NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 241/2014
ze dne 7. ledna 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, pokud jde o regulační technické normy pro kapitálové požadavky na instituce
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 26 odst. 4 třetí pododstavec, čl. 27 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 28 odst. 5 třetí pododstavec, čl. 29 odst. 6 třetí pododstavec; čl. 32 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 36 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 41 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 52 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 76 odst. 4 třetí pododstavec, čl. 78 odst. 5 třetí pododstavec, čl. 79 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 83 odst. 2 třetí pododstavec, čl. 481 odst. 6 a čl. 487 odst. 3 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení tohoto nařízení spolu úzce souvisejí, jelikož se týkají složek požadavků na kapitál, které jsou uloženy institucím, a odpočtů takových složek od kapitálu při uplatňování nařízení (EU) č. 575/2013. Za účelem zajištění souladu mezi uvedenými ustanoveními, která by měla vstoupit v platnost současně, a usnadnění komplexního pohledu a jednoduchého přístupu k nim osobám, na něž se tyto povinnosti vztahují, je vhodné zařadit všechny regulační technické normy týkající se kapitálu vyžadované nařízením (EU) č. 575/2013 do jednoho nařízení.
(2)
K zajištění větší konvergence v Unii, pokud jde o způsob, jakým mají být předvídatelné dividendy odečteny od mezitímního zisku nebo od zisku ke konci roku, je nezbytné zavést hierarchii způsobů ohodnocení odpočtu: za prvé existence rozhodnutí příslušného subjektu o rozdělení výnosů, poté dividendová politika a za třetí poměr vyplacených dividend v minulosti.
(3)
Kromě obecných požadavků na kapitál, které jsou připojeny ke zvláštním požadavkům na kapitál vztahujícím se na tyto typy institucí nebo které jsou těmito zvláštními požadavky pozměněny, to vyžaduje upřesnění podmínek, podle nichž mohou příslušné orgány určit, že pro účely kapitálu se určitý typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva považuje za vzájemnou instituci, družstvo, spořitelnu nebo podobnou instituci. To má snížit riziko, že by instituce mohla působit na základě zvláštního postavení vzájemné instituce, družstva, spořitelny nebo podobné instituce, na niž se mohou vztahovat zvláštní kapitálové požadavky, v případě, že dotyčná instituce nevykazuje společné znaky institucí sektoru družstevního bankovnictví v Unii.
(4)
V případě instituce uznané podle použitelného vnitrostátního práva za vzájemnou instituci, družstvo, spořitelnu nebo podobnou instituci je v některých případech vhodné rozlišovat mezi držiteli nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 instituce a členy takové instituce, jelikož členové obvykle musí držet kapitálové nástroje, aby měli nárok na dividendy a rovněž nárok na část zisků a rezerv.
(5)
Společným znakem družstva, spořitelny, vzájemné instituce nebo podobné instituce je obvykle provozování činnosti ve prospěch zákazníků a členů instituce a jako služby pro veřejnost. Hlavním cílem není vytvářet a vyplácet finanční zisk externím poskytovatelům kapitálu, jako v případě akcionářů akciových společností. Z tohoto důvodu se kapitálové nástroje používané těmito institucemi liší od kapitálových nástrojů vydávaných akciovými společnostmi, které v běžných situacích a v případě likvidace držitelům obvykle udělují přímý přístup k rezervám a ziskům a jsou převoditelné na třetí stranu.
(6)
Co se týká družstev, společným znakem je obvykle možnost členů z družstva vystoupit, a tudíž požádat o splacení kapitálových nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1, které drží. To družstvu nebrání ve vydávání kvalifikovaných kapitálových nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1, u nichž nemají držitelé možnost vrátit nástroje instituci, pokud tyto nástroje splňují ustanovení článku 29 nařízení (EU) č. 575/2013. Vydává-li instituce různé typy nástrojů podle článku 29 uvedeného nařízení, nemělo by dojít k tomu, že pouze některým těmto typům nástrojů by byly uděleny výsady, jež by se lišily od výsad stanovených v čl. 29 odst. 4 uvedeného nařízení.
(7)
Spořitelny jsou obvykle strukturovány jako nadace, která nemá žádného vlastníka kapitálu, to znamená nikoho, kdo se podílí na kapitálu a může mít prospěch ze zisků instituce. Jedním z hlavních znaků vzájemných institucí je to, že členové obvykle nepřispívají ke kapitálu instituce a za normální situace nemají prospěch z přímého rozdělení rezerv. To by těmto institucím nemělo bránit v tom, aby za účelem rozvoje své činnosti investorům nebo členům, kteří se mohou podílet na kapitálu a v běžných situacích a v případě likvidace mít do jisté míry prospěch z rezerv, vydávaly nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1.
(8)
Všechny existující instituce, které jsou zřízeny a uznány za vzájemné instituce, družstva, spořitelny nebo podobné instituce podle použitelného vnitrostátního práva přede dnem 31. prosince 2012, jsou pro účely části druhé nařízení (EU) č. 575/2013 za takové považovány i nadále bez ohledu na jejich právní formu, nepřestávají-li splňovat kritéria, na jejichž základě byly uznány za jeden z těchto subjektů podle použitelného vnitrostátního práva.
(9)
Při vymezení případů, které se budou u všech typů kapitálových nástrojů považovat za nepřímé financování, je praktičtější a komplexnější učinit tak stanovením charakteristik opačného pojmu, tj. přímého financování.
(10)
Za účelem uplatňování pravidel týkajících se kapitálu na vzájemné instituce, družstva, spořitelny a podobné instituce je nutné náležitě zohlednit zvláštnosti těchto institucí. Je třeba zavést pravidla, která mimo jiné zajistí, aby tyto instituce mohly případně omezit splacení svých kapitálových nástrojů. Je-li proto u těchto typů institucí podle použitelného vnitrostátního práva zakázáno odmítnout splacení nástrojů, je nezbytné, aby předpisy, kterými se nástroje řídí, instituci umožňovaly odložit jejich splacení a omezit objem, který má být splacen. Vzhledem k významu možnosti omezit nebo odložit splacení by měly mít příslušné orgány pravomoc omezit splacení družstevních podílů a instituce by měly jakékoli rozhodnutí o omezení splacení zdokumentovat.
(11)
Je třeba vymezit pojem „zisk z prodeje“, který souvisí s budoucím maržovým příjmem v rámci sekuritizace, sladit jej s mezinárodními postupy, jako jsou postupy stanovené Basilejským výborem pro bankovní dohled, a zajistit, aby žádný zrušitelný zisk z prodeje nebyl vzhledem ke své nestálosti zahrnut do kapitálu instituce.
(12)
Aby se zamezilo regulatorní arbitráži a zajistilo harmonizované uplatňování pravidel týkajících se kapitálových požadavků v Unii, je důležité zajistit jednotný přístup, pokud jde o odpočet určitých položek od kapitálu, jako jsou ztráty v běžném účetním roce, odložené daňové pohledávky závislé na budoucím zisku a aktiva penzijního fondu definovaných požitků.
(13)
V zájmu zajištění jednotného postupu v celé Unii, pokud jde o způsob hodnocení pobídek ke splacení nástrojů, je nezbytné stanovit popis případů, kdy je vytvořeno očekávání, že nástroj bude pravděpodobně splacen. Je rovněž nutné navrhnout pravidla vedoucí k včasné aktivaci mechanismů absorpce ztrát u hybridních nástrojů za účelem vyšší absorpce ztrát u těchto nástrojů v budoucnu. Jelikož nástroje vydávané jednotkami pro speciální účel poskytují z hlediska obezřetnosti menší jistotu než přímo vydané nástroje, musí být použití jednotek pro speciální účel v případě nepřímého vydávání kapitálu omezené a přesně ohraničené.
(14)
Je nutné vyvážit potřebu zajištění obezřetných výpočtů expozic institucí vůči nepřímým investicím do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů s potřebou zajistit, aby to pro instituce nepředstavovalo přílišnou zátěž.
(15)
Je nezbytné vymezit podrobný a komplexní postup pro udělování svolení příslušných orgánů ke snížení kapitálu. Splacení, snížení a zpětné odkoupení kapitálových nástrojů by nemělo být držitelům oznámeno dříve, než instituce získala předchozí svolení příslušného orgánu. Instituce by měly poskytnout podrobný seznam údajů, aby měl příslušný orgán před udělením svolení k dispozici všechny příslušné informace.
(16)
Dočasné výjimky z odpočtů od položek kapitálu jsou stanoveny s cílem případně umožnit použití plánů finanční pomoci. Doba trvání těchto výjimek by proto neměla přesáhnout dobu trvání plánů finanční pomoci.
(17)
Aby mohly být jednotky pro speciální účel zahrnuty do položek vedlejšího kapitálu tier 1 a kapitálu tier 2, měla by být aktiva jednotek pro speciální účel, která nejsou investována do kapitálových nástrojů vydaných institucemi, zanedbatelná a nevýznamná. K dosažení tohoto cíle by měl být objem takových aktiv omezen limitem vyjádřeným ve vztahu k průměrným celkovým aktivům jednotky pro speciální účel.
(18)
Přechodná ustanovení mají umožnit bezproblémový přechod na nový regulační rámec, proto je důležité, aby při uplatňování přechodných ustanovení týkajících se filtrů a odpočtů byly tyto přechodné postupy stanovené v nařízení (EU) č. 575/2013 uplatňovány jednotně, avšak způsobem, který přihlíží k původnímu výchozímu stavu vytvořenému vnitrostátními předpisy k provedení předchozího regulačního režimu Unie, který představují směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES (2) a 2006/49/ES (3).
(19)
Přebytečné nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1 nebo vedlejšího kapitálu tier 1 zachované podle přechodných ustanovení nařízení (EU) č. 575/2013 mohou být na základě těchto ustanovení zahrnuty do limitů pro zachované nástroje u nižších tříd kapitálu. To však nemůže změnit limity pro zachované nástroje u nižších tříd kapitálu, proto by případné zahrnutí do limitů pro zachování právních účinků u nižší třídy mělo být možné pouze tehdy, pokud v této nižší třídě existuje dostatečné rozpětí. Jelikož se jedná o přebytečné nástroje vyšší třídy, mělo by být u těchto nástrojů možné, aby byly později reklasifikovány na kapitál vyšší třídy.
(20)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Komisi předložil Evropský orgán pro bankovnictví.
(21)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (4).
(22)
Evropský orgán pro bankovnictví by měl provést přezkum uplatňování tohoto nařízení, a zejména pravidel pro stanovování postupů, jimiž se povoluje splacení nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1, které vydaly vzájemné instituce, družstva, spořitelny nebo podobné instituce, a případně navrhnout změny.
(23)
Evropský orgán pro bankovnictví konzultoval Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění ohledně zacházení s kapitálovými nástroji vydanými pojišťovnami a zajišťovnami ze třetích zemí a ohledně zacházení s kapitálovými nástroji vydanými podniky vyňatými z působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (5) pro účely čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla týkající se:
a)
významu slova „předvídatelný“ při určování, zda byly od kapitálu odečteny předvídatelné výplaty nebo dividendy, podle čl. 26 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
podmínek, podle nichž mohou příslušné orgány určit, zda typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva lze považovat za vzájemnou instituci, družstvo, spořitelnu nebo podobnou instituci, podle čl. 27 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
použitelných forem a povahy nepřímého financování kapitálových nástrojů podle čl. 28 odst. 5 nařízení (EU) č. 575/2013;
d)
povahy nezbytných omezení splacení nástrojů, pokud použitelné vnitrostátní právo instituci zakazuje splacení kapitálových nástrojů odmítnout, podle čl. 29 odst. 6 nařízení (EU) č. 575/2013;
e)
dalšího upřesnění pojmu „zisk z prodeje“ podle čl. 32 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
f)
uplatnění odpočtů od položek kmenového kapitálu tier 1 a ostatních odpočtů od položek kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 a kapitálu tier 2 podle čl. 36 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
g)
kritérií, podle nichž příslušné orgány povolují institucím snížit výši aktiv penzijního fondu definovaných požitků, podle čl. 41 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
h)
formy a povahy možných pobídek ke splacení nástrojů, povahy zvýšení účetní hodnoty nástroje zahrnovaného do vedlejšího kapitálu tier 1 po dočasném snížení účetní hodnoty jeho jistiny, postupů a načasování, pokud jde o rozhodné události, vlastnosti nástrojů, které by mohly bránit rekapitalizaci, a použití jednotek pro speciální účel, podle čl. 52 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
i)
dostatečné konzervativnosti odhadů použitých jako alternativa k výpočtu podkladové expozice u nepřímých investic do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů podle čl. 76 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013;
j)
některých podrobných podmínek, které musí být splněny před udělením svolení příslušných orgánů ke snížení kapitálu, a příslušného postupu podle čl. 78 odst. 5 nařízení (EU) č. 575/2013;
k)
podmínek pro dočasnou výjimku z odpočtů kapitálu podle čl. 79 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
l)
typů aktiv, která mohou souviset s provozem jednotky pro speciální účel, a pojmů „zanedbatelný“ a „nevýznamný“ pro účely určení kvalifikovaného vedlejšího kapitálu tier 1 a kapitálu tier 2 vydaného jednotkou pro speciální účel podle čl. 83 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013;
m)
podrobných podmínek pro úpravy kapitálu podle přechodných ustanovení v souladu s čl. 481 odst. 6 nařízení (EU) č. 575/2013;
n)
podmínek pro položky vyloučené ze zachování právních účinků v rámci položek kmenového kapitálu tier 1 nebo vedlejšího kapitálu tier 1 v ostatních složkách kapitálu podle čl. 487 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013.
KAPITOLA II
SLOŽKY KAPITÁLU
ODDÍL 1
Položky a nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1
Pododdíl 1
Předvídatelné dividendy a výplaty
Článek 2
Význam pojmu „předvídatelný“ ve spojení „předvídatelná dividenda“ pro účely čl. 26 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Hodnota předvídatelných dividend, kterou mají instituce odečíst od mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku, jak je stanoveno v čl. 26 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013, se určí podle odstavců 2 až 4.
2. Pokud vedoucí orgán instituce oficiálně vydal nebo navrhl příslušnému subjektu instituce rozhodnutí týkající se výše dividend, které mají být vyplaceny, odečte se tato hodnota od příslušného mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku.
3. Jsou-li vypláceny zálohy na dividendy, zbytková částka mezitímního zisku vyplývající z výpočtu stanoveného v odstavci 2, která má být připočítána ke kmenovému kapitálu tier 1, se s přihlédnutím k pravidlům uvedeným v odstavcích 2 a 4 sníží o hodnotu předvídatelných dividend, které mohou být podle očekávání vyplaceny ze zbytkového mezitímního zisku s konečnými dividendami za celý hospodářský rok.
4. Předtím, než vedoucí orgán oficiálně vydá nebo navrhne příslušnému subjektu rozhodnutí týkající se výplaty dividend, se hodnota předvídatelných dividend, kterou mají instituce odečíst od mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku, rovná hodnotě mezitímního zisku nebo zisku na konci roku vynásobené poměrem vyplacených dividend.
5. Poměr vyplacených dividend se určí na základě dividendové politiky schválené pro příslušné období vedoucím orgánem nebo jiným příslušným subjektem.
6. Obsahuje-li dividendová politika rozpětí vyplácení místo pevně stanovené hodnoty, použije se pro účely odstavce 2 horní mez tohoto rozpětí.
7. Pokud neexistuje schválená dividendová politika nebo pokud je podle názoru příslušného orgánu pravděpodobné, že instituce svou dividendovou politiku nepoužije nebo že tato politika nepředstavuje obezřetný základ pro určení výše odpočtu, je poměr vyplacených dividend založen na nejvyšší z těchto hodnot:
a)
průměrný poměr vyplacených dividend za tři roky předcházející zvažovanému roku;
b)
poměr vyplacených dividend v roce předcházejícím zvažovanému roku.
8. Příslušný orgán může povolit, aby instituce upravila výpočet poměru vyplacených dividend podle odst. 7 písm. a) a b) k vyloučení mimořádných dividend vyplacených v daném období.
9. Hodnota předvídatelných dividend, která má být odečtena, se stanoví s přihlédnutím k případným regulačním omezením týkajícím se rozdělování výnosů, zejména omezením stanoveným v souladu článkem 141 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (6). Výše zisku po odpočtu předvídatelných výplat s výhradou těchto omezení může být zcela zahrnuta do kmenového kapitálu tier 1, je-li splněna podmínka stanovená v čl. 26 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013. Jsou-li použitelná takováto omezení, vycházejí předvídatelné dividendy, které mají být odečteny, z plánu zachování kapitálu schváleného příslušným orgánem podle článku 142 směrnice 2013/36/EU.
10. Hodnota předvídatelných dividend, které mají být vyplaceny ve formě, která nesnižuje výši kmenového kapitálu tier 1, například dividend ve formě akcí, tj. akcií vydaných z titulu dividend, se od mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku, který má být zahrnut do kmenového kapitálu tier 1, neodečítá.
11. Dříve než příslušný orgán povolí, aby instituce zahrnula mezitímní zisk nebo zisk ke konci roku do kmenového kapitálu tier 1, přesvědčí se o tom, že byly provedeny veškeré nezbytné odpočty od mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku a všechny odpočty související s předvídatelnými dividendami, a to buď na základě použitelného účetního rámce, nebo v rámci jiných úprav.
Článek 3
Význam pojmu „předvídatelný“ ve spojení „předvídatelná výplata“ pro účely čl. 26 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Hodnota předvídatelných výplat, která má být vzata v úvahu, zahrnuje:
a)
výši daní;
b)
hodnotu případných závazků nebo okolností vzniklých během souvisejícího účetního období, které pravděpodobně sníží zisk instituce a s ohledem na něž není příslušný orgán přesvědčen o tom, že byly provedeny všechny potřebné úpravy ocenění, jako jsou dodatečné úpravy ocenění podle článku 34 nařízení (EU) č. 575/2013, nebo vytvořeny rezervy.
2. Předvídatelné výplaty, které nebyly zohledněny ve výsledovce, jsou přiřazeny mezitímnímu období, během něhož vznikly, takže každé mezitímní období nese přiměřenou výši těchto výplat. Podstatné nebo neopakující se události jsou zohledněny v plném rozsahu a neprodleně v mezitímním období, v němž nastaly.
3. Dříve než příslušný orgán svolí, aby instituce zahrnula mezitímní zisk nebo zisk ke konci roku do kmenového kapitálu tier 1, se přesvědčí o tom, že byly provedeny veškeré nezbytné odpočty od mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku a všechny odpočty související s předvídatelnými výplatami, a to buď na základě použitelného účetního rámce, nebo v rámci jiných úprav.
Pododdíl 2
Družstva, spořitelny, vzájemné instituce a podobné instituce
Článek 4
Typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva za družstvo pro účely čl. 27 odst. 1 písm. a) bodu ii) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Příslušné orgány mohou určit, že určitý typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva lze pro účely části druhé nařízení (EU) č. 575/2013 považovat za družstvo, jsou-li splněny podmínky uvedené v odstavcích 2, 3 a 4.
2. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za družstvo, musí její právní postavení spadat do jedné z těchto kategorií:
a)
v Rakousku: instituce zaregistrované jako „eingetragene Genossenschaft (e.Gen.)“ nebo „registrierte Genossenschaft“ podle „Gesetz über Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften (GenG)“;
b)
v Belgii: instituce zaregistrované jako „société coopérative/coöperatieve vennootschap“ a schválené podle královské vyhlášky ze dne 8. ledna 1962, kterou se stanoví podmínky pro schvalování vnitrostátních seskupení družstev a družstev;
c)
na Kypru: instituce zaregistrované jako „Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα ή ΣΠΙ“ zřízené podle zákona o družstvech z roku 1985;
d)
v České republice: instituce schválené jako „spořitelní a úvěrní družstvo“ podle „zákona upravujícího činnost spořitelních a úvěrních družstev“;
e)
v Dánsku: instituce zaregistrované jako „andelskasser“ nebo „sammenslutninger af andelskasser“ podle dánského zákona o finančních podnicích;
f)
ve Finsku: instituce zaregistrované jako jeden z těchto typů:
1)
„osuuspankki“ nebo „andelsbank“ podle „laki osuuspankeista ja muista osuuskuntamuotoisista luottolaitoksista“ nebo „lag om andelsbanker och andra kreditinstitut i andelslagsform“;
2)
„muu osuuskuntamuotoinen luottolaitos“ nebo „annat kreditinstitut i andelslagsform“ podle „laki osuuspankeista ja muista osuuskuntamuotoisista luottolaitoksista“ nebo „lag om andelsbanker och andra kreditinstitut i andelslagsform“;
3)
„keskusyhteisö“ nebo „centralinstitutet“ podle „laki talletuspankkien yhteenliittymästä“ nebo „lag om en sammanslutning av inlåningsbanker“;
g)
ve Francii: instituce zaregistrované jako „sociétés coopératives“ podle „Loi no47-1775 du 10 septembre 1947 portant statut de la coopération“ a schválené jako „banques mutualistes ou coopératives“ podle „Code monétaire et financier, partie législative, Livre V, titre Ier, chapitre II“;
h)
v Německu: instituce zaregistrované jako „eingetragene Genossenschaft (eG)“ podle „Gesetz betreffend die Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften (Genossenschaftsgesetz -GenG)“;
i)
v Řecku: instituce zaregistrované jako „Πιστωτικοί Συνεταιρισμοί“ podle zákona o družstvech 1667/1986, které působí jako úvěrové instituce a mohou být označeny jako „Συνεταιριστική Τράπεζα“ podle zákona o bankovnictví 3601/2007;
j)
v Maďarsku: instituce zaregistrované jako „Szövetkezeti hitelintézet“ podle zákona CXII o úvěrových institucích a finančních podnicích z roku 1996;
k)
v Itálii: instituce zaregistrované jako jeden z těchto typů:
1)
„Banche popolari“ uvedené v legislativním dekretu č. 385 ze dne 1. září 1993;
2)
„Banche di credito cooperativo“ uvedené v legislativním dekretu č. 385 ze dne 1. září 1993;
3)
„Banche di garanzia collettiva dei fidi“ uvedené v článku 13 legislativního nařízení č. 269 ze dne 30. září 2003 přeměněného na zákon č. 326 ze dne 24. listopadu 2003;
l)
v Lucembursku: instituce zaregistrované jako „Sociétés coopératives“ podle definice v oddíle VI zákona ze dne 10. srpna 1915 o obchodních společnostech;
m)
v Nizozemsku: instituce zaregistrované jako „coöperaties“ nebo „onderlinge waarborgmaatschappijen“ podle svazku 2 hlavy 3 Rechtspersonen občanského zákoníku („Burgerlijk wetboek“);
n)
v Polsku: instituce zaregistrované jako „bank spółdzielczy“ podle ustanovení „Prawo bankowe“;
o)
v Portugalsku: instituce zaregistrované jako „Caixa de Crédito Agrícola Mútuo“ nebo jako „Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo“ podle „Regime Jurídico do Crédito Agrícola Mútuo e das Cooperativas de Crédito Agrícola“ schváleného předpisem „Decreto-Lei n.o 24/91, de 11 de Janeiro“;
p)
v Rumunsku: instituce zaregistrované jako „Organizații cooperatiste de credit“ podle ustanovení mimořádného vládního nařízení č. 99/2006 o úvěrových institucích a kapitálové přiměřenosti, který byl se změnami a doplňky schválen zákonem č. 227/2007;
q)
ve Španělsku: instituce zaregistrované jako „Cooperativas de Crédito“ podle „Ley 13/1989, de 26 de mayo, de Cooperativas de Crédito“;
r)
ve Švédsku: instituce zaregistrované jako „Medlemsbank“ podle „Lag (1995:1570) om medlemsbanker“ nebo jako „Kreditmarknadsförening“ podle „Lag (2004:297) om bank- och finansieringsrörelse“;
s)
ve Spojeném království: instituce zaregistrované jako „cooperative societies“ podle „Industrial and Provident Societies Act 1965“ a podle „Industrial and Provident Societies Act (Northern Ireland) 1969“.
3. Co se týká kmenového kapitálu tier 1, aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za družstvo, může podle použitelného vnitrostátního práva nebo stanov společnosti na úrovni právního subjektu vydávat pouze kapitálové nástroje uvedené v článku 29 nařízení (EU) č. 575/2013.
4. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za družstvo, mohou být držitelé (kterými mohou být členové nebo nečlenové instituce) nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 podle odstavce 3 v případě, že podle použitelného vnitrostátního práva mohou odstoupit, rovněž oprávněni vrátit kapitálový nástroj instituci s výhradou omezení podle použitelného vnitrostátního práva, stanov společnosti, nařízení (EU) č. 575/2013 a tohoto nařízení. To instituci nebrání v tom, aby v souladu s použitelným vnitrostátním právem vydávala členům a nečlenům nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které jsou v souladu s článkem 29 nařízení (EU) č. 575/2013 a které neudělují právo na vrácení kapitálového nástroje instituci.
Článek 5
Typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva za spořitelnu pro účely čl. 27 odst. 1 písm. a) bodu iii) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Příslušné orgány mohou určit, že určitý typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva lze pro účely části druhé nařízení (EU) č. 575/2013 považovat za spořitelnu, jsou-li splněny všechny podmínky uvedené v odstavcích 2, 3 a 4.
2. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za spořitelnu, musí její právní postavení spadat do jedné z těchto kategorií:
a)
v Rakousku: instituce zaregistrované jako „Sparkasse“ podle § 1 odst. 1 „Bundesgesetz über die Ordnung des Sparkassenwesens (Sparkassengesetz - SpG)“;
b)
v Dánsku: instituce zaregistrované jako „Sparekasser“ podle dánského zákona o finančních podnicích;
c)
ve Finsku: instituce zaregistrované jako „Säästöpankki“ nebo „Sparbank“ podle „Säästöpankkilaki“ nebo „Sparbankslag“;
d)
v Německu: instituce zaregistrované jako „Sparkasse“ následovně:
1)
„Sparkassengesetz für Baden-Württemberg (SpG)“;
2)
„Gesetz über die öffentlichen Sparkassen (Sparkassengesetz - SpkG) in Bayern“;
3)
„Gesetz über die Berliner Sparkasse und die Umwandlung der Landesbank Berlin - Girozentrale - in eine Aktiengesellschaft (Berliner Sparkassengesetz - SpkG)“;
4)
„Brandenburgisches Sparkassengesetz (BbgSpkG)“;
5)
„Sparkassengesetz für öffentlich-rechtliche Sparkassen im Lande Bremen (Bremisches Sparkassengesetz)“;
6)
„Hessisches Sparkassengesetz“;
7)
„Sparkassengesetz des Landes Mecklenburg-Vorpommern (SpkG)“;
8)
„Niedersächsisches Sparkassengesetz (NSpG)“;
9)
„Sparkassengesetz Nordrhein-Westfalen (Sparkassengesetz - SpkG)“;
10)
„Sparkassengesetz (SpkG) für Rheinland-Pfalz“;
11)
„Saarländisches Sparkassengesetz (SSpG)“;
12)
„Gesetz über die öffentlich-rechtlichen Kreditinstitute im Freistaat Sachsen und die Sachsen-Finanzgruppe“;
13)
„Sparkassengesetz des Landes Sachsen-Anhalt (SpkG-LSA)“;
14)
„Sparkassengesetz für das Land Schleswig-Holstein (Sparkassengesetz - SpkG)“;
15)
„Thüringer Sparkassengesetz (ThürSpkG)“;
e)
ve Španělsku: instituce zaregistrované jako „Cajas de Ahorros“ podle „Real Decreto-Ley 2532/1929, de 21 de noviembre, sobre Régimen del Ahorro Popular“;
f)
ve Švédsku: instituce zaregistrované jako „Sparbank“ podle „Sparbankslag (1987:619)“.
3. Co se týká kmenového kapitálu tier 1, aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za spořitelnu, může podle použitelného vnitrostátního práva nebo stanov společnosti na úrovni právního subjektu vydávat pouze nástroje uvedené v článku 29 nařízení (EU) č. 575/2013.
4. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za spořitelnu, nesmí být celková výše kapitálu, rezerv a mezitímního zisku nebo zisku ke konci roku podle použitelného vnitrostátního práva rozdělena držitelům nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1. Tato podmínka se pokládá za splněnou i v případě, že instituce vydává nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které držitelům v běžných situacích přiznávají právo na část zisků a rezerv, je-li to přípustné podle použitelného vnitrostátního práva, pokud je tato část úměrná jejich příspěvku ke kapitálu a rezervám nebo v případě, že to připouští použitelné vnitrostátní právo podle jiné úpravy. Instituce může vydávat nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které v případě platební neschopnosti nebo likvidace instituce udělují držitelům právo na rezervy, které nemusí být úměrné jejich příspěvku ke kapitálu a rezervám, jsou-li splněny podmínky stanovené v čl. 29 odst. 4 a 5 nařízení (EU) č. 575/2013.
Článek 6
Typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva za vzájemnou instituci pro účely čl. 27 odst. 1 písm. a)bodu i) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Příslušné orgány mohou určit, že určitý typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva lze pro účely části druhé nařízení (EU) č. 575/2013 považovat za vzájemnou instituci, jsou-li splněny všechny podmínky uvedené v odstavcích 2, 3 a 4.
2. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za vzájemnou instituci, musí její právní postavení spadat do jedné z těchto kategorií:
a)
v Dánsku: sdružení („Foreninger“) nebo fondy („Fonde“), vzniklé přeměnou pojišťoven („Forsikringsselskaber“), hypotečních úvěrových institucí („Realkreditinstitutter“), spořitelen („Sparekasser“), družstevních spořitelen („Andelskasser“) a přidružených podniků družstevních spořitelen („Sammenslutninger af andelskasser“) na společnosti s ručením omezeným, jak jsou vymezeny podle dánského zákona o finančních podnicích;
b)
v Irsku: instituce zaregistrované jako „building societies“ podle „Building Societies Act 1989“;
c)
ve Spojeném království: instituce zaregistrované jako „building societies“ podle „Building Societies Act 1986“; instituce zaregistrované jako „savings bank“ podle „Savings Bank (Scotland) Act 1819“.
3. Co se týká kmenového kapitálu tier 1, aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za vzájemnou instituci, může podle použitelného vnitrostátního práva nebo stanov společnosti na úrovni právního subjektu vydávat pouze kapitálové nástroje uvedené v článku 29 nařízení (EU) č. 575/2013.
4. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za vzájemnou instituci, musí celkový nebo částečný objem kapitálu a rezerv vlastnit členové instituce, kteří za normální situace nemají prospěch z přímého rozdělení rezerv, zejména prostřednictvím výplaty dividend. Tyto podmínky se považují za splněné i v případě, že instituce vydává nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které udělují právo na zisk a rezervy, je-li to přípustné podle použitelného vnitrostátního práva.
Článek 7
Typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva za podobnou instituci pro účely čl. 27 odst. 1 písm. a) bodu iv) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Příslušné orgány mohou určit, že určitý typ podniku uznaného podle použitelného vnitrostátního práva lze pro účely části druhé nařízení (EU) č. 575/2013 považovat za instituci podobnou družstvům, vzájemným institucím a spořitelnám, jsou-li splněny všechny podmínky uvedené v odstavcích 2, 3 a 4.
2. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za instituci podobnou družstvům, vzájemným institucím a spořitelnám, musí její právní postavení spadat do jedné z těchto kategorií:
a)
v Rakousku: „Pfandbriefstelle der österreichischen Landes-Hypothekenbanken“ podle „Bundesgesetz über die Pfandbriefstelle der österreichischen Landes-Hypothekenbanken (Pfandbriefstelle-Gesetz - PfBrStG)“;
b)
ve Finsku: instituce zaregistrované jako „Hypoteekkiyhdistys“ nebo „Hypoteksförening“ podle „Laki hypoteekkiyhdistyksistä“ nebo „Lag om hypoteksföreningar“.
3. Co se týká kmenového kapitálu tier 1, aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za instituci podobnou družstvům, vzájemným institucím a spořitelnám, může podle vnitrostátního použitelného práva nebo stanov společnosti na úrovni právního subjektu vydávat pouze kapitálové nástroje uvedené v článku 29 nařízení (EU) č. 575/2013.
4. Aby byla instituce považována pro účely odstavce 1 za instituci podobnou družstvům, vzájemným institucím a spořitelnám, musí být splněna rovněž jedna či několik těchto podmínek:
a)
pokud držitelé (kteří mohou být členy nebo nečleny instituce) nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 podle odstavce 3 mohou podle použitelného vnitrostátního práva odstoupit, mohou být rovněž oprávněni vrátit kapitálový nástroj instituci, avšak pouze s výhradou omezení uvedených v použitelném vnitrostátním právu, stanovách společnosti a nařízení (EU) č. 575/2013 a tomto nařízení. To instituci nebrání v tom, aby podle použitelného vnitrostátního práva vydávala členům a nečlenům nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které jsou v souladu s článkem 29 nařízení (EU) č. 575/2013 a které neudělují právo na vrácení kapitálového nástroje instituci;
b)
celková výše kapitálu, rezerv a mezitímního zisku nebo zisku na konci roku nesmí být podle použitelného vnitrostátního práva rozdělena držitelům nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1. Tato podmínka se pokládá za splněnou i v případě, že instituce vydává nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které v běžných situacích udělují držitelům právo na část zisku a rezerv, je-li to přípustné podle použitelných právních předpisů, pokud je tato část úměrná jejich příspěvku ke kapitálu a rezervám nebo v případě, je-li to přípustné podle použitelného vnitrostátního práva podle jiné úpravy. Instituce může vydávat nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1, které v případě platební neschopnosti nebo likvidace udělují držitelům právo na rezervy, které nemusí být úměrné příspěvku ke kapitálu a rezervám, jsou-li splněny podmínky stanovené v čl. 29 odst. 4 a 5 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
celkový nebo částečný objem kapitálu a rezerv vlastní členové instituce, kteří za běžných okolností nemají prospěch z přímého rozdělení rezerv, zejména prostřednictvím výplaty dividend.
Pododdíl 3
Nepřímé financování
Článek 8
Nepřímé financování kapitálových nástrojů pro účely čl. 28 odst. 1 písm. b), čl. 52 odst. 1 písm. c) a čl. 63 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Za nepřímé financování kapitálových nástrojů podle čl. 28 odst. 1 písm. b), čl. 52 odst. 1 písm. c) a čl. 63 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013 se považuje financování, které není přímé.
2. Pro účely odstavce 1 se přímé financování týká situací, kdy instituce poskytla investorovi půjčku nebo jiné financování v jakékoli formě, které jsou použity k nákupu jejích kapitálových nástrojů.
3. Přímé financování zahrnuje rovněž financování pro jiné účely než nákup kapitálových nástrojů instituce poskytnuté fyzické nebo právnické osobě, která má kvalifikovanou účast v úvěrové instituci, jak je uvedeno v čl. 4 bodě 36 nařízení (EU) č. 575/2013, nebo která se považuje za spřízněnou stranu ve smyslu definic uvedených v odstavci 9 mezinárodního účetního standardu 24 o zveřejnění spřízněných stran, používaného v Unii podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (7), s přihlédnutím k dodatečným pokynům stanoveným příslušným orgánem, není-li instituce schopna prokázat všechny tyto skutečnosti:
a)
transakce se uskuteční za podobných podmínek jako jiné transakce se třetími stranami;
b)
při platbě úroků a splacení financování není fyzická nebo právnická osoba či spřízněná strana závislá na rozdělení výnosů nebo na prodeji držených kapitálových nástrojů.
Článek 9
Použitelné formy a povaha nepřímého financování kapitálových nástrojů pro účely čl. 28 odst. 1 písm. b), čl. 52 odst. 1 písm. c) a čl. 63 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Použitelné formy a povaha nepřímého financování nákupu kapitálových nástrojů instituce zahrnují:
a)
financování nákupu kapitálových nástrojů instituce investorem (při vydání nebo posléze) ze strany subjektů, nad nimiž instituce vykonává přímou nebo nepřímou kontrolu, nebo subjektů zahrnutých do:
1)
účetní nebo obezřetnostní konsolidace instituce;
2)
konsolidované rozvahy nebo rozšířeného souhrnného výpočtu, je-li rovnocenný konsolidované účetní závěrce, jak je uvedeno v čl. 49 odst. 3 písm. a) bodu iv) nařízení (EU) č. 575/2013, jež sestavuje institucionální systém ochrany nebo síť institucí přidružených k ústřednímu subjektu, které nejsou organizovány jako skupina, do níž instituce náleží;
3)
oblasti působnosti doplňkového dozoru nad institucí v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES (8) o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu;
b)
financování nákupu kapitálových nástrojů instituce investorem (při vydání nebo posléze) ze strany externích subjektů, které jsou chráněny zárukou nebo použitím úvěrového derivátu nebo jsou určitým způsobem zajištěny, takže úvěrové riziko je přeneseno na instituci nebo na jiné subjekty, nad nimiž instituce vykonává přímou nebo nepřímou kontrolu, nebo na subjekty zahrnuté do:
1)
účetní nebo obezřetnostní konsolidace instituce;
2)
konsolidované rozvahy nebo rozšířeného souhrnného výpočtu, je-li rovnocenný konsolidované účetní závěrce, jak je uvedeno v čl. 49 odst. 3 písm. a) bodu iv) nařízení (EU) č. 575/2013, jež sestavuje institucionální systém ochrany nebo síť institucí přidružených k ústřednímu subjektu, které nejsou organizovány jako skupina, do níž instituce náleží;
3)
oblasti působnosti doplňkového dozoru nad institucí v souladu se směrnicí 2002/87/ES;
c)
financování poskytnuté dlužníkovi, který financování předá konečnému investorovi za účelem nákupu kapitálových nástrojů instituce v době vydání nebo posléze.
2. Aby bylo financování považováno pro účely odstavce 1 za nepřímé financování, musí být případně splněny rovněž tyto podmínky:
a)
investor není zahrnut do:
1)
účetní nebo obezřetnostní konsolidace instituce;
2)
konsolidované rozvahy nebo rozšířeného souhrnného výpočtu, je-li rovnocenný konsolidované účetní závěrce, jak je uvedeno v čl. 49 odst. 3 písm. a) bodu iv) nařízení (EU) č. 575/2013, jež sestavuje institucionální systém ochrany nebo síť institucí přidružených k ústřednímu subjektu, které nejsou organizovány jako skupina, do níž instituce náleží. Za tímto účelem se má za to, že investor je zahrnut do rozšířeného souhrnného výpočtu, je-li příslušný kapitálový nástroj předmětem konsolidace nebo rozšířeného souhrnného výpočtu v souladu s čl. 49 odst. 3 písm. a) bodem iv) nařízení (EU) č. 575/2013 takovým způsobem, že je vyloučeno vícenásobné použití položek kapitálu a tvorba kapitálu mezi členy institucionálního systému ochrany. Jestliže příslušné orgány neudělily povolení podle čl. 49 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013, považuje se tato podmínka za splněnou, pokud subjekty uvedené v odst. 1 písm. a) i instituce jsou členy téhož institucionálního systému ochrany a dotyčné subjekty odečtou financování poskytnuté na nákup kapitálových nástrojů instituce podle čl. 36 odst. 1 písm. f) až i), čl. 56 písm. a) až d) případně čl. 66 písm. a) až d) nařízení (EU) č. 575/2013;
3)
oblasti působnosti doplňkového dozoru nad institucí v souladu se směrnicí 2002/87/ES;
b)
externí subjekt není zahrnut do:
1)
účetní nebo obezřetnostní konsolidace instituce;
2)
konsolidované rozvahy nebo rozšířeného souhrnného výpočtu, je-li rovnocenný konsolidované účetní závěrce, jak je uvedeno v čl. 49 odst. 3 písm. a) bodu iv) nařízení (EU) č. 575/2013, jež sestavuje institucionální systém ochrany nebo síť institucí přidružených k ústřednímu subjektu, které nejsou organizovány jako skupina, do níž instituce náleží;
3)
oblasti působnosti doplňkového dozoru nad institucí v souladu se směrnicí 2002/87/ES.
3. Při zjišťování, zda nákup kapitálového nástroje zahrnuje přímé nebo nepřímé financování podle článku 8, se sníží posuzovaná částka o individuálně posouzenou opravnou položku pro snížení hodnoty, která byla použita.
4. Aby se zamezilo kvalifikaci jako přímého nebo nepřímého financování podle článku 8 v případě, jsou-li půjčka nebo jiná forma financování či záruky poskytnuty fyzické nebo právnické osobě s kvalifikovanou účastí v úvěrové instituci nebo osobě, která se považuje za spřízněnou stranu, jak je uvedeno v odstavci 3, instituce trvale zajišťuje, aby neposkytla půjčku nebo jinou formu financování či záruky za účelem přímého či nepřímého upsání kapitálových nástrojů instituce. Jsou-li půjčka nebo jiná forma financování či záruky poskytnuty jinému typu stran, instituce provádí tuto kontrolu na základě nejlepšího úsilí.
5. Co se týká vzájemných institucí, družstev a podobných institucí, má-li zákazník podle vnitrostátního práva nebo stanov společnosti povinnost upsat kapitálové nástroje, aby získal půjčku, nepovažuje se tato půjčka za přímé nebo nepřímé financování, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
příslušný orgán považuje výši úpisu za nepodstatnou;
b)
účelem půjčky není nákup kapitálových nástrojů instituce poskytující půjčku;
c)
upsání jednoho nebo více kapitálových nástrojů instituce je nezbytné, aby se příjemce půjčky stal členem vzájemné instituce, družstva nebo podobné instituce.
Pododdíl 4
Omezení splacení kapitálových nástrojů
Článek 10
Omezení splacení kapitálových nástrojů vydaných vzájemnými institucemi, spořitelnami, družstvy a podobnými institucemi pro účely čl. 29 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013 a čl. 78 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Instituce může vydávat nástroje zahrnované do kmenového kapitálu tier 1 s možností splacení pouze tehdy, stanoví-li tuto možnost použitelné vnitrostátní právo.
2. Možnost instituce omezit splacení podle ustanovení, kterými se řídí kapitálové nástroje, jak je uvedeno v čl. 29 odst. 2 písm. b) a čl. 78 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013, zahrnuje jak právo odložit splacení, tak právo omezit objem, který má být splacen. Instituce může odložit splacení nebo omezit objem, který má být splacen, na neomezenou dobu v souladu s odstavcem 3.
3. Rozsah omezení týkajících se splacení, která jsou obsažena v ustanoveních, kterými se nástroje řídí, stanoví instituce kdykoli na základě obezřetnostního stavu instituce s přihlédnutím mimo jiné k těmto skutečnostem:
a)
celkové finanční a likvidní situaci a platební schopnosti instituce;
b)
výši kmenového kapitálu tier 1, kapitálu tier 1 a celkového kapitálu v porovnání s celkovým objemem rizikové expozice vypočteným podle požadavků stanovených v čl. 92 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013, zvláštních kapitálových požadavků uvedených v čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU a požadavku kombinovaných kapitálových rezerv vymezeného v čl. 128 bodě 6 uvedené směrnice.
Článek 11
Omezení splacení kapitálových nástrojů vydaných vzájemnými institucemi, spořitelnami, družstvy a podobnými institucemi pro účely čl. 29 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013 a čl. 78 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Omezení splacení zahrnutá do smluvních nebo právních ustanovení, kterými se nástroje řídí, příslušnému orgánu nebrání v tom, aby splacení nástrojů odpovídajícím způsobem dále omezil, jak je stanoveno v článku 78 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. Příslušné orgány posoudí základ pro omezení splacení zahrnutý ve smluvních a právních ustanoveních, kterými se nástroj řídí. Příslušné orgány instituce požádají, aby změnily příslušná smluvní ustanovení, nejsou-li přesvědčeny o vhodnosti základu pro omezení. Pokud se vzhledem k neexistenci smluvních ustanovení nástroje řídí pouze vnitrostátním právem, umožňují právní předpisy instituci omezit splacení, jak je uvedeno v čl. 10 odst. 1 až 3, aby se nástroje mohly považovat za kmenový kapitál tier 1.
3. Každé rozhodnutí o omezení splacení je interně zdokumentováno a instituce je písemně oznámí příslušnému orgánu, včetně důvodů pro odmítnutí splacení částečně nebo v plném rozsahu či jeho odložení, a to na základě kritérií stanovených v odstavci 3.
4. Je-li v témže období přijato několik rozhodnutí o omezení splacení, může instituce tato rozhodnutí zdokumentovat v jednom souboru dokumentů.
ODDÍL 2
Obezřetnostní filtry
Článek 12
Pojem „zisk z prodeje“ pro účely čl. 32 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pojem „zisk z prodeje“ uvedený v čl. 32 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013 znamená uznaný zisk z prodeje náležející instituci, který je zaznamenán jako zvýšení jakékoli složky kapitálu a který souvisí s budoucím maržovým příjmem vyplývajícím z prodeje sekuritizovaných aktiv, jsou-li odstraněna z rozvahy instituce v rámci sekuritizace.
2. Uznaný zisk z prodeje se určí jako rozdíl mezi hodnotami uvedenými v písmenu a) a b), které jsou stanoveny podle příslušného účetního rámce:
a)
čistá hodnota přijatých aktiv včetně případných nových získaných aktiv minus jiná postoupená aktiva nebo nové převzaté závazky;
b)
účetní hodnota sekuritizovaných aktiv nebo odúčtované části.
3. Uznaný zisk z prodeje, který souvisí s budoucím maržovým příjmem, v tomto kontextu odkazuje na očekávané budoucí „nadměrné rozpětí“, jak je definováno v článku 242 nařízení (EU) č. 575/2013.
ODDÍL 3
Odpočty od položek kmenového kapitálu tier 1
Článek 13
Odpočet ztrát běžného účetního roku pro účely čl. 36 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Za účelem výpočtu kmenového kapitálu tier 1 během roku a bez ohledu na to, zda instituce provádí účetní závěrku na konci každého mezitímního období, sestaví instituce svou výsledovku a odečte případné výsledné ztráty od položek kmenového kapitálu tier 1.
2. Pro účely sestavení výsledovky instituce podle odstavce 1 se příjmy a výdaje stanoví stejným postupem a na základě stejných účetních standardů jako při účetní závěrce na konci roku. Příjmy a výdaje jsou odhadnuty obezřetně a jsou přiřazeny mezitímnímu období, v němž vznikly, takže každé mezitímní období nese přiměřenou výši očekávaných ročních příjmů a výdajů. Podstatné a neopakující se události jsou zohledněny v plném rozsahu a neprodleně v mezitímním období, v němž nastaly.
3. Jsou-li ztráty běžného účetního roku již odečteny od položek kmenového kapitálu tier 1 v důsledku mezitímní účetní závěrky nebo účetní závěrky na konci roku, není odpočet zapotřebí. Pro účely tohoto článku se účetní závěrkou rozumí stanovení zisku a ztrát po uzavření mezitímního nebo ročního účetnictví v souladu s účetním rámcem, který se na instituci vztahuje podle nařízení (ES) č. 1606/2002 o uplatňování mezinárodních účetních standardů a směrnice Rady 86/635/EHS (9) o ročních účetních závěrkách a konsolidovaných účetních závěrkách bank a ostatních finančních institucí.
4. Odstavce 1 až 3 se použijí stejně na zisky a ztráty zahrnuté do kumulovaného ostatního úplného výsledku hospodaření.
Článek 14
Odpočty odložených daňových pohledávek závislých na budoucím zisku pro účely čl. 36 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Odpočty odložených daňových pohledávek závislých na budoucím zisku podle čl. 36 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013 se provádějí podle odstavců 2 a 3.
2. Vyrovnání mezi odloženými daňovými pohledávkami a odloženými daňovými závazky se provádí pro každý subjekt podléhající dani zvlášť. Související odložené daňové závazky jsou omezeny na závazky, které vyplývají z daňových předpisů téže jurisdikce jako odložené daňové pohledávky. Při výpočtu odložených daňových pohledávek a závazků na konsolidované úrovni zahrnuje subjekt podléhající dani jakýkoli počet subjektů, které jsou podle použitelného vnitrostátního práva členy stejné daňové skupiny, daňové konsolidace, daňové jednotky nebo konsolidovaného daňového přiznání.
3. Výše souvisejících odložených daňových závazků, které jsou způsobilé pro započtení oproti odloženým daňovým pohledávkám závislým na budoucím zisku, se rovná rozdílu mezi hodnotou uvedenou v písmenu a) a b):
a)
hodnota odložených daňových závazků uznaných podle použitelného účetního rámce;
b)
hodnota souvisejících odložených daňových závazků z nehmotných aktiv a z aktiv penzijního fondu definovaných požitků.
Článek 15
Odpočet aktiv penzijního fondu definovaných požitků pro účely čl. 36 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 575/2013 a čl. 41odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Příslušný orgán udělí předchozí svolení uvedené v čl. 41 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013 pouze tehdy, pokud neomezená možnost používat příslušná aktiva penzijního fondu definovaných požitků znamená okamžitý a neomezený přístup k aktivům, není-li například použití aktiv nijak omezeno a s ohledem na tato aktiva neexistují žádné pohledávky třetích stran.
2. Neomezený přístup k aktivům bude pravděpodobně existovat, nemusí-li si instituce při každém přístupu k přebytečným finančním prostředkům v plánu vyžádat a obdržet výslovný souhlas od správce penzijních fondů nebo příjemců penzijních dávek.
Článek 16
Odpočty předvídatelných daňových plateb pro účely čl. 36 odst. 1 písm. l) a čl. 56 písm. f) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pod podmínkou, že instituce používá účetní rámec a účetní metody, které umožňují úplné uznání splatných a odložených daňových závazků souvisejících s transakcemi a jinými událostmi vykázanými v rozvaze nebo výsledovce, může instituce mít za to, že předvídatelné daňové platby již byly zohledněny. Příslušný orgán se přesvědčí, že byly provedeny veškeré potřebné odpočty, a to buď podle použitelných účetních standardů, nebo v rámci jiných úprav.
2. Pokud instituce vypočítává svůj kmenový kapitál tier 1 na základě finančních výkazů sestavených podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002, má se za to, že podmínka uvedená v odstavci 1 je splněna.
3. Není-li podmínka uvedená v odstavci 1 splněna, sníží instituce položky kmenového kapitálu tier 1 o odhadovanou výši splatných a odložených daňových plateb, které nebyly dosud vykázány v rozvaze a výsledovce a které souvisejí s transakcemi a jinými událostmi vykázanými v rozvaze nebo výsledovce. Odhadovaná výše splatných a odložených daňových plateb se stanoví pomocí přístupu, který je rovnocenný přístupu podle nařízení (ES) č. 1606/2002. Odhadovanou výši odložených daňových plateb nelze odečíst od odložených daňových pohledávek, které nejsou vykázány ve finančních výkazech.
ODDÍL 4
Ostatní odpočty od položek kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 a kapitálu tier 2
Článek 17
Ostatní odpočty u kapitálových nástrojů finančních institucí pro účely čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Investice do kapitálových nástrojů finančních institucí definovaných v čl. 4 bodě 26 nařízení (EU) č. 575/2013 se odečítají podle těchto výpočtů:
a)
všechny nástroje považované za kapitál podle práva obchodních společností použitelného na finanční instituci, která je vydala, a v případě, že se na finanční instituci vztahují požadavky týkající se platební schopnosti, nástroje, které jsou zahrnuty do regulatorního kapitálu nejvyšší kvality bez jakýchkoli omezení, se odečítají od kmenového kapitálu tier 1;
b)
všechny nástroje, které se považují za kapitál podle práva obchodních společností použitelného na emitenta, a v případě, že se na finanční instituci nevztahují požadavky týkající se platební schopnosti, nástroje, které jsou věčné, absorbují první a proporcionálně největší podíl vzniklých ztrát, v případě platební neschopnosti nebo likvidace instituce se řadí za všechny ostatní pohledávky a nemají přednostní nebo předem stanovené rozdělování výnosů, se odečítají od položek kmenového kapitálu tier 1;
c)
veškeré podřízené nástroje absorbující ztráty v běžných situacích, včetně rozhodnutí o zrušení výplaty kuponů, se odečítají od vedlejšího kapitálu tier 1. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši vedlejšího kapitálu tier 1, odečte se převyšující částka od kmenového kapitálu tier 1;
d)
jakékoli jiné podřízené nástroje se odečítají od kapitálu tier 2. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši kapitálu tier 2, odečte se převyšující částka od vedlejšího kapitálu tier 1. Pokud výše vedlejšího kapitálu tier 1 nepostačuje, odečte se zbývající částka od kmenového kapitálu tier 1;
e)
jakékoli jiné nástroje zahrnované do kapitálu finanční instituce podle příslušného použitelného obezřetnostního rámce nebo jakékoli jiné nástroje, u nichž instituce nemůže prokázat, že platí podmínky uvedené v písmenech a), b), c) nebo d), se odečítají od kmenového kapitálu tier 1.
2. V případech uvedených v odstavci 3 použijí instituce odpočty stanovené v nařízení (EU) č. 575/2013 na investice do kapitálových nástrojů podle přístupu uplatnění odpovídajících odpočtů. Pro účely tohoto odstavce se přístupem uplatnění odpovídajících odpočtů rozumí přístup, který uplatňuje odpočet na stejnou složku kapitálu, za kterou by se kapitál považoval v případě, že by jej vydala samotná instituce.
3. Odpočty uvedené v odstavci 1 se nepoužijí v těchto případech:
a)
je-li finanční instituce povolena a kontrolována příslušným orgánem a podléhá-li obezřetnostním požadavkům, které jsou rovnocenné požadavkům uplatňovaným na instituce podle nařízení (EU) č. 575/2013. Tento přístup se použije na finanční instituce ze třetích zemí pouze v případě, bylo-li provedeno posouzení rovnocennosti obezřetnostního režimu dotyčné třetí země podle uvedeného nařízení a byl-li vyvozen závěr, že obezřetnostní režim dotyčné třetí země je přinejmenším rovnocenný režimu uplatňovanému v Unii;
b)
je-li finanční instituce institucí elektronických peněz ve smyslu článku 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/110/ES (10) a nevyužívá-li volitelných výjimek podle článku 9 uvedené směrnice;
c)
je-li finanční instituce platební institucí ve smyslu článku 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/64/ES (11) a nevyužívá-li výjimku podle článku 26 uvedené směrnice;
d)
je-li finanční instituce správcem alternativních investičních fondů ve smyslu článku 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (12) nebo správcovskou společností ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (13).
Článek 18
Kapitálové nástroje pojišťoven a zajišťoven ze třetích zemí pro účely čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Investice do kapitálových nástrojů pojišťoven a zajišťoven ze třetích zemí, které podléhají režimu platební schopnosti, jenž byl ohodnocen jako režim, který není rovnocenný režimu stanovenému v hlavě I kapitole VI směrnice 2009/138/ES, podle postupu stanoveného v článku 227 uvedené směrnice, nebo režimu, který nebyl posouzen, se odečítají takto:
a)
všechny nástroje, které se považují za kapitál podle práva obchodních společností použitelného na pojišťovny a zajišťovny ze třetích zemí, které je vydaly, a které jsou zahrnuty do regulatorního kapitálu nejvyšší kvality bez jakýchkoli omezení podle režimu dotyčné třetí země, se odečítají od kmenového kapitálu tier 1;
b)
veškeré podřízené nástroje absorbující ztráty v běžných situacích, včetně rozhodnutí o zrušení výplaty kuponů, se odečítají od vedlejšího kapitálu tier 1. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši vedlejšího kapitálu tier 1, odečte se převyšující částka od kmenového kapitálu tier 1;
c)
jakékoli jiné podřízené nástroje se odečítají od kapitálu tier 2. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši kapitálu tier 2, odečte se převyšující částka od vedlejšího kapitálu tier 1. Překračuje-li tato převyšující částka výši vedlejšího kapitálu tier 1, odečte se zbývající částka od kmenového kapitálu tier 1;
d)
v případě pojišťoven a zajišťoven ze třetích zemí, které podléhají obezřetnostním požadavkům týkajícím se platební schopnosti, se jakékoli jiné nástroje zahrnované do kapitálu pojišťoven a zajišťoven ze třetích zemí podle příslušného použitelného režimu platební schopnosti nebo jakékoli jiné nástroje, u nichž instituce nemůže prokázat, že platí podmínky stanovené v písmenech a), b) nebo c), odečítají od kmenového kapitálu tier 1.
2. Pokud byl režim platební schopnosti dotyčné třetí země včetně pravidel týkajících se kapitálu ohodnocen jako režim, který je rovnocenný režimu stanovenému v hlavě I kapitole VI směrnice 2009/138/ES, podle postupu stanoveného v článku 227 uvedené směrnice, zachází se s investicemi do kapitálových nástrojů pojišťoven nebo zajišťoven ze třetích zemí jako s investicemi do kapitálových nástrojů pojišťoven nebo zajišťoven povolených podle článku 14 směrnice 2009/138/ES.
3. V případech stanovených v odstavci 2 tohoto článku použijí instituce odpočty podle čl. 44 písm. b), čl. 58 písm. b) případně čl. 68 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013 na kapitálové investice do položek kapitálu pojišťovny.
Článek 19
Kapitálové nástroje podniků vyňatých z působnosti směrnice 2009/138/ES pro účely čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
Investice do kapitálových nástrojů podniků vyňatých z působnosti směrnice 2009/138/ES v souladu s článkem 4 uvedené směrnice se odečítají takto:
a)
všechny nástroje, které se považují za kapitál podle práva obchodních společností použitelného na podnik, který je vydal, a které jsou zahrnuty do regulatorního kapitálu nejvyšší kvality bez jakýchkoli omezení, se odečítají od kmenového kapitálu tier 1;
b)
veškeré podřízené nástroje absorbující ztráty v běžných situacích, včetně rozhodnutí o zrušení výplaty kuponů se odečítají od vedlejšího kapitálu tier 1. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši vedlejšího kapitálu tier 1, odečte se převyšující částka od kmenového kapitálu tier 1;
c)
jakékoli jiné podřízené nástroje se odečítají od kapitálu tier 2. Pokud objem těchto podřízených nástrojů překročí výši kapitálu tier 2, odečte se převyšující částka od vedlejšího kapitálu tier 1. Překračuje-li tato převyšující částka výši vedlejšího kapitálu tier 1, odečte se zbývající částka od kmenového kapitálu tier 1;
d)
jakékoli jiné nástroje zahrnované do kapitálu podniku podle příslušného použitelného režimu platební schopnosti nebo jakékoli jiné nástroje, u nichž nemůže instituce prokázat, že platí podmínky stanovené v písmenech a), b) nebo c), se odečítají od kmenového kapitálu tier 1.
KAPITOLA III
VEDLEJŠÍ KAPITÁL TIER 1
ODDÍL 1
Forma a povaha možných pobídek ke splacení nástrojů
Článek 20
Forma a povaha možných pobídek ke splacení nástrojů pro účely čl. 52 odst. 1 písm. g) a čl. 63 písm. h) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pobídkami ke splacení nástrojů se rozumí veškeré vlastnosti, které ke dni vydání vedou k očekávání, že kapitálový nástroj bude pravděpodobně splacen.
2. Pobídky uvedené v odstavci 1 zahrnují tyto formy:
a)
kupní opce spojená se zvýšením úvěrového rozpětí nástroje, není-li opce uplatněna;
b)
kupní opce spojená s požadavkem na konverzi nástroje nebo možností investora konvertovat nástroj na nástroj zahrnovaný do kmenového kapitálu tier 1, není-li opce uplatněna;
c)
kupní opce spojená se změnou referenční sazby, pokud je úvěrové rozpětí oproti druhé referenční sazbě vyšší než první platba po odečtení swapové sazby;
d)
kupní opce spojená se zvýšením hodnoty při splacení v budoucnu;
e)
možnost opětovného uvedení na trh se zvýšením úvěrového rozpětí nástroje nebo změnou referenční sazby, je-li úvěrové rozpětí oproti druhé referenční sazbě vyšší než první platba po odečtení swapové sazby, pokud není nástroj opětovně uveden na trh;
f)
uvedení nástroje na trh způsobem, který investorům naznačuje, že nástroj bude vypovězen.
ODDÍL 2
Konverze nebo snížení účetní hodnoty jistiny
Článek 21
Povaha zvýšení účetní hodnoty jistiny po snížení účetní hodnoty pro účely čl. 52 odst. 1 písm. n) a odst. 2 písm. c) bodu ii) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Snížení účetní hodnoty jistiny se použije poměrně na všechny držitele nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1, které zahrnují podobný mechanismus snížení účetní hodnoty a totožnou spouštěcí úroveň.
2. Aby se snížení účetní hodnoty pokládalo za dočasné, musí být splněny všechny tyto podmínky:
a)
případné rozdělení výnosů splatné po snížení účetní hodnoty vychází ze snížené hodnoty jistiny;
b)
zvýšení účetní hodnoty vychází ze zisku poté, co instituce přijala oficiální rozhodnutí potvrzující konečný zisk;
c)
případné zvýšení účetní hodnoty nástroje nebo výplata kuponů ze snížené hodnoty jistiny se provedou zcela dle vlastního uvážení instituce s výhradou omezení vyplývajících z písmen d) až f) a instituce nemá povinnost provést nebo urychlit účetní zvýšení hodnoty za určitých okolností;
d)
zvýšení účetní hodnoty se provádí poměrně u podobných nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1, na něž se vztahovalo snížení účetní hodnoty;
e)
maximální hodnota, která bude přiřazena součtu zvýšené účetní hodnoty nástroje společně s výplatou kuponů ze snížené hodnoty jistiny, se rovná zisku instituce vynásobenému hodnotou získanou vydělením hodnoty stanovené v bodě 1 hodnotou určenou v bodě 2:
1)
celková nominální hodnota všech nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1 instituce před snížením účetní hodnoty, na něž se vztahovalo snížení hodnoty;
2)
celkový kapitál tier 1 instituce;
f)
se součtem zvýšených účetních hodnot a výplat kuponů ze snížené hodnoty jistiny se zachází jako s platbou, která vede k snížení kmenového kapitálu tier 1, a tento součet podléhá společně s jiným rozdělením výnosů z nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 omezením týkajícím se nejvyšší rozdělitelné částky podle čl. 141 odst. 2 směrnice 2013/36/EU provedené do vnitrostátního právního nebo správního předpisu.
3. Pro účely odst. 2 písm. e) se výpočet provádí k okamžiku zvýšení účetní hodnoty.
Článek 22
Postupy a načasování, pokud jde o určení, že došlo k rozhodné události, pro účely čl. 52 odst. 1 písm. n) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pokud instituce zjistila, že poměr kmenového kapitálu tier 1 klesl pod úroveň, která vede ke konverzi nebo k snížení hodnoty nástroje na úrovni uplatňování požadavků stanovených v části první hlavě II nařízení (EU) č. 575/2013, vedoucí orgán nebo jiný příslušný subjekt instituce neprodleně rozhodne o tom, že došlo k rozhodné události, a existuje neodvolatelný závazek týkající se snížení hodnoty nástroje nebo jeho konverze.
2. Objem nástrojů, které mají být odepsány nebo konvertovány, se určí co nejdříve, nejdéle však do jednoho měsíce od okamžiku, kdy je rozhodnuto, že došlo k rozhodné události podle odstavce 1.
3. Příslušný orgán může požádat o zkrácení maximální lhůty v délce jednoho měsíce uvedené v odstavci 2 v případech, kdy usuzuje, že existuje dostatečná jistota, pokud jde o objem nástrojů, které mají být konvertovány nebo odepsány, nebo v případech, kdy má za to, že je nezbytná okamžitá konverze nebo snížení hodnoty.
4. Je-li podle ustanovení, jimiž se řídí nástroj zahrnovaný do vedlejšího kapitálu tier 1, zapotřebí nezávislý přezkum objemu nástrojů, které mají být odepsány nebo konvertovány, nebo pokud příslušný orgán požaduje nezávislý přezkum za účelem určení objemu nástrojů, které mají být odepsány nebo konvertovány, vedoucí orgán nebo jiný příslušný subjekt instituce zajistí, aby byl tento přezkum proveden neprodleně. Takový nezávislý přezkum je dokončen co nejdříve a nesmí instituci bránit v tom, aby provedla snížení hodnoty nebo konverzi nástroje zahrnovaného do vedlejšího kapitálu tier 1 a splnila požadavky uvedené v odstavcích 2 a 3.
ODDÍL 3
Vlastnosti nástrojů, které by mohly bránit rekapitalizaci
Článek 23
Vlastnosti nástrojů, které by mohly bránit rekapitalizaci, pro účely čl. 52 odst. 1 písm. o) nařízení (EU) č. 575/2013
K vlastnostem, které by mohly bránit rekapitalizaci instituce, patří ustanovení, která vyžadují, aby se instituce vyrovnala se stávajícími držiteli kapitálových nástrojů, je-li vydán nový kapitálový nástroj.
ODDÍL 4
Použití jednotek pro speciální účel k nepřímé emisi kapitálových nástrojů
Článek 24
Použití jednotek pro speciální účel k nepřímé emisi kapitálových nástrojů pro účely čl. 52 odst. 1 písm. p) a čl. 63 písm. n) nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pokud instituce nebo subjekt zahrnutý do konsolidace podle části první hlavy II kapitoly 2 nařízení (EU) č. 575/2013 vydává kapitálový nástroj, který je upsán jednotkou pro speciální účel, nesmí být tento kapitálový nástroj na úrovni instituce nebo výše zmíněného subjektu uznán jako kapitál vyšší kvality, než je nejnižší kvalita kapitálu vydaného jednotce pro speciální účel a kapitálu vydaného třetím stranám jednotkou pro speciální účel. Takový požadavek se vztahuje na konsolidovanou, subkonsolidovanou a individuální úroveň uplatňování obezřetnostních požadavků.
2. Práva držitelů nástrojů vydaných jednotkou pro speciální účel nejsou příznivější než v případě, že by nástroj vydala přímo instituce nebo subjekt zahrnutý do konsolidace podle části první hlavy II kapitoly 2 nařízení (EU) č. 575/2013.
KAPITOLA IV
OBECNÉ POŽADAVKY
ODDÍL 1
Nepřímé kapitálové investice do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů
Článek 25
Požadovaná míra konzervativnosti odhadů použitých jako alternativa při výpočtu podkladové expozice pro účely čl. 76 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Odhad je dostatečně konzervativní, je-li splněna některá z těchto podmínek:
a)
pokud investiční oprávnění indexu stanoví, že kapitálový nástroj subjektu finančního sektoru, který je součástí indexu, nemůže překročit maximální procentní podíl indexu, použije instituce tento procentní podíl jako odhad hodnoty kapitálových investic, které se odečítají od položek kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 nebo případně kapitálu tier 2 v souladu s čl. 17 odst. 2 nebo od kmenového kapitálu tier 1 v případech, kdy instituce nemůže určit přesnou povahu kapitálové investice;
b)
pokud není instituce schopna stanovit maximální procentní podíl uvedený v písmenu a) a index zahrnuje kapitálové nástroje subjektů finančního sektoru (jak dokládá jeho investiční oprávnění nebo jiné příslušné informace), odečte instituce hodnotu investic do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů v plném rozsahu od položek kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 nebo případně kapitálu tier 2 v souladu s čl. 17 odst. 2 nebo od kmenového kapitálu tier 1 v případech, kdy instituce nemůže určit přesnou povahu kapitálové investice.
2. Pro účely odstavce 1 platí toto:
a)
nepřímou kapitálovou investici do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů představuje část indexu investovaná do nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 a kapitálu tier 2 subjektů finančního sektoru obsažených v indexu;
b)
index zahrnuje mimo jiné indexové fondy, akciové nebo dluhopisové indexy či jakýkoli jiný systém, v němž je podkladovým nástrojem kapitálový nástroj vydaný subjektem finančního sektoru.
Článek 26
Význam spojení „provozně nepřiměřeně náročné“ v čl. 76 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pro účely čl. 76 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 se spojením „provozně nepřiměřeně náročné“ rozumí situace, kdy příslušné orgány usoudí, že přístupy se zohledněním uplatňované průběžně na kapitálové investice do subjektů finančního sektoru nejsou opodstatněné. Při posuzování povahy provozně nepřiměřeně náročných situací vezmou příslušné orgány v úvahu nízkou míru významnosti a krátkou dobu držení těchto pozic. Krátká doba držení vyžaduje doložení silné likvidity indexu ze strany instituce.
2. Pro účely odstavce 1 se má za to, že pozice má nízkou míru významnosti, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
individuální čistá expozice vznikající z investic do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů určená před případným uplatněním přístupu se zohledněním nepřesahuje 2 % položek kmenového kapitálu tier 1, jak je vypočteno v čl. 46 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
celková čistá expozice vznikající z investic do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů určená před případným uplatněním přístupu se zohledněním nepřesahuje 5 % položek kmenového kapitálu tier 1, jak je vypočteno v čl. 46 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
součet celkové čisté expozice vznikající z investic do kapitálových nástrojů zahrnutých do indexů určené před případným uplatněním přístupu se zohledněním a jakýchkoli jiných kapitálových investic, které mají být odečteny podle čl. 36 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 575/2013, nepřesahuje 10 % položek kmenového kapitálu tier 1, jak je vypočteno v čl. 46 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013.
ODDÍL 2
Svolení příslušných orgánů ke snížení kapitálu
Článek 27
Význam spojení „udržitelné z hlediska ekonomických možností instituce“ pro účely čl. 78 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013
Spojením „udržitelné z hlediska ekonomických možností instituce“ podle čl. 78 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013 se rozumí, že po nahrazení nástrojů kapitálovými nástroji stejné nebo vyšší kvality je ziskovost instituce podle hodnocení příslušného orgánu i nadále přiměřená nebo k tomuto datu ani v dohledné budoucnosti nedojde k žádným negativním změnám ziskovosti. Hodnocení příslušného orgánu přihlíží k ziskovosti instituce v krizových situacích.
Článek 28
Postup a požadavky na údaje v případě žádosti instituce o svolení k provedení splacení, snížení nebo zpětného odkoupení nástrojů pro účely článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Splacení, snížení nebo zpětné odkoupení kapitálových nástrojů nesmí být držitelům nástrojů oznámeno dříve, než instituce získala předchozí svolení příslušného orgánu.
2. Pokud se předpokládá, že ke splacení, snížení nebo zpětnému odkoupení nástrojů dojde s dostatečnou jistotou, a jakmile bylo získáno předchozí svolení příslušného orgánu, odečte instituce odpovídající hodnoty nástrojů, které mají být splaceny, sníženy nebo zpětně odkoupeny, od příslušných položek kapitálu před uskutečněním tohoto splacení, snížení nebo zpětného odkoupení. Má se za to, že dostatečná jistota existuje zejména tehdy, pokud instituce veřejně oznámila svůj záměr týkající se splacení, snížení nebo zpětného odkoupení kapitálového nástroje.
3. Odstavce 1 a 2 se použijí na konsolidované, subkonsolidované případně individuální úrovni uplatňování obezřetnostních požadavků.
Článek 29
Podání žádosti instituce o svolení k provedení splacení, snížení nebo zpětného odkoupení nástrojů pro účely článku 77 a článku 78 nařízení (EU) č. 575/2013 a přiměřenost omezení splacení pro účely čl. 78 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Instituce podá příslušnému orgánu žádost před snížením nebo zpětným odkoupením nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 nebo před vypovězením, splacením nebo zpětným odkoupením nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1 nebo kapitálu tier 2.
2. Žádost může zahrnovat plán na provedení kroků uvedených v článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013 u několika kapitálových nástrojů během omezeného časového období.
3. V případě zpětného odkoupení nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1, nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1 nebo nástrojů zahrnovaných do kapitálu tier 2 pro účely tvorby trhu mohou příslušné orgány předem udělit svolení v souladu s kritérii stanovenými v článku 78 nařízení (EU) č. 575/2013 k provedení kroků uvedených v článku 77 uvedeného nařízení s ohledem na určitý předem stanovený objem.
a)
V případě nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 tento objem nepřesáhne nižší z těchto hodnot:
1)
3 % hodnoty příslušné emise;
2)
10 % hodnoty, o kterou kmenový kapitál tier 1 překračuje součet požadavků na kmenový kapitál tier 1 podle článku 92 nařízení (EU) č. 575/2013, zvláštních kapitálových požadavků uvedených v čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU a požadavku kombinovaných kapitálových rezerv vymezeného v čl. 128 bodě 6 uvedené směrnice.
b)
V případě nástroje zahrnovaného do vedlejšího kapitálu tier 1 nebo nástrojů zahrnovaných do kapitálu tier 2 tento předem stanovený objem nepřesáhne nižší z těchto hodnot:
1)
10 % hodnoty příslušné emise;
2)
nebo 3 % celkové hodnoty nesplacených nástrojů zahrnovaných do vedlejšího kapitálu tier 1 nebo případně nástrojů zahrnovaných do kapitálu tier 2.
4. Příslušné orgány mohou předem udělit svolení k provedení kroků uvedených v článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013 rovněž v případě, jsou-li související kapitálové nástroje převedeny na zaměstnance instituce jako součást jejich odměny. Instituce informují příslušné orgány o pořízení kapitálových nástrojů za tímto účelem a odečtou tyto nástroje od kapitálu podle přístupu uplatnění odpovídajících odpočtů za období, kdy jsou v držení instituce. Odpočet na odpovídajícím základě se nevyžaduje, jsou-li výdaje související s jakýmkoli krokem podle tohoto odstavce zahrnuty do kapitálu v důsledku mezitímní účetní závěrky nebo účetní závěrky na konci roku.
5. Příslušný orgán může předem udělit svolení v souladu s kritérii stanovenými v článku 78 nařízení (EU) č. 575/2013 k provedení kroků uvedených v článku 77 uvedeného nařízení s ohledem na určitý předem stanovený objem, je-li hodnota kapitálových nástrojů, které mají být vypovězeny, splaceny nebo zpětně odkoupeny, nepodstatná ve vztahu k nesplacenému objemu odpovídající emise po provedení vypovězení, splacení nebo zpětného odkoupení.
6. Odstavce 1 až 5 se použijí na konsolidované, subkonsolidované případně individuální úrovni uplatňování obezřetnostních požadavků.
Článek 30
Obsah žádosti, kterou má instituce podat pro účely článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013
1. K žádosti uvedené v článku 29 jsou připojeny tyto informace:
a)
náležité vysvětlení důvodu pro provedení jednoho z kroků uvedených v čl. 29 odst. 1;
b)
informace o kapitálových požadavcích a kapitálových rezervách pro nejméně tříleté období, včetně výše a složení kapitálu před provedením daného kroku a posléze a dopadu daného kroku na regulační požadavky;
c)
dopad nahrazení kapitálového nástroje podle čl. 78 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013 na ziskovost instituce;
d)
hodnocení rizik, kterým instituce je nebo může být vystavena, a toho, zda výše kapitálu zajišťuje náležité pokrytí těchto rizik, včetně zátěžových testů týkajících se hlavních rizik, které dokládají potenciální ztráty v rámci různých scénářů;
e)
jakékoli jiné informace, které příslušný orgán považuje za nezbytné pro posouzení toho, zda je vhodné udělit svolení podle článku 78 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. Příslušný orgán upustí od poskytnutí některých informací uvedených v odstavci 2, pokud se přesvědčí o tom, že tyto informace již má k dispozici.
3. Odstavce 1 a 2 se použijí na konsolidované, subkonsolidované případně individuální úrovni uplatňování obezřetnostních požadavků.
Článek 31
Lhůty pro podání žádosti institucí a vyřízení žádosti příslušným orgánem pro účely článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Instituce předá úplnou žádost a informace uvedené v článcích 29 a 30 příslušnému orgánu nejméně tři měsíce přede dnem, k němuž bude držitelům nástrojů oznámen jeden z kroků uvedených v článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. Příslušné orgány mohou institucím po posouzení v každém jednotlivém případě a ve výjimečných případech povolit, aby žádost uvedenou v odstavci 1 předložily v kratší než tříměsíční lhůtě.
3. Příslušný orgán vyřídí žádost ve lhůtě uvedené v odstavci 1, nebo ve lhůtě uvedené v odstavci 2. Příslušné orgány vezmou v úvahu nové informace, které obdrží během tohoto období, pokud jsou tyto informace k dispozici a pokud je pokládají za podstatné. Příslušné orgány přikročí k vyřizování žádosti až poté, co se přesvědčily, že od instituce obdržely informace požadované v článku 28.
Článek 32
Žádosti o svolení k provedení splacení, snížení nebo zpětného odkoupení podané vzájemnými institucemi, družstvy, spořitelnami nebo podobnými institucemi pro účely článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Co se týká splacení nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 vzájemných institucí, družstev, spořitelen nebo podobných institucí, žádost uvedená v čl. 29 odst. 1, 2 a 6 a informace uvedené v čl. 30 odst. 1 musí být příslušnému orgánu předloženy ve stejné lhůtě, jako je lhůta, kterou příslušný orgán instituce používá při přezkumu splacení nástrojů.
2. Příslušné orgány mohou předem udělit svolení k provedení kroku uvedeného v článku 77 nařízení (EU) č. 575/2013 s ohledem na určitý předem stanovený objem nástrojů, které mají být splaceny, snížený o hodnotu úpisu nových nástrojů zahrnovaných do kmenového kapitálu tier 1 v období jednoho roku. Takový předem stanovený objem může činit až 2 % kmenového kapitálu tier 1, pokud se příslušné orgány přesvědčí o tom, že tento krok neohrozí stávající ani budoucí platební schopnost instituce.
ODDÍL 3
Dočasná výjimka z odpočtů od kapitálu
Článek 33
Dočasná výjimka z odpočtů od kapitálu pro účely čl. 79 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Doba trvání dočasné výjimky nesmí překročit časový rámec stanovený v plánu finanční pomoci. Taková výjimka nesmí být udělena na dobu delší než pět let.
2. Výjimka se použije pouze ve vztahu k novým kapitálovým investicím do nástrojů subjektu finančního sektoru, kterého se finanční pomoc týká.
3. Pro účely udělení dočasné výjimky z odpočtů od kapitálu může příslušný orgán pokládat dočasné kapitálové investice podle čl. 79 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013 za finanční pomoc určenou k reorganizaci a záchraně daného subjektu finančního sektoru, je-li pomoc poskytnuta podle plánu a schválena příslušným orgánem a pokud jsou v plánu jednoznačně uvedeny jednotlivé fáze, časový harmonogram a cíle a je v něm upřesněn vzájemný vztah mezi dočasnými kapitálovými investicemi a finanční pomocí.
KAPITOLA V
MENŠINOVÉ PODÍLY A NÁSTROJE ZAHRNOVANÉ DO VEDLEJŠÍHO KAPITÁLU TIER 1 A KAPITÁLU TIER 2 VYDANÉ DCEŘINÝMI PODNIKY
Článek 34
Typ aktiv, která mohou souviset s provozem jednotek pro speciální účel, a význam pojmů „zanedbatelný“ a „nevýznamný“ s ohledem na kvalifikovaný vedlejší kapitál tier 1 a kapitál tier 2 vydaný jednotkami pro speciální účel pro účely čl. 83 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Aktiva jednotky pro speciální účel se považují za zanedbatelná a nevýznamná, jsou-li splněny obě tyto podmínky:
a)
aktiva jednotky pro speciální účel, která netvoří investice do kapitálu dceřiného podniku, jsou omezena na peněžní aktiva určená na výplatu kuponů a splacení kapitálových nástrojů, které nabyly splatnosti;
b)
objem jiných aktiv jednotky pro speciální účel, než jsou aktiva uvedená v písmenu a), není vyšší než 0,5 % průměrných celkových aktiv jednotky pro speciální účel v posledních třech letech.
2. Pro účely odst. 1 písm. b) může příslušný orgán instituci povolit používání vyššího procentního podílu, jsou-li splněny obě tyto podmínky:
a)
vyšší procentní podíl je nezbytný k pokrytí výhradně provozních nákladů jednotky pro speciální účel;
b)
odpovídající nominální hodnota nepřekročí 500 000 EUR.
KAPITOLA VI
UPŘESNĚNÍ PŘECHODNÝCH USTANOVENÍ NAŘÍZENÍ (EU) Č. 575/2013 VE VZTAHU KE KAPITÁLU
Článek 35
Dodatečné filtry a odpočty pro účely čl. 481 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Úpravy položek kmenového kapitálu tier 1, položek vedlejšího kapitálu tier 1 a položek kapitálu tier 2 podle článku 481 nařízení (EU) č. 575/2013 se použijí v souladu s odstavci 2 až 7.
2. Pokud podle opatření k provedení směrnice 2006/48/ES a směrnice 2006/49/ES tyto odpočty a filtry vyplývají z položek kapitálu podle čl. 57 písm. a), b) a c) směrnice 2006/48/ES, provede se úprava položek kmenového kapitálu tier 1.
3. V ostatních případech, na něž se nevztahuje odstavec 1 a kdy byly podle opatření k provedení směrnice 2006/48/ES a směrnice 2006/49/ES tyto odpočty a filtry použity na celkový objem položek uvedených v čl. 57 písm. a) až ca) směrnice 2006/48/ES s přihlédnutím k článku 154 uvedené směrnice, se provede úprava položek vedlejšího kapitálu tier 1.
4. Je-li hodnota položek vedlejšího kapitálu tier 1 nižší než související úprava, provede se zbytková úprava u položek kmenového kapitálu tier 1.
5. V případech, na něž se nevztahuje odstavec 1 a 2 a kdy byly podle opatření k provedení směrnice 2006/48/ES a směrnice 2006/49/ES tyto odpočty a filtry použity na položky kapitálu uvedené v čl. 57 písm. d) až h) nebo celkový kapitál podle směrnice 2006/48/ES a směrnice 2006/49/ES, se provede úprava položek kapitálu tier 2.
6. Je-li hodnota položek kapitálu tier 2 nižší než související úprava, provede se zbytková úprava u položek vedlejšího kapitálu tier 1.
7. Je-li hodnota položek kapitálu tier 2 a vedlejšího kapitálu tier 1 nižší než související úprava, provede se zbytková úprava u položek kmenového kapitálu tier 1.
Článek 36
Položky vyloučené ze zachování právních účinků kapitálových nástrojů, které nepředstavují státní podporu, v rámci položek kmenového kapitálu tier 1 nebo vedlejšího kapitálu tier 1 v ostatních složkách kapitálu pro účely čl. 487 odst. 1a 2 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Je-li v období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2021 kapitálovým nástrojům přiznáno zacházení uvedené v čl. 487 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 575/2013, lze s dotyčnými nástroji zacházet tímto způsobem zcela, nebo částečně. Toto zacházení nemá žádný účinek na výpočet limitu podle čl. 486 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. S kapitálovými nástroji uvedenými v odstavci 1 lze opět zacházet jako s položkami uvedenými v čl. 484 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013, pokud představují položky uvedené v čl. 484 odst. 3 zmíněného nařízení a pokud jejich hodnota již nepřekračuje použitelné procentní podíly stanovené v čl. 486 odst. 2 uvedeného nařízení.
3. S kapitálovými nástroji uvedenými v odstavci 1 lze opět zacházet jako s položkami uvedenými v čl. 484 odst. 4, pokud představují položky uvedené v čl. 484 odst. 3 nebo odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013 a pokud jejich hodnota již nepřekračuje použitelné procentní podíly stanovené v čl. 486 odst. 3 zmíněného nařízení.
Článek 37
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 7. ledna 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 241/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 7ης Ιανουαρίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για ιδρύματα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 26 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 27 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 28 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 29 παράγραφος 6 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 32 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 36 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 41 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 52 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 76 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 78 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 79 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 83 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, το άρθρο 481 παράγραφος 6 τρίτο εδάφιο και το άρθρο 487 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού συνδέονται στενά, δεδομένου ότι αναφέρονται σε στοιχεία των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των ιδρυμάτων και σε αφαιρέσεις από εκείνα τα ίδια στοιχεία ιδίων κεφαλαίων για τους σκοπούς της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Για να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των εν λόγω διατάξεων, οι οποίες θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ ταυτόχρονα, και να διευκολυνθούν τα πρόσωπα που υπόκεινται στις εξ αυτών υποχρεώσεις να έχουν πλήρη εικόνα και συνεκτική πρόσβαση στο κείμενο των διατάξεων αυτών, κρίνεται σκόπιμο να συμπεριληφθούν σε έναν ενιαίο κανονισμό όλα τα απαιτούμενα βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τα ίδια κεφάλαια.
(2)
Για να υπάρξει μεγαλύτερη σύγκλιση σε όλη την Ένωση του τρόπου αφαίρεσης των προβλέψιμων μερισμάτων από τα ενδιάμεσα κέρδη περιόδου ή τα κέρδη τέλους χρήσεως, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ιεράρχηση των τρόπων αξιολόγησης της έκπτωσης, πρώτον, με τη λήψη απόφασης για τις διανομές μερισμάτων από τον αρμόδιο φορέα, κατόπιν, με τη μερισματική πολιτική και, τρίτον, με ένα ιστορικό ποσοστό διανομής.
(3)
Εκτός από τις γενικές απαιτήσεις ίδιων κεφαλαίων, όπως αυτές προστίθενται στις ή τροποποιούνται από τις ειδικές απαιτήσεις ίδιων κεφαλαίων που ορίζονται γι’ αυτά τα είδη ιδρυμάτων, είναι αναγκαία η εξειδίκευση των όρων με τους οποίους οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφανθούν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας χαρακτηρίζεται ως αλληλασφαλιστική ένωση, συνεταιριστική εταιρεία, ταμιευτήριο ή παρόμοιο ίδρυμα, για τον σκοπό των ιδίων κεφαλαίων, προκειμένου να μετριαστεί ο κίνδυνος του να μπορεί κάθε ίδρυμα να λειτουργεί υπό το ειδικό καθεστώς της αλληλασφαλιστικής ένωσης, της συνεταιριστικής εταιρείας, του ταμιευτηρίου ή παρόμοιου φορέα στον οποίο μπορούν να εφαρμόζονται συγκεκριμένες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, σε περίπτωση που το εν λόγω ίδρυμα δεν έχει κοινά χαρακτηριστικά με αυτά των ενωσιακών ιδρυμάτων του συνεταιριστικού τραπεζικού τομέα.
(4)
Για ένα ίδρυμα που αναγνωρίζεται από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ως αλληλασφαλιστική ένωση, συνεταιριστική εταιρεία, ταμιευτήριο ή ανάλογο ίδρυμα, είναι σκόπιμο, σε ορισμένες περιπτώσεις, να γίνεται διάκριση μεταξύ των κατόχων των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 και των μελών του εν λόγω ιδρύματος, εφόσον τα μέλη απαιτείται εν γένει να διαθέτουν μέσα κεφαλαίου προκειμένου να έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν μερίσματα, καθώς και δικαίωμα σε ένα μέρος των κερδών και των αποθεματικών.
(5)
Γενικά, το κοινό χαρακτηριστικό των συνεταιριστικών ιδρυμάτων, ταμιευτηρίων, αλληλασφαλιστικών ενώσεων ή παρόμοιων ιδρυμάτων είναι ότι ασκούν τις δραστηριότητές του προς όφελος των πελατών και μελών του ιδρύματος και ως παροχή υπηρεσιών στο κοινό. Ο πρωταρχικός τους στόχος δεν είναι η δημιουργία και η απόδοση οικονομικού οφέλους σε εξωτερικούς φορείς παροχής κεφαλαίων, όπως οι μέτοχοι ανώνυμων εταιρειών. Για τον λόγο αυτό, τα κεφαλαιακά μέσα που χρησιμοποιούνται από τα εν λόγω ιδρύματα διαφέρουν από τα εκδιδόμενα από ανώνυμες εταιρείες κεφαλαιακά μέσα που, γενικά, παρέχουν στους μετόχους πλήρη πρόσβαση σε αποθεματικά και τα κέρδη υπό συνθήκες ομαλής λειτουργίας και κατά την εκκαθάριση και μπορούν να μεταβιβαστούν σε τρίτους.
(6)
Ένα κοινό χαρακτηριστικό των συνεταιριστικών ιδρυμάτων είναι, εν γένει, η δυνατότητα των μελών να παραιτούνται και, ως εκ τούτου, να απαιτούν την εξόφληση των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 που κατέχουν. Αυτό δεν εμποδίζει μια συνεταιριστική εταιρεία να εκδίδει αποδεκτές κοινές μετοχές της κατηγορίας 1, οι κάτοχοι των οποίων δεν έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν τα μέσα στο ίδρυμα, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέσα αυτά πληρούν τις διατάξεις του άρθρου 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Όταν ένα ίδρυμα εκδίδει διάφορα είδη μέσων βάσει του άρθρου 29 του εν λόγω κανονισμού, δεν θα πρέπει να παρέχονται προνόμια μόνο σε ορισμένους από αυτούς τους τύπους μέσων, εκτός από αυτούς που προβλέπονται στο άρθρο 29 παράγραφος 4 του ίδιου κανονισμού.
(7)
Η δομή των ταμιευτηρίων προσιδιάζει γενικά στη δομή ιδρυμάτων στα οποία δεν υφίσταται κυριότητα του κεφαλαίου, δηλαδή κανένας κάτοχος συμμετοχής στο κεφάλαιο ο οποίος να μπορεί να επωφεληθεί από τα κέρδη του ιδρύματος. Ένα βασικό χαρακτηριστικό των αλληλασφαλιστικών ενώσεων είναι ότι, κατά κανόνα, τα μέλη δεν συμμετέχουν στο κεφάλαιο του ιδρύματος και δν ωφελούνται, σε κανονικές συνθήκες δραστηριότητας, από την άμεση διανομή των αποθεματικών. Αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα εν λόγω ιδρύματα, προκειμένου να αναπτύξουν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες, να εκδίδουν μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 σε επενδυτές ή μέλη που μπορεί να κατέχουν συμμετοχή στο κεφάλαιο και να ωφελούνται σε κάποιο βαθμό από τα αποθεματικά σε συνθήκες ομαλής λειτουργίας και σε περίπτωση εκκαθάρισης.
(8)
Όλα τα υφιστάμενα ιδρύματα, που έχουν ήδη συσταθεί και αναγνωρισθεί ως αλληλασφαλιστικές ενώσεις, συνεταιριστικές εταιρείες, ταμιευτήρια ή παρεμφερή ιδρύματα σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2012, εξακολουθούν να κατατάσσονται σε αυτή την κατηγορία για τους σκοπούς του δευτέρου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ανεξάρτητα από τη νομική τους μορφή για όσο διάστημα εξακολουθούν να πληρούν τα κριτήρια βάσει των οποίων αναγνωρίστηκαν ως μία από τις εν λόγω οντότητες σύμφωνα με το ισχύον εθνικό δίκαιο.
(9)
Ο καθορισμός των καταστάσεων που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως έμμεση χρηματοδότηση για όλους τους τύπους των κεφαλαιακών μέσων είναι πρακτικά πιο εφικτός και ολοκληρωμένος μέσω του προσδιορισμού των χαρακτηριστικών της αντίθετης έννοιας, δηλαδή της άμεσης χρηματοδότησης.
(10)
Για την εφαρμογή των κανόνων περί ιδίων κεφαλαίων στις αλληλασφαλιστικές ενώσεις, τις συνεταιριστικές εταιρείες, τα ταμιευτήρια και παρόμοιους φορείς, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη με τον κατάλληλο τρόπο οι ιδιαιτερότητες των ιδρυμάτων αυτών. Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες, ώστε να διασφαλιστεί, μεταξύ άλλων, ότι τα εν λόγω ιδρύματα είναι σε θέση να περιορίζουν την εξόφληση των κεφαλαιακών μέσων τους, κατά περίπτωση. Συνεπώς, εάν η ισχύουσα εθνική νομοθεσία απαγορεύει την άρνηση εξόφλησης μέσων γι’ αυτά τα είδη ιδρυμάτων, έχει καίρια σημασία οι διατάξεις που διέπουν τα μέσα να παρέχουν στο ίδρυμα τη δυνατότητα να αναβάλλει την εξόφληση και να περιορίζει το εξοφλητέο ποσό. Επιπλέον, δεδομένης της σημασίας που έχει η δυνατότητα περιορισμού ή αναβολής της εξόφλησης συνεταιριστικών μεριδίων, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να περιορίζουν την εξόφληση συνεταιριστικών μεριδίων και τα ιδρύματα θα πρέπει να τεκμηριώνουν κάθε απόφαση περιορισμού της εξόφλησης.
(11)
Είναι αναγκαίο να οριστεί η έννοια του κέρδους από πωλήσεις και να εναρμονιστεί ο χειρισμός της σε σχέση με ένα μελλοντικό περιθώριο εσόδων από τιτλοποιήσεις με τις διεθνείς πρακτικές, όπως αυτές που ορίζονται από την Επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία και για να διασφαλιστεί ότι τα ίδια κεφάλαια ενός ιδρύματος δεν εμπεριέχουν κανένα ανακλητό κέρδος από πωλήσεις, λόγω της έλλειψης μονιμότητας.
(12)
Για να αποφευχθεί η καταχρηστική επιλογή ευνοϊκότερου πλαισίου προληπτικής εποπτείας και να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή των κανόνων για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις στην Ένωση, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η εφαρμογή ενιαίας μεθόδου όσον αφορά την αφαίρεση από τα ίδια κεφάλαια ορισμένων στοιχείων, όπως οι ζημίες για το τρέχον οικονομικό έτος, οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις που βασίζονται σε μελλοντική κερδοφορία και περιουσιακά στοιχεία συνταξιοδοτικών ταμείων προκαθορισμένων παροχών.
(13)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ένας συνεκτικός τρόπος αξιολόγησης σε όλη την Ένωση των κινήτρων εξόφλησης, είναι αναγκαίο να περιγραφούν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται προσδοκία ότι το εν λόγω μέσο είναι πιθανό να εξοφληθεί. Είναι επίσης αναγκαίο να σχεδιαστούν οι κανόνες που οδηγούν σε έγκαιρη ενεργοποίηση των μηχανισμών απορρόφησης ζημιών για υβριδικά μέσα, με στόχο να αυξηθεί, ως εκ τούτου, η απορροφητικότητα των ζημιών αυτών των μέσων στο μέλλον. Επιπλέον, δεδομένου ότι τα μέσα που εκδίδονται από οντότητες ειδικού σκοπού παρέχουν μικρότερη βεβαιότητα από άποψη προληπτικής εποπτείας σε σύγκριση με απευθείας εκδοθέντα μέσα, η χρήση οντοτήτων ειδικού σκοπού για την έμμεση έκδοση των ιδίων κεφαλαίων πρέπει να είναι περιορισμένη και να υπόκειται σε αυστηρό πλαίσιο.
(14)
Είναι αναγκαίο να εξισορροπείται η ανάγκη διασφάλισης των κατάλληλων υπολογισμών της έκθεσης ιδρυμάτων σε έμμεσες συμμετοχές που προκύπτουν από συμμετοχές σε δείκτες με την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι αυτό δεν θα καταστεί υπερβολικά επαχθές γι’ αυτά.
(15)
Κρίνεται αναγκαίο να υπάρχει μια λεπτομερής και ολοκληρωμένη διαδικασία για τη χορήγηση από τις αρμόδιες αρχές εποπτικών αδειών για τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων. Εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές των μέσων ιδίων κεφαλαίων δεν θα πρέπει να ανακοινώνονται στους μετόχους πριν λάβει το ίδρυμα την προηγούμενη έγκριση της οικείας αρμόδιας αρχής. Τα ιδρύματα πρέπει να παρέχουν αναλυτικό κατάλογο των στοιχείων, έτσι ώστε να παρέχονται στην αρμόδια αρχή όλες οι σχετικές πληροφορίες πριν αποφασίσει να χορηγήσει τη σχετική άδεια.
(16)
Προβλέπεται δυνατότητα προσωρινής αναστολής της αφαίρεσης από τα στοιχεία ιδίων κεφαλαίων για την εκπόνηση και την εφαρμογή σχεδίων χρηματοδοτικής συνδρομής, κατά περίπτωση. Ως εκ τούτου, η διάρκεια των εν λόγω αναστολών δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τη διάρκεια των σχεδίων χρηματοδοτικής συνδρομής.
(17)
Για να μπορούν οι οντότητες ειδικού σκοπού να περιληφθούν σε πρόσθετα στοιχεία ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2, τα στοιχεία ενεργητικού των οντοτήτων ειδικού σκοπού τα οποία δεν επενδύονται σε μέσα ιδίων κεφαλαίων που εκδίδονται από ιδρύματα θα πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο και να είναι ασήμαντα. Για να επιτευχθεί αυτό, το εν λόγω ποσό των στοιχείων του ενεργητικού θα πρέπει να υπόκειται σε ανώτατο όριο εκφραζόμενο σε σχέση με τον μέσο όρο των συνολικών στοιχείων ενεργητικού της οντότητας ειδικού σκοπού.
(18)
Σκοπός των μεταβατικών διατάξεων είναι να καταστεί δυνατή η ομαλή μετάβαση στο νέο κανονιστικό πλαίσιο και, ως εκ τούτου, είναι σημαντικό, κατά την εφαρμογή των μεταβατικών διατάξεων για προσαρμογές και αφαιρέσεις, αυτή η μεταβατική μεταχείριση που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να εφαρμόζεται με συνέπεια, αλλά με τρόπο που λαμβάνει υπόψη το αρχικό σημείο εκκίνησης που δημιούργησαν οι εθνικές διατάξεις ενσωμάτωσης του προηγούμενου κανονιστικού πλαισίου της Ένωσης που συνέθεταν οι οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2006/48/ΕΚ (2) και 2006/49/ΕΚ (3).
(19)
Τα αποδεκτά ως προϋφιστάμενο καθεστώς πλεονάζοντα μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή πρόσθετα μέσα της κατηγορίας 1 σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 επιτρέπεται, βάσει των ίδιων διατάξεων, να συμπεριλαμβάνονται στα όρια των μέσων που είναι αποδεκτά ως προϋφιστάμενο καθεστώς για τις χαμηλότερες κατηγορίες κεφαλαίου. Αυτό, ωστόσο, δεν μπορεί να μεταβάλει τα όρια για τα μέσα που είναι αποδεκτά για τις κατώτερες κατηγορίες και, ως εκ τούτου, κάθε ένταξη στα αποδεκτά ως προϋφιστάμενο καθεστώς στα όρια της κατώτερης κατηγορίας θα πρέπει να είναι δυνατή μόνον εφόσον υπάρχει επαρκής πρόβλεψη σε αυτή την κατώτερη κατηγορία. Τέλος, εφόσον αυτά είναι πλεονάζοντα μέσα της ανώτερης κατηγορίας, θα πρέπει να είναι δυνατή η εκ νέου κατάταξη, στο μέλλον, των εν λόγω μέσων σε ανώτερη κατηγορία κεφαλαίων.
(20)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(21)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, ανέλυσε τα δυνητικά κόστη και τις ωφέλειες και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων, η οποία συστάθηκε βάσει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4).
(22)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών θα πρέπει να επανεξετάζει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, και ιδίως τους κανόνες για τον καθορισμό των διαδικασιών για τις εγκρίσεις εξόφλησης μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αλληλασφαλιστικών ενώσεων, συνεταιριστικών εταιρειών, ταμιευτηρίων ή παρόμοιων ιδρυμάτων και να προτείνει τροποποιήσεις, εάν είναι απαραίτητο.
(23)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών συμβουλεύτηκε την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων σχετικά με τη μεταχείριση κεφαλαιακών μέσων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιρειών τρίτων χωρών και με τη μεταχείριση κεφαλαιακών μέσων επιχειρήσεων που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΑ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ενιαίους κανόνες σχετικά με:
α)
την έννοια του «προβλέψιμου» κατά τον προσδιορισμό της αφαίρεσης τυχόν προβλέψιμων επιβαρύνσεων ή μερισμάτων από τα ίδια κεφάλαια, σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες οι αρμόδιες αρχές δύνανται να αποφασίζουν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας χαρακτηρίζεται ως αλληλασφαλιστική ένωση, συνεταιριστική εταιρεία, ταμιευτήριο ή παρόμοιο ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
τις ισχύουσες μορφές και τη φύση της έμμεσης χρηματοδότησης των μέσων ιδίων κεφαλαίων, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
δ)
τη φύση των περιορισμών της εξόφλησης που είναι απαραίτητοι σε περίπτωση που το ίδρυμα απαγορεύεται να αρνηθεί την εξόφληση των μέσων δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ε)
την περαιτέρω διευκρίνιση της έννοιας του κέρδους από πωλήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
στ)
την εφαρμογή των αφαιρέσεων από τα στοιχεία κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 και τις λοιπές αφαιρέσεις για μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετα μέσα της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2, σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ζ)
τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στα ιδρύματα τη μείωση του ποσού των περιουσιακών στοιχείων του συνταξιοδοτικού ταμείου προκαθορισμένων παροχών, σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
η)
τη μορφή και τη φύση των κινήτρων εξόφλησης, τη φύση κάθε επανάκτησης της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου ενός πρόσθετου μέσου της κατηγορίας 1 μετά από μείωση της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου, σε προσωρινή βάση, και τις διαδικασίες και το χρονοδιάγραμμα σε σχέση με γεγονότα ενεργοποίησης, τα χαρακτηριστικά των μέσων που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την ανακεφαλαιοποίηση και τη χρήση οντοτήτων ειδικού σκοπού, σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
θ)
τον απαιτούμενο βαθμό ασφαλείας των εκτιμήσεων που χρησιμοποιούνται ως εναλλακτική λύση για τον υπολογισμό των υποκείμενων ανοιγμάτων για έμμεσες συμμετοχές που προκύπτουν από τοποθετήσεις κεφαλαιακών μέσων που περιλαμβάνονται σε δείκτες, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ι)
ορισμένους λεπτομερείς όρους που πρέπει να πληρούνται πριν την έκδοση εποπτικών αδειών για τη μείωση των ιδίων κεφαλαίων και τη σχετική διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 78 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ια)
τους όρους χορήγησης της προσωρινής αναστολής της αφαίρεσης από ίδια κεφάλαια, βάσει του άρθρου 79 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ιβ)
τα είδη των στοιχείων ενεργητικού που μπορούν να σχετίζονται με τη λειτουργία οντοτήτων ειδικού σκοπού και τις έννοιες των όρων «ελάχιστο» και «ασήμαντο» με σκοπό τον προσδιορισμό του αποδεκτού πρόσθετου κεφαλαίου της κατηγορίας 1 και του κεφαλαίου της κατηγορίας 2 που εκδίδεται από οντότητα ειδικού σκοπού, σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ιγ)
τους λεπτομερείς όρους για προσαρμογές ίδιων κεφαλαίων δυνάμει των μεταβατικών διατάξεων, σύμφωνα με το άρθρο 481 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ιδ)
τους όρους για τα στοιχεία ίδιων κεφαλαίων που εξαιρούνται από την αποδοχή του προϋφιστάμενου καθεστώτος για συμπερίληψη στα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή στα πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1 σε άλλα στοιχεία ιδίων κεφαλαίων, σύμφωνα με το άρθρο 487 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Κεφάλαια και μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1
Υποτμήμα 1
Προβλέψιμα μερίσματα και επιβαρύνσεις
Άρθρο 2
Έννοια του «προβλέψιμου» στο προβλέψιμο μέρισμα για τους σκοπούς του άρθρου 26 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Το ποσό των προβλέψιμων μερισμάτων που πρέπει να αφαιρούν τα ιδρύματα από τα ενδιάμεσα κέρδη περιόδου ή τα κέρδη τέλους χρήσεως, όπως προβλέπεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 4.
2. Όταν η διοίκηση ενός ιδρύματος έχει λάβει επισήμως απόφαση ή προτείνει απόφαση στο αρμόδιο όργανο του ιδρύματος σχετικά με το ύψος του ποσού των μερισμάτων που θα διανεμηθεί, το ποσό αυτό αφαιρείται από τα αντίστοιχα ενδιάμεσα κέρδη περιόδου ή τα κέρδη τέλους χρήσεως.
3. Όταν καταβάλλονται ενδιάμεσα μερίσματα, το υπόλοιπο ποσό των ενδιάμεσων κερδών που προκύπτει από τον υπολογισμό που καθορίζεται στην παράγραφο 2, το οποίο πρέπει να προστεθεί στα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, μειώνεται, λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες που καθορίζονται στις παραγράφους 2 και 4, κατά το ποσό του τυχόν προβλέψιμου μερίσματος που αναμένεται να καταβληθεί από το υπολειπόμενο ενδιάμεσο κέρδος με τα τελικά μερίσματα για το πλήρες οικονομικό έτος.
4. Πριν λάβει το διοικητικό όργανο επισήμως απόφαση ή προτείνει απόφαση στον αρμόδιο φορέα για τη διανομή μερισμάτων, το ποσό των προβλέψιμων μερισμάτων που πρέπει να αφαιρέσουν τα ιδρύματα από τα ενδιάμεσα κέρδη ή τα κέρδη τέλους χρήσεως είναι ίσο με το ποσό των ενδιάμεσων κερδών ή των κερδών τέλους χρήσεως πολλαπλασιαζόμενο επί τον δείκτη διανομής μερισμάτων.
5. Ο δείκτης διανομής μερισμάτων καθορίζεται με βάση τη μερισματική πολιτική που εγκρίνεται για τη σχετική περίοδο από το διοικητικό συμβούλιο ή άλλο αρμόδιο όργανο.
6. Όταν η μερισματική πολιτική προβλέπει μία κλίμακα αμοιβών αντί μιας σταθερής τιμής, για τους σκοπούς της παραγράφου 2 χρησιμοποιείται η υψηλότερη τιμή της κλίμακας αμοιβών.
7. Όταν δεν υφίσταται εγκεκριμένη μερισματική πολιτική, ή όταν η αρμόδια αρχή θεωρεί πιθανό ότι το ίδρυμα δεν θα εφαρμόσει τη μερισματική πολιτική του ή ότι η πολιτική αυτή δεν αποτελεί συνετή βάση για τον καθορισμό του ποσού που θα αφαιρεθεί, ο δείκτης διανομής μερίσματος βασίζεται στο υψηλότερο από τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
στους μέσους δείκτες διανομής μερίσματος κατά την τριετία που προηγήθηκε του εξεταζόμενου έτους·
β)
στον δείκτη διανομής μερίσματος του έτους που προηγείται του έτους της εξεταζόμενης περιόδου.
8. Η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέψει στο ίδρυμα να προσαρμόσει τον υπολογισμό του δείκτη διανομής μερίσματος, όπως περιγράφεται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 7, ώστε να εξαιρεθούν τα έκτακτα μερίσματα που καταβάλλονται κατά τη διάρκεια της περιόδου.
9. Το ποσό των προβλέψιμων μερισμάτων που πρέπει να αφαιρεθεί καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τυχόν κανονιστικούς περιορισμούς στη διανομή, και ιδίως περιορισμούς που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 141 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6). Το ποσό των κερδών μετά την αφαίρεση των προβλέψιμων επιβαρύνσεων που υπόκεινται σε τέτοιους περιορισμούς μπορεί να περιληφθεί σε στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, εφόσον πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στο άρθρο 26 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Όταν εφαρμόζονται παρόμοιοι περιορισμοί, τα προβλέψιμα μερίσματα που πρέπει να αφαιρούνται βασίζονται στο σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου που εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 142 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.
10. Το ποσό των προβλέψιμων μερισμάτων που πρέπει να καταβάλλονται σε μορφή που δεν μειώνει το ποσό των στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, όπως τα μερίσματα υπό μορφή μετοχών, γνωστά ως μερίσματα σε γραμμάτιο ή σε είδος, δεν αφαιρείται από τα ενδιάμεσα κέρδη περιόδου ή τα κέρδη τέλους χρήσεως που συμπεριλαμβάνονται στα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
11. Η αρμόδια αρχή βεβαιώνεται ότι έχουν εκτελεστεί όλες οι απαραίτητες μειώσεις των προσωρινών κερδών ή κερδών τέλους χρήσεως και όλες εκείνες που συνδέονται με προβλέψιμες επιβαρύνσεις, είτε βάσει του ισχύοντος λογιστικού πλαισίου είτε βάσει άλλης προσαρμογής, πριν επιτρέψει να συμπεριλάβει το ίδρυμα ενδιάμεσα κέρδη ή κέρδη τέλους χρήσεως στα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
Άρθρο 3
Έννοια του «προβλέψιμου» στην προβλέψιμη επιβάρυνση για τους σκοπούς του άρθρου 26 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Το ποσό των προβλέψιμων επιβαρύνσεων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
α)
το ποσό των φόρων·
β)
το ποσό τυχόν υποχρεώσεων ή περιστάσεων που προκύπτουν κατά τη σχετική περίοδο αναφοράς, που είναι πιθανό να μειώσουν τα κέρδη του ιδρύματος και για το οποίο η αρμόδια αρχή δεν έχει βεβαιωθεί ότι έχουν τηρηθεί όλες οι αναγκαίες προσαρμογές αξίας, όπως οι πρόσθετες προσαρμογές αξίας, σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ή ότι έχουν γίνει προβλέψεις.
2. Προβλέψιμες επιβαρύνσεις που δεν έχουν ληφθεί ήδη υπόψη στον λογαριασμό κερδών και ζημιών πρέπει να αποδίδονται στην ενδιάμεση περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώνονται, έτσι ώστε κάθε ενδιάμεση περίοδος να βαρύνεται με ένα εύλογο ποσό αυτών των επιβαρύνσεων. Σημαντικά ή μη επαναλαμβανόμενα γεγονότα εξετάζονται πλήρως και αμελλητί στην ενδιάμεση περίοδο κατά την οποία προέκυψαν.
3. Η αρμόδια αρχή βεβαιώνεται ότι έχουν εκτελεστεί όλες οι απαραίτητες μειώσεις των προσωρινών κερδών ή κερδών τέλους χρήσεως και όλες εκείνες που συνδέονται με προβλέψιμες επιβαρύνσεις, είτε βάσει του ισχύοντος λογιστικού πλαισίου είτε βάσει άλλης προσαρμογής, πριν επιτρέψει να συμπεριλάβει το ίδρυμα ενδιάμεσα κέρδη ή κέρδη τέλους χρήσεως στα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
Υποτμήμα 2
Συνεταιριστικές εταιρείες, ταμιευτήρια, αλληλασφαλιστικές ενώσεις και παρόμοια ιδρύματα
Άρθρο 4
Είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας ως ανώνυμη συνεταιριστική εταιρεία, γα τους σκοπούς του άρθρου 27 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καθορίζουν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας μπορεί να χαρακτηριστεί ως συνεταιριστική εταιρεία για τους σκοπούς του δευτέρου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις των παραγράφων 2, 3 και 4:
2. Για να χαρακτηριστεί ως συνεταιριστική εταιρεία για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το νομικό καθεστώς ενός ιδρύματος πρέπει να υπάγεται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
στην Αυστρία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «eingetragene Genossenschaft (e.Gen.)» ή «registrierte Genossenschaft», βάσει του «Gesetz über Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften (GenG)»·
β)
στο Βέλγιο: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «société coopérative/cooperative vennostchap» και εγκριθεί κατ’ εφαρμογή του Βασιλικού Διατάγματος της 8ης Ιανουαρίου 1962 για τον καθορισμό των όρων έγκρισης των εθνικών ενώσεων συνεταιριστικών εταιρειών και συνεταιρισμών·
γ)
στην Κύπρο: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα ή ΣΠΙ» που θεσπίστηκε βάσει του νόμου του 1985 για τις συνεταιριστικές εταιρείες·
δ)
στην Τσεχική Δημοκρατία: τα ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας ως «spořitelní a úvěrní družstvo» βάσει του «zákon upravující činnost spořitelních a úvěrních družstev»·
ε)
στη Δανία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «andelskasser» ή «af sammenslutninger andelskasser» βάσει του δανικού νόμου για τις επιχειρήσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα·
στ)
στη Φινλανδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως ένα από τα ακόλουθα:
1)
«Οsuuspankki» ή «andelsbank» βάσει του νόμου «Laki osuuspankeista ja muista osuuskuntamuotoisista luottolaitoksista» ή του νόμου «Lag om andelsbanker och andra kreditinstitut I andelslagsform»·
2)
«Muu osuuskuntamuotoinen luottolaitos» ή «annat kreditinstitut I andelslagsform» βάσει του νόμου «Laki osuuspankeista ja muista osuuskuntamuotoisista luottolaitoksista» ή του νόμου «Lag om andelsbanker och andra kreditinstitut I andelslagsform»·
3)
«keskusyhteisö» ή «centralinstitutet» βάσει του νόμου «Laki talletuspankkien yhteenliittymästä» ή του νόμου «Lag om en sammanslutning av inlåningsbanker»·
ζ)
στη Γαλλία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «sociétés coopératives», βάσει του «Loi no47-1775 du 10 septembre 1947 portant statut de la coopération» και έχουν εγκριθεί ως «Banques mutualistes ou coopératives» βάσει του «Code monétaire et financier, partie législative, Livre V, titre Ier, chapitre ΙΙ»·
η)
στη Γερμανία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «eingetragene Genossenschaft (EG)», των «Gesetz betreffend die Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften (Genossenschaftsgesetz -GenG)»·
θ)
στην Ελλάδα: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Πιστωτικοί Συνεταιρισμοί» βάσει του νόμου περί συνεταιρισμών αριθ. 1667/1986, τα οποία λειτουργούν ως πιστωτικά ιδρύματα και μπορεί να χαρακτηριστούν ως «Συνεταιριστική Τράπεζα» σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 3601/2007 περί τραπεζών·
ι)
στην Ουγγαρία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Szövetkezeti hitelintézet», σύμφωνα με τον νόμο CXII του 1996 σχετικά με τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα·
ια)
στην Ιταλία: ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως ένα από τα ακόλουθα:
1)
«Banche popolari» που προβλέπονται στο νομοθετικό διάταγμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1993, αριθ. 385·
2)
«Banche di Credito Cooperativo» που προβλέπονται στο νομοθετικό διάταγμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1993, αριθ. 385·
3)
«Banche di garanzia collettiva dei fidi» που αναφέρονται στο άρθρο 13 του νομοθετικού διατάγματος της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, αριθ. 269, το οποίο εξελίχθηκε στον νόμο αριθ. 326 της 24ης Νοεμβρίου 2003·
ιβ)
στο Λουξεμβούργο: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Sociétés coopératives», όπως ορίζονται στο τμήμα VI του νόμου της 10ης Αυγούστου 1915 για τις εμπορικές επιχειρήσεις·
ιγ)
στις Κάτω Χώρες: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Coöperaties» ή «onderlinge waarborgmaatschappijen» βάσει του «τίτλου 3 του τόμου 2 rechtspersonen του Burgerlijk Wetboek»·
ιδ)
στην Πολωνία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «bank spółdzielczy» βάσει των διατάξεων του «Prawo bankowe»·
ιε)
στην Πορτογαλία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Caixa de Crédito Agrνcola Mútuo» ή ως «Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo βάσει του «Regime Jurídico do Crédito Agrícola Mútuo e das Cooperativas de Crédito Agrícola» και εγκριθεί από το «Decreto-Lei αριθ. 24/91, de 11 de Janeiro»·
ιστ)
στη Ρουμανία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Organizații cooperatiste de credit» σύμφωνα με τις διατάξεις του διατάγματος αριθ. 99/2006 για τα πιστωτικά ιδρύματα και την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων που εγκρίθηκε με τροπολογίες και συμπληρώσεις με τον νόμο αριθ. 227/2007·
ιζ)
στην Ισπανία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Cooperativas de Crédito» βάσει του «Ley 13/1989, de 26 de mayo, de Cooperativas de Crιdito»·
ιη)
στη Σουηδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Medlemsbank» βάσει του «Lag (1995: 1570) om medlemsbanker» ή του «Kreditmarknadsförening» βάσει του Lag (2004:297) om bank- och finansieringsrörelse·
ιθ)
στο Ηνωμένο Βασίλειο: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «cooperative societies» βάσει του Industrial and Provident Societies Act 1965 και βάσει του Industrial and Provident Societies Act (Βόρεια Ιρλανδία) 1969.
3. Όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, για να χαρακτηριστεί ως συνεταιριστική εταιρεία για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το ίδρυμα πρέπει να είναι σε θέση να εκδίδει, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ή του καταστατικού της, στο επίπεδο της νομικής οντότητας, μόνο κεφαλαιακά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως συνεταιριστική εταιρεία για τους σκοπούς της παραγράφου 1, όταν οι κάτοχοι, οι οποίοι μπορεί να είναι μέλη ή μη μέλη του ιδρύματος, των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 που αναφέρονται στην παράγραφο 3 έχουν τη δυνατότητα να παραιτηθούν, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, μπορούν επίσης να έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν το κεφαλαιακό μέσο στο ίδρυμα, αλλά μόνο με την επιφύλαξη των περιορισμών που θέτει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, το καταστατικό του, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και ο παρών κανονισμός. Αυτό δεν εμποδίζει το ίδρυμα να εκδίδει, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 που είναι σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στα μέλη και μη μέλη, που δεν παρέχουν δικαίωμα επιστροφής του κεφαλαιακού μέσου στο ίδρυμα.
Άρθρο 5
Είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ως ταμιευτήριο, για τους σκοπούς του άρθρου 27 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καθορίζουν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας χαρακτηρίζεται ως ταμιευτήριο για τους σκοπούς του δευτέρου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις των παραγράφων 2, 3 και 4.
2. Για να χαρακτηριστεί ως ταμιευτήριο για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το νομικό καθεστώς του ιδρύματος πρέπει να υπάγεται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
στην Αυστρία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Sparkasse» υπό σκέψη 1 (1) της «Bundesgesetz über die Ordnung des Sparkassenwesens (Sparkassengesetz - SpG)»·
β)
στη Δανία: τα ιδρύματα έχουν καταχωριστεί ως «Sparekasser» βάσει του δανικού νόμου για τις επιχειρήσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα·
γ)
στη Φινλανδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Säästöpankki» ή «Sparbank» βάσει του «Säästöpankkilaki» ή του «Sparbankslag»·
δ)
στη Γερμανία: τα ιδρύματα έχουν καταχωριστεί ως «Sparkasse» ως ακολούθως:
1)
«Sparkassengesetz für Baden-Württemberg (SPG)»·
2)
«Gesetz über die öffentlichen Sparkassen (Sparkassengesetz - SpkG) in Bayern»·
3)
«Gesetz über die Berliner Sparkasse und die Umwandlung der Landesbank Berlin - Girozentrale - in eine Aktiengesellschaft (Berliner Sparkassengesetz - spkg)»·
4)
«Brandenburgisches Sparkassengesetz (BbgSpkG)»·
5)
«Sparkassengesetz für öffentlich-rechtliche Sparkassen im Lande Bremen (Bremisches Sparkassengesetz)»·
6)
«Hessisches Sparkassengesetz»·
7)
«Sparkassengesetz des Landes Mecklenburg-Vorpommern (SpkG)»·
8)
«Niedersächsisches Sparkassengesetz (NSpG)»·
9)
«Sparkassengesetz Nordrhein-Westfalen (Sparkassengesetz - SpkG)»·
10)
Sparkassengesetz (SpkG) für Rheinland-Pfalz»·
11)
«Saarländisches Sparkassengesetz (SSpG)»·
12)
«Gesetz über die öffentlich-rechtlichen kreditinstitute im Freistaat Sachsen und die Sachsen-Finanzgruppe»·
13)
«Sparkassengesetz des Landes Sachsen-Anhalt (SpkG-LSA)»·
14)
«Sparkassengesetz für das Land Schleswig-Holstein (Sparkassengesetz - SpkG)»·
15)
«Thüringer Sparkassengesetz (ThürSpkG)»·
ε)
στην Ισπανία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Real Decreto-Ley 2532/1929, de 21 de noviembre, sobre Régimen del Ahorro Popular»·
στ)
στη Σουηδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Sparbank» βάσει του «Sparbankslag (1987: 619)».
3. Όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, για να χαρακτηριστεί ως ταμιευτήριο για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το ίδρυμα πρέπει να είναι σε θέση να εκδίδει, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ή το καταστατικό του, στο επίπεδο της νομικής οντότητας, μόνον κεφαλαιακά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως ταμιευτήριο για τους σκοπούς της παραγράφου 1, απαγορεύεται η διανομή του αθροίσματος του κεφαλαίου, των αποθεματικών και των ενδιάμεσων κερδών ή των κερδών τέλους χρήσεως, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, στους κατόχους των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1. Αυτή η προϋπόθεση θεωρείται ότι πληρούται ακόμη και όταν το ίδρυμα εκδίδει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 τα οποία παρέχουν στους κατόχους, σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας, δικαίωμα σε μέρος των κερδών και αποθεματικών, εφόσον το επιτρέπει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, υπό τον όρο ότι το μέρος αυτό είναι ανάλογο προς τη συνεισφορά τους στο κεφάλαιο και τα αποθεματικά ή, εφόσον το επιτρέπει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, βάσει εναλλακτικής ρύθμισης. Το ίδρυμα μπορεί να εκδίδει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 τα οποία παρέχουν στους κατόχους, σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή εκκαθάρισης του ιδρύματος, δικαίωμα σε αποθεματικά που δεν είναι αναγκαστικά αναλογικό προς τη συνεισφορά σε κεφάλαια και αποθεματικά, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 29 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Άρθρο 6
Είδος επιχείρησης που αναγνωρίζεται από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ως αλληλασφαλιστική ένωση, για τους σκοπούς του άρθρου 27 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο i) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καθορίζουν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας μπορεί να χαρακτηριστεί ως αλληλασφαλιστική ένωση για τους σκοπούς του δευτέρου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις των παραγράφων 2, 3 και 4.
2. Για να χαρακτηριστεί ως αλληλασφαλιστική ένωση για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το νομικό καθεστώς του ιδρύματος πρέπει να υπάγεται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
στη Δανία: Ενώσεις («Foreninger») ή ταμεία («Fonde») που προέρχονται από τη μετατροπή ασφαλιστικών εταιρειών («Forsikringsselskaber»), ιδρυμάτων κτηματικής πίστης («Realkreditinstitutter»), ταμιευτηρίων («Sparekasser»), συνεταιριστικών ταμιευτηρίων («Andelskasser») και ενώσεων συνεταιριστικών ταμιευτηρίων («Sammenslutninger af andelskasser») σε ανώνυμες εταιρείες, όπως ορίζει ο δανικός νόμος για τις επιχειρήσεις χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα·
β)
στην Ιρλανδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «κατασκευαστικές εταιρείες» βάσει του νόμου για τις κατασκευαστικές εταιρείες του 1989·
γ)
στο Ηνωμένο Βασίλειο: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «κατασκευαστικές εταιρείες» βάσει του νόμου για τις κατασκευαστικές εταιρείες του 1986· ιδρύματα που καταχωρίζονται ως «ταμιευτήρια» βάσει του νόμου για τα ταμιευτήρια του 1819 (Σκωτία).
3. Όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, για να χαρακτηριστεί ως αλληλασφαλιστική ένωση για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το ίδρυμα επιτρέπεται να εκδίδει μόνο, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία ή το καταστατικό του, στο επίπεδο της νομικής οντότητας, τα μέσα κεφαλαίου που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως αλληλασφαλιστική ένωση για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το συνολικό ποσό ή ένα επιμέρους ποσό του αθροίσματος του κεφαλαίου και των αποθεματικών πρέπει να κατέχεται από μέλη του ιδρύματος, τα οποία δεν επωφελούνται, σε συνθήκες κανονικής λειτουργίας, από την άμεση διανομή των αποθεματικών, και ιδίως με την καταβολή μερισμάτων. Οι εν λόγω όροι θεωρείται ότι πληρούνται ακόμη και όταν το ίδρυμα εκδίδει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 τα οποία παρέχουν δικαίωμα επί των κερδών και των αποθεματικών, εφόσον το επιτρέπει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία.
Άρθρο 7
Είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας ως παρόμοιο ίδρυμα για τους σκοπούς του άρθρου 27 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καθορίζουν ότι ένα είδος επιχείρησης αναγνωρισμένο δυνάμει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας χαρακτηρίζεται ως ίδρυμα παρόμοιο με συνεταιρισμούς, αλληλασφαλιστικές ενώσεις και ταμιευτήρια για τους σκοπούς του δευτέρου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις των παραγράφων 2, 3 και 4.
2. Για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως παρόμοιο με συνεταιριστικές εταιρείες, αλληλασφαλιστικές ενώσεις και ταμιευτήρια για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το νομικό καθεστώς του ιδρύματος πρέπει να υπάγεται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
στην Αυστρία: τα «Pfandbriefstelle der österreichischen Landes-Hypothekenbanken» βάσει του «Bundesgesetz über die Pfandbriefstelle der österreichischen Landes-Hypothekenbanken (Pfandbriefstelle-Gesetz - PfBrStG)»·
β)
στη Φινλανδία: τα ιδρύματα που έχουν καταχωριστεί ως «Hypoteekkiyhdistys» ή «Hypoteksförening» βάσει του «Laki hypoteekkiyhdistyksistä» ή του «Lag om hypoteksföreningar».
3. Όσον αφορά το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως παρόμοιο με συνεταιριστικές εταιρείες, αλληλασφαλιστικές ενώσεις και ταμιευτήρια για τους σκοπούς της παραγράφου 1, πρέπει να μπορεί να εκδίδει, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο ή με το καταστατικό της εταιρείας, στο επίπεδο της νομικής οντότητας, μόνο τα κεφαλαιακά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
4. Για να χαρακτηριστεί ένα ίδρυμα ως παρόμοιο με συνεταιριστικές εταιρείες, αλληλασφαλιστικές ενώσεις και ταμιευτήρια για τους σκοπούς της παραγράφου 1, πρέπει να πληρούνται μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
όταν οι κάτοχοι, οι οποίοι μπορεί να είναι μέλη ή μη μέλη του ιδρύματος, των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 που αναφέρονται στην παράγραφο 3 έχουν τη δυνατότητα να παραιτηθούν, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, πρέπει επίσης να έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν το κεφαλαιακό μέσο στο ίδρυμα, αλλά μόνο με την επιφύλαξη των περιορισμών που θέτει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, του καταστατικού του, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του παρόντος κανονισμού. Αυτό δεν εμποδίζει το ίδρυμα να εκδίδει, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 σύμφωνα με το άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 στα μέλη και μη μέλη, που δεν παρέχουν δικαίωμα επιστροφής του κεφαλαιακού μέσου στο ίδρυμα·
β)
απαγορεύεται η διανομή του αθροίσματος του κεφαλαίου, των αποθεματικών και των ενδιάμεσων κερδών ή των κερδών τέλους χρήσεως, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, στους κατόχους των μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1. Αυτή η προϋπόθεση θεωρείται ότι πληρούται ακόμη και όταν το ίδρυμα εκδίδει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 τα οποία παρέχουν στους κατόχους, σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας, δικαίωμα επί ενός μέρους των κερδών και αποθεματικών, εφόσον το επιτρέπει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, υπό τον όρο ότι το εν λόγω μέρος είναι ανάλογο προς τη συνεισφορά τους στο κεφάλαιο και τα αποθεματικά ή, εφόσον το επιτρέπει η ισχύουσα εθνική νομοθεσία, βάσει άλλης ρύθμισης. Το ίδρυμα μπορεί να εκδίδει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 τα οποία παρέχουν στους κατόχους, σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή εκκαθάρισης του ιδρύματος, δικαίωμα σε αποθεματικά που δεν είναι αναγκαστικά αναλογικό προς τη συνεισφορά σε κεφάλαια και αποθεματικά, με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 29 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
το συνολικό ποσό ή ένα επιμέρους ποσό του αθροίσματος του κεφαλαίου και των αποθεματικών κατέχεται από μέλη του ιδρύματος, τα οποία δεν επωφελούνται, σε συνθήκες λειτουργίας, από την άμεση διανομή των αποθεματικών, και ιδίως με την καταβολή μερισμάτων.
Υποτμήμα 3
Έμμεση χρηματοδότηση
Άρθρο 8
Έμμεση χρηματοδότηση κεφαλαιακών μέσων για τους σκοπούς του άρθρου 28 παράγραφος 1 στοιχείο β), του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και του άρθρου 63 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Η έμμεση χρηματοδότηση κεφαλαιακών μέσων βάσει του άρθρου 28 παράγραφος 1 στοιχείο β), του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και του άρθρου 63 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεωρείται ότι δεν συνιστά άμεση χρηματοδότηση.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ως άμεση χρηματοδότηση νοείται η χορήγηση από ένα ίδρυμα δανείου ή άλλης χρηματοδότησης οιασδήποτε μορφής σε επενδυτή, που χρησιμοποιείται για την αγορά των κεφαλαιακών μέσων.
3. Η άμεση χρηματοδότηση περιλαμβάνει επίσης τη χορήγηση χρηματοδότησης για άλλους σκοπούς εκτός από την αγορά κεφαλαιακών μέσων ενός ιδρύματος, σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατέχει ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ή θεωρείται συνδεδεμένο μέρος κατά την έννοια των ορισμών στην παράγραφο 9 του διεθνούς λογιστικού προτύπου 24 σχετικά με γνωστοποιήσεις συνδεδεμένων μερών, όπως εφαρμόζεται στην Ένωση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), λαμβάνοντας υπόψη τυχόν πρόσθετη καθοδήγηση η οποία καθορίζεται από την αρμόδια αρχή, εάν το ίδρυμα δεν μπορεί να αποδείξει όλα τα ακόλουθα:
α)
η συναλλαγή πραγματοποιείται υπό τους ίδιους όρους όπως άλλες συναλλαγές με τρίτους·
β)
το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή το συνδεδεμένο μέρος δεν πρέπει να βασίζεται στις διανομές ή στην πώληση των κεφαλαιακών μέσων που έχει στην κατοχή του για να στηρίξει την καταβολή των τόκων και την αποπληρωμή της χρηματοδότησης.
Άρθρο 9
Ισχύουσες μορφές και φύση της έμμεσης χρηματοδότησης κεφαλαιακών μέσων για τους σκοπούς του άρθρου 28 παράγραφος 1 στοιχείο β), του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και του άρθρου 63 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι εφαρμοστέες μορφές και η φύση της έμμεσης χρηματοδότησης της αγοράς κεφαλαιακών μέσων ενός ιδρύματος πρέπει να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
α)
χρηματοδότηση της αγοράς από έναν επενδυτή, κατά την έκδοση ή μετέπειτα, κεφαλαιακών μέσων ενός ιδρύματος από οποιαδήποτε οντότητα της οποίας το ίδρυμα έχει άμεσο ή έμμεσο έλεγχο ή από οντότητα που περιλαμβάνεται σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
1)
στο πεδίο της λογιστικής ή της εποπτικής ενοποίησης του ιδρύματος·
2)
στο πεδίο του ενοποιημένου ισολογισμού ή του διευρυμένου αθροιστικού υπολογισμού, όταν ισοδυναμεί με ενοποιημένους λογαριασμούς όπως αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που καταρτίζεται από το θεσμικό σύστημα προστασίας ή το δίκτυο ιδρυμάτων συνδεδεμένων με έναν κεντρικό φορέα που δεν είναι οργανωμένος ως όμιλος στον οποίο ανήκει το ίδρυμα·
3)
στο πεδίο της συμπληρωματικής εποπτείας του ιδρύματος σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων·
β)
χρηματοδότηση της αγοράς από έναν επενδυτή, κατά την έκδοση ή μετέπειτα, κεφαλαιακών μέσων ενός ιδρύματος από εξωτερικές οντότητες που προστατεύονται από εγγύηση ή από τη χρήση ενός πιστωτικού παράγωγου ή εξασφαλίζονται με κάποιον άλλο τρόπο, έτσι ώστε ο πιστωτικός κίνδυνος να μεταφέρεται στο ίδρυμα ή σε οντότητες επί των οποίων το ίδρυμα έχει άμεσο ή έμμεσο έλεγχο ή οντότητες που περιλαμβάνονται σε ένα από τα ακόλουθα:
1)
στο πεδίο της λογιστικής ή της εποπτικής ενοποίησης του ιδρύματος·
2)
στο πεδίο του ενοποιημένου ισολογισμού ή του διευρυμένου αθροιστικού υπολογισμού, όταν ισοδυναμεί με ενοποιημένους λογαριασμούς όπως αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που καταρτίζεται από το θεσμικό σύστημα προστασίας ή το δίκτυο ιδρυμάτων συνδεδεμένων με έναν κεντρικό φορέα που δεν είναι οργανωμένος ως όμιλος στον οποίο ανήκει το ίδρυμα·
3)
στο πεδίο της συμπληρωματικής εποπτείας του ιδρύματος σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ·
γ)
χρηματοδότηση ενός δανειολήπτη που μεταβιβάζει τη χρηματοδότηση στον τελικό επενδυτή για την αγορά, κατά την έκδοση ή μετέπειτα, κεφαλαιακών μέσων ενός ιδρύματος.
2. Για να θεωρηθούν οι ανωτέρω περιπτώσεις έμμεση χρηματοδότηση για τους σκοπούς της παραγράφου 1, κατά περίπτωση, θα πρέπει επίσης να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο επενδυτής δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα ακόλουθα:
1)
στο πεδίο της λογιστικής ή της εποπτικής ενοποίησης του ιδρύματος·
2)
στο πεδίο του ενοποιημένου ισολογισμού ή του διευρυμένου αθροιστικού υπολογισμού, όταν ισοδυναμεί με ενοποιημένους λογαριασμούς όπως αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που καταρτίζεται από το θεσμικό σύστημα προστασίας ή το δίκτυο ιδρυμάτων συνδεδεμένων με έναν κεντρικό φορέα που δεν είναι οργανωμένος ως όμιλος στον οποίο ανήκει το ίδρυμα. Για τον σκοπό αυτό, ένας επενδυτής θεωρείται ότι περιλαμβάνεται στο πεδίο διευρυμένου αθροιστικού υπολογισμού, εάν το σχετικό κεφαλαιακό μέσο υπόκειται σε ενοποίηση ή σε διευρυμένο αθροιστικό υπολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 49 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, κατά τρόπο που να καταργείται η πολλαπλή χρήση στοιχείων ιδίων κεφαλαίων και η τυχόν δημιουργία ιδίων κεφαλαίων μεταξύ μελών του θεσμικού συστήματος προστασίας. Εάν δεν χορηγηθεί η άδεια των αρμόδιων αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 49 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ο όρος αυτός θεωρείται ότι πληρούται όταν και οι δύο οντότητες που αναφέρονται στη παράγραφο 1 στοιχείο α) και το ίδρυμα είναι μέλη του ίδιου θεσμικού συστήματος προστασίας και οι οντότητες αφαιρούν τη χρηματοδότηση που χορηγείται για την αγορά των κεφαλαιακών μέσων του ιδρύματος, σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 1 στοιχεία στ) έως θ), το άρθρο 56 στοιχεία α) έως δ) και το άρθρο 66 στοιχεία α) έως δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, κατά περίπτωση·
3)
στο πεδίο της συμπληρωματικής εποπτείας του ιδρύματος σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ·
β)
ο εξωτερικός φορέας δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα ακόλουθα:
1)
στο πεδίο της λογιστικής ή της εποπτικής ενοποίησης του ιδρύματος·
2)
στο πεδίο του ενοποιημένου ισολογισμού ή του διευρυμένου αθροιστικού υπολογισμού, όταν ισοδυναμεί με ενοποιημένους λογαριασμούς όπως αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3 στοιχείο α) σημείο iv) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που καταρτίζεται από το θεσμικό σύστημα προστασίας ή το δίκτυο ιδρυμάτων συνδεδεμένων με έναν κεντρικό φορέα που δεν είναι οργανωμένος ως όμιλος στον οποίο ανήκει το ίδρυμα·
3)
στο πεδίο της συμπληρωματικής εποπτείας του ιδρύματος σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ.
3. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο η αγορά ενός κεφαλαιακού μέσου ενέχει άμεση ή έμμεση χρηματοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 8, το ποσό που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι καθαρό από κάθε πρόβλεψη για απομειώσεις που πραγματοποιείται σε ατομική βάση.
4. Για να αποφευχθεί η ανάληψη άμεσης ή έμμεσης χρηματοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 8 και όταν το δάνειο ή η άλλης μορφής χρηματοδότηση ή οι εγγυήσεις χορηγούνται σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατέχει ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα ή που θεωρείται ότι είναι συνδεδεμένο μέρος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3, το ίδρυμα εξασφαλίζει, σε διαρκή βάση, ότι δεν έχει χορηγήσει το δάνειο ή άλλης μορφής χρηματοδότηση ή εγγυήσεις για τους σκοπούς της άμεσης ή έμμεσης ανάληψης κεφαλαιακών μέσων του ιδρύματος. Όταν το δάνειο ή η άλλης μορφής χρηματοδότηση ή οι εγγυήσεις χορηγούνται σε άλλα είδη συμβαλλόμενων, το ίδρυμα διενεργεί αυτόν τον έλεγχο με τη μέγιστη δυνατή επιμέλεια.
5. Όσον αφορά τις αλληλασφαλιστικές ενώσεις, τις συνεταιριστικές εταιρείες και παρόμοια ιδρύματα, όταν, για να λάβει δάνειο ένας πελάτης είναι υποχρεωμένος βάσει της εθνικής νομοθεσίας ή του καταστατικού του ιδρύματος να αναλάβει κεφαλαιακά μέσα, το εν λόγω δάνειο δεν πρέπει να θεωρηθεί ως άμεση ή έμμεση χρηματοδότηση, εάν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το αναληφθέν ποσό θεωρείται ασήμαντο από την αρμόδια αρχή·
β)
σκοπός του δανείου δεν είναι η αγορά κεφαλαιακών μέσων του ιδρύματος που χορηγεί το δάνειο·
γ)
η ανάληψη ενός ή περισσοτέρων κεφαλαιακών μέσων του ιδρύματος είναι αναγκαία για να γίνει ο δικαιούχος του δανείου μέλος της αλληλασφαλιστικής ένωσης, της συνεταιριστικής εταιρείας ή του ανάλογου ιδρύματος.
Υποτμήμα 4
Περιορισμοί στην εξόφληση κεφαλαιακών μέσων
Άρθρο 10
Περιορισμοί ως προς την εξόφληση κεφαλαιακών μέσων που εκδίδονται από αλληλασφαλιστικές ενώσεις, συνεταιριστικές εταιρείες, ταμιευτήρια και παρόμοια ιδρύματα, για τους σκοπούς του άρθρου 29 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του άρθρου 78 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Ένα ίδρυμα μπορεί να εκδώσει μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 με δυνατότητα εξόφλησης μόνο όταν η δυνατότητα αυτή προβλέπεται από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.
2. Η δυνατότητα του ιδρύματος να θέτει περιορισμούς στην εξόφληση βάσει των διατάξεων που διέπουν τα κεφαλαιακά μέσα, σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 78 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καλύπτει τόσο το δικαίωμα αναβολής της εξόφλησης όσο και το δικαίωμα περιορισμού του προς εξόφληση ποσού. Το ίδρυμα πρέπει να είναι σε θέση να αναβάλει την εξόφληση ή να περιορίσει το προς εξόφληση ποσό για απεριόριστο χρονικό διάστημα, κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3.
3. Η έκταση των περιορισμών της εξόφλησης που περιλαμβάνονται στις διατάξεις που διέπουν τα μέσα καθορίζεται από το ίδρυμα με βάση την προληπτική κατάσταση του ιδρύματος ανά πάσα στιγμή και αφορά ιδίως, αλλά δεν περιορίζεται στα ακόλουθα:
α)
τη συνολική κατάσταση του ιδρύματος ως προς τη χρηματοδότηση, τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητα·
β)
το ποσό του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, το κεφάλαιο της κατηγορίας 1 και το συνολικό κεφάλαιο σε σύγκριση με το συνολικό ποσό του ανοίγματος σε κίνδυνο υπολογίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τις ειδικές απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που αναφέρονται στο άρθρο 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 128 σημείο 6 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 11
Περιορισμοί ως προς την εξόφληση κεφαλαιακών μέσων που εκδίδονται από αλληλασφαλιστικές ενώσεις, συνεταιριστικές εταιρείες, ταμιευτήρια και παρόμοια ιδρύματα, για τους σκοπούς του άρθρου 29 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του άρθρου 78 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι περιορισμοί της εξόφλησης που περιέχονται σε συμβατικές ή νομικές διατάξεις και διέπουν τα μέσα δεν εμποδίζουν την αρμόδια αρχή να επιβάλλει πρόσθετο περιορισμό στη εξόφληση των μέσων, σε κατάλληλη βάση, σύμφωνα με το άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Οι αρμόδιες αρχές αξιολογούν τις βάσεις των περιορισμών της εξόφλησης που περιλαμβάνονται στις συμβατικές και νομικές διατάξεις που διέπουν το μέσο. Απαιτούν από τα ιδρύματα να τροποποιήσουν τις αντίστοιχες συμβατικές διατάξεις, όταν δεν έχουν πεισθεί ως προς την καταλληλότητα των βάσεων των περιορισμών. Όταν τα ιδρύματα υπάγονται στο εθνικό δίκαιο, σε περίπτωση απουσίας συμβατικών διατάξεων, η νομοθεσία επιτρέπει στο ίδρυμα να περιορίσει την εξόφληση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφοι 1 έως 3, ώστε τα μέσα να είναι αποδεκτά ως μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
3. Κάθε απόφαση περιορισμού της εξόφλησης τεκμηριώνεται σε εσωτερικό επίπεδο και υποβάλλεται εγγράφως από το ίδρυμα στην αρμόδια αρχή, καθώς και οι λόγοι για τους οποίους, με βάση τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 3, η εξόφληση έχει εν μέρει ή πλήρως απορριφθεί ή αναβληθεί.
4. Όταν λαμβάνονται περισσότερες αποφάσεις περιορισμού της εξόφλησης εντός της ίδιας χρονικής περιόδου, τα ιδρύματα μπορούν να τεκμηριώνουν τις εν λόγω αποφάσεις σε ένα ενιαίο σύνολο εγγράφων.
ΤΜΗΜΑ 2
Εποπτικές προσαρμογές
Άρθρο12
Η έννοια του κέρδους από πωλήσεις για τους σκοπούς του άρθρου 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Με τον όρο κέρδος από πωλήσεις που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 νοείται κάθε αναγνωρισμένο κέρδος από πωλήσεις για το ίδρυμα, που εγγράφεται ως αύξηση οποιουδήποτε στοιχείου ιδίων κεφαλαίων και συνδέεται με μελλοντικό περιθώριο εσόδων από την πώληση τιτλοποιημένων περιουσιακών στοιχείων, όταν αυτά αφαιρούνται από τον ισολογισμό του ιδρύματος στο πλαίσιο μιας πράξης τιτλοποίησης.
2. Το αναγνωρισμένο κέρδος από πωλήσεις προσδιορίζεται ως η διαφορά μεταξύ των στοιχείων α) και β) κατωτέρω, όπως καθορίζεται με την εφαρμογή του σχετικού λογιστικού πλαισίου:
α)
της καθαρής αξίας των στοιχείων του ενεργητικού που έχουν ληφθεί καθώς και κάθε νέου περιουσιακού στοιχείου που λαμβάνεται, αφαιρουμένου κάθε άλλου στοιχείου ενεργητικού ή κάθε νέας υποχρέωσης που αναλαμβάνεται·
β)
και της λογιστικής αξίας των τιτλοποιημένων στοιχείων ενεργητικού ή του μέρους που έπαψε να αναγνωρίζεται.
3. Το αναγνωρισμένο κέρδος από πωλήσεις που συνδέεται με το μελλοντικό περιθώριο εσόδων παραπέμπει, στο πλαίσιο αυτό, στο αναμενόμενο μελλοντικό «υπερβάλλον περιθώριο», όπως ορίζεται στο άρθρο 242 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
ΤΜΗΜΑ 3
Αφαιρέσεις από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1
Άρθρο 13
Αφαίρεση ζημιών της τρέχουσας χρήσης, για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Για τους σκοπούς του υπολογισμού του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 κατά τη διάρκεια του έτους, και ανεξαρτήτως του αν το ίδρυμα κλείσει τους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς του στο τέλος κάθε ενδιάμεσης περιόδου, το οικείο ίδρυμα καθορίζει τους λογαριασμούς κερδών και ζημιών και αφαιρεί τυχόν προκύπτουσες ζημίες από τα στοιχεία κοινών ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1, όταν προκύπτουν.
2. Για τους σκοπούς του καθορισμού των λογαριασμών κερδών και ζημιών, σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα έσοδα και έξοδα καθορίζονται με την ίδια διαδικασία και με βάση τα ίδια λογιστικά πρότυπα με αυτά της οικονομικής έκθεσης στο τέλος του έτους. Τα έσοδα και έξοδα υπολογίζονται με σύνεση και αποδίδονται στην ενδιάμεση περίοδο κατά την οποία συνέβησαν, με αποτέλεσμα κάθε ενδιάμεση περίοδος να φέρει ένα εύλογο ποσό των αναμενόμενων ετήσιων εσόδων και δαπανών. Λαμβάνονται πλήρως υπόψη και χωρίς καθυστέρηση τα σημαντικά και μη επαναλαμβανόμενα γεγονότα στην ενδιάμεση περίοδο κατά την οποία προκύπτουν.
3. Όταν οι ζημίες για το τρέχον οικονομικό έτος έχουν ήδη μειώσει τα στοιχεία κοινών ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1 ως αποτέλεσμα της ενδιάμεσης οικονομικής έκθεσης ή της οικονομικής έκθεσης του τέλους του έτους, δεν είναι αναγκαία η αφαίρεση. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η οικονομική έκθεση σημαίνει ότι το κέρδος και οι ζημίες έχουν προσδιοριστεί μετά το κλείσιμο των ενδιάμεσων ή των ετήσιων λογαριασμών, σύμφωνα με το λογιστικό πλαίσιο στο οποίο υπάγεται το ίδρυμα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 για την εφαρμογή διεθνών λογιστικών προτύπων και της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου (9) για τους ετήσιους και ενοποιημένους λογαριασμούς των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
4. Οι παράγραφοι 1 έως 3 εφαρμόζονται κατά τον ίδιο τρόπο στα κέρδη και τις ζημίες που περιλαμβάνονται στο λοιπό συνολικό συσσωρευμένο εισόδημα.
Άρθρο 14
Αφαιρέσεις αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων που βασίζονται στη μελλοντική κερδοφορία, για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι αφαιρέσεις αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων που βασίζονται στη μελλοντική κερδοφορία δυνάμει του άρθρου 36 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.
2. Ο συμψηφισμός μεταξύ αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων και των σχετικών αναβαλλόμενων φορολογικών υποχρεώσεων πραγματοποιείται χωριστά για την κάθε φορολογητέα οντότητα. Οι σχετικές αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις περιορίζονται σε εκείνες που απορρέουν από τη φορολογική νομοθεσία του ίδιου κράτους με αυτό των αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων. Για τον υπολογισμό των αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων και υποχρεώσεων σε ενοποιημένη βάση, μια φορολογητέα οντότητα περιλαμβάνει όλες τις οντότητες που είναι μέλη του ίδιου φορολογικού ομίλου, δημοσιονομική εξυγίανση, ενιαία φορολογική οντότητα ή ενοποιημένη φορολογική δήλωση, βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας.
3. Το ποσό των σχετικών αναβαλλόμενων φορολογικών υποχρεώσεων που είναι επιλέξιμες για συμψηφισμό με αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις που βασίζονται σε μελλοντική κερδοφορία ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού του στοιχείου α) και του ποσού του στοιχείου β) κατωτέρω:
α)
του ποσού των αναβαλλόμενων φορολογικών υποχρεώσεων, όπως αναγνωρίζονται βάσει του ισχύοντος λογιστικού πλαισίου·
β)
και του ποσού των σχετικών αναβαλλόμενων φορολογικών υποχρεώσεων που προκύπτουν από τα άυλα περιουσιακά στοιχεία και από περιουσιακά στοιχεία των συνταξιοδοτικών ταμείων προκαθορισμένων παροχών.
Άρθρο 15
Αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων συνταξιοδοτικών ταμείων προκαθορισμένων παροχών, για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του άρθρου 41 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Η αρμόδια αρχή χορηγεί μόνον την προηγούμενη έγκριση που αναφέρεται στο άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν η απεριόριστη ικανότητα χρήσης των αντίστοιχων περιουσιακών στοιχείων συνταξιοδοτικών ταμείων προκαθορισμένων παροχών συνεπάγεται άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση στα στοιχεία ενεργητικού, όπως όταν η χρήση των περιουσιακών στοιχείων δεν υπόκειται σε περιορισμό και δεν υπάρχει κανενός είδους απαίτηση τρίτων επί των συγκεκριμένων στοιχείων ενεργητικού.
2. Μπορεί να υφίσταται απρόσκοπτη πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία, όταν το ίδρυμα δεν υποχρεούται να ζητήσει και να λάβει ειδική έγκριση από τον διαχειριστή των συνταξιοδοτικών ταμείων ή των δικαιούχων συντάξεων, κάθε φορά που θα έχουν πρόσβαση σε πλεόνασμα κεφαλαίων στο σχέδιο.
Άρθρο 16
Αφαιρέσεις προβλέψιμων φορολογικών επιβαρύνσεων για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 1 στοιχείο ιβ) και του άρθρου 56 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Με την προϋπόθεση ότι το ίδρυμα εφαρμόζει λογιστικό πλαίσιο και λογιστικές πολιτικές που προβλέπουν την πλήρη αναγνώριση τρεχουσών και αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων συνδεόμενων με συναλλαγές και άλλα γεγονότα που αναγνωρίζονται στον ισολογισμό ή στο λογαριασμό κερδών και ζημιών, το ίδρυμα μπορεί να θεωρεί ότι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη οι προβλεπόμενες φορολογικές επιβαρύνσεις. Η αρμόδια αρχή βεβαιώνεται ότι έχουν γίνει όλες οι αναγκαίες αφαιρέσεις, είτε βάσει ισχυόντων λογιστικών προτύπων ή άλλων προσαρμογών.
2. Όταν το ίδρυμα υπολογίζει το κεφάλαιό του κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 με βάση τις οικονομικές καταστάσεις που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002, η προϋπόθεση της παραγράφου 1 θεωρείται ότι πληρούται.
3. Όταν δεν πληρούται η προϋπόθεση της παραγράφου 1, το ίδρυμα μειώνει τα στοιχεία κεφαλαίου του κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 κατά το εκτιμώμενο ποσό των τρεχουσών και αναβαλλόμενων φορολογικών επιβαρύνσεων που δεν έχουν αναγνωριστεί ακόμη στον ισολογισμό ή στον λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσης που σχετίζονται με συναλλαγές και άλλα γεγονότα που αναγνωρίζονται στον ισολογισμό ή στο λογαριασμό αποτελεσμάτων χρήσης. Το εκτιμώμενο ποσό των τρεχουσών και αναβαλλόμενων φορολογικών επιβαρύνσεων καθορίζεται με τη χρήση μεθόδου ισοδύναμης με αυτήν που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1606/2002. Το εκτιμώμενο ποσό των αναβαλλόμενων φορολογικών επιβαρύνσεων δεν μπορεί να συμψηφίζεται με αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις που δεν αναγνωρίζονται στις οικονομικές καταστάσεις.
ΤΜΗΜΑ 4
Άλλες αφαιρέσεις από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1 και κατηγορίας 2
Άρθρο 17
Άλλες μειώσεις για τα κεφαλαιακά μέσα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Τοποθετήσεις σε μέσα κεφαλαίου χρηματοδοτικών ιδρυμάτων κατά την έννοια του άρθρου 4 σημείο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 αφαιρούνται σύμφωνα με τους ακόλουθους υπολογισμούς:
α)
όλα τα μέσα που χαρακτηρίζονται ως κεφάλαια βάσει του ισχύοντος εταιρικού δικαίου για το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που τα εξέδωσε και, εάν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα υπόκειται σε απαιτήσεις φερεγγυότητας, οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία των ιδίων κεφαλαίων της υψηλότερης δυνατής ποιότητας χωρίς κανένα περιορισμό, αφαιρούνται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1·
β)
όλα τα μέσα που χαρακτηρίζονται ως κεφάλαια βάσει του ισχύοντος εταιρικού δικαίου για τον εκδότη και, εφόσον το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα δεν υπόκειται σε απαιτήσεις φερεγγυότητας, τα οποία είναι αόριστης διάρκειας, απορροφούν το πρώτο και αναλογικά μεγαλύτερο μερίδιο των ζημιών, όπως προκύπτουν, ιεραρχούνται χαμηλότερα από όλες τις άλλες αξιώσεις σε περίπτωση αφερεγγυότητας και εκκαθάρισης και δεν υπόκεινται σε καμία προτιμησιακή ή προκαθορισμένη διανομή, αφαιρούνται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
γ)
όλα τα μέσα μειωμένης εξασφάλισης που απορροφούν ζημίες στη βάση συνεχούς λειτουργίας, περιλαμβανομένης της διακριτικής ευχέρειας για ακύρωση πληρωμών τοκομεριδίων, αφαιρούνται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 1. Όταν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό των πρόσθετων κεφαλαίων κατηγορίας 1, το πλεονάζον ποσό αφαιρείται από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
δ)
όλα τα άλλα μέσα μειωμένης εξασφάλισης αφαιρούνται από τα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 2. Εάν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό του κεφαλαίου της κατηγορίας 2, το πλεονάζον ποσό πρέπει να αφαιρείται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 1. Όταν το ποσό των πρόσθετων κεφαλαίων της κατηγορίας 1 είναι ανεπαρκές, το εναπομένον πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
ε)
κάθε άλλο μέσο που περιλαμβάνουν τα ίδια κεφάλαια του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος κατ’ εφαρμογή του ισχύοντος πλαισίου προληπτικής εποπτείας ή κάθε άλλο μέσο για το οποίο το ίδρυμα δεν μπορεί να αποδείξει ότι εφαρμόζονται οι όροι που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και δ) αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
2. Στις προβλεπόμενες στην παράγραφο 3 περιπτώσεις, τα ιδρύματα εφαρμόζουν τις αφαιρέσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για τοποθετήσεις σε κεφαλαιακά μέσα βάσει αντίστοιχης μεθόδου αφαίρεσης. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, με τον όρο αντίστοιχη μέθοδος αφαίρεσης νοείται μια μέθοδος που εφαρμόζει την αφαίρεση στο ίδιο στοιχείο του κεφαλαίου που θα χαρακτήριζε το κεφάλαιο, εάν αυτό εκδιδόταν από το ίδιο το ίδρυμα.
3. Οι αναφερόμενες στην παράγραφο 1 αφαιρέσεις δεν εφαρμόζονται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα έχει άδεια λειτουργίας και υπόκειται στην εποπτεία αρμόδιας αρχής, και με την επιφύλαξη απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας ισοδύναμων με εκείνες που εφαρμόζονται στα ιδρύματα βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Η προσέγγιση αυτή εφαρμόζεται σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τρίτων χωρών μόνον όταν έχει διεξαχθεί συντονισμένη αξιολόγηση ισοδυναμίας του καθεστώτος προληπτικής εποπτείας της οικείας τρίτης χώρας και έχει εξαχθεί το συμπέρασμα ότι αυτό είναι τουλάχιστον ισοδύναμο με αυτό που εφαρμόζεται στην Ένωση.
β)
όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα είναι ίδρυμα ηλεκτρονικού χρήματος κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) και δεν επωφελείται από προαιρετικές εξαιρέσεις, όπως προβλέπεται από το άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας·
γ)
όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα είναι ίδρυμα πληρωμών, κατά την έννοια του άρθρου 4 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) και δεν επωφελείται από την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 26 της εν λόγω οδηγίας·
δ)
όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα είναι διαχειριστής εναλλακτικών επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 4 της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) ή εταιρεία διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13).
Άρθρο 18
Κεφαλαιακά μέσα ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτων χωρών, για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι τοποθετήσεις σε κεφαλαιακά μέσα ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτων χωρών που υπόκεινται σε καθεστώς φερεγγυότητας το οποίο είτε έχει αξιολογηθεί ως μη ισοδύναμο με το προβλεπόμενο στον τίτλο I κεφάλαιο VI της οδηγίας 2009/138/ΕΚ σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 227 της εν λόγω οδηγίας, είτε δεν έχει αξιολογηθεί, αφαιρούνται με τους ακόλουθους τρόπους:
α)
όλα τα μέσα που χαρακτηρίζονται ως κεφάλαιο από το ισχύον εταιρικό δίκαιο για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις της τρίτης χώρας που τα έχει εκδώσει, και τα οποία περιλαμβάνονται στην υψηλότερη δυνατή ποιότητα της κατηγορίας ρυθμιστικών ιδίων κεφαλαίων χωρίς κανένα περιορισμό βάσει του καθεστώτος τρίτης χώρας, δεν αφαιρούνται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
β)
κάθε μέσο μειωμένης εξασφάλισης που απορροφά ζημίες στη βάση συνεχούς λειτουργίας, περιλαμβανομένης της διακριτικής ευχέρειας για ακύρωση πληρωμών τοκομεριδίων, αφαιρείται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου κατηγορίας 1. Όταν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό του πρόσθετου κεφαλαίου της κατηγορίας 1, το πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
γ)
κάθε μέσο μειωμένης εξασφάλισης αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 2. Όταν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό του κεφαλαίου της κατηγορίας 2, το πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 1. Όταν αυτό το πλεονάζον ποσό είναι μεγαλύτερο από το ποσό του πρόσθετου κεφαλαίου της κατηγορίας 1, το εναπομένον πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1·
δ)
για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις τρίτων χωρών που υπόκεινται σε απαιτήσεις προληπτικής φερεγγυότητας, κάθε άλλο μέσο που περιλαμβάνεται στα ίδια κεφάλαια ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτων χωρών κατ’ εφαρμογή του ισχύοντος καθεστώτος φερεγγυότητας ή κάθε άλλο μέσο για τα οποίο το ίδρυμα δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις των στοιχείων α), β) ή γ), αφαιρούνται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
2. Όταν το καθεστώς φερεγγυότητας της τρίτης χώρας, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τα ίδια κεφάλαια, έχει αξιολογηθεί ως ισοδύναμο με το καθεστώς που ορίζεται στον τίτλο I κεφάλαιο VI της οδηγίας 2009/138/ΕΚ σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 227 της εν λόγω οδηγίας, οι τοποθετήσεις κεφαλαιακών μέσων των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων της τρίτης χώρας αντιμετωπίζονται ως τοποθετήσεις κεφαλαιακών μέσων ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων εξουσιοδοτημένων σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
3. Στις προβλεπόμενες στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου περιπτώσεις, τα ιδρύματα εφαρμόζουν τις μειώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 44 στοιχείο β), στο άρθρο 58 και στο άρθρο 68 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, κατά περίπτωση, για τοποθετήσεις σε ασφαλιστικά στοιχεία ιδίων κεφαλαίων.
Άρθρο 19
Κεφαλαιακά μέσα των επιχειρήσεων που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/138/ΕΚ για τους σκοπούς του άρθρου 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
Τοποθετήσεις σε κεφαλαιακά μέσα επιχειρήσεων που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/138/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας αφαιρούνται με τους ακόλουθους τρόπους:
α)
όλα τα μέσα που χαρακτηρίζονται ως κεφάλαιο βάσει του εταιρικού δικαίου που διέπει την επιχείρηση που τα εξέδωσε και υπάγονται στην κατηγορία της υψηλότερης δυνατής ποιότητας ιδίων κεφαλαίων χωρίς κανέναν περιορισμό δεν αφαιρείται από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
β)
κάθε μέσο μειωμένης εξασφάλισης που απορροφά ζημίες στη βάση συνεχούς λειτουργίας, περιλαμβανομένης της διακριτικής ευχέρειας για ακύρωση πληρωμών τοκομεριδίων, αφαιρείται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου κατηγορίας 1. Όταν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό του πρόσθετου κεφαλαίου της κατηγορίας 1, το πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
γ)
κάθε μέσο μειωμένης εξασφάλισης αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 2. Όταν το ποσό των εν λόγω μέσων μειωμένης εξασφάλισης υπερβαίνει το ποσό του κεφαλαίου της κατηγορίας 2, το πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα πρόσθετα στοιχεία κεφαλαίου της κατηγορίας 1. Όταν αυτό το ποσό είναι μεγαλύτερο το ποσό του πρόσθετου κεφαλαίου της κατηγορίας 1, το εναπομένον πλεονάζον ποσό αφαιρείται από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών ιδίων κεφαλαίων της κατηγορίας 1·
δ)
κάθε άλλο μέσο που περιλαμβάνουν τα ίδια κεφάλαια του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος κατ’ εφαρμογή του ισχύοντος καθεστώτος φερεγγυότητας ή κάθε άλλο μέσο για το οποίο το ίδρυμα δεν μπορεί να αποδείξει ότι εφαρμόζονται οι όροι α), β), ή γ) αφαιρείται από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 1
ΤΜΗΜΑ 1
Μορφή και φύση των κινήτρων εξόφλησης
Άρθρο 20
Μορφή και φύση των κινήτρων εξόφλησης για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και του άρθρου 63 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Με τον όρο «κίνητρα εξόφλησης» νοούνται όλα τα στοιχεία που δημιουργούν, κατά την ημερομηνία έκδοσης, την προσδοκία ότι το κεφαλαιακό μέσο είναι πιθανό να εξοφληθεί.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 κίνητρα περιλαμβάνουν τις ακόλουθες μορφές:
α)
δικαίωμα ανάκλησης σε συνδυασμό με αύξηση του πιστωτικού περιθωρίου του μέσου, εάν δεν πραγματοποιηθεί η ανάκληση·
β)
δικαίωμα ανάκλησης σε συνδυασμό με μια απαίτηση ή επιλογή του επενδυτή να μετατρέψει το μέσο σε μέσο κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, εάν δεν πραγματοποιηθεί η ανάκληση·
γ)
δικαίωμα ανάκλησης σε συνδυασμό με μεταβολή του επιτοκίου αναφοράς, όταν το πιστωτικό περιθώριο επί του δεύτερου επιτοκίου αναφοράς είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο της αρχικής πληρωμής, αφαιρουμένου του επιτοκίου ανταλλαγής (swap rate)·
δ)
δικαίωμα ανάκλησης σε συνδυασμό με αύξηση του ποσού της εξόφλησης στο μέλλον·
ε)
δικαίωμα εκ νέου πώλησης σε συνδυασμό με αύξηση του πιστωτικού περιθωρίου του μέσου ή μεταβολή του επιτοκίου αναφοράς, όταν το πιστωτικό περιθώριο επί του δεύτερου επιτοκίου αναφοράς είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο της αρχικής πληρωμής, αφαιρουμένου του επιτοκίου ανταλλαγής (swap rate), εάν το μέσο δεν διατεθεί σε νέα πώληση·
στ)
πώληση του μέσου κατά τρόπο που υποδηλώνει στους επενδυτές ότι το μέσο αυτό θα ανακληθεί.
ΤΜΗΜΑ 2
Μετατροπή ή μείωση της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου
Άρθρο 21
Φύση της επανάκτησης μετά από μείωση της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο ιδ) και του άρθρου 52 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Η μείωση της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου εφαρμόζεται κατ’ αναλογία σε όλους τους κατόχους των πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 που περιλαμβάνουν παρόμοιο μηχανισμό απομείωσης και πανομοιότυπο επίπεδο ενεργοποίησης.
2. Για να θεωρηθεί προσωρινή η μείωση της ονομαστικής αξίας του κεφαλαίου, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
όλες οι πληρωτέες διανομές μετά από μείωση της ονομαστικής αξίας βασίζονται στο μειωμένο ποσό του κεφαλαίου·
β)
οι επανακτήσεις της ονομαστικής αξίας βασίζονται στα κέρδη μετά τη λήψη επίσημης απόφασης από το ίδρυμα που επιβεβαιώνει τα τελικά κέρδη·
γ)
κάθε επανάκτηση της ονομαστικής αξίας του μέσου ή πληρωμή τοκομεριδίων για το απομειωμένο ποσό του κεφαλαίου υπόκειται στην πλήρη διακριτική ευχέρεια του ιδρύματος, με την επιφύλαξη των περιορισμών που προκύπτουν από τα στοιχεία δ) έως στ) και χωρίς υποχρέωση του ιδρύματος να διενεργεί ή να επιταχύνει επανάκτηση της ονομαστικής αξίας υπό ειδικές περιστάσεις·
δ)
η επανάκτηση της ονομαστικής αξίας διενεργείται σε αναλογική βάση μεταξύ παρόμοιων πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 που αποτέλεσαν αντικείμενο μείωσης της ονομαστικής τους αξίας·
ε)
το ανώτατο ποσό που μπορεί να αποδοθεί στο άθροισμα της επανάκτησης της ονομαστικής αξίας του μέσου από κοινού με την πληρωμή τοκομεριδίων επί του μειωμένου ποσού του κεφαλαίου ισούται με το κέρδος του ιδρύματος πολλαπλασιαζόμενο επί το ποσό που προκύπτει από τη διαίρεση του ποσού που καθορίζεται στο σημείο 1) διά του ποσού που καθορίζεται στο σημείο 2):
1)
το άθροισμα της ονομαστικής αξίας, πριν την απομείωσή της, όλων των πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 του ιδρύματος η ονομαστική αξία των οποίων έχει μειωθεί·
2)
το συνολικό κεφάλαιο της κατηγορίας 1 του ιδρύματος.
στ)
το άθροισμα των απομειωμένων ποσών και των πληρωμών τοκομεριδίων για το μειωμένο ποσό του κεφαλαίου αντιμετωπίζεται ως πληρωμή που επιφέρει μείωση του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 και υπόκειται, μαζί με άλλες διανομές για μέσα κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, στους περιορισμούς ως προς το μέγιστο διανεμητέο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 141 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, όπως ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία ή σε κανονισμό.
3. Για τους σκοπούς του στοιχείου ε) της παραγράφου 2, ο υπολογισμός πραγματοποιείται τη στιγμή της επανάκτησης της ονομαστικής αξίας.
Άρθρο 22
Διαδικασίες και χρονοδιάγραμμα για τον προσδιορισμό της επέλευσης γεγονότος ενεργοποίησης για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο ιδ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Εάν το ίδρυμα διαπιστώσει ότι ο δείκτης κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 έχει μειωθεί κάτω από το επίπεδο που ενεργοποιεί τη μετατροπή ή τη μείωση της αξίας του μέσου στο επίπεδο εφαρμογής των απαιτήσεων που προβλέπονται στον τίτλο II του πρώτου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το διοικητικό όργανο ή κάθε άλλο αρμόδιο όργανο του ιδρύματος, αποφασίζει αμελλητί ότι έχει επέλθει γεγονός ενεργοποίησης και υπάρχει αμετάκλητη υποχρέωση μείωσης της αξίας ή μετατροπής του μέσου.
2. Το προς απομείωση ή μετατροπή ποσό καθορίζεται το συντομότερο δυνατόν και εντός μέγιστης προθεσμίας ενός μηνός από τον χρόνο της διαπίστωσης της επέλευσης του γεγονότος ενεