NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1393/2014
ze dne 20. října 2014,
kterým se stanoví plán výmětů pro určité druhy pelagického rybolovu v severozápadních vodách
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné rybářské politice, o změně nařízení Rady (ES) č. 1954/2003 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 a (ES) č. 639/2004 a rozhodnutí Rady 2004/585/ES (1), a zejména na čl. 15 odst. 6 a čl. 18 odst. 1 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem nařízení (EU) č. 1380/2013 je zavést povinnost vykládky úlovků druhů podléhajících omezením odlovu, a postupně tím odstranit výměty při veškerém rybolovu Unie.
(2)
Ustanovení čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013 zmocňuje Komisi přijmout plány výmětů prostřednictvím aktu v přenesené pravomoci na maximálně tři roky na základě společných doporučení vypracovaných členskými státy po konzultaci s příslušnými poradními sbory.
(3)
Na řízení rybolovu v severozápadních vodách mají přímý zájem Belgie, Irsko, Španělsko, Francie, Nizozemsko a Spojené království. Uvedené členské státy předložily Komisi společné doporučení, poté co konzultovaly poradní sbor pro pelagický rybolov, poradní sbor pro dálkový rybolov a poradní sbor pro severozápadní vody. Vědecké mínění rovněž poskytly příslušné vědecké subjekty. Opatření obsažená ve společném doporučení splňují ustanovení čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013, a proto by v souladu s čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1380/2013 měla být zařazena do tohoto nařízení.
(4)
Pokud jde o severozápadní vody, podle čl. 15 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013 se má povinnost vykládky nejpozději od 1. ledna 2015 vztahovat na veškerá plavidla, která se zabývají drobným pelagickým rybolovem a pelagickým rybolovem velkých druhů, a týkat se druhů, pro které platí omezení odlovu.
(5)
V souladu se společným doporučením by se plán výmětů měl vztahovat na některé druhy drobného pelagického rybolovu a pelagického rybolovu velkých druhů, konkrétně rybolovu zaměřeného na makrelu obecnou, sledě obecného, kranase obecného, tresku modravou, drsnatce obecného, stříbrnici, tuňáka křídlatého a šprota obecného v oblastech ICES Vb, VI a VII ode dne 1. ledna 2015.
(6)
Společné doporučení obsahuje v souladu s čl. 15 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1380/2013 výjimku z povinnosti vykládky u makrely obecné a sledě obecného odlovených za určitých podmínek košelkovými nevody, pokud vědecké podklady doloží vysokou míru přežití. Vědecké podklady podporující vysokou míru přežití poskytla skupina Scheveningen ve společném doporučení pro plán výmětů pro Severní moře, který odkazuje na konkrétní vědeckou studii o přežití ryb po jejich vypuštění v rámci rybolovu pomocí košelkových nevodů. Studie zjistila, že míra přežití závisí na délce tlačení ryb a jejich hustotě v síti, přičemž u tohoto druhu rybolovu je obojí obvykle omezeno. VTHVR tyto informace přezkoumal. Výbor došel k závěru, že za předpokladu, že jsou výsledky studie o přežití, pokud jde o míru přežití u komerčních rybolovných operací, reprezentativní, podíl přeživších vypuštěných ryb je pravděpodobně asi 70 %. Hustota je také nižší než hustota, při které byl zaznamenán nárůst úmrtnosti u sledě obecného. Zákaz vypouštět makrelu obecnou a sledě obecného dříve, než je síť zcela vytažena na palubu rybářského plavidla, což by mohlo vést ke ztrátám v podobě mrtvých nebo umírajících ryb, je stanoven v čl. 19b odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 850/98 (2). Touto výjimkou ohledně míry přežití není dotčen platný zákaz, jelikož ryby budou vypouštěny ve fázi rybolovné činnosti, ve které bude míra přežití ryb po vypuštění vysoká. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(7)
Společné doporučení zahrnuje čtyři výjimky de minimis z povinnosti vykládky, které platí u některých druhů rybolovu a do určitého objemu. Důkazní informace poskytnuté členskými státy přezkoumal VTHVR a došel k závěru, že společná doporučení obsahují odůvodněné argumenty týkající se nárůstu nákladů při manipulaci s nežádoucími úlovky, které v několika případech podpořilo kvalitativní posouzení nákladů. Vzhledem k výše uvedenému a protože neexistují odlišné vědecké informace, je vhodné stanovit výjimky de minimis podle procentního podílu navrženého ve společném doporučení, a to na úrovních, jež nepřekračují povolené úrovně podle čl. 15 odst. 5 nařízení (EU) č. 1380/2013.
(8)
Výjimka de minimis pro lov tresky modravé (Micromesistius poutassou) ve výši maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci průmyslového pelagického rybolovu tohoto druhu pomocí vlečných sítí v oblasti ICES VIII, při kterém se tento druh zpracovává na palubě za účelem získání základu surimi, se zakládá na skutečnosti, že zvýšení selektivity není možné a náklady na manipulaci s nežádoucími úlovky jsou nepřiměřené. VTHVR se domnívá, že tato výjimka je dostatečně odůvodněná. Proto by výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(9)
Výjimka de minimis pro lov tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga) ve výši maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků tuňáka křídlatého v rámci cíleného rybolovu pomocí pelagických vlečných párových sítí v oblasti ICES VII vychází z nepřiměřených nákladů na manipulaci s nežádoucími úlovky. Jedná se o náklady na skladování a manipulaci na moři i pevnině. VTHVR ve svém hodnocení poukázal na riziko odlovu nejkvalitnější části populace ryb. Touto výjimkou však není dotčen článek 19a nařízení (ES) č. 850/98. Proto by dotyčná výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(10)
Aby se zabránilo nepřiměřeným nákladům na manipulaci s nežádoucími úlovky, jako je skladování, práce, chlazení, a při zohlednění obtížnosti zvýšit selektivitu v rámci pelagického rybolovu zaměřeného na lov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v divizi ICES VIId, obsahuje společné doporučení výjimku de minimis z povinnosti vykládky, pokud jde o smíšený rybolov. Tuto výjimku odůvodňují vědecké důkazy, které poskytly členské státy, jež se podílely na přípravě společného doporučení, a které přezkoumal VTHVR. Výbor VTHVR zjistil, že společné doporučení nabízí odůvodněné kvalitativní argumenty, které tuto výjimku podporují z důvodu nepřiměřených nákladů na manipulaci s nežádoucími úlovky. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(11)
Výjimku de minimis maximálně do 1 % v roce 2015 a 0,75 % v roce 2016 celkového přípustného rybolovu drsnatce obecného (Caproidae) v rámci rybolovu zaměřeného na kranase obecného (Trachurus spp.) používajícího vlečné sítě a mrazírenská plavidla v oblastech ICES VI a VII odůvodňuje skutečnost, že je obtížné zvýšit selektivitu, jakož i nepřiměřené náklady na manipulaci (oddělení žádoucích úlovků od nežádoucích). VTHVR došel k závěru, že tuto výjimku podporují odůvodněné kvalitativní argumenty týkající se obtížnosti ohledně zlepšení selektivity u tohoto druhu rybolovu a odůvodněné argumenty týkající se dodatečných nákladů na manipulaci. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(12)
Aby se zajistila řádná kontrola, měly by se stanovit zvláštní požadavky na dokumentaci úlovků, na které se vztahuje výjimka na základě míry přežití a kterou upravuje toto nařízení.
(13)
Vzhledem k tomu, že opatření stanovená v tomto nařízení mají přímý dopad na související hospodářské činnosti a plánování období rybolovu rybářských plavidel Unie, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost okamžitě po svém vyhlášení. Mělo by se začít používat od 1. ledna 2015, aby byl dodržen časový rámec stanovený v článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013. V souladu s čl. 15 odst. 6 uvedeného nařízení by se toto nařízení nemělo používat déle než tři roky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobnosti provádění povinnosti vykládky stanovené v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013, jež platí ode dne 1. ledna 2015 pro severozápadní vody, jak jsou definovány v čl. 4 odst. 2 písm. c) uvedeného nařízení, a vztahuje se na druhy rybolovu, které jsou stanoveny v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Výjimka na základě míry přežití
1. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se povinnost vykládky nevztahuje na úlovky makrely obecné a sledě obecného odlovené pomocí košelkových nevodů v oblasti ICES VI, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
-
úlovky jsou vypuštěny dříve, než se uzavře určitý procentní podíl (stanovený v odstavcích 2 a 3 níže) košelkového nevodu („okamžik vytažení sítě“);
-
košelkový nevod je vybaven viditelnými bójemi, které zřetelně označují dosažení okamžiku vytažení sítě,
-
rybářské plavidlo a košelkový nevod jsou vybaveny elektronickým záznamovým a dokumentačním systémem, který u veškeré rybolovné činnosti zaznamenává čas, místo a rozsah použití košelkového nevodu.
2. Okamžik vytažení sítě nastává u rybolovu makrely obecné při 80 % uzavření košelkového nevodu a u rybolovu sledě obecného při 90 % uzavření košelkového nevodu.
3. Pokud se obkroužené lovené hejno skládá z obou druhů ryb, nastává okamžik vytažení sítě při 80 % uzavření košelkového nevodu.
4. Po dosažení okamžiku vytažení sítě je zakázáno vypouštět úlovky makrely obecné a sledě obecného.
5. Z obkrouženého loveného hejna se před vypuštěním odebere vzorek za účelem odhadu složení úlovku podle druhu ryb, jejich velikosti a množství.
Článek 3
Výjimky de minimis
Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 lze jako výměty vyřadit následující množství:
a)
v případě tresky modravé (Micromesistius poutassou) maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci průmyslového pelagického rybolovu pomocí vlečných sítí, který se zaměřuje na tento druh v oblastech ICES Vb, VI a VII a při kterém se tento druh zpracovává na palubě za účelem získání základu surimi;
b)
v případě tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga) maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci cíleného rybolovu tuňáka křídlatého pomocí pelagických vlečných párových sítí v oblasti ICES VII;
c)
v případě makrely obecné (Scomber scombrus), kranase obecného (Trachurus spp.), sledě obecného (Clupea harengus) a tresky bezvousé (Merlangius merlangus) maximálně 3 % v roce 2015 a 2 % v roce 2016 celkových ročních úlovků těchto druhů odlovených pomocí pelagických vlečných sítí rybářskými plavidly v délce do 25 metrů, které používají pelagickou vlečnou síť (OTM) a zaměřují se na lov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v oblasti ICES VIId;
d)
maximálně do 1 % v roce 2015 a 0,75 % v roce 2016 celkových ročních úlovků drsnatce obecného (Caproidae) v rámci rybolovu zaměřeného na kranase obecného (Trachurus spp.) používajícího pelagické vlečné sítě a mrazírenská plavidla v oblastech ICES VI a VII.
Článek 4
Dokumentace úlovků
Do lodního deníku se zaznamenává množství vypuštěných ryb podle výjimky stanovené v článku 2, jakož i výsledky odebraných vzorků požadovaných podle čl. 2 odst. 5.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015 a jeho použitelnost končí dnem 31. prosince 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. října 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1393/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 20ής Οκτωβρίου 2014
για τη θέσπιση σχεδίου απορρίψεων για ορισμένους τύπους αλιείας μικρών πελαγικών ειδών στα βορειοδυτικά ύδατα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 6 και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 αποσκοπεί στην προοδευτική εξάλειψη των απορρίψεων σε όλους τους τύπους αλιείας της ΕΕ μέσω της θέσπισης υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων.
(2)
Το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει σχέδια απορρίψεων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με βάση κοινές συστάσεις από τα κράτη μέλη, σε συνεννόηση με τα οικεία γνωμοδοτικά συμβούλια.
