. Prohlášení řídícího subjektu se bude opírat o účinný dohled nad existujícím řídícím a kontrolním systémem během celého roku.
Článek 4
Koordinační subjekt
1. Koordinační subjekt uvedený v čl. 7 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013 jedná jako jediný partner Komise pro dotčený členský stát ve všech otázkách souvisejících s fondy, pokud jde o:
a)
zprostředkování informací a pokynů týkajících se funkcí a činností platebních agentur těmto agenturám a subjektům odpovědným za provádění uvedených pokynů, jakož i o podporu jejich harmonizovaného provádění;
b)
sdělování informací uvedených v článcích 7 a 102 nařízení (EU) č. 1306/2013 Komisi;
c)
přístup Komise k úplným záznamům všech účetních údajů vyžadovaných pro statistické a kontrolní účely.
2. Platební agentura může jednat jako koordinační subjekt za předpokladu, že jsou tyto dvě funkce vykonávány odděleně.
3. Při plnění svých úkolů může koordinační subjekt v souladu s vnitrostátními postupy požádat o pomoc jiné správní orgány nebo útvary, zejména ty s účetní či technickou odborností.
4. Důvěrnost, integrita a dostupnost všech počítačových údajů v držení koordinačního subjektu bude zajištěna pomocí opatření přizpůsobených organizační struktuře, počtu pracovníků a technologickému prostředí každého koordinačního subjektu. Finanční a technologické nasazení bude úměrné skutečně hrozícím rizikům.
5. Informace uvedené v čl. 102 odst. 1 prvním pododstavci písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 se předávají ihned po první akreditaci koordinačního subjektu a v každém případě ještě předtím, než bude jakýkoli výdaj, za který je subjekt odpovědný, naúčtován fondům. Je k němu přiložena akreditační listina subjektu spolu s informacemi o organizaci, účetnictví a podmínkách vnitřní kontroly, které souvisejí s jeho fungováním.
Článek 5
Certifikace
1. Příslušný orgán určí certifikační subjekt uvedený v článku 9 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Certifikační subjekt organizuje svou práci efektivně a účinně a provádí své kontroly v přiměřené lhůtě, přičemž přihlíží k povaze a načasování operací na dotčený rozpočtový rok.
3. Stanovisko, které certifikační subjekt poskytuje v souladu s čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, se vypracuje každý rok.
Toto stanovisko vychází z auditní činnosti provedené v souladu s články 6 a 7 tohoto nařízení.
4. Certifikační subjekt vypracuje zprávu o svých zjištěních. Zpráva se týká svěřených funkcí. Zpráva uvádí, zda v období, na které se zpráva vztahuje:
a)
platební agentura splňovala akreditační kritéria;
b)
postupy platební agentury poskytovaly dostatečné ujištění, že výdaje účtované fondům byly uskutečněny v souladu s předpisy Unie, čímž současně ujistí o legalitě a správnosti uskutečněných operací a provedení případných doporučení za účelem zlepšení;
c)
roční účetní závěrka uvedená v článku 29 tohoto nařízení byla v souladu s účetními knihami a záznamy platební agentury;
d)
výkazy výdajů a intervenčních operací byly ve své podstatě pravdivým, úplným a přesným záznamem operací účtovaných fondům;
e)
finanční zájmy Unie byly náležitě chráněny s ohledem na vyplacené zálohy, získané záruky, intervenční zásoby a částky, které mají být získány zpět.
Zpráva obsahuje informace o počtu a kvalifikaci zaměstnanců provádějících audit, o provedené práci, o počtu posouzených transakcí, o dosaženém stupni věcnosti a důvěryhodnosti, o zjištěných slabinách a doporučeních ke zlepšení a o operacích certifikačního subjektu i dalších auditorských subjektů uvnitř i vně platební agentury, na nichž je postaveno úplné či částečné ujištění certifikačního subjektu o vykazovaných skutečnostech.
Článek 6
Zásady auditu
1. Certifikační audit se provádí v souladu s mezinárodně uznávanými auditorskými standardy.
2. Certifikační subjekt vypracuje strategii auditu, která stanoví rozsah, načasování a zaměření certifikačního auditu, auditní metody a metodiku výběru vzorků. Plán auditu se vypracuje za každý rozpočtový rok, který je předmětem auditu, na základě odhadů auditorského rizika. Na požádání musí Komise od certifikačního subjektu obdržet strategii auditu i plán auditu.
3. Přiměřené úrovně věrohodnosti auditu plynoucí z jeho prověrek má být dosaženo prostřednictvím posuzování kontrolního systému včetně testování dodržování předpisů, prověrek věcné správnosti výdajů sestávajících z testování podrobných údajů a analytických postupů.
4. Komise vypracuje pokyny obsahující zejména:
a)
další vyjasnění a pokyny pro certifikační audit, který má být prováděn;
b)
stanovení přiměřené úrovně věrohodnosti auditu plynoucí z prověrek provedených v jeho rámci.
Článek 7
Metody auditu
1. Metody certifikačního auditu musí být definovány ve strategii auditu podle čl. 6 odst. 2.
2. V zájmu dosažení cílů auditu a poskytnutí stanoviska, jak je stanoveno v čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, jsou součástí auditu audity systémů, prověrky věcné správnosti a ověřování souhlasu finančních prohlášení a prohlášení řídícího subjektu.
3. Prověrky věcné správnosti výdajů zahrnují ověřování legality a správnosti uskutečněných operací na úrovni konečných příjemců. Pro tyto účely se certifikační subjekt může účastnit druhostupňových kontrol na místě prováděných platební agenturou. Certifikační subjekt se nesmí účastnit prvostupňových kontrol na místě prováděných platební agenturou, s výjimkou situací, kdy by bylo fyzicky nemožné prvostupňové kontroly provedené platební agenturou znovu prověřit. Co se týče prověrek věcné správnosti, certifikační subjekty mohou používat integrovaný přístup k výběru vzorků.
4. Komise poskytne další podmínky a pokyny ohledně plánování auditních postupů, integrace výběru vzorků, plánování a provádění opětovného ověřování operací na místě prostřednictvím pokynů, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 4.
KAPITOLA II
FINANČNÍ ŘÍZENÍ FONDŮ
ODDÍL 1
Obecná ustanovení
Článek 8
Účetnictví platebních agentur
1. Každá platební agentura vede samostatné účetní záznamy o výdajích a příjmech uvedených v čl. 4 odst. 1 a článcích 5 a 43 nařízení (EU) č. 1306/2013 a o používání finančních prostředků vyčleněných na platby příslušných výdajů. Tento způsob vedení účtů musí umožnit rozlišit a poskytnout odděleně finanční údaje týkající se EZZF a EZFRV.
2. Platební agentury členských států, které nepřijaly euro, vedou účetnictví, jež obsahuje částky v měně, v níž byly zaplaceny výdaje a přijaty příjmy. Pro účely konsolidace veškerých výdajů a příjmů musí být agentury schopny poskytnout příslušné údaje v národní měně a v eurech.
3. Co se týče EZFRV, každá platební agentura určená pro program rozvoje venkova vede účetní záznamy, které umožňují rozeznat všechny operace podle jednotlivých programů a opatření. Tyto účetní záznamy především obsahují:
a)
částku veřejných výdajů a částku příspěvku Unie vyplacených v rámci každé operace;
b)
částky, které je třeba získat zpět od příjemců v souvislosti se zjištěnými nesrovnalostmi nebo nedbalostmi;
c)
částky získané zpět spolu s uvedením původní operace.
ODDÍL 2
Účetnictví ezzf
Článek 9
Poskytování informací členskými státy
Členské státy shromažďují a poskytují Komisi informace o celkové částce zaplacených výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných každý týden, a to za těchto podmínek:
a)
informace o celkové částce uskutečněných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných od začátku měsíce do konce předchozího týdne nejpozději třetí pracovní den každého týdne;
b)
informace o celkové částce uskutečněných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných během předchozího měsíce nejpozději třetí pracovní den měsíce, pokud týden připadá na přelom měsíce.
Článek 10
Předávání informací členskými státy
1. V souladu s čl. 102 odst. 1 prvním pododstavcem písm. c) body i) a ii) nařízení (EU) č. 1306/2013 členské státy předávají Komisi elektronickou cestou s výhradou článků 11 a 12 tohoto nařízení tyto informace a dokumenty:
a)
nejpozději třetí pracovní den každého měsíce informace o celkové částce uskutečněných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných během předchozího měsíce, a to na základě vzoru, který Komise členským státům poskytla prostřednictvím informačních systémů, a všechny informace, které mohou vysvětlit podstatné odchylky mezi rozpočtovými prognózami sestavenými v souladu s odst. 2 písm. a) bodem iii) tohoto článku a vynaloženými výdaji nebo vybranými účelově vázanými příjmy;
b)
nejpozději dvanáctý den každého měsíce výkaz výdajů podle čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013. Sdělení o uskutečněných výdajích a účelově vázaných příjmech vybraných od 1. do 15. října se ale předává nejpozději do 27. října.
2. Výkaz výdajů uvedený v odst. 1 písm. b) musí zahrnovat:
a)
výkaz vyhotovený každou platební agenturou na základě vzoru, který Komise členským státům poskytla prostřednictvím informačních systémů, jednotlivých druhů výdajů a příjmů rozepsaných podle rozpočtové nomenklatury Unie (a to podle podrobné rozpočtové nomenklatury), která byla poskytnuta členským státům, který se týká:
i)
uskutečněných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných během předchozího měsíce,
ii)
souhrnu uskutečněných výdajů a účelově vázaných příjmů od začátku rozpočtového roku až do konce předchozího měsíce,
iii)
odhadů výdajů a účelově vázaných příjmů, které se v závislosti na jednotlivých případech týkají:
-
pouze běžného měsíce a dvou měsíců následujících,
-
běžného měsíce, dvou měsíců následujících a období až do konce rozpočtového roku,
iv)
popřípadě dodatečných údajů;
b)
souhrnný seznam vytvořený členským státem na základě vzoru, který Komise členským státům poskytla prostřednictvím informačních systémů, údajů podle písmene a) za každý členský stát pro všechny platební agentury dotčeného státu;
c)
průkazní účty nákladů a příjmů týkajících se veřejné intervence, jak je uvedeno v čl. 19 odst. 2.
3. Všechny finanční informace vyžadované podle tohoto článku jsou sdělovány v eurech.
Článek 11
Obecná pravidla pro výkaz výdajů a účelově vázaných příjmů
1. Aniž jsou dotčeny zvláštní předpisy pro výkazy výdajů a příjmů týkajících se veřejného skladování podle článku 12, musí výdaje a účelově vázané příjmy vykázané platebními agenturami v rámci jednoho měsíce odpovídat platbám a příjmům, které byly skutečně provedeny během tohoto měsíce.
Tyto výdaje a příjmy jsou zapsány do účetnictví rozpočtu EZZF v rámci rozpočtového roku N.
Avšak
a)
výdaje, které mohou být zaplaceny předtím, než se začne používat ustanovení, které uvádí, že je celkově nebo částečně uhradí EZZF, mohou být vykázány pouze:
-
v rámci měsíce, během kterého se uvedené ustanovení začalo používat,
nebo
-
v rámci měsíce, který následuje po začátku používání uvedeného ustanovení;
b)
účelově vázané příjmy, které členský stát dluží Komisi, se vykazují v rámci měsíce, kdy vyprší lhůta pro uhrazení odpovídajících částek, kterou stanoví právní předpisy Unie;
c)
opravy, o nichž rozhodne Komise v rámci schvalování účetní závěrky a v rámci schvalování souladu, Komise přímo odečítá nebo případně přičítá k měsíčním platbám podle čl. 33 odst. 2 nebo čl. 34 odst. 8. Členské státy však zahrnují částky, které odpovídají těmto opravám, do výkazu sestaveného za měsíc, za který se opravy uskutečňují.
2. Výdaje a účelově vázané příjmy se berou v úvahu k datu, k němuž došlo na účtu platební agentury k připsání ve prospěch nebo k tíži. U plateb však může být rozhodné datum den, kdy dotyčný subjekt vystavil a zaslal finančnímu ústavu nebo příjemci platební doklad. Každá platební agentura používá stejný postup během celého rozpočtového roku.
3. Výdaje a účelově vázané příjmy vykázané v souladu s odstavcem 1 mohou obsahovat opravy údajů vykázaných za předešlé měsíce stejného rozpočtového roku.
Jestliže by opravy účelově vázaných příjmů v případě některé rozpočtové položky na úrovni platební agentury vedly k vykázání záporných účelově vázaných příjmů, přenášejí se přebytkové opravy do následujícího měsíce. Případné zúčtování se provádí při schvalování účetní závěrky příslušného roku.
4. Neprovedené příkazy k úhradě a platby k tíži účtu, které jsou potom znovu připsány v jeho prospěch, se vykazují jako odpočty výdajů v měsíci, během kterého je platební agentuře oznámeno neuskutečnění nebo zrušení platebního příkazu.
5. Pokud jsou platby dlužné v rámci EZZF zatíženy pohledávkou, považují se pro účely odstavce 1 za provedené v plné výši:
a)
ke dni vyplacení splatné částky příjemci, pokud je pohledávka nižší než výdaj, který je předmětem vyrovnání;
b)
ke dni započtení, jestliže je tento výdaj nižší než pohledávka nebo se jí rovná.
6. Souhrnné údaje o výdajích a účelově vázaných příjmech patřících do jednoho rozpočtového roku, které mají být předány Komisi nejpozději 27. října, mohou být opraveny pouze v rámci roční účetní závěrky, která má být Komisi předána v souladu s čl. 102 odst. 1 prvním pododstavcem písm. c) bodem iii) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 12
Zvláštní pravidla pro výkaz výdajů týkající se veřejného skladování
1. Operace, které mají být zohledněny při sestavování výkazu výdajů týkajícího se veřejného skladování, jsou operace schválené na konci měsíce v účtech platební agentury, ke kterým došlo od začátku účetního období podle čl. 3 odst. 3 prvního pododstavce písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 do konce uvedeného měsíce.
2. Tento výkaz výdajů obsahuje hodnoty a částky určené v souladu s články 17 a 18 tohoto nařízení a článkem 4 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014 (11) a zaúčtované platebními agenturami během měsíce, který následuje po měsíci, ke kterému se operace vztahují.
Avšak
a)
pokud jde o operace uskutečněné v září, platební agentury zaúčtovávají hodnoty a částky nejpozději do 15. října;
b)
pokud jde o celkové částky snížení hodnoty podle čl. 3 odst. 1 písm. e) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014, částky se zaúčtovávají ke dni určenému rozhodnutím, které se na ně vztahuje.
Článek 13
Rozhodnutí Komise o platbě
1. Na základě údajů poskytnutých v souladu s čl. 10 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení Komise rozhodne o provedení měsíčních plateb podle čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013, aniž by byly dotčeny opravy, které mohou být učiněny prostřednictvím příštích rozhodnutí v souladu s články 51 a 52 nařízení (EU) č. 1306/2013, přičemž přihlédne ke snížením a pozastavením plateb, o nichž bylo rozhodnuto v souladu s článkem 41 uvedeného nařízení.
2. Jestliže celkové výdaje vykázané členskými státy pro následující rozpočtový rok překročí tři čtvrtiny všech rozpočtových prostředků pro běžný rozpočtový rok, jsou předběžné závazky uvedené v čl. 170 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a příslušné měsíční platby přiděleny v poměru k výkazům výdajů do výše 75 % prostředků pro běžný rozpočtový rok. Komise zohledňuje zůstatek částek neuhrazených členským státům v rozhodnutích o pozdějších následných úhradách.
Článek 14
Poskytování finančních prostředků členským státům
1. Rozhodnutím o měsíčních platbách poskytne Komise členským státům, v rámci rozpočtových prostředků, finanční zdroje nezbytné k pokrytí výdajů, které mají být financovány z EZZF, na účet otevřený každým členským státem, přičemž se odečte částka odpovídající účelově vázaným příjmům.
Když platby, které má uskutečnit Komise, přičemž se provede odečet účelově vázaných příjmů, vedou na úrovni členského státu k negativní částce, přenášejí se přesahující odečtené částky na následující měsíce.
2. Název a číslo účtu podle odstavce 1 členské státy předají Komisi podle formátu, který jim Komise poskytne.
Článek 15
Poskytování informací v rámci veřejné intervence
1. Platební agentury předávají Komisi:
a)
na žádost Komise dokumenty a informace uvedené v čl. 3 odst. 7 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 a doplňkové vnitrostátní správní předpisy přijaté k provedení a správě intervenčních opatření;
b)
do dne stanoveného v čl. 10 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení informace o veřejném skladování na základě vzorů, které poskytla Komise členským státům prostřednictvím informačních systémů.
2. Příslušné informační systémy uvedené v článku 24 se použijí ke zveřejňování oznámení, výměně informací a tvorbě dokumentů týkajících se výdajů spojených s veřejnou intervencí.
Článek 16
Obsah účtů veřejného skladování, které musí vést platební agentury
1. Skladové účetnictví podle čl. 3 odst. 3 prvního pododstavce písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 musí obsahovat tyto třídy položek zanesených odděleně:
a)
množství produktů zjištěná na vstupu do skladu a množství produktů zjištěná na výstupu ze skladu, a to s fyzickým přemístěním nebo bez fyzického přemístění;
b)
množství použitá z titulu režimu rozdělení zdarma nejchudším osobám z Fondu evropské pomoci nejchudším osobám a zaúčtovaná podle čl. 4 odst. 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014, v odlišení od množství, která jsou předmětem převodu do jiného členského státu;
c)
množství odebraná jako vzorky, v odlišení od vzorků odebraných kupujícími;
d)
množství, která po zjištění vizuální prohlídkou v rámci roční inventarizace nebo při kontrole prováděné po převzetí pro intervenci, již nelze přebalit a jsou předmětem přímého prodeje;
e)
množství chybějící ze zjistitelných i nezjistitelných důvodů, včetně těch odpovídajících mezní přípustné odchylce podle platných předpisů;
f)
znehodnocená množství;
g)
přebytečná množství;
h)
chybějící množství překračující mezní přípustné odchylky;
i)
množství uložená do skladů, u nichž se zjistí, že nesplňují požadované podmínky, což vede k zamítnutí jejich převzetí;
j)
čistá množství, která se nacházejí ve skladech na konci každého měsíce nebo na konci účetního období a která jsou převedena do následujícího měsíce nebo do následujícího účetního období.
2. Finanční účty podle čl. 3 odst. 3 prvního pododstavce písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 musí obsahovat:
a)
hodnotu množství uvedených v odst. 1 písm. a) tohoto článku, přičemž se odděleně zanáší hodnota množství koupených a hodnota množství prodaných;
b)
účetní hodnotu množství použitých nebo zohledněných z titulu režimu rozdělení zdarma podle odst. 1 písm. b) tohoto článku;
c)
finanční náklady podle čl. 3 odst. 1 písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014;
d)
výdaje na fyzické operace podle čl. 3 odst. 1 písm. b) a c) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014;
e)
částky vyplývající ze snížení hodnoty podle čl. 3 odst. 1 písm. e) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014;
f)
částky vybrané nebo zpětně inkasované od prodejců, kupujících nebo skladovatelů, jiné než uvedené v čl. 20 odst. 2 tohoto nařízení;
g)
částku pocházející z přímého prodeje provedeného po roční inventuře nebo následující kontrolu provedenou po převzetí produktů k intervenčnímu skladování;
h)
ztráty a zisky z vyskladnění produktů s přihlédnutím ke snížením hodnoty ve smyslu písmene e) tohoto odstavce;
i)
ostatní debetní a kreditní položky, zejména položky odpovídající množstvím podle odst. 1 písm. c) až g) tohoto článku;
j)
průměrnou účetní hodnotu vyjádřenou podle okolností v tunách nebo v hektolitrech.
Článek 17
Účetnictví v souvislosti s veřejnou intervencí
1. U položek uvedených v článku 16 se zaúčtovávají množství, hodnoty, částky a průměry skutečně zjištěné platebními agenturami nebo hodnoty a částky vypočítané na základě paušálních částek stanovených Komisí.
2. Zjištění a výpočty podle odstavce 1 se provádějí s výhradou uplatnění těchto pravidel:
a)
náklady na vyskladnění u množství, u kterých byla zjištěna manka nebo znehodnocení, v souladu s pravidly stanovenými v přílohách VI a VII nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014, se účtují pouze za množství skutečně prodaná a vyskladněná;
b)
množství, u kterých se zjistilo, že chybějí během převozu z jednoho členského státu do druhého, se nepovažují za uložená do skladu v členském státě určení, a proto se na ně neposkytují paušální částky za uskladnění;
c)
jestliže se produkt dopravuje či převádí, zaúčtují se paušální částky za uskladnění a vyskladnění, v případě, že se tyto náklady nepovažují podle pravidel Unie za nedílnou součást nákladů za dopravu;
d)
pokud pravidla Unie nestanoví jinak, příjmy z prodeje znehodnocených produktů ani jakékoliv jiné příjmy v této souvislosti se do účetní dokumentace EZZF nezaznamenávají;
e)
nadbytečná množství, která by se zjistila, se zaúčtovávají se zápornou hodnotou ve stavu a pohybu zásob mezi chybějícími množstvími. Uvedená množství se zohlední při určení množství přesahujících mezní přípustnou odchylku;
f)
jiné vzorky než ty, které odebrali kupující, se zaúčtují v souladu s bodem 2 písm. a) přílohy VII nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014.
3. Informace o opravách provedených Komisí, pokud jde o údaje z běžného účetního období uvedené v článku 16, se předávají Výboru zemědělských fondů. Mohou být oznámeny členským státům při rozhodnutí o měsíční platbě nebo, nedojde-li k němu, při rozhodnutí o schválení účetní závěrky. Zaúčtovávají je platební agentury za podmínek stanovených uvedeným rozhodnutím.
Článek 18
Data účtování o výdajích a příjmech a o pohybech produktů spojených s veřejnou intervencí
1. Zaúčtování různých výdajových a příjmových položek se provádí ke dni, k němuž dojde k hmotné operaci v rámci opatření veřejné intervence, a za použití směnného kurzu, jak je uvedeno v čl. 3 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014.
V následujících případech se však použijí tato data:
a)
datum přijetí u částek vybraných nebo zpětně inkasovaných podle čl. 16 odst. 2 písm. f) a g) tohoto nařízení;
b)
datum skutečného zaplacení nákladů týkajících se hmotných operací, pokud se na tyto náklady nevztahují paušální částky.
2. Zaúčtování různých položek týkajících se fyzických pohybů produktů a správy zásob se provádí ke dni, k němuž dojde ke hmotné operaci vyplývající z intervenčního opatření.
V následujících případech se však použijí tato data:
a)
datum převzetí produktů platební agenturou podle čl. 31 odst. 2 a článku 33 nařízení Komise (EU) č. 1272/2009 (12) ohledně množství uskladněných v rámci veřejného skladování bez změny místa skladování;
b)
datum zjištění skutečností u chybějících nebo znehodnocených množství a u přebytečných množství;
c)
datum skutečného vyskladnění produktů u přímých prodejů týkajících se produktů, které nelze přebalit po vizuální prohlídce v rámci roční inventarizace nebo při kontrole po převzetí k intervenci a které zůstávají na skladě;
d)
poslední den účetního období pro veškeré ztráty přesahující odpovídající mezní přípustnou odchylku podle čl. 4 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014.
Článek 19
Částky financované v rámci veřejné intervence
1. Částka, která má být financována v rámci intervenčních opatření podle článku 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014, se určuje na základě účtů, které sestavují a vedou platební agentury podle čl. 3 odst. 3 prvního pododstavce písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 a do kterých se zanášejí v aktivech a pasivech různé položky výdajů a příjmů podle článku 16 tohoto nařízení, přičemž se případně zohlední částky výdajů stanovené v rámci právních předpisů v odvětví zemědělství.
2. Platební agentury či koordinační subjekty předávají měsíčně i ročně Komisi elektronicky na základě vzorů, které poskytla Komise členským státům prostřednictvím informačních systémů, informace nezbytné pro financování veřejného skladování i účty odůvodňující výdaje a příjmy související s veřejným skladováním ve formě výkazů (výkazy P-STO), a to do dne stanoveného v čl. 10 odst. 1 písm. b) a do dne stanoveného v čl. 30 odst. 2.
Článek 20
Výkazy výdajů a příjmů v případě veřejných intervencí
1. Financování EZZF v rámci intervenčních opatření podle článku 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014 se rovná výdajům, které se vypočtou na základě údajů sdělených platební agenturou po odečtení případných příjmů vyplývajících z intervenčních opatření, které se schvalují informačním systémem zavedeným Komisí a které platební agentura zahrne do svého výkazu výdajů sestaveného v souladu s článkem 12 tohoto nařízení.
2. Částky získané zpět v souladu s článkem 54 nařízení (EU) č. 1306/2013 a částky vybrané nebo získané zpět od prodejců, kupců a skladovatelů, které splňují kritéria stanovená v článku 43 uvedeného nařízení, se deklarují v rozpočtu EZZF za podmínek stanovených v čl. 10 odst. 2 písm. a) tohoto nařízení.
ODDÍL 3
Účetnictví EZFRV
Článek 21
Odhad potřeb financování
Za každý program rozvoje venkova podle článku 6 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (13) a podle čl. 102 odst. 1 prvního pododstavce písm. c) bodu ii) nařízení (EU) č. 1306/2013 předávají členské státy Komisi dvakrát za rok, a to nejpozději 31. ledna a 31. srpna, své odhady částek, které mají být v daném rozpočtovém roce financovány z EZFRV. Kromě toho členské státy předají aktualizovaný odhad svých žádostí o financování na následující rozpočtový rok.
Tyto odhady se zasílají za pomoci strukturovaných údajů prostřednictvím informačního systému SFC2014 podle kapitoly I prováděcího nařízení Komise (EU) č. 184/2014 (14).
Článek 22
Výkazy výdajů
1. Platební agentury vyhotoví výkaz výdajů pro každý program rozvoje venkova podle článku 6 nařízení (EU) č. 1305/2013.
U každého opatření pro rozvoj venkova platební agentury ve výkazech výdajů uvádějí:
a)
částku způsobilého veřejného výdaje, pro který platební agentura v každém z referenčních období uvedeném v odstavci 2 tohoto článku skutečně uhradila odpovídající příspěvek z EZFRV;
b)
dodatečné informace o finančních nástrojích podle hlavy IV druhé části nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (15);
c)
dodatečné informace týkající se záloh vyplacených příjemcům podle čl. 75 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013;
d)
částku vrácenou během běžného období, jak je uvedeno v odstavci 2 tohoto článku.
2. Po schválení programu rozvoje venkova Komisí předávají členské státy Komisi v souladu s čl. 102 odst. 1 prvním pododstavcem písm. c) bodem i) nařízení (EU) č. 1306/2013 své výkazy výdajů v těchto lhůtách:
a)
nejpozději 30. dubna pro výdaje za období od 1. ledna do 31. března;
b)
nejpozději 31. července pro výdaje za období od 1. dubna do 30. června;
c)
nejpozději 10. listopadu pro výdaje za období od 1. července do 15. října;
d)
nejpozději 31. ledna pro výdaje za období od 16. října do 31. prosince.
Nicméně všechny výdaje, které platební agentury v souladu s čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 před schválením programu rozvoje venkova podle článku 6 nařízení (EU) č. 1305/2013 příjemcům vyplatily, jsou vynakládány v rámci odpovědnosti členských států a musí být vykázány Komisi v prvním výkazu výdajů po přijetí programu. Totéž pravidlo se obdobně použije v případě změny programu rozvoje venkova podle článku 11 nařízení (EU) č. 1305/2013.
3. Platební agentury zapisují výkazy výdajů pro programy rozvoje venkova formou strukturovaných údajů do informačního systému SFC2014 uvedeného v kapitole I prováděcího nařízení (EU) č. 184/2014.
4. Pokud Komise požaduje dodatečná ověřování z důvodu poskytnutí neúplných nebo nejasných informací nebo interpretačních růzností či rozporů nebo jakýchkoli jiných rozporů týkajících se výkazu výdajů za určité referenční období, které vyplývají především z toho, že nejsou sdělovány informace požadované podle nařízení (EU) č. 1305/2013 a aktů Komise přijatých na základě uvedeného nařízení, nebo na základě závažných náznaků, že výdaje uvedené ve výkazu výdajů vykazují nesrovnalost nebo že mohou existovat nedostatky ve fungování řídicího a kontrolního systému v oblasti rozvoje venkova, poskytne dotyčný členský stát na žádost Komise doplňující informace během lhůty stanovené v předmětné žádosti v závislosti na míře závažnosti problému.
