PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/262
ze dne 17. února 2015,
kterým se stanoví pravidla podle směrnic Rady 90/427/EHS a 2009/156/ES, pokud jde o metody identifikace koňovitých (nařízení o průkazu koňovitých)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 90/427/EHS ze dne 26. června 1990 o zootechnických a genealogických podmínkách pro obchod s koňovitými uvnitř Společenství (1), a zejména na čl. 4 odst. 2 písm. c) a d), čl. 6 odst. 2 druhou odrážku a čl. 8 odst. 1 první pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 2009/156/ES ze dne 30. listopadu 2009 o veterinárních pravidlech pro přesun koňovitých a jejich dovoz ze třetích zemí (2), a zejména na čl. 4 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 90/427/EHS stanoví zootechnické podmínky pro obchod s koňovitými uvnitř Unie. V souladu s touto směrnicí mají členské státy zajistit, aby evidované koňovité při jejich přesunu doprovázel identifikační doklad vydaný schválenými plemenářskými organizacemi či sdruženími chovatelů uvedenými ve směrnici.
(2)
Směrnice 2009/156/ES stanoví veterinární pravidla pro přesun koňovitých a jejich dovoz ze třetích zemí. Stanoví, že evidovaní koňovití musí být identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu vydaného v souladu se směrnicí 90/427/EHS nebo mezinárodním sdružením či organizací, která je odpovědná za dostihové a závodní koně. Koňovití pro chov a produkci se mají identifikovat pomocí metody stanovené Komisí.
(3)
Nařízení Komise (ES) č. 504/2008 (3), které je použitelné ode dne 1. července 2009, stanoví pravidla pro identifikaci koňovitých narozených v Unii nebo dovezených do Unie a zavádí identifikační doklad pro koňovité (průkaz koně), jenž představuje víceúčelový doklad v oblasti zdraví zvířat, veřejného zdraví, zootechniky i jezdeckého sportu. Toto nařízení, které považuje identifikační doklad za zásadní prvek systému pro identifikaci koňovitých, počítá pouze s možností začlenit informace obsažené v databázích různých vydávajících orgánů do centrální databáze nebo tyto databáze propojit s centrální databází.
(4)
Členské státy se potýkají s určitými obtížemi při provádění opatření stanovených v nařízení (ES) č. 504/2008. Tyto obtíže se převážně týkají metody identifikace koňovitých prostřednictvím identifikačního dokladu.
(5)
Ze šetření provedených členskými státy vyplynulo, že identifikační doklad bývá předmětem závažných podvodů. Hlavní riziko zde představuje nezákonné znovuuvádění koňovitých, kteří byli dříve vyloučeni z porážky k lidské spotřebě a léčeni přípravky nepovolenými pro zvířata určená k produkci potravin, do potravinového řetězce. V důsledku přijetí rozhodnutí Komise 2000/68/ES (4) byly tisíce koňovitých definitivně vyloučeny z porážky k lidské spotřebě. Nedostatek alternativ k celoživotní péči o nadbytečné a nechtěné koňovité, kteří byli vyloučeni z porážky k lidské spotřebě, vedl k jejich zanedbávání či opuštění, což má závažné dopady na zdraví a dobré životní podmínky zvířat. Situace se ještě zhoršila v důsledku stávajících ekonomických poměrů, kdy si chovatelé často nemohou dovolit držet koňovité na konci jejich produktivního života. V některých členských státech tyto problémy nabyly takového významu, že příslušné orgány zahájily programy pro porážku nadbytečných koňovitých mimo potravinový řetězec.
(6)
V posledních letech se vyskytl nový jev, nezákonná pastva, postihující majitele pastvin, neboť ti se z právního hlediska stali držiteli koňovitých, a tak neúmyslně nabyli odpovědností podle nařízení (ES) č. 504/2008. Nejasný status těchto koňovitých může též hrát roli při správném uplatňování pravidel Unie v jiných oblastech.
(7)
Ukázalo se, že informace zaznamenané v databázi vydávajícího orgánu v okamžiku vydání identifikačního dokladu rychle ztrácejí na aktuálnosti. Je tedy nesmírně obtížné, ne-li zcela neproveditelné, aby příslušné orgány v rámci osvědčení nebo kontroly totožnosti ověřily, zda je daný identifikační doklad pravý či nikoli a zda jsou informace v něm obsažené aktuální a věrohodné a nedošlo k jejich podvodným změnám, zejména pokud jde o status zvířat jako určených na porážku, ale také z hlediska uplatňování příznivějších podmínek týkajících se zdraví a dobrých životních podmínek zvířat při přesunech evidovaných koňovitých.
(8)
Ve většině členských států nejsou databáze jednotlivých orgánů vydávajících průkazy navzájem propojeny, přičemž z právních a administrativních důvodů nebude v blízké době možné ustanovit jediný vydávající orgán. Proto se zavedení centralizované databáze jeví jako nejúčinnější řešení pro výměnu a synchronizaci údajů mezi jednotlivými subjekty podle směrnic 90/427/EHS a 2009/156/ES, jakož i nezbytné pro správu identifikačních dokladů koňovitých s cílem nejen poskytovat požadované záruky v oblasti zdraví zvířat, ale též umožnit provádění těch ustanovení právních předpisů Unie o dobrých životních podmínkách zvířat a veřejném zdraví, u nichž je nezbytnou podmínkou správná a spolehlivá identifikace koňovitých.
(9)
Šetření provedené Komisí v souvislosti s událostmi týkajícími se koňského masa v roce 2013 ukázalo, že dvacet tři členských států zřídilo centrální databázi a dva členské státy mají jednu databázi pro evidované koňovité a druhou pro koňovité pro chov a produkci. Tři členské státy, jež představují kolem 20 % z celkového počtu 6,7 milionu koňovitých v Unii, nemají žádnou centralizovanou databázi.
(10)
Je tudíž nezbytné revidovat systém Unie pro identifikaci koňovitých v zájmu zajištění jeho bezpečnosti, jakož i uživatelské vstřícnosti.
(11)
Na dovoz koňovitých na území uvedená v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (5) se vztahují podmínky stanovené podle směrnice 2009/156/ES a je povolen ze třetích zemí uvedených v příloze rozhodnutí Komise 2004/211/ES (6). Obvykle jsou do Unie každoročně dovezeny přibližně 4 000 evidovaných koňovitých a koňovitých pro chov a produkci v souladu s podmínkami stanovenými v rozhodnutí Komise 93/197/EHS (7).
(12)
Použijí-li se celní postupy stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 952/2013 (8), je třeba navíc odkázat na nařízení Rady (EHS) č. 706/73 (9). Nařízení (EHS) č. 706/73 stanoví, že od 1. září 1973 se na britské Normanské ostrovy a Ostrov Man vztahují pravidla Unie v oblasti veterinárních právních předpisů.
(13)
Rozhodnutí Komise 96/78/ES (10) stanoví kritéria pro zápis a evidování koňovitých do plemenných knih pro chovné účely. Uvedené rozhodnutí mimo jiné vyžaduje, že aby mohl být koňovitý zapsán do hlavního oddílu plemenné knihy svého plemene, musí být označen podle pravidel stanovených v plemenné knize jako hříbě pod matkou, což musí být přinejmenším doloženo potvrzením o pokrytí. V zájmu jednotnosti právních předpisů Unie a usnadnění jejich používání by neměla pravidla týkající se identifikačního dokladu bránit uplatňování pravidel týkajících se identifikace koňovitých pro účely jejich zápisu do plemenných knih.
(14)
Metody pro identifikaci koňovitých stanovené v tomto nařízení by rovněž měly být v souladu se zásadami, které zavedly chovatelské organizace schválené podle rozhodnutí Komise 92/353/EHS (11). V souladu s uvedeným rozhodnutím je na dané organizaci nebo spolku, které vedou plemennou knihu o původu daného plemene, aby stanovily zásady ohledně identifikace koňovitých a zásady pro rozčlenění plemenné knihy do tříd a linií zapisovaných do plemenné knihy.
(15)
V zájmu zajištění vysoké kvality identifikačních dokladů a záznamů o všech koňovitých v Unii by měly členské státy zajistit, aby systémy pro identifikaci evidovaných koňovitých, kteří byli zapsáni nebo evidováni do plemenných knih založených schválenými nebo uznanými chovatelskými organizacemi nebo sdruženími chovatelů, splňovaly, pokud jde o vydávání identifikačních dokladů, stanovené podmínky, kterými se musí řídit příslušné orgány při určování orgánů vydávajících identifikační doklady pro koňovité pro chov a produkci.
(16)
Definice „koňovitých“, přesně odpovídající oblasti působnosti čl. 2 písm. b) směrnice 2009/156/ES, by měla být v souladu s taxonomií používanou v právních předpisech Unie, např. v přílohách nařízení Rady (EHS) č. 3626/82 (12) a nařízení Komise (EU) č. 206/2010 (13).
(17)
Jelikož definice hospodářství stanovená ve směrnici Rady 92/35/EHS (14) zahrnuje přírodní rezervace, v nichž koňovití žijí volně, a je tudíž širší než definice stanovená ve směrnici 2009/156/ES, bylo by vhodné, aby definice hospodářství podle tohoto nařízení rovněž zahrnovala přírodní rezervace, ve kterých žijí koňovití volně.
(18)
Veterinární dozor nezbytný pro zajištění záruk v oblasti zdraví zvířat požadovaných v souladu se směrnicí 2009/156/ES lze zabezpečit pouze tehdy, je-li hospodářství, jak je definováno v uvedené směrnici, známo příslušnému orgánu. Obdobné požadavky vyplývají z použití části A kapitoly II oddílu I přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 (15), pokud jde o koňovité určené k produkci potravin. Ovšem vzhledem k tomu, jak často k přesunům koňovitých dochází, není na místě zavádět systém, díky němuž by koňovití mohli být sledováni v reálném čase. Namísto toho by měly být identifikační údaje dostupné příslušnému orgánu, a proto je nezbytné, aby v každém členském státě existovala centrální databáze, která by spravovala informace o koňovitých držených v daném státě.
(19)
Právní předpisy Unie rozlišují mezi vlastníky a držiteli zvířat. Pojem „držitel“ zvířat je definován a používán v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000 (16). Oproti tomu směrnice 2009/156/ES odkazuje na majitele nebo chovatele zvířat. Kombinovaná definice majitele a držitele je stanovena ve směrnici 92/35/EHS. Vzhledem k tomu, že podle právních předpisů Unie i jednotlivých členských států nemusí být majitel koňovitého nutně osobou odpovědnou za dané zvíře, je vhodné objasnit, že za identifikaci koňovitých v souladu s tímto nařízením odpovídá v první řadě držitel daného zvířete, který může, ale nemusí být jeho majitelem.
(20)
V souladu s právními přepisy členských států nebo na základě požadavku některých vydávajících orgánů se mají do identifikačního dokladu, a tudíž i do databáze vedené vydávajícím orgánem zapisovat informace o majiteli zvířete. Tyto údaje o vlastnictví, jakož i o změně vlastnictví, lze poskytnout prostřednictvím různých forem dokladů o vlastnictví nebo registračních karet, včetně tzv. „imatrikulační karty“ úspěšně používané v jednom z členských států.
(21)
Směrnice Rady 2008/73/ES (17) stanoví, že členské státy vypracují a průběžně aktualizují seznamy schválených zařízení ve veterinární a zootechnické oblasti a zpřístupňují je ostatním členským státům a veřejnosti. S cílem usnadnit přístup ostatních členských států a veřejnosti k seznamům schválených zařízení by měly členské státy dát tyto seznamy k dispozici elektronicky prostřednictvím informačních stránek na internetu. Komise by měla být členským státům nápomocna při zpřístupňování těchto seznamů ostatním členským státům a veřejnosti tím, že poskytne internetovou adresu stránky, na které budou uvedeny odkazy na informační internetové stránky jednotlivých členských států.
(22)
Pro usnadnění výměny informací mezi členskými státy elektronickou cestou a pro zajištění transparentnosti a srozumitelnosti je důležité, aby byly seznamy v celé Unii vytvářeny podle jednotného vzoru. Rozhodnutí Komise 2009/712/ES (18) proto stanoví vzory výše uvedených seznamů na internetových informačních stránkách zřízených členskými státy.
(23)
Nařízení (ES) č. 504/2008 stanoví, že koňovití nemohou být drženi, pokud nejsou identifikováni v souladu s uvedeným nařízením. Komise musela reagovat na četné stížnosti týkající se populací koně domácího žijících mimo hospodářství za podmínek, které neodpovídají podmínkám popsaným v uvedeném nařízení jako polodivoké podmínky. Je proto nezbytné upřesnit, že koňovití žijící v Unii musí být identifikováni, a dále stanovit výjimku pro případy, kdy tuto podmínku nelze splnit.
(24)
Koňovití žijící v Unii by měli být identifikováni prostřednictvím celoživotního identifikačního dokladu, v němž je uveden slovní a grafický popis koňovitého a záznamy o individuálních odznacích daného zvířete pro účely ověření totožnosti. Tyto odznaky mohou být vrozené, např. více než tři chlupové víry, kaštánky, barevné odznaky, neobvyklé poruchy oční pigmentace, specifické svalové prohlubně, ale též vysoce detailní struktury duhovky nebo sítnice či specifické genetické markery (DNA profil), nebo mohou být získané, např. depigmentace po otlaku sedlem, jizvy, včetně jizev po kastraci hřebců, nebo výžeh.
(25)
Identifikační doklady by měly být vydány pouze tehdy, jsou-li v nich vyplněny požadované identifikační údaje, které je třeba zaznamenat do databáze vydávajícího orgánu v souladu s tímto nařízením.
(26)
Kromě toho by mělo osvědčení o původu stanovené ve směrnici 90/427/EHS, které má být součástí identifikačního dokladu, uvádět všechny nezbytné informace, aby bylo zajištěno, že koňovití, kteří jsou převáděni mezi různými plemennými knihami, jsou zapsáni do třídy v plemenné knize, jejíž kritéria splňují.
(27)
V souladu s rozhodnutím Komise 96/510/ES (19) musí potvrzení o původu zvířete a osvědčení o plemenné příslušnosti u evidovaných koňovitých odpovídat identifikačnímu dokladu stanovenému v rozhodnutí Komise 93/623/EHS (20). Jelikož rozhodnutí 93/623/ES a 2000/68/ES byla zrušena nařízením (ES) č. 504/2008, je třeba jasně uvést, že veškeré odkazy na uvedená rozhodnutí by měly být pokládány za odkazy na toto nařízení.
(28)
Orgány vydávající identifikační doklady pro evidované koňovité by měly být organizace nebo sdružení, které vedou či zakládají plemenné knihy pro evidované koňovité a jsou úředně schváleny nebo uznány příslušným orgánem členského státu v souladu s rozhodnutím 92/353/EHS, nebo správní orgán dotyčného členského státu, který vede plemennou knihu, do níž je koňovitý zapsán nebo zaevidován pro chovné účely v souladu s rozhodnutím 96/78/ES. Jako orgány vydávající identifikační doklady pro evidované koňovité by měly mít možnost působit rovněž národní pobočky mezinárodních organizací nebo sdružení, které jsou odpovědné za dostihové a závodní koně a mají své sídlo v daném členském státě.
(29)
Členské státy by měly mít větší prostor pro vlastní rozhodování, pokud jde o vydávající orgány, které vydávají identifikační doklady pro koňovité pro chov a produkci. Mělo by být umožněno, aby tyto identifikační doklady vydával příslušný orgán, do jehož působnosti spadá hospodářství, kde je koňovitý v době identifikace držen, nebo vydávající orgán určený a kontrolovaný tímto příslušným orgánem.
(30)
Příslušný orgán odpovědný za schválení nebo uznání organizací či sdružení zakládajících plemenné knihy v souladu s přílohou rozhodnutí 92/353/EHS by měl spolupracovat s příslušným orgánem uvedeným v nařízení (ES) č. 882/2004 s cílem zajistit, případně i prostřednictvím přeshraniční spolupráce, aby byly identifikační doklady pro koňovité vydávány a používány v souladu s tímto nařízením.
(31)
Jelikož by všichni koňovití narození v Unii nebo do Unie dovezení měli být identifikováni v souladu s tímto nařízením prostřednictvím jedinečného identifikačního dokladu vydaného na celý jejich život, je třeba přijmout zvláštní ustanovení pro případy, kdy je status těchto zvířat jako „koňovitých pro chov a produkci“ změněn na status „evidovaných koňovitých“ ve smyslu směrnice 2009/156/ES. Vzhledem k dalekosáhlým dopadům takovéto změny na přesun koňovitých, obchod s nimi a jejich dovoz do Unie ze třetích zemí z hlediska použitelných veterinárních pravidel stanovených ve směrnici 2009/156/ES, ale též z hlediska pravidel týkajících se dobrých životních podmínek zvířat, která takové přesuny upravují v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1/2005 (21), je nezbytné, aby měl příslušný orgán jednotné místo pro přístup, tzn. centrální databázi, k ověření identifikačních údajů koňovitých požadovaných pro účely osvědčení nebo úředních kontrol.
(32)
Pro zajištění souladu s definicí hospodářství stanovenou ve směrnici 92/35/EHS by měly být členské státy schopny zavést zvláštní režimy pro identifikaci koňovitých pohybujících se volně nebo v polodivokých podmínkách ve vymezených oblastech nebo územích, včetně přírodních rezervací. Takové odchylky od obecné povinnosti identifikovat koňovité by nicméně měly být poskytovány pouze v případech, kdy jsou tyto vymezené populace koňovitých žijících volně nebo v polodivokých podmínkách skutečně odděleny od koňovitých, kteří jsou jakýmkoli způsobem domestikováni, a nejenže nepodléhají lidské kontrole z hlediska jejich přežití a reprodukce, ale zůstávají též mimo oblast působnosti směrnice Rady 98/58/ES (22), která se nevztahuje na volně žijící zvířata.
(33)
Pro účely ověření totožnosti určitého koňovitého by měl identifikační doklad obsahovat především vysoce kvalitní popis zvířete sestávající ze slovního popisu koňovitého a jeho odznaků a z podrobného schématu s vyobrazením individuálních a rozlišujících odznaků daného koňovitého.
(34)
S cílem zajistit, aby byli koňovití v identifikačních dokladech, které je doprovázejí, správně popsáni, by se měly vydávající orgány řídit osvědčenými postupy a zajistit proškolení zaměstnanců pověřených popisem zvířat, například s pomocí pokynů Mezinárodní jezdecké federace (23) nebo společnosti Weatherbys (24).
(35)
Odznaky koňovitého a použité prostředky identifikace, které se společně využívají k ověření jeho totožnosti, by měly nejen vytvořit jednoznačnou spojitost mezi určitým koňovitým a jeho identifikačním dokladem, ale rovněž prokázat, že tento koňovitý podstoupil proces identifikace v souladu s tímto nařízením, takže pro jedno zvíře není vydán více než jeden identifikační doklad. Na mezinárodní úrovni se již u koňovitých v praxi široce využívají elektronické identifikátory (dále jen „elektronické odpovídače“). Tato technologie by měla být používána k zajištění úzké spojitosti mezi daným koňovitým a jeho identifikačním dokladem, ale měly by být umožněny i jiné metody ověřování totožnosti daného zvířete za předpokladu, že tyto alternativní metody poskytují rovnocenné záruky pro zabránění vícečetnému vydávání identifikačních dokladů.
(36)
Elektronické odpovídače používané k označování koňovitých a čtecí zařízení pro zobrazení kódu zabudovaného v odpovídači by měly splňovat mezinárodně dohodnuté normy. Tyto normy stanoví dva odlišné systémy pro zajištění jedinečnosti kódu elektronického odpovídače. Většina členských států provedla nařízení (ES) č. 504/2008 tak, že používá trojmístný alfanumerický kód země a řídí distribuci elektronických odpovídačů prostřednictvím svých příslušných orgánů.
(37)
Tento systém zajištění jedinečnosti kódu elektronického odpovídače by měl být začleněn do databází vedených vydávajícími orgány a do centrální databáze a uplatňován tak, aby nebyl narušen obchod a dovoz do Unie v případě koňovitých, kteří jsou označeni pomocí elektronického odpovídače zobrazujícího alfanumerický kód v jiné formě.
(38)
Směrnice Rady 90/425/EHS (25) stanoví veterinární kontroly, které se mají provádět u některých zvířat a produktů v místě určení. Stanoví zejména, že odesílatelé uvedení na osvědčení nebo dokladu stanoveném v uvedené směrnici musí na žádost příslušného orgánu členského státu určení a v míře nezbytné k provedení těchto kontrol ohlásit předem příjezd zvířat a produktů z jiného členského státu, a zejména pak povahu zásilky a předpokládané datum příjezdu. Toto oznámení se nevyžaduje u evidovaných koní vybavených identifikačními doklady podle směrnice 90/427/EHS.
(39)
Koňovití musí být sice vždy doprovázeni svým identifikačním dokladem v souladu s platnými právními předpisy Unie, ale měly by být umožněny výjimky z tohoto požadavku v případě, že je to nemožné nebo dokonce neproveditelné s ohledem na uchování identifikačního dokladu po celý život daného zvířete, nebo když tento doklad nebyl vydán s ohledem na to, že zvíře bude poraženo dříve, než dosáhne požadované věkové hranice pro identifikaci.
(40)
Členským státům by mělo být také umožněno povolovat zjednodušený identifikační doklad pro koňovité, kteří jsou přesouváni v rámci jejich území. V různých oblastech byly jako zařízení pro ukládání informací zavedeny plastikové karty se zabudovaným počítačovým čipem (dále jen „čipové karty“). Mělo by být umožněno vydávat tyto čipové karty jako další možnost kromě identifikačního dokladu a používat je za určitých podmínek místo identifikačního dokladu doprovázejícího evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci při jejich přesunu v rámci členského státu.
(41)
Dále je třeba vzít v úvahu případy, kdy se původní identifikační doklad vydaný v souladu s tímto nařízením na celý život koňovitého ztratí, není již čitelný nebo obsahuje nesprávné informace nevyplývající z nezákonných praktik. Tato ustanovení by měla co nejlépe vylučovat nezákonné držení více než jednoho identifikačního dokladu, aby byl správně popsán status koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě. Tam, kde jsou k dispozici dostatečné a ověřitelné informace, by měl být vydán duplikát identifikačního dokladu, který se takto označí a který obvykle vylučuje daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě. V ostatních případech by měl být vydán náhradní identifikační doklad, rovněž takto označený a vylučující daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě, který by měl nadto dané zvíře klasifikovat jako koňovitého pro chov a produkci.
(42)
Uvedené postupy by se měly použít také u koňovitých, u nichž se přistoupí k identifikaci po lhůtě stanovené pro první identifikaci, neboť zde nemohou být vyloučeny podvodné praktiky a úmysl získat další identifikační doklad.
(43)
V některých případech, kdy jsou koňovití zapsáni nebo evidováni pro zápis do plemenných knih vedených chovatelskými organizacemi ve třetích zemích, jsou nezbytná zvláštní ustanovení umožňující, aby koňovitý zůstal evidován v takové plemenné knize, a současně zajišťující jeho vyloučení z potravinového řetězce příslušným zápisem do identifikačního dokladu.
(44)
V souladu se směrnicí 2009/156/ES je identifikační doklad nástrojem pro omezení přesunu koňovitých v případě výskytu ohniska nákazy v hospodářství, kde jsou drženi nebo chováni. Proto je třeba v případě ohniska určitých nákaz zajistit pozastavení platnosti tohoto identifikačního dokladu pro účely přesunu příslušným zápisem do identifikačního dokladu.
(45)
Směrnice 2009/156/ES kromě toho vyžaduje, aby byli evidovaní koňovití při opuštění hospodářství identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu, který musí zejména osvědčovat, že tito koňovití nepocházejí z hospodářství podléhajícího určitým zákazům. Je proto žádoucí stanovit, aby bylo vyplnění příslušného oddílu ve vzorovém identifikačním dokladu povinné u všech koňovitých, a odpovídajícím způsobem upravit jeho znění.
(46)
V případě, že koňovitý uhyne jinak než porážkou na jatkách, by měl orgán dohlížející na zpracování mrtvého zvířete v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 (26) nebo na spálení v nízkokapacitních spalovacích zařízeních uvedených v kapitole III přílohy III nařízení Komise (EU) č. 142/2011 (27) vrátit vydávajícímu orgánu identifikační doklad, pokud podle vnitrostátních právních předpisů doprovází tělo zvířete, a mělo by být zajištěno, aby elektronický odpovídač nebo jiné alternativní prostředky použité k ověření totožnosti koňovitých nemohly být recyklovány.
(47)
Maso koňovitých, u nichž nebylo možno v době porážky vyjmout elektronický odpovídač, by mělo být prohlášeno za nevhodné k lidské spotřebě v souladu s kapitolou V oddílu II přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004, aby se tyto elektronické odpovídače nedostaly do potravinového řetězce. Aby se implantované elektronické odpovídače daly snadno lokalizovat, mělo by být stanoveno standardní místo implantace, které se zaznamená v identifikačních dokladech.
(48)
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (28) jsou živá zvířata připravená pro uvedení na trh k lidské spotřebě definována jako potravina. Uvedené nařízení stanoví dalekosáhlé odpovědnosti provozovatelů potravinářských podniků ve všech stadiích produkce potravin, včetně sledovatelnosti zvířat určených k produkci potravin.
(49)
Koňovití pro chov a produkci, jakož i evidovaní koňovití se mohou stát v určitém stadiu života jatečnými koňovitými podle definice ve směrnici 2009/156/ES. Maso lichokopytníků, tj. koňovitých, je definováno v bodě 1 přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (29), kterým se stanoví zvláštní hygienická pravidla pro potraviny živočišného původu.
(50)
Poté, co byla v souladu s nařízením Komise (ES) č. 2076/2005 (30) ukončena přechodná opatření pro provádění nařízení (ES) č. 853/2004, (ES) č. 854/2004 a (ES) č. 882/2004, začaly od 1. ledna 2010 platit požadavky na informace o potravinovém řetězci u koňovitých.
(51)
Nařízení (ES) č. 853/2004 stanoví, že provozovatelé jatek mají obdržet a zkontrolovat informace o potravinovém řetězci s podrobnými údaji o původu, anamnéze a léčbě zvířat určených k produkci potravin a podle nich jednat. Příslušný orgán může povolit zaslání informací o potravinovém řetězci týkajících se domácích lichokopytníků najatka zároveň se zvířaty, a nikoli předem. Identifikační doklad doprovázející jatečné koňovité by měl proto být součástí informací o potravinovém řetězci.
(52)
Nařízení (ES) č. 854/2004 stanoví, že úřední veterinární lékař musí ověřit, zda daný provozovatel potravinářského podniku splnil svou povinnost zajistit, aby byla zvířata přijatá na porážku k lidské spotřebě řádně identifikována.
(53)
Nařízení (ES) č. 853/2004 stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků musí zkontrolovat průkazy domácích lichokopytníků a ujistit se, že je dané zvíře určeno na porážku k lidské spotřebě, a pokud přijmou určité zvíře na porážku, musí odevzdat průkaz úřednímu veterinárnímu lékaři.
(54)
Vzhledem ke specifické situaci koňovitých, kteří se narodili jako zvířata druhů určených k produkci potravin, avšak nejsou vždy chováni za tímto účelem a ve většině případů nejsou po celou dobu svého života drženi provozovateli potravinářských podniků definovanými v čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 178/2002, je zapotřebí stanovit postup, kterým se zajistí plynulá návaznost od kontrol identifikačního dokladu z důvodů veřejného zdraví až po správu tohoto dokladu v souladu se směrnicí 2009/156/ES. Je tedy nezbytné, aby v každém členském státě existovala centrální databáze, aby bylo možné ověřit určité informace o identifikačním dokladu a v tomto dokladu předtím, než se přijme rozhodnutí o přijetí dotyčného zvířete na porážku k lidské spotřebě. V případě, kdy se informace o vyloučení z porážky k lidské spotřebě v oddílu II identifikačního dokladu neshodují s informacemi zaznamenanými v centrální databázi, měla by být rozhodující informace vedoucí k vyloučení daného koňovitého z porážky k lidské spotřebě, bez ohledu na to, kde je uvedena.
(55)
Směrnice Rady 96/22/ES (31) se vztahuje na hospodářská zvířata, včetně domácích lichokopytníků, jakož i na volně žijící zvířata těchto druhů, která byla odchována v hospodářství. Podle článku 7 uvedené směrnice je povoleno obchodovat před uplynutím ochranné lhůty s evidovanými koňovitými, kterým byla ze zootechnických důvodů podána veterinární léčiva obsahující allyltrenbolon nebo betasympatomimetika, pokud jsou splněny podmínky pro podání a druh i datum ošetření jsou uvedeny v osvědčení nebo v průvodních listinách doprovázejících tato zvířata.
(56)
V čl. 2 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 470/2009 (32) jsou zvířata určená k produkci potravin definována jako „zvířata chovaná, odchovaná, držená, poražená nebo odchycená za účelem produkce potravin“. Článek 16 uvedeného nařízení stanoví, že zvířatům určeným k produkci potravin je v Unii možné podávat pouze farmakologicky účinné látky, které jsou klasifikovány podle čl. 14 odst. 2 písm. a), b) nebo c) uvedeného nařízení, za předpokladu, že je toto podávání v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES (33).
(57)
Článek 6 směrnice 2001/82/ES stanoví, že veterinární léčivý přípravek smí být zaregistrován pro účely podání jednomu nebo více druhům zvířat určených k produkci potravin pouze v případě, že farmakologicky účinné látky, které obsahuje, jsou uvedeny v přílohách I, II nebo III nařízení (EHS) č. 2377/90. Pravidla obsažená v uvedených přílohách jsou nyní stanovena v nařízení Komise (EU) č. 37/2010 (34). Odchylně od těchto pravidel však může být veterinární léčivý přípravek obsahující farmakologicky účinné látky neuvedené v přílohách I, II nebo III nařízení (EHS) č. 2377/90 zaregistrován pro určitá zvířata z čeledi koňovitých, která byla v souladu s právními předpisy Unie v oblasti zdraví zvířat prohlášena za zvířata neurčená na porážku k lidské spotřebě. Takové veterinární léčivé přípravky nesmějí obsahovat účinné látky uvedené v příloze IV nařízení (EHS) č. 2377/90, ani nesmějí být určeny k použití při léčbě stavů, které jsou uvedeny ve schváleném souhrnu údajů o přípravku a pro které je již registrován veterinární léčivý přípravek pro zvířata z čeledi koňovitých. Mělo by proto být stanoveno, že koňovitý může být vyloučen z porážky k lidské spotřebě podle vlastního uvážení majitele zvířete.
(58)
V čl. 10 odst. 2 a 3 směrnice 2001/82/ES jsou stanoveny zvláštní odchylky od článku 11 uvedené směrnice pro koňovité, týkající se léčby zvířat určených k produkci potravin léčivými přípravky, které mají stanovený maximální limit reziduí pro použití u jiného druhu zvířat, než je cílový druh, nebo registrovanými pro jiné onemocnění za předpokladu, že jsou tito koňovití identifikováni v souladu s právními předpisy Unie a v jejich identifikačním dokladu je zvláště uvedeno, že nejsou určeni na porážku k lidské spotřebě nebo že jsou určeni na porážku k lidské spotřebě po ochranné lhůtě v délce nejméně šesti měsíců po léčbě látkami uvedenými v nařízení Komise (ES) č. 1950/2006 (35).