(3)
Το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν άμεσο συμφέρον για τη διαχείριση της αλιείας στα βορειοδυτικά ύδατα. Τα εν λόγω κράτη μέλη έχουν υποβάλει κοινή σύσταση προς την Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με το γνωμοδοτικό συμβούλιο πελαγικών αποθεμάτων, το γνωμοδοτικό συμβούλιο για την υπερπόντια αλιεία και το γνωμοδοτικό συμβούλιο βορειοδυτικών υδάτων. Αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς συνέβαλαν σε επιστημονικό επίπεδο. Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην κοινή σύσταση συνάδουν με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και, ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Όσον αφορά τα βορειοδυτικά ύδατα, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται στην αλιεία μικρών και μεγάλων πελαγικών ειδών για τα είδη που αλιεύονται στους τύπους αλιείας που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(5)
Σύμφωνα με την κοινή σύσταση, το σχέδιο απορρίψεων θα πρέπει να καλύπτει ορισμένους τύπους αλιείας όσον αφορά μικρά και μεγάλα πελαγικά είδη, και συγκεκριμένα το σκουμπρί, τη ρέγγα, το σαφρίδι, το προσφυγάκι, τον βασιλάκη, τον γουρλομάτη Ατλαντικού, τον μακρύπτερο τόνο και την παπαλίνα στις ζώνες ICES Vb, VI και VII, από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(6)
Η κοινή σύσταση περιλαμβάνει εξαίρεση από την υποχρέωση εκφόρτωσης για τα σκουμπριά και τις ρέγγες που έχουν αλιευθεί με γρι-γρι υπό ορισμένες συνθήκες, με βάση επιστημονικές αποδείξεις για υψηλά ποσοστά επιβίωσης σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Τα επιστημονικά στοιχεία που υποστηρίζουν τα υψηλά ποσοστά επιβίωσης έχουν παρασχεθεί από την Ομάδα Scheveningen στην κοινή σύσταση για σχέδιο απορρίψεων στη Βόρεια Θάλασσα, στο οποίο γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένη επιστημονική μελέτη στο ποσοστό επιβίωσης των ψαριών από την αλιεία με σκάφη γρι-γρι. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα ποσοστά επιβίωσης εξαρτώνται από τη διάρκεια του συνωστισμού και την πυκνότητα των ψαριών στο δίχτυ, τα οποία είναι, κατά κανόνα, περιορισμένα σε αυτούς τους τύπους αλιείας. Οι πληροφορίες αυτές εξετάστηκαν από την ΕΤΟΕΑ. Η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα αποτελέσματα των μελετών για την επιβίωση είναι αντιπροσωπευτικά των ποσοστών επιβίωσης κατά τις εμπορικές αλιευτικές δραστηριότητες, το ποσοστό επιβίωσης για τα σκουμπριά που απελευθερώνονται ανέρχεται πιθανώς σε περίπου 70 %. Η πυκνότητα θα είναι επίσης χαμηλότερη από την πυκνότητα στην οποία παρατηρείται αύξηση της θνησιμότητας της ρέγγας. Σύμφωνα με το άρθρο 19β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου (2), απαγορεύεται η ελευθέρωση του σκουμπριού και της ρέγγας πριν ανασυρθεί πλήρως το δίχτυ επί του αλιευτικού σκάφους, με αποτέλεσμα την απώλεια νεκρών ή ετοιμοθάνατων ιχθύων. Η εν λόγω εξαίρεση η οποία βασίζεται στο ποσοστό επιβίωσης δεν επηρεάζει την ισχύουσα απαγόρευση, δεδομένου ότι η ελευθέρωση των ιχθύων θα πραγματοποιείται σε στάδιο της αλιευτικής δραστηριότητας κατά το οποίο θα έχουν υψηλό ποσοστό επιβίωσης μετά την ελευθέρωσή τους. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(7)
