NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 909/2014
ze dne 23. července 2014
o zlepšení vypořádání obchodů s cennými papíry v Evropské unii a centrálních depozitářích cenných papírů a o změně směrnic 98/26/ES a 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 236/2012
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Centrální depozitáři cenných papírů (dále jen „centrální depozitáři“) spolu s ústředními protistranami přispívají do značné míry k udržování infrastruktury pro operace následující po uzavření obchodů, která chrání finanční trhy a dává účastníkům trhu jistotu, že obchody s cennými papíry jsou prováděny řádně a včas, a to i v mimořádně nepříznivých podmínkách.
(2)
Vzhledem ke své klíčové pozici v procesu vypořádání mají systémy vypořádání obchodů s cennými papíry (dále jen „vypořádací systémy“) provozované centrálními depozitáři systémový význam pro fungování trhů s cennými papíry. Vypořádací systémy provozované centrálními depozitáři hrají významnou úlohu v systémech držení cenných papírů, jejichž prostřednictvím jejich účastníci informují o cenných papírech v držení investorů, a zároveň slouží jako základní nástroj pro kontrolu celistvosti emise, který brání nadbytku nebo nedostatku emitovaných cenných papírů, a hraje tak důležitou roli při zachování důvěry investorů. Kromě toho se vypořádací systémy provozované centrálními depozitáři úzce podílejí na zabezpečení kolaterálu pro operace měnové politiky a rovněž na zabezpečení kolaterálu mezi úvěrovými institucemi, a proto jsou důležitými hráči při poskytování zajištění.
(3)
Ačkoli směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/26/ES (4) omezila případné narušení vypořádacího systému způsobené úpadkovým řízením proti účastníkovi tohoto systému, je nezbytné řešit i jiná rizika pro vypořádací systémy, jakož i riziko platební neschopnosti nebo narušení fungování centrálních depozitářů, které vypořádací systémy provozují. Řada centrálních depozitářů je vystavena úvěrovému riziku a riziku likvidity, která vyplývají z poskytování bankovních služeb doplňkově k vypořádání.
(4)
Rostoucí počet vypořádání přeshraničních obchodů v důsledku stále většího využívání dohod o propojení mezi centrálními depozitáři vyvolává vzhledem k absenci společných obezřetnostních pravidel obavy o odolnost centrálních depozitářů, které takto „přenášejí“ rizika, s nimiž se potýkají centrální depozitáři z jiných členských států. I přes nárůst přeshraničního vypořádání se navíc ukazuje, že tržně orientované změny směřující k integrovanějšímu trhu se službami centrálních depozitářů postupují velmi pomalu. Otevřený vnitřní trh pro vypořádání obchodů s cennými papíry by měl každému investorovi v Unii umožnit investovat do všech cenných papírů v Unii stejně snadno a pomocí stejných postupů jako v případě domácích cenných papírů. Vypořádací trhy v Unii jsou však i nadále roztříštěné mezi jednotlivými členskými státy a přeshraniční vypořádání je i nadále nákladnější z důvodu odlišných vnitrostátních pravidel upravujících vypořádání a činnost centrálních depozitářů a z důvodu omezené konkurence mezi centrálními depozitáři. Tato roztříštěnost vytváří překážky a další rizika a náklady pro přeshraniční vypořádání. S ohledem na systémový význam centrálních depozitářů je třeba podporovat hospodářskou soutěž v tomto oboru, tak aby si účastníci trhu mohli vybrat poskytovatele a snížili svoji závislost na jednom poskytovateli infrastruktury. Nebudou-li stanoveny jednotné povinnosti pro organizátory trhu a společné obezřetnostní standardy pro centrální depozitáře, budou mít případná odlišná opatření na úrovni jednotlivých členských států přímý negativní dopad na bezpečnost, efektivnost a hospodářskou soutěž na trzích vypořádání obchodů s cennými papíry v Unii. Tyto faktické překážky fungování vnitřního trhu je nutné odstranit a zabránit narušování hospodářské soutěže a tomu, aby takové překážky a narušení vznikly v budoucnosti. Vytvoření integrovaného trhu pro vypořádání obchodů s cennými papíry, který nerozlišuje mezi vnitrostátními obchody s cennými papíry a přeshraničními obchody s cennými papíry, je nezbytné pro řádné fungování vnitřního trhu. V důsledku toho by vhodným právním základem tohoto nařízení měl být článek 114 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) podle výkladu v souladu s ustálenou judikaturou Soudního dvora Evropské unie.
(5)
Je nezbytné v nařízení stanovit řadu jednotných povinností pro účastníky trhu týkajících se některých aspektů vypořádacího cyklu a disciplíny při vypořádání, jakož i soubor společných požadavků na centrální depozitáře provozující vypořádací systémy. Přímo použitelná pravidla nařízení by měla zajistit, že všichni organizátoři trhu a centrální depozitáři budou podléhat stejným přímo použitelným povinnostem, standardům a pravidlům. Nařízení by mělo zvýšit bezpečnost a efektivitu vypořádání v rámci Unie tím, že zabrání rozdílným vnitrostátním pravidlům, která by vznikla v důsledku provedení směrnice. Nařízení by mělo omezit regulační složitost pro organizátory trhu a centrální depozitáře vyplývající z odlišných vnitrostátních pravidel a mělo by centrálním depozitářům umožnit poskytovat své služby v zahraničí, aniž by musely dodržovat různé soubory vnitrostátních požadavků týkajících se například povolování, dohledu, organizace nebo rizik centrálního depozitáře. Nařízení ukládající stejné požadavky na všechny centrální depozitáře by mělo rovněž přispět k odstranění narušení hospodářské soutěže.
(6)
Rada pro finanční stabilitu vyzvala dne 20. října 2010 ke zvýšení stability základní tržní infrastruktury a požádala o revizi a zkvalitnění stávajících standardů. Výbor pro platební a vypořádací systémy (CPSS) Banky pro mezinárodní platby a Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry (IOSCO) přijaly v dubnu 2012 celosvětové standardy pro infrastrukturu finančních trhů. Tyto standardy nahradily doporučení Banky pro mezinárodní platby z roku 2001, která byla v roce 2009 na evropské úrovni zpracována do nezávazných pokynů Evropským systémem centrálních bank (ESCB) a Evropským výborem regulátorů trhů s cennými papíry. Vzhledem ke globální povaze finančních trhů a systémovému významu centrálních depozitářů je nezbytné zajistit na mezinárodní úrovni sbližování obezřetnostních požadavků, jež se na ně vztahují. Toto nařízení by se mělo řídit stávajícími zásadami pro subjekty infrastruktury finančních trhů vypracovanými Výborem pro platební a vypořádací systémy a Mezinárodní organizací komisí pro cenné papíry. Při vypracovávání regulačních a prováděcích technických norem, jakož i obecných pokynů a doporučení uvedených v tomto nařízení, nebo při navrhování jejich změn by Komise a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (5) (dále jen „orgán ESMA“) měly v úzké spolupráci s členy ESCB zajistit jejich soulad se stávajícími normami a jejich další vývoj.
(7)
Rada ve svých závěrech ze dne 2. prosince 2008 zdůraznila potřebu posílit bezpečnost a spolehlivost vypořádacích systémů a řešit právní překážky při poobchodních operacích v Unii.
(8)
Jedním ze základních úkolů ESCB je podporovat hladké fungování platebních systémů. V tomto ohledu jeho členové vykonávají dohled a zajišťují účinnost a spolehlivost clearingových a platebních systémů. Členové ESCB často vystupují jako zúčtovatelé pro peněžní složku obchodů s cennými papíry. Jsou rovněž důležitými zákazníky centrálních depozitářů, kteří často řídí zajištění operací měnové politiky. Členové ESCB by měli být prostřednictvím konzultací úzce zapojeni do udělování povolení centrálním depozitářům a dohledu nad nimi, do uznávání centrálních depozitářů ze třetích zemí a do schvalování některých propojení centrálních depozitářů. Aby se zabránilo vzniku paralelních souborů pravidel, měli by se formou konzultací rovněž úzce podílet na stanovení regulačních a prováděcích technických norem, obecných pokynů a doporučení, přestože prvořadou odpovědnost za stanovení těchto technických norem, obecných pokynů a doporučení by měly v souladu s tímto nařízením nést Komise a orgán ESMA. Tímto nařízením by neměla být dotčena povinnost Evropské centrální banky a národních centrálních bank zajišťovat efektivnost a spolehlivost clearingových a platebních systémů v rámci Unie a v jiných zemích. Toto nařízení by nemělo členům ESCB bránit v přístupu k informacím, které jsou důležité pro plnění jejich úkolů, včetně dohledu nad centrálními depozitáři a dalšími subjekty infrastruktury finančních trhů.
(9)
Řadu služeb, na jejichž základě by mohly být považovány za centrální depozitáře cenných papírů, například provozování vypořádacího systému, mohou poskytovat členové ESCB nebo jiné subjekty plnící podobné funkce v některých členských státech nebo jiné veřejné subjekty pověřené správou veřejného dluhu v Unii nebo do této správy zasahující. Vystupují-li tyto subjekty jako centrální depozitáři, aniž by zřídily samostatný subjekt, měly by být osvobozeny od požadavků na povolení a dohled, některých organizačních požadavků, kapitálových požadavků a požadavků týkajících se investiční politiky, avšak měly by podléhat zbývajícímu souboru obezřetnostních požadavků na centrální depozitáře. Pokud takové subjekty z jednoho členského státu vystupují jako centrální depozitáři, neměly by své služby poskytovat v ostatních členských státech. Jelikož členové ESCB vystupují pro účely vypořádání jako zúčtovatelé, měly by být rovněž osvobozeny od požadavků stanovených v hlavě IV tohoto nařízení.
(10)
Toto nařízení by se mělo vztahovat na vypořádání obchodů se všemi finančními nástroji a na činnost centrálních depozitářů, pokud není uvedeno jinak. Tímto nařízením by také neměly být dotčeny jiné právní předpisy Unie, které se týkají konkrétních finančních nástrojů, například směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (6) a opatření přijatá v souladu s uvedenou směrnicí.
(11)
Držení cenných papírů formou zápisu v příslušné evidenci cenných papírů je důležitým krokem ke zvýšení efektivnosti vypořádání a zajištění celistvosti emisí cenných papírů, zejména v souvislosti s rostoucí složitostí způsobů jejich držení a převodů. V zájmu bezpečnosti zavádí toto nařízení evidenci všech převoditelných cenných papírů formou zápisu v příslušné evidenci, které jsou přijaty k obchodování nebo obchodovány v obchodních systémech regulovaných směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2014/65/EU (7) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 600/2014 (8). Toto nařízení by nemělo ukládat jeden konkrétní způsob prvotního nahrazení listinných cenných papírů zápisem do příslušné evidence, které může mít podobu imobilizace nebo zaknihování cenného papíru. Nemělo by ani ukládat, jaký druh instituce by měl při emisi vést evidenci cenných papírů formou zápisu v příslušné evidenci, ale mělo by umožnit, aby tuto funkci plnily různé subjekty, včetně registrů emisí cenných papírů. Jakmile jsou však obchody s těmito cennými papíry v obchodních systémech regulovaných směrnicí 2014/65/EU nebo nařízením (EU) č. 600/2014 provedeny nebo poskytnuty jako finanční kolaterál za podmínek stanovených ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/47/ES (9), měly by být tyto cenné papíry vedeny v evidenci centrálního depozitáře, aby se mimo jiné zajistilo, že všechny tyto cenné papíry budou moci být vypořádány ve vypořádacím systému. Imobilizace a zaknihování by neměly vést ke ztrátě práv držitelů cenných papírů a mělo by jich být dosaženo způsobem, který zajistí, že si držitelé cenných papírů mohou svá práva ověřit.
(12)
Za účelem zajištění bezpečnosti vypořádání by každý účastník vypořádacího systému, který nakupuje nebo prodává určité finanční nástroje, konkrétně převoditelné cenné papíry, nástroje peněžního trhu, podíly v subjektech kolektivního investování a povolenky na emise, měl vypořádat svůj závazek v určený den vypořádání.
(13)
Delší vypořádací lhůty obchodů s převoditelnými cennými papíry způsobují nejistotu a zvýšené riziko pro účastníky vypořádacích systémů. Různě dlouhé vypořádací lhůty, jež se liší mezi členskými státy, ztěžují sesouhlasení a jsou zdrojem chyb pro emitenty, investory i prostředníky. Je proto nezbytné stanovit společnou vypořádací lhůtu, která by usnadnila stanovení určeného dne vypořádání a provádění opatření k zajištění disciplíny při vypořádání. Určeným dnem vypořádání obchodů s převoditelnými cennými papíry, které se provádějí v obchodních systémech regulovaných směrnicí 2014/65/EU a nařízením (EU) č. 600/2014, by měl být nejpozději druhý obchodní den po uskutečnění obchodu. V případě složitých operací složených z několika obchodů, jako jsou např. dohody o zpětném odkupu cenných papírů nebo o půjčkách cenných papírů, by se tento požadavek vztahoval na první obchod spojený s převodem cenných papírů. Naopak by se neměl vztahovat na obchody, které si příslušné strany vyjednají podle soukromého práva, ale provádějí v obchodních systémech regulovaných směrnicí 2014/65/EU a nařízením (EU) č. 600/2014, ani na obchody, které se provádějí na dvoustranné bázi, ale oznamují se obchodnímu systému regulovanému směrnicí 2014/65/EU a nařízením (EU) č. 600/2014, a to s ohledem na nestandardizovanou povahu těchto obchodů. Dále by se tento požadavek neměl vztahovat na první obchod, při němž dotčené převoditelné cenné papíry podléhají prvotnímu nahrazení listinných cenných papírů zápisem do příslušné evidence.
(14)
Centrální depozitáři a jiné subjekty tržní infrastruktury by měli přijmout opatření k prevenci a řešení selhání vypořádání. Je naprosto nezbytné, aby tato pravidla byla v Unii uplatňována jednotně a přímo. Centrální depozitáři a jiné subjekty tržní infrastruktury by zejména měli mít povinnost zavést postupy, které jim umožní přijmout vhodná opatření k pozastavení účasti účastníka, který soustavně zapříčiňuje selhání vypořádání, a zveřejnit jeho totožnost za předpokladu, že účastník dostane před přijetím takového rozhodnutí příležitost se vyjádřit.
(15)
Jedním z nejúčinnějších způsobů řešení selhání vypořádání je požadovat, aby se na účastníky způsobující selhání uplatňovalo pravidlo povinného vymáhání plnění podle původní dohody. Toto nařízení by mělo stanovit jednotná pravidla týkající se sankcí a některých aspektů náhradní koupě, například časových lhůt a cen, pro všechny převoditelné cenné papíry, nástroje peněžního trhu, podíly v subjektech kolektivního investování a povolenky na emise. Tato pravidla by měla být uzpůsobena specifikům různých trhů s cennými papíry, některých obchodních systémů, jako jsou například trhy pro růst malých a středních podniků vymezené ve směrnici 2014/65/EU, a některých složitých operací, jako jsou například velmi krátkodobé dohody o zpětném odkupu nebo půjčkách cenných papírů, aby se předešlo nepříznivému dopadu na likviditu a efektivitu trhů s cennými papíry. Pravidla týkající se disciplíny při vypořádání by měla být uplatňována takovým způsobem, aby motivovala k vypořádání obchodů se všemi příslušnými finančními nástroji do určeného dne vypořádání.
(16)
Postupy a sankce spojené se selháním vypořádání by měly být přiměřené rozsahu a závažnosti daného selhání a zároveň by měly být odstupňovány způsobem, který zachová a ochrání likviditu příslušných finančních nástrojů. Zejména činnosti v rámci tvorby trhu hrají zásadní úlohu při poskytování likvidity pro trhy v rámci Unie, především pokud jde o méně likvidní cenné papíry. Opatření na předcházení selhání vypořádání a jejich řešení by měla být v rovnováze s potřebou zachovávat a chránit likviditu v těchto cenných papírech. Peněžité sankce uložené účastníkům způsobujícím selhání by měly být pokud možno připsány ve prospěch zákazníků plnících své závazky jako náhrada a neměly by se v žádném případě stát zdrojem příjmů pro daného centrálního depozitáře. Centrální depozitáři by měli konzultovat subjekty tržní infrastruktury, ve vztahu k nimž poskytují služby centrálního depozitáře, ohledně provádění opatření k zajištění disciplíny při vypořádání stanovených v tomto nařízení.
(17)
Ve většině případů by v situaci, kdy finanční nástroje nejsou dodány do čtyř obchodních dnů od určeného dne vypořádání, měl být zahájen postup náhradní koupě. V případě nelikvidních finančních nástrojů je však vhodné, aby byla lhůta před zahájením postupu náhradní koupě prodloužena na nejvýše sedm obchodních dní. Základ pro rozhodnutí o tom, kdy se finanční nástroje považují za nelikvidní, by měl být stanoven prostřednictvím regulačních technických norem, s přihlédnutím k již provedeným posouzením v nařízení (EU) č. 600/2014. Je-li rozhodnuto v tomto smyslu, lhůta pro zahájení postupu náhradní koupě by měla být prodloužena na nejvýše sedm obchodních dní.
(18)
Je vhodné povolit trhům pro růst malých a středních podniků možnost uplatnit postup náhradní koupě až po uplynutí patnáct dní od provedení obchodu, a to s cílem zohlednit likviditu těchto trhů a umožnit zejména činnost tvůrců trhu na méně likvidních trzích. Opatření k zajištění disciplíny při vypořádání, která jsou specifická pro trhy pro růst malých a středních podniků, by se měla vztahovat pouze na obchody prováděné na těchto trzích. Jak je uvedeno v pracovním dokumentu útvarů Komise ze dne 7. prosince 2011, který je doprovodným dokumentem ke sdělení Komise nazvanému „Akční plán ke zlepšení přístupu malých a středních podniků k financování“, přístup na kapitálové trhy by měl být rozvíjen jako alternativa k poskytování bankovních úvěrů malým a středním podnikům, a je tudíž vhodné přizpůsobit pravidla tak, aby byla vstřícnější k potřebám trhů pro růst těchto podniků.
(19)
Centrální depozitáři by měli mít možnost sledovat provádění náhradní koupě, pokud jde o vícenásobné příkazy k vypořádání týkající se týchž finančních nástrojů se stejným datem uplynutí prodloužené lhůty, s cílem minimalizovat počet náhradních koupí v míře slučitelné s požadavky tohoto nařízení.
(20)
Jelikož hlavním účelem tohoto nařízení je zavést řadu právních povinností uložených přímo organizátorům trhu a spočívajících mimo jiné v evidenci všech převoditelných cenných papírů formou zápisu do příslušné evidence centrálního depozitáře, jakmile jsou obchodovány v obchodních systémech regulovaných směrnicí 2014/65/EU a nařízením (EU) č. 600/2014 nebo poskytnuty jako finanční kolaterál podle podmínek směrnice 2002/47/ES, a ve vypořádání závazků nejpozději druhý obchodní den po uskutečnění obchodu a protože centrální depozitáři odpovídají za provoz vypořádacích systémů a provádění opatření k zajištění včasného vypořádání v rámci Unie, je nezbytné zajistit, aby situace všech centrálních depozitářů byla bezpečná a stabilní a aby depozitáři trvale splňovali přísné organizační, etické a obezřetnostní požadavky stanovené tímto nařízením, mimo jiné učiněním všech přiměřených kroků k omezení případů podvodů a nedbalosti. Jednotná a přímo použitelná pravidla týkající povolování centrálních depozitářů a trvalého dohledu nad nimi jsou proto hlavním důsledkem právních povinností uložených účastníkům trhu tímto nařízením a jsou s nimi provázána. Je proto nezbytné zahrnout pravidla týkající se povolování centrálních depozitářů a dohledu nad nimi do stejného aktu jako právní povinnosti uložené účastníkům trhu.
(21)
Vzhledem k tomu, že by se na centrální depozitáře měl vztahovat soubor společných požadavků, a v zájmu odstranění stávajících překážek přeshraničního vypořádání by měli všichni povolení centrální depozitáři mít možnost svobodně poskytovat své služby na území Unie mimo jiné prostřednictvím zřízení pobočky. Aby byla zajištěna odpovídající úroveň bezpečnosti při poskytování služeb centrálními depozitáři v hostitelském členském státě, měl by se na tyto centrální depozitáře, pokud mají v úmyslu poskytovat určité základní služby uvedené v tomto nařízení nebo zřídit pobočku v hostitelském členském státě, vztahovat zvláštní postup podle tohoto nařízení.
(22)
Na unijním trhu pro vypořádání, v němž neexistují na hranice, je nezbytné vymezit pravomoci jednotlivých orgánů, které se podílejí na uplatňování tohoto nařízení. Členské státy by měly zejména určit orgány příslušné k uplatňování tohoto nařízení, jimž by měly být svěřeny pravomoci dohledu a vyšetřovací pravomoci, které jsou nezbytné pro výkon jejich úkolů. Centrální depozitář by měl podléhat povolení a dohledu příslušného orgánu svého domovského členského státu, neboť takový orgán má nejlepší předpoklady sledovat každodenní fungování depozitáře, provádět pravidelné kontroly a v případě potřeby přijímat vhodná opatření a měl by k tomu být oprávněn. Dotyčný příslušný orgán by však měl od počátku konzultovat a spolupracovat s ostatními dotčenými orgány, mezi něž patří orgány příslušné k dohledu nad jednotlivými vypořádacími systémy provozovanými daným centrálním depozitářem, centrální banky emitující nejdůležitější měny, v nichž se vypořádání uskutečňuje, případně centrální banky, které vystupují jako zúčtovatel pro každý vypořádací systém, a dále případně příslušné orgány jiných subjektů ve skupině. Tato spolupráce rovněž znamená výměnu informací mezi dotčenými orgány a okamžité informování dotčených orgánů v případě naléhavých situací, které mají dopad na likviditu a stabilitu finančního systému v některém členském státě, v němž jsou centrální depozitář nebo jeho účastníci usazeni.
(23)
Pokud centrální depozitář poskytuje své služby v jiném členském státě, měl by příslušný orgán hostitelského členského státu mít možnost vyžádat si od příslušného orgánu domovského členského státu veškeré informace týkající se činností centrálního depozitáře, které jsou pro dožadující orgán důležité. V zájmu účinné koordinace dohledu by se mohly tyto informace týkat zejména služeb, které jsou uživatelům centrálního depozitáře usazeným v hostitelském členském státě poskytovány, a zpracovávaných nástrojů nebo měn; mohou být rovněž zahrnuty informace o nepříznivém vývoji, výsledcích posouzení rizik a nápravných opatřeních. Příslušný orgán domovského členského státu by měl mít rovněž přístup k veškerým informacím, o nichž centrální depozitář pravidelně podává zprávy příslušnému orgánu hostitelského členského státu.
(24)
Pokud centrální depozitář poskytuje své služby v jiném členském státě, než ve kterém je usazen, mimo jiné prostřednictvím zřízení pobočky, je za dohled na tímto centrálním depozitářem zodpovědný především příslušný orgán domovského členského státu. Jestliže činnosti centrálního depozitáře v hostitelském členském státě dosáhnou podstatného významu pro fungování trhů s cennými papíry a ochranu investorů v daném hostitelském členském státě, měly by příslušné a dotčené orgány domovského členského státu a hostitelského členského státu uzavřít ujednání o spolupráci pro účely dohledu nad činnostmi daného centrálního depozitáře v hostitelském členském státě. Příslušný orgán domovského členského státu by měl mít možnost rovněž rozhodnout, že tato ujednání o spolupráci stanoví mnohostrannou spolupráci, včetně spolupráce na bázi kolegia, mezi příslušným orgánem domovského členského státu a příslušnými a dotčenými orgány dotyčných hostitelských členských států. Tato ujednání o spolupráci by však neměla být považována za kolegia orgánů dohledu ve smyslu nařízení (EU) č. 1095/2010. Žádný členský stát nebo skupina členských států by neměly být přímo ani nepřímo znevýhodněny jako místo centrálního depozitáře a místo poskytování služeb vypořádání. Při plnění svých úkolů podle tohoto nařízení by žádný orgán neměl přímo, ani nepřímo diskriminovat podniky z jiných členských států. S výhradou tohoto nařízení by centrální depozitář z jednoho členského státu neměl být omezován ve vypořádání finančních nástrojů v měně jiného členského státu nebo v měně třetí země, ani by mu v tomto vypořádání nemělo být bráněno.
(25)
Toto nařízení by členským státům nemělo bránit v tom, aby ve svých vnitrostátních právních předpisech stanovily specifický právní rámec pro každodenní spolupráci mezi příslušným orgánem centrálního depozitáře a ostatními dotčenými orgány na vnitrostátní úrovni. Tento vnitrostátní právní rámec by měl být v souladu s obecnými pokyny týkajícími se postupů dohledu a spolupráce mezi orgány, jež může orgán ESMA podle tohoto nařízení vydat.
(26)
Všechny právnické osoby odpovídající definici centrálního depozitáře musí před zahájením své činnosti získat povolení příslušných vnitrostátních orgánů. Vzhledem k různým obchodním modelům by měl být centrální depozitář definován odkazem na určité základní služby, které spočívají ve vypořádání, tedy v provozování vypořádacího systému, službě registrace a vedení centrální evidence účtů cenných papírů. Centrální depozitář by měl přinejmenším provozovat vypořádací systém a poskytovat jednu další základní službu. Uvedená kombinace je pro centrální depozitáře nezbytná, aby mohly hrát svou roli ve vypořádání obchodů s cennými papíry a v zajištění celistvosti emisí cenných papírů. Na subjekty, které neprovozují vypořádací systémy, například registry emisí cenných papírů, správce emisí, orgány veřejné správy a subjekty spravující systém registrů zřízený podle směrnice 2003/87/ES, nebo ústřední protistrany regulované nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 (10), se nevztahuje definice centrálního depozitáře.
(27)
Centrální depozitáři by měli mít zavedeny ozdravné plány pro zajištění kontinuity nejdůležitějších operací. Aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2014/59/EU (11), příslušné orgány by měly zajistit, aby byl pro každého centrálního depozitáře v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy členských států zaveden a udržován vhodný plán řešení krize.
(28)
Aby bylo možné poskytovat spolehlivé údaje o rozsahu vypořádání obchodů s cennými papíry mimo vypořádací systémy a zajistit, že rizika z toho vyplývající lze sledovat a řešit, měly by všechny jiné instituce než centrální depozitáři, které provádějí vypořádání obchodů s cennými papíry mimo vypořádací systém, podávat dotčeným příslušným orgánům zprávy o své činnosti související s vypořádáním. Přijímající příslušné orgány by následně měly tyto informace předat orgánu ESMA a informovat ho o případném riziku, které z těchto činností souvisejících s vypořádáním vyplývá. Orgán ESMA by měl dále tyto činnosti související s vypořádáním sledovat a zohlednit případná rizika, jež by mohly tyto činnosti představovat.
(29)
Aby se vyloučilo, že centrální depozitáři budou podstupovat riziko v rámci jiných činností, než jsou činnosti podléhající povolení podle tohoto nařízení, měly by být činnosti povoleného centrálního depozitáře nebo centrálního depozitáře oznámeného podle tohoto nařízení omezeny na poskytování služeb, na něž se povolení vztahuje, a centrální depozitáři by neměli mít žádnou účast vymezenou v tomto nařízení odkazem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (12), ani přímo, či nepřímo vlastnit podíl ve výši 20 % nebo více na hlasovacích právech nebo kapitálu v jiných institucích, než které poskytují obdobné služby, ledaže příslušné orgány pro centrální depozitáře tuto účast schválí na základě skutečnosti, že významně nezvyšuje rizikový profil centrálních depozitářů.
(30)
V zájmu zajištění bezpečného fungování vypořádacích systémů by tyto systémy měly být provozovány pouze centrálními depozitáři nebo centrálními bankami vystupujícími jako centrální depozitáři, s výhradou tohoto nařízení.
(31)
Aniž jsou dotčeny zvláštní požadavky právních předpisů členských států v oblasti daní, mělo by být centrálním depozitářům povoleno poskytovat ke svým základním službám doplňkové služby, které přispívají ke zvýšení bezpečnosti, efektivnosti a transparentnosti trhů s cennými papíry a které nepředstavují nepřiměřené riziko pro jejich základní služby. V tomto nařízení je uveden pouze demonstrativní výčet těchto služeb, aby centrální depozitáři mohli reagovat na budoucí vývoj na trhu. Pokud je poskytování těchto služeb spojeno se srážkovou daní a oznamovacími povinnostmi vůči správcům daně, budou tyto služby nadále poskytovány v souladu s právními předpisy dotyčných členských států. V souladu s čl. 114 odst. 2 Smlouvy o fungování EU se pravomoc přijímat opatření podle čl. 114 odst. 1 nevztahuje na ustanovení o daních. Ve svém rozsudku ze dne 29. dubna 2004 ve věci C-338/01, Komise v. Rada (13), Soudní dvůr Evropské unie rozhodl, že výraz „ustanovení o daních“ má být vykládán takto: „nezahrnuje pouze ustanovení určující osoby povinné k dani, zdanitelná plnění, základ daně, sazby přímých a nepřímých daní a osvobození od nich, ale vztahuje se také na ustanovení týkající se podmínek výběru těchto daní“. Toto nařízení proto nezahrnuje ustanovení týkající se podmínek výběru daní, pro něž by bylo třeba použít jiný právní základ.
(32)
Pokud hodlá centrální depozitář určitou základní službu zajišťovat externě u třetí strany nebo poskytovat novou základní službu nebo nějakou doplňkovou službu neuvedenou v tomto nařízení, provozovat další vypořádací systém, používat jiného zúčtovatele nebo zřídit propojení s jiným centrálním depozitářem, jež je spojeno s významnými riziky, měl by požádat o povolení stejným postupem jako při původním povolení s tou výjimkou, že příslušný orgán by měl žádající centrální depozitář informovat o udělení nebo zamítnutí povolení ve lhůtě tří měsíců. Předchozímu povolení by však nemělo podléhat propojení centrálních depozitářů, které není spojeno s významnými riziky, nebo interoperabilní propojení centrálních depozitářů, které služby související s tímto interoperabilním propojením zajišťují externě u veřejných subjektů, například u členů ESCB; příslušní centrální depozitáři by nicméně tato povolení měli nahlásit svým příslušným orgánům.
(33)
Pokud centrální depozitář hodlá své služby rozšířit o nebankovní doplňkové služby výslovně uvedené v tomto nařízení, které neznamenají zvýšení jeho rizikového profilu, měl by mít možnost tak učinit po informování příslušného orgánu svého domovského členského státu.
(34)
Centrální depozitáři usazení ve třetích zemích by měli mít možnost nabízet své služby v Unii, mimo jiné prostřednictvím zřízení pobočky. Aby byla zajištěna odpovídající úroveň bezpečnosti při poskytování služeb centrálního depozitáře centrálními depozitáři z třetích zemí, měli by tito centrální depozitáři, pokud mají v úmyslu poskytovat určité služby uvedené v tomto nařízení nebo zřídit svou pobočku v Unii, podléhat uznání ze strany orgánu ESMA. V případě, že takové uznání neobdrželi, a pokud příslušný orgán proti tomu nemá námitky, měli by mít centrální depozitáři z třetích zemí možnost zřizovat propojení s centrálními depozitáři usazenými v Unii. S ohledem na globální povahu finančních trhů má orgán ESMA nejlepší předpoklady k uznávání centrálních depozitářů ze třetích zemí. Orgán ESMA by měl mít možnost uznat centrální depozitáře z třetích zemí, pouze pokud Komise dospěje k závěru, že tito depozitáři podléhají právnímu a dohledovému rámci fakticky rovnocennému rámci stanovenému v tomto nařízení, pokud podléhají účinnému povolování, dohledu a dozoru v zemi, kde jsou usazeni, a pokud byla navázána spolupráce mezi orgánem ESMA a příslušnými orgány a dotčenými orgány pro centrální depozitáře. Uznání orgánem ESMA by mělo být podmíněno faktickým rovnocenným uznáním obezřetnostního rámce pro centrální depozitáře usazené v Unii a povolené podle tohoto nařízení.
(35)
Vzhledem ke složitosti a zároveň systémové povaze centrálních depozitářů a služeb, jež poskytují, by transparentní pravidla správy a řízení měla zajistit, aby vrcholné vedení, členové vedoucího orgánu, akcionáři a účastníci, kteří jsou schopni vykonávat kontrolu nad fungováním centrálního depozitáře vymezenou odkazem na směrnici 2013/34/EU, měli vhodné předpoklady k zajištění řádného a obezřetného řízení centrálního depozitáře.
(36)
V rámci členských států se používají různé struktury správy a řízení. Ve většině případů se jedná o monistickou nebo dualistickou strukturu orgánů. Definice použité v tomto nařízení se snaží zahrnout všechny existující struktury, aniž by některou z nich upřednostňovaly. Mají pouze posloužit ke stanovení pravidel zaměřených na dosažení konkrétního výsledku bez ohledu na vnitrostátní právo obchodních společností, jemuž instituce v jednotlivých členských státech podléhají. Tyto definice by proto neměly mít vliv na obecné rozdělení pravomocí podle vnitrostátního práva obchodních společností.
(37)
Transparentní pravidla správy a řízení by měla zajistit zohlednění zájmů akcionářů, vedení a pracovníků centrálního depozitáře na jedné straně a zájmů jejich uživatelů, jimž centrální depozitáři v konečném důsledku slouží, na straně druhé. Uvedená pravidla správy a řízení by se měla uplatňovat bez ohledu na vlastnický model centrálního depozitáře. Pro každý vypořádací systém provozovaný centrálním depozitářem by měl být zřízen výbor uživatelů, díky němuž budou mít uživatelé možnost poskytovat vedoucímu orgánu centrálního depozitáře poradenství ohledně zásadních otázek, jež na ně mají dopad, a měl by mít k dispozici nástroje k výkonu své funkce. Ve výboru uživatelů by měly být zastoupeny zájmy různých uživatelů centrálního depozitáře, včetně zájmů držitelů různých druhů cenných papírů.
(38)
Centrální depozitáři by měli mít možnost zajišťovat provoz svých služeb externě, pokud jsou rizika vyplývající z tohoto režimu externího zajišťování řízena. Vzhledem k významu úkolů svěřených centrálním depozitářům by toto nařízení mělo stanovit, že centrální depozitáři nepřenášejí svou odpovědnost na třetí strany prostřednictvím externího zajišťování svých činností na základě smlouvy s třetí stranou. Externí zajišťování těchto činností by mělo podléhat přísným podmínkám, podle nichž zůstává odpovědnost za tyto činnosti na centrálních depozitářích a jež zajišťují, aby nedošlo k narušení dohledu a dozoru nad centrálními depozitáři. Z uvedených požadavků by mělo být za určitých podmínek možné vyjmout externí zajišťování činností centrálního depozitáře prostřednictvím veřejných subjektů.
(39)
Toto nařízení by nemělo členským státům, v nichž jsou dovoleny systémy přímého držení cenných papírů, bránit v tom, aby ve svých vnitrostátních právních předpisech stanovily, že některé funkce, které v určitých jiných typech systémů držení cenných papírů obvykle plní centrální depozitáři, plní nebo mohou plnit osoby jiné než centrální depozitáři, a aby určily, jakým způsobem by tyto úkoly měly být plněny. Zápisy na účtech cenných papírů vedených centrálními depozitáři provádějí v některých členských státech zejména provozovatelé účtů nebo účastníci vypořádacích systémů provozovaných centrálními depozitáři, aniž by sami nutně vedli tyto účty. S ohledem na nutnost zaručit právní jistotu ohledně zápisů provedených na účtech na úrovni centrálního depozitáře by toto nařízení mělo uznat zvláštní úlohu těchto dalších osob. Za zvláštních okolností a s výhradou přísných pravidel stanovených zákonem by proto mělo být možné buď rozdělit odpovědnost mezi centrálního depozitáře a příslušnou další osobu, nebo stanovit výhradní odpovědnost dotyčné další osoby za některé aspekty týkající se vedení účtů cenných papírů na centrální úrovni, za předpokladu, že tato další osoba podléhá vhodné regulaci a dohledu. Rozsah sdílení odpovědnosti by neměl být nijak omezen.
(40)
Pravidla chování by měla zajistit transparentnost ve vztazích mezi centrálními depozitáři a jejich uživateli. Zejména by centrální depozitáři měli mít veřejná, transparentní, objektivní a nediskriminační kritéria pro účast ve vypořádacím systému, na jejichž základě by bylo možné omezit přístup účastníků pouze na základě souvisejícího rizika. Příslušné orgány by měly mít k dispozici vhodná opatření k rychlému zajištění nápravy, aby mohly řešit případné bezdůvodné odmítnutí centrálního depozitáře poskytovat služby účastníkům. Centrální depozitáři by měli zveřejnit ceny a poplatky za své služby. V zájmu zajištění otevřeného a nediskriminačního přístupu ke svým službám a s ohledem na významnou tržní sílu, kterou centrální depozitáři na území svých členských států stále mají, by centrální depozitáři neměli mít možnost odklonit se od své zveřejněné cenové politiky za základní služby a měli by vést oddělené účty pro náklady a výnosy související s každou základní službou a s doplňkovými službami. Tato ustanovení o účasti doplní a posílí právo účastníků trhu na používání vypořádacího systému v jiném členském státě podle směrnice 2014/65/EU.
(41)
Aby se usnadnilo účinné vedení evidence, vypořádání a provádění plateb, měli by centrální depozitáři zařazovat do svých komunikačních postupů ve vztahu k účastníkům a subjektům tržní infrastruktury v rámci svého rozhraní příslušné mezinárodní postupy pro otevřenou komunikaci a standardy pro zasílání zpráv a referenční údaje.
(42)
Vzhledem k ústřední roli, kterou vypořádací systémy na finančních trzích hrají, by se měli centrální depozitáři při poskytování svých služeb v co nejvyšší míře snažit zajistit včasné vypořádání obchodů s cennými papíry a celistvost emisí cenných papírů. Toto nařízení by nemělo zasahovat do vnitrostátních právních předpisů, jimiž členské státy upravují držení cenných papírů a mechanismy pro zachování celistvosti emisí cenných papírů. V zájmu posílení ochrany aktiv účastníků a jejich zákazníků by však toto nařízení mělo stanovit povinnost centrálních depozitářů oddělit účty cenných papírů vedené pro každého účastníka a nabízet na požádání další oddělení účtů jednotlivých zákazníků účastníků, které může být v některých případech k dispozici pouze za cenu vyšších nákladů, které ponesou jednotliví zákazníci účastníků požadující další oddělení. Centrální depozitáři a jejich účastníci by měli mít povinnost poskytovat jak souhrnné oddělení zákazníků, tak i oddělení jednotlivých zákazníků, tak aby si zákazníci mohli vybrat tu úroveň oddělení, kterou považují za vhodnou pro své potřeby.
Jedinou výjimkou z tohoto pravidla by měla být situace, kdy centrální depozitář a jeho účastníci z důvodu jiných požadavků veřejného pořádku, zejména ve vztahu k efektivnímu a transparentnímu výběru daní, mají povinnost poskytovat občanům a rezidentům členského státu a právnickým osobám usazeným v tomto členském státě oddělení jednotlivých zákazníků, pokud je ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost toto oddělení jednotlivých zákazníků pouze pro občany a rezidenty daného členského státu a právnické osoby usazené v daném členském státě požadováno podle vnitrostátních právních předpisů daného členského státu, podle nichž jsou cenné papíry vydány. Centrální depozitáři by měli zajistit, aby se tyto požadavky uplatňovaly zvlášť pro každý vypořádací systém, který provozují. Aniž je dotčeno poskytování doplňkových služeb, neměli by centrální depozitáři na vlastní účet používat cenné papíry patřící účastníkovi, pokud to daný účastník výslovně nepovolil, a neměli by ani jinak na vlastní účet používat cenné papíry, které jim nepatří. Kromě toho by měl centrální depozitář požadovat, aby účastníci od svých zákazníků předem získali všechny nezbytné souhlasy.
(43)
Směrnice 98/26/ES stanoví, že převodní příkazy zadané do vypořádacích systémů v souladu s pravidly těchto systémů by měly být právně vymahatelné a závazné pro třetí strany. Vzhledem k tomu, že směrnice 98/26/ES nezmiňuje konkrétně centrální depozitáře, kteří vypořádací systémy provozují, by však v zájmu jasnosti mělo toto nařízení stanovit povinnost centrálních depozitářů stanovit okamžik nebo okamžiky, kdy je převodní příkaz přijat vypořádacím systémem a kdy se stává se neodvolatelným v souladu s pravidly dané směrnice. Za účelem zvýšení právní jistoty by kromě toho centrální depozitáři měli svým účastníkům sdělit okamžik, ke kterému se převod cenných papírů a peněžních prostředků ve vypořádacím systému stává právně vymahatelným a závazným pro třetí strany v souladu s případnými pravidly podle vnitrostátního práva. Centrální depozitáři by rovněž měli učinit všechny přiměřené kroky k zajištění toho, aby převody cenných papírů a peněžních prostředků byly právně vymahatelné a závazné pro třetí strany nejpozději na konci obchodního dne ve skutečný den vypořádání.
(44)
S cílem zabránit rizikům pro vypořádání souvisejícím s platební neschopností zúčtovatele by centrální depozitář měl, kdykoli je to vhodné a možné, provádět peněžní vypořádání obchodu s cennými papíry na účtech vedených u centrální banky. Pokud tato varianta není vhodná a možná, měl by být centrální depozitář schopen provést vypořádání prostřednictvím účtů vedených u úvěrové instituce založené podle podmínek stanovených ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (14) a investičními podniky a podléhající zvláštnímu povolovacímu postupu a obezřetnostním požadavkům podle hlavy IV tohoto nařízení.
(45)
Bankovní činnosti poskytované doplňkově k vypořádání, jež jsou spojeny s úvěrovým rizikem a rizikem likvidity, by měly být prováděny pouze centrálními depozitáři nebo zajišťovány externě prostřednictvím subjektů, které mají povolení poskytovat doplňkové bankovní služby k činnosti centrálního depozitáře podle tohoto nařízení.
(46)
V zájmu zajištění úspor plynoucích z poskytování služeb centrálního depozitáře společně s bankovními službami v rámci stejné skupiny podniků, by požadavky podle tohoto nařízení neměly bránit tomu, aby úvěrová instituce patřila do stejné skupiny podniků jako centrální depozitář. Je vhodné stanovit postupy, podle nichž by bylo možné centrálním depozitářům povolit poskytovat svým účastníkům a jiným subjektům doplňkové služby v rámci stejného právního subjektu nebo v rámci samostatného právního subjektu, který může být součástí skupiny podniků kontrolované týmž mateřským podnikem. Pokud jiná úvěrová instituce než centrální banka vystupuje jako zúčtovatel, měla by být tato úvěrová instituce schopna poskytovat účastníkům centrálního depozitáře služby uvedené v tomto nařízení, na které se vztahuje povolení, ale neměla by poskytovat jiné bankovní služby ze stejného právního subjektu, aby byl vypořádací systém co nejméně vystaven riziku selhání úvěrové instituce.
(47)
Vzhledem k tomu, že směrnice 2013/36/EU se konkrétně nezabývá úvěrovým rizikem a rizikem likvidity během obchodního dne, která vyplývají z poskytování bankovních služeb doplňkově k vypořádání, měli by úvěrové instituce a centrální depozitáři poskytující tyto služby rovněž podléhat zvláštním přísnějším požadavkům na omezení úvěrového rizika a rizika likvidity. Tyto přísnější požadavky na omezení úvěrového rizika a rizika likvidity by se měly řídit celosvětovými standardy pro infrastrukturu finančních trhů a zásadami pro „monitorovací nástroje pro řízení vnitrodenní likvidity“, které v dubnu 2013 zveřejnil Basilejský výbor pro bankovní dohled.
(48)
Na některé centrální depozitáře, které působí rovněž jako úvěrové instituce, se vztahují kapitálové požadavky a požadavky na podávání zpráv platné pro úvěrové instituce, jež jsou stanoveny v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (15) a ve směrnici 2013/36/EU. S ohledem na systémový význam těchto centrálních depozitářů je vhodné, aby se použily nejpřísnější požadavky stanovené v právních předpisech Unie, s cílem zabránit kumulativnímu uplatňování různých pravidel Unie, například ve vztahu k podávání zpráv o kapitálových požadavcích. Ve všech oblastech, kde se zjistí možné zdvojení požadavků, by měly orgán ESMA a Evropský orgán pro bankovnictví (dále jen „orgán EBA“) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (16) poskytnout stanovisko ohledně vhodného uplatňování aktů Unie v souladu s článkem 34 nařízení (EU) č. 1093/2010 a nařízením (EU) č. 1095/2010.
(49)
Kromě kapitálových požadavků stanovených v nařízení (EU) č. 575/2013 a ve směrnici 2013/36/EU by se na úvěrové instituce a centrální depozitáře měl vztahovat dodatečný kapitálový požadavek zohledňující rizika, jako například úvěrové riziko a riziko likvidity, vyplývající z poskytování vnitrodenních úvěrů mimo jiné účastníkům vypořádacího systému nebo jiným uživatelům služeb centrálních depozitářů.
(50)
V zájmu zajištění plného souladu se zvláštními opatřeními zaměřenými na snížení úvěrového rizika a rizika likvidity by příslušné orgány měly mít možnost požadovat, aby centrální depozitáři určili více než jednu úvěrovou instituci, budou-li schopni na základě dostupných důkazů doložit, že expozice jedné úvěrové instituce vůči koncentraci úvěrového rizika a rizika likvidity není zcela omezena. Centrální depozitáři by také měli mít možnost určit více než jednu úvěrovou instituci.
(51)
Dohledem nad dodržováním požadavků nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU a příslušných zvláštních obezřetnostních požadavků podle tohoto nařízení ze strany určených úvěrových institucí nebo centrálních depozitářů, které mají povolení poskytovat bankovní služby doplňkově k vypořádání, by měly být pověřeny příslušné orgány uvedené v nařízení (EU) č. 575/2013. Aby bylo zajištěno jednotné uplatňování norem v oblasti dohledu, je žádoucí, aby dohled nad bankovními službami centrálních depozitářů, které jsou takového rozsahu a povahy, že představují významné riziko pro finanční stabilitu Unie, vykonávala přímo ECB za podmínek stanovených v nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 (17) týkajícím se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi. Nařízení (EU) č. 1024/2013 by nemělo být tímto nařízením dotčeno.
(52)
Úvěrová instituce nebo centrální depozitář s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby k vypořádání by měli dodržovat stávající a budoucí právní předpisy Unie vztahující se na úvěrové instituce. Tímto nařízení by neměly být dotčeny směrnice 2014/59/EU a další budoucí legislativní akty Unie, které se týkají rámce pro ozdravné postupy a řešení krize úvěrových institucí, investičních podniků a jiných finančních institucí.
(53)
Aby byla zajištěna dostatečná míra bezpečnosti a kontinuity služeb poskytovaných centrálními depozitáři, měli by depozitáři podléhat zvláštním jednotným a přímo použitelným obezřetnostním a kapitálovým požadavkům, které snižují jejich právní, operační a investiční riziko.
(54)
Bezpečnost propojení mezi centrálními depozitáři by měly upravovat zvláštní požadavky, aby jednotliví účastníci centrálních depozitářů mohli mít přístup do ostatních vypořádacích systémů. Poskytování bankovních doplňkových služeb v rámci samostatného právního subjektu by nemělo centrálním depozitářům bránit tyto služby přijímat, především pokud jsou účastníky vypořádacího systému provozovaného jiným centrálním depozitářem. Je obzvláště důležité, aby všechna potenciální rizika vyplývající z tohoto propojení, jako je úvěrové riziko, riziko likvidity, organizační riziko a jakákoli jiná relevantní rizika pro centrální depozitáře, byla zcela omezena. V případě interoperabilního propojení je důležité, aby propojené vypořádací systémy měly shodně stanovený okamžik přijetí převodních příkazů do systému a okamžik neodvolatelnosti převodních příkazů a používaly rovnocenná pravidla týkající se okamžiku platnosti a účinnosti převodů cenných papírů a peněžních prostředků. Stejné zásady by se měly vztahovat na centrální depozitáře, kteří používají společnou infrastrukturu informačních technologií pro vypořádání.
(55)
Aby mohly příslušné orgány vykonávat účinný dohled nad činností centrálních depozitářů, měly by se na centrální depozitáře vztahovat přísné požadavky na vedení evidence. Centrální depozitáři by měli po dobu alespoň deseti let uchovávat veškerou evidenci a údaje o všech službách, které poskytují, včetně údajů o obchodech týkajících se služeb správy zajištění, jež zahrnují zpracovávání smluv o zpětném odkupu cenných papírů nebo o půjčkách cenných papírů. Centrální depozitáři budou případně muset určit společný formát, v němž zákazníci údaje o obchodech poskytují, tak aby bylo v souladu s příslušnými regulačními a prováděcími technickými normami přijatými podle tohoto nařízení možné tento požadavek na vedení evidence splnit.
(56)
V mnoha členských státech vnitrostátní právní předpisy vyžadují, aby emitenti vydávali určité druhy cenných papírů, zejména akcie, prostřednictvím vnitrostátního centrálního depozitáře. S cílem odstranit tuto překážku bránící hladkému fungování unijního trhu, pokud jde o operace následující po uzavření obchodu, a umožnit emitentům rozhodnout se pro nejefektivnější způsob správy svých cenných papírů by emitenti měli mít právo zvolit si pro vedení evidence cenných papírů a využívání služeb centrálních depozitářů jakéhokoli centrálního depozitáře usazeného v Unii. Jelikož harmonizace práva obchodních společností členských států překračuje rámec tohoto nařízení, mělo by se toto vnitrostátní právo obchodních společností nebo podobné právní předpisy, podle kterých jsou cenné papíry vydány, použít i nadále a současně by měla být přijata opatření k zajištění toho, že požadavky tohoto vnitrostátního práva obchodních společností nebo podobných právních předpisů lze při výkonu práva na výběr centrálního depozitáře splnit. Tímto vnitrostátním právem obchodních společností nebo podobnými právními předpisy, podle nichž jsou cenné papíry vydávány, se řídí vztah mezi emitentem a držiteli cenných papírů nebo třetími stranami a jejich příslušná práva a povinnosti s cennými papíry spojené, jako jsou hlasovací práva, dividendy a jiné úkony související s výkonem práv ve společnostech. Odmítnutí poskytnout služby emitentovi by mělo být přípustné pouze na základě celkového posouzení rizik nebo v případě, že daný centrální depozitář neposkytuje žádné emisní služby ve vztahu k cenným papírům vydaným podle práva obchodních společností nebo podobných právních předpisů příslušného členského státu. Příslušné orgány by měly mít k dispozici vhodná opatření k rychlému zajištění nápravy, aby mohly řešit případné bezdůvodné odmítnutí centrálního depozitáře poskytnout emitentům služby.
(57)
S ohledem na rostoucí přeshraniční držení a přeshraniční převody cenných papírů, které toto nařízení podporuje, je velmi naléhavé a důležité, aby byla stanovena jasná pravidla ohledně práva, které je rozhodné pro majetkové aspekty týkající se cenných papírů držených na účtech vedených centrálními depozitáři. Jedná se nicméně o horizontální otázku, která překračuje rámec tohoto nařízení a mohla by být vyřešena v budoucích legislativních aktech Unie.
(58)
Evropský kodex chování v oblasti clearingu a vypořádání ze dne 7. listopadu 2006 vytvořil dobrovolný rámec, který umožňuje vzájemný přístup mezi centrálními depozitáři a jinými subjekty tržní infrastruktury. Poobchodní sektor však zůstává roztříštěný podle hranic jednotlivých států, což vede ke zbytečné nákladnosti přeshraničních obchodů. Je nezbytné stanovit jednotné podmínky pro propojení mezi centrálními depozitáři a vzájemný přístup mezi centrálními depozitáři a jinými subjekty tržní infrastruktury. Aby centrální depozitáři mohli svým účastníkům nabízet přístup na jiné trhy, měli by mít právo stát se účastníkem jiného centrálního depozitáře nebo požádat jiný centrální depozitář, aby pro přístup k sobě vytvořil zvláštní funkce. Tento přístup by měl být udělován na základě spravedlivých, přiměřených a nediskriminačních podmínek a měl by být odepřen pouze v případě, že ohrožuje hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolává systémové riziko. Příslušné orgány by měly mít k dispozici vhodná opatření k rychlému zajištění nápravy, aby mohly řešit případné bezdůvodné odmítnutí centrálního depozitáře poskytnout přístup jinému centrálnímu depozitáři. Pokud propojení centrálních depozitářů vyvolávají významná rizika pro vypořádání, měla by podléhat povolení a posílenému dohledu příslušných orgánů.
(59)
Centrální depozitáři by rovněž měli mít přístup k údajům o obchodech od ústřední protistrany nebo obchodního systému a tyto subjekty tržní infrastruktury by měly mít přístup do vypořádacích systémů provozovaných centrálními depozitáři. Tento přístup může být odepřen pouze v případě, že ohrožuje hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolává systémové riziko, přičemž žádost o přístup nelze odmítnout z důvodu ztráty tržního podílu.
(60)
Příslušné orgány by měly mít k dispozici vhodná opatření k rychlému zajištění nápravy, aby mohly řešit případné bezdůvodné odmítnutí centrálního depozitáře nebo jiných subjektů tržní infrastruktury poskytnout přístup ke svým službám. Toto nařízení doplňuje ujednání mezi obchodními systémy, ústředními protistranami a centrálními depozitáři o přístupu stanovená v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 a v nařízení (EU) č. 600/2014, jež jsou nezbytná k vytvoření konkurenceschopného vnitřního trhu se službami po uzavření obchodu. Orgán ESMA a Komise by měly nadále pečlivě sledovat vývoj poobchodní infrastruktury a Komise by měla v případě potřeby zasáhnout, aby zabránila narušování hospodářské soutěže na vnitřním trhu.
(61)
Řádný obezřetnostní a podnikatelský rámec pro finanční sektor by měl spočívat na pevném režimu dohledu a sankcí. Za tímto účelem by orgány dohledu měly být vybaveny dostatečnými pravomocemi jednat a měly by mít možnost uplatňovat v reakci na protiprávní jednání systémy odrazujících sankcí. Přezkum stávajících pravomocí ukládat sankce a jejich praktického uplatňování, zaměřený na podporu sbližování sankcí v celém rámci dohledových činností, byl proveden ve sdělení Komise ze dne 8. prosince 2010 nazvaném „Posílení sankčních režimů v odvětví finančních služeb“.
(62)
Proto by v zájmu zajištění účinného dodržování požadavků tohoto nařízení ze strany centrálních depozitářů, úvěrových institucí určených za zúčtovatele, členů jejich vedoucích orgánů a dalších osob, které skutečně řídí jejich činnost, a jakýchkoli jiných osob měly být příslušné orgány schopny ukládat správní sankce a jiná opatření, které jsou účinné, přiměřené a odrazující.
(63)
Aby byla zajištěna odrazující povaha a důsledné uplatňování sankcí napříč členskými státy, mělo by toto nařízení stanovit seznam hlavních správní sankcí a jiných opatření, jež mají mít příslušné orgány k dispozici, pravomoc ukládat tyto sankce a jiná opatření všem fyzickým a právnickým osobám odpovědným za porušení předpisů, seznam základních kritérií pro stanovení stupně a druhu těchto sankcí nebo jiných opatření a výši správních pokut. Správní pokuty by měly zohledňovat faktory, jako jsou zjištěné finanční výhody plynoucí z porušení předpisů, závažnost a trvání porušení předpisů a různé přitěžující nebo polehčující okolnosti, a měly by mít odrazující účinek a případně zahrnovat zmírnění sankce v případě spolupráce s příslušným orgánem. Přijetí a zveřejnění sankcí by mělo respektovat základní práva stanovená v Listině základních práv Evropské unie (dále jen „Listina“), a to zejména právo na respektování soukromého a rodinného života (článek 7), právo na ochranu osobních údajů (článek 8) a právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces (článek 47).
(64)
Za účelem odhalování možného porušování pravidel by měly být zavedeny účinné mechanismy motivující k hlášení potenciálních nebo skutečných případů porušení tohoto nařízení příslušným orgánům. Tyto mechanismy by měly zahrnovat přiměřená ochranná opatření pro osoby, které potenciální nebo skutečné případy porušení tohoto nařízení oznámí, i osoby obviněné z porušení předpisů. Je třeba zavést vhodné postupy, aby bylo dodrženo právo obviněného na ochranu osobních údajů, na obhajobu a právo být vyslechnut před přijetím konečného rozhodnutí, které se ho týká, jakož i právo využít proti jakémukoliv rozhodnutí nebo opatření, které se ho týká, účinné prostředky nápravy před soudem.
(65)
Tímto nařízením by neměla být dotčena žádná ustanovení právních předpisů členských států týkající se trestních sankcí.
(66)
Zpracovávání osobních údajů prováděné členskými státy podle tohoto nařízení se řídí směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (18). Každá výměna nebo předání osobních údajů příslušnými orgány členských států by měly probíhat v souladu s pravidly o předávání osobních údajů stanovenými ve směrnici 95/46/ES. Zpracování osobních údajů prováděné podle tohoto nařízení orgánem ESMA se řídí nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (19). Každá výměna nebo předání osobních údajů orgánem ESMA by měly probíhat v souladu s pravidly o předávání osobních údajů stanovenými v nařízení (ES) č. 45/2001.
(67)
Toto nařízení respektuje základní práva a je v souladu se zásadami uznanými zejména Listinou, především právo na respektování soukromého a rodinného života, právo na ochranu osobních údajů, právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces, právo nebýt stíhán nebo potrestán dvakrát za stejný čin a zásadu svobody podnikání, a musí být uplatňováno v souladu s těmito právy a zásadami.
(68)
Orgán ESMA by měl hrát klíčovou roli při uplatňování tohoto nařízení tím, že bude zajišťovat jednotné uplatňování pravidel Unie příslušnými vnitrostátními orgány a urovnávat spory mezi nimi.
(69)
Orgán ESMA by měl Komisi předkládat výroční zprávy, v nichž se posuzují trendy a potenciální rizika na trzích, na které se vztahuje toto nařízení. Tyto zprávy by měly obsahovat alespoň posouzení efektivnosti vypořádání, internalizovaného vypořádání, přeshraničního poskytování služeb, důvodů pro odmítnutí přístupových práv a dále posouzení jakýchkoli jiných faktických překážek hospodářské soutěže v oboru poobchodních finančních služeb, včetně případných překážek vyplývajících z nevhodného používání licenčního režimu, vhodnosti sankcí za selhání vypořádání, a zejména pak potřeby větší flexibility ve vztahu k sankcím za selhání vypořádání v souvislosti s nelikvidními finančními nástroji a uplatňováním pravidel členských států týkajících se občanskoprávní odpovědnosti za ztráty způsobené centrálními depozitáři, jakož i posouzení podmínek týkajících se poskytování bankovních doplňkových služeb, požadavků na ochranu cenných papírů účastníků a jejich zákazníků a režimu sankcí, a v případě potřeby mohou obsahovat doporučení ohledně preventivních nebo nápravných opatření. Orgán ESMA by měl rovněž ve vhodném časovém rámci a v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010 provádět srovnávací hodnocení zahrnující činnosti příslušných orgánů podle tohoto nařízení. S ohledem na systémový význam centrálních depozitářů a na skutečnost, že jsou vůbec poprvé regulovány na úrovni Unie, je vhodné stanovit požadavek, že by se tato srovnávací hodnocení měla prvotně provádět každé tři roky alespoň ve vztahu k dohledu nad centrálními depozitáři, kteří využívají svobody poskytování služeb nebo se účastní interoperabilního propojení.
(70)
Vzhledem k vysoce odborným znalostem, jimiž orgán ESMA disponuje v oblasti cenných papírů a trhů s cennými papíry, by bylo efektivní a vhodné pověřit ho vypracováním návrhů regulačních a prováděcích technických norem, které se nebudou týkat strategických rozhodnutí, a jejich předložením Komisi. Je-li tak stanoveno, měl by orgán ESMA rovněž úzce spolupracovat s členy ESCB a s orgánem EBA.
(71)
V souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010 a články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010 by měla být Komisi svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy týkající se konkrétních prvků opatření k zajištění disciplíny při vypořádání, podávání zpráv o internalizovaném vypořádání, informací a jiných prvků, které mají centrální depozitáři uvést ve své žádosti o povolení, podmínek, za nichž mohou příslušné orgány pro centrální depozitáře schválit jejich účast na kapitálu určitých právnických osob, informací, které si mají různé orgány vzájemně předávat v rámci dohledu nad centrálními depozitáři, informací, které musí žádající centrální depozitář ve své žádosti o uznání poskytnout orgánu ESMA, prvků organizace řízení a správy centrálních depozitářů, podrobností evidence, již centrální depozitáři vedou, rizik, která musí zohlednit centrální depozitáři při provádění celkového posouzení rizik a příslušné orgány při posuzování důvodů pro odmítnutí žádosti o přístup, prvků postupu pro přístup účastníků a emitentů k centrálním depozitářům, přístupu mezi centrálními depozitáři navzájem a mezi centrálními depozitáři a dalšími subjekty tržní infrastruktury, konkrétních prvků opatření, která mají centrální depozitáři přijmout pro zachování celistvosti emise, snížení operačního a investičního rizika a rizik vyplývajících z propojení s jinými centrálními depozitáři, upřesnění kapitálových požadavků na centrální depozitáře, upřesnění žádosti o povolení poskytovat bankovní doplňkové služby, dodatečných kapitálových požadavků a obezřetnostních požadavků k úvěrovému riziku a riziku likvidity pro centrální depozitáře a určené úvěrové instituce, které mají povolení poskytovat bankovní doplňkové služby.
(72)
Komisi by rovněž měla být svěřena pravomoc přijímat prováděcí technické normy formou prováděcích aktů podle článku 291 Smlouvy o fungování EU a v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010, pokud jde o standardní formuláře a vzory pro podávání zpráv o internalizovaném vypořádání, žádosti o povolení podávané centrálními depozitáři, poskytování informací mezi různými příslušnými orgány pro účely dohledu nad centrálními depozitáři, příslušná ujednání o spolupráci mezi orgány domovského a hostitelského členského státu, formát evidence vedené centrálními depozitáři, postupy v případech, kdy je účastníkovi nebo emitentovi odepřen přístup k centrálnímu depozitáři, kdy je odepřen přístup centrálním depozitářům mezi sebou nebo mezi depozitáři a jinými subjekty tržní infrastruktury, konzultace s různými orgány před vydáním povolení zúčtovateli.
(73)
Za účelem dosažení cílů stanovených tímto nařízením by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o bližší vymezení některých definic, kritéria pro výpočet výše peněžitých sankcí pro účastníky, kteří způsobili selhání vypořádání, a kritéria, podle nichž by měla být činnost centrálního depozitáře v hostitelském členském státě považována za činnost podstatného významu pro daný členský stát. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(74)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by Komisi měly být svěřeny prováděcí pravomoci k přijímání rozhodnutí o posouzení pravidel třetích zemí pro účely uznávání centrálních depozitářů ze třetích zemí. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (20).
(75)
Při posuzování příslušných pravidel třetích zemí by měl být uplatněn přiměřený přístup orientovaný na výsledky, který se zaměří na dodržování příslušných pravidel Unie a případně mezinárodních norem. V případě, že neexistují žádné podstatné rozdíly, které by měly předvídatelné nepříznivé účinky na trhy Unie, je rovněž možné udělit podmíněné nebo předběžné uznání.
(76)
Jelikož cíle tohoto nařízení, tedy stanovení jednotných požadavků pro vypořádání, jakož i pro centrální depozitáře, nemůže být uspokojivě dosaženo členskými státy, ale spíše jich z důvodu rozsahu opatření může být lépe dosaženo na úrovni Unie, smí Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(77)
Je nezbytné změnit směrnici 98/26/ES a uvést ji do souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2010/78/EU (21), na jejímž základě se určené vypořádací systémy již neoznamují Komisi, nýbrž orgánu ESMA.
(78)
Vzhledem k tomu, že toto nařízení harmonizuje na úrovni Unie opatření, která mají předcházet selhání vypořádání a tato selhání řešit, a má u těchto opatření širší oblast působnosti než nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2012 (22), je nutné zrušit článek 15 uvedeného nařízení.
(79)
Na centrální depozitáře by se neměly použít směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014, pokud poskytují služby, které jsou výslovně uvedeny v tomto nařízení. Aby však bylo zajištěno, že se směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014 vztahují na všechny subjekty poskytující investiční služby a vykonávající investiční činnosti, a aby se zabránilo narušení hospodářské soutěže mezi různými druhy poskytovatelů těchto služeb, je nezbytné vyžadovat, aby se na centrální depozitáře, kteří v rámci svých doplňkových služeb poskytují investiční služby a vykonávají investiční činnosti, vztahovaly požadavky směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014.
(80)
Uplatňování požadavků na povolování a uznávání podle tohoto nařízení by mělo být odloženo, aby centrální depozitáři usazení v Unii nebo ve třetích zemích měly dostatek času požádat o povolení a uznání svých činností podle tohoto nařízení. Dokud nebude podle tohoto nařízení rozhodnuto o povolení nebo uznání centrálního depozitáře a jeho činností, včetně propojení centrálních depozitářů, by se měla nadále použít příslušná vnitrostátní pravidla pro povolování a uznávání centrálních depozitářů.
(81)
Rovněž je nezbytné odložit uplatňování požadavků na zajištění disciplíny při vypořádání a požadavků na oznamovací povinnosti internalizátorů vypořádání do doby, než budou přijaty všechny nezbytné akty v přenesené pravomoci a prováděcí akty, které dále vymezují tyto zavedené požadavky, a požadavků na evidenci některých převoditelných cenných papírů formou zápisu do příslušné evidence a vypořádání závazků ve vypořádacích systémech nejpozději druhý obchodní den po uzavření obchodu, aby účastníci trhu, kteří drží cenné papíry v listinné podobě nebo uplatňují delší vypořádací lhůty, měli dostatek času k dosažení souladu s těmito požadavky,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví jednotné požadavky pro vypořádání obchodů s finančními nástroji v Unii a pravidla organizace a chování centrálních depozitářů cenných papírů na podporu bezpečného, efektivního a hladkého vypořádání.
2. Není-li stanoveno v tomto nařízení jinak, vztahuje se toto nařízení na vypořádání obchodů se všemi finančními nástroji a veškerou činnost centrálních depozitářů cenných papírů.
3. Tímto nařízením nejsou dotčena ustanovení právních předpisů Unie týkajících se konkrétních finančních nástrojů, především směrnice 2003/87/ES.
4. Články 10 až 20, 22 až 24 a 27, čl. 28 odst. 6, čl. 30 odst. 4 a články 46 a 47, ustanovení hlavy IV a požadavky na podávání zpráv příslušným orgánům nebo dotčeným orgánům nebo na dodržování jejich příkazů podle tohoto nařízení se nevztahují na členy ESCB, jiné vnitrostátní subjekty členských států plnící podobné funkce nebo jiné veřejné subjekty pověřené správou veřejného dluhu v Unii nebo do této správy zasahující, a to ve vztahu ke kterémukoli centrálnímu depozitáři, který je výše uvedenými subjekty přímo řízen v rámci odpovědnosti téhož vedoucího orgánu, jenž má přístup k finančním prostředkům těchto subjektů a není samostatným subjektem.
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„centrálním depozitářem cenných papírů“ (dále jen „centrální depozitář“) právnická osoba, která provozuje systém pro vypořádání obchodů s cennými papíry uvedený v oddíle A bodě 3 přílohy, a poskytuje alespoň jednu další základní službu uvedenou v oddíle A přílohy;
2)
„centrálním depozitářem ze třetí země“ právní subjekt usazený ve třetí zemi, který poskytuje služby podobné základním službám uvedeným v oddíle A bodě 3 přílohy a alespoň jednu další základní službu uvedenou v oddíle A přílohy;
3)
„imobilizací“ úkon soustředění listinných cenných papírů u centrálního depozitáře způsobem, který umožní provedení následných převodů zápisem do příslušné evidence;
4)
„zaknihovanou podobou“ skutečnost, že některé finanční nástroje existují pouze ve formě zápisů v příslušné evidenci;
5)
„hostitelským centrálním depozitářem“ centrální depozitář, který obdrží od jiného centrálního depozitáře přístup k jeho službám prostřednictvím propojení centrálních depozitářů;
6)
„žádajícím centrálním depozitářem“ centrální depozitář, který žádá o přístup ke službám jiného centrálního depozitáře prostřednictvím propojení centrálních depozitářů;
7)
„vypořádáním“ dokončení obchodu s cennými papíry, ať je uzavřen kdekoliv, jehož cílem je splnění závazků stran obchodu převodem peněžních prostředků nebo cenných papírů nebo obojího;
8)
„finančními nástroji“ nebo „cennými papíry“ finanční nástroje ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2014/65/EU;
9)
„převodním příkazem“ převodní příkaz ve smyslu čl. 2 písm. i) druhé odrážky směrnice 98/26/ES;
10)
„systémem vypořádání obchodů s cennými papíry“ (dále jen „vypořádací systém“) systém ve smyslu čl. 2 písm. a) první, druhé a třetí odrážky směrnice 98/26/ES, který není provozován ústřední protistranou a jehož činnost spočívá v provádění převodních příkazů;
11)
„internalizátorem vypořádání“ podnik, včetně podniků povolených v souladu se směrnicí 2013/36/EU nebo směrnicí 2014/65/EU, která provádí převodní příkazy jménem zákazníků nebo na vlastní účet jinak než prostřednictvím vypořádacího systému;
12)
„určeným dnem vypořádání“ den, který je zadán do vypořádacího systému jako den vypořádání a na němž se strany obchodu s cennými papíry dohodnou jako na dni, kdy má k vypořádání dojít;
13)
„vypořádací lhůtou“ období mezi dnem uzavření obchodu a určeným dnem vypořádání;
14)
„obchodním dnem“ obchodní den ve smyslu čl. 2 písm. n) směrnice 98/26/ES;
15)
„selháním vypořádání“ neuskutečnění vypořádání nebo částečné vypořádání obchodu s cennými papíry k určenému dni vypořádání v důsledku nedodání cenných papírů nebo peněžních prostředků a bez ohledu na důvod;
16)
„ústřední protistranou“ ústřední protistrana ve smyslu čl. 2 bodu 1 nařízení (EU) č. 648/2012;
17)
„příslušným orgánem“ orgán, který každý členský stát určí v souladu s článkem 11, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak;
18)
„dotčeným orgánem“ orgán uvedený v článku 12;
19)
„účastníkem“ účastník vypořádacího systému ve smyslu čl. 2 písm. f) směrnice 98/26/ES;
20)
„účastí“ účast ve smyslu první věty článku 2 bodu 2 směrnice 2013/34/EU nebo přímé či nepřímé držení nejméně 20 % hlasovacích práv nebo základního kapitálu podniku;
21)
„kontrolou“ vztah mezi dvěma podniky popsaný v článku 22 směrnice 2013/34/EU;
22)
„dceřiným podnikem“ dceřiný podnik ve smyslu čl. 2 bodu 10 a článku 22 směrnice 2013/34/EU;
23)
„domovským členským státem“ členský stát, v němž je centrální depozitář usazen;
24)
„hostitelským členským státem“ členský stát jiný než domovský členský stát, v němž má centrální depozitář pobočku nebo poskytuje služby centrálního depozitáře;
25)
„pobočkou“ provozovna, která není ústředím centrálního depozitáře, je jeho součástí, nemá právní subjektivitu a poskytuje služby centrálního depozitáře, pro něž centrální depozitář získal povolení;
26)
„selháním“, pokud jde o účastníka, situace, kdy je proti účastníkovi zahájeno úpadkové řízení ve smyslu čl. 2 písm. j) směrnice 98/26/ES;
27)
„dodáním proti zaplacení“ mechanismus vypořádání obchodů s cennými papíry, který spojuje převod cenných papírů s převodem peněžních prostředků tak, že k dodání cenných papírů dojde pouze v případě, že dojde k odpovídajícímu převodu peněžních prostředků, a naopak;
28)
„účtem cenných papírů“ účet, na který lze připsat nebo z kterého lze odepsat cenné papíry;
29)
„propojením centrálních depozitářů“ ujednání mezi centrálními depozitáři, na jehož základě se jeden centrální depozitář stává účastníkem ve vypořádacím systému jiného centrálního depozitáře s cílem usnadnit převod cenných papírů od účastníků druhého centrálního depozitáře účastníkům prvního centrálního depozitáře, nebo ujednání, na jehož základě má centrální depozitář nepřímo přes prostředníka přístup k druhému centrálnímu depozitáři. Mezi propojení centrálních depozitářů patří standardní propojení, nadstandardní propojení, nepřímé propojení a interoperabilní propojení;
30)
„standardním propojením“ propojení centrálních depozitářů, na jehož základě se jeden centrální depozitář stává účastníkem vypořádacího systému jiného centrálního depozitáře za stejných podmínek, jaké platí pro kteréhokoli jiného účastníka vypořádacího systému provozovaného druhým centrálním depozitářem;
31)
„nadstandardním propojením“ propojení centrálních depozitářů, na jehož základě jsou jednomu centrálnímu depozitáři, který se stává účastníkem vypořádacího systému jiného centrálního depozitáře, poskytovány další zvláštní služby vedle služeb, jež tento jiný centrální depozitář běžně poskytuje účastníkům vypořádacího systému;
32)
„nepřímým propojením“ ujednání mezi centrálním depozitářem a třetí osobou, která není centrálním depozitářem a je účastníkem vypořádacího systému jiného centrálního depozitáře. Toto propojení zřizuje centrální depozitář s cílem usnadnit převod cenných papírů od účastníků jiného centrálního depozitáře svým účastníkům;
33)
„interoperabilním propojením“ propojení centrálních depozitářů, v jehož rámci se centrální depozitáři dohodnou na zavedení společných technických řešení pro vypořádání do vypořádacích systémů, které provozují;
34)
„mezinárodními postupy a normami pro otevřenou komunikaci“ mezinárodně uznávané normy pro komunikační postupy, jako například standardizované formáty zpráv a znázornění dat, které jsou kterémukoli zájemci k dispozici na spravedlivém, otevřeném a nediskriminačním základě;
35)
„převoditelnými cennými papíry“ převoditelné cenné papíry ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 44 směrnice 2014/65/EU;
36)
„akciemi“ cenné papíry uvedené v čl. 4 odst. 1 bodu 44 písm. a) směrnice 2014/65/EU;
37)
„nástroji peněžního trhu“ nástroje peněžního trhu ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 17 směrnice 2014/65/EU;
38)
„podílovými jednotkami subjektů kolektivního investování“ podílové jednotky subjektů kolektivního investování ve smyslu oddílu C bodu 3 přílohy I směrnice 2014/65/EU;
39)
„povolenkami na emise“ nástroje ve smyslu části C bodu 11 přílohy I směrnice 2014/65/EU, kromě derivátů povolenek na emise;
40)
„regulovaným trhem“ regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 21 směrnice 2014/65/EU;
41)
„mnohostranným obchodním systémem“ mnohostranný obchodní systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 22 směrnice 2014/65/EU;
42)
„obchodním systémem“ obchodní systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 24 směrnice 2014/65/EU;
43)
„zúčtovatelem“ zúčtovatel ve smyslu čl. 2 písm. d) směrnice 98/26/ES;
44)
„trhem pro růst malých a středních podniků“ trh pro růst malých a středních podniků ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 12 směrnice 2014/65/EU;
45)
„vedoucím orgánem“ orgán nebo orgány centrálního depozitáře určené v souladu s vnitrostátním právem, které jsou oprávněny stanovovat strategii, cíle a celkové směřování centrálního depozitáře a které dozorují a sledují rozhodování osob ve vedení centrálního depozitáře. Členy vedoucího orgánu jsou osoby, které skutečně řídí činnost centrálního depozitáře.
V případě, že vedoucí orgán zahrnuje v souladu s vnitrostátním právem různé orgány se zvláštními funkcemi, požadavky tohoto nařízení se vztahují pouze na ty členy vedoucího orgánu, kteří jsou na základě vnitrostátního práva pověřeni příslušnými pravomocemi;
46)
„vrcholným vedením“ fyzické osoby, které v rámci centrálního depozitáře zastávají výkonné funkce a jsou vůči vedoucímu orgánu odpovědné a postižitelné za každodenní řízení daného centrálního depozitáře.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 67, pokud jde o opatření k dalšímu upřesnění nebankovních doplňkových služeb uvedených v oddíle B bodech 1 až 4 přílohy a bankovních doplňkových služeb uvedených v oddíle C přílohy.
HLAVA II
VYPOŘÁDÁNÍ OBCHODŮ S CENNÝMI PAPÍRY
KAPITOLA I
Forma zápisu do příslušné evidence cenných papírů
Článek 3
Forma zápisu do příslušné evidence cenných papírů
1. Aniž je dotčen odstavec 2, každý emitent usazený v Unii, jenž vydává nebo vydal převoditelné cenné papíry, které jsou přijaty k obchodování nebo obchodovány v obchodních systémech, zajistí, aby tyto cenné papíry byly evidovány formou zápisu do příslušné evidence prostřednictvím imobilizace nebo formou přímé emise v zaknihované podobě.
2. Pokud se obchod s převoditelnými cennými papíry uskutečňuje v obchodním systému, evidují se příslušné cenné papíry formou zápisu do příslušné evidence centrálního depozitáře nejpozději v určený den vypořádání, pokud tak nebylo učiněno již dříve.
Jsou-li převoditelné cenné papíry převáděny v návaznosti na dohodu o finančním zajištění vymezenou v čl. 2 odst. 1 písm. a) směrnice 2002/47/ES, jsou evidovány formou zápisu do příslušné evidence centrálního depozitáře před určeným dnem vypořádání nebo v určený den vypořádání, pokud tak nebylo učiněno již dříve.
Článek 4
Prosazování pravidel
1. Orgány členského státu, ve kterém je emitent vydávající cenné papíry usazen, zajišťují uplatňování čl. 3 odst. 1.
2. Orgány příslušné pro dohled nad obchodními systémy, včetně příslušných orgánů určených v souladu s čl. 21 odst. 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES (23), zajistí uplatňování čl. 3 odst. 2 prvního pododstavce tohoto nařízení, pokud jsou cenné papíry uvedené v čl. 3 odst. 1 tohoto nařízení obchodovány v obchodních systémech.
3. Orgány členských států odpovědné za uplatňování směrnice 2002/47/ES zajistí, že bude uplatňován čl. 3 odst. 2 druhého pododstavce tohoto nařízení, pokud jsou cenné papíry uvedené v čl. 3 odst. 1 tohoto nařízení převáděny v návaznosti na dohodu o finančním zajištění vymezenou v čl. 2 odst. 1 písm. a) směrnice 2002/47/ES.
KAPITOLA II
Vypořádací lhůty
Článek 5
Určený den vypořádání
1. Účastník vypořádacího systému, který na vlastní účet nebo jménem třetí strany v daném systému vypořádává obchody s převoditelnými cennými papíry, nástroji peněžního trhu, podílovými jednotkami subjektů kolektivního investování a povolenkami na emise, vypořádá tyto obchody k určenému dni vypořádání.
2. Pokud jde o obchody s převoditelnými cennými papíry uvedenými v odstavci 1, které jsou prováděny v obchodních systémech, je určeným dnem vypořádání nejpozději druhý obchodní den po uzavření obchodu. Tento požadavek se nevztahuje na obchody, které jsou vyjednány podle soukromého práva, ale provádějí se v obchodních systémech, na obchody, které se provádějí na dvoustranné bázi, ale oznamují se obchodnímu systému, ani na první obchod, při němž dotčené převoditelné cenné papíry podléhají prvotnímu nahrazení listinných cenných papírů zápisem do příslušné evidence podle čl. 3 odst. 2.
3. Příslušné orgány zajišťují uplatňování odstavce 1.
Orgány příslušné pro dohled nad obchodními systémy zajišťují uplatňování odstavce 2.
KAPITOLA III
Disciplína při vypořádání
Článek 6
Opatření k prevenci selhání vypořádání
1. Obchodní systémy zavedou postupy, které umožní potvrzení příslušných údajů o obchodu s finančními nástroji uvedenými v čl. 5 odst. 1 v den, kdy byl obchod proveden.
2. Bez ohledu na požadavek uvedený v odstavci 1 přijmou investiční podniky povolené podle článku 5 směrnice 2014/65/EU ve vhodných případech opatření k omezení počtu případů selhání vypořádání.
Tato opatření zahrnují alespoň ujednání mezi investičním podnikem a jeho profesionálními zákazníky podle přílohy II směrnice 2014/65/EU k zajištění okamžitého oznámení o přidělení cenných papírů k obchodu, potvrzení o tomto přidělení a potvrzení o schválení nebo zamítnutí podmínek obchodu s dostatečným předstihem před určeným dnem vypořádání.
Orgán ESMA vydá v úzké spolupráci s členy ESCB v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1095/2010 obecné pokyny týkající se standardizovaných postupů a protokolů pro podávání zpráv, které mají být použity pro splnění požadavku uvedeného v druhém pododstavci tohoto odstavce.
3. U každého vypořádacího systému, který provozuje, zavede centrální depozitář postupy, které usnadní vypořádání obchodů s finančními nástroji uvedenými v čl. 5 odst. 1 v určený den vypořádání s minimální expozicí jeho účastníků vůči riziku protistrany a riziku likvidity a s nízkou mírou selhání vypořádání. Centrální depozitář podporuje včasné vypořádání k určenému dni vypořádání prostřednictvím vhodných mechanismů.
4. U každého vypořádacího systému, který provozuje, zavede centrální depozitář podpůrná a motivační opatření pro včasné vypořádání obchodů ze strany svých účastníků. Centrální depozitáři od účastníků vyžadují, aby své obchody vypořádali k určenému dni vypořádání.
5. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění opatření, která mají investiční podniky přijmout v souladu s odst. 2 prvním pododstavcem, postupů usnadňujících vypořádání podle odstavce 3 a podrobností týkajících se podpůrných a stimulačních opatření pro včasné vypořádání obchodů podle odstavce 4.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 7
Opatření k řešení selhání vypořádání
1. Centrální depozitář u každého vypořádacího systému, který provozuje, zavede systém pro sledování případů selhání vypořádání obchodů s finančními nástroji uvedenými v čl. 5 odst. 1. Pravidelně předkládá zprávy příslušnému orgánu a dotčeným orgánům, pokud jde o počet a podrobnosti případů selhání vypořádání a další důležité informace, včetně opatření, která centrální depozitáři a jejich účastníci zamýšlejí přijmout ke zvýšení efektivnosti vypořádání. Tyto zprávy zveřejňují centrální depozitáři jednou ročně v souhrnné a anonymní podobě. Příslušné orgány sdílejí veškeré důležité informace o případech selhání vypořádání s orgánem ESMA.
2. Centrální depozitář u každého vypořádacího systému, který provozuje, zavede postupy, jež usnadní vypořádání obchodů s finančními nástroji uvedenými v čl. 5 odst. 1, jež nejsou vypořádány v určený den vypořádání. Tyto postupy stanoví mechanismus sankcí, který bude sloužit jako účinný prostředek k odrazení účastníků, kteří způsobí selhání vypořádání.
Před zavedením postupů podle prvního pododstavce konzultuje centrální depozitář příslušné obchodní systémy a centrální protistrany, ve vztahu k nimž služby vypořádání poskytuje.
Mechanismus sankcí uvedený v prvním pododstavci zahrnuje peněžité sankce pro účastníky, kteří způsobí selhání vypořádání (dále jen „účastníci způsobující selhání vypořádání“). Peněžité sankce se vypočítávají za každý obchodní den, kdy obchod není vypořádán, od určeného dne vypořádání do ukončení postupu náhradní koupě podle odstavce 3, nejpozději však do skutečného dne vypořádání. Peněžité sankce nesmějí být nastaveny jako zdroj příjmů pro centrálního depozitáře.
3. Aniž je dotčen mechanismus sankcí uvedený v odstavci 2 a právo na dvoustranné zrušení obchodu, v případě, že účastník způsobující selhání vypořádání nedodá finanční nástroje uvedené v čl. 5 odst. 1 přijímajícímu účastníku nejpozději do čtyř obchodních dnů od určeného dne vypořádání (dále jen „prodloužená lhůta“), zahájí se postup náhradní koupě, při němž jsou dané nástroje v přiměřené lhůtě poskytnuty pro vypořádání a dodány přijímajícímu účastníku.
Pokud se obchod týká finančního nástroje obchodovaného na trhu pro růst malých a středních podniků, činí prodloužená lhůta patnáct dní, ledaže se daný trh pro růst malých a středních podniků rozhodne uplatňovat kratší lhůtu.
4. Použijí se tyto výjimky z požadavku uvedeného v odstavci 3:
a)
na základě druhu aktiva a likvidity dotčeného finančního nástroje může být prodloužená lhůta namísto čtyř obchodních dní nastavena na nejvýše sedm obchodních dní, pokud by kratší prodloužená lhůta ovlivnila hladké a řádné fungování dotyčných finančních trhů;
b)
v případě operací složených z několika obchodů včetně smluv o zpětném odkupu cenných papírů nebo o půjčkách cenných papírů se postup náhradní koupě podle odstavce 3 nepoužije, pokud je lhůta pro tyto operace dostatečně krátká a postup náhradní koupě je v důsledku toho neefektivní.
5. Aniž je dotčen odstavec 7, výjimky uvedené v odstavci 4 se nepoužijí ve vztahu k obchodům s akciemi, jejichž clearing provádí ústřední protistrana.
6. Aniž je dotčen mechanismus sankcí uvedený v odstavci 2, je-li cena akcií dohodnutá v okamžiku uzavření obchodu vyšší než cena zaplacená za provedení náhradní koupě, účastník způsobující selhání vypořádání uhradí příslušný rozdíl přijímajícímu účastníkovi nejpozději druhý obchodní den po dodání finančních nástrojů v návaznosti na náhradní koupi.
7. Pokud se náhradní koupě neuskuteční nebo není možná, přijímající účastník se může rozhodnout nechat si vyplatit peněžitou náhradu, nebo odložit provedení náhradní koupě na vhodnější pozdější dobu („doba odkladu“). Nejsou-li příslušné finanční nástroje přijímajícímu účastníkovi dodány po uplynutí doby odkladu, vyplatí se peněžitá náhrada.
Uvedená peněžitá náhrada se přijímajícímu účastníkovi vyplatí nejpozději druhý obchodní den po uplynutí lhůty pro provedení náhradní koupi podle odstavce 3 nebo doby odkladu, pokud se účastník pro ni rozhodne.
8. Účastník způsobující selhání vypořádání nahradí subjektu, který provádí náhradní koupi, veškeré částky zaplacené v souladu s odstavci 3, 4 a 5, včetně případných prováděcích poplatků vyplývajících z náhradní koupě. Tyto poplatky musejí být účastníkům jasně sděleny.
9. Centrální depozitáři, ústřední protistrany a obchodní systémy zavedou postupy, které jim umožní po konzultaci s příslušnými orgány pozastavit účast účastníka, který soustavně a systematicky nedodává finanční nástroje uvedené v čl. 5 odst. 1 k určenému dni vypořádání, a zveřejnit jeho totožnost poté, co daný účastník dostane příležitost k vyjádření svého stanoviska, a to za předpokladu, že příslušné orgány pro centrálního depozitáře, ústředních protistran a obchodních systémů a příslušné orgány daného účastníka byly řádně informovány. Kromě konzultací před případným pozastavením účasti oznámí centrální depozitáři, ústřední protistrany a obchodní systémy neprodleně příslušným orgánům pozastavení účasti účastníka. Příslušné orgány okamžitě informují dotčené orgány o pozastavení účasti účastníka.
Zveřejněné informace o pozastavení účasti nesmějí obsahovat osobní údaje ve smyslu čl. 2 písm. a) směrnice 95/46/ES.
10. Odstavce 2 až 9 se použijí na všechny obchody s finančními nástroji uvedenými v čl. 5 odst. 1, které jsou přijaty k obchodování v obchodním systému, obchodovány v obchodním systému nebo jejichž clearing provádí ústřední protistrana, a to takto:
a)
v případě obchodů, jejichž clearing provádí ústřední protistrana, provádí ústřední protistrana náhradní koupi podle odstavců 3 až 8;
b)
v případě obchodů, jejichž clearing neprovádí ústřední protistrana, ale prováděných v obchodním systému, zahrne obchodní systém do svých vnitřních pravidel povinnost členů a účastníků uplatňovat opatření uvedená v odstavcích 3 až 8;
c)
v případě všech ostatních obchodů, které nejsou uvedeny v písmenech a) a b) tohoto pododstavce, zahrnou centrální depozitáři do svých vnitřních pravidel povinnost účastníků podrobit se opatřením uvedeným v odstavcích 3 až 8.
Centrální depozitář poskytne ústředním protistranám a obchodním systémům nezbytné informace o vypořádání, aby mohly plnit své povinnosti podle tohoto odstavce.
Aniž jsou dotčena písmena a), b) a c) prvního pododstavce, mohou centrální depozitáři sledovat provádění náhradních koupí podle uvedených písmen, pokud jde o vícenásobné příkazy k vypořádání týkající se týchž finančních nástrojů a se stejnou lhůtou pro provedení, s cílem minimalizovat počet náhradních koupí, které se mají provést, a tím i dopad na ceny příslušných finančních nástrojů.
11. Odstavce 2 až 9 se nepoužijí na účastníky způsobující selhání vypořádání, kteří jsou ústředními protistranami.
12. Odstavce 2 až 9 se nepoužijí, pokud bylo vůči účastníkovi způsobujícímu selhání vypořádání zahájeno úpadkové řízení.
13. Tento článek se nepoužije, pokud se hlavní obchodní systém pro obchodování s akciemi nachází v třetí zemi. Kde se hlavní obchodní systém pro obchodování s akciemi nachází, se určí v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 236/2012.
14. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 67, kterými v závislosti na likviditě finančního nástroje podle druhu aktiv a druhu obchodu upřesní parametry pro výpočet odrazující a přiměřené výše peněžitých pokut uvedených v odst. 2 třetím pododstavci, jež zajistí vysokou úroveň disciplíny při vypořádání a hladké a řádné fungování dotyčných finančních trhů.
15. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
systému sledování případů selhání vypořádání a podávání zpráv o těchto případech podle odstavce 1;
b)
postupů pro výběr a přerozdělení peněžitých pokut a případných jiných výnosů z těchto pokut v souladu s odstavcem 2;
c)
podrobností o fungování vhodného postupu náhradní koupě podle odstavců 3 až 8, včetně vhodných lhůt pro dodání finančních nástrojů v návaznosti na postup náhradní koupě podle odstavce 3. Tyto lhůty musí být stanoveny s přihlédnutím k druhu aktiva a likviditě finančních nástrojů;
d)
okolností, za nichž je možné v závislosti na druhu aktiva a likviditě finančních nástrojů nastavit delší trvání prodloužené lhůty v souladu s podmínkami uvedenými v odst. 4 písm. a) a s přihlédnutím ke kritériím pro posuzování likvidity podle čl. 2 odst. 1 bodu 17 nařízení (EU) č. 600/2014;
e)
druhu operací a jejich lhůt podle odst. 4 písm. b), v jejichž důsledku je náhradní koupě neefektivní;
f)
metodiky výpočtu peněžité náhrady podle odstavce 7;
g)
podmínek, za nichž se má za to, že účastník soustavně a systematicky nedodává finanční nástroje uvedené v odstavci 9, a
h)
nezbytných informací o vypořádání podle odst. 10 druhého pododstavce.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 8
Prosazování pravidel
1. Příslušný orgán pro centrálního depozitáře provozujícího vypořádací systém, dotčené orgány odpovědné za dohled nad dotyčným vypořádacím systémem a orgány příslušné pro dohled nad obchodními systémy, investičními podniky a ústředními protistranami jsou příslušné pro zajištění uplatňování článků 6 a 7 ze strany institucí, které podléhají jejich dohledu, a pro sledování uložených sankcí. V případě potřeby příslušné orgány úzce spolupracují. Členské státy uvědomí orgán ESMA o určených příslušných orgánech, jež jsou součástí struktury dohledu na vnitrostátní úrovni.
2. Za účelem zajištění jednotných, účinných a efektivních postupů dohledu v Unii v souvislosti s články 6 a 7 tohoto nařízení může orgán ESMA v úzké spolupráci s členy ESCB vydávat obecné pokyny v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1095/2010.
3. Porušením pravidel podle této hlavy není dotčena platnost soukromoprávní smlouvy o finančních nástrojích ani možnost stran vymáhat ustanovení soukromoprávní smlouvy o finančních nástrojích.
KAPITOLA IV
Internalizované vypořádání
Článek 9
Internalizátoři vypořádání
1. Internalizátoři vypořádání podávají příslušným orgánům v místě jejich usazení čtvrtletní zprávy o celkovém objemu a hodnotě všech obchodů s cennými papíry, které vypořádají mimo vypořádací systém.
Příslušné orgány obdržené informace podle prvního pododstavce neprodleně předají orgánu ESMA a informují ho o případném riziku, které z těchto činností souvisejících s vypořádáním vyplývá.
2. Orgán ESMA může vypracovat v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k dalšímu upřesnění obsahu těchto zpráv.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy prováděcích technických norem pro standardní formuláře, šablony a postupy pro podávání zpráv a předávání informací podle odstavce 1.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
HLAVA III
CENTRÁLNÍ DEPOZITÁŘI CENNÝCH PAPÍRŮ
KAPITOLA I
Povolování centrálních depozitářů a dohled nad nimi
Oddíl 1
Orgány odpovědné za povolování centrálních depozitářů a dohled nad nimi
Článek 10
Příslušný orgán
Aniž je dotčen dohled vykonávaný členy ESCB podle čl. 12 odst. 1, musí mít centrální depozitář povolení a podléhat dohledu příslušného orgánu svého domovského členského státu.
Článek 11
Určení příslušného orgánu
1. Každý členský stát určí příslušný orgán odpovědný za plnění povinností podle tohoto nařízení týkajících se udělování povolení centrálním depozitářům usazeným na jeho území a dohledu nad nimi a informuje o něm orgán ESMA.
Pokud členský stát určí více než jeden příslušný orgán, stanoví jejich příslušné kompetence a určí jeden orgán, který bude odpovědný za spolupráci s příslušnými orgány ostatních členských států, dotčenými orgány, orgány ESMA a EBA, kdykoli je tak výslovně stanoveno v tomto nařízení.
2. Orgán ESMA na svých internetových stránkách zveřejní seznam příslušných orgánů určených v souladu s odstavcem 1.
3. Příslušné orgány mají pravomoci dohledu a vyšetřovací pravomoci, které jsou nezbytné pro výkon jejich funkcí.
Článek 12
Dotčené orgány
1. Na povolování centrálních depozitářů a dohledu nad nimi, kdykoli je tak výslovně stanoveno v tomto nařízení, se podílejí tyto orgány:
a)
orgán příslušný pro dohled nad vypořádacím systémem provozovaným centrálním depozitářem v členském státě, jehož právem se tento vypořádací systém řídí;
b)
centrální banky v Unii, které vydávají nejdůležitější měny, v nichž se vypořádání uskutečňuje;
c)
případně centrální banka v Unii, na jejíchž účtech dochází k peněžnímu vypořádání obchodů ve vypořádacím systému provozovaném centrálním depozitářem.
2. Orgán ESMA na své internetové stránce zveřejní seznam dotčených orgánů uvedených v odstavci 1.
3. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňující podmínky, za nichž se měny Unie uvedené v odst. 1 písm. b) považují za nejdůležitější měny, a účelné praktické postupy pro konzultace s dotčenými orgány uvedenými v písmenech b) a c) uvedeného odstavce.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 13
Výměna informací
1. Příslušné orgány, dotčené orgány a orgán ESMA si na žádost neprodleně navzájem poskytují informace vyžadované pro účely plnění úkolů podle tohoto nařízení.
2. Příslušné orgány, dotčené orgány, orgán ESMA a jiné subjekty nebo fyzické a právnické osoby, které získají důvěrné informace při plnění svých povinností podle tohoto nařízení, tyto informace použijí pouze k plnění svých povinností.
Článek 14
Spolupráce mezi orgány
1. Příslušné orgány, dotčené orgány a orgán ESMA úzce spolupracují, mimo jiné prostřednictvím výměny všech informací, které jsou relevantní pro uplatňování tohoto nařízení. Je-li to vhodné a potřebné, jsou do této spolupráce zapojeny i jiné veřejné orgány a subjekty, zejména orgány a subjekty zřízené nebo určené podle směrnice 2003/87/ES.
Za účelem zajištění jednotných, účinných a efektivních postupů dohledu v Unii, včetně spolupráce mezi příslušnými orgány a dotčenými orgány při různém posuzování nezbytném pro uplatňování tohoto nařízení, může orgán ESMA v úzké spolupráci s členy ESCB vydávat obecné pokyny určené příslušným orgánům v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2. Na základě dostupných informací příslušné orgány při výkonu svých obecných povinností řádně zváží potenciální dopad svých rozhodnutí na stabilitu finančního systému ve všech ostatních dotčených členských státech, zejména v naléhavých situacích uvedených v článku 15.
Článek 15
Naléhavé situace
Aniž je dotčen oznamovací postup podle čl. 6 odst. 3 směrnice 98/26/ES, informují příslušné orgány a dotčené orgány neprodleně orgán ESMA, Evropskou radu pro systémová rizika zřízenou podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 (24) a sebe navzájem o naléhavé situaci týkající se centrálního depozitáře, včetně jakýchkoli změn na finančních trzích, které mohou mít nepříznivý dopad na likviditu trhu, stabilitu měny, v níž se vypořádání uskutečňuje, integritu měnové politiky nebo stabilitu finančního systému v některém z členských států, v nichž je centrální depozitář nebo jeden z jeho účastníků usazen.
Oddíl 2
Podmínky a postupy povolování centrálních depozitářů
Článek 16
Povolení centrálního depozitáře
1. Právnická osoba, která odpovídá definici centrálního depozitáře, musí před zahájením své činnosti získat povolení od příslušného orgánu členského státu, v němž je usazena.
2. V povolení jsou určeny základní služby uvedené v oddíle A přílohy a nebankovní doplňkové služby povolené podle oddílu B přílohy, které je centrální depozitář oprávněn poskytovat.
3. Centrální depozitář musí trvale splňovat podmínky pro udělení povolení.
4. Centrální depozitář a jeho nezávislí auditoři bez zbytečného odkladu informují příslušný orgán o veškerých podstatných změnách, které mají vliv na plnění podmínek pro udělení povolení.
Článek 17
Postup pro udělení povolení
1. Žádající centrální depozitář předkládá žádost o povolení svému příslušnému orgánu.
2. Žádost o povolení musí být doplněna veškerými informacemi nezbytnými k tomu, aby se příslušný orgán přesvědčil, že žádající centrální depozitář k okamžiku udělení povolení přijal veškerá opatření nezbytná ke splnění svých povinností stanovených v tomto nařízení. Žádost o povolení musí zahrnovat podnikatelský plán, v němž jsou uvedeny zamýšlené druhy podnikání a organizační struktura centrálního depozitáře.
3. Do 30 pracovních dnů od obdržení žádosti příslušný orgán posoudí, zda je žádost úplná. Pokud žádost není úplná, stanoví příslušný orgán lhůtu, ve které musí žádající centrální depozitář poskytnout doplňující informace. Příslušný orgán informuje žádajícího centrálního depozitáře, jestliže je žádost považována za úplnou.
4. Jakmile je žádost považována za úplnou, předá příslušný orgán všechny informace uvedené v žádosti dotčeným orgánům a konzultuje s nimi parametry vypořádacího systému provozovaného žádajícím centrálním depozitářem. Každý dotčený orgán může o svém stanovisku informovat příslušný orgán do tří měsíců od obdržení informací.
5. Pokud žádající centrální depozitář kromě poskytování nebankovních doplňkových služeb výslovně uvedených v oddíle B přílohy hodlá poskytovat služby uvedené v čl. 4 odst. 1 bodu 2 směrnice 2014/65/EU, předá příslušný orgán všechny informace uvedené v žádosti orgánu uvedenému v článku 67 směrnice 2014/65/EU a konzultuje tento orgán ohledně schopnosti žádajícího centrálního depozitáře dodržovat požadavky směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014.
6. Příslušný orgán před udělením povolení žádajícímu centrálnímu depozitáři konzultuje příslušné orgány druhého zúčastněného členského státu v případě, že:
a)
centrální depozitář je dceřiným podnikem centrálního depozitáře povoleného v jiném členském státě;
b)
centrální depozitář je dceřiným podnikem mateřského podniku centrálního depozitáře povoleného v jiném členském státě;
c)
centrální depozitář je kontrolován týmiž fyzickými nebo právnickými osobami, které kontrolují jiný centrální depozitář povolený v jiném členském státě.
7. Konzultace uvedené v odstavci 6 se týkají:
a)
vhodnosti akcionářů a osob uvedených v čl. 27 odst. 6 a pověsti a zkušeností osob, které skutečně řídí podnikatelskou činnost centrálního depozitáře podle čl. 27 odst. 1 a 4, pokud tito akcionáři a osoby patří jak k žádajícímu centrálnímu depozitáři, tak k centrálnímu depozitáři povolenému v jiném členském státě;
b)
toho, zda vztahy uvedené v odst. 6 písm. a), b) a c) mezi centrálním depozitářem povoleným v jiném členském státě a žádajícím centrálním depozitářem nemají vliv na schopnost žádajícího centrálního depozitáře splnit požadavky tohoto nařízení.
8. Do šesti měsíců od předložení úplné žádosti příslušný orgán informuje žádajícího centrálního depozitáře písemně s plným odůvodněním svého rozhodnutí o tom, zda povolení bylo uděleno, nebo zamítnuto.
9. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které má žádající centrální depozitář poskytnout příslušnému orgánu v žádosti o povolení.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
10. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení standardních formulářů, vzorů a postupů pro žádost o povolení.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 18
Účinky povolení
1. Činnost povoleného centrálního depozitáře je omezena na poskytování služeb, na které se vztahuje jeho povolení nebo oznámení podle čl. 19 odst. 8.
2. Vypořádací systémy mohou být provozovány pouze povolenými centrálními depozitáři, včetně centrálních bank vystupujících jako centrální depozitáři.
3. Povolený centrální depozitář může mít účast pouze v právnické osobě, jejíž činnost je omezena na poskytování služeb uvedených v oddílech A a B přílohy, ledaže příslušný orgán schválí tuto účast na základě skutečnosti, že významně nezvyšuje rizikový profil centrálního depozitáře.
4. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem za účelem upřesnění kritérií, která musí příslušné orgány zohlednit při schvalování účasti centrálních depozitářů v jiných právnických osobách než těch, které poskytují služby stanovené v oddílech A a B přílohy. Mezi tato kritéria může patřit to, zda jsou služby poskytované danou právnickou osobou doplňkovými službami ke službám poskytovaným centrálním depozitářem, a rozsah expozice centrálního depozitáře vůči závazkům vyplývajícím z dané účasti.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 19
Rozšíření a externí zajišťování činností a služeb
1. Povolený centrální depozitář předloží příslušnému orgánu svého domovského členského státu žádost o povolení, přeje-li si externě zajišťovat určitou základní službu u třetí strany podle článku 30 nebo rozšířit svou činnost o jednu nebo více z těchto činností:
a)
poskytování dalších základních služeb uvedených v oddíle A přílohy, na něž se nevztahuje původní povolení;
b)
poskytování doplňkových služeb, které jsou podle oddílu B přílohy povoleny, ale nejsou v ní výslovně stanoveny, a na něž se nevztahuje původní povolení;
c)
provozování dalšího vypořádacího systému;
d)
provádění peněžního vypořádání všech nebo některých obchodů ve vypořádacím systému na účtech u jiného zúčtovatele;
e)
zřízení interoperabilního propojení, včetně interoperabilních propojení s centrálními depozitáři ze třetích zemí.
2. Povolení podle odstavce 1 se uděluje postupem stanoveným v článku 17.
Příslušný orgán informuje žádajícího centrálního depozitáře, zda bylo povolení uděleno nebo zamítnuto, do tří měsíců od předložení úplné žádosti.
3. Centrální depozitáři usazení v Unii, kteří mají v úmyslu zřídit interoperabilní propojení, předloží příslušným orgánům žádost o povolení, jak požaduje ustanovení odst. 1 písm. e). Tyto orgány se vzájemně konzultují ohledně schválení propojení centrálních depozitářů. V případě odlišných rozhodnutí, a pokud se na tom oba příslušné orgány dohodnou, může být daná věc předána orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Orgány uvedené v odstavci 3 odmítnou povolit propojení centrálních depozitářů, pokud by toto propojení ohrozilo hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolávalo systémové riziko.
5. Interoperabilní propojení centrálních depozitářů, kteří některé své služby související s tímto interoperabilním propojením zajišťují externě prostřednictvím veřejného subjektu podle čl. 30 odst. 5, a propojení centrálních depozitářů, která nejsou uvedena v odst. 1 písm. e), nepodléhají povolovacímu postupu podle uvedeného písmene, ale musejí být před zavedením oznámena příslušným a dotčeným orgánům centrálních depozitářů, jimž se poskytnou veškeré relevantní informace, které těmto orgánům umožní posoudit soulad s požadavky stanovenými v článku 48.
6. Centrální depozitář usazený a povolený v Unii může zachovat nebo zřídit propojení s centrálním depozitářem ze třetí země v souladu s podmínkami a postupy stanovenými v tomto článku. V případě, že je zřízeno propojení s centrálním depozitářem ze třetí země, musejí informace poskytnuté žádajícím centrálním depozitářem příslušnému orgánu umožnit posoudit, zda toto propojení splňuje požadavky stanovené v článku 48 nebo požadavky, které jsou požadavkům podle článku 48 rovnocenné.
7. Příslušný orgán pro žádajícího centrálního depozitáře požaduje, aby uvedený centrální depozitář ukončil oznámené propojení centrálních depozitářů, pokud toto propojení nesplňuje požadavky stanovené v článku 48, čímž by ohrozilo hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolalo systémové riziko. Pokud příslušný orgán požaduje, aby centrální depozitář ukončil propojení centrálních depozitářů, postupuje podle čl. 20 odst. 2 a 3.
8. Další doplňkové služby výslovně stanovené v oddíle B přílohy nepodléhají povolení, ale musejí být před poskytnutím oznámeny příslušnému orgánu.
Článek 20
Odnětí povolení
1. Aniž jsou dotčena případná nápravná opatření nebo opatření podle hlavy V, příslušný orgán domovského členského státu odejme povolení, pokud centrální depozitář:
a)
nevyužil povolení během období dvanácti měsíců, výslovně se jej vzdal nebo během předchozích šesti měsíců neposkytoval služby či nevykonával činnost;
b)
získal povolení na základě nepravdivého prohlášení nebo pomocí jakýchkoli jiných protiprávních prostředků;
c)
přestal splňovat podmínky, za nichž bylo povolení uděleno, a ve stanovené lhůtě nepřijal nápravná opatření vyžadovaná příslušným orgánem; nebo
d)
závažně nebo soustavně porušuje požadavky stanovené v tomto nařízení nebo případně ve směrnici 2014/65/EU nebo v nařízení (EU) č. 600/2014.
2. Od okamžiku, kdy se příslušný orgán dozví o jedné z okolností uvedených v odstavci 1, neprodleně konzultuje dotčené orgány a případně orgán uvedený v článku 67 směrnice 2014/65/EU ohledně nutnosti odejmout povolení.
3. Orgán ESMA a dotčené orgány a případně orgán uvedený v článku 67 směrnice 2014/65/EU mohou kdykoli požádat příslušný orgán domovského členského státu o prověření, zda centrální depozitář stále splňuje podmínky, za nichž mu bylo povolení uděleno.
4. Příslušný orgán může odnětí povolení omezit na konkrétní službu, činnost nebo finanční nástroj.
5. Centrální depozitář zavede, provádí a udržuje vhodný postup zajišťující, že v případě odnětí povolení podle odstavce 1 budou aktiva zákazníků a účastníků včas a řádně vypořádána a převedena na jiného centrálního depozitáře.
Článek 21
Rejstřík centrálních depozitářů
1. Rozhodnutí přijatá příslušnými orgány podle článků 16, 19 a 20 musí být neprodleně oznámena orgánu ESMA.
2. Centrální banky informují orgán ESMA bez zbytečného odkladu o všech vypořádacích systémech, které provozují.
3. Název každého centrálního depozitáře, který provozuje činnost v souladu s tímto nařízením a byl povolen nebo uznán podle článku 16, 19 nebo 25, musí být zapsán v rejstříku s upřesněním služeb a případně druhů finančních nástrojů, pro něž tento centrální depozitář získal povolení. Do rejstříku se zapisují pobočky provozované centrálním depozitářem v jiných členských státech, propojení centrálních depozitářů a informace požadované podle článku 31, pokud členské státy využívají možnosti stanovené v uvedeném článku. Orgán ESMA zpřístupní rejstřík veřejnosti na zvláštní internetové stránce a průběžně ho aktualizuje.
Oddíl 3
Dohled nad centrálními depozitáři
Článek 22
Prověření a vyhodnocení
1. Příslušný orgán alespoň jednou ročně prověří opatření, strategie, procesy a mechanismy zavedené centrálním depozitářem z hlediska souladu s tímto nařízením a vyhodnotí rizika, kterým centrální depozitář je nebo může být vystaven nebo která vytváří ve vztahu k hladkému fungování trhů s cennými papíry.
2. Příslušný orgán požaduje, aby jim centrální depozitář předložil náležitý ozdravný plán pro zajištění kontinuity jeho nejdůležitějších operací.
3. Příslušný orgán zajišťuje, aby byl pro každého centrálního depozitáře zaveden a udržován vhodný plán řešení krize s cílem zajistit kontinuitu alespoň jeho základních funkcí s přihlédnutím k velikosti, systémovému významu, povaze, rozsahu a složitosti činností dotyčného centrálního depozitáře a s přihlédnutím k jakémukoli příslušnému plánu řešení krize zavedenému v souladu se směrnicí 2014/59/EU.
4. Příslušný orgán stanoví četnost a hloubku prověření a vyhodnocení podle odstavce 1 s ohledem na velikost, systémový význam, povahu, rozsah a složitost činností dotyčného centrálního depozitáře. Výsledky prověření a vyhodnocení se aktualizují minimálně jednou ročně.
5. Příslušný orgán podrobí centrálního depozitáře kontrole na místě.
6. Při prověření a vyhodnocení podle odstavce 1 konzultuje příslušný orgán v rané fázi dotčené orgány, zejména ohledně fungování vypořádacích systémů provozovaných daným centrálním depozitářem, a ve vhodných případech orgán uvedený v článku 67 směrnice 2014/65/EU.
7. Příslušný orgán pravidelně a alespoň jednou ročně informuje dotčené orgány a případně orgán uvedený v článku 67 směrnice 2014/65/EU o výsledcích prověření a vyhodnocení podle odstavce 1, včetně případných nápravných opatření nebo sankcí.
8. Při prověření a vyhodnocení podle odstavce 1 si příslušné orgány odpovědné za dohled nad centrálními depozitáři, kteří jsou v některém ze vztahů uvedených v čl. 17 odst. 6 písm. a), b) a c), navzájem poskytují veškeré relevantní informace, které by mohly usnadnit plnění jejich úkolů.
9. Příslušný orgán vyžaduje po centrálním depozitáři, který nesplňuje požadavky tohoto nařízení, aby hned v rané fázi přijal nezbytná opatření nebo kroky k řešení situace.
10. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
informací, které má centrální depozitář poskytnout příslušnému orgánu pro účely prověření a vyhodnocení podle odstavce 1;
b)
informací, které má příslušný orgán poskytnout dotčeným orgánům podle odstavce 7;
c)
informací, které si mají příslušné orgány vzájemně poskytnout podle odstavce 8.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
11. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení standardních formulářů, vzorů a postupů pro poskytování informací uvedených v odst. 10 prvním pododstavci.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Oddíl 4
Poskytování služeb v jiném členském státě
Článek 23
Svoboda poskytování služeb v jiném členském státě
1. Povolený centrální depozitář může na území Unie, mimo jiné i prostřednictvím zřízení pobočky, poskytovat služby uvedené v příloze, pokud se na tyto služby vztahuje povolení.
2. Na povoleného centrálního depozitáře, který hodlá poskytovat základní služby uvedené v oddíle A bodech 1 a 2 přílohy ve vztahu k finančním nástrojům vydaným podle práva jiného členského státu a uvedeným v čl. 49 odst. 1 nebo zřídit pobočku v jiném členském státě, se vztahuje postup podle odstavců 3 až 7.
3. Centrální depozitář, který hodlá služby uvedené v odstavci 2 poprvé poskytovat na území jiného členského státu nebo změnit rozsah těchto poskytovaných služeb, sdělí příslušnému orgánu domovského členského státu tyto informace:
a)
členský stát, ve kterém hodlá centrální depozitář provozovat činnost;
b)
podnikatelský plán, v němž jsou uvedeny především služby, které hodlá centrální depozitář poskytovat;
c)
měnu nebo měny, které hodlá centrální depozitář používat v procesu vypořádání;
d)
je-li zřízena pobočka, organizační strukturu pobočky a jména osob odpovědných za její vedení;
e)
podle okolností posouzení opatření, která hodlá centrální depozitář přijmout, aby svým uživatelům umožnil dodržovat vnitrostátní právní předpisy uvedené v čl. 49 odst. 1.
4. Do tří měsíců od obdržení informací uvedených v odstavci 3 sdělí příslušný orgán domovského členského státu tyto informace příslušnému orgánu hostitelského členského státu, ledaže by měl s ohledem na plánované poskytování služeb důvody pochybovat o přiměřenosti administrativní struktury nebo finanční situace centrálního depozitáře, který hodlá poskytovat služby v hostitelském členském státě.
Příslušný orgán hostitelského členského státu o každém sdělení obdrženém podle prvního pododstavce neprodleně informuje dotčené orgány tohoto členského státu.
5. Pokud se příslušný orgán domovského členského státu v souladu s odstavcem 4 rozhodne nesdělit všechny informace podle odstavce 3 příslušnému orgánu hostitelského členského státu, zdůvodní své odmítnutí dotyčnému centrálnímu depozitáři do tří měsíců ode dne, kdy veškeré informace obdržel, a o svém rozhodnutí ve vztahu k odst. 6 písm. a) informuje příslušný orgán hostitelského členského státu. Pokud jsou informace v reakci na takovou žádost předány, příslušný orgán hostitelského členského státu nevydá sdělení podle odst. 6 písm. a).
6. Centrální depozitář může zahájit poskytování služeb uvedených v odstavci 2 v hostitelském členském státě za těchto podmínek:
a)
po obdržení sdělení od příslušného orgánu v hostitelském členském státě, kterým tento orgán potvrzuje přijetí informací podle odstavce 4 a podle okolností schvaluje posouzení uvedené v odst. 3 písm. e);
b)
neobdrží-li žádné sdělení, po třech měsících od data předání informací podle odstavce 4.
7. V případě změny informací sdělených podle odstavce 3 uvědomí centrální depozitář o této změně písemně příslušný orgán domovského členského státu nejméně jeden měsíc předtím, než se tato změna uskuteční. Příslušný orgán domovského členského státu o této změně neprodleně uvědomí příslušný orgán hostitelského členského státu.
Článek 24
Spolupráce mezi orgány domovského členského státu a hostitelského členského státu a srovnávací hodnocení
1. Pokud centrální depozitář povolený v jednom členském státě zřídil pobočku v jiném členském státě, příslušný orgán domovského členského státu a příslušný orgán hostitelského členského státu úzce spolupracují při výkonu svých povinností stanovených v tomto nařízení, zejména při provádění kontroly na místě v této pobočce. Příslušný orgán domovského členského státu a hostitelského členského státu mohou při výkonu svých povinností provádět v této pobočce kontroly na místě poté, co informovaly příslušný orgán hostitelského členského státu nebo domovského členského státu.
2. Příslušný orgán domovského členského státu nebo hostitelského členského státu může požadovat, aby mu centrální depozitář poskytující služby v souladu s článkem 23 pravidelně podával zprávy o své činnosti v tomto hostitelském členském státě, mimo jiné pro účely shromažďování statistických údajů. Příslušný orgán hostitelského členského státu poskytuje tyto pravidelné zprávy příslušnému orgánu domovského členského státu na jeho žádost.
3. Příslušný orgán domovského členského státu centrálního depozitáře na žádost příslušného orgánu hostitelského členského státu neprodleně sdělí totožnost emitentů a účastníků vypořádacích systémů provozovaných centrálním depozitářem, který poskytuje služby v daném hostitelském členském státě, a jakékoli další důležité informace týkající se činností tohoto centrálního depozitáře v tomto hostitelském členském státě.
4. Jestliže s ohledem na situaci na trzích s cennými papíry v hostitelském členském státě dosáhnou činnosti centrálního depozitáře podstatného významu pro fungování trhů s cennými papíry a ochranu investorů v daném hostitelském členském státě, uzavřou příslušný orgán domovského členského státu a hostitelského členského státu a dotčené orgány domovského členského státu a hostitelského členského státu ujednání o spolupráci pro účely dohledu nad činnostmi daného centrálního depozitáře v hostitelském členském státě.
Pokud dosáhl centrální depozitář podstatného významu pro fungování trhů s cennými papíry a ochranu investorů ve více než jednom hostitelském členském státě, může domovský členský stát rozhodnout, že součástí těchto ujednání o spolupráci budou kolegia orgánů dohledu.
5. Pokud má příslušný orgán hostitelského členského státu jasné a prokazatelné důvody k domněnce, že centrální depozitář poskytující v souladu s článkem 23 služby na jeho území porušuje povinnosti vyplývající z ustanovení tohoto nařízení, předá svá zjištění příslušnému orgánu domovského členského státu a orgánu ESMA.
Pokud i přes opatření přijatá příslušným orgánem domovského členského státu nebo z důvodu nedostatečnosti těchto opatření centrální depozitář svým jednáním nadále porušuje povinnosti vyplývající z ustanovení tohoto nařízení, přijme příslušný orgán hostitelského členského státu poté, co uvědomí příslušný orgán domovského členského státu, veškerá vhodná opatření nezbytná k zajištění souladu s ustanoveními tohoto nařízení na svém území. O těchto opatřeních musí být neprodleně informován orgán ESMA.
Příslušný orgán hostitelského členského státu a domovského členského státu mohou věc předat orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež jsou mu svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Aniž je dotčen článek 30 nařízení (EU) č. 1095/2010, orgán ESMA organizuje a provádí po konzultaci s členy ESCB alespoň jednou za tři roky srovnávací hodnocení dohledu nad centrálními depozitáři, kteří v souladu s článkem 23 využívají svobody poskytování služeb v jiném členském státě nebo se účastní interoperabilního propojení.
V souvislosti se srovnávacím hodnocením podle prvního pododstavce si orgán ESMA případně rovněž vyžádá stanoviska či doporučení skupiny subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů uvedené v článku 37 nařízení (EU) č. 1095/2010.
7. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 67 týkající se opatření ke stanovení kritérií, podle nichž by bylo možné činnost centrálního depozitáře v hostitelském členském státě považovat za činnost podstatného významu pro fungování trhů s cennými papíry a ochranu investorů v tomto hostitelském členském státě.
8. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení standardních formulářů, vzorů a postupů pro účely spolupráce podle odstavců 1, 3 a 5.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Oddíl 5
Vztahy se třetími zeměmi
Článek 25
Třetí země
1. Centrální depozitáři ze třetí země mohou poskytovat služby uvedené v příloze na území Unie, mimo jiné prostřednictvím zřízení pobočky.
2. Bez ohledu na odstavec 1, na centrálního depozitáře ze třetí země, který hodlá poskytovat základní služby uvedené v oddíle A bodech 1 a 2 přílohy ve vztahu k finančním nástrojům vydaným podle práva některého členského státu a uvedeným v čl. 49 odst. 1 druhém pododstavci nebo zřídit pobočku v některém členském státě, se vztahuje postup podle odstavců 4 až 11 tohoto článku.
3. Centrální depozitář, který je usazen a povolen v Unii, může zachovat nebo zřídit propojení s centrálním depozitářem ze třetí země v souladu s článkem 48.
4. Po konzultaci s orgány uvedenými v odstavci 5 může orgán ESMA uznat centrálního depozitáře ze třetí země, který požádal o uznání za účelem poskytování služeb uvedených v odstavci 2, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
Komise přijala rozhodnutí v souladu s odstavcem 9;
b)
centrální depozitář ze třetí země podléhá účinnému povolování, dohledu a dozoru, nebo je-li vypořádací systém provozován centrální bankou, dozoru, které zajišťují plný soulad s obezřetnostními požadavky platnými v dané třetí zemi;
c)
mezi orgánem ESMA a příslušnými orgány dané třetí země (dále jen „příslušné orgány třetí země“) byla uzavřena ujednání o spolupráci podle odstavce 10;
d)
centrální depozitář ze třetí země přijme v příslušných případech nezbytná opatření, aby svým uživatelům umožnil dodržovat příslušné právní předpisy členského státu, v němž tento depozitář hodlá poskytovat služby centrálního depozitáře, včetně právních předpisů uvedených v čl. 49 odst. 1 druhém pododstavci, přičemž přiměřenost těchto opatření byla potvrzena příslušnými orgány členského státu, v němž centrální depozitář ze třetí země hodlá služby centrálního depozitáře poskytovat.
5. Při posuzování, zda jsou podmínky uvedené v odstavci 4 splněny, vede orgán ESMA konzultace s těmito subjekty:
a)
příslušnými orgány členských států, ve kterých hodlá centrální depozitář ze třetí země poskytovat služby centrálního depozitáře, zejména ohledně způsobu, jakým hodlá tento centrální depozitář vyhovět požadavku uvedenému v odst. 4 písm. d);
b)
dotčenými orgány;
c)
příslušnými orgány třetí země, jež jsou pověřeny povolováním, dohledem a dozorem nad centrálními depozitáři.
6. Centrální depozitář ze třetí země uvedený v odstavci 2 předloží žádost o uznání orgánu ESMA.
Žádající centrální depozitář poskytne orgánu ESMA veškeré informace nezbytné k uznání. Do 30 pracovních dnů od obdržení žádosti orgán ESMA posoudí, zda je žádost úplná. Pokud žádost není úplná, stanoví lhůtu, ve které musí žádající centrální depozitář poskytnout doplňující informace.
Příslušné orgány členských států, ve kterých hodlá centrální depozitář ze třetí země poskytovat služby centrálního depozitáře, posoudí do tří měsíců ode dne, kdy od orgánu ESMA obdržely veškeré potřebné informace, dodržování právních předpisů uvedených v odst. 4 písm. d) ze strany daného centrálního depozitáře a na základě plně odůvodněného rozhodnutí orgán ESMA vyrozumí o tom, zda je požadavek na dodržování předpisů splněn.
Rozhodnutí o uznání je založeno na kritériích stanovených v odstavci 4.
Do šesti měsíců od předložení úplné žádosti orgán ESMA informuje žádajícího centrálního depozitáře písemně s úplným odůvodněním svého rozhodnutí o tom, zda bylo uznání vydáno, nebo zamítnuto.
7. Příslušné orgány členských států, ve kterých centrální depozitář ze třetí země řádně uznaný podle odstavce 4 poskytuje služby centrálního depozitáře, mohou v úzké spolupráci s orgánem ESMA požádat příslušné orgány třetí země, aby:
a)
pravidelně podávaly zprávy o činnosti centrálního depozitáře ze třetí země v těchto hostitelských členských státech, mimo jiné pro účely shromažďování statistických údajů;
b)
v přiměřené lhůtě sdělily totožnost emitentů a účastníků vypořádacích systémů provozovaných daným centrálním depozitářem ze třetí země, který poskytuje služby v daném hostitelském členském státě, a jakékoli další důležité informace týkající se činností tohoto centrálního depozitáře ze třetí země v hostitelském členském státě.
8. V případě, že centrální depozitář ze třetí země rozšiřuje v Unii své služby, přezkoumá orgán ESMA po konzultaci s orgány uvedenými v odstavci 5 uznání tohoto depozitáře v souladu s postupem stanoveným v odstavcích 4, 5 a 6.
Orgán ESMA zruší uznání daného centrálního depozitáře, pokud podmínky stanovené v odstavci 4 již nejsou splňovány nebo za okolností uvedených v článku 20.
9. Komise může přijmout prováděcí akty k určení toho, zda právní předpisy a pravidla pro dohled třetí země zajišťují, že centrální depozitáři povolení v uvedené třetí zemi splňují právně závazné požadavky, jež jsou svým účinkem rovnocenné požadavkům stanoveným v tomto nařízení, že tito centrální depozitáři podléhají v uvedené třetí zemi trvalému účinnému dohledu, dozoru a prosazování pravidel a že právní rámec dané třetí země stanoví účinný rovnocenný systém uznávání centrálních depozitářů povolených podle právních režimů třetích zemí. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 68 odst. 2.
Při určování podle prvního pododstavce může Komise rovněž posoudit, zda uvedené právní předpisy a pravidla pro dohled třetí země zohledňují rovněž mezinárodně uznávané standardy Výboru pro platební a vypořádací systémy a Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry (CPSS-IOSCO), pokud nejsou uvedené standardy v rozporu s požadavky stanovenými v tomto nařízení.
10. V souladu s čl. 33 odst. 1 nařízení (EU) č. 1095/2010 orgán ESMA uzavře dohody o spolupráci s příslušnými i orgány třetích zemí, jejichž právní a dohledový rámec byl uznán za rovnocenný s tímto nařízením v souladu s odstavcem 9. V těchto dohodách jsou stanoveny alespoň:
a)
mechanismus výměny informací mezi orgánem ESMA, příslušnými orgány hostitelského členského státu a příslušnými orgány třetích zemí, včetně přístupu ke všem informacím týkajícím se centrálních depozitářů povolených ve třetích zemích, které orgán ESMA požaduje, a zejména přístupu k informacím v případech uvedených v odstavci 7;
b)
mechanismus pro okamžité oznámení orgánu ESMA, jestliže se příslušný orgán třetí země domnívá, že centrální depozitář, nad nímž vykonává dohled, porušuje podmínky svého povolení nebo jiné platné právní předpisy;
c)
postupy týkající se koordinace činností dohledu, včetně případných kontrol na místě.
Pokud dohoda o spolupráci zahrnuje předávání osobních údajů členským státem, musí předávání údajů splňovat ustanovení směrnice 95/46/ES, a pokud dohoda o spolupráci zahrnuje předávání osobních údajů orgánem ESMA, musí předávání údajů splňovat ustanovení nařízení (ES) č. 45/2001.
11. Pokud byl centrální depozitář ze třetí země uznán v souladu s odstavci 4 až 8, může poskytovat služby uvedené v příloze na území Unie, mimo jiné i prostřednictvím zřízení pobočky.
12. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které má žádající centrální depozitář orgánu ESMA poskytnout v žádosti o uznání podle odstavce 6.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
KAPITOLA II
Požadavky na centrální depozitáře
Oddíl 1
Organizační požadavky
Článek 26
Obecná ustanovení
1. Centrální depozitář musí mít spolehlivé systémy řízení a správy, které zahrnují jasnou organizační strukturu s dobře vymezenými, transparentními a stabilními hranicemi odpovědnosti, účinné postupy k určení, řízení, sledování a oznamování rizik, kterým je nebo by mohl být vystaven, vhodnou strategii odměňování a přiměřené mechanismy vnitřní kontroly, včetně řádných administrativních a účetních postupů.
2. Centrální depozitář přijme strategie a postupy, které jsou dostatečně účinné, aby umožňovaly zajistit, že centrální depozitář i jeho vedoucí pracovníci a zaměstnanci budou dodržovat veškerá ustanovení tohoto nařízení.
3. Centrální depozitář musí mít zavedena a uplatňuje účinná písemná organizační a administrativní opatření k zjištění a řízení veškerých potenciálních střetů zájmů mezi ním, včetně jeho vedoucích pracovníků, zaměstnanců, členů vedoucího orgánu nebo jakékoli osoby, která je s nimi přímo nebo nepřímo propojena, a jeho účastníky nebo jejich zákazníky. Musí mít zavedeny a uplatňuje adekvátní postupy řešení veškerých případných střetů zájmů.
4. Centrální depozitář zveřejní své systémy řízení a správy, jakož i pravidla, kterými se řídí jeho činnost.
5. Centrální depozitář má zavedeny vhodné postupy, které jeho zaměstnancům umožňují interně oznamovat potenciální případy porušení tohoto nařízení prostřednictvím zvláštního komunikačního kanálu.
6. Centrální depozitář podléhá pravidelným a nezávislým auditům. Výsledky těchto auditů se sdělují vedoucímu orgánu a poskytují příslušnému orgánu a případně i výboru uživatelů s přihlédnutím k potenciálním střetům zájmů mezi členy výboru uživatelů a centrálním depozitářem.
7. Pokud je centrální depozitář součástí skupiny podniků zahrnující jiné centrální depozitáře nebo úvěrové instituce uvedené v hlavě IV, přijme podrobné strategie a postupy upřesňující, jak se požadavky stanovené v tomto článku vztahují na skupinu a na jednotlivé subjekty ve skupině.
8. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňujících na úrovni centrálního depozitáře a na úrovni skupiny:
a)
nástroje pro sledování rizik pro centrální depozitáře podle odstavce 1;
b)
odpovědnost klíčových zaměstnanců, pokud jde o rizika pro centrální depozitáře podle odstavce 1;
c)
potenciální střety zájmů podle odstavce 3;
d)
metody auditu uvedeného v odstavci 6; a
e)
okolnosti, za nichž by s přihlédnutím k potenciálním střetům zájmů mezi členy výboru uživatelů a centrálním depozitářem bylo vhodné závěry auditu předat výboru uživatelů v souladu s odstavcem 6.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 27
Vrcholné vedení, vedoucí orgán a akcionáři
1. Vrcholné vedení centrálního depozitáře musí mít dostatečně dobrou pověst a množství zkušeností k zajištění řádného a obezřetného řízení centrálního depozitáře.
2. Alespoň jedna třetina členů vedoucího orgánu centrálního depozitáře, nejméně však dva, musí být nezávislí.
3. Odměna nezávislých a jiných členů vedoucího orgánu bez výkonné funkce nesmí záviset na obchodních výsledcích centrálního depozitáře.
4. Členové vedoucího orgánu musí být způsobilí k výkonu své funkce a mít dostatečně dobrou pověst, náležitou kombinaci dovedností, zkušeností a znalostí podniku a trhu. Členové vedoucího orgánu bez výkonné funkce rozhodnou o cílovém počtu méně zastoupeného pohlaví ve vedoucím orgánu a připraví strategii, jak tento počet zvýšit, aby se dosáhlo stanoveného cíle. Tento cílový počet, strategie a její plnění se zveřejní.
5. Centrální depozitář jednoznačně vymezí úkoly a povinnosti vedoucího orgánu v souladu s příslušným vnitrostátním právem. Zápisy ze zasedání vedoucího orgánu poskytne centrální depozitář příslušnému orgánu a na žádost i auditorovi.
6. Akcionáři centrálního depozitáře a osoby, které jsou v pozici vykonávat kontrolu nad řízením centrálního depozitáře, musí být způsobilí k zajištění řádného a obezřetného řízení centrálního depozitáře.
7. Centrální depozitář:
a)
poskytne příslušnému orgánu informace o své vlastnické struktuře, zejména údaje o totožnosti a rozsahu podílů všech osob, které jsou v pozici vykonávat kontrolu nad fungováním centrálního depozitáře, a tyto informace rovněž zveřejní;
b)
informuje příslušný orgán o každém rozhodnutí o převodu vlastnických práv, které vede ke změně totožnosti osob vykonávajících kontrolu nad fungováním centrálního depozitáře, a získá souhlas od tohoto příslušného orgánu takového rozhodnutí. Po získání souhlasu od příslušného orgánu centrální depozitář daný převod vlastnických práv zveřejní.
Každá fyzická nebo právnická osoba informuje bez zbytečného odkladu centrálního depozitáře a příslušný orgán o rozhodnutí nabýt nebo zcizit vlastnická práva, jež povede ke změně totožnosti osob vykonávajících kontrolu nad fungováním centrálního depozitáře.
8. Do 60 pracovních dnů od obdržení informací uvedených v odstavci 7 přijme příslušný orgán rozhodnutí o navrhovaných změnách v kontrole centrálního depozitáře. Příslušný orgán odmítne schválit navrhované změny v kontrole centrálního depozitáře, pokud existují objektivní a prokazatelné důvody k domněnce, že by tyto změny ohrozily řádné a obezřetné řízení centrálního depozitáře nebo jeho schopnost dodržovat toto nařízení.
Článek 28
Výbor uživatelů
1. Centrální depozitář zřídí pro každý vypořádací systém, který provozuje, výbor uživatelů složený ze zástupců emitentů a účastníků tohoto systému. Stanoviska výboru uživatelů nesmí být pod přímým vlivem vedení centrálního depozitáře.
2. Centrální depozitář vymezí nediskriminačním způsobem mandát každého zřízeného výboru uživatelů, systém jeho řízení a správy pro zajištění jeho nezávislosti, jeho organizační postupy, jakož i kritéria pro přijetí do výboru a volební mechanismus pro členy výboru. Systém řízení a správy výboru musí být veřejně přístupný a zajišťovat, aby výbor předkládal zprávy přímo vedoucímu orgánu a pořádal pravidelná zasedání.
3. Výbory uživatelů poskytují vedoucímu orgánu stanoviska k zásadním opatřením, která mají dopad na členy, včetně kritérií pro přijímání emitentů nebo účastníků do jednotlivých vypořádacích systémů a úrovně služeb.
4. Výbory uživatelů mohou vedoucímu orgánu předložit nezávazné stanovisko obsahující podrobné zdůvodnění cenové struktury centrálního depozitáře.
5. Aniž je dotčeno právo příslušných orgánů být řádně informován, jsou členové výboru uživatelů vázáni mlčenlivostí. Pokud předseda výboru uživatelů určí, že u některého člena dochází v souvislosti s konkrétní záležitostí ke skutečnému nebo potenciálnímu střetu zájmů, nesmí daný člen o uvedené záležitosti hlasovat.
6. Centrální depozitář neprodleně informuje příslušný orgán a výbor uživatelů o každém případu, kdy se vedoucí orgán rozhodne neřídit se stanoviskem výboru uživatelů. Výbor uživatelů může příslušný orgán informovat o každé oblasti, v níž podle jeho názoru nebylo stanovisko výboru uživatelů zohledněno.
Článek 29
Evidence
1. Centrální depozitář uchovává po dobu alespoň deseti let veškerou evidenci poskytnutých služeb a činností, včetně doplňkových služeb uvedených v oddílech B a C přílohy, aby mohl příslušný orgán sledovat dodržování požadavků podle tohoto nařízení.
2. Centrální depozitář poskytne evidenci uvedenou v odstavci 1 na žádost příslušnému orgánu a dotčeným orgánům a všem dalším veřejným orgánům, které podle práva Unie nebo domovského členského státu, mají pravomoc požadovat přístup k této evidenci pro účely plnění svých úkolů.
3. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění evidence uvedené v odstavci 1, jež musí být uchovávána pro účely sledování, zda centrální depozitáři dodržují ustanovení tohoto nařízení.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení formátu evidence uvedené v odstavci 1, jež musí být uchovávána pro účely sledování, zda centrální depozitáři dodržují ustanovení tohoto nařízení.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 30
Externí zajišťování služeb
1. Pokud centrální depozitář zajišťuje služby nebo činnosti externě u třetí strany, zůstává nadále plně odpovědný za plnění všech svých povinností podle tohoto nařízení a musí neustále splňovat tyto podmínky:
a)
externí zajišťování služeb nevede k přenesení vlastní odpovědnosti;
b)
vztah a závazky centrálního depozitáře vůči jeho účastníkům nebo emitentům se tím nezmění;
c)
nijak se nezmění podmínky pro povolení centrálního depozitáře;
d)
externí zajišťování služeb nebrání výkonu funkcí dohledu a dozoru, včetně kontrol na místě za účelem získání všech relevantních informací potřebných pro plnění těchto funkcí;
e)
externí zajišťování služeb neznemožňuje centrálnímu depozitáři používat systémy a kontrolní mechanismy nezbytné k řízení rizik, kterým je vystaven;
f)
centrální depozitář udržuje odborné znalosti a zdroje nezbytné pro hodnocení kvality poskytovaných služeb a organizační a kapitálové přiměřenosti poskytovatele služeb, pro účinný dohled nad externě zajišťovanými službami a pro průběžné řízení rizik spojených s externím zajišťováním služeb;
g)
centrální depozitář má přímý přístup k příslušným informacím o externě zajišťovaných službách;
h)
poskytovatel služeb spolupracuje v souvislosti s externě zajišťovanými činnostmi s příslušným orgánem a s dotčenými orgány;
i)
centrální depozitář zajišťuje, aby poskytovatel služeb splňoval normy stanovené příslušnými právními předpisy o ochraně údajů, které by se uplatňovaly, kdyby poskytovatelé služeb byli usazeni v Unii. Centrální depozitář je odpovědný za to, aby tyto normy byly uvedeny ve smlouvě mezi smluvními stranami a aby byly dodržovány.
2. Centrální depozitář vymezí v písemné dohodě práva a povinnosti své a poskytovatele služeb. Dohoda o externím zajišťování služeb musí umožňovat její ukončení centrálním depozitářem.
3. Centrální depozitář a poskytovatel služeb zpřístupní na žádost příslušnému orgánu a dotčeným orgánům veškeré informace nezbytné k posouzení souladu externě zajišťovaných činností s požadavky tohoto nařízení.
4. Externí zajišťování základní služby podléhá povolení příslušného orgánu podle článku 19.
5. Odstavce 1 až 4 se nepoužijí, jestliže centrální depozitář externě zajišťuje některé služby nebo činnosti u veřejného subjektu a toto externí zajišťování se řídí zvláštním právním, regulačním a organizačním rámcem, na němž se veřejný subjekt a příslušný centrální depozitář dohodli a který formalizovali a který byl schválen příslušnými orgány na základě požadavků stanovených v tomto nařízení.
Článek 31
Služby poskytované jinými osobami než centrálními depozitáři
1. Bez ohledu na článek 30, a pokud tak vyžadují vnitrostátní právní předpisy, může být za zápisy na účtech cenných papírů vedených centrálním depozitářem odpovědná jiná osoba než centrální depozitář.
2. Členské státy, které v souladu s odstavcem 1 umožňují jiným osobám než centrálním depozitářům poskytovat některé základní služby uvedené v oddíle A přílohy, upřesní ve svých vnitrostátních právních předpisech požadavky, které se v takovém případě použijí. Mezi tyto požadavky patří ustanovení tohoto nařízení, která se použijí na centrálního depozitáře a v příslušných případech i na dotyčnou druhou osobu.
3. Členské státy, které v souladu s odstavcem 1 umožňují jiným osobám než centrálním depozitářům poskytovat základní služby uvedené v oddíle A přílohy, sdělí orgánu ESMA veškeré relevantní informace týkající se poskytování těchto služeb, včetně příslušných vnitrostátních právních předpisů.
Orgán ESMA uvede tyto informace v rejstříku centrálních depozitářů uvedeném v článku 21.
Oddíl 2
Pravidla pro výkon činnosti
Článek 32
Obecná ustanovení
1. Centrální depozitář musí mít stanoveny jasně definované a dosažitelné cíle, například pokud jde o minimální úroveň služeb, očekávání z hlediska řízení rizik a obchodní priority.
2. Centrální depozitář musí mít zavedena transparentní pravidla pro vyřizování stížností.
Článek 33
Požadavky na účast
1. Centrální depozitář má pro každý vypořádací systém, který provozuje, zavedena veřejná kritéria pro účast, která umožňují spravedlivý a otevřený přístup pro všechny právnické osoby, které se hodlají stát účastníkem. Kritéria jsou transparentní, objektivní a nediskriminační, aby byl zajištěn spravedlivý a otevřený přístup k centrálnímu depozitáři při řádném zohlednění rizik pro finanční stabilitu a řádné fungování trhů. Kritéria omezující přístup jsou povolena, pouze pokud je jejich cílem odůvodněná kontrola konkrétního rizika pro centrálního depozitáře.
2. Centrální depozitář vyřizuje žádosti o přístup neprodleně, nejpozději však do jednoho měsíce, a postupy pro vyřizování žádostí o přístup zveřejní.
3. Centrální depozitář smí odepřít přístup účastníkovi, který splňuje kritéria uvedená v odstavci 1, pouze s řádným písemným odůvodněním a na základě celkového posouzení rizik.
V případě zamítnutí žádosti má žádající účastník právo podat stížnost k příslušnému orgánu centrálního depozitáře, který mu odepřel přístup.
Tento příslušný orgán stížnost řádně prošetří tak, že posoudí důvody zamítnutí žádosti, a zašle žádajícímu účastníkovi odpověď s odůvodněním.
Tento příslušný orgán konzultuje, pokud jde o posouzení stížnosti, příslušný orgán místa usazení žádajícího účastníka. Pokud orgán žádajícího účastníka s posouzením nesouhlasí, může kterýkoli z obou příslušných orgánů věc postoupit orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež mu byly svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Pokud se odmítnutí centrálního depozitáře udělit přístup žádajícímu účastníkovi považuje za neoprávněné, vydá příslušný orgán pro centrálního depozitáře, příkaz, aby centrální depozitář, který odepřel přístup účastníkovi, žádajícímu účastníkovi tento přístup udělil.
4. Centrální depozitář má zavedeny objektivní a transparentní postupy pro pozastavení a řádné ukončení účasti účastníků, kteří již nesplňují kritéria pro účast uvedená v odstavci 1.
5. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňující rizika, která musí zohlednit centrální depozitáři při provádění celkového posouzení rizik a příslušné orgány při posuzování důvodů pro odmítnutí žádosti o přístup v souladu s odstavcem 3, a dále k upřesnění prvků postupu uvedeného v odstavci 3.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení standardních formulářů a vzorů pro postup uvedený v odstavci 3.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 34
Transparentnost
1. Centrální depozitář zveřejní u každého vypořádacího systému, který provozuje, jakož i u každé z dalších základních služeb, které vykonává, ceny a poplatky související s poskytovanými základními službami uvedenými v oddíle A přílohy. Uvede samostatně ceny a poplatky jednotlivých poskytovaných služeb a funkcí, včetně slev a rabatů a podmínek jejich využití. Umožní svým zákazníkům samostatný přístup ke konkrétním poskytovaným službám.
2. Centrální depozitář zveřejní svůj ceník, aby usnadnil srovnání nabídek a umožnil zákazníkům předvídat cenu, kterou mají za využívání služeb zaplatit.
3. Centrální depozitář je vázán svou zveřejněnou cenovou politikou pro základní služby.
4. Centrální depozitář poskytuje svým zákazníkům informace, které umožňují porovnání faktur se zveřejněnými ceníky.
5. Centrální depozitář poskytuje všem zákazníkům informace, které jim umožní posoudit rizika spojená s poskytovanými službami.
6. Centrální depozitář vede odděleně účty nákladů a výnosů z poskytnutých základních služeb a tyto informace poskytuje příslušnému orgánu.
7. Centrální depozitář vede odděleně účty nákladů a výnosů z poskytnutých doplňkových služeb a tyto informace poskytuje příslušnému orgánu.
8. Za účelem zajištění účinného uplatňování pravidel hospodářské soutěže Unie a umožnění mimo jiné identifikace křížového subvencování doplňkových služeb základními službami vede centrální depozitář pro své činnosti analytické účty. Na těchto analytických účtech se náklady a výnosy spojené s každou základní službou vykazují odděleně od nákladů a výnosů spojených s doplňkovými službami.
Článek 35
Postupy komunikace s účastníky a jinými subjekty tržní infrastruktury
Centrální depozitáři se při komunikaci s účastníky vypořádacích systémů, které provozují, a se subjekty tržní infrastruktury, s nimiž jsou propojeny, řídí mezinárodními postupy otevřené komunikace a standardy pro zpracování zpráv a referenčních údajů, aby usnadnily účinné vedení evidence, provádění plateb a vypořádání.
Oddíl 3
Požadavky na služby centrálního depozitáře
Článek 36
Obecná ustanovení
Centrální depozitář musí mít pro každý vypořádací systém, který provozuje, zavedena vhodná pravidla a postupy, včetně spolehlivých účetních postupů a kontrolních mechanismů, aby byla zajištěna celistvost emisí cenných papírů a bylo možné omezit a řídit rizika spojená s úschovou cenných papírů a vypořádáním obchodů s cennými papíry.
Článek 37
Celistvost emise
1. Centrální depozitář přijme vhodná opatření pro účely sesouhlasení, kterými ověřuje, že počet cenných papírů tvořících emisi nebo část emise a předložených centrálnímu depozitáři se rovná souhrnu cenných papírů zapsaných na účtech cenných papírů účastníků vypořádacího systému, který centrální depozitář provozuje, a případně i na vlastnických účtech, které centrální depozitář vede. Opatření pro účely sesouhlasení se provádějí alespoň jednou denně.
2. Je-li to vhodné a podílejí-li se na procesu sesouhlasení určité emise cenných papírů jiné subjekty, např. emitent, registry emisí cenných papírů, zprostředkovatelé emisí, správci emisí, společné depozitáře, jiné centrální depozitáře nebo jiné subjekty, zavedou centrální depozitář a tyto jiné subjekty odpovídající opatření pro spolupráci a vzájemnou výměnu informací za účelem zachování celistvosti emise.
3. Ve vypořádacím systému provozovaném centrálním depozitářem nesmí být dovoleno přečerpání účtu cenných papírů, debetní zůstatky nebo vytváření nových cenných papírů.
4. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňujících opatření přijímaná centrálními depozitáři pro účely sesouhlasení podle odstavců 1, 2 a 3.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 38
Ochrana cenných papírů účastníků a jejich zákazníků
1. Centrální depozitář vede u každého vypořádacího systému, který provozuje, evidenci a účty, které mu umožňují kdykoli okamžitě v účtech oddělit cenné papíry jednoho účastníka od cenných papírů jiného účastníka a případně od svých vlastních aktiv.
2. Centrální depozitář vede evidenci a účty, které každému účastníkovi umožňují rozlišit své cenné papíry od cenných papírů jeho zákazníků.
3. Centrální depozitář vede evidenci a účty, které každému účastníkovi umožňují držet na jednom účtu cenných papírů cenné papíry, které patří různým zákazníkům daného účastníka („souhrnné oddělení zákazníků“).
4. Centrální depozitář vede evidenci a účty, které účastníkovi umožňují oddělit cenné papíry jeho jednotlivých zákazníků, pokud si to účastník přeje („oddělení jednotlivých zákazníků“).
5. Účastník nabízí svým zákazníkům přinejmenším volbu mezi souhrnným oddělením zákazníků a oddělením jednotlivých zákazníků a informuje je o nákladech a rizicích spojených s oběma možnostmi.
Centrální depozitář a jeho účastníci však poskytují oddělení jednotlivých zákazníků pro občany a rezidenty členského státu a pro právnické osoby usazené v členském státě, v němž je toto oddělení vyžadováno podle vnitrostátních právních předpisů členského státu, podle nichž jsou cenné papíry vydány, ve znění platném ke dni 17. září 2014. Tato povinnost se použije, dokud nebudou příslušné vnitrostátní právní předpisy pozměněny nebo zrušeny a dokud jejich cíle stále platí.
6. Centrální depozitáři a jejich účastníci zveřejní úrovně ochrany a náklady spojené s jednotlivými úrovněmi oddělení, jež poskytují, a musí tyto služby nabízet za přiměřených obchodních podmínek. Podrobné vysvětlení úrovní oddělení musí obsahovat hlavní právní důsledky jednotlivých nabízených úrovní oddělení, včetně informací o insolvenčním právu použitelném v příslušných jurisdikcích.
7. Cenné papíry, které mu nepatří, nesmí centrální depozitář použít k žádnému účelu. Centrální depozitář však může použít cenné papíry účastníka, pokud získal jeho předchozí výslovný souhlas. Centrální depozitář požaduje, aby účastníci od svých zákazníků předem získali případný nezbytný souhlas.
Článek 39
Neodvolatelnost vypořádání
1. Centrální depozitář zajistí, aby vypořádací systém, který provozuje, nabízel účastníkům přiměřenou ochranu. Členské státy určí a oznámí vypořádací systém, který centrální depozitář provozuje, podle postupů uvedených v čl. 2 písm. a) směrnice 98/26/ES.
2. Centrální depozitář zajistí, aby každý vypořádací systém, který provozuje, stanovil okamžik přijetí převodních příkazů daným systémem a okamžik neodvolatelnosti převodních příkazů v tomto systému v souladu s články 3 a 5 směrnice 98/26/ES.
3. Centrální depozitář zveřejní pravidla upravující platnost a účinnost převodů cenných papírů a peněžních prostředků ve vypořádacím systému.
4. Odstavce 2 a 3 se použijí, aniž jsou dotčena ustanovení týkající se propojení centrálních depozitářů a aniž je dotčen čl. 48 odst. 8.
5. Centrální depozitář učiní všechny přiměřené kroky k zajištění toho, aby v souladu s pravidly uvedenými v odstavci 3 bylo platnosti a účinnosti převodů cenných papírů a peněžních prostředků podle odstavce 3 dosaženo buď v reálném čase, nebo v průběhu dne, a v každém případě nejpozději do konce obchodního dne ve skutečný den vypořádání.
6. Pokud centrální depozitář nabízí služby uvedené v čl. 40 odst. 2, zajistí, aby peněžní prostředky získané při vypořádání obchodů s cennými papíry byly příjemcům k dispozici nejpozději do konce obchodního dne v určený den vypořádání.
7. Veškeré obchody s cennými papíry s převodem peněžních prostředků mezi přímými účastníky vypořádacího systému provozovaného centrálním depozitářem, které jsou v tomto vypořádacím systému vypořádávány, se vypořádávají na bázi dodání proti zaplacení.
Článek 40
Peněžní vypořádání
1. U obchodů denominovaných v měně země, kde se uskutečňuje vypořádání, provádí centrální depozitář, pokud je to vhodné a možné, vypořádání peněžních plateb ve vypořádacím systému prostřednictvím účtů vedených u centrální banky vydávající danou měnu.
2. Pokud vypořádání přes účty u centrální banky podle odstavce 1 není vhodné a možné, může centrální depozitář nabídnout vypořádání peněžních plateb nebo některých obchodů ve svých vypořádacích systémech prostřednictvím účtů vedených u úvěrové instituce nebo prostřednictvím vlastních účtů. Pokud centrální depozitář nabídne vypořádání na účtech u úvěrové instituce nebo prostřednictvím vlastních účtů, učiní tak v souladu s ustanoveními hlavy IV.
3. Centrální depozitář zajistí, aby veškeré informace poskytované účastníkům trhu ohledně rizik a nákladů spojených s vypořádáním na účtech u úvěrových institucí nebo prostřednictvím jeho vlastních účtů byly jasné, pravdivé a nezavádějící. Centrální depozitář zpřístupní zákazníkům nebo potenciálním zákazníkům dostatečné informace, aby mohli určit a vyhodnotit rizika a náklady související s vypořádáním na účtech u úvěrových institucí nebo prostřednictvím jeho vlastních účtů, a na vyžádání tyto informace poskytne.
Článek 41
Pravidla a postupy při selhání účastníka
1. Centrální depozitář zavede pro každý vypořádací systém, který provozuje, účinná a jasně vymezená pravidla a postupy k řešení selhání jednoho či více jeho účastníků, které zajišťují, aby centrální depozitář mohl přijmout včasná opatření k zmírnění ztráty a tlaků na likviditu a nadále plnit své povinnosti.
2. Centrální depozitář svá pravidla a příslušné postupy pro případ selhání účastníka zveřejní.
3. Centrální depozitář se svými účastníky a ostatními relevantními zúčastněnými stranami provádí pravidelné testování a revize svých postupů pro případ selhání účastníka, aby byla zajištěna jejich proveditelnost a účinnost.
4. V zájmu zajištění jednotného uplatňování tohoto článku může orgán ESMA v úzké spolupráci s členy ESCB vydávat obecné pokyny v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Oddíl 4
Obezřetnostní požadavky
Článek 42
Obecné požadavky
Centrální depozitář přijme spolehlivý rámec pro komplexní řízení právních, podnikatelských, operačních a jiných přímých či nepřímých rizik, včetně opatření k omezení případů podvodů a nedbalosti.
Článek 43
Právní rizika
1. Pro účely povolování a dohledu, jakož i informování svých zákazníků musí mít centrální depozitář jasná a srozumitelná pravidla, postupy a smlouvy pro všechny vypořádací systémy, které provozuje, a pro všechny ostatní služby, které poskytuje.
2. Centrální depozitář koncipuje svá pravidla, postupy a smlouvy tak, aby byly vymahatelné ve všech relevantních právních systémech, a to i v případě selhání účastníka.
3. Centrální depozitář provozující činnost v různých právních systémech učiní všechny přiměřené kroky k tomu, aby zjistil a snížil rizika vyplývající z případné kolize právních norem jednotlivých právních systémů.
Článek 44
Obecné podnikatelské riziko
Centrální depozitář musí mít spolehlivé systémy řízení a kontroly, jakož i nástroje informačních technologií pro zjišťování, sledování a řízení obecných podnikatelských rizik, včetně ztrát ze špatné realizace obchodní strategie, peněžních toků a provozních nákladů.
Článek 45
Operační rizika
1. Centrální depozitář určí vnitřní i vnější zdroje operačního rizika a minimalizuje jejich dopad zaváděním vhodných nástrojů informačních technologií, kontrolních mechanismů a postupů mimo jiné pro všechny vypořádací systémy, které provozuje.
2. Centrální depozitář používá vhodné nástroje informačních technologií, které zajišťují vysoký stupeň bezpečnosti a provozní spolehlivosti a mají dostatečnou kapacitu. Nástroje informačních technologií musí adekvátně zvládat složitost, rozmanitost a druhy prováděných služeb a činností, aby byla zajištěna vysoká úroveň bezpečnosti a celistvost a důvěrnost uchovávaných informací.
3. Pro služby, které poskytuje, jakož i pro každý vypořádací systém, který provozuje, centrální depozitář vypracuje, zavede a udržuje odpovídající strategii zajištění kontinuity provozu a plán obnovy provozu po havárii, aby zajistil zachování služeb, včasnou obnovu provozu a plnění povinností centrálního depozitáře v případě událostí, které představují významné riziko narušení provozu.
4. Plán uvedený v odstavci 3 musí zajistit obnovení všech obchodů a pozic účastníků k okamžiku narušení provozu, aby mohli účastníci centrálního depozitáře s jistotou pokračovat v činnosti a dokončit vypořádání v plánovaný den, mimo jiné zajištěním toho, aby systémy informačních technologií mohly rychle obnovit provoz od okamžiku narušení provozu. Plán musí zahrnovat zřízení druhého místa zpracování s dostatečnými zdroji, kapacitami, funkcemi a vhodnými plány personální politiky.
5. Centrální depozitář sestaví a provádí plán testování režimů uvedených v odstavcích 1 až 4.
6. Centrální depozitář určí, sleduje a řídí rizika, která pro jeho provoz mohou představovat hlavní účastníci vypořádacích systémů, které provozuje, jakož i poskytovatelé služeb a technické infrastruktury, jiní centrální depozitáři nebo jiné subjekty tržní infrastruktury. Na žádost poskytne příslušným a dotčeným orgánům informace o každém takto určeném riziku.
Centrální depozitář rovněž příslušný orgán a dotčené orgány neprodleně informuje o všech provozních incidentech z těchto rizik vyplývajících.
7. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňujících operační rizika uvedená v odstavcích 1 a 6, metody testování, řešení nebo minimalizace těchto rizik, včetně strategie zajištění kontinuity provozu a plánu obnovy provozu po havárii uvedených v odstavcích 3 a 4, a metody jejich posuzování.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 46
Investiční politika
1. Centrální depozitář drží svá finanční aktiva u centrálních bank, povolených úvěrových institucí nebo povolených centrálních depozitářů.
2. Centrální depozitář musí mít v případě potřeby okamžitý přístup ke svým aktivům.
3. Centrální depozitář ukládá své finanční zdroje pouze do hotovosti nebo vysoce likvidních finančních nástrojů s minimálním tržním a úvěrovým rizikem. Tyto investice lze rychle přeměnit do likvidní podoby s minimálním nepříznivým účinkem na cenu.
4. Pro účely čl. 47 odst. 1 se nezohledňují výše základního kapitálu včetně nerozděleného zisku a rezervních fondů centrálního depozitáře, které nejsou investovány podle odstavce 3.
5. Centrální depozitář zajistí, aby jeho celková expozice vůči riziku jakéhokoli jednotlivé povolené úvěrové instituce nebo povoleného centrálního depozitáře, u nějž drží svá finanční aktiva, zůstala v přijatelných souhrnných limitech.
6. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s orgánem EBA a členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňujících finanční nástroje, které lze považovat za vysoce likvidní nástroje s minimálním tržním a úvěrovým rizikem podle odstavce 3, vhodnou lhůtu pro přístup k aktivům podle odstavce 2 a souhrnné limity podle odstavce 5. Tyto návrhy regulačních technických norem se případně přizpůsobí regulačním technickým normám přijatým v souladu s čl. 47 odst. 8 nařízení (EU) č. 648/2012.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 47
Kapitálové požadavky
1. Kapitál centrálního depozitáře spolu s nerozděleným ziskem a rezervními fondy musí být úměrný rizikům vyplývajícím z jeho činností. Musí být neustále dostačující k tomu, aby:
a)
byla zajištěna odpovídající ochrana centrálního depozitáře proti operačnímu, právnímu, investičnímu a podnikatelskému riziku a riziku plynoucímu z úschovy, tak aby centrální depozitář mohl nepřetržitě pokračovat v poskytování služeb;
b)
zajistil řádnou likvidaci nebo restrukturalizaci činností centrálního depozitáře v přiměřené lhůtě minimálně šesti měsíců při různých stresových scénářích.
2. Centrální depozitář musí mít neustále plán pro následující situace:
a)
získání dodatečného kapitálu, pokud by jeho vlastní kapitál klesl téměř na nebo pod úroveň požadavků stanovených v odstavci 1;
b)
zajištění řádné likvidace nebo reorganizace činností a služeb, pokud by centrální depozitář nebyl schopen získat nový kapitál.
Tento plán musí být schválen vedoucím orgánem nebo jeho příslušným výborem a musí být pravidelně aktualizován. Každá aktualizace plánu se zasílá příslušnému orgánu. Považuje-li příslušný orgán plán centrálního depozitáře za nedostatečný, může vyžadovat, aby centrální depozitář přijal dodatečná opatření nebo učinil jiné právní úkony.
3. Orgán EBA vypracuje v úzké spolupráci s orgánem ESMA a s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění požadavků týkajících se kapitálu, nerozděleného zisku a rezervních fondů centrálního depozitáře uvedených v odstavci 1.
Orgán EBA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Oddíl 5
Požadavky na propojení centrálních depozitářů
Článek 48
Propojení centrálních depozitářů
1. Před vytvořením propojení centrálních depozitářů a poté průběžně musí všichni zúčastnění centrální depozitáři zjišťovat, vyhodnocovat, sledovat a řídit veškeré možné zdroje rizika pro sebe a pro své účastníky vyplývajícího z propojení centrálních depozitářů a přijmout vhodná opatření k jejich omezení.
2. Centrální depozitáři, kteří hodlají vytvořit propojení, podají příslušnému orgánu žádajícího centrálního depozitáře žádost o povolení podle čl. 19 odst. 1 písm. e) nebo vyrozumí příslušný orgán a dotčené orgány žádajícího centrálního depozitáře podle čl. 19 odst. 5.
3. Propojení musí poskytovat přiměřenou ochranu propojeným centrálním depozitářům a jejich účastníkům, zejména ve vztahu k případným úvěrům čerpaným centrálními depozitáři a k riziku koncentrace a riziku likvidity vyplývajícím z daného propojení.
Propojení musí mít základ v odpovídajícím smluvním ujednání, které stanoví příslušná práva a povinnosti propojených centrálních depozitářů a případně jejich účastníků. Smluvní ujednání s přeshraniční dimenzí stanoví jednoznačnou volbu práva, kterým se řídí každý aspekt fungování daného propojení.
4. V případě předběžných převodů cenných papírů mezi propojenými centrálními depozitáři je zakázán zpětný převod cenných papírů před tím, než se první převod stane platným a účinným.
5. Centrální depozitář, který k provozování propojení s jiným centrálním depozitářem využívá nepřímé propojení nebo prostředníka, měří, sleduje a řídí další rizika vyplývající z využití daného nepřímého propojení nebo daného prostředníka a přijme vhodná opatření k jejich omezení.
6. Propojení centrální depozitáři mají zavedeny spolehlivé postupy sesouhlasení, aby byla zajištěna správnost jejich evidencí.
7. Je-li to praktické a proveditelné, umožňuje propojení centrálních depozitářů vypořádání obchodů mezi jejich účastníky formou dodání proti zaplacení. Podrobné důvody pro propojení centrálních depozitářů, které neumožňuje vypořádání formou dodání proti zaplacení, se oznamují dotčeným a příslušným orgánům.
8. Interoperabilní vypořádací systémy a centrální depozitáři, kteří používají společnou infrastrukturu pro vypořádání, stanoví totožné okamžiky pro:
a)
přijetí převodních příkazů systémem;
b)
neodvolatelnost převodních příkazů.
Vypořádací systémy a centrální depozitáři uvedení v prvním pododstavci používají rovnocenná pravidla týkající se okamžiku platnosti a účinnosti převodů cenných papírů a peněžních prostředků.
9. Do 18. září 2019 budou všechna interoperabilní propojení centrálních depozitářů působících v členských státech umožňovat formu dodání proti zaplacení.
10. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem upřesňující podmínky stanovené v odstavci 3, podle nichž každý druh propojení musí poskytovat přiměřenou ochranu propojených centrálních depozitářů a jejich účastníků, zejména pokud se centrální depozitář hodlá stát účastníkem vypořádacího systému provozovaného jiným centrálním depozitářem, sledování a řízení dalších rizik uvedených v odstavci 5 vyplývajících z využití prostředníků, metod sesouhlasení uvedených v odstavci 6, případů uvedených v odstavci 7, kdy je vypořádání formou dodání proti zaplacení prostřednictvím propojení centrálních depozitářů praktické a proveditelné, a metod jejich posuzování.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 řízení (EU) č. 1095/2010.
KAPITOLA III
Přístup k centrálním depozitářům
Oddíl 1
Přístup emitentů k centrálním depozitářům
Článek 49
Svoboda emitovat cenné papíry u centrálního depozitáře povoleného v Unii
1. Emitent má právo zařídit, aby jeho cenné papíry, které jsou přijaty k obchodování na regulovaných trzích nebo v mnohostranných obchodních systémech nebo obchodovány v obchodních systémech, byly zaevidovány v jakémkoli centrálním depozitáři usazeném v kterémkoli členském státě, s výhradou toho, že daný centrální depozitář musí splňovat podmínky uvedené v článku 23.
Aniž je dotčeno právo emitenta uvedené v prvním pododstavci, nadále se použije právo obchodních společností nebo podobné právní předpisy daného členského státu, podle nichž jsou cenné papíry vydávány.
Členské státy zajistí, aby byl sestaven přehled klíčových příslušných ustanovení jejich práva podle druhého pododstavce. Příslušné orgány sdělí uvedený přehled orgánu ESMA do 18. prosince 2014. Orgán ESMA přehled zveřejní do 18. ledna 2015.
Centrální depozitář si za poskytování těchto služeb emitentům může účtovat přiměřený obchodní poplatek na základě přirážky k nákladům, nedohodnou-li se obě strany jinak.
2. Předloží-li emitent žádost o zaevidování cenných papírů v centrálním depozitáři, vyřídí tento centrální depozitář žádost neprodleně a nediskriminačním způsobem a žádajícímu emitentovi odpoví ve lhůtě tří měsíců.
3. Centrální depozitář může odmítnout poskytnout emitentovi služby. Toto odmítnutí musí být založeno na z celkovém posouzení rizik nebo k němu může dojít v případě, že daný centrální depozitář neposkytuje služby uvedené v oddíle A bodu 1 přílohy ve vztahu k cenným papírům vydaným podle práva obchodních společností nebo podobných právních předpisů příslušného členského státu.
4. Aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES (25) a směrnice Komise 2006/70/ES (26), pokud centrální depozitář odmítne žádajícímu emitentovi poskytnout služby, sdělí mu písemně úplné důvody svého odmítnutí.
V případě odmítnutí má žádající emitent právo podat stížnost k příslušnému orgánu centrálního depozitáře, který mu odmítl poskytnout služby.
Příslušný orgán pro centrálního depozitáře stížnost řádně prošetří tak, že posoudí důvody odmítnutí sdělené centrálním depozitářem, a zašle emitentovi odpověď s odůvodněním.
Příslušný orgán pro centrálního depozitáře konzultuje o svém posouzení stížnosti příslušný orgán místa usazení žádajícího emitenta. Pokud příslušný orgán místa usazení žádajícího emitenta s posouzením nesouhlasí, může kterýkoli z obou příslušných orgánů věc postoupit orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež mu byly svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Pokud se odmítnutí centrálního depozitáře poskytnout služby emitentovi považuje za neoprávněné, vydá odpovědný příslušný orgán tomuto centrálnímu depozitáři příkaz, aby žádajícímu emitentovi služby poskytl.
5. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění rizik, která musí zohlednit centrální depozitáři při provádění celkového posouzení rizik a příslušné orgány při posuzování důvodů pro odmítnutí žádosti o přístup v souladu s odstavci 3 a 4, a dále k upřesnění prvků postupu uvedeného v odstavci 4.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem ke stanovení standardních formulářů a vzorů pro postup uvedený v odstavci 4.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Oddíl 2
Vzájemný přístup mezi centrálními depozitáři
Článek 50
Standardní propojení
Centrální depozitář má právo stát se účastníkem jiného centrálního depozitáře a zřídit standardní propojení s tímto centrálním depozitářem v souladu s článkem 33, s výhradou předchozího oznámení tohoto propojení centrálních depozitářů podle čl. 19 odst. 5.
Článek 51
Nadstandardní propojení
1. Žádá-li centrální depozitář jiného centrálního depozitáře o vytvoření nadstandardního propojení, smí hostitelský centrální depozitář takovou žádost zamítnout pouze na základě zvážení rizika. Žádost nesmí být zamítnuta z důvodu ztráty podílu na trhu.
2. Hostitelský centrální depozitář může žádajícímu centrálnímu depozitáři za poskytnutí nadstandardního propojení účtovat přiměřený obchodní poplatek na základě přirážky k nákladům, nedohodnou-li se obě strany jinak.
Článek 52
Postup zřízení propojení mezi centrálními depozitáři
1. Předloží-li centrální depozitář žádost o přístup k jinému centrálnímu depozitáři podle článků 50 a 51, vyřídí tento centrální depozitář žádost neprodleně a žádajícímu centrálnímu depozitáři odpoví ve lhůtě tří měsíců.
2. Centrální depozitář může odmítnout přístup žádajícímu centrálnímu depozitáři, pouze pokud by jeho přístup ohrozil hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolal systémové riziko. Odmítnutí musí být založeno na celkovém posouzení rizik.
Pokud centrální depozitář odmítne přístup, sdělí žádajícímu centrálnímu depozitáři úplné důvody svého odmítnutí.
V případě odmítnutí má žádající centrální depozitář právo podat stížnost k příslušnému orgánu centrálního depozitáře, který mu odmítl přístup.
Příslušný orgán hostitelského centrálního depozitáře stížnost řádně prošetří tak, že posoudí důvody odmítnutí, a zašle žádajícímu centrálnímu depozitáři odpověď s odůvodněním.
Příslušný orgán hostitelského centrálního depozitáře konzultuje o svém posouzení stížnosti příslušný orgán žádajícího centrálního depozitáře a dotčený orgán žádajícího centrálního depozitáře uvedený v čl. 12 odst. 1 písm. a). Pokud některý z orgánů žádajícího centrálního depozitáře s posouzením nesouhlasí, může kterýkoli orgán věc postoupit orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež mu byly svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Pokud se odmítnutí centrálního depozitáře udělit přístup žádajícímu centrálnímu depozitáři považuje za neoprávněné, vydá příslušný orgán hostitelského centrálního depozitáře příkaz, aby tento centrální depozitář žádajícímu centrálnímu depozitáři přístup udělil.
3. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění rizik, která musí zohlednit centrální depozitáři při provádění celkového posouzení rizik a příslušné orgány při posuzování důvodů pro odmítnutí žádosti o přístup v souladu s odstavcem 2, a dále k upřesnění prvků postupu uvedeného v odstavci 2.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem za účelem zavedení standardních formulářů a vzorů pro postupy uvedené v odstavcích 1 a 2.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Oddíl 3
Vzájemný přístup mezi centrálním depozitářem a jiným subjektem tržní infrastruktury
Článek 53
Vzájemný přístup mezi centrálním depozitářem a jiným subjektem tržní infrastruktury
1. Ústřední protistrana a obchodní systém poskytnou centrálnímu depozitáři na jeho žádost na základě zásady nediskriminace a transparentnosti údaje o obchodech a mohou po žádajícím centrálním depozitáři požadovat za tyto údaje přiměřený obchodní poplatek na základě přirážky k nákladům, nedohodnou-li se obě strany jinak.
Centrální depozitář poskytne ústřední protistraně nebo obchodnímu místu přístup ke svým vypořádacím systémům na základě zásady nediskriminace a transparentnosti a může za tento přístup požadovat přiměřený obchodní poplatek na základě přirážky k nákladům, nedohodnou-li se strany jinak.
2. Předloží-li jedna strana druhé straně žádost o přístup v souladu s odstavcem 1, musí být tato žádost vyřízena neprodleně a žádající straně odpovězeno ve lhůtě tří měsíců.
3. Hostitelská strana smí přístup odmítnout, pouze pokud by tento přístup ovlivnil hladké a řádné fungování finančních trhů nebo vyvolal systémové riziko. Žádost nesmí být zamítnuta z důvodu ztráty podílu na trhu.
Strana, která odmítne umožnit přístup, poskytne žádající straně úplné písemné odůvodnění svého odmítnutí založeného na celkovém posouzení rizik. V případě odmítnutí má žádající strana právo podat stížnost k příslušnému orgánu strany, která přístup odmítla.
Příslušný orgán hostitelské strany a dotčený orgán uvedený v čl. 12 odst. 1 písm. a) stížnost řádně prošetří, tak že posoudí důvody odmítnutí, a zašle žádající straně odpověď s odůvodněním.
Příslušný orgán hostitelské strany konzultuje o svém posouzení stížnosti příslušný orgán žádající strany a dotčený orgán uvedený v čl. 12 odst. 1 písm. a). Pokud některý z orgánů žádající strany s posouzením nesouhlasí, může kterýkoli orgán věc postoupit orgánu ESMA, který může jednat v souladu s pravomocemi, jež mu byly svěřeny podle článku 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Pokud se odmítnutí udělit přístup považuje za neoprávněné, vydá odpovědný příslušný orgán příkaz, aby dotčená strana přístup ke svým službám do tří měsíců udělila.
4. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k upřesnění rizik, která musí zohlednit centrální depozitáři při provádění celkového posouzení rizik a příslušné orgány při posuzování důvodů pro odmítnutí žádosti o přístup v souladu s odstavcem 3, a dále k upřesnění prvků postupu uvedeného v odstavci 3.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
5. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB návrhy prováděcích technických norem pro zavedení standardních formulářů a vzorů pro postup uvedený v odstavcích 2 a 3.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
HLAVA IV
POSKYTOVÁNÍ BANKOVNÍCH DOPLŇKOVÝCH SLUŽEB ÚČASTNÍKŮM CENTRÁLNÍCH DEPOZITÁŘŮ
Článek 54
Povolení poskytovat bankovní doplňkové služby a určení úvěrových institucí za tímto účelem
1. Centrální depozitář sám neposkytuje žádné bankovní doplňkové služby uvedené v oddíle C přílohy, ledaže získal dodatečné povolení k poskytování takových služeb v souladu s tímto článkem.
2. Centrální depozitář, který má v úmyslu provádět peněžní vypořádání všech nebo některých obchodů ve vypořádacím systému podle čl. 40 odst. 2 nebo poskytovat některé bankovní doplňkové služby uvedené v odstavci 1, je oprávněn buď:
a)
takové služby sám nabízet za podmínek stanovených v tomto článku; nebo
b)
za tímto účelem určit jednu nebo více úvěrových institucí povolených v souladu s článkem 8 směrnice 2013/36/EU.
3. Pokud má centrální depozitář v úmyslu poskytovat jakékoli bankovní doplňkové služby prostřednictvím stejné právnické osoby, která provozuje vypořádací systémy, povolení uvedené v odstavci 2 se udělí, pouze jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
centrální depozitář má povolení působit jako úvěrová instituce v souladu s článkem 8 směrnice 2013/36/EU;
b)
centrální depozitář splňuje obezřetnostní požadavky stanovené v čl. 59 odst. 1, 3 a 4 a požadavky týkající se dohledu stanovené v článku 60;
c)
povolení uvedené v písmenu a) tohoto pododstavce se použije pouze k poskytování bankovních doplňkových služeb uvedených v oddíle C přílohy, a nikoli k výkonu jiných činností;
d)
na centrálního depozitáře se vztahuje dodatečný kapitálový požadavek zohledňující rizika, včetně úvěrového rizika a rizika likvidity, která vyplývají z poskytování vnitrodenních úvěrů mimo jiné účastníkům vypořádacího systému nebo jiným uživatelům služeb centrálních depozitářů;
e)
centrální depozitář v souladu s čl. 59 odst. 4 písm. j) tohoto nařízení informuje alespoň jednou měsíčně příslušný orgán a jednou za rok jako součást zveřejňování informací požadovaného podle části osmé nařízení (EU) č. 575/2013, o míře vnitrodenního rizika likvidity a jeho řízení;
f)
centrální depozitář předložil příslušnému orgánu náležitý ozdravný plán, který zajistí nepřetržité provádění jeho nejdůležitějších operací i v situacích, kdy riziko likvidity nebo úvěrové riziko vyplývá z poskytování bankovních doplňkových služeb.
V případě rozporu mezi ustanoveními tohoto nařízení, nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU musí centrální depozitář uvedený v prvním pododstavci písm. a) splňovat ty požadavky týkající se obezřetného dohledu, které jsou přísnější. Kdy se jedná o rozpor mezi ustanoveními se upřesní v regulačních technických normách podle článků 47 a 59 tohoto nařízení.
4. Pokud má centrální depozitář v úmyslu určit úvěrovou instituci, která bude poskytovat jakékoli bankovní doplňkové služby prostřednictvím samostatné právnické osoby, která může být součástí skupiny podniků kontrolované týmž mateřským podnikem, povolení uvedené v odstavci 2 se udělí, pouze jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
samostatná právnická osoba má povolení působit jako úvěrová instituce v souladu s článkem 8 směrnice 2013/36/EU;
b)
samostatná právnická osoba splňuje obezřetnostní požadavky stanovené v čl. 59 odst. 1, 3 a 4 a požadavky týkající se dohledu stanovené v článku 60;
c)
samostatná právnická osoba sama neposkytuje žádnou ze základních služeb uvedených v oddíle A přílohy;
d)
povolení uvedené v písmenu a) se použije pouze k poskytování bankovních doplňkových služeb uvedených v oddíle C přílohy, a nikoli k výkonu jiných činností;
e)
na samostatnou právnickou osobu se vztahuje dodatečný kapitálový požadavek zohledňující rizika, včetně úvěrového rizika a rizika likvidity, která vyplývají z poskytování vnitrodenních úvěrů mimo jiné účastníkům vypořádacího systému nebo jiným uživatelům služeb centrálních depozitářů;
f)
samostatná právnická osoba v souladu s čl. 59 odst. 4 písm. j) tohoto nařízení informuje alespoň jednou měsíčně příslušný orgán a jednou za rok jako součást zveřejňování informací požadovaného podle v části osmé nařízení (EU) č. 575/2013, o míře vnitrodenního rizika likvidity a jeho řízení; a
g)
samostatná právnická osoba předložila příslušnému orgánu náležitý ozdravný plán, který zajistí nepřetržité provádění jeho nejdůležitějších operací i v situacích, kdy riziko likvidity nebo úvěrové riziko vyplývá z poskytování bankovních doplňkových služeb prostřednictvím samostatné právnické osoby.
5. Odstavec 4 se nevztahuje na úvěrové instituce uvedené v odst. 2 písm. b), které nabízejí peněžní vypořádání některých obchodů ve vypořádacím systému centrálního depozitáře, pokud je celková hodnota tohoto peněžního vypořádání prostřednictvím účtů vedených u těchto úvěrových institucí vypočtená za období jednoho roku nižší než jedno procento celkové hodnoty všech obchodů s cennými papíry proti hotovosti na účtech centrálního depozitáře a nepřevyšuje maximální hodnotu 2,5 miliardy EUR ročně.
Příslušný orgán alespoň jednou ročně ověří, že prahová hodnota uvedená v prvním pododstavci je dodržována, a o svých zjištěních podá zprávu orgánu ESMA. Pokud příslušný orgán zjistí, že došlo k překročení prahové hodnoty, bude od dotyčného centrálního depozitáře vyžadovat, aby požádal o povolení v souladu s odstavcem 4. Dotyčný centrální depozitář předloží žádost o povolení do šesti měsíců.
6. Příslušný orgán může po centrálním depozitáři požadovat, aby určil více než jednu úvěrovou instituci nebo aby určil další úvěrovou instituci v případě, že dotčený centrální depozitář sám poskytuje služby v souladu s odst. 2 písm. a) tohoto článku, pokud se domnívá, že expozice jedné úvěrové instituce vůči koncentraci rizik podle čl. 59 odst. 3 a 4 není dostatečně omezena. Určené úvěrové instituce se považují za zúčtovatele.
7. Centrální depozitář, který má povolení poskytovat jakékoli bankovní doplňkové služby, a úvěrová instituce určená v souladu s odst. 2 písm. b) musejí trvale splňovat podmínky potřebné k získání povolení podle tohoto nařízení a neprodleně informují příslušné orgány o veškerých podstatných změnách, které mají vliv na podmínky pro udělení povolení.
8. Orgán EBA vypracuje v úzké spolupráci s orgánem ESMA a s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k určení dodatečného rizikového kapitálového požadavku podle odst. 3 písm. d) a odst. 4 písm. e).
Orgán EBA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 55
Postup pro vydávání a zamítnutí povolení k poskytování bankovních doplňkových služeb
1. Centrální depozitář předloží žádost o povolení určit úvěrovou instituci nebo poskytovat jakoukoli bankovní doplňkovou službu, jak je stanoveno v článku 54, příslušnému orgánu domovského členského státu.
2. Žádost obsahuje veškeré informace nezbytné k tomu, aby se příslušný orgán přesvědčil, že centrální depozitář a případně určená úvěrová instituce učinily k okamžiku udělení povolení všechny potřebné kroky pro splnění svých povinností stanovených v tomto nařízení. Obsahuje podnikatelský plán uvádějící zamýšlené bankovní doplňkové služby, případně organizační strukturu vztahů mezi centrálním depozitářem a případnými určenými úvěrovými institucemi a způsob, jakým daný centrální depozitář nebo případně určená úvěrová instituce hodlají splnit obezřetnostní požadavky stanovené v čl. 59 odst. 1, 3 a 4 a další podmínky stanovené v článku 54.
3. Příslušný orgán postupuje podle čl. 17 odst. 3 a 8.
4. V okamžiku, kdy je žádost považována za úplnou, předá příslušný orgán veškeré informace obsažené v žádosti těmto orgánům:
a)
dotčeným orgánům;
b)
příslušnému orgánu uvedenému v čl. 4 odst. 1 bodě 40 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
příslušným orgánům v členských státech, kde centrální depozitář zřídil interoperabilní propojení s jiným centrálním depozitářem, s výjimkou případů, kdy centrální depozitář zřídil interoperabilní propojení uvedené v čl. 19 odst. 5;
d)
příslušným orgánům v hostitelském členském státě, v němž mají činnosti centrálního depozitáře zásadní význam pro fungování trhů cenných papírů a ochranu investorů ve smyslu čl. 24 odst. 4;
e)
příslušným orgánům odpovědným za dohled nad účastníky centrálního depozitáře, kteří jsou usazeni ve třech členských státech s největším souhrnným objemem vypořádání ve vypořádacím systému centrálního depozitáře za období jednoho roku;
f)
orgánu ESMA; a
g)
orgánu EBA.
5. Orgány uvedené v odst. 4 písm. a) až e) vydají do 30 dnů od obdržení informací podle odstavce 4 odůvodněné stanovisko k povolení. Pokud některý orgán neposkytne stanovisko v uvedené lhůtě, má se za to, že jeho stanovisko je kladné.
Jestliže alespoň jeden z orgánů uvedených v odst. 4 písm. a) až e) vydá záporné odůvodněné stanovisko, příslušný orgán, který má v úmyslu povolení udělit, poskytne orgánům uvedeným v odst. 4 písm. a) až e) do 30 dnů odůvodněné rozhodnutí, v němž se k zápornému stanovisku vyjádří.
Pokud kterýkoli z orgánů uvedených v odst. 4 písm. a) až e) vydá do 30 dnů po předložení uvedeného rozhodnutí záporné stanovisko a příslušný orgán má stále v úmyslu povolení udělit, může kterýkoli z orgánů, které vydaly záporné stanovisko, záležitost postoupit orgánu ESMA s žádostí o pomoc podle čl. 31 písm. c) nařízení (EU) č. 1095/2010.
Pokud není daná záležitost vyřešena do 30 dní od postoupení orgánu ESMA, příslušný orgán, který má v úmyslu povolení udělit, přijme konečné rozhodnutí a orgánům uvedeným v odst. 4 písm. a) až e) poskytne podrobné písemné zdůvodnění svého rozhodnutí.
Pokud má příslušný orgán v úmyslu žádost o povolení zamítnout, záležitost se orgánu ESMA nepostupuje.
Záporná stanoviska musejí být písemná a obsahovat řádné a podrobné odůvodnění, proč nejsou splněny požadavky stanovené tímto nařízením nebo jinými právními předpisy Unie.
6. Pokud má orgán ESMA za to, že příslušný orgán vydal povolení, jež zřejmě není v souladu s právními předpisy Unie, jedná v souladu s článkem 17 nařízení (EU) č. 1095/2010.
7. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB a s orgánem EBA návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které musí centrální depozitář příslušnému orgánu poskytnout za účelem získání příslušných povolení k poskytování bankovních služeb doplňkově k vypořádání.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
8. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s členy ESCB a s orgánem EBA návrhy prováděcích technických norem za účelem stanovení standardních formulářů, vzorů a postupů pro konzultace orgánů uvedených v odstavci 4 před udělením povolení.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy prováděcích technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat prováděcí technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 56
Rozšíření bankovních doplňkových služeb
1. Centrální depozitář, který má v úmyslu rozšířit bankovní doplňkové služby, pro něž určil úvěrovou instituci nebo jež sám poskytuje v souladu s článkem 54, předloží žádost o rozšíření příslušnému orgánu svého domovského členského státu.
2. Žádost o rozšíření podléhá postupu podle článku 55.
Článek 57
Odnětí povolení
1. Aniž jsou dotčena případná nápravná opatření nebo opatření podle hlavy V, příslušný orgán domovského členského státu pro centrálního depozitáře, odejme povolení uvedené v článku 54 za některé z těchto okolností:
a)
pokud centrální depozitář nevyužil povolení během období dvanácti měsíců, výslovně se jej vzdal nebo pokud určená úvěrová instituce během šesti předchozích měsíců neposkytovala služby nebo nevykonávala činnost;
b)
pokud centrální depozitář získal povolení na základě nepravdivého prohlášení nebo pomocí jakýchkoli jiných protiprávních prostředků;
c)
pokud centrální depozitář nebo určená úvěrová instituce přestaly splňovat podmínky, za nichž bylo povolení uděleno, a ve stanovené lhůtě nepřijaly nápravná opatření vyžadovaná příslušným orgánem;
d)
pokud centrální depozitář nebo určená úvěrová instituce závažně a soustavně porušují požadavky stanovené v tomto nařízení.
2. V okamžiku, kdy se příslušný orgán dozví o některé z okolností uvedených v odstavci 1, neprodleně konzultuje orgány uvedené v čl. 55 odst. 4 ohledně nutnosti odejmout povolení.
3. Orgán ESMA, dotčené orgány podle čl. 12 odst. 1 písm. a) a orgány uvedené v čl. 60 odst. 1 nebo případně orgány uvedené v čl. 55 odst. 4 mohou kdykoli požádat příslušný orgán domovského členského státu pro centrálního depozitáře o prověření, zda centrální depozitář a případně určená úvěrová instituce stále splňují podmínky, za nichž bylo povolení uděleno.
4. Příslušný orgán může odnětí povolení omezit na konkrétní službu, činnost nebo finanční nástroj.
5. Centrální depozitář a určená úvěrová instituce zavedou, provádějí a udržují vhodný postup zajišťující, že v případě odnětí povolení podle odstavce 1 budou aktiva zákazníků a účastníků včas a řádně vypořádána a převedena na jiného zúčtovatele.
Článek 58
Rejstřík centrálních depozitářů
1. Rozhodnutí přijatá příslušnými orgány podle článků 54, 56 a 57 musí být oznámena orgánu ESMA.
2. Orgán ESMA zapíše do rejstříku, který je povinen zpřístupnit veřejnosti na zvláštní internetové stránce podle čl. 21 odst. 3, tyto informace:
a)
název každého centrálního depozitáře, který byl předmětem rozhodnutí podle článků 54, 56 a 57;
b)
název každé určené úvěrové instituce;
c)
seznam bankovních doplňkových služeb, které mají určená úvěrová instituce nebo centrální depozitář s povolením podle článku 54 povoleny poskytovat účastníkům centrálního depozitáře.
3. Příslušné orgány oznámí orgánu ESMA, které subjekty poskytují bankovní doplňkové služby podle požadavků vnitrostátního práva, do 16. prosince 2014.
Článek 59
Obezřetnostní požadavky vztahující se na úvěrové instituce nebo centrální depozitáře s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby
1. Úvěrová instituce určená podle čl. 54 odst. 2 písm. b) nebo centrální depozitář s povolením podle čl. 54 odst. 2 písm. a) k poskytování bankovních doplňkových služeb poskytují pouze služby uvedené v oddíle C přílohy, na něž se vztahuje povolení.
2. Úvěrová instituce určená podle čl. 54 odst. 2 písm. b) nebo centrální depozitář s povolením podle čl. 54 odst. 2 písm. a) k poskytování bankovních doplňkových služeb dodržují stávající a budoucí právní předpisy vztahující se na úvěrové instituce.
3. Úvěrová instituce určená podle čl. 54 odst. 2 písm. b) nebo centrální depozitář s povolením podle čl. 54 odst. 2 písm. a) k poskytování bankovních doplňkových služeb splňují pro každý vypořádací systém tyto zvláštní obezřetnostní požadavky k úvěrovým rizikům spojeným s uvedenými službami:
a)
vytvoří spolehlivý rámec pro řízení odpovídajících úvěrových rizik;
b)
často a pravidelně zjišťují zdroje těchto úvěrových rizik, měří a sledují odpovídající úvěrové expozice a používají vhodné nástroje k řízení těchto rizik;
c)
odpovídající úvěrové expozice vůči jednotlivým účastníkům s výpůjčkou plně zajišťují kolaterálem a jinými srovnatelnými finančními zdroji;
d)
pokud je k řízení příslušného úvěrového rizika použito zajištění, přijímají vysoce likvidní kolaterál s minimálním úvěrovým a tržním rizikem; ve zvláštních situacích mohou použít i jiné druhy zajištění, pokud se uplatní přiměřené snížení hodnoty;
e)
stanoví a uplatňují přiměřeně konzervativní snížení hodnoty a souhrnné koncentrace na hodnotu kolaterálu určeného k zajištění úvěrových expozic uvedených v písmenu c), přičemž zohlední cíl zajistit, aby kolaterál bylo možné rychle zlikvidnit s minimálním nepříznivým účinkem na cenu;
f)
stanoví limity pro příslušné úvěrové expozice;
g)
provádějí analýzy a připravují plány, jak řešit případné zbytkové úvěrové expozice, přijímají pravidla a postupy k realizaci těchto plánů;
h)
poskytují úvěry pouze účastníkům, kteří u ní mají peněžní účet;
i)
zavedou účinné postupy splácení vnitrodenních úvěrů a pomocí účinných sankčních sazeb, působících jako účinný odrazující prostředek, odrazují od úvěrů přes noc.
4. Úvěrová instituce určená podle čl. 54 odst. 2 písm. b) nebo centrální depozitář s povolením podle čl. 54 odst. 2 písm. a) k poskytování bankovních doplňkových služeb musí splňovat pro každý vypořádací systém tyto zvláštní obezřetnostní požadavky k riziku likvidity spojenému s uvedenými službami:
a)
mají spolehlivý rámec a nástroje pro měření, sledování a řízení rizika likvidity včetně rizika vnitrodenní likvidity u každé měny vypořádacího systému, pro kterou fungují jako zúčtovatel;
b)
průběžně a včas, přinejmenším však jednou denně, měří a sledují svoji potřebu likvidity a úroveň držených likvidních aktiv; přitom stanovují hodnotu disponibilních likvidních aktiv s přihlédnutím k přiměřenému snížení jejich hodnoty;
c)
mají dostatečné likvidní zdroje ve všech významných měnách pro včasné poskytování služeb vypořádání na základě širokého spektra různých stresových scénářů, mimo jiné pro riziko likvidity vyplývající ze selhání alespoň jednoho účastníka, včetně svých mateřských podniků a dceřiných podniků, vůči nimž mají největší expozice;
d)
zmírňují příslušná rizika likvidity pomocí způsobilých likvidních zdrojů v každé měně, jako jsou například hotovost u emisní centrální banky a jiných důvěryhodných finančních institucí, přislíbené úvěrové linky nebo jiná podobná ujednání a vysoce likvidní zajištění nebo investice, které jsou okamžitě dostupné a převoditelné na hotovost v rámci předjednaných a vysoce spolehlivých dohod o financování, a to i za mimořádných, ale možných tržních podmínek, a zjišťují, měří a sledují riziko likvidity vyplývající ze vztahu s jednotlivými finančními institucemi, jež pro řízení svého rizika likvidity využívá;
e)
využívají-li předjednaných dohod o financování, zvolí si jako poskytovatele likvidity výhradně důvěryhodné finanční instituce; stanoví a uplatňují vhodné souhrnné limity pro každého příslušného poskytovatele likvidity včetně svého mateřského podniku a dceřiných podniků;
f)
stanoví a ověřují dostatečnost příslušných zdrojů pravidelnými a důkladnými zátěžovými testy;
g)
provádějí analýzy a připravují plány, jak řešit případný nepředvídaný a potenciálně nepokrytý nedostatek likvidity, a přijímají pravidla a postupy k realizaci těchto plánů;
h)
je-li to vhodné a možné, a aniž jsou dotčena pravidla centrální banky pro způsobilost, mají přístup k účtům centrální banky a jiným službám centrální banky za účelem lepšího řízení rizika likvidity; úvěrové instituce v Unii složí příslušné peněžní zůstatky na vyhrazené účty u emisních centrálních bank v Unii;
i)
mají předjednané a vysoce spolehlivé dohody, na jejichž základě mohou včas zlikvidnit zajištění, jež jim poskytl zákazník, který selhal;
j)
orgánům uvedeným v čl. 60 odst. 1 podávají a zveřejňují pravidelné zprávy o tom, jakým způsobem měří, sledují a řídí riziko likvidity, včetně rizika vnitrodenní likvidity.
5. Orgán EBA vypracuje v úzké spolupráci s orgánem ESMA a s členy ESCB návrhy regulačních technických norem k dalšímu upřesnění rámce a nástrojů pro sledování, měření a řízení úvěrového rizika a rizika likvidity podle odstavců 3 a 4, včetně rizik vznikajících v průběhu dne, a pro podávání zpráv o těchto rizicích a jejich zveřejňování. Tyto návrhy regulačních technických norem se případně přizpůsobí regulačním technickým normám přijatým v souladu s čl. 46 odst. 3 nařízení (EU) č. 648/2012.
Orgán EBA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 18. června 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
Článek 60
Dohled nad určenými úvěrovými institucemi a centrálními depozitáři s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby
1. Aniž jsou dotčeny články 17 a 22 tohoto nařízení, příslušné orgány vymezené v čl. 4 odst. 1 bodu 40 nařízení (EU) č. 575/2013 odpovídají za udělování povolení určeným úvěrovým institucím a centrálním depozitářům s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby podle tohoto nařízení coby úvěrovým institucím a za dohled nad nimi coby úvěrovými institucemi za podmínek stanovených v nařízení (EU) č. 575/2013 a ve směrnici 2013/36/EU.
Příslušné orgány uvedené v prvním pododstavci odpovídají rovněž za dohled nad určenými úvěrovými institucemi a centrálními depozitáři podle uvedeného pododstavce, pokud jde o dodržování obezřetnostních požadavků podle článku 59 tohoto nařízení.
Příslušné orgány uvedené v prvním pododstavci pravidelně a alespoň jednou ročně posoudí, zda určená úvěrová instituce nebo centrální depozitář s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby plní požadavky stanovené v článku 59 a o výsledcích svého dohledu podle tohoto odstavce, včetně případných nápravných opatření nebo sankcí, informuje příslušný orgán pro centrálního depozitáře, který následně vyrozumí orgány uvedené v čl. 55 odst. 4.
2. Příslušný orgán pro centrálního depozitáře po konzultaci s příslušným orgánem uvedeným v odstavci 1 alespoň jednou ročně prověří a vyhodnotí, zda:
a)
v případě uvedeném v čl. 54 odst. 2 písm. b) umožňují všechna nezbytná ujednání mezi určenými úvěrovými institucemi a centrálním depozitářem těmto úvěrovým institucím splnit povinnosti stanovené v tomto nařízení;
b)
v případě uvedeném v čl. 54 odst. 2 písm. a) umožňují ujednání týkající se povolení poskytovat bankovní doplňkové služby centrálnímu depozitáři plnit povinnosti stanovené v tomto nařízení.
Příslušný orgán pro centrálního depozitáře pravidelně a alespoň jednou ročně informuje orgány uvedené v čl. 55 odst. 4 o výsledcích svého prověření a vyhodnocení podle tohoto odstavce, včetně případných nápravných opatření nebo sankcí.
Pokud centrální depozitář určí povolenou úvěrovou instituci podle článku 54, v zájmu ochrany účastníků vypořádacích systémů, které provozuje, zajistí, aby mu jím určená úvěrová instituce umožnila přístup ke všem nezbytným informacím pro účely tohoto nařízení, a případné porušení předpisů oznámí příslušnému orgánu pro centrálního depozitáře a příslušným orgánům uvedeným v odstavci 1.
3. V zájmu zajištění jednotného, účinného a efektivního dohledu v Unii nad úvěrovými institucemi a centrálními depozitáři s povolením poskytovat bankovní doplňkové služby může orgán EBA v úzké spolupráci s orgánem ESMA a s členy ESCB vydávat obecné pokyny určené příslušným orgánům v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1093/2010.
HLAVA V
SANKCE
Článek 61
Správní sankce a jiná opatření
1. Aniž je dotčena pravomoc členských států stanovit a ukládat trestní sankce, členské státy stanoví správní sankce a jiná opatření, které se za podmínek stanovených v článku 63 budou vztahovat na osoby odpovědné za porušení ustanovení tohoto nařízení, zajistí, aby jejich příslušné orgány mohly tyto správní sankce a jiná opatření ukládat, a přijmou veškerá opatření nezbytná k zajištění jejich uplatňování. Tyto sankce a jiná opatření musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Do 18. září 2016 se členské státy mohou rozhodnout, že nestanoví správní sankce podle prvního pododstavce, pokud se na porušení předpisů podle prvního pododstavce již vztahuje vnitrostátní trestní právo. Pokud se tak členské státy rozhodnou, sdělí Komisi a orgánu ESMA příslušná ustanovení vnitrostátního trestního práva.
Do 18. září 2016 oznámí členské státy ustanovení uvedená v prvním pododstavci Komisi a orgánu ESMA. Dále Komisi a orgánu ESMA bez zbytečného prodlení oznámí všechny následné změny těchto pravidel.
2. Příslušné orgány musejí být schopny uplatňovat správní sankce a jiná opatření na centrální depozitáře a určené úvěrové instituce a s výhradou podmínek stanovených ve vnitrostátním právu v oblastech, které tímto nařízením nejsou harmonizovány, na členy jejich vedoucích orgánů a jiné osoby, které skutečně řídí jejich činnost, jakož i na jakékoli jiné právnické nebo fyzické osoby, které jsou podle vnitrostátního práva považovány za odpovědné za porušení předpisů.
3. Při výkonu svých pravomocí, pokud jde o ukládání sankcí za podmínek stanovených v článku 63, příslušné orgány úzce spolupracují, aby zajistily, že správní sankce a jiná opatření povedou k cílům sledovaným tímto nařízením, a koordinují svůj postup, aby se zabránilo jakémukoli zdvojení nebo překrývání při uplatňování správních sankcí a jiných opatření v přeshraničních případech v souladu s článkem 14.
4. Pokud se členské státy v souladu s odstavcem 1 rozhodly stanovit za porušení ustanovení podle článku 63 trestní sankce, zajistí, aby byla přijata vhodná opatření k tomu, aby příslušné orgány měly veškeré nezbytné pravomoci ke spolupráci se soudními orgány v rámci své jurisdikce s cílem získat konkrétní informace týkající se trestního vyšetřování či řízení zahájeného z důvodu potenciálního porušení tohoto nařízení a poskytnout tyto informace ostatním příslušným orgánům a orgánu ESMA, aby mohly splnit svou povinnost vzájemné spolupráce a spolupráce s orgánem ESMA pro účely tohoto nařízení.
5. Příslušné orgány mohou též spolupracovat s příslušnými orgány jiných členských států v zájmu snazšího vymáhání peněžitých sankcí.
6. Členské státy poskytnou orgánu ESMA každoročně souhrnné informace týkající se všech sankcí a jiných opatření uložených v souladu s odstavcem 1. Orgán ESMA tyto informace zveřejní ve své výroční zprávě.
Pokud se členské státy v souladu s odstavcem 1 rozhodly stanovit za porušení ustanovení podle článku 63 trestní sankce, poskytnou jejich příslušné orgány orgánu ESMA každoročně anonymní souhrnné údaje týkající se veškerého provedeného trestního vyšetřování a uložených trestních sankcí. Orgán ESMA zveřejní údaje o uložených trestních sankcích ve výroční zprávě.
7. Pokud příslušný orgán zveřejnil správní sankci, správní opatření nebo trestní sankci, oznámí tuto skutečnost zároveň orgánu ESMA.
8. Příslušné orgány vykonávají své funkce a pravomoci v souladu se svými vnitrostátními rámci:
a)
přímo;
b)
ve spolupráci s jinými orgány;
c)
v rámci vlastní odpovědnosti přenesením na subjekty, na které byly přeneseny úkoly podle tohoto nařízení; nebo
d)
podáním žádosti u příslušných soudních orgánů.
Článek 62
Zveřejňování rozhodnutí
1. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány na svých oficiálních internetových stránkách zveřejnily všechna rozhodnutí o uložení správní sankce nebo jiného opatření za porušení tohoto nařízení, a to bez zbytečného odkladu poté, co byla sankcionovaná osoba o takovém rozhodnutí informována. Zveřejní se přinejmenším informace o druhu a povaze porušení a totožnosti fyzické nebo právnické osoby, jíž byla sankce uložena.
Je-li proti rozhodnutí o uložení sankce nebo jiného opatření podán opravný prostředek k příslušnému soudnímu či jinému dotčenému orgánu, příslušné orgány takovou informaci a veškeré následné informace o výsledku tohoto opravného prostředku bez zbytečného odkladu zveřejní na svých oficiálních internetových stránkách. Zveřejněno navíc musí být jakékoli rozhodnutí, kterým se ruší dříve přijaté rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření.
Pokud má příslušný orgán na základě individuálního posouzení přiměřenosti zveřejnění totožnosti právnických osob nebo osobních údajů fyzických osob za to, že by zveřejnění těchto údajů bylo nepřiměřené, nebo pokud by zveřejnění ohrozilo stabilitu finančních trhů nebo probíhající vyšetřování, zajistí členské státy, aby příslušné orgány učinily jedno z následujících opatření:
a)
zveřejnění rozhodnutí o uložení sankce nebo jiného opatření odložily, dokud důvody pro nezveřejnění nepominou;
b)
rozhodnutí o uložení sankce nebo jiného opatření zveřejnily anonymně a způsobem, který je v souladu s vnitrostátním právem, pokud toto anonymní zveřejnění zajistí skutečnou ochranu dotyčných osobních údajů;
c)
rozhodnutí o uložení sankce nebo jiného opatření nezveřejnily vůbec, pokud se má za to, že možnosti uvedené v písmenech a) a b) dostatečně nezajišťují, že:
i)
nebude ohrožena stabilita finančních trhů;
ii)
zveřejňování takových rozhodnutí v případech opatření, jež jsou považována za mírnější, bude prováděno přiměřeným způsobem.
V případě rozhodnutí zveřejnit sankci nebo jiné opatření anonymně může být zveřejnění příslušných údajů o přiměřenou dobu odloženo, pokud se předpokládá, že důvody pro anonymní zveřejnění po uplynutí dané lhůty pominou.
Příslušné orgány informují orgán ESMA o všech uložených správních sankcích, které dosud nebyly zveřejněny v souladu s třetím pododstavci písm. c), i o jakémkoli případném odvolání, které vůči nim bylo podáno, a o jeho výsledku. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány obdržely informace a konečné rozhodnutí ve věci uložení jakékoli trestní sankce a předaly je orgánu ESMA. Orgán ESMA spravuje centrální databázi oznámených sankcí výhradně pro účely výměny informací mezi příslušnými orgány. Tato databáze je přístupná pouze příslušným orgánům a aktualizuje se na základě informací poskytnutých příslušnými orgány.
2. Příslušné orgány zajistí, aby jakékoli zveřejnění v souladu s tímto článkem zůstalo na jejich oficiálních internetových stránkách po dobu nejméně pěti let od zveřejnění. Osobní údaje uvedené v rámci zveřejnění se na oficiálních internetových stránkách příslušného orgánu ponechají pouze po dobu, která je nezbytně nutná podle příslušných pravidel pro ochranu údajů.
Článek 63
Sankce za porušení předpisů
1. Tento článek se vztahuje na následující ustanovení tohoto nařízení:
a)
poskytování služeb vymezených v oddílech A, B a C přílohy v rozporu s články 16, 25 a 54;
b)
získání povolení požadovaného podle článků 16 a 54 na základě nepravdivého prohlášení nebo pomocí jakýchkoli jiných protiprávních prostředků, jak je uvedeno v čl. 20 odst. 1 písm. b) a v čl. 57 odst. 1 písm. b);
c)
nesplnění ze strany centrálního depozitáře požadavku, aby držel požadovaný kapitál, které je porušením čl. 47 odst. 1;
d)
nesplnění ze strany centrálního depozitáře organizačních požadavků na centrální depozitáře, které je porušením článků 26 až 30;
e)
nedodržení ze strany centrálního depozitáře pravidel pro výkon činnosti, které je porušením článků 32 až 35;
f)
nesplnění ze strany centrálního depozitáře požadavků na služby centrálního depozitáře, které je porušením článků 37 až 41;
g)
nesplnění ze strany centrálního depozitáře obezřetnostních požadavků, které je porušením článků 43 až 47;
h)
nesplnění ze strany centrálního depozitáře požadavků na propojení centrálních depozitářů, které je porušením článku 48;
i)
nekorektní odmítnutí ze strany centrálního depozitáře umožnit různé typy přístupu, které je porušením článků 49 až 53;
j)
nesplnění ze strany určené úvěrové instituce zvláštních obezřetnostních požadavků týkajících se úvěrových rizik, které je porušením čl. 59 odst. 3;
k)
nesplnění ze strany určené úvěrové instituce zvláštních obezřetnostních požadavků týkajících se rizik likvidity, které je porušením čl. 59 odst. 4.
2. Aniž jsou dotčeny dohledové pravomoci příslušných orgánů, musí mít příslušné orgány v souladu s vnitrostátním právem alespoň v případě porušení předpisů uvedených v tomto článku pravomoc uložit alespoň tyto správní sankce a jiná opatření:
a)
veřejné oznámení, v němž je uvedena osoba odpovědná za porušení předpisů a povaha daného porušení předpisu v souladu s článkem 62;
b)
příkaz osobě odpovědné za porušení předpisu, aby toto jednání ukončila a zdržela se jeho opakování;
c)
odnětí povolení uděleného podle článku 16 nebo 54 v souladu s článkem 20 nebo 57;
d)
dočasný zákaz nebo v případě opakovaných závažných porušení předpisů trvalý zákaz vykonávat vedoucí funkce v rámci dané instituce pro kteréhokoli člena vedoucího orgánu instituce nebo jinou fyzickou osobu považovanou za odpovědnou;
e)
nejvyšší správní peněžité sankce ve výši alespoň dvojnásobku zisku realizovaného následkem porušení předpisů, pokud jej lze stanovit;
f)
v případě fyzické osoby nejvyšší správní peněžitou sankci ve výši alespoň 5 milionů EUR nebo v členských státech, jejichž měnou není euro, v odpovídající hodnotě v národní měně k datu přijetí tohoto nařízení;
g)
v případě právnické osoby nejvyšší správní peněžitou sankci ve výši alespoň 20 milionů EUR nebo až 10 % celkového ročního obratu právnické osoby podle nejnovější dostupné účetní závěrky schválené vedoucím orgánem; je-li právnická osoba mateřským podnikem nebo dceřiným podnikem mateřského podniku, který je povinen sestavovat konsolidovanou účetní závěrku podle směrnice 2013/34/EU, je příslušným celkovým ročním obratem celkový roční obrat nebo odpovídající druh příjmů v souladu s příslušnými účetními směrnicemi podle nejnovější dostupné konsolidované účetní závěrky schválené vedoucím orgánem vrcholného mateřského podniku.
3. Příslušné orgány mohou mít kromě pravomocí uvedených v odstavci 2 i jiné pravomoci, pokud jde o ukládání sankcí, a mohou stanovit vyšší úrovně správních peněžitých sankcí, než jsou ty, které stanovuje daný odstavec.
Článek 64
Účinné uplatňování sankcí
Členské státy zajistí, aby při určování druhu a výše správních sankcí nebo jiných opatření příslušné orgány vzaly v úvahu veškeré příslušné okolnosti, případně včetně:
a)
závažnosti a délky trvání porušení předpisů;
b)
stupně odpovědnosti osoby odpovědné za porušení předpisů;
c)
finanční síly osoby odpovědné za porušení předpisů, kterou například udává celkový obrat odpovědné právnické osoby nebo roční příjem odpovědné fyzické osoby;
d)
významu realizovaného zisku nebo zamezené ztráty osoby odpovědné za porušení předpisů nebo ztrát třetích stran plynoucích z porušení předpisů, pokud je lze stanovit;
e)
úrovně spolupráce osoby odpovědné za porušení předpisů s příslušným orgánem, aniž by byla dotčena nutnost zajistit vrácení realizovaného zisku nebo zamezené ztráty;
f)
předchozích porušení předpisů ze strany osoby odpovědné za porušení předpisů.
Článek 65
Hlášení případů porušení předpisů
1. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány zavedly účinné mechanismy, které podpoří hlášení potenciálních nebo skutečných případů porušení ustanovení tohoto nařízení příslušným orgánům.
2. Mechanismy uvedené v odstavci 1 zahrnují alespoň:
a)
zvláštní postupy pro přijímání a prošetřování hlášení o potenciálních či skutečných případech porušení předpisů a jejich následné vyřízení, včetně zavedení bezpečných komunikačních kanálů pro tato hlášení;
b)
vhodnou ochranu pro zaměstnance institucí, kteří potenciální nebo skutečné případy porušení předpisů uvnitř instituce nahlásí, přinejmenším před odvetou, diskriminací nebo dalšími druhy nespravedlivého zacházení;
c)
ochranu osobních údajů týkajících se osoby, která případy potenciálního nebo skutečného porušení předpisů ohlásí, a fyzické osoby, která je za porušení předpisů údajně odpovědná, v souladu se zásadami stanovenými ve směrnici 95/46/ES;
d)
ochranu totožnosti osoby, která případy porušení předpisů ohlásí, i fyzické osoby, která je za porušení předpisů údajně odpovědná, ve všech fázích postupů s výjimkou případů, kdy je toto zveřejnění vyžadováno vnitrostátními právními předpisy v souvislosti s dalším vyšetřováním nebo následným správním nebo soudním řízením.
3. Členské státy vyžadují, aby měly instituce zavedeny vhodné postupy, které jejich zaměstnancům umožní hlásit skutečné či potenciální případy porušení předpisů interně zvláštní, nezávislou a samostatnou cestou.
Takový způsob komunikace může být rovněž stanoven ujednáními zajištěnými sociálními partnery. Uplatní se zde stejná ochrana, jako je uvedena v odst. 2 písm. b), c) a d).
Článek 66
Právo na přezkum
Členské státy zajistí, aby rozhodnutí a opatření přijatá podle tohoto nařízení byla řádně odůvodněna a aby podléhala soudnímu přezkumu. Právo na soudní přezkum platí též v případě, že rozhodnutí nebylo vydáno do šesti měsíců ode dne podání žádosti o povolení, která obsahuje veškeré údaje vyžadované podle platných předpisů.
HLAVA VI
AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI, PROVÁDĚCÍ PRAVOMOCI, PŘECHODNÁ USTANOVENÍ, ZMĚNY A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 67
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 2 odst. 2, čl. 7 odst. 14 a čl. 24 odst. 7. je svěřena Komisi na dobu neurčitou ode dne 17. září 2014.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 2 odst. 2, čl. 7 odst. 14 a čl. 24 odst. 7 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 2 odst. 2, čl. 7 odst. 14 a čl. 24 odst. 7 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
Článek 68
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Evropský výbor pro cenné papíry zřízený rozhodnutím Komise 2001/528/ES (27). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 69
Přechodná ustanovení
1. Příslušné orgány informují orgán ESMA o institucích, které působí jako centrální depozitáři, do 16. prosince 2014.
2. Centrální depozitáři požádají o všechna povolení nezbytná pro účely tohoto nařízení a oznámí příslušná propojení s centrálními depozitáři do šesti měsíců ode dne vstupu v platnost všech regulačních technických norem přijatých podle článků 17, 26, 45, 47 a 48 a případně podle článků 55 a 59.
3. Do šesti měsíců ode dne vstupu v platnost regulačních technických norem přijatých podle článků 12, 17, 25, 26, 45, 47 a 48 a případně podle článků 55 a 59 nebo prováděcího rozhodnutí uvedeného v čl. 25 odst. 9, podle toho, co vstoupí v platnost později, požádá centrální depozitář ze třetí země orgán ESMA o uznání, jestliže má v úmyslu poskytovat své služby na základě článku 25.
4. Dokud nebude podle tohoto nařízení rozhodnuto o povolení nebo uznání centrálního depozitáře a jeho činností, včetně propojení centrálních depozitářů, nadále platí příslušná vnitrostátní pravidla pro povolování a uznávání centrálních depozitářů.
5. Centrální depozitáři provozovaní subjekty uvedenými v čl. 1 odst. 4 splňují požadavky tohoto nařízení nejpozději do jednoho roku od vstupu regulačních technických norem uvedených v odstavci 2 v platnost.
Článek 70
Změny směrnice 98/26/ES
Směrnice 98/26/ES se mění takto:
1)
v čl. 2 písm. a) prvním pododstavci se třetí odrážka nahrazuje tímto:
„-
označená za systém, aniž jsou dotčeny jiné obecně použitelné přísnější podmínky stanovené vnitrostátním právem, a oznámená Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) členským státem, jehož právem se dohoda řídí, poté, co se členský stát ujistí o přiměřenosti pravidel systému.“;
2)
v článku 11 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Do 18. března 2015 členské státy přijmou, zveřejní a Komisi sdělí opatření nezbytná k zajištění souladu s čl. 2 písm. a) prvním pododstavcem třetí odrážkou.“.
Článek 71
Změny směrnice 2014/65/EU
Směrnice 2014/65/EU se mění takto:
1)
v čl. 2 odst. 1 se písm. o) nahrazuje tímto:
„o)
depozitáře cenných papírů kromě případů stanovených v článku 73 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 909/2014 (28).
(28) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 909/2014 ze dne 23. července 2014 o zlepšení vypořádání obchodů s cennými papíry v Evropské unii a centrálních depozitářích cenných papírů a o změně směrnice 98/26/ES, směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 236/2012 (OJ L 257, 28.8.2014, s. 1).“;" 						
2)
v čl. 4 odst. 1, se doplňuje nový bod, který zní:
„(64)
„depozitářem cenných papírů“ depozitář cenných papírů ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 1 nařízení (EU) č. 909/2014.“;
3)
v příloze I oddílu B se bod 1 nahrazuje tímto:
„1)
Úschova a správa finančních nástrojů na účet zákazníka včetně svěřenské správy a souvisejících služeb, jako je správa hotovosti nebo zajištění, kromě poskytování a vedení účtů cenných papírů na nejvyšší úrovni („služba centrální evidence“) uvedeného v bodě 2 oddílu A přílohy nařízení (EU) č. 909/2014.“
Článek 72
Změna nařízení (EU) č. 236/2012
Článek 15 nařízení (EU) č. 236/2012 se zrušuje.
Článek 73
Použití směrnice 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014
Centrální depozitáři povolení podle článku 16 tohoto nařízení nemusejí mít povolení podle směrnice 2014/65/EU pro účely poskytování služeb výslovně uvedených v oddílech A a B přílohy tohoto nařízení.
Pokud centrální depozitář povolený podle článku 16 tohoto nařízení kromě poskytování služeb výslovně uvedených v oddílech A a B přílohy tohoto nařízení poskytuje jednu či více investičních služeb nebo provádí jednu či více investičních činností, použije se směrnice 2014/65/EU, s výjimkou článků 5 až 8, čl. 9 odst. 1 a 2 a odst. 4, 5 a 6 a článků 10 až 13, jakož i nařízení (EU) č. 600/2014.
Článek 74
Zprávy
1. Orgán ESMA ve spolupráci s orgánem EBA a příslušnými orgány a dotčenými orgány předloží Komisi roční zprávy, v nichž posoudí tendence, potenciální rizika a slabá místa a v případě potřeby doporučí preventivní nebo nápravná opatření pro trhy se službami, na něž se vztahuje toto nařízení. V těchto zprávách se uvede alespoň posouzení těchto aspektů:
a)
efektivnosti vypořádání domácích a přeshraničních operací za jednotlivé členské státy na základě počtu a objemu selhání vypořádání, objemu sankcí uvedených v čl. 7 odst. 2, počtu a objemu náhradních koupí uvedených v čl. 7 odst. 3 a 4 a jiných vhodných kritérií;
b)
vhodnosti sankcí za selhání vypořádání, a zejména potřebu větší flexibility ve vztahu k sankcím za selhání vypořádání v souvislosti s nelikvidními finančními nástroji podle čl. 7 odst. 4;
c)
stanovení rozsahu vypořádání, které neprobíhá ve vypořádacích systémech provozovaných centrálními depozitáři, na základě počtu a objemu obchodů vycházejících z informací obdržených podle článku 9 a jiných vhodných kritérií;
d)
přeshraničního poskytování služeb, na něž se vztahuje toto nařízení, na základě počtu a druhů propojení centrálních depozitářů, počtu zahraničních účastníků vypořádacích systémů provozovaných centrálními depozitáři, počtu a objemu obchodů, na nichž se podílejí tito účastníci, počtu zahraničních emitentů evidujících cenné papíry v centrálním depozitáři podle článku 49 a jiných vhodných kritérií;
e)
vyřizování žádostí o přístup uvedených v článcích 49, 52 a 53, s cílem určit důvody zamítnutí žádostí o přístup ze strany centrálních depozitářů, ústředních protistran a obchodních systémů, včetně případných trendů u těchto zamítnutí a způsobů, jakými lze zjištěná rizika do budoucna omezit, tak aby bylo možné přístup udělit, a jakýchkoli jiných faktických překážek pro hospodářskou soutěž v oboru poobchodních finančních služeb;
f)
vyřizování žádostí podaných v souladu s postupy uvedenými v čl. 23 odst. 3 až 7 a čl. 25 odst. 4 až 10;
g)
případných zjištění vyplývajících z procesu srovnávacího hodnocení pro účely přeshraničního dohledu uvedeného v čl. 24 odst. 6 a možnosti snížit do budoucna četnost těchto hodnocení, včetně údaje o tom, zda z těchto zjištění vyplývá potřeba formálnějších kolegií orgánů dohledu;
h)
uplatňování pravidel členských států v oblasti občanskoprávní odpovědnosti v souvislosti se ztrátami způsobenými centrálními depozitáři;
i)
postupů a podmínek, za nichž centrální depozitáři získali povolení určit úvěrové instituce nebo samy poskytovat bankovní doplňkové služby v souladu s články 54 a 55, včetně posouzení účinků, jež daná ustanovení mohou mít na finanční stabilitu a hospodářskou soutěž pro účely vypořádání a bankovních doplňkových služeb v Unii;
j)
uplatňování pravidel podle článku 38 týkajících se ochrany cenných papírů účastníků a jejich zákazníků, a zejména pravidel uvedených v čl. 38 odst. 5;
k)
uplatňování sankcí, a zejména potřeby další harmonizace správních sankcí stanovených za porušení požadavků stanovených v tomto nařízení.
2. Zprávy uvedené v odstavci 1 se podávají vždy za kalendářní rok a předkládají se Komisi do 30. dubna následujícího kalendářního roku.
Článek 75
Přezkum
Do 18. září 2019 provede Komise přezkum tohoto nařízení a vypracuje o tom souhrnnou zprávu. V této zprávě zejména posoudí záležitosti uvedené v čl. 74 odst. 1 písm. a) až k), otázku, zda existují další faktické překážky hospodářské soutěže v souvislosti se službami, jichž se toto nařízení týká a jež nejsou dostatečně upraveny, a případnou potřebu dalších opatření k omezení dopadů selhání centrálních depozitářů na daňové poplatníky. Zprávu spolu s případnými návrhy Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě.
Článek 76
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Čl. 3 odst. 1 se použije od 1. ledna 2023 na převoditelné cenné papíry emitované po tomto datu a od 1. ledna 2025 na všechny převoditelné cenné papíry.
3. Čl. 5 odst. 2 se použije ode dne 1. ledna 2015.
Odchylně od prvního pododstavce tohoto odstavce se čl. 5 odst. 2 v případě obchodních systémů, které mají přístup k centrálnímu depozitáři podle čl. 30 odst. 5, použije nejpozději šest měsíců před tím, než tento centrální depozitář začne své činnosti zajišťovat externě u příslušného veřejného subjektu, avšak v každém případě nejpozději od 1. ledna 2016.
4. Opatření k zajištění disciplíny při vypořádání uvedená v čl. 6 odst. 1 až 4 se použijí ode dne vstupu aktu v přenesené pravomoci přijatého Komisí podle čl. 6 odst. 5 v platnost.
5. Opatření k zajištění disciplíny při vypořádání uvedená v čl. 7 odst. 1 až 13 a změna stanovená v článku 72 se použijí ode dne vstupu aktu v přenesené pravomoci přijatého Komisí podle čl. 7 odst. 15 v platnost.
Na mnohostranný obchodní systém, který splňuje kritéria stanovená v čl. 33 odst. 3 směrnice 2014/65/EU, se vztahuje čl. 7 odst. 3 druhý pododstavec tohoto nařízení:
a)
do konečného rozhodnutí o jeho žádosti o registraci podle článku 33 směrnice 2014/65/EU; nebo
b)
pokud mnohostranný obchodní systém nepožádal o registraci podle článku 33 směrnice 2014/65/EU, do 13. června 2017.
6. Opatření pro podávání zpráv podle čl. 9 odst. 1 se použijí ode dne vstupu prováděcího aktu přijatého Komisí podle čl. 9 odst. 3 v platnost.
7. Odkazy v tomto nařízení na směrnici 2014/65/EU a nařízení (EU) č. 600/2014 se do dne 3. ledna 2017 považují za odkazy na směrnici 2004/39/ES v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV směrnice 2014/65/EU, pokud uvedená srovnávací tabulka obsahuje ustanovení uvedené ve směrnici 2004/39/ES.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 23. července 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 909/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 23ης Ιουλίου 2014
σχετικά με τη βελτίωση του διακανονισμού αξιογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και για την τροποποίηση των οδηγιών 98/26/ΕΚ και 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων (ΚΑΤ), από κοινού με τους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους, συμβάλλουν σημαντικά στη διατήρηση μετασυναλλακτικών υποδομών που διασφαλίζουν την ορθή λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών και προσφέρουν στους συμμετέχοντες στην αγορά εγγυήσεις ότι οι συναλλαγές τίτλων εκτελούνται σωστά και έγκαιρα, ακόμη και κατά τη διάρκεια περιόδων ακραίων πιέσεων.
(2)
Λόγω της καίριας θέσης που κατέχουν στο πλαίσιο της διαδικασίας διακανονισμού, τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση των ΚΑΤ έχουν συστημική σημασία για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών. Τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων υπό τη διαχείριση των ΚΑΤ αφενός διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στα συστήματα διακράτησης τίτλων μέσω των οποίων οι συμμετέχοντες σε αυτά παρέχουν στοιχεία σχετικά με τα χαρτοφυλάκια τίτλων των επενδυτών, και αφετέρου λειτουργούν ως απαραίτητο εργαλείο για τον έλεγχο της ακεραιότητας μιας έκδοσης, αποτρέποντας την αδικαιολόγητη δημιουργία αξιογράφων ή την αδικαιολόγητη μείωση των εκδοθέντων αξιογράφων και διαδραματίζοντας έτσι σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών. Επιπλέον, τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση των ΚΑΤ διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην παροχή ασφάλειας για τις πράξεις νομισματικής πολιτικής καθώς και στην παροχή ασφάλειας μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων και ως εκ τούτου αποτελούν σημαντικούς φορείς στις διαδικασίες παροχής ασφαλειών.
(3)
Μολονότι η οδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) περιόρισε την αναστάτωση που επιφέρει σε ένα σύστημα η διαδικασία αφερεγγυότητας που στρέφεται κατά ενός συμμετέχοντος στο σύστημα, είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστούν και άλλοι κίνδυνοι που διατρέχουν τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, καθώς και ο κίνδυνος αφερεγγυότητας ή διαταραχής της λειτουργίας των ΚΑΤ που διαχειρίζονται συστήματα διακανονισμού αξιογράφων. Ορισμένα ΚΑΤ υπόκεινται σε πιστωτικούς κινδύνους και κινδύνους ρευστότητας που απορρέουν από την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών επικουρικών σε σχέση με τον διακανονισμό.
(4)
Ο αυξανόμενος αριθμός διασυνοριακών διακανονισμών, που οφείλεται στην ανάπτυξη συμφωνιών διασύνδεσης μεταξύ ΚΑΤ, θέτει υπό αμφισβήτηση την ανθεκτικότητα των ΚΑΤ όταν εισάγουν κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα ΚΑΤ άλλων κρατών μελών, ελλείψει κοινών κανόνων προληπτικής εποπτείας. Επιπλέον, παρά την αύξηση των διασυνοριακών διακανονισμών, οι ωθούμενες από την αγορά αλλαγές προς μια πιο ολοκληρωμένη αγορά για τις υπηρεσίες ΚΑΤ έχει διαπιστωθεί ότι προχωρούν με πολύ βραδείς ρυθμούς. Μια ανοιχτή εσωτερική αγορά διακανονισμού αξιογράφων θα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε επενδυτή στην Ένωση να επενδύει σε κάθε αξιόγραφο της Ένωσης με την ίδια ευκολία και χρησιμοποιώντας τις ίδιες διαδικασίες όπως και για τα εγχώρια αξιόγραφα. Ωστόσο, οι αγορές διακανονισμού στην Ένωση παραμένουν κατακερματισμένες μεταξύ των κρατών μελών και το κόστος του διασυνοριακού διακανονισμού εξακολουθεί να είναι υψηλότερο, λόγω της ύπαρξης διαφορετικών εθνικών κανόνων όσον αφορά τον διακανονισμό και τις δραστηριότητες των ΚΑΤ και λόγω περιορισμένου ανταγωνισμού μεταξύ των ΚΑΤ. Ο εν λόγω κατακερματισμός εμποδίζει τον διασυνοριακό διακανονισμό και δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους και επιπλέον κόστος. Δεδομένου του συστημικού ρόλου των ΚΑΤ, πρέπει να ενθαρρυνθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των ΚΑΤ ώστε οι συμμετέχοντες στην αγορά να έχουν τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ παρόχων και να μειωθεί η εξάρτηση από έναν συγκεκριμένο πάροχο υποδομής. Λόγω της έλλειψης πανομοιότυπων υποχρεώσεων για τους διαχειριστές της αγοράς και κοινών προτύπων προληπτικής εποπτείας για τα ΚΑΤ, τα πιθανώς αποκλίνοντα μέτρα που λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο θα έχουν άμεσες αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια, στην αποτελεσματικότητα και στον ανταγωνισμό στις αγορές διακανονισμού της Ένωσης. Είναι απαραίτητο να αρθούν τα σημαντικά αυτά εμπόδια για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, καθώς και να αποτραπεί η εμφάνιση παρόμοιων εμποδίων και στρεβλώσεων στο μέλλον. Η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης αγοράς διακανονισμού αξιογράφων, χωρίς διάκριση μεταξύ εθνικών και διασυνοριακών συναλλαγών αξιογράφων είναι αναγκαία για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Κατά συνέπεια, το άρθρο 114 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), όπως ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συναφή νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί την κατάλληλη νομική βάση.
(5)
Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν μέσω κανονισμού ορισμένες ομοιόμορφες υποχρεώσεις που θα επιβληθούν στους συμμετέχοντες στην αγορά όσον αφορά ορισμένες πτυχές του κύκλου και των κανόνων διακανονισμού και να προβλεφθεί ένα σύνολο κοινών απαιτήσεων για τα ΚΑΤ που διαχειρίζονται συστήματα διακανονισμού αξιογράφων. Οι κανόνες ενός κανονισμού, όντας άμεσα εφαρμόσιμοι, θα διασφαλίζουν ότι όλοι οι διαχειριστές της αγοράς και τα ΚΑΤ υπόκεινται σε πανομοιότυπες, άμεσα εφαρμόσιμες υποχρεώσεις, πρότυπα και κανόνες. Ένας κανονισμός θα αυξήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του διακανονισμού στην Ένωση, αποτρέποντας αποκλίνοντες εθνικούς κανόνες που είναι δυνατόν να προκύψουν ως αποτέλεσμα της μεταφοράς μιας οδηγίας στην εθνική νομοθεσία. Ένας κανονισμός θα μειώσει την κανονιστική πολυπλοκότητα για τους διαχειριστές της αγοράς και τα ΚΑΤ, η οποία προκύπτει από διαφορετικούς εθνικούς κανόνες, και θα δώσει τη δυνατότητα στα ΚΑΤ να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε διασυνοριακή βάση χωρίς να υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διαφορετικές εθνικές απαιτήσεις, όπως αυτές που αφορούν την αδειοδότηση, την εποπτεία και την οργάνωση ή τους κινδύνους των ΚΑΤ. Ένας κανονισμός που επιβάλλει πανομοιότυπες απαιτήσεις στα ΚΑΤ θα συνεισφέρει επίσης στην εξάλειψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.
(6)
Στις 20 Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) απηύθυνε έκκληση για ισχυρότερες βασικές υποδομές της αγοράς και ζήτησε την αναθεώρηση και ενίσχυση των υφισταμένων προτύπων. Τον Απρίλιο του 2012, η Επιτροπή Συστημάτων Πληρωμών και Διακανονισμού (CPSS) της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ) και η Διεθνής Οργάνωση Επιτροπών Εποπτείας Χρηματιστηρίων (IOSCO) ενέκριναν παγκόσμια πρότυπα για τις υποδομές των χρηματαγορών. Τα πρότυπα αυτά αντικατέστησαν τις συστάσεις της ΤΔΔ του 2001, οι οποίες προσαρμόστηκαν μέσω μη δεσμευτικών κατευθυντηρίων γραμμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο το 2009 από το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) και την Επιτροπή Ρυθμιστικών Αρχών των Ευρωπαϊκών Αγορών Κινητών Αξιών (ΕΡΑΕΑΚΑ). Λαμβάνοντας υπόψη τον παγκόσμιο χαρακτήρα των χρηματοπιστωτικών αγορών και τη συστημική σημασία των ΚΑΤ, είναι απαραίτητο να επιτευχθεί διεθνής σύγκλιση των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας στις οποίες υπόκεινται. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού πρέπει να ακολουθούν τις υπάρχουσες αρχές που διέπουν τις υποδομές των χρηματαγορών όπως έχουν διατυπωθεί από τις ΤΔΔ-IOSCO. Η Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, θα πρέπει να διασφαλίσουν τη συνοχή με τα υφιστάμενα πρότυπα και τη μελλοντική τους εξέλιξη όταν θα σχεδιάσουν ή θα προτείνουν την αναθεώρηση των κανονιστικών τεχνικών και εκτελεστικών προτύπων, καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
(7)
Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του στις 2 Δεκεμβρίου 2008, τόνισε την ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας και της αρτιότητας των συστημάτων διακανονισμού τίτλων και αντιμετώπισης των νομικών εμποδίων στις μετασυναλλακτικές υπηρεσίες στην Ένωση.
(8)
Ένα από τα βασικά καθήκοντα του ΕΣΚΤ είναι η προώθηση της ομαλής λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μέλη του ΕΣΚΤ ασκούν εποπτικά καθήκοντα διασφαλίζοντας αποτελεσματικά και υγιή συστήματα εκκαθάρισης και πληρωμών. Τα μέλη του ΕΣΚΤ συχνά ενεργούν ως διακανονιστές για το χρηματικό σκέλος των συναλλαγών τίτλων. Επίσης, είναι σημαντικοί πελάτες των ΚΑΤ, τα οποία συχνά διαχειρίζονται την παροχή ασφάλειας για τις πράξεις νομισματικής πολιτικής. Τα μέλη του ΕΣΚΤ θα πρέπει να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο, συμμετέχοντας με διαβούλευση στη διαδικασία αδειοδότησης και εποπτείας των ΚΑΤ, αναγνώρισης ΚΑΤ τρίτων χωρών και έγκρισης ορισμένων συνδέσεων μεταξύ ΚΑΤ. Προκειμένου να αποφευχθεί η ανάπτυξη παράλληλων πλαισίων κανόνων, θα πρέπει επίσης να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο συμμετέχοντας με διαβούλευση στη θέσπιση ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων, κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων αν και η κύρια ευθύνη για τη θέσπιση των εν λόγω τεχνικών προτύπων, κατευθυντηρίων γραμμών και συστάσεων πρέπει να ανήκει στην Επιτροπή και στην ΕΑΚΑΑ, όπως προβλέπει ο παρών κανονισμός. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού ισχύουν με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών για τη διασφάλιση αποτελεσματικών και υγιών συστημάτων εκκαθάρισης και πληρωμών εντός της Ένωσης και σε άλλες χώρες. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εμποδίζει την πρόσβαση των μελών του ΕΣΚΤ σε πληροφορίες σχετικές με την άσκηση των καθηκόντων τους, συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας που ασκούν στα ΚΑΤ και σε άλλες υποδομές της χρηματαγοράς.
(9)
Τα μέλη του ΕΣΚΤ, τυχόν άλλοι φορείς που ασκούν παρόμοια καθήκοντα σε ορισμένα κράτη μέλη ή άλλοι δημόσιοι φορείς που έχουν αναλάβει ή που παρεμβαίνουν στη διαχείριση του δημόσιου χρέους στην Ένωση μπορούν να παρέχουν οι ίδιοι ορισμένες υπηρεσίες που τους καθιστούν ΚΑΤ, όπως για παράδειγμα η διαχείριση ενός συστήματος διακανονισμού αξιογράφων. Τέτοιου είδους ιδρύματα, όταν ενεργούν ως ΚΑΤ χωρίς τη σύσταση ξεχωριστής οντότητας, θα πρέπει να εξαιρούνται από τις απαιτήσεις αδειοδότησης και εποπτείας, από ορισμένες οργανωτικές και κεφαλαιακές απαιτήσεις και απαιτήσεις περί επενδυτικής πολιτικής, αλλά θα πρέπει να εξακολουθούν να υπόκεινται σε όλες τις υπόλοιπες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που ισχύουν για τα ΚΑΤ. Όταν τέτοιου είδους ιδρύματα ενός κράτους μέλους ενεργούν ως ΚΑΤ, δεν θα πρέπει να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε άλλα κράτη μέλη. Δεδομένου ότι τα μέλη του ΕΣΚΤ ενεργούν ως διακανονιστές για τους σκοπούς του διακανονισμού, θα πρέπει επίσης να εξαιρούνται από τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον τίτλο IV του παρόντος κανονισμού.
(10)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται στον διακανονισμό συναλλαγών σχετικά με όλα τα χρηματοπιστωτικά μέσα και τις δραστηριότητες των ΚΑΤ εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη τυχόν άλλης νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με ειδικά χρηματοπιστωτικά μέσα, όπως για παράδειγμα της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί δυνάμει της εν λόγω οδηγίας.
(11)
Η καταχώριση των αξιογράφων υπό μορφή λογιστικής εγγραφής συνιστά ένα σημαντικό βήμα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας του διακανονισμού και τη διασφάλιση της ακεραιότητας μιας έκδοσης αξιογράφων, ιδίως στο πλαίσιο της αυξανόμενης πολυπλοκότητας των μεθόδων διακράτησης και μεταβίβασης. Για λόγους ασφάλειας, ο παρών κανονισμός προβλέπει την καταχώριση υπό μορφή λογιστικής εγγραφής όλων των κινητών αξιών που εισάγονται προς διαπραγμάτευση ή υπόκεινται σε διαπραγμάτευση σε τόπους διαπραγμάτευσης που ρυθμίζονται από την οδηγία 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να επιβάλλει συγκεκριμένη μέθοδο για την αρχική λογιστική εγγραφή, η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή ακινητοποίησης ή άμεσης αποϋλοποίησης. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να επιβάλλει συγκεκριμένο είδος ιδρύματος που οφείλει να καταχωρίζει τα αξιόγραφα υπό μορφή λογιστικής εγγραφής μετά την έκδοσή τους, θα πρέπει όμως να επιτρέπει σε διάφορους φορείς, συμπεριλαμβανομένων υπεύθυνων μητρώου, να εκτελούν αυτό το καθήκον. Εντούτοις, εάν οι συναλλαγές με αντικείμενο τα εν λόγω αξιόγραφα πραγματοποιούνται σε τόπους διαπραγμάτευσης που ρυθμίζονται από την οδηγία 2014/65/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014ή εάν παρέχονται ως ασφάλεια δυνάμει των προϋποθέσεων της οδηγίας 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), τα εν λόγω αξιόγραφα θα πρέπει να καταχωρίζονται σε σύστημα λογιστικών εγγραφών ΚΑΤ, ούτως ώστε να διασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, ότι όλα τα σχετικά αξιόγραφα μπορούν να διακανονιστούν σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων. Η ακινητοποίηση και η αποϋλοποίηση δεν θα πρέπει να συνεπάγονται ουδεμία απώλεια δικαιωμάτων για τους κατόχους των αξιογράφων και πρέπει να πραγματοποιούνται με τρόπο που να διασφαλίζει ότι οι κάτοχοι των αξιογράφων μπορούν να επαληθεύουν τα δικαιώματά τους.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια του διακανονισμού, κάθε συμμετέχων σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που πωλεί ή αγοράζει ορισμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, ήτοι κινητές αξίες, μέσα χρηματαγοράς, μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων και δικαιώματα εκπομπής, θα πρέπει να διακανονίζει την οφειλή του την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού.
(13)
Οι μεγαλύτερες περίοδοι διακανονισμού των συναλλαγών κινητών αξιών προκαλούν ασάφεια και αυξημένο κίνδυνο για τους συμμετέχοντες σε συστήματα διακανονισμού αξιογράφων. Οι διαφορετικές περίοδοι διακανονισμού στα διάφορα κράτη μέλη εμποδίζουν την προσέγγιση και αποτελούν πηγή σφαλμάτων για τους εκδότες, τους επενδυτές και τους διαμεσολαβητές. Συνεπώς είναι απαραίτητη η πρόβλεψη μιας κοινής περιόδου διακανονισμού, η οποία θα διευκολύνει τον καθορισμό της προβλεπόμενης ημερομηνίας διακανονισμού και θα διευκολύνει την εφαρμογή μέτρων συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του διακανονισμού. Η προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού συναλλαγών επί κινητών αξιών που πραγματοποιούνται σε τόπους διαπραγμάτευσης ρυθμιζόμενους από την οδηγία 2014/65/ΕΕ και από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 θα πρέπει να είναι το αργότερο η δεύτερη εργάσιμη ημέρα μετά τη διαπραγμάτευση. Για πολύπλοκες πράξεις που περιλαμβάνουν πλείονες συναλλαγές όπως συμφωνίες επαναγοράς ή δανεισμού τίτλων, η απαίτηση αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται στην πρώτη συναλλαγή που συνεπάγεται μεταβίβαση τίτλων. Λόγω του μη τυποποιημένου χαρακτήρα τους, αυτή η απαίτηση δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε συναλλαγές που αποτελούν αντικείμενο ιδιωτικής διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών αλλά πραγματοποιούνται σε τόπους διαπραγμάτευσης που ρυθμίζονται από την οδηγία 2014/65/ΕΕ και από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 ή σε συναλλαγές που πραγματοποιούνται σε διμερή βάση αλλά διαβιβάζονται σε τόπο διαπραγμάτευσης που ρυθμίζεται από την οδηγία 2014/65/ΕΕ και από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014. Επιπλέον, αυτή η απαίτηση δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην πρώτη συναλλαγή κατά την οποία οι σχετικές κινητές αξίες υπόκεινται στην αρχική καταχώριση υπό μορφή λογιστικής εγγραφής.
(14)
Τα ΚΑΤ και άλλες υποδομές της αγοράς θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού. Οι σχετικοί κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται ομοιόμορφα και άμεσα στην Ένωση. Συγκεκριμένα, τα ΚΑΤ και άλλες υποδομές της αγοράς θα πρέπει να υποχρεούνται να θεσπίσουν διαδικασίες που τους δίνουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την αναστολή τυχόν συμμετεχόντων που προκαλούν συστηματικά αδυναμία διακανονισμού και για τη δημοσιοποίηση της ταυτότητάς τους στο κοινό, εφόσον οι εν λόγω συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους πριν από τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης.
(15)
Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την αντιμετώπιση περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού είναι να απαιτείται από τους υπερήμερους συμμετέχοντες να προβούν σε αναγκαστική εκτέλεση της αρχικής συμφωνίας. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ομοιόμορφους κανόνες όσον αφορά τις κυρώσεις και ορισμένες πτυχές της αγοράς κάλυψης («buy-in») για όλες τις κινητές αξίες, τα μέσα χρηματαγοράς, τα μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων και τα δικαιώματα εκπομπής, όπως η χρονική στιγμή και η τιμολόγηση. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να είναι προσαρμοσμένοι στις ιδιαιτερότητες των διαφόρων αγορών τίτλων, ορισμένων τόπων διαπραγμάτευσης όπως οι αγορές ανάπτυξης ΜΜΕ όπως ορίζονται στην οδηγία 2014/65/ΕΕ και ορισμένων σύνθετων πράξεων όπως οι συμφωνίες επαναγοράς ή δανεισμού εξαιρετικά βραχυπρόθεσμων αξιογράφων, προκειμένου να αποφευχθεί ο αρνητικός αντίκτυπος στη ρευστότητα και την αποδοτικότητα των αγορών τίτλων. Οι κανόνες για τη συμμόρφωση προς τη διαδικασία διακανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζονται με τρόπο που να παρέχει κίνητρα για τον διακανονισμό των συναλλαγών επί όλων των σχετικών χρηματοπιστωτικών μέσων έως την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού.
(16)
Οι διαδικασίες και οι κυρώσεις που αφορούν περιπτώσεις αδυναμίας διακανονισμού θα πρέπει να είναι αναλογικές προς το εύρος και τη σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης ενώ συγχρόνως θα πρέπει να κλιμακώνονται με τρόπο που να διαφυλάσσει και να προστατεύει τη ρευστότητα των σχετικών χρηματοπιστωτικών μέσων. Ειδικότερα, οι δραστηριότητες ειδικής διαπραγμάτευσης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παροχή ρευστότητας στις αγορές εντός της Ένωσης, ιδίως σε τίτλους μειωμένης ρευστότητας. Η λήψη μέτρων για την πρόληψη και την αντιμετώπιση τυχόν αδυναμίας διακανονισμού πρέπει να σταθμίζεται σε σχέση με την ανάγκη διατήρησης και προστασίας της ρευστότητας στους σχετικούς τίτλους. Οι χρηματικές ποινές που επιβάλλονται στους υπερήμερους συμμετέχοντες θα πρέπει εφόσον είναι δυνατόν να πιστώνονται στους μη υπερήμερους πελάτες ως αποζημίωση και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αποτελούν πηγή εσόδων για το ΚΑΤ. Τα ΚΑΤ πρέπει να διαβουλεύονται με τις υποδομές της αγοράς σε σχέση με τις οποίες παρέχουν υπηρεσίες ΚΑΤ σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού που προβλέπει ο παρών κανονισμός.
(17)
Στις περισσότερες περιπτώσεις μη παράδοσης των χρηματοπιστωτικών μέσων εντός τεσσάρων εργάσιμων ημερών από την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού, πρέπει να κινηθεί διαδικασία αγοράς κάλυψης («buy-in»). Ωστόσο, στην περίπτωση χρηματοπιστωτικών μέσων μη ευχερώς ρευστοποιήσιμων, είναι σκόπιμη η παράταση της περιόδου έως την κίνηση της διαδικασίας αγοράς κάλυψης ώστε να διαρκεί εφτά εργάσιμες ημέρες κατά μέγιστο. Η βάση για τον χαρακτηρισμό ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ως μη ευχερώς ρευστοποιήσιμου πρέπει να οριστεί μέσω ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, λαμβάνοντας υπόψη τις αξιολογήσεις που έχουν ήδη γίνει στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014. Εάν ένα χρηματοπιστωτικό μέσο χαρακτηριστεί μη ευχερώς ρευστοποιήσιμο βάσει των ανωτέρω, η παραταθείσα προθεσμία για την κίνηση της διαδικασίας αγοράς κάλυψης πρέπει να είναι 7 εργάσιμες ημέρες κατά μέγιστο.
(18)
Είναι σκόπιμο να παρέχεται στις αγορές ανάπτυξης ΜΜΕ η ευελιξία να μην εφαρμόζουν τη διαδικασία αγοράς κάλυψης πριν από την παρέλευση 15 ημερών κατά μέγιστο μετά τη διενέργεια της διαπραγμάτευσης, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ρευστότητα τέτοιου είδους αγορών και να καταστεί δυνατή η δραστηριοποίηση ειδικών διαπραγματευτών σε αυτές τις αγορές μειωμένης ρευστότητας. Τα μέτρα συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού που αφορούν ειδικά τις αγορές ανάπτυξης ΜΜΕ πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε συναλλαγές που πραγματοποιούνται σε αυτές τις αγορές. Όπως αναγνωρίζεται στο υπηρεσιακό έγγραφο εργασίας της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2011, που συνοδεύει την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Σχέδιο δράσης για τη βελτίωση της πρόσβασης των ΜΜΕ σε χρηματοδότηση», η πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές θα πρέπει να αναπτυχθεί εναλλακτικά προς τον τραπεζικό δανεισμό προς τις ΜΜΕ και είναι συνεπώς σκόπιμο να διαμορφωθούν κανόνες για την καλύτερη ικανοποίηση των αναγκών των εν λόγω αγορών ανάπτυξης ΜΜΕ.
(19)
Τα ΚΑΤ πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιβλέπουν την εκτέλεση της αγοράς κάλυψης ως προς πολλαπλές εντολές διακανονισμού, επί των ίδιων χρηματοπιστωτικών μέσων και με την ίδια ημερομηνία λήξης της περιόδου παράτασης, με στόχο την ελαχιστοποίηση του αριθμού αγορών κάλυψης στον βαθμό που συνάδει με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(20)
Δεδομένου ότι ο κύριος σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να θεσπίσει ορισμένες νομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται άμεσα στους διαχειριστές αγοράς, οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση καταχώρισης όλων των κινητών αξιών υπό μορφή λογιστικής εγγραφής σε ΚΑΤ, εφόσον οι εν λόγω κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε τόπους διαπραγμάτευσης ρυθμιζόμενους από την οδηγία 2014/65/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 ή παρέχονται ως ασφάλεια δυνάμει των προϋποθέσεων της οδηγίας 2002/47/ΕΚ, και την υποχρέωση διακανονισμού των οφειλών τους το αργότερο τη δεύτερη εργάσιμη ημέρα από την ημερομηνία της διαπραγμάτευσης, και επειδή τα ΚΑΤ είναι υπεύθυνα για τη λειτουργία των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων και για την εφαρμογή μέτρων για την παροχή έγκαιρου διακανονισμού στην Ένωση, είναι απαραίτητο να κατοχυρωθεί η ασφάλεια και η ευρωστία όλων των ΚΑΤ, καθώς και η διαρκής συμμόρφωσή τους με τις αυστηρές οργανωτικές απαιτήσεις, τον κώδικα δεοντολογίας, συμπεριλαμβανομένης της λήψης όλων των εύλογων μέτρων για τον περιορισμό της απάτης και της αμέλειας, και τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Συνεπώς, η θέσπιση ομοιόμορφων και άμεσα εφαρμόσιμων κανόνων σχετικά με την αδειοδότηση και τη συνεχή εποπτεία των ΚΑΤ σχετίζεται άμεσα με τις νομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους συμμετέχοντες στην αγορά δυνάμει του παρόντος κανονισμού και αποτελεί βασικό επακόλουθό τους. Κατά συνέπεια, είναι απαραίτητο να συμπεριληφθούν κανόνες σχετικά με την αδειοδότηση και την εποπτεία των ΚΑΤ στην ίδια πράξη που ορίζει τις νομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους συμμετέχοντες στην αγορά.
(21)
Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκεινται σε σύνολο κοινών απαιτήσεων και προκειμένου να εξαλειφθούν τα υφιστάμενα εμπόδια στον διασυνοριακό διακανονισμό, κάθε ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας θα πρέπει να είναι ελεύθερο να παρέχει τις υπηρεσίες του εντός της εδαφικής επικράτειας της Ένωσης, μεταξύ άλλων μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος. Προκειμένου να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο ασφάλειας όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών ΚΑΤ από ΚΑΤ σε κράτος μέλος υποδοχής, τα εν λόγω ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκεινται σε ειδική διαδικασία που θεσπίζεται στον παρόντα κανονισμό στις περιπτώσεις που σκοπεύουν να παράσχουν ορισμένες βασικές υπηρεσίες ΚΑΤ που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό ή να ιδρύσουν υποκατάστημα στο κράτος-μέλος υποδοχής.
(22)
Σε μια ευρωπαϊκή αγορά διακανονισμού χωρίς σύνορα, είναι απαραίτητο να προσδιοριστούν οι αρμοδιότητες των διαφόρων αρχών που εμπλέκονται στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίσουν συγκεκριμένες αρμόδιες αρχές υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, στις οποίες θα πρέπει να ανατεθούν οι εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης που είναι απαραίτητες για την άσκηση των καθηκόντων τους. Κάθε ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκειται στην αδειοδότηση και εποπτεία της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής του, η οποία κατέχει την πλέον κατάλληλη για τον σκοπό αυτό θέση και θα πρέπει να έχει την εξουσία να παρακολουθεί τη λειτουργία των ΚΑΤ σε ημερήσια βάση, να διεξάγει τακτικούς ελέγχους και να λαμβάνει κατάλληλα μέτρα οσάκις κρίνεται απαραίτητο. Ωστόσο, η εν λόγω αρχή θα πρέπει να διαβουλεύεται σε πρώιμο στάδιο και να συνεργάζεται με άλλες σχετικές αρχές, όπως για παράδειγμα οι αρχές που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία κάθε συστήματος διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείριση του ΚΑΤ, οι κεντρικές τράπεζες που εκδίδουν τα πλέον κατάλληλα νομίσματα διακανονισμού, κατά περίπτωση, οι σχετικές κεντρικές τράπεζες που ενεργούν ως διακανονιστές για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων και, επίσης, κατά περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές άλλων συλλογικών οντοτήτων. Η συνεργασία αυτή συνεπάγεται ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των οικείων αρχών και την άμεση ενημέρωση των εμπλεκόμενων αρχών σε περίπτωση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που επηρεάζουν τη ρευστότητα και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε οποιοδήποτε κράτος μέλος είναι εγκατεστημένο το ΚΑΤ ή οι συμμετέχοντες σε αυτό.
(23)
Όταν ένα ΚΑΤ παρέχει τις υπηρεσίες του σε άλλο κράτος μέλος, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες του ΚΑΤ τις οποίες κρίνει συναφείς. Αυτές οι πληροφορίες μπορεί να αφορούν ειδικότερα τις υπηρεσίες που παρέχονται σε χρήστες του ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος υποδοχής, τα μέσα ή τα νομίσματα υπό επεξεργασία και μπορεί να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με δυσμενείς εξελίξεις, με τα αποτελέσματα αξιολογήσεων κινδύνου και με διορθωτικά μέτρα, με σκοπό τον αποτελεσματικό συντονισμό της εποπτείας. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής θα πρέπει επίσης να έχει πρόσβαση σε κάθε πληροφορία που υποβάλλεται μέσω περιοδικών εκθέσεων στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής από το ΚΑΤ.
(24)
Σε περίπτωση που το ΚΑΤ παρέχει τις υπηρεσίες του σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένο, μεταξύ άλλων μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος, η κύρια υπεύθυνη για την εποπτεία του εν λόγω ΚΑΤ είναι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής. Εάν οι δραστηριότητες ενός ΚΑΤ σε ένα κράτος μέλος υποδοχής έχουν αποκτήσει ουσιαστική σημασία για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και για την προστασία των επενδυτών στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής, οι αρμόδιες και οι σχετικές αρχές των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας για την εποπτεία των δραστηριοτήτων του εν λόγω ΚΑΤ στο κράτος μέλος υποδοχής. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής δύναται επίσης να αποφασίσει ότι οι εν λόγω συμφωνίες συνεργασίας θα προβλέπουν πολυμερή συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας συλλογικής φύσης, μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής και των αρμόδιων αρχών και των σχετικών αρχών των εμπλεκόμενων κρατών μελών υποδοχής. Τέτοιου είδους συμφωνίες συνεργασίας ωστόσο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συστήνουν σώματα εποπτών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. Κανένα κράτος μέλος ή ομάδα κρατών μελών δεν πρέπει να υφίσταται άμεσες ή έμμεσες διακρίσεις ως τόπος λειτουργίας ΚΑΤ και παροχής υπηρεσιών διακανονισμού. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ουδεμία αρχή επιτρέπεται να προβαίνει, άμεσα ή έμμεσα, σε διακρίσεις εις βάρος επιχείρησης άλλου κράτους μέλους. Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού, ΚΑΤ κράτους μέλους δεν πρέπει να εμποδίζεται ή να δυσχεραίνεται να προβεί σε διακανονισμό χρηματοπιστωτικών μέσων εκφρασμένων στο νόμισμα άλλου κράτους μέλους ή στο νόμισμα τρίτης χώρας.
(25)
Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να προβλέπουν στην εθνική τους νομοθεσία την υποχρέωση θέσπισης ειδικού νομικού πλαισίου για την καθημερινή συνεργασία σε εθνικό επίπεδο μεταξύ της αρμόδιας αρχής του ΚΑΤ και άλλων σχετικών αρχών. Το εν λόγω εθνικό νομικό πλαίσιο θα πρέπει να είναι συμβατό με τις κατευθύνσεις που ενδεχομένως εκδίδει η ΕΑΚΑΑ βάσει του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις πρακτικές εποπτείας και τη συνεργασία μεταξύ των αρχών.
(26)
Οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο εμπίπτει στον ορισμό ενός ΚΑΤ πρέπει να αδειοδοτηθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές πριν ξεκινήσει τις δραστηριότητές του. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη διαφορετικά επιχειρηματικά μοντέλα, ένα ΚΑΤ θα πρέπει να ορίζεται με σημείο αναφοράς ορισμένες βασικές υπηρεσίες, δηλαδή υπηρεσίες διακανονισμού, που συνεπάγονται τη διαχείριση συστήματος διακανονισμού αξιογράφων, συμβολαιογραφικές υπηρεσίες και υπηρεσίες κεντρικής διατήρησης λογαριασμών αξιογράφων. Ένα ΚΑΤ θα πρέπει τουλάχιστον να διαχειρίζεται ένα σύστημα διακανονισμού αξιογράφων και να παρέχει μία ακόμη βασική υπηρεσία. Ο ανωτέρω συνδυασμός είναι απαραίτητος προκειμένου τα ΚΑΤ να διαδραματίζουν τον ρόλο τους στον διακανονισμό αξιογράφων και να διασφαλίζουν την ακεραιότητα μιας έκδοσης αξιογράφων. Από τον παρόντα ορισμό εξαιρούνται οι οντότητες που δεν διαχειρίζονται συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, όπως οι υπεύθυνοι μητρώου, οι φορείς μεταβίβασης ή οι δημόσιες αρχές και φορείς που είναι υπεύθυνοι για το σύστημα μητρώου που έχει καθιερωθεί δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ ή οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι που διέπονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
(27)
Τα ΚΑΤ θα πρέπει να διαθέτουν σχέδια αποκατάστασης λειτουργίας για να διασφαλίσουν τη συνέχιση των κρίσιμων λειτουργιών τους. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διασφαλίσουν τη θέσπιση επαρκούς σχεδίου ανάκαμψης και ότι αυτό διατηρείται για κάθε ΚΑΤ σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία.
(28)
Προκειμένου να παρέχονται αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με την κλίμακα του διακανονισμού αξιογράφων εκτός συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων και να διασφαλίζεται ότι οι κίνδυνοι που ανακύπτουν μπορούν να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται, κάθε ίδρυμα εκτός των ΚΑΤ το οποίο αναλαμβάνει τον διακανονισμό συναλλαγών επί αξιογράφων εκτός συστήματος διακανονισμού αξιογράφων θα πρέπει να γνωστοποιεί τις εν λόγω δραστηριότητές του στις αρμόδιες αρχές. Οι αρμόδιες αρχές στις οποίες απευθύνεται η εν λόγω γνωστοποίηση πρέπει στη συνέχεια να διαβιβάζουν τις σχετικές πληροφορίες στην ΕΑΚΑΑ και να ειδοποιούν την ΕΑΚΑΑ σχετικά με κάθε δυνητικό κίνδυνο που προκύπτει από τις ανωτέρω δραστηριότητες διακανονισμού. Από την πλευρά της, η ΕΑΚΑΑ πρέπει να παρακολουθεί τις εν λόγω δραστηριότητες διακανονισμού και να λαμβάνει υπόψη τους δυνητικούς κινδύνους που αυτές δημιουργούν.
(29)
Προκειμένου να αποφευχθεί η ανάληψη κινδύνων από τα ΚΑΤ σε άλλες δραστηριότητες εκτός από αυτές που υπόκεινται σε αδειοδότηση δυνάμει του παρόντος κανονισμού, τα ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας θα πρέπει να περιορίζουν τις δραστηριότητές τους στην παροχή των υπηρεσιών που καλύπτονται από την άδεια ή έχουν κοινοποιηθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού και δεν θα πρέπει να έχουν συμμετοχή, όπως αυτή ορίζεται στον παρόντα κανονισμό με αναφορά στην οδηγία 2013/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), ή ενδεχόμενη κατοχή, άμεση ή έμμεση, του 20 % ή περισσότερο των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου σε άλλα ιδρύματα, εκτός αυτών που παρέχουν παρόμοιες υπηρεσίες, εκτός εάν η συμμετοχή αυτή έχει εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές των ΚΑΤ λόγω του ότι δεν αυξάνει σημαντικά το προφίλ κινδύνου των ΚΑΤ.
(30)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η ασφαλής λειτουργία των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων, τα εν λόγω συστήματα θα πρέπει να τελούν υπό τη διαχείριση μόνο των ΚΑΤ ή των κεντρικών τραπεζών που λειτουργούν ως ΚΑΤ που υπόκεινται στον παρόντα κανονισμό.
(31)
Με την επιφύλαξη των ειδικών απαιτήσεων της φορολογικής νομοθεσίας των κρατών μελών, θα πρέπει να επιτρέπεται στα ΚΑΤ να παρέχουν υπηρεσίες επικουρικές ως προς τις βασικές τους υπηρεσίες, οι οποίες συμβάλλουν στην ενίσχυση της ασφάλειας, της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας των αγορών κινητών αξιών και δεν συνεπάγονται αδικαιολόγητους κινδύνους για τις βασικές τους υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες αυτές θα πρέπει να αναφέρονται απλώς ενδεικτικά στον παρόντα κανονισμό προκειμένου να μπορέσουν τα ΚΑΤ να ανταποκριθούν στις μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς. Η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών όταν αφορά παρακράτηση φόρου στην πηγή και υποχρεώσεις αναφοράς στις φορολογικές αρχές, θα εξακολουθήσει να διενεργείται σύμφωνα με τη νομοθεσία των οικείων κρατών μελών. Σύμφωνα με το άρθρο 114 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, η εξουσία για την έγκριση μέτρων δυνάμει του άρθρου 114 παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις φορολογικές διατάξεις. Στην απόφασή του της 29ης Απριλίου 2004 στην υπόθεση C-338/01, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (13), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάνθηκε ότι η έκφραση «φορολογικές διατάξεις» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι «καλύπτει όχι μόνον τις διατάξεις που προσδιορίζουν τα υποκείμενα στον φόρο πρόσωπα, τις φορολογητέες πράξεις, τη βάση επιβολής του φόρου, τους συντελεστές και τις απαλλαγές από αμέσους και εμμέσους φόρους, αλλά και τις διατάξεις τις σχετικές με τον τρόπο εισπράξεως αυτών». Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός δεν καλύπτει τις διαδικασίες για την είσπραξη φόρων για τις οποίες θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί διαφορετική νομική βάση.
(32)
Κάθε ΚΑΤ που επιθυμεί να αναθέσει μια βασική υπηρεσία σε τρίτους ή να παράσχει μια νέα βασική υπηρεσία ή επικουρική υπηρεσία που δεν παρατίθεται στον παρόντα κανονισμό, να χρησιμοποιήσει ένα διαφορετικό σύστημα διακανονισμού αξιογράφων, να χρησιμοποιήσει άλλο διακανονιστή ή να δημιουργήσει συνδέσεις ΚΑΤ που συνεπάγονται σημαντικούς κινδύνους θα πρέπει να υποβάλει αίτηση χορήγησης άδειας, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία με αυτήν που απαιτείται για την αρχική χορήγηση άδειας, με την εξαίρεση ότι η αρμόδια αρχή θα πρέπει να ενημερώσει το αιτούν ΚΑΤ εντός τριών μηνών σχετικά με τη χορήγηση της άδειας ή την απόρριψη της αίτησης. Ωστόσο, οι συνδέσεις ΚΑΤ που δεν συνεπάγονται σημαντικούς κινδύνους ή οι διαλειτουργικές συνδέσεις ΚΑΤ που αναθέτουν τις υπηρεσίες τους που αφορούν αυτές τις διαλειτουργικές συνδέσεις σε δημόσιους φορείς, όπως τα μέλη του ΕΣΚΤ, δεν πρέπει να υπόκεινται σε υποχρέωση προηγούμενης αδειοδότησης αλλά θα πρέπει να κοινοποιούνται από τα ενδιαφερόμενα ΚΑΤ στις αρμόδιες αρχές τους.
(33)
Όταν ένα ΚΑΤ σκοπεύει να επεκτείνει τις υπηρεσίες του σε επικουρικές υπηρεσίες μη τραπεζικού τύπου οι οποίες παρατίθενται ρητά στον παρόντα κανονισμό και δεν συνεπάγονται αύξηση του προφίλ κινδύνου του ΚΑΤ, θα πρέπει να είναι σε θέση να προβεί σε αυτή την ενέργεια κατόπιν κοινοποίησης προς την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής του.
(34)
Τα ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένα σε τρίτη χώρα θα πρέπει να μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ένωση μεταξύ άλλων μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος. Προκειμένου να διασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο ασφάλειας όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών ΚΑΤ από ΚΑΤ τρίτης χώρας, τα εν λόγω ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκεινται σε αναγνώριση της ΕΑΚΑΑ εάν σκοπεύουν να παράσχουν ορισμένες υπηρεσίες που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό ή να ιδρύσουν υποκατάστημα στην Ένωση. Όταν δεν υπάρχει τέτοια αναγνώριση, τα ΚΑΤ τρίτων χωρών θα πρέπει να μπορούν να δημιουργήσουν συνδέσεις με ΚΑΤ εγκατεστημένα στην Ένωση, υπό τον όρο ότι η αντίστοιχη αρμόδια αρχή δεν αντιτίθεται σε κάτι τέτοιο. Λόγω του παγκόσμιου χαρακτήρα των χρηματοπιστωτικών αγορών, η ΕΑΚΑΑ είναι ο καταλληλότερος φορέας για την αναγνώριση ΚΑΤ τρίτων χωρών. Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να μπορεί να αναγνωρίζει ΚΑΤ τρίτων χωρών μόνον εάν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπόκεινται σε νομικό και εποπτικό πλαίσιο ουσιαστικά ισοδύναμο με αυτό που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, εάν υπόκεινται σε αποτελεσματική αδειοδότηση, επίβλεψη και εποπτεία στη χώρα εγκατάστασής τους και εάν έχουν θεσπιστεί συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ της ΕΑΚΑΑ και των αρμόδιων αρχών και των σχετικών αρχών των ΚΑΤ. Η αναγνώριση από την ΕΑΚΑΑ παρέχεται υπό την προϋπόθεση αποτελεσματικής ισοδύναμης αναγνώρισης ισοδυναμίας του πλαισίου προληπτικής εποπτείας που εφαρμόζεται για τα ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση και έχουν αδειοδοτηθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(35)
Λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα και τον συστημικό χαρακτήρα των ΚΑΤ και των υπηρεσιών που παρέχουν, διαφανείς κανόνες διακυβέρνησης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η ανώτατη διοίκηση, τα μέλη του διοικητικού οργάνου, οι μέτοχοι και οι συμμετέχοντες που είναι σε θέση να ασκούν έλεγχο όπως ορίζεται βάσει οδηγίας 2013/34/ΕΕ, στη λειτουργία του ΚΑΤ, είναι κατάλληλοι για τη διασφάλιση υγιούς και συνετής διαχείρισης του ΚΑΤ.
(36)
Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διάφορες δομές διακυβέρνησης. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για ενιαίο και/ή διπλό διοικητικό συμβούλιο. Οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό αποσκοπούν θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις υφιστάμενες δομές χωρίς να συνηγορούν υπέρ κάποιας συγκεκριμένης δομής και να είναι καθαρά λειτουργικοί για τον στόχο της διατύπωσης κανόνων που αποσκοπούν σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα ανεξαρτήτως του εθνικού εταιρικού δικαίου που εφαρμόζεται στα ιδρύματα εκάστου κράτους μέλους. Ως εκ τούτου οι ορισμοί δεν θα πρέπει να θίγουν τη γενική κατανομή αρμοδιοτήτων δυνάμει του εθνικού εταιρικού δικαίου.
(37)
Διαφανείς κανόνες διακυβέρνησης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των μετόχων, της διοίκησης και του προσωπικού των ΚΑΤ, αφενός, και τα συμφέροντα των χρηστών τους οποίους εξυπηρετούν σε τελική ανάλυση τα ΚΑΤ, αφετέρου. Οι εν λόγω αρχές διακυβέρνησης θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη του μοντέλου ιδιοκτησίας που έχει υιοθετήσει το ΚΑΤ. Θα πρέπει να συσταθούν επιτροπές χρηστών για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείριση του ΚΑΤ, ώστε να προσφέρεται στους χρήστες η ευκαιρία να ενημερώνουν το διοικητικό όργανο του ΚΑΤ σχετικά με τα βασικά ζητήματα που τους αφορούν και θα πρέπει να τους διατεθούν τα μέσα που χρειάζονται για να ανταποκριθούν στον ρόλο τους. Τα συμφέροντα διαφορετικών χρηστών των ΚΑΤ, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων των κατόχων διαφορετικών τύπων αξιογράφων, πρέπει να εκπροσωπούνται στην κοινότητα των χρηστών.
(38)
Τα ΚΑΤ πρέπει να μπορούν να προβαίνουν σε εξωτερική ανάθεση της λειτουργίας των υπηρεσιών τους υπό τον όρο να διαχειρίζονται τους κινδύνους που απορρέουν από την εν λόγω ανάθεση. Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία των καθηκόντων που ανατίθενται στα ΚΑΤ, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να απαγορεύει στα ΚΑΤ να μεταβιβάζουν τις ευθύνες τους σε τρίτους μέσω εξωτερικής ανάθεσης των δραστηριοτήτων τους σε τρίτους βάσει σύμβασης. Η εξωτερική ανάθεση των εν λόγω δραστηριοτήτων θα πρέπει να υπόκειται σε αυστηρές προϋποθέσεις που διατηρούν την ευθύνη των ΚΑΤ για τις δραστηριότητές τους και διασφαλίζουν ότι δεν υπονομεύεται η εποπτεία των ΚΑΤ. Η εξωτερική ανάθεση των δραστηριοτήτων ενός ΚΑΤ σε δημόσιους φορείς μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να εξαιρείται από τις ανωτέρω απαιτήσεις.
(39)
Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη που επιτρέπουν συστήματα άμεσης διακράτησης τίτλων να προβλέπουν στην εσωτερική τους νομοθεσία ότι άλλα μέρη εκτός των ΚΑΤ επιτελούν ή μπορούν να επιτελέσουν ορισμένα καθήκοντα, τα οποία σε ορισμένα άλλα είδη συστημάτων διακράτησης τίτλων επιτελούνται συνήθως από τα ΚΑΤ και να καθορίζουν με ποιόν τρόπο θα πρέπει να ασκούνται αυτά τα καθήκοντα. Ειδικότερα, σε ορισμένα κράτη μέλη οι διαχειριστές λογαριασμών ή οι συμμετέχοντες σε συστήματα διακανονισμού αξιογράφων υπό τη διαχείριση τα ΚΑΤ, καταχωρίζουν εγγραφές σε λογαριασμούς αξιογράφων που τηρούνται από τα ΚΑΤ χωρίς απαραίτητα να είναι οι ίδιοι πάροχοι των λογαριασμών. Με δεδομένη την ανάγκη για ασφάλεια δικαίου σχετικά με τις εγγραφές που πραγματοποιούνται σε λογαριασμούς σε επίπεδο ΚΑΤ, ο ειδικός ρόλος που διαδραματίζουν τα εν λόγω άλλα μέρη θα πρέπει να αναγνωριστεί από τον παρόντα κανονισμό. Θα πρέπει λοιπόν να είναι δυνατόν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και με την επιφύλαξη αυστηρών κανόνων που προβλέπει ο νόμος, είτε να κατανέμεται η ευθύνη μεταξύ του ΚΑΤ και του συγκεκριμένου άλλου μέρους ή να προβλέπεται η αποκλειστική ευθύνη του άλλου μέρους για ορισμένες πτυχές που άπτονται της τήρησης λογαριασμών αξιογράφων σε ανώτατο επίπεδο με την προϋπόθεση ότι το άλλο μέρος υπόκειται σε κατάλληλη ρύθμιση και εποπτεία. Δεν πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί ως προς τον βαθμό καταμερισμού της ευθύνης.
(40)
Οι κανόνες δεοντολογίας θα πρέπει να προβλέπουν τη διαφάνεια στις σχέσεις του ΚΑΤ με τους χρήστες του. Συγκεκριμένα, ένα ΚΑΤ θα πρέπει να θεσπίζει και να δημοσιοποιεί διαφανή, αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια για τη συμμετοχή στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων, τα οποία θα επιτρέπουν τον περιορισμό της πρόσβασης των συμμετεχόντων μόνον λόγω των συνεπαγόμενων κινδύνων. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν ένα γρήγορο και κατάλληλο διορθωτικό μέτρο για την αντιμετώπιση τυχόν αδικαιολόγητης άρνησης των ΚΑΤ να παράσχουν τις υπηρεσίες τους σε συμμετέχοντες. Τα ΚΑΤ θα πρέπει να δημοσιεύουν τις τιμές και τις χρεώσεις για τις υπηρεσίες τους. Προκειμένου να παρέχει ανοιχτή πρόσβαση χωρίς διακρίσεις στις υπηρεσίες ΚΑΤ και δεδομένης της σημαντικής ισχύος στην αγορά που απολαμβάνουν ακόμη τα ΚΑΤ στην επικράτεια των κρατών μελών τους, ένα ΚΑΤ δεν επιτρέπεται να αποκλίνει από τη δημοσιευμένη του πολιτική τιμολόγησης για τις βασικές υπηρεσίες του και θα πρέπει να τηρεί χωριστούς λογαριασμούς για τα έξοδα και τα έσοδα που σχετίζονται με κάθε μία από τις βασικές του υπηρεσίες και με τις επικουρικές του υπηρεσίες. Οι εν λόγω διατάξεις συμμετοχής συμπληρώνουν και ενισχύουν το δικαίωμα των συμμετεχόντων στην αγορά να χρησιμοποιούν σύστημα διακανονισμού άλλου κράτους μέλους όπως προβλέπεται στην οδηγία 2014/65/ΕΕ.
(41)
Προκειμένου να διευκολύνουν την αποτελεσματική καταχώρηση, διακανονισμό και πληρωμή, τα ΚΑΤ θα πρέπει, κατά τις διαδικασίες επικοινωνίας τους με τους συμμετέχοντες και με τις υποδομές της αγοράς με τις οποίες συνδέονται, να ακολουθούν τις σχετικές διεθνείς ανοικτές διαδικασίες επικοινωνίας και τα πρότυπα ανταλλαγής μηνυμάτων και δεδομένων αναφοράς.
(42)
Λαμβάνοντας υπόψη τον κεντρικό ρόλο των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, τα ΚΑΤ θα πρέπει, κατά την παροχή των υπηρεσιών τους, να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διασφάλιση του έγκαιρου διακανονισμού των συναλλαγών αξιογράφων και της ακεραιότητας της έκδοσης αξιογράφων. Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να παρεμβαίνει στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών που ρυθμίζουν τις διακρατήσεις τίτλων και στις ρυθμίσεις για τη διαφύλαξη της ακεραιότητας των εκδόσεων αξιογράφων. Ωστόσο, προκειμένου να ενισχύσει την προστασία των συμμετεχόντων σε ΚΑΤ και των πελατών τους, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να απαιτεί από τα ΚΑΤ να διαχωρίζουν τους λογαριασμούς αξιογράφων που τηρούνται για κάθε συμμετέχοντα και να παρέχουν, κατόπιν αιτήματος, περαιτέρω διαχωρισμό των λογαριασμών των πελατών των συμμετεχόντων, ο οποίος θα μπορούσε να διατεθεί μόνο με υψηλότερο κόστος που θα επιβάρυνε τους πελάτες των συμμετεχόντων που θα ζητούσαν περαιτέρω διαχωρισμό. Τα KAT και οι συμμετέχοντές τους πρέπει να υποχρεούνται να παρέχουν τόσο συνολικό διαχωρισμό πελατών όσο και διαχωρισμό ανά πελάτη προκειμένου οι πελάτες να μπορούν να επιλέξουν τον βαθμό διαχωρισμού που κρίνουν ότι αντιστοιχεί στις ανάγκες τους.
Μοναδική εξαίρεση από την ανωτέρω υποχρέωση θα πρέπει να είναι η περίπτωση στην οποία, λόγω άλλων απαιτήσεων δημόσιας πολιτικής, κυρίως σε σχέση με την αποδοτική και διαφανή είσπραξη φόρων, το ΚΑΤ και οι συμμετέχοντές του οφείλουν να παρέχουν διαχωρισμό ανά πελάτη για φυσικά πρόσωπα με ιθαγένεια και τόπο διαμονής ή για νομικά πρόσωπα με εγκατάσταση σε κράτος μέλος όπου, κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, ο εν λόγω διαχωρισμός ανά πελάτη είναι υποχρεωτικός βάσει της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους δυνάμει της οποίας έχουν συσταθεί τα αξιόγραφα και μόνον για φυσικά πρόσωπα που έχουν την ιθαγένεια του εν λόγω κράτους μέλους ή διαμένουν εκεί, ή για νομικά πρόσωπα εγκατεστημένα στο εν λόγω κράτος μέλος. Τα ΚΑΤ θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω απαιτήσεις εφαρμόζονται ξεχωριστά σε κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζονται. Με την επιφύλαξη της παροχής επικουρικών υπηρεσιών, τα ΚΑΤ δεν πρέπει να χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό αξιόγραφα που ανήκουν σε κάποιον συμμετέχοντα εκτός εάν έχουν λάβει σχετική ρητή εξουσιοδότηση από τον εν λόγω συμμετέχοντα και σε κάθε άλλη περίπτωση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό αξιόγραφα που δεν τους ανήκουν. Επιπλέον, τα ΚΑΤ πρέπει να υποχρεώνουν τους συμμετέχοντές τους να εξασφαλίζουν εκ των προτέρων κάθε απαραίτητη συγκατάθεση από τους πελάτες τους.
(43)
Η οδηγία 98/26/ΕΚ προβλέπει ότι οι εντολές μεταβίβασης που εισάγονται στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων σύμφωνα με τους κανόνες αυτών των συστημάτων θα πρέπει να είναι νομικώς εκτελεστές και δεσμευτικές έναντι τρίτων. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία 98/26/ΕΚ δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στα ΚΑΤ που διαχειρίζονται συστήματα διακανονισμού αξιογράφων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει για λόγους σαφήνειας, να απαιτεί από τα ΚΑΤ να καθορίζουν τη χρονική στιγμή ή τις χρονικές στιγμές κατά τις οποίες οι εντολές μεταβίβασης εισάγονται στα συστήματά τους και καθίστανται αμετάκλητες σύμφωνα με τους κανόνες της εν λόγω οδηγίας. Επιπλέον, προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου, τα ΚΑΤ θα πρέπει να κοινοποιούν στους συμμετέχοντες τη χρονική στιγμή κατά την οποία η μεταβίβαση αξιογράφων ή χρηματικών ποσών σε ένα σύστημα διακανονισμού αξιογράφων είναι νομικά εκτελεστή και δεσμευτική έναντι τρίτων, σύμφωνα, κατά περίπτωση, με τους κανόνες που προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία. Τα ΚΑΤ θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν όλα τα εύλογα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν ότι οι μεταβιβάσεις αξιογράφων και χρηματικών ποσών καθίστανται νομικά εκτελεστές και δεσμευτικές έναντι τρίτων το αργότερο κατά το τέλος της εργάσιμης ημέρας της πραγματικής ημερομηνίας διακανονισμού.
(44)
Προκειμένου να αποφευχθούν οι κίνδυνοι διακανονισμού που οφείλονται στην αφερεγγυότητα του διακανονιστή, τα ΚΑΤ θα πρέπει να διακανονίζουν, όποτε αυτό είναι εφικτό και πρακτικό, το χρηματικό σκέλος της συναλλαγής αξιογράφων μέσω λογαριασμών σε κεντρική τράπεζα. Εάν αυτή η επιλογή δεν είναι πρακτική και εφικτή, το ΚΑΤ θα πρέπει να μπορεί να διακανονίζει μέσω λογαριασμών σε πιστωτικό ίδρυμα που έχει συσταθεί δυνάμει των προϋποθέσεων της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) και με την επιφύλαξη ειδικής διαδικασίας αδειοδότησης και απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας που προβλέπονται στον τίτλο IV του παρόντος κανονισμού.
(45)
Τραπεζικές δραστηριότητες επικουρικές σε σχέση με τον διακανονισμό οι οποίες ενέχουν πιστωτικούς κινδύνους και κινδύνους ρευστότητας θα πρέπει να αναλαμβάνονται αποκλειστικά από ΚΑΤ ή να ανατίθενται σε οντότητες που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν τραπεζικές υπηρεσίες επικουρικές σε σχέση με τον διακανονισμό, όπως προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
(46)
Προκειμένου να κατοχυρωθεί η αποτελεσματικότητα που προκύπτει από την παροχή τόσο υπηρεσιών ΚΑΤ όσο και τραπεζικών υπηρεσιών εντός του ιδίου ομίλου επιχειρήσεων, οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να εμποδίζουν το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα να ανήκει στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων με το ΚΑΤ. Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν ρυθμίσεις βάσει των οποίων μπορεί να επιτρέπεται στα ΚΑΤ να παρέχουν, στους συμμετέχοντες σε αυτά και σε άλλες οντότητες, επικουρικές υπηρεσίες μέσα από την ίδια νομική οντότητα ή μέσα από ξεχωριστή νομική οντότητα η οποία μπορεί να είναι μέρος του ιδίου ομίλου επιχειρήσεων που εντέλει ελέγχεται ή όχι από την ίδια μητρική επιχείρηση. Όταν πιστωτικό ίδρυμα που δεν είναι κεντρική τράπεζα ενεργεί ως διακανονιστής, θα πρέπει να μπορεί να παρέχει στους συμμετέχοντες του ΚΑΤ τις υπηρεσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, οι οποίες καλύπτονται από την άδεια, αλλά δεν θα πρέπει να παρέχει άλλες τραπεζικές υπηρεσίες από την ίδια νομική οντότητα, προκειμένου να περιορίζονται οι κίνδυνοι έκθεσης του συστήματος διακανονισμού στους κινδύνους που απορρέουν από την πτώχευση του πιστωτικού ιδρύματος.
(47)
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία 2013/36/ΕΕ δεν εξετάζει συγκεκριμένα τον ενδοημερήσιο πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο ρευστότητας που προκύπτουν από την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών επικουρικών σε σχέση με τον διακανονισμό, τα πιστωτικά ιδρύματα και τα ΚΑΤ που παρέχουν τις ανωτέρω υπηρεσίες θα πρέπει να υπόκεινται επίσης σε ειδικές, αυξημένες απαιτήσεις μείωσης του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένης πρόσθετης κεφαλαιακής απαίτησης βάσει κινδύνου η οποία αντικατοπτρίζει τους σχετικούς κινδύνους. Αυτές οι αυξημένες απαιτήσεις μείωσης του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου ρευστότητας πρέπει να συνάδουν με τα παγκόσμια πρότυπα για τις υποδομές των χρηματοπιστωτικών αγορών και με τις αρχές που διατυπώνονται στο έγγραφο «Monitoring Indicators for Intraday Liquidity Management» που δημοσίευσε τον Απρίλιο του 2013 η Επιτροπή τραπεζικής εποπτείας της Βασιλείας.
(48)
Ορισμένα ΚΑΤ που λειτουργούν επίσης ως πιστωτικά ιδρύματα υπόκεινται στις απαιτήσεις περί ιδίων κεφαλαίων και υποβολής εκθέσεων που ισχύουν για τα πιστωτικά ιδρύματα και προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και στην οδηγία 2013/36/ΕΕ. Δεδομένης της συστηματικής σημασίας αυτών των ΚΑΤ κρίνεται δέον να υπόκεινται στις πλέον αυστηρές απαιτήσεις που προβλέπει το ενωσιακό δίκαιο, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο σωρευτικής εφαρμογής διαφορετικών ενωσιακών κανόνων, για παράδειγμα όσον αφορά τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα ίδια κεφάλαια. Σε κάθε τομέα όπου διαπιστώνεται ότι ο κίνδυνος αλληλεπικάλυψης των απαιτήσεων είναι υπαρκτός, η ΕΑΚΑΑ και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) (ΕΑΤ) πρέπει να γνωμοδοτούν επί της δέουσας εφαρμογής των ενωσιακών πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 αντίστοιχα.
(49)
Επιπλέον των απαιτήσεων περί ιδίων κεφαλαίων που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και η οδηγία 2013/36/ΕΕ, τα πιστωτικά ιδρύματα και τα ΚΑΤ πρέπει να υπόκεινται σε πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση η οποία να αντικατοπτρίζει τους κινδύνους, όπως τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο ρευστότητας, που απορρέουν από την παροχή ενδοημερήσιας πίστωσης μεταξύ άλλων στους συμμετέχοντες συστήματος διακανονισμού αξιογράφων ή σε άλλους χρήστες των υπηρεσιών των ΚΑΤ.
(50)
Προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρης συμμόρφωση προς ειδικά μέτρα που έχουν σκοπό τη μείωση του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου ρευστότητας, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να απαιτούν από τα ΚΑΤ να ορίζουν ως διακανονιστές περισσότερα του ενός πιστωτικά ιδρύματα, όποτε είναι σε θέση να αποδείξουν, βάσει των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, ότι η έκθεση ενός πιστωτικού ιδρύματος στη συγκέντρωση πιστωτικών κινδύνων και κινδύνων ρευστότητας δεν έχει επαρκώς μετριασθεί. Τα ΚΑΤ θα πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν περισσότερα του ενός πιστωτικά ιδρύματα.
(51)
Η εποπτεία της συμμόρφωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν ορισθεί ως διακανονιστές ή των ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια παροχής τραπεζικών υπηρεσιών επικουρικών σε σχέση με τον διακανονισμό με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και τις ειδικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να ανατεθεί στις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή των εποπτικών προτύπων, είναι δέον οι τραπεζικές υπηρεσίες των ΚΑΤ οι οποίες, λόγω της κλίμακας και της φύσης τους, είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντικό κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ένωσης να υπόκεινται στην άμεση εποπτεία της ΕΚΤ υπό τους όρους που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (17) σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
(52)
Το πιστωτικό ίδρυμα ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια να παρέχει τραπεζικές υπηρεσίες επικουρικές σε σχέση με τον διακανονισμό θα πρέπει να συμμορφώνεται με κάθε υφιστάμενη ή μελλοντική ενωσιακή νομοθεσία που εφαρμόζεται στα πιστωτικά ιδρύματα. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και κάθε άλλης μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων, των επιχειρήσεων επενδύσεων και άλλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών.
(53)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ικανοποιητικό επίπεδο ασφάλειας και συνέχειας των παρεχόμενων υπηρεσιών, τα ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκεινται σε ειδικές, ομοιόμορφες και άμεσα εφαρμόσιμες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και κεφαλαιακής επάρκειας που μετριάζουν όντως τους νομικούς, λειτουργικούς και επενδυτικούς κινδύνους.
(54)
Η ασφάλεια των συμφωνιών σύνδεσης μεταξύ ΚΑΤ θα πρέπει να υπόκειται σε ειδικές απαιτήσεις, ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση των αντίστοιχων συμμετεχόντων σε άλλα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων. Η παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου από χωριστή νομική οντότητα δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα ΚΑΤ να είναι αποδέκτες των εν λόγω υπηρεσιών, ιδίως όταν συμμετέχουν σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείριση άλλου ΚΑΤ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μειώνεται δεόντως κάθε πιθανός κίνδυνος που απορρέει από τις συμφωνίες σύνδεσης, όπως οι πιστωτικοί κίνδυνοι, οι κίνδυνοι ρευστότητας, οι οργανωτικοί κίνδυνοι ή κάθε άλλος σχετικός κίνδυνος για τα ΚΑΤ. Όσον αφορά τις διαλειτουργικές συνδέσεις, είναι σημαντικό τα συνδεδεμένα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων να προβλέπουν πανομοιότυπους χρόνους εισαγωγής των εντολών μεταβίβασης στο σύστημα και το αμετάκλητο παρόμοιων διαταγών μεταβιβάσεων και να χρησιμοποιούν ισοδύναμους κανόνες όσον αφορά τον χρόνο που οι μεταβιβάσεις αξιογράφων και μετρητών καθίσταται αμετάκλητες. Οι ίδιες αρχές θα πρέπει να εφαρμόζονται στα ΚΑΤ που χρησιμοποιούν κοινή υποδομή τεχνολογίας πληροφοριών για τον διακανονισμό.
(55)
Προκειμένου οι αρμόδιες αρχές να είναι σε θέση να εποπτεύουν αποτελεσματικά τις δραστηριότητες των ΚΑΤ, τα ΚΑΤ πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις τήρησης αρχείων. Τα ΚΑΤ θα πρέπει να διατηρούν για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δέκα ετών όλα τα αρχεία και τα δεδομένα που αφορούν όλες τις υπηρεσίες που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων των συναλλαγών για υπηρεσίες διαχείρισης ασφαλειών οι οποίες περιλαμβάνουν τη διεκπεραίωση συμφωνιών επαναγοράς ή δανεισμού αξιογράφων. Τα ΚΑΤ ενδέχεται να χρειαστεί να ορίσουν έναν κοινό μορφότυπο για την υποβολή των στοιχείων των συναλλαγών από τους πελάτες τους προκειμένου να τηρηθεί η ανωτέρω απαίτηση τήρησης αρχείων, σε συμμόρφωση με κάθε σχετικό ρυθμιστικό και εκτελεστικό τεχνικό πρότυπο δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(56)
Σε πολλά κράτη μέλη οι εκδότες υποχρεούνται βάσει της εθνικής νομοθεσίας να εκδίδουν συγκεκριμένα είδη τίτλων, ιδίως μετοχές, εντός των εθνικών τους ΚΑΤ. Προκειμένου να αρθεί αυτό το εμπόδιο στην ομαλή λειτουργία της μετασυναλλακτικής («post-trading») αγοράς της Ένωσης και να μπορούν οι εκδότες να επιλέγουν τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης των τίτλων τους, οι εκδότες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν οιοδήποτε ΚΑΤ εγκατεστημένο στην Ένωση για την καταχώριση των τίτλων τους και την παροχή κάθε χρήσιμης υπηρεσίας ΚΑΤ. Καθώς η εναρμόνιση των εθνικών εταιρικών δικαίων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τα εν λόγω εθνικά εταιρικά δίκαια και άλλες παρεμφερείς νομοθεσίες βάσει των οποίων συστήνονται οι τίτλοι πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν και να ληφθεί μέριμνα ώστε να διασφαλιστεί ότι οι απαιτήσεις των εν λόγω εθνικών εταιρικών δικαίων και άλλων παρεμφερών νομοθεσιών θα μπορούν να τηρηθούν όταν επιλέγεται το κατάλληλο ΚΑΤ. Τα εν λόγω εθνικά εταιρικά δίκαια και άλλες παρεμφερείς νομοθεσίες βάσει των οποίων συστήνονται οι τίτλοι διέπουν τη σχέση μεταξύ του εκδότη και των κατόχων των τίτλων ή άλλων τρίτων, καθώς και τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις που συνδέονται με τους τίτλους όπως τα δικαιώματα ψήφου, τα μερίσματα και οι εταιρικές πράξεις. Η άρνηση παροχής υπηρεσιών σε εκδότη θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον βάσει συνολικής ανάλυσης των κινδύνων ή εάν το συγκεκριμένο ΚΑΤ δεν προσφέρει υπηρεσίες έκδοσης για τίτλους που συστήνονται βάσει του εταιρικού δικαίου ή άλλης παρόμοιας νομοθεσίας του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Οι αρχές θα πρέπει να διαθέτουν ένα γρήγορο και κατάλληλο διορθωτικό μέσο για την αντιμετώπιση τυχόν αδικαιολόγητης άρνησης των ΚΑΤ να παράσχουν τις υπηρεσίες τους σε εκδότες.
(57)
Ενόψει της αύξησης των διασυνοριακών διακρατήσεων και μεταβιβάσεων τίτλων δυνάμει του παρόντος κανονισμού, είναι εξαιρετικά επείγον και σημαντικό να θεσπιστούν στο πλαίσιο της μελλοντικής ενωσιακής νομοθεσίας για το δίκαιο των αξιογράφων σαφείς κανόνες για το εφαρμοστέο δίκαιο όσον αφορά την κυριότητα επί των τίτλων που διακρατούνται σε λογαριασμούς που τηρούν τα ΚΑΤ. Ωστόσο αυτό είναι ένα οριζόντιο θέμα που εκφεύγει του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και θα ήταν δυνατόν να ρυθμιστεί με μελλοντικές ενωσιακές νομοθετικές πράξεις.
(58)
Ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Δεοντολογίας για την εκκαθάριση και τον διακανονισμό, της 7ης Νοεμβρίου 2006 διαμόρφωσε ένα εθελοντικό πλαίσιο που επιτρέπει την πρόσβαση μεταξύ των ΚΑΤ και άλλων υποδομών της αγοράς. Ωστόσο, ο μετασυναλλακτικός τομέας παραμένει κατακερματισμένος σε εθνικές αγορές, καθιστώντας τις διασυνοριακές συναλλαγές αδικαιολόγητα δαπανηρές. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν ομοιόμορφες προϋποθέσεις για τις συνδέσεις μεταξύ των ΚΑΤ και για την πρόσβαση μεταξύ των ΚΑΤ και άλλων υποδομών της αγοράς. Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στα ΚΑΤ να παρέχουν στους συμμετέχοντες σε αυτά πρόσβαση σε άλλες αγορές, θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να καταστούν συμμετέχοντες σε άλλα ΚΑΤ ή να ζητούν από άλλα ΚΑΤ να αναπτύξουν ειδικές λειτουργίες για να έχουν πρόσβαση σε αυτές. Αυτή η πρόσβαση πρέπει να παρέχεται υπό όρους δίκαιους, εύλογους και χωρίς διακρίσεις και η σχετική αίτηση θα πρέπει να απορρίπτεται μόνον εάν απειλεί την ομαλή και εύτακτη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή δημιουργεί συστημικό κίνδυνο. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν ένα γρήγορο και κατάλληλο διορθωτικό μέτρο για την αντιμετώπιση κάθε αδικαιολόγητης άρνησης ΚΑΤ να παράσχει πρόσβαση σε άλλο ΚΑΤ. Στις περιπτώσεις που οι συνδέσεις ΚΑΤ προκαλούν σημαντικούς κινδύνους για τον διακανονισμό, θα πρέπει να υπόκεινται στην αδειοδότηση και την αυξημένη εποπτεία των σχετικών αρμόδιων αρχών.
(59)
Τα ΚΑΤ θα πρέπει επίσης να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με συναλλαγές από κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους ή τόπους διαπραγμάτευσης και οι εν λόγω υποδομές της αγοράς θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση των ΚΑΤ. Η σχετική αίτηση πρόσβασης μπορεί να απορριφθεί μόνον εάν απειλεί την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή δημιουργεί συστημικό κίνδυνο και δεν είναι δυνατή η απόρριψή της με το αιτιολογικό της απώλειας μεριδίου αγοράς.
(60)
Οι αρχές θα πρέπει να διαθέτουν ένα γρήγορο και κατάλληλο διορθωτικό μέτρο για την αντιμετώπιση τυχόν αδικαιολόγητης άρνησης των ΚΑΤ ή των υποδομών της αγοράς να παράσχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες τους. Ο παρών κανονισμός συμπληρώνει τις διευθετήσεις πρόσβασης που περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 μεταξύ των τόπων διαπραγμάτευσης, των κεντρικών αντισυμβαλλομένων και των ΚΑΤ, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής εσωτερικής αγοράς στις μετασυναλλακτικές υπηρεσίες. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξακολουθήσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την εξέλιξη της μετασυναλλακτικής υποδομής και θα πρέπει, όπου είναι αναγκαίο, να παρεμβαίνει, προκειμένου να αποφεύγεται η εμφάνιση στρεβλώσεων του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.
(61)
Ένα υγιές εποπτικό και δεοντολογικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού τομέα θα πρέπει να στηρίζεται σε ισχυρά συστήματα εποπτείας και επιβολής κυρώσεων. Για τον σκοπό αυτό, οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να διαθέτουν επαρκείς εξουσίες δράσης και να μπορούν να στηρίζονται σε αποτρεπτικά συστήματα κυρώσεων που χρησιμοποιούνται έναντι κάθε παράνομης συμπεριφοράς. Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 8ης Δεκεμβρίου 2010 με τίτλο «Ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών» πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση των υφιστάμενων εξουσιών επιβολής κυρώσεων και της πρακτικής εφαρμογής τους με στόχο την προώθηση της σύγκλισης των κυρώσεων σε όλο το φάσμα των εποπτικών δραστηριοτήτων.
(62)
Κατά συνέπεια, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού των ΚΑΤ, των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν οριστεί ως διακανονιστές, των μελών των διοικητικών οργάνων τους και τυχόν άλλων προσώπων που ελέγχουν τις δραστηριότητές τους ή οποιωνδήποτε άλλων προσώπων, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να επιβάλλουν διοικητικές κυρώσεις και λοιπά μέτρα που είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά.
(63)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτρεπτική δύναμη και η συνεπής εφαρμογή των κυρώσεων σε όλα τα κράτη μέλη, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει κατάλογο των σημαντικότερων διοικητικών κυρώσεων και λοιπών μέτρων που πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιες αρχές, την εξουσία επιβολής των εν λόγω κυρώσεων και λοιπών μέτρων σε όλα τα πρόσωπα, νομικά ή φυσικά, που ευθύνονται για μια παράβαση, κατάλογο των σημαντικότερων κριτηρίων για τον προσδιορισμό του επιπέδου και του είδους των ως άνω κυρώσεων και λοιπών μέτρων και συγκεκριμένα επίπεδα διοικητικών προστίμων. Τα διοικητικά πρόστιμα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη παράγοντες όπως τυχόν οικονομικά οφέλη που διαπιστώθηκε ότι προέκυψαν από την παράβαση, τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παράβασης, τυχόν επιβαρυντικούς ή ελαφρυντικούς παράγοντες, την ανάγκη αποτρεπτικού χαρακτήρα των διοικητικών προστίμων και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να περιλαμβάνουν μια έκπτωση για συνεργασία με την αρμόδια αρχή. Η έγκριση και δημοσίευση των κυρώσεων θα πρέπει να σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα που ορίζονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης»), και ιδιαίτερα το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής (άρθρο 7), το δικαίωμα στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (άρθρο 8) και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου (άρθρο 47).
(64)
Για τον εντοπισμό πιθανών παραβιάσεων, θα πρέπει να θεσπιστούν αποτελεσματικοί μηχανισμοί που να ενθαρρύνουν την καταγγελία στις αρμόδιες αρχές ενδεχόμενων ή πραγματικών παραβιάσεων του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω μηχανισμοί θα πρέπει να περιλαμβάνουν επαρκείς διασφαλίσεις για τα πρόσωπα που καταγγέλλουν ενδεχόμενες ή πραγματικές παραβιάσεις του παρόντος κανονισμού και για τα πρόσωπα που κατηγορούνται για τέτοιες παραβιάσεις. Θα πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλες διαδικασίες ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο κατηγορούμενος απολαύει του δικαιώματος προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, του δικαιώματος υπεράσπισης και ακρόασης πριν από τη λήψη οριστικής απόφασης που τον αφορά, καθώς και του δικαιώματος άσκησης πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου εναντίον κάθε απόφασης ή μέτρου που τον αφορά.
(65)
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη τυχόν διατάξεων του δικαίου των κρατών μελών σχετικά με ποινικές κυρώσεις.
(66)
Η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπεται από την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18). Οποιαδήποτε ανταλλαγή ή διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες για τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που προβλέπονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διενεργεί η ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19). Οποιαδήποτε ανταλλαγή ή διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να συνάδει με τους κανόνες για τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001.
(67)
Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται συγκεκριμένα στον Χάρτη, ιδίως τα δικαιώματα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, το δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, το δικαίωμα του προσώπου να μη δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη, την επιχειρηματική ελευθερία, και πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές.
(68)
Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού διασφαλίζοντας τη συνεπή εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης από τις εθνικές αρμόδιες αρχές και επιλύοντας τις διαφωνίες που προκύπτουν μεταξύ τους.
(69)
Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να υποβάλλει στην Επιτροπή ετήσιες εκθέσεις όπου αξιολογούνται οι τάσεις και οι δυνητικοί κίνδυνοι στις αγορές που καλύπτει ο παρών κανονισμός. Οι εκθέσεις αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον αξιολόγηση των εξής: αποδοτικότητα διακανονισμού, εσωτερικοποιημένος διακανονισμός, διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, λόγοι άρνησης δικαιωμάτων πρόσβασης και κάθε άλλο ουσιώδες εμπόδιο στον ανταγωνισμό στις μετασυναλλακτικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες συμπεριλαμβανομένων όσων εμποδίων απορρέουν από την αθέμιτη χρήση των ρυθμίσεων χορήγησης αδειών, καταλληλότητα των κυρώσεων σε περίπτωση αδυναμίας διακανονισμού και ιδίως ως προς την ανάγκη μεγαλύτερης ευελιξίας στις κυρώσεις για αδυναμία διακανονισμού στην περίπτωση μη ευχερώς ρευστοποιήσιμων χρηματοπιστωτικών μέσων, την εφαρμογή των κανόνων των κρατών μελών σχετικά με την αστική ευθύνη για ζημίες με υπαιτιότητα των ΚΑΤ, προϋποθέσεις για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου, απαιτήσεις σχετικά με την προστασία των αξιογράφων των συμμετεχόντων και των πελατών τους, και καθεστώς κυρώσεων· οι εν λόγω εκθέσεις είναι επίσης δυνατόν να περιέχουν, όποτε απαιτείται, συστάσεις για προληπτικές ή διορθωτικές ενέργειες. Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει επίσης να διενεργεί αξιολογήσεις ομοτίμων με αντικείμενο τις δραστηριότητες των αρμόδιων αρχών δυνάμει του παρόντος κανονισμού, εντός κατάλληλου χρονικού πλαισίου και σε συμμόρφωση με τους κανόνες του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. Δεδομένης της συστημικής σημασίας των ΚΑΤ και του γεγονότος ότι ρυθμίζονται για πρώτη φορά σε επίπεδο Ένωσης, κρίνεται σκόπιμο να απαιτηθεί οι εν λόγω αξιολογήσεις ομοτίμων να διενεργούνται αρχικά ανά τριετία τουλάχιστον όσον αφορά την εποπτεία των ΚΑΤ που ασκούν το δικαίωμα παροχής υπηρεσιών ή συμμετοχής σε διαλειτουργική σύνδεση.
(70)
Κρίνεται σκόπιμο και αποδοτικό να αναλάβει η ΕΑΚΑΑ, ως φορέας με υψηλό βαθμό εξειδικευμένης τεχνογνωσίας στους τομείς των αξιογράφων και των αγορών αξιογράφων, την ανάπτυξη σχεδίων ρυθμιστικών και εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που δεν ενέχουν επιλογές πολιτικής, τα οποία θα υποβληθούν στην Επιτροπή. Κατά περίπτωση, η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει επίσης να συνεργάζεται στενά με τα μέλη του ΕΣΚΤ και της ΕΑΤ.
(71)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ και με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 όσον αφορά τις λεπτομέρειες των μέτρων συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού· την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τον εσωτερικοποιημένο διακανονισμό· τις πληροφορίες και λοιπά στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνονται στις αιτήσεις αδειοδότησης ΚΑΤ· τους όρους υπό τους οποίους οι αρμόδιες αρχές των ΚΑΤ δύνανται να εγκρίνουν τις συμμετοχές τους στο κεφάλαιο ορισμένων νομικών οντοτήτων, τις πληροφορίες που ανταλλάσσουν οι διάφορες αρχές κατά την εποπτεία των ΚΑΤ· τις πληροφορίες που το αιτούν ΚΑΤ παρέχει στην ΕΑΚΑΑ στο πλαίσιο της αίτησής του για αναγνώριση· τα στοιχεία των μηχανισμών διακυβέρνησης όσον αφορά τα ΚΑΤ· τις λεπτομέρειες των αρχείων που πρέπει να τηρούνται από τα ΚΑΤ· τους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα ΚΑΤ κατά τη διενέργεια συνολικής αξιολόγησης κινδύνων, και από τις αρμόδιες αρχές κατά την αξιολόγηση των λόγων απόρριψης των αιτημάτων πρόσβασης· τα στοιχεία της διαδικασίας για την πρόσβαση των συμμετεχόντων και των εκδοτών στα ΚΑΤ, την πρόσβαση μεταξύ ΚΑΤ και την πρόσβαση μεταξύ των ΚΑΤ και άλλων υποδομών της αγοράς· τα λεπτομερή μέτρα που πρέπει να λαμβάνουν τα ΚΑΤ για τη διαφύλαξη της ακεραιότητας μιας έκδοσης· τον μετριασμό των λειτουργικών και επενδυτικών κινδύνων και των κινδύνων που απορρέουν από τις συνδέσεις ΚΑΤ· τις λεπτομέρειες των κεφαλαιακών απαιτήσεων όσον αφορά τα ΚΑΤ· τις λεπτομέρειες της αίτησης χορήγησης άδειας για την παροχή επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών· τις λεπτομέρειες των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας σχετικά με τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο ρευστότητας για τα ΚΑΤ και για τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν ορισθεί ως διακανονιστές και τα οποία έχουν λάβει άδεια παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών.
(72)
Θα πρέπει επίσης να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα μέσω εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ και το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 όσον αφορά τα τυποποιημένα έντυπα και υποδείγματα για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τον εσωτερικοποιημένο διακανονισμό, για τις αιτήσεις αδειοδότησης των ΚΑΤ, την παροχή πληροφοριών μεταξύ των διαφόρων αρμόδιων αρχών για τους σκοπούς της εποπτείας των ΚΑΤ, τις σχετικές συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής, τους μορφότυπους των αρχείων που πρέπει να τηρούνται από τα ΚΑΤ, τις διαδικασίες σε περιπτώσεις όπου απορρίπτεται η πρόσβαση ενός συμμετέχοντα ή ενός εκδότη σε ΚΑΤ, που απορρίπτεται η πρόσβαση μεταξύ ΚΑΤ ή μεταξύ των ΚΑΤ και άλλων υποδομών της αγοράς, τη διαβούλευση με διάφορες αρχές πριν από τη χορήγηση άδειας σε διακανονιστή.
(73)
Για να επιτευχθούν οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά συγκεκριμένες λεπτομέρειες που αφορούν κάποιους ορισμούς, τις παραμέτρους για τον υπολογισμό των χρηματικών ποινών για τους συμμετέχοντες που προκαλούν αδυναμία διακανονισμού, τα κριτήρια δυνάμει των οποίων οι δραστηριότητες ενός ΚΑΤ σε ένα κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να θεωρούνται ουσιαστικής σημασίας για το εν λόγω κράτος μέλος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(74)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την αξιολόγηση των κανόνων τρίτων χωρών για τους σκοπούς της αναγνώρισης ΚΑΤ τρίτων χωρών. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20).
(75)
Κατά την αξιολόγηση των σχετικών κανόνων τρίτων χωρών, θα πρέπει να ακολουθείται αναλογική, βασισμένη στα αποτελέσματα προσέγγιση, η οποία θα επικεντρώνεται στη συμμόρφωση προς τους εφαρμοστέους ενωσιακούς κανόνες και, κατά περίπτωση, προς τα διεθνή πρότυπα. Μπορεί επίσης να χορηγείται υπό όρους ή προσωρινή αναγνώριση, εφόσον δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές που θα είχαν προβλέψιμες επιβλαβείς συνέπειες για τις αγορές της Ένωσης.
(76)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η θέσπιση ομοιόμορφων απαιτήσεων για τον διακανονισμό καθώς και για τα ΚΑΤ, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω του εύρους της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λαμβάνει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(77)
Είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί η οδηγία 98/26/ΕΚ, ούτως ώστε να συνάδει με την οδηγία 2010/78/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), δυνάμει της οποίας τα καθορισμένα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων δεν κοινοποιούνται πλέον στην Επιτροπή αλλά στην ΕΑΚΑΑ.
(78)
Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός εναρμονίζει σε επίπεδο Ένωσης τα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης αδυναμιών διακανονισμού και έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής, όσον αφορά τέτοιου είδους μέτρα, από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22), είναι αναγκαίο να καταργηθεί το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού.
(79)
Τα ΚΑΤ θα πρέπει να εξαιρούνται από την εφαρμογή της οδηγίας 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014 όταν παρέχουν υπηρεσίες που προβλέπονται ρητά στον παρόντα κανονισμό. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι οντότητες που παρέχουν/ασκούν επενδυτικές υπηρεσίες και δραστηριότητες υπόκεινται στην οδηγία 2014/65/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 και για να αποφεύγονται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ διαφόρων τύπων παρόχων τέτοιων υπηρεσιών, είναι αναγκαίο να απαιτείται από τα ΚΑΤ που παρέχουν/ασκούν επενδυτικές υπηρεσίες και δραστηριότητες στο πλαίσιο των επικουρικών τους υπηρεσιών να υπόκεινται στην οδηγία 2014/65/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014.
(80)
Η εφαρμογή των απαιτήσεων αδειοδότησης και αναγνώρισης του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να αναβληθεί, ούτως ώστε να παρασχεθεί στα ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση ή σε τρίτες χώρες επαρκής χρόνος για να υποβάλουν αίτηση αδειοδότησης και αναγνώρισης των δραστηριοτήτων τους, όπως προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό. Έως ότου ληφθεί απόφαση δυνάμει του παρόντος κανονισμού σχετικά με την αδειοδότηση ή την αναγνώριση των ΚΑΤ, συμπεριλαμβανομένων των συνδέσεων ΚΑΤ, θα πρέπει να εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι αντίστοιχοι εθνικοί κανόνες αδειοδότησης και αναγνώρισης των ΚΑΤ.
(81)
Επίσης, είναι απαραίτητο να αναβληθεί η εφαρμογή των απαιτήσεων καταχώρισης ορισμένων κινητών αξιών υπό μορφή λογιστικής εγγραφής και διακανονισμού των υποχρεώσεων σε συστήματα διακανονισμού αξιογράφων το αργότερο τη δεύτερη εργάσιμη ημέρα από τη διαπραγμάτευση, ούτως ώστε οι συμμετέχοντες στην αγορά που κατέχουν αξιόγραφα σε έντυπη μορφή ή που χρησιμοποιούν μεγαλύτερες περιόδους διακανονισμού να έχουν αρκετό χρόνο να συμμορφωθούν με τις εν λόγω απαιτήσεις,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ενιαίες απαιτήσεις για τον διακανονισμό χρηματοπιστωτικών μέσων στην Ένωση και κανόνες σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία των κεντρικών αποθετηρίων τίτλων (ΚΑΤ), με σκοπό την προώθηση ασφαλούς, αποτελεσματικού και ομαλού διακανονισμού.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στον διακανονισμό όλων των χρηματοπιστωτικών μέσων και των δραστηριοτήτων των ΚΑΤ, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
3. Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης σχετικά με συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά μέσα και, ιδίως, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
4. Τα άρθρα 10 έως 20, 22 έως 24 και 27, το άρθρο 28 παράγραφος 6, το άρθρο 30 παράγραφος 4 και τα άρθρα 46 και 47, οι διατάξεις του τίτλου IV και οι απαιτήσεις υποβολής στοιχείων στις αρμόδιες αρχές ή στις σχετικές αρχές ή συμμόρφωσης προς τις εντολές τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται στα μέλη του ΕΣΚΤ, σε άλλους εθνικούς φορείς των κρατών μελών που επιτελούν παρόμοιες λειτουργίες ή σε άλλους δημόσιους φορείς που έχουν αναλάβει τη διαχείριση του δημόσιου χρέους ή παρεμβαίνουν σε αυτήν στην Ένωση, σε σχέση με οποιοδήποτε ΚΑΤ το οποίο διαχειρίζονται άμεσα οι ανωτέρω φορείς υπό την ευθύνη του ίδιου διοικητικού οργάνου, το οποίο έχει πρόσβαση στα κεφάλαια του φορέα αυτού και δεν αποτελεί χωριστή οντότητα.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «κεντρικό αποθετήριο τίτλων» ή «ΚΑΤ» νοείται νομικό πρόσωπο το οποίο διαχειρίζεται σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που αναφέρεται στο τμήμα Α σημείο 3 του παραρτήματος και παρέχει τουλάχιστον μία ακόμη βασική υπηρεσία αναφερόμενη στο τμήμα Α του παραρτήματος·
2)
ως «ΚΑΤ τρίτης χώρας» νοείται νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα το οποίο παρέχει παρόμοια υπηρεσία με τη βασική υπηρεσία που αναφέρεται στο τμήμα Α σημείο 3 του παραρτήματος και εκτελεί τουλάχιστον μία ακόμη βασική υπηρεσία αναφερόμενη στο τμήμα Α του παραρτήματος·
3)
ως «ακινητοποίηση» νοείται η πράξη συγκέντρωσης των υλικών τίτλων σε ΚΑΤ, κατά τρόπο ώστε οι μεταγενέστερες μεταφορές να μπορούν να πραγματοποιηθούν με λογιστική εγγραφή·
4)
ως «άυλη μορφή» νοείται η μορφή των χρηματοπιστωτικών μέσων τα οποία υπάρχουν μόνον ως αρχεία λογιστικών εγγραφών·
5)
ως «ΚΑΤ στο οποίο απευθύνεται αίτημα» νοείται το ΚΑΤ στο οποίο υποβάλλει αίτημα άλλο ΚΑΤ, προκειμένου να έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες του μέσω σύνδεσης KAT («CSD link»)·
6)
ως «αιτούν ΚΑΤ» νοείται το ΚΑΤ το οποίο υποβάλλει αίτημα για πρόσβαση στις υπηρεσίες άλλου ΚΑΤ, μέσω σύνδεσης ΚΑΤ·
7)
ως «διακανονισμός» νοείται η ολοκλήρωση μιας συναλλαγής αξιογράφων οπουδήποτε πραγματοποιείται, με στόχο την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των μερών της εν λόγω συναλλαγής μέσω της μεταφοράς μετρητών ή αξιογράφων ή και των δύο·
8)
ως «χρηματοπιστωτικά μέσα» ή «αξιόγραφα» νοούνται τα χρηματοπιστωτικά μέσα όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 15 της οδηγίας 2014/..65/ΕΕ για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων·
9)
ως «εντολή μεταβίβασης» νοείται η εντολή μεταβίβασης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο θ) δεύτερη περίπτωση της οδηγίας 98/26/ΕΚ·
10)
ως «σύστημα διακανονισμού αξιογράφων» νοείται ένα σύστημα κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο α) πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση της οδηγίας 98/26/ΕΚ, το οποίο δεν τελεί υπό τη διαχείριση κεντρικού αντισυμβαλλόμενου και η δραστηριότητα του οποίου συνίσταται στην εκτέλεση εντολών μεταβίβασης·
11)
ως «εσωτερικοποιητής διακανονισμού» νοείται οποιαδήποτε οντότητα, περιλαμβανομένων αυτών που έχουν αδειοδοτηθεί σύμφωνα με την οδηγία 2013/36/ΕΕ ή την οδηγία 2014/65/ΕΕ, η οποία εκτελεί εντολές μεταβίβασης για λογαριασμό πελατών ή για ίδιο λογαριασμό, αλλά όχι μέσω συστήματος διακανονισμού αξιογράφων·
12)
ως «προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού» νοείται η ημερομηνία η οποία προβλέπεται στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων ως η ημερομηνία του διακανονισμού και κατά την οποία οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν να πραγματοποιηθεί ο διακανονισμός·
13)
ως «περίοδος διακανονισμού» νοείται η χρονική περίοδος που μεσολαβεί μεταξύ της ημερομηνίας διαπραγμάτευσης και της προβλεπόμενης ημερομηνίας διακανονισμού·
14)
ως «εργάσιμη ημέρα» νοείται η εργάσιμη ημέρα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ιδ) της οδηγίας 98/26/ΕΚ·
15)
ως «αδυναμία διακανονισμού» νοείται η μη πραγματοποίηση ή η μερική πραγματοποίηση του διακανονισμού συναλλαγής αξιογράφων κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού, λόγω έλλειψης αξιογράφων ή χρημάτων, ανεξάρτητα από την υποκείμενη αιτία·
16)
ως «κεντρικός αντισυμβαλλόμενος» (ή «CCP») νοείται ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
17)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται η αρχή η οποία ορίζεται από έκαστο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11, εκτός αν ορίζεται άλλως στον παρόντα κανονισμό·
18)
ως «σχετική αρχή» νοείται οποιαδήποτε από τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 12·
19)
ως «συμμετέχων» νοείται κάθε συμμετέχων, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο στ) της οδηγίας 98/26/ΕΚ σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων·
20)
ως «συμμετοχή» νοείται η συμμετοχή κατά την έννοια της πρώτης πρότασης του άρθρου 2 σημείο 2 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ, ή η άμεση ή έμμεση κατοχή του 20 % ή πλέον των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου μιας επιχείρησης·
21)
ως «έλεγχος» νοείται η σχέση μεταξύ δύο επιχειρήσεων όπως περιγράφεται στο άρθρο 22 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ·
22)
ως «θυγατρική» νοείται μια θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 10 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ·
23)
ως «κράτος μέλος καταγωγής» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το ΚΑΤ·
24)
ως «κράτος μέλος υποδοχής» νοείται το κράτος μέλος, εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, στο οποίο έχει υποκατάστημα ή παρέχει τις υπηρεσίες του το ΚΑΤ·
25)
ως «υποκατάστημα» νοείται τόπος επιχειρηματικής δραστηριότητας διαφορετικός από την έδρα, ο οποίος αποτελεί μέρος του ΚΑΤ, στερείται νομικής προσωπικότητας και παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ για τις οποίες έχει αδειοδοτηθεί το ΚΑΤ·
26)
ως «αθέτηση υποχρέωσης» σε σχέση με συμμετέχοντα νοείται η κατάσταση κατά την οποία κινείται διαδικασία αφερεγγυότητας έναντι συμμετέχοντος, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ι) της οδηγίας 98/26/ΕΚ·
27)
ως «παράδοση έναντι πληρωμής» (ή «DVP») νοείται ένας μηχανισμός διακανονισμού αξιογράφων που συνδέει μια μεταφορά αξιογράφων με μια μεταφορά μετρητών, κατά τρόπο ώστε η παράδοση των αξιογράφων να πραγματοποιείται μόνο εάν πραγματοποιηθεί η αντίστοιχη μεταφορά μετρητών και αντιστρόφως·
28)
ως «λογαριασμός αξιογράφων» νοείται ο λογαριασμός στον οποίο μπορούν να χρεώνονται ή να πιστώνονται αξιόγραφα·
29)
ως «σύνδεση ΚΑΤ» νοείται η συμφωνία μεταξύ ΚΑΤ, σύμφωνα με την οποία ένα ΚΑΤ συμμετέχει στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων άλλου ΚΑΤ, προκειμένου να διευκολυνθεί η μεταβίβαση αξιογράφων από τους συμμετέχοντές του δεύτερου ΚΑΤ στους συμμετέχοντες του πρώτου ΚΑΤ ή ένα ΚΑΤ έχει πρόσβαση σε άλλο ΚΑΤ εμμέσως μέσω μεσάζοντος. Στις συνδέσεις ΚΑΤ συγκαταλέγονται οι τυποποιημένες συνδέσεις, οι εξατομικευμένες συνδέσεις, οι έμμεσες συνδέσεις και οι διαλειτουργικές συνδέσεις·
30)
ως «τυποποιημένη σύνδεση» νοείται η σύνδεση ΚΑΤ στο πλαίσιο της οποίας ένα ΚΑΤ συμμετέχει στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων άλλου ΚΑΤ υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για κάθε άλλο συμμετέχοντα στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται το δεύτερο ΚΑΤ·
31)
ως «εξατομικευμένη σύνδεση» νοείται η σύνδεση ΚΑΤ στο πλαίσιο της οποίας σε ένα ΚΑΤ που συμμετέχει στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων άλλου ΚΑΤ παρέχονται ειδικές υπηρεσίες επιπλέον αυτών που παρέχονται κανονικά από το εν λόγω ΚΑΤ στους συμμετέχοντες στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων·
32)
ως «έμμεση σύνδεση» νοείται σύνδεση μεταξύ ΚΑΤ και τρίτου συμβαλλόμενου, εκτός ΚΑΤ, ο οποίος συμμετέχει στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων άλλου ΚΑΤ· Τέτοια σύνδεση θεσπίζεται από ένα ΚΑΤ προκειμένου να διευκολύνει τη μεταφορά αξιογράφων στους δικούς του συμμετέχοντες από τους συμμετέχοντες άλλου ΚΑΤ·
33)
ως «διαλειτουργική σύνδεση» νοείται η σύνδεση ΚΑΤ στο πλαίσιο της οποίας τα ΚΑΤ συμφωνούν να θεσπίσουν αμοιβαίες τεχνικές λύσεις για διακανονισμό στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζονται·
34)
ως «διεθνείς ανοικτές διαδικασίες επικοινωνίας και πρότυπα» νοούνται διεθνώς αποδεκτά πρότυπα για τις διαδικασίες επικοινωνίας, όπως τυποποιημένοι μορφότυποι μηνυμάτων και απεικόνιση δεδομένων, που διατίθενται κατά τρόπο δίκαιο, ανοικτό και αμερόληπτο σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος·
35)
ως «κινητές αξίες» νοούνται οι κινητές αξίες όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 44 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
36)
ως «μετοχές» νοούνται οι κινητές αξίες που αναφέρονται στο σημείο 44 στοιχείο α) του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
37)
ως «μέσα χρηματαγοράς» νοούνται τα μέσα χρηματαγοράς όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 17 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
38)
ως «μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων» νοούνται τα μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων όπως αναφέρονται στο παράρτημα I τμήμα Γ σημείο 3 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
39)
ως «δικαίωμα εκπομπής» νοείται το δικαίωμα εκπομπής όπως περιγράφεται στο σημείο 11 του τμήματος Γ του παραρτήματος I της οδηγίας 2014/65/ΕΕ εξαιρουμένων των παραγώγων δικαιωμάτων εκπομπής·
40)
ως «ρυθμιζόμενη αγορά» νοείται η ρυθμιζόμενη αγορά όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 21 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
41)
ως «πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης» ή «ΠΜΔ» νοείται ο πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 22 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
42)
ως «τόπος διαπραγμάτευσης» νοείται ένας τόπος διαπραγμάτευσης κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 24 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ.
43)
ως «διακανονιστής» νοείται ο διακανονιστής όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 98/26/ΕΚ·
44)
ως «αγορά ανάπτυξης ΜΜΕ» νοείται η αγορά ανάπτυξης ΜΜΕ, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 12 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ·
45)
ως «διοικητικό όργανο» νοείται το όργανο ή τα όργανα του ΚΑΤ, τα οποία διορίζονται δυνάμει του εθνικού δικαίου και τα οποία εξουσιοδοτούνται να καθορίζουν τη στρατηγική, τους στόχους και τη γενική κατεύθυνση του ΚΑΤ και τα οποία επιβλέπουν και ελέγχουν τη λήψη των αποφάσεων διαχείρισης. Σε αυτό συμμετέχουν πρόσωπα που πράγματι διευθύνουν την επιχειρηματική δραστηριότητα του ΚΑΤ.
Όταν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, το διοικητικό όργανο απαρτίζεται από διάφορα όργανα με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο σε εκείνα τα μέλη του διοικητικού οργάνου που έχουν τις αντίστοιχες αρμοδιότητες δυνάμει του εθνικού δικαίου·
46)
ως «ανώτατα διοικητικά στελέχη» νοούνται τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν εκτελεστικά καθήκοντα σε ΚΑΤ και τα οποία είναι υπεύθυνα και λογοδοτούν στο διοικητικό όργανο για την καθημερινή διαχείριση του ΚΑΤ.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 67 όσον αφορά μέτρα για την περαιτέρω διευκρίνιση των επικουρικών υπηρεσιών μη τραπεζικού τύπου που αναφέρονται στο τμήμα Β σημεία 1 έως 4 του παραρτήματος και των επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου που αναφέρονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΑΞΙΟΓΡΑΦΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Λογιστική εγγραφή
Άρθρο 3
Λογιστική εγγραφή
1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, κάθε εκδότης εγκατεστημένος στην Ένωση που εκδίδει ή έχει εκδώσει κινητές αξίες που έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση ή είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπους διαπραγμάτευσης μεριμνά για την απεικόνιση διά λογιστικής εγγραφής των εν λόγω αξιών μέσω ακινητοποίησης ή μετά από απευθείας έκδοση σε άυλη μορφή.
2. Σε περίπτωση που η συναλλαγή σε κινητές αξίες πραγματοποιείται σε τόπο διαπραγμάτευσης, οι σχετικές αξίες καταχωρίζονται ως λογιστική εγγραφή σε ΚΑΤ την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού ή νωρίτερα, εκτός εάν έχουν ήδη καταχωριστεί με τον τρόπο αυτόν.
Σε περίπτωση που κινητές αξίες μεταβιβάζονται κατόπιν συμφωνίας παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2002/47/ΕΚ, οι εν λόγω κινητές αξίες καταχωρίζονται ως λογιστική εγγραφή σε ΚΑΤ πριν από την ημερομηνία του διακανονισμού, εκτός εάν έχουν ήδη καταχωριστεί με τον τρόπο αυτόν.
Άρθρο 4
Εφαρμογή
1. Οι αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο εκδότης που εκδίδει κινητές αξίες διασφαλίζουν την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1.
2. Οι αρχές που είναι αρμόδιες για την εποπτεία των τόπων διαπραγμάτευσης, περιλαμβανομένων των αρμόδιων αρχών που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (23) διασφαλίζουν ότι εφαρμόζεται το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού, όταν οι αξίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπους διαπραγμάτευσης.
3. Οι αρχές των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της οδηγίας 2002/47/ΕΚ εξασφαλίζουν ότι το άρθρο 3 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται κατά τη μεταβίβαση των αξιογράφων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, κατόπιν συμφωνίας παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2002/47/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Περίοδοι διακανονισμού
Άρθρο 5
Προβλεπόμενες ημερομηνίες διακανονισμού
1. Κάθε συμμετέχων σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων ο οποίος διακανονίζει εντός του συστήματος συναλλαγές σε κινητές αξίες, μέσα χρηματαγοράς, μερίδια οργανισμών συλλογικών επενδύσεων και δικαιώματα εκπομπής, για ίδιο λογαριασμό ή εξ ονόματος τρίτου, διακανονίζει αυτές τις συναλλαγές κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού.
2. Όσον αφορά τις συναλλαγές σε κινητές αξίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες εκτελούνται σε τόπους διαπραγμάτευσης, η προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού είναι το αργότερο η δεύτερη εργάσιμη ημέρα από την ημερομηνία της διαπραγμάτευσης. Η απαίτηση αυτή δεν εφαρμόζεται σε συναλλαγές που είναι αντικείμενο ιδιωτικής διαπραγμάτευσης, αλλά εκτελούνται σε τόπους διαπραγμάτευσης, σε συναλλαγές που εκτελούνται διμερώς, αλλά αναφέρονται σε τόπο διαπραγμάτευσης ή στην πρώτη συναλλαγή όπου οι σχετικές κινητές αξίες υπόκεινται στην αρχική καταχώριση υπό μορφή λογιστικής εγγραφής, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2.
3. Οι αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν την εφαρμογή της παραγράφου 1.
Οι αρχές που είναι αρμόδιες για την εποπτεία των τόπων διαπραγμάτευσης διασφαλίζουν την εφαρμογή της εν λόγω παραγράφου 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Συμμόρφωση προς τη διαδικασία διακανονισμού
Άρθρο 6
Μέτρα πρόληψης της αδυναμίας διακανονισμού
1. Οι τόποι διαπραγμάτευσης καθιερώνουν διαδικασίες που παρέχουν τη δυνατότητα επιβεβαίωσης των σχετικών λεπτομερειών των συναλλαγών σε χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, κατά την ημερομηνία που εκτελέστηκε η συναλλαγή.
2. Ανεξάρτητα από την απαίτηση που καθορίζεται στην παράγραφο 1, οι επιχειρήσεις επενδύσεων που έχουν αδειοδοτηθεί δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ λαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα για τον περιορισμό του αριθμού των περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού.
Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν, τουλάχιστον, διευθετήσεις μεταξύ της επιχείρησης επενδύσεων και των επαγγελματιών πελατών της, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, ώστε να διασφαλίζεται η άμεση γνωστοποίηση της διάθεσης αξιών σε συναλλαγή, η επιβεβαίωση της διάθεσης αυτής και η επιβεβαίωση της αποδοχής ή της απόρριψης των όρων εγκαίρως πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού.
Η ΕΑΚΑΑ εκδίδει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, κατευθυντήριες γραμμές, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, σχετικά με τις τυποποιημένες διαδικασίες και τα πρωτόκολλα αποστολής μηνυμάτων που θα χρησιμοποιηθούν για τη συμμόρφωση με το δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
3. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ καθιερώνει διαδικασίες που διευκολύνουν τους διακανονισμούς συναλλαγών σε χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού, με ελάχιστη έκθεση των συμμετεχόντων του σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και κίνδυνο ρευστότητας και με χαμηλό ποσοστό περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού. Προάγει την ταχεία πραγματοποίηση του διακανονισμού κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού μέσω κατάλληλων μηχανισμών.
4. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ λαμβάνει μέτρα για να παροτρύνει και να δώσει κίνητρα για τον έγκαιρο διακανονισμό των συναλλαγών από τους συμμετέχοντες σε αυτό. Τα ΚΑΤ απαιτούν από τους συμμετέχοντες να διακανονίζουν τις συναλλαγές τους κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού.
5. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται από τις επιχειρήσεις επενδύσεων σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2, τις λεπτομέρειες των διαδικασιών που διευκολύνουν τον διακανονισμό που αναφέρονται στην παράγραφο 3, καθώς και τις λεπτομέρειες των μέτρων για την παρότρυνση και την παροχή κινήτρων για τον έγκαιρο διακανονισμό των συναλλαγών που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 7
Μέτρα αντιμετώπισης της αδυναμίας διακανονισμού
1. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ καθιερώνει σύστημα που παρακολουθεί τις περιπτώσεις αδυναμίας διακανονισμού των συναλλαγών σε χρηματοπιστωτικά μέσα, που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1. Υποβάλλει τακτικές αναφορές στην αρμόδια αρχή και στις οικείες αρχές, όσον αφορά τον αριθμό και τα στοιχεία των περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού και τυχόν άλλες σχετικές πληροφορίες περιλαμβανομένων των μέτρων που εξετάζουν τα ΚΑΤ και των συμμετεχόντων σε αυτά για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του διακανονισμού.. Οι εν λόγω αναφορές δημοσιεύονται ετησίως σε συγκεντρωτική και ανώνυμη μορφή από τα ΚΑΤ. Οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν με την ΕΑΚΑΑ τυχόν σημαντικές πληροφορίες που διαθέτουν σχετικά με περιπτώσεις αδυναμίας διακανονισμού.
2. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται, το ΚΑΤ καθιερώνει διαδικασίες που διευκολύνουν τον διακανονισμό των συναλλαγών σε χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, οι οποίες δεν έχουν διακανονιστεί κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού. Οι ανωτέρω διαδικασίες προβλέπουν μηχανισμό κυρώσεων ο οποίος θα λειτουργεί ως αποτελεσματικό αποτρεπτικό μέσο για τους συμμετέχοντες που προκαλούν αδυναμία διακανονισμού.
Πριν από τη θέσπιση των διαδικασιών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, το ΚΑΤ διαβουλεύεται με τους σχετικούς τόπους διαπραγμάτευσης και τους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους στους οποίους παρέχει υπηρεσίες διακανονισμού.
Ο μηχανισμός κυρώσεων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει χρηματικές ποινές για τους συμμετέχοντες που προκαλούν αδυναμία διακανονισμού («υπερήμεροι συμμετέχοντες». Οι χρηματικές ποινές υπολογίζονται σε ημερήσια βάση για κάθε εργάσιμη ημέρα καθυστέρησης του διακανονισμού της συναλλαγής μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού και έως το πέρας της διαδικασίας αγοράς κάλυψης [«buy-in»] που αναφέρεται στην παράγραφο 3, όχι όμως πέραν της ημέρας πραγματοποίησης του διακανονισμού. Οι χρηματικές ποινές δεν προβλέπονται ως πηγή εσόδων για το ΚΑΤ.
3. Με την επιφύλαξη του μηχανισμού χρηματικών κυρώσεων όπως προβλέπονται στην παράγραφο 2 τρίτο εδάφιο του παρόντος άρθρου και του δικαιώματος διμερούς ακύρωσης της συναλλαγής, όταν ο υπερήμερος συμμετέχων δεν παραδίδει τα χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στον αποδέκτη συμμετέχοντα εντός 4 εργάσιμων ημερών μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού («περίοδος παράτασης») ξεκινά διαδικασία αγοράς κάλυψης «buy-in», κατά την οποία τα εν λόγω μέσα διατίθενται προς διακανονισμό και παραδίδονται στον αποδέκτη συμμετέχοντα εντός κατάλληλου χρονικού διαστήματος.
Όταν η συναλλαγή αφορά χρηματοπιστωτικά μέσα που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε αγορά ανάπτυξης ΜΜΕ, η περίοδος παράτασης ορίζεται σε 15 ημέρες, εκτός αν η εν λόγω αγορά αποφασίσει να εφαρμόσει βραχύτερη περίοδο.
4. Ισχύουν οι ακόλουθες απαλλαγές από την απαίτηση της παραγράφου 3:
α)
βάσει του είδους του τίτλου και της ρευστότητας των σχετικών χρηματοπιστωτικών μέσων, η περίοδος παράτασης μπορεί να αυξηθεί από 4 εργάσιμες ημέρες σε 7 εργάσιμες ημέρες, κατ’ ανώτατο όριο, όταν η πρόβλεψη βραχύτερης περιόδου παράτασης θα επηρέαζε την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των σχετικών χρηματοπιστωτικών αγορών·
β)
για πράξεις που αποτελούνται από περισσότερες συναλλαγές, περιλαμβανομένων των συμφωνιών επαναγοράς ή δανεισμού τίτλων, η της διαδικασίας αγοράς κάλυψης [«buy-in»] που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεν εφαρμόζεται όταν το χρονικό πλαίσιο αυτών των πράξεων είναι αρκούντως βραχύ και καθιστά τη διαδικασία αγοράς κάλυψης αναποτελεσματική.
5. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 7, οι απαλλαγές της παραγράφου 4 δεν ισχύουν σε σχέση με συναλλαγές για μετοχές όταν οι συναλλαγές αυτές είναι αντικείμενο εκκαθάρισης από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο.
6. Με την επιφύλαξη των του μηχανισμού κυρώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, όταν το τίμημα των μετοχών που είχε συμφωνηθεί κατά τον χρόνο της διαπραγμάτευσης είναι υψηλότερο από το τίμημα που καταβάλλεται για την εκτέλεση της αγοράς κάλυψης «buy-in», η αντίστοιχη διαφορά καταβάλλεται στον αποδέκτη συμμετέχοντα από τον υπερήμερο συμμετέχοντα, το αργότερο τη δεύτερη εργάσιμη ημέρα μετά την παράδοση των αναφερόμενων στο άρθρο 5 παράγραφος 1 χρηματοπιστωτικών μέσων που ακολουθεί την αγορά κάλυψης.
7. Αν η αγορά κάλυψης «buy-in» αποτύχει ή δεν είναι δυνατή, ο αποδέκτης συμμετέχων μπορεί να επιλέξει είτε να του καταβληθεί χρηματική αποζημίωση είτε να οριστεί ο χρόνος εκτέλεσης της αγοράς κάλυψης σε κατάλληλη μεταγενέστερη ημερομηνία («περίοδος αναβολής»). Αν τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 παράγραφος 1 χρηματοπιστωτικά μέσα δεν παραδοθούν στον αποδέκτη συμμετέχοντα κατά το πέρας της περιόδου αναβολής, καταβάλλεται η χρηματική αποζημίωση.
Η χρηματική αποζημίωση καταβάλλεται στον αποδέκτη συμμετέχοντα το αργότερο τη δεύτερη εργάσιμη ημέρα μετά το πέρας είτε της αναφερόμενης στην παράγραφο 3 διαδικασίας αγοράς κάλυψης «buy-in» είτε της περιόδου αναβολής, όταν έχει επιλεγεί η περίοδος αναβολής.
8. Ο υπερήμερος συμμετέχων επιστρέφει στην οντότητα που εκτελεί την αγορά κάλυψης «buy-in» όλα τα ποσά που καταβλήθηκαν σύμφωνα με τις παραγράφους 3, 4 και 5, περιλαμβανομένων των τυχόν προμηθειών εκτέλεσης που προκύπτουν από την αγορά κάλυψης. Οι προμήθειες αυτές γνωστοποιούνται με σαφήνεια στους συμμετέχοντες.
9. Τα ΚΑΤ, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι και οι τόποι διαπραγμάτευσης θεσπίζουν διαδικασίες που τους επιτρέπουν να αναστέλλουν, μετά από διαβούλευση με την αντίστοιχη αρμόδια αρχή, τη συμμετοχή συμμετέχοντος που κατ’ επανάληψη και συστηματικά και δεν παραδίδει τα χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 κατά την προβλεπόμενη ημερομηνία διακανονισμού, καθώς και να δημοσιοποιούν την ταυτότητα του εν λόγω συμμετέχοντος, μόνον αφού δώσουν στον συμμετέχοντα αυτόν την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του και υπό την προϋπόθεση ότι οι αρμόδιες αρχές των ΚΑΤ, των κεντρικών αντισυμβαλλομένων και των τόπων διαπραγμάτευσης, καθώς και του εν λόγω συμμετέχοντος έχουν ενημερωθεί όπως αρμόζει. Πέραν της διαβούλευσης πριν από την αναστολή, τα ΚΑΤ, οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι και οι τόποι διαπραγμάτευσης ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την αντίστοιχη αρμόδια αρχή για την αναστολή της συμμετοχής συμμετέχοντος. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει αμέσως τις σχετικές αρχές σχετικά με την αναστολή της συμμετοχής του εν λόγω συμμετέχοντος.
Η δημοσιοποίηση της αναστολής δεν περιλαμβάνει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο α) της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
10. Οι παράγραφοι 2 έως 9 εφαρμόζονται σε όλες τις συναλλαγές με αντικείμενο τα χρηματοπιστωτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, τα οποία έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση ή αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπο διαπραγμάτευσης ή αντικείμενο εκκαθάρισης από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, ως εξής:
α)
Για τις συναλλαγές που εκκαθαρίζονται από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, ο εν λόγω κεντρικός αντισυμβαλλόμενος είναι η οντότητα που εκτελεί τη ν αγορά κάλυψης «buy-in», σύμφωνα με τις παραγράφους 3 έως 8.
β)
Για τις συναλλαγές που δεν εκκαθαρίζονται από κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, αλλά εκτελούνται σε τόπο διαπραγμάτευσης, ο τόπος διαπραγμάτευσης προβλέπει στους εσωτερικούς του κανόνες υποχρέωση, για τα μέλη του και τους συμμετέχοντες σε αυτόν, να υποβληθούν στα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 3 έως 8.
γ)
Για όλες τις λοιπές συναλλαγές εκτός αυτών που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) του παρόντος εδαφίου, τα ΚΑΤ προβλέπουν στους εσωτερικούς τους κανονισμούς υποχρέωση για τους συμμετέχοντες να υποβληθούν στα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 3 έως 8.
Τα ΚΑΤ παρέχουν τις απαραίτητες πληροφορίες για τον διακανονισμό στους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους και τους τόπους διαπραγμάτευσης, προκειμένου να τους επιτρέψουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις της παρούσας παραγράφου.
Με την επιφύλαξη των στοιχείων α), β) και γ) του πρώτου εδαφίου, τα ΚΑΤ μπορούν να επιβλέπουν την εκτέλεση των αγορών κάλυψης «buy-in» που αναφέρονται στα εν λόγω στοιχεία, σε ό,τι αφορά τις πολλαπλές εντολές διακανονισμού, επί των ίδιων χρηματοπιστωτικών μέσων με την ίδια ημερομηνία λήξης της προθεσμίας εκτέλεσης, με σκοπό την ελαχιστοποίηση του αριθμού των αγορών κάλυψης που πρέπει να εκτελεστούν και, ως εκ τούτου, του αντικτύπου στις τιμές των σχετικών χρηματοπιστωτικών μέσων.
11. Οι παράγραφοι 2 έως 9 δεν εφαρμόζονται σε υπερήμερους συμμετέχοντες που είναι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι.
12. Οι παράγραφοι 2 έως 9 δεν εφαρμόζονται αν έχει ξεκινήσει διαδικασία αφερεγγυότητας κατά του υπερήμερου συμμετέχοντος.
13. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται όταν ο κύριος τόπος διαπραγμάτευσης των μετοχών βρίσκεται σε τρίτη χώρα. Η τοποθεσία του κύριου τόπου διαπραγμάτευσης θα καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 16 το κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012.
14. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 67, προκειμένου να καθορισθούν οι παράμετροι για τον υπολογισμό του αποτρεπτικού και αναλογικού ύψους των χρηματικών ποινών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τρίτο εδάφιο, με βάση το είδος του τίτλου, τη ρευστότητα του χρηματοπιστωτικού μέσου και το είδος της συναλλαγής, ώστε να διασφαλίζεται υψηλός βαθμός συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού και η ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των σχετικών χρηματοπιστωτικών αγορών
15. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθοριστούν τα κατωτέρω:
α)
οι λεπτομέρειες του συστήματος παρακολούθησης των περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού και των αναφορών για τις περιπτώσεις αδυναμίας διακανονισμού που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β)
οι διαδικασίες είσπραξης και αναδιανομής των χρηματικών ποινών, όπως και κάθε άλλου πιθανού εσόδου που προκύπτει από τις ποινές αυτές σύμφωνα με την παράγραφο 2·
γ)
οι λεπτομέρειες της λειτουργίας της κατάλληλης διαδικασίας αγοράς κάλυψης «buy-in» που αναφέρεται στις παραγράφους 3 έως 8, περιλαμβανομένων των κατάλληλων χρονικών πλαισίων για την παράδοση του χρηματοπιστωτικού μέσου μετά τη διαδικασία αγοράς κάλυψης που αναφέρεται στην παράγραφο 3. Τα χρονικά αυτά πλαίσια προσδιορίζονται λαμβάνοντας υπόψη το είδος του τίτλου και τη ρευστότητα των χρηματοπιστωτικών μέσων·
δ)
οι περιστάσεις υπό τις οποίες μπορεί να επιμηκυνθεί η περίοδος παράτασης, ανάλογα με το είδος του τίτλου και τη ρευστότητα των χρηματοπιστωτικών μέσων, σύμφωνα με τους όρους της παραγράφου 4 στοιχείο α), λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια εκτίμησης της ρευστότητας σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014·
ε)
το είδος των πράξεων και τα συγκεκριμένα χρονικά τους πλαίσια που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) που καθιστούν την αγορά κάλυψης αναποτελεσματική·
στ)
η μεθοδολογία υπολογισμού της χρηματικής αποζημίωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 7·
ζ)
οι συνθήκες υπό τις οποίες θεωρείται ότι ο συμμετέχων κατ’ επανάληψη και συστηματικά δεν παραδίδει τα χρηματοπιστωτικά μέσα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 9· και
η)
οι βασικές πληροφορίες για τον διακανονισμό που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 10.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 8
Εφαρμογή
1. Η αρμόδια αρχή του ΚΑΤ που διαχειρίζεται το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων, η σχετική αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία του οικείου συστήματος διακανονισμού αξιογράφων, καθώς και οι αρμόδιες αρχές για την εποπτεία των τόπων διαπραγμάτευσης, των επενδυτικών εταιρειών και των κεντρικών αντισυμβαλλομένων είναι αρμόδιες για τη διασφάλιση της εφαρμογής των άρθρων 6 και 7 από τους φορείς που τελούν υπό την επίβλεψή τους και για την παρακολούθηση της εφαρμογής των επιβαλλόμενων κυρώσεων. Όταν είναι αναγκαίο, οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σχετικά με τις αρμόδιες αρχές που έχουν οριστεί, οι οποίες αποτελούν μέρος της εποπτικής δομής σε εθνικό επίπεδο.
2. Προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή συνεπών, αποτελεσματικών και αποδοτικών εποπτικών πρακτικών εντός της Ένωσης σε σχέση με τα άρθρα 6 και 7 του παρόντος κανονισμού, η ΕΑΚΑΑ μπορεί, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
3. Η παράβαση των κανόνων που περιέχονται στον παρόντα τίτλο δεν επηρεάζει το κύρος των ιδιωτικών συμβάσεων με αντικείμενο χρηματοπιστωτικά μέσα ούτε τη δυνατότητα των συμβαλλομένων να επιβάλλουν την εφαρμογή των όρων ιδιωτικών συμβάσεων με αντικείμενο χρηματοπιστωτικά μέσα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Εσωτερικοποιημένος διακανονισμός
Άρθρο 9
Εσωτερικοποιητές διακανονισμών
1. Οι εσωτερικοποιητές διακανονισμών υποβάλλουν σε τριμηνιαία βάση στις αρμόδιες αρχές του τόπου εγκατάστασής τους στοιχεία σχετικά με τον συνολικό όγκο και αξία όλων των συναλλαγών που διακανονίζουν εκτός συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων.
Οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν χωρίς καθυστέρηση στην ΕΑΚΑΑ τις πληροφορίες που λαμβάνουν δυνάμει του πρώτου εδαφίου και ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σχετικά με οποιοδήποτε δυνητικό συστημικό κίνδυνο που προέρχεται από αυτήν τη δραστηριότητα διακανονισμού.
2. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικευθεί περαιτέρω το περιεχόμενο της εν λόγω υποβολής στοιχείων.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
3. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει τα τυποποιημένα έντυπα, υποδείγματα και διαδικασίες για την υποβολή των στοιχείων και τη διαβίβαση των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΑ ΤΙΤΛΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Αδειοδότηση και εποπτεία των ΚΑΤ
Τμήμα 1
Αρχές υπεύθυνες για την αδειοδότηση και την εποπτεία των ΚΑΤ
Άρθρο 10
Αρμόδια αρχή
Με την επιφύλαξη της επίβλεψης από τα μέλη του ΕΣΚΤ που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1, τα ΚΑΤ υπόκεινται σε χορήγηση άδειας και σε εποπτεία από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής τους.
Άρθρο 11
Ορισμός της αρμόδιας αρχής
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την αρμόδια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση των καθηκόντων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, όσον αφορά την αδειοδότηση και την εποπτεία των ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένα στο έδαφός του και ενημερώνει σχετικά την ΕΑΚΑΑ.
Εάν κράτος μέλος ορίσει περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές, προσδιορίζει τους αντίστοιχους ρόλους τους και ορίζει μία μόνον αρχή ως υπεύθυνη για τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών, τις σχετικές αρχές την ΕΑΚΑΑ και την ΕΑΤ στις περιπτώσεις που αναφέρονται συγκεκριμένα στον παρόντα κανονισμό.
2. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο κατάλογο των αρμόδιων αρχών που έχουν οριστεί σύμφωνα με την παράγραφο 1.
3. Οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν τις εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης που είναι αναγκαίες για την άσκηση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 12
Σχετικές αρχές
1. Οι ακόλουθες αρχές συμμετέχουν στην αδειοδότηση και την εποπτεία των ΚΑΤ στις περιπτώσεις που αναφέρονται συγκεκριμένα στον παρόντα κανονισμό:
α)
η αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων υπό τη διαχείριση ΚΑΤ στο κράτος μέλος του οποίου το δίκαιο εφαρμόζεται στο εν λόγω σύστημα διακανονισμού αξιογράφων·
β)
οι κεντρικές τράπεζες της Ένωσης που εκδίδουν τα πιο σημαντικά νομίσματα στα οποία πραγματοποιείται ο διακανονισμός·
γ)
όπου αρμόζει, η κεντρική τράπεζα εντός της Ένωσης, στα βιβλία της οποίας διακανονίζεται το χρηματικό σκέλος του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται το ΚΑΤ.
2. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο κατάλογο των σχετικών αρχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους τα νομίσματα της Ένωσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) θεωρούνται ως τα πιο σημαντικά, καθώς και για να καθοριστούν αποτελεσματικές πρακτικές ρυθμίσεις για τη διαβούλευση με τις σχετικές αρχές που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) της εν λόγω παραγράφου.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 13
Ανταλλαγή πληροφοριών
1. Οι αρμόδιες αρχές, οι σχετικές αρχές και η ΕΑΚΑΑ ανταλλάσσουν μεταξύ τους, κατόπιν αιτήματος και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους βάσει του παρόντος κανονισμού.
2. Οι αρμόδιες αρχές, οι σχετικές αρχές, η ΕΑΚΑΑ και άλλοι φορείς ή φυσικά ή νομικά πρόσωπα που λαμβάνουν εμπιστευτικές πληροφορίες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού τις χρησιμοποιούν μόνον κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 14
Συνεργασία μεταξύ αρχών
1. Οι αρμόδιες αρχές, οι σχετικές αρχές και η ΕΑΚΑΑ συνεργάζονται στενά, μεταξύ άλλων ανταλλάσσοντας όλες τις πληροφορίες που είναι σημαντικές για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Όποτε κρίνεται κατάλληλο και σκόπιμο, η εν λόγω συνεργασία περιλαμβάνει άλλες δημόσιες αρχές και φορείς, ιδίως όσες/όσους έχουν συσταθεί ή οριστεί δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή συνεπών, αποτελεσματικών και αποδοτικών εποπτικών πρακτικών εντός της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των σχετικών αρχών στις διάφορες αξιολογήσεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η ΕΑΚΑΑ μπορεί, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές για τις αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
2. Κατά την άσκηση των γενικών καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν δεόντως τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε όλα τα άλλα σχετικά κράτη μέλη, ιδίως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που αναφέρονται στο άρθρο 15, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών.
Άρθρο 15
Καταστάσεις έκτακτης ανάγκης
Με την επιφύλαξη της ειδοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 98/26/ΕΚ, οι αρμόδιες αρχές και οι σχετικές αρχές ενημερώνουν αμέσως την ΕΑΚΑΑ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (24) και η μια την άλλη σχετικά με οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης που αφορά ένα ΚΑΤ, συμπεριλαμβανομένων τυχόν εξελίξεων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες ενδέχεται να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη ρευστότητα της αγοράς, στη σταθερότητα του νομίσματος στο οποίο πραγματοποιείται ο διακανονισμός, στην ακεραιότητα της νομισματικής πολιτικής ή στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη όπου είναι εγκατεστημένο το ΚΑΤ ή ένας από τους συμμετέχοντες σε αυτό.
Τμήμα 2
Προϋποθέσεις και διαδικασίες για την αδειοδότηση ΚΑΤ
Άρθρο 16
Αδειοδότηση ΚΑΤ
1. Κάθε νομικό πρόσωπο που εμπίπτει στον ορισμό του ΚΑΤ λαμβάνει άδεια λειτουργίας από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο, πριν ξεκινήσει τις δραστηριότητές του.
2. Η άδεια λειτουργίας προσδιορίζει τις βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος και τις επικουρικές υπηρεσίες μη τραπεζικού τύπου που επιτρέπονται βάσει του τμήματος Β του παραρτήματος, τις οποίες επιτρέπεται να παρέχει το ΚΑΤ.
3. Το ΚΑΤ πληροί ανά πάσα στιγμή τους αναγκαίους όρους χορήγησης της άδειας λειτουργίας.
4. Το ΚΑΤ, όπως και οι ανεξάρτητοι ελεγκτές του, ενημερώνουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση την αρμόδια αρχή σχετικά με κάθε σημαντική μεταβολή που επηρεάζει τη συμμόρφωση με τους όρους αδειοδότησης.
Άρθρο 17
Διαδικασία χορήγησης της άδειας λειτουργίας
1. Το αιτούν ΚΑΤ υποβάλλει αίτηση χορήγησης άδειας λειτουργίας στην αρμόδια αρχή του.
2. Η αίτηση χορήγησης άδειας λειτουργίας συνοδεύεται από όλες τις αναγκαίες πληροφορίες ώστε να μπορέσει η αρμόδια αρχή να πεισθεί ότι το αιτούν ΚΑΤ έχει προβεί, κατά τη στιγμή της χορήγησης της άδειας λειτουργίας, σε όλες τις αναγκαίες ρυθμίσεις για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του παρόντος κανονισμού. Η αίτηση άδειας λειτουργίας περιέχει πρόγραμμα δραστηριοτήτων που προσδιορίζει τα είδη των σκοπούμενων δραστηριοτήτων και την οργανωτική δομή του ΚΑΤ.
3. Εντός 30 εργάσιμων ημερών από τη λήψη της αίτησης, η αρμόδια αρχή κρίνει αν η αίτηση είναι πλήρης. Εάν η αίτηση δεν είναι πλήρης, η αρμόδια αρχή τάσσει προθεσμία εντός της οποίας το αιτούν ΚΑΤ οφείλει να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει το αιτούν ΚΑΤ όταν η αίτηση θεωρηθεί πλήρης.
4. Μόλις η αίτηση θεωρηθεί πλήρης, η αρμόδια αρχή διαβιβάζει όλες τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην αίτηση στις σχετικές αρχές και διαβουλεύεται με τις εν λόγω αρχές σχετικά με τα χαρακτηριστικά του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείριση του αιτούντος ΚΑΤ. Κάθε σχετική αρχή μπορεί να κοινοποιήσει στην αρμόδια αρχή τη γνώμη της εντός 3 μηνών από τη λήψη των πληροφοριών από τη σχετική αρχή.
5. Στις περιπτώσεις όπου το αιτούν ΚΑΤ σκοπεύει να παρέχει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, πέραν της παροχής των επικουρικών υπηρεσιών μη τραπεζικού τύπου που ρητώς απαριθμούνται στο τμήμα Β του παραρτήματος, η αρμόδια αρχή διαβιβάζει όλες τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην αίτηση στην αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ και διαβουλεύεται με την εν λόγω αρχή για την ικανότητα συμμόρφωσης του αιτούντος ΚΑΤ προς τις απαιτήσεις της οδηγίας 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014.
6. Η αρμόδια αρχή, προτού χορηγήσει άδεια στο αιτούν ΚΑΤ, διαβουλεύεται με τις αρμόδιες αρχές του άλλου εμπλεκόμενου κράτους μέλους, στις εξής περιπτώσεις:
α)
εάν το ΚΑΤ είναι θυγατρική άλλου ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος·
β)
εάν το ΚΑΤ είναι θυγατρική της μητρικής επιχείρησης ενός ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος·
γ)
εάν το ΚΑΤ τελεί υπό τον έλεγχο των ίδιων φυσικών ή νομικών προσώπων που ελέγχουν άλλο ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος.
7. Η διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 6 καλύπτει τα ακόλουθα ζητήματα:
α)
την καταλληλότητα των μετόχων και των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 27 παράγραφος 6 και τη φήμη και την πείρα των προσώπων που διευθύνουν ουσιαστικά τις δραστηριότητες του ΚΑΤ που αναφέρονται στο άρθρο 27 παράγραφοι 1 και 4, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω μέτοχοι και πρόσωπα είναι κοινά για το εν λόγω ΚΑΤ και για το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος·
β)
εάν οι σχέσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παραγράφου 6 μεταξύ του ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε άλλο κράτος μέλος και του αιτούντος ΚΑΤ δεν επηρεάζουν την ικανότητα του δεύτερου να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
8. Εντός έξι μηνών από την υποβολή της πλήρους αίτησης, η αρμόδια αρχή ενημερώνει εγγράφως το αιτούν ΚΑΤ, με πλήρως αιτιολογημένη απόφαση, αν έχει χορηγηθεί η άδεια λειτουργίας ή αν έχει απορριφθεί η αίτησή του.
9. Η ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχει το αιτούν ΚΑΤ στην αρμόδια αρχή με την αίτηση άδειας λειτουργίας.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
10. Η ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα, τα υποδείγματα και τις διαδικασίες για την αίτηση άδειας λειτουργίας.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 18
Αποτελέσματα της άδειας λειτουργίας
1. Οι δραστηριότητες του ΚΑΤ που διαθέτει άδεια λειτουργίας περιορίζονται στην παροχή των υπηρεσιών οι οποίες καλύπτονται από την άδεια που έχει λάβει ή από κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 8.
2. Η διαχείριση των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων μπορεί να πραγματοποιείται μόνον από τα ΚΑΤ που διαθέτουν άδεια λειτουργίας, περιλαμβανομένων των κεντρικών τραπεζών που λειτουργούν ως ΚΑΤ.
3. Το ΚΑΤ που διαθέτει άδεια λειτουργίας μπορεί να έχει συμμετοχή μόνο σε νομικό πρόσωπο, οι δραστηριότητες του οποίου περιορίζονται στην παροχή των υπηρεσιών που αναφέρονται στα τμήματα Α και Β του παραρτήματος, εκτός αν η συμμετοχή αυτή εγκριθεί από την αρμόδια αρχή του βάσει του ότι δεν αυξάνει σημαντικά το προφίλ κινδύνου του εν λόγω ΚΑΤ.
4. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικεύσει τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τις αρμόδιες αρχές για να εγκρίνουν τη συμμετοχή των ΚΑΤ σε νομικά πρόσωπα πέραν αυτών που παρέχουν τις υπηρεσίες που αναφέρονται στα τμήματα Α και Β του παραρτήματος. Στα κριτήρια αυτά μπορεί να συγκαταλέγεται το αν οι υπηρεσίες που παρέχονται από το εν λόγω νομικό πρόσωπο είναι συμπληρωματικές αυτών παρέχονται από το ΚΑΤ, καθώς και ο βαθμός έκθεσης του ΚΑΤ σε ζημίες που προκύπτουν από αυτήν τη συμμετοχή.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 19
Επέκταση και εξωτερική ανάθεση δραστηριοτήτων και υπηρεσιών
1. ΚΑΤ που διαθέτει άδεια λειτουργίας υποβάλλει αίτημα χορήγησης άδειας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, όποτε επιθυμεί να αναθέσει εξωτερικά μια βασική υπηρεσία σε τρίτους δυνάμει του άρθρου 30 ή να επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε έναν ή περισσότερους από τους κατωτέρω τομείς:
α)
τις πρόσθετες βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος οι οποίες δεν καλύπτονται από την αρχική άδεια·
β)
επιπρόσθετες επικουρικές υπηρεσίες που επιτρέπονται δυνάμει του τμήματος Β του παραρτήματος αλλά δεν παρατίθενται ρητά σε αυτό, οι οποίες δεν καλύπτονται από την αρχική άδεια·
γ)
τη λειτουργία άλλου συστήματος διακανονισμού αξιογράφων·
δ)
τον διακανονισμό του συνόλου ή μέρους του χρηματικού σκέλους του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων στα βιβλία άλλου διακανονιστή·
ε)
τη δημιουργία διαλειτουργικής σύνδεσης, μεταξύ άλλων με ΚΑΤ τρίτης χώρας.
2. Για τη χορήγηση της άδειας δυνάμει της παραγράφου 1 ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17.
Η αρμόδια αρχή ενημερώνει το αιτούν ΚΑΤ αν η αίτησή του έχει εγκριθεί ή απορριφθεί, εντός τριών μηνών από την υποβολή της πλήρους αίτησης.
3. Τα ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση και σκοπεύουν να δημιουργήσουν διαλειτουργική σύνδεση υποβάλλουν αίτηση για χορήγηση άδειας στις αντίστοιχες αρμόδιες αρχές τους, όπως απαιτείται στο στοιχείο ε) της παραγράφου 1. Οι αρχές αυτές διαβουλεύονται μεταξύ τους σχετικά με την έγκριση της σύνδεσης ΚΑΤ. Σε περίπτωση που εκδοθούν αποκλίνουσες αποφάσεις και εφόσον συμφωνηθεί και από τις δύο αρμόδιες αρχές, το ζήτημα μπορεί να παραπεμφθεί στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να δράσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
4. Οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 αρνούνται τη χορήγηση άδειας σε σύνδεση μόνον όταν η εν λόγω σύνδεση ΚΑΤ μπορεί να απειλήσει την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή να προκαλέσει συστημικό κίνδυνο.
5. Οι διαλειτουργικές συνδέσεις ΚΑΤ που προβαίνουν σε εξωτερική ανάθεση ορισμένων υπηρεσιών τους, σχετικών με τις συνδέσεις αυτές, σε δημόσια οντότητα σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 5, καθώς και οι συνδέσεις ΚΑΤ που δεν αναφέρονται στο στοιχείο ε) της παραγράφου 1, δεν υπόκεινται σε αδειοδότηση βάσει του εν λόγω στοιχείου, αλλά σε κοινοποίηση στις αρμόδιες και στις σχετικές αρχές των ΚΑΤ, πριν από την υλοποίησή τους, παρέχοντας όλες τις σχετικές πληροφορίες που επιτρέπουν στις αρχές αυτές να αξιολογήσουν τη συμμόρφωσή τους προς τις απαιτήσεις του άρθρου 48.
6. Το ΚΑΤ που είναι εγκατεστημένο και έχει λάβει άδεια λειτουργίας στην Ένωση μπορεί να διατηρήσει ή να δημιουργήσει σύνδεση με ΚΑΤ τρίτης χώρας, σύμφωνα με τους όρους και τις διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Όταν οι συνδέσεις δημιουργούνται με ΚΑΤ τρίτης χώρας, οι πληροφορίες που παρέχονται από το αιτούν ΚΑΤ επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να εκτιμήσει αν οι εν λόγω συνδέσεις συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 48 ή προς απαιτήσεις ισοδύναμες με αυτές του άρθρου 48.
7. Η αρμόδια αρχή του αιτούντος ΚΑΤ απαιτεί από το ΚΑΤ να διακόψει τη σύνδεση ΚΑΤ που έχει κοινοποιηθεί, αν η εν λόγω σύνδεση δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 48 και μπορεί, ως εκ τούτου, να απειλήσει την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή να προκαλέσει συστημικό κίνδυνο. Η αρμόδια αρχή που ζητεί από ΚΑΤ να διακόψει τη σύνδεση ΚΑΤ ακολουθεί τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφοι 2 και 3.
8. Οι πρόσθετες επικουρικές υπηρεσίες που αναφέρονται ρητώς στο τμήμα Β του παραρτήματος δεν υπόκεινται σε αδειοδότηση, αλλά σε κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή πριν από την παροχή τους.
Άρθρο 20
Ανάκληση της άδειας
1. Με την επιφύλαξη τυχόν διορθωτικών ενεργειών ή μέτρων δυνάμει του τίτλου V, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ανακαλεί την άδεια, αν συντρέχει οποιαδήποτε από τις κατωτέρω περιπτώσεις:
α)
αν το ΚΑΤ δεν έχει κάνει χρήση της άδειας λειτουργίας για χρονικό διάστημα 12 μηνών, αν παραιτείται ρητώς από αυτήν ή δεν έχει παράσχει υπηρεσίες ούτε έχει ασκήσει δραστηριότητες κατά το προηγούμενο εξάμηνο·
β)
όταν το ΚΑΤ απέκτησε την άδεια βάσει ψευδών δηλώσεων ή με οποιονδήποτε άλλον αντικανονικό τρόπο·
γ)
αν το ΚΑΤ δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγήθηκε η άδεια λειτουργίας και δεν έχει προβεί στις διορθωτικές ενέργειες που ζήτησε η αρμόδια αρχή εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος·
δ)
αν το ΚΑΤ έχει διαπράξει σοβαρές ή συστηματικές παραβάσεις των απαιτήσεων που θέτει ο παρών κανονισμός ή, κατά περίπτωση, η οδηγία 2014/65/ΕΕ ή ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014.
2. Μόλις λάβει γνώση ότι συντρέχει μια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή διαβουλεύεται αμέσως με τις σχετικές αρχές και, κατά περίπτωση, με την αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, σχετικά με την ανάγκη ανάκλησης της άδειας λειτουργίας.
3. Η ΕΑΚΑΑ και κάθε σχετική αρχή και, κατά περίπτωση, η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ δύνανται, οποτεδήποτε, να ζητήσουν από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής να εξετάσει κατά πόσον το ΚΑΤ εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγήθηκε η άδεια λειτουργίας.
4. Η αρμόδια αρχή μπορεί να περιορίσει την ανάκληση άδειας σε συγκεκριμένη υπηρεσία, δραστηριότητα ή χρηματοπιστωτικό μέσο.
5. Σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, το ΚΑΤ προβλέπει, εφαρμόζει και διατηρεί κατάλληλη διαδικασία που διασφαλίζει τον έγκαιρο και εύρυθμο διακανονισμό και μεταφορά των τίτλων των πελατών και των συμμετεχόντων σε άλλο ΚΑΤ.
Άρθρο 21
Μητρώο ΚΑΤ
1. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές δυνάμει των άρθρων 16, 19 και 20 κοινοποιούνται αμέσως στην ΕΑΚΑΑ.
2. Οι κεντρικές τράπεζες ενημερώνουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση την ΕΑΚΑΑ σχετικά με οποιοδήποτε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων διαχειρίζονται.
3. Η ονομασία κάθε ΚΑΤ το οποίο λειτουργεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια λειτουργίας ή αναγνώριση δυνάμει του άρθρου 16, 19 ή 25, καταχωρίζεται σε μητρώο που προσδιορίζει τις υπηρεσίες και, κατά περίπτωση, τις κατηγορίες χρηματοπιστωτικών μέσων για τις οποίες έχει λάβει άδεια το ΚΑΤ. Το μητρώο περιλαμβάνει τα υποκαταστήματα που τελούν υπό τη διαχείριση του ΚΑΤ σε άλλα κράτη μέλη, τις συνδέσεις ΚΑΤ και τις πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 31 όταν τα κράτη μέλη έχουν κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει το μητρώο στον ειδικό δικτυακό της τόπο και το τηρεί ενήμερο.
Τμήμα 3
Εποπτεία των ΚΑΤ
Άρθρο 22
Επανεξέταση και αξιολόγηση
1. Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει, τουλάχιστον επί ετησίας βάσης, τις ρυθμίσεις, τις στρατηγικές, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς που εφαρμόζονται από το ΚΑΤ, όσον αφορά τη συμμόρφωση προς τον παρόντα κανονισμό, και αξιολογεί τους κινδύνους στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί το ΚΑΤ ή τους κινδύνους που προξενεί για την ομαλή λειτουργία των αγορών τίτλων.
2. Οι αρμόδιες αρχές απαιτούν από το ΚΑΤ να υποβάλει στις αρμόδιες αρχές κατάλληλο σχέδιο ανάκαμψης για να εξασφαλίζεται η συνέχεια των κρίσιμων δραστηριοτήτων του.
3. Οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε να καταρτίζεται και να διατηρείται κατάλληλο σχέδιο ανάκαμψης για κάθε ΚΑΤ, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια τουλάχιστον των βασικών λειτουργιών του, έχοντας υπόψη το μέγεθος, τη συστημική σημασία, τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του σχετικού ΚΑΤ, καθώς και κάθε σχετικό σχέδιο ανάκαμψης που έχει καταρτιστεί σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ.
4. Η αρμόδια αρχή ορίζει τη συχνότητα και το βάθος της επανεξέτασης και της αξιολόγησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, έχοντας υπόψη το μέγεθος, τη συστημική σημασία, τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του σχετικού ΚΑΤ. Η επανεξέταση και η αξιολόγηση επικαιροποιούνται τουλάχιστον σε ετήσια βάση.
5. Η αρμόδια αρχή υποβάλλει το ΚΑΤ σε επιτόπιες επιθεωρήσεις.
6. Κατά την εκτέλεση της επανεξέτασης και της αξιολόγησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή διαβουλεύεται σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας με τις σχετικές αρχές, ιδίως σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων τα οποία διαχειρίζεται το ΚΑΤ, καθώς και, κατά περίπτωση, με την αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ.
7. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει τακτικά, τουλάχιστον μία φορά το έτος, τις σχετικές αρχές και, κατά περίπτωση, την αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 67 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ σχετικά με τα αποτελέσματα της επανεξέτασης και της αξιολόγησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένων των τυχών διορθωτικών ενεργειών ή των κυρώσεων.
8. Κατά την εκτέλεση της επανεξέτασης και της αξιολόγησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές που έχουν επιφορτιστεί με την εποπτεία των ΚΑΤ, οι οποίες διατηρούν τα είδη των σχέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 6 στοιχεία α), β) και γ) ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις σχετικές πληροφορίες που ενδέχεται να διευκολύνουν τα καθήκοντά τους.
9. Η αρμόδια αρχή απαιτεί από το ΚΑΤ που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού να προβεί εγκαίρως στις απαραίτητες ενέργειες ή να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
10. Η ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθοριστούν τα ακόλουθα:
α)
οι πληροφορίες που παρέχει το ΚΑΤ στην αρμόδια αρχή για τους σκοπούς της επανεξέτασης και αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1·
β)
οι πληροφορίες που παρέχει η αρμόδια αρχή στις σχετικές αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 7·
γ)
οι πληροφορίες που πρέπει να ανταλλάσσουν μεταξύ τους οι αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 8.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
11. Η ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα, τα υποδείγματα και τις διαδικασίες για την παροχή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 10 πρώτο εδάφιο.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τμήμα 4
Παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος
Άρθρο 23
Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος
1. ΚΑΤ που διαθέτει άδεια λειτουργίας μπορεί να παρέχει υπηρεσίες που αναφέρονται στο παράρτημα στο έδαφος της Ένωσης, μεταξύ άλλων μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος, με την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω υπηρεσίες καλύπτονται από την άδεια λειτουργίας.
2. ΚΑΤ που διαθέτει άδεια λειτουργίας και σκοπεύει να παρέχει τις βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στα σημεία 1 και 2 του τμήματος Α του παραρτήματος, σχετικά με χρηματοπιστωτικά μέσα που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το δίκαιο άλλου κράτους μέλους, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 1, ή να ιδρύσει υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος, υπόκειται στη διαδικασία των παραγράφων 3 έως 7.
3. Κάθε ΚΑΤ που επιθυμεί να παράσχει για πρώτη φορά τις υπηρεσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στο έδαφος άλλου κράτους μέλους ή να τροποποιήσει το φάσμα των εν λόγω παρεχόμενων υπηρεσιών, κοινοποιεί τις ακόλουθες πληροφορίες στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής:
α)
το κράτος μέλος στο οποίο το ΚΑΤ προτίθεται να ασκήσει δραστηριότητες·
β)
πρόγραμμα δραστηριοτήτων, το οποίο θα αναφέρει ιδίως τις υπηρεσίες τις οποίες σκοπεύει να παρέχει το ΚΑΤ·
γ)
το νόμισμα ή τα νομίσματα στα οποία το ΚΑΤ σκοπεύει να συναλλάσσεται·
δ)
όταν υπάρχει υποκατάστημα, την οργανωτική δομή του υποκαταστήματος και τα ονόματα των υπεύθυνων για τη διοίκηση του υποκαταστήματος·
ε)
ενδεχομένως, αξιολόγηση των μέτρων που σκοπεύει να λάβει το ΚΑΤ για να επιτρέψει στους χρήστες του να συμμορφωθούν προς τις εθνικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 1.
4. Εντός τριών μηνών από τη λήψη των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 3, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής κοινοποιεί τις εν λόγω πληροφορίες στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, εκτός εάν, λαμβάνοντας υπόψη τη σκοπούμενη παροχή υπηρεσιών, έχει λόγους να αμφισβητεί την επάρκεια της διοικητικής δομής ή της οικονομικής κατάστασης του ΚΑΤ που επιθυμεί να παράσχει τις υπηρεσίες του στο κράτος μέλος υποδοχής.
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις σχετικές αρχές του εν λόγω κράτους μέλους σχετικά με κάθε κοινοποίηση που έλαβε σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
5. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής αποφασίσει σύμφωνα με την παράγραφο 4 να μην κοινοποιήσει όλες τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, γνωστοποιεί τους λόγους της άρνησής της στο σχετικό ΚΑΤ εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των πληροφοριών και ενημερώνει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής για την απόφασή της σχετικά με την παράγραφο 6 στοιχείο α). Όταν κοινοποιούνται πληροφορίες σε συνέχεια τέτοιου αιτήματος, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής δεν προχωρεί στην κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 6 στοιχείο α).
6. Το ΚΑΤ μπορεί να ξεκινήσει να παρέχει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στο κράτος μέλος υποδοχής υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
μετά τη λήψη κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, με την οποία επιβεβαιώνεται η παραλαβή από αυτήν της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 και, ενδεχομένως, με την οποία εγκρίνεται η αξιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο ε)·
β)
σε περίπτωση μη λήψης κοινοποίησης, τρεις μήνες μετά την ημερομηνία διαβίβασης της κοινοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
7. Σε περίπτωση μεταβολής οποιασδήποτε από τις πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 3, το ΚΑΤ ειδοποιεί γραπτώς την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής για τη μεταβολή αυτή, έναν μήνα τουλάχιστον πριν υλοποιήσει τη μεταβολή. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ενημερώνει επίσης χωρίς καθυστέρηση την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής για την εν λόγω μεταβολή.
Άρθρο 24
Συνεργασία μεταξύ αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής και διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους
1. Εάν το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε ένα κράτος μέλος ιδρύσει υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής συνεργάζονται στενά κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ιδίως όταν διενεργούν επιτόπιες επιθεωρήσεις στο εν λόγω υποκατάστημα. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, να διενεργεί επιτόπιες επιθεωρήσεις στο εν λόγω υποκατάστημα αφού ενημερώσει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή υποδοχής αντίστοιχα.
2. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να απαιτεί από τα ΚΑΤ που παρέχουν υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 23 να υποβάλλουν σε αυτήν περιοδικές εκθέσεις σχετικά με τις δραστηριότητές τους στα εν λόγω κράτη μέλη υποδοχής, μεταξύ άλλων με σκοπό τη συλλογή στατιστικών στοιχείων. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής παρέχει, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής, αυτές τις περιοδικές εκθέσεις στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής.
3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του ΚΑΤ, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής και χωρίς καθυστέρηση, κοινοποιεί την ταυτότητα των εκδοτών και των συμμετεχόντων στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση του ΚΑΤ, το οποίο παρέχει τις υπηρεσίες του στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής, καθώς και τυχόν άλλες σχετικές πληροφορίες που αφορούν τις δραστηριότητες του εν λόγω ΚΑΤ στο κράτος μέλος υποδοχής.
4. Σε περίπτωση που, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης των αγορών κινητών αξιών στο κράτος μέλος υποδοχής, οι δραστηριότητες ενός ΚΑΤ έχουν αποκτήσει ουσιαστική σημασία για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και για την προστασία των επενδυτών στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής και οι σχετικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής θεσπίζουν ρυθμίσεις συνεργασίας για την εποπτεία των δραστηριοτήτων του εν λόγω ΚΑΤ στο κράτος μέλος υποδοχής.
Εάν ένα ΚΑΤ έχει αποκτήσει ουσιαστική σημασία για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και την προστασία των επενδυτών σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη υποδοχής, το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να αποφασίσει ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις συνεργασίας περιλαμβάνουν και σώματα εποπτών.
5. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής έχει σαφείς και αποδείξιμους λόγους να πιστεύει ότι το ΚΑΤ που παρέχει υπηρεσίες στο έδαφος του σύμφωνα με το άρθρο 23 παραβιάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ενημερώνει σχετικά την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και την ΕΑΚΑΑ.
Εάν, παρά τη λήψη μέτρων από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή λόγω της ανεπάρκειας των εν λόγω μέτρων, το ΚΑΤ εξακολουθεί να παραβιάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, αφού ενημερώσει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής. Η ΕΑΚΑΑ ενημερώνεται για τα μέτρα αυτά χωρίς καθυστέρηση.
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να δράσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
6. Με την επιφύλαξη του άρθρου 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η ΕΑΚΑΑ, μετά από διαβούλευση με τα μέλη του ΕΣΚΤ, οργανώνει και διενεργεί τουλάχιστον κάθε τρία χρόνια αξιολόγηση από ομότιμους της εποπτείας των ΚΑΤ που κάνουν χρήση της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 23 ή συμμετέχουν σε διαλειτουργική σύνδεση.
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης από ομοτίμους που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η ΕΑΚΑΑ ζητεί, όπου αρμόζει, γνώμη ή συμβουλή από την Ομάδα Συμφεροντούχων Κινητών Αξιών και Αγορών που αναφέρεται στο άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
7. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, σύμφωνα με το άρθρο 67, σχετικά με μέτρα για τον καθορισμό των κριτηρίων βάσει των οποίων οι δραστηριότητες του ΚΑΤ στο κράτος μέλος υποδοχής μπορούν να θεωρούνται ουσιαστικής σημασίας για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και την προστασία των επενδυτών στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής.
8. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα, τα υποδείγματα και τις διαδικασίες για τη συνεργασία που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 3 και 5.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τμήμα 5
Σχέσεις με τρίτες χώρες
Άρθρο 25
Τρίτες χώρες
1. ΚΑΤ τρίτης χώρας μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο παράρτημα στο έδαφος της Ένωσης μεταξύ άλλων και μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, ΚΑΤ τρίτης χώρας που σκοπεύει να παρέχει τις βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στα σημεία 1 και 2 του τμήματος Α του παραρτήματος, σχετικά με χρηματοπιστωτικά μέσα που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το δίκαιο κράτους μέλους, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ή να ιδρύσει υποκατάστημα σε κράτος μέλος υπόκειται στη διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 4 έως 11 του παρόντος άρθρου.
3. ΚΑΤ που έχει την έδρα του και έχει λάβει άδεια λειτουργίας στην Ένωση μπορεί να διατηρεί ή να αποκτά σύνδεση με ΚΑΤ σε τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 48.
4. Κατόπιν διαβούλευσης με τις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 5, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να αναγνωρίζει ΚΑΤ τρίτης χώρας που έχει υποβάλει αίτηση αναγνώρισης για την παροχή των υπηρεσιών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η Επιτροπή έχει εκδώσει απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 9·
β)
το ΚΑΤ τρίτης χώρας υπόκειται σε αποτελεσματικές διαδικασίες αδειοδότησης, εποπτείας και επίβλεψης, ή, αν το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων τελεί υπό τη διαχείριση κεντρικής τράπεζας, επίβλεψης, οι οποίες διασφαλίζουν την πλήρη συμμόρφωσή του με τις εφαρμοστέες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στην εν λόγω τρίτη χώρα·
γ)
έχουν συναφθεί συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ της ΕΑΚΑΑ και των υπεύθυνων αρχών της τρίτης χώρας αυτής («υπεύθυνες αρχές τρίτης χώρας»), σύμφωνα με την παράγραφο 10·
δ)
ενδεχομένως, το ΚΑΤ τρίτης χώρας λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να επιτρέψει στους χρήστες τους να συμμορφωθούν προς τις σχετικές εθνικές ρυθμίσεις του κράτους μέλους στο οποίο σκοπεύει να παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ, περιλαμβανομένων των ρυθμίσεων που αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, και η καταλληλότητα αυτών των μέτρων έχει επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, στο οποίο το ΚΑΤ τρίτης χώρας σκοπεύει να παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ.
5. Κατά την αξιολόγηση σχετικά με το κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4, η ΕΑΚΑΑ πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με:
α)
τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών στα οποία το ΚΑΤ τρίτης χώρας σκοπεύει να παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ, συγκεκριμένα σχετικά με το πως το ΚΑΤ τρίτης χώρας σκοπεύει να συμμορφωθεί με την απαίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο δ)·
β)
τις σχετικές αρχές·
γ)
τις υπεύθυνες αρχές τρίτης χώρας που είναι υπεύθυνες για την αδειοδότηση, την εποπτεία και την επίβλεψη των ΚΑΤ.
6. Το ΚΑΤ τρίτης χώρας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 υποβάλλει την αίτηση αναγνώρισής του στην ΕΑΚΑΑ.
Το αιτούν ΚΑΤ παρέχει στην ΕΑΚΑΑ όλες τις πληροφορίες που κρίνονται αναγκαίες για την αναγνώρισή του. Εντός 30 εργάσιμων ημερών από τη λήψη της αίτησης, η ΕΑΚΑΑ κρίνει αν η αίτηση είναι πλήρης. Εάν η αίτηση δεν είναι πλήρης, η ΕΑΚΑΑ τάσσει προθεσμία εντός της οποίας το αιτούν ΚΑΤ οφείλει να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες.
Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών στα οποία το ΚΑΤ τρίτης χώρας σκοπεύει να παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ αξιολογούν τη συμμόρφωση του εν λόγω ΚΑΤ τρίτης χώρας προς τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο δ) και ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ, με πλήρως αιτιολογημένη απόφαση, σχετικά με το αν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις, εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των αναγκαίων πληροφοριών από την ΕΑΚΑΑ.
Η απόφαση αναγνώρισης βασίζεται στα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 4.
Εντός έξι μηνών από την υποβολή πλήρους αίτησης, η ΕΑΚΑΑ ενημερώνει εγγράφως το αιτούν ΚΑΤ, με πλήρως αιτιολογημένη απόφαση, εάν εγκρίνεται ή απορρίπτεται η αίτηση αναγνώρισης.
7. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών -στα οποία το ΚΑΤ τρίτης χώρας, το οποίο έχει αναγνωριστεί δεόντως σύμφωνα με την παράγραφο 4, παρέχει υπηρεσίες ΚΑΤ- σε στενή συνεργασία με την ΕΑΚΑΑ, δύνανται να ζητούν από τις υπεύθυνες αρχές τρίτης χώρας:
α)
να υποβάλλουν περιοδικές εκθέσεις σχετικά με τις δραστηριότητες του εν λόγω ΚΑΤ τρίτης χώρας σε αυτά τα κράτη μέλη υποδοχής, μεταξύ άλλων με σκοπό τη συλλογή στατιστικών στοιχείων·
β)
να κοινοποιούν εντός κατάλληλου χρονικού διαστήματος την ταυτότητα των εκδοτών και συμμετεχόντων στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται το ΚΑΤ τρίτης χώρας, το οποίο παρέχει υπηρεσίες στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής, καθώς και κάθε άλλη σημαντική πληροφορία που αφορά τις δραστηριότητες του εν λόγω ΚΑΤ τρίτης χώρας στο κράτος μέλος υποδοχής.
8. Η ΕΑΚΑΑ, κατόπιν διαβούλευσης με τις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 5, επανεξετάζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 4 έως 6, την αναγνώριση του ΚΑΤ τρίτης χώρας, σε περίπτωση επέκτασης των υπηρεσιών του στην Ένωση.
Η ΕΑΚΑΑ ανακαλεί την αναγνώριση του εν λόγω ΚΑΤ εάν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 4 δεν πληρούνται πλέον ή στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 20.
9. Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει εκτελεστικές πράξεις για να καθορίσει ότι οι νομικές και εποπτικές ρυθμίσεις τρίτης χώρας διασφαλίζουν ότι τα ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στην εν λόγω τρίτη χώρα συμμορφώνονται με νομικά δεσμευτικές απαιτήσεις που είναι πράγματι ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ότι τα εν λόγω ΚΑΤ υπόκεινται σε αποτελεσματική εποπτεία, επίβλεψη και επιβολή του νόμου στην εν λόγω τρίτη χώρα σε συνεχή βάση, καθώς και ότι το νομικό πλαίσιο της εν λόγω τρίτης χώρας προβλέπει αποτελεσματικό ισοδύναμο σύστημα για την αναγνώριση των ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας βάσει των νομικών καθεστώτων τρίτων χωρών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 68 παράγραφος 2.
Κατά τον καθορισμό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή μπορεί επίσης να εξετάζει κατά πόσον αυτές οι νομικές και εποπτικές ρυθμίσεις τρίτης χώρας απηχούν τα διεθνώς συμφωνημένα πρότυπα των CPSS/IOSCO, εφόσον τα εν λόγω πρότυπα δεν αντιβαίνουν προς τις απαιτήσεις που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό.
10. Σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, η ΕΑΚΑΑ θεσπίζει ρυθμίσεις συνεργασίας με τις υπεύθυνες αρχές τρίτης χώρας των οποίων τα νομοθετικά και εποπτικά πλαίσια έχουν αναγνωριστεί ως ισοδύναμα με τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με την παράγραφο 9. Οι σχετικές ρυθμίσεις καθορίζουν τουλάχιστον:
α)
τον μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της ΕΑΚΑΑ, των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής και των υπεύθυνων αρχών των σχετικών τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε όλες τις πληροφορίες που ζητεί η ΕΑΚΑΑ για τα ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτες χώρες και, ιδίως, της πρόσβασης σε πληροφορίες στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 7·
β)
τον μηχανισμό άμεσης ειδοποίησης της ΕΑΚΑΑ σε περίπτωση που υπεύθυνη αρχή τρίτης χώρας θεωρεί ότι ένα ΚΑΤ που τελεί υπό την εποπτεία της παραβιάζει τις προϋποθέσεις της άδειας λειτουργίας ή άλλο εφαρμοστέο δίκαιο·
γ)
τις διαδικασίες που αφορούν τον συντονισμό των εποπτικών δραστηριοτήτων συμπεριλαμβανομένων, εάν κρίνεται σκόπιμο, των επιτόπιων επιθεωρήσεων.
Εάν η ρύθμιση συνεργασίας προβλέπει τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων από κράτος μέλος, για την εν λόγω διαβίβαση τηρούνται οι διατάξεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ και εάν η ρύθμιση συνεργασίας προβλέπει τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων από την ΕΑΚΑΑ, για την εν λόγω διαβίβαση τηρούνται οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 45/2001.
11. Σε περίπτωση που ΚΑΤ τρίτης χώρας έχει αναγνωριστεί, σύμφωνα με τις παραγράφους 4 έως 8, το εν λόγω ΚΑΤ μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο παράρτημα στο έδαφος της Ένωσης μεταξύ άλλων και μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος.
12. Η ΕΑΚΑΑ καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να διευκρινίσει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχει το αιτούν ΚΑΤ στην ΕΑΚΑΑ στην αίτηση αναγνώρισής του, σύμφωνα με την παράγραφο 6.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Απαιτήσεις όσον αφορά τα ΚΑΤ
Τμήμα 1
Οργανωτικές απαιτήσεις
Άρθρο 26
Γενικές διατάξεις
1. Το ΚΑΤ διαθέτει εύρωστο σύστημα διακυβέρνησης, που περιλαμβάνει σαφή οργανωτική δομή με ευκρινή, διαφανή και συνεπή κατανομή των αρμοδιοτήτων, αποτελεσματικές διαδικασίες εντοπισμού, διαχείρισης, παρακολούθησης και αναφοράς των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται ή ενδέχεται να εκτεθεί, καθώς και ενδεδειγμένες πολιτικές αποδοχών και κατάλληλους μηχανισμούς εσωτερικού ελέγχου, περιλαμβανομένων ορθών διοικητικών και λογιστικών διαδικασιών.
2. Το ΚΑΤ εφαρμόζει πολιτικές και διαδικασίες οι οποίες είναι αρκούντως αποτελεσματικές, ώστε να εξασφαλίζεται συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης των διοικητικών στελεχών και των υπαλλήλων του με όλες τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
3. Το ΚΑΤ διατηρεί και εφαρμόζει αποτελεσματικές γραπτές οργανωτικές και διοικητικές ρυθμίσεις, προκειμένου να εντοπίζει και να διαχειρίζεται πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ, αφενός, του ιδίου, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών στελεχών, των υπαλλήλων του, των μελών του διοικητικού οργάνου του ή κάθε προσώπου που συνδέεται μαζί τους, άμεσα ή έμμεσα, και, αφετέρου, των συμμετεχόντων του ή των πελατών τους. Διατηρεί και εφαρμόζει κατάλληλες διαδικασίες επίλυσης διαφορών, κάθε φορά που προκύπτει πιθανή σύγκρουση συμφερόντων.
4. Το ΚΑΤ δημοσιοποιεί τις ρυθμίσεις διακυβέρνησής του και τους κανόνες που διέπουν τη δραστηριότητά του.
5. Το ΚΑΤ διαθέτει κατάλληλες εσωτερικές διαδικασίες που επιτρέπουν στους υπαλλήλους του να επισημαίνουν ενδεχόμενες παραβιάσεις του παρόντος κανονισμού μέσω ειδικού διαύλου.
6. Το ΚΑΤ υπόκειται σε τακτικούς και ανεξάρτητους λογιστικούς ελέγχους. Τα αποτελέσματα των εν λόγω ελέγχων γνωστοποιούνται στο διοικητικό όργανο και τίθενται στη διάθεση της αρμόδιας αρχής και, σε περίπτωση που κρίνεται σκόπιμο να ληφθεί υπόψη πιθανή σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των μελών της επιτροπής χρηστών και του ΚΑΤ, της επιτροπής χρηστών.
7. Το ΚΑΤ, σε περίπτωση που αποτελεί τμήμα ομίλου επιχειρήσεων που περιλαμβάνει άλλα ΚΑΤ ή πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στον τίτλο IV, θεσπίζει λεπτομερείς πολιτικές και διαδικασίες που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου στον όμιλο και στις διάφορες οντότητές του.
8. Η ΕΑΚΑΑ, καταρτίζει, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει σε επίπεδο ΚΑΤ και σε επίπεδο ομίλου όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7:
α)
τα εργαλεία για την παρακολούθηση των κινδύνων, που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β)
τις ευθύνες του αρμόδιου προσωπικού όσον αφορά τους κινδύνους του·
γ)
τις πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων, που αναφέρονται στην παράγραφο 3·
δ)
τις μεθόδους λογιστικού ελέγχου, που αναφέρονται στην παράγραφο 6, και
ε)
τις συνθήκες υπό τις οποίες θα ήταν σκόπιμο, λαμβάνοντας υπόψη πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ των μελών της επιτροπής χρηστών και του ΚΑΤ, να κοινοποιούνται τα αποτελέσματα του λογιστικού ελέγχου στην επιτροπή χρηστών σύμφωνα με την παράγραφο 6.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει στην Επιτροπή τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων το αργότερο στις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 27
Ανώτατη διοίκηση, διοικητικό όργανο και μέτοχοι
1. Τα ανώτατα διοικητικά στελέχη του ΚΑΤ διαθέτουν τα απαιτούμενα εχέγγυα εντιμότητας και πείρας ώστε να διασφαλίζεται η χρηστή και συνετή διαχείριση του ΚΑΤ.
2. Το ΚΑΤ διαθέτει διοικητικό όργανο που απαρτίζεται τουλάχιστον κατά το ένα τρίτο από ανεξάρτητα μέλη, χωρίς τα ανεξάρτητα αυτά μέλη να μπορούν να είναι λιγότερα από δύο.
3. Η αμοιβή των ανεξάρτητων και των λοιπών μη εκτελεστικών μελών του διοικητικού οργάνου δεν συνδέεται με τις επιχειρηματικές επιδόσεις του ΚΑΤ.
4. Το διοικητικό όργανο απαρτίζεται από κατάλληλα μέλη που διαθέτουν τα απαιτούμενα εχέγγυα εντιμότητας και κατάλληλο συνδυασμό δεξιοτήτων, πείρας και γνώσεων σχετικά με την οντότητα και με την αγορά. Τα μη εκτελεστικά μέλη του διοικητικού οργάνου καθορίζουν στόχο όσον αφορά την εκπροσώπηση του ανεπαρκώς εκπροσωπούμενου φύλου στο διοικητικό όργανο και θεσπίζουν πολιτική για την αύξηση του αριθμού των εκπροσώπων του φύλου αυτού στο διοικητικό όργανο προκειμένου να υλοποιηθεί ο στόχος. Ο στόχος, η πολιτική και η υλοποίησή τους δημοσιοποιούνται.
5. Το ΚΑΤ καθορίζει σαφώς τους ρόλους και τις αρμοδιότητες του διοικητικού οργάνου, σύμφωνα με το σχετικό εθνικό δίκαιο. Το ΚΑΤ θέτει τα πρακτικά των συνεδριάσεων του διοικητικού οργάνου, στη διάθεση της αρμόδιας αρχής και του ελεγκτή κατόπιν σχετικού αιτήματος.
6. Οι μέτοχοι του ΚΑΤ και τα πρόσωπα που είναι σε θέση να ασκούν, άμεσα ή έμμεσα, έλεγχο στη διοίκηση του ΚΑΤ πρέπει να είναι κατάλληλοι να διασφαλίζουν τη χρηστή και συνετή διαχείριση του ΚΑΤ.
7. Το ΚΑΤ:
α)
παρέχει στην αρμόδια αρχή και δημοσιοποιεί τις πληροφορίες σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ΚΑΤ και, ιδίως, την ταυτότητα και την έκταση των συμφερόντων των μερών που είναι σε θέση να ασκούν έλεγχο στη λειτουργία του·
β)
ενημερώνει και ζητεί έγκριση από την αρμόδια αρχή για κάθε απόφαση που αφορά μεταβίβαση δικαιωμάτων κυριότητας τα οποία επιφέρουν μεταβολή στην ταυτότητα των προσώπων που ασκούν έλεγχο στη λειτουργία του ΚΑΤ. Αφού λάβει την έγκριση της αρμόδιας αρχής, το ΚΑΤ δημοσιοποιεί την ενδεχόμενη μεταβίβαση δικαιωμάτων κυριότητας.
Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ενημερώνει χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση το ΚΑΤ και την αρμόδια αρχή του σχετικά με την απόφασή του να αποκτήσει ή να διαθέσει δικαιώματα κυριότητας, γεγονός που επιφέρει μεταβολή στην ταυτότητα των προσώπων που ασκούν έλεγχο στη λειτουργία του ΚΑΤ.
8. Εντός 60 εργάσιμων ημερών από τη λήψη των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 7, η αρμόδια αρχή λαμβάνει απόφαση σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές στον έλεγχο του ΚΑΤ. Η αρμόδια αρχή αρνείται να εγκρίνει τις προτεινόμενες αλλαγές στον έλεγχο του ΚΑΤ, εάν υπάρχουν αντικειμενικοί και αποδείξιμοι λόγοι για να πιστεύει ότι οι εν λόγω αλλαγές θα απειλούσαν τη χρηστή και συνετή διαχείριση του ΚΑΤ ή την ικανότητά του να συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 28
Επιτροπή χρηστών
1. Το ΚΑΤ συγκροτεί επιτροπές χρηστών για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, οι οποίες αποτελούνται από εκπροσώπους των εκδοτών και των συμμετεχόντων στα εν λόγω συστήματα. Οι συμβουλές της επιτροπής χρηστών είναι ανεξάρτητες από οποιαδήποτε άμεση επιρροή της διοίκησης του ΚΑΤ.
2. Το ΚΑΤ καθορίζει χωρίς να εισάγει διακρίσεις την εντολή κάθε συγκροτούμενης επιτροπής χρηστών, τις αναγκαίες ρυθμίσεις διακυβέρνησης για την κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της και των λειτουργικών της διαδικασιών, καθώς και τα κριτήρια αποδοχής και τον μηχανισμό εκλογής των μελών της. Οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης δημοσιοποιούνται και διασφαλίζουν ότι η επιτροπή χρηστών υποβάλλει αναφορές απευθείας στο διοικητικό όργανο και πραγματοποιεί τακτικές συνεδριάσεις.
3. Οι επιτροπές χρηστών συμβουλεύουν το διοικητικό όργανο του ΚΑΤ σχετικά με σημαντικές ρυθμίσεις που επηρεάζουν τα μέλη τους, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων αποδοχής εκδοτών ή συμμετεχόντων στα αντίστοιχα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων τους και του επιπέδου εξυπηρέτησης.
4. Οι επιτροπές χρηστών μπορούν να υποβάλλουν μη δεσμευτικές γνωμοδοτήσεις στο διοικητικό συμβούλιο με εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση όσον αφορά τη διάρθρωση των τιμών του ΚΑΤ.
5. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των αρμοδίων αρχών να ενημερώνονται δεόντως, τα μέλη των επιτροπών χρηστών δεσμεύονται από υποχρεώσεις εμπιστευτικότητας. Εάν ο πρόεδρος επιτροπής χρηστών διαπιστώσει ότι ένα μέλος βρίσκεται σε κατάσταση πραγματικής ή δυνητικής σύγκρουσης συμφερόντων σε συγκεκριμένο θέμα, δεν επιτρέπεται στο εν λόγω μέλος να ψηφίσει επί του θέματος αυτού.
6. Το ΚΑΤ ενημερώνει αμέσως την αρμόδια αρχή και την επιτροπή χρηστών σχετικά με κάθε απόφαση όπου το διοικητικό όργανο αποφασίζει να μην ακολουθήσει τις συμβουλές της επιτροπής χρηστών. Η επιτροπή χρηστών μπορεί να ενημερώνει την αρμόδια αρχή για περιπτώσεις κατά τις οποίες θεωρεί ότι δεν εισακούστηκε η συμβουλή της επιτροπής χρηστών.
Άρθρο 29
Τήρηση αρχείων
1. Το ΚΑΤ διατηρεί, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δέκα ετών, όλα τα αρχεία που αφορούν τις παρασχεθείσες υπηρεσίες και τις ασκηθείσες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των επικουρικών υπηρεσιών που αναφέρονται στα τμήματα Β και Γ του παραρτήματος, ούτως ώστε η αρμόδια αρχή να είναι σε θέση να παρακολουθεί τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
2. Το ΚΑΤ θέτει, κατόπιν αιτήματος, τα αρχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στη διάθεση της αρμόδιας αρχής και των σχετικών αρχών καθώς και κάθε άλλης δημόσιας αρχής η οποία δυνάμει του δικαίου της Ένωσης ή του εθνικού δικαίου των κρατών μελών υποδοχής έχει την εξουσία να απαιτεί πρόσβαση σε αυτά τα αρχεία, με σκοπό την εκτέλεση της αποστολής τους.
3. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να διευκρινίσει τις λεπτομέρειες των αρχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα οποία πρέπει να τηρούνται για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης των ΚΑΤ με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
4. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να προσδιορίσει το μορφότυπο των αρχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα οποία πρέπει να τηρούνται για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης των ΚΑΤ με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 30
Εξωτερική ανάθεση
1. Όταν το ΚΑΤ προβαίνει σε εξωτερική ανάθεση υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων σε τρίτους, παραμένει εξ ολοκλήρου υπεύθυνο για την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεών του βάσει του παρόντος κανονισμού και συμμορφώνεται ανά πάσα στιγμή με τους ακόλουθους όρους:
α)
η εξωτερική ανάθεση δεν έχει ως αποτέλεσμα μεταβίβαση της ευθύνης του·
β)
η σχέση και οι υποχρεώσεις του ΚΑΤ έναντι των συμμετεχόντων ή των εκδοτών του δεν μεταβάλλονται·
γ)
δεν μεταβάλλονται ουσιαστικά οι όροι χορήγησης άδειας λειτουργίας στο ΚΑΤ·
δ)
η εξωτερική ανάθεση δεν εμποδίζει την άσκηση των καθηκόντων εποπτείας και επίβλεψης, συμπεριλαμβανομένης της επιτόπιας πρόσβασης για τη λήψη σχετικών πληροφοριών που απαιτούνται για την εκπλήρωση των ανωτέρω καθηκόντων·
ε)
η εξωτερική ανάθεση δεν έχει ως αποτέλεσμα να στερηθεί το ΚΑΤ τα αναγκαία συστήματα και μέσα ελέγχου προκειμένου να διαχειρίζεται τους κινδύνους που αντιμετωπίζει·
στ)
το ΚΑΤ διατηρεί την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και τους αναγκαίους πόρους προκειμένου να αξιολογεί την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, την οργανωτική και κεφαλαιακή επάρκεια του παρόχου υπηρεσιών, καθώς και να εποπτεύει αποτελεσματικά τα ανατεθέντα καθήκοντα και να διαχειρίζεται σε συνεχή βάση τους κινδύνους που συνδέονται με την εξωτερική ανάθεση·
ζ)
το ΚΑΤ έχει άμεση πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τις ανατεθείσες υπηρεσίες·
η)
ο πάροχος υπηρεσιών συνεργάζεται με την αρμόδια αρχή και τις σχετικές αρχές όσον αφορά τις ανατεθείσες δραστηριότητες·
θ)
το ΚΑΤ διασφαλίζει ότι ο πάροχος υπηρεσιών πληροί τα πρότυπα που ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία προστασίας δεδομένων, η οποία θα εφαρμοζόταν εάν οι πάροχοι υπηρεσιών είχαν την έδρα τους στην Ένωση. Το ΚΑΤ είναι υπεύθυνο να διασφαλίζει ότι τα εν λόγω πρότυπα ορίζονται σε σύμβαση μεταξύ των μερών και ότι τα πρότυπα αυτά τηρούνται.
2. Το ΚΑΤ ορίζει σε γραπτή συμφωνία τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του καθώς και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του παρόχου υπηρεσιών. Η συμφωνία εξωτερικής ανάθεσης επιτρέπει στο ΚΑΤ να καταγγείλει τη συμφωνία.
3. Το ΚΑΤ και ο πάροχος υπηρεσιών θέτουν στη διάθεση της αρμόδιας αρχής και των σχετικών αρχών, κατόπιν αιτήματος, όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, ώστε να είναι σε θέση να αξιολογήσουν τη συμμόρφωση των ανατεθέντων καθηκόντων προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
4. Η εξωτερική ανάθεση μιας βασικής υπηρεσίας υπόκειται σε έγκριση της αρμόδιας αρχής βάσει του άρθρου 19.
5. Οι παράγραφοι 1 έως 4 δεν εφαρμόζονται όταν το ΚΑΤ αναθέτει ορισμένες από τις υπηρεσίες ή δραστηριότητές του σε δημόσια οντότητα και όταν η εν λόγω ανάθεση διέπεται από ειδικό νομικό, κανονιστικό και λειτουργικό πλαίσιο που έχει συμφωνηθεί και επικυρωθεί από κοινού από τη δημόσια οντότητα και το σχετικό ΚΑΤ και έχει εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές βάσει των απαιτήσεων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 31
Υπηρεσίες παρεχόμενες από τρίτα μέρη πλην των ΚΑΤ
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 30, και εφόσον απαιτείται από το εθνικό δίκαιο, τρίτο πρόσωπο πλην των ΚΑΤ δύναται να έχει την ευθύνη για την καταχώριση εγγραφών σε λογαριασμούς αξιογράφων που τηρούνται από τα ΚΑΤ.
2. Τα κράτη μέλη που επιτρέπουν σε άλλα μέρη πλην των ΚΑΤ να παρέχουν ορισμένες βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος σύμφωνα με την παράγραφο 1, προσδιορίζουν στο εθνικό τους δίκαιο τις απαιτήσεις που θα εφαρμόζονται σε τέτοια περίπτωση. Οι απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνουν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού οι οποίες εφαρμόζονται τόσο στο ΚΑΤ όσο και, κατά περίπτωση, στο τρίτο μέρος.
3. Τα κράτη μέλη που επιτρέπουν σε άλλα μέρη πλην των ΚΑΤ να παρέχουν ορισμένες βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος σύμφωνα με την παράγραφο 1 κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ όλες τις σχετικές πληροφορίες όσον αφορά την παροχή αυτών των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των οικείων εθνικών ρυθμίσεων.
Η ΕΑΚΑΑ υποχρεούται να συμπεριλαμβάνει τις πληροφορίες αυτές στο μητρώο ΚΑΤ που αναφέρεται στο άρθρο 21.
Τμήμα 2
Κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας
Άρθρο 32
Γενικές διατάξεις
1. Το ΚΑΤ έχει σαφώς καθορισμένους στόχους και σκοπούς που είναι εφικτοί, για παράδειγμα στους τομείς των επιπέδων ελάχιστης εξυπηρέτησης, των προσδοκιών σχετικά με τη διαχείριση κινδύνου και των επιχειρηματικών προτεραιοτήτων.
2. Το ΚΑΤ διαθέτει διαφανείς κανόνες για τον χειρισμό των παραπόνων.
Άρθρο 33
Απαιτήσεις για τη συμμετοχή
1. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείρισή του, το ΚΑΤ δημοσιοποιεί κριτήρια συμμετοχής που επιτρέπουν ισότιμη και ανοικτή πρόσβαση σε όλα τα νομικά πρόσωπα που προτίθενται να γίνουν συμμετέχοντες. Τα εν λόγω κριτήρια είναι διαφανή, αντικειμενικά και αμερόληπτα, ώστε να διασφαλίζεται ισότιμη και ανοικτή πρόσβαση στο ΚΑΤ, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τους κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την ομαλή λειτουργία των αγορών. Κριτήρια που περιορίζουν την πρόσβαση επιτρέπονται μόνον στον βαθμό που αποσκοπούν, δικαιολογημένα στον έλεγχο συγκεκριμένου κινδύνου για το ΚΑΤ.
2. Το ΚΑΤ επεξεργάζεται αμέσως τα αιτήματα πρόσβασης, δίδοντας απάντηση στα εν λόγω αιτήματα το αργότερο εντός ενός μηνός, και δημοσιοποιεί τις διαδικασίες επεξεργασίας των αιτημάτων πρόσβασης.
3. Το ΚΑΤ δύναται να αρνηθεί την πρόσβαση σε συμμετέχοντα που πληροί τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μόνον κατόπιν δέουσας γραπτής δικαιολόγησης και βάσει συνολικής ανάλυσης κινδύνου.
Σε περίπτωση άρνησης, ο αιτών συμμετέχων έχει το δικαίωμα να υποβάλει καταγγελία στην αρμόδια αρχή του ΚΑΤ που του αρνήθηκε την πρόσβαση.
Η εν λόγω αρμόδια αρχή εξετάζει δεόντως την καταγγελία, αξιολογώντας τους λόγους της άρνησης, και παρέχει στον αιτούντα συμμετέχοντα αιτιολογημένη απάντηση.
Η εν λόγω αρμόδια αρχή συμβουλεύεται την αρμόδια αρχή της έδρας του αιτούντος συμμετέχοντος σχετικά με την αξιολόγηση της καταγγελίας. Εάν η αρχή του αιτούντος συμμετέχοντος διαφωνεί με την παρασχεθείσα αξιολόγηση, οποιαδήποτε από τις δύο αρμόδιες αρχές δύναται να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Εάν η άρνηση του ΚΑΤ να παραχωρήσει πρόσβαση στον αιτούντα συμμετέχοντα θεωρηθεί αδικαιολόγητη, η αρμόδια αρχή του ΚΑΤ που αρνήθηκε την πρόσβαση εκδίδει εντολή, απαιτώντας από το ΚΑΤ να παραχωρήσει πρόσβαση στον αιτούντα συμμετέχοντα.
4. Το ΚΑΤ διαθέτει αντικειμενικές και διαφανείς διαδικασίες για την αναστολή και την ομαλή αποχώρηση των συμμετεχόντων οι οποίοι δεν πληρούν πλέον τα κριτήρια συμμετοχής που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
5. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα ΚΑΤ, όταν διενεργούν συνολική αξιολόγηση κινδύνων, και από τις αρμόδιες αρχές κατά την αξιολόγηση των λόγων της άρνησης, σύμφωνα με την παράγραφο 3, καθώς και τα στοιχεία της διαδικασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 3.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
6. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα και τα υποδείγματα για τη διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 3.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 34
Διαφάνεια
1. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείρισή του, καθώς και για καθεμία από τις άλλες βασικές υπηρεσίες που παρέχει, το ΚΑΤ δημοσιεύει τις σχετικές τιμές και τέλη για τις βασικές παρεχόμενες από αυτό υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος. Δημοσιεύει τις τιμές και τα τέλη των επιμέρους παρεχόμενων υπηρεσιών και λειτουργιών χωριστά, συμπεριλαμβανομένων των εκπτώσεων και των επιστροφών, καθώς και τους όρους παροχής του οφέλους των εν λόγω μειώσεων. Επιτρέπει στους πελάτες του χωριστή πρόσβαση στις επιμέρους παρεχόμενες υπηρεσίες.
2. Το ΚΑΤ δημοσιεύει τον τιμοκατάλογό του ούτως ώστε να διευκολύνει τη σύγκριση των προσφορών και να επιτρέπει στους πελάτες να προβλέπουν την τιμή που θα πρέπει να καταβάλουν για τη χρήση των υπηρεσιών.
3. Το ΚΑΤ δεσμεύεται από τη δημοσιευμένη πολιτική τιμολόγησής του για τις βασικές του υπηρεσίες.
4. Το ΚΑΤ παρέχει στους πελάτες του πληροφορίες που επιτρέπουν την αντιπαραβολή του τιμολογίου με τους δημοσιευμένους τιμοκαταλόγους.
5. Το ΚΑΤ παρέχει σε όλους τους πελάτες πληροφορίες που τους επιτρέπουν να αξιολογήσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
6. Το ΚΑΤ τηρεί χωριστούς λογαριασμούς για το κόστος και τα έσοδα των παρεχόμενων βασικών υπηρεσιών και κοινοποιεί τις σχετικές πληροφορίες στην αρμόδια αρχή.
7. Το ΚΑΤ τηρεί λογαριασμούς για το κόστος και τα έσοδα για το σύνολο των παρεχόμενων επικουρικών υπηρεσιών και κοινοποιεί τις σχετικές πληροφορίες στην αρμόδια αρχή.
8. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της Ένωσης και να καταστεί δυνατός ο εντοπισμός, μεταξύ άλλων, της διασταυρούμενης επιδότησης των επικουρικών υπηρεσιών από βασικές υπηρεσίες, το ΚΑΤ τηρεί αναλυτικούς λογαριασμούς των δραστηριοτήτων του. Οι αναλυτικοί αυτοί λογαριασμοί θα πρέπει, κατ’ ελάχιστον, να διαχωρίζουν το κόστος και τα έσοδα που συνδέονται με κάθε μία από τις βασικές υπηρεσίες από το κόστος και τα έσοδα που συνδέονται με τις επικουρικές υπηρεσίες.
Άρθρο 35
Διαδικασίες επικοινωνίας με συμμετέχοντες και άλλες υποδομές της αγοράς
Στις διαδικασίες επικοινωνίας τους με τους συμμετέχοντες των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζονται και με τις υποδομές της αγοράς με τις οποίες συνδέονται, τα ΚΑΤ χρησιμοποιούν διεθνείς ανοιχτές διαδικασίες επικοινωνίας και πρότυπα ανταλλαγής μηνυμάτων και δεδομένων αναφοράς, προκειμένου να διευκολυνθούν η αποτελεσματική καταχώριση, πληρωμή και διακανονισμός.
Τμήμα 3
Απαιτήσεις για τις υπηρεσίες ΚΑΤ
Άρθρο 36
Γενικές διατάξεις
Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται, το ΚΑΤ διαθέτει κατάλληλους κανόνες και διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων άρτιων λογιστικών πρακτικών και ελέγχων, ούτως ώστε να συμβάλλει στη διασφάλιση της ακεραιότητας των εκδόσεων αξιογράφων, στη μείωση και διαχείριση των κινδύνων που σχετίζονται με τη φύλαξη και τον διακανονισμό των συναλλαγών σε αξιόγραφα.
Άρθρο 37
Ακεραιότητα της έκδοσης
1. Το ΚΑΤ λαμβάνει κατάλληλα μέτρα αντιστοίχισης για να επαληθεύσει ότι ο αριθμός των αξιογράφων που απαρτίζουν μια έκδοση αξιογράφων ή μέρος μιας έκδοσης αξιογράφων που έχει υποβληθεί στο ΚΑΤ ισούται με το σύνολο των αξιογράφων που έχουν καταχωριστεί στους λογαριασμούς αξιογράφων των συμμετεχόντων του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται το ΚΑΤ και, όπου αρμόζει, στους λογαριασμούς δικαιούχων που τηρούνται από το ΚΑΤ. Τα σχετικά μέτρα αντιστοίχισης εφαρμόζονται τουλάχιστον καθημερινά.
2. Όπου κρίνεται σκόπιμο και εάν εμπλέκονται στη διαδικασία αντιστοίχισης για μια συγκεκριμένη έκδοση αξιογράφων άλλες οντότητες, όπως ο εκδότης, οι υπεύθυνοι μητρώου, οι φορείς έκδοσης, οι φορείς μεταβίβασης, τα κοινά αποθετήρια, άλλα ΚΑΤ ή άλλες οντότητες, το ΚΑΤ και οποιεσδήποτε άλλες τέτοιες οντότητες καθιερώνουν επαρκή μέτρα συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ τους, ούτως ώστε να διατηρηθεί η ακεραιότητα της έκδοσης.
3. Απαγορεύονται οι υπεραναλήψεις αξιογράφων, τα χρεωστικά υπόλοιπα ή η δημιουργία αξιογράφων σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελεί υπό τη διαχείριση ΚΑΤ.
4. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τα μέτρα αντιστοίχισης που πρέπει να λαμβάνει το ΚΑΤ δυνάμει των παραγράφων 1 έως 3.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 38
Προστασία των αξιογράφων των συμμετεχόντων και των αξιογράφων των πελατών τους
1. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται, το ΚΑΤ τηρεί αρχεία και λογαριασμούς που του επιτρέπουν, οποτεδήποτε και χωρίς καθυστέρηση, να διαχωρίζει στους λογαριασμούς με το ΚΑΤ, τα αξιόγραφα ενός συμμετέχοντος από τα αξιόγραφα οποιουδήποτε άλλου συμμετέχοντος και, εάν συντρέχει περίπτωση, από τα στοιχεία ενεργητικού του ιδίου του ΚΑΤ.
2. Το ΚΑΤ τηρεί αρχεία και λογαριασμούς που επιτρέπουν σε οποιονδήποτε συμμετέχοντα να διαχωρίζει τα αξιόγραφά του από τα αξιόγραφα των πελατών του.
3. Το ΚΑΤ τηρεί αρχεία και λογαριασμούς που επιτρέπουν σε οποιονδήποτε συμμετέχοντα να τηρεί σε έναν λογαριασμό αξιογράφων τα αξιόγραφα που ανήκουν στους διάφορους πελάτες του εν λόγω συμμετέχοντος («συνολικός διαχωρισμός πελατών»).
4. Το ΚΑΤ τηρεί αρχεία και λογαριασμούς που επιτρέπουν σε κάθε συμμετέχοντα να διαχωρίζει τα αξιόγραφα οποιουδήποτε από τους πελάτες του, εάν και όπως απαιτείται από τον συμμετέχοντα («διαχωρισμός ανά πελάτη»).
5. Ο συμμετέχων προσφέρει στον πελάτη του τουλάχιστον τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στον συνολικό διαχωρισμό πελατών και τον διαχωρισμό ανά πελάτη και τους ενημερώνει σχετικά με το κόστος και τους κινδύνους που συνδέονται με κάθε μία από τις δυνατότητες αυτές.
Ωστόσο, το ΚΑΤ και οι συμμετέχοντές του παρέχουν διαχωρισμό ανά πελάτη για πολίτες και κατοίκους κράτους μέλους, καθώς και για νομικά πρόσωπα που εδρεύουν σε αυτό, όταν αυτό απαιτείται από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους δυνάμει της οποίας έχουν δημιουργηθεί οι τίτλοι, όπως αυτή ισχύει κατά τη 17η Σεπτεμβρίου 2014. Η υποχρέωση αυτή ισχύει εφόσον η εθνική νομοθεσία δεν τροποποιηθεί ή καταργηθεί και εφόσον οι σκοποί της εξακολουθούν να ισχύουν.
6. Τα ΚΑΤ και οι συμμετέχοντές τους δημοσιοποιούν τα επίπεδα προστασίας και τα κόστη που συνδέονται με τα διάφορα επίπεδα διαχωρισμού που παρέχουν και προσφέρουν τις ανωτέρω υπηρεσίες υπό εύλογους εμπορικούς όρους. Οι λεπτομέρειες για τα διάφορα επίπεδα διαχωρισμού περιλαμβάνουν περιγραφή των κυριότερων νομικών συνεπειών του αντίστοιχου προσφερόμενου επιπέδου διαχωρισμού, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για το εφαρμοστέο δίκαιο περί αφερεγγυότητας στην οικεία δικαιοδοσία.
7. Το ΚΑΤ δεν χρησιμοποιεί αξιόγραφα που δεν του ανήκουν για κανέναν λόγο. Το ΚΑΤ δύναται ωστόσο να χρησιμοποιεί τα αξιόγραφα συμμετέχοντος, όταν έχει λάβει τη ρητή εκ των προτέρων συγκατάθεση του εν λόγω συμμετέχοντος. Το ΚΑΤ υποχρεώνει τους συμμετέχοντες να εξασφαλίζουν την απαραίτητη εκ των προτέρων συγκατάθεση από τους πελάτες τους.
Άρθρο 39
Αμετάκλητο του διακανονισμού
1. Το ΚΑΤ διασφαλίζει ότι το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται προσφέρει επαρκή προστασία στους συμμετέχοντες. Τα κράτη μέλη ορίζουν και κοινοποιούν το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων υπό τη διαχείριση των ΚΑΤ σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της οδηγίας 98/26/ΕΚ.
2. Το ΚΑΤ διασφαλίζει ότι κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο διαχειρίζεται καθορίζει τον χρόνο εισαγωγής των εντολών μεταβίβασης και τον χρόνο κατά τον οποίο γίνονται αμετάκλητες οι εντολές αυτές στο εν λόγω σύστημα διακανονισμού αξιογράφων, σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 5 της οδηγίας 98/26/ΕΚ.
3. Το ΚΑΤ δημοσιοποιεί τους κανόνες που διέπουν το αμετάκλητο των μεταβιβάσεων αξιογράφων και μετρητών σε ένα σύστημα διακανονισμού αξιογράφων.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων που εφαρμόζονται για τις συνδέσεις ΚΑΤ και με την επιφύλαξη της παραγράφου 8 του άρθρου 48.
5. Το ΚΑΤ θα πρέπει να λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζει ότι, σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 3, το αμετάκλητο των μεταβιβάσεων αξιογράφων και μετρητών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 επιτυγχάνεται είτε σε πραγματικό χρόνο είτε στη διάρκεια της ημέρας και, οπωσδήποτε, το αργότερο μέχρι τη λήξη της εργάσιμης ημέρας της πραγματικής ημερομηνίας διακανονισμού.
6. Όταν το ΚΑΤ προσφέρει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 40 παράγραφος 2, διασφαλίζει ότι οι εισπράξεις μετρητών από διακανονισμούς αξιογράφων είναι διαθέσιμες για τους αποδέκτες το αργότερο μέχρι τη λήξη της εργάσιμης ημέρας της προβλεπόμενης ημερομηνίας διακανονισμού.
7. Όλες οι συναλλαγές αξιογράφων έναντι μετρητών μεταξύ άμεσων συμμετεχόντων σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση ΚΑΤ και διακανονίζονται σε αυτό το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων διακανονίζονται βάσει συστήματος ταυτόχρονης παράδοσης και πληρωμής («σύστημα DVP»).
Άρθρο 40
Διακανονισμός τοις μετρητοίς
1. Για συναλλαγές εκφρασμένες στο νόμισμα της χώρας στην οποία πραγματοποιείται ο διακανονισμός, το ΚΑΤ διακανονίζει τις πληρωμές τοις μετρητοίς του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων μέσω λογαριασμών σε κεντρική τράπεζα που εκδίδει το σχετικό νόμισμα, όποτε αυτό είναι εφικτό και λειτουργικό.
2. Όταν ο διακανονισμός σε λογαριασμούς κεντρικής τράπεζας, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, δεν είναι λειτουργικός και εφικτός, το ΚΑΤ μπορεί να προσφερθεί να διακανονίζει τις πληρωμές σε μετρητά για το σύνολο ή μέρος των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων του μέσω λογαριασμών σε πιστωτικό ίδρυμα ή μέσω των δικών του λογαριασμών. Εάν το ΚΑΤ προσφέρεται να πραγματοποιεί τον διακανονισμό σε λογαριασμούς πιστωτικού ιδρύματος ή μέσω των δικών του λογαριασμών, το πράττει σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου IV.
3. Το ΚΑΤ μεριμνά ώστε οι πληροφορίες που παρέχονται στους συμμετέχοντες στην αγορά σχετικά με τους κινδύνους και το κόστος που συνδέονται με τον διακανονισμό σε πιστωτικά ιδρύματα ή μέσω των δικών του λογαριασμών να είναι σαφείς, ακριβείς και μη παραπλανητικές. Το ΚΑΤ καθιστά διαθέσιμες επαρκείς πληροφορίες σε πελάτες ή δυνητικούς πελάτες, ώστε να μπορούν να προσδιορίζουν και να αξιολογούν τους κινδύνους και το κόστος που συνδέονται με τον διακανονισμό μέσω λογαριασμών σε πιστωτικά ιδρύματα ή μέσω των δικών του λογαριασμών και παρέχει τις πληροφορίες αυτές κατόπιν αιτήματος.
Άρθρο 41
Κανόνες και διαδικασίες σχετικά με την αθέτηση υποχρέωσης συμμετεχόντων
1. Για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ διαθέτει αποτελεσματικούς και σαφώς καθορισμένους κανόνες και διαδικασίες για τη διαχείριση της αθέτησης υποχρέωσης ενός ή περισσοτέρων συμμετεχόντων, διασφαλίζοντας ότι το ΚΑΤ μπορεί να λάβει εγκαίρως μέτρα για τον περιορισμό των ζημιών και των πιέσεων ρευστότητας και να εξακολουθήσει να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του.
2. Το ΚΑΤ θέτει τους κανόνες και τις σχετικές διαδικασίες του περί αθέτησης στη διάθεση του κοινού.
3. Το ΚΑΤ, μαζί με τους συμμετέχοντες και άλλους σχετικούς ενδιαφερομένους, εκτελεί περιοδικούς ελέγχους και επανεξετάζει τις διαδικασίες του περί αθέτησης για να διασφαλίσει ότι είναι λειτουργικές και αποτελεσματικές.
4. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η ΕΑΚΑΑ μπορεί, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τμήμα 4
Απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας
Άρθρο 42
Γενικές απαιτήσεις
Το ΚΑΤ θεσπίζει άρτιο πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου για την ολοκληρωμένη διαχείριση του νομικού, του επιχειρηματικού, του λειτουργικού και άλλων άμεσων ή έμμεσων κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων περιορισμού των περιπτώσεων απάτης και αμέλειας.
Άρθρο 43
Νομικοί κίνδυνοι
1. Για τους σκοπούς αδειοδότησης και εποπτείας, καθώς και για την ενημέρωση των πελατών του, το ΚΑΤ διαθέτει κανόνες, διαδικασίες και συμβάσεις που είναι σαφείς και κατανοητές για όλα τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται και για όλες τις λοιπές υπηρεσίες που παρέχει.
2. Το ΚΑΤ σχεδιάζει τους κανόνες, τις διαδικασίες και τις συμβάσεις κατά τρόπο, ώστε να μπορούν να επιβληθούν σε όλες τις σχετικές δικαιοδοσίες, μεταξύ άλλων και σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης του συμμετέχοντος.
3. Το ΚΑΤ που έχει δραστηριότητες σε διάφορες δικαιοδοσίες λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα για να προσδιορίζει και να μετριάζει τους κινδύνους που προκύπτουν από ενδεχόμενες συγκρούσεις νόμων μεταξύ δικαιοδοσιών.
Άρθρο 44
Γενικός επιχειρηματικός κίνδυνος
Το ΚΑΤ διαθέτει άρτια συστήματα διαχείρισης και ελέγχου, καθώς και εργαλεία τεχνολογίας πληροφοριών (ΤΠ) για τον προσδιορισμό, την παρακολούθηση και τη διαχείριση των γενικών επιχειρηματικών κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των ζημιών που προκύπτουν από κακή εκτέλεση της επιχειρηματικής στρατηγικής, από αρνητικές ταμειακές ροές και από λειτουργικά έξοδα.
Άρθρο 45
Λειτουργικοί κίνδυνοι
1. Το ΚΑΤ προσδιορίζει όλες τις πηγές λειτουργικού κινδύνου, εσωτερικές και εξωτερικές, και ελαχιστοποιεί τον αντίκτυπό τους μέσω της χρησιμοποίησης κατάλληλων εργαλείων ΤΠ, ελέγχων και διαδικασιών, μεταξύ άλλων για όλα τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται.
2. Το ΚΑΤ διατηρεί κατάλληλα εργαλεία ΤΠ που διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο ασφάλειας και λειτουργικής αξιοπιστίας και διαθέτουν επαρκείς δυνατότητες. Τα εργαλεία ΤΠ είναι κατάλληλα για τη διαχείριση της πολυπλοκότητας, της ποικιλίας και των ειδών των παρεχόμενων υπηρεσιών και των ασκούμενων δραστηριοτήτων, ούτως ώστε να κατοχυρώνονται υψηλά επίπεδα ασφαλείας, καθώς και η ακεραιότητα και η εμπιστευτικότητα των διατηρούμενων πληροφοριών.
3. Για τις υπηρεσίες που παρέχει καθώς και για κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ διαμορφώνει, εφαρμόζει και διατηρεί κατάλληλη πολιτική αδιάλειπτης λειτουργίας και σχέδιο αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή, για να διασφαλίσει τη διάσωση των λειτουργιών του, την έγκαιρη αποκατάσταση των εργασιών και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του ΚΑΤ, σε περίπτωση γεγονότων που προκαλούν σημαντικό κίνδυνο διακοπής των λειτουργιών.
4. Το σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 προβλέπει την αποκατάσταση όλων των συναλλαγών και των θέσεων των συμμετεχόντων κατά τον χρόνο της διακοπής, ώστε να μπορέσουν οι συμμετέχοντες του ΚΑΤ να εξακολουθήσουν να λειτουργούν με ασφάλεια και να ολοκληρώσουν τον διακανονισμό στην καθορισμένη ημερομηνία, μεταξύ άλλων διασφαλίζοντας ότι τα κρίσιμα συστήματα ΤΠ μπορούν ταχέως να αποκαταστήσουν τη λειτουργία τους ως είχε τη στιγμή της διακοπής. Περιλαμβάνει τη δημιουργία δεύτερου χώρου επεξεργασίας με επαρκείς πόρους, ικανότητες, λειτουργικές δυνατότητες και κατάλληλες ρυθμίσεις ως προς την επάνδρωση.
5. Το ΚΑΤ σχεδιάζει και εκτελεί πρόγραμμα δοκιμών των ρυθμίσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4.
6. Το ΚΑΤ προσδιορίζει, παρακολουθεί και διαχειρίζεται τους κινδύνους που ενδέχεται να συνεπάγονται για τις δραστηριότητές του οι βασικοί συμμετέχοντες στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που διαχειρίζεται, καθώς και οι πάροχοι υπηρεσιών και υπηρεσιών κοινής ωφελείας, άλλα ΚΑΤ ή άλλες υποδομές της αγοράς. Παρέχει πληροφορίες στις αρμόδιες και τις σχετικές αρχές, κατόπιν αιτήματος, σχετικά με οποιονδήποτε τέτοιον κίνδυνο εντοπιστεί.
Ενημερώνει επίσης χωρίς καθυστέρηση την αρμόδια αρχή και τις σχετικές αρχές σχετικά με οποιαδήποτε περιστατικά που αφορούν τη λειτουργία του και οφείλονται στους εν λόγω κινδύνους.
7. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικεύσει τους λειτουργικούς κινδύνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 6, τις μεθόδους ελέγχου, αντιμετώπισης ή ελαχιστοποίησης των εν λόγω κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών αδιάλειπτης λειτουργίας και των σχεδίων αποκατάστασης λειτουργίας μετά από καταστροφή, που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4, καθώς και των μεθόδων αξιολόγησής τους.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 46
Επενδυτική πολιτική
1. Το ΚΑΤ διατηρεί τα χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού του σε κεντρικές τράπεζες, σε πιστωτικά ιδρύματα με άδεια λειτουργίας ή σε ΚΑΤ με άδεια λειτουργίας.
2. Το ΚΑΤ διαθέτει άμεση πρόσβαση στα στοιχεία ενεργητικού του, όταν απαιτείται.
3. Το ΚΑΤ επενδύει τους χρηματοοικονομικούς πόρους του μόνον σε χρήμα ή σε άκρως ρευστοποιήσιμα χρηματοπιστωτικά μέσα, με ελάχιστο κίνδυνο αγοράς και πιστωτικό κίνδυνο. Οι εν λόγω επενδύσεις είναι ταχέως ρευστοποιήσιμες, με ελάχιστες δυσμενείς επιπτώσεις στις τιμές.
4. Το ποσό του κεφαλαίου, συμπεριλαμβανομένων των αδιανέμητων κερδών και των αποθεματικών του ΚΑΤ που δεν επενδύονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 δεν λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του άρθρου 47 παράγραφος 1.
5. Το ΚΑΤ μεριμνά ώστε η συνολική του έκθεση σε κίνδυνο έναντι οιουδήποτε μεμονωμένου αδειοδοτημένου πιστωτικού ιδρύματος ή αδειοδοτημένου ΚΑΤ στο οποίο διατηρεί τα χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού του, να παραμένει εντός αποδεκτών ορίων συγκέντρωσης.
6. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με την ΕΑΤ και τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικευθούν τα χρηματοπιστωτικά μέσα που μπορούν να θεωρηθούν άκρως ρευστοποιήσιμα με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 3, το κατάλληλο χρονικό πλαίσιο για την πρόσβαση στα στοιχεία ενεργητικού, το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 2, και τα όρια συγκέντρωσης, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 5. Τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων ευθυγραμμίζονται, όποτε κρίνεται δέον, με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 47
Κεφαλαιακές απαιτήσεις
1. Το κεφάλαιο, μαζί με τα αδιανέμητα κέρδη και τα αποθεματικά του ΚΑΤ, είναι ανάλογο με τους κινδύνους που προκύπτουν από τις δραστηριότητές του. Επαρκεί ανά πάσα στιγμή για:
α)
να διασφαλίσει ότι το ΚΑΤ διαθέτει επαρκή προστασία έναντι των λειτουργικών και νομικών κινδύνων, των κινδύνων θεματοφυλακής, των επενδυτικών και των επιχειρηματικών κινδύνων, ώστε το ΚΑΤ να μπορεί να εξακολουθήσει να παρέχει τις υπηρεσίες του ως λειτουργούσα οντότητα·
β)
να διασφαλίσει την εύτακτη εκκαθάριση ή αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων του ΚΑΤ εντός κατάλληλου χρονικού διαστήματος, τουλάχιστον έξι μηνών, σε διάφορα σενάρια ακραίων καταστάσεων.
2. Το ΚΑΤ διατηρεί σχέδιο για τις κατωτέρω περιπτώσεις:
α)
τη συγκέντρωση πρόσθετου κεφαλαίου εάν το μετοχικό του κεφάλαιο προσεγγίσει ή μειωθεί κάτω από τις απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1·
β)
την επίτευξη εύτακτης εκκαθάρισης ή αναδιάρθρωσης των δραστηριοτήτων και των υπηρεσιών του σε περίπτωση που το ΚΑΤ δεν μπορέσει να συγκεντρώσει νέα κεφάλαια.
Το εν λόγω σχέδιο εγκρίνεται από το διοικητικό όργανο ή από κατάλληλη επιτροπή του διοικητικού οργάνου και επικαιροποιείται τακτικά. Εκάστη επικαιροποίηση του σχεδίου κοινοποιείται στην αρμόδια αρχή. Η αρμόδια αρχή δύναται να απαιτήσει από το ΚΑΤ να λαμβάνει πρόσθετα μέτρα ή να λαμβάνει εναλλακτικά μέτρα εφόσον η εν λόγω αρχή κρίνει ανεπαρκές το σχέδιο του ΚΑΤ.
3. Η ΕΑΤ, σε στενή συνεργασία με την ΕΑΚΑΑ και τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικεύσει τις απαιτήσεις ως προς το κεφάλαιο, τα αδιανέμητα κέρδη και τα αποθεματικά του ΚΑΤ, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Τμήμα 5
Απαιτήσεις για τις συνδέσεις ΚΑΤ
Άρθρο 48
Συνδέσεις ΚΑΤ
1. Πριν από τη δημιουργία σύνδεσης ΚΑΤ και επί συνεχούς βάσεως μετά τη δημιουργία της, όλα τα ενδιαφερόμενα ΚΑΤ προσδιορίζουν, αξιολογούν, παρακολουθούν και διαχειρίζονται όλες τις ενδεχόμενες πηγές κινδύνου για τα ίδια και για τους συμμετέχοντες, οι οποίες προκύπτουν από τη σύνδεση ΚΑΤ και λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για τον μετριασμό τους.
2. Τα ΚΑΤ που πρόκειται να δημιουργήσουν συνδέσεις υποβάλουν αίτηση για χορήγηση άδειας στην αρμόδια αρχή του αιτούντος ΚΑΤ, όπως απαιτείται από το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο ε) ή ενημερώνουν τις αρμόδιες και σχετικές αρχές του αιτούντος ΚΑΤ, όπως απαιτείται από το άρθρο 19 παράγραφος 5.
3. Η σύνδεση παρέχει επαρκή προστασία στα συνδεδεμένα ΚΑΤ και στους συμμετέχοντές τους, ιδίως όσον αφορά ενδεχόμενες πιστώσεις τις οποίες λαμβάνουν τα ΚΑΤ και τους κινδύνους συγκέντρωσης και ρευστότητας λόγω της συμφωνίας σύνδεσης.
Η σύνδεση υποστηρίζεται από κατάλληλες συμβατικές ρυθμίσεις που ορίζουν τα αντίστοιχα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συνδεδεμένων ΚΑΤ και, εάν συντρέχει περίπτωση, των συμμετεχόντων τους. Μια συμβατική ρύθμιση που εμπλέκει διάφορες δικαιοδοσίες προβλέπει μια σαφή επιλογή του δικαίου που διέπει κάθε πτυχή των δραστηριοτήτων της σύνδεσης.
4. Σε περίπτωση προσωρινής μεταβίβασης αξιογράφων μεταξύ συνδεδεμένων ΚΑΤ, απαγορεύεται η αναμεταβίβαση αξιογράφων πριν καταστεί οριστική η πρώτη μεταβίβαση.
5. Το ΚΑΤ που χρησιμοποιεί έμμεση σύνδεση ή διαμεσολαβητή για τη λειτουργία σύνδεσης ΚΑΤ με ένα άλλο ΚΑΤ μετρά, παρακολουθεί και διαχειρίζεται τους πρόσθετους κινδύνους που προκύπτουν από τη χρήση της εν λόγω έμμεσης σύνδεσης ή του διαμεσολαβητή και λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για τον μετριασμό τους.
6. Τα συνδεδεμένα ΚΑΤ διαθέτουν άρτιες διαδικασίες αντιστοίχισης για να διασφαλίζουν ότι τα αντίστοιχα αρχεία τους είναι ακριβή.
7. Οι συνδέσεις μεταξύ ΚΑΤ επιτρέπουν τον διακανονισμό DVP των συναλλαγών μεταξύ συμμετεχόντων σε συνδεδεμένα ΚΑΤ, όποτε αυτό είναι εφικτό και λειτουργικό. Οι αναλυτικοί λόγοι για την τυχόν ύπαρξη σύνδεσης ΚΑΤ που δεν επιτρέπει τον διακανονισμό DVP κοινοποιούνται στις σχετικές και τις αρμόδιες αρχές.
8. Τα διαλειτουργικά συστήματα διακανονισμού αξιογράφων και τα ΚΑΤ που χρησιμοποιούν κοινή υποδομή διακανονισμού καθορίζουν πανομοιότυπες χρονικές στιγμές:
α)
εισαγωγής εντολών μεταβίβασης στο σύστημα·
β)
αμετάκλητου των εντολών μεταβίβασης·
Τα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων και τα ΚΑΤ που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο χρησιμοποιούν ισοδύναμους κανόνες όσον αφορά τον χρόνο κατά τον οποίον οι μεταβιβάσεις αξιογράφων και μετρητών καθίσταται αμετάκλητες.
9. Έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2019 όλοι οι διαλειτουργικοί σύνδεσμοι μεταξύ ΚΑΤ που λειτουργούν στα κράτη μέλη καθίστανται, όπου αρμόζει, διαλειτουργικές συνδέσεις στήριξης διακανονισμού DVP.
10. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3, βάσει των οποίων κάθε είδος συμφωνίας σύνδεσης παρέχει επαρκή προστασία για τα συνδεδεμένα ΚΑΤ και τους συμμετέχοντές τους, ιδίως όταν ένα ΚΑΤ σκοπεύει να συμμετάσχει στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση άλλου ΚΑΤ, την παρακολούθηση και διαχείριση των πρόσθετων κινδύνων, που αναφέρονται στην παράγραφο 5 και προκύπτουν από την προσφυγή σε διαμεσολαβητές, τις μεθόδους αντιστοίχισης, που αναφέρονται στην παράγραφο 6, τις περιπτώσεις στις οποίες ο διακανονισμός βάσει συστήματος ταυτόχρονης παράδοσης και πληρωμής (DVP) μέσω συνδέσεων ΚΑΤ είναι λειτουργικός και εφικτός, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 7 και τις μεθόδους αξιολόγησης των ανωτέρω.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Πρόσβαση σε ΚΑΤ
Τμήμα 1
Πρόσβαση εκδοτών σε ΚΑΤ
Άρθρο 49
Ελευθερία έκδοσης σε ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια στην Ένωση
1. Ο εκδότης έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει τα αξιόγραφά του, τα οποία έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενες αγορές ή σε πολυμερή μηχανισμό διαπραγμάτευσης ή αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπους διαπραγμάτευσης, σε οποιοδήποτε ΚΑΤ με έδρα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται από το ΚΑΤ οι όροι που αναφέρονται στο άρθρο 23.
Με την επιφύλαξη του δικαιώματος του εκδότη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, εξακολουθεί να εφαρμόζεται το εταιρικό δίκαιο ή άλλη παρόμοια νομοθεσία του κράτους μέλους, βάσει των οποίων έχουν συσταθεί οι τίτλοι.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εκπονείται κατάλογος των βασικών σχετικών διατάξεων των νομοθεσιών τους που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν τον κατάλογο αυτό στην ΕΑΚΑΑ έως τις 18 Δεκεμβρίου 2014. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει τον κατάλογο έως τις 18 Ιανουαρίου 2015.
Το ΚΑΤ δύναται να χρεώσει εύλογη εμπορική αμοιβή για την παροχή των υπηρεσιών του στους εκδότες βάσει απολογιστικής τιμολόγησης («cost-plus»), εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά και από τις δύο πλευρές.
2. Όταν ο εκδότης υποβάλλει αίτημα καταχώρισης των αξιογράφων του σε ΚΑΤ, αυτό επεξεργάζεται το αίτημα άμεσα και αμερόληπτα και απαντά στον αιτούντα εκδότη εντός τριών μηνών.
3. Το ΚΑΤ μπορεί να αρνηθεί να παράσχει τις υπηρεσίες του στον εκδότη. Η άρνηση αυτή μπορεί να βασίζεται μόνον σε συνολική ανάλυση των κινδύνων ή στο γεγονός ότι το συγκεκριμένο ΚΑΤ δεν προσφέρει τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο σημείο 1 του τμήματος Α του παραρτήματος σχετικά με τίτλους που έχουν συσταθεί βάσει του εταιρικού δικαίου ή άλλης παρόμοιας νομοθεσίας του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
4. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25) και της οδηγίας 2006/70/ΕΚ της Επιτροπής (26), αν το ΚΑΤ αρνηθεί να παράσχει υπηρεσίες σε εκδότη, γνωστοποιεί γραπτώς στον αιτούντα εκδότη τους πλήρεις λόγους της άρνησής του.
Σε περίπτωση άρνησης, ο αιτών εκδότης έχει το δικαίωμα να υποβάλει καταγγελία στην αρμόδια αρχή του ΚΑΤ, το οποίο αρνείται να παράσχει τις υπηρεσίες του.
Η αρμόδια αρχή του εν λόγω ΚΑΤ εξετάζει δεόντως την καταγγελία αξιολογώντας τους λόγους της άρνησης που αναφέρει το ΚΑΤ και παρέχει στον εκδότη αιτιολογημένη απάντηση.
Η αρμόδια αρχή του ΚΑΤ συμβουλεύεται την αρμόδια αρχή της έδρας του αιτούντος εκδότη σχετικά με την αξιολόγηση της καταγγελίας. Εάν η αρμόδια αρχή της έδρας του αιτούντος εκδότη διαφωνεί με την παρασχεθείσα αξιολόγηση, οποιαδήποτε από τις δύο αρμόδιες αρχές δύναται να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργήσει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Εάν η άρνηση του ΚΑΤ να παράσχει τις υπηρεσίες του σε εκδότη θεωρηθεί αδικαιολόγητη, η υπεύθυνη αρμόδια αρχή εκδίδει εντολή που απαιτεί από το ΚΑΤ να παράσχει τις υπηρεσίες του στον αιτούντα εκδότη.
5. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα ΚΑΤ, όταν διενεργούν συνολική αξιολόγηση κινδύνων, και από τις αρμόδιες αρχές κατά την αξιολόγηση των λόγων της άρνησης, σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4, καθώς και τα στοιχεία της διαδικασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
6. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα και τα υποδείγματα για τη διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τμήμα 2
Πρόσβαση μεταξύ των ΚΑΤ
Άρθρο 50
Πρόσβαση τυποποιημένης σύνδεσης
Το ΚΑΤ έχει το δικαίωμα να γίνει συμμετέχων ενός άλλου ΚΑΤ και να δημιουργήσει τυποποιημένη σύνδεση με αυτό σύμφωνα με το άρθρο 33 και με την επιφύλαξη της προηγούμενης κοινοποίησης της σύνδεσης ΚΑΤ δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 5.
Άρθρο 51
Πρόσβαση εξατομικευμένης σύνδεσης
1. Εάν ένα ΚΑΤ ζητά από άλλο ΚΑΤ να αναπτύξει εξατομικευμένη σύνδεση προκειμένου να έχει πρόσβαση σε αυτό, το ΚΑΤ στο οποίο απευθύνεται το σχετικό αίτημα δύναται να το απορρίψει μόνο βάσει εκτιμήσεων κινδύνου. Δεν δύναται να απορρίψει ένα αίτημα για λόγους απώλειας μεριδίου αγοράς.
2. Το ΚΑΤ που λαμβάνει το αίτημα δύναται να χρεώσει στο αιτούν ΚΑΤ εύλογη εμπορική αμοιβή οριζόμενη βάσει απολογιστικής τιμολόγησης («cost-plus») για να του παραχωρήσει πρόσβαση εξατομικευμένης σύνδεσης, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά από τα δύο ΚΑΤ.
Άρθρο 52
Διαδικασία για συνδέσεις ΚΑΤ
1. Όταν ένα ΚΑΤ υποβάλλει αίτημα πρόσβασης σε άλλο ΚΑΤ δυνάμει των άρθρων 50 και 51, το δεύτερο επεξεργάζεται άμεσα το αίτημα και απαντά στο αιτούν ΚΑΤ εντός τριών μηνών.
2. Το ΚΑΤ δύναται να αρνηθεί να παράσχει πρόσβαση σε αιτούν ΚΑΤ μόνον σε περίπτωση που η εν λόγω πρόσβαση θα απειλούσε την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή θα προκαλούσε συστημικό κίνδυνο. Η εν λόγω άρνηση μπορεί να βασίζεται μόνο σε συνολική ανάλυση κινδύνου.
Εάν ένα ΚΑΤ αρνηθεί να παράσχει πρόσβαση, γνωστοποιεί στο αιτούν ΚΑΤ τους πλήρεις λόγους της άρνησής του.
Σε περίπτωση άρνησης, το αιτούν ΚΑΤ έχει το δικαίωμα να υποβάλει καταγγελία στην αρμόδια αρχή του ΚΑΤ που του αρνήθηκε την πρόσβαση.
Η αρμόδια αρχή του λαμβάνοντος την αίτηση ΚΑΤ, εξετάζει δεόντως την καταγγελία, αξιολογώντας τους λόγους της άρνησης και παρέχει στο αιτούν ΚΑΤ αιτιολογημένη απάντηση.
Η αρμόδια αρχή του λαμβάνοντος την αίτηση ΚΑΤ, συμβουλεύεται την αρμόδια αρχή του αιτούντος ΚΑΤ και τη σχετική αρχή του αιτούντος ΚΑΤ που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 12 παράγραφος 1 σχετικά με την αξιολόγηση της καταγγελίας. Εάν οποιαδήποτε από τις αρχές του αιτούντος ΚΑΤ διαφωνεί με την παρασχεθείσα αξιολόγηση, οποιαδήποτε εκ των αρχών δύναται να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Εάν η άρνηση του ΚΑΤ να παραχωρήσει πρόσβαση στο αιτούν ΚΑΤ θεωρηθεί αδικαιολόγητη, η αρμόδια αρχή του λαμβάνοντος την αίτηση ΚΑΤ εκδίδει εντολή που απαιτεί από το εν λόγω ΚΑΤ να παραχωρήσει πρόσβαση στο αιτούν ΚΑΤ.
3. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα ΚΑΤ όταν διενεργούν συνολική αξιολόγηση κινδύνων και από τις αρμόδιες αρχές κατά την αξιολόγηση των λόγων της άρνησης σύμφωνα με την παράγραφο 2 καθώς και τα στοιχεία της διαδικασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
4. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα και τα υποδείγματα για τις διαδικασίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Τμήμα 3
Πρόσβαση μεταξύ ενός ΚΑΤ και μιας άλλης υποδομής της αγοράς
Άρθρο 53
Πρόσβαση μεταξύ ενός ΚΑΤ και μιας άλλης υποδομής της αγοράς
1. Ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος και ο τόπος διαπραγμάτευσης παρέχουν πληροφορίες σχετικά με συναλλαγές σε αμερόληπτη και διαφανή βάση σε ένα ΚΑΤ κατόπιν σχετικού αιτήματος από το ΚΑΤ και μπορούν να χρεώνουν εύλογη εμπορική αμοιβή για τις εν λόγω πληροφορίες στο αιτούν ΚΑΤ, οριζόμενη βάσει απολογιστικής τιμολόγησης, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των μερών.
Το ΚΑΤ παρέχει πρόσβαση στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων του σε αμερόληπτη και διαφανή βάση σε ένα κεντρικό αντισυμβαλλόμενο ή έναν τόπο διαπραγμάτευσης και μπορεί να χρεώνει εύλογη εμπορική αμοιβή για την εν λόγω πρόσβαση, οριζόμενη βάσει απολογιστικής τιμολόγησης, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των μερών.
2. Εάν ένα μέρος υποβάλει αίτημα πρόσβασης σε άλλο μέρος σύμφωνα με την παράγραφο 1, η επεξεργασία του εν λόγω αιτήματος γίνεται άμεσα και παρέχεται απάντηση στο αιτούν μέρος εντός τριών μηνών.
3. Το μέρος που λαμβάνει το αίτημα δύναται να αρνηθεί να παράσχει πρόσβαση μόνον σε περίπτωση που η εν λόγω πρόσβαση θα επηρέαζε την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών ή θα προκαλούσε συστημικό κίνδυνο. Δεν δύναται να απορρίψει ένα αίτημα για λόγους απώλειας μεριδίου αγοράς.
Ένα μέρος που αρνείται να παραχωρήσει πρόσβαση παρέχει γραπτώς στο αιτούν μέρος τους πλήρεις λόγους για την άρνησή του βάσει συνολικής ανάλυσης κινδύνου. Σε περίπτωση άρνησης, το αιτούν μέρος έχει το δικαίωμα να υποβάλει καταγγελία στην αρμόδια αρχή του μέρους που του αρνήθηκε την πρόσβαση.
Η αρμόδια αρχή του μέρους που λαμβάνει το αίτημα και η σχετική αρχή που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 12 παράγραφος 1 εξετάζουν δεόντως την καταγγελία αξιολογώντας τους λόγους της άρνησης και παρέχουν στο αιτούν μέρος αιτιολογημένη απάντηση.
Η αρμόδια αρχή του μέρους που λαμβάνει το αίτημα συμβουλεύεται την αρμόδια αρχή του αιτούντος μέρους και τη σχετική αρχή που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 12 παράγραφος 1 σχετικά με την αξιολόγηση της καταγγελίας. Εάν οποιαδήποτε από τις αρχές του αιτούντος μέρους διαφωνεί με την παρασχεθείσα αξιολόγηση, οποιαδήποτε εξ αυτών δύναται να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΚΑΑ, η οποία μπορεί να ενεργεί στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί βάσει του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Εάν η άρνηση ενός μέρους να παραχωρήσει πρόσβαση θεωρηθεί αδικαιολόγητη, η υπεύθυνη αρμόδια αρχή εκδίδει εντολή που απαιτεί από το εν λόγω μέρος να παραχωρήσει εντός τριών μηνών πρόσβαση στις υπηρεσίες του.
4. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα ΚΑΤ όταν διενεργούν συνολική αξιολόγηση κινδύνων και από τις αρμόδιες αρχές κατά την αξιολόγηση των λόγων της άρνησης σύμφωνα με την παράγραφο 3, καθώς και τα στοιχεία της διαδικασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 3.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
5. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα και τα υποδείγματα για τη διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΤΑ ΚΑΤ
Άρθρο 54
Άδεια και ορισμός για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου
1. Το ΚΑΤ δεν παρέχει το ίδιο οποιεσδήποτε από τις επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου που αναφέρονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος, εκτός αν έχει λάβει πρόσθετη άδεια για την παροχή τέτοιων υπηρεσιών σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Το ΚΑΤ που προτίθεται να προβεί σε διακανονισμό του σκέλους μετρητών του συνόλου ή μέρους του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων του σύμφωνα με το άρθρο 40 παράγραφος 2 ή επιθυμεί να προσφέρει οποιεσδήποτε από τις επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εξουσιοδοτείται για ένα από τα ακόλουθα:
α)
να προσφέρει το ίδιο αυτές τις υπηρεσίες υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο, ή
β)
να ορίσει για τον σκοπό αυτόν ένα ή περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
3. Αν το ΚΑΤ επιθυμεί να παρέχει οποιεσδήποτε υπηρεσίες τραπεζικού τύπου μέσα από την ίδια νομική οντότητα που διαχειρίζεται το σύστημα διακανονισμού αξιογράφων, η άδεια η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2 χορηγείται μόνο αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το ΚΑΤ πρέπει να έχει άδεια να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
β)
το ΚΑΤ πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που ορίζονται στο άρθρο 59 παράγραφοι 1, 3 και 4, και τις απαιτήσεις εποπτείας που ορίζονται στο άρθρο 60·
γ)
η άδεια που αναφέρεται στο στοιχείο α) του παρόντος εδαφίου πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου που προβλέπονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος, και όχι για την άσκηση άλλων δραστηριοτήτων·
δ)
το ΚΑΤ πρέπει να υπόκειται σε μία ακόμη πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση η οποία να ανακλά τους κινδύνους, συμπεριλαμβανομένου του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου ρευστότητας, που απορρέουν από την παροχή ενδοημερήσιας πίστωσης μεταξύ άλλων στους συμμετέχοντες συστήματος διακανονισμού αξιογράφων ή σε άλλους χρήστες των υπηρεσιών των ΚΑΤ·
ε)
το ΚΑΤ πρέπει να υποβάλλει έκθεση στην αρμόδια αρχή τουλάχιστον σε μηνιαία βάση, και σε ετήσια βάση στο πλαίσιο της ετήσιας δημοσιοποίησης, όπως προβλέπει το όγδοο τμήμα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σχετικά με το μέγεθος και τη διαχείριση του κινδύνου ρευστότητας στη διάρκεια της ημέρας σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 4 στοιχείο ι) του παρόντος κανονισμού και
στ)
το ΚΑΤ πρέπει να έχει υποβάλει στην αρμόδια αρχή κατάλληλο σχέδιο ανάκαμψης για να εξασφαλίζεται η συνέχεια των κρίσιμων δραστηριοτήτων του, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις όπου προκύπτει κίνδυνος ρευστότητας ή πιστωτικός κίνδυνος ως αποτέλεσμα της παροχής επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου.
Σε περίπτωση αντικρουόμενων διατάξεων που περιέχονται στον παρόντα κανονισμό, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και στην οδηγία 2013/36/ΕΕ, τα ΚΑΤ που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου συμμορφώνονται με τις πλέον αυστηρές απαιτήσεις περί προληπτικής εποπτείας. Τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα των άρθρων 47 και 59 του παρόντος κανονισμού αποσαφηνίζουν τις περιπτώσεις αντικρουόμενων διατάξεων.
4. Αν το ΚΑΤ επιθυμεί να ορίσει πιστωτικό ίδρυμα για να παρέχει οποιεσδήποτε επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου μέσα από ξεχωριστή νομική οντότητα η οποία δύναται να ανήκει στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων που ελέγχονται τελικά από την ίδια μητρική επιχείρηση ή όχι, η άδεια η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2 χορηγείται μόνο αν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η ξεχωριστή νομική οντότητα πρέπει να έχει άδεια να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
β)
η ξεχωριστή νομική οντότητα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που ορίζονται στο άρθρο 59 παράγραφοι 1, 3 και 4, και τις απαιτήσεις εποπτείας που ορίζονται στο άρθρο 60·
γ)
η ξεχωριστή νομική οντότητα δεν πρέπει να παρέχει η ίδια οποιαδήποτε από τις βασικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο τμήμα Α του παραρτήματος·
δ)
η άδεια που αναφέρεται στο στοιχείο α) πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου που προβλέπονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος, και όχι για την άσκηση άλλων δραστηριοτήτων·
ε)
η ξεχωριστή νομική οντότητα πρέπει να υπόκειται σε μία ακόμη πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση η οποία να ανακλά τους κινδύνους, συμπεριλαμβανομένου του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου ρευστότητας, που απορρέουν από την παροχή ενδοημερήσιας πίστωσης μεταξύ άλλων στους συμμετέχοντες συστήματος διακανονισμού αξιογράφων ή σε άλλους χρήστες των υπηρεσιών των ΚΑΤ·
στ)
η ξεχωριστή νομική οντότητα πρέπει να υποβάλλει έκθεση τουλάχιστον σε μηνιαία βάση στην αρμόδια αρχή και σε ετήσια βάση στο πλαίσιο της δημοσιοποίησης, όπως προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σχετικά με το μέγεθος και τη διαχείριση του κινδύνου ρευστότητας στη διάρκεια της ημέρας σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 4 στοιχείο ι) του παρόντος κανονισμού· και
ζ)
η ξεχωριστή νομική οντότητα πρέπει να έχει υποβάλει στην αρμόδια αρχή κατάλληλο σχέδιο ανάκαμψης για να εξασφαλίζεται η συνέχεια των κρίσιμων δραστηριοτήτων του, μεταξύ άλλων σε καταστάσεις όπου προκύπτει κίνδυνος ρευστότητας ή πιστωτικός κίνδυνος ως αποτέλεσμα της παροχής επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου μέσα από ξεχωριστή νομική οντότητα.
5. Οι παράγραφοι 4 και 5 δεν εφαρμόζονται στα πιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β) που προσφέρονται να διακανονίζουν τις πληρωμές τοις μετρητοίς για μέρος του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων του ΚΑΤ, εφόσον το σύνολο της αξίας του εν λόγω διακανονισμού τοις μετρητοίς μέσω λογαριασμών που έχουν ανοιχθεί στα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα, υπολογιζόμενο για μια περίοδο ενός έτους, δεν υπερβαίνει το ένα τοις εκατό της συνολικής αξίας του συνόλου των συναλλαγών αξιογράφων έναντι μετρητών που διακανονίζονται στα βιβλία του ΚΑΤ και δεν υπερβαίνει μέγιστο ποσό 2,5 δισεκατ. ευρώ ανά έτος.
Η αρμόδια αρχή παρακολουθεί τουλάχιστον άπαξ ανά έτος ότι τηρείται το όριο που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο και υποβάλλει έκθεση με τα πορίσματά της στην ΕΑΚΑΑ. Όταν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει ότι έχει υπάρξει υπέρβαση του κατωτάτου ορίου, απαιτεί από το οικείο ΚΑΤ να ζητήσει άδεια σύμφωνα με την παράγραφο 4. Το οικείο ΚΑΤ διαθέτει εξάμηνη προθεσμία προκειμένου να υποβάλει την αίτησή του για τη χορήγηση άδειας.
6. Η αρμόδια αρχή μπορεί να ζητήσει από το ΚΑΤ να ορίσει περισσότερα του ενός πιστωτικά ιδρύματα ή να ορίσει για την παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου κι ένα πιστωτικό ίδρυμα, επιπλέον της παροχής υπηρεσιών από το ίδιο, αν θεωρεί ότι δεν μετριάζεται επαρκώς η έκθεση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος στη συγκέντρωση κινδύνων σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφοι 3 και 4. Τα ορισθέντα πιστωτικά ιδρύματα θεωρούνται διακανονιστές.
7. Τα ΚΑΤ που διαθέτουν άδεια για την παροχή οποιωνδήποτε επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου και τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν οριστεί σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β) πρέπει να πληρούν πάντα τις προϋποθέσεις αδειοδότησης που ορίζει ο παρών κανονισμός και να ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση τις αρμόδιες αρχές για κάθε ουσιαστική αλλαγή στους όρους αδειοδότησης.
8. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή διαβούλευση με την ΕΑΚΑΑ και τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικεύσει τη συμπληρωματική πρόσθετη κεφαλαιακή επιβάρυνση βάσει κινδύνου που αναφέρεται στο στοιχείο ε) της παραγράφου 3, στο στοιχείο δ) της παραγράφου 3 και στο στοιχείο ε) της παραγράφου 4.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 55
Διαδικασία χορήγησης και άρνησης χορήγησης άδειας για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου
1. Το ΚΑΤ υποβάλλει την αίτησή του για τη χορήγηση άδειας ορισμού πιστωτικού ιδρύματος ή παροχής επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου, όπως απαιτείται δυνάμει του άρθρου 54, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο.
2. Η αίτηση περιέχει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, ώστε να μπορέσει η αρμόδια αρχή να πεισθεί ότι το ΚΑΤ και, κατά περίπτωση, το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα έχουν προβεί, κατά τον χρόνο χορήγησης της άδειας, σε όλες τις αναγκαίες ρυθμίσεις για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του παρόντος κανονισμού. Περιλαμβάνει πρόγραμμα δραστηριοτήτων, το οποίο ορίζει τις σκοπούμενες επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, την οργανωτική δομή των σχέσεων μεταξύ του ΚΑΤ και των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων, κατά περίπτωση, και τον τρόπο με τον οποίο το εν λόγω ΚΑΤ ή, κατά περίπτωση, το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα σκοπεύει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που αναφέρονται στο άρθρο 59 παράγραφοι 1, 3 και 4 και τις άλλες προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 54.
3. Η αρμόδια αρχή εφαρμόζει τη διαδικασία του άρθρου 17 παράγραφοι 3 και 8.
4. Από τη στιγμή που η αίτηση θεωρηθεί πλήρης, η αρμόδια αρχή διαβιβάζει όλες τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην αίτηση στις κατωτέρω αρχές:
α)
στις σχετικές αρχές·
β)
στη σχετική αρμόδια αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
στις αρμόδιες αρχές στο κράτος μέλος (ή κράτη μέλη), όπου το ΚΑΤ έχει εγκαταστήσει διαλειτουργικές συνδέσεις με άλλο ΚΑΤ, εκτός αν το ΚΑΤ έχει εγκαταστήσει τις διαλειτουργικές συνδέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 5·
δ)
στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής στο οποίο οι δραστηριότητες του ΚΑΤ είναι ουσιαστικής σημασίας για τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών και για την προστασία των επενδυτών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 4·
ε)
στις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εποπτεία των συμμετεχόντων του ΚΑΤ, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στα τρία κράτη μέλη με τη μεγαλύτερη αξία συναλλαγών που έχουν διακανονιστεί στο σύστημα διακανονισμού αξιογράφων του ΚΑΤ, σε συγκεντρωτική βάση και για χρονικό διάστημα ενός έτους·
στ)
στην ΕΑΚΑΑ και
ζ)
στην ΕΑΤ.
5. Οι αρχές που παρατίθενται στα στοιχεία α) έως ε) της παραγράφου 4 εκδίδουν αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με την αδειοδότηση εντός 30 ημερών από τη λήψη των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 4. Αν η αρχή δεν εκδώσει γνώμη μέσα στην προθεσμία, θεωρείται ότι έχει εκδώσει θετική γνώμη.
Αν τουλάχιστον μια από τις αρχές που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) της παραγράφου 4 εκδώσει αρνητική αιτιολογημένη γνώμη, η αρμόδια αρχή που επιθυμεί να χορηγήσει την άδεια κοινοποιεί εντός 30 ημερών στις αρχές που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) της παραγράφου 4 αιτιολογημένη απόφαση που απαντά στην αρνητική γνώμη.
Αν μετά την πάροδο 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης, οποιαδήποτε εκ των αρχών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) της παραγράφου 4 εκδώσει αρνητική γνώμη και η αρμόδια αρχή εξακολουθεί να επιθυμεί τη χορήγηση της άδειας, οποιαδήποτε από τις αρχές που γνωμοδότησε αρνητικά δύναται να παραπέμψει το ζήτημα στην ΕΑΚΑΑ για συνδρομή σύμφωνα με το άρθρο 31 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Αν μετά την πάροδο 30 ημερών από την παραπομπή στην ΕΑΚΑΑ το ζήτημα δεν έχει διευθετηθεί, η αρμόδια αρχή που επιθυμεί να χορηγήσει την άδεια λαμβάνει την τελική απόφαση και παρέχει εγγράφως λεπτομερή εξήγηση της απόφασής της στις αρχές που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) της παραγράφου 4.
Αν η αρμόδια αρχή επιθυμεί να αρνηθεί τη χορήγηση άδειας, το ζήτημα δεν παραπέμπεται στην ΕΑΚΑΑ.
Στις αρνητικές γνώμες περιέχεται έγγραφη, πλήρης και λεπτομερής αιτιολόγηση, η οποία εκθέτει τους λόγους για τους οποίους δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού ή άλλης νομοθεσίας της Ένωσης.
6. Εάν η ΕΑΚΑΑ κρίνει ότι η αρμόδια αρχή έχει χορηγήσει άδεια η οποία ενδέχεται να αντιβαίνει στο ενωσιακό δίκαιο, ενεργεί σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
7. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ και της ΕΑΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να εξειδικεύσει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχει το ΚΑΤ στην αρμόδια αρχή ώστε να επιτύχει τη χορήγηση των σχετικών αδειών για την παροχή τραπεζικών υπηρεσιών επικουρικών του διακανονισμού.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
8. Η ΕΑΚΑΑ, σε στενή συνεργασία με τα μέλη του ΕΣΚΤ και της ΕΑΤ, καταρτίζει σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων προκειμένου να καθορίσει τα τυποποιημένα έντυπα, τα υποδείγματα και τις διαδικασίες για τη διαβούλευση με τις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 4, πριν από τη χορήγηση της άδειας.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έγκρισης των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Άρθρο 56
Επέκταση επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου
1. Το ΚΑΤ που επιθυμεί να επεκτείνει τις επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, για τις οποίες ορίζει πιστωτικό ίδρυμα ή τις οποίες παρέχει το ίδιο σύμφωνα με το άρθρο 54, υποβάλλει αίτημα επέκτασης στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του.
2. Το αίτημα επέκτασης υπόκειται στη διαδικασία του άρθρου 55.
Άρθρο 57
Ανάκληση της άδειας
1. Με την επιφύλαξη τυχόν διορθωτικών ενεργειών ή μέτρων δυνάμει του τίτλου V, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του ανακαλεί τις άδειες που αναφέρονται στο άρθρο 54, αν συντρέχει οποιαδήποτε από τις κατωτέρω περιπτώσεις:
α)
όταν το ΚΑΤ δεν έχει κάνει χρήση της άδειας εντός 12 μηνών, όταν παραιτείται ρητώς από αυτήν ή όταν το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει παράσχει υπηρεσίες ούτε έχει ασκήσει δραστηριότητες κατά το προηγούμενο εξάμηνο·
β)
όταν το ΚΑΤ απέκτησε την άδεια βάσει ψευδών δηλώσεων ή με οποιονδήποτε άλλον αντικανονικό τρόπο·
γ)
όταν το ΚΑΤ ή το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα δεν συμμορφώνονται πλέον με τους όρους υπό τους οποίους χορηγήθηκε η άδεια και δεν έχουν προβεί στις διορθωτικές ενέργειες που ζήτησε η αρμόδια αρχή εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος·
δ)
όταν το ΚΑΤ ή το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα έχουν διαπράξει σοβαρές και επανειλημμένες παραβάσεις των απαιτήσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Από τη στιγμή που λαμβάνει γνώση μιας εκ των περιπτώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή συμβουλεύεται αμέσως τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 55 παράγραφος 4 σχετικά με την ανάγκη ανάκλησης της άδειας λειτουργίας.
3. Η ΕΑΚΑΑ, οποιαδήποτε σχετική αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο α) και οποιαδήποτε αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 60 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, οι αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 55 παράγραφος 4 μπορούν ανά πάσα στιγμή να ζητήσουν από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του να εξετάσει κατά πόσον το ΚΑΤ και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθούν να συμμορφώνονται με τους όρους υπό τους οποίους χορηγήθηκε η άδεια.
4. Η αρμόδια αρχή μπορεί να περιορίσει την ανάκληση σε συγκεκριμένη υπηρεσία, δραστηριότητα ή χρηματοπιστωτικό μέσο.
5. Σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το ΚΑΤ και το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα προβλέπουν, εφαρμόζουν και διατηρούν κατάλληλη διαδικασία που επιτρέπει τον έγκαιρο και εύρυθμο διακανονισμό και μεταβίβαση των τίτλων πελατών και συμμετεχόντων σε άλλον διακανονιστή.
Άρθρο 58
Μητρώο ΚΑΤ
1. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές δυνάμει των άρθρων 54, 56 και 57 κοινοποιούνται στην ΕΑΚΑΑ.
2. Η ΕΑΚΑΑ εισάγει τις ακόλουθες πληροφορίες στο μητρώο που υποχρεούται να δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 3:
α)
την επωνυμία κάθε ΚΑΤ για το οποίο ελήφθη απόφαση δυνάμει των άρθρων 54, 56 και 57·
β)
την επωνυμία κάθε ορισθέντος πιστωτικού ιδρύματος·
γ)
τον κατάλογο των επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου που έχει την άδεια να παρέχει στους συμμετέχοντες του ΚΑΤ το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 54.
3. Οι αρμόδιες αρχές γνωστοποιούν στην ΕΑΚΑΑ τα ιδρύματα που παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας έως τις 16 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 59
Απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που εφαρμόζονται σε πιστωτικά ιδρύματα ή ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου
1. Το πιστωτικό ίδρυμα που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο β) ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου παρέχει μόνον τις υπηρεσίες που προβλέπονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος, οι οποίες καλύπτονται από την άδεια.
2. Το πιστωτικό ίδρυμα που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο β) ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου συμμορφώνεται με την ισχύουσα ή μελλοντική νομοθεσία που εφαρμόζεται σε πιστωτικά ιδρύματα.
3. Το πιστωτικό ίδρυμα που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο β) ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου συμμορφώνεται με τις ακόλουθες ειδικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, για τους πιστωτικούς κινδύνους που σχετίζονται με τις εν λόγω υπηρεσίες όσον αφορά κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων:
α)
θεσπίζει άρτιο πλαίσιο για τη διαχείριση των αντίστοιχων πιστωτικών κινδύνων·
β)
προσδιορίζει, συχνά και τακτικά, τις πηγές του εν λόγω πιστωτικού κινδύνου, υπολογίζει και παρακολουθεί τα αντίστοιχα πιστωτικά ανοίγματα και χρησιμοποιεί κατάλληλα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου για τον έλεγχο των σχετικών κινδύνων·
γ)
καλύπτει πλήρως τα αντίστοιχα πιστωτικά ανοίγματα σε μεμονωμένους συμμετέχοντες πιστούχους χρησιμοποιώντας ασφάλειες και άλλους ισοδύναμους χρηματοοικονομικούς πόρους·
δ)
αν χρησιμοποιείται ασφάλεια για τη διαχείριση του αντίστοιχου πιστωτικού κινδύνου, αποδέχεται ασφάλειες άκρως ρευστοποιήσιμες με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς· μπορεί να χρησιμοποιήσει άλλα είδη ασφάλειας σε συγκεκριμένες καταστάσεις, εφόσον εφαρμόζεται κατάλληλος συντελεστής απομείωσης («haircut»)·
ε)
ορίζει και εφαρμόζει επαρκώς συντηρητικούς συντελεστές απομείωσης και όρια συγκέντρωσης των αξιών εξασφάλισης που δημιουργούνται για να καλύψουν τα πιστωτικά ανοίγματα που αναφέρονται στο στοιχείο γ), λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό διασφάλισης ότι η ασφάλεια μπορεί να ρευστοποιηθεί άμεσα χωρίς σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στις τιμές·
στ)
θεσπίζει όρια για τα αντίστοιχα πιστωτικά ανοίγματα·
ζ)
αναλύει και σχεδιάζει τρόπους αντιμετώπισης τυχόν υπολειπόμενων πιστωτικών ανοιγμάτων, θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για την υλοποίηση των εν λόγω σχεδίων·
η)
παρέχει πίστωση μόνο σε συμμετέχοντες που τηρούν λογαριασμούς ταμείου σε αυτό·
θ)
προβλέπει αποτελεσματικές διαδικασίες επιστροφής ενδοημερήσιων πιστώσεων και αποθαρρύνει την πίστωση ημερονυκτίου μέσω της εφαρμογής συντελεστή κυρώσεων που θα έχει κατάλληλη αποτρεπτική δράση.
4. Το πιστωτικό ίδρυμα που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή το ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο β) για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου συμμορφώνεται με τις ακόλουθες ειδικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, για τους κινδύνους ρευστότητας που σχετίζονται με τις εν λόγω υπηρεσίες όσον αφορά κάθε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων:
α)
διαθέτει άρτιο πλαίσιο και εργαλεία για τη μέτρηση, την παρακολούθηση και τη διαχείριση των κινδύνων ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων ρευστότητας στη διάρκεια της ημέρας, για κάθε νόμισμα του συστήματος διακανονισμού αξιογράφων, για το οποίο ενεργεί ως διακανονιστής·
β)
υπολογίζει και παρακολουθεί συνεχώς και εγκαίρως, τουλάχιστον μια φορά ανά ημέρα, τις ανάγκες ρευστότητάς του και το επίπεδο των ρευστών στοιχείων ενεργητικού που κατέχει, ενώ παράλληλα, προσδιορίζει την αξία των διαθέσιμων ρευστών στοιχείων του ενεργητικού του, λαμβάνοντας υπόψη τους κατάλληλους συντελεστές απομείωσης για τα στοιχεία αυτά·
γ)
διατηρεί επαρκή ρευστά διαθέσιμα σε όλα τα σημαντικά νομίσματα για την έγκαιρη παροχή υπηρεσιών διακανονισμού, σε διάφορα σενάρια ακραίων καταστάσεων, τα οποία λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τον κίνδυνο ρευστότητας που γεννάται από την αθέτηση υποχρέωσης τουλάχιστον ενός συμμετέχοντος, περιλαμβανομένων των μητρικών και θυγατρικών επιχειρήσεων, στον οποίο έχει τα μεγαλύτερα ανοίγματα·
δ)
μετριάζει τους αντίστοιχους κινδύνους ρευστότητας με ρευστά διαθέσιμα που πληρούν τις προϋποθέσεις σε κάθε νόμισμα, όπως ρευστά διαθέσιμα στην κεντρική τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα, καθώς και σε άλλα φερέγγυα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, δεσμευμένες πιστώσεις ή άλλες παρόμοιες διευθετήσεις και άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες ή επενδύσεις άμεσα διαθέσιμες και μετατρέψιμες σε ρευστά διαθέσιμα με προκαθορισμένες και άκρως αξιόπιστες ρυθμίσεις χρηματοδότησης, ακόμη και σε ακραίες αλλά ευλογοφανείς συνθήκες της αγοράς. Προσδιορίζει, υπολογίζει και παρακολουθεί τον κίνδυνο ρευστότητας που απορρέει από τα διάφορα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση των κινδύνων ρευστότητάς του·
ε)
στις περιπτώσεις που χρησιμοποιούνται προκαθορισμένες ρυθμίσεις χρηματοδότησης, επιλέγει ως παρόχους ρευστότητας μόνον φερέγγυα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα· θεσπίζει και εφαρμόζει κατάλληλα όρια συγκέντρωσης για καθένα από τους αντίστοιχους παρόχους ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένης της μητρικής του επιχείρησης και των θυγατρικών του·
στ)
προσδιορίζει και ελέγχει την επάρκεια των αντίστοιχων πόρων μέσω τακτικών και αυστηρών προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων·
ζ)
αναλύει και σχεδιάζει τρόπους αντιμετώπισης απρόβλεπτων και δυνητικά ακάλυπτων ελλείψεων ρευστότητας και θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για την υλοποίηση των εν λόγω σχεδίων·
η)
στις περιπτώσεις που αυτό είναι πρακτικό και εφικτό και με την επιφύλαξη των κανόνων επιλεξιμότητας της κεντρικής τράπεζας, έχει πρόσβαση σε λογαριασμούς της κεντρικής τράπεζας και σε άλλες υπηρεσίες της, προκειμένου να ενδυναμώσει τη διαχείριση των κινδύνων ρευστότητάς του, ενώ τα πιστωτικά ιδρύματα της Ένωσης καταθέτουν τα αντίστοιχα ταμειακά υπόλοιπα σε ειδικούς λογαριασμούς στις κεντρικές τράπεζες της Ένωσης που εκδίδουν το σχετικό νόμισμα·
θ)
διαθέτει προκαθορισμένες και άκρως αξιόπιστες ρυθμίσεις που διασφαλίζουν ότι μπορεί να ρευστοποιήσει εγκαίρως την ασφάλεια που του παρέχεται από αθετούντα πελάτη.
ι)
υποβάλλει τακτικά σχετικές εκθέσεις στις αρχές του άρθρου 60 παράγραφος 1 και γνωστοποιεί στο κοινό το πώς μετρά, παρακολουθεί και διαχειρίζεται τους κινδύνους ρευστότητας που διατρέχει, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων ρευστότητας εντός της ίδιας ημέρας.
5. Η ΕΑΤ, σε στενή συνεργασία με την ΕΑΚΑΑ και τα μέλη του ΕΣΚΤ, καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να εξειδικεύσει περαιτέρω τις λεπτομέρειες των πλαισίων και των εργαλείων για την παρακολούθηση, τον υπολογισμό, τη διαχείριση, την αναφορά και τη γνωστοποίηση στο κοινό των πιστωτικών κινδύνων και των κινδύνων ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων όσων επέρχονται εντός της ίδιας ημέρας, που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4. Τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, όποτε κρίνεται δέον, ευθυγραμμίζονται με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012.
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 18 Ιουνίου 2015.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εγκρίνει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Άρθρο 60
Εποπτεία των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων και των ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου
1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 17 και 22 του παρόντος κανονισμού, οι αρμόδιες αρχές όπως ορίζονται στο σημείο 40 του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 είναι υπεύθυνες για την αδειοδότηση ως πιστωτικών ιδρυμάτων και την εποπτεία ως πιστωτικών ιδρυμάτων, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και η οδηγία 2013/36/ΕΕ, των πιστωτικών ιδρυμάτων ή των ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια δυνάμει του παρόντος κανονισμού να παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου.
Οι αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο θα είναι επίσης υπεύθυνες για την εποπτεία των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων και των ΚΑΤ που αναφέρονται στο εν λόγω εδάφιο όσον αφορά τη συμμόρφωσή τους με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που αναφέρονται στο άρθρο 59 του παρόντος κανονισμού.
Η αρμόδια αρχή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αξιολογεί τακτικά, και τουλάχιστον μία φορά ετησίως, κατά πόσο το ορισθέν πιστωτικό ίδρυμα ή το ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια παροχής επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου συμμορφώνεται με το άρθρο 59, και ενημερώνει την αρμόδια αρχή του ΚΑΤ, η οποία με τη σειρά της ενημερώνει τις αρχές του άρθρου 55 παράγραφος 4, σχετικά με τα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων τυχών διορθωτικών ενεργειών ή κυρώσεων, της εποπτείας της δυνάμει της παρούσας παραγράφου.
2. Η αρμόδια αρχή του ΚΑΤ, κατόπιν διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, αναθεωρεί και αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τα εξής:
α)
στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του άρθρου 54 παράγραφος 2, κατά πόσον όλες οι αναγκαίες ρυθμίσεις μεταξύ των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων και των ΚΑΤ τους επιτρέπουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό·
β)
στην περίπτωση που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 54 παράγραφος 2, κατά πόσον οι ρυθμίσεις σχετικά με τη χορήγηση άδειας παροχής επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου επιτρέπουν στο ΚΑΤ να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Η αρμόδια αρχή του ΚΑΤ ενημερώνει τακτικά, τουλάχιστον μία φορά το έτος, τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 55 παράγραφος 4 σχετικά με τα αποτελέσματα της επανεξέτασης και της αξιολόγησης που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο, συμπεριλαμβανομένων τυχόν διορθωτικών ενεργειών ή κυρώσεων.
Στην περίπτωση που ένα ΚΑΤ ορίζει αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 54, με σκοπό την προστασία των συμμετεχόντων στα συστήματα διακανονισμού που διαχειρίζεται, το ΚΑΤ διασφαλίζει ότι έχει πρόσβαση μέσω του πιστωτικού ιδρύματος που ορίζει σε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και αναφέρει τυχόν παραβάσεις των διατάξεών του στην αρμόδια αρχή του ΚΑΤ και στις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής, αποτελεσματική και αποδοτική εποπτεία εντός της Ένωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων και των ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια για να παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, η ΕΑΤ μπορεί, σε στενή συνεργασία με την ΕΑΚΑΑ και τα μέλη του ΕΣΚΤ, να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές που απευθύνονται στις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΚΥΡΩΣΕΙΣ
Άρθρο 61
Διοικητικές κυρώσεις και λοιπά μέτρα
1. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να προβλέπουν και να επιβάλλουν ποινικές κυρώσεις, τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες, διασφαλίζοντας ότι οι αρμόδιες αρχές τους διαθέτουν τη σχετική εξουσία επιβολής, σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις και τα λοιπά μέτρα που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 63 στα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για τις παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι εν λόγω διοικητικές κυρώσεις και λοιπά μέτρα πρέπει να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην θεσπίσουν κανόνες σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο όταν οι παραβάσεις που αναφέρονται στο εν λόγω εδάφιο υπόκεινται ήδη σε ποινικές κυρώσεις στην εθνική ποινική νομοθεσία τους το αργότερο έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2016. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και την ΕΑΚΑΑ τους σχετικούς κανόνες της ποινικής νομοθεσίας.
Το αργότερο στις 18 Σεπτεμβρίου 2016 τα κράτη μέλη κοινοποιούν τους κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στην Επιτροπή και στην ΕΑΚΑΑ. Τα κράτη μέλη αναφέρουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην Επιτροπή και στην ΕΑΚΑΑ οποιεσδήποτε μεταγενέστερες τροποποιήσεις τους.
2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιβάλουν διοικητικές κυρώσεις και λοιπά μέτρα σε ΚΑΤ, σε ορισθέντα πιστωτικά ιδρύματα και, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που θέτει το εθνικό δίκαιο στους τομείς που δεν εναρμονίζονται από τον παρόντα κανονισμό, στα μέλη των διοικητικών τους οργάνων και σε τυχόν άλλα πρόσωπα που ελέγχουν ουσιαστικά τις δραστηριότητές τους, καθώς και σε οποιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο το οποίο, βάσει του εθνικού δικαίου, ευθύνεται για παράβαση.
3. Κατά την άσκηση των εξουσιών τους για την επιβολή κυρώσεων στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 63, οι αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά για να διασφαλίσουν ότι οι διοικητικές κυρώσεις και τα λοιπά μέτρα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα βάσει του παρόντος κανονισμού και συντονίζουν τη δράση τους προκειμένου να αποφύγουν οποιαδήποτε επανάληψη ή αλληλεπικάλυψη κατά την εφαρμογή διοικητικών κυρώσεων και λοιπών μέτρων σε διασυνοριακές υποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 14.
4. Στις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη έχουν επιλέξει, σύμφωνα με την παράγραφο 1, να θεσπίσουν ποινικές κυρώσεις για τις παραβάσεις των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 63, διασφαλίζουν ότι έχουν τεθεί σε εφαρμογή κατάλληλα μέτρα ώστε οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν όλες τις απαραίτητες εξουσίες για να συνεργάζονται με τις δικαστικές αρχές εντός της περιοχής δικαιοδοσίας τους όσον αφορά τη λήψη συγκεκριμένων πληροφοριών που σχετίζονται με έρευνες ή διώξεις ποινικής φύσης που έχουν κινηθεί για πιθανές παραβάσεις του παρόντος κανονισμού, και τις θέτουν στη διάθεση των υπόλοιπων αρμόδιων αρχών και της ΕΑΚΑΑ, ώστε να εκπληρώσουν την υποχρέωση αμοιβαίας συνεργασίας και συνεργασίας με την ΕΑΚΑΑ για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
5. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν επίσης να συνεργαστούν με τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών όσον αφορά τη διευκόλυνση της είσπραξης χρηματικών ποινών.
6. Τα κράτη μέλη παρέχουν ετησίως στην ΕΑΚΑΑ συγκεντρωτικές πληροφορίες σχετικά με όλες τις κυρώσεις και τα λοιπά μέτρα που έχουν επιβάλει σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει τις πληροφορίες αυτές σε ετήσια έκθεση.
Όταν τα κράτη μέλη επιλέγουν, σύμφωνα με την παράγραφο 1, να καθορίσουν ποινικές κυρώσεις για τις παραβάσεις των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 63, οι αρμόδιες αρχές τους παρέχουν στην ΕΑΚΑΑ σε ετήσια βάση ανώνυμα συγκεντρωτικά στοιχεία για όλες τις ποινικές έρευνες που έχουν αναλάβει και για τις ποινικές κυρώσεις που έχουν επιβάλει. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει δεδομένα σχετικά με τις ποινικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε ετήσια έκθεση.
7. Όποτε η αρμόδια αρχή ανακοινώνει δημοσίως διοικητικές κυρώσεις ή διοικητικά μέτρα ή ποινικές κυρώσεις, αναφέρει παράλληλα το γεγονός αυτό στην ΕΑΚΑΑ.
8. Οι αρμόδιες αρχές ασκούν τις αρμοδιότητες και εξουσίες τους σύμφωνα με τα εθνικά τους πλαίσια:
α)
άμεσα·
β)
σε συνεργασία με άλλες αρχές·
γ)
υπό την ευθύνη τους, αλλά με ανάθεση σε οντότητες στις οποίες έχουν μεταβιβαστεί καθήκοντα βάσει του παρόντος κανονισμού· ή
δ)
με αίτηση προς τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
Άρθρο 62
Δημοσίευση αποφάσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν στους επίσημους δικτυακούς τόπους τους κάθε απόφαση επιβολής διοικητικής κύρωσης ή λοιπού μέτρου για παραβάσεις του παρόντος κανονισμού, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και κατόπιν ενημέρωσης του τιμωρούμενου προσώπου σχετικά με την απόφαση αυτή. Η σχετική δημοσίευση περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πληροφορίες σχετικά με το είδος και τη φύση της παράβασης και την ταυτότητα του φυσικού ή νομικού προσώπου στο οποίο επιβάλλεται η κύρωση.
Όταν η απόφαση επιβολής κύρωσης ή λοιπού μέτρου αποτελεί αντικείμενο προσφυγής ενώπιον της σχετικής δικαστικής ή άλλης σχετικής αρχής, οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν επίσης, στον επίσημο δικτυακό τόπο τους, πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της προσφυγής και την έκβασή της. Επιπλέον, δημοσιεύεται κάθε απόφαση που ακυρώνει προηγούμενη απόφαση περί επιβολής κυρώσεως ή μέτρου.
Σε περίπτωση που η δημοσίευση της ταυτότητας των νομικών προσώπων ή των προσωπικών δεδομένων των φυσικών προσώπων κρίνεται από την αρμόδια αρχή δυσανάλογη, κατόπιν κατά περίπτωση αξιολόγησης που διενεργείται σχετικά με την αναλογικότητα της δημοσίευσης αυτών των δεδομένων, ή σε περίπτωση που η δημοσίευση θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή διεξαγόμενη έρευνα, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές πράττουν ένα από τα ακόλουθα:
α)
καθυστερούν τη δημοσίευση της απόφασης για την επιβολή κύρωσης ή λοιπού μέτρου έως τη στιγμή που παύουν να υφίστανται οι λόγοι για τη μη δημοσίευση·
β)
δημοσιεύουν την απόφαση για την επιβολή κύρωσης ή λοιπού μέτρου χωρίς αναφορά ονομάτων κατά τρόπο σύμφωνο με το εθνικό δίκαιο, αν η ανώνυμη αυτή δημοσίευση εξασφαλίζει αποτελεσματική προστασία των σχετικών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα·
γ)
δεν δημοσιεύουν την απόφαση επιβολής κύρωσης ή λοιπού μέτρου στην περίπτωση που θεωρείται ότι οι επιλογές που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) ανωτέρω δεν επαρκούν για να διασφαλιστεί:
i)
ότι δεν θα τεθεί σε κίνδυνο η σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών·
ii)
η αναλογικότητα της δημοσίευσης των αποφάσεων αυτών στην περίπτωση μέτρων που θεωρούνται ήσσονος σημασίας.
Στην περίπτωση απόφασης για ανώνυμη δημοσίευση της κύρωσης ή λοιπού μέτρου, η δημοσίευση των σχετικών δεδομένων μπορεί να αναβληθεί για εύλογο χρονικό διάστημα, αν προβλέπεται ότι μέσα στο διάστημα αυτό θα εκλείψουν οι λόγοι που δικαιολογούν την ανώνυμη δημοσίευση.
Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την ΕΑΚΑΑ σχετικά με όλες τις διοικητικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν χωρίς να δημοσιευτούν σύμφωνα με στοιχείο γ) του τρίτου εδαφίου, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών προσφυγών και της έκβασής τους. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν πληροφορίες και την τελική απόφαση για κάθε επιβαλλόμενη ποινική κύρωση, και τις υποβάλλουν στην ΕΑΚΑΑ. Η ΕΑΚΑΑ τηρεί κεντρική βάση δεδομένων με τις κυρώσεις που της κοινοποιούνται, με αποκλειστικό σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών. Αυτή η βάση δεδομένων είναι προσπελάσιμη μόνον από τις αρμόδιες αρχές και ενημερώνεται βάσει των πληροφοριών που παρέχουν οι αρμόδιες αρχές.
2. Οι αρμόδιες αρχές εξασφαλίζουν ότι κάθε δημοσίευση κατά το παρόν άρθρο θα παραμείνει στον επίσημο δικτυακό τόπο τους για διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών από δημοσίευσή της. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται στη δημοσίευση διατηρούνται μόνο στον επίσημο δικτυακό τόπο της αρμόδιας αρχής για το χρονικό διάστημα που είναι απαραίτητο, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες περί προστασίας των δεδομένων.
Άρθρο 63
Κυρώσεις για παραβάσεις
1. Το παρόν άρθρο ισχύει για τις ακόλουθες διατάξεις του παρόντος κανονισμού:
α)
παροχή των υπηρεσιών που καθορίζονται στα τμήματα Α, Β και Γ του παραρτήματος κατά παράβαση των άρθρων 16, 25 και 54·
β)
απόκτηση των αδειών που απαιτούνται κατά τα άρθρα 16 και 54 βάσει ψευδών δηλώσεων ή με οποιονδήποτε άλλο αντικανονικό τρόπο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 57 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
γ)
μη τήρηση του απαιτούμενου κεφαλαίου από τα ΚΑΤ, κατά παράβαση του άρθρου 47 παράγραφος 1·
δ)
μη συμμόρφωση των ΚΑΤ με τις οργανωτικές απαιτήσεις, κατά παράβαση των άρθρων 26 έως 30·
ε)
μη συμμόρφωση των ΚΑΤ με τους κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, κατά παράβαση των άρθρων 32 έως 35·
στ)
μη συμμόρφωση των ΚΑΤ με τις απαιτήσεις για τις υπηρεσίες ΚΑΤ, κατά παράβαση των άρθρων 37 έως 41·
ζ)
μη συμμόρφωση των ΚΑΤ με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, κατά παράβαση των άρθρων 43 έως 47·
η)
μη συμμόρφωση των ΚΑΤ με τις απαιτήσεις για τις συνδέσεις ΚΑΤ, κατά παράβαση του άρθρου 48·
θ)
καταχρηστική άρνηση των ΚΑΤ να χορηγήσουν διάφορους τύπους πρόσβασης, κατά παράβαση των άρθρων 49 έως 53·
ι)
μη συμμόρφωση των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων με τις ειδικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που σχετίζονται με τους πιστωτικούς κινδύνους, κατά παράβαση του άρθρου 59 παράγραφος 3·
ια)
μη συμμόρφωση των ορισθέντων πιστωτικών ιδρυμάτων με τις ειδικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που σχετίζονται με τους κινδύνους ρευστότητας, κατά παράβαση του άρθρου 59 παράγραφος 4.
2. Με την επιφύλαξη των εποπτικών εξουσιών των αρμόδιων αρχών, τουλάχιστον σε περίπτωση παράβασης που αναφέρεται στο παρόν άρθρο, οι αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και την εθνική νομοθεσία, να επιβάλουν, κατ’ ελάχιστον, τις κατωτέρω διοικητικές κυρώσεις και λοιπά μέτρα:
α)
δημόσια δήλωση η οποία αναφέρει το πρόσωπο που ευθύνεται για την παράβαση και τη φύση της παράβασης σύμφωνα με το άρθρο 62·
β)
εντολή που υποχρεώνει το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την παράβαση να διακόψει τη συμπεριφορά του και να μην την επαναλάβει·
γ)
ανάκληση των αδειών που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 16 ή 54, σύμφωνα με το άρθρο 20 ή 57·
δ)
προσωρινή ή, για επαναλαμβανόμενες σοβαρές παραβάσεις, μόνιμη απαγόρευση κατά οποιουδήποτε μέλους του διοικητικού οργάνου του ιδρύματος ή άλλου υπεύθυνου φυσικού προσώπου να ασκεί διοικητικά καθήκοντα στο εν λόγω ίδρυμα·
ε)
μέγιστες διοικητικές χρηματικές ποινές που ανέρχονται τουλάχιστον στο διπλάσιο του ποσού των κερδών που αποκτήθηκαν ως αποτέλεσμα της παράβασης, εάν το εν λόγω ποσό μπορεί να προσδιοριστεί·
στ)
σε περίπτωση φυσικού προσώπου, μέγιστες διοικητικές χρηματικές ποινές ύψους τουλάχιστον 5 εκατ. ευρώ ή, στα κράτη μέλη όπου το ευρώ δεν είναι το επίσημο νόμισμα, ποινές αντίστοιχης αξίας στο εθνικό νόμισμα κατά τον χρόνο έγκρισης του παρόντος κανονισμού·
ζ)
όσον αφορά νομικά πρόσωπα, ανώτατα διοικητικά χρηματικά πρόστιμα τουλάχιστον 20 εκατ. ευρώ ή έως 10 % του συνολικού ετήσιου κύκλου εργασιών του νομικού προσώπου σύμφωνα με τους τελευταίους διαθέσιμους λογαριασμούς που έχουν εγκριθεί από το διοικητικό όργανο· εάν το νομικό πρόσωπο είναι μητρική επιχείρηση ή θυγατρική της μητρικής επιχείρησης που οφείλει να καταρτίζει ενοποιημένους λογαριασμούς σύμφωνα με την οδηγία 2013/34/ΕΕ, ο σχετικός συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών ισούται με τον συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών ή το αντίστοιχο είδος εσόδων σύμφωνα με τις σχετικές λογιστικές οδηγίες με βάση τους τελευταίους διαθέσιμους ενοποιημένους λογαριασμούς που έχουν εγκριθεί από το διοικητικό όργανο της ανώτατης μητρικής επιχείρησης.
3. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να διαθέτουν και άλλες εξουσίες επιβολής κυρώσεων, πέραν αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και μπορούν να προβλέψουν υψηλότερα επίπεδα διοικητικών χρηματικών ποινών από αυτά που ορίζονται στην ανωτέρω παράγραφο.
Άρθρο 64
Αποτελεσματική εφαρμογή κυρώσεων
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό του είδους και του επιπέδου των διοικητικών κυρώσεων ή μέτρων, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τους όλες τις σχετικές περιστάσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται κατά περίπτωση:
α)
η βαρύτητα και η διάρκεια της παράβασης·
β)
ο βαθμός ευθύνης του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση·
γ)
η χρηματοοικονομική ισχύς του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση, όπως προκύπτει, για παράδειγμα, από τον συνολικό κύκλο εργασιών του υπεύθυνου νομικού προσώπου ή το ετήσιο εισόδημα του υπεύθυνου φυσικού προσώπου·
δ)
η σημασία των κερδών που αποκτήθηκαν, των ζημιών που αποφεύχθηκαν από το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την παράβαση ή των ζημιών για τρίτους που προκύπτουν από την παράβαση, στον βαθμό που μπορούν να προσδιοριστούν·
ε)
το επίπεδο συνεργασίας του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση με την αρμόδια αρχή, με την επιφύλαξη της ανάγκης διασφάλισης της επιστροφής των κερδών που αποκτήθηκαν ή της αποφυγής ζημιών από το εν λόγω πρόσωπο·
στ)
οι προηγούμενες παραβάσεις του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την παράβαση.
Άρθρο 65
Αναφορά παραβιάσεων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές θεσπίζουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς για να ενθαρρύνουν την αναφορά πιθανών ή πραγματικών παραβάσεων του παρόντος κανονισμού στις αρμόδιες αρχές.
2. Οι μηχανισμοί της παραγράφου 1 περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
ειδικές διαδικασίες για τη λήψη και τη διερεύνηση αναφορών πιθανών ή πραγματικών παραβάσεων και τη συνέχεια που δίδεται, συμπεριλαμβανομένης της καθιέρωσης ασφαλών διαύλων επικοινωνίας για τις εν λόγω αναφορές·
β)
κατάλληλη προστασία για εργαζομένους ιδρυμάτων που κοινοποιούν πιθανές ή πραγματικές παραβάσεις που διαπράττονται εντός του ιδρύματος, τουλάχιστον έναντι αντιποίνων, διακρίσεων ή άλλων μορφών μη δίκαιης μεταχείρισης·
γ)
προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σχετικά με το πρόσωπο που αναφέρει πιθανές ή πραγματικές παραβάσεις και με το κατηγορούμενο για παράβαση φυσικό πρόσωπο, σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ·
δ)
προστασία της ταυτότητας του προσώπου που αναφέρει πιθανές ή πραγματικές παραβάσεις και του κατηγορούμενου για παράβαση φυσικού προσώπου σε όλα τα στάδια των διαδικασιών, εκτός εάν η αποκάλυψη της ταυτότητάς του απαιτείται από το εθνικό δίκαιο στο πλαίσιο περαιτέρω ερευνών ή μεταγενέστερης διοικητικής ή δικαστικής διαδικασίας.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να θεσπίζουν κατάλληλες διαδικασίες για να μπορούν οι εργαζόμενοι σε αυτά να καταγγέλλουν πραγματικές ή πιθανές παραβάσεις εσωτερικά, μέσω ειδικού, ανεξάρτητου και αυτόνομου διαύλου.
Ο δίαυλος αυτός μπορεί επίσης να παρέχεται με ρυθμίσεις που προβλέπονται από τους κοινωνικούς εταίρους. Ισχύει η ίδια προστασία με εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχεία β), γ) και δ).
Άρθρο 66
Δικαίωμα προσφυγής
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού να αιτιολογούνται δεόντως και να υπόκεινται σε δικαίωμα προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου. Το δικαίωμα προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου ισχύει σε περίπτωση που δεν έχει ληφθεί απόφαση εντός εξαμήνου από την κατάθεση αίτησης χορήγησης άδειας η οποία περιέχει όλα τα απαιτούμενα από τις ισχύουσες διατάξεις στοιχεία.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΑΝΑΘΕΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ, ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ, ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 67
Ανάθεση αρμοδιοτήτων
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 14 και στο άρθρο 24 παράγραφος 7 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων απονέμεται στην Επιτροπή για περίοδο ετών από τις 17 Σεπτεμβρίου 2014.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 14 και στο άρθρο 24 παράγραφος 7 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2, του άρθρου 7 παράγραφος 14 και του άρθρου 24 παράγραφος 7 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός τριών μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 68
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών που συστάθηκε με την απόφαση 2001/528/ΕΚ της Επιτροπής (27). Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 εφαρμόζεται.
Άρθρο 69
Μεταβατικές διατάξεις
1. Οι αρμόδιες αρχές κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ τα ιδρύματα που λειτουργούν ως ΚΑΤ, το αργότερο έως τις 16 Δεκεμβρίου 2014.
2. Τα ΚΑΤ υποβάλλουν αίτηση για όλες τις άδειες που είναι απαραίτητες για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και γνωστοποιούν τις σχετικές συνδέσεις ΚΑΤ, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος όλων των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων κατά τα άρθρα 17, 26, 45, 47, 48 και, όπου αρμόζει, τα άρθρα 55 και 59.
3. Τα ΚΑΤ τρίτης χώρας υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης από την ΕΑΚΑΑ όπου σκοπεύουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους βάσει του άρθρου 25, εντός περιόδου έξι μηνών από την έναρξη ισχύος είτε των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που προβλέπονται στα άρθρα 12, 17, 25, 26, 45, 47, 48 και, κατά περίπτωση, των άρθρων 55 και 59, είτε της εκτελεστικής απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 9, επιλέγοντας τη μεταγενέστερη εκ των δύο ημερομηνιών.
4. Έως ότου ληφθεί απόφαση δυνάμει του παρόντος κανονισμού σχετικά με την αδειοδότηση ή την αναγνώριση ΚΑΤ, συμπεριλαμβανομένων των συνδέσεων ΚΑΤ, συνεχίζουν να εφαρμόζονται οι αντίστοιχοι εθνικοί κανόνες αδειοδότησης και αναγνώρισης των ΚΑΤ.
5. Τα ΚΑΤ που τελούν υπό τη διαχείριση των ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις το παρόντος κανονισμού το αργότερο εντός έτους από την ημερομηνία έναρξης ισχύος των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 70
Τροποποίηση της οδηγίας 98/26/ΕΚ
Η οδηγία 98/26/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο στοιχείο α) του άρθρου 2 της οδηγίας 98/26/ΕΚ, η τρίτη περίπτωση του πρώτου εδαφίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«-
η οποία, υπό την επιφύλαξη άλλων αυστηρότερων όρων γενικής εφαρμογής που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο, ορίζεται ως σύστημα και ανακοινώνεται στην Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών από το κράτος μέλος το δίκαιο του οποίου είναι εφαρμοστέο, εφόσον αυτό το κράτος μέλος κρίνει ικανοποιητικούς τους κανόνες του συστήματος.».
2)
Στο άρθρο 11, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Το αργότερο στις 18 Μαρτίου 2015 τα κράτη μέλη εκδίδουν, δημοσιεύουν και ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση με το άρθρο 2 στοιχείο α), πρώτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση της οδηγίας 98/26/ΕΚ.».
Άρθρο 71
Τροποποίηση της οδηγίας 2014/65/ΕΕ
Η οδηγία 2014/65/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 1, το στοιχείο ιε) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιε)
στα ΚΑΤ, με την εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28).
(28) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με τη βελτίωση του διακανονισμού αξιογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και για την τροποποίηση των οδηγιών 98/26/ΕΚ και 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 1).»." 						
2)
Στο άρθρο 4 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«64) “κεντρικό αποθετήριο τίτλων” ή “ΚΑΤ”: κεντρικό αποθετήριο τίτλων όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014.».
3)
Στο παράρτημα I τμήμα Β, το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1)
Φύλαξη και διαχείριση χρηματοπιστωτικών μέσων εξ ονόματος πελατών, περιλαμβανομένης της θεματοφυλακής και συναφών υπηρεσιών όπως η διαχείριση χρηματικών διαθεσίμων/παρεχόμενων ασφαλειών και με εξαίρεση την πρόβλεψη και τήρηση λογαριασμών αξιογράφων σε ανώτατο επίπεδο (“υπηρεσία κεντρικής διατήρησης”) όπως αναφέρεται στο σημείο 2 του τμήματος Α του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014.».
Άρθρο 72
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012
Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 διαγράφεται.
Άρθρο 73
Εφαρμογή της οδηγίας 2014/65/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 600/2014
Τα ΚΑΤ που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού δεν υποχρεούνται να διαθέτουν άδεια δυνάμει της οδηγίας 2014/65/ΕΕ για να παράσχουν τις υπηρεσίες που αναφέρονται ρητώς στα τμήματα Α και Β του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού.
Όταν ένα ΚΑΤ που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 16 του παρόντος κανονισμού παρέχει μία ή περισσότερες επενδυτικές υπηρεσίες ή ασκεί μία ή περισσότερες επενδυτικές δραστηριότητες, πέραν της παροχής των υπηρεσιών που αναφέρονται ρητώς στα τμήματα Α και Β του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού, θα ισχύει η οδηγία 2014/65/ΕΕ, εξαιρουμένων των άρθρων 5 έως 8, του άρθρου 9 παράγραφοι 1, 2, 4, 5 και 6 και των άρθρων 10 έως 13, και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 600/2014.
Άρθρο 74
Εκθέσεις
1. Η ΕΑΚΑΑ, σε συνεργασία με την ΕΑΤ και τις αρμόδιες αρχές και τις οικείες αρχές, υποβάλλει ετήσιες εκθέσεις στην Επιτροπή, παρέχοντας εκτιμήσεις των τάσεων, των δυνητικών κινδύνων και των τρωτών σημείων, και, όπου είναι αναγκαίο, συστάσεις για προληπτικές ή διορθωτικές ενέργειες στις αγορές των υπηρεσιών που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Οι εν λόγω εκθέσεις περιλαμβάνουν τουλάχιστον αξιολόγηση των εξής:
α)
της αποτελεσματικότητας του διακανονισμού για τις εγχώριες και τις διασυνοριακές πράξεις για κάθε κράτος μέλος, με βάση τον αριθμό και τον όγκο των περιπτώσεων αδυναμίας διακανονισμού, το ποσό των κυρώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, τον αριθμό και τον όγκο των συναλλαγών αγορών κάλυψης («buy-in») που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 και 4, καθώς και κάθε άλλο σχετικό κριτήριο·
β)
της καταλληλότητας των κυρώσεων σε περίπτωση αδυναμίας διακανονισμού, ιδίως ως προς την ανάγκη μεγαλύτερης ευελιξίας στις κυρώσεις για αδυναμία διακανονισμού στην περίπτωση μη ευχερώς ρευστοποιήσιμων χρηματοπιστωτικών μέσων, βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 4·
γ)
της μέτρησης του διακανονισμού που δεν λαμβάνει χώρα στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων τα οποία τελούν υπό τη διαχείριση ΚΑΤ, με βάση τον αριθμό και τον όγκο των συναλλαγών βάσει των στοιχείων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 9, καθώς και κάθε άλλο σχετικό κριτήριο·
δ)
της διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, με βάση τον αριθμό και τον τύπο συνδέσεων ΚΑΤ, τον αριθμό των αλλοδαπών συμμετεχόντων στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που τελούν υπό τη διαχείριση ΚΑΤ, τον αριθμό και τον όγκο των συναλλαγών στις οποίες εμπλέκονται οι εν λόγω συμμετέχοντες, τον αριθμό των αλλοδαπών εκδοτών που καταχωρίζουν τα αξιόγραφά τους σε ΚΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 49, καθώς και κάθε άλλο σχετικό κριτήριο·
ε)
διεκπεραίωση των αιτημάτων πρόσβασης στα άρθρα 49, 52 και 53 με στόχο τον προσδιορισμό των λόγων απόρριψης των αιτημάτων πρόσβασης από ΚΑΤ, κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους, τόπους διαπραγμάτευσης, τυχόν τάσεων στις εν λόγω απορρίψεις και των τρόπων με τους οποίους οι κίνδυνοι που εντοπίζονται θα μπορούσαν να μετριαστούν στο μέλλον ώστε να εγκρίνεται η πρόσβαση, καθώς επίσης τον προσδιορισμό κάθε άλλου ουσιώδους εμποδίου στον ανταγωνισμό στις μετασυναλλακτικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες·
στ)
διεκπεραίωση των αιτήσεων που υποβάλλονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφοι 3 έως 7 και στο άρθρο 25 παράγραφοι 4 έως 10·
ζ)
όπου συντρέχει περίπτωση, αξιολόγηση των πορισμάτων της διαδικασίας αξιολόγησης από ομοτίμους για τη διασυνοριακή εποπτεία στο άρθρο 24 παράγραφος 6 και του κατά πόσο η συχνότητα των εν λόγω αξιολογήσεων από ομοτίμους θα μπορούσε να μειωθεί στο μέλλον, παρέχοντας μεταξύ άλλων μια ένδειξη για το εάν τα εν λόγω πορίσματα δείχνουν ότι υφίσταται ανάγκη σύστασης πιο επίσημων σωμάτων εποπτών·
η)
της εφαρμογής των κανόνων των κρατών μελών περί αστικής ευθύνης σχετικά με τις ζημίες με υπαιτιότητα των ΚΑΤ·
θ)
διαδικασίες και προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα ΚΑΤ έχουν λάβει άδεια να ορίζουν πιστωτικά ιδρύματα ή να παρέχουν τα ίδια επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου σύμφωνα με τα άρθρα 54 και 55, συμπεριλαμβανομένης αξιολόγησης των αποτελεσμάτων που ενδέχεται να έχει αυτού του είδους η διάταξη στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και στον ανταγωνισμό για υπηρεσίες διακανονισμού και επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου στην Ένωση·
ι)
εφαρμογή των κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 38 σχετικά με την προστασία των αξιογράφων των συμμετεχόντων και των αξιογράφων των πελατών τους, ιδίως αυτών του άρθρου 38 παράγραφος 5·
ια)
της εφαρμογής των κυρώσεων και ειδικότερα της ανάγκης περαιτέρω εναρμόνισης των διοικητικών κυρώσεων που προβλέπονται σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των απαιτήσεων που προβλέπει ο παρών κανονισμός.
2. Οι εκθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι οποίες καλύπτουν ένα ημερολογιακό έτος, διαβιβάζονται στην Επιτροπή πριν από τις 30 Απριλίου του επόμενου ημερολογιακού έτους.
Άρθρο 75
Επανεξέταση
Το αργότερο στις 18 Σεπτεμβρίου 2019 η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό συντάσσει δε σχετική γενική έκθεση. Η εν λόγω έκθεση εξετάζει ειδικότερα τα ζητήματα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ια) του άρθρου 74 παράγραφος 1, κατά πόσο υφίστανται άλλα ουσιώδη εμπόδια στον ανταγωνισμό όσον αφορά τις υπηρεσίες που καλύπτει ο παρών κανονισμός τα οποία δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς και τυχόν ανάγκη νέων μέτρων ώστε να περιοριστεί ο αντίκτυπος της κατάρρευσης των ΚΑΤ στους φορολογούμενους. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από ενδεδειγμένες προτάσεις.
Άρθρο 76
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2023 όσον αφορά τις κινητές αξίες που εκδίδονται μετά από αυτή την ημερομηνία από την 1η Ιανουαρίου 2025 για όλες τις κινητές αξίες.
3. Το άρθρο 5 παράγραφος 2 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου, στην περίπτωση τόπου διαπραγμάτευσης που έχει πρόσβαση σε ΚΑΤ που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 5, εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 2 τουλάχιστον έξι μήνες πριν προβεί το ΚΑΤ σε ανάθεση των δραστηριοτήτων του στη σχετική δημόσια οντότητα και, σε κάθε περίπτωση, από την 1η Ιανουαρίου 2016.
4. Τα μέτρα συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1 έως 4 εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης την οποία εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 5.
5. Τα μέτρα συμμόρφωσης προς τη διαδικασία διακανονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 1 έως 13 και η τροποποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 72 εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης την οποία εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 15.
Ένας ΠΜΔ που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 33 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ υπόκειται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού:
α)
έως τον τελικό καθορισμό της αίτησής του για καταχώριση δυνάμει του άρθρου 33 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ ή
β)
σε περίπτωση που ένας ΠΜΔ δεν έχει αιτηθεί την καταχώριση δυνάμει του άρθρου 33 της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, έως τις 13 Ιουνίου 2017.
6. Τα μέτρα υποβολής στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της εκτελεστικής πράξης την οποία εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 3.
7. Οι παραπομπές στον παρόντα κανονισμό στην οδηγία 2014/65/ΕΕ και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 600/2014 θεωρούνται, πριν από τις 3 Ιανουαρίου 2017 ως παραπομπές στην οδηγία 2004/39/ΕΚ σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV της οδηγίας 2014/65/ΕΕ, στον βαθμό που ο εν λόγω πίνακας περιέχει διατάξεις που αναφέρονται στην οδηγία 2004/39/ΕΚ.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 23 Ιουλίου 2014.