NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 513/2014
ze dne 16. dubna 2014,
kterým se jako součást Fondu pro vnitřní bezpečnost zřizuje nástroj pro finanční podporu policejní spolupráce, předcházení trestné činnosti, boje proti trestné činnosti a řešení krizí a zrušuje rozhodnutí Rady 2007/125/SVV
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 82 odst. 1, článek 84 a čl. 87 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cíle Unie, jímž je zajištění vysoké úrovně bezpečnosti v prostoru svobody, bezpečnosti a práva v souladu s čl. 67 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“), by mělo být dosaženo mimo jiné prostřednictvím opatření pro předcházení trestné činnosti a boj proti ní, jakož i prostřednictvím opatření pro koordinaci a spolupráci mezi donucovacími a jinými vnitrostátními orgány členských států, včetně Europolu a dalších příslušných subjektů Unie, a s příslušnými třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi.
(2)
V zájmu dosažení tohoto cíle by měla být na úrovni Unie přijaty posíleny akce na ochranu osob a veřejných statků proti hrozbám, jež mají stále více nadnárodní charakter, a na podporu činností prováděných příslušnými orgány členských států. Terorismus, organizovaná trestná činnost, trestné činy páchané mobilními (kočujícími) zločineckými skupinami, obchod s drogami, korupce, kyberkriminalita, obchodování s lidmi a se zbraněmi a další trestná činnost představují i nadále výzvu pro vnitřní bezpečnost Unie.
(3)
Strategie vnitřní bezpečnosti Evropské unie (dále jen „strategie vnitřní bezpečnosti“), kterou Rada přijala v únoru 2010, tvoří sdílený program pro řešení těchto společných bezpečnostních výzev. Sdělení Komise ze dne 22. listopadu 2010 nazvané „Strategie EU v oblasti vnitřní bezpečnosti: Pět kroků k bezpečnější Evropě“ proměňuje zásady a pokyny strategie v konkrétní kroky tím, že stanovuje pět strategických cílů: zničit mezinárodní zločinecké sítě, předcházet terorismu a řešit radikalizaci a nábor, zvýšit pro občany a podniky úroveň bezpečnosti v kyberprostoru, posílit bezpečnost prostřednictvím správy hranic a zlepšit odolnost Evropy vůči krizím a katastrofám.
(4)
Klíčovými zásadami, kterými se provádění strategie vnitřní bezpečnosti řídí, by měly být solidarita mezi členskými státy, jasné rozdělení úkolů, dodržování základních práv a svobod a právního státu, silné zaměření na globální perspektivu a na spojitost a nezbytnou soudržnost s vnější bezpečností.
(5)
Na podporu provádění strategie vnitřní bezpečnosti a pro zajištění jejího praktického využívání by měla být členským státům poskytnuta odpovídající finanční podpora Unie v podobě zřízení a správy Fondu pro vnitřní bezpečnost (dále jen „fond“).
(6)
Fond by měl odrážet potřebu zvýšené flexibility a zjednodušení a současně splňovat požadavky v oblasti předvídatelnosti a zajišťovat spravedlivé a transparentní rozdělování zdrojů s cílem splnit obecné i specifické cíle stanovené v tomto nařízení.
(7)
Hlavními zásadami, kterými se řídí provádění fondu, jsou účinnost opatření a kvalita výdajů. Fond by měl být rovněž prováděn co nejefektivnějším a uživatelsky nejvstřícnějším způsobem.
(8)
V době snižování výdajů na politiky Unie vyžaduje vyřešení hospodářských problémů opětovnou flexibilitu, inovativní organizační opatření, lepší využívání stávajících struktur a koordinaci mezi orgány, institucemi a agenturami Unie a vnitrostátními orgány a se třetími zeměmi.
(9)
Je nutné zajistit co největší účinek financování Unie tím, že se uvolní a spojí veřejné a soukromé finanční zdroje a rozšíří se jejich využívání.
(10)
Politický cyklus EU, který zavedla Rada ve dnech 8.-9. listopadu 2010, si klade za cíl řešit nejvýznamnější závažné hrozby a hrozby spojené s organizovanou trestnou činností v Unii soudržným a metodickým způsobem prostřednictvím optimální spolupráce mezi příslušnými útvary. Za účelem podpory účinného uplatňování tohoto víceletého cyklu by při financování prostřednictvím nástroje zřízeného tímto nařízením (dále jen „nástroj“) mělo být využito veškerých možných způsobů plnění, které uvádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (4), případně včetně nepřímého řízení, aby se zajistilo včasné a účinné provedení činností a projektů.
(11)
Vzhledem k právním specifikům, jež se váží k hlavě V Smlouvy o fungování EU, nelze fond zřídit jako jediný finanční nástroj. Fond by měl být proto zřízen jako komplexní rámec pro finanční podporu Unie v oblasti vnitřní bezpečnosti, který bude zahrnovat nástroj a nástroj pro finanční podporu v oblasti vnějších hranic a víz zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 515/2014 (5). Tento komplexní rámec by mělo doplňovat nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 514/2014 (6).
(12)
Přeshraniční trestnou činnost, například obchodování s lidmi a vykořisťování nelegálních přistěhovalců ze strany zločineckých organizací, lze účinně řešit policejní spoluprací.
(13)
Celkové zdroje vyčleněné pro toto nařízení a nařízení (EU) č. 515/2014 by měly společně vytvořit finanční krytí po celou dobu trvání fondu, které má představovat pro Evropský parlament a Radu hlavní referenční částku během ročního rozpočtového procesu ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody ze dne 2. prosince 2013 mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (7).
(14)
Usnesení Evropského parlamentu ze dne 23. října 2013 o organizované trestné činnosti, korupci a praní peněz uznává, že boj proti organizované trestné činnosti je evropským úkolem, a vyzývá členské státy, aby navzájem více spolupracovaly v oblasti prosazování práva, neboť boj proti organizované trestné činnosti má zásadní význam pro ochranu řádné ekonomiky před typickou trestnou činností, jako je praní výnosů z trestné činnosti.
(15)
Prostřednictvím tohoto nástroje, jenž spadá do komplexního rámce fondu, by měla být finančně podporována policejní spolupráce, výměna informací, přístup k informacím, předcházení trestné činnosti, boj proti přeshraniční, závažné a organizované trestné činnosti včetně terorismu, korupce, obchodu s drogami, obchodování s lidmi a zbraněmi, vykořisťování nelegálních přistěhovalců, pohlavního vykořisťování dětí, šíření snímků znázorňujících zneužívání dětí a dětské pornografie, kyberkriminality a praní výnosů z trestné činnosti, ochrana osob a kritické infrastruktury proti událostem souvisejícím s bezpečností a účinné řízení bezpečnostních rizik a řešení bezpečnostních krizí, přičemž se zohlední společné politiky (strategie, politické cykly, programy a akční plány), právní předpisy a praktická spolupráce.
(16)
Finanční pomoc v těchto oblastech by měla být zejména určena na akce, jež podporují přeshraniční společné operace, přístup k informacím, výměnu informací, výměnu osvědčených postupů, snadnější a bezpečnou komunikaci a koordinaci, odbornou přípravu a výměnu personálu, analytické, monitorovací a hodnotící činnosti, komplexní posuzování hrozeb a rizik v souladu s pravomocemi stanovenými ve Smlouvě o fungování EU, zvyšování informovanosti, testování a validaci nových technologií, výzkum v oblasti forenzních věd, pořizování technického interoperabilního vybavení a spolupráce mezi členskými státy a příslušnými subjekty Unie, včetně Europolu. Finanční pomoc v těchto oblastech by měla být určena pouze na takové akce, které jsou v souladu s prioritami a iniciativami stanovenými na úrovni Unie, zejména těmi, které schválil Evropský parlament a Rada.
(17)
V rámci komplexní protidrogové strategie Unie zastávající vyvážený přístup, který je založen na souběžném snižování nabídky a poptávky, by finanční pomoc poskytovaná v rámci tohoto nástroje měla sloužit na podporu veškerých akcí zaměřených na předcházení obchodování s drogami a boj proti němu (snižování nabídky), a zejména opatření zaměřená na výrobu, zhotovování, extrahování, prodej, přepravu, dovoz a vývoz nelegálních drog, včetně jejich držení a nabytí s cílem zapojit se do činností spojených s obchodem s drogami.
(18)
Opatření ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím podporovaná prostřednictvím tohoto nástroje by měla být přijímána v součinnosti a souladu s ostatními akcemi mimo Unii, jež jsou podporována prostřednictvím zeměpisných i tematických nástrojů vnější pomoci Unie. Při provádění těchto akcí by se mělo zejména dbát na plný soulad se zásadami a obecnými cíli vnější činnosti a zahraniční politiky Unie, jež se k dané zemi či regionu váží, s demokratickými zásadami a hodnotami, základními právy a svobodami, právním státem a svrchovaností třetích zemí. Tato opatření, jejichž účelem by neměla být podpora akcí přímo orientovaných na rozvoj, by měla případně doplňovat finanční pomoc poskytovanou prostřednictvím nástrojů vnější pomoci. Rovněž by měl být zajištěn soulad s humanitární politikou Unie, zejména pokud jde o mimořádná opatření.
(19)
Při provádění tohoto nástroje by měly být plně dodržovány práva a zásady zakotvené v Listině základních práv Evropské unie a mezinárodní závazky Unie.
(20)
Podle článku 3 Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) by měl nástroj podporovat činnosti, které zajišťují ochranu dětí před násilím, zneužíváním, vykořisťováním a zanedbáváním. Nástroj by měl rovněž podporovat ochranu dětských svědků a obětí a pomoc pro ně, a to zejména pokud jde o děti bez doprovodu a děti, které se jiným způsobem ocitnou v situaci, kdy potřebují poručenství.
(21)
Tento nástroj by měl doplňovat a posilovat opatření přijímaná s cílem rozvíjet spolupráci mezi Europolem či jinými příslušnými subjekty Unie a členskými státy, a dosáhnout tak cílů tohoto nástroje v oblasti policejní spolupráce, předcházení trestné činnosti a boje proti ní a řešení krizí. To mimo jiné znamená, že členské státy by při sestavování svých národních programů měly přihlížet k informační databázi, analytickým nástrojům a provozním a technickým pokynům Europolu, zejména informačnímu systému Europolu (EIS), aplikaci sítě pro bezpečnou výměnu informací Europolu (SIENA) a posouzení hrozeb závažné a organizované trestné činnosti v EU (SOCTA).
(22)
Za účelem jednotného provádění fondu by prostředky z rozpočtu Unie přidělené na tento nástroj měly být vynakládány v režimu přímého a nepřímého řízení v případě akcí, jež mají pro Unii zvláštní význam (opatření Unie), a mimořádné a technické pomoci, a v režimu sdíleného řízení v případě národních programů a akcí vyžadujících administrativní flexibilitu.
(23)
Pokud jde o zdroje vynakládané v režimu sdíleného řízení, je nezbytné zajistit, aby národní programy členských států byly v souladu s prioritami a cíli Unie.