Lhůta pro průběžné platby stanovená v čl. 36 odst. 5 nařízení (EU) č. 1306/2013 může být přerušena pro celou nebo částečnou částku, která je předmětem žádosti o platbu, a to od data předání žádosti o informace do přijetí požadovaných informací, nejpozději však do maximální lhůty stanovené v čl. 83 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Neodpoví-li dotyčný členský stát na žádost o doplňující informace během lhůty stanovené v předmětné žádosti nebo je-li odpověď považována za nedostačující, nebo pokud odpověď naznačuje, že nebyla dodržena platná pravidla nebo nebyly řádně využity finanční prostředky Unie, může Komise platby pozastavit či snížit v souladu s článkem 41 nařízení (EU) č. 1306/2013.
5. Výdaje vykázané za referenční období mohou obsahovat opravy údajů vykázaných za období předešlých výkazů stejného finančního roku.
Opravy údajů o výdajích a účelově vázaných příjmech patřících do daného rozpočtového roku neuvedené ve výkazech podle odst. 2 písm. a), b) a c) mohou být provedeny pouze v rámci roční účetní závěrky, která má být Komisi předána v souladu s čl. 102 odst. 1 prvním pododstavcem písm. c) bodem iii) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 23
Výpočet částky, která má být zaplacena
1. Příspěvek Unie na způsobilé veřejné výdaje se pro každé opatření a pro každé referenční období vypočítá na základě plánu financování podle čl. 8 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1305/2013, který platí od prvního dne tohoto období. Tento výpočet musí brát v úvahu opravy příspěvku Unie, jak jsou vykázány ve výkazu výdajů za uvedené období.
2. Když souhrnná částka příspěvku Unie na program rozvoje venkova překročí celkovou částku naplánovanou pro určité opatření rozvoje venkova, sníží se částka k úhradě na výši částky naplánované pro toto opatření, a to aniž je dotčeno stanovení stropu podle čl. 34 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013. Veškeré příspěvky Unie, které proto byly vyloučeny, mohou být vyplaceny později s výhradou, že členský stát předložil upravený plán financování, který Komise přijala.
3. Komise provádí platbu příspěvku Unie podle dostupnosti rozpočtových prostředků na účet nebo účty otevřené jednotlivými členskými státy.
Členské státy sdělí Komisi číslo nebo čísla účtu podle formátu, který jim Komise poskytne.
ODDÍL 4
Společná ustanovení pro EZZF a pro EZFRV
Článek 24
Elektronická výměna informací a dokumentů
1. Pokud jde o sdělování informací a seznamování se s nimi podle článku 102 nařízení (EU) č. 1306/2013 a jeho prováděcích pravidel, Komise určí informační systémy, které umožní výměnu dokumentů a informací mezi ní a členskými státy elektronickou cestou. O obecných podmínkách zavedení těchto systémů informuje členské státy prostřednictvím Výboru zemědělských fondů.
2. Informační systémy uvedené v odstavci 1 mohou zejména zpracovávat:
a)
údaje nezbytné pro finanční transakce, zejména ty, které se týkají měsíčních a ročních účetních závěrek platebních agentur, výkazů výdajů a příjmů a předávání informací a dokumentů podle článku 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 a podle článků 10, 11, 14, 15, 19, 20, 23 a 29 tohoto nařízení;
b)
dokumenty společného zájmu, které umožňují kontrolu měsíčních a ročních účetních závěrek a prohlížení informací a dokumentů, které musí platební agentury poskytovat Komisi;
c)
texty Unie a pokyny Komise v oblasti financování společné zemědělské politiky z jednotlivých orgánů akreditovaných a jmenovaných podle nařízení (EU) č. 1306/2013 i pokyny týkající se jednotného uplatňování příslušných právních předpisů.
3. Formu a obsah dokumentů podle článků 10, 19, 20, 23 a čl. 30 odst. 1 písm. a), b) a d) dá Komise k dispozici členským státům formou vzorových předloh prostřednictvím informačních systémů.
Komise tyto předlohy přizpůsobuje a aktualizuje, přičemž o tom předem informuje Výbor zemědělských fondů.
4. Informační systémy podle odstavce 1 mohou obsahovat nástroje nutné k tomu, aby Komise mohla uchovávat údaje a spravovat účty fondů, jakož i nástroje nezbytné k výpočtu paušálních výdajů nebo výdajů vyžadujících užití jednotných způsobů, a to zejména pokud jde o finanční náklady a odpisy.
5. Odpovědnost za sdělování, zapisování a aktualizování údajů o finančních transakcích v informačních systémech podle odstavce 1 mají platební agentury; platební agentura vše provádí sama nebo to provádí subjekt, na který byla tato odpovědnost přenesena, popřípadě se tak děje prostřednictvím koordinačního subjektu akreditovaného podle čl. 7 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013.
6. Když dokument nebo postup podle nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo aktů Komise přijatých na základě uvedeného nařízení vyžadují podpis pověřené osoby nebo souhlas určité osoby v jedné nebo několika etapách dotyčného postupu, v souladu s právními předpisy Unie musí informační systémy zavedené k předávání těchto dokumentů umožnit jednoznačnou identifikaci každé osoby a poskytovat dostatečnou záruku neporušitelnosti obsahu dokumentů, a to i během jednotlivých etap postupu. Pokud jde o výkazy výdajů a prohlášení řídícího subjektu připojené k roční účetní závěrce podle čl. 102 odst. 1 prvního pododstavce písm. c) bodu i) a iii) nařízení (EU) č. 1306/2013, platební agentury nebo případně koordinační subjekty, které jsou akreditovány v souladu s čl. 7 odst. 2 a 4 uvedeného nařízení, rovněž uchovávají dokumenty předané elektronicky v jejich původní formě.
7. Uchovávání elektronických a digitálních dokumentů musí být zajištěno během celé doby podle článku 32.
8. Při funkční poruše informačního systému nebo nestabilním spojení může členský stát zasílat dokumenty jinou formou, a to na základě předběžného souhlasu Komise a za podmínek, které Komise stanoví.
Článek 25
Pozastavení plateb v případě pozdního předložení
Prováděcí akty stanovující měsíční platby uvedené v čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo průběžné platby uvedené v článku 36 uvedeného nařízení zohlední pozastavení plateb, o nichž bylo rozhodnuto podle článku 42 uvedeného nařízení.
Článek 26
Získávání družicových snímků
1. Pro účely článku 21 nařízení (EU) č. 1306/2013 každý členský stát informuje Komisi nejpozději do 1. listopadu každého roku o:
a)
tom, zda si přeje, aby Komise získala družicové snímky nezbytné pro svůj program kontrol a/nebo pro své hodnocení kvality systému evidence půdy;
b)
oblasti, která má být zkontrolována a počtu plánovaných kontrolních oblastí.
2. Členské státy, které žádají Komisi, aby si opatřila družicové snímky, dokončí ve spolupráci s ní a před 15. lednem po sdělení informací uvedených v odstavci 1 vymezení oblasti, kterou je nutno zachytit, a sestavení harmonogramu pro získání těchto snímků.
3. Získané družicové snímky poskytne Komise pověřeným zástupcům členských států zdarma. Tito zástupci musí dodržovat ustanovení o autorském právu obsažená ve smlouvách s dodavateli a snímky po dokončení prací vrátit.
4. Pokud celková cena žádostí, které obdržely členské státy, překročí rozpočet vyčleněný na uplatnění článku 21 nařízení (EU) č. 1306/2013, Komise v zájmu o co nejefektivnější využití dostupných zdrojů rozhodne o omezení počtu družicových snímků, které mají být poskytnuty.
KAPITOLA III
SCHVÁLENÍ ÚČETNÍ ZÁVĚRKY
ODDÍL 1
Vymáhání dluhů
Článek 27
Úroky uplatnitelné při zpětném získávání neoprávněných plateb
1. Nestanoví-li předpisy z jednotlivých odvětví zemědělství jinak, úroky z neoprávněných plateb, které mají být získány zpět v důsledku nesrovnalostí nebo nedbalosti, se vypočítají za období mezi okamžikem uplynutí platební lhůty pro příjemce uvedené v inkasním příkazu a datem vrácení nebo odečtení částky. Platební lhůta nesmí být delší než 60 dnů od vydání inkasního příkazu.
2. Použitá úroková sazba v žádném případě nesmí být nižší než úroková sazba stanovená vnitrostátním právem pro zpětné získání srovnatelných neoprávněných výdajů nebo vymáhání splatných pohledávek.
Článek 28
Zpětné získání započtením dlužné částky
Aniž jsou dotčena jakákoli jiná opatření k prosazení práva stanovená vnitrostátním právem, členské státy započtou dlužnou částku, kterou příjemce dosud nevrátil a která byla zjištěna v souladu s vnitrostátním právem, proti jakékoli budoucí platbě, kterou má uhradit platební agentura odpovědná za získání dlužné částky tomuto příjemci.
ODDÍL 2
Zúčtování
Článek 29
Obsah roční účetní závěrky
Roční účetní závěrka uvedená v čl. 102 odst. 1 prvním pododstavci písm. c) bodu iii) nařízení (EU) č. 1306/2013 zahrnuje:
a)
účelově vázané příjmy uvedené v článku 43 uvedeného nařízení;
b)
výdaje EZZF po odečtení veškerých neoprávněně vyplacených plateb, které nebyly ke konci rozpočtového roku získány zpět a nejsou uvedeny pod písmenem f) tohoto článku, včetně případných souvisejících úroků, souhrnně podle položek a podpoložek rozpočtu Unie;
c)
výdaje EZFRV podle jednotlivých programů, opatření a zvláštní sazby příspěvku. Roční výkaz výdajů musí obsahovat také informace o částkách, které byly získány zpět. Po ukončení programu budou veškeré neoprávněně vyplacené platby, které nebyly získány zpět a nejsou uvedeny pod písmenem f) tohoto článku, včetně případných souvisejících úroků, odečteny od výdajů daného rozpočtového roku;
d)
tabulku rozdílů podle položek a podpoložek, nebo v případě EZFRV podle programu a opatření, zvláštní sazby příspěvku a prioritní oblasti, mezi výdaji a účelově vázanými příjmy vykázanými v roční účetní závěrce a těmi vykázanými za shodné období v dokumentech uvedených v čl. 10 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení, pokud jde o EZZF, a v čl. 22 odst. 2 tohoto nařízení, pokud jde o EZFRV, spolu s vysvětlením každého rozdílu;
e)
odděleně částky, které nese příslušný členský stát, a částky, které nese Unie, v souladu s čl. 54 odst. 2 prvním pododstavcem a čl. 54 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013;
f)
tabulku neoprávněně vyplacených plateb, které mají být získány zpět na konci rozpočtového roku v důsledku nesrovnalostí ve smyslu čl. 1 odst. 2 nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2988/95 (16), včetně případných sankcí stanovených v platných odvětvových předpisech Unie a souvisejících úroků, připravenou podle vzoru uvedeného v příloze II tohoto nařízení;
g)
výpis z knihy dlužníků zahrnující částky, které mají být získány zpět a připsány ve prospěch EZZF nebo EZFRV a nejsou uvedeny pod písmeny b), c) a f) tohoto článku, včetně případných sankcí a souvisejících úroků, sestavený podle vzoru v příloze III tohoto nařízení;
h)
přehled intervenčních operací a výkaz množství a umístění zásob na konci rozpočtového roku;
i)
potvrzení, že výdaje, účelově vázané příjmy a podrobnosti o každém pohybu intervenčních zásob jsou uchovány v záznamech a v účetních záznamech platební agentury;
j)
na konci rozpočtového roku konečný zůstatek nevyužitých/záporných kumulovaných záloh vyplacených příjemcům členskými státy, podrobně rozčleněných podle jednotlivých opatření v případě EZZF a v případě EZFRV podle jednotlivých programů i podle finančních nástrojů. U finančních nástrojů se konečný zůstatek týká plateb ze strany Komise, které nebyly členskými státy použity ani pro platby konečným příjemcům, ani vyčleněny pro smlouvy o zárukách podle čl. 42 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 30
Předávání informací
1. Pro účely schválení účetní závěrky podle článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013 předá každý členský stát Komisi:
a)
položky zahrnuté do účetní závěrky uvedené v článku 29 tohoto nařízení;
b)
stanoviska a zprávy podle čl. 5 odst. 3 a 4 tohoto nařízení, vypracované certifikačním subjektem nebo subjekty;
c)
úplné záznamy všech účetních údajů nezbytných pro statistické a kontrolní účely;
d)
prohlášení řídícího subjektu, jak je zmíněno v článku 3 tohoto nařízení.
2. Dokumenty a účetní údaje uvedené v odstavci 1 jsou zaslány Komisi nejpozději do 15. února roku následujícího po konci rozpočtového roku, jehož se týkají. Dokumenty uvedené v odst. 1 písm. a), b) a d) jsou předány v jednom vyhotovení spolu s elektronickou kopií v souladu s formátem a za podmínek určených Komisí podle článku 24.
3. Na základě žádosti Komise nebo na podnět členského státu lze Komisi poskytnout další informace o schválení účetní závěrky ve lhůtě stanovené Komisí, přičemž se zohlední množství práce pro poskytnutí těchto informací. Při neexistenci takových informací může Komise schválit účetní závěrku na základě informací, které má k dispozici.
4. V náležitě odůvodněných případech může Komise přijmout žádost o pozdní předložení informací, pokud je jí ovšem tato žádost předána před lhůtou pro předložení.
Článek 31
Forma a obsah účetních údajů
1. Forma a obsah účetních údajů uvedených v čl. 30 odst. 1 písm. c) a způsob jejich předávání Komisi musí být v souladu s prováděcím nařízením Komise (EU) č. 991/2013 (17).
2. Komise použije účetní údaje výhradně pro účely:
a)
plnění svých funkcí v rámci schválení účetní závěrky podle nařízení (EU) č. 1306/2013;
b)
sledování vývoje a poskytování prognóz v zemědělství.
Evropský účetní dvůr a Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) mají v rámci plnění svých povinností rovněž přístup k těmto údajům.
3. Jakékoli osobní údaje obsažené ve shromážděných účetních údajích jsou zpracovány výhradně pro účely uvedené v odstavci 2. Zejména platí, že pokud jsou účetní údaje používány Komisí pro účely uvedené v odst. 2 prvním pododstavci písm. b), Komise převede tyto údaje do anonymní podoby a zpracuje je pouze v souhrnné formě.
4. Všechny dotazy týkající se zpracování osobních údajů musí dotyčné osoby postoupit Komisi podle přílohy IV.
5. Komise zajistí zachování důvěrnosti a bezpečnosti účetních údajů.
Článek 32
Uchování účetních údajů
1. Podklady týkající se financovaných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných EZZF jsou Komisi k dispozici po dobu nejméně tří let následujících po roce, v němž Komise schválila účetní závěrku za rozpočtový rok uvedený v článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Podklady týkající se financovaných výdajů a účelově vázaných příjmů vybraných EZFRV jsou Komisi k dispozici po dobu nejméně tří let následujících po roce, v němž proběhla poslední platba ze strany platební agentury.
3. V případě nesrovnalostí nebo nedbalosti jsou podklady uvedené v odstavcích 1 a 2 Komisi k dispozici po dobu nejméně tří let následujících po roce, v němž došlo k úplnému zpětnému získání částek od příjemce a jejich připsání na účet fondů, anebo v němž bylo rozhodnuto o finančních důsledcích toho, že nedošlo ke zpětnému získání podle čl. 54 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
4. V případě řízení o schválení podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou podklady uvedené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku Komisi k dispozici po dobu nejméně jednoho roku následujícího po roce, v němž bylo řízení ukončeno, nebo, pokud je rozhodnutí o souladu předmětem soudního řízení u Soudního dvora Evropské unie, po dobu nejméně jednoho roku následujícího po roce, v němž bylo uvedené soudní řízení ukončeno.
5. Podklady uvedené v odstavcích 1 až 4 se uchovávají k dispozici Komisi v tištěné podobě a/nebo v elektronické podobě.
Členský stát se může rozhodnout uchovávat doklady výhradně v elektronické podobě, pouze pokud jeho vnitrostátní právní předpisy povolují používání elektronických dokumentů jako důkazu účtovaných transakcí ve vnitrostátních soudních řízeních.
Pokud jsou doklady uchovávány pouze v elektronické podobě, musí být dotyčný systém v souladu s oddílem 3 (B) přílohy I nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014.
Článek 33
Schválení účetní závěrky
1. Rozhodnutí Komise o schválení účetní závěrky uvedené v článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013 stanoví výši výdajů uskutečněných v každém členském státě během dotyčného rozpočtového roku, které jsou uznány jako účtovatelné fondům na základě účetní závěrky uvedené v článku 29 tohoto nařízení a snížení a pozastavení plateb podle článku 41 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Rozhodnutí rovněž stanoví částky, které mají být účtovány Unii a dotčenému členskému státu podle čl. 54 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pokud jde o EZFRV, částka stanovená rozhodnutím o schválení účetní závěrky zahrnuje prostředky, které může dotčený členský stát znovu použít jejich přerozdělením podle čl. 56 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. S ohledem na EZZF je částka, kterou lze v důsledku rozhodnutí o schválení účetní závěrky od každého členského státu získat zpět či mu má být uhrazena, stanovena pomocí odečtení měsíčních plateb za daný rozpočtový rok od výdajů uznaných ve stejném roce v souladu s odstavcem 1. Komise tuto částku odečte od měsíční platby týkající se výdajů uskutečněných za druhý měsíc následující po měsíci, v němž bylo přijato rozhodnutí o schválení účetní závěrky, nebo ji k ní přičte.
S ohledem na EZFRV je částka, kterou lze v důsledku rozhodnutí o schválení účetní závěrky od každého členského státu získat zpět či mu má být uhrazena, stanovena pomocí odečtení průběžných plateb za daný rozpočtový rok od výdajů uznaných za stejný rok v souladu s odstavcem 1.
Komise tuto částku odečte od první platby, za niž členský stát předkládá prohlášení o výdajích poté, co bylo přijato rozhodnutí podle článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013, nebo ji k ní přičte.
3. Komise sdělí dotčenému členskému státu výsledky svého ověření poskytnutých informací spolu s případnými návrhy na změny nejpozději do 30. dubna následujícího po konci finančního roku.
4. Pokud Komise nemůže schválit účetní závěrku členského státu do 31. května následujícího roku z důvodů, které lze přičíst dotčenému členskému státu, uvědomí tento členský stát o dodatečném šetření, které navrhuje provést podle článku 47 nařízení (EU) č. 1306/2013.
5. Odstavce 1 až 4 se použijí obdobně na účelově vázané příjmy ve smyslu článku 43 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 34
Schválení souladu
1. Za účelem stanovení částek, které mají být vyloučeny z financování Unií v případě zjištění, že výdaje nebyly uskutečněny v souladu s předpisy Unie, využije Komise svých vlastních zjištění a zohlední informace poskytnuté členskými státy, pokud byly tyto informace poskytnuty ve lhůtách stanovených Komisí v rámci postupu pro schvalování souladu provedeného v souladu s článkem 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 a s tímto článkem.
2. Pokud se Komise v důsledku šetření domnívá, že výdaje nebyly uskutečněny v souladu s předpisy Unie, sdělí svá zjištění dotčenému členskému státu, upřesní nápravná opatření nezbytná k zajištění budoucího souladu s těmito předpisy a uvede předběžnou výši finanční opravy, kterou považuje v této fázi postupu za odpovídající svým zjištěním. Součástí uvedeného sdělení bude rovněž návrh na uskutečnění dvoustranného jednání do čtyř měsíců od uplynutí lhůty pro odpověď členského státu. Sdělení bude odkazovat na tento článek.
Členský stát odpoví do dvou měsíců od přijetí sdělení. Ve své odpovědi má členský stát zejména možnost:
a)
prokázat Komisi, že skutečný rozsah nedodržení předpisů nebo riziko pro fondy je menší, než bylo uvedeno ve sdělení Komise;
b)
uvědomit Komisi o nápravných opatřeních, která přijal za účelem zajištění souladu s předpisy Unie, a o datu účinnosti jejich provedení.
V odůvodněných případech může Komise na základě odůvodněné žádosti členského státu schválit prodloužení dvouměsíční lhůty maximálně o dva měsíce. Žádost se Komisi předá před uplynutím této lhůty.
Pokud se členský stát domnívá, že není nutné, aby došlo k dvoustrannému jednání, uvědomí o tom Komisi ve své odpovědi na výše uvedené sdělení.
3. Při dvoustranném jednání se obě strany snaží o nalezení dohody, pokud jde o opatření, která je nezbytné přijmout, jakož i o hodnocení závažnosti protiprávního jednání a finanční škody vzniklé rozpočtu Unie.
Komise do třiceti pracovních dnů po dvoustranném jednání vypracuje zápis a zašle jej členskému státu. Členský stát může Komisi své připomínky zaslat do patnácti pracovních dní po obdržení tohoto zápisu.
Do šesti měsíců od zaslání zápisu z dvoustranného jednání Komise formálně sdělí členskému státu své závěry na základě informací, které získala v rámci postupu pro schvalování souladu. Toto sdělení obsahuje hodnocení výdajů, jež mají být vyloučeny z financování Unií podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 a článku 12 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014. Sdělení obsahuje odkaz na čl. 40 odst. 1 tohoto nařízení.
4. Pokud členský stát využil smírčího řízení podle článku 40, Komise sdělí své závěry členskému státu nejpozději do šesti měsíců poté, co:
a)
obdržela zprávu smírčího orgánu, nebo
b)
obdržela dodatečné informace od členského státu ve lhůtě uvedené v čl. 40 odst. 3 druhém pododstavci za předpokladu, že byly splněny podmínky stanovené v odstavci 6 tohoto článku.
5. Komise musí mít k dispozici všechny informace, jež jsou relevantní v této konkrétní fázi postupu, aby odstavce 3 a 4 mohla použít v rámci příslušných lhůt. Pokud se Komise domnívá, že nemá dostatek informací, může kdykoli během lhůt stanovených v odstavcích 3 a 4:
a)
požádat členský stát o doplňující informace, které jí členský stát předá do dvou měsíců od obdržení sdělení; a/nebo
b)
sdělit členskému státu, že hodlá provést dodatečný audit za účelem provedení nezbytných ověření.
Lhůty uvedené v odstavcích 3 a 4 začínají v tomto případě běžet opět buď ode dne, kdy Komise obdrží požadované dodatečné informace, nebo od posledního dne dodatečného auditu.
6. Při hodnocení výdajů, které mají být vyloučeny z financování Unií, lze informace sdělené členským státem po formálním sdělení Komise podle odst. 3 druhého pododstavce zohlednit pouze:
a)
pokud je nezbytné zabránit hrubému přecenění finanční újmy způsobené rozpočtu Unie; a
b)
pokud je pozdní předání informací řádně odůvodněno vnějšími faktory a není jím ohroženo včasné přijetí rozhodnutí ze strany Komise podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
7. Poté, co Komise členským státům sdělila své závěry v souladu s čl. 34 odst. 3 nebo 4 tohoto nařízení, přijme případně jedno nebo více rozhodnutí podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 s cílem vyloučit z financování Unií výdaje, které nejsou v souladu předpisy Unie. Komise může opakovaně přistoupit k postupu pro schvalování souladu, dokud členský stát skutečně neprovede nápravná opatření.
8. S ohledem na EZZF jsou odpočty z financování Unií prováděny Komisí z měsíčních plateb souvisejících s výdaji ve druhém měsíci následujícím po rozhodnutí podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pokud jde o EZFRV, provádí Komise odpočty financování Unií od platby, za niž členský stát předložil prohlášení o výdajích poté, co bylo přijato rozhodnutí podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Na žádost členského státu a po konzultaci s Výborem zemědělských fondů však může Komise přijmout rozhodnutí, kterým se stanoví jiná lhůta pro provedení odpočtů nebo povoluje jejich náhrada prostřednictvím splátek, pokud je to odůvodněno závažností odpočtů zahrnutých do prováděcího aktu přijatého na základě článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
9. V řádně odůvodněných případech, které je nezbytné dotčenému členskému státu oznámit, může Komise prodloužit lhůty stanovené v odstavcích 3 a 4.
10. Odstavce 1 až 9 se použijí obdobně na účelově vázané příjmy ve smyslu článku 43 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 35
Rozhodnutí nezahájit či neprovádět šetření v případě nedodržení postupu pro schvalování souladu
1. Komise se může rozhodnout, že nezahájí nebo neprovede šetření v případě nedodržení postupu pro schvalování souladu podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud očekává, že případné finanční opravy za nedodržení postupu zjištěné na základě šetření uvedeného v čl. 34 odst. 2 jsou nižší než 50 000 EUR a představují méně než 2 % příslušných výdajů nebo částek, které mají být získány zpět.
2. Pokud Komise sníží měsíční platby v souladu s čl. 41 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, může rozhodnout o nezahájení nebo neprovedení šetření v případě nedodržení postupu pro schvalování souladu podle článku 52 uvedeného nařízení za předpokladu, že dotčený členský stát nevznese námitku proti použití tohoto odstavce v rámci řízení podle čl. 41 odst. 1 uvedeného nařízení.
Článek 36
Smírčí orgán
Pro účely schvalování souladu uvedeného v článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 se ustaví smírčí orgán. Smírčí orgán plní zejména následující úkoly:
a)
posuzovat záležitosti, jež mu předloží členský stát, který obdržel formální sdělení od Komise podle čl. 34 odst. 3 druhého pododstavce tohoto nařízení, včetně hodnocení výdajů, které Komise zamýšlí vyloučit z financování Unií;
b)
usilovat o sblížení rozdílných postojů Komise a dotčeného členského státu;
c)
na závěr svého posuzování vypracovat zprávu o výsledcích svého úsilí o sblížení postojů, přičemž ji doplní poznámkami, které považuje za vhodné, pokud spor částečně nebo zcela přetrvává.
Článek 37
Složení smírčího orgánu
1. Smírčí orgán se skládá minimálně z pěti členů vybraných z významných osob, které mohou zaručit svou nezávislost a které jsou vysoce kvalifikovány v záležitostech týkajících se financování společné zemědělské politiky, včetně rozvoje venkova, nebo v provádění finančního auditu.
Tyto osoby musí být státními příslušníky různých členských států.
2. Předsedu, členy a náhradníky jmenuje Komise na počáteční funkční období tří let na základě konzultace s Výborem zemědělských fondů.
Funkční období lze prodloužit vždy pouze o jeden rok a musí o tom být informován Výbor zemědělských fondů. Pokud je však předseda, který má být jmenován, již členem smírčího orgánu, jeho počáteční předsednické funkční období trvá tři roky.
Jména předsedy, členů a náhradníků smírčího orgánu se zveřejňují v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
3. Členové smírčího orgánu jsou odměňováni s ohledem na časovou náročnost úkolů. Náhrada nákladů se provádí v souladu s platnými předpisy pro zaměstnance Komise.
4. Po uplynutí funkčního období zůstává předseda i členové ve svých funkcích, dokud nebudou vystřídáni novými členy nebo opětovně jmenováni.
5. Funkční období členů, kteří nadále nesplňují podmínky nezbytné k výkonu svých úkolů ve smírčím orgánu, nebo kteří z jakéhokoli důvodu nejsou na neurčitou dobu k dispozici, může být Komisí ukončeno po konzultaci s Výborem zemědělských fondů.
V takovém případě je dotčený člen nahrazen na zbývající část svého funkčního období náhradníkem a je o tom informován Výbor zemědělských fondů.
Pokud je funkční období předsedy ukončeno, je člen, který má vykonávat funkci předsedy po zbytek funkčního období, na které byl předseda jmenován, jmenován Komisí po konzultaci s Výborem zemědělských fondů.
Článek 38
Nezávislost smírčího orgánu
1. Členové smírčího orgánu vykonávají své úkoly zcela nezávisle a nevyžadují ani nepřijímají pokyny od Komise, jakékoli vlády nebo jiného subjektu.
Členové smírčího orgánu se neúčastní činnosti smírčího orgánu ani nepodepisují zprávu, pokud byli ve svých předchozích funkcích osobně zapojeni do projednávané záležitosti.
2. Aniž je dotčen článek 287 Smlouvy, členové smírčího orgánu nesmějí sdělovat informace získané v souvislosti se svou činností ve smírčím orgánu. Tyto informace jsou důvěrné a vztahuje se na ně služební tajemství.
Článek 39
Organizace činnosti
1. Smírčí orgán zasedá v sídle Komise. Jeho činnost připravuje a organizuje předseda. Aniž je dotčen čl. 37 odst. 5 první pododstavec, v případě nepřítomnosti předsedy vykonává funkci předsedy nejstarší člen orgánu.
Funkci sekretariátu smírčího orgánu zajišťuje Komise.
2. Aniž je dotčen čl. 38 odst. 1 druhý pododstavec, smírčí orgán přijímá své zprávy nadpoloviční většinou hlasů přítomných členů s tím, že usnášeníschopný je za přítomnosti tří členů.
Zprávy podepisují předseda a členové, kteří se účastnili jednání. Jsou spolupodepisovány sekretariátem.
Článek 40
Smírčí řízení
1. Členský stát se může obrátit na smírčí orgán ve lhůtě nejvýše 30 pracovních dnů od obdržení sdělení Komise podle čl. 34 odst. 3 druhého pododstavce s odůvodněným návrhem na zahájení smírčího řízení zaslaným sekretariátu smírčího orgánu.
Podmínky předepsaného postupu jsou spolu s adresou sekretariátu sděleny členským státům prostřednictvím Výboru zemědělských fondů.
2. Návrh na zahájení smírčího řízení je přípustný pouze tehdy, pokud částka, která má být vyloučena z financování Unií podle sdělení Komise, buď:
a)
přesahuje 1 milion EUR;
nebo
b)
představuje více než 25 % celkových ročních výdajů členského státu v rámci dotčené rozpočtové položky.
Kromě toho může předseda smírčího orgánu prohlásit návrh na zahájení smírčího řízení za přípustný, pokud daný členský stát v průběhu předchozích jednání uvedl a dostatečně odůvodnil, že se jedná o zásadní otázku týkající se uplatňování předpisů Unie. Takový návrh však nebude přípustný tehdy, pokud se vztahuje výhradně na záležitost právního výkladu.
3. Smírčí orgán provádí svá šetření co nejméně formálně a co nejrychleji výhradně na základě dokladů dostupných Komisi v okamžiku sdělení formálních závěrů podle čl. 34 odst. 3, jakož i na základě nestranného vyjádření Komise a dotčených vnitrostátních orgánů.
Pokud však členský stát považuje za nezbytné předložit ve své žádosti o zahájení smírčího řízení informace, které dosud nebyly Komisi sděleny, smírčí orgán může Komisi vyzvat, aby posoudila tyto nové informace pouze v případě, že jsou splněny podmínky stanovené v čl. 34 odst. 6. Tyto informace musí být Komisi sděleny nejpozději dva měsíce poté, co byla odeslána zpráva uvedená v čl. 36 písm. c).
4. Nepodaří-li se smírčímu orgánu do čtyř měsíců od předložení případu sblížit postoje Komise a členského státu, považuje se smírčí řízení za neúspěšné.
V takovém případě se ve zprávě uvedené v čl. 36 písm. c) uvedou důvody, proč ke sblížení postojů nedošlo. Uvede se také, zda během řízení nebylo dosaženo částečné dohody a zda smírčí orgán vyzval Komisi, aby posoudila nové informace podle odst. 3 druhého pododstavce.
Zpráva je zaslána:
a)
dotčenému členskému státu;
b)
Komisi k posouzení před sdělením svých závěrů členskému státu;
c)
ostatním členským státům v rámci Výboru zemědělských fondů.
KAPITOLA IV
PRAVIDLA PRO KONTROLY
ODDÍL 1
Obecná pravidla
Článek 41
Snížení úrovně kontrol na místě
1. Členské státy mohou rozhodnout snížit minimální úroveň kontrol na místě v souladu s čl. 59 odst. 5 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
certifikační subjekt v souladu s článkem 9 nařízení (EU) č. 1306/2013 předložil své stanovisko potvrzující, že systém vnitřní kontroly řádně funguje a že míra chybovosti pro dotčenou populaci byla nižší než práh významnosti ve výši 2,0 % po dobu nejméně dvou po sobě jdoucích rozpočtových roků předcházejících roku, kdy se plánuje zavedení snížené míry kontrol;
b)
Komise neinformovala dotčený členský stát o tom, že nemůže přijmout stanovisko uvedené v písmenu a) tohoto odstavce poskytnuté certifikačním subjektem v kontextu článku 9 nařízení (EU) č. 1306/2013; a
c)
Komise:
i)
neinformovala dotčený členský stát podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 o nedostatcích kontrolního systému v rámci jednotlivých režimů podpory anebo dotyčného opatření, nebo
ii)
je při uplatňování článku 34 tohoto nařízení spokojena s nápravnými opatřeními přijatými dotčeným členským státem, pokud byl tento členský stát informován podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 o nedostatcích kontrolního systému v rámci jednotlivých režimů podpory anebo dotyčného opatření.
2. Členské státy se mohou rozhodnout, že sníží minimální úroveň kontrol na místě v závislosti na úrovních a případných dalších podmínkách stanovených v odvětvových právních předpisech.
Členské státy informují Komisi o svém rozhodnutí snížit minimální úroveň kontrol na místě bezprostředně po jeho přijetí. Součástí těchto informací je:
a)
režim podpory anebo dotyčné opatření;
b)
období, po něž se bude uplatňovat snížená minimální úroveň kontrol na místě;
c)
snížená minimální úroveň kontrol prováděných na místě, jež má platit.
3. V případě, že některá z kumulativních podmínek stanovených v odstavci 1 nebo jakákoli další podmínka stanovená podle odvětvových právních předpisů není nadále plněna, členské státy okamžitě zruší své rozhodnutí snížit minimální úroveň kontrol na místě a od následujícího roku podání žádostí uplatní minimální úroveň kontrol na místě stanovenou právními předpisy v odvětví zemědělství.
ODDÍL 2
Kontrola operací
Článek 42
Kontrola ze strany členských států
1. Systematická kontrola obchodní dokumentace podniků podle čl. 80 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 se pro každé kontrolní období uvedené v odstavci 4 tohoto článku použije na počet podniků, který nesmí být menší než polovina podniků, u nichž výše příjmů nebo výdajů nebo součtu příjmů a výdajů v rámci systému financování EZZF přesahuje 150 000 EUR za rozpočtový rok EZZF předcházející začátku dotčeného kontrolního období.
2. Členské státy, aniž jsou dotčeny jejich závazky vymezené v čl. 80 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, vyberou pro každé kontrolní období podniky, které mají být zkontrolovány na základě analýzy rizik u všech opatření, kde je to proveditelné. Své návrhy na využití analýzy rizik předloží členské státy Komisi alespoň šest měsíců před začátkem příslušného kontrolního období. Návrhy budou obsahovat všechny relevantní informace týkající se koncepce, metody a údajů použitých v rámci analýzy, jakož i kritéria a očekávaný způsob provádění kontrol, které je třeba provést. Návrh bude vypracován v souladu s přílohou V tohoto nařízení. Členské státy přihlédnou k připomínkám, které Komise k návrhům na analýzu rizik podá do osmi týdnů po obdržení daného návrhu.
3. Pokud jde o opatření, o nichž členské státy usoudí, že na ně nelze metodu analýzy rizik použít, musí být kontrolovány podniky, u nichž výše příjmů nebo výdajů nebo součtu příjmů a výdajů v rámci systému financování EZZF přesahuje 350 000 EUR a které nebyly kontrolovány podle tohoto nařízení a hlavy V kapitoly III nařízení (EU) č. 1306/2013 v průběhu některého ze dvou předcházejících kontrolních období.
4. Kontrolní období trvá od 1. července do 30. června následujícího roku. Kontrola se týká období alespoň dvanácti měsíců, které končí v průběhu předcházejícího kontrolního období; může být rozšířena na období stanovené členským státem, která předcházejí nebo následují toto dvanáctiměsíční období.
Článek 43
Přístup k obchodní dokumentaci
Podniky uchovávají obchodní dokumentaci po dobu nejméně tří let od konce roku, v němž byla vystavena. Členské státy mohou stanovit delší dobu uchovávání této dokumentace.
Článek 44
Společné činnosti
Komise může rozhodnout z vlastního podnětu nebo na základě návrhu členského státu a po dohodě s dotyčnými členskými státy o koordinaci společných opatření zahrnujících vzájemnou pomoc mezi dvěma nebo více členskými státy, jak stanoví čl. 83 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 45
Vzájemná pomoc
1. V průběhu prvního čtvrtletí následujícího po rozpočtovém roce EZZF, v němž byla vyplacena a/nebo obdržena dotyčná částka, předají členské státy seznam podniků uvedený v čl. 83 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 každému členskému státu, v němž je takový podnik usazen. Seznam obsahuje všechny podrobnosti umožňující oslovenému členskému státu zjistit totožnost podniků a splnit své kontrolní povinnosti. Oslovený členský stát je příslušný k provádění kontrol podniků v souladu s článkem 80 nařízení (EU) č. 1306/2013. Kopie každého seznamu je předán Komisi.
Členský stát, ve kterém byla vyplacena nebo obdržena finanční částka, může v souladu s článkem 80 nařízení (EU) č. 1306/2013 požádat členský stát, v němž je podnik usazen, o kontrolu některých podniků, které jsou uvedeny v seznamu, s uvedením důvodů této žádosti a zejména rizik, která jsou s ní spojena.
Členský stát, který obdrží tuto žádost, náležitě přihlédne k rizikům spojeným s tímto podnikem, která mu sdělil členský stát, jenž o kontrolu požádal.
Dožádaný členský stát uvědomí členský stát, který o kontrolu požádal, o opatřeních, která učinil po obdržení jeho žádosti. Provede-li kontrolu některého z podniků uvedených v seznamu, uvědomí žádající členský stát, který kontrolu provedl, o výsledcích kontroly členský stát, který danou žádost vznesl, a to do tří měsíců po skončení kontrolního období.
Přehled těchto žádostí se čtvrtletně zasílá Komisi, a to do jednoho měsíce po uplynutí každého čtvrtletí. Komise může požadovat předložení kopií jednotlivých žádostí.
Seznam podniků uvedených v prvním pododstavci se sestaví v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze VI.
2. Seznam podniků podle čl. 83 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 se sestaví v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze VII tohoto nařízení.
3. Žádost členského státu o kontrolu určitého podniku v jiném členském státě podle odst. 1 druhého pododstavce a čl. 83 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013 se vypracuje v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze VIII tohoto nařízení.
4. Informace o výsledcích kontrol uvedené v odst. 1 druhém pododstavci a v čl. 83 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013 se sestaví v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze IX tohoto nařízení.
5. Přehled žádostí uvedených v odst. 1 pátém pododstavci a v čl. 83 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013, včetně výsledků kontrol, se sestaví v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze X tohoto nařízení.
6. Údaje, které je nutno poskytnout podle odstavce 1, se předávají v elektronické podobě ve formátu stanoveném v oddíle 2 přílohy II prováděcího nařízení (EU) č. 991/2013.
Článek 46
Roční programy a zprávy
1. Roční program kontrol podle článku 84 nařízení (EU) č. 1306/2013 se vypracuje v souladu se vzorovým formulářem uvedeným v příloze XI tohoto nařízení.
2. Výroční zpráva uvedená v čl. 86 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 musí obsahovat veškeré obtíže, s nimiž se kontrola setkala, jakož i opatření přijatá k jejich překonání, a musí obsahovat případné návrhy na zlepšení.
Zpráva obsahuje podrobné informace o každém z aspektů používání hlavy V kapitoly III nařízení (EU) č. 1306/2013 uvedených v příloze XII tohoto nařízení uspořádané v jasně označených oddílech pod příslušnými nadpisy uvedenými v této příloze.
3. Informace, které mají být předloženy podle tohoto článku a článku 45, mohou být předány v tištěné nebo elektronické podobě ve formátu, na němž se dohodne odesílatel a příjemce.
4. Komise každoročně vyhodnotí dosažený pokrok ve své výroční finanční zprávě o řízení fondu uvedené v článku 109 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 47
Zvláštní orgány
1. Zvláštní orgány podle článku 85 nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou, kromě úkolů uvedených v uvedeném článku, odpovědné za:
a)
školení vnitrostátních úředníků pověřených prováděním kontrol podle tohoto oddílu, které jim umožní získat znalosti dostatečné k výkonu jejich povinností;
b)
zpracovávání zpráv o kontrolách a dalších dokumentů souvisejících s prováděnými kontrolami stanovenými v hlavě V kapitole III nařízení (EU) č. 1306/2013;
c)
vypracovávání a projednávání programů podle článku 84 nařízení (EU) č. 1306/2013 a zpráv podle čl. 86 odst. 1 uvedeného nařízení.
2. Členské státy svěří zvláštním orgánům veškeré pravomoci nutné k plnění úkolů podle odstavce 1.
Tvoří je dostatečný počet úředníků, kteří jsou vhodným způsobem odborně vzděláni k výkonu těchto úkolů.
3. Členské státy, v nichž je minimální počet podniků, které mají být kontrolovány, menší než 10, nejsou povinny zřídit zvláštní orgán.
KAPITOLA V
JISTOTY
ODDÍL 1
Účel, informační technologie, vyšší moc
Článek 48
Účel
Tato kapitola se vztahuje na všechny případy, kdy právní předpisy z jednotlivých odvětví zemědělství stanoví jistotu, bez ohledu na to, zda je použit přímo pojem „jistota“.
Tato kapitola se nevztahuje na jistoty poskytnuté k zajištění platby dovozních a vývozních cel podle nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (18).
Článek 49
Elektronická veřejná správa
Sdělení, dokumentace a jistoty mohou být vytvářeny, zpracovávány a spravovány prostřednictvím informačních technologií (IT) za předpokladu, že používané systémy jsou řízeny na základě úředně schválených protokolů kvality a bezpečnosti způsobilých pro tyto systémy.
Pokud příslušné orgány nemají přístup k požadovaným dokumentům za účelem ověření z důvodů rozdílných systémů IT, musí být tyto dokumenty vytisknuty a osvědčeny jako pravé orgánem odpovědným za řízení těchto systémů IT (dále jen „vydávající orgán“) nebo orgánem příslušným pro osvědčení dokumentů jako úředně ověřených kopií.
Tyto výtisky lze nahradit elektronickou zprávou mezi vydávajícím orgánem a příjemcem nebo příslušným orgánem za předpokladu, že vydávající orgán poskytne formou úředně schváleného protokolu o osvědčení ujištění o pravosti zprávy.
Článek 50
Lhůty v případě vyšší moci
1. Tento článek se použije v případě, kdy se na něj odvolává konkrétní nařízení.
2. Požadavek na uznání případu vyšší moci je nepřípustný, pokud jej příslušný orgán obdrží více než 30 kalendářních dnů:
a)
ode dne, kdy byl hospodářský subjekt příslušným orgánem informován o zjištěném nesplnění příslušné povinnosti ve smyslu čl. 23 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014; po uplynutí lhůty pro splnění příslušné povinnosti uvedené v čl. 23 odst. 3 uvedeného nařízení nebo po uplynutí lhůty pro předložení důkazu pro splnění příslušné povinnosti uvedené v čl. 23 odst. 4 uvedeného nařízení;
b)
po uplynutí lhůty pro podání nabídek ve třetí zemi, kde je nabídka spojena s osvědčením o stanovení náhrady předem pro vývozní náhrady.
3. Hospodářské subjekty předloží ke spokojenosti příslušného orgánu důkaz o okolnostech, které považují za případ vyšší moci, do 181 kalendářních dnů následujících po uplynutí lhůty pro plné splnění povinnosti. Může jim být udělena dodatečná lhůta v případech, pokud nemohou předložit důkazy v uvedené lhůtě, i když vynaložily veškeré úsilí k jejich získání a předložení.
4. Případy vyšší moci, které členské státy uznaly, sdělí Komisi spolu s příslušnými údaji ke každému případu.
ODDÍL 2
Forma jistot
Článek 51
Forma
1. Jistota může být poskytnuta:
a)
složením hotovosti podle čl. 19 odst. 2 a 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014; a/nebo
b)
stanovením ručitele podle článku 21 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014.
2. Příslušný orgán může rozhodnout o poskytnutí jistoty:
a)
formou hotovostních vkladů v bance;
b)
formou uznaných pohledávek vůči veřejnoprávnímu subjektu nebo veřejným prostředkům, které jsou splatné a vůči kterým neexistuje žádná přednostní pohledávka; a/nebo
c)
formou převoditelných kolaterálů v dotyčném členském státě, s podmínkou, že byly vydány tímto členským státem nebo na ně poskytl jistotu.
3. Příslušný orgán může stanovit další podmínky pro přijetí jistot uvedených v odstavci 2.
Článek 52
Převoditelné kolaterály
1. Prodejní hodnota kolaterálu poskytnutého podle čl. 51 odst. 2 písm. c) musí při poskytnutí jistoty činit nejméně 115 % hodnoty požadované jistoty.
2. Příslušný orgán může přijmout jistotu uvedenou v čl. 51 odst. 2 písm. c) pouze tehdy, pokud se strana nabízející tuto jistotu písemně zaváže buď poskytnout dodatečnou jistotu, nebo nahradit původní jistotu, pokud prodejní hodnota dotyčné jistoty byla za poslední tři měsíce nižší než 105 % hodnoty požadované jistoty. Tento písemný závazek není nutný, stanoví-li tak vnitrostátní právní předpisy. Příslušný orgán pravidelně zkoumá hodnotu takové jistoty.
3. Prodejní hodnotu jistoty uvedené v čl. 51 odst. 2 písm. c) stanoví příslušný orgán s ohledem na výdaje předpokládaného prodeje.
4. Prodejní hodnota jistot se vypočítává podle posledního kotovaní, které je k dispozici.
5. Strana, která poskytuje jistotu, poskytne na žádost příslušného orgánu důkaz o prodejní hodnotě.
Článek 53
Nahrazení a určení
1. Každá forma jistoty může být nahrazena jinou.
Nahrazení však musí schválit příslušný orgán v těchto případech:
a)
pokud původní jistota propadla, aniž by byla inkasována; nebo
b)
pokud je náhradní jistota jedním z typů jistot uvedených v čl. 51 odst. 2.
2. Bloková jistota může být nahrazena jinou blokovou jistotou za podmínky, že nová bloková jistota kryje nejméně část původní blokové jistoty, která je určena v okamžiku nahrazení k zajištění splnění jedné nebo více dosud nesplněných smluvních povinností.
3. Jakmile se část blokové jistoty vztahuje na určitou povinnost, musí být aktualizován zůstatek zbývající blokové jistoty.
ODDÍL 3
Uvolnění a propadnutí
Článek 54
Částečné uvolnění
V případě, že zvláštní předpisy Unie nestanoví minimální množství, může příslušný orgán sám omezit počet uvolněných částí z každé jistoty a stanovit minimální částku pro každé uvolnění tohoto typu.
Před uvolněním celé jistoty nebo její části může příslušný orgán požadovat, aby byla podána písemná žádost o uvolnění.
V případě jistot kryjících více než 100 % zajištěné částky, uvolní se část jistoty přesahující 100 %, jakmile dojde ke konečnému uvolnění nebo propadnutí zbylé zajištěné částky.
Článek 55
Propadnutí
1. Jakmile se příslušný orgán dozví o skutečnostech, které jsou důvodem k propadnutí celé jistoty nebo její části, neprodleně vyzve dotyčnou stranu k zaplacení propadlé částky, a tato platba musí být provedena ve lhůtě nejvýše 30 dnů ode dne žádosti o zaplacení.
Pokud platba nebyla provedena v předepsané lhůtě, příslušný orgán:
a)
neprodleně inkasuje s konečnou platností jistotu podle čl. 51 odst. 1 písm. a);
b)
neprodleně vyzve ručitele uvedeného v čl. 51 odst. 1 písm. b), aby přikročil k placení a aby tato platba byla provedena ve lhůtě nejvýše 30 dnů ode dne přijetí žádosti o zaplacení;
c)
neprodleně učiní nezbytná opatření aby:
i)
jistoty uvedené v čl. 51 odst. 2 písm. b) a c) byly přeměněny na hotovost a orgán tak mohl disponovat splatnou částkou,
ii)
mu byly dány k dispozici hotovostní fondy v bance uvedené v čl. 51 odst. 2 písm. a) na jeho vlastní účet.
Příslušný orgán může neprodleně inkasovat s konečnou platností jistotu uvedenou v čl. 51 odst. 1 písm. a), aniž by nejprve vyzval dotyčnou stranu k zaplacení.
2. Aniž je dotčen odstavec 1,
a)
jestliže je přijato rozhodnutí o propadnutí jistoty a poté je odloženo v důsledku opravného prostředku v souladu s vnitrostátními právními předpisy, platí příslušná strana úroky ze skutečně propadlé částky za období počínající 30 dnů ode dne přijetí žádosti o zaplacení podle odstavce 1 a končící den před zaplacením skutečně propadlé částky;
b)
jestliže je po výsledku řízení o opravném prostředku po dotyčné straně požadováno zaplatit do 30 dnů propadlou částku, může členský stát vypočítat úroky tak, jako by se platba uskutečnila dvacátým dnem ode dne této žádosti;
c)
použitelná úroková sazba se vypočítává podle vnitrostátních právních předpisů, ale nesmí být v žádném případě nižší než sazba použitelná pro krytí částek v národní měně;
d)
platební agentury odečítají placené úroky z výdajů EZZF nebo EZFRV v souladu s nařízením (EU) č. 1306/2013;
e)
členské státy mohou pravidelně požadovat navýšení jistoty s ohledem na úroky.
3. Pokud jistota propadla a částka byla již připsána fondům, potom na základě výsledku rozhodnutí o opravném prostředku musí být propadlá částka včetně úroků vypočítaných sazbou podle vnitrostátních právních předpisů uhrazena zcela nebo zčásti a uhradí ji fondy, pokud není úhrada připsána orgánům nebo subjektům členských států z důvodů nedbalosti nebo závažné chyby.
ODDÍL 4
Informace
Článek 56
Informace o propadnutí jistot, typech jistot a ručitelích
1. Členské státy uchovávají pro potřeby Komise celkový počet a celkovou výši propadlých jistot za každý rok, bez ohledu na fázi postupu podle článku 55, přičemž rozlišují mezi jistotami, které se připíší do vnitrostátního rozpočtu, a jistotami, které se připíší do rozpočtu Unie. Tyto informace se uchovávají pro všechny propadlé jistoty vyšší než 1 000 EUR a každé ustanovení Unie, které stanoví jistotu. Informace se týkají jak částek zaplacených přímo dotyčnou stranou, tak i částky kryté prodejem jistoty.
2. Členské státy uchovávají pro potřeby Komise seznam obsahující:
a)
typy institucí schválených jednat jako ručitelé a za tímto účelem stanovené požadavky;
b)
typy jistot přijatých podle čl. 51 odst. 2 a za tímto účelem stanovené požadavky.
KAPITOLA VI
TRANSPARENTNOST
Článek 57
Obsah zveřejněných údajů
1. Údaje uvedené v čl. 111 odst. 1 písm. c) a d) nařízení (EU) č. 1306/2013 zahrnují:
a)
rozpis částek plateb uvedených v písmenu c) uvedeného článku pro každé jednotlivé opatření vyjmenované v příloze XIII tohoto nařízení, a dále součet těchto částek, které každý příjemce obdržel v daném rozpočtovém roce;
b)
popis opatření financovaných fondy, jak jsou uvedena v písmenu d) uvedeného článku a vyjmenována v příloze XIII tohoto nařízení, včetně povahy a cíle každého opatření.
2. Částky uvedené v odstavci 1 jsou vyjádřeny v eurech v členských státech, které přijaly euro, a v národní měně v ostatních členských státech.
3. Členské státy mohou zveřejnit podrobnější informace, než je stanoveno v odstavcích 1 a 2, aniž by tím byla dotčena nezbytná ochrana soukromí.
Článek 58
Zveřejňování údajů o obci
Pokud informace, které mají být zveřejněny pro účely čl. 112 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013, by vzhledem k omezenému počtu příjemců sídlících nebo registrovaných v dané obci umožnily identifikaci jednotlivého příjemce, který je fyzickou osobou, zveřejní dotčené členské státy jako informaci pro účely čl. 111 odst. 1 prvního pododstavce písm. b) uvedeného nařízení nejbližší větší správní subjekt, jehož je obec součástí.
Článek 59
Forma a datum zveřejnění
1. Údaje, které mají být zveřejněny na zvláštních stránkách, uvedené v čl. 111 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 se zpřístupní formou vyhledávače, který uživatelům umožňuje vyhledávat příjemce podle jména nebo obce podle článku 58 tohoto nařízení, nebo podle obdržených částek nebo opatření nebo podle jejich kombinace a získat všechny náležité informace jako jednotný soubor údajů. Tyto informace jsou poskytovány v úředním jazyce či úředních jazycích členského státu a/nebo v jednom ze tří pracovních jazyků Komise.
2. Informace uvedené v odstavci 1 se zveřejní do 31. května každého roku pro předchozí rozpočtový rok.
3. V souladu s uvedeným článkem zůstávají dané údaje na internetové stránce přístupné dva roky od data, kdy byly poprvé zveřejněny.
Článek 60
Údaje o příjemcích
Údaje o příjemcích uvedené v článku 113 nařízení (EU) č. 1306/2013 se poskytnou příjemcům tak, že se začlení do formulářů žádostí o získání finančních prostředků z fondů, nebo v okamžiku, kdy jsou tyto údaje shromažďovány.
Pokud jde o údaje týkající se plateb přijatých v rozpočtových rocích 2014 a 2015, informace se odchylně od prvého pododstavce poskytne alespoň dva měsíce před datem zveřejnění.
Článek 61
Zveřejňování prahových hodnot režimu pro malé zemědělce
Částky oznámené členskými státy v souladu s čl. 112 druhým pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013 se zveřejní na internetových stránkách Unie uvedených v čl. 62 odst. 1 tohoto nařízení.
Článek 62
Spolupráce mezi Komisí a členskými státy
1. Komise zřídí a udržuje internetovou stránku Unie pod svou centrální internetovou adresou, včetně odkazů na internetové stránky členských států. Komise poskytuje aktualizované internetové odkazy podle informací zaslaných členskými státy.
2. Členské státy Komisi zasílají internetové adresy svých internetových stránek, jakmile byly zřízeny, a zasílají také jakékoliv následující změny mající vliv na přístupnost jejich internetové stránky z internetových stránek Unie.
3. Členské státy jmenují orgány příslušné pro zřízení a údržbu internetových stránek stanovených čl. 59 odst. 1. Informují Komisi o názvu a podrobné adrese tohoto orgánu.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 63
Zrušení
Nařízení (ES) č. 601/94, (ES) č. 4/2004 a (ES) č. 259/2008 se zrušují.
Nařízení (ES) č. 259/2008 se však i nadále použije pro platby za rozpočtový rok 2013. Odchylně od čl. 3 odst. 3 uvedeného nařízení zůstávají informace v něm uvedené na internetové stránce přístupné po dobu jednoho roku od data, kdy byly poprvé zveřejněny.
Článek 64
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Avšak
a)
článek 10 se použije pro výdaje uskutečněné a účelově vázané příjmy vybrané členskými státy od 16. října 2014;
b)
články 34 až 40 se použijí od 1. ledna 2015. Lhůty podle čl. 34 odst. 3 a 4 se však nevztahují na šetření v rámci postupu pro schvalování souladu, u nichž bylo oznámení podle čl. 11 odst. 1 nařízení (ES) č. 885/2006 odesláno před 1. lednem 2015;
c)
kapitola VI se nevztahuje na platby uskutečněné počínaje rozpočtovým rokem 2014;
d)
informace předávané členskými státy v souladu s přílohou II sloupci V1 a V2 se poskytují počínaje rozpočtovým rokem 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. srpna 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 908/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 6ης Αυγούστου 2014
για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τους κανόνες σχετικά με τους ελέγχους, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2, το άρθρο 9 παράγραφος 2, το άρθρο 23, το άρθρο 36 παράγραφος 6, το άρθρο 46 παράγραφοι 5 και 6, το άρθρο 50 παράγραφος 2, το άρθρο 53 παράγραφος 1, το άρθρο 57 παράγραφος 2, το άρθρο 62 παράγραφος 2, το άρθρο 66 παράγραφος 4, τα άρθρα 88, 104 και 114,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θεσπίζει τους βασικούς κανόνες για τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διαδικασίες εκκαθάρισης, τα συστήματα ελέγχου και τις κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των συναλλαγών, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια. Για να διασφαλιστούν η ομαλή λειτουργία και η ομοιόμορφη εφαρμογή του νέου νομικού πλαισίου που θεσπίστηκε με τον εν λόγω κανονισμό, η Επιτροπή εξουσιοδοτήθηκε να θεσπίσει ορισμένους κανόνες σε αυτούς τους τομείς. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να αντικαταστήσουν τις συναφείς διατάξεις των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 601/94 (2), (ΕΚ) αριθ. 4/2004 (3), (ΕΚ) αριθ. 883/2006 (4), (ΕΚ) αριθ. 884/2006 (5), (ΕΚ) αριθ. 885/2006 (6) και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 (7) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012 της Επιτροπής (8). Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006 και (ΕΚ) αριθ. 885/2006 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 καταργήθηκαν με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 907/2014 της Επιτροπής (9). Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 601/94, (ΕΚ) αριθ. 4/2004 και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 θα πρέπει να καταργηθούν από τον παρόντα κανονισμό.
(2)
Οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να διαπιστεύονται από τα κράτη μέλη μόνο εφόσον πληρούν ορισμένα ελάχιστα κριτήρια τα οποία καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Τα εν λόγω «κριτήρια διαπίστευσης» ορίζονται στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις διαδικασίες έκδοσης, επανεξέτασης και ανάκλησης της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού.
(3)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ασκούν διαρκή εποπτεία στους οικείους οργανισμούς πληρωμών. Θα πρέπει να θεσπίσουν ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών για την υποβολή αναφορών και την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών σχετικά με τις εικαζόμενες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης. Θα πρέπει να καθιερωθεί διαδικασία με την οποία τα κράτη μέλη θα αντιμετωπίζουν τέτοιες περιπτώσεις, που θα πρέπει να περιλαμβάνει την υποχρέωση εκπόνησης ενός σχεδίου για την εξάλειψη των αδυναμιών που εντοπίζονται, εντός καθορισμένης προθεσμίας. Όσον αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τους οργανισμούς πληρωμών τη διαπίστευση των οποίων διατηρεί το οικείο κράτος μέλος, παρότι αυτοί δεν έθεσαν σε εφαρμογή το σχετικό σχέδιο εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει να παρακολουθεί τις ελλείψεις μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(4)
Βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα πρόσωπα που διοικούν τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών οφείλουν να συντάσσουν διαχειριστικές δηλώσεις όσον αφορά την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των λογαριασμών και την ορθή λειτουργία των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου, καθώς και τη νομιμότητα και την κανονικότητα των υποκειμένων πράξεων. Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των εν λόγω διαχειριστικών δηλώσεων.
(5)
Θα πρέπει να θεσπιστούν οι κανόνες λειτουργίας των οργανισμών συντονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα καθήκοντα των οργανισμών πιστοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 9 του ίδιου κανονισμού. Επιπλέον, θα πρέπει να καθοριστεί το περιεχόμενο των πιστοποιητικών και εκθέσεων που θα συντάσσουν οι οργανισμοί πιστοποίησης, ώστε να διασφαλίζεται ότι αυτές θα διευκολύνουν την Επιτροπή κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών.
(6)
Για να διασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των πιστώσεων που εγγράφονται στον ενωσιακό προϋπολογισμό για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων («ΕΓΤΕ») και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) («τα ταμεία»), οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να τηρούν χωριστά λογιστικά αποκλειστικά για τις πληρωμές που εκτελούνται και τα έσοδα που διατίθενται από και σε κάθε ταμείο. Για τον σκοπό αυτό, οι λογαριασμοί που θα τηρούν οι οργανισμοί πληρωμών για το καθένα από τα δύο ταμεία θα πρέπει να εμφανίζουν τις πραγματικές δαπάνες και τα έσοδα που διατίθενται βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 1, του άρθρου 5 και του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κατά τρόπο ώστε να υπάρχει δυνατότητα συσχέτισης των εν λόγω δαπανών και εσόδων με τους πόρους που διατίθενται σε αυτά από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
(7)
Η χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής γίνεται σε ευρώ, ενώ παράλληλα δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ να καταβάλλουν πληρωμές προς δικαιούχους στο εθνικό τους νόμισμα. Για τις ανάγκες ενοποίησης του συνόλου των δαπανών και εσόδων είναι επομένως αναγκαίο να προβλεφθεί ότι οι οικείοι οργανισμοί πληρωμών πρέπει να είναι σε θέση να παρέχουν δεδομένα σχετικά με τις δαπάνες και τα έσοδα τόσο σε ευρώ όσο και στο νόμισμα στο οποίο καταβλήθηκαν και εισπράχθηκαν.
(8)
Οι δαπάνες που συγχρηματοδοτούνται από τον ενωσιακό προϋπολογισμό και τους εθνικούς προϋπολογισμούς για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ βασίζονται σε προγράμματα που αναλύονται σε μέτρα, ποσοστό ειδικής συνεισφοράς και περιοχές εστίασης. Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, οι εν λόγω δαπάνες θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εγγράφονται στους λογαριασμούς ως τέτοιες, ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίηση όλων των πράξεων ανά πρόγραμμα και μέτρο, ποσοστά ειδικής συνεισφοράς και περιοχές εστίασης. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η δυνατότητα επαλήθευσης της αντιστοιχίας μεταξύ των πραγματικών δαπανών και των διατεθέντων χρηματοδοτικών πόρων. Στο εν λόγω πλαίσιο, θα πρέπει να προσδιορίζονται τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη από τους οργανισμούς πληρωμών. Ειδικότερα, οι οργανισμοί πληρωμών θα πρέπει να διευκρινίζουν στους λογαριασμούς την προέλευση των δημόσιων πιστώσεων και των πόρων των ταμείων της Ένωσης σε σχέση με τις πραγματοποιούμενες χρηματοδοτήσεις. Επιπλέον, τα ποσά που πρέπει να ανακτώνται από τους δικαιούχους και τα ποσά που έχουν ανακτηθεί πρέπει να εντοπίζονται και να παρουσιάζονται σε σχέση με τις αρχικές πράξεις.
(9)
Τα κράτη μέλη συγκεντρώνουν τους αναγκαίους πόρους για τη χρηματοδότηση των δαπανών του ΕΓΤΕ που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 πριν η Επιτροπή χρηματοδοτήσει την εν λόγω δαπάνη υπό μορφή μηνιαίων επιστροφών των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν. Εναλλακτικά, τα κράτη μέλη λαμβάνουν προκαταβολή για τις δαπάνες του ΕΓΤΑΑ που πρόκειται να εκκαθαριστούν αργότερα με την ετήσια δημοσιονομική εκκαθάριση, σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Για να διασφαλιστεί η χρηστή διαχείριση των χρηματοδοτικών ροών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συγκεντρώνουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να αποδεικνύουν την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των δαπανών που πραγματοποιούνται γι’ αυτές τις μηνιαίες επιστροφές και να τις θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής, εφόσον και όταν εκτελούνται οι δαπάνες και διατίθενται τα έσοδα, ή να τις διαβιβάζουν στην Επιτροπή σε τακτά διαστήματα. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή με συχνότητα προσαρμοσμένη στον τρόπο διαχείρισης του κάθε ταμείου. Η παροχή πληροφοριών σε τακτά διαστήματα δεν θα πρέπει να επηρεάζει την υποχρέωση των κρατών μελών να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής για έλεγχο τα πλήρη στοιχεία που συλλέγουν για την ορθή παρακολούθηση των δαπανών.
(10)
Οι γενικές υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών όσον αφορά την τήρηση λογαριασμών καλύπτουν τα αναγκαία δεδομένα για τη διαχείριση και τον έλεγχο των πόρων της Ένωσης. Ωστόσο, οι εν λόγω υποχρεώσεις δεν καλύπτουν τις απαιτήσεις σε σχέση με την επιστροφή των δαπανών και τα στοιχεία που πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή για την πραγματοποίηση αυτών των επιστροφών. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να διευκρινίζεται ποιες πληροφορίες και δεδομένα σχετικά με τις δαπάνες που θα χρηματοδοτηθούν από τα ταμεία πρέπει να διαβιβάζονται κατά διαστήματα στην Επιτροπή. Οι πληροφορίες που κοινοποιούν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή πρέπει να της παρέχουν τη δυνατότητα να τις χρησιμοποιεί απευθείας και με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο για τη διαχείριση των λογαριασμών των ταμείων καθώς και για τις σχετικές πληρωμές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, όλες οι πληροφορίες που πρέπει να είναι διαθέσιμες ή να κοινοποιούνται μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής πρέπει να αποστέλλονται με ηλεκτρονικά μέσα.
(11)
Βάσει του άρθρου 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οι δηλώσεις δαπανών που υπέχουν επίσης χαρακτήρα αιτήσεων πληρωμών για μέτρα που αφορούν πράξεις χρηματοδοτούμενες από τα ταμεία πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή συνοδευόμενες από τα απαιτούμενα στοιχεία. Για να είναι τα κράτη μέλη και οι οργανισμοί πληρωμής σε θέση να συντάσσουν τις εν λόγω δηλώσεις δαπανών σύμφωνα με τους εναρμονισμένους κανόνες και για να μπορεί η Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη τις αιτήσεις πληρωμών, θα πρέπει να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους οι εν λόγω δαπάνες μπορούν να λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο των αντίστοιχων προϋπολογισμών του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να διευκρινίζουν τους κανόνες που εφαρμόζονται για την εγγραφή δαπανών και εσόδων, ιδίως των εσόδων ειδικού προορισμού και ενδεχόμενων διορθώσεων, καθώς και στην πραγματική τους δήλωση.
(12)
Όταν, με βάση τις δηλώσεις δαπανών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, το συνολικό ύψος των προκαταβολικών δεσμεύσεων που θα μπορούσαν να εγκριθούν σύμφωνα με το άρθρο 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) υπερβαίνει το 75 % των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους, η Επιτροπή οφείλει να μειώσει αυτά τα ποσά. Σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η μείωση αυτή πρέπει να κατανέμεται μεταξύ όλων των κρατών μελών αναλογικά, βάσει των δηλώσεων δαπανών που έχουν υποβάλει τα κράτη μέλη. Για τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να υπάρξει διάταξη ότι οι μηνιαίες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ μειώνονται κατά ένα ποσοστό, καθοριζόμενο ανά κεφάλαιο, των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος και το μη χρησιμοποιηθέν υπόλοιπο ενός δεδομένου μήνα διατίθεται εκ νέου βάσει αποφάσεων της Επιτροπής σε μεταγενέστερες μηνιαίες πληρωμές.
(13)
Η Επιτροπή, αφού εγκρίνει τις μηνιαίες πληρωμές, θα πρέπει να θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τους αναγκαίους πόρους για την κάλυψη των δαπανών που θα χρηματοδοτηθούν από τα ταμεία, σύμφωνα με πρακτικές ρυθμίσεις και όρους που καθορίζονται βάσει των πληροφοριών που κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κράτη μέλη και των μηχανογραφικών συστημάτων που εγκαθιστά η Επιτροπή.
(14)
Προϋπόθεση για την επιστροφή δαπανών της δημόσιας παρέμβασης που πραγματοποιούν οι οργανισμοί πληρωμών είναι να περιλαμβάνονται στις δηλώσεις δαπανών τους οι αξίες και τα ποσά τα οποία καταλογίζονται κατά τη διάρκεια του επόμενου μήνα από τον μήνα στον οποίο αναφέρονται οι πράξεις δημόσιας αποθεματοποίησης. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας επιστροφής δαπανών, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο θα κοινοποιούνται στην Επιτροπή οι πληροφορίες αυτές, οι οποίες είναι αναγκαίες για τον υπολογισμό των εξόδων και των δαπανών.
(15)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, η λογιστική των δημόσιων αποθεμάτων που διατηρούνται στο πλαίσιο της παρέμβασης πρέπει να καθιστά εφικτό τον προσδιορισμό του ποσού τόσο της ενωσιακής χρηματοδότησης όσο και της κατάστασης των αποθεμάτων της παρέμβασης. Για τον σκοπό αυτό, είναι σκόπιμο να απαιτείται από τους οργανισμούς πληρωμών να τηρούν χωριστά λογιστική αποθήκης και χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς που θα περιλαμβάνουν τα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για την παρακολούθηση των αποθεμάτων και τη δημοσιονομική διαχείριση των εσόδων και των εξόδων που προκύπτουν από τα μέτρα της δημόσιας παρέμβασης.
(16)
Όσον αφορά τα μέτρα παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης, οι οργανισμοί πληρωμών οφείλουν να εγγράφουν στους λογαριασμούς τους τα στοιχεία που αφορούν τις ποσότητες, τις αξίες και ορισμένους μέσους όρους. Εντούτοις, ορισμένες πράξεις ή δαπάνες δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη εξαιτίας ορισμένων περιστάσεων ή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με ειδικούς κανόνες. Για τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης και της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, πρέπει να προσδιοριστούν οι εν λόγω περιστάσεις και, κατά περίπτωση, και οι ρυθμίσεις για την καταχώριση των πράξεων και των δαπανών στους λογαριασμούς.
(17)
Η ημερομηνία της καταχώρισης των διαφόρων στοιχείων δαπανών και εσόδων που είναι εγγενή στα μέτρα παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης εξαρτάται από τη φύση των σχετικών πράξεων και μπορεί να προσδιοριστεί στο πλαίσιο της ισχύουσας γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ένας γενικός κανόνας που θα ορίζει ότι η καταχώριση των στοιχείων αυτών γίνεται την ημερομηνία της υλικής πράξης που απορρέει από το μέτρο παρέμβασης και των ιδιαίτερων περιστάσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη.
(18)
Για λόγους χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής προβλέψεις των ποσών που πρέπει να χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΑΑ για ένα γεωργικό οικονομικό έτος και εκτιμήσεις των αιτήσεων χρηματοδότησης για το επόμενο οικονομικό έτος. Για να μπορεί η Επιτροπή να αντεπεξέρχεται στις υποχρεώσεις της, οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να της κοινοποιούνται εμπρόθεσμα και οπωσδήποτε δύο φορές ετησίως, το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου και στις 31 Αυγούστου κάθε έτους.
(19)
Σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να καθοριστούν οι προθεσμίες για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών για πράξεις στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ. Λόγω των ιδιαιτεροτήτων των λογιστικών κανόνων που εφαρμόζονται για το ΕΓΤΑΑ, της προσφυγής σε προχρηματοδότηση και της χρηματοδότησης των μέτρων ανά ημερολογιακό έτος, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι οι δαπάνες δηλώνονται με συχνότητα που συναρτάται με τις ιδιαιτερότητες αυτές.
(20)
Οι ανταλλαγές πληροφοριών και εγγράφων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και η παροχή και η κοινοποίηση πληροφοριών από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή γενικά πραγματοποιούνται με ηλεκτρονικά μέσα. Για την καλύτερη αντιμετώπιση αυτών των ανταλλαγών πληροφοριών σχετικά με τα ταμεία και για να επεκταθεί η χρήση τους, δημιουργήθηκαν μηχανογραφικά συστήματα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2006. Η χρησιμοποίηση και εφαρμογή των εν λόγω συστημάτων θα πρέπει να συνεχιστούν και μετά την ενημέρωση των κρατών μελών μέσω της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
(21)
Οι όροι επεξεργασίας των πληροφοριών από τα εν λόγω μηχανογραφικά συστήματα και η μορφή και το περιεχόμενο των κοινοποιούμενων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εγγράφων πρέπει να προσαρμόζονται συχνά, σύμφωνα με τις τροποποιήσεις των εφαρμοστέων κανόνων ή των απαιτήσεων διαχείρισης. Θα πρέπει επίσης να θεσπιστούν ομοιόμορφοι κανόνες για την παρουσίαση των σχετικών εγγράφων που αποστέλλονται από τα κράτη μέλη. Για την επίτευξη αυτών των στόχων και την απλούστευση των διαδικασιών και για να τεθούν ταχέως σε λειτουργία τα εν λόγω μηχανογραφικά συστήματα, θα πρέπει να καθοριστούν η μορφή και το περιεχόμενο των εγγράφων βάσει τυποποιημένων υποδειγμάτων και πρωτοκόλλων, τα οποία θα πρέπει να αναπροσαρμόζονται και να επικαιροποιούνται από την Επιτροπή, αφού ενημερώσει την επιτροπή γεωργικών ταμείων.
(22)
Σύμφωνα με το άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη, μέσω των οργανισμών πληρωμών τους, είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση και τον έλεγχο των δαπανών των ταμείων. Τα δεδομένα σχετικά με τις οικονομικές πράξεις θα πρέπει συνεπώς να κοινοποιούνται ή να εισάγονται στα μηχανογραφικά συστήματα και να ενημερώνονται με ευθύνη των οργανισμών πληρωμών, από τους ίδιους τους οργανισμούς πληρωμών ή τους οργανισμούς στους οποίους έχει ανατεθεί αυτό το καθήκον, κατά περίπτωση μέσω του διαπιστευμένου οργανισμού συντονισμού.
(23)
Για ορισμένα έγγραφα ή δηλώσεις, που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή στις πράξεις της Επιτροπής που εκδίδονται για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου, απαιτείται η υπογραφή εξουσιοδοτημένου προσώπου ή η έγκριση ενός προσώπου σε ένα ή περισσότερα στάδια της σχετικής διαδικασίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα μηχανογραφικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την κοινοποίηση των εν λόγω εγγράφων θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα αδιαμφισβήτητης ταυτοποίησης κάθε προσώπου και εύλογες εγγυήσεις, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, ότι δεν είναι δυνατό να αλλοιωθεί το περιεχόμενο των εγγράφων. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει κυρίως όσον αφορά τις δηλώσεις δαπανών και τη διαχειριστική δήλωση που επισυνάπτονται στους ετήσιους λογαριασμούς κατά την έννοια του άρθρου 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα έγγραφα που διαβιβάζονται ηλεκτρονικώς στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών.
(24)
Σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη, μέσω των οργανισμών πληρωμών τους, είναι υπεύθυνα για την είσπραξη των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών με την προσθήκη των τόκων. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν εναρμονισμένοι κανόνες όσον αφορά τους τόκους που εφαρμόζονται στην ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθεισών πληρωμών. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 54 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η υποχρέωση των κρατών μελών να ανακτούν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά μπορεί να εκτελείται με διάφορους τρόπους. Με την επιφύλαξη άλλων εκτελεστικών μέτρων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, ένα αποτελεσματικό και οικονομικό μέσο ανάκτησης οφειλών είναι να αφαιρούνται τα τυχόν οφειλόμενα ποσά από μελλοντικές πληρωμές προς τον οφειλέτη, αφού η οφειλή βεβαιωθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι υποχρεωμένα να εφαρμόζουν την εν λόγω μέθοδο είσπραξης οφειλών και να θεσπιστούν κοινοί όροι για την εφαρμογή τους.
(25)
Πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς διατάξεις τόσο για τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών που προβλέπεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 όσο και για τη διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του εν λόγω κανονισμού, συμπεριλαμβανομένου ενός μηχανισμού μέσω του οποίου τα προκύπτοντα ποσά αφαιρούνται ή, κατά περίπτωση, προστίθενται σε μία από τις μεταγενέστερες πληρωμές που καταβάλλει η Επιτροπή στα κράτη μέλη.
(26)
Όσον αφορά την προβλεπόμενη στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί το περιεχόμενο των ετήσιων λογαριασμών των οργανισμών πληρωμών και να καθοριστεί η ημερομηνία διαβίβασης των εν λόγω λογαριασμών και άλλων σχετικών εγγράφων στην Επιτροπή. Πρέπει επίσης να διευκρινιστεί το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι οργανισμοί πληρωμών υποχρεούνται να τηρούν στη διάθεση της Επιτροπής τα παραστατικά όλων των δαπανών και των εσόδων για ειδικό προορισμό. Επιπλέον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η Επιτροπή καθορίζει τη μορφή και το περιεχόμενο των κοινοποιούμενων από τους οργανισμούς πληρωμών λογιστικών στοιχείων.
(27)
Για να διασφαλιστεί ότι, υπό κανονικές συνθήκες, η διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση ολοκληρώνεται σε εύλογο χρονικό διάστημα, είναι σκόπιμο να καθοριστούν ειδικές προθεσμίες για τα διάφορα στάδια της διαδικασίας, οι οποίες πρέπει να τηρούνται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρατείνει τις εν λόγω προθεσμίες, όταν είναι αναγκαίο, λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας της υπό εξέταση υπόθεσης. Η διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη το δικαίωμα για διαδικασίες εκατέρωθεν ακροάσεως και να αξιολογούν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση του κινδύνου των ταμείων.
(28)
Σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη οφείλουν να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που απαιτούνται για την αποτελεσματική διαχείριση του κινδύνου. Ωστόσο, επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μειώνουν, με ευθύνη τους, το ελάχιστο ποσοστό των επιτόπιων ελέγχων όταν διαπιστώνεται ότι τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου λειτουργούν ορθά και τα ποσοστά σφαλμάτων παραμένουν σε αποδεκτό επίπεδο. Ενώ τα αναγκαία ελάχιστα επίπεδα επιτόπιων ελέγχων θα προβλεφθούν στην τομεακή γεωργική νομοθεσία, θα πρέπει να θεσπιστούν οριζόντιοι κανόνες όσον αφορά τη δυνατότητα μείωσης του ελάχιστου επιπέδου επιτόπιων ελέγχων, που ισχύει για όλα τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία, καθώς και οι ισχύουσες προϋποθέσεις. Εκτός από αυτούς τους οριζόντιους κανόνες, η τομεακή γεωργική νομοθεσία μπορεί να προβλέπει πρόσθετους κανόνες.
(29)
Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την εκτέλεση, από τα κράτη μέλη, των ελέγχων των πράξεων που προβλέπονται στο άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ιδίως όσον αφορά την επιλογή επιχειρήσεων, το ποσοστό και το χρονοδιάγραμμα των ελέγχων.
(30)
Σύμφωνα με τον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σχετικά με τους ελέγχους των συναλλαγών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή ορισμένα στοιχεία. Καθώς η τυποποίηση της μορφής και του περιεχόμενου των στοιχείων αυτών διευκολύνει τη χρήση τους και εξασφαλίζει ενιαία προσέγγιση, ενδείκνυται η θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά τη μορφή και το περιεχόμενό τους. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τη διατήρηση εμπορικών εγγράφων, τις κοινές δράσεις που συνεπάγονται αμοιβαία συνδρομή οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 83 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τις ειδικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 85 του εν λόγω κανονισμού.
(31)
Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 907/2014 θεσπίζει κανόνες για τη συμπλήρωση του νομικού πλαισίου για τις εγγυήσεις, ιδίως όσον αφορά την υποχρέωση κατάθεσης εγγύησης, τους όρους που εφαρμόζονται στις εγγυήσεις, καθώς και κανόνες για τη σύσταση, αποδέσμευση και κατάπτωση των εγγυήσεων. Για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των εν λόγω κανόνων, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις σχετικά με τη μορφή και τις διαδικασίες για την κατάθεση και αποδέσμευση της εγγύησης, καθώς και την ανταλλαγή πληροφοριών και τις κοινοποιήσεις που απαιτούνται για τον σκοπό αυτό.
(32)
Σύμφωνα με τον τίτλο VII κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περί διαφάνειας, τα κράτη μέλη οφείλουν να δημοσιοποιούν ετησίως τους δικαιούχους των ταμείων και, μεταξύ άλλων, τα αντίστοιχα ποσά που έλαβε κάθε δικαιούχος από το καθένα από αυτά τα ταμεία. Για τον σκοπό αυτό, και σύμφωνα με το άρθρο 111 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να καθοριστεί η μορφή της εν λόγω δημοσίευσης. Η εν λόγω δημοσίευση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων διαφάνειας.
(33)
Η δημοσίευση θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις πληροφορίες που κατέχουν οι οργανισμοί πληρωμών στα οικεία βιβλία και αρχεία και θα πρέπει να αφορά ενισχύσεις που εισπράχθηκαν κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται στο κοινό έως την 31η Μαΐου, με σαφή και εναρμονισμένο τρόπο και με δυνατότητα αναζήτησης.
(34)
Σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να δημοσιοποιούνται τα ποσά των ενισχύσεων που εισπράττει ο κάθε δικαιούχος, τα οποία αντιστοιχούν σε κάθε χρηματοδοτούμενο από τα ταμεία μέτρο. Ωστόσο, για να εξασφαλιστεί η τήρηση της υποχρέωσης που ορίζεται στο άρθρο 112 του εν λόγω κανονισμού, είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν τα κατώτατα όρια κάτω από τα οποία δεν θα δημοσιεύεται το όνομα των δικαιούχων.
(35)
Σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η δημοσιοποίηση των ονομάτων των δικαιούχων των ταμείων είναι αναγκαία για την ταυτοποίηση του δήμου στον οποίο κατοικεί ή είναι εγγεγραμμένος ο δικαιούχος. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να είναι επίσης διαθέσιμες όσον αφορά δικαιούχους που είναι φυσικά πρόσωπα και τα ονόματα των οποίων δεν δημοσιοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 112 του εν λόγω κανονισμού. Ωστόσο, εάν, λόγω του περιορισμένου αριθμού των δικαιούχων που κατοικούν ή έχουν την έδρα τους σε έναν συγκεκριμένο δήμο, η δημοσιοποίηση του δήμου θα είχε ως αποτέλεσμα την ταυτοποίηση ενός δικαιούχου που είναι φυσικό πρόσωπο, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις προκειμένου να αποφεύγονται δυσανάλογες και περιττές παραβιάσεις της ιδιωτικότητας.
(36)
Η δημοσιοποίηση των στοιχείων θα πρέπει να γίνεται μέσω του διαδικτύου με τη μορφή εργαλείου αναζήτησης το οποίο εξασφαλίζει ότι το ευρύ κοινό είναι σε θέση να τα συμβουλευθεί. Το εργαλείο αναζήτησης πρέπει να επιτρέπει την αναζήτηση βάσει ορισμένων κριτηρίων και τα αποτελέσματα της αναζήτησης πρέπει να παρουσιάζονται σε εύκολα προσβάσιμη μορφή.
(37)
Για την τήρηση των απαιτήσεων περί προστασίας των δεδομένων, οι δικαιούχοι των ταμείων πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων για τη δημοσιοποίηση των δεδομένων που τους αφορούν. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται στους δικαιούχους μέσω των εντύπων των αιτήσεων ενίσχυσης ή κατά τη συλλογή των δεδομένων. Όσον αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιούνται τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία κατά τον χρόνο συλλογής των προσωπικών δεδομένων, οι δικαιούχοι θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη δημοσιοποίηση.
(38)
Για να διευκολυνθεί η πρόσβαση του κοινού στα δεδομένα που δημοσιοποιούνται, τα κράτη μέλη πρέπει να δημιουργήσουν δικτυακούς τόπους που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με τους δικαιούχους των ταμείων και τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Λόγω των διαφορών των οργανωτικών δομών εντός των κρατών μελών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίσουν τον αρμόδιο φορέα για τη δημιουργία και τη λειτουργία του ενιαίου δικτυακού τους τόπου και για τη δημοσιοποίηση των δεδομένων. Η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει δικτυακό τόπο που να περιέχει συνδέσμους προς τους δικτυακούς τόπους των κρατών μελών.
(39)
Το άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού πρέπει να ισχύει για τις δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό των κρατών μελών από τις 16 Οκτωβρίου 2014, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέχεια των εκθέσεων κατά το ίδιο οικονομικό έτος.
(40)
Για να εξασφαλιστεί η συνέπεια στη μεταχείριση των εν εξελίξει διαδικασιών εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, οι προβλεπόμενες στο άρθρο 34 παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος κανονισμού προθεσμίες δεν πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στις διαδικασίες για τις οποίες η ανακοίνωση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 έχει αποσταλεί πριν την 1η Ιανουαρίου 2015.
(41)
Εφόσον ο τίτλος VII κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τη διαφάνεια εφαρμόζεται στις πληρωμές που πραγματοποιούνται από το οικονομικό έτος 2014 και μετά, οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζονται στις εν λόγω πληρωμές.
(42)
Προκειμένου να δοθεί επαρκής χρόνος στα κράτη μέλη για την εφαρμογή, οι πληροφορίες που διαβιβάζονται σύμφωνα με το παράρτημα II, στήλες V1 και V2, πρέπει να αρχίσουν να διατίθενται από το οικονομικό έτος 2016.
(43)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής γεωργικών ταμείων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Διαδικασία διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν μία αρχή σε υπουργικό επίπεδο που είναι υπεύθυνη για:
α)
την έκδοση, την αναθεώρηση και την ανάκληση της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών·
β)
την εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στην αρμόδια αρχή κατ’ εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου.
2. Η αρμόδια αρχή εκδίδει, με επίσημη πράξη, απόφαση σχετικά με την έκδοση ή, μετά από επανεξέταση, την ανάκληση της διαπίστευσης του οργανισμού πληρωμών, με βάση την εξέταση των κριτηρίων διαπίστευσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 («τα κριτήρια διαπίστευσης»). Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την Επιτροπή για τις διαπιστεύσεις και τις ανακλήσεις των διαπιστεύσεων.
3. Η αρμόδια αρχή διορίζει έναν ελεγκτικό φορέα για τη διενέργεια εξέτασης πριν από τη χορήγηση της διαπίστευσης (έλεγχος πριν τη διαπίστευση). Ο οργανισμός ελέγχου είναι ελεγκτική αρχή, ή άλλος δημόσιος ή ιδιωτικός οργανισμός ή οργανωτική μονάδα μιας αρχής με την απαιτούμενη επάρκεια, τις δεξιότητες και την ικανότητα να διενεργεί ελέγχους. Ο οργανισμός ελέγχου είναι ανεξάρτητος από τον προς διαπίστευση οργανισμό πληρωμών.