(59)
V souladu se směrnicí 2001/82/ES musí členské státy zajistit, aby majitelé nebo chovatelé zvířat, která jsou určena k produkci potravin, byli schopni předložit doklad o nákupu, držení a podání veterinárních léčivých přípravků těmto zvířatům po dobu pěti let od jejich podání, včetně případů, kdy bylo zvíře v průběhu tohoto pětiletého období poraženo. V zájmu uplatňování těchto předpisů je tudíž nezbytné, aby byla informace o porážce určitého koňovitého neprodleně zanesena do centrální databáze členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde bylo dané zvíře drženo.
(60)
Pro účely zajištění kontroly nad vydáváním identifikačních dokladů by měl být v databázi vedené vydávajícím orgánem zaznamenán minimální soubor příslušných údajů týkajících se vydávání těchto dokladů.
(61)
Hlavní světové organizace pro chov koní a soutěže se dohodly na zavedení systému univerzálního životního čísla koňovitých (UELN). Tento systém byl vyvinut z podnětu Světové federace chovu sportovních koní (WBFSH), Mezinárodního výboru pro plemenné knihy (ISBC), Světové organizace pro chov arabských plnokrevníků (WAHO), Evropské konference organizací pro chov arabských plnokrevníků (ECAHO), Conférence Internationale de l'Anglo-Arabe (CIAA), Mezinárodní jezdecké federace (FEI) a Union Européenne du Trot (UET) a informace o tomto systému lze najít na internetových stránkách UELN (36).
(62)
Systém UELN je vhodný pro registraci evidovaných koňovitých i koňovitých pro chov a produkci a umožňuje postupné zavádění počítačových sítí zajišťujících, aby mohla být totožnost zvířat v případě evidovaných koňovitých nadále ověřována v souladu s článkem 6 směrnice 90/427/EHS.
(63)
Při přidělování kódů k databázím nesmějí být tyto kódy a formát zaznamenaných identifikačních čísel jednotlivých zvířat v žádném případě v rozporu se zavedeným systémem UELN. Proto by měl být před přidělením jakéhokoli kódu určité databázi tento kód zkontrolován podle seznamu přidělených kódů UELN.
(64)
Směrnice 2009/156/ES požaduje, aby úřední veterinární lékař zaznamenal v evidenci identifikační číslo nebo číslo identifikačního dokladu poraženého koňovitého a zaslal příslušnému orgánu místa odeslání na jeho žádost potvrzení o tom, že zvíře bylo poraženo. Mělo by být tudíž upřesněno, že v takových případech musí být identifikační doklady zničeny v místě porážky s cílem zamezit podvodnému použití identifikačních dokladů poražených koňovitých.
(65)
Uvedená směrnice rovněž stanoví, že po porážce evidovaných koní, včetně utracení pro účely tlumení nákaz, musí být jejich identifikační doklady vráceny orgánu, který je vydal. Tyto požadavky by se měly vztahovat i na identifikační doklady vydané pro evidované koňovité jiné než evidované koně a koňovité pro chov a produkci.
(66)
S cílem zajistit, aby databáze vydávajících orgánů obsahovaly aktuální informace, je třeba stanovit oběh informací o smrti nebo ztrátě zvířete v databázi orgánu, který vydal doklad, a v centrální databázi členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde byl daný koňovitý držen.
(67)
Ke splnění těchto požadavků by mělo přispět zaznamenání životního čísla slučitelného se systémem UELN a jeho použití pro identifikaci orgánů nebo úřadů, které daný identifikační doklad vydaly. Členské státy by měly pokud možno využívat styčná místa, která určily v souladu s nařízením (ES) č. 882/2004.
(68)
Díky povinnému záznamu o osobě žádající o vydání identifikačního dokladu, jíž je v rámci lhůty nepřesahující 12 měsíců po narození zvířete chovatel a obvykle i majitel zvířete, pro které se identifikační doklad vydává, spolu s povinností oznámit vydávajícímu orgánu jakýkoli přesun obvyklého místa pobytu koňovitého do jiného členského státu může být vytvořen řetězec informací sloužící k vysledování zvířete v případě potřeby.
(69)
V souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 má identifikační údaje v identifikačním dokladu aktualizovat vydávající orgán, který tento doklad vydal. Členské státy poukazovaly na neochotu majitelů koňovitých zasílat identifikační doklad vydávajícím orgánům k aktualizaci identifikačních údajů poštou, zvláště pak v případech, kdy se tento vydávající orgán nachází v zahraničí. Tato neochota je způsobena obavami ze ztráty identifikačního dokladu, neboť pak by bylo nutné identifikovat koňovitého prostřednictvím duplikátu nebo náhradního identifikačního dokladu, kterými se dané zvíře vylučuje z porážky k lidské spotřebě, což vede k podstatnému snížení hodnoty zvířete.
(70)
K usnadnění správy identifikačního dokladu po celou dobu života zvířete je zapotřebí zavést postupy pro registraci identifikačního dokladu v členském státě obvyklého místa pobytu zvířete, zvláště v případech, kdy byl identifikační doklad vydán v jiném členském státě. Jako nejvhodnější způsob komunikace s vydávajícím orgánem, který provedl první identifikaci, se jeví výměna informací mezi centrálními databázemi dotčených členských států.
(71)
Kromě toho mohou vydávající orgány své schválení nebo určení pozbýt, zatímco vydané identifikační doklady zůstávají platnými dokumenty pro účely zdraví zvířat a veřejného zdraví. Je tudíž nezbytné zálohovat informace obsažené v identifikačním dokladu prostřednictvím databáze, k níž mají přístup příslušné orgány v oblasti zdraví a dobrých životních podmínek zvířat a veřejného zdraví.
(72)
Jelikož v každém členském státě obvykle působí více než jeden vydávající orgán, koňovití se často přesunují mezi hospodářstvími i mezi členskými státy, mění se jejich status z „koňovitých pro chov a produkci“ na „evidované koňovité“ nebo ze zvířat určených k produkci potravin na zvířata vyloučená z porážky k lidské spotřebě a evidované koňovité může identifikovat organizace vedoucí plemennou knihu, která má své sídlo v jiném členském státě, je v zájmu účinného provádění směrnic 90/427/EHS a 2009/156/ES nevyhnutelné, nezbytné a žádoucí zřídit v každém členském státě centrální databázi, kde budou zaznamenány identifikační údaje o všech koňovitých chovaných v hospodářstvích, která se v daném členském státě nacházejí.
(73)
Mělo by se však umožnit, aby členské státy, ve kterých již existuje jedna databáze pro evidované koňovité a jiná databáze pro koňovité pro chov a produkci, i nadále zachovaly tento systém, za předpokladu, že tyto databáze budou propojeny a veterinární orgány budou mít do obou plný přístup.
(74)
Za tímto účelem by centrální databáze v jednotlivých členských státech měly spolupracovat v souladu se směrnicí Rady 89/608/EHS (37), aby se usnadnila výměna údajů týkajících se určitého zvířete a identifikačního dokladu, který byl pro ně vydán.
(75)
S ohledem na jednotné použití právních předpisů Unie týkajících se identifikace koňovitých v členských státech a zajištění jejich jednoznačnosti a transparentnosti by mělo být nařízení (ES) č. 504/2008 zrušeno a nahrazeno tímto nařízením.
(76)
V souladu s bodem 24 přílohy nařízení Komise (EU) č. 519/2013 (38) jsou koňovití narození v Chorvatsku nejpozději do 30. června 2013, avšak neidentifikovaní do tohoto data v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008, identifikováni v souladu s posledně uvedeným nařízením nejpozději do 31. prosince 2014.
(77)
Toto nařízení by se mělo použít ode dne 1. ledna 2016, aby se členským státům a provozovatelům poskytla dostatečná doba na přizpůsobení se novým pravidlům. Požadavky na vytvoření a zprovoznění centrální databáze by se nicméně měly v Řecku, ve Švédsku a ve Spojeném království použít ode dne 1. července 2016.
(78)
Opatření stanovená v tomto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro rostliny, zvířata, potraviny a krmiva a Stálého výboru pro zootechniku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI, DEFINICE A OBECNÉ ZÁSADY
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví pravidla pro identifikaci koňovitých:
a)
narozených v Unii nebo
b)
uvolněných do volného oběhu v Unii v souladu s celním postupem vymezeným v čl. 5 odst. 16 písm. a) nařízení (EU) č. 952/2013.
2. Toto nařízení se použije, aniž je dotčeno rozhodnutí 96/78/ES.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„koňovitými“ volně žijící nebo domestikovaní lichokopytníci všech druhů rodu Equus čeledi koňovitých a jejich kříženci;
b)
„hospodářstvím“ zemědělské nebo výcvikové zařízení, stáj nebo jakékoli prostory nebo zařízení, ve kterých se koňovití obvykle drží nebo chovají pro jakékoli účely, a přírodní rezervace, ve kterých koňovití žijí volně;
c)
„držitelem“ každá fyzická nebo právnická osoba, která vlastní koňovité nebo je jejich držením pověřena, bez ohledu na to, zda za finanční odměnu či nikoliv a zda dočasně nebo nastálo, a to i v průběhu přepravy, na trzích nebo během soutěží, dostihů nebo kulturních akcí;
d)
„majitelem“ fyzická nebo právnická osoba, která vlastní daného koňovitého;
e)
„evidovanými koňovitými“ všichni koňovití, kteří:
i)
jsou zapsáni nebo zaevidováni a způsobilí k zápisu do plemenné knihy v souladu s pravidly stanovenými podle čl. 4 odst. 2 písm. b) směrnice 90/427/EHS a identifikováni prostřednictvím identifikačního dokladu stanoveného v čl. 8 odst. 1 uvedené směrnice, nebo
ii)
koně, včetně poníků, evidovaní u mezinárodního sdružení nebo organizace, která je odpovědná za dostihové a závodní koně, a identifikovaní prostřednictvím identifikačního dokladu vydaného národní pobočkou takové organizace nebo sdružení;
f)
„plemennou knihou“ každá kniha, registr, soubor nebo počítačový nosič dat:
i)
která je vedena buď organizací nebo sdružením úředně schváleným nebo uznaným členským státem, nebo je vedena správním úřadem daného členského státu, a dále
ii)
ve které jsou koňovití zapsáni, nebo jsou evidováni a způsobilí k zápisu, s uvedením všech jejich známých předků;
g)
„koňovitými pro chov a produkci“ koňovití jiní než uvedení v písmenech e) a h);
h)
„jatečnými koňovitými“ koňovití určení k porážce na jatkách, a to buď přímo po přepravě, nebo po tranzitu přes schválené sběrné středisko uvedené v článku 7 směrnice 2009/156/ES;
i)
„příslušným orgánem“ ústřední orgán členského státu, který je příslušný k organizaci úředních kontrol, nebo jakýkoli jiný orgán, kterému byla tato pravomoc svěřena, včetně příslušného orgánu uvedeného v čl. 2 písm. h) směrnice 2009/156/ES;
j)
„zootechnickým orgánem“ ústřední orgán členského státu, který je příslušný k provádění směrnice 90/427/EHS, nebo jakýkoli jiný orgán, kterému byla tato pravomoc svěřena, včetně orgánů uvedených v čl. 2 odst. 1 rozhodnutí 92/353/EHS;
k)
„dočasným vstupem“ status evidovaného koně přicházejícího ze třetí země a dovezeného do Unie na dobu kratší než 90 dnů na základě rozhodnutí přijatého v souladu s čl. 19 písm. b) směrnice 2009/156/ES;
l)
„trvalým přijetím“ status koňovitého pocházejícího ze třetí země a dovezeného do Unie na dobu 90 dnů nebo delší;
m)
„odznakem“ jakákoli viditelná či zřetelná rozlišující charakteristika jednotlivého koňovitého, která je buď vrozená, nebo získaná a zaznamenaná pro účely identifikace;
n)
„elektronickým odpovídačem“ pasivní radiofrekvenční identifikační zařízení určené pouze ke čtení:
i)
vyhovující normě ISO 11784 a využívající technologii Full Duplex (FDX či FDX-B) nebo Half Duplex (HDX), a dále
ii)
které může být čteno čtecím zařízením kompatibilním s normou ISO 11785, v minimální vzdálenosti 12 cm;
o)
„jedinečným životním číslem“ jedinečný 15místný alfanumerický kód shrnující informace o konkrétním koňovitém a databázi a zemi, ve které byly tyto informace poprvé zaznamenány v souladu se systémem kódování univerzálního životního čísla koňovitých (UELN), a který tvoří:
i)
šestimístný identifikační kód kompatibilní se systémem UELN pro databázi uvedenou v článku 39, po němž následuje
ii)
devítimístné individuální identifikační číslo přidělené danému koňovitému;
p)
„členským státem prostým moru koní“:
i)
členský stát, kde nebyl zjištěn žádný klinický, sérologický (u neočkovaných koňovitých) ani epizootologický důkaz moru koní na dotyčném území v posledních dvou letech, a
ii)
kde nebylo provedeno očkování proti této nákaze během posledních dvanácti měsíců;
q)
„nákazami povinnými hlášením“ nákazy uvedené v příloze I směrnice 2009/156/ES;
r)
„úředním veterinárním lékařem“ veterinární lékař určený příslušným orgánem členského státu nebo třetí země;
s)
„čipovou kartou“ plastikové zařízení se zabudovaným počítačovým čipem, na které lze ukládat informace a přenášet je elektronicky do kompatibilních počítačových systémů;
t)
„odpovědným veterinárním lékařem“ veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES.
Článek 3
Obecné zásady a povinnost identifikace koňovitých
1. Koňovití žijící na některém z území uvedených v příloze I nařízení (ES) č. 882/2004 musí být identifikováni v souladu s tímto nařízením.
2. V případech, kdy držitel není majitelem nebo jedním z majitelů koňovitého, jedná v souladu s tímto nařízením jménem majitele a ve shodě s ním.
3. Členské státy a vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou vyžadovat, aby žádost o vydání identifikačního dokladu podle článku 11 nebo o změnu identifikačních údajů ve stávajícím identifikačním dokladu podle článku 27 předkládal vydávajícímu orgánu majitel.
4. Členské státy zajistí, v odpovídajících případech prostřednictvím úředních kontrol v souladu s nařízením (ES) č. 882/2004, aby držitelé koňovitých a vydávající orgány plnili své povinnosti stanovené v tomto nařízení.
Článek 4
Systém Unie pro identifikaci koňovitých
1. Pro účely tohoto nařízení se systém Unie pro identifikaci koňovitých skládá z těchto prvků:
a)
jedinečný celoživotní identifikační doklad, který (nestanoví-li vydávající orgán jinak nebo není-li jinak stanoveno v tomto nařízení) zůstává majetkem vydávajícího orgánu, jenž jej vydal, a který obsahuje:
i)
slovní popis koňovitého a záznamy o jeho odznacích,
ii)
vyplněné schéma s grafickým znázorněním odznaků uvedených ve slovním popisu,
iii)
prostor pro schválené zápisy o změnách identifikačních údajů;
b)
metoda ověřování totožnosti, která:
i)
zajistí jednoznačnou spojitost mezi identifikačním dokladem a koňovitým, pro kterého byl tento doklad vydán,
ii)
prokáže, že koňovitý již podstoupil proces identifikace;
c)
databáze, v níž jsou v souladu s článkem 38 zaznamenány identifikační údaje o koňovitém, pro kterého byl identifikační doklad vydán, a o držiteli, který předložil žádost o vydání identifikačního dokladu, a v níž se současně zvířeti přiděluje jedinečné životní číslo;
d)
centrální databáze zřízená v souladu s článkem 39.
2. Koňovitý je považován za identifikovaného v souladu s tímto nařízením, pouze pokud:
a)
jej doprovází identifikační doklad vydaný v souladu s jedním z následujících ustanovení:
i)
článek 9 pro koňovité narozené v Unii nebo
ii)
článek 14 pro koňovité dovezené do Unie nebo
iii)
článek 29 nebo 30, pokud koňovitého doprovází duplikát identifikačního dokladu, nebo
iv)
článek 32, pokud koňovitého doprovází náhradní identifikační doklad; nebo
b)
je identifikován v souladu s:
i)
článkem 24 v případě výjimek týkajících se přesunů nebo přepravy koňovitých, které doprovází dočasný doklad, nebo
ii)
čl. 26 odst. 2 v případě výjimek týkajících se některých přesunů a přepravy koňovitých určených na porážku.
KAPITOLA II
IDENTIFIKACE KOŇOVITÝCH NAROZENÝCH V UNII
Článek 5
Vydávající orgány pro koňovité narozené v Unii
1. Identifikační doklad stanovený v článku 7 vydává některý z následujících vydávajících orgánů:
a)
v případě evidovaných koňovitých uvedených v čl. 2 písm. e) bodě i) tohoto nařízení organizace nebo sdružení úředně schválené nebo uznané v souladu s čl. 2 odst. 1 rozhodnutí 92/353/EHS nebo správní orgán dotyčného členského státu, který vede plemennou knihu, do níž byl koňovitý zapsán nebo byl evidován a je způsobilý pro zápis v souladu s rozhodnutím 96/78/ES;
b)
v případě evidovaných koní uvedených v čl. 2 písm. e) bodě ii) národní pobočka mezinárodní organizace nebo sdružení, která je odpovědná za dostihové a závodní koně a která je pod dohledem příslušného orgánu členského státu, v němž má sídlo;
c)
v případě koňovitých pro chov a produkci uvedených v čl. 2 písm. g):
i)
příslušný orgán pro hospodářství, ve kterém je koňovitý v době identifikace držen, nebo
ii)
vydávající orgán určený a kontrolovaný příslušným orgánem uvedeným v bodě i), jemuž byl tento úkol svěřen.
2. Příslušný orgán určí pouze vydávající orgány uvedené v odst. 1 písm. c) bodě ii), které splňují tyto podmínky:
a)
musí být vyhotoven přesný popis úkolů a odpovědností, jejichž výkonem je vydávající orgán pověřen, a podmínek, za nichž je smí vykonávat;
b)
musí existovat důkaz o tom, že vydávající orgán:
i)
má odbornou způsobilost, vybavení a infrastrukturu potřebné k výkonu úkolů, jež mu byly svěřeny,
ii)
má dostatečný počet náležitě kvalifikovaných a zkušených pracovníků,
iii)
je nestranný a bez jakéhokoli střetu zájmů, co se týče provádění úkolů jemu svěřených,
iv)
má k dispozici vzorový identifikační doklad splňující požadavky stanovené v tomto nařízení;
c)
vydávající orgán musí úzce spolupracovat s příslušným orgánem ve snaze předejít jakýmkoli případům nedodržování požadavků tohoto nařízení, a popřípadě je napravit;
d)
existuje účinná koordinace mezi příslušným orgánem a určeným vydávajícím orgánem.
3. Pokud má příslušný orgán oprávněný důvod se domnívat, že vydávající orgán jedná způsobem, jenž není v souladu s požadavky tohoto nařízení, takové domnělé případy nedodržení prošetří. Vydávající orgán nesmí vydávat identifikační doklady, dokud nebude šetření uzavřeno a nedojde k vyloučení nebo nápravě veškerých případů nedodržení.
4. Pokud bez ohledu na opatření provedená v souladu s odstavcem 3 vydávající orgán uvedený v odstavci 1 neplní požadavky stanovené v tomto nařízení, odejme mu příslušný orgán povolení k vydávání identifikačních dokladů pro koňovité.
Po odejmutí povolení k vydávání identifikačních dokladů příslušný orgán zajistí, aby koňovití, za něž je odpovědný, byli nadále identifikováni v souladu s tímto nařízením a aby identifikační doklady, které byly nebo mají být vráceny v souladu s článkem 34, převzal do úschovy daný příslušný orgán nebo vydávající orgán, jemuž byl tento úkol příslušným orgánem svěřen.
Článek 6
Informace o vydávajících orgánech
1. Členské státy sestaví a průběžně aktualizují seznam vydávajících orgánů uvedených v čl. 5 odst. 1 a zpřístupní tento seznam ostatním členským státům, ostatním vydávajícím orgánům a veřejnosti na internetové stránce zřízené příslušným orgánem.
2. Seznam uvedený v odstavci 1:
a)
obsahuje kontaktní údaje nezbytné pro splnění požadavků článku 35, čl. 37 odst. 4, čl. 38 odst. 3 a čl. 40 odst. 1;
b)
odpovídá vzorové šabloně stanovené v písm. f) oddílu I kapitoly 2 přílohy II rozhodnutí 2009/712/ES a splňuje požadavky stanovené v příloze III uvedeného rozhodnutí;
c)
je přímo přístupný prostřednictvím internetového odkazu poskytnutého Komisí v souladu s odstavcem 3 a je dostatečně srozumitelný osobám, které nejsou rodilými mluvčími.
3. S cílem pomoci členským státům při zpřístupňování těchto aktuálních seznamů uvedených v odstavci 1 zřídí Komise internetovou stránku, na níž každý členský stát uvede přímý odkaz na požadované informace na internetových stránkách stanovených v odstavci 1.
Článek 7
Formát a obsah identifikačních dokladů vydaných pro koňovité narozené v Unii
1. Koňovití narození v Unii se identifikují pomocí jedinečného identifikačního dokladu pro koňovité vydaného na celý život daného koňovitého v souladu:
a)
se vzorovým identifikačním dokladem stanoveným v části 1 přílohy I;
b)
s dodatečnými požadavky stanovenými v části 2 přílohy I.
2. Vydávající orgány zajistí, aby identifikační doklad obsahoval dostatečný počet stran s naformátovanými poli pro uvedení informací požadovaných podle následujících oddílů uvedených ve vzorovém identifikačním dokladu v části 1 přílohy I:
a)
v případě evidovaných koňovitých alespoň oddíly I až IX;
b)
v případě koňovitých pro chov a produkci alespoň oddíly I až IV.
3. Vydávající orgány zajistí, aby pořadí a číslování oddílů v identifikačních dokladech stanovených v části 1 přílohy I zůstalo nezměněno a aby u oddílů, kde se počítá s více zápisy, byl v identifikačním dokladu poskytnut dostatečný počet stran.
4. Vydávající orgány odpovídají za bezpečné uchování čistých i vyplněných identifikačních dokladů ve svých prostorách.
Aniž je dotčen čl. 4 odst. 1 písm. a), tam, kde to jednací řád vydávajícího orgánu umožňuje, vydávající orgány zajistí, aby identifikační doklady uvedené v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě ii) a v článku 35 byly účinně znehodnoceny s cílem zamezit jakémukoli podvodnému použití dokladu samotného či informací, jež obsahuje, předtím, než je doklad předán majiteli zvířete na památku.
5. Příslušný orgán spolu se zootechnickým orgánem může přijmout správní postupy k zajištění jednotné podoby identifikačních dokladů vydávaných vydávajícími orgány uvedenými v čl. 5 odst. 1 pod jejich dohledem, za předpokladu, že jsou dodrženy obecné požadavky podle odstavců 1, 2 a 3.
Článek 8
Povinnosti příslušného orgánu v souvislosti s vydáváním identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
Zootechnický orgán a příslušný orgán zajistí, aby na jejich území vydávající orgány, za něž v příslušných případech odpovídají:
a)
vydávaly identifikační doklady vyhovující požadavkům stanoveným v čl. 7 odst. 1, 2 a 3;
b)
zavedly potřebné systémy, aby mohly na žádost příslušného orgánu ověřit, zda identifikační doklad, o němž se tvrdí, že jimi byl vydán:
i)
je jedinečný, původní a pravý,
ii)
obsahuje v případech, kdy se čisté identifikační doklady tisknou do zásoby, sériové číslo vytištěné alespoň na stranách s oddíly I, II a III.
Článek 9
Vydávání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
1. Vydávající orgány vydávají pouze identifikační doklady:
a)
které splňují požadavky stanovené v čl. 7 odst. 1, 2 a 3;
b)
jejichž oddíl I je řádně vyplněn s pomocí informací ověřených vydávajícím orgánem uvedeným v bodě 11 části A oddílu I nebo jeho jménem;
c)
jejichž oddíl IV je vyplněn, pokud tak požadují vnitrostátní právní předpisy nebo pravidla vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b);
d)
jejichž oddíl V je vyplněn v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
2. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. a) identifikuje evidované koňovité uvedené v čl. 2 písm. e) bodě i) v souladu s pravidly plemenné knihy uvedené ve zmíněném ustanovení a vyplní oddíl V identifikačního dokladu s pomocí informací v osvědčení o původu zvířete uvedeném v čl. 8 odst. 1 druhém pododstavci směrnice 90/427/EHS a v příloze uvedené směrnice.
3. V souladu se zásadami organizace nebo sdružení, které zavedly plemennou knihu o původu plemene evidovaného koňovitého, musí oddíl V identifikačního dokladu obsahovat:
a)
úplné informace o rodokmenu;
b)
oddíl plemenné knihy uvedený v článku 2 nebo 3 směrnice 96/78/ES;
c)
třídu v hlavním oddílu plemenné knihy, do níž byl evidovaný koňovitý zapsán, je-li stanovena.
4. Pro účely evidence dostihového nebo závodního koně uvedeného v čl. 2 písm. e) bodě ii) vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. b) buď:
a)
vydá v souladu s odst. 1 písm. a) a b) a pravidly daného vydávajícího orgánu identifikační doklad vyhovující ustanovením čl. 7 odst. 1, 2 a 3 nebo
b)
uzná a potvrdí identifikační doklad vydaný pro tohoto koně v souladu s odstavcem 1 tohoto článku nebo
c)
vydá nový identifikační doklad v souladu s čl. 12 odst. 3 písm. c).
Článek 10
Výjimka týkající se vyplnění některých informací v oddíle I a IV identifikačního dokladu
1. Odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 9 odst. 1 písm. b) může příslušný orgán povolit vydávajícím orgánům neuvádět pomocí nákresu informace uvedené v bodech 12 až 18 schématu v identifikačním dokladu, stanoveném v části B oddílu I přílohy I, pokud jsou splněny obě následující podmínky:
a)
v souladu s článkem 18 je implantován elektronický odpovídač nebo je v souladu s článkem 21 použita rovnocenná povolená alternativní metoda k ověření totožnosti;
b)
fotografie či tisk znázorňuje dostatek podrobností pro popis daného koňovitého.
2. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou:
a)
nevyužít výjimky udělené v souladu s odstavcem 1 tohoto článku;
b)
přizpůsobit identifikační doklady vydané v souladu s odstavcem 1 tohoto článku požadavkům stanoveným v čl. 9 odst. 1.
3. Odchylně od čl. 9 odst. 1 písm. c) mohou být informace o majiteli poskytnuty formou dokladu o vlastnictví nebo registrační karty, které jsou zaznamenány v databázi zřízené v souladu s článkem 38, jež uvádí:
a)
jedinečné životní číslo koňovitého;
b)
číslo identifikačního dokladu, existuje-li, a kód elektronického odpovídače nebo povolenou alternativní metodu k ověření totožnosti v souladu s článkem 21.
Doklad o vlastnictví či registrační karta uvedené v prvním pododstavci se vydávajícímu orgánu vrátí, pokud zvíře uhynulo nebo bylo prodáno, ztraceno, odcizeno, poraženo či utraceno.
Článek 11
Žádosti o vydání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii
1. Držitelé předkládají žádost o vydání identifikačních dokladů pro koňovité narozené v Unii příslušnému vydávajícímu orgánu v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je daný koňovitý držen, a poskytnou veškeré informace nezbytné k dosažení souladu s tímto nařízením.
2. Členské státy stanoví lhůty pro předložení žádosti stanovené v odstavci 1, které jsou nezbytné pro dodržení lhůty pro identifikaci stanovené v článku 12 a čl. 13 odst. 1.
3. Odchylně od odstavce 1 a v souladu s článkem 1 rozhodnutí 96/78/ES může držitel předložit žádost stanovenou v odstavci 1 příslušnému vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b), který má sídlo v jiném členském státě, než je členský stát, ve kterém se nachází hospodářství, kde je daný koňovitý držen.
Článek 12
Lhůta pro identifikaci koňovitých narozených v Unii
1. Koňovití narození v Unii musí být identifikováni pomocí identifikačního dokladu vydaného v souladu s článkem 9 nejpozději do 12 měsíců ode dne narození, a v každém případě před tím, než definitivně opustí hospodářství, v němž se narodili, s výjimkou případů, kdy se takový přesun uskuteční v souladu s čl. 23 odst. 2 písm. c) u hříběte doprovázejícího matku, na níž závisí, nebo v souladu s čl. 26 odst. 2.
2. Odchylně od odstavce 1 se členské státy mohou rozhodnout omezit tuto maximální povolenou lhůtu pro identifikaci koňovitých na šest měsíců nebo na kalendářní rok narození.
3. Odchylně od odstavců 1 a 2 může být kdykoli vydán nový identifikační doklad v souladu s článkem 9 v těchto případech:
a)
na žádost příslušného orgánu nebo příslušným orgánem, pokud stávající identifikační doklad nevyhovuje požadavkům čl. 7 odst. 1, 2 a 3 nebo pokud některé identifikační údaje stanovené v oddíle I, II nebo V nebyly vydávajícím orgánem řádně zapsány, nebo
b)
pokud je koňovitý pro chov a produkci povýšen do kategorie evidovaného koňovitého v souladu s pravidly vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. a) a stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
c)
pokud je kůň povýšen do kategorie evidovaného koně nebo zaevidován jako evidovaný kůň uvedený v čl. 2 písm. e) bodě ii) v souladu s pravidly vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. b) a stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
d)
pokud je identifikační doklad vydán v souladu s čl. 10 odst. 1 a nelze jej přizpůsobit požadavkům čl. 9 odst. 1 v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. b), nebo
e)
v případech uvedených v čl. 18 odst. 4 a 5, kdy stávající identifikační doklad nelze odpovídajícím způsobem změnit, nebo
f)
pokud je identifikační doklad zabaven příslušným orgánem v rámci šetření.
V případech uvedených v prvním pododstavci se stávající identifikační doklad odevzdá vydávajícímu orgánu ke znehodnocení a toto znehodnocení stávajícího identifikačního dokladu a vydání nového identifikačního dokladu se zaznamená v databázi zavedené podle článku 38.
Článek 13
Výjimky týkající se identifikace určitých koňovitých žijících volně nebo v polodivokých podmínkách
1. Odchylně od článku 12 může příslušný orgán rozhodnout, že koňovití tvořící vymezené populace žijící volně nebo v polodivokých podmínkách v určitých oblastech, jež příslušný orgán vymezí, se identifikují pomocí identifikačního dokladu vydaného v souladu s článkem 9 nebo čl. 17 odst. 4, pouze tehdy, jsou-li:
a)
z těchto populací přemístěni, s výjimkou přemístění z jedné vymezené populace do jiné pod úředním dohledem, nebo
b)
domestikováni.
2. Členské státy, které hodlají využít výjimky stanovené v odstavci 1, oznámí Komisi s odkazem na tento článek dotčené populace a oblasti, které vymezily v souladu s odstavcem 1 před využitím dané výjimky.
KAPITOLA III
IDENTIFIKACE KOŇOVITÝCH DOVEZENÝCH DO UNIE
Článek 14
Identifikace koňovitých dovezených do Unie
Identifikační doklady vydané ve třetích zemích se považují za platné podle tohoto nařízení za předpokladu, že splňují následující podmínky:
a)
byly vydány:
i)
v případě evidovaných koňovitých orgánem ve třetí zemi, který je na seznamu stanoveném v čl. 3 odst. 1 směrnice 94/28/ES a který vydává potvrzení o původu zvířete, nebo
ii)
v případě evidovaného koně národní pobočkou mezinárodní organizace nebo sdružení, která je odpovědná za dostihové a závodní koně a má sídlo ve třetí zemi, kde tato mezinárodní organizace nebo sdružení uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. b) působí, nebo
iii)
ve všech ostatních případech příslušným orgánem třetí země původu daného koňovitého;
b)
vyhovují všem požadavkům čl. 7 odst. 2.