(24)
Prostředky, které jsou členským státům poskytnuty na provádění jejich národních programů, by měly být stanoveny v tomto nařízení a přidělovány na základě jasných, objektivních a měřitelných kritérií. Tato kritéria by se měla odvíjet od veřejných statků chráněných členskými státy a od finančních možností členských států k zajištění vysoké úrovně vnitřní bezpečnosti, mezi něž patří počet obyvatel, velikost území a hrubý domácí produkt. Vzhledem k tomu, že ze SOCTA z roku 2013 vyplývá, že zločinecké organizace především využívají přístavů a letišť jako vstupních míst pro obchodování s lidmi a nelegálním zbožím, měla by se navíc specifická zranitelnost, kterou představují zločinecké trasy pro překračování vnějších hranic, odrazit v rozdělení dostupných zdrojů pro akce přijímané členskými státy, a to na základě kritérií týkajících se počtu cestujících a hmotnosti nákladu procházejících těmito mezinárodními letišti a přístavy.
(25)
V zájmu posílení solidarity a sdílení odpovědnosti za společné politiky, strategie a programy Unie by členské státy měly být podporovány v tom, aby část celkových zdrojů, jež jsou k dispozici pro národní programy, využily k plnění strategických priorit Unie stanovených v příloze I tohoto nařízení. U projektů, jež jsou na plnění těchto priorit zaměřeny, by se příspěvek Unie k jejich celkovým způsobilým nákladům měl zvýšit na 90 % v souladu s nařízením (EU) č. 514/2014.
(26)
Strop prostředků, které má Unie k dispozici, by měl doplňovat prostředky přidělené členským státům na provádění jejich národních programů. Tím bude zajištěno, aby Unie v daném rozpočtovém roce mohla podporovat akce, na nichž má Unie zvláštní zájem, jako jsou studie, testování a validace nových technologií, nadnárodní projekty, vytváření sítí a výměna osvědčených postupů, monitorování provádění příslušného práva a politik Unie a akcí ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím. Podporovaná opatření by měla být v souladu s prioritami vytyčenými v příslušných unijních strategiích, programech, akčních plánech a posouzeních rizik a hrozeb.
(27)
K naplnění obecného cíle tohoto nástroje by členské státy měly přispět tím, že zajistí, aby jejich národní programy zahrnovaly akce zaměřené na dosažení všech specifických cílů tohoto nástroje a aby přidělování zdrojů na jednotlivé cíle odpovídalo příslušným úkolům a potřebám a zajišťovalo, že tyto cíle bude možno plnit. V případě, že národní program není zaměřen na plnění některého z těchto cílů nebo že přidělené zdroje nedosahují minimálního procentního podílu stanoveného v tomto nařízení, by dotčený členský stát měl tuto skutečnost ve svém programu odůvodnit.
(28)
Za účelem posílení kapacity Unie k okamžité reakci na události související s bezpečností nebo na nově se objevující hrozby pro Unii by mělo být možné poskytnout mimořádnou pomoc, a to v souladu s rámcem stanoveným v nařízení (EU) č. 514/2014.
(29)
Financování z rozpočtu Unie by se mělo zaměřit na činnosti, kde může zásah Unie přinést přidanou hodnotu ve srovnání s akcemi na úrovni samotných členských států. Jelikož je Unie lépe než členské státy s to reagovat na přeshraniční situace a zajišťovat platformu pro společný přístup, opatření způsobilá pro podporu v rámci tohoto nařízení by měla přispět zejména k posílení kapacit členských států a Unie, jakož i k přeshraniční spolupráci a koordinaci, vytváření sítí, vzájemné důvěře a k výměně informací a osvědčených postupů.
(30)
Pro doplnění nebo změnu ustanovení tohoto nařízení, jež se týkají vymezení strategických priorit Unie, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o změny, doplnění nebo zrušení strategických priorit Unie uvedených v tomto nařízení. Komise by v rámci přípravné činnosti měla vést odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(31)
Při uplatňování tohoto nařízení, včetně přípravy aktů v přenesené pravomoci, by Komise měla konzultovat odborníky ze všech členských států.
(32)
Komise by měla monitorovat provádění nástroje v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU) č. 514/2014 za pomoci klíčových ukazatelů pro hodnocení výsledků a dopadu. Tyto ukazatele, včetně příslušných základních hodnot, by měly vytvářet minimální základ pro hodnocení toho, nakolik bylo cílů nástroje dosaženo.
(33)
Aby bylo možné výsledky dosažené tímto fondem měřit, je třeba stanovit společné ukazatele pro každý specifický cíl tohoto nástroje. Měření plnění specifických cílů pomocí společných ukazatelů neznamená, že provádění akcí v návaznosti na tyto ukazatele bude povinné.
(34)
Rozhodnutí Rady 2007/125/SVV (8), by mělo být zrušeno za podmínek stanovených v přechodných ustanoveních tohoto nařízení.
(35)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž posílení koordinace a spolupráce mezi donucovacími orgány, předcházení trestné činnosti a boje proti ní, ochrany osob a kritické infrastruktury proti událostem souvisejícím s bezpečností a posílení kapacity členských států a Unie k účinnému řízení bezpečnostních rizik a řešení bezpečnostních krizí, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(36)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu č. 22 o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o EU a ke Smlouvě o fungování EU, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné.
(37)
V souladu s článkem 3 Protokolu č. 21 o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o EU a ke Smlouvě o fungování EU, a aniž je dotčen článek 4 uvedeného protokolu, Irsko oznámilo své přání účastnit se přijímání a uplatňování tohoto nařízení.
(38)
V souladu s článkem 1 a 2 Protokolu č. 21 o postavení Spojeného království a Irska s ohledem na prostor svobody, bezpečnosti a práva, připojeného ke Smlouvě o EU a ke Smlouvě o fungování EU, a aniž je dotčen článek 4 uvedeného protokolu, se Spojené království neúčastní přijímání tohoto nařízení, a proto pro ně není závazné ani použitelné.
(39)
Je vhodné uvést dobu použitelnosti tohoto nařízení do souladu s dobou použitelnosti nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 (9). Toto nařízení by se tedy mělo použít ode dne 1. ledna 2014,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Účel a oblast působnosti
1. Tímto nařízením se jako součást Fondu pro vnitřní bezpečnost (dále jen „fond“) zřizuje nástroj pro finanční podporu policejní spolupráce, předcházení trestné činnosti, boje proti trestné činnosti a řešení krizí (dále jen „nástroj“).
Společně s nařízením (EU) č. 515/2014 se tímto nařízením zřizuje fond na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
2. Toto nařízení stanoví:
a)
cíle, způsobilé akce a strategické priority pro finanční podporu, která má být v rámci nástroje poskytována;
b)
obecný rámec k provádění způsobilých akcí;
c)
zdroje dostupné v rámci nástroje od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 a jejich rozdělení.
3. Tímto nařízením se upravuje uplatňování pravidel stanovených v nařízení (EU) č. 514/2014.
4. Nástroj se nepoužije na záležitosti, na které se vztahuje program Spravedlnost, jak je stanoveno v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1382/2013 (10). Nástroj však může zahrnovat akce zaměřené na posílení spolupráce mezi soudními orgány a donucovacími orgány.
5. Usiluje se o součinnost, konzistentnost a vzájemné doplňování tohoto nástroje s jinými příslušnými finančními nástroji Unie, jako jsou unijní mechanismus civilní ochrany Unie, zavedený rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 1313/2013/EU (11), Horizont 2020, zavedený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1291/2013 (12), třetí víceletý program činnosti Unie v oblasti zdraví zavedený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 282/2014 (13), Fond solidarity Evropské unie a nástroje vnější pomoci, totiž nástroj předvstupní pomoci (NPP II) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 231/2014 (14), Evropský nástroj sousedství zavedený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 232/2014 (15), finanční nástroj pro rozvojovou spolupráci zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 233/2014 (16), nástroj partnerství pro spolupráci s třetími zeměmi zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 234/2014 (17), evropský nástroj pro demokracii a lidská práva zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 235/2014 (18) a nástroj přispívající ke stabilitě a míru zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 230/2014 (19). Akce financované podle tohoto nařízení nesmí obdržet ke stejnému účelu finanční podporu z jiného finančního nástroje Unie.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„policejní spoluprací“ konkrétní opatření a typy spolupráce zahrnující příslušné orgány všech členských států uvedené v článku 87 Smlouvy o fungování EU;
b)
„výměnou informací a přístupem k informacím“ bezpečné shromažďování, uchovávání, zpracovávání, analýza a výměna informací relevantních pro orgány uvedené v článku 87 Smlouvy o fungování EU při předcházení trestným činům, jejich odhalování, vyšetřování a stíhání, zejména pokud jde o přeshraniční, závažnou a organizovanou trestnou činnost;
c)
„předcházením trestné činnosti“ veškerá opatření, která mají snižovat trestnou činnost a pocit nejistoty občanů nebo k tomuto snižování přispět, jak uvádí čl. 2 odst. 2 rozhodnutí Rady 2009/902/SVV (20);
d)
„organizovanou trestnou činností“ trestné jednání související s účastí na zločinném spolčení, jak je vymezeno v rámcovém rozhodnutí Rady 2008/841/SVV (21);
e)
„terorismem“ úmyslná jednání a trestné činy definované v rámcovém rozhodnutí 2002/475/SVV (22);
f)
„řízením rizik a řešením krizí“ opatření týkající se posouzení, prevence, připravenosti a zvládání následků terorismu, organizované trestné činnosti a jiných bezpečnostních rizik;
g)
„prevencí a připraveností“ opatření zaměřená na prevenci nebo omezení rizik spojených s možnými teroristickými útoky a jinými událostmi souvisejícími s bezpečností;
h)
„zvládáním následků“ účinná koordinace akcí přijímaných na úrovni členských států nebo Unie s cílem reagovat na teroristický útok nebo jinou událost související s bezpečností a snížit jejich dopad;
i)
„kritickou infrastrukturou“ prostředky, sítě, systémy nebo jejich části, které mají zásadní význam pro zachování nejdůležitějších společenských funkcí, zdraví, bezpečnosti, ekonomického nebo sociálního blahobytu občanů a jejichž narušení nebo zničení by mělo pro členský stát nebo Unii závažný dopad v důsledku selhání těchto funkcí;
j)
„mimořádnou situací“ událost související s bezpečností nebo nová hrozba, jež má nebo může mít významný negativní dopad na bezpečnost občanů v jednom či více členských státech.
Článek 3
Cíle
1. Obecným cílem nástroje je přispět k zajištění vysoké úrovně bezpečnosti v Unii.
2. V rámci obecného cíle stanoveného v odstavci 1 nástroj přispívá v souladu s prioritami stanovenými v příslušných unijních strategiích, politických cyklech, programech a posouzeních hrozeb a rizik k plnění těchto specifických cílů:
a)
předcházení trestné činnosti, boj proti přeshraniční, závažné a organizované trestné činnosti včetně terorismu a posílení koordinace a spolupráce mezi donucovacími orgány a jinými vnitrostátními orgány členských států, včetně Europolu a jiných příslušných subjektů Unie, a příslušnými třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi;
b)
posílení kapacity členských států a Unie k účinnému zvládání bezpečnostních rizik a krizí a připravenost na teroristické útoky a jiné události související s bezpečností, jakož i ochrana občanů a kritické infrastruktury před těmito útoky a událostmi.
Plnění specifických cílů tohoto nástroje se hodnotí v souladu s čl. 55 odst. 2 nařízení č. 514/2014 na základě společných ukazatelů, které jsou stanoveny v příloze II tohoto nařízení a ukazatelů pro konkrétní programy zahrnutých v národních programech.