Η εξέταση (έλεγχος πριν τη διαπίστευση) που διενεργείται από τον οργανισμό ελέγχου καλύπτει, ιδίως:
α)
τις διαδικασίες και τα συστήματα που εφαρμόζονται για την έγκριση και την εκτέλεση των πληρωμών·
β)
τον καταμερισμό καθηκόντων και την επάρκεια του εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου σχετικά με τις πράξεις που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), που στο εξής αποκαλούνται «τα ταμεία»·
γ)
τον βαθμό καταλληλότητας των διαδικασιών και των συστημάτων που έχουν θεσπιστεί για την προστασία του προϋπολογισμού της Ένωσης, περιλαμβανομένων των μέτρων καταπολέμησης της απάτης βάσει εκτίμησης κινδύνου·
δ)
την ασφάλεια των συστημάτων πληροφοριών·
ε)
την τήρηση λογιστικών βιβλίων.
Ο οργανισμός ελέγχου συντάσσει έκθεση στην οποία περιγράφονται λεπτομερώς οι ελεγκτικές εργασίες που εκτελέστηκαν, τα αποτελέσματά τους και η αξιολόγησή του για το κατά πόσον ο οργανισμός πληρωμών ικανοποιεί τα κριτήρια διαπίστευσης. Η έκθεση υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή, η οποία στη συνέχεια εκδίδει την πράξη διαπίστευσης που βεβαιώνει ότι ο οργανισμός πληρωμών πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
4. Εάν η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι ο οργανισμός πληρωμών δεν πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης, ενημερώνει τον οργανισμό πληρωμών για τους συγκεκριμένους όρους τους οποίους αυτός υποχρεούται να εκπληρώσει πριν του χορηγηθεί η διαπίστευση.
Σε αναμονή της υλοποίησης των αναγκαίων αλλαγών με σκοπό την επίτευξη αυτών των ειδικών όρων, η διαπίστευση μπορεί να χορηγηθεί προσωρινά για περίοδο που καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των προβλημάτων που διαπιστώθηκαν, η οποία δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, να παρατείνει το εν λόγω χρονικό διάστημα.
5. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 κοινοποιούνται αμέσως μετά την πρώτη διαπίστευση του οργανισμού συντονισμού και, σε κάθε περίπτωση, πριν καταλογιστεί στα ταμεία οποιαδήποτε δαπάνη που πραγματοποιεί. Οι εν λόγω πληροφορίες συνοδεύονται από δηλώσεις και έγγραφα σχετικά με:
α)
τις αρμοδιότητες που ανατίθενται στον οργανισμό πληρωμών·
β)
την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών του οργανισμού πληρωμών·
γ)
τη σχέση του οργανισμού πληρωμών με άλλους οργανισμούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, οι οποίοι είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή τυχόν μέτρων βάσει των οποίων ο οργανισμός πληρωμών καταλογίζει δαπάνες στα ταμεία·
δ)
τις διαδικασίες παραλαβής, επαλήθευσης και έγκρισης των αιτήσεων των δικαιούχων και τις διαδικασίες έγκρισης, πληρωμής και λογιστικής εγγραφής των δαπανών·
ε)
τις διατάξεις σχετικά με την ασφάλεια των μηχανογραφικών συστημάτων·
στ)
την αναφερόμενη στην παράγραφο 3 έκθεση του ελέγχου που διενεργεί ο οργανισμός ελέγχου πριν από τη διαπίστευση.
6. Η Επιτροπή ανακοινώνει στην επιτροπή γεωργικών ταμείων τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών σε κάθε κράτος μέλος.
Άρθρο 2
Επανεξέταση της διαπίστευσης
1. Η αρμόδια αρχή ασκεί διαρκή εποπτεία στους οργανισμούς πληρωμών για τους οποίους είναι αρμόδια, βασιζόμενη ιδίως στα πιστοποιητικά και τις εκθέσεις που συντάσσονται από τον αναφερόμενο στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 οργανισμό πιστοποίησης και παρακολουθεί κάθε διαπιστωθείσα ανεπάρκεια.
Ανά τριετία, η αρμόδια αρχή ενημερώνει γραπτώς την Επιτροπή σχετικά με την εποπτεία των οργανισμών πληρωμών και την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων τους. Η έκθεση περιλαμβάνει επισκόπηση της συνεχούς συμμόρφωσης των οργανισμών πληρωμών με τα κριτήρια διαπίστευσης καθώς και περίληψη των μέτρων που έχουν ληφθεί για την αποκατάσταση των ελλείψεων. Η αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει κατά πόσον ο οργανισμός πληρωμών για τον οποίο είναι υπεύθυνη εξακολουθεί να πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα που διασφαλίζει την άμεση κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή κάθε πληροφορίας που υποδηλώνει ότι ένας οργανισμός πληρωμών δεν πληροί τα κριτήρια διαπίστευσης.
3. Εάν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι ένας διαπιστευμένος οργανισμός πληρωμών δεν πληροί πλέον ένα ή περισσότερα κριτήρια διαπίστευσης, γεγονός που να μπορεί να παρεμποδίσει την εκπλήρωση των καθηκόντων που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. αριθ. 907/2014, η αρμόδια αρχή αναστέλλει αμελλητί τη διαπίστευση του οργανισμού πληρωμών. Καταρτίζει πρόγραμμα δράσεων με προθεσμίες για την αποκατάσταση των ελλείψεων που διαπιστώθηκαν εντός χρονικού διαστήματος που καθορίζεται σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα του προβλήματος, το οποίο δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες από την ημερομηνία αναστολής της διαπίστευσης. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, να παρατείνει το εν λόγω χρονικό διάστημα.
4. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την απόφασή της να αναστείλει τη διαπίστευση του οργανισμού πληρωμών, το σχέδιο που έχει καταρτίσει κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3 και, στη συνέχεια, σχετικά με την πρόοδο εφαρμογής του εν λόγω σχεδίου.
5. Σε περίπτωση ανάκλησης της διαπίστευσης, η αρμόδια αρχή διαπιστεύει αμελλητί άλλον οργανισμό πληρωμών που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2005, ώστε να διασφαλιστεί η μη διακοπή των πληρωμών στους δικαιούχους.
6. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η αρμόδια αρχή δεν συμμορφώθηκε με την υποχρέωσή της να καταρτίσει πρόγραμμα διορθωτικών μέτρων σύμφωνα με την παράγραφο 3 ή ότι ο οργανισμός πληρωμών εξακολουθεί να παραμένει διαπιστευμένος χωρίς να έχει εφαρμόσει πλήρως το σχετικό πρόγραμμα εντός του καθορισμένου χρονικού διαστήματος, ζητά από την αρμόδια αρχή να ανακαλέσει τη διαπίστευση του εν λόγω οργανισμού πληρωμών, εκτός εάν πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες αλλαγές εντός περιόδου που καθορίζεται από την Επιτροπή σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα του προβλήματος. Σε αυτή την περίπτωση, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να παρακολουθήσει τις ελλείψεις, μέσω της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 3
Διαχειριστική δήλωση
1. Η διαχειριστική δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σε εύθετο χρόνο, ώστε να μπορεί ο οργανισμός πιστοποίησης να εκδώσει τη γνωμοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Η μορφή της διαχειριστικής δήλωσης ορίζεται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και μπορεί να περιέχει επιφυλάξεις που προσδιορίζουν ποσοτικά τις δυνητικές δημοσιονομικές επιπτώσεις. Σε περίπτωση διατύπωσης επιφυλάξεων, η δήλωση πρέπει να περιλαμβάνει σχέδιο διορθωτικών μέτρων και ακριβές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή του.
2. Η διαχειριστική δήλωση βασίζεται σε αποτελεσματική εποπτεία του καθεστώτος διαχείρισης και ελέγχου που λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Άρθρο 4
Οργανισμός συντονισμού
1. Ο οργανισμός συντονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ενεργεί ως ο μοναδικός συνομιλητής της Επιτροπής για λογαριασμό του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους για όλα τα θέματα που αφορούν τα ταμεία σχετικά με:
α)
τη διάδοση των πληροφοριών και κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις λειτουργίες και τις ενέργειες των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών πληρωμών που είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή αυτών των κατευθυντήριων γραμμών καθώς και την προώθηση της εναρμονισμένης εφαρμογής τους·
β)
την κοινοποίηση στην Επιτροπή των στοιχείων που αναφέρονται στα άρθρα 7 και 102 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
γ)
τη θέση στη διάθεση της Επιτροπής όλων των λογιστικών στοιχείων που απαιτούνται για στατιστικούς σκοπούς ή για τη διενέργεια ελέγχων.
2. Ο οργανισμός πληρωμών δύναται να ενεργεί ως οργανισμός συντονισμού, υπό τον όρο ότι διασφαλίζεται η διάκριση των λειτουργιών.
3. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες, ο οργανισμός συντονισμού στηρίζεται σε άλλους διοικητικούς οργανισμούς ή υπηρεσίες, ιδίως σε όσους διαθέτουν λογιστική ή τεχνική εμπειρογνωσία.
4. Το απόρρητο, η ακεραιότητα και η διαθεσιμότητα όλων των ηλεκτρονικών δεδομένων που τηρούνται από τον οργανισμό συντονισμού διασφαλίζονται από μέτρα που προσαρμόζονται στη διοικητική δομή, το στελεχικό δυναμικό και το τεχνολογικό περιβάλλον κάθε οργανισμού συντονισμού. Η οικονομική και τεχνολογική προσπάθεια είναι ανάλογη με τους υφιστάμενους πραγματικούς κινδύνους.
5. Οι κοινοποιήσεις πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 πραγματοποιούνται αμέσως μετά την πρώτη διαπίστευση του οργανισμού συντονισμού και, οπωσδήποτε, πριν καταλογιστεί στα ταμεία οποιαδήποτε δαπάνη που εμπίπτει στην αρμοδιότητά του. Η εν λόγω γνωστοποίηση συνοδεύεται από την πράξη διαπίστευσης του οργανισμού, καθώς και από τα στοιχεία σχετικά με τις διοικητικές και λογιστικές συνθήκες και τις συνθήκες εσωτερικού ελέγχου που αφορούν τη λειτουργία του.
Άρθρο 5
Πιστοποίηση
1. Η αρμόδια αρχή ορίζει τον οργανισμό πιστοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Ο οργανισμός πιστοποίησης οργανώνει τις εργασίες του με αποτελεσματικό και αποδοτικό τρόπο και διενεργεί τους ελέγχους εντός του κατάλληλου χρονικού πλαισίου, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και το χρονοδιάγραμμα των πράξεων για το σχετικό οικονομικό έτος.
3. Η παρεχόμενη από τον οργανισμό πιστοποίησης γνωμοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σε ετήσια βάση.
Η εν λόγω γνωμοδότηση βασίζεται στο ελεγκτικό έργο που υλοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του παρόντος κανονισμού.
4. Ο οργανισμός πιστοποίησης συντάσσει έκθεση πορισμάτων του. Η έκθεση καλύπτει τα καθήκοντα που του ανατίθενται. Η έκθεση αυτή αναφέρει, για την περίοδο που καλύπτεται από την έκθεση, κατά πόσο:
α)
ο οργανισμός πληρωμών συμμορφώθηκε με τα κριτήρια διαπίστευσης·
β)
οι διαδικασίες του οργανισμού πληρωμών παρείχαν εύλογη διαβεβαίωση ότι οι δαπάνες που καταλογίζονται στα ταμεία πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, εξασφαλίζοντας τη νομιμότητα και κανονικότητα των υποκείμενων πράξεων, και ότι εφαρμόστηκαν οι τυχόν συστάσεις για βελτιώσεις·
γ)
οι ετήσιοι λογαριασμοί που αναφέρονται στο άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού ήταν σύμφωνοι με τα βιβλία και τα στοιχεία του οργανισμού πληρωμών·
δ)
οι δηλώσεις δαπανών και παρεμβάσεων συνιστούν στην πραγματικότητα αληθή, πλήρη και ακριβή καταγραφή των ενεργειών που καταλογίζονται στα ταμεία·
ε)
τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης όσον αφορά τις καταβληθείσες προκαταβολές, τις κατατεθείσες εγγυήσεις, τα αποθέματα παρέμβασης και τα προς είσπραξη ποσά προστατεύονταν καταλλήλως.
Η έκθεση περιέχει πληροφορίες για τον αριθμό και τα επαγγελματικά προσόντα των ελεγκτών, το έργο που έχει επιτελεστεί, τον αριθμό των συναλλαγών που ελέγχθηκαν, τον βαθμό σημαντικότητας και εμπιστοσύνης που επιτεύχθηκε, τις τυχόν διαπιστωθείσες αδυναμίες και τις διατυπωθείσες συστάσεις για βελτίωση, καθώς και τις ενέργειες τόσο του οργανισμού πιστοποίησης όσο και των άλλων οργανισμών ελέγχου, που ανήκουν στον ή είναι εκτός του οργανισμού πληρωμών, από τους οποίους λαμβάνονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει οι διαβεβαιώσεις του οργανισμού πιστοποίησης όσον αφορά τα εν λόγω θέματα.
Άρθρο 6
Αρχές ελέγχου
1. Ο έλεγχος πιστοποίησης διενεργείται σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτά ελεγκτικά πρότυπα.
2. Ο οργανισμός πιστοποίησης χαράζει στρατηγική λογιστικού ελέγχου που καθορίζει το πεδίο εφαρμογής, το χρονοδιάγραμμα και την κατεύθυνση του ελέγχου πιστοποίησης, τις μεθόδους ελέγχου και τη μεθοδολογία δειγματοληψίας. Καταρτίζεται σχέδιο ελέγχου για κάθε οικονομικό έτος που ελέγχεται με βάση τον εκτιμώμενο κίνδυνο ελέγχου. Κατόπιν αιτήσεως, ο οργανισμός πιστοποίησης κοινοποιεί στην Επιτροπή τη στρατηγική ελέγχου και το πρόγραμμα ελέγχου.
3. Το εύλογο επίπεδο διασφάλισης του ελέγχου που πρέπει να επιτυγχάνεται από τη δοκιμή ελέγχου προκύπτει από την αξιολόγηση του συστήματος ελέγχου, περιλαμβανομένων δοκιμών συμμόρφωσης και ουσιαστικών ελέγχων των δαπανών, που αποτελούνται από δοκιμή λεπτομερειών και διαδικασίες ανάλυσης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνουν, ιδίως:
α)
πρόσθετες διευκρινίσεις και οδηγίες σχετικά με τον έλεγχο πιστοποίησης που πρόκειται να διενεργηθεί·
β)
τον καθορισμό του εύλογου επιπέδου διασφάλισης του ελέγχου που πρέπει να επιτευχθεί από τη δοκιμή ελέγχου.
Άρθρο 7
Μέθοδοι ελέγχου
1. Οι μέθοδοι ελέγχου που αφορούν την πιστοποίηση ελέγχου καθορίζονται στη στρατηγική λογιστικού ελέγχου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.
2. Για την επίτευξη των στόχων του ελέγχου και την παροχή της γνωμοδότησης που ορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα στάδια ελέγχου περιλαμβάνουν ελέγχους συστημάτων, ουσιαστικό έλεγχο και ελέγχους συμφωνίας με τις οικονομικές και διαχειριστικές δηλώσεις.
3. Οι έλεγχοι των δαπανών αφορούν τη νομιμότητα και την κανονικότητα των υποκειμένων πράξεων στο επίπεδο των τελικών δικαιούχων. Για τους σκοπούς αυτούς, ο οργανισμός πιστοποίησης μπορεί να συνοδεύει κατά τους δευτεροβάθμιους επιτόπιους ελέγχους τον οργανισμό πληρωμών. Ο οργανισμός πιστοποίησης δεν μπορεί να συνοδεύει κατά τους αρχικούς επιτόπιους ελέγχους τον οργανισμό πληρωμών, με εξαίρεση τις καταστάσεις όπου θα ήταν αδύνατη η επανάληψη του αρχικού ελέγχου που διενήργησε ο οργανισμός πληρωμών. Όσον αφορά τους ελέγχους επαλήθευσης, οι οργανισμοί πιστοποίησης μπορούν να χρησιμοποιούν μια ολοκληρωμένη μέθοδο δειγματοληψίας.
4. Η Επιτροπή παρέχει πρόσθετους όρους και οδηγίες σχετικά με τον σχεδιασμό των ελεγκτικών διαδικασιών, τη δειγματοληψία, τον προγραμματισμό και τη διεξαγωγή της επιτόπιας εκ νέου επαλήθευσης των πράξεων μέσω των κατευθυντήριων γραμμών που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 8
Λογαριασμοί των οργανισμών πληρωμών
1. Κάθε οργανισμός πληρωμών τηρεί ένα σύνολο λογαριασμών που καλύπτουν μόνο τις δαπάνες και τα έσοδα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και στα άρθρα 5 και 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, και τη χρησιμοποίηση των κονδυλίων που τίθενται στη διάθεσή του για την πληρωμή των αντίστοιχων δαπανών. Οι εν λόγω λογαριασμοί επιτρέπουν τη διάκριση και χωριστή παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών των κρατών μελών που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ τηρούν λογαριασμούς που καλύπτουν τα ποσά εκφρασμένα στο νόμισμα στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες και εισπράχθηκαν τα έσοδα. Για να υπάρχει όμως δυνατότητα ενοποίησης του συνόλου των δαπανών και εσόδων, πρέπει να είναι σε θέση να προσκομίζουν τα αντίστοιχα στοιχεία σε εθνικό νόμισμα και σε ευρώ.
3. Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, κάθε οργανισμός πληρωμών που υποδεικνύεται για ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης τηρεί λογαριασμούς που επιτρέπουν την ταυτοποίηση όλων των πράξεων για κάθε πρόγραμμα και μέτρο. Τα λογιστικά αυτά περιλαμβάνουν κυρίως:
α)
το ποσό της δημόσιας δαπάνης και το ποσό της ενωσιακής συμμετοχής για κάθε πράξη·
β)
τα προς ανάκτηση ποσά από δικαιούχους για διαπιστωμένες παρατυπίες ή αβλεψίες·
γ)
τα ανακτηθέντα ποσά, με αναφορά της αρχικής πράξης.
ΤΜΗΜΑ 2
Λογαριασμοί του ΕΓΤΕ
Άρθρο 9
Παροχή πληροφοριών από τα κράτη μέλη
Τα κράτη μέλη συγκεντρώνουν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής σε εβδομαδιαία βάση τις πληροφορίες οι οποίες αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εισπραχθέντων εσόδων ειδικού προορισμού, ως εξής:
α)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα κάθε εβδομάδας, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν από την αρχή του μήνα μέχρι το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας·
β)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα του μήνα όταν η εβδομάδα εκτείνεται σε δύο μήνες, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και των εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα.
Άρθρο 10
Κοινοποιήσεις πληροφοριών από τα κράτη μέλη
1. Σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημεία i) και ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν ηλεκτρονικώς στην Επιτροπή τις κάτωθι πληροφορίες και τα έγγραφα, με την επιφύλαξη των άρθρων 11 και 12 του παρόντος κανονισμού:
α)
το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, τις πληροφορίες που αφορούν το συνολικό ύψος των δαπανών που καταβλήθηκαν και εσόδων ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα, με βάση το υπόδειγμα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, και όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τις αισθητές αποκλίσεις μεταξύ των προβλέψεων που καταρτίστηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) σημείο iii) του παρόντος άρθρου και των πραγματικών δαπανών ή των εισπραχθέντων εσόδων ειδικού προορισμού·
β)
το αργότερο έως τη δωδέκατη ημέρα κάθε μήνα, τη δήλωση δαπανών που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Εντούτοις, η κοινοποίηση για τις δαπάνες που καταβλήθηκαν και τα έσοδα ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν μεταξύ 1ης και 15ης Οκτωβρίου διαβιβάζεται το αργότερο έως τις 27 Οκτωβρίου.
2. Η δήλωση δαπανών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) αποτελείται από:
α)
κατάσταση, που καταρτίζεται από κάθε οργανισμό πληρωμής με βάση τα υποδείγματα που διατίθενται από την Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω μηχανογραφικών συστημάτων, βάσει της ονοματολογίας του προϋπολογισμού της Ένωσης και ανά τύπο δαπανών και εσόδων και σύμφωνα με μια αναλυτική ονοματολογία που τίθεται στη διάθεση των κρατών μελών, η οποία καλύπτει:
i)
τις δαπάνες που καταβλήθηκαν και τα έσοδα ειδικού προορισμού που εισπράχθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα,
ii)
το σύνολο των δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού που πληρώθηκαν από την αρχή του οικονομικού έτους έως το τέλος του προηγούμενου μήνα,
iii)
προβλέψεις δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού, που καλύπτουν κατά περίπτωση:
-
μόνο τον τρέχοντα μήνα και τους δύο επόμενους μήνες,
-
τον τρέχοντα μήνα, τους δύο επόμενους μήνες και μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους·
iv)
συμπληρωματικά δεδομένα, εάν είναι αναγκαίο·
β)
περίληψη, που συντάσσεται από το οικείο κράτος μέλος με βάση το υπόδειγμα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, των δεδομένων που αναφέρονται στο στοιχείο α), για όλους τους οργανισμούς πληρωμών αυτού του κράτους μέλους·
γ)
τους λογαριασμούς δαπανών και εσόδων σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 2.
3. Όλα τα χρηματοοικονομικά δεδομένα που απαιτούνται βάσει του παρόντος άρθρου κοινοποιούνται σε ευρώ.
Άρθρο 11
Γενικοί κανόνες για τη δήλωση δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού
1. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του άρθρου 12 που εφαρμόζονται κατά τη δήλωση δαπανών και εσόδων σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση, οι δαπάνες και τα έσοδα που δηλώνονται από τους οργανισμούς πληρωμών και αφορούν συγκεκριμένο μήνα αντιστοιχούν στις πληρωμές και τις εισπράξεις που έγιναν στη διάρκεια του ίδιου αυτού μήνα.
Οι εν λόγω δαπάνες και τα έσοδα εγγράφονται στον προϋπολογισμό του ΕΓΤΕ για το οικονομικό έτος ν.
Εντούτοις:
α)
οι δαπάνες που μπορούν να καταβληθούν πριν να τεθεί σε εφαρμογή η διάταξη η οποία προβλέπει τον ολικό ή μερικό καταλογισμό τους στο ΕΓΤΕ μπορούν μόνο να δηλώνονται:
-
για τον μήνα στη διάρκεια του οποίου τέθηκε σε εφαρμογή η εν λόγω διάταξη,
ή
-
για τον μήνα ο οποίος έπεται της έναρξης εφαρμογής της εν λόγω διάταξης·
β)
τα έσοδα ειδικού προορισμού τα οποία το κράτος μέλος οφείλει στην Επιτροπή δηλώνονται για τον μήνα στη διάρκεια του οποίου λήγει η προθεσμία καταβολής των αντίστοιχων ποσών που προβλέπεται από την ενωσιακή νομοθεσία·
γ)
οι διορθώσεις τις οποίες αποφασίζει η Επιτροπή, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης λογαριασμών και της εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, αφαιρούνται ή προστίθενται απευθείας από την Επιτροπή στις μηνιαίες πληρωμές που προβλέπονται, κατά περίπτωση, στο άρθρο 33 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 34 παράγραφος 8. Ωστόσο, τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν τα ποσά που αντιστοιχούν στις εν λόγω διορθώσεις στη δήλωση που συντάσσουν για τον μήνα για τον οποίο πραγματοποιούνται οι εν λόγω διορθώσεις.
2. Οι δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού λαμβάνονται υπόψη την ημερομηνία κατά την οποία χρεώθηκε ή πιστώθηκε ο λογαριασμός του οργανισμού πληρωμών. Εντούτοις, για τις πληρωμές μπορεί να λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος οργανισμός εξέδωσε και απέστειλε τον τίτλο πληρωμής σε πιστωτικό ίδρυμα ή στον δικαιούχο. Κάθε οργανισμός πληρωμών χρησιμοποιεί την ίδια μέθοδο καθ’ όλη τη διάρκεια του οικονομικού έτους.
3. Οι δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που δηλώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορούν να περιλαμβάνουν διορθώσεις των στοιχείων τα οποία δηλώθηκαν για προηγούμενους μήνες του ίδιου οικονομικού έτους.
Σε περίπτωση που οι διορθώσεις των εσόδων ειδικού προορισμού έχουν ως αποτέλεσμα, σε επίπεδο οργανισμού πληρωμών, αρνητικές μηνιαίες δηλώσεις ως προς ένα κονδύλιο του προϋπολογισμού, το πλεόνασμα της διόρθωσης μεταφέρεται στον επόμενο μήνα. Η εκκαθάρισή τους πραγματοποιείται, κατά περίπτωση, κατά τη λογιστική εκκαθάριση του εκάστοτε έτους.
4. Οι μη εκτελεσθείσες εντολές πληρωμής καθώς και οι πληρωμές που χρεώθηκαν στον λογαριασμό και εν συνεχεία πιστώθηκαν εκ νέου εμφανίζονται στους λογαριασμούς ως υπόλοιπα των δαπανών του μήνα στη διάρκεια του οποίου η μη εκτέλεση ή η ακύρωση γνωστοποιείται στον οργανισμό πληρωμών.
5. Εάν οι οφειλόμενες πληρωμές από το ΕΓΤΕ επιβαρύνονται με απαιτήσεις, θεωρείται ότι έχουν πραγματοποιηθεί στο σύνολό τους για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 1:
α)
κατά την ημερομηνία πληρωμής του ποσού που οφείλεται στον δικαιούχο, εάν η απαίτηση είναι μικρότερη από την εκκαθαρισθείσα δαπάνη·
β)
κατά την ημερομηνία της αντιστάθμισης, εφόσον η δαπάνη είναι μικρότερη ή ίση προς την απαίτηση.
6. Τα συνολικά στοιχεία που αφορούν τις δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που καταλογίζονται σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος και τα οποία πρέπει να έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή το αργότερο στις 27 Οκτωβρίου μπορούν να διορθωθούν μόνο στο πλαίσιο των ετήσιων λογαριασμών που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 12
Ειδικοί κανόνες για τις δηλώσεις δαπανών σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση
1. Οι πράξεις που συνεκτιμώνται για την κατάρτιση της δήλωσης δαπανών σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση είναι εκείνες οι οποίες καταχωρίστηκαν στο τέλος ενός μήνα στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών και πραγματοποιήθηκαν από την αρχή της λογιστικής χρήσης κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα.
2. Οι εν λόγω δηλώσεις δαπανών περιέχουν τις αξίες και τα ποσά τα οποία, προσδιοριζόμενα σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 18 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 (11) της Επιτροπής, εγγράφονται στους λογαριασμούς από τους οργανισμούς πληρωμών στον μήνα που έπεται εκείνου στον οποίο αναφέρονται οι πράξεις.
Εντούτοις:
α)
για πράξεις που πραγματοποιήθηκαν μήνα Σεπτέμβριο, οι αξίες και τα ποσά εγγράφονται στους λογαριασμούς από τους οργανισμούς πληρωμών το αργότερο στις 15 Οκτωβρίου·
β)
για τα συνολικά ποσά της απαξίωσης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, τα ποσά εγγράφονται στους λογαριασμούς την ημερομηνία που ορίζεται στην απόφαση η οποία τα προβλέπει.
Άρθρο 13
Απόφαση πληρωμής από την Επιτροπή
1. Με βάση τα δεδομένα που διαβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή αποφασίζει να καταβάλλει τις μηνιαίες πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, με την επιφύλαξη των διορθώσεων που μπορεί να γίνουν με μεταγενέστερες αποφάσεις σύμφωνα με τα άρθρα 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, και λαμβάνοντας υπόψη τις μειώσεις και τις αναστολές που αποφασίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 του εν λόγω κανονισμού.
2. Εάν οι συνολικές δαπάνες που δηλώνουν τα κράτη μέλη για το επόμενο οικονομικό έτος υπερβαίνουν τα τρία τέταρτα του συνόλου των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους, οι προκαταβολικές δεσμεύσεις κατά την έννοια του άρθρου 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και οι αντίστοιχες μηνιαίες πληρωμές εγκρίνονται κατ’ αναλογία προς τις δηλώσεις δαπανών, με ανώτατο όριο το 75 % των πιστώσεων του τρέχοντος οικονομικού έτους. Η Επιτροπή καθορίζει το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη με αποφάσεις που αφορούν μεταγενέστερες επιστροφές.
Άρθρο 14
Διάθεση πόρων στα κράτη μέλη
1. Αποφασίζοντας να καταβάλει τις μηνιαίες πληρωμές, και στο πλαίσιο των δημοσιονομικών πιστώσεων, η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τους αναγκαίους πόρους για την κάλυψη των δαπανών που θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΕ, αφού αφαιρεθεί από τον λογαριασμό που ανοίγει κάθε κράτος μέλος το αντίστοιχο ποσό των εσόδων ειδικού προορισμού.
Όταν οι πληρωμές που θα γίνουν από την Επιτροπή αφού αφαιρεθούν τα έσοδα ειδικού προορισμού οδηγούν σε αρνητικό ποσό, για δεδομένο κράτος μέλος, το πλεόνασμα που προκύπτει από τις μειώσεις μεταφέρεται στους επόμενους μήνες.
2. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τον τίτλο και τον αριθμό του λογαριασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με βάση το μορφότυπο που θέτει στη διάθεσή του η Επιτροπή.
Άρθρο 15
Κοινοποιήσεις στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης
1. Οι οργανισμοί πληρωμών κοινοποιούν στην Επιτροπή:
α)
μετά από αίτηση της Επιτροπής, τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 7 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 και στις συμπληρωματικές εθνικές διοικητικές διατάξεις που εκδίδονται για την εφαρμογή και τη διαχείριση των μέτρων παρέμβασης·
β)
έως την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, τα στοιχεία σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση, με βάση τα υποδείγματα που η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών μέσω μηχανογραφικών συστημάτων.
2. Τα αναφερόμενα στο άρθρο 24 σχετικά συστήματα πληροφοριών χρησιμοποιούνται για τις κοινοποιήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών και την κατάρτιση των εγγράφων που αφορούν τις δαπάνες για τη δημόσια παρέμβαση.
Άρθρο 16
Περιεχόμενο των λογαριασμών δημόσιας αποθεματοποίησης που τηρούνται από τους οργανισμούς πληρωμών
1. Η λογιστική αποθήκης, που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες στοιχείων, που εμφανίζονται χωριστά:
α)
τις διαπιστωθείσες ποσότητες προϊόντων κατά την είσοδο και κατά την έξοδο από τα αποθέματα, με ή χωρίς φυσική μετακίνηση·
β)
τις ποσότητες που χρησιμοποιήθηκαν για δωρεάν διανομή σε απόρους από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους και οι οποίες καταχωρίστηκαν λογιστικά σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, με διαχωρισμό των ποσοτήτων που μεταφέρονται σε άλλο κράτος μέλος·
γ)
τις ποσότητες των δειγματοληψιών, με διαχωρισμό των δειγμάτων που λαμβάνονται από αγοραστές·
δ)
τις ποσότητες οι οποίες, μετά από διαπίστωση με οπτική εξέταση στο πλαίσιο της ετήσιας απογραφής ή κατά τον έλεγχο που διενεργείται μετά την εισαγωγή στην παρέμβαση, δεν είναι δυνατόν να επανασυσκευασθούν και αποτελούν αντικείμενο απευθείας πωλήσεων·
ε)
τις ελλείπουσες ποσότητες, για αναγνωρίσιμες ή αδιευκρίνιστες αιτίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αντιστοιχούν στα νόμιμα όρια ανοχής·
στ)
τις ποσότητες που έχουν υποστεί υποβάθμιση·
ζ)
τις πλεονάζουσες ποσότητες·
η)
τις ελλείπουσες ποσότητες που υπερβαίνουν τα όρια ανοχής·
θ)
τις ποσότητες που έχουν εισέλθει στα αποθέματα και διαπιστώθηκε ότι δεν πληρούν τους απαιτούμενους όρους και των οποίων, εξαιτίας αυτού, απορρίφθηκε η ανάληψη·
ι)
τις καθαρές ποσότητες που βρίσκονται στα αποθέματα στο τέλος κάθε μήνα ή λογιστικής χρήσης και οι οποίες μεταφέρονται στον επόμενο μήνα ή στην επόμενη λογιστική χρήση.
2. Οι χρηματοοικονομικοί λογαριασμοί που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 περιλαμβάνουν:
α)
την αξία των ποσοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου, διαχωρίζοντας την αξία των ποσοτήτων που αγοράστηκαν και των ποσοτήτων που πωλήθηκαν·
β)
τη λογιστική αξία των ποσοτήτων που χρησιμοποιούνται ή λαμβάνονται υπόψη δυνάμει του καθεστώτος της δωρεάν διανομής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου·
γ)
τη χρηματοδότηση δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
δ)
τις δαπάνες που αφορούν στις φυσικές πράξεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
ε)
τα ποσά που προκύπτουν από τις απαξιώσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014·
στ)
τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ή επιστραφεί από τους πωλητές, τους αγοραστές και τους αποθεματοποιητές, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού·
ζ)
το ποσό από τις απευθείας πωλήσεις που διενεργούνται μετά την ετήσια απογραφή ή μετά τους ελέγχους που ακολουθούν την ανάληψη των προϊόντων στα αποθέματα παρέμβασης·
η)
τις ζημίες και τα κέρδη από τα εξερχόμενα προϊόντα, λαμβανομένων υπόψη των απαξιώσεων που αναφέρονται στο στοιχείο ε) της παρούσας παραγράφου·
θ)
τα λοιπά στοιχεία πιστοχρεώσεων, ιδίως αυτά που αντιστοιχούν στις ποσότητες που αφορά η παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως ζ) του παρόντος άρθρου·
ι)
τη μέση λογιστική αξία, εκφραζόμενη, κατά περίπτωση, ανά τόνο ή ανά εκατόλιτρο.
Άρθρο 17
Λογιστικοί κανόνες σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα αναφερόμενα στο άρθρο 16 στοιχεία καταχωρίζονται για τις ποσότητες, τις αξίες, τα ποσά και τους μέσους όρους που έχουν πράγματι διαπιστωθεί από τους οργανισμούς πληρωμών, ή για τις αξίες και τα ποσά που υπολογίστηκαν βάσει των ορισθέντων από την Επιτροπή κατ’ αποκοπή ποσών.
2. Οι διαπιστώσεις και οι υπολογισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 1 γίνονται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κατωτέρω κανόνων:
α)
τα έξοδα εξόδου από το απόθεμα που αφορούν τις ποσότητες για τις οποίες έχουν διαπιστωθεί ελλείψεις ή υποβαθμίσεις, σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στα παραρτήματα VI και VII του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014, εγγράφονται στους λογαριασμούς μόνο για τις ποσότητες που έχουν πράγματι πωληθεί και εξέλθει από τα αποθέματα·
β)
οι διαπιστωθείσες ως ελλείπουσες ποσότητες κατά τη μεταφορά μεταξύ κρατών μελών δεν θεωρούνται εισελθούσες στο απόθεμα στο κράτος μέλος προορισμού και δεν καλύπτονται από τα πάγια έξοδα εισόδου·
γ)
τα έξοδα εισόδου και εξόδου από το απόθεμα που καθορίζονται κατ’ αποκοπή για τη μεταφορά εγγράφονται σε λογαριασμό, εφόσον τα έξοδα αυτά δεν θεωρείται, σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των εξόδων μεταφοράς·
δ)
πλην αντίθετων ενωσιακών κανονιστικών διατάξεων, τα ποσά που προκύπτουν από την πώληση υποβαθμισμένων προϊόντων καθώς και όσα ποσά έχουν ενδεχομένως εισπραχθεί στο πλαίσιο αυτό δεν εγγράφονται στους λογαριασμούς του ΕΓΤΕ·
ε)
τυχόν διαπιστωθείσες πλεονάζουσες ποσότητες καταχωρίζονται λογιστικά με αρνητικό πρόσημο στις ελλείπουσες ποσότητες στην κατάσταση και στις κινήσεις των αποθεμάτων. Οι εν λόγω ποσότητες λαμβάνονται υπόψη κατά τον προσδιορισμό των ποσοτήτων που υπερβαίνουν το όριο ανοχής·
στ)
τα δείγματα, πλην αυτών που λαμβάνουν οι αγοραστές, καταχωρίζονται λογιστικά σύμφωνα με το παράρτημα VII σημείο 2 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014.
3. Οι διορθώσεις που πραγματοποιεί η Επιτροπή, σε σχέση με τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 16, κατά την τρέχουσα λογιστική χρήση, κοινοποιούνται στην επιτροπή γεωργικών ταμείων. Μπορούν να κοινοποιούνται στα κράτη μέλη στο πλαίσιο απόφασης μηνιαίας πληρωμής ή, σε διαφορετική περίπτωση, στο πλαίσιο της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών. Καταχωρίζονται λογιστικά από τους οργανισμούς πληρωμών σύμφωνα με τους προβλεπόμενους από την εν λόγω απόφαση όρους.
Άρθρο 18
Ημερομηνίες καταχώρισης των εξόδων και εσόδων και των πράξεων διακίνησης των προϊόντων σε λογαριασμούς για τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα διάφορα στοιχεία εξόδων και εσόδων εγγράφονται σε λογαριασμό την ημερομηνία που διενεργείται η φυσική πράξη βάσει του μέτρου δημόσιας παρέμβασης και με τη χρήση της συναλλαγματικής ισοτιμίας που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014.
Ωστόσο, στις κατωτέρω περιπτώσεις εφαρμόζονται οι ακόλουθες ημερομηνίες:
α)
η ημερομηνία της είσπραξης για τα εισπραττόμενα ή ανακτώμενα ποσά, όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχεία στ) και ζ) του παρόντος κανονισμού·
β)
η ημερομηνία πραγματικής πληρωμής των εξόδων που αφορούν φυσικές πράξεις, όταν τα έξοδα αυτά δεν καλύπτονται από κατ’ αποκοπή ποσά.
2. Τα διάφορα στοιχεία που αφορούν τη φυσική διακίνηση των προϊόντων και τη διαχείριση των αποθεμάτων καταχωρίζονται λογιστικά την ημερομηνία που λαμβάνει χώρα η φυσική πράξη βάσει του μέτρου παρέμβασης.
Ωστόσο, στις κατωτέρω περιπτώσεις εφαρμόζονται οι ακόλουθες ημερομηνίες:
α)
η ημερομηνία ανάληψης των προϊόντων από τον οργανισμό πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 και το άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 της Επιτροπής (12), για τις ποσότητες που εισέρχονται στη δημόσια αποθεματοποίηση χωρίς μεταβολή του τόπου αποθεματοποίησής τους·
β)
όσον αφορά τις ελλείπουσες ή υποβαθμισμένες ποσότητες και τις πλεονάζουσες ποσότητες, η ημερομηνία διαπίστωσης των γεγονότων για τις ελλείπουσες ή υποβαθμισμένες ποσότητες και για τις πλεονάζουσες ποσότητες·
γ)
η ημερομηνία της πραγματικής εξόδου των προϊόντων από το απόθεμα, για τις απευθείας πωλήσεις προϊόντων που παραμένουν σε αποθεματοποίηση, τα οποία δεν είναι δυνατόν να επανασυσκευαστούν μετά από οπτική εξέτασή τους στο πλαίσιο της ετήσιας απογραφής ή κατά τον έλεγχο που διενεργείται μετά την ανάληψη στην παρέμβαση·
δ)
την τελευταία ημέρα της λογιστικής χρήσης, για τις ενδεχόμενες απώλειες που υπερβαίνουν το όριο ανοχής που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
Άρθρο 19
Ποσό που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης
1. Το προς χρηματοδότηση ποσό δυνάμει των μέτρων παρέμβασης που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 προσδιορίζεται με βάση τους λογαριασμούς που έχουν καταρτιστεί και τηρούνται από τους οργανισμούς πληρωμών σύμφωνα με άρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, και στους οποίους εγγράφονται αντίστοιχα, σε χρέωση ή σε πίστωση, τα διάφορα στοιχεία των δαπανών και εσόδων που αναφέρονται στο άρθρο 16 του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένων κατά περίπτωση υπόψη των ποσών δαπανών που έχουν καθοριστεί βάσει της γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών ή οργανισμοί συντονισμού, κατά περίπτωση, διαβιβάζουν με ηλεκτρονικά μέσα, στην Επιτροπή, κάθε μήνα και κάθε έτος, με βάση τα υποδείγματα που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων, τις απαιτούμενες για τη χρηματοδότηση των δαπανών δημόσιας αποθεματοποίησης πληροφορίες και τα δικαιολογητικά των σχετικών με τη δημόσια αποθεματοποίηση δαπανών και εσόδων, υπό τη μορφή πινάκων (πίνακες P-STO), έως την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) και την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2.
Άρθρο 20
Δηλώσεις δαπανών και εσόδων της δημόσιας παρέμβασης
1. Η χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ στο πλαίσιο των μέτρων παρέμβασης που αναφέρονται στο άρθρο 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 906/2014 είναι ίση με τις δαπάνες, οι οποίες υπολογίζονται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τον οργανισμό πληρωμών, αφαιρουμένων των τυχόν εσόδων που προκύπτουν από τα μέτρα παρέμβασης, οι οποίες έχουν επικυρωθεί από το σύστημα πληροφορικής που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή, και οι οποίες έχουν καταχωριστεί από τον οργανισμό πληρωμών στη δήλωση δαπανών που έχει συνταχθεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού.
2. Ποσά που ανακτώνται σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και τα ποσά που έχουν εισπραχθεί ή επιστραφεί από πωλητές, αγοραστές και αποθεματοποιητές, που πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 43 του εν λόγω κανονισμού, δηλώνονται στον προϋπολογισμό του ΕΓΤΕ με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού.
ΤΜΗΜΑ 3
Λογαριασμοί του ΕΓΤΑΑ
Άρθρο 21
Πρόβλεψη των χρηματοδοτικών αναγκών
Για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης που αναφέρεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), και σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, δύο φορές κατ’ έτος, πριν από τις 31 Ιανουαρίου και το αργότερο στις 31 Αυγούστου, τις προβλέψεις τους για τα ποσά που πρέπει να χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΑΑ για το οικονομικό έτος. Επιπλέον, τα κράτη μέλη υποβάλλουν επικαιροποιημένη εκτίμηση των αιτήσεων χρηματοδότησής τους για το επόμενο οικονομικό έτος.
Οι εν λόγω προβλέψεις και η επικαιροποιημένη εκτίμηση διαβιβάζονται μέσω ενός δομημένου συστήματος πληροφοριών με χρήση του μηχανογραφικού συστήματος SFC2014 που προβλέπεται στο κεφάλαιο I του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 184/2014 της Επιτροπής (14).
Άρθρο 22
Δηλώσεις δαπανών
1. Οι οργανισμοί πληρωμών δηλώνουν δαπάνες για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Για κάθε μέτρο αγροτικής ανάπτυξης, οι οργανισμοί πληρωμών προσδιορίζουν με δήλωση δαπανών:
α)
το ποσό της επιλέξιμης δημόσιας δαπάνης για την οποία ο οργανισμός πληρωμών έχει πράγματι καταβάλει την αντίστοιχη συμμετοχή του ΕΓΤΑΑ στη διάρκεια καθεμίας από τις περιόδους αναφοράς που καθορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·
β)
τις πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τα μέσα χρηματοοικονομικής τεχνικής που αναφέρονται στο μέρος II τίτλος IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
γ)
τις πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις προκαταβολές που καταβάλλονται σε δικαιούχους που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
δ)
το ανακτηθέν ποσό κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Όταν η Επιτροπή εγκρίνει ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο i) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τις δηλώσεις δαπανών τους εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
το αργότερο στις 30 Απριλίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Μαρτίου·
β)
το αργότερο στις 31 Ιουλίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Απριλίου έως 30 Ιουνίου·
γ)
το αργότερο στις 10 Νοεμβρίου, για τις δαπάνες της περιόδου από 1ης Ιουλίου έως 15 Οκτωβρίου·
δ)
το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου, για τις δαπάνες της περιόδου από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου.
Ωστόσο, όλες οι δαπάνες που καταβάλλονται από τους οργανισμούς πληρωμών στους δικαιούχους σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, πριν από την έγκριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, όπως ορίζει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, πραγματοποιούνται υπό την ευθύνη των κρατών μελών και κοινοποιούνται στην Επιτροπή με την πρώτη δήλωση δαπανών μετά την έγκριση του σχετικού προγράμματος. Ο ίδιος κανόνας ισχύει, κατ’ αναλογία, σε περίπτωση τροποποίησης ενός προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Οι δηλώσεις δαπανών καταχωρίζονται με τη μορφή δομημένων δεδομένων από τους οργανισμούς πληρωμών για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης στο μηχανογραφικό σύστημα SFC2014 που προβλέπεται στο κεφάλαιο I του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 184/2014.
4. Όταν η Επιτροπή απαιτεί τη διενέργεια πρόσθετων ελέγχων λόγω παροχής ελλιπών ή ασαφών πληροφοριών ή ασυμφωνίας, ή διαφορετικής ερμηνείας ή άλλης ανακολουθίας σε σχέση με τις δηλώσεις δαπανών μιας περιόδου αναφοράς, ως αποτέλεσμα κυρίως μη κοινοποίησης των πληροφοριών που απαιτούνται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και πράξεων που εκδίδει η Επιτροπή βάσει του εν λόγω κανονισμού, ή λόγω σοβαρών ενδείξεων ότι στις δαπάνες που περιλαμβάνονταν στη δήλωση δαπανών ενδέχεται να επηρεάζονται από παρατυπία, ότι μπορεί να υπάρχουν ανεπάρκειες στη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για την αγροτική ανάπτυξη, το οικείο κράτος μέλος υποβάλλει, μετά από αίτημα της Επιτροπής, πρόσθετες πληροφορίες εντός προθεσμίας που ορίζεται στο εν λόγω αίτημα ανάλογα με τη σοβαρότητα του προβλήματος.
Η προθεσμία για τις ενδιάμεσες πληρωμές που προβλέπονται στο άρθρο 36 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 μπορεί να διακοπεί για ολόκληρο ή μέρος του ποσού που αναγράφεται στην αίτηση πληρωμής, αρχής γενομένης από την ημερομηνία αποστολής της αίτησης παροχής πρόσθετων πληροφοριών μέχρι την παραλαβή των πληροφοριών αυτών, αλλά όχι για διάστημα μεγαλύτερο από την ανώτατη περίοδο που ορίζεται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Εάν το οικείο κράτος μέλος δεν ανταποκριθεί στο αίτημα παροχής συμπληρωματικών στοιχείων εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην εν λόγω αίτηση ή εάν η απάντησή του δεν κριθεί ικανοποιητική ή αναφέρει ότι δεν έχουν τηρηθεί οι ισχύοντες κανόνες ή ότι έχει γίνει αντικανονική χρήση των ενωσιακών κονδυλίων, η Επιτροπή δύναται να αναστείλει ή να μειώσει τις πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι δαπάνες που δηλώθηκαν για μια περίοδο ενδέχεται να περιέχουν διορθώσεις των στοιχείων που δηλώθηκαν για τις προηγούμενες περιόδους δηλώσεων του ίδιου οικονομικού έτους.
Διορθώσεις των στοιχείων οι οποίες αφορούν τις δαπάνες και τα έσοδα ειδικού προορισμού που καταλογίζονται στο οικονομικό έτος και δεν έχουν γίνει ακόμη στις δηλώσεις οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ) επιτρέπονται μόνο στο πλαίσιο των ετήσιων λογαριασμών που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 23
Υπολογισμός του πληρωτέου ποσού
1. Η ενωσιακή συνεισφορά που πρόκειται να καταβληθεί για την επιλέξιμη δημόσια δαπάνη υπολογίζεται για κάθε μέτρο και για κάθε περίοδο αναφοράς με βάση το σχέδιο χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, που ισχύει την πρώτη ημέρα της εν λόγω περιόδου. Ο υπολογισμός λαμβάνει υπόψη τις διορθώσεις της συνεισφοράς της Ένωσης που περιλαμβάνονται στη δήλωση δαπανών για την εν λόγω περίοδο.
2. Με την επιφύλαξη του ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όταν το συνολικό ύψος της συνεισφοράς της Ένωσης που έχει καταβληθεί στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης υπερβαίνει το συνολικό ποσό που έχει προγραμματιστεί για ένα μέτρο αγροτικής ανάπτυξης, το πληρωτέο ποσό μειώνεται στο ύψος του προγραμματισμένου ποσού για το εν λόγω μέτρο. Κάθε συνεισφορά της Ένωσης που εξαιρείται για τον λόγο αυτό μπορεί να καταβληθεί αργότερα, με την επιφύλαξη ότι το κράτος μέλος θα έχει υποβάλει στην Επιτροπή τροποποιημένο χρηματοδοτικό σχέδιο και η Επιτροπή θα το έχει εγκρίνει.
3. Η συνεισφορά της Ένωσης καταβάλλεται από την Επιτροπή, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, στον (στους) λογαριασμό(-ούς) που ανοίγει κάθε κράτος μέλος.
Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τον τίτλο ή τους αριθμούς των λογαριασμών, με βάση το μορφότυπο που θέτει στη διάθεσή του η Επιτροπή.
ΤΜΗΜΑ 4
Κοινές διατάξεις του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ
Άρθρο 24
Ηλεκτρονική ανταλλαγή πληροφοριών και εγγράφων
1. Η Επιτροπή καθορίζει τα μηχανογραφικά συστήματα που εξυπηρετούν την ηλεκτρονική ανταλλαγή εγγράφων και πληροφοριών μεταξύ αυτής και των κρατών μελών για τις κοινοποιήσεις και τη χρήση των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 102 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στις αναγκαίες λεπτομέρειες εφαρμογής του. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τους γενικούς όρους λειτουργίας των εν λόγω συστημάτων μέσω της επιτροπής των γεωργικών ταμείων.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα μπορούν να επεξεργάζονται ιδίως:
α)
τα δεδομένα που είναι αναγκαία για τις χρηματοοικονομικές πράξεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τους μηνιαίους και ετήσιους λογαριασμούς των οργανισμών πληρωμών, τις δηλώσεις δαπανών και εσόδων και τη διαβίβαση πληροφοριών και εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014 και στα άρθρα 10, 11, 14, 15, 19, 20, 23 και 29 του παρόντος κανονισμού·
β)
τα έγγραφα κοινού ενδιαφέροντος που επιτρέπουν την παρακολούθηση των μηνιαίων και ετήσιων λογαριασμών και των πληροφοριών και εγγράφων που οι οργανισμοί πληρωμών οφείλουν να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής·
γ)
τα ενωσιακά κείμενα και τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής από τις αρχές που διαπιστεύονται και ορίζονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τις οδηγίες για την εναρμονισμένη εφαρμογή της συναφούς νομοθεσίας.
3. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών τη μορφή και το περιεχόμενο των εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 10, 19, 20, 23 και στο άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ) με υποδείγματα μέσω των μηχανογραφικών συστημάτων.
Τα εν λόγω μοντέλα τροποποιούνται και ενημερώνονται από την Επιτροπή μετά από συνεννόηση με την επιτροπή των γεωργικών ταμείων.
4. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα μπορεί να περιέχουν τα εργαλεία που είναι απαραίτητα για την αποθήκευση των δεδομένων και για τη διαχείριση των λογαριασμών των ταμείων από την Επιτροπή, καθώς και τα εργαλεία που είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπή δαπανών ή των δαπανών που χρειάζονται για τη χρήση ομοιόμορφων μεθόδων, ιδίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές δαπάνες και τις απαξιώσεις.
5. Τα δεδομένα σχετικά με τις χρηματοοικονομικές πράξεις κοινοποιούνται, εισάγονται και ενημερώνονται στα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μηχανογραφικά συστήματα υπό την ευθύνη των οργανισμών πληρωμών, από τους ίδιους τους οργανισμούς πληρωμών ή από τους οργανισμούς στους οποίους έχει ανατεθεί αυτό το καθήκον, κατά περίπτωση μέσω των διαπιστευμένων οργανισμών συντονισμού σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Όταν για έγγραφο ή διαδικασία που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή στις πράξεις που εκδίδει η Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού απαιτείται η υπογραφή εξουσιοδοτημένου προσώπου ή η έγκριση ενός προσώπου σε ένα ή περισσότερα στάδια της διαδικασίας, τα μηχανογραφικά συστήματα που δημιουργούνται για την κοινοποίηση αυτών των εγγράφων πρέπει να επιτρέπουν την αδιαμφισβήτητη ταυτοποίηση κάθε προσώπου και να παρέχουν εύλογες διασφαλίσεις ότι είναι αδύνατη η αλλοίωση του περιεχομένου των εγγράφων, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία. Όσον αφορά τις δηλώσεις δαπανών και τη διαχειριστική δήλωση που επισυνάπτονται στους ετήσιους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημεία i) και iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα έγγραφα που διαβιβάζονται ηλεκτρονικώς τηρούνται επίσης στην αρχική τους μορφή από τους οργανισμούς πληρωμών ή, κατά περίπτωση, από τους διαπιστευμένους οργανισμούς συντονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 4 του ίδιου κανονισμού.
7. Τα ηλεκτρονικά και σε ψηφιακή μορφή έγγραφα τηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του παρόντος κανονισμού.
8. Σε περίπτωση δυσλειτουργίας ενός μηχανογραφικού συστήματος ή όταν η σύνδεση δεν είναι συνεχής, το κράτος μέλος μπορεί, με την προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, να διαβιβάσει τα έγγραφα σε άλλη μορφή και υπό όρους που καθορίζει η Επιτροπή.
Άρθρο 25
Αναστολή της πληρωμής σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής
Οι εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τις μηνιαίες πληρωμές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ή τις ενδιάμεσες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 36 του εν λόγω κανονισμού, λαμβάνουν υπόψη την αναστολή πληρωμών που αποφασίζεται σύμφωνα με το άρθρο 42 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 26
Απόκτηση δορυφορικών εικόνων
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή, το αργότερο έως την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους:
α)
αν επιθυμεί να αποκτήσει η Επιτροπή τις δορυφορικές εικόνες που είναι αναγκαίες για το πρόγραμμα ελέγχων του και/ή για την αξιολόγηση της ποιότητας του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων·
β)
την έκταση που πρόκειται να ελεγχθεί και τον αριθμό των προγραμματισμένων ζωνών ελέγχου.
2. Τα κράτη μέλη που ζητούν από την Επιτροπή να λάβει τις δορυφορικές εικόνες καθορίζουν, σε συνεργασία με την Επιτροπή και πριν από τις 15 Ιανουαρίου μετά την κοινοποίηση των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τις ζώνες που πρέπει να καλυφθούν και το χρονοδιάγραμμα για την απόκτηση αυτών των εικόνων.
3. Η Επιτροπή παρέχει δωρεάν στους εντεταλμένους υπαλλήλους των κρατών μελών τις δορυφορικές εικόνες που έχει αποκτήσει. Οι υπάλληλοι πρέπει να τηρούν τις διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που ορίζονται στις συμβάσεις με τους προμηθευτές και να επιστρέψουν τις εικόνες μετά την ολοκλήρωση των εργασιών.
4. Εάν οι συνολικές αιτήσεις που παραλαμβάνονται από τα κράτη μέλη υπερβαίνουν τον διαθέσιμο προϋπολογισμό για την εφαρμογή του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η Επιτροπή αποφασίζει σχετικά με τον περιορισμό των δορυφορικών εικόνων που θα παρασχεθούν, με στόχο την αποτελεσματικότερη δυνατή χρήση των διαθέσιμων πόρων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Είσπραξη οφειλών
Άρθρο 27
Τόκοι που εφαρμόζονται στην ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών
1. Πλην διαφορετικών διατάξεων της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, οι τόκοι για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά που πρέπει να ανακτηθούν λόγω παρατυπίας ή αμέλειας υπολογίζονται για την περίοδο που μεσολαβεί μεταξύ της λήξης της προθεσμίας πληρωμής για τον δικαιούχο που αναφέρεται στην εντολή ανάκτησης έως την ημερομηνία της επιστροφής ή της αφαίρεσης. Η προθεσμία πληρωμής δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 60 ημέρες από την ημερομηνία της εντολής ανάκτησης.
2. Το επιτόκιο δεν είναι σε καμία περίπτωση κατώτερο από το επιτόκιο που προβλέπει η εθνική νομοθεσία για την ανάκτηση συγκρίσιμων δαπανών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως ή για την είσπραξη οφειλόμενων απαιτήσεων.
Άρθρο 28
Πλήρης ανάκτηση με συμψηφισμό
Με την επιφύλαξη άλλων εκτελεστικών μέτρων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη συμψηφίζουν τις τυχόν εκκρεμείς οφειλές ενός δικαιούχου, οι οποίες έχουν βεβαιωθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, με μελλοντικές πληρωμές που πρόκειται να καταβάλει στον εν λόγω δικαιούχο ο αρμόδιος για την ανάκτηση της οφειλής οργανισμός πληρωμών.
ΤΜΗΜΑ 2
Εκκαθάριση
Άρθρο 29
Περιεχόμενο των ετήσιων λογαριασμών
Οι ετήσιοι λογαριασμοί που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περιλαμβάνουν:
α)
τα έσοδα ειδικού προορισμού που προβλέπονται στο άρθρο 43 του εν λόγω κανονισμού·
β)
τις δαπάνες του ΕΓΤΕ, μετά την αφαίρεση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που δεν έχουν ανακτηθεί στο τέλος του οικονομικού έτους, εκτός εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο στ) του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τόκων, οι οποίες συνοψίζονται ανά θέση και υποδιαίρεση του ενωσιακού προϋπολογισμού·
γ)
τις δαπάνες του ΕΓΤΑΑ ανά πρόγραμμα, μέτρο και ειδική εισφορά εστίασης. Η ετήσια δήλωση δαπανών περιλαμβάνει επίσης πληροφορίες σχετικά με τα ανακτηθέντα ποσά. Μετά το κλείσιμο του προγράμματος, τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά που δεν έχουν ανακτηθεί, εκτός εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο στ) του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένων των σχετικών τόκων, αφαιρούνται από τις δαπάνες του σχετικού οικονομικού έτους·
δ)
πίνακα διαφορών ανά θέση και υποδιαίρεση του προϋπολογισμού ή, στην περίπτωση του ΕΓΤΑΑ, ανά πρόγραμμα, μέτρο, ειδικό ποσοστό συνεισφοράς και τομέα εστίασης, μεταξύ των δαπανών και εσόδων ειδικού προορισμού που δηλώνονται στους ετήσιους λογαριασμούς και εκείνων που δηλώνονται για την ίδια περίοδο στα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, όσον αφορά το ΕΓΤΕ, και στο άρθρο 22 παράγραφος 2 όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, παρέχοντας εξήγηση για την κάθε διαφορά·
ε)
χωριστά, τα ποσά που βαρύνουν αντίστοιχα το οικείο κράτος μέλος και την Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
στ)
τον πίνακα των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που πρέπει να ανακτηθούν στο τέλος του οικονομικού έτους συνεπεία των παρατυπιών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου (16), περιλαμβανομένων των πιθανών κυρώσεων που προβλέπονται από τις ισχύουσες τομεακές κανονιστικές διατάξεις της Ένωσης και των τόκων τους, σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού·
ζ)
απόσπασμα από το βιβλίο οφειλετών των ποσών που πρέπει να ανακτηθούν και να πιστωθούν είτε στο ΕΓΤΕ είτε στο ΕΓΤΑΑ, εκτός από τα ποσά που αναφέρονται στα σημεία β), γ) και στ) του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών χρηματικών ποινών και τόκων, σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού·
η)
περίληψη των ενεργειών παρέμβασης και κατάσταση των ποσοτήτων και της θέσης των αποθεμάτων στο τέλος του οικονομικού έτους·
θ)
επιβεβαίωση ότι οι λεπτομέρειες κάθε κίνησης των αποθεμάτων παρέμβασης καταγράφονται στα αρχεία του οργανισμού πληρωμών·
ι)
τον ισολογισμό κλεισίματος στο τέλος του οικονομικού έτους του συνόλου των προκαταβολών που δεν χρησιμοποιήθηκαν / δεν εκκαθαρίστηκαν, οι οποίες καταβλήθηκαν από τα κράτη μέλη στους δικαιούχους, αναλυτικά ανά μέτρο για το ΕΓΤΕ και ανά πρόγραμμα για το ΕΓΤΑΑ, συμπεριλαμβανομένων των μέσων χρηματοοικονομικής τεχνικής για το ΕΓΤΑΑ. Για τα μέσα χρηματοοικονομικής τεχνικής, ο ισολογισμός κλεισίματος αφορά ποσά που καταβλήθηκαν από την Επιτροπή τα οποία δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από τα κράτη μέλη για πληρωμές στους τελικούς δικαιούχους ούτε έχουν αναληφθεί για συμβάσεις εγγυήσεων, σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 30
Διαβίβαση πληροφοριών
1. Για τους σκοπούς της εκκαθάρισης των λογαριασμών σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, κάθε κράτος μέλος αποστέλλει στην Επιτροπή:
α)
τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στους ετήσιους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού·
β)
τις γνωμοδοτήσεις και τις εκθέσεις που συντάσσονται από τον οργανισμό ή τους οργανισμούς πιστοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφοι 3 και 4 του παρόντος κανονισμού·
γ)
την πλήρη καταχώριση όλων των λογιστικών στοιχείων που απαιτούνται για στατιστικούς και ελεγκτικούς σκοπούς·
δ)
τη διαχειριστική δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 έγγραφα και λογιστικά στοιχεία αποστέλλονται στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 15 Φεβρουαρίου του έτους μετά το τέλος του οικονομικού έτους στο οποίο αναφέρονται. Τα έγγραφα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και δ) της εν λόγω παραγράφου αποστέλλονται σε ένα αντίγραφο συνοδευόμενα από ηλεκτρονικό αντίγραφο, σύμφωνα με το μορφότυπο και υπό τους όρους που θεσπίζει η Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 24.
3. Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής ή με πρωτοβουλία ενός κράτους μέλους, είναι δυνατόν να αποσταλούν στην Επιτροπή πρόσθετα στοιχεία σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών, εντός προθεσμίας που ορίζει η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του έργου που απαιτείται για την παροχή των εν λόγω στοιχείων. Ελλείψει των εν λόγω στοιχείων, η Επιτροπή δύναται να προβεί σε εκκαθάριση των λογαριασμών βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της.
4. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να αποδεχθεί αίτημα για καθυστέρηση της υποβολής των στοιχείων εάν το συγκεκριμένο αίτημα της υποβληθεί εντός της σχετικής προθεσμίας υποβολής.
Άρθρο 31
Μορφή και περιεχόμενο των λογιστικών στοιχείων
1. Η μορφή και το περιεχόμενο των λογιστικών στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και ο τρόπος διαβίβασής τους στην Επιτροπή παρέχονται σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 991/2013 της Επιτροπής (17).
2. Τα λογιστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται από την Επιτροπή με μοναδικό σκοπό:
α)
την εκτέλεση των καθηκόντων της στο πλαίσιο της εκκαθάρισης λογαριασμών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
β)
την παρακολούθηση των εξελίξεων και την πραγματοποίηση προβλέψεων στον τομέα της γεωργίας.
Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έχουν πρόσβαση στα εν λόγω στοιχεία για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
3. Όποια προσωπικά δεδομένα περιλαμβάνονται στα συγκεντρωθέντα λογιστικά στοιχεία υποβάλλονται σε επεξεργασία μόνο για τους σκοπούς που προσδιορίζονται στην παράγραφο 2. Ειδικότερα, εάν η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα λογιστικά στοιχεία για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), οφείλει να καταστήσει τα εν λόγω στοιχεία ανώνυμα και να τα επεξεργάζεται μόνο σε συγκεντρωτική μορφή.
4. Οι ερωτήσεις σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων υποβάλλονται από τους ενδιαφερομένους στην Επιτροπή όπως ορίζεται στο παράρτημα IV.
5. Η Επιτροπή διασφαλίζει το απόρρητο και την ασφαλή τήρηση των λογιστικών στοιχείων.
Άρθρο 32
Φύλαξη λογιστικών στοιχείων
1. Τα παραστατικά που αφορούν τις χρηματοδοτούμενες δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό τα οποία εισπράττονται από το ΕΓΤΕ τηρούνται και είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο η Επιτροπή εκκαθαρίζει τους λογαριασμούς του σχετικού οικονομικού έτους, βάσει του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Τα παραστατικά που αφορούν τις χρηματοδοτούμενες δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό τα οποία εισπράττονται από το ΕΓΤΑΑ τηρούνται και είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε η τελική πληρωμή από τον οργανισμό πληρωμών.
3. Σε περίπτωση παρατυπιών ή παραλείψεων, τα παραστατικά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 πρέπει να τηρούνται και να είναι στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί τρία έτη μετά το έτος κατά το οποίο τα ποσά ανακτώνται πλήρως από τον δικαιούχο και πιστώνονται στα ταμεία, ή κατά το οποίο καθορίζονται οι οικονομικές συνέπειες της μη ανάκτησης βάσει του άρθρου 54 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Σε περίπτωση διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα παραστατικά που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου φυλάσσονται στη διάθεση της Επιτροπής τουλάχιστον επί ένα έτος μετά από αυτό κατά το οποίο έχει ολοκληρωθεί η εν λόγω διαδικασία ή, εάν η απόφαση για τη συμμόρφωση εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον επί ένα έτος μετά το έτος περαίωσης της εν λόγω διαδικασίας.
5. Τα παραστατικά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 φυλάσσονται στη διάθεση της Επιτροπής σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή και/ή στις δύο μορφές.
Τα εν λόγω έγγραφα μπορούν να φυλάσσονται αποκλειστικά σε ηλεκτρονική μορφή μόνο αν το εθνικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους επιτρέπει τη χρήση ηλεκτρονικών εγγράφων ως αποδεικτικών στοιχείων για τις υποκείμενες πράξεις ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Εάν τα έγγραφα φυλάσσονται μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, το χρησιμοποιούμενο για τον σκοπό αυτό σύστημα πρέπει να είναι σύμφωνο με το τμήμα 3(B) του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
Άρθρο 33
Δημοσιονομική εκκαθάριση
1. Η απόφαση της Επιτροπής για την εκκαθάριση των λογαριασμών που προβλέπεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καθορίζει τα ποσά των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του σχετικού οικονομικού έτους, τα οποία αναγνωρίζεται ότι καταλογίζονται στα ταμεία βάσει των λογαριασμών που αναφέρονται στο άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού και όποιων μειώσεων και αναστολών βάσει του άρθρου 41 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Η απόφαση καθορίζει επίσης τα ποσά που χρεώνονται στην Ένωση και στο οικείο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, το ποσό που καθορίζεται από την απόφαση εκκαθάρισης των λογαριασμών περιλαμβάνει τα κονδύλια που μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει το οικείο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1306/2013.
2. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, το ποσό το οποίο, ως αποτέλεσμα της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι ανακτήσιμο από κάθε κράτος μέλος ή πληρωτέο σε αυτό προκύπτει από την αφαίρεση των μηνιαίων πληρωμών του σχετικού οικονομικού έτους από τις δαπάνες που αναγνωρίζονται για το ίδιο έτος σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η Επιτροπή αφαιρεί ή προσθέτει το εν λόγω ποσό στη μηνιαία πληρωμή που αφορά τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εντός του δεύτερου μήνα από την απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, το ποσό το οποίο, ως αποτέλεσμα της απόφασης εκκαθάρισης λογαριασμών, είναι ανακτήσιμο από κάθε κράτος μέλος ή πληρωτέο σε αυτό προκύπτει από την αφαίρεση των ενδιάμεσων πληρωμών του σχετικού οικονομικού έτους από τις δαπάνες που αναγνωρίζονται για το ίδιο έτος σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Η Επιτροπή αφαιρεί ή προσθέτει το εν λόγω ποσό στην πρώτη πληρωμή για την οποία υποβάλλεται δήλωση δαπανών από το κράτος μέλος, μετά τη λήψη της απόφασης δυνάμει του άρθρου 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Η Επιτροπή κοινοποιεί στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τα αποτελέσματα της εξακρίβωσης των στοιχείων που της διαβιβάστηκαν, καθώς και τις τροποποιήσεις που προτείνει, το αργότερο έως τις 30 Απριλίου μετά τη λήξη του οικονομικού έτους.
4. Εάν, για λόγους οφειλόμενους στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εκκαθαρίσει τους λογαριασμούς του κράτους μέλους πριν από τις 31 Μαΐου του επόμενου έτους, κοινοποιεί στο εν λόγω κράτος μέλος τις συμπληρωματικές έρευνες που προτίθεται να διενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι παράγραφοι 1 έως 4 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα έσοδα για ειδικό προορισμό, κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 34
Εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση
1. Για να καθοριστούν τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση όταν διαπιστώνεται ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα δικά της πορίσματα και λαμβάνει υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω πληροφορίες παρέχονται έγκαιρα, εντός των προθεσμιών που καθορίζει η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Εάν, ως αποτέλεσμα έρευνας, η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, κοινοποιεί τα πορίσματά της στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, προσδιορίζοντας τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα για να διασφαλιστεί η μελλοντική συμμόρφωση με τους εν λόγω κανόνες και αναφέροντας το προσωρινό ύψος της δημοσιονομικής διόρθωσης που θεωρεί ότι αντιστοιχεί στα εν λόγω πορίσματα σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας. Η εν λόγω κοινοποίηση περιέχει επίσης χρονοδιάγραμμα διμερούς σύσκεψης εντός τεσσάρων μηνών από τη λήξη της προθεσμίας για την απάντηση του κράτους μέλους. Η κοινοποίηση περιέχει παραπομπή στο παρόν άρθρο.
Το κράτος μέλος απαντά εντός δύο μηνών από την παραλαβή της κοινοποίησης. Στην απάντησή του, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα, ιδίως, να:
α)
αποδείξει στην Επιτροπή ότι η πραγματική έκταση της μη συμμόρφωσης ή του κινδύνου για τα ταμεία είναι μικρότερη από αυτήν που ανέφερε η Επιτροπή·
β)
ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τα διορθωτικά μέτρα που έχει λάβει για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση με τους ενωσιακούς κανόνες και την πραγματική ημερομηνία εφαρμογής τους.
Σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του κράτους μέλους, να επιτρέψει παράταση της δίμηνης περιόδου κατά δύο μήνες κατ’ ανώτατο όριο. Το αίτημα απευθύνεται στην Επιτροπή πριν από την εκπνοή του εν λόγω διαστήματος.
Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι μια διμερής σύσκεψη δεν είναι αναγκαία, ενημερώνει την Επιτροπή στην απάντησή του στην προαναφερθείσα κοινοποίηση.
3. Κατά τη διμερή σύσκεψη, και τα δύο μέρη καταβάλλουν προσπάθειες να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν καθώς και με την εκτίμηση της σοβαρότητας της παράβασης και της οικονομικής ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό προϋπολογισμό.
Η Επιτροπή συντάσσει, εντός 30 εργάσιμων ημερών από τη διμερή συνάντηση, τα πρακτικά και τα διαβιβάζει στο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή εντός 15 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή των πρακτικών.
Εντός έξι μηνών από την αποστολή των πρακτικών της διμερούς σύσκεψης, η Επιτροπή κοινοποιεί επισήμως τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος, βάσει των πληροφοριών που έλαβε στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση. Η ανακοίνωση αυτή αξιολογεί τις δαπάνες που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και του άρθρο 12 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014. Η ανακοίνωση περιέχει παραπομπή στο άρθρο 40 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
4. Εάν το κράτος μέλος έχει κάνει χρήση της διαδικασίας συμβιβασμού που προβλέπεται στο άρθρο 40, η Επιτροπή ανακοινώνει τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος το αργότερο έξι μήνες μετά από:
α)
την παραλαβή της έκθεσης του οργάνου συμβιβασμού· ή
β)
την παραλαβή των πρόσθετων πληροφοριών από το κράτος μέλος εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 40 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου.
5. Για να εφαρμόσει τις παραγράφους 3 και 4 εντός των αντίστοιχων χρονικών περιόδων, η Επιτροπή θα έχει στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο στάδιο της διαδικασίας. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν έχει στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες, μπορεί ανά πάσα στιγμή και εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4:
α)
να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες από το κράτος μέλος, αίτημα στο οποίο το κράτος μέλος απαντά εντός δύο μηνών από την παραλαβή της κοινοποίησης· και/ή
β)
να ενημερώσει το κράτος μέλος για την πρόθεσή της να πραγματοποιήσει πρόσθετη αποστολή ελέγχου για τη διενέργεια των αναγκαίων επαληθεύσεων.
Σε αυτή την περίπτωση, τα χρονικά διαστήματα που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 αρχίζουν να υπολογίζονται εκ νέου, είτε με την παραλαβή από την Επιτροπή των πρόσθετων πληροφοριών που ζήτησε είτε από την τελευταία ημέρα της αποστολής συμπληρωματικού ελέγχου.
6. Κατά την αξιολόγηση των δαπανών που θα εξαιρεθούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση, οι πληροφορίες που κοινοποιούνται από το κράτος μέλος μετά την επίσημη κοινοποίηση της Επιτροπής που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη μόνο:
α)
εάν είναι αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθεί η σοβαρή υπερεκτίμηση της οικονομικής ζημίας που προκλήθηκε στον προϋπολογισμό της Ένωσης· και
β)
εάν η καθυστερημένη διαβίβαση των πληροφοριών δικαιολογείται από εξωτερικούς παράγοντες και δεν θέτει σε κίνδυνο την έγκαιρη έγκριση εκ μέρους της Επιτροπής της απόφασης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
7. Η Επιτροπή, αφού κοινοποιήσει τα συμπεράσματά της στα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 ή 4 του παρόντος κανονισμού, εκδίδει, κατά περίπτωση, μία ή περισσότερες αποφάσεις βάσει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, με σκοπό να αποκλείσει από την ενωσιακή χρηματοδότηση δαπάνες που δεν είναι σύμφωνες με τους ενωσιακούς κανόνες. Η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόζει συνεχείς διαδικασίες εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, μέχρις ότου το κράτος μέλος εφαρμόσει πράγματι τα διορθωτικά μέτρα.
8. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, η Επιτροπή επιβάλλει μειώσεις από την ενωσιακή χρηματοδότηση στις μηνιαίες πληρωμές που αφορούν τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τον δεύτερο μήνα που έπεται της απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, η Επιτροπή μειώνει την ενωσιακή χρηματοδότηση όσον αφορά την πληρωμή για την οποία υποβάλλεται δήλωση δαπανών από το κράτος μέλος μετά τη λήψη της απόφασης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Ωστόσο, μετά από αίτημα του κράτους μέλους και κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή γεωργικών ταμείων, η Επιτροπή δύναται να εκδώσει απόφαση που καθορίζει διαφορετική ημερομηνία για τις μειώσεις ή επιτρέπει την επιστροφή δαπανών σε δόσεις, εφόσον αυτό δικαιολογείται από τη σπουδαιότητα των μειώσεων που περιλαμβάνονται σε εκτελεστική πράξη η οποία εκδίδεται βάσει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
9. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις που κοινοποιούνται στο οικείο κράτος μέλος, η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει τις προθεσμίες που ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4.
10. Οι παράγραφοι 1 έως 9 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στα έσοδα για ειδικό προορισμό, κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 35
Απόφαση για τη μη έναρξη ή τη συνέχιση έρευνας για εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση
1. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να μην αρχίσει ή να μη συνεχίσει μια έρευνα για εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όταν εκτιμά ότι η ενδεχόμενη δημοσιονομική διόρθωση για τη μη συμμόρφωση, που εντοπίζεται ως αποτέλεσμα μιας έρευνας που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2, δεν υπερβαίνει τις 50 000 ευρώ και το 2 % των σχετικών δαπανών ή των προς ανάκτηση ποσών.
2. Όταν η Επιτροπή μειώνει τις μηνιαίες πληρωμές σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μπορεί να αποφασίσει να μην κινήσει ή να μη συνεχίσει μια έρευνα σχετικά με εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση σύμφωνα με το άρθρο 52 του εν λόγω κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος δεν έχει εκφράσει την αντίρρησή του για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 41 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 36
Όργανο συμβιβασμού
Για τους σκοπούς της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συγκροτείται ένα όργανο συμβιβασμού, το οποίο ασκεί τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
εξετάζει κάθε θέμα που του παραπέμπει το κράτος μέλος που έλαβε επίσημη κοινοποίηση από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των δαπανών τις οποίες η Επιτροπή προτίθεται να αποκλείσει από την ενωσιακή χρηματοδότηση·
β)
αναλαμβάνει να συμβιβάσει τις αποκλίνουσες θέσεις της Επιτροπής και του οικείου κράτους μέλους·
γ)
μετά το πέρας της εξέτασης, συντάσσει έκθεση με τα αποτελέσματα της προσπάθειας συμβιβασμού, διατυπώνοντας τις παρατηρήσεις που θεωρεί χρήσιμες σε περίπτωση που εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές ως προς όλα ή ορισμένα ζητήματα.
Άρθρο 37
Σύνθεση του οργάνου συμβιβασμού
1. Το όργανο συμβιβασμού απαρτίζεται τουλάχιστον από πέντε μέλη, τα οποία επιλέγονται μεταξύ εξεχουσών προσωπικοτήτων που παρέχουν όλα τα εχέγγυα ανεξαρτησίας και διαθέτουν ειδίκευση υψηλού επίπεδου σε θέματα που αφορούν τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της αγροτικής ανάπτυξης, ή στις πρακτικές δημοσιονομικού ελέγχου.
Τα μέλη πρέπει να είναι υπήκοοι διαφορετικών κρατών μελών.
2. Ο πρόεδρος, τα μέλη και τα αναπληρωματικά μέλη διορίζονται από την Επιτροπή για αρχική θητεία τριών ετών, κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή των γεωργικών ταμείων.
Η θητεία μπορεί να ανανεωθεί κάθε φορά για ένα μόνο έτος, αφού ενημερωθεί η επιτροπή γεωργικών ταμείων. Ωστόσο, εάν ο προς διορισμό πρόεδρος είναι ήδη μέλος του οργάνου συμβιβασμού, η αρχική του θητεία ως προέδρου είναι τρία έτη.
Τα ονόματα του προέδρου, των μελών και των αναπληρωματικών μελών δημοσιοποιούνται στη σειρά «C» της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Τα μέλη του οργάνου συμβιβασμού αμείβονται με βάση τον χρόνο που απαιτείται για να ασκήσουν στα καθήκοντά τους. Οι αμοιβές καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για το προσωπικό της Επιτροπής.
4. Μετά τη λήξη της θητείας τους, ο πρόεδρος και τα μέλη παραμένουν εν ενεργεία έως ότου αντικατασταθούν ή έως ότου ανανεωθεί η θητεία τους.
5. Η Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή γεωργικών ταμείων, μπορεί να θέσει τέρμα στη θητεία μελών που δεν πληρούν πλέον τους όρους που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων τους εντός του οργάνου συμβιβασμού ή τα οποία για οποιονδήποτε λόγο δεν είναι διαθέσιμα επί ακαθόριστο χρονικό διάστημα.
Σε αυτή την περίπτωση, το σχετικό μέλος αντικαθίσταται για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της θητείας του από ένα αναπληρωματικό μέλος, ενώ ενημερώνεται η επιτροπή γεωργικών ταμείων.
Εάν λήξει η θητεία του προέδρου, το μέλος το οποίο πρόκειται να αναλάβει καθήκοντα προέδρου για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα για το οποίο είχε διοριστεί ο πρόεδρος διορίζεται από την Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσής της με την επιτροπή γεωργικών ταμείων.
Άρθρο 38
Ανεξαρτησία του οργάνου συμβιβασμού
1. Τα μέλη του οργάνου συμβιβασμού εκτελούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία και δεν επιζητούν ούτε λαμβάνουν οδηγίες από την Επιτροπή, οποιαδήποτε κυβέρνηση ή οργανισμό.
Τα μέλη δεν συμμετέχουν στις εργασίες του οργάνου συμβιβασμού ούτε υπογράφουν έκθεση εάν σε προηγούμενη θητεία είχαν εμπλακεί προσωπικά στο υπό κρίση θέμα.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 287 της Συνθήκης, τα μέλη δεν αποκαλύπτουν καμία πληροφορία της οποίας έλαβαν γνώση στο πλαίσιο της εργασίας τους εντός του οργάνου συμβιβασμού. Οι εν λόγω πληροφορίες είναι εμπιστευτικές και καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης επαγγελματικού απορρήτου.
Άρθρο 39
Ρυθμίσεις λειτουργίας
1. Οι συνεδριάσεις του οργάνου συμβιβασμού πραγματοποιούνται στην έδρα της Επιτροπής. Ο πρόεδρος προετοιμάζει και οργανώνει τις εργασίες. Σε περίπτωση απουσίας του προέδρου και με την επιφύλαξη του άρθρου 37 παράγραφος 5 πρώτο εδάφιο, τα καθήκοντα προέδρου ασκεί το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος.
Η γραμματεία του οργάνου συμβιβασμού παρέχεται από την Επιτροπή.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 38 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, οι εκθέσεις εγκρίνονται με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, ενώ ο απαιτούμενος αριθμός μελών για την έκδοση αποφάσεων είναι τρία.
Οι εκθέσεις υπογράφονται από τον πρόεδρο και τα μέλη που έλαβαν μέρος στις συσκέψεις. Συνυπογράφονται από τη γραμματεία.
Άρθρο 40
Διαδικασία συμβιβασμού
1. Ένα κράτος μέλος δύναται να προσφύγει ενώπιον του οργάνου συμβιβασμού εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της επίσημης κοινοποίησης της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, αποστέλλοντας αιτιολογημένη αίτηση συμβιβασμού στη γραμματεία του οργάνου συμβιβασμού.
Η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται και η διεύθυνση της γραμματείας κοινοποιούνται στα κράτη μέλη μέσω της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
2. Η αίτηση συμβιβασμού γίνεται δεκτή μόνον εφόσον, σύμφωνα με την κοινοποίηση της Επιτροπής, το ποσό που προβλέπεται να αποκλειστεί από την κοινοτική χρηματοδότηση:
α)
υπερβαίνει το 1 εκατ. ευρώ·
ή
β)
αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 25 % των ετήσιων συνολικών δαπανών του κράτους μέλους για τα σχετικά κονδύλια του προϋπολογισμού.
Επιπροσθέτως, εάν κατά τις προγενέστερες διαβουλεύσεις το κράτος μέλος επικαλέστηκε και απέδειξε ότι πρόκειται για θέμα αρχής σχετικό με την εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων, ο πρόεδρος του οργάνου συμβιβασμού μπορεί να κάνει δεκτή την αίτηση συμβιβασμού. Ωστόσο, η εν λόγω αίτηση δεν γίνεται δεκτή εάν αφορά αποκλειστικά και μόνο θέμα νομικής ερμηνείας.
3. Το όργανο συμβιβασμού διεξάγει τις έρευνές του κατά τρόπο όσο το δυνατόν άτυπο και ταχύ, βασιζόμενο αποκλειστικά στα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο της κοινοποίησης των επίσημων συμπερασμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 και παρέχοντας ακρόαση στην Επιτροπή και στις ενδιαφερόμενες εθνικές αρχές.
Ωστόσο, εάν το κράτος μέλος θεωρεί αναγκαίο να περιλάβει στην αίτηση συμβιβασμού πληροφορίες που δεν έχουν κοινοποιηθεί ακόμη στην Επιτροπή, το όργανο συμβιβασμού μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή να αξιολογήσει αυτές τις νέες πληροφορίες μόνον εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 34 παράγραφος 6. Οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο δύο μήνες μετά την αποστολή της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 36 στοιχείο γ).
4. Εάν, εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία που του υποβάλλεται μια υπόθεση, το όργανο συμβιβασμού δεν είναι σε θέση να συμβιβάσει τις θέσεις της Επιτροπής και του κράτους μέλους, η διαδικασία συμβιβασμού θεωρείται ότι έχει αποτύχει.
Η έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 36 στοιχείο γ) αναφέρει τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν δυνατό να υπάρξει συμβιβασμός. Αναφέρεται εάν έχει επιτευχθεί κάποια μερική συμφωνία κατά τη διαδικασία και αν το όργανο συμβιβασμού καλεί την Επιτροπή να εξετάσει νέες πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.
Η έκθεση αποστέλλεται:
α)
στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος·
β)
στην Επιτροπή, η οποία την εξετάζει πριν διαβιβάσει τα συμπεράσματά της στο κράτος μέλος·
γ)
στα άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο της επιτροπής γεωργικών ταμείων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικοί κανόνεσ
Άρθρο 41
Μείωση των επιτόπιων ελέγχων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μειώσουν τον ελάχιστο αριθμό των επιτόπιων ελέγχων, σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο οργανισμός πιστοποίησης έχει εκδώσει, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, γνωμοδότηση που επιβεβαιώνει τόσο ότι το σύστημα εσωτερικού ελέγχου λειτουργεί σωστά όσο και ότι το ποσοστό σφάλματος για τον συγκεκριμένο πληθυσμό ήταν κατώτερο από το όριο σημαντικότητας του 2,0 % επί δύο τουλάχιστον συνεχή οικονομικά έτη που προηγούνται του έτους στο οποίο προβλέπεται να εφαρμοστεί το μειωμένο ποσοστό ελέγχων·
β)
η Επιτροπή δεν έχει ενημερώσει το οικείο κράτος μέλος ότι δεν μπορεί να δεχτεί την αναφερόμενη στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου γνωμοδότηση που εξέδωσε ο οργανισμός πιστοποίησης στο πλαίσιο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και
γ)
η Επιτροπή:
i)
δεν έχει ενημερώσει το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ότι υπάρχουν αδυναμίες στο σύστημα ελέγχου του επιμέρους καθεστώτος στήριξης ή του μέτρου, ή
ii)
ικανοποιείται, εφαρμόζοντας το άρθρο 34 του παρόντος κανονισμού, από τα διορθωτικά μέτρα που έλαβε το οικείο κράτος μέλος όταν αυτό ενημερώθηκε σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τις αδυναμίες στο σύστημα ελέγχου του επιμέρους καθεστώτος στήριξης ή του μέτρου και ενημέρωσε σχετικά το κράτος μέλος.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μειώσουν τον ελάχιστο αριθμό επιτόπιων ελέγχων σύμφωνα με τα επίπεδα και, κατά περίπτωση, τις πρόσθετες προϋποθέσεις που ορίζονται στην τομεακή νομοθεσία.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την απόφασή τους να μειώνουν το ελάχιστο ποσοστό επιτόπιων ελέγχων αμέσως μετά την έγκρισή του. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν:
α)
το καθεστώς στήριξης ή το σχετικό μέτρο·
β)
την περίοδο εφαρμογής μειωμένου αριθμού επιτόπιων ελέγχων·
γ)
το μειωμένο ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που πρέπει να εφαρμόζεται.
3. Εάν πάψει να τηρείται κάποιος από τους σωρευτικούς όρους που ορίζονται στην παράγραφο 1 ή οποιαδήποτε επιπρόσθετη προϋπόθεση που προβλέπεται στην ειδική κατά τομέα νομοθεσία, τα κράτη μέλη ανακαλούν πάραυτα την απόφασή τους να μειώσουν το ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων και εφαρμόζουν από το επόμενο έτος υποβολής αιτήσεων το ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που καθορίζεται από τη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα.
ΤΜΗΜΑ 2
Έλεγχος των συναλλαγών
Άρθρο 42
Εξέταση από τα κράτη μέλη
1. Ο συστηματικός έλεγχος των εμπορικών εγγράφων των επιχειρήσεων που προβλέπεται στο άρθρο 80 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται, για κάθε περίοδο ελέγχου που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, σε ορισμένες επιχειρήσεις που δεν μπορεί να είναι λιγότερες από το ήμισυ του αριθμού των επιχειρήσεων των οποίων οι εισπράξεις ή οι πληρωμές ή το άθροισμα αυτών των δύο, στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ, υπερέβησαν τις 150 000 ευρώ για το οικονομικό έτος ΕΓΤΕ που προηγείται της αρχής της περιόδου των εν λόγω ελέγχων.
2. Για κάθε περίοδο ελέγχου, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 80 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη επιλέγουν τις προς έλεγχο επιχειρήσεις με βάση τα αποτελέσματα ανάλυσης κινδύνου για όλα τα μέτρα για τα οποία αυτό είναι εφικτό. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις προτάσεις τους για τη χρήση της ανάλυσης κινδύνου τουλάχιστον 6 μήνες πριν από την έναρξη της περιόδου ελέγχου. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά την προσέγγιση, τις τεχνικές και τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάλυση, τα κριτήρια και την αναμενόμενη μέθοδο υλοποίησης των ελέγχων που πρόκειται να διενεργηθούν. Η πρόταση συντάσσεται σύμφωνα με το παράρτημα V του παρόντος κανονισμού. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις της Επιτροπής σχετικά με την πρόταση ανάλυσης κινδύνου, οι οποίες δίνονται εντός οκτώ εβδομάδων μετά την παραλαβή της.
3. Όσον αφορά τα μέτρα για τα οποία το κράτος μέλος εκτιμά ότι η ανάλυση κινδύνου δεν είναι εφαρμόσιμη, είναι υποχρεωτικός ο έλεγχος των επιχειρήσεων των οποίων το σύνολο των εισπράξεων ή το σύνολο των πληρωμών ή το άθροισμα των δύο αυτών ποσών στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ υπερέβη το ποσό των 350 000 ευρώ και οι οποίες δεν υποβλήθηκαν σε έλεγχο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με τον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 κατά τη διάρκεια της μίας από τις δύο προηγούμενες περιόδους ελέγχου.
4. Η περίοδος ελέγχου εκτείνεται από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους. Ο έλεγχος αφορά περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών, η οποία λήγει κατά την προηγούμενη περίοδο ελέγχου· μπορεί να παραταθεί για περιόδους που καθορίζονται από το κράτος μέλος, πριν ή μετά την εν λόγω δωδεκάμηνη περίοδο.
Άρθρο 43
Πρόσβαση σε εμπορικά έγγραφα
Οι επιχειρήσεις διατηρούν τα εμπορικά έγγραφα για τρία τουλάχιστον έτη, που υπολογίζονται από τη λήξη του έτους της σύνταξής τους. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μακρύτερη περίοδο διατήρησης των εγγράφων αυτών.
Άρθρο 44
Κοινές δράσεις
Η Επιτροπή, ενεργώντας αυτεπάγγελτα ή μετά από πρόταση ενός κράτους μέλους, και με τη συμφωνία του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, μπορεί να αποφασίσει τον συντονισμό κοινών δράσεων που περιλαμβάνουν αμοιβαία συνδρομή μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 45
Αμοιβαία συνδρομή
1. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου που ακολουθεί το οικονομικό έτος πληρωμής από το ΕΓΤΕ, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν κατάλογο των επιχειρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένες οι εν λόγω επιχειρήσεις. Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία στοιχεία που βοηθούν το κράτος μέλος αποδέκτη να διαπιστώσει την ταυτότητα των επιχειρήσεων και να αναλάβει τις σχετικές υποχρεώσεις ελέγχου. Το κράτος μέλος αποδέκτης είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο των εν λόγω επιχειρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Αντίγραφο κάθε καταλόγου αποστέλλεται στην Επιτροπή.
Το κράτος μέλος που εισπράττει ή καταβάλλει την πληρωμή μπορεί να ζητήσει από το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση να ελέγξει ορισμένες από τις επιχειρήσεις του καταλόγου αυτού σύμφωνα με το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εξηγώντας γιατί είναι αναγκαία η εν λόγω αίτηση και ειδικότερα τους σχετικούς κινδύνους.
Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση λαμβάνει δεόντως υπόψη τους κινδύνους που συνδέονται με την επιχείρηση, οι οποίοι κοινοποιούνται από το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση.
Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση ενημερώνει το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στην αίτησή του. Σε περίπτωση διενέργειας ελέγχου σε επιχείρηση αυτού του καταλόγου, το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, το οποίο διενήργησε τον έλεγχο, πληροφορεί το κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση σχετικά με τα αποτελέσματα του ελέγχου αυτού το αργότερο τρεις μήνες μετά το τέλος της περιόδου ελέγχου.
Στην Επιτροπή αποστέλλεται γενική επισκόπηση των εν λόγω αιτήσεων, ανά τρίμηνο, εντός προθεσμίας ενός μηνός από το τέλος του τριμήνου. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει να της διαβιβαστεί αντίγραφο συγκεκριμένων αιτήσεων.
Ο κατάλογος των επιχειρήσεων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα VI.
2. Ο κατάλογος των εταιρειών που αναφέρεται στο άρθρο 83 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
3. Το αίτημα κράτους μέλους για τη διενέργεια ελέγχου επιχείρησης σε άλλο κράτος μέλος, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που παρουσιάζεται στο παράρτημα VIII του παρόντος κανονισμού.
4. Οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου του παραρτήματος IX του παρόντος κανονισμού.
5. Η επισκόπηση των αιτήσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πέμπτο εδάφιο και στο άρθρο 83 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα αποτελέσματα των ελέγχων, συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα X του παρόντος κανονισμού.
6. Οι πληροφορίες που πρέπει να διατεθούν βάσει της παραγράφου 1 κοινοποιούνται σε ηλεκτρονική μορφή στο μορφότυπο που προβλέπεται στο παράρτημα II σημείο 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 991/2013 της Επιτροπής.
Άρθρο 46
Ετήσια προγράμματα και εκθέσεις
1. Το ετήσιο πρόγραμμα ελέγχων που αναφέρεται στο άρθρο 84 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που περιέχεται στο παράρτημα XI του παρόντος κανονισμού.
2. Η έκθεση βάσει του άρθρου 86 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 αναφέρει τις δυσκολίες και τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί για την υπέρβασή τους και υποβάλλει, κατά περίπτωση, προτάσεις βελτίωσης.
Περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για κάθε στοιχείο της εφαρμογής του τίτλου V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 που παρατίθενται στο παράρτημα XII του παρόντος κανονισμού, σε τμήματα που προσδιορίζονται σαφώς στα σχετικά κεφάλαια που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα.
3. Οι πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλονται βάσει του παρόντος άρθρου και του άρθρου 45 μπορούν να κοινοποιούνται σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, με μορφότυπο που συμφωνείται μεταξύ του αποστολέα και του παραλήπτη.
4. Η Επιτροπή αξιολογεί κατ’ έτος την επιτευχθείσα πρόοδο στην αναφερόμενη στο άρθρο 109 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ετήσια έκθεσή της σχετικά με τη διαχείριση των ταμείων.
Άρθρο 47
Ειδικές υπηρεσίες
1. Οι ειδικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 85 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 είναι υπεύθυνες, εκτός από τα καθήκοντα τα οποία αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο, για:
α)
την επιμόρφωση των εθνικών υπαλλήλων που είναι υπεύθυνοι για τη διενέργεια των ελέγχων που αναφέρονται στον παρόν τμήμα, ώστε να αποκτήσουν επαρκείς γνώσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων τους·
β)
τη διαχείριση των εκθέσεων ελέγχου και κάθε εγγράφου που αφορά τους διενεργούμενους ελέγχους που προβλέπονται στον τίτλο V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
γ)
τη σύνταξη και την κοινοποίηση των προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 84 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και των εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 86 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
2. Στις ειδικές υπηρεσίες ανατίθενται από τα κράτη μέλη όλες οι εξουσίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Στελεχώνονται από ικανό αριθμό υπαλλήλων που λαμβάνουν την κατάλληλη κατάρτιση για την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων.
3. Όταν ο ελάχιστος αριθμός των προς έλεγχο επιχειρήσεων είναι μικρότερος από 10, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να συγκροτήσουν ειδική υπηρεσία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Πεδίο εφαρμογής, τεχνολογία της πληροφορίας, ανωτέρα βία
Άρθρο 48
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει τη σύσταση εγγύησης, ανεξαρτήτως του αν χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος όρος «εγγύηση».
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (18).
Άρθρο 49
Ηλεκτρονική διακυβέρνηση
Η παραγωγή, η επεξεργασία και η διαχείριση των κοινοποιήσεων, των εγγράφων και των εγγυήσεων μπορεί να πραγματοποιείται με τη χρήση τεχνολογίας των πληροφοριών (ΤΠ), με την προϋπόθεση ότι η διαχείριση των εφαρμοζόμενων συστημάτων ασκείται βάσει επίσημα εγκεκριμένων πρωτοκόλλων ποιότητας και ασφάλειας, κατάλληλων για τα εν λόγω συστήματα.
Εάν οι αρμόδιες αρχές δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στα έγγραφα που είναι αναγκαία για την επαλήθευση λόγω διαφορών στα συστήματα ΤΠ, τα εν λόγω έγγραφα εκτυπώνονται και πιστοποιούνται ως γνήσια από την αρχή που είναι αρμόδια για τη διαχείριση αυτών των συστημάτων ΤΠ («η αρχή έκδοσης») ή από αρχή που είναι αρμόδια να πιστοποιεί τη γνησιότητα αντιγράφων.
Οι εν λόγω εκτυπώσεις μπορεί να αντικαθίστανται από ηλεκτρονικό μήνυμα μεταξύ της αρχής έκδοσης και του δικαιούχου ή της αρμόδιας αρχής, υπό τον όρο ότι η αρχή έκδοσης παρέχει ένα επίσημα εγκεκριμένο πρωτόκολλο πιστοποίησης που διασφαλίζει την αυθεντικότητα του μηνύματος.
Άρθρο 50
Προθεσμίες ανωτέρας βίας
1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται όταν αναφέρεται σε αυτό ένας συγκεκριμένος κανονισμός.
2. Αίτημα για αναγνώριση μιας περίπτωσης ανωτέρας βίας δεν γίνεται δεκτό εάν ληφθεί από την αρμόδια αρχή μετά την παρέλευση περισσότερων από 30 ημερολογιακών ημερών:
α)
από την ημερομηνία κατά την οποία η επιχείρηση ενημερώθηκε από την αρμόδια αρχή για τη διαπίστωση μη τήρησης της σχετικής υποχρέωσης, κατά την έννοια του άρθρου 23 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, τη λήξη της προθεσμίας για την εκπλήρωση της σχετικής υποχρέωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, ή τη λήξη της προθεσμίας για την προσκόμιση της απόδειξης ότι έχει ικανοποιηθεί η σχετική υποχρέωση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του ίδιου κανονισμού·
β)
από τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή προσφορών σε τρίτη χώρα όπου η προσφορά συνδέεται με πιστοποιητικό προκαθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή.
3. Για την ικανοποίηση της αρμόδιας αρχής, οι επιχειρήσεις παρέχουν απόδειξη των περιστάσεων τις οποίες θεωρούν περιπτώσεις ανωτέρας βίας εντός προθεσμίας 181 ημερολογιακών ημερών από τη λήξη της περιόδου κατά την οποία η υποχρέωση έπρεπε να είχε εκπληρωθεί. Μπορεί να χορηγηθεί στις επιχειρήσεις παράταση της προθεσμίας όταν δεν είναι δυνατό να προσκομίσουν οι επιχειρήσεις την απόδειξη εντός της εν λόγω προθεσμίας, μολονότι έχουν επιδείξει όλη τη δέουσα επιμέλεια να την αποκτήσουν και να τη διαβιβάσουν.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας που έχουν αναγνωρίσει, παρέχοντας τις σχετικές πληροφορίες για κάθε περίπτωση.
ΤΜΗΜΑ 2
Μορφές εγγυησεων
Άρθρο 51
Μορφή
1. Η εγγύηση είναι δυνατόν να συσταθεί:
α)
υπό μορφή κατάθεσης μετρητών, όπως ορίζεται στο άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014· και/ή
β)
παρέχοντας εγγυητή σύμφωνα με το άρθρο 21 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
2. Η αρμόδια αρχή έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει τη σύσταση εγγύησης:
α)
υπό μορφή δεσμευμένου λογαριασμού σε τράπεζα·
β)
υπό μορφή αναγνωρισμένων απαιτήσεων έναντι δημόσιου φορέα ή δημόσιου ταμείου, που είναι απαιτητές και πληρωτές, και έναντι των οποίων δεν προηγείται άλλη απαίτηση· και/ή
γ)
υπό μορφή εγγυήσεων διαπραγματεύσιμων στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι έχουν εκδοθεί ή είναι εγγυημένες από το εν λόγω κράτος μέλος.
3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επιβάλει συμπληρωματικούς όρους για την αποδοχή των εγγυήσεων του είδους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 52
Διαπραγματεύσιμες εγγυήσεις
1. Εξασφαλίσεις που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ) πρέπει, κατά τη σύσταση της εγγύησης, να έχουν εφικτή αξία τουλάχιστον 115 % της αξίας της απαιτούμενης εγγύησης.
2. Μια αρμόδια αρχή μπορεί να αποδεχθεί μια εγγύηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ), μόνον εάν αυτός που την παρέχει αναλάβει εγγράφως την υποχρέωση παροχής συμπληρωματικής εγγύησης ή αντικατάστασης της αρχικής εγγύησης σε περίπτωση που η εν λόγω εφικτή αξία είναι για περίοδο τουλάχιστον τριών μηνών κατώτερη από το 105 % της αξίας της απαιτούμενης εγγύησης. Αυτή η γραπτή υποχρέωση δεν είναι αναγκαία εάν προβλέπεται ήδη από την εθνική νομοθεσία. Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει τακτικά την αξία αυτών των εγγυήσεων.
3. Η εφικτή αξία μιας εγγύησης του τύπου που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εκτιμάται από την αρμόδια αρχή, που λαμβάνει υπόψη τα προβλεπόμενα έξοδα εκχώρησης.
4. Η εφικτή αξία της εγγύησης εκτιμάται βάσει της τελευταίας διαθέσιμης δήλωσης τιμών.
5. Εάν το ζητήσει η αρμόδια αρχή, ο παρέχων την εγγύηση πρέπει να αποδείξει την εφικτή αξία της.
Άρθρο 53
Αντικατάσταση και μεταβίβαση
1. Κάθε εγγύηση μπορεί να αντικατασταθεί από άλλη.
Εντούτοις, η αντικατάσταση εξαρτάται από τη σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας αρχής:
α)
όταν η εγγύηση έχει καταπέσει αλλά δεν έχει ακόμη εισπραχθεί· ή
β)
όταν η εγγύηση αντικατάστασης ανήκει σε έναν από τους τύπους εγγυήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 51 παράγραφος 2.
2. Μια συνολική εγγύηση είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από άλλη συνολική εγγύηση υπό τον όρο ότι η νέα συνολική εγγύηση καλύπτει τουλάχιστον το μέρος της αρχικής συνολικής εγγύησης που προορίζεται κατά τη στιγμή της αντικατάστασης να διασφαλίσει την εκπλήρωση μιας ή περισσότερων υποχρεώσεων που εξακολουθούν να εκκρεμούν.
3. Μόλις ένα μέρος της συνολικής εγγύησης προοριστεί για συγκεκριμένη υποχρέωση, πρέπει να αναθεωρηθεί το διαθέσιμο υπόλοιπο.
ΤΜΗΜΑ 3
Αποδέσμευση και καταπτωση
Άρθρο 54
Μερική αποδέσμευση
Όταν η ειδική νομοθεσία της Ένωσης δεν προβλέπει ελάχιστη ποσότητα, η αρμόδια αρχή δύναται να περιορίζει η ίδια τον αριθμό των μερικών αποδεσμεύσεων οποιασδήποτε εγγύησης και μπορεί να προσδιορίζει ένα ελάχιστο ποσό για κάθε αποδέσμευση του τύπου αυτού.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτεί την υποβολή γραπτής αίτησης για αποδέσμευση προτού προβεί στην αποδέσμευση ολόκληρης ή μέρους της εγγύησης.
Σε περίπτωση που η εγγύηση καλύπτει περισσότερο από το 100 % του ποσού που απαιτείται να κατατεθεί ως εγγύηση, το μέρος της εγγύησης που υπερβαίνει το 100 % αποδεσμεύεται όταν το υπόλοιπο του υπό εγγύηση ποσού εντέλει αποδεσμευτεί ή καταπέσει.
Άρθρο 55
Κατάπτωση
1. Όταν η αρμόδια αρχή λάβει γνώση των συνθηκών που συνεπάγονται την κατάπτωση της εγγύησης, στο σύνολό της ή εν μέρει, ζητεί άμεσα από το πρόσωπο που οφείλει να τηρήσει την υποχρέωση να καταβάλει το ποσό της εγγύησης που έχει καταπέσει· η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης.
Εάν η πληρωμή δεν πραγματοποιηθεί εντός της εν λόγω προθεσμίας, η αρμόδια αρχή:
α)
εγγράφει αμέσως σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
β)
απαιτεί αμέσως από τον εγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο β) να εκτελέσει την πληρωμή, η δε πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημέρα παραλαβής της αίτησης·
γ)
λαμβάνει αμέσως τα απαραίτητα μέτρα ώστε:
i)
να μετατραπούν σε χρήματα οι εγγυήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) για την ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού,
ii)
να τεθούν στη διάθεσή της τα δεσμευμένα χρήματα όπως αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 2 στοιχείο α).
Η αρμόδια αρχή μπορεί άμεσα να εγγράψει οριστικά σε πίστωσή της την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχείο α), χωρίς να ζητήσει προηγουμένως την πληρωμή από τον ενδιαφερόμενο.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1,
α)
όταν λαμβάνεται η απόφαση για την κατάπτωση εγγύησης αλλά στη συνέχεια αναστέλλεται με την άσκηση ένδικων μέσων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, ο ενδιαφερόμενος καταβάλλει τόκους επί του ποσού που πράγματι κατέπεσε για την περίοδο η οποία αρχίζει 30 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης πληρωμής, που ορίζεται στην παράγραφο 1, και λήγει την ημέρα πριν από την πληρωμή του ποσού που πράγματι κατέπεσε·
β)
όταν, μετά το αποτέλεσμα της προσφυγής, ζητείται από τον ενδιαφερόμενο να πληρώσει εντός 30 ημερών το ποσό που έχει καταπέσει, το κράτος μέλος μπορεί να θεωρήσει, για τον υπολογισμό των τόκων, ότι η πληρωμή εκτελείται την 20ή ημέρα που έπεται της ημερομηνίας της εν λόγω αίτησης·
γ)
το σχετικό επιτόκιο υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας και, πάντως, δεν είναι χαμηλότερο από το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανάκτησης εθνικών ποσών·
δ)
οι οργανισμοί πληρωμής αφαιρούν τους καταβληθέντες τόκους από τις δαπάνες του ΕΓΤΕ ή του ΕΓΤΑΑ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
ε)
τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν περιοδικά αύξηση της εγγύησης σε σχέση με το αντίστοιχο επιτόκιο.
3. Όταν η εγγύηση έχει καταπέσει και το ποσό έχει πιστωθεί στα ταμεία και, μετά από έκβαση προσφυγής, το ποσό που έχει καταπέσει, συμπεριλαμβανομένου του επιτοκίου που προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, πρέπει να επιστραφεί στο σύνολό του ή εν μέρει, το προς επιστροφή ποσό επιβαρύνει τα ταμεία, εκτός εάν η επιστροφή της εγγύησης βαρύνει διοικητικές αρχές ή άλλους φορείς των κρατών μελών λόγω αμέλειας ή σοβαρού λάθους.
ΤΜΗΜΑ 4
Πληροφορηση
Άρθρο 56
Πληροφορίες για την κατάπτωση εγγυήσεων, τα είδη εγγυήσεων και τους εγγυητές
1. Τα κράτη μέλη τηρούν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής, για κάθε οικονομικό έτος, στοιχεία σχετικά με τον συνολικό αριθμό και το συνολικό ποσό των εγγυήσεων που έχουν καταπέσει, ανεξάρτητα από το στάδιο της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 55, διαχωρίζοντας τα ποσά που πιστώνονται στους εθνικούς προϋπολογισμούς από εκείνα που πιστώνονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Τα εν λόγω στοιχεία παρέχονται για όλες τις εγγυήσεις που καταπίπτουν για ποσό μεγαλύτερο από 1 000 ευρώ και για κάθε διάταξη της Ένωσης που απαιτεί τη σύσταση εγγύησης. Οι πληροφορίες καλύπτουν τόσο τα ποσά που καταβάλλει άμεσα ο ενδιαφερόμενος όσο και τα ποσά που προκύπτουν από την κατάπτωση των εγγυήσεων.
2. Τα κράτη μέλη τηρούν και θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής κατάλογο:
α)
με τους τύπους των οργανισμών που είναι εξουσιοδοτημένοι να ενεργούν ως εγγυητές καθώς και τις απαιτήσεις που ορίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό·
β)
με τους τύπους των εγγυήσεων που είναι αποδεκτές δυνάμει του άρθρου 51 παράγραφος 2 καθώς και τις απαιτήσεις που ορίζονται γι’ αυτόν τον σκοπό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ
Άρθρο 57
Περιεχόμενο της δημοσιοποίησης
1. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 περιλαμβάνουν:
α)
την κατανομή των ποσών των πληρωμών που αναφέρεται στο στοιχείο γ) του εν λόγω άρθρου, για κάθε επιμέρους μέτρο που απαριθμείται στο παράρτημα XIII του παρόντος κανονισμού, καθώς και το άθροισμα των ποσών που εισπράττει ο κάθε δικαιούχος κατά το υπό εξέταση οικονομικό έτος·
β)
περιγραφή των μέτρων που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία, όπως ορίζεται στο στοιχείο δ) του εν λόγω άρθρου και απαριθμούνται στο παράρτημα XIII του παρόντος κανονισμού, καθώς και τη φύση και τον στόχο του κάθε μέτρου.
2. Τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εκφράζονται σε ευρώ στα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ευρώ και σε εθνικό νόμισμα στα άλλα κράτη μέλη.
3. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να δημοσιοποιούν αναλυτικότερα στοιχεία από εκείνα που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, με την επιφύλαξη της αναγκαίας προστασίας της ιδιωτικής ζωής.
Άρθρο 58
Δημοσιοποίηση δήμου
Εάν οι πληροφορίες που θα δημοσιοποιηθούν για τους σκοπούς του τρίτου εδαφίου του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θα επέτρεπαν, λόγω του περιορισμένου αριθμού των δικαιούχων που κατοικούν ή έχουν την έδρα τους σε έναν συγκεκριμένο δήμο, την ταυτοποίηση ενός ιδιώτη δικαιούχου, το οικείο κράτος μέλος δημοσιοποιεί ως πληροφορίες για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού την αμέσως μεγαλύτερη διοικητική οντότητα στην οποία ανήκει ο εν λόγω δήμος.
Άρθρο 59
Μορφή και ημερομηνία δημοσιοποίησης
1. Τα στοιχεία που θα διατεθούν σε έναν ενιαίο διαδικτυακό τόπο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, είναι προσβάσιμα μέσω εργαλείου αναζήτησης που επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν δικαιούχους με βάση την επωνυμία ή τον δήμο, όπως ορίζεται στο άρθρο 58 του παρόντος κανονισμού, ή τα εισπραχθέντα ποσά ή ανά μέτρο ή με συνδυασμό των στοιχείων αυτών, και να ανακτούν όλες τις σχετικές πληροφορίες ως ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων. Οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να παρέχονται στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους και/ή σε μία από τις τρεις γλώσσες εργασίας της Επιτροπής.
2. Τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 1 δημοσιοποιούνται έως τις 31 Μαΐου κάθε έτους για το προηγούμενο οικονομικό έτος.
3. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, τα στοιχεία παραμένουν διαθέσιμα στον δικτυακό τόπο επί δύο έτη από την ημερομηνία της αρχικής τους δημοσιοποίησης.
Άρθρο 60
Ενημέρωση των δικαιούχων
Η ενημέρωση των δικαιούχων που αναφέρεται στο άρθρο 113 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 γίνεται μέσω των εντύπων για την υποβολή αίτησης χρηματοδότησης από τα ταμεία ή κατά τη στιγμή της συλλογής των δεδομένων.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, όσον αφορά τα δεδομένα σχετικά με πληρωμές που διενεργήθηκαν κατά τα οικονομικά έτη 2014 και 2015, η ενημέρωση των δικαιούχων γίνεται τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την ημερομηνία της δημοσιοποίησής τους.
Άρθρο 61
Δημοσίευση κατώτατων ορίων σχετικά με το καθεστώς μικροκαλλιεργητών
Τα ποσά που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 112 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 62 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 62
Συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών
1. Η Επιτροπή δημιουργεί και διατηρεί, υπό την κεντρική της διαδικτυακή διεύθυνση, ενωσιακό δικτυακό τόπο ο οποίος περιλαμβάνει συνδέσμους προς τους διαδικτυακούς τόπους των κρατών μελών. Η Επιτροπή παρέχει επικαιροποιημένους διαδικτυακούς συνδέσμους βάσει των στοιχείων που αποστέλλουν τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διευθύνσεις των δικτυακών τους τόπων μόλις δημιουργηθούν και την ενημερώνουν επίσης για κάθε μεταβολή που επηρεάζει τη δυνατότητα πρόσβασης στον δικό τους δικτυακό τόπο από τον δικτυακό τόπο της Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν έναν οργανισμό στον οποίο αναθέτουν τη δημιουργία και τη διατήρηση του ενιαίου διαδικτυακού τόπου που αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 1. Ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την επωνυμία και τη διεύθυνση του εν λόγω φορέα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 63
Κατάργηση
Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 601/94, (ΕΚ) αριθ. 4/2004 και (ΕΚ) αριθ. 259/2008 καταργούνται.
Ωστόσο, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 259/2008 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν για το οικονομικό έτος 2013. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, τα στοιχεία που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο παραμένουν διαθέσιμα στον διαδικτυακό τόπο επί ένα έτος από την ημερομηνία της αρχικής τους δημοσιοποίησης.
Άρθρο 64
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εντούτοις:
α)
το άρθρο 10 εφαρμόζεται για τις δαπάνες και τα έσοδα για ειδικό προορισμό των κρατών μελών από τις 16 Οκτωβρίου 2014·
β)
τα άρθρα 34 μέχρι 40 ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2015. Ωστόσο, οι προθεσμίες οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 34 παράγραφοι 3 και 4 δεν ισχύουν για τις έρευνες σχετικά με την εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση για τις οποίες η κοινοποίηση βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 είχε αποσταλεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015·
γ)
το κεφάλαιο VI εφαρμόζεται στις πληρωμές που πραγματοποιούνται από το οικονομικό έτος 2014 και μετά·
δ)
οι πληροφορίες που διαβιβάζονται σύμφωνα με το παράρτημα II, στήλες V1 και V2, πρέπει να αρχίσουν να διατίθενται από το οικονομικό έτος 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 6 Αυγούστου 2014.