Článek 15
Žádosti o vydání identifikačních dokladů pro koňovité dovezené do Unie
1. Držitel koňovitého podá u vydávajícího orgánu uvedeného v čl. 5 odst. 1, který je příslušný pro danou kategorii koňovitého, žádost o vydání podle článku 9 identifikačního dokladu podle článku 7, nebo o registraci stávajícího identifikačního dokladu v databázi zřízené tímto vydávajícím orgánem v souladu s článkem 38 tohoto nařízení do 30 dní od data dokončení celního postupu uvedeného v čl. 5 odst. 16 písm. a) nařízení (EU) č. 952/2013 v případě, že:
a)
jsou koňovití dováženi do Unie nebo
b)
příslušný orgán změnil dočasný vstup evidovaného koně na základě rozhodnutí přijatého Komisí podle čl. 19 písm. b) směrnice 2009/156/ES na trvalé přijetí podle čl. 19 písm. c) uvedené směrnice.
2. Pokud stávající identifikační doklad uvedený v odstavci 1 nesplňuje požadavky čl. 7 odst. 2, vydávající orgán na žádost držitele:
a)
doplní identifikační doklad tak, aby splňoval požadavky čl. 7 odst. 2;
b)
zaznamená identifikační údaje o tomto koňovitém a doplňující informace do databáze zřízené v souladu s článkem 38.
3. V případě, kdy stávající identifikační doklad uvedený v odstavci 1 nelze změnit tak, aby splňoval požadavky čl. 7 odst. 2 tohoto nařízení, nelze jej považovat za platný pro účely identifikace v souladu s tímto nařízením a dotyčný koňovitý musí být identifikován vydáním podle článku 9 nového identifikačního dokladu, který odpovídá požadavkům čl. 7 odst. 1, 2 a 3, na základě předloženého identifikačního dokladu, který musí poskytovat alespoň informace stanovené v příloze směrnice 90/427/EHS.
KAPITOLA IV
KONTROLY POŽADOVANÉ PŘED VYDÁNÍM IDENTIFIKAČNÍCH DOKLADŮ A METODY OVĚŘOVÁNÍ TOTOŽNOSTI
Článek 16
Ověření jedinečnosti identifikačních dokladů vydaných pro koňovité
1. Před vydáním identifikačního dokladu učiní vydávající orgán nebo osoba jednající jeho jménem všechna příslušná opatření pro:
a)
ověření toho, že žádný takovýto identifikační doklad nebyl ještě pro dotyčného koňovitého vydán;
b)
zabránění podvodnému vydání několika identifikačních dokladů pro jednoho koňovitého.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 musí zahrnovat:
a)
ověření příslušných dostupných dokladů a elektronických záznamů;
b)
odhad věku koňovitého;
c)
kontrolu daného koňovitého z hlediska jakýchkoli známek či stop svědčících o předchozí identifikaci, jak stanoví článek 17.
Článek 17
Opatření ke zjištění předchozí identifikace koňovitých
1. Opatření ke zjištění možných známek nebo stop svědčících o předchozí identifikaci podle článku 16 musí zahrnovat alespoň opatření ke zjištění:
a)
jakéhokoli dříve implantovaného elektronického odpovídače s využitím čtecího zařízení odpovídajícího normě ISO 11785 a schopného číst alespoň odpovídače HDX a FDX-B přinejmenším tam, kde je čtecí zařízení v přímém kontaktu s povrchem těla v místě, kde je za obvyklých okolností elektronický odpovídač implantován;
b)
jakýchkoli klinických známek svědčících o tom, že dříve implantovaný elektronický odpovídač či dříve provedené označení podle článku 21 byly chirurgicky odstraněny nebo změněny;
c)
jakékoli známky toho, že u koňovitého byla použita alternativní metoda ověření totožnosti podle článku 21.
2. Pokud po předložení žádosti držitelem v souladu s čl. 11 odst. 1 opatření stanovená v odstavci 1 tohoto článku vedou ke zjištění dříve implantovaného elektronického odpovídače nebo uplatnění některé z alternativních metod ověření totožnosti podle článku 21, což svědčí o předchozí identifikaci podle článku 9, vydávající orgán:
a)
vydá duplikát identifikačního dokladu nebo náhradní identifikační doklad v souladu s články 29 nebo 32, v závislosti na dostupných informacích;
b)
doplní tuto informaci, tzn. číslo elektronického odpovídače nebo alternativní metodu ověření totožnosti, odpovídajícím způsobem do formuláře v části A a do schématu v části B oddílu I identifikačního dokladu.
3. Pokud se potvrdí nezdokumentované odstranění elektronického odpovídače nebo alternativní metody ověření totožnosti uvedené v odst. 1 písm. b) tohoto článku u koňovitého narozeného v Unii, vydá vydávající orgán náhradní identifikační doklad v souladu s článkem 32.
4. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku může příslušný orgán povolit vydání identifikačního dokladu podle článku 9 pro koňovité žijící volně nebo v polodivokých podmínkách uvedené v článku 13, kteří mají implantovaný elektronický odpovídač, avšak pro které nebyl v souladu s článkem 13 vydán identifikační doklad, za předpokladu, že číslo elektronického odpovídače bylo v době jeho implantace zaznamenáno do databáze vydávajícího orgánu odpovědného za dotčenou populaci koňovitých.
Článek 18
Elektronické metody ověřování totožnosti
1. Vydávající orgán zajistí, aby byl při první identifikaci koňovitého v souladu s článkem 12 zvířeti implantován elektronický odpovídač.
2. Elektronický odpovídač se implantuje parenterálně za aseptických podmínek mezi temenem a kohoutkem uprostřed šíje v krajině šíjového vazu.
Příslušný orgán může nicméně povolit implantaci elektronického odpovídače v jiném místě na šíji koňovitého, pokud tento alternativní způsob implantace:
a)
neohrožuje pohodu daného koňovitého;
b)
nezvyšuje riziko posunu elektronického odpovídače v porovnání s metodou uvedenou v prvním pododstavci.
3. Členské státy stanoví minimální odbornou způsobilost pro zákrok uvedený v odstavci 2 nebo určí osobu (dále jen „odborně způsobilá osoba“) nebo profesi oprávněnou provádět tyto operace.
4. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b) mohou vyžadovat, aby koňovití identifikovaní pomocí alternativní metody ověřování totožnosti uvedené v článku 21 byli označeni prostřednictvím implantace elektronického odpovídače pro účely zápisu nebo evidování koňovitých do plemenných knih nebo pro účely evidování dostihových a závodních koní.
5. Vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 a příslušný orgán mohou požadovat, aby koňovití považovaní za identifikované v souladu s čl. 4 odst. 2 a čl. 43 odst. 1 byli označeni prostřednictvím implantace elektronického odpovídače za účelem ověření totožnosti v následujících případech:
a)
dříve implantované a zaznamenané elektronické odpovídače přestaly fungovat;
b)
vrozený nebo získaný odznak zaznamenaný jako alternativní metoda ověřování totožnosti uvedená v článku 21 již nevyhovuje danému účelu nebo
c)
příslušný orgán to považuje za nezbytné k zajištění ověření totožnosti.
Článek 19
Zajištění jedinečnosti kódu zobrazeného elektronickým odpovídačem
1. Členské státy stanoví pravidla v souladu s normami uvedenými v čl. 2 písm. n) bodě i) k zajištění jedinečnosti kódů zobrazených elektronickými odpovídači, které implantují vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 při vydávání identifikačních dokladů podle článku 9.
2. Pravidla stanovená v souladu s odstavcem 1 se musí uplatňovat tak, aby nedošlo k narušení systému identifikace stanoveného vydávajícím orgánem v jiném členském státě, který provedl identifikaci evidovaného koňovitého v souladu s tímto nařízením.
Článek 20
Zaznamenání kódu elektronického odpovídače do identifikačního dokladu
1. Při implantaci elektronického odpovídače v souladu s článkem 18 zapíše vydávající orgán do identifikačního dokladu tyto informace:
a)
v bodě 5 části A oddílu I alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem a zobrazovaného po implantaci pomocí čtecího zařízení; a případně:
i)
samolepku s čárovým kódem, za předpokladu, že se strana poté zapečetí, nebo
ii)
vytištěný čárový kód uvádějící alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem;
b)
v bodě 12 nebo 13 schématu v části B oddílu I (podle strany, na které byl elektronický odpovídač implantován) místo, kde byl elektronický odpovídač koňovitému implantován a po implantaci přečten;
c)
v bodě 19 schématu v části B oddílu I podpis buď veterinárního lékaře či odborně způsobilé osoby, která provedla identifikaci vyplněním bodu 3 části A a schématu v části B oddílu I a přečetla kód zobrazený elektronickým odpovídačem po implantaci, nebo osoby, která tyto informace přebírá pro účely vydání identifikačního dokladu v souladu s pravidly vydávajícího orgánu.
2. Odchylně od odst. 1 písm. a) tohoto článku se v případě, kdy je koňovitý označen dříve implantovaným elektronickým odpovídačem, který není v souladu s normami ISO uvedenými v čl. 2 písm. n) bodě i), se v bodě 5 části A oddílu I identifikačního dokladu uvede jméno výrobce nebo čtecí zařízení.
Článek 21
Povolení alternativních metod ověřování totožnosti
1. Odchylně od čl. 18 odst. 1 mohou členské státy povolit vhodné alternativní metody ověřování totožnosti koňovitých narozených v Unii, včetně označení známkami, jež splňují požadavky čl. 4 odst. 1 písm. b) a zajišťují ověřitelnost totožnosti koňovitého zaznamenané v identifikačním dokladu.
2. Členské státy zajistí, aby:
a)
alternativní metody ověřování totožnosti koňovitých nebyly využívány jako jediný prostředek ověřování totožnosti většiny koňovitých identifikovaných na jejich území v souladu s tímto nařízením;
b)
nemohlo docházet k záměně viditelného označení použitého u koňovitých pro chov a produkci s označením vyhrazeným na jejich území k použití vydávajícími orgány uvedenými v čl. 5 odst. 1 písm. a) pro evidované koňovité;
c)
povolená alternativní metoda ověřování totožnosti nebo kombinace takových metod poskytovaly přinejmenším stejné záruky jako elektronický odpovídač implantovaný podle článku 18;
d)
informace o alternativních metodách ověřování totožnosti použitých u určitého koňovitého mohly být uvedeny ve formátu, jejž lze digitalizovat a uložit vyhledatelným způsobem v databázi zřízené v souladu s článkem 38.
3. Členské státy hodlající využít výjimku uvedenou v odstavci 1 informují o svých povolených alternativních metodách ověřování totožnosti Komisi, ostatní členské státy a veřejnost prostřednictvím internetových stránek uvedených v čl. 6 odst. 1.
Článek 22
Povinnosti vydávajících orgánů a držitelů používajících alternativní metody ověřování totožnosti
1. Vydávající orgán zajistí, aby byl identifikační doklad pro koňovitého vydán pouze tehdy, jsou-li splněny následující podmínky:
a)
bylo zkontrolováno správné použití povolené alternativní metody ověřování totožnosti uvedené v článku 21;
b)
použitá metoda ověřování totožnosti je uvedena v bodě 6 nebo 7 části A oddílu I, nebo popřípadě v oddílu XI identifikačního dokladu a zaznamenána v databázi v souladu s čl. 38 odst. 1 písm. f).
2. Je-li použita alternativní metoda ověřování totožnosti, zajistí držitel prostředky pro zpřístupnění těchto identifikačních údajů, případně ponese náklady na ověření totožnosti daného koňovitého nebo musí strpět související prodlení.
KAPITOLA V
PŘESUN A PŘEPRAVA KOŇOVITÝCH
Článek 23
Přesun a přeprava evidovaných koňovitých a koňovitých pro chov a produkci
1. Identifikační doklady vydané pro evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci v souladu s čl. 9 odst. 1, článkem 14, článkem 29, článkem 30 nebo článkem 32 musí doprovázet koňovité, pro které byly vydány, neustále, a to včetně (vyžadují-li tak vnitrostátní právní předpisy) přepravy těla koňovitého ke zpracování v zařízení schváleném podle čl. 24 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo uvedeném v bodě iii) písm. a) kapitoly III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011.
2. Odchylně od odstavce 1 se nevyžaduje, aby identifikační doklad doprovázel evidované koňovité nebo koňovité pro chov a produkci, pokud jsou:
a)
ustájeni nebo na pastvě a držitel může okamžitě předložit identifikační doklad;
b)
dočasně využíváni k jízdě či tahu nebo jsou vedeni či vezeni buď:
i)
v blízkosti hospodářství v rámci členského státu a identifikační doklad lze okamžitě předložit, nebo
ii)
v průběhu sezónního přesunu koňovitých na registrovanou letní pastvu a z této pastvy a identifikační doklady lze předložit v hospodářství, odkud jsou přesunováni;
c)
jde o neodstavená hříbata doprovázející svou matku nebo kojnou klisnu;
d)
jsou zapojeni do tréninku nebo se účastní zkoušky v rámci jezdecké soutěže nebo akce, což vyžaduje, aby dočasně opustili prostor cvičiště, závodiště nebo akce;
e)
jsou přesunováni nebo přepravováni v nouzové situaci týkající se koňovitých samotných nebo hospodářství, kde jsou drženi.
Článek 24
Výjimky týkající se přesunu nebo přepravy koňovitých, které doprovází dočasný doklad
1. Na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu vydá vydávající orgán dočasný doklad uvádějící alespoň informace stanovené v příloze III, který umožňuje přesun nebo přepravu koňovitých v rámci téhož členského státu v období nepřesahujícím 45 dnů, přičemž identifikační doklad je odevzdán vydávajícímu orgánu nebo příslušnému orgánu za účelem aktualizace identifikačních údajů.
2. Koňovití, které doprovází dočasný doklad uvedený v odstavci 1, nesmějí být přesunuti na jatka k porážce pro lidskou spotřebu.
3. Odchylně od odstavce 1 v případě, kdy má být koňovitý přepravován během období 45 dnů uvedeného ve zmíněném odstavci do jiného členského státu nebo přes jiný členský stát do třetí země, je bez ohledu na svůj evidenční status doprovázen kromě dočasného dokladu uvedeného v odstavci 1 tohoto článku i veterinárním osvědčením v souladu s přílohou III směrnice 2009/156/ES.
Článek 25
Výjimky pro přesuny s čipovou kartou
1. Odchylně od čl. 23 odst. 1 může příslušný orgán povolit v rámci téhož členského státu přesun nebo přepravu evidovaných koňovitých nebo koňovitých pro chov a produkci bez identifikačního dokladu za předpokladu, že jsou doprovázeni čipovou kartou vydanou tímtéž orgánem, který pro ně vydal identifikační doklad, a obsahující informace uvedené v příloze II.
2. Členské státy, které používají odchylku stanovenou v odstavci 1 tohoto článku, si mohou navzájem udělit výjimky pro přesun nebo přepravu evidovaných koňovitých nebo koňovitých pro chov a produkci v rámci svých vlastních území.
O svém záměru udělit takové výjimky informují Komisi.
Článek 26
Přesuny a přeprava jatečných koňovitých
1. Jatečné koňovité doprovází při jejich přesunu nebo přepravě na jatka:
a)
identifikační doklad vydaný podle čl. 9 odst. 1 nebo článku 14 nebo
b)
duplikát identifikačního dokladu vydaný podle článku 29 nebo 30, na který se vztahovala výjimka podle článku 31.
2. Odchylně od odstavce 1 může příslušný orgán povolit, aby byli jateční koňovití, pro které nebyl vydán identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1, přepraveni přímo z hospodářství, kde se narodili, na jatka v rámci téhož členského státu za předpokladu, že:
a)
jsou tito jateční koňovití mladší než 12 měsíců a mají viditelné hvězdičky na mléčných laterálních řezácích;
b)
vysledovatelnost z hospodářství, kde se narodili, na jatka je nepřerušená;
c)
při přepravě na jatka jsou jateční koňovití individuálně označeni v souladu s článkem 18 nebo 21;
d)
je zásilka doprovázena údaji o potravinovém řetězci v souladu s oddílem III přílohy II nařízení (ES) č. 853/2004, které musí zahrnovat odkaz na individuální označení uvedené v písmeni c) tohoto odstavce;
e)
elektronický odpovídač nebo jakýkoli fyzický identifikátor použitý u daného koňovitého v souladu s článkem 21 se ochrání před následným podvodným použitím, a to jeho vyjmutím, zničením nebo likvidací na místě.
3. V případě přesunu nebo přepravy jatečných koňovitých v souladu s odstavcem 2 tohoto článku se nepoužije ustanovení čl. 34 odst. 1 písm. b) a c).
KAPITOLA VI
NAKLÁDÁNÍ S IDENTIFIKAČNÍMI DOKLADY, DUPLIKÁT IDENTIFIKAČNÍHO DOKLADU, NÁHRADNÍ IDENTIFIKAČNÍ DOKLAD A POZASTAVENÍ PLATNOSTI IDENTIFIKAČNÍHO DOKLADU
Článek 27
Povinnosti držitelů týkající se nakládání s identifikačními doklady s cílem zajistit stálost totožnosti v průběhu celého života koňovitého
1. Držitel koňovitého zajistí, aby následující identifikační údaje v identifikačním dokladu byly vždy aktuální a správné:
a)
status koňovitého, pokud jde o jeho způsobilost k porážce k lidské spotřebě;
b)
čitelný kód elektronického odpovídače nebo označení použitého jako alternativní metoda ověřování totožnosti stanovená v článku 21;
c)
status zvířete buď jako evidovaného koňovitého, nebo jako koňovitého pro chov a produkci;
d)
informace o majiteli, pokud tak vyžadují právní předpisy členského státu, ve kterém je koňovitý držen, nebo vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1.
2. Bez ohledu na vydávající orgán, který vydal identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1 či články 14, 29 nebo 32, držitel koňovitého zajistí, aby byl identifikační doklad předložen vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 příslušnému pro danou kategorii koňovitého v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, s cílem poskytnout identifikační údaje uvedené v čl. 38 odst. 1 do třiceti dnů od:
a)
vydání identifikačního dokladu v souladu s čl. 9 odst. 1 vydávajícím orgánem mimo členský stát, ve kterém se nachází dané hospodářství;
b)
dovozu koňovitého do členského státu, ve kterém se dané hospodářství nachází, z jiného členského státu, s výjimkou
i)
koňovitých účastnících se soutěží, dostihů, přehlídek, výcviku a potahu po dobu nepřesahující 90 dnů,
ii)
hřebců nacházejících se v členském státě během plemenné sezóny,
iii)
klisen nacházejících se v členském státě pro účely plemenitby po dobu nepřesahující 90 dnů,
iv)
koňovitých umístěných ve veterinárním zařízení ze zdravotních důvodů,
v)
koňovitých určených k porážce do deseti dnů od jejich vstupu.
3. Jestliže je nutné v identifikačním dokladu aktualizovat identifikační údaje uvedené v čl. 38 odst. 1, předloží držitel identifikační doklad do třiceti dnů od události, jež má dopad na identifikační údaje:
a)
v případě evidovaného koňovitého uvedeného v čl. 2 písm. e) bodě i) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. a), který:
i)
buď vydal identifikační doklad pro dotyčného evidovaného koňovitého, nebo
ii)
je schválen v souladu s rozhodnutím 92/353/EHS v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, a založil plemennou knihu, do níž může být daný koňovitý zapsán nebo zaevidován v souladu s rozhodnutím 96/78/ES, nebo
b)
v případě evidovaných koní uvedených v čl. 2 písm. e) bodě ii) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 5 odst. 1 písm. b) v souladu s pravidly vydávajícího orgánu, který vydal identifikační doklad pro dotyčného evidovaného koně, nebo
c)
příslušnému orgánu nebo některému z vydávajících orgánů určených v souladu s tímto nařízením příslušným orgánem členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen.
Článek 28
Povinnosti vydávajících orgánů týkající se nakládání s identifikačními doklady s cílem zajistit stálost totožnosti v průběhu celého života koňovitého
Vydávající orgán uvedený v čl. 27 odst. 3:
a)
provádí nezbytné aktualizace identifikačních údajů v identifikačním dokladu;
b)
zanese do části C oddílu I identifikačního dokladu požadované informace o vydávajícím orgánu, které musí tvořit alespoň číslo databáze kompatibilní se systémem UELN, pokud původně nevydal identifikační doklad v souladu s čl. 9 odst. 1;
c)
vyplní údaje v oddíle IV identifikačního dokladu, pokud vnitrostátní právní předpisy nebo pravidla vydávajícího orgánu vyžadují provést záznam o změně majitele;
d)
zapíše či doplní do databáze, již zřídil v souladu s článkem 38, identifikační údaje uvedené v předloženém identifikačním dokladu;
e)
vkládá informace do centrální databáze v souladu s článkem 39.
Článek 29
Vydávání duplikátů identifikačních dokladů
1. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 vydá duplikát identifikačního dokladu, pokud:
a)
se původní identifikační doklad ztratí a lze určit totožnost zvířete, zejména pomocí kódu přenášeného elektronickým odpovídačem nebo pomocí alternativní metody ověřování totožnosti v souladu s článkem 21, nebo
b)
zvíře nebylo identifikováno ve lhůtě stanovené v článku 12, 14 nebo v čl. 43 odst. 2, za předpokladu, že je k dispozici potvrzení o pokrytí a biologická matka nebo, v případě přenosu embryí, náhradní matka je identifikována v souladu s tímto nařízením, nebo
c)
příslušný orgán má důkaz o tom, že některé identifikační údaje ve stávajícím identifikačním dokladu neodpovídají příslušnému koňovitému, a nelze použít ustanovení čl. 12 odst. 3 písm. a).
2. V případech uvedených v odstavci 1 vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu:
a)
implantuje zvířeti v případě potřeby elektronický odpovídač v souladu s článkem 18 nebo použije některou z povolených alternativních metod ověřování totožnosti v souladu s článkem 21;
b)
vydá duplikát identifikačního dokladu zřetelně takto označený („duplikát identifikačního dokladu“) s uvedením jedinečného životního čísla zaznamenaného v databázi vydávajícího orgánu, který:
i)
provedl první identifikaci zvířete a vydal ztracený původní identifikační doklad nebo
ii)
vydává duplikát identifikačního dokladu pro zvíře uvedené v odst. 1 písm. b);
c)
klasifikuje daného koňovitého v části II oddílu II duplikátu identifikačního dokladu jako koňovitého, který není určen na porážku k lidské spotřebě.
3. Údaje uvedené v duplikátu identifikačního dokladu vydaného v souladu s odstavcem 2 se zaznamenají s odkazem na jedinečné životní číslo do databáze uvedené v článku 38 a zašlou se do centrální databáze v souladu s článkem 39.
4. Byl-li ztracený identifikační doklad vydán podle čl. 9 odst. 1 vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 5 odst. 1, který již neexistuje, vydá duplikát identifikačního dokladu v souladu s odstavcem 2 tohoto článku vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 toho členského státu, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen.
Článek 30
Vydávání duplikátů identifikačních dokladů pro koňovité dovezené do Unie
Odchylně od čl. 29 odst. 2 může být v případech, kdy byl ztracený původní identifikační doklad vydán vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 14 písm. a) ve třetí zemi, vydán nový identifikační doklad zmíněným vydávajícím orgánem ve třetí zemi za předpokladu, že je tento nový identifikační doklad:
a)
zaslán vydávajícím orgánem uvedeným v čl. 14 písm. a) vydávajícímu orgánu uvedenému v čl. 29 odst. 2, přičemž je označen jako duplikát identifikačního dokladu, dané zvíře je klasifikováno v souladu s čl. 29 odst. 2 písm. c) a příslušné informace jsou zaneseny do databáze v souladu s čl. 29 odst. 3;
b)
zaslán vydávajícím orgánem nebo příslušným orgánem v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, držiteli nebo, vyžadují-li tak právní předpisy členského státu, kde se koňovitý nachází, majiteli zvířete.
Článek 31
Pozastavení statusu koňovitých určených na porážku k lidské spotřebě
1. Odchylně od čl. 29 odst. 2 písm. c) a článku 30 a s výjimkou případu popsaného v čl. 43 odst. 2 může příslušný orgán rozhodnout o pozastavení statusu koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě na dobu šesti měsíců, pokud:
a)
může držitel uspokojivě prokázat do třiceti dnů od ohlášeného data ztráty identifikačního dokladu, že status koňovitého jako určeného na porážku k lidské spotřebě nebyl ohrožen žádnou léčbou;
b)
je žádost o identifikaci podána v souladu s čl. 1 odst. 1 druhou odrážkou rozhodnutí 96/78/ES v průběhu prvního roku života, avšak po uplynutí maximální povolené doby uvedené v čl. 12 odst. 2 tohoto nařízení.
2. V případě uvedeném v odstavci 1 zapíše příslušný orgán datum začátku šestiměsíční doby pozastavení do prvního sloupce části III oddílu II duplikátu identifikačního dokladu a vyplní třetí sloupec.
Článek 32
Vydávání náhradních identifikačních dokladů
1. Vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 vydá náhradní identifikační doklad, pokud:
a)
je původní identifikační doklad ztracen a dále:
i)
nelze prokázat totožnost zvířete,
ii)
neexistuje náznak nebo důkaz, že pro dané zvíře již dříve vydal identifikační doklad vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1;
b)
zvíře nebylo identifikováno ve lhůtách stanovených v čl. 12 odst. 1 nebo 2, v článku 14 nebo v čl. 43 odst. 2.
2. V případech uvedených v odstavci 1 vydávající orgán uvedený v čl. 5 odst. 1 písm. c) odpovědný za oblast, ve které se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, na základě žádosti držitele nebo na žádost příslušného orgánu:
a)
implantuje zvířeti elektronický odpovídač v souladu s článkem 18 nebo použije některou z alternativních metod ověřování totožnosti v souladu s článkem 21;
b)
vydá náhradní identifikační doklad zřetelně takto označený („náhradní identifikační doklad“) s uvedením nově přiděleného jedinečného životního čísla odpovídajícího příslušnému záznamu v databázi o vydání tohoto náhradního identifikačního dokladu;
c)
klasifikuje daného koňovitého v části II oddílu II náhradního identifikačního dokladu jako koňovitého, který není určen na porážku k lidské spotřebě.
3. Údaje uvedené v náhradním identifikačním dokladu vydaném v souladu s odstavcem 2 se zaznamenají s odkazem na jedinečné životní číslo do databáze uvedené v článku 38 a zašlou se do centrální databáze v souladu s článkem 39.
Článek 33
Pozastavení platnosti identifikačního dokladu pro účely přesunu
Úřední veterinární lékař pozastaví platnost identifikačního dokladu pro účely přesunu příslušným zápisem v oddíle III tohoto dokladu v případě, že je koňovitý držen v hospodářství nebo pochází z hospodářství, které:
a)
podléhá zákazu uvedenému v čl. 4 odst. 5 směrnice 2009/156/ES nebo
b)
se nachází v členském státě, který není prostý moru koní, nebo na části území členského státu považované v souladu s čl. 5 odst. 2 směrnice 2009/156/ES za infikovanou morem koní.
KAPITOLA VII
SMRT KOŇOVITÝCH, KOŇOVITÍ URČENÍ NA PORÁŽKU K LIDSKÉ SPOTŘEBĚ A ZÁZNAM O LÉČENÍ
Článek 34
Povinnosti úředního veterinárního lékaře a příslušného orgánu v případě porážky nebo utracení koňovitých
1. Po porážce nebo utracení koňovitého se přijmou tato opatření:
a)
elektronický odpovídač se ochrání před následným podvodným použitím, a to jeho vyjmutím, zničením nebo likvidací na místě;
b)
platnost identifikačního dokladu se zruší přinejmenším umístěním razítka, které nelze zfalšovat, uvádějícího „neplatné“ na všech stranách nebo vyražením otvoru o vhodném průměru, jehož velikost odpovídá alespoň průměru běžné děrovačky, do všech stran;
c)
pokud jde o jedinečné životní číslo koňovitého, buď:
i)
je identifikační doklad zničen pod úředním dohledem na jatkách, kde bylo zvíře poraženo, a vydávajícímu orgánu je zasláno potvrzení, a to buď přímo, nebo prostřednictvím kontaktního místa uvedeného v čl. 36 odst. 2, ve kterém je informován o datu porážky zvířete na jatkách a o datu zničení identifikačního dokladu, nebo
ii)
je identifikační doklad, jehož platnost byla zrušena, vrácen vydávajícímu orgánu uvedenému v bodě 11 části A oddílu I identifikačního dokladu nebo v části C oddílu I po aktualizaci v souladu s čl. 28 písm. b), a to buď přímo, nebo prostřednictvím kontaktního místa uvedeného v čl. 36 odst. 2, spolu s informací o datu porážky zvířete nebo jeho utracení pro účely tlumení nákazy.
2. Opatření stanovená v odstavci 1 provede přímo nebo nad jejich prováděním dohlíží:
a)
úřední veterinární lékař:
i)
v případě porážky nebo utracení pro účely tlumení nákazy v souladu s čl. 4 odst. 4 písm. a) směrnice 2009/156/ES nebo
ii)
po porážce v souladu s čl. 7 odst. 3 směrnice 2009/156/ES nebo
b)
příslušný orgán stanovený v čl. 3 odst. 10 nařízení (ES) č. 1069/2009 v případě likvidace nebo zpracování těla, které v souladu s vnitrostátními právními předpisy uvedenými v čl. 23 odst. 1 tohoto nařízení doprovázel identifikační doklad:
i)
v zařízení schváleném v souladu s čl. 24 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo
ii)
v nízkokapacitním spalovacím zařízení uvedeném v bodě iii) písm. a) kapitoly III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011.
3. V případě, že elektronický odpovídač nelze z těla koňovitého určeného na porážku k lidské spotřebě vyjmout, jak je požadováno v odst. 1 písm. a) tohoto článku, prohlásí úřední veterinární lékař maso nebo jeho část obsahující elektronický odpovídač za nevhodné k lidské spotřebě v souladu s písm. n) bodu 1 kapitoly V oddílu II přílohy I nařízení (ES) č. 854/2004.
Článek 35
Povinnosti držitele a vydávajícího orgánu v případě úhynu nebo ztráty koňovitého
1. Ve všech případech úhynu nebo ztráty koňovitého, včetně krádeže, neuvedených v článku 34 vrátí držitel identifikační doklad příslušnému vydávajícímu orgánu uvedenému v části A oddílu I nebo aktualizovanému v souladu s čl. 28 písm. b) v části C oddílu I identifikačního dokladu do 30 dnů po úhynu nebo ztrátě daného koňovitého.
2. Vydávající orgán, který obdržel informaci o úhynu nebo ztrátě koňovitého v souladu s článkem 34 nebo odstavcem 1 tohoto článku, jedná v souladu s čl. 28 písm. d) a e).
Článek 36
Povinnosti členských států zajistit oběh informací po smrti koňovitého
1. Členské státy zavedou postupy pro vrácení identifikačních dokladů, jejichž platnost byla zrušena, vydávajícímu orgánu v souladu s čl. 34 odst. 1 písm. c) bodem ii).
2. Členské státy mohou určit kontaktní místo pro dodání potvrzení uvedeného v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě i) nebo identifikačních dokladů uvedených v čl. 34 odst. 1 písm. c) bodě ii) pro jejich další rozeslání příslušným vydávajícím orgánům na svém území.
Toto kontaktní místo může být styčné místo uvedené v článku 35 nařízení (ES) č. 882/2004.
3. V případech, na které se vztahuje odstavec 2, musí být podrobné údaje o kontaktním místě, které mohou být vloženy do centrální databáze stanovené v článku 39, zpřístupněny ostatním členským státům a veřejnosti na internetových stránkách uvedených v čl. 6 odst. 1.
Článek 37
Koňovití určení na porážku k lidské spotřebě a záznam o léčení
1. Koňovitý se považuje za určeného na porážku k lidské spotřebě, kromě případů, kdy je v souladu s tímto nařízením v části II oddílu II identifikačního dokladu neodvolatelně prohlášen za koňovitého, který není takto určený, na základě:
a)
podpisu majitele podle jeho vlastního uvážení, s potvrzením vydávajícího orgánu, nebo
b)
podpisů držitele a odpovědného veterinárního lékaře jednajícího v souladu s čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES nebo
c)
záznamu vydávajícího orgánu učiněného při vydání duplikátu identifikačního dokladu podle článku 29 nebo 30 nebo náhradního identifikačního dokladu podle článku 32.
2. Před jakoukoli léčbou v souladu s čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES nebo před léčbou za použití léčivého přípravku registrovaného v souladu s čl. 6 odst. 3 uvedené směrnice potvrdí odpovědný veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES status daného koňovitého jako:
a)
určeného na porážku k lidské spotřebě, což je standardní případ, nebo
b)
neurčeného na porážku k lidské spotřebě, jak je uvedeno v části II oddílu II identifikačního dokladu.
3. V případě, že léčba uvedená v odstavci 2 tohoto článku není u koňovitého určeného na porážku k lidské spotřebě povolena, zajistí odpovědný veterinární lékař uvedený v čl. 10 odst. 1 směrnice 2001/82/ES, aby v souladu s odchylkou stanovenou v čl. 10 odst. 2 směrnice 2001/82/ES byl dotyčný koňovitý před zahájením léčby neodvolatelně prohlášen za koňovitého, který není určený na porážku k lidské spotřebě:
a)
vyplněním a podpisem části II oddílu II identifikačního dokladu a
b)
zrušením platnosti části III oddílu II identifikačního dokladu v souladu s pokyny stanovenými v části III oddílu II.
4. Po provedení opatření stanovených v odstavci 3 držitel koňovitého předloží identifikační doklad vydávajícímu orgánu v členském státě, ve kterém se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, nebo tyto informace poskytne online, jestliže takový přístup do databáze existuje, ve lhůtě 14 dnů od data podpisu v části II oddílu II identifikačního dokladu.
5. Odchylně od odstavce 4 může členský stát přijmout opatření k zajištění toho, že opatření provedená v souladu s odstavcem 3 oznámí do 14 dnů od data podpisu v části II oddílu II identifikačního dokladu odpovědný veterinární lékař:
a)
buď přímo vydávajícímu orgánu uvedenému v odstavci 4, kterému poskytne nezbytné informace k tomu, aby tento orgán mohl aktualizovat databázi zřízenou v souladu s článkem 39, nebo
b)
přímo do centrální databáze zřízené v souladu s článkem 39, je-li zajištěno uložení těchto informací do databáze zřízené podle článku 38 vydávajícím orgánem uvedeným v odstavci 4.
6. V případě, že má být koňovitý léčen za podmínek uvedených v čl. 10 odst. 3 směrnice 2001/82/ES, zapíše odpovědný veterinární lékař do části III oddílu II identifikačního dokladu potřebné údaje o léčivém přípravku obsahujícím základní látky nebo látky přinášející vyšší klinický prospěch pro léčbu koňovitých uvedené v nařízení (ES) č. 1950/2006.
Odpovědný veterinární lékař zaznamená datum, kdy byl léčivý přípravek podle předpisu podán naposledy, a informuje v souladu s čl. 11 odst. 4 směrnice 2001/82/ES držitele o datu, kdy uplyne ochranná lhůta stanovená v souladu s čl. 10 odst. 3 uvedené směrnice.
KAPITOLA VIII
ZÁZNAMY A SANKCE
Článek 38
Databáze
1. Při vydání identifikačního dokladu nebo registraci dříve vydaných identifikačních dokladů zaznamená vydávající orgán do své databáze přinejmenším tyto údaje týkající se daného koňovitého:
a)
jedinečné životní číslo;
b)
druh;
c)
pohlaví;
d)
barvu;
e)
datum narození (ve formátu dd/mm/rrrr) oznámené držitelem uvedeným v písmeni i);
f)
případně alespoň posledních 15 číslic kódu přenášeného elektronickým odpovídačem nebo kód přenášený radiofrekvenčním identifikačním zařízením, které není v souladu s normou ISO 11784, společně s informacemi o požadovaném čtecím systému; nebo alternativní metodu ověřování totožnosti použitou v souladu s článkem 21;
g)
zemi narození oznámenou držitelem uvedeným v písmeni i);
h)
datum vydání a jakékoli změny identifikačního dokladu;
i)
jméno a adresu držitele, který podal žádost podle čl. 11 odst. 1, čl. 15 odst. 1, čl. 29 odst. 2 nebo čl. 32 odst. 2, nebo který případně předložil identifikační doklad, jak je stanoveno v čl. 27 odst. 3;
j)
status zvířete jakožto evidovaného koňovitého nebo koňovitého pro chov a produkci;
k)
jméno zvířete (jméno, které zvíře dostalo po narození, případně komerční jméno) oznámené držitelem uvedeným v písm. i);
l)
známý status zvířete jako neurčeného na porážku k lidské spotřebě;
m)
sériové číslo, pokud je takové číslo přiděleno identifikačnímu dokladu uvedenému v čl. 9 odst. 1 a 3, a informace týkající se nového identifikačního dokladu, duplikátu identifikačního dokladu či náhradního identifikačního dokladu, které byly vydány v souladu s čl. 12 odst. 3, článkem 29, článkem 30 nebo článkem 32;
n)
zemi, ve které se nachází hospodářství, kde je koňovitý držen, oznámenou držitelem uvedeným v písmeni i);
o)
oznámené datum úhynu nebo ztráty zvířete nahlášené držitelem uvedeným v písmeni i) nebo datum porážky.
2. Vydávající orgán uchová informace uvedené v odstavci 1 tohoto článku ve své databázi po dobu nejméně 35 let nebo alespoň dva roky od data oznámení o smrti koňovitého podle článku 34.
3. Nejpozději do 15 dnů od data záznamu informací uvedených v odstavci 1 tohoto článku zašle vydávající orgán uvedený ve zmíněném odstavci informace uvedené v písmenech a) až j) a l) až o) do centrální databáze zřízené v souladu s článkem 39 v členském státě:
a)
ve kterém je tento vydávající orgán schválen, uznán nebo určen nebo ve kterém má své sídlo v souladu s čl. 5 odst. 1;
b)
ve kterém se daný koňovitý narodil.
Článek 39
Zřízení centrální databáze
1. Členské státy zřídí pro účely tohoto nařízení své centrální databáze.
2. Odchylně od odstavce 1 se zřízení centrální databáze nevyžaduje v těch členských státech, ve kterých existuje jedna databáze pro evidované koňovité a jedna databáze pro koňovité pro chov a produkci, za předpokladu, že:
a)
obě databáze mohou navzájem účinně komunikovat a mohou spolupracovat s centrálními databázemi v souladu s článkem 40 s cílem aktualizovat identifikační údaje o koňovitých, jejichž status se mění buď na evidované koňovité, nebo na koňovité pro chov a produkci;
b)
příslušný orgán má přímý přístup do obou těchto databází.
3. Členské státy zpřístupní názvy, adresy a kontaktní údaje svých centrálních databází ostatním členským státům a veřejnosti na internetových stránkách stanovených v čl. 6 odst. 1.
Článek 40
Provoz a spolupráce centrálních databází
1. Každý členský stát zajistí, aby vydávající orgány uvedené v čl. 5 odst. 1 vkládaly informace uvedené v čl. 28 písm. e) a čl. 38 odst. 1 o koňovitých identifikovaných na jeho území do centrální databáze, nebo aby databáze vydávajících orgánů na jeho území byly propojeny s centrální databází.
2. Členské státy spolupracují při provozu svých centrálních databází v souladu se směrnicí 89/608/EHS a zajistí, aby:
a)
v souladu s článkem 28 tohoto nařízení centrální databáze nahlásila s odkazem na jedinečné životní číslo jakoukoli změnu identifikačních údajů uvedených v čl. 38 odst. 1 do centrální databáze členského státu, ve kterém byl identifikační doklad vydán;
b)
příslušné orgány ostatních členských států měly bezplatný přístup k minimálním informacím v centrální databázi, aby mohly zjistit, zda do ní byl zaznamenán kód elektronického odpovídače, jedinečné životní číslo nebo číslo průkazu.
Článek 41
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy oznámí tato ustanovení Komisi nejpozději do 1. ledna 2016 a neprodleně ji informují o jakékoli následné změně, která se jich týká.
KAPITOLA IX
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 42
Zrušení
Nařízení (ES) č. 504/2008 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2016.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení.
Článek 43
Přechodná ustanovení
1. Odchylně od čl. 4 odst. 2 se za koňovité identifikované podle tohoto nařízení považují:
a)
koňovití narození nejpozději do 30. června 2009 a identifikovaní do tohoto data v souladu s rozhodnutím 93/623/EHS nebo 2000/68/ES, za předpokladu, že identifikační doklady vydané pro tyto koňovité:
i)
byly registrovány v souladu s čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 504/2008 nejpozději do 31. prosince 2009 a
ii)
zahrnují oddíl odpovídající oddílu IX vzorového identifikačního dokladu stanoveného v příloze rozhodnutí 93/623/ES a je vyplněna část III-A identifikačního dokladu, pokud jsou zapsány informace v části III-B;
b)
koňovití narození nejpozději do 30. června 2009, avšak neidentifikovaní do tohoto data v souladu s rozhodnutím 93/623/EHS nebo 2000/68/ES, pokud byli identifikováni v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 nejpozději do 31. prosince 2009;
c)
koňovití identifikovaní v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 do 31. prosince 2015.
2. Koňovití narození v Unii nebo dovezení do Unie ze třetí země po 30. červnu 2009, kteří nebyli identifikováni v souladu s nařízením (ES) č. 504/2008 do 31. prosince 2015, se identifikují podle článku 29 nebo 32 tohoto nařízení, v závislosti na dostupných informacích o jejich totožnosti, a jsou v části II oddílu II duplikátu identifikačního dokladu klasifikováni jako koňovití, kteří nejsou určeni na porážku k lidské spotřebě.
3. Odchylně od čl. 13 odst. 2 členské státy, které udělily výjimky podle článku 7 nařízení (ES) č. 504/2008 před 1. lednem 2016 a uvědomily o tom před uvedeným datem Komisi, nemusí tyto výjimky Komisi znovu oznamovat.
4. Členské státy, které nezřídily centrální databázi stanovenou v článku 39, zřídí centrální databázi podle článku 39 a zajistí její zprovoznění v souladu s článkem 40 nejpozději do 30. června 2016.
Článek 44
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. ledna 2016. Článek 39 se nicméně použije od 1. července 2016 v těch členských státech, které nezřídí fungující centrální databázi do 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. února 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2015/262 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
της 17ης Φεβρουαρίου 2015
για τη θέσπιση κανόνων σύμφωνα με τις οδηγίες 90/427/ΕΟΚ και 2009/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις μεθόδους αναγνώρισης των ιπποειδών (κανονισμός διαβατηρίου ιπποειδών)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 90/427/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τους όρους ζωοτεχνικού και γενεαλογικού χαρακτήρα που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο ιπποειδών (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχεία γ) και δ), το άρθρο 6 παράγραφος 2 δεύτερη περίπτωση και το άρθρο 8 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διακίνηση των ιπποειδών και τις εισαγωγές ιπποειδών προέλευσης τρίτων χωρών (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 90/427/ΕΟΚ καθορίζει τους όρους ζωοτεχνικού χαρακτήρα που διέπουν το ενδοενωσιακό εμπόριο ιπποειδών. Απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι τα καταχωρημένα ιπποειδή που διακινούνται, συνοδεύονται από έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται από τις εγκεκριμένες ενώσεις εκτροφέων ή οργανώσεις εκτροφής που αναφέρονται στην εν λόγω οδηγία.
(2)
Η οδηγία 2009/156/ΕΚ καθορίζει τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τη διακίνηση και την εισαγωγή των ιπποειδών προέλευσης τρίτων χωρών. Προβλέπει ότι τα καταχωρημένα ιπποειδή πρέπει να αναγνωρίζονται από έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με την οδηγία 90/427/ΕΟΚ ή από διεθνή οργανισμό ή ένωση που διαχειρίζεται ίππους για ιππικούς αγώνες ή ιπποδρομίες. Τα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης πρέπει να προσδιορίζονται βάσει μεθόδου που καθορίζεται από την Επιτροπή.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 504/2008 της Επιτροπής (3), ο οποίος ισχύει από την 1η Ιουλίου 2009, θεσπίζει κανόνες σχετικά με την αναγνώριση των ιπποειδών που γεννιούνται ή εισάγονται στην Ένωση, και καθορίζει ένα έγγραφο αναγνώρισης (διαβατήριο ιπποειδών) για τα ιπποειδή, το οποίο αποτελεί έγγραφο πολλαπλών χρήσεων που εξυπηρετεί τις ανάγκες της υγείας των ζώων και της δημόσιας υγείας, των ιππικών αθλημάτων, καθώς και ζωοτεχνικές ανάγκες. Εστιάζοντας στο έγγραφο αναγνώρισης ως συστατικό στοιχείο του συστήματος αναγνώρισης ιπποειδών, ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει μόνο τη δυνατότητα ενσωμάτωσης των πληροφοριών που περιέχονται στις βάσεις δεδομένων πολυάριθμων εκδιδουσών αρχών σε μια κεντρική βάση δεδομένων ή σύνδεσης των βάσεων δεδομένων τους με την εν λόγω κεντρική βάση δεδομένων.
(4)
Τα κράτη μέλη αντιμετώπισαν δυσκολίες κατά την εφαρμογή των μέτρων που καθορίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008. Οι δυσκολίες αυτές αφορούν κυρίως τη μέθοδο αναγνώρισης των ιπποειδών μέσω του εγγράφου αναγνώρισης.
(5)
Οι έρευνες που διενεργούνται από τα κράτη μέλη αποκάλυψαν ότι το έγγραφο αναγνώρισης αποτελεί στόχο σημαντικής απάτης. Βασικός κίνδυνος είναι η παράνομη επανεισαγωγή στην τροφική αλυσίδα των ιπποειδών που παλαιότερα εξαιρέθηκαν από τη σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο και έλαβαν αγωγή με φαρμακευτικά προϊόντα που δεν είναι εγκεκριμένα για ζώα παραγωγής τροφίμων. Μετά την έκδοση της απόφασης 2000/68/ΕΚ της Επιτροπής (4), χιλιάδες ιπποειδή εξαιρέθηκαν αμετάκλητα από τη σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο. Η έλλειψη εναλλακτικών λύσεων για τη διά βίου συντήρηση ανεπιθύμητων ιπποειδών που έχουν αποσυρθεί τα οποία έχουν εξαιρεθεί από τη σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο, έχει οδηγήσει στην παραμέληση και εγκατάλειψη με σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων. Η κατάσταση αυτή έχει επιδεινωθεί από την τρέχουσα οικονομική κατάσταση, η οποία καθιστά σε πολλές περιπτώσεις ασύμφορη τη διατήρηση των ιπποειδών μετά το τέλος της παραγωγικής τους ζωής. Σε ορισμένα κράτη μέλη, τα προβλήματα έχουν λάβει τέτοιες διαστάσεις ώστε οι αρμόδιες αρχές έχουν ξεκινήσει προγράμματα για τη σφαγή των ιπποειδών που έχουν αποσυρθεί εκτός της τροφικής αλυσίδας.
(6)
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η παράνομη βόσκηση σε ιδιωτικές ή κρατικές εκτάσεις χωρίς την άδεια των ιδιοκτητών (fly-grazing) αποτελεί νέο φαινόμενο το οποίο επηρεάζει τους ιδιοκτήτες βοσκοτόπων, δεδομένου ότι έχουν καταστεί νόμιμα κάτοχοι ιπποειδών και έχουν ακούσια αναλάβει ευθύνες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2008. Το ασαφές καθεστώς των εν λόγω ιπποειδών μπορεί επίσης να επηρεάζει την ορθή εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης σε άλλους τομείς.
(7)
Είναι πλέον σαφές ότι οι πληροφορίες που καταγράφονται στη βάση δεδομένων της εκδίδουσας αρχής κατά τον χρόνο της έκδοσης του εγγράφου αναγνώρισης καθίστανται σύντομα παρωχημένες. Κατά συνέπεια, είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι εντελώς ανέφικτο, για τις αρμόδιες αρχές να επαληθεύουν στο πλαίσιο της πιστοποίησης ή του ελέγχου ταυτότητας, εάν ένα έγγραφο ταυτότητας είναι αυθεντικό και αν οι πληροφορίες που περιέχει ισχύουν και είναι εύλογες και δεν έχουν υποστεί δόλια αλλοίωση, κυρίως σχετικά με το καθεστώς των ζώων ως ζώα που προορίζονται για σφαγή, αλλά και για να χρησιμοποιήσουν τις πιο ευνοϊκές συνθήκες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων για τη μετακίνηση των καταχωρημένων ιπποειδών.
(8)
Στα περισσότερα κράτη μέλη οι βάσεις δεδομένων των διαφόρων εκδιδουσών αρχών διαβατηρίων δεν συνδέονται μεταξύ τους, και για νομικούς και διοικητικούς λόγους δεν αποτελεί άμεσα διαθέσιμη επιλογή μια ενιαία εκδίδουσα αρχή διαβατηρίων. Ως εκ τούτου, η δημιουργία μιας κεντρικής βάσης δεδομένων θεωρείται ότι είναι η πιο αποτελεσματική λύση για την ανταλλαγή και την εναρμόνιση των δεδομένων μεταξύ των διαφόρων φορέων στο πλαίσιο των οδηγιών 90/427/ΕΟΚ και 2009/156/ΕΚ, όσο είναι απαραίτητο για τη διαχείριση των εγγράφων αναγνώρισης των ιπποειδών με σκοπό όχι μόνο την παροχή των απαιτούμενων εγγυήσεων για την υγεία των ζώων, αλλά και για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων στη νομοθεσία της Ένωσης σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων και τη δημόσια υγεία, οι οποίες έχουν τη σωστή και αξιόπιστη ταυτοποίηση των ιπποειδών ως προαπαιτούμενο.
(9)
Μια έρευνα που διενεργήθηκε από την Επιτροπή, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το κρέας αλόγου το 2013 κατέδειξε ότι 23 κράτη μέλη έχουν δημιουργήσει μια κεντρική βάση δεδομένων, και δύο κράτη μέλη διαθέτουν ενιαία βάση δεδομένων για καταχωρημένα ιπποειδή και ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης αντίστοιχα. Τρία κράτη μέλη, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 20 % των 6,7 εκατ. ιπποειδών στην Ένωση, δεν διαθέτουν κεντρική βάση δεδομένων.
(10)
Επομένως, είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί το σύστημα της Ένωσης για την αναγνώριση των ιπποειδών, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι είναι ασφαλές αλλά και φιλικό προς τον χρήστη.
(11)
Οι εισαγωγές ιπποειδών στις επικράτειες που αναφέρονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) υπόκεινται στους όρους που καθορίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2009/156/ΕΚ και έχουν εγκριθεί από τις τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα της απόφασης 2004/211/ΕΚ της Επιτροπής (6). Τυπικά, περίπου 4 000 καταχωρημένα ιπποειδή και ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης εισάγονται ετησίως στην Ένωση, υπό τους όρους που καθορίζονται στην απόφαση 93/197/ΕΟΚ της Επιτροπής (7).
(12)
Όταν εφαρμόζονται οι τελωνειακές διαδικασίες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), είναι αναγκαίο να γίνεται επίσης αναφορά στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 706/73 (9). Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 706/73 ορίζει ότι, από την 1η Σεπτεμβρίου 1973, οι ενωσιακοί κανόνες εφαρμόζονται στις αγγλονορμανδικές νήσους και στη νήσο του Man στην κτηνιατρική νομοθεσία.
(13)
Η απόφαση 96/78/ΕΚ της Επιτροπής (10) θεσπίζει κριτήρια σχετικά με την εγγραφή και την καταχώρηση, σε γενεαλογικά βιβλία, καταχωρημένων ιπποειδών τα οποία προορίζονται για αναπαραγωγή. Η ίδια απόφαση προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι προκειμένου να εγγραφεί στο κύριο τμήμα του γενεαλογικού βιβλίου της φυλής του, ένα ιπποειδές πρέπει να αναγνωριστεί ως νεογέννητο πουλάρι σύμφωνα με τους κανόνες του γενεαλογικού βιβλίου, το οποίο θα πρέπει να απαιτεί τουλάχιστον ένα συνοδευτικό πιστοποιητικό. Για λόγους συνέπειας της νομοθεσίας της Ένωσης και διευκόλυνσης της εφαρμογής της, οι κανόνες σχετικά με το έγγραφο αναγνώρισης δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο την εφαρμογή των κανόνων σχετικά με την αναγνώριση των ιπποειδών για την καταχώρισή τους στα γενεαλογικά βιβλία.
(14)
Οι μέθοδοι αναγνώρισης των ιπποειδών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει επίσης να συνάδουν με τις αρχές που θεσπίζονται από οργανώσεις εκτροφής που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με την απόφαση 92/353/ΕΟΚ της Επιτροπής (11). Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, η οργάνωση ή η ένωση που τηρεί γενεαλογικό βιβλίο καταγωγής της φυλής οφείλει να θεσπίσει αρχές που να διέπουν την αναγνώριση των ιπποειδών, τη διαίρεση του γενεαλογικού βιβλίου σε κλάσεις και τους ανιόντες προγόνους που καταχωρούνται στο γενεαλογικό βιβλίο.
(15)
Για να εξασφαλιστεί η υψηλή ποιότητα των εγγράφων αναγνώρισης και η τήρηση αρχείων για το σύνολο των ιπποειδών στην Ένωση, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα συστήματα αναγνώρισης των καταχωρημένων ιπποειδών που έχουν εγγραφεί ή καταχωρηθεί στα γενεαλογικά βιβλία τα οποία καθορίζονται από εγκεκριμένες ή αναγνωρισμένες ενώσεις εκτροφέων ή οργανώσεις εκτροφής πληρούν, όσον αφορά την έκδοση των εγγράφων αναγνώρισης, τους όρους που προβλέπονται για τον καθορισμό από την αρμόδια αρχή των φορέων που εκδίδουν έγγραφα αναγνώρισης των ιπποειδών αναπαραγωγής και απόδοσης.
(16)
Ο ορισμός των «ιπποειδών», που εμπίπτει αυστηρά στο πεδίο εφαρμογής του στοιχείου β) του άρθρου 2 της οδηγίας 2009/156/ΕΚ, πρέπει να είναι σύμφωνος με την ταξινόμηση που χρησιμοποιείται στη νομοθεσία της Ένωσης, όπως στα προσαρτήματα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3626/82 του Συμβουλίου (12) και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 206/2010 της Επιτροπής (13).
(17)
Δεδομένου ότι ο ορισμός της εκμετάλλευσης που ορίζεται στην οδηγία 92/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου (14) περιλαμβάνει προστατευόμενους φυσικούς βιοτόπους στους οποίους τα ιπποειδή ζουν ελεύθερα και, ως εκ τούτου, είναι ευρύτερος από αυτόν που ορίζεται στην οδηγία 2009/156/ΕΚ, είναι σκόπιμο ο ορισμός της εκμετάλλευσης που ορίζεται στον παρόντα κανονισμό να καλύπτει επίσης προστατευόμενους φυσικούς βιοτόπους στους οποίους τα ιπποειδή ζουν ελεύθερα.
(18)
Η κτηνιατρική επίβλεψη που είναι αναγκαία για την παροχή των υγειονομικών εγγυήσεων σύμφωνα με την οδηγία 2009/156/ΕΚ μπορεί να εξασφαλισθεί μόνον όταν η εκμετάλλευση, όπως ορίζεται στην εν λόγω οδηγία, είναι γνωστή στην αρμόδια αρχή. Παρόμοιες απαιτήσεις προκύπτουν από την εφαρμογή του παραρτήματος I τμήμα I κεφάλαιο II μέρος Α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 854/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) σε σχέση με τα ιπποειδή ως ζώα παραγωγής τροφίμων. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη συχνότητα με την οποία διακινούνται τα ιπποειδή, δεν είναι σκόπιμο να καθιερωθεί ένα σύστημα με το οποίο τα ιπποειδή πρέπει να ανιχνεύονται σε πραγματικό χρόνο. Αντίθετα, τα στοιχεία αναγνώρισης θα πρέπει να είναι στη διάθεση της δημόσιας αρχής και για αυτόν τον σκοπό είναι αποφασιστικής σημασίας η δημιουργία μιας κεντρικής βάσης σε κάθε κράτος μέλος για τη διαχείριση των πληροφοριών σχετικά με τα ιπποειδή που συντηρούνται στο εν λόγω κράτος μέλος.
(19)
Η ενωσιακή νομοθεσία πραγματοποιεί διάκριση μεταξύ ιδιοκτητών και κατόχων ζώων. Ο όρος «κάτοχος» ζώων ορίζεται και χρησιμοποιείται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16). Αντίθετα, η οδηγία 2009/156/ΕΚ αναφέρεται στον ιδιοκτήτη ή τον εκτροφέα του ζώου. Ένας συνδυασμένος ορισμός του ιδιοκτήτη και του κατόχου προβλέπεται στην οδηγία 92/35/ΕΟΚ. Καθώς, βάσει της ενωσιακής και της εθνικής νομοθεσίας, ο ιδιοκτήτης ενός ιπποειδούς δεν είναι κατ' ανάγκη το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για το ιπποειδές, πρέπει να αποσαφηνισθεί ότι ο κάτοχος του ιπποειδούς, ο οποίος ενδέχεται να είναι ή να μην είναι ο ιδιοκτήτης του, πρέπει να ευθύνεται πρωτίστως για την αναγνώριση των ιπποειδών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(20)
Σύμφωνα με τη νομοθεσία των κρατών μελών ή ως απαίτηση συγκεκριμένων εκδιδουσών αρχών, οι πληροφορίες σχετικά με τον ιδιοκτήτη του ζώου θα πρέπει να καταγραφούν στο έγγραφο ταυτοποίησης και, κατά συνέπεια, στη βάση δεδομένων που τηρεί η εκδίδουσα αρχή. Οι πληροφορίες αυτές σχετικά με την ιδιοκτησία, και ιδιαιτέρως σχετικά με την αλλαγή ιδιοκτησίας, μπορούν να παρέχονται σε διαφορετικής μορφής πιστοποιητικά ιδιοκτησίας ή κάρτες εγγραφής, συμπεριλαμβανομένης της «carte d'immatriculation», που εφαρμόζεται επιτυχώς σε ένα κράτος μέλος.
(21)
Η οδηγία 2008/73/ΕΚ του Συμβουλίου (17) προβλέπει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίζουν και να τηρούν επικαιροποιημένους τους καταλόγους εγκεκριμένων εγκαταστάσεων στον κτηνιατρικό και ζωοτεχνικό τομέα και να τους θέτουν στη διάθεση των λοιπών κρατών μελών και του κοινού. Για να διευκολυνθεί η πρόσβαση από τα άλλα κράτη μέλη και από το κοινό στους καταλόγους των εγκεκριμένων εγκαταστάσεων, οι κατάλογοι πρέπει να διατίθενται ηλεκτρονικά από τα κράτη μέλη με τη βοήθεια ιστοσελίδων πληροφόρησης στο διαδίκτυο. Η Επιτροπή πρέπει να βοηθήσει τα κράτη μέλη στην κατάρτιση αυτών των καταλόγων που τίθενται στη διάθεση των λοιπών κρατών μελών και του κοινού με την παροχή διεύθυνσης ιστοσελίδας στο διαδίκτυο στην οποία θα πρέπει να εμφανίζονται εθνικοί σύνδεσμοι σε ιστοσελίδες πληροφόρησης των κρατών μελών.
(22)
Για να διευκολυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα ανάμεσα στα κράτη μέλη και να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και η ευκολότερη κατανόηση, είναι σημαντικό οι κατάλογοι να παρουσιάζονται σύμφωνα με ενιαίο μορφότυπο σε όλη την Ένωση. Ως εκ τούτου, η απόφαση 2009/712/ΕΚ της Επιτροπής (18), καθορίζει τα υποδείγματα της μορφής των εν λόγω καταλόγων στις ηλεκτρονικές σελίδες πληροφοριών που έχουν δημιουργηθεί από τα κράτη μέλη.
(23)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 504/2008 προβλέπει ότι τα ιπποειδή δεν διατηρούνται εάν δεν αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό. Η Επιτροπή κλήθηκε να απαντήσει σε αρκετές καταγγελίες όσον αφορά τους εγχώριους πληθυσμούς ίππων που ζουν εκτός εκμεταλλεύσεων υπό συνθήκες που δεν είναι συμβατές με αυτές που περιγράφονται ως ημιάγριες στον εν λόγω κανονισμό. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι τα ιπποειδή που ζουν στην Ένωση πρόκειται να αναγνωριστούν και ως δεύτερο βήμα να προβλέπεται παρέκκλιση στις περιπτώσεις που δεν μπορεί να πληρούται αυτή η προϋπόθεση.
(24)
Τα ιπποειδή που ζουν στην Ένωση πρέπει να αναγνωρίζονται από ένα ισόβιο έγγραφο αναγνώρισης που παρέχει αναλυτική και σχηματική περιγραφή του ιπποειδούς και καταγράφει τα μοναδικά διακριτικά χαρακτηριστικά του ζώου για σκοπούς επαλήθευσης της ταυτότητας. Τα διακριτικά χαρακτηριστικά μπορούν να είναι είτε εγγενή, όπως περισσότερες από τρεις σπείρες (whorls) στο τριχωτό της κεφαλής, τύλοι στο εσωτερικό του ποδιού (chestnuts), χρωματικά σημάδια, σπάνιες ανωμαλίες χρωστικής των ματιών, ειδικές αλλοιώσεις των μυών, αλλά και τις λεπτομερείς δομές της ίριδας ή του αμφιβληστροειδούς, ειδικών γενετικών δεικτών (προφίλ DNA), είτε επίκτητα, όπως αποχρωματισμό στην περιοχή της σέλας και ουλές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από ευνουχισμό των επιβητόρων ίππων, είτε πυροσφραγίδα.
(25)
Έγγραφα αναγνώρισης δεν θα πρέπει να εκδίδονται, εκτός εάν έχουν συμπληρωθεί με τις απαιτούμενες λεπτομέρειες αναγνώρισης που καταγράφονται στη βάση δεδομένων της εκδίδουσας αρχής σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(26)
Επιπλέον, το πιστοποιητικό καταγωγής που προβλέπεται στην οδηγία 90/427/ΕΟΚ, το οποίο πρόκειται να ενσωματωθεί στο έγγραφο αναγνώρισης πρέπει να αναφέρει κάθε αναγκαία πληροφορία ώστε να διασφαλίζεται ότι τα ιπποειδή που μεταφέρονται μεταξύ διαφορετικών γενεαλογικών βιβλίων καταχωρούνται στην κλάση του γενεαλογικού βιβλίου του οποίου τα κριτήρια πληρούν.
(27)
Σύμφωνα με την απόφαση 96/510/ΕΚ της Επιτροπής (19), το γενεαλογικό και ζωοτεχνικό πιστοποιητικό των καταχωρημένων ιπποειδών πρέπει να είναι σύμμορφο με το έγγραφο αναγνώρισης το οποίο ορίζεται στην απόφαση 93/623/ΕΟΚ της Επιτροπής (20). Καθώς οι αποφάσεις 93/623/ΕΚ και 2000/68/ΕΚ καταργήθηκαν από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008, είναι αναγκαίο να αποσαφηνισθεί ότι κάθε παραπομπή στις εν λόγω αποφάσεις πρέπει να θεωρείται παραπομπή στον εν λόγω κανονισμό.
(28)
Οι φορείς που εκδίδουν έγγραφα αναγνώρισης για καταχωρημένα ιπποειδή πρέπει να είναι οι οργανώσεις ή ενώσεις που διατηρούν ή καταρτίζουν γενεαλογικά βιβλία για καταχωρημένα ιπποειδή που είναι επίσημα εγκεκριμένα ή αναγνωρισμένα από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους, σύμφωνα με την απόφαση 92/353/ΕΟΚ, ή ένας επίσημος οργανισμός του κράτους μέλους που διαχειρίζεται το γενεαλογικό βιβλίο στο οποίο το ιπποειδές έχει εγγραφεί ή καταχωρηθεί για αναπαραγωγικούς σκοπούς, σύμφωνα με την απόφαση 96/78/ΕΚ. Επιπλέον, εθνικά παραρτήματα διεθνών οργανισμών ή ενώσεων που διαχειρίζονται άλογα για διαγωνισμούς ή αγώνες και έχουν την έδρα τους σε ένα κράτος μέλος, πρέπει να είναι επίσης σε θέση να ενεργούν ως φορείς έκδοσης εγγράφων αναγνώρισης για καταχωρημένους ίππους.
(29)
Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν μεγαλύτερη διακριτική ευχέρεια σε σχέση με τις εκδίδουσες αρχές οι οποίες εκδίδουν έγγραφα αναγνώρισης των ιπποειδών αναπαραγωγής και απόδοσης. Θα πρέπει τα εν λόγω έγγραφα αναγνώρισης να μπορούν να εκδίδονται από την αρμόδια αρχή για την εκμετάλλευση στην οποία εκτρέφεται το ιπποειδές κατά τη στιγμή της αναγνώρισής του ή από εκδίδουσα αρχή που ορίζεται και εποπτεύεται από την αρμόδια αρχή.
(30)
Η αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την έγκριση ή την αναγνώριση των οργανώσεων ή ενώσεων που καταρτίζουν γενεαλογικά βιβλία ιπποειδών σύμφωνα με το παράρτημα της απόφασης 92/353/ΕΟΚ θα πρέπει να συνεργάζεται με την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 ώστε να διασφαλίζεται, κατά περίπτωση στο πλαίσιο της διασυνοριακής συνεργασίας, ότι τα έγγραφα αναγνώρισης των ιπποειδών εκδίδονται και χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(31)
Καθώς όλα τα ιπποειδή που γεννιούνται ή εισάγονται στην Ένωση πρέπει να αναγνωρίζονται μέσω ενός ενιαίου εγγράφου αναγνώρισης που εκδίδεται για όλη τη ζωή του ιπποειδούς, είναι αναγκαία η θέσπιση ειδικών διατάξεων για τις περιπτώσεις στις οποίες το καθεστώς των ζώων ως «ιπποειδών αναπαραγωγής και απόδοσης» μετατρέπεται σε «καταχωρημένα ιπποειδή» κατά την έννοια της οδηγίας 2009/156/ΕΚ. Λαμβάνοντας υπόψη τις σοβαρές συνέπειες μιας τέτοιας αλλαγής για τη διακίνηση, το εμπόριο και την εισαγωγή ιπποειδών στην Ένωση από τρίτες χώρες όσον αφορά τους ισχύοντες κανόνες για την υγεία των ζώων που ορίζονται στην οδηγία 2009/156/ΕΚ, αλλά και όσον αφορά τους κανόνες καλής μεταχείρισης των ζώων που διέπουν την εν λόγω διακίνηση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1/2005 του Συμβουλίου (21), είναι αναγκαίο για την αρμόδια αρχή να υπάρχει ένα ενιαίο σημείο πρόσβασης, δηλαδή μια κεντρική βάση δεδομένων, για την επαλήθευση των στοιχείων αναγνώρισης των ιπποειδών που απαιτούνται για πιστοποίηση ή επίσημους ελέγχους.
(32)
Τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να θεσπίζουν ειδικά καθεστώτα για την αναγνώριση ιπποειδών που ζουν σε άγριες ή ημιάγριες συνθήκες σε καθορισμένες περιοχές ή εδάφη, συμπεριλαμβανομένων προστατευμένων φυσικών περιοχών, για λόγους συνεκτικότητας με τον ορισμό της εκμετάλλευσης που αναφέρεται στην οδηγία 92/35/ΕΟΚ. Ωστόσο, μια τέτοια παρέκκλιση από τη γενική υποχρέωση αναγνώρισης των ιπποειδών πρέπει να χορηγείται μόνο στις περιπτώσεις που οι εν λόγω καθορισμένοι πληθυσμοί ιπποειδών που ζουν σε άγριες ή ημιάγριες συνθήκες, διαχωρίζονται αποτελεσματικά από ιπποειδή οποιασδήποτε μορφής οικιακής χρήσης και παραμένουν όχι μόνο εκτός του ανθρώπινου ελέγχου για την επιβίωση και την αναπαραγωγή τους, αλλά και εκτός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 98/58/ΕΚ του Συμβουλίου (22), η οποία δεν ισχύει για ζώα που ζουν σε άγρια κατάσταση.
(33)
Για την εξακρίβωση της ταυτότητας του ιπποειδούς, το έγγραφο αναγνώρισης πρέπει να περιλαμβάνει καταρχάς μια υψηλής ποιότητας περιγραφή του ιπποειδούς, η οποία συνίσταται σε μια αναλυτική περιγραφή και των διακριτικών χαρακτηριστικών του, καθώς και μια λεπτομερή σχηματική παράσταση η οποία περιλαμβάνει τα μοναδικά και διακριτικά χαρακτηριστικά του ιπποειδούς.
(34)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα ιπποειδή περιγράφονται σωστά στα συνοδευτικά έγγραφα αναγνώρισής τους, οι εκδίδουσες αρχές πρέπει να προσπαθούν να εφαρμόζουν βέλτιστες πρακτικές και να εκπαιδεύουν το προσωπικό που είναι επιφορτισμένο με την περιγραφή των ζώων για παράδειγμα ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες που παρέχονται από την Fédération Équestre Internationale (23) και την Weatherbys (24).
(35)
Τα διακριτικά χαρακτηριστικά ενός ιπποειδούς και τα μέσα αναγνώρισης που ισχύουν για αυτά, τα οποία χρησιμοποιούνται συνδυαστικά για τον σκοπό επαλήθευσης της ταυτότητας, δεν θα πρέπει να δημιουργούν απλώς σαφή διασύνδεση του ιπποειδούς και του εγγράφου αναγνώρισής του, αλλά πρέπει επίσης να αποδεικνύουν ότι το εν λόγω ιπποειδές έχει υποβληθεί σε διαδικασία αναγνώρισης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ώστε να μην εκδίδονται περισσότερα από ένα έγγραφα για κάθε ζώο. Ηλεκτρονικά αναγνωριστικά μέσα («πομποδέκτες») για ιπποειδή χρησιμοποιούνται ήδη ευρέως διεθνώς. Η τεχνολογία αυτή πρέπει να χρησιμοποιηθεί ώστε να εξασφαλίζεται ένας στενός σύνδεσμος μεταξύ του ιπποειδούς και του μέσου αναγνώρισης, παρότι πρέπει να προβλεφθούν εναλλακτικές μέθοδοι που θα χρησιμοποιούνται για την επαλήθευση της ταυτότητας του ιπποειδούς, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω εναλλακτικές μέθοδοι παρέχουν ισοδύναμες εγγυήσεις για την αποφυγή της έκδοσης πολλαπλών εγγράφων αναγνώρισης.
(36)
Πομποδέκτες που χρησιμοποιούνται για τη σήμανση των ιπποειδών και οι συσκευές ανάγνωσης για την εμφάνιση του κωδικού που είναι ενσωματωμένος στον πομποδέκτη θα πρέπει να συμμορφώνονται με τα διεθνώς συμφωνηθέντα πρότυπα. Τα πρότυπα αυτά προβλέπουν δύο διαφορετικά συστήματα για τη διασφάλιση της μοναδικότητας του κωδικού του πομποδέκτη. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008 με τέτοιο τρόπο ώστε να χρησιμοποιούν έναν τριψήφιο αλφαριθμητικό κωδικό χώρας και να διαχειρίζονται τη διανομή των πομποδεκτών μέσω των αρμόδιων αρχών τους.
(37)
Το εν λόγω σύστημα για τη διασφάλιση της μοναδικότητας του κωδικού του πομποδέκτη θα πρέπει να ενσωματωθεί στον σχεδιασμό των βάσεων δεδομένων που τηρούνται από τις εκδίδουσες αρχές και της κεντρικής βάσης δεδομένων, και να εφαρμόζεται χωρίς να διακυβεύεται το εμπόριο και οι εισαγωγές ιπποειδών στην Ένωση που έχουν σημανθεί από πομποδέκτη που απεικονίζει αλφαριθμητικό κωδικό διαφορετικού σχεδιασμού.
(38)
Η οδηγία 90/425/ΕΟΚ του Συμβουλίου (25) προβλέπει κτηνιατρικούς ελέγχους που πρέπει να διενεργούνται σε ορισμένα ζώα και προϊόντα στον τόπο προορισμού τους. Συγκεκριμένα, ορίζει ότι οι παραλήπτες που αναφέρονται στο πιστοποιητικό ή έγγραφο που προβλέπονται στην εν λόγω οδηγία είναι υποχρεωμένοι, εφόσον το ζητήσει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προορισμού, και στον βαθμό που απαιτείται για τη διενέργεια των εν λόγω ελέγχων να αναφέρουν εκ των προτέρων την άφιξη των ζώων ή των προϊόντων που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, και ιδίως τη φύση και την προβλεπόμενη ημερομηνία αφίξεως. Η κοινοποίηση αυτή δεν απαιτείται για τους καταχωρημένους ίππους που είναι εφοδιασμένοι με έγγραφο αναγνώρισης όπως προβλέπεται στην οδηγία 90/427/ΕΟΚ.
(39)
Μολονότι τα ιπποειδή πρέπει να συνοδεύονται πάντοτε από το έγγραφο αναγνώρισής τους, σύμφωνα με την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία, πρέπει να προβλεφθούν παρεκκλίσεις από την απαίτηση αυτή όταν κάτι τέτοιο είναι αδύνατον ή μη εφικτό ενόψει της διατήρησης του εγγράφου αναγνώρισης σε όλη τη ζωή του ιπποειδούς ή εάν το εν λόγω έγγραφο δεν εκδόθηκε λόγω της σφαγής του ζώου προτού φτάσει στην απαιτούμενη μέγιστη ηλικία αναγνώρισης.
(40)
Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να μπορούν να επιτρέπουν τη χρήση ενός απλουστευμένου εγγράφου αναγνώρισης για τα ιπποειδή που διακινούνται εντός της επικράτειάς τους. Πλαστικές κάρτες με ενσωματωμένα μικροκυκλώματα υπολογιστή («έξυπνες κάρτες») χρησιμοποιούνται ως μέσα αποθήκευσης δεδομένων σε διάφορους τομείς. Πρέπει να είναι εφικτή η έκδοση τέτοιων «έξυπνων καρτών» ως εναλλακτική δυνατότητα, επιπλέον του εγγράφου αναγνώρισης, καθώς και η χρησιμοποίησή τους υπό ορισμένες προϋποθέσεις αντί του εγγράφου αναγνώρισης που συνοδεύει τα καταχωρημένα ιπποειδή ή τα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης κατά τις μετακινήσεις τους στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους.
(41)
Είναι επίσης απαραίτητο να υπάρξει πρόβλεψη για τις περιπτώσεις όπου το αρχικό έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για όλη τη διάρκεια ζωής του ιπποειδούς έχει χαθεί, δεν είναι πλέον ευανάγνωστο ή περιέχει ανακριβείς πληροφορίες οι οποίες δεν προκύπτουν από παράνομες πρακτικές. Στις εν λόγω διατάξεις πρέπει στο μέτρο του δυνατού να αποκλείεται η παράνομη κατοχή περισσότερων του ενός εγγράφου αναγνώρισης για τη σωστή περιγραφή της κατάστασης του ιπποειδούς όταν προορίζεται για σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο. Αν διατίθενται επαρκή και επαληθεύσιμα στοιχεία, εκδίδεται αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης, το οποίο χαρακτηρίζεται ως τέτοιο και γενικά αποκλείει το ιπποειδές από τη σφαγή για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Σε άλλες περιπτώσεις εκδίδεται έγγραφο αντικατάστασης, το οποίο χαρακτηρίζεται επίσης αντιστοίχως και αποκλείει το ιπποειδές από τη σφαγή για κατανάλωση από τον άνθρωπο, το οποίο θα πρέπει επιπλέον να ορίζει το ζώο ως ιπποειδές αναπαραγωγής και απόδοσης.
(42)
Οι εν λόγω διαδικασίες πρέπει να ισχύουν και για ιπποειδή που υποβάλλονται σε αναγνώριση μετά την καθιερωμένη προθεσμία για την πρώτη αναγνώριση, διότι δεν μπορούν να αποκλειστούν πρακτικές απάτης και η πρόθεση απόκτησης συμπληρωματικών εγγράφων αναγνώρισης.
(43)
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν τα ιπποειδή εγγράφονται ή καταχωρούνται για εγγραφή στα γενεαλογικά βιβλία που διατηρούνται από οργανώσεις εκτροφής σε τρίτες χώρες, απαιτούνται ειδικές διατάξεις που επιτρέπουν τη διατήρηση της καταχώρησης του ιπποειδούς στο εν λόγω γενεαλογικό βιβλίο και ταυτόχρονα την εξασφάλιση του αποκλεισμού του από την τροφική αλυσίδα μέσω των κατάλληλων καταχωρήσεων στο εν λόγω έγγραφο αναγνώρισης.
(44)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/156/ΕΚ, το έγγραφο αναγνώρισης είναι ένα μέσο για τον περιορισμό της διακίνησης των ιπποειδών σε περίπτωση εμφάνισης εστίας ασθένειας που υπόκειται σε υποχρεωτική κοινοποίηση στην εκμετάλλευση όπου διατηρούνται ή εκτρέφονται. Επομένως, είναι αναγκαίο να προβλέπεται η αναστολή της ισχύος του συγκεκριμένου εγγράφου αναγνώρισης για σκοπούς μετακίνησης, σε περίπτωση εμφάνισης εστίας ορισμένων ασθενειών, με την κατάλληλη καταχώρηση στο έγγραφο αναγνώρισης.
(45)
Επιπλέον, η οδηγία 2009/156/ΕΚ προβλέπει ότι τα καταχωρημένα ιπποειδή, όταν φεύγουν από την εκμετάλλευσή τους, αναγνωρίζονται με τη βοήθεια ενός εγγράφου αναγνώρισης, το οποίο πρέπει να πιστοποιεί κυρίως ότι τα ιπποειδή δεν προέρχονται από εκμετάλλευση η οποία υπόκειται σε ορισμένες εντολές απαγόρευσης. Είναι επομένως σκόπιμο να υπάρξει ειδικό κεφάλαιο στο υπόδειγμα του εγγράφου αναγνώρισης το οποίο είναι υποχρεωτικό για όλα τα ιπποειδή και να αναδιατυπωθεί αναλόγως.
(46)
Σε περίπτωση θανάτου ιπποειδούς, εκτός της σφαγής του σε σφαγείο, το έγγραφο αναγνώρισης, αν συνοδεύει το σφάγιο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, πρέπει να επιστρέφεται στην εκδίδουσα αρχή από την αρμόδια αρχή που επιβλέπει τη μεταποίηση του νεκρού ζώου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (26) ή την αποτέφρωση σε αποτεφρωτήρες χαμηλού δυναμικού που αναφέρονται στο κεφάλαιο III του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 της Επιτροπής (27), και πρέπει να διασφαλίζεται ότι δεν είναι δυνατή η επαναχρησιμοποίηση του πομποδέκτη, ή οποιωνδήποτε εναλλακτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την επαλήθευση της ταυτότητας του ιπποειδούς.
(47)
Προκειμένου να αποφευχθεί η είσοδος πομποδεκτών στην τροφική αλυσίδα, το κρέας ζώων, από τα οποία δεν στάθηκε δυνατή η αφαίρεση του πομποδέκτη κατά τον χρόνο της σφαγής τους, πρέπει να χαρακτηρίζεται ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση σύμφωνα με το παράρτημα I τμήμα II κεφάλαιο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 854/2004. Για να διευκολύνεται ο εντοπισμός των εμφυτευμένων πομποδεκτών, το σημείο εμφύτευσης πρέπει να είναι τυποποιημένο και να καταγράφεται στα έγγραφα αναγνώρισης.
(48)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28), ζώντα ζώα που προορίζονται για διάθεση στην αγορά για ανθρώπινη κατανάλωση ορίζονται ως τρόφιμα. Ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει εκτενείς ευθύνες για τις επιχειρήσεις τροφίμων σε όλα τα στάδια της παραγωγής τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της ανιχνευσιμότητας των ζώων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων.
(49)
Τα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης, καθώς και τα καταχωρημένα ιπποειδή, είναι δυνατόν να μετατραπούν σε ιπποειδή σφαγής, όπως ορίζονται στην οδηγία 2009/156/ΕΚ σε κάποιο στάδιο της ζωής τους. Το κρέας των μονόπλων, συνώνυμο των ιπποειδών, ορίζεται στο σημείο 1 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29) για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.
(50)
Αφού παρήλθαν οι μεταβατικές διατάξεις σχετικά με την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 853/2004, (ΕΚ) αριθ. 854/2004 και (ΕΚ) αριθ. 882/2004 σύμφωνα με την οδηγία (ΕΚ) αριθ. 2076/2005 της Επιτροπής (30), οι απαιτήσεις που αφορούν τις πληροφορίες για την τροφική αλυσίδα για τα ιπποειδή εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2010.
(51)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 853/2004, ο υπεύθυνος του σφαγείου πρέπει να λαμβάνει και να ελέγχει τις πληροφορίες για την τροφική αλυσίδα οι οποίες παρέχουν στοιχεία για την προέλευση, το ιστορικό και τον χειρισμό των ζώων που προορίζονται για παραγωγή τροφίμων, και να λαμβάνει σχετικά μέτρα. Η αρμόδια αρχή δύναται να επιτρέψει την αποστολή στο σφαγείο των πληροφοριών για την τροφική αλυσίδα που αφορούν οικόσιτα μόνοπλα ταυτόχρονα με τα ζώα, αντί να το κάνει εκ των προτέρων. Επομένως, το έγγραφο αναγνώρισης που συνοδεύει τα ιπποειδή σφαγής πρέπει να αποτελεί τμήμα των πληροφοριών για την τροφική αλυσίδα.
(52)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 854/2004, ο επίσημος κτηνίατρος πρέπει να επιβεβαιώνει τη συμμόρφωση του υπεύθυνου της επιχείρησης τροφίμων με το καθήκον του να διασφαλίζει ότι τα ζώα που γίνονται αποδεκτά για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση ταυτοποιούνται δεόντως.
(53)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 853/2004, οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων πρέπει να ελέγχουν τα διαβατήρια που συνοδεύουν τα οικόσιτα μόνοπλα για να εξασφαλίζουν ότι το ζώο προορίζεται για σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο και, εάν δέχονται το ζώο προς σφαγή, πρέπει να δίνουν το διαβατήριο στον επίσημο κτηνίατρο.
(54)
Λαμβάνοντας υπόψη την ειδική κατάσταση των ιπποειδών που έχουν γεννηθεί ως ζώα ενός είδους παραγωγής τροφίμων, αλλά τα οποία δεν εκτρέφονται σε όλες τις περιπτώσεις κυρίως για τον σκοπό αυτό και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν εκτρέφονται κατά τη διάρκεια της ζωής τους από υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων, όπως ορίζεται στο σημείο 3 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί μια διαδικασία που θα εξασφαλίζει μια αδιάλειπτη σύνδεση από τους ελέγχους σχετικά με το έγγραφο αναγνώρισης για λόγους δημόσιας υγείας έως τη διαχείριση του εν λόγω εγγράφου, σύμφωνα με την οδηγία 2009/156/ΕΚ. Μια κεντρική βάση δεδομένων σε κάθε κράτος μέλος είναι, επομένως, καθοριστικής σημασίας για την επαλήθευση ορισμένων λεπτομερειών που περιλαμβάνονται σε ένα έγγραφο αναγνώρισης προτού ληφθεί η απόφαση σφαγής του ζώου για ανθρώπινη κατανάλωση. Σε περίπτωση που οι πληροφορίες όσον αφορά την εξαίρεση από τη σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση στο κεφάλαιο II του εγγράφου αναγνώρισης δεν συμπίπτουν με τις πληροφορίες που έχουν καταχωρηθεί στην κεντρική βάση δεδομένων, οι πληροφορίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε από τα δύο και οδηγούν στην εξαίρεση του ιπποειδούς από τη σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση πρέπει να υπερισχύουν.
(55)
Η οδηγία 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου (31) ισχύει και για τα ζώα εκτροφής, συμπεριλαμβανομένων των οικόσιτων μονόπλων, καθώς και των άγριων ζώων από είδη που έχουν εκτραφεί σε εκμετάλλευση. Το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας επιτρέπει το εμπόριο καταχωρημένων ιπποειδών, στα οποία έχουν χορηγηθεί κτηνιατρικά φάρμακα που περιέχουν trembolone allyle ή β-ανταγωνιστές για ζωοτεχνικούς σκοπούς, το οποίο διεξάγεται πριν από το τέλος της προθεσμίας αναμονής, εφόσον πληρούνται οι όροι χορήγησης και η φύση και η ημερομηνία της αγωγής αναγράφονται στο πιστοποιητικό ή στο διαβατήριο που συνοδεύει τα ζώα αυτά.
(56)
Το στοιχείο β) του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 470/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32) ορίζει τα ζώα παραγωγής τροφίμων ως «ζώα τα οποία εκτρέφονται, διατηρούνται, σφάζονται ή συλλαμβάνονται ειδικά με σκοπό την παραγωγή τροφίμων». Το άρθρο 16 του εν λόγω κανονισμού προβλέπει ότι μόνο οι φαρμακολογικά δραστικές ουσίες που έχουν ταξινομηθεί σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχεία α, β) ή γ) του εν λόγω κανονισμού, μπορούν να χορηγηθούν σε ζώα παραγωγής τροφίμων εντός της Ένωσης εφόσον η εν λόγω χορήγηση είναι σύμφωνη με την οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33).
(57)
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ, άδεια κυκλοφορίας σε ένα κτηνιατρικό φάρμακο για τη χορήγησή του σε ένα ή περισσότερα ζώα παραγωγής τροφίμων δίδεται, μόνον εφόσον οι φαρμακολογικώς δραστικές ουσίες που περιέχει περιλαμβάνονται στα παραρτήματα I, ΙΙ, ή ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90. Οι κανόνες που προβλέπονται στα εν λόγω παραρτήματα καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 37/2010 της Επιτροπής (34). Ωστόσο, κατά παρέκκλιση, ένα κτηνιατρικό φάρμακο που περιέχει φαρμακολογικώς δραστικές ουσίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στα παραρτήματα I, II ή III του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90 είναι δυνατόν να εγκριθεί για συγκεκριμένα ζώα της οικογενείας των ιπποειδών για τα οποία δηλώνεται, σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ένωσης για την υγεία των ζώων, ότι δεν προορίζονται για σφαγή με στόχο την ανθρώπινη κατανάλωση. Τα κτηνιατρικά αυτά φάρμακα δεν επιτρέπεται να περιέχουν δραστικές ουσίες που αναγράφονται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2377/90, ούτε να προορίζονται για τη θεραπεία παθήσεων που αναφέρονται στην εγκεκριμένη συνοπτική περιγραφή των χαρακτηριστικών του προϊόντος, για τις οποίες εγκρίνεται κτηνιατρικό φάρμακο για ζώα της οικογένειας των ιπποειδών. Κατά συνέπεια, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις ώστε ένα ιπποειδές να μπορεί να εξαιρεθεί από τη σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση κατά τη διακριτική ευχέρεια του ιδιοκτήτη του ζώου.
(58)
Το άρθρο 10 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ προβλέπει συγκεκριμένες παρεκκλίσεις για ιπποειδή από το άρθρο 11 της εν λόγω οδηγίας, οι οποίες αφορούν τη θεραπεία ζώων παραγωγής τροφίμων με φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν καθορισμένο μέγιστο όριο καταλοίπων για είδη εκτός του ζώου προορισμού ή που επιτρέπονται για διαφορετική πάθηση, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω ιπποειδή αναγνωρίζονται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και ότι επισημαίνεται ειδικά στο έγγραφο αναγνώρισής τους ότι δεν προορίζονται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση ή ότι προορίζονται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση ύστερα από περίοδο αναμονής τουλάχιστον έξι μηνών μετά τη θεραπεία τους με τις ουσίες που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1950/2006 της Επιτροπής (35).
(59)
Σύμφωνα με την οδηγία 2001/82/ΕΚ, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι ιδιοκτήτες ή οι υπεύθυνοι ζώων παραγωγής τροφίμων να μπορούν να δικαιολογούν την αγορά, την κατοχή και τη χορήγηση κτηνιατρικών φαρμάκων για τα εν λόγω ζώα για περίοδο πέντε ετών από τη χορήγησή τους, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες τα ζώα σφάζονται κατά τη διάρκεια της πενταετούς περιόδου. Ως εκ τούτου είναι αναγκαίο για την εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας, η σφαγή ενός ιπποειδούς να εισάγεται άμεσα στην κεντρική βάση δεδομένων του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση του ζώου.
(60)
Προκειμένου να ελέγχεται η έκδοση των εγγράφων αναγνώρισης, πρέπει να καταχωρείται σε βάση δεδομένων που τηρείται από την εκδίδουσα αρχή ένα ελάχιστο σύνολο συναφών δεδομένων που σχετίζονται με την έκδοση των εν λόγω εγγράφων.
(61)
Το σύστημα του παγκόσμιου ισόβιου αριθμού ιπποειδούς (Universal Equine Life Number, UELN) έχει συμφωνηθεί παγκοσμίως μεταξύ των σημαντικότερων οργανώσεων εκτροφής ίππων και ιππικών αγώνων. Αναπτύχθηκε με πρωτοβουλία της παγκόσμιας ομοσπονδίας εκτροφής ίππων αθλητισμού (World Breeding Federation for Sport Horses, WBFSH), της διεθνούς επιτροπής γενεαλογικών βιβλίων (International Stud-Book Committee, ISBC), της παγκόσμιας οργάνωσης αραβικών ίππων (World Arabian Horse Organization, WAHO), της ευρωπαϊκής διάσκεψης οργανώσεων αραβικών ίππων (European Conference of Arabian Horse Organisations, ECAHO), της διεθνούς διάσκεψης αγγλο-αραβικών ίππων (Conférence Internationale de l'Anglo-Arabe, CIAA), της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιππασίας (Fédération Equestre Internationale, FEI) και της Ευρωπαϊκής ένωσης τριποδισμού (Union Européenne du Trot, UET). Πληροφορίες σχετικά με το εν λόγω σύστημα είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του UELN (36).
(62)
Το σύστημα UELN είναι κατάλληλο για την καταχώρηση τόσο καταχωρημένων ιπποειδών όσο και ιπποειδών για αναπαραγωγή και κρεατοπαραγωγή και επιτρέπει τη σταδιακή χρησιμοποίηση δικτύων πληροφορικής, ώστε να διασφαλίζεται ότι η ταυτότητα των ζώων θα συνεχίσει να επαληθεύεται σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 90/427/ΕΟΚ στην περίπτωση των καταχωρημένων ιπποειδών.
(63)
Όταν σε βάσεις δεδομένων εκχωρούνται κωδικοί, οι εν λόγω κωδικοί και το μορφότυπο των καταχωρημένων αριθμών αναγνώρισης των επιμέρους ζώων δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να έρχονται σε σύγκρουση με το θεσπισθέν σύστημα UELN. Επομένως, πριν από την εκχώρηση οποιουδήποτε νέου κωδικού σε μια βάση δεδομένων, πρέπει να εξετάζεται ο κατάλογος των κωδικών UELN που έχουν ήδη εκχωρηθεί.
(64)
Η οδηγία 2009/156/ΕΚ απαιτεί από τον επίσημο κτηνίατρο να καταχωρεί σε μητρώο τον αριθμό ταυτότητας ή τον αριθμό του εγγράφου αναγνώρισης του σφαζόμενου ιπποειδούς και να διαβιβάζει στην αρμόδια αρχή του τόπου αποστολής, εφόσον το ζητήσει, μια βεβαίωση με την οποία πιστοποιείται η σφαγή του συγκεκριμένου ιπποειδούς. Συνεπώς, πρέπει να διευκρινίζεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις τα έγγραφα αναγνώρισης πρέπει να καταστραφούν στον τόπο της σφαγής για να αποφευχθεί η δόλια χρήση εγγράφων αναγνώρισης σφαγέντων ιπποειδών.
(65)
Η εν λόγω οδηγία προβλέπει επίσης ότι μετά τη σφαγή καταχωρημένων αλόγων, συμπεριλαμβανομένης της θανάτωσης για σκοπούς καταπολέμησης ασθενειών, τα έγγραφα αναγνώρισής τους επιστρέφονται στην αρχή που τα έχει εκδώσει. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να ισχύουν επίσης για τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδίδονται για καταχωρημένα ιπποειδή εκτός από καταχωρημένα άλογα και ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης.
(66)
Για να διασφαλιστεί ότι οι βάσεις δεδομένων των εκδιδουσών αρχών περιέχουν επικαιροποιημένες πληροφορίες, είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται η ροή πληροφοριών σχετικά με τον θάνατο ή την απώλεια του ζώου στη βάση δεδομένων του οργανισμού που εξέδωσε το έγγραφο και στην κεντρική βάση δεδομένων στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση στην οποία εκτρεφόταν το ιπποειδές.
(67)
Η καταχώρηση ενός ισόβιου αριθμού συμβατού με τον UELN και η χρήση του για τον προσδιορισμό των αρχών ή των φορέων που εξέδωσαν το έγγραφο αναγνώρισης αναμένεται ότι θα διευκολύνει τη συμμόρφωση με τις εν λόγω απαιτήσεις. Όπου είναι δυνατόν, τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν τους φορείς-συνδέσμους που έχουν ορίσει σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004.
(68)
Με την υποχρεωτική εγγραφή του αιτούντος για ένα έγγραφο αναγνώρισης, ο οποίος είναι, εντός της βραχύτερης των 12 μηνών προθεσμίας μετά τη γέννηση του ζώου, ο εκτροφέας και συνήθως ο ιδιοκτήτης του ζώου για το οποίο έχει εκδοθεί έγγραφο αναγνώρισης, μαζί με την υποχρέωση κοινοποίησης στην εκδίδουσα αρχή οποιασδήποτε αλλαγής του συνήθους τόπου διαμονής ιπποειδούς σε άλλο κράτος μέλος, μπορεί να δημιουργηθεί μια αλυσίδα πληροφοριών για τον εντοπισμό ενός ζώου, κατά περίπτωση.
(69)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008, τα στοιχεία αναγνώρισης πρέπει να ενημερώνονται στο έγγραφο αναγνώρισης από την εκδίδουσα αρχή που εξέδωσε το έγγραφο. Τα κράτη μέλη έχουν αναφέρει την απροθυμία ιδιοκτητών ιπποειδών να υποβάλουν ταχυδρομικώς το έγγραφο αναγνώρισης στις εκδίδουσες αρχές για την επικαιροποίηση των στοιχείων αναγνώρισης, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό όταν η εκδίδουσα αρχή βρίσκεται στο εξωτερικό. Αυτή η απροθυμία βασίζεται στους φόβους απώλειας του εγγράφου αναγνώρισης και κατά συνέπεια την αναγνώριση του ιπποειδούς μέσω αντιγράφου ή εγγράφου αντικατάστασης του εγγράφου αναγνώρισης το οποίο εξαιρεί το ζώο από τη σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση και μειώνει σημαντικά την αξία του.
(70)
Για να διευκολυνθεί η διαχείριση του εγγράφου αναγνώρισης καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ζώου, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν διαδικασίες για την καταχώριση του εγγράφου αναγνώρισης στο κράτος μέλος συνήθους διαμονής, ιδίως όταν το έγγραφο αναγνώρισης εκδόθηκε σε διαφορετικό κράτος μέλος. Η αναγκαία επικοινωνία με την εκδίδουσα αρχή που πραγματοποίησε την αρχική αναγνώριση επιτυγχάνεται καλύτερα με την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κεντρικών βάσεων δεδομένων των οικείων κρατών μελών.
(71)
Επιπλέον, οι εκδίδουσες αρχές μπορεί να χάσουν την έγκριση ή τον χαρακτηρισμό τους ενώ τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδίδονται παραμένουν έγκυρα έγγραφα για λόγους υγείας των ζώων και δημόσιας υγείας. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας των πληροφοριών στο έγγραφο αναγνώρισης μέσω μιας βάσης δεδομένων στην οποία έχουν πρόσβαση οι αρμόδιες αρχές στον τομέα της υγείας των ζώων και της δημόσιας υγείας καθώς και της καλής μεταχείρισης των ζώων.
(72)
Επειδή υπάρχουν συνήθως περισσότερες από μία εκδίδουσες αρχές σε κάθε κράτος μέλος, τα ιπποειδή συνήθως διακινούνται μεταξύ εκμεταλλεύσεων και μεταξύ κρατών μελών, αλλάζουν το καθεστώς τους από «ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης» σε «καταχωρημένα ιπποειδή» ή από ζώα παραγωγής τροφίμων σε ζώα που εξαιρούνται από τη σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση και επειδή τα καταχωρημένα ιπποειδή μπορεί να αναγνωριστούν από οργανισμό που διατηρεί γενεαλογικό βιβλίο ο οποίος έχει την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος, είναι αναπόφευκτο, αναγκαίο και σκόπιμο για την αποτελεσματική εφαρμογή των οδηγιών 90/427/ΕΟΚ και 2009/156/ΕΚ να δημιουργηθεί κεντρική βάση δεδομένων σε κάθε κράτος μέλος που περιέχει αρχεία στοιχείων αναγνώρισης όλων των ιπποειδών που εκτρέφονται σε εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται στο αντίστοιχο κράτος μέλος.
(73)
Ωστόσο, θα μπορούσε να επιτραπεί στα κράτη μέλη που έχουν δημιουργήσει ενιαία βάση δεδομένων για καταχωρημένα ιπποειδή και μια άλλη για ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης να εξακολουθήσουν να λειτουργούν ένα τέτοιο σύστημα, εφόσον οι βάσεις δεδομένων μπορούν να επικοινωνούν και οι κτηνιατρικές αρχές έχουν πλήρη πρόσβαση σε κάθε μία από αυτές.
(74)
Για τον σκοπό αυτό, οι κεντρικές βάσεις δεδομένων στα διάφορα κράτη μέλη πρέπει να συνεργάζονται σύμφωνα με την οδηγία 89/608/ΕΟΚ του Συμβουλίου (37) για να διευκολύνεται η ανταλλαγή δεδομένων που αφορούν το ζώο και το έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται για αυτό.
(75)
Εν όψει της ομοιόμορφης εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας για την αναγνώριση των ιπποειδών στα κράτη μέλη και προκειμένου να διασφαλισθεί η σαφήνεια και η διαφάνεια της εν λόγω νομοθεσίας, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 504/2008 θα πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από τον παρόντα κανονισμό.
(76)
Σύμφωνα με το σημείο 24 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 519/2013 της Επιτροπής (38), ιπποειδή που γεννήθηκαν έως την 30ή Ιουνίου 2013 το αργότερο, αλλά δεν ταυτοποιήθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 504/2008, ταυτοποιούνται σύμφωνα με τον τελευταίο αυτό κανονισμό έως την 31η Δεκεμβρίου 2014 το αργότερο.
(77)
Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2016, προκειμένου να δοθεί στα κράτη μέλη και τους φορείς εκμετάλλευσης ο χρόνος για να προσαρμοστούν στους νέους κανόνες. Ωστόσο, η απαίτηση δημιουργίας και λειτουργίας μιας κεντρικής βάσης δεδομένων πρέπει να εφαρμοστεί στην Ελλάδα, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο από την 1η Ιουλίου 2016.
(78)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής φυτών, ζώων, τροφίμων και ζωοτροφών και τη μόνιμη επιτροπή ζωοτεχνικών θεμάτων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΡΙΣΜΟΙ, ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες για την αναγνώριση ιπποειδών:
α)
που γεννήθηκαν στην Ένωση, ή
β)
που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση σύμφωνα με την τελωνειακή διαδικασία που καθορίζεται στο σημείο 16 στοιχείο α) του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 952/2013.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της απόφασης 96/78/ΕΚ.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «ιπποειδή»: άγρια ή οικόσιτα μόνοπλα θηλαστικά όλων των ειδών του γένους Equus της οικογένειας Equidae, και οι διασταυρώσεις τους·
β) «εκμετάλλευση»: η γεωργική μονάδα, η μονάδα εκπαίδευσης, ο στάβλος, ή κάθε χώρος ή εγκατάσταση όπου συνήθως διατηρούνται ή εκτρέφονται ιπποειδή, οποιαδήποτε και αν είναι η χρήση τους, καθώς και φυσικά καταφύγια, στα οποία τα ιπποειδή ζουν ελεύθερα·
γ) «κάτοχος»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι ιδιοκτήτης ή έχει στην κατοχή του ή είναι επιφορτισμένο με τη συντήρηση ενός ιπποειδούς, ανεξάρτητα από το κατά πόσον λαμβάνει οικονομική ανταμοιβή και ανεξάρτητα από το κατά πόσον ασκεί τα εν λόγω καθήκοντα σε μόνιμη ή προσωρινή βάση, ακόμη και κατά τη μεταφορά του ζώου σε αγορές ή κατά τη διάρκεια αγώνων, ιπποδρομιών ή πολιτιστικών εκδηλώσεων·
δ) «ιδιοκτήτης»: το (τα) φυσικό(-ά) ή νομικό(-ά) πρόσωπο(-α) που έχει(-ουν) την κυριότητα του ιπποειδούς·
ε) «καταχωρημένα ιπποειδή»: τα ιπποειδή τα οποία:
i)
εγγράφονται ή καταχωρούνται και είναι επιλέξιμα για καταχώρηση σε ένα γενεαλογικό βιβλίο, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας 90/427/ΕΟΚ και αναγνωρίζονται μέσω εγγράφου αναγνώρισης που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, ή
ii)
άλογα, συμπεριλαμβανομένων των πόνεϊ, τα οποία έχουν καταχωρηθεί από διεθνή οργανισμό ή ένωση που διαχειρίζεται αγωνιστικούς ίππους ή ίππους ιπποδρομιών και αναγνωρίζονται μέσω εγγράφου αναγνώρισης που εκδίδεται από εθνικό παράρτημα του εν λόγω οργανισμού ή ένωσης·
στ) «γενεαλογικό βιβλίο»: κάθε βιβλίο, μητρώο, δελτιοθήκη ή μηχανοργανωμένο αρχείο:
i)
που τηρείται είτε από επίσημα εγκεκριμένη ή αναγνωρισμένη από κράτος μέλος οργάνωση ή ένωση, είτε από επίσημη υπηρεσία του οικείου κράτους μέλους· και
ii)
στο οποίο εγγράφονται ή καταχωρούνται τα ιπποειδή και είναι επιλέξιμα για καταχώρηση με αναφορά όλων των γνωστών τους προγόνων·
ζ) «ιπποειδή αναπαραγωγής και εκτροφής»: ιπποειδή που δεν αναφέρονται στα στοιχεία ε) και η)·
η) «ιπποειδή σφαγής»: τα ιπποειδή που προορίζονται να οδηγηθούν, είτε απευθείας είτε μέσω εγκεκριμένου κέντρου συγκέντρωσης κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 2009/156/ΕΚ, στο σφαγείο για να σφαγούν·
θ) «αρμόδια αρχή»: η κεντρική αρχή κράτους μέλους, η οποία είναι αρμόδια για την οργάνωση επισήμων ελέγχων, ή οποιαδήποτε άλλη αρχή στην οποία έχει μεταβιβαστεί αυτή η αρμοδιότητα, συμπεριλαμβανομένης της αρμόδιας αρχής που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο η) της οδηγίας 2009/156/ΕΚ·
ι) «ζωοτεχνική αρχή»: η κεντρική αρχή κράτους μέλους, η οποία είναι αρμόδια για την εφαρμογή της οδηγίας 90/427/ΕΟΚ, ή οποιαδήποτε άλλη αρχή στην οποία έχει μεταβιβαστεί αυτή η αρμοδιότητα, συμπεριλαμβανομένων των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο 1) της απόφασης 92/353/ΕΟΚ·
ια) «προσωρινή αποδοχή»: το καθεστώς ενός εγγεγραμμένου ίππου που προέρχεται από τρίτη χώρα και έχει γίνει δεκτός στην Ένωση για χρονικό διάστημα μικρότερο των 90 ημερών σύμφωνα με απόφαση που εγκρίθηκε δυνάμει του άρθρου 19 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/156/ΕΚ·
ιβ) «οριστική εισαγωγή»: το καθεστώς ενός ιπποειδούς που προέρχεται από τρίτη χώρα και εισάγεται στην Ένωση για μια περίοδο 90 ή και περισσότερων ημερών·
ιγ) «διακριτικό χαρακτηριστικό»: κάθε ορατό ή απεικονίσιμο και διακριτικό χαρακτηριστικό ενός μεμονωμένου ιπποειδούς, το οποίο είναι είτε εγγενές είτε επίκτητο, και καταγράφεται για λόγους αναγνώρισης·
ιδ) «πομποδέκτης»: παθητική συσκευή αναγνώρισης ραδιοσυχνότητας μόνο για ανάγνωση, η οποία:
i)
είναι σύμφωνη με το πρότυπο ISO 11784 και τεχνολογίας Full Duplex (FDX ή FDX-B) ή Half Duplex (HDX)· και
ii)
μπορεί να αναγνωσθεί από συσκευή ανάγνωσης συμβατή με το πρότυπο ISO 11785, σε ελάχιστη απόσταση 12 cm·
ιε) «μοναδικός ισόβιος αριθμός»: μοναδικός αλφαριθμητικός κωδικός 15 ψηφίων, ο οποίος συγκεντρώνει τις πληροφορίες σχετικά με το μεμονωμένο ιπποειδές, τη βάση δεδομένων και τη χώρα όπου καταχωρήθηκαν για πρώτη φορά οι εν λόγω πληροφορίες, σύμφωνα με το σύστημα κωδικοποίησης του παγκόσμιου ισόβιου αριθμού ιπποειδούς (Universal Equine Life Number, UELN), και αποτελείται από:
i)
έναν αναγνωριστικό κωδικό έξι ψηφίων συμβατό με τον UELN για τη βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 39· ακολουθούμενο από
ii)
έναν ατομικό αριθμό αναγνώρισης εννέα ψηφίων που αποδίδεται στο ιπποειδές·
ιστ) «κράτος μέλος απαλλαγμένο από την πανώλη των ίππων»:
i)
το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου καμία κλινική, ορολογική (σε ανεμβολίαστους ίππους), ή επιδημιολογική ένδειξη δεν επέτρεψε να διαπιστωθεί η παρουσία πανώλης των ίππων κατά τα δύο τελευταία έτη· και
ii)
όπου δεν έγινε, κατά τους δώδεκα τελευταίους μήνες, εμβολιασμός κατά της ασθενείας αυτής·
ιζ) «ασθένειες που πρέπει να δηλώνονται υποχρεωτικά»: οι ασθένειες που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/156/ΕΚ·
ιη) «επίσημος κτηνίατρος»: ο κτηνίατρος που ορίζεται από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους ή μιας τρίτης χώρας·
ιθ) «έξυπνη κάρτα»: πλαστική διάταξη με ενσωματωμένο μικροκύκλωμα υπολογιστή ικανή να αποθηκεύει δεδομένα και να τα μεταδίδει ηλεκτρονικά σε συμβατά συστήματα υπολογιστών·
κ) «υπεύθυνος κτηνίατρος»: κτηνίατρος σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ.
Άρθρο 3
Γενικές αρχές και υποχρέωση ταυτοποίησης των ιπποειδών
1. Ιπποειδή που εκτρέφονται σε κάποια από τις επικράτειες που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
2. Στις περιπτώσεις που ο κάτοχος δεν είναι ο ιδιοκτήτης ή ένας από τους ιδιοκτήτες του ιπποειδούς, ενεργεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για λογαριασμό και σε συμφωνία με τον ιδιοκτήτη.
3. Τα κράτη μέλη και οι εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) μπορούν να απαιτήσουν η αίτηση σε μια εκδίδουσα αρχή για την απόκτηση εγγράφου αναγνώρισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11, ή για την τροποποίηση στοιχείων αναγνώρισης σε ένα υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 27, να υποβάλλεται από τον ιδιοκτήτη.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν, κατά περίπτωση, μέσω των επίσημων ελέγχων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004, ώστε οι κάτοχοι των ιπποειδών και οι εκδίδουσες αρχές να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 4
Το ενωσιακό σύστημα αναγνώρισης ιπποειδών
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, το ενωσιακό σύστημα αναγνώρισης των ιπποειδών περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
ένα ισόβιο έγγραφο αναγνώρισης το οποίο, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά από την εκδίδουσα αρχή ή προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, παραμένει στην κυριότητα της εκδίδουσας αρχής που το εξέδωσε, και το οποίο περιέχει:
i)
μια αναλυτική περιγραφή του ιπποειδούς και καταγραφή των διακριτικών χαρακτηριστικών του·
ii)
ένα λεπτομερές διάγραμμα στο οποίο περιλαμβάνονται τα διακριτικά χαρακτηριστικά που καταγράφονται στη λεπτομερή περιγραφή·
iii)
χώρο για εξουσιοδοτημένες καταχωρίσεις που περιγράφουν τροποποιήσεις των στοιχείων αναγνώρισης·
β)
μέθοδο επαλήθευσης της αναγνώρισης η οποία:
i)
εξασφαλίζει έναν μονοσήμαντο σύνδεσμο μεταξύ του εγγράφου αναγνώρισης και του ιπποειδούς για το οποίο εκδόθηκε·
ii)
αποδεικνύει ότι το ιπποειδές έχει ήδη υποβληθεί σε διαδικασία αναγνώρισης·
γ)
μια βάση δεδομένων στην οποία καταχωρούνται, σύμφωνα με το άρθρο 38, τα στοιχεία αναγνώρισης που αφορούν το ιπποειδές για το οποίο έχει εκδοθεί έγγραφο αναγνώρισης και τον κάτοχο ο οποίος υπέβαλε την αίτηση για το έγγραφο αναγνώρισης, και από την οποία αποδίδεται ταυτόχρονα ο μοναδικός ισόβιος αριθμός στο ζώο·
δ)
κεντρική βάση δεδομένων που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 39.
2. Ένα ιπποειδές θεωρείται ότι αναγνωρίζεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μόνο εφόσον:
α)
συνοδεύεται από έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με μία από τις ακόλουθες διατάξεις:
i)
το άρθρο 9, για ιπποειδή που γεννήθηκαν στην Ένωση, ή
ii)
το άρθρο 14, για ιπποειδή που εισάγονται στην Ένωση, ή
iii)
το άρθρο 29 ή 30 όταν συνοδεύεται από αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης, ή
iv)
το άρθρο 32 όταν συνοδεύεται από έγγραφο αναγνώρισης αντικατάστασης, ή
β)
αναγνωρίζεται σύμφωνα με:
i)
το άρθρο 24, για παρεκκλίσεις που αφορούν τη διακίνηση ή τη μεταφορά ιπποειδών που συνοδεύονται από προσωρινό έγγραφο, ή
ii)
το άρθρο 26 στοιχείο 2) για παρεκκλίσεις που αφορούν ορισμένες μετακινήσεις και μεταφορά ιπποειδών για σφαγή.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΙΠΠΟΕΙΔΩΝ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ
Άρθρο 5
Φορείς έκδοσης για ιπποειδή που έχουν γεννηθεί στην Ένωση
1. Το έγγραφο αναγνώρισης που προβλέπεται στο άρθρο 7 εκδίδεται από μία από τις ακόλουθες εκδίδουσες αρχές:
α)
για καταχωρημένα ιπποειδή που αναφέρονται στοιχείο ε) περίπτωση i) του άρθρου 2 του παρόντα κανονισμού, από οργανισμό ή ένωση που είναι επίσημα εγκεκριμένοι ή αναγνωρισμένοι σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης 92/353/ΕΟΚ, ή από επίσημο οργανισμό κράτους μέλους, ο οποίος διαχειρίζεται το γενεαλογικό βιβλίο στο οποίο έχει εισαχθεί ή καταχωρηθεί το ιπποειδές και είναι επιλέξιμο για εγγραφή σύμφωνα με την απόφαση 96/78/ΕΚ·
β)
για εγγεγραμμένους ίππους που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) περίπτωση ii), από εθνικό παράρτημα διεθνούς οργανισμού ή ένωσης, το οποίο διαχειρίζεται αγωνιστικούς ίππους ή ίππους ιπποδρομιών και εποπτεύεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του·
γ)
για ιπποειδή αναπαραγωγής και εκτροφής που αναφέρονται στο στοιχείο ζ) του άρθρου 2, από:
i)
την αρμόδια αρχή για την εκμετάλλευση στην οποία εκτρέφεται το ιπποειδές κατά τον χρόνο της αναγνώρισής του· ή
ii)
εκδίδουσα αρχή που έχει οριστεί και εποπτεύεται από την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στην περίπτωση i) στην οποία έχει εκχωρηθεί αυτό το καθήκον.
2. Η αρμόδια αρχή ορίζει μόνο τις εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ περίπτωση ii) και πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρέπει να υπάρχει ακριβής περιγραφή των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων που η εκδίδουσα αρχή έχει την υποχρέωση να αναλαμβάνει και τις συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να τα αναλαμβάνει·
β)
πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις ότι η εκδίδουσα αρχή:
i)
διαθέτει την πείρα, τον εξοπλισμό και την υποδομή που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων που του ανατίθενται·
ii)
διαθέτει επαρκές προσωπικό με κατάλληλα προσόντα και πείρα·
iii)
είναι αμερόληπτη και ανεπηρέαστη από ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά την άσκηση των καθηκόντων που της ανατίθενται·
iv)
διαθέτει ένα υπόδειγμα εγγράφου αναγνώρισης το οποίο συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό·
γ)
η εκδίδουσα αρχή πρέπει να συνεργάζεται στενά με την αρμόδια αρχή για την αποτροπή και, όπου είναι αναγκαίο, για την αντιμετώπιση τυχόν περιπτώσεων μη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·
δ)
υπάρχει αποτελεσματικός και ουσιαστικός συντονισμός μεταξύ της αρμόδιας αρχής και της ορισθείσας εκδίδουσας αρχής.
3. Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή έχει βάσιμους λόγους να συμπεράνει ότι η εκδίδουσα αρχή εμπλέκεται σε πράξεις που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, διερευνά τις εικαζόμενες πράξεις της μη συμμόρφωσης. Έγγραφα αναγνώρισης δεν μπορούν να εκδοθούν από την εκδίδουσα αρχή μέχρις ότου ολοκληρωθεί η έρευνα και οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης έχουν αποκλειστεί ή αντιμετωπιστεί.
4. Σε περίπτωση που, ακόμη και εάν τα μέτρα που έχουν ληφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3, η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η αρμόδια αρχή ανακαλεί την άδεια έκδοσης εγγράφων αναγνώρισης για τα ιπποειδή.
Μετά από την ανάκληση της άδειας έκδοσης εγγράφων αναγνώρισης, η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι τα ιπποειδή που βρίσκονται υπό την ευθύνη της εξακολουθούν να αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και ότι τα έγγραφα αναγνώρισης που έχουν επιστραφεί ή πρόκειται να επιστραφούν σύμφωνα με το άρθρο 34 υπό την επιμέλεια της εν λόγω αρμόδιας αρχής ή εκδίδουσας αρχής στην οποία ανατέθηκε αυτό το καθήκον από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 6
Πληροφορίες σχετικά με τις εκδίδουσες αρχές
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν και τηρούν ενημερωμένο τον κατάλογο των εκδιδουσών αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοιχείο 1) και θέτουν τον εν λόγω κατάλογο στη διάθεση των άλλων εκδιδουσών αρχών και του κοινού σε έναν δικτυακό τόπο που δημιουργείται από την αρμόδια αρχή.
2. Ο κατάλογος που αναφέρεται στην παράγραφο 1:
α)
περιλαμβάνει τα στοιχεία επικοινωνίας που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του άρθρου 35 και των άρθρων 37 στοιχείο 4, 38 στοιχείο 3 και 40 στοιχείο 1·
β)
συμμορφώνεται με το υπόδειγμα που ορίζεται στο στοιχείο στ) του τμήματος I του κεφαλαίου 2 του παραρτήματος II της απόφασης 2009/712/ΕΚ και τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα III της εν λόγω απόφασης·
γ)
είναι άμεσα προσβάσιμος μέσω του ηλεκτρονικού συνδέσμου που παρέχεται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3 και είναι επαρκώς τεκμηριωμένος για μη φυσικούς ομιλητές.
3. Προκειμένου να συνδράμει τα κράτη μέλη στη διάθεση των εν λόγω ενημερωμένων καταλόγων σύμφωνα με την παράγραφο 1, η Επιτροπή δημιουργεί έναν δικτυακό τόπο στον οποίο κάθε κράτος μέλος παρέχει έναν άμεσο σύνδεσμο των απαιτούμενων πληροφοριών του δικτυακού τόπου που προβλέπεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 7
Μορφή και περιεχόμενο εγγράφων αναγνώρισης που εκδόθηκαν για ιπποειδή που γεννήθηκαν στην Ένωση
1. Τα ιπποειδή που γεννήθηκαν στην Ένωση αναγνωρίζονται μέσω ενός ενιαίου εγγράφου αναγνώρισης για ιπποειδή που εκδίδεται για όλη τη ζωή του ιπποειδούς σύμφωνα με:
α)
το υπόδειγμα εγγράφου αναγνώρισης που ορίζεται στο τμήμα 1 του παραρτήματος I·
β)
τις συμπληρωματικές απαιτήσεις που ορίζονται στο τμήμα 2 του παραρτήματος αυτού.
2. Οι εκδίδουσες αρχές διασφαλίζουν ότι το έγγραφο αναγνώρισης περιλαμβάνει επαρκή αριθμό σελίδων με πεδία υποβολής για την εισαγωγή των πληροφοριών που απαιτούνται σύμφωνα με τα ακόλουθα κεφάλαια που ορίζονται στο υπόδειγμα εγγράφου αναγνώρισης που ορίζεται στο τμήμα 1 του παραρτήματος I:
α)
στην περίπτωση καταχωρημένων ιπποειδών, τουλάχιστον τα κεφάλαια I έως ΙΧ·
β)
στην περίπτωση ιπποειδών αναπαραγωγής και εκτροφής, τουλάχιστον τα κεφάλαια I έως IV.
3. Οι εκδίδουσες αρχές μεριμνούν ώστε η σειρά και η αρίθμηση των κεφαλαίων στα έγγραφα αναγνώρισης, όπως ορίζεται στο τμήμα 1 του παραρτήματος I, να παραμένουν αναλλοίωτα και για τα εν λόγω τμήματα, παρέχοντας χώρο για πολλαπλές καταχωρίσεις, να περιλαμβάνεται επαρκής αριθμός σελίδων στο έγγραφο αναγνώρισης.
4. Οι εκδίδουσες αρχές είναι υπεύθυνες για την ασφαλή διαχείριση κενών και συμπληρωμένων εγγράφων αναγνώρισης στις εγκαταστάσεις τους.
Σε περίπτωση που, με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), ο εσωτερικός κανονισμός μιας εκδίδουσας αρχής το επιτρέπει, οι εκδίδουσες αρχές μεριμνούν ώστε τα έγγραφα αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο γ) περίπτωση ii) και στο άρθρο 35 να ακυρώνονται δεόντως ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε δόλια χρήση του ίδιου του εγγράφου και των πληροφοριών που περιέχει, πριν το έγγραφο παραδοθεί στον ιδιοκτήτη στον οποίο ανήκει το ζώο.
5. Η αρμόδια αρχή μαζί με τη ζωοτεχνική αρχή μπορεί να θεσπίσει διοικητικές διαδικασίες για να διασφαλίσει την εναρμόνιση της μορφής των εγγράφων αναγνώρισης που εκδίδονται από την εκδίδουσα αρχή που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, υπό την εποπτεία τους, εφόσον τηρούνται οι γενικές απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2 και 3.
Άρθρο 8
Υποχρεώσεις της αρμόδιας αρχής όσον αφορά την έκδοση εγγράφων αναγνώρισης ιπποειδών που γεννήθηκαν στην Ένωση
Η ζωοτεχνική αρχή και η αρμόδια αρχή διασφαλίζουν ότι στην επικράτειά τους οι εκδίδουσες αρχές υπό την αντίστοιχη ευθύνη τους:
α)
εκδίδουν έγγραφα αναγνώρισης τα οποία συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 1, 2 και 3,
β)
διαθέτουν τα απαραίτητα συστήματα για να ελέγχουν, όταν απαιτείται από την αρμόδια αρχή, εάν ένα έγγραφο αναγνώρισης που έχει δηλωθεί ότι εκδίδεται από αυτούς:
i)
είναι μοναδικό, γνήσιο και αυθεντικό,
ii)
περιλαμβάνει, στις περιπτώσεις έκδοσης κενών εγγράφων αναγνώρισης για τα ζώα, έναν σειριακό αριθμό που αναγράφεται τουλάχιστον στις σελίδες που περιέχουν τα κεφάλαια Ι, ΙΙ και ΙΙΙ του εγγράφου αναγνώρισης.
Άρθρο 9
Έκδοση εγγράφων αναγνώρισης ιπποειδών που γεννήθηκαν στην Ένωση
1. Οι εκδίδουσες αρχές εκδίδουν μόνο έγγραφα αναγνώρισης τα οποία:
α)
συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 2 και 3·
β)
έχουν δεόντως συμπληρωμένο το κεφάλαιο I με πληροφορίες που επαληθεύτηκαν από την εκδίδουσα αρχή ή για λογαριασμό της σύμφωνα με το στοιχείο 11 του μέρους Α του τμήματος I·
γ)
έχουν συμπληρωμένο το κεφάλαιο IV, εάν απαιτείται από την εθνική νομοθεσία ή από τους κανόνες και κανονισμούς της εκδίδουσας αρχής που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) του άρθρου 5 παράγραφος 1·
δ)
έχουν συμπληρωμένο το κεφάλαιο V σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) αναγνωρίζει τα καταχωρημένα ιπποειδή που αναφέρονται στο στοιχείο ε) περίπτωση i) του άρθρου 2, σύμφωνα με τους κανόνες του γενεαλογικού βιβλίου που αναφέρεται στην εν λόγω διάταξη και συμπληρώνει στο κεφάλαιο V του εγγράφου αναγνώρισης τις πληροφορίες του πιστοποιητικού καταγωγής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 90/427/ΕΟΚ του Συμβουλίου και στο παράρτημά της.
3. Σύμφωνα με τις αρχές του οργανισμού ή της ένωσης που έχει καταρτίσει το γενεαλογικό βιβλίο καταγωγής του εγγεγραμμένου ιπποειδούς, το κεφάλαιο V του εγγράφου αναγνώρισης περιλαμβάνει:
α)
πλήρεις γενεαλογικές πληροφορίες,
β)
το κεφάλαιο του γενεαλογικού βιβλίου που αναφέρεται στο άρθρο 2 ή 3 της απόφασης 96/78/ΕΚ,
γ)
όπου καθορίστηκε, την κατηγορία του κύριου τμήματος του γενεαλογικού βιβλίου στο οποίο εγγράφεται το καταχωρημένο ιπποειδές.
4. Για την εγγραφή ενός αλόγου σε αγώνες ή ιπποδρομίες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) περίπτωση ii), η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β):
α)
εκδίδει, σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) και τους κανόνες του εν λόγω οργανισμού ένα έγγραφο αναγνώρισης το οποίο είναι σύμφωνο με τις διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του άρθρου 7, ή
β)
αναγνωρίζει και επικυρώνει το έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται για το εν λόγω ιπποειδές σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ή
γ)
εκδίδει νέο έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3 στοιχείο γ).
Άρθρο 10
Παρέκκλιση από τη συμπλήρωση ορισμένων πληροφοριών στα κεφάλαια I και IV του εγγράφου αναγνώρισης
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) περίπτωση ii) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β), η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει στις εκδίδουσες αρχές να μην συμπληρώσουν με ένα σχέδιο τις πληροφορίες που αναφέρονται στα σημεία 12 έως 18 της σχηματικής παράστασης του εγγράφου αναγνώρισης που ορίζονται στο μέρος Β του κεφαλαίου Ι του παραρτήματος I, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις:
α)
έχει εμφυτευτεί πομποδέκτης σύμφωνα με το άρθρο 18, ή εφαρμόζεται ισοδύναμη εγκεκριμένη εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας, σύμφωνα με το άρθρο 21·
β)
μια φωτογραφία ή εκτύπωση εμφανίζει επαρκή στοιχεία για την απεικόνιση του ιπποειδούς.
2. Οι εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) μπορούν:
α)
να μην κάνουν χρήση της παρέκκλισης που χορηγείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου,
β)
να προσαρμόζουν τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου στις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο γ), οι πληροφορίες σχετικά με τον ιδιοκτήτη μπορούν να παρέχονται με τη μορφή ενός πιστοποιητικού ιδιοκτησίας ή κάρτας εγγραφής που καταχωρείται στη βάση δεδομένων που δημιουργείται σύμφωνα με το άρθρο 38 και αναφέρεται:
α)
στον μοναδικό ισόβιο αριθμό του ιπποειδούς,
β)
στον αριθμό του εγγράφου αναγνώρισης, κατά περίπτωση, και στον κωδικό πομποδέκτη ή εναλλακτική εγκεκριμένη μέθοδο επαλήθευσης της ταυτότητας σύμφωνα με το άρθρο 21.
Το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας ή η κάρτα εγγραφής που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο επιστρέφεται στην εκδίδουσα αρχή σε περίπτωση θανάτου, πώλησης, απώλειας, κλοπής, σφαγής ή θανάτωσης του ζώου.
Άρθρο 11
Αιτήσεις εγγράφων αναγνώρισης ιπποειδών που γεννήθηκαν στην Ένωση
1. Οι ιδιοκτήτες υποβάλλουν αίτηση για τα έγγραφα αναγνώρισης ιπποειδών που γεννήθηκαν στην Ένωση στην αρμόδια εκδίδουσα αρχή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς, και παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό.
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις προθεσμίες για την υποβολή της αίτησης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, προκειμένου να συμμορφώνονται με την προθεσμία για την αναγνώριση που προβλέπεται στο άρθρο 12 και το άρθρο 13 παράγραφος 1.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης 96/78/ΕΚ, ο ιδιοκτήτης υποβάλλει την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου στην αρμόδια εκδίδουσα αρχή όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) η οποία έχει την έδρα της σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς.
Άρθρο 12
Προθεσμία για την αναγνώριση ιπποειδών που γεννήθηκαν στην Ένωση
1. Τα ιπποειδή που γεννήθηκαν στην Ένωση αναγνωρίζονται από ένα έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9, το αργότερο 12 μήνες μετά την ημερομηνία γέννησης και σε κάθε περίπτωση πριν από την οριστική αναχώρηση από την εκμετάλλευση γέννησης, εκτός εάν η μεταφορά αυτή πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 στοιχείο γ) ως νεογέννητο πουλάρι της μητέρας από την οποία εξαρτάται το πουλάρι ή σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να περιορίσουν σε έξι μήνες ή στο ημερολογιακό έτος γέννησης τη μέγιστη επιτρεπόμενη προθεσμία για την αναγνώριση του ιπποειδούς.
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να εκδοθεί ένα νέο έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9, ανά πάσα στιγμή:
α)
κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, στις περιπτώσεις που το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 2 και 3 ή αν ορισμένα στοιχεία αναγνώρισης που ορίζονται στα κεφάλαια Ι, ΙΙ ή V δεν έχουν καταχωρηθεί με ακρίβεια από την εκδίδουσα αρχή, ή
β)
όταν ένα ιπποειδές αναπαραγωγής και εκτροφής αναβαθμίζεται σε καταχωρημένο ιπποειδές σύμφωνα με τους κανόνες της εκδίδουσας αρχής που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) και το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης δεν μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα, ή
γ)
όταν το άλογο αναβαθμίζεται ή καταχωρείται ως καταχωρημένο ιπποειδές όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) περίπτωση ii) σύμφωνα με τους κανόνες της εκδίδουσας αρχής που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) και το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης δεν μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα, ή
δ)
όταν ένα έγγραφο αναγνώρισης εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 και δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του άρθρου 9 παράγραφος 1 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο β), ή
ε)
στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφοι 4 και 5 και το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης δεν μπορεί να προσαρμοστεί αναλόγως, ή
στ)
όπου το έγγραφο αναγνώρισης κατάσχεται από την αρμόδια αρχή στο πλαίσιο έρευνας.
Στις περιπτώσεις που περιγράφονται στο πρώτο εδάφιο, το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης παραδίδεται στην εκδίδουσα αρχή για να ακυρωθεί και η ακύρωση του υφιστάμενου εγγράφου αναγνώρισης και η έκδοση του νέου εγγράφου αναγνώρισης καταχωρούνται στη βάση δεδομένων που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 38.
Άρθρο 13
Παρεκκλίσεις όσον αφορά την αναγνώριση ορισμένων ιπποειδών που ζουν σε άγριες ή ημιάγριες συνθήκες
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 12, η αρμόδια αρχή δύναται να αποφασίσει ότι ιπποειδή που απαρτίζουν καθορισμένους πληθυσμούς που ζουν σε άγριες ή ημιάγριες συνθήκες σε ορισμένες περιοχές, οι οποίες καθορίζονται από την αρμόδια αρχή, ταυτοποιούνται μέσω εγγράφου αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9 ή το άρθρο 17 παράγραφος 4 μόνον όταν:
α)
έχουν απομακρυνθεί από τους εν λόγω πληθυσμούς, εξαιρουμένης της μεταφοράς υπό επίσημη εποπτεία από τον έναν καθορισμένο πληθυσμό στον άλλο, ή
β)
καθίστανται οικόσιτα.
2. Τα κράτη μέλη που προτίθενται να κάνουν χρήση της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 κοινοποιούν στην Επιτροπή, με παραπομπή στο παρόν άρθρο, τον οικείο πληθυσμό και τις οικείες περιοχές που έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1 πριν κάνουν χρήση της εν λόγω παρέκκλισης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΙΠΠΟΕΙΔΩΝ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ
Άρθρο 14
Αναγνώριση ιπποειδών που εισάγονται στην Ένωση
Τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδίδονται σε τρίτες χώρες θεωρούνται έγκυρα σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό υπό τον όρο ότι συμμορφώνονται με τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
εκδόθηκαν:
i)
στην περίπτωση καταχωρημένων ιπποειδών, από οργανισμό σε τρίτη χώρα, ο οποίος περιλαμβάνεται στον κατάλογο που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 94/28/ΕΚ, που εκδίδει γενεαλογικά πιστοποιητικά, ή
ii)
στην περίπτωση εγγεγραμμένου ίππου, από εθνικό παράρτημα διεθνούς οργανισμού ή ένωσης, το οποίο διαχειρίζεται αγωνιστικούς ίππους ή ίππους ιπποδρομιών και έχει την έδρα του στην τρίτη χώρα του διεθνούς οργανισμού ή ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β), ή
iii)
σε άλλες περιπτώσεις από την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας προέλευσης του ιπποειδούς,
β)
συμμορφώνονται με όλες τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2.
Άρθρο 15
Αιτήσεις εγγράφων αναγνώρισης ιπποειδών που εισάγονται στην Ένωση
1. Ο κάτοχος ενός ιπποειδούς υποβάλλει αίτηση στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 που απαιτείται για την κατηγορία του ιπποειδούς για την έκδοση σύμφωνα με το άρθρο 9 εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 7, ή για την καταχώρηση υφιστάμενου εγγράφου αναγνώρισης στη βάση δεδομένων του αρμόδιου οργανισμού έκδοσης σύμφωνα με το άρθρο 38 του παρόντος κανονισμού, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της τελωνειακής διαδικασίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 16 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013, όταν:
α)
εισάγονται ιπποειδή στην Κοινότητα· ή
β)
η αρμόδια αρχή έχει μετατρέψει την προσωρινή αποδοχή εγγεγραμμένου ίππου σύμφωνα με απόφαση που εγκρίνεται από την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 19 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/156/ΕΚ, σε μόνιμη αποδοχή σύμφωνα με το άρθρο 19 στοιχείο γ) της ίδιας οδηγίας.
2. Όταν το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2, η εκδίδουσα αρχή μετά από σχετικό αίτημα του κατόχου:
α)
συμπληρώνει το έγγραφο αναγνώρισης, ώστε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2,
β)
καταχωρεί τα στοιχεία αναγνώρισης του συγκεκριμένου ιπποειδούς και τις συμπληρωματικές πληροφορίες στη βάση δεδομένων που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 38.
3. Όταν το υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφος 2 του παρόντα κανονισμού, δεν πρέπει να θεωρείται έγκυρο για σκοπούς αναγνώρισης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, και το ιπποειδές αναγνωρίζεται μέσω της έκδοσης, σύμφωνα με το άρθρο 9, ενός εγγράφου αναγνώρισης που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 2 και 3, βάσει του υποβληθέντος εγγράφου αναγνώρισης το οποίο πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα της οδηγίας 90/427/ΕΟΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
Άρθρο 16
Έλεγχος ενιαίων εγγράφων αναγνώρισης που εκδίδονται για ιπποειδή
1. Πριν από την έκδοση ενός εγγράφου αναγνώρισης, η εκδίδουσα αρχή ή το πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να:
α)
επιβεβαιώνεται ότι δεν έχει ήδη εκδοθεί για το οικείο ιπποειδές τέτοιο έγγραφο αναγνώρισης·
β)
αποφεύγεται η παράνομη έκδοση πολλαπλών εγγράφων αναγνώρισης για ένα συγκεκριμένο ιπποειδές.
2. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν τα εξής:
α)
διαβούλευση με την κατάλληλη τεκμηρίωση και τα διαθέσιμα ηλεκτρονικά αρχεία·
β)
εκτίμηση της ηλικίας του ιπποειδούς,
γ)
έλεγχος του ιπποειδούς, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17, για ενδεχόμενα διακριτικά χαρακτηριστικά ή σημάνσεις που υποδεικνύουν προηγούμενη αναγνώριση.
Άρθρο 17
Μέτρα ανίχνευσης προηγούμενης αναγνώρισης ιπποειδών
1. Τα μέτρα για τον εντοπισμό πιθανών διακριτικών χαρακτηριστικών ή σημάνσεων ενδεικτικών προηγούμενης αναγνώρισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16, περιλαμβάνουν, τουλάχιστον, μέτρα για τον εντοπισμό:
α)
τυχόν πομποδέκτη που εμφυτεύθηκε προηγουμένως, χρησιμοποιώντας μια συσκευή ανάγνωσης σύμφωνα με το πρότυπο ISO 11785 και ικανή να αναγνώσει πομποδέκτες HDX και FDX-B τουλάχιστον όταν ο αναγνώστης είναι σε άμεση επαφή με το σημείο της επιφάνειας του σώματος στο οποίο εμφυτεύεται υπό κανονικές συνθήκες ένας πομποδέκτης·
β)
τυχόν κλινικών ενδείξεων σύμφωνα με τις οποίες ένας πομποδέκτης που είχε εμφυτευθεί ή μια σήμανση που είχε εφαρμοστεί προηγουμένως αφαιρέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 21 με χειρουργική επέμβαση ή τροποποιήθηκε·
γ)
τυχόν σήματος ή ένδειξης ότι εφαρμόστηκε εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας του ιπποειδούς, σύμφωνα με το άρθρο 21.
2. Σε περίπτωση που, μετά την εφαρμογή από τον κάτοχο σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1, τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου αποκαλύψουν την ύπαρξη ενός πομποδέκτη που εμφυτεύτηκε προηγουμένως, ή άλλης εναλλακτικής μεθόδου επαλήθευσης αναγνώρισης που εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 21, ενδεικτικής μιας προηγούμενης ολοκληρωμένης αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9, η εκδίδουσα αρχή:
α)
προβαίνει σε έκδοση ή αντικατάσταση του εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με τα άρθρα 29 ή 32, ανάλογα με τις διαθέσιμες πληροφορίες·
β)
εισάγει τα στοιχεία, δηλαδή τον αριθμό πομποδέκτη ή την εναλλακτική μέθοδο επαλήθευσης αναγνώρισης, με τον κατάλληλο τρόπο στα πεδία του μέρους Α και στη σχηματική παράσταση του μέρους Β του κεφαλαίου Ι του εγγράφου αναγνώρισης.
3. Εάν επιβεβαιωθεί σε ιπποειδές που γεννήθηκε στην Ένωση η μη δηλωθείσα αφαίρεση ενός πομποδέκτη ή άλλης εναλλακτικής μεθόδου επαλήθευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, η εκδίδουσα αρχή εκδίδει έγγραφο αναγνώρισης αντικατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 32.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει την έκδοση ενός εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9 για τα ιπποειδή που ζουν σε άγριες ή ημιάγριες συνθήκες που αναφέρονται στο άρθρο 13 τα οποία φέρουν πομποδέκτη, αλλά για τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 13, δεν έχει εκδοθεί έγγραφο αναγνώρισης, υπό τον όρο ότι ο κωδικός του πομποδέκτη καταγράφηκε τη στιγμή της εμφύτευσης στη βάση δεδομένων της εκδίδουσας αρχής που είναι υπεύθυνη για αυτόν τον πληθυσμό ιπποειδών.
Άρθρο 18
Ηλεκτρονικές μέθοδοι επαλήθευσης της ταυτότητας
1. Η εκδίδουσα αρχή διασφαλίζει ότι, κατά την πρώτη ταυτοποίησή του σύμφωνα με το άρθρο 12, το ιπποειδές επισημαίνεται με την εμφύτευση ενός πομποδέκτη.
2. Ο πομποδέκτης εμφυτεύεται παρεντερικά υπό ασηπτικές συνθήκες μεταξύ του ινίου και του ακρωμίου στο μέσον του αυχένα στην περιοχή του αυχενικού συνδέσμου.
Ωστόσο, η αρμόδια αρχή δύναται να επιτρέψει την εμφύτευση του πομποδέκτη σε διαφορετικό σημείο στον αυχένα του ιπποειδούς, υπό τον όρο ότι η εν λόγω εναλλακτική εμφύτευση:
α)
δεν θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ζώου·
β)
δεν αυξάνει τον κίνδυνο μετατόπισης του πομποδέκτη, σε σύγκριση με τη μέθοδο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα ελάχιστα προσόντα που απαιτούνται για την επέμβαση που ορίζεται στην παράγραφο 2 ή ορίζουν το πρόσωπο («το ειδικευμένο πρόσωπο») ή το επάγγελμα στο οποίο ανατίθενται οι εν λόγω επεμβάσεις.
4. Οι εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) μπορεί να απαιτούν τα ιπποειδή που αναγνωρίστηκαν μέσω εναλλακτικής μεθόδου επαλήθευσης της αναγνώρισης που προβλέπεται στο άρθρο 21 να επισημαίνονται με την εμφύτευση πομποδέκτη για τον σκοπό της καταγραφής ή της εγγραφής των ιπποειδών σε γενεαλογικά βιβλία, ή της εγγραφής καταχωρημένων ίππων για αγωνιστικούς σκοπούς.
5. Οι εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 και η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσουν τα ιπποειδή που θεωρείται ότι αναγνωρίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 και το άρθρο 43 παράγραφος 1, να επισημαίνονται μέσω της εμφύτευσης πομποδέκτη για σκοπούς επαλήθευσης της αναγνώρισης στις περιπτώσεις που:
α)
έχουν πάψει να λειτουργούν καταγεγραμμένοι πομποδέκτες που είχαν προηγουμένως εμφυτευθεί,
β)
το εγγενές ή επίκτητο διακριτικό χαρακτηριστικό που καταγράφηκε ως εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας που αναφέρεται στο άρθρο 21 δεν είναι πλέον κατάλληλο για το σκοπό αυτό, ή
γ)
η αρμόδια αρχή κρίνει απαραίτητη τη διασφάλιση επαλήθευσης της αναγνώρισης.
Άρθρο 19
Διαχείριση της μοναδικότητας του κώδικα που απεικονίζεται σε έναν πομποδέκτη
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες, σύμφωνα με τα πρότυπα που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο ιδ) περίπτωση i), για τη διασφάλιση της μοναδικότητας των κωδικών που απεικονίζονται από τους πομποδέκτες οι οποίοι εμφυτεύονται από εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, στις περιπτώσεις που εκδίδουν έγγραφα αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9.
2. Οι κανόνες που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο το σύστημα αναγνώρισης που προβλέπεται από την εκδίδουσα αρχή σε άλλο κράτος μέλος η οποία διενήργησε την αναγνώριση του εγγεγραμμένου ιπποειδούς, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 20
Καταγραφή του κωδικού του πομποδέκτη στο έγγραφο αναγνώρισης
1. Όταν ο πομποδέκτης εμφυτεύεται σύμφωνα με το άρθρο 18, η εκδίδουσα αρχή καταχωρεί τις ακόλουθες πληροφορίες στο έγγραφο αναγνώρισης:
α)
στο σημείο 5 του μέρους Α του κεφαλαίου Ι, τουλάχιστον τα 15 τελευταία ψηφία του κωδικού που μεταδίδεται από τον πομποδέκτη και απεικονίζεται από τη συσκευή ανάγνωσης μετά από την εμφύτευση, και, κατά περίπτωση:
i)
ένα αυτοκόλλητο με γραμμωτό κώδικα, υπό τον όρο ότι η σελίδα σφραγίζεται μετά, ή
ii)
μια εκτύπωση του εν λόγω γραμμωτού κώδικα που κωδικοποιεί τουλάχιστον τα τελευταία 15 ψηφία του κωδικού που διαβιβάζεται από τον πομποδέκτη
β)
στα σημεία 12 ή 13 της σχηματικής παράστασης στο μέρος Β του κεφαλαίου I, ανάλογα με την πλευρά εμφύτευσης του πομποδέκτη, το σημείο στο οποίο εμφυτεύτηκε ο πομποδέκτης στο ιπποειδές και αναγνωρίζεται μετά την εμφύτευσή του·
γ)
στο σημείο 19 της σχηματικής παράστασης στο μέρος Β του κεφαλαίου Ι, την υπογραφή είτε του κτηνιάτρου ή του εξουσιοδοτημένου προσώπου που είτε πραγματοποίησε την αναγνώριση συμπληρώνοντας το σημείο 3 του μέρους Α και τη σχηματική παράσταση στο μέρος Β του κεφαλαίου Ι και διάβασε τον κώδικα που απεικονίζεται από τον πομποδέκτη μετά από την εμφύτευσή του, είτε του προσώπου που αναπαράγει αυτές τις πληροφορίες με σκοπό την έκδοση του εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με τους κανόνες της εκδίδουσας αρχής.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου, εάν ένα ιπποειδές επισημανθεί με πομποδέκτη που εμφυτεύθηκε προηγουμένως, ο οποίος δεν πληροί τα πρότυπα ISO που ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο ιδ) περίπτωση i), η επωνυμία του κατασκευαστή ή του συστήματος ανάγνωσης καταχωρείται στο σημείο 5 του μέρους Α του κεφαλαίου Ι του εγγράφου αναγνώρισης.
Άρθρο 21
Έγκριση εναλλακτικών μεθόδων επαλήθευσης της ταυτότητας
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 18 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν τις κατάλληλες εναλλακτικές μεθόδους επαλήθευσης της ταυτότητας ιπποειδών που έχουν γεννηθεί στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων σημάνσεων, τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) και διασφαλίζουν ότι η ταυτότητα του ιπποειδούς που έχει καταγραφεί στο έγγραφο αναγνώρισης μπορεί να επαληθευτεί.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:
α)
οι εναλλακτικές μέθοδοι επαλήθευσης της ταυτότητας των ιπποειδών, δεν χρησιμοποιούνται ως μοναδικό μέσο επαλήθευσης της ταυτότητας στην πλειονότητα των ιπποειδών που ταυτοποιούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό στην επικράτειά τους·
β)
δεν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης των εμφανών σημάνσεων που εφαρμόζονται στα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης με εκείνες που χρησιμοποιούνται στην επικράτειά τους για χρήση από τις εκδίδουσες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) για τα καταχωρημένα ιπποειδή·
γ)
κάθε εγκεκριμένη εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας ή οποιοσδήποτε συνδυασμός αυτών των μεθόδων παρέχει τουλάχιστον τις ίδιες εγγυήσεις με τον πομποδέκτη που εμφυτεύεται σύμφωνα με το άρθρο 18·
δ)
οι πληροφορίες σχετικά με την εναλλακτική μέθοδο επαλήθευσης της ταυτότητας που εφαρμόζεται σε ένα συγκεκριμένο ιπποειδές μπορεί να περιγραφεί σε μια μορφή που μπορεί να ψηφιοποιηθεί και να αποθηκευτεί σε μια βάση δεδομένων με δυνατότητα αναζήτησης, η οποία καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 38.
3. Τα κράτη μέλη που προτίθενται να κάνουν χρήση της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 γνωστοποιούν τις πληροφορίες σχετικά με τις εναλλακτικές μεθόδους επαλήθευσης της ταυτότητας στην Επιτροπή, στα άλλα κράτη μέλη και στο κοινό σε έναν δικτυακό τόπο που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Άρθρο 22
Υποχρεώσεις των εκδιδουσών αρχών και των ιδιοκτητών που χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους επαλήθευσης της ταυτότητας
1. Η εκδίδουσα αρχή διασφαλίζει ότι εκδίδεται έγγραφο αναγνώρισης για ιπποειδές μόνο στις περιπτώσεις που:
α)
η ορθή εφαρμογή της εγκεκριμένης εναλλακτικής μεθόδου επαλήθευσης της ταυτότητας που αναφέρεται στο άρθρο 21 έχει ελεγχθεί·
β)
η μέθοδος που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ταυτότητας εισάγεται στο σημείο 6 ή 7 του μέρους Α του κεφαλαίου Ι, ή κατά περίπτωση, στο κεφάλαιο XI, του εγγράφου αναγνώρισης και καταχωρείται στη βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφος 1 στοιχείο στ).
2. Εάν χρησιμοποιείται εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας, ο κάτοχος παρέχει τα μέσα που επιτρέπουν την πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες αναγνώρισης ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, επιβαρύνεται με τα έξοδα ή υφίσταται τις καθυστερήσεις της επαλήθευσης της ταυτότητας του ιπποειδούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΙΠΠΟΕΙΔΩΝ
Άρθρο 23
Μετακίνηση και μεταφορά καταχωρημένων ιπποειδών και ιπποειδών αναπαραγωγής και εκτροφής
1. Τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδίδονται για εγγεγραμμένα ιπποειδή ή ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1, το άρθρο 14, το άρθρο 29, το άρθρο 30 ή το άρθρο 32 πρέπει να συνοδεύουν τα ιπποειδή για τα οποία έχουν εκδοθεί ανά πάσα στιγμή, μεταξύ άλλων, όπου απαιτείται από την εθνική νομοθεσία, κατά τη μεταφορά του σφαγίου του ιπποειδούς για επεξεργασία σε εγκατάσταση εγκεκριμένη σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 ή που αναφέρεται στο στοιχείο α) περίπτωση iii) του κεφαλαίου ΙΙΙ του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το έγγραφο αναγνώρισης δεν απαιτείται να συνοδεύει τα καταχωρημένα ιπποειδή ή τα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης όταν:
α)
είναι σταβλισμένα ή βρίσκονται σε βοσκοτόπους και το έγγραφο αναγνώρισης μπορεί να προσκομισθεί χωρίς καθυστέρηση από τον κάτοχο·
β)
χρησιμοποιούνται, οδηγούνται, μετακινούνται ή διακινούνται είτε:
i)
στη γειτονική περιοχή της εκμετάλλευσης, εντός του κράτους μέλους, έτσι ώστε το έγγραφο αναγνώρισης να μπορεί να προσκομισθεί χωρίς καθυστέρηση· ή
ii)
στο πλαίσιο της εποχιακής μετακίνησης των ιπποειδών από και προς τους καταχωρισμένους θερινούς βοσκοτόπους, με την προϋπόθεση ότι τα έγγραφα αναγνώρισης μπορούν να προσκομιστούν στην εκμετάλλευση αναχώρησης·
γ)
δεν είναι απογαλακτισμένα και συνοδεύουν τη μητέρα τους ή τη φοράδα που τα θηλάζει·
δ)
συμμετέχουν σε προπόνηση ή δοκιμασία ιππικού αγώνα ή εκδήλωσης η οποία απαιτεί να απομακρυνθούν προσωρινά από τον χώρο της προπόνησης, του ιππικού αγώνα ή της εκδήλωσης·
ε)
μετακινούνται ή μεταφέρονται σε επείγουσα κατάσταση η οποία σχετίζεται με τα ίδια τα ιπποειδή ή με την εκμετάλλευση στην οποία διατηρούνται.
Άρθρο 24
Παρέκκλιση για τη μετακίνηση ή τη μεταφορά των ιπποειδών που συνοδεύονται από προσωρινό έγγραφο
1. Κατόπιν αιτήσεως του εκτροφέα ή κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, η εκδίδουσα αρχή εκδίδει ένα προσωρινό έγγραφο, το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα III, που επιτρέπει τη διακίνηση ή τη μεταφορά του ιπποειδούς εντός του ίδιου κράτους μέλους για χρονικό διάστημα 45 ημερών, κατά τη διάρκεια του οποίου το έγγραφο αναγνώρισης παραδίδεται στην εκδίδουσα αρχή ή στην αρμόδια αρχή για ενημέρωση των στοιχείων αναγνώρισης.
2. Ιπποειδή, τα οποία συνοδεύονται από προσωρινό έγγραφο όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, δεν μεταφέρονται σε σφαγείο για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, αν κατά το χρονικό διάστημα 45 ημερών που αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο, ένα ιπποειδές μεταφερθεί σε άλλο κράτος μέλος ή μέσω άλλου κράτους μέλους σε τρίτη χώρα, ανεξάρτητα από το εάν είναι καταχωρημένο ή όχι, συνοδεύεται, επιπλέον του προσωρινού εγγράφου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, από υγειονομικό πιστοποιητικό σύμφωνα με το παράρτημα III της οδηγίας 2009/156/ΕΚ.
Άρθρο 25
Παρέκκλιση για μετακινήσεις με έξυπνη κάρτα
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 23 παράγραφος 1, η αρμόδια αρχή δύναται να επιτρέψει τη μετακίνηση ή τη μεταφορά καταχωρημένων ιπποειδών ή ιπποειδών αναπαραγωγής και απόδοσης εντός του ίδιου κράτους μέλους, τα οποία δεν συνοδεύονται από το έγγραφο αναγνώρισής τους, υπό τον όρο ότι συνοδεύονται από «έξυπνη κάρτα» που εκδόθηκε από την ίδια εκδίδουσα αρχή που εξέδωσε το έγγραφο αναγνώρισής τους και περιέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται, κάνοντας χρήση της παρέκκλισης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, να χορηγήσουν παρεκκλίσεις το ένα στο άλλο όσον αφορά τις μετακινήσεις ή τη μεταφορά καταχωρημένων ιπποειδών ή ιπποειδών αναπαραγωγής και απόδοσης εντός των επικρατειών τους.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την πρόθεσή τους να χορηγήσουν τις εν λόγω παρεκκλίσεις.
Άρθρο 26
Μετακινήσεις και μεταφορά ιπποειδών για σφαγή
1. Τα ακόλουθα έγγραφα συνοδεύουν τα ιπποειδή σφαγής κατά τη μετακίνηση ή τη μεταφορά τους στο σφαγείο:
α)
το έγγραφο αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 ή το άρθρο 14, ή
β)
το αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 29 ή 30 το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 31.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή δύναται να επιτρέψει τη μεταφορά ιπποειδών σφαγής, για τα οποία δεν έχει εκδοθεί έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1, κατευθείαν από την εκμετάλλευση στην οποία γεννήθηκε προς το σφαγείο εντός του ίδιου κράτους μέλους, υπό τον όρο ότι:
α)
τα ιπποειδή σφαγής είναι ηλικίας κάτω των 12 μηνών και έχουν εμφανή σημάδια στον πολφό των προσωρινών πλάγιων τομέων·
β)
υπάρχει αδιάκοπη ανιχνευσιμότητα από την εκμετάλλευση της γέννησής τους έως το σφαγείο·
γ)
κατά τη μεταφορά στο σφαγείο τα ιπποειδή σφαγής μπορούν να σημανθούν ατομικά σύμφωνα με τα άρθρα 18 ή 21·
δ)
η αποστολή συνοδεύεται από τις πληροφορίες για την τροφική αλυσίδα σύμφωνα με το κεφάλαιο III του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004, οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνουν αναφορά στην ατομική σήμανση που αναφέρεται στο στοιχείο γ) της παρούσας παραγράφου.
ε)
ο πομποδέκτης ή κάθε φυσικό αναγνωριστικό που τίθεται στο ιπποειδές σύμφωνα με το άρθρο 21 προστατεύεται από μεταγενέστερη παράνομη χρήση, ιδίως μέσω της ανάκτησης, της καταστροφής ή της επιτόπιας διάθεσής του.
3. Το άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) δεν ισχύει στην περίπτωση διακίνησης ή μεταφοράς ιπποειδών για σφαγή σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ, ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ
Άρθρο 27
Υποχρεώσεις των κατόχων όσον αφορά τη διαχείριση των εγγράφων αναγνώρισης για τη διασφάλιση της συνέχειας της αναγνώρισης κατά τη διάρκεια της ζωής του ιπποειδούς
1. Ο κάτοχος ιπποειδούς διασφαλίζει ότι τα ακόλουθα στοιχεία αναγνώρισης στο έγγραφο αναγνώρισης είναι ανά πάσα στιγμή επικαιροποιημένα και σωστά:
α)
το καθεστώς του ιπποειδούς όσον αφορά την επιλεξιμότητά του για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση·
β)
ο αναγνώσιμος κωδικός πομποδέκτη ή σήμανση που χρησιμοποιείται ως εναλλακτική μέθοδος επαλήθευσης της ταυτότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο 21·
γ)
το καθεστώς είτε ως εγγεγραμμένου ιπποειδούς είτε ως ιπποειδούς αναπαραγωγής και απόδοσης·
δ)
οι πληροφορίες σχετικά με την ιδιοκτησία, όπου απαιτείται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο εκτρέφεται το ιπποειδές ή από την εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
2. Ανεξάρτητα από την εκδίδουσα αρχή η οποία εξέδωσε το έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με τα άρθρα 9 παράγραφος 1, 14, 29 ή 32, ο κάτοχος ενός ιπποειδούς μεριμνά ώστε το έγγραφο αναγνώρισης να υποβληθεί στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 ανάλογα με την κατηγορία του ιπποειδούς στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς, προκειμένου να παράσχει τα στοιχεία αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 1, εντός 30 ημερών από:
α)
την έκδοση του εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 από εκδίδουσα αρχή εκτός του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση·
β)
την εισαγωγή του ιπποειδούς στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση από άλλο κράτος μέλος, με εξαίρεση
i)
ιπποειδή που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς, αγώνες, επιδείξεις, προπονήσεις και μεταφορές για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες·
ii)
επιβήτορες που βρίσκονται στο κράτος μέλος για την περίοδο της αναπαραγωγής·
iii)
φοράδες που βρίσκονται στο κράτος μέλος για αναπαραγωγή, για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες·
iv)
ιπποειδή που φιλοξενούνται σε κτηνιατρική εγκατάσταση για ιατρικούς λόγους·
v)
ιπποειδή που προορίζονται για σφαγή εντός 10 ημερών από την εισαγωγή τους.
3. Στις περιπτώσεις που προκύπτει ανάγκη για επικαιροποίηση των στοιχείων αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 1 του εγγράφου αναγνώρισης, ο κάτοχος υποβάλλει το έγγραφο αναγνώρισης εντός 30 ημερών από το γεγονός που επηρέασε τα στοιχεία αναγνώρισης:
α)
στην περίπτωση καταχωρημένων ιπποειδών που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) περίπτωση i), στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α) η οποία
i)
είτε εξέδωσε το έγγραφο αναγνώρισης για το εν λόγω εγγεγραμμένο ιπποειδές, ή
ii)
είναι εγκεκριμένη σύμφωνα με την απόφαση 92/353/ΕΟΚ στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς και έχει καταρτίσει γενεαλογικό βιβλίο στο οποίο μπορεί να εγγραφεί ή να καταχωρηθεί το ιπποειδές σύμφωνα με την απόφαση 96/78/ΕΚ, ή
β)
στην περίπτωση εγγεγραμμένων ίππων που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) περίπτωση ii), στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) σύμφωνα με τους κανόνες της εν λόγω εκδίδουσας αρχής η οποία εξέδωσε το έγγραφο για το εγγεγραμμένο ιπποειδές, ή
γ)
στην αρμόδια αρχή ή οποιαδήποτε από τις εκδίδουσες αρχές που ορίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς.
Άρθρο 28
Υποχρεώσεις εκδιδουσών αρχών όσον αφορά τη διαχείριση των εγγράφων αναγνώρισης για τη διασφάλιση της συνέχειας της ταυτότητας κατά τη διάρκεια της ζωής του ιπποειδούς
Η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 27 παράγραφος 3:
α)
διενεργεί τις απαραίτητες επικαιροποιήσεις των στοιχείων αναγνώρισης στο έγγραφο αναγνώρισης·
β)
καταχωρεί στο μέρος Γ του κεφαλαίου Ι του εγγράφου αναγνώρισης τις απαιτούμενες πληροφορίες της εκδίδουσας αρχής, οι οποίες πρέπει να αποτελούνται τουλάχιστον από τον συμβατό με τον UELN κωδικό αριθμό της βάσης δεδομένων, εφόσον δεν είχε εκδώσει αρχικά το έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1·
γ)
συμπληρώνει τις εγγραφές στο κεφάλαιο IV του εγγράφου αναγνώρισης, εφόσον απαιτείται αλλαγή της ιδιοκτησίας από την εθνική νομοθεσία ή τους κανόνες της εκδίδουσας αρχής·
δ)
εισάγει ή συμπληρώνει στη βάση δεδομένων που έχει καταρτίσει σύμφωνα με το άρθρο38 τις εγγραφές των στοιχείων αναγνώρισης που περιέχονται στο υποβληθέν έγγραφο αναγνώρισης·
ε)
υποβάλλει τις πληροφορίες στην κεντρική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39.
Άρθρο 29
Έκδοση αντιγράφων εγγράφων αναγνώρισης
1. Αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης εκδίδεται από τον οργανισμό έκδοσης που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στις περιπτώσεις όπου:
α)
το πρωτότυπο έγγραφο αναγνώρισης έχει απολεσθεί και η ταυτότητα του ζώου μπορεί να διαπιστωθεί, κυρίως μέσω του κωδικού που μεταδίδεται από τον πομποδέκτη ή μέσω εναλλακτικής μεθόδου επαλήθευσης της αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 21· ή
β)
το ζώο δεν έχει αναγνωριστεί εντός των χρονικών ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 12, στο άρθρο 14 ή στο άρθρο 43 παράγραφος 2, υπό τον όρο ότι το συνοδευτικό πιστοποιητικό είναι διαθέσιμο και η βιολογική μητέρα, ή στην περίπτωση μεταφοράς εμβρύου, η θετή μητέρα ταυτοποιείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό· ή
γ)
η αρμόδια αρχή διαθέτει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ορισμένα στοιχεία ταυτότητας στο υπάρχον έγγραφο αναγνώρισης δεν συμπίπτουν με το αντίστοιχο ιπποειδές και οι διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 3 στοιχείο α) δεν μπορούν να εφαρμοστούν.
2. Στις περιπτώσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 1, η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, μετά από αίτηση του κατόχου ή μετά από αίτημα της αρμόδιας αρχής:
α)
τοποθετεί στο ζώο, εφόσον είναι αναγκαίο, έναν πομποδέκτη σύμφωνα με το άρθρο 18 ή μια εγκεκριμένη μέθοδο επαλήθευσης της ταυτότητας σύμφωνα με το άρθρο 21·
β)
εκδίδει αντίγραφο το εγγράφου αναγνώρισης το οποίο επισημαίνεται σαφώς ως τέτοιο («αντίγραφο εγγράφου αναγνώρισης») με αναφορά στον μοναδικό ισόβιο αριθμό που έχει καταγραφεί στη βάση δεδομένων της εκδίδουσας αρχής η οποία:
i)
πραγματοποίησε την πρώτη αναγνώριση του ζώου και εξέδωσε το απολεσθέν αρχικό έγγραφο αναγνώρισης, ή
ii)
εκδίδει το αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης για ζώα, το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β)·
γ)
ταξινομεί το ιπποειδές στο μέρος II του κεφαλαίου IΙ του αντιγράφου του εγγράφου αναγνώρισης ως μη προοριζόμενο για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Τα στοιχεία του εκδοθέντος αντιγράφου που εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 2, καταχωρούνται στη βάση δεδομένων με παραπομπή στον μοναδικό ισόβιο αριθμό, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 και προωθούνται στην κεντρική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39.
4. Εάν το απολεσθέν έγγραφο αναγνώρισης εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 από εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 που δεν υφίσταται πλέον, το αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου από εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς.
Άρθρο 30
Έκδοση αντιγράφων εγγράφων αναγνώρισης ιπποειδών που εισάγονται στην Ένωση
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 29 παράγραφος 2, στις περιπτώσεις που το απολεσθέν αρχικό έγγραφο αναγνώρισης εκδόθηκε από εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 14 στοιχείο α) σε τρίτη χώρα, ένα νέο έγγραφο αναγνώρισης μπορεί να εκδίδεται από την εν λόγω εκδίδουσα αρχή στην τρίτη χώρα, υπό την προϋπόθεση ότι το νέο έγγραφο αναγνώρισης:
α)
έχει αποσταλεί από την εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 14 στοιχείο α) στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 2, εφόσον έχει επισημανθεί ως αντίγραφο του εγγράφου αναγνώρισης, το ζώο έχει ταξινομηθεί σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και οι πληροφορίες καταχωρούνται στη βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 3·
β)
έχει διαβιβαστεί στον κάτοχο ή, στις περιπτώσεις που απαιτείται ρητά από τη νομοθεσία στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται το ιπποειδές, στον ιδιοκτήτη, από την εκδίδουσα αρχή ή από την αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς.
Άρθρο 31
Αναστολή του καθεστώτος ιπποειδούς που προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και το άρθρο 30 και πλην της περίπτωσης που περιγράφεται στο άρθρο 43 παράγραφος 2, η αρμόδια αρχή μπορεί να αποφασίσει να αναστείλει το καθεστώς ενός ιπποειδούς που προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση για μια χρονική περίοδο έξι μηνών στις περιπτώσεις που:
α)
ο κάτοχος μπορεί να τεκμηριώσει ικανοποιητικά εντός 30 ημερών από τη δηλωθείσα ημερομηνία απώλειας του εγγράφου αναγνώρισης ότι το καθεστώς του ιπποειδούς που προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση δεν έχει τεθεί σε κίνδυνο από οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή·
β)
η αίτηση για την αναγνώριση πραγματοποιείται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 1 παράγραφος 1 της απόφασης 96/78/ΕΚ κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ζωής, αλλά αφού λήξει το μέγιστο επιτρεπόμενο χρονικό διάστημα που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Στην περίπτωση που περιγράφεται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή καταχωρεί την ημερομηνία έναρξης της εξάμηνης περιόδου αναστολής στην πρώτη στήλη του μέρους III του κεφαλαίου IΙ του αντίγραφου του έγγραφου αναγνώρισης και συμπληρώνει την τρίτη στήλη του.
Άρθρο 32
Έκδοση εγγράφου αναγνώρισης αντικατάστασης
1. Έγγραφο αντικατάστασης του εγγράφου αναγνώρισης εκδίδεται από την εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στις περιπτώσεις που:
α)
το αρχικό έγγραφο αναγνώρισης χαθεί, και:
i)
η ταυτότητα του ζώου δεν μπορεί να διαπιστωθεί·
ii)
δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή απόδειξη ότι έχει εκδοθεί στο παρελθόν έγγραφο αναγνώρισης για το εν λόγω ζώο από εκδίδουσα αρχή, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1·
β)
το ζώο δεν έχει αναγνωριστεί εντός των χρονικών ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 ή 2, το άρθρο 14 ή το άρθρο 43 παράγραφος 2.
2. Στις περιπτώσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 1, μια εκδίδουσα αρχή όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ), η οποία έχει αρμοδιότητα στην περιοχή όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς, έπειτα από αίτηση του κατόχου ή έπειτα από αίτημα της αρμόδιας αρχής:
α)
εμφυτεύει στο ζώο έναν πομποδέκτη σύμφωνα με το άρθρο 18 ή εφαρμόζει μια εναλλακτική μέθοδο επαλήθευσης της ταυτότητας σύμφωνα με το άρθρο 21·
β)
εκδίδει έγγραφο αναγνώρισης αντικατάστασης το οποίο επισημαίνεται σαφώς ως τέτοιο («έγγραφο αναγνώρισης αντικατάστασης») με αναφορά στον πρόσφατα χορηγούμενο ισόβιο αριθμό που αντιστοιχεί σε εγγραφή στη βάση δεδομένων σχετικά με την έκδοση του εν λόγω εγγράφου αντικατάστασης του εγγράφου αναγνώρισης·
γ)
ταξινομεί το ιπποειδές στο μέρος II του κεφαλαίου IΙ του εγγράφου αναγνώρισης αντικατάστασης ως μη προοριζόμενο για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Τα στοιχεία του εκδοθέντος εγγράφου αναγνώρισης αντικατάστασης που εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, καταχωρούνται στη βάση δεδομένων διά παραπομπής στον μοναδικό ισόβιο αριθμό, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 και προωθούνται στην κεντρική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39.
Άρθρο 33
Αναστολή ισχύος εγγράφων αναγνώρισης για σκοπούς μετακίνησης
Ο επίσημος κτηνίατρος αναστέλλει, για σκοπούς μετακίνησης, την ισχύ του εγγράφου αναγνώρισης προβαίνοντας στην κατάλληλη καταχώρηση στο κεφάλαιο III του εν λόγω εγγράφου, εάν το ιπποειδές διατηρείται ή προέρχεται από εκμετάλλευση η οποία:
α)
υπόκειται σε απαγορευτικό μέτρο που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 5 της οδηγίας 2009/156/ΕΚ·
β)
βρίσκεται σε κράτος μέλος το οποίο δεν είναι απαλλαγμένο από την πανώλη των ίππων ή σε μέρος της επικράτειας κράτους μέλους το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/156/ΕΚ θεωρείται μολυσμένο από την πανώλη των ίππων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΘΑΝΑΤΟΣ ΙΠΠΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΙΠΠΟΕΙΔΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΣΦΑΓΗ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΚΑΙ ΜΗΤΡΩΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
Άρθρο 34
Υποχρεώσεις του επίσημου κτηνιάτρου και της αρμόδιας αρχής σε περίπτωση σφαγής ή θανάτου του ιπποειδούς
1. Με τη σφαγή ή τον θάνατο ενός ιπποειδούς, λαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα:
α)
ο πομποδέκτης προστατεύεται από μεταγενέστερη παράνομη χρήση, ιδίως μέσω της ανάκτησης, της καταστροφής ή της επιτόπιας διάθεσής του·
β)
το έγγραφο αναγνώρισης καθίσταται άκυρο τουλάχιστον με την επίθεση απαραβίαστης σφραγίδας με την ένδειξη «άκυρο» σε όλες τις σελίδες, ή τρυπώντας το έγγραφο σχηματίζοντας τρύπα κατάλληλης διαμέτρου, όχι μικρότερης μιας τυπικής διάταξης διάτρησης, σε όλες τις σελίδες·
γ)
με παραπομπή στον μοναδικό ισόβιο αριθμό του ιπποειδούς,
i)
το έγγραφο αναγνώρισης καταστρέφεται υπό επίσημη επίβλεψη στο σφαγείο όπου το ζώο έχει σφαγεί και κοινοποιείται βεβαίωση στην εκδίδουσα αρχή, είτε απευθείας είτε μέσω του σημείου επαφής που αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 2, ενημερώνοντάς τη σχετικά με την ημερομηνία σφαγής του ζώου στο σφαγείο και την ημερομηνία καταστροφής του εγγράφου αναγνώρισης, ή
ii)
το ακυρωθέν έγγραφο αναγνώρισης επιστρέφεται στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται είτε στο σημείο 11 του μέρους Α του κεφαλαίου Ι του εγγράφου αναγνώρισης ή στο μέρος Γ του εν λόγω κεφαλαίου, επικαιροποιείται σύμφωνα με το άρθρο 28 στοιχείο β) είτε απευθείας είτε μέσω του σημείου επαφής που αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 2, μαζί με πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία κατά την οποία το ζώο έχει σφαγεί ή θανατωθεί για σκοπούς ελέγχου των ασθενειών.
2. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 εκτελούνται από ή υπό την επίβλεψη:
α)
του επίσημου κτηνιάτρου:
i)
σε περίπτωση σφαγής ή θανάτωσης για σκοπούς ελέγχου των ασθενειών, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 στοιχείο α) της οδηγίας 2009/156/ΕΟΚ· ή
ii)
μετά τη σφαγή, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2009/156/ΕΚ· ή
β)
της αρμόδιας αρχής που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, στην περίπτωση της διάθεσης ή της μεταποίησης σφαγίων που συνοδεύονταν από το έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού σε:
i)
εγκατάσταση εγκεκριμένη σύμφωνα με το στοιχείο α) του άρθρου 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 ή
ii)
μονάδα αποτέφρωσης χαμηλού δυναμικού που αναφέρεται στο παράρτημα III κεφάλαιο III περίπτωση iii) στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011.
3. Εάν, όπως απαιτείται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου, ο πομποδέκτης δεν είναι δυνατόν να ανακτηθεί από το σώμα ιπποειδούς που σφαγιάσθηκε για ανθρώπινη κατανάλωση, ο επίσημος κτηνίατρος χαρακτηρίζει το κρέας ή το μέρος του κρέατος που περιέχει τον πομποδέκτη ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση σύμφωνα με το κεφάλαιο V παράγραφος 1 στοιχείο ιδ) του κεφαλαίου II του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 854/2004.
Άρθρο 35
Υποχρέωση του εκτροφέα ή της εκδίδουσας αρχής σε περίπτωση θανάτου ή απώλειας του ιπποειδούς
1. Σε κάθε περίπτωση θανάτου ή απώλειας, συμπεριλαμβανομένης της κλοπής του ιπποειδούς που δεν αναφέρεται στο άρθρο 34, ο κάτοχος επιστρέφει το έγγραφο αναγνώρισης στην αρμόδια εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο μέρος Α του κεφαλαίου Ι ή που επικαιροποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 28 στοιχείο β) του μέρους Γ του κεφαλαίου Ι του εγγράφου αναγνώρισης εντός 30 ημερών από τον θάνατο ή την απώλεια του ζώου.
2. Η εκδίδουσα αρχή η οποία έλαβε πληροφορίες σχετικά με τον θάνατο ή την απώλεια του ιπποειδούς σύμφωνα με το άρθρο 34 ή την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ενεργεί σύμφωνα με τα στοιχεία δ) και ε) του άρθρου 28.
Άρθρο 36
Υποχρεώσεις των κρατών μελών για τη διασφάλιση της ροής πληροφοριών μετά τον θάνατο ιπποειδούς
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διαδικασίες για την επιστροφή των ακυρωθέντων εγγράφων αναγνώρισης στην εκδίδουσα αρχή όπως προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο γ) περίπτωση ii)
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν ένα σημείο επαφής για τη λήψη της βεβαίωσης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο γ) περίπτωση i) ή των εγγράφων αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο γ) περίπτωση ii) για περαιτέρω διανομή στις αντίστοιχες εκδίδουσες αρχές που είναι εγκεκριμένες στην επικράτειά τους.
Το σημείο επαφής μπορεί να είναι φορέας-σύνδεσμος που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004.
3. Κατά περίπτωση, σύμφωνα με την παράγραφο 2, στοιχεία του σημείου επαφής, τα οποία είναι δυνατόν να ενσωματωθούν στη κεντρική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 39, τίθενται στη διάθεση των άλλων κρατών μελών και του κοινού στον δικτυακό τόπο που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Άρθρο 37
Ιπποειδή που προορίζονται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση και μητρώο φαρμακευτικής αγωγής
1. Ένα ιπποειδές θεωρείται ότι προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση, εκτός εάν δηλωθεί αμετάκλητα, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, στο μέρος II του κεφαλαίου II του εγγράφου αναγνώρισης ότι δεν προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση με:
α)
την υπογραφή του ιδιοκτήτη κατά τη διακριτική του ευχέρεια, η οποία εγκρίθηκε από την εκδίδουσα αρχή· ή
β)
τις υπογραφές του κατόχου και του υπεύθυνου κτηνιάτρου, ενεργούντος σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ, ή
γ)
την καταχώριση που πραγματοποιείται από την εκδίδουσα αρχή, κατά την έκδοση αντιγράφου εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 29 ή 30 ή ενός εγγράφου αναγνώρισης αντικατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 32.
2. Πριν από οποιαδήποτε θεραπεία σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ ή κάθε θεραπεία με τη χρήση ενός επιτρεπόμενου φαρμακευτικού προϊόντος σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας, ο υπεύθυνος κτηνίατρος σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ βεβαιώνει το καθεστώς του ιπποειδούς:
α)
είτε ως προοριζόμενου για σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο, το οποίο είναι η συνήθης περίπτωση, ή
β)
ως μη προοριζόμενου για σφαγή προς κατανάλωση από τον άνθρωπο, όπως ορίζεται στο μέρος II του κεφαλαίου II του εγγράφου αναγνώρισης.
3. Εάν η θεραπεία αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου δεν επιτρέπεται για ιπποειδές που προορίζεται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση, ο υπεύθυνος κτηνίατρος όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ διασφαλίζει ότι, σύμφωνα με την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ, το ιπποειδές χαρακτηρίζεται αμετάκλητα πριν από τη θεραπεία ως μη προοριζόμενο για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση μέσω:
α)
της συμπλήρωσης και υπογραφής του μέρους II του κεφαλαίου IΙ του εγγράφου αναγνώρισης· και
β)
της ακύρωσης του μέρους III του κεφαλαίου ΙΙ του εγγράφου αναγνώρισης σύμφωνα με τις οδηγίες που περιλαμβάνονται στο μέρος III του κεφαλαίου ΙΙ.
4. Αφού ληφθούν τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 3, ο κάτοχος του ιπποειδούς πρέπει να υποβάλει το έγγραφο αναγνώρισης στην εκδίδουσα αρχή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς, ή να υποβάλει τις πληροφορίες ηλεκτρονικά όταν επιτραπεί η πρόσβαση στη βάση δεδομένων, εντός μέγιστης προθεσμίας 14 ημερών από την ημερομηνία της υπογραφής του μέρους II του κεφαλαίου ΙΙ του εγγράφου αναγνώρισης.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4, ένα κράτος μέλος μπορεί να θεσπίζει μέτρα για να διασφαλίζεται ότι ο υπεύθυνος κτηνίατρος γνωστοποιεί τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 εντός 14 ημερών από την ημερομηνία της υπογραφής του μέρους II του κεφαλαίου ΙΙ του εγγράφου αναγνώρισης:
α)
απευθείας στην εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 4 και παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε η εκδίδουσα αρχή να επικαιροποιεί τις ρυθμίσεις της βάσης δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39, ή
β)
απευθείας στην κεντρική βάση δεδομένων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 39, εφόσον εξασφαλίζεται ότι οι πληροφορίες ενσωματώνονται στη βάση δεδομένων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 38 από τον οργανισμό έκδοσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
6. Εάν ένα ιπποειδές πρόκειται να υποβληθεί σε θεραπεία υπό τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ, ο υπεύθυνος κτηνίατρος καταχωρεί στο μέρος III του κεφαλαίου IΙ του εγγράφου αναγνώρισης τα απαιτούμενα στοιχεία του φαρμακευτικού προϊόντος που περιέχει ουσίες απαραίτητες ή ουσίες που αποφέρουν πρόσθετο κλινικό όφελος για τη θεραπεία των ιπποειδών οι οποίες αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1950/2006.
Ο υπεύθυνος κτηνίατρος καταχωρεί την ημερομηνία της τελευταίας χορήγησης, όπως συνταγογραφήθηκε, του συγκεκριμένου φαρμακευτικού προϊόντος και ενημερώνει, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 της οδηγίας 2001/82/ΕΚ, τον κάτοχο για την ημερομηνία λήξης της περιόδου αναμονής που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΜΗΤΡΩΑ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
Άρθρο 38
Βάση δεδομένων
1. Κατά την έκδοση του εγγράφου αναγνώρισης, ή την καταχώρηση εγγράφων αναγνώρισης που εκδόθηκαν προηγουμένως, η αρμόδια εκδίδουσα αρχή καταχωρεί στη βάση δεδομένων της τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με το ιπποειδές:
α)
τον μοναδικό ισόβιο αριθμό·
β)
το είδος·
γ)
το φύλο·
δ)
τον χρωματισμό τριχώματος·
ε)
την ημερομηνία (ηη/μμ/εεεε) γέννησης όπως δηλώθηκε από τον ιδιοκτήτη που αναφέρεται στο στοιχείο θ)·
στ)
εφόσον συντρέχει περίπτωση, τουλάχιστον τα τελευταία 15 ψηφία του κωδικού που διαβιβάζεται από τον πομποδέκτη ή του κωδικού που διαβιβάζεται από τη συσκευή αναγνώρισης ραδιοσυχνότητας που δεν συμμορφώνεται με το πρότυπο ISO 11784 μαζί με τα στοιχεία σχετικά με το απαιτούμενο σύστημα ανάγνωσης ή την εναλλακτική μέθοδο επαλήθευσης της ταυτότητας που εφαρμόστηκε σύμφωνα με το άρθρο 21·
ζ)
τη χώρα γέννησης όπως δηλώθηκε από τον ιδιοκτήτη που αναφέρεται στο στοιχείο θ)·
η)
την ημερομηνία έκδοσης και οποιαδήποτε τροποποίηση του εγγράφου αναγνώρισης·
θ)
το όνομα και τη διεύθυνση του κατόχου, ο οποίος υπέβαλε την αίτηση που αναφέρεται στα άρθρα 11 παράγραφος 1, 15 παράγραφος 1, 29 παράγραφος 2 ή 32 παράγραφος 2, ή, κατά περίπτωση, που υπέβαλε το έγγραφο αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 3·
ι)
το καθεστώς ως καταχωρημένο ιπποειδές ή ιπποειδές αναπαραγωγής και εκτροφής·
ια)
το όνομα του ζώου (δηλαδή το όνομα γέννησης και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, το εμπορικό όνομα), όπως δηλώθηκε από τον ιδιοκτήτη που αναφέρεται στο στοιχείο θ)·
ιβ)
το γνωστό καθεστώς του ζώου ως μη προοριζόμενου για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση·
ιγ)
τον σειριακό αριθμό, στις περιπτώσεις που χρησιμοποιείται σειριακός αριθμός στο έγγραφο αναγνώρισης που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφοι 1 και 3, και κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με νέα έγγραφα αναγνώρισης, αντίγραφα ή έγγραφα αναγνώρισης αντικατάστασης που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3, το άρθρο 29, το άρθρο 30 ή το άρθρο 32·
ιδ)
τη χώρα στην οποία βρίσκεται η εκμετάλλευση του ιπποειδούς όπως δηλώθηκε από τον ιδιοκτήτη που αναφέρεται στο στοιχείο θ)·
ιε)
την κοινοποιηθείσα ημερομηνία θανάτου ή απώλειας του ζώου, όπως δηλώνεται από τον κάτοχο που αναφέρεται στο στοιχείο θ) ή την ημερομηνία σφαγής.
2. Η εκδίδουσα αρχή τηρεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου στα μητρώα της βάσης δεδομένων της για περίοδο τουλάχιστον 35 ετών ή για περίοδο δύο τουλάχιστον ετών από την ημερομηνία κοινοποίησης του θανάτου του ιπποειδούς σύμφωνα με το άρθρο 34.
3. Το αργότερο 15 ημέρες από την ημερομηνία καταχώρησης των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται σε αυτήν την παράγραφο κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στα σημεία α) έως ι) και ιβ) έως ιε) της εν λόγω παραγράφου στην κεντρική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39 στο κράτος μέλος:
α)
στο οποίο η εκδίδουσα αρχή έχει εγκριθεί, αναγνωριστεί ή οριστεί ή έχει την έδρα της, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1·
β)
στο οποίο γεννήθηκε το ιπποειδές.
Άρθρο 39
Δημιουργία κεντρικής βάσης δεδομένων
1. Τα κράτη μέλη δημιουργούν μια κεντρική βάση δεδομένων για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν θα πρέπει να απαιτείται κεντρική βάση δεδομένων σε εκείνα τα κράτη μέλη που έχουν ενιαία βάση δεδομένων για τα καταχωρημένα ιπποειδή και ενιαία βάση δεδομένων για τα ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
και οι δύο βάσεις δεδομένων μπορούν να επικοινωνούν αποτελεσματικά μεταξύ τους και μπορούν να συνεργάζονται με τις κεντρικές βάσεις δεδομένων, σύμφωνα με το άρθρο 40 για την επικαιροποίηση των στοιχείων αναγνώρισης για ιπποειδή που αλλάζουν το καθεστώς τους είτε σε εγγεγραμμένα ιπποειδή, είτε σε ιπποειδή αναπαραγωγής και απόδοσης,
β)
η αρμόδια αρχή έχει άμεση πρόσβαση σε οποιαδήποτε από τις εν λόγω βάσεις δεδομένων.
3. Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση των άλλων κρατών μελών και του κοινού την ονομασία και τη διεύθυνση της κεντρικής βάσης δεδομένων τους σε δικτυακό τόπο που ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Άρθρο 40
Λειτουργία και συνεργασία των κεντρικών βάσεων δεδομένων
1. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η εκδίδουσα αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 ενσωματώνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 28 στοιχείο ε) και άρθρο 38 παράγραφος 1 σχετικά με ιπποειδή που ταυτοποιήθηκαν στην επικράτειά της στην κεντρική βάση δεδομένων ή ότι οι βάσεις δεδομένων των εκδιδουσών αρχών στην επικράτειά του θα δικτυωθούν με την εν λόγω κεντρική βάση δεδομένων.
2. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται όσον αφορά τη λειτουργία των κεντρικών βάσεων δεδομένων τους, σύμφωνα με την οδηγία 89/608/ΕΟΚ και διασφαλίζουν ότι:
α)
σύμφωνα με το άρθρο 28 του παρόντος κανονισμού, η κεντρική βάση δεδομένων ενημερώνει, με αναφορά στον μοναδικό ισόβιο αριθμό, για οποιαδήποτε τροποποίηση των στοιχείων αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 1, την κεντρική βάση δεδομένων του κράτους μέλους στο οποίο εκδόθηκε το έγγραφο αναγνώρισης·
β)
οι αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών αποκτούν δωρεάν πρόσβαση σε ελάχιστο αριθμό πληροφοριών που περιλαμβάνονται στην κεντρική βάση δεδομένων προκειμένου να ελέγχουν κατά πόσον έχει καταγραφεί σε αυτήν κωδικός πομποδέκτη, μοναδικός ισόβιος αριθμός ή αριθμός διαβατηρίου.
Άρθρο 41
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως την 1η Ιανουαρίου 2016 και κοινοποιούν αμέσως κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση που τις επηρεάζει.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 42
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 504/2008 καταργείται από τις 1 Ιανουαρίου 2016.
Οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 43
Μεταβατικές διατάξεις
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 2, τα ακόλουθα ιπποειδή θεωρείται ότι αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό:
α)
ιπποειδή που γεννήθηκαν έως την 30ή Ιουνίου 2009 το αργότερο και ταυτοποιήθηκαν έως την εν λόγω ημερομηνία σύμφωνα με τις αποφάσεις 93/623/ΕΟΚ ή 2000/68/ΕΚ, εφόσον τα έγγραφα αναγνώρισης που εκδόθηκαν για τα εν λόγω ιπποειδή:
i)
καταχωρήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2008 έως την 31η Δεκεμβρίου 2009 το αργότερο· και
ii)
περιλαμβάνουν τμήμα που αντιστοιχεί στο κεφάλαιο IX του υποδείγματος εγγράφου αναγνώρισης που ορίζεται στο παράρτημα της απόφασης 93/623/ΕΚ, και το μέρος III-Α του εγγράφου αναγνώρισης συμπληρώνεται όταν εισάγονται πληροφορίες στο μέρος III-Β·
β)
ιπποειδή που γεννήθηκαν έως την 30ή Ιουνίου 2009 το αργότερο, αλλά δεν ταυτοποιήθηκαν έως την εν λόγω ημερομηνία σύμφωνα με τις αποφάσεις 93/623/ΕΟΚ ή 2000/68/ΕΚ, υπό τον όρο ότι ταυτοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008 έως την 31η Δεκεμβρίου 2009 το αργότερο.
γ)
ιπποειδή που αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
2. Ιπποειδή που γεννήθηκαν στην Ένωση ή εισήχθησαν στην Ένωση από τρίτη χώρα μετά τις 30 Ιουνίου 2009 και τα οποία δεν αναγνωρίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 504/2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 αναγνωρίζονται σύμφωνα με το άρθρο 29 ή 32 του παρόντα κανονισμού, ανάλογα με τις πληροφορίες αναγνώρισής τους οι οποίες είναι διαθέσιμες και ταξινομούνται στο μέρος II του κεφαλαίου ΙΙ του αντιγράφου του εγγράφου αναγνώρισης ως ιπποειδή που δεν προορίζονται για σφαγή για ανθρώπινη κατανάλωση.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη που έχουν χορηγήσει παρεκκλίσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 504/2008 πριν την 1η Ιανουαρίου 2016 και έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή αναλόγως πριν από την ημερομηνία αυτή, δεν απαιτείται να τις κοινοποιήσουν εκ νέου στην Επιτροπή.
4. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν δημιουργήσει κεντρική βάση δεδομένων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 39, πρέπει να δημιουργήσουν κεντρική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 39 και να διασφαλίσουν ότι θα είναι λειτουργική, σύμφωνα με το άρθρο 40 έως τις 30 Ιουνίου 2016 το αργότερο.
Άρθρο 44
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016. Ωστόσο, το άρθρο 39 εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2016 στα κράτη μέλη που δεν έχουν δημιουργήσει λειτουργική κεντρική βάση δεδομένων έως την 1η Ιανουαρίου 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Φεβρουαρίου 2015.