3. Pro dosažení cílů uvedených v odstavcích 1 a 2, nástroj přispěje k plnění těchto operačních cílů:
a)
podporovat a rozvíjet opatření posilující schopnost členských států předcházet trestné činnosti a boji proti přeshraniční, závažné a organizované trestné činnosti včetně terorismu, a to zejména prostřednictvím partnerství veřejného a soukromého sektoru, výměny informací a osvědčených postupů, přístupu k údajům, interoperabilních technologií, porovnatelných statistik, aplikované kriminologie, komunikace s veřejností a zvyšování informovanosti;
b)
podporovat a rozvíjet administrativní a operativní koordinaci, spolupráci, vzájemné porozumění a výměnu informací mezi donucovacími orgány členských států, jinými vnitrostátními orgány, Europolem a jinými příslušnými subjekty Unie a případně se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi;
c)
podporovat a rozvíjet systémy odborné přípravy, včetně přípravy zaměřené na technické a odborné znalosti a dovednosti, pokud jde o povinnosti spojené s dodržováním lidských práv a základních svobod, při provádění evropských politik odborné přípravy, mimo jiné prostřednictvím unijních výměnných programů zaměřených na vymáhání práva v zájmu podpory opravdové evropské kultury v oblasti justice a vymáhání práva;
d)
podporovat a rozvíjet opatření, záruky, mechanismy a osvědčené postupy pro včasnou identifikaci svědků a obětí trestné činnosti, včetně obětí terorismu, a na jejich ochranu a podporu, a zejména pak na ochranu a podporu dětských svědků a obětí, obzvláště jedná-li se o děti bez doprovodu a děti, které se jiným způsobem ocitnou v situaci, kdy potřebují poručenství;
e)
opatření posilující administrativní a operativní kapacitu členských států k ochraně kritické infrastruktury ve všech hospodářských odvětvích, a to mimo jiné prostřednictvím partnerství veřejného a soukromého sektoru a lepší koordinace, spolupráce, výměny a šíření know-how a zkušeností v rámci Unie a s příslušnými třetími zeměmi;
f)
zabezpečené spojení a účinná koordinace mezi stávajícími subjekty v oblasti včasného varování a krizové spolupráce v rámci jednotlivých odvětví na unijní a vnitrostátní úrovni, včetně informačních středisek pro různé situace, s cílem umožnit rychlé vyhotovení souhrnných a přesných přehledů v krizových situacích, koordinovat protiopatření a vyměňovat si volně přístupné, důvěrné a utajované informace;
g)
opatření posilující administrativní a operativní kapacitu členských států a Unie při vypracovávání komplexních posouzení hrozeb a rizik, jež jsou podloženy důkazy a jsou v souladu s prioritami a iniciativami stanovenými na úrovni Unie, zejména s těmi, které schválil Evropský parlament a Rada, aby Unie mohla rozvíjet integrované přístupy založené na společném a sdíleném vyhodnocení krizových situací a aby se zvýšilo vzájemné porozumění různě definovaným stupňům ohrožení v členských státech a partnerských zemích.
4. Nástroj také přispívá k financování technické pomoci z podnětu členských států a Komise.
5. Akce financované z tohoto nástroje musí být prováděny v plném souladu se základními právy a s ohledem na lidskou důstojnost. Akce musí být zejména v souladu s ustanoveními Listiny základních práv Unie, právními předpisy Unie na ochranu údajů a Evropskou úmluvou o ochraně lidských práv a základních svobod (EÚLP).
Zvláštní pozornost při provádění akcí věnují členské státy pokud možno zejména podpoře a ochraně zranitelných osob, zejména dětí a nezletilých osob bez doprovodu.
Článek 4
Způsobilé akce podle národních programů
1. V rámci cílů uvedených v článku 3 tohoto nařízení a s ohledem na sjednané závěry politického dialogu v souladu s článkem 13 nařízení (EU) č. 514/2014 a v souladu s cíli národních programů uvedených v článku 7 tohoto nařízení jsou prostřednictvím nástroje podporovány akce v členských státech, a to zejména:
a)
akce na zlepšení policejní spolupráce a koordinace mezi donucovacími orgány, jež zahrnují spolupráci s příslušnými subjekty Unie, zejména Europolem a Eurojustem, a mezi nimi, společné vyšetřovací týmy a jiné formy přeshraničních společných operací, přístup k informacím, výměnu informací a interoperabilní technologie;
b)
projekty zaměřené na vytváření sítí, partnerství veřejného a soukromého sektoru, vzájemnou důvěru, porozumění a učení, určování, výměnu a šíření know-how, zkušeností a osvědčených postupů, sdílení informací, sdílení poznatků o situaci a prognózy jejího vývoje, plánování pro nepředvídané události a interoperabilitu;
c)
analytické, monitorovací a hodnotící činnosti, včetně studií a posuzování hrozeb, rizik a dopadů, jež jsou podložené důkazy a v souladu s prioritami a iniciativami stanovenými na úrovni Unie, zejména s těmi, které schválil Evropský parlament a Rada;
d)
činnosti v oblasti zvyšování informovanosti, šíření informací a komunikace;
e)
pořizování, údržba unijních a vnitrostátních systémů informačních technologií přispívajících k dosažení cílů tohoto nařízení, nebo modernizace systémů informačních technologií a technického vybavení, včetně testování kompatibility systémů, zabezpečeného zařízení, infrastruktury, souvisejících budov a systémů, zejména systémů informačních a komunikačních technologií a součástí těchto systémů, mimo jiné za účelem evropské spolupráce v oblasti kybernetické bezpečnosti, kyberkriminality, a to zejména s evropským centrem pro boj proti kyberkriminalitě;
f)
výměna, odborná příprava a vzdělávání zaměstnanců a odborníků různých orgánů, včetně jazykové přípravy a společných cvičení a programů;
g)
opatření určená na využívání, převod, testování a validaci nových metod a technologií, včetně pilotních projektů a opatření následujících po projektech výzkumu v oblasti bezpečnosti financovaných Unií.
2. V rámci cílů uvedených v článku 3 lze z tohoto nástroje podporovat rovněž tyto akce ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím:
a)
akce na zlepšení policejní spolupráce a koordinace mezi donucovacími orgány, jež zahrnují společné vyšetřovací týmy a jiné formy přeshraničních společných operací, přístup k informacím a výměnu informací, a interoperabilní technologie;
b)
vytváření sítí, vzájemná důvěra, porozumění a učení, určování, výměna a šíření know-how, zkušeností a osvědčených postupů, sdílení informací, sdílení poznatků o situaci a prognózy jejího vývoje, plánování pro nepředvídané události a interoperabilita;
c)
výměna, odborná příprava a vzdělávání zaměstnanců a odborníků příslušných orgánů;
Koordinaci akcí ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím zajišťuje Komise a členské státy s Evropskou službou pro vnější činnost, jak je stanoveno v čl. 3 odst. 5 nařízení (EU) č. 514/2014.
KAPITOLA II
FINANČNÍ A PROVÁDĚCÍ RÁMEC
Článek 5
Celkové zdroje a provádění
1. Celkové zdroje na provádění nástroje činí 1 004 milionů EUR v běžných cenách.
2. Roční rozpočtové prostředky schvaluje Evropský parlament a Rada v mezích víceletého finančního rámce.
3. Celkové zdroje jsou čerpány těmito způsoby:
a)
v rámci národních programů podle článku 7;
b)
v rámci akcí Unie podle článku 8;
c)
v rámci technické pomoci podle článku 9;
d)
v rámci mimořádné pomoci podle článku 10.
4. Rozpočet přidělený v rámci tohoto nástroje na akce Unie uvedená v článku 8 tohoto nařízení, na technickou pomoc podle článku 9 tohoto nařízení a na mimořádnou pomoc podle článku 10 tohoto nařízení je plněn v režimu přímého řízení v souladu s čl. 58 odst. 1 písm. a) a nepřímého řízení v souladu s čl. 58 odst. 1 písm. c) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (23).
Rozpočet přidělený na národní programy uvedené v článku 7 tohoto nařízení je plněn v rámci sdíleného řízení v souladu s čl. 58 odst. 1 písm. b) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
5. Aniž jsou dotčeny pravomoci Evropského parlamentu a Rady, celkové zdroje se použijí takto:
a)
662 milionů EUR na národní programy členských států;
b)
342 milionů EUR na akce Unie, mimořádnou pomoc a technickou pomoc z podnětu Komise.
6. Každý členský stát vyčlení částky na národní programy uvedené v příloze III, a to následujícím způsobem:
a)
alespoň 20 % na akce týkající se specifických cílů uvedených v čl. 3 odst. 2 prvním pododstavci písm. a); a
b)
alespoň 10 % na akce týkající se specifických cílů uvedených v čl. 3 odst. 2 prvním pododstavci písm. b).
Členské státy se mohou od těchto minimálních procentuálních částek odchýlit, pokud budou v národních programech vysvětleny důvody, proč vyčlenění nižších částek neohrožuje dosažení příslušného cíle. Toto vysvětlení posoudí Komise v rámci jejího schvalování národních programů uvedených v čl. 7 odst. 2.
7. Společně s celkovými zdroji stanovenými pro nařízení (EU) č. 515/2014, představují celkové zdroje, jež jsou k dispozici pro tento nástroj, jak stanoví odstavec 1 tohoto článku, finanční krytí pro fond a jsou pro Evropský parlament a Radu hlavní referenční částkou během ročního rozpočtového procesu ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení.
Článek 6
Zdroje na způsobilé akce v členských státech
1. 662 milionů EUR je přiděleno členským státům takto:
a)
30 % v poměru k celkovému počtu jejich obyvatel;
b)
10 % v poměru k rozloze jejich území;
c)
15 % v poměru k počtu cestujících a 10 % k tunám nákladu odbavených na jejich mezinárodních letištích a v námořních přístavech;
d)
35 % nepřímo úměrně k jejich hrubému domácímu produktu (standard kupní síly na obyvatele).
2. Referenčními hodnotami pro údaje uvedené v odstavci 1 jsou nejaktuálnější statistické údaje zveřejněné Komisí (Eurostatem) na základě údajů poskytnutých členskými státy v souladu s právem Unie. Referenčním dnem je 30. červen 2013. Částky vyčleněné pro národní programy vypočítané na základě kritérií podle odstavce 1 jsou stanoveny v příloze III.
Článek 7
Národní programy
1. Národní programy, které mají být vypracovány v rámci tohoto nástroje, a ty, které mají být vypracovány podle nařízení (EU) č. 515/2014 jsou předloženy Komisi jako jediný národní program pro fond, a to v souladu s článkem 14 nařízení (EU) č. 514/2014.
2. V rámci národních programů, které má Komise přezkoumat a schválit podle článku 14 nařízení (EU) č. 514/2014, členské státy v rámci cílů uvedených v článku 3 tohoto nařízení a se zohledněním výsledku politického dialogu uvedeného v článku 13 nařízení (EU) č. 514/2014 usilují především o dosažení strategických priorit Unie uvedených v příloze I tohoto nařízení. Na údržbu unijních a vnitrostátních systémů informačních technologií přispívajících k dosažení cílů tohoto nařízení použijí členské státy maximálně 8 % celkové částky přidělené v rámci národních programů a maximálně 8 % této částky použijí i na akce ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím, kterými se provádějí strategické priority Unie uvedené v příloze I tohoto nařízení.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 11 za účelem změny, doplnění nebo zrušení strategických priorit Unie uvedených v příloze I tohoto nařízení.
Článek 8
Akce Unie
1. Z podnětu Komise může být nástroj využíván k financování nadnárodních akcí nebo akcí, na nichž má Unie zvláštní zájem (dále jen „akce Unie“) a jež se týkají obecných, specifických a operačních cílů uvedených v článku 3.
2. Akce Unie jsou způsobilé k financování, pokud jsou v souladu s prioritami a iniciativami stanovenými na úrovni Unie, zejména těmi, které schválil Evropský parlament a Rada, v příslušných unijních strategiích, politických cyklech, programech a posouzeních hrozeb a rizik a podporují zejména:
a)
přípravné, monitorovací, administrativní a technické činnosti a vývoj hodnotícího mechanismu nutného k provádění politik v oblasti policejní spolupráce, předcházení trestné činnosti, boje proti trestné činnosti a řešení krizí;
b)
nadnárodní projekty, do nichž jsou zapojeny dva nebo více členských států či alespoň jeden členský stát a jedna třetí země;
c)
analytické, monitorovací a hodnotící činnosti, včetně posouzení hrozeb, rizik a dopadů, jež jsou podložené důkazy a jsou v souladu s prioritami a iniciativami stanovenými na úrovni Unie, zejména s těmi, které schválil Evropský parlament a Rada, a projektů monitorujících provádění práva Unie a plnění cílů politiky Unie v členských státech;
d)
projekty zaměřené na vytváření sítí, partnerství veřejného a soukromého sektoru, vzájemnou důvěru, porozumění a učení, určování a šíření osvědčených postupů a inovativních přístupů na úrovni Unie, vzdělávací a výměnné programy;
e)
projekty zaměřené na rozvoj metodických, zejména statistických nástrojů a postupů a společných ukazatelů;
f)
pořizování, údržbu nebo modernizaci technického vybavení, odborného zázemí, zabezpečeného zařízení, infrastruktury, souvisejících budov a systémů, zejména systémů informačních a komunikačních technologií a součástí těchto systémů na úrovni Unie, mimo jiné za účelem evropské spolupráce v oblasti kybernetické bezpečnosti a kyberkriminality, a to zejména s evropským centrem pro boj proti kyberkriminalitě;
g)
projekty zaměřené na zvyšování informovanosti o politikách a cílech Unie mezi zúčastněnými stranami a širokou veřejností, včetně institucionální komunikace týkající se politických priorit Unie;
h)
mimořádně inovativní projekty, jež rozvíjejí nové metody nebo využívají nové technologie s potenciálem jejich převedení do ostatních členských států, zejména projekty zaměřené na testování a validaci výsledků výzkumu v oblasti bezpečnosti financovaného Unií;
i)
studie a pilotní projekty.
3. V rámci cílů uvedených v článku 3 jsou z tohoto nástroje podporovány rovněž akce ve třetích zemích a ve vztahu k těmto zemím, a to zejména:
a)
akce ke zlepšení policejní spolupráce a koordinace mezi donucovacími orgány, případně i s mezinárodními organizacemi, jež zahrnují společné vyšetřovací týmy a jiné formy přeshraničních společných operací, přístup k informacím, výměnu informací a interoperabilní technologie;
b)
akce zaměřené na vytváření sítí, vzájemnou důvěru, porozumění a učení, určování, výměnu a šíření know-how, zkušeností a osvědčených postupů, sdílení informací, sdílení poznatků o situaci a prognózy jejího vývoje, plánování pro nepředvídané události a interoperabilitu;
c)
pořizování, údržba nebo modernizace technického vybavení, včetně systémů informačních a komunikačních technologií a součástí těchto systémů;
d)
výměna, odborná příprava a vzdělávání zaměstnanců a odborníků příslušných orgánů, včetně jazykové přípravy;
e)
činnosti v oblasti zvyšování informovanosti, šíření informací a komunikace;
f)
posouzení hrozeb, rizik a dopadů;
g)
studie a pilotní projekty.
4. Akce Unie se provádějí v souladu s článkem 6 nařízení (EU) č. 514/2014.
Článek 9
Technická pomoc
1. Z podnětu nebo jménem Komise může být z nástroje poskytnut příspěvek ve výši až 800 000 EUR ročně na technickou pomoc pro fond v souladu s článkem 9 nařízení (EU) č. 514/2014.
2. Z podnětu členského státu může být z nástroje financovány činnosti technické pomoci v souladu s článkem 20 nařízení (EU) č. 514/2014. Částka přidělená na technickou pomoc nesmí v období 2014-2020 překročit až 5 % celkové částky přidělené členskému státu navýšené o 200 000 EUR.
Článek 10
Mimořádná pomoc
1. Tento nástroj poskytuje finanční pomoc na řešení naléhavých a specifických potřeb v případě mimořádné situace ve smyslu definice v čl. 2 písm. j).
2. Mimořádná pomoc se provádí v souladu s mechanismem stanoveným v článcích 6 a 7 nařízení (EU) č. 514/2014.
KAPITOLA III
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 11
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 7 odst. 3 je svěřena Komisi na dobu sedmi let od 21. května 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto sedmiletého období. Přenesení pravomocí se automaticky prodlužuje o období tří let, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem tohoto sedmiletého období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedené v čl. 7 odst. 3 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 7 odst. 3 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevyslovily námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 12
Použitelnost nařízení (EU) č. 514/2014
Na tento nástroj se použijí ustanovení nařízení (EU) č. 514/2014.
Článek 13
Zrušení
Rozhodnutí 2007/125/SVV se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2014.
Článek 14
Přechodná ustanovení
1. Tímto nařízením není dotčeno pokračování nebo změna, včetně úplného nebo částečného zrušení projektů až do jejich uzavření nebo finanční pomoci schválené Komisí na základě rozhodnutí 2007/125/SVV ani žádného jiného právního předpisu, který se na tuto pomoc vztahuje k 31. prosinci 2013.
2. Při rozhodování o spolufinancování z tohoto nástroje Komise přihlíží k opatřením, která mají finanční dopady v období tohoto spolufinancování a která byla přijata na základě rozhodnutí 2007/125/SVV před 20. květnem 2014.
3. Částky přidělené na závazky pro spolufinancování schválené Komisí mezi 1. lednem 2011 a 31. prosincem 2014, k nimž nejsou doklady požadované pro uzavření operací zaslány Komisi ve lhůtě pro předložení závěrečné zprávy, Komise automaticky uvolní ze závazku do 31. prosince 2017, přičemž vzniká povinnost neoprávněně vyplacené částky vrátit.
K částkám na operace, které byly pozastaveny z důvodu soudních řízení nebo správních řízení o opravném prostředku s odkladným účinkem, se při výpočtu výše částky, která se automaticky uvolňuje ze závazku, nepřihlíží.
4. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2015 zprávu hodnotící ex-post provádění rozhodnutí 2007/125/SVV během období 2007-2013.
Článek 15
Přezkum
Na základě návrhu Komise přezkoumá Evropský parlament a Rada toto nařízení do 30. června 2020.
Článek 16
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 513/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Απριλίου 2014
για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων, και για την κατάργηση της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 82 παράγραφος 1, 84 και 87 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο στόχος της Ένωσης που συνίσταται στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) θα πρέπει να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με μέτρα για την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, καθώς και με μέτρα για τον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου και άλλων εθνικών αρχών των κρατών μελών, καθώς και με την Ευρωπόλ ή άλλους σχετικούς φορείς της Ένωσης, όπως επίσης με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και τους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.
(2)
Για την επίτευξη του στόχου αυτού, απαιτείται να ενισχυθεί η δράση σε επίπεδο Ένωσης για την προστασία των προσώπων και των προϊόντων από απειλές που έχουν διαρκώς περισσότερο διακρατικό χαρακτήρα, και να υποστηριχθούν οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Η τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και το πλανόδιο έγκλημα, η παράνομη εμπορία ναρκωτικών, η διαφθορά, το κυβερνοέγκλημα, η εμπορία ανθρώπων και όπλων, μεταξύ άλλων, εξακολουθούν να αποτελούν πρόκληση για την εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης.
(3)
Η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης («στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας»), η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2010, αποτελεί ένα κοινό θεματολόγιο για την αντιμετώπιση αυτών των κοινών προκλήσεων στον τομέα της ασφάλειας. Η ανακοίνωση της Επιτροπής, της 22ας Νοεμβρίου 2010, με τίτλο «Η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ στην πράξη: Πέντε βήματα προς μια πιο ασφαλή Ευρώπη» μετουσιώνει τις αρχές και κατευθυντήριες γραμμές της στρατηγικής σε συγκεκριμένη δράση, προσδιορίζοντας πέντε στρατηγικούς στόχους: εξάρθρωση των διεθνών εγκληματικών δικτύων, πρόληψη της τρομοκρατίας και αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης τρομοκρατών, αύξηση των επιπέδων ασφάλειας των πολιτών και των επιχειρήσεων στον κυβερνοχώρο, ενίσχυση της ασφάλειας μέσω της διαχείρισης των συνόρων και αύξηση της ανθεκτικότητας της Ευρώπης σε κρίσεις και καταστροφές.
(4)
Η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, η σαφής κατανομή καθηκόντων, ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών και του κράτους δικαίου, η ισχυρή επικέντρωση στην παγκόσμια προοπτική και στη σύνδεση και την αναγκαία συνέπεια με την εξωτερική ασφάλεια θα πρέπει να αποτελούν βασικές κατευθυντήριες αρχές για την εφαρμογή της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας.
(5)
Για την προώθηση της εφαρμογής της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας και για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή της στην πράξη, είναι απαραίτητο να χορηγηθεί στα κράτη μέλη επαρκής χρηματοδοτική στήριξη από την Ένωση μέσω της δημιουργίας και διαχείρισης ενός Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας («το Ταμείο»).
(6)
Το Ταμείο θα πρέπει να αντανακλά την ανάγκη για αυξημένη ευελιξία και απλούστευση, ενώ παράλληλα θα τηρεί τις απαιτήσεις ως προς την προβλεψιμότητα και θα διασφαλίζει τη δίκαιη και διαφανή κατανομή των πόρων για την επίτευξη των γενικών και των ειδικών στόχων που θέτει ο παρών κανονισμός.
(7)
Η αποτελεσματικότητα των μέτρων και η ποιότητα των δαπανών αποτελούν κατευθυντήριες αρχές κατά την εκτέλεση του Ταμείου. Επιπλέον, το Ταμείο θα πρέπει επίσης να εκτελείται με όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικό και φιλικό προς τον χρήστη τρόπο.
(8)
Σε καιρούς δημοσιονομικής λιτότητας για τις πολιτικές της Ένωσης, η υπέρβαση των οικονομικών προβλημάτων απαιτεί ανανεωμένη ευελιξία, καινοτόμα οργανωτικά μέτρα, καλύτερη χρήση των υφιστάμενων δομών και συντονισμό τόσο μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, των υπηρεσιών και των εθνικών αρχών όσο και με τρίτες χώρες.
(9)
Χρειάζεται να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπος της ενωσιακής χρηματοδότησης, με την κινητοποίηση, συγκέντρωση και μόχλευση δημόσιων και ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων.
(10)
Ο κύκλος πολιτικής της ΕΕ, που θεσπίστηκε από το Συμβούλιο στις 8-9 Νοεμβρίου 2010, στοχεύει στην αντιμετώπιση των κυριότερων σοβαρών και οργανωμένων εγκληματικών απειλών κατά της Ένωσης κατά τρόπο συνεπή και μεθοδικό, μέσω της βέλτιστης συνεργασίας μεταξύ των συναφών υπηρεσιών. Για την υποστήριξη της αποτελεσματικής εφαρμογής αυτού του πολυετούς κύκλου, θα πρέπει για τη χρηματοδότηση δυνάμει του μέσου που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό («το μέσο») να αξιοποιούνται όλες οι δυνατές μέθοδοι εφαρμογής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), συμπεριλαμβανομένης, όπου είναι σκόπιμο, έμμεσης διαχείρισης, ώστε να εξασφαλίζεται η έγκαιρη και αποτελεσματική υλοποίηση των ενεργειών και των σχεδίων.
(11)
Λόγω των νομικών ιδιαιτεροτήτων που διέπουν τον τίτλο V ΣΛΕΕ, δεν είναι εφικτό να θεσπιστεί το Ταμείο ως ενιαίο χρηματοδοτικό μέσο. Συνεπώς, το Ταμείο θα πρέπει να θεσπιστεί με τη μορφή συνολικού πλαισίου για την παροχή χρηματοδοτικής στήριξης από την Ένωση στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, που θα περιλαμβάνει το μέσο χρηματοδοτικής στήριξης στον τομέα των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 515/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Το γενικό αυτό πλαίσιο θα πρέπει να συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 514/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
(12)
Τα διασυνοριακά αδικήματα, όπως η εμπορία ανθρώπων και η εκμετάλλευση της παράνομης μετανάστευσης από εγκληματικές οργανώσεις, μπορούν να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με την αστυνομική συνεργασία.
(13)
Οι συνολικοί πόροι για τον παρόντα κανονισμό και για τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 515/2014 συνιστούν από κοινού τον διαθέσιμο προϋπολογισμό για το σύνολο της διάρκειας του Ταμείου, που αποτελεί προνομιακή αναφορά κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού σύμφωνα με το σημείο 17 της διοργανικής συμφωνίας της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε θέματα προϋπολογισμού και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (7) για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού.
(14)
Στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2013, σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα, τη διαφθορά και τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές ενέργειες, αναγνωρίζεται ότι η καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος συνιστά πρόκληση σε ευρωπαϊκή κλίμακα, και ζητείται μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στο πεδίο της επιβολής του νόμου, δεδομένου ότι η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος αποτελεί ουσιώδες μέσο προάσπισης της νόμιμης οικονομίας από χαρακτηριστικά εγκληματικά φαινόμενα, όπως η νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
(15)
Μέσα στο συνολικό πλαίσιο του Ταμείου, η χρηματοδοτική βοήθεια που παρέχεται δυνάμει του συγκεκριμένου μέσου θα πρέπει να στηρίζει την αστυνομική συνεργασία, την ανταλλαγή πληροφοριών και την πρόσβαση στις πληροφορίες, την πρόληψη του εγκλήματος, την καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένων της τρομοκρατίας, της διαφθοράς, της διακίνησης ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων και όπλων, της εκμετάλλευσης της παράνομης μετανάστευσης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, της διανομής εικόνων με κακοποιήσεις παιδιών και παιδικής πορνογραφίας, του κυβερνοεγκλήματος, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, την προστασία των προσώπων και των ζωτικής σημασίας υποδομών έναντι περιστατικών που συνδέονται με την ασφάλεια, καθώς και την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων που συνδέονται με την ασφάλεια και των κρίσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινές πολιτικές (στρατηγικές, κύκλους πολιτικής, προγράμματα και σχέδια δράσης), τη νομοθεσία και την έμπρακτη συνεργασία.
(16)
Η χρηματοδοτική στήριξη σε αυτούς τους τομείς παρέχεται ιδίως στις δράσεις που προωθούν τις κοινές διασυνοριακές επιχειρήσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών και την πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες, την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, την εύκολη και ασφαλή επικοινωνία και τον συντονισμό, την κατάρτιση και τις ανταλλαγές προσωπικού, τις δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, τις διεξοδικές αξιολογήσεις των απειλών και των κινδύνων σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που καθορίζονται από τη ΣΛΕΕ, τις δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, δοκιμών και ελέγχου της εγκυρότητας των νέων τεχνολογιών, την εγκληματολογική έρευνα, την απόκτηση τεχνικού διαλειτουργικού εξοπλισμού και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των σχετικών ενωσιακών φορέων, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπόλ. Η χρηματοδοτική στήριξη σε αυτούς τους τομείς θα πρέπει να αφορά μόνο δράση σύμφωνη με τις προτεραιότητες και πρωτοβουλίες που προσδιορίζονται σε ενωσιακό επίπεδο, ιδίως δε ενέργειες που έχουν εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(17)
Στο συνολικό πλαίσιο της στρατηγικής της Ένωσης κατά των ναρκωτικών, που υιοθετεί μια ισορροπημένη προσέγγιση με βάση την ταυτόχρονη μείωση της προσφοράς και της ζήτησης, η χρηματοδοτική στήριξη που παρέχεται δυνάμει του παρόντος μέσου θα πρέπει να ενισχύει όλες τις ενέργειες που αποσκοπούν στην πρόληψη και την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών (μείωση της προσφοράς), και ιδίως τα μέτρα που πλήττουν την παραγωγή, την επεξεργασία, την πώληση, τη μεταφορά, την εισαγωγή και την εξαγωγή ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων της κατοχής και της αγοράς με στόχο την ανάληψη δραστηριοτήτων διακίνησης ναρκωτικών.
(18)
Μέτρα που εφαρμόζονται σε τρίτες χώρες και σε σχέση με τρίτες χώρες και τα οποία χρηματοδοτούνται από το παρόν μέσο πρέπει να λαμβάνονται σε συνέργεια και συνέπεια με τις άλλες δράσεις εκτός της Ένωσης που χρηματοδοτούνται από τα μέσα εξωτερικής βοήθειας της Ένωσης, τόσο γεωγραφικά όσο και θεματικά. Ειδικότερα, πρέπει κατά την εκτέλεση αυτών των ενεργειών να επιδιώκεται η πλήρης συνοχή με τις αρχές και τους γενικούς στόχους της εξωτερικής δράσης και της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης έναντι της εκάστοτε χώρας ή περιοχής, με τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, με τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα, με τις αρχές του κράτους δικαίου και με την αρχή του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας των τρίτων κρατών. Τα μέτρα δεν θα πρέπει να αποσκοπούν στη χρηματοδότηση ενεργειών με άμεσα αναπτυξιακό προσανατολισμό και θα πρέπει να συμπληρώνουν, κατά περίπτωση, τη χρηματοδοτική συνδρομή που χορηγείται από τα μέσα εξωτερικής βοήθειας. Θα πρέπει επίσης να επιδιώκεται η συνοχή με την ανθρωπιστική πολιτική της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων επείγοντος χαρακτήρα.
(19)
Το παρόν μέσο θα πρέπει να εφαρμόζεται με πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων και αρχών που ορίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.
(20)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), το μέσο θα πρέπει να υποστηρίζει δραστηριότητες οι οποίες διασφαλίζουν την προστασία των παιδιών από τη βία, την κακοποίηση, την εκμετάλλευση και την εγκατάλειψη. Το μέσο θα πρέπει επίσης να υποστηρίζει την παροχή διασφαλίσεων και βοήθειας σε παιδιά μάρτυρες και θύματα, ιδιαίτερα αν είναι ασυνόδευτα ή έχουν για άλλο λόγο ανάγκη επιτροπείας.
(21)
Το μέσο αυτό θα πρέπει να συμπληρώνει και να ενισχύει τις δραστηριότητες για την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπόλ ή άλλων συναφών φορέων της Ένωσης και των κρατών μελών, ώστε να επιτυγχάνονται οι στόχοι του μέσου αυτού στον τομέα της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και της καταπολέμησης του εγκλήματος και της διαχείρισης κρίσεων. Τούτο σημαίνει μεταξύ άλλων ότι, κατά τον σχεδιασμό των εθνικών τους προγραμμάτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη βάση δεδομένων η οποία περιέχει τις πληροφορίες, τα εργαλεία ανάλυσης και τις επιχειρησιακές και τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές που έχει αναπτύξει η Ευρωπόλ, και ειδικότερα το σύστημα πληροφοριών της Ευρωπόλ, την ασφαλή εφαρμογή του δικτύου ανταλλαγής πληροφοριών (SIENA) της Ευρωπόλ, και την αξιολόγηση απειλών όσον αφορά το σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα (SOCTA).
(22)
Για να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη εφαρμογή του Ταμείου, ο προϋπολογισμός της Ένωσης που κατανέμεται στο συγκεκριμένο χρηματοδοτικό μέσο θα πρέπει να εκτελείται στο πλαίσιο άμεσης και έμμεσης διαχείρισης όταν πρόκειται για ενέργεια που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση («δράση της Ένωσης»), για επείγουσα βοήθεια και για τεχνική συνδρομή, και στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης προκειμένου για εθνικά προγράμματα και ενέργειες που απαιτούν διοικητική ευελιξία.
(23)
Σε ό,τι αφορά τους πόρους που διατίθενται στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης, είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται ότι τα εθνικά προγράμματα των κρατών μελών είναι σύμφωνα προς τις προτεραιότητες και τους στόχους σε επίπεδο Ένωσης.
(24)
Οι πόροι που χορηγούνται στα κράτη μέλη για την εκτέλεση στο πλαίσιο των εθνικών τους προγραμμάτων θα πρέπει να καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και να κατανέμονται βάσει σαφών, αντικειμενικών και μετρήσιμων κριτηρίων. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να σχετίζονται με τα δημόσια αγαθά τα οποία πρέπει να προστατεύουν τα κράτη μέλη, και με τη χρηματοδοτική τους ικανότητα να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο εσωτερικής ασφάλειας, όπως το μέγεθος του πληθυσμού τους, τις εδαφικές τους διαστάσεις και το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους. Δεδομένου, επιπλέον, ότι η αξιολόγηση απειλών οργανωμένου εγκλήματος του 2013 καταδεικνύει την πρωταρχική σημασία των θαλάσσιων λιμένων και των αερολιμένων ως σημείων εισόδου των εγκληματικών οργανώσεων για την εμπορία ανθρώπων και παράνομων εμπορευμάτων, οι ιδιαίτερες ευπάθειες που συνεπάγεται η επιλογή των συγκεκριμένων διαδρόμων εγκλήματος στα συγκεκριμένα εξωτερικά σημεία διέλευσης θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται στην κατανομή των διαθέσιμων πόρων για τη δράση των κρατών μελών, με κριτήρια που λαμβάνουν υπόψη τον αριθμό των επιβατών και το βάρος των εμπορευμάτων που διέρχονται από διεθνείς αερολιμένες και θαλάσσιους λιμένες.
(25)
Για να ενισχυθούν η αλληλεγγύη και ο επιμερισμός των ευθυνών όσον αφορά τις κοινές πολιτικές, τις στρατηγικές και τα προγράμματα της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να χρησιμοποιούν το μέρος των συνολικών πόρων που είναι διαθέσιμο για τα εθνικά τους προγράμματα, για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης που καθορίζονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού. Η συμβολή της Ένωσης στο συνολικό επιλέξιμο κόστος των προγραμμάτων που έχουν ως αντικείμενο αυτές τις προτεραιότητες θα πρέπει να αυξηθεί σε 90 %, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
(26)
Το ανώτατο όριο των πόρων που παραμένουν στη διάθεση της Ένωσης θα πρέπει να είναι συμπληρωματικό προς τους πόρους που κατανέμονται στα κράτη μέλη για την εφαρμογή των εθνικών τους προγραμμάτων. Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση θα είναι σε θέση, κατά τη διάρκεια ενός δεδομένου οικονομικού έτους, να στηρίζει ενέργειες που την ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, όπως μελέτες, δοκιμές και επικύρωση νέων τεχνολογιών, διακρατικά έργα, δημιουργία δικτύων και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, παρακολούθηση της εφαρμογής του σχετικού ενωσιακού δικαίου και της ενωσιακής πολιτικής και δράσης σε σχέση με και σε τρίτες χώρες. Οι υποστηριζόμενες ενέργειες θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις προτεραιότητες που έχουν προσδιοριστεί σε συναφείς ενωσιακές στρατηγικές, προγράμματα, σχέδια δράσης και αξιολογήσεις κινδύνων και απειλών.
(27)
Προκειμένου να συμβάλλουν στην επίτευξη του γενικού στόχου του μέσου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα εθνικά τους προγράμματα περιλαμβάνουν ενέργειες που εξυπηρετούν όλους τους ειδικούς στόχους του μέσου και ότι η κατανομή των πόρων μεταξύ των στόχων θα γίνεται αναλογικά προς τις προκλήσεις και τις ανάγκες και θα επιτρέπει την επίτευξη των στόχων αυτών. Αν ένα εθνικό πρόγραμμα δεν εξυπηρετεί έναν από τους ειδικούς στόχους ή αν οι διατιθέμενοι πόροι υπολείπονται του ελάχιστου ποσοστού που καθορίζεται στον παρόντα κανονισμό, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να περιλάβει στο πρόγραμμα σχετική αιτιολόγηση.
(28)
Για να ενισχυθεί η ικανότητα της Ένωσης να αντιδρά αμέσως σε περιστατικά που συνδέονται με την ασφάλεια ή σε πρωτοεμφανιζόμενες απειλές για την Ένωση, θα πρέπει να είναι δυνατό να παρέχεται έκτακτη βοήθεια, σύμφωνα με το πλαίσιο που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
(29)
Η χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό της Ένωσης θα πρέπει να εστιάζεται σε δραστηριότητες στις οποίες η παρέμβαση της Ένωσης μπορεί να προσδώσει πρόσθετη αξία σε σύγκριση με τη δράση του κάθε κράτους μέλους χωριστά. Δεδομένου ότι η Ένωση είναι σε καλύτερη θέση από τα κράτη μέλη να αντιμετωπίζει διασυνοριακές καταστάσεις και να προσφέρει μια πλατφόρμα για κοινές προσεγγίσεις, οι δραστηριότητες που πληρούν τις προϋποθέσεις για στήριξη δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συμβάλλουν, ιδιαίτερα, στην ενίσχυση των εθνικών και ευρωπαϊκών ικανοτήτων, καθώς επίσης στη διασυνοριακή συνεργασία και τον συντονισμό, στη δικτύωση, στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, και στην ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών.
(30)
Προκειμένου να συμπληρωθούν ή να τροποποιηθούν οι διατάξεις του παρόντος μέσου όσον αφορά τον ορισμό των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά την τροποποίηση την πρόσθεση ή την κατάργηση των ενωσιακών προτεραιοτήτων που απαριθμούνται στον παρόντα κανονισμό, η δε Επιτροπή θα πρέπει να διεξαγάγει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(31)
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διαβουλεύεται με εμπειρογνώμονες από όλα τα κράτη μέλη.
(32)
Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή του μέσου, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014, χρησιμοποιώντας βασικούς δείκτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και των επιπτώσεων. Οι δείκτες, συμπεριλαμβανομένων σχετικών σεναρίων αναφοράς, θα πρέπει να παρέχουν την ελάχιστη βάση για την αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο έχουν επιτευχθεί οι στόχοι του μέσου.
(33)
Για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων του εν λόγω Ταμείου, θα πρέπει να καθοριστούν κοινοί δείκτες σε σχέση με κάθε ειδικό στόχο του μέσου. Η αποτίμηση του βαθμού επίτευξης των συγκεκριμένων στόχων μέσω των κοινών δεικτών δεν καθιστά υποχρεωτική την εφαρμογή των ενεργειών που συνδέονται με τους δείκτες αυτούς.
(34)
Η απόφαση του Συμβουλίου 2007/125/ΔΕΥ (8) θα πρέπει να καταργηθεί, με την επιφύλαξη των μεταβατικών διατάξεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
(35)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, κυρίως δε η ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου, η πρόληψη και η καταστολή της εγκληματικότητας, η προστασία των προσώπων και των ζωτικής σημασίας υποδομών έναντι περιστατικών που συνδέονται με την ασφάλεια, και η ενίσχυση της ικανότητας των κρατών μελών και της Ένωσης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά κινδύνους συνδεόμενους με την ασφάλεια και κρίσεις, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 5 ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
(36)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, που είναι συνημμένο στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(37)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που είναι συνημμένο στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, η Ιρλανδία κοινοποίησε την επιθυμία της να συμμετάσχει στη θέσπιση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(38)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που είναι συνημμένο στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(39)
Είναι σκόπιμο να ευθυγραμμιστεί η περίοδος εφαρμογής του παρόντος κανονισμού με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου (9). Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει το μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων («το μέσο»), στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας («το Ταμείο»).
Από κοινού με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 515/2014, ο παρών κανονισμός θεσπίζει το Ταμείο για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
2. Ο παρών κανονισμός ορίζει:
α)
τους στόχους, τις επιλέξιμες ενέργειες και τις στρατηγικές προτεραιότητες της χρηματοδοτικής στήριξης που θα χορηγηθεί δυνάμει του μέσου·
β)
το γενικό πλαίσιο για την υλοποίηση των επιλέξιμων ενεργειών·
γ)
τους πόρους που θα διατεθούν δυνάμει του μέσου από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, και την κατανομή τους.
3. Ο παρών κανονισμός προβλέπει την εφαρμογή των κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
4. Το μέσο δεν εφαρμόζεται σε ζητήματα που καλύπτονται από το πρόγραμμα «Δικαιοσύνη» όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1382/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10). Εντούτοις, μπορεί να καλύπτει ενέργειες που στοχεύουν στην ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ δικαστικών αρχών και αρχών επιβολής του νόμου.
5. Επιδιώκονται συνέργειες, συνέπεια και συμπληρωματικότητα με άλλα συναφή χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης, όπως είναι ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Ένωσης που θεσπίσθηκε με την απόφαση αριθ. 1313/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), το πρόγραμμα «Ορίζων 2020», που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1291/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), το τρίτο πολυετές πρόγραμμα της δράσης της Ένωσης στον τομέα της υγείας, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), το Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ και τα μέσα εξωτερικής βοήθειας, δηλαδή το μέσο για τη θέσπιση μηχανισμού προενταξιακής βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ), που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 231/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Γειτονίας, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 232/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), ο μηχανισμός χρηματοδότησης της αναπτυξιακής συνεργασίας, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 233/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), το μέσο εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία με τρίτες χώρες, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 234/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), το ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 235/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18), και ο μηχανισμός συμβολής στη σταθερότητα και την ειρήνη, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 230/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19). Οι ενέργειες που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη για τον ίδιο σκοπό από άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «αστυνομική συνεργασία»: τα ειδικά μέτρα και είδη συνεργασίας με τη συμμετοχή όλων των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών όπως αναφέρονται στο άρθρο 87 ΣΛΕΕ·
β) «ανταλλαγή πληροφοριών και πρόσβαση σε αυτές»: η ασφαλής συλλογή, αποθήκευση, επεξεργασία, ανάλυση και ανταλλαγή πληροφοριών οι οποίες ενδιαφέρουν τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 87 ΣΛΕΕ σε σχέση με την πρόληψη, ανίχνευση, διερεύνηση και δίωξη ποινικών αδικημάτων, ιδιαίτερα δε διασυνοριακών, σοβαρών και οργανωμένων εγκλημάτων·
γ) «πρόληψη της εγκληματικότητας»: όλα τα μέτρα που αποσκοπούν στη μείωση, ή άλλως συμβάλλουν στη μείωση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας των πολιτών, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 της απόφασης 2009/902/ΔΕΥ του Συμβουλίου (20)·
δ) «οργανωμένο έγκλημα»: κολάσιμη συμπεριφορά σχετιζόμενη με τη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, όπως ορίζεται στην απόφαση-πλαίσιο 2008/841/ΔΕΥ του Συμβουλίου (21)·
ε) «τρομοκρατία»: οποιαδήποτε εκ των εκ προθέσεως πράξεων και αδικημάτων όπως ορίζονται στην απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου (22)·
στ) «διαχείριση κινδύνων και κρίσεων»: κάθε μέτρο σχετικό με την αξιολόγηση, την πρόληψη, την ετοιμότητα για αντιμετώπιση και τη διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας, του οργανωμένου εγκλήματος και άλλων κινδύνων σχετικών με την ασφάλεια·
ζ) «πρόληψη και ετοιμότητα»: κάθε μέτρο που στοχεύει στην πρόληψη και/ή στη μείωση κινδύνων που συνδέονται με πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις ή άλλα περιστατικά συνδεόμενα με την ασφάλεια·
η) «διαχείριση των συνεπειών»: ο αποτελεσματικός συντονισμός ενεργειών που αναλαμβάνονται σε εθνικό και/ή σε ενωσιακό επίπεδο προκειμένου να υπάρξει αντίδραση σε τρομοκρατική επίθεση ή άλλο σχετικό με την ασφάλεια περιστατικό ή να μειωθούν οι συνέπειες του·
θ) «υποδομή ζωτικής σημασίας»: περιουσιακό στοιχείο, δίκτυο, σύστημα ή μέρος του, που είναι ουσιώδες για τη διατήρηση ζωτικών λειτουργιών της κοινωνίας, για την υγεία, για την ασφάλεια, για την οικονομική ή κοινωνική ευημερία των πολιτών, και που, αν διαταραχτεί, παραβιαστεί ή καταστραφεί, θα υπάρξει σημαντικός αντίκτυπος σε κράτος μέλος ή στην Ένωση, ως αποτέλεσμα της αδυναμίας διατήρησης των λειτουργιών αυτών·
ι) «κατάσταση έκτακτης ανάγκης»: κάθε σχετικό με την ασφάλεια περιστατικό ή νεοεμφανιζόμενη απειλή που έχει ή μπορεί να έχει σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στην ασφάλεια του πληθυσμού σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
Άρθρο 3
Στόχοι
1. Γενικός στόχος του μέσου είναι να συμβάλει στην κατοχύρωση υψηλού επιπέδου ασφάλειας στην Ένωση.
2. Στο πλαίσιο του γενικού στόχου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το μέσο συμβάλλει -σύμφωνα με τις προτεραιότητες που προσδιορίζονται στις σχετικές στρατηγικές, κύκλους πολιτικής, προγράμματα, αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων της Ένωσης- στην εξυπηρέτηση των ακόλουθων ειδικών στόχων:
α)
πρόληψη του εγκλήματος, καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, και ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου και άλλων εθνικών αρχών των κρατών μελών, μεταξύ άλλων με την Ευρωπόλ ή άλλα σχετικά όργανα της Ένωσης, και με τις σχετικές τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.
β)
βελτίωση της ικανότητας των κρατών μελών και της Ένωσης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά κινδύνους που σχετίζονται με την ασφάλεια και με κρίσεις, να προετοιμάζονται και να προστατεύουν τους πολίτες και την υποδομή ζωτικής σημασίας από τρομοκρατικές επιθέσεις και άλλους κινδύνους που συνδέονται με την ασφάλεια.
Η επίτευξη των ειδικών στόχων του παρόντος μέσου αξιολογείται σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014, με τη χρήση κοινών δεικτών, όπως ορίζεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, και ειδικών ανά πρόγραμμα δεικτών που περιλαμβάνονται στα εθνικά προγράμματα.
3. Για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, το μέσο συμβάλλει στους ακόλουθους επιχειρησιακούς στόχους:
α)
προώθηση και ανάπτυξη μέτρων που ενισχύουν την ικανότητα των κρατών μελών να προλαμβάνουν το έγκλημα και να καταπολεμούν το διασυνοριακό, σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, ιδιαίτερα μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, πρόσβασης σε δεδομένα, διαλειτουργικών τεχνολογιών, συγκρίσιμων στατιστικών, εφαρμοσμένης εγκληματολογίας, επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης του κοινού.
β)
προώθηση και ανάπτυξη του διοικητικού και επιχειρησιακού συντονισμού, της συνεργασίας, της αμοιβαίας κατανόησης και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών, άλλων εθνικών αρχών, της Ευρωπόλ ή άλλων σχετικών οργάνων της Ένωσης και, όπου είναι σκόπιμο, τρίτων χωρών και διεθνών οργανισμών·
γ)
προώθηση και ανάπτυξη προγραμμάτων κατάρτισης, μεταξύ άλλων για την απόκτηση τεχνικών και επαγγελματικών δεξιοτήτων και για τη γνώση των υποχρεώσεων σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, στον τομέα της εφαρμογής ευρωπαϊκών πολιτικών κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένων ειδικών ενωσιακών προγραμμάτων ανταλλαγής στον τομέα της επιβολής του νόμου, προκειμένου να καλλιεργηθεί μια γνήσια ευρωπαϊκή αντίληψη απονομής δικαιοσύνης και επιβολής του νόμου·
δ)
προώθηση και ανάπτυξη μέτρων, διασφαλίσεων, μηχανισμών και βέλτιστων πρακτικών για τον έγκαιρο εντοπισμό, την προστασία και τη στήριξη μαρτύρων και θυμάτων εγκληματικών ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών και, ιδίως, παιδιών που υπήρξαν μάρτυρες και θύματα, ιδιαίτερα αν είναι ασυνόδευτα ή έχουν για άλλο λόγο ανάγκη επιτροπείας·
ε)
μέτρα που προορίζονται για την ενίσχυση των διοικητικών και επιχειρησιακών ικανοτήτων των κρατών μελών στον τομέα της προστασίας της υποδομής ζωτικής σημασίας σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, μεταξύ άλλων μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και με τη βελτίωση του συντονισμού, της συνεργασίας, της ανταλλαγής και της διάδοσης τεχνογνωσίας και πείρας στο εσωτερικό της Ένωσης και με τις τρίτες ενδιαφερόμενες χώρες·
στ)
ασφαλείς συνδέσεις και αποτελεσματικός συντονισμός μεταξύ των διαφόρων τομεακών φορέων που υφίστανται σε ενωσιακό και σε εθνικό επίπεδο στον τομέα της έγκαιρης προειδοποίησης και της συνεργασίας σε καταστάσεις κρίσης, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ταχεία υποβολή ολοκληρωμένων και ακριβών εκθέσεων της κατάστασης σε περιπτώσεις κρίσης, να συντονίζονται τα μέτρα αντίδρασης, και να γίνεται ανταλλαγή δημόσιων, προνομιακών και διαβαθμισμένων πληροφοριών·
ζ)
μέτρα που ενισχύουν τη διοικητική και επιχειρησιακή ικανότητα των κρατών μελών και της Ένωσης να πραγματοποιούν διεξοδικές αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων τεκμηριωμένες και ευθυγραμμισμένες με τις ενωσιακές προτεραιότητες και πρωτοβουλίες που έχουν υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προκειμένου να μπορεί η Ένωση να αναπτύσσει ολοκληρωμένες προσεγγίσεις βασισμένες σε κοινές και ενιαίες εκτιμήσεις σε καταστάσεις κρίσης και να προωθεί την αμοιβαία κατανόηση των διαφόρων ορισμών των επιπέδων απειλής που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη και τις χώρες εταίρους.
4. Το μέσο συμβάλλει επίσης στη χρηματοδότηση της τεχνικής βοήθειας κατόπιν πρωτοβουλίας των κρατών μελών ή της Επιτροπής.
5. Οι ενέργειες που χρηματοδοτούνται από το παρόν μέσο υλοποιούνται με πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ειδικότερα, οι ενέργειες είναι σύμφωνες προς τις διατάξεις του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους ενωσιακούς κανόνες προστασίας των δεδομένων, και την Ευρωπαϊκή σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΑΔ).
Τα κράτη μέλη πρέπει ιδίως, κατά την πραγματοποίηση των ενεργειών, να λαμβάνουν, όπου είναι δυνατόν, μέριμνα για την παροχή βοήθειας και προστασίας στα ευάλωτα πρόσωπα, κυρίως δε στα παιδιά και στους ασυνόδευτους ανηλίκους.
Άρθρο 4
Επιλέξιμες ενέργειες στο πλαίσιο εθνικών προγραμμάτων
1. Στο πλαίσιο των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού και υπό το φως των εγκεκριμένων συμπερασμάτων του διαλόγου σχετικά με τις πολιτικές όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014, και σύμφωνα με τους στόχους των εθνικών προγραμμάτων που καθορίζονται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, το παρόν μέσο υποστηρίζει τις ενέργειες που αναλαμβάνονται στα κράτη μέλη, και ειδικότερα εκείνες που απαριθμούνται στον ακόλουθο κατάλογο:
α)
ενέργειες για τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων της συνεργασίας με τα σχετικά όργανα της Ένωσης και μεταξύ τους, ιδίως δε με την Ευρωπόλ και την Eurojust, κοινές ομάδες έρευνας, και όλες οι άλλες μορφές κοινής διασυνοριακής δράσης, για την πρόσβαση σε πληροφορίες και την ανταλλαγή πληροφοριών, και διαλειτουργικές τεχνολογίες·
β)
σχέδια που προωθούν τη δικτύωση, τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και κατανόηση, την αμοιβαία μάθηση, τον εντοπισμό, την ανταλλαγή και τη διάδοση τεχνογνωσίας, πείρας και ορθών πρακτικών, την ανταλλαγή πληροφοριών, την κοινή αντίληψη και πρόβλεψη καταστάσεων, τον σχεδιασμό αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων και τη διαλειτουργικότητα·
γ)
δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων μελετών και αξιολογήσεων απειλών, κινδύνων και επιπτώσεων, τεκμηριωμένες και ευθυγραμμισμένες με τις προτεραιότητες και πρωτοβουλίες που έχουν προσδιοριστεί σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως δε εκείνες που έχουν υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·
δ)
δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, διάδοσης και επικοινωνίας·
ε)
αγορά, συντήρηση ενωσιακών και εθνικών συστημάτων ΤΠ που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού, και/ή περαιτέρω αναβάθμιση συστημάτων ΤΠ και τεχνικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων του έλεγχου συμβατότητας των συστημάτων, ασφαλών εγκαταστάσεων, υποδομών, σχετικών κτιρίων και συστημάτων, ειδικότερα συστημάτων τεχνολογίας της πληροφορίας και των επικοινωνιών (ΤΠΕ) και των εξαρτημάτων τους, μεταξύ άλλων με σκοπό την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και του κυβερνοεγκλήματος, κυρίως μέσω του Ευρωπαϊκού Κέντρου για το Κυβερνοέγκλημα·
στ)
ανταλλαγή, κατάρτιση και εκπαίδευση προσωπικού και εμπειρογνωμόνων των αρμοδίων αρχών, συμπεριλαμβανομένων της γλωσσικής κατάρτισης και των κοινών ασκήσεων ή προγραμμάτων·
ζ)
μέτρα ανάπτυξης, μετάδοσης, δοκιμής και έγκρισης νέων μεθόδων ή τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων δοκιμαστικών σχεδίων και μέτρων επακολούθησης ερευνητικών σχεδίων στον τομέα της ασφάλειας, χρηματοδοτούμενων από την Ένωση.
2. Στο πλαίσιο των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3, το μέσο μπορεί επίσης να υποστηρίζει τις ακόλουθες ενέργειες που αφορούν ή που υλοποιούνται σε τρίτες χώρες:
α)
βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, και της πρόσβασης σε πληροφορίες και της ανταλλαγής πληροφοριών, και των διαλειτουργικών τεχνολογιών·
β)
δικτύωση, αμοιβαία εμπιστοσύνη, κατανόηση και εκμάθηση, εντοπισμός, ανταλλαγή και διάδοση τεχνογνωσίας, πείρας και βέλτιστων πρακτικών, ανταλλαγή πληροφοριών, κοινή αντίληψη και πρόβλεψη καταστάσεων, σχεδιασμός μέτρων έκτακτης ανάγκης και διαλειτουργικότητα·
γ)
ανταλλαγή, κατάρτιση και εκπαίδευση προσωπικού και εμπειρογνωμόνων των αρμόδιων αρχών.
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, εξασφαλίζουν τον συντονισμό όσον αφορά ενέργειες σε και σε σχέση με τρίτες χώρες, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο 5
Συνολικοί πόροι και εφαρμογή
1. Οι συνολικοί πόροι για την εφαρμογή του μέσου ανέρχονται σε 1 004 εκατ. EUR σε τρέχουσες τιμές.
2. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
3. Οι συνολικοί πόροι εκτελούνται με τα ακόλουθα μέσα:
α)
εθνικά προγράμματα, σύμφωνα με το άρθρο 7·
β)
δράσεις της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8·
γ)
τεχνική βοήθεια, σύμφωνα με το άρθρο 9·
δ)
έκτακτη βοήθεια, σύμφωνα με το άρθρο 10.
4. Ο προϋπολογισμός που διατίθεται δυνάμει του παρόντος μέσου, για ενέργειες της Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού, για τεχνική βοήθεια που προβλέπεται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, και για την έκτακτη βοήθεια που προβλέπεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, εκτελείται στο πλαίσιο άμεσης και έμμεσης διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχεία α) και γ) αντιστοίχως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 966/2012.
Ο προϋπολογισμός που διατίθεται για τα εθνικά προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού εκτελείται στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
5. Με την επιφύλαξη των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, οι συνολικοί πόροι θα χρησιμοποιηθούν κατά τον ακόλουθο τρόπο:
α)
662 εκατ. EUR για τα εθνικά προγράμματα των κρατών μελών·
β)
342 εκατ. EUR για ενέργειες της Ένωσης, έκτακτη βοήθεια και τεχνική βοήθεια με πρωτοβουλία της Επιτροπής.