Η κοινή σύσταση περιλαμβάνει τέσσερις εξαιρέσεις de minimis από την υποχρέωση εκφόρτωσης για ορισμένους τύπους αλιείας και έως ορισμένα επίπεδα. Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη εξετάστηκαν από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι από κοινού συστάσεις περιείχαν αιτιολογημένα επιχειρήματα σχετικά με την αύξηση του κόστους για τη διαχείριση ανεπιθύμητων αλιευμάτων, υποστηριζόμενα, σε μερικές περιπτώσεις, από ποιοτική εκτίμηση των δαπανών. Με βάση τα ανωτέρω και ελλείψει διαφορετικών επιστημονικών πληροφοριών, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η εξαίρεση de minimis σύμφωνα με το επίπεδο του ποσοστού που προτείνεται στην κοινή σύσταση και σε επίπεδα που δεν υπερβαίνουν εκείνα που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013
(8)
Η εξαίρεση de minimis για το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou), με μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με πελαγική μηχανότρατα στη βιομηχανική αλιεία με στόχο το είδος αυτό στη ζώνη ICES VIII και μεταποίηση των εν λόγω ειδών επί του σκάφους με σκοπό την παραγωγή βάσης σουρίμι, βασίζεται στο γεγονός ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί αυξημένη επιλεκτικότητα, και ότι το κόστος χειρισμού ανεπιθύμητων αλιευμάτων είναι δυσανάλογο. Συμπερασματικά, η ΕΤΟΕΑ εκτιμά ότι τα επιχειρήματα υπέρ της εξαίρεσης είναι επαρκή. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(9)
Η εξαίρεση de minimis για τον μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga), με μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται στους τύπους αλιείας με μεσοπελαγικές ζευγαρωτές τράτες (PTM) στη ζώνη ICES VII, βασίζεται στο δυσανάλογο κόστος διαχείρισης των ανεπιθύμητων αλιευμάτων. Πρόκειται για το κόστος της αποθήκευσης και της διαχείρισης στη θάλασσα και στην ξηρά. Στην αξιολόγησή της, η ΕΤΟΕΑ ανέφερε τον κίνδυνο διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή ισχύει με την επιφύλαξη του άρθρου 19α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(10)
Για την αποφυγή του δυσανάλογου κόστους διαχείρισης των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, όπως και της αποθήκευσης, της εργασίας, της συντήρησης στον πάγο, και λαμβανομένης υπόψη της δυσκολίας για την αύξηση της επιλεκτικότητας στην πελαγική αλιεία με στόχο το σκουμπρί, το σαφρίδι και τη ρέγγα στη διαίρεση ICES VIId, η κοινή σύσταση περιλαμβάνει εξαίρεση de minimis από την υποχρέωση εκφόρτωσης για αυτή τη μεικτή αλιεία. Η εξαίρεση αυτή στηρίζεται σε επιστημονικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από τα κράτη μέλη που εμπλέκονται στην κοινή σύσταση και έχει εξεταστεί από την ΕΤΟΕΑ. Η ΕΤΟΕΑ έκρινε ότι η ΚΣ παρουσιάζει αιτιολογημένα ποιοτικά επιχειρήματα προς στήριξη της εν λόγω εξαίρεσης λόγω δυσανάλογου κόστους διαχείρισης των ανεπιθύμητων αλιευμάτων. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(11)
Η εξαίρεση de minimis, με μέγιστο όριο 1 % το 2015 και 0,75 % το 2016, των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων βασιλάκη (Caproidae) που πραγματοποιήθηκαν με μηχανότρατες-ψυγεία πελαγικής αλιείας που χρησιμοποιούν μεσοπελαγικές τράτες για την αλιεία σκουμπριού (Trachurus spp.) στις ζώνες ICES VI και VII, βασίζεται στη δυσκολία αύξησης της επιλεκτικότητας και στο δυσανάλογο κόστος της διαχείρισης των ανεπιθύμητων αλιευμάτων (με τον διαχωρισμό των επιθυμητών από τα ανεπιθύμητα αλιεύματα). Σύμφωνα με την ΕΤΟΕΑ, η εξαίρεση αυτή συνοδεύεται από αιτιολογημένα ποιοτικά επιχειρήματα σχετικά με τη δυσκολία βελτίωσης της επιλεκτικότητας στον τύπο αυτόν αλιείας και εύλογα επιχειρήματα όσον αφορά το συμπληρωματικό κόστος διαχείρισης. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί κατάλληλος έλεγχος, θα πρέπει να καθοριστούν ειδικές απαιτήσεις για την τεκμηρίωση των αλιευμάτων στο πλαίσιο της εξαίρεσης που βασίζεται στο ποσοστό επιβίωσης που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό.
(13)
Επειδή τα μέτρα που προβλέπει ο παρών κανονισμός έχουν άμεση επίπτωση στις οικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με τον προγραμματισμό της αλιευτικής περιόδου των σκαφών της Ένωσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 προκειμένου να συμμορφωθεί με τα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ισχύει για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, και εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 στα βορειοδυτικά ύδατα, όπως ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού, στους τύπους αλιείας που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού:
Άρθρο 2
Εξαίρεση που αφορά το ποσοστό επιβίωσης
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν εφαρμόζεται στα αλιεύματα του σκουμπριού και ρέγγας κατά την αλιεία με γρι-γρι στη ζώνη ICES VI, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
-
το αλίευμα ελευθερώνεται πριν από το κλείσιμο του γρι-γρι έως ένα ορισμένο ποσοστό (που καθορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 κατωτέρω) («το σημείο ανάκτησης»).
-
το γρι-γρι είναι εξοπλισμένο με ευδιάκριτο σημαντήρα που καταδεικνύει σαφώς το όριο του σημείου ανάκτησης,
-
το σκάφος και το γρι-γρι είναι εξοπλισμένα με ηλεκτρονικό σύστημα εγγραφής και τεκμηρίωσης που καταγράφει τη χρονική στιγμή, τον τόπο και τον βαθμό χρησιμοποίησης του γρι-γρι για όλες τις αλιευτικές δραστηριότητες.
2. Το σημείο ανάκτησης αντιστοιχεί σε κλείσιμο 80 % του γρι-γρι κατά την αλιεία σκουμπριού και σε κλείσιμο 90 % του γρι-γρι κατά την αλιεία ρέγγας.
3. Εάν το κοπάδι των ψαριών που έχουν περικυκλωθεί αποτελείται από μείγμα των δύο αυτών ειδών, το σημείο ανάκτησης δεν υπερβαίνει κλείσιμο ποσοστού 80 % του γρι-γρι.
4. Απαγορεύεται η ελευθέρωση αλιευμάτων σκουμπριού και ρέγγας μετά το σημείο ανάκτησης.
5. Πριν από την ελευθέρωση των ως άνω αλιευμάτων γίνεται έλεγχος σε δείγμα αυτών, ώστε να εκτιμηθεί η σύνθεση των ειδών, των μεγεθών καθώς και η ποσότητα των αλιευμάτων.
Άρθρο 3
Εξαιρέσεις de minimis
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, μπορούν να απορρίπτονται οι ακόλουθες ποσότητες:
α)
για το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou), μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με πελαγικές μηχανότρατες στον βιομηχανικό τύπο αλιείας με στόχο το είδος αυτό στις ζώνες ICES Vb, VI και VII με μεταποίηση των εν λόγω ειδών επί του σκάφους για την παραγωγή βάσης σουρίμι·
β)
για τον μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga), μέγιστο όριο 7 % το 2015 και το 2016, και 6 % το 2017, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων που πραγματοποιούνται με μεσοπελαγική ζευγαρωτή τράτα (PTM) στη θαλάσσια ζώνη ICES VII·
γ)
μέγιστο όριο 3 % το 2015 και 2 % το 2016, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων σκουμπριού (Scomber scombrus), σαφριδιού (Trachurus spp.), ρέγγας (Clupea harengus) και νταουκιού του Ατλαντικού (Merlangius merlangus) που πραγματοποιούνται με πελαγικές μηχανότρατες συνολικού μήκους 25 μέτρων που χρησιμοποιούν μεσοπελαγικές τράτες (OTM), με στόχο το σκουμπρί, το σαφρίδι και τη ρέγγα στη ζώνη ICES VIId·
δ)
μέγιστο όριο 1 % το 2015 και 0,75 % το 2016, των συνολικών ετήσιων αλιευμάτων βασιλάκη (Caproidae) που πραγματοποιούνται με πελαγικές μηχανότρατες-ψυγεία που χρησιμοποιούν μεσοπελαγικές μηχανότρατεςστην αλιεία με στόχο το σκουμπρί (Trachurus spp.) (PTM) στις ζώνες ICES VI και VII.
Άρθρο 4
Τεκμηρίωση των αλιευμάτων
Οι ποσότητες των ιχθύων που ελευθερώνονται σύμφωνα με την εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 2, καθώς και τα αποτελέσματα της δειγματοληψίας που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 5 καταγράφονται στο ημερολόγιο πλοίου.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 20 Οκτωβρίου 2014.