6. Κάθε κράτος μέλος διαθέτει τα ποσά για εθνικά προγράμματα που αναφέρονται στο παράρτημα III ως εξής:
α)
τουλάχιστον 20 % για ενέργειες σε σχέση με τον ειδικό στόχο που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α), και
β)
τουλάχιστον 10 % για ενέργειες σε σχέση με τον ειδικό στόχο που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποκλίνουν από τα ελάχιστα αυτά ποσοστά, με την προϋπόθεση να περιλαμβάνεται στα εθνικά προγράμματα εξήγηση των λόγων για τους οποίους η χρηματοδότηση πόρων κάτω από το επίπεδο αυτό δεν υπονομεύει την επίτευξη του σχετικού στόχου. Η εξήγηση αυτή αξιολογείται από την Επιτροπή στο πλαίσιο της έγκρισης των εθνικών προγραμμάτων σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2.
7. Οι συνολικοί πόροι που διατίθενται για το μέσο που θεσπίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, μαζί με τους συνολικούς πόρους που καθορίζονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 515/2014, για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, αποτελούν τον προϋπολογισμό του Ταμείου και συνιστούν προνομιακή αναφορά για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού σύμφωνα με το σημείο 17 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.
Άρθρο 6
Πόροι για επιλέξιμες ενέργειες στα κράτη μέλη
1. Χορηγείται στα κράτη μέλη ποσό 662 εκατ. EUR, ως εξής:
α)
30 % ανάλογα με το μέγεθος του συνολικού πληθυσμού τους·
β)
10 % ανάλογα με το μέγεθος του εδάφους τους·
γ)
15 % ανάλογα με τον αριθμό επιβατών και 10 % ανάλογα με τους τόνους εμπορευμάτων που διέρχονται από τους διεθνείς αερολιμένες και τους θαλάσσιους λιμένες τους·
δ)
35 % αντιστρόφως ανάλογα προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους (μονάδα αγοραστικής δύναμης ανά κάτοικο).
2. Τα στοιχεία αναφοράς για τα δεδομένα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι οι τελευταίες στατιστικές της Επιτροπής (Eurostat), στη βάση δεδομένων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο. Η ημερομηνία αναφοράς είναι η 30ή Ιουνίου 2013. Τα ποσά για τα εθνικά προγράμματα που υπολογίζονται βάσει των κριτηρίων της παραγράφου 1 αναφέρονται στο παράρτημα III.
Άρθρο 7
Εθνικά προγράμματα
1. Το εθνικό πρόγραμμα που καταρτίζεται δυνάμει του παρόντος μέσου, και εκείνο που καταρτίζεται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 515/2014 θα προταθεί στην Επιτροπή υπό τη μορφή ενός ενιαίου εθνικού προγράμματος για το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
2. Στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων που πρόκειται να εξεταστούν και να εγκριθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014, τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού, επιδιώκουν ιδίως τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα του πολιτικού διαλόγου που αναφέρεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014. Τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν πάνω από το 8 % των συνολικών πιστώσεων του εθνικού προγράμματός τους για τη συντήρηση ενωσιακών και εθνικών συστημάτων ΤΠ που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού, ούτε πάνω από 8 % για ενέργειες σε σχέση με ή σε τρίτες χώρες, στο πλαίσιο της υλοποίησης των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 11, για την τροποποίηση, συμπλήρωση ή κατάργηση στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
Ενωσιακές ενέργειες
1. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής, το παρόν μέσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση διεθνικών ενεργειών ή ενεργειών που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση («ενωσιακές ενέργειες») σε σχέση με τους γενικούς, ειδικούς και επιχειρησιακούς στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 3.
2. Επιλέξιμες για χρηματοδότηση είναι οι ενωσιακές ενέργειες που ευθυγραμμίζονται με τις προτεραιότητες και πρωτοβουλίες οι οποίες προσδιορίζονται σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως δε εκείνες που έχουν υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, στις σχετικές ενωσιακές στρατηγικές, κύκλους πολιτικής, προγράμματα, αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων, και υποστηρίζουν ειδικότερα:
α)
προπαρασκευαστικές δραστηριότητες, δραστηριότητες παρακολούθησης, διοικητικής και τεχνικής στήριξης καθώς και δραστηριότητες για την ανάπτυξη ενός μηχανισμού αξιολόγησης, που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή των πολιτικών στους τομείς της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας, και της διαχείρισης κρίσεων·
β)
διεθνικά σχέδια στα οποία συμμετέχουν τουλάχιστον δύο κράτη μέλη ή ένα κράτος μέλος και μία τρίτη χώρα·
γ)
δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων αξιολογήσεων απειλών και κινδύνων, και εκτιμήσεων αντικτύπου, τεκμηριωμένες και ευθυγραμμισμένες με προτεραιότητες και πρωτοβουλίες που έχουν προσδιοριστεί σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως δε εκείνες που έχουν υιοθετηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, και σχέδια παρακολούθησης της εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου και των στόχων της ενωσιακής πολιτικής στα κράτη μέλη·
δ)
σχέδια που προωθούν τη δικτύωση, τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και κατανόηση, την αμοιβαία μάθηση, τον εντοπισμό και τη διάδοση βέλτιστων πρακτικών και καινοτόμων προσεγγίσεων σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και τα προγράμματα κατάρτισης και ανταλλαγών·
ε)
σχέδια που υποστηρίζουν την ανάπτυξη μεθοδολογικών, κυρίως στατιστικών εργαλείων και μεθόδων, και κοινών δεικτών·
στ)
την απόκτηση, τη συντήρηση και/ή την περαιτέρω αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού, εμπειρογνωμοσύνης, ασφαλών εγκαταστάσεων, υποδομών, σχετικών κτιρίων και συστημάτων, ιδιαίτερα συστημάτων ΤΠΕ και των εξαρτημάτων τους σε ενωσιακό επίπεδο, μεταξύ άλλων με σκοπό την ευρωπαϊκή συνεργασία για την κυβερνοασφάλεια και την καταστολή του κυβερνοεγκλήματος, κυρίως μέσω του Ευρωπαϊκού Κέντρου για το Κυβερνοέγκλημα·
ζ)
σχέδια που καθιστούν καλύτερα γνωστές τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης στους ενδιαφερόμενους φορείς και στο ευρύ κοινό, συμπεριλαμβανομένης της καλλιέργειας ευνοϊκού κλίματος για τις πολιτικές προτεραιότητες της Ένωσης·
η)
ιδιαίτερα καινοτόμα σχέδια, τα οποία αναπτύσσουν νέες μεθόδους και/ή εφαρμόζουν νέες τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μεταφερθούν σε άλλα κράτη μέλη, ειδικότερα δε σχέδια για τον έλεγχο και την επικύρωση των αποτελεσμάτων χρηματοδοτούμενων από την Ένωση ερευνητικών σχεδίων στον τομέα της ασφάλειας·
θ)
μελέτες και δοκιμαστικά σχέδια·
3. Στο πλαίσιο των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3, το παρόν μέσο υποστηρίζει επίσης ενέργειες σε σχέση με ή σε τρίτες χώρες, ειδικότερα δε:
α)
ενέργειες για τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου και, όπου έχει εφαρμογή, διεθνών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, της πρόσβασης σε πληροφορίες και της ανταλλαγής πληροφοριών, και διαλειτουργικών τεχνολογιών·
β)
δικτύωση, αμοιβαία εμπιστοσύνη, κατανόηση και εκμάθηση, προσδιορισμός, ανταλλαγή και διάδοση τεχνογνωσίας, πείρας και βέλτιστων πρακτικών, ανταλλαγή πληροφοριών, κοινή αντίληψη και πρόβλεψη καταστάσεων, σχεδιασμός μέτρων έκτακτης ανάγκης και διαλειτουργικότητα·
γ)
αγορά, συντήρηση και/ή περαιτέρω αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων ΤΠΕ και των εξαρτημάτων τους·
δ)
ανταλλαγή, κατάρτιση και εκπαίδευση προσωπικού και εμπειρογνωμόνων των αρμοδίων αρχών, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης·
ε)
δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, διάδοσης και επικοινωνίας·
στ)
αξιολογήσεις απειλών, κινδύνων και επιπτώσεων·
ζ)
μελέτες και δοκιμαστικά σχέδια.
4. Οι ενωσιακές ενέργειες υλοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
Άρθρο 9
Τεχνική βοήθεια
1. Με πρωτοβουλία και/ή εξ ονόματος της Επιτροπής, το μέσο μπορεί να συμβάλει μέχρι του ποσού των 800 000 EUR ετησίως στην τεχνική βοήθεια του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
2. Με πρωτοβουλία ενός κράτους μέλους, το μέσο μπορεί να συνεισφέρει δραστηριότητες τεχνικής βοήθειας, σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014. Το ποσό για τεχνική βοήθεια δεν υπερβαίνει, για την περίοδο 2014-2020, το 5 % του συνολικού ποσού που διατίθεται σε κράτος μέλος συν 200 000 EUR.
Άρθρο 10
Έκτακτη βοήθεια
1. Το παρόν μέσο χορηγεί χρηματοδοτική στήριξη για να αντιμετωπιστούν επείγουσες και ειδικές ανάγκες σε περίπτωση κατάστασης έκτακτης ανάγκης κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο ι).
2. Η έκτακτη βοήθεια χορηγείται σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 11
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 7 παράγραφος 3 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για διάστημα επτά ετών από τις 21 Μαΐου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί, το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της επταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για μια τριετία, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της επταετίας.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 3 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 12
Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014
Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 514/2014 εφαρμόζονται στο μέσο.
Άρθρο 13
Κατάργηση
Η απόφαση 2007/125/ΔΕΥ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 14
Μεταβατικές διατάξεις
1. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει τη συνέχιση ή την τροποποίηση, συμπεριλαμβανομένης της συνολικής ή μερικής ακύρωσης, των σχεδίων μέχρι την περάτωσή τους ούτε τη χρηματοδοτική στήριξη που εγκρίνεται από την Επιτροπή βάσει της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου, ούτε οποιαδήποτε άλλη νομοθετική πράξη έχει εφαρμογή στη στήριξη αυτή στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
2. Κατά τη θέσπιση αποφάσεων περί συγχρηματοδότησης δυνάμει του μέσου, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα μέτρα που έχουν ληφθεί βάσει της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου πριν από τις 20 Μαΐου 2014, τα οποία έχουν οικονομικό αντίκτυπο κατά την περίοδο που καλύπτεται από τη συγχρηματοδότηση.
3. Ποσά που δεσμεύθηκαν για τη συγχρηματοδότηση και εγκρίθηκαν από την Επιτροπή μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2011 και της 31ης Δεκεμβρίου 2014, για τα οποία τα απαιτούμενα έγγραφα για την περάτωση των εργασιών δεν έχουν αποσταλεί στην Επιτροπή μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται για την υποβολή της τελικής έκθεσης, αποδεσμεύονται αυτόματα από την Επιτροπή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2017 και γεννούν απαίτηση για εξόφληση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
Ποσά που αφορούν εργασίες οι οποίες ανεστάλησαν λόγω δικαστικών διαδικασιών ή διοικητικών προσφυγών με ανασταλτικό αποτέλεσμα εξαιρούνται από τον υπολογισμό του ποσού που πρέπει να αποδεσμευθεί αυτόματα.
4. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, εκ των υστέρων αξιολόγηση της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ, για την περίοδο 2007-2013.
Άρθρο 15
Επανεξέταση
Βάσει πρότασης της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επανεξετάζουν τον παρόντα κανονισμό, το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 2020.
Άρθρο 16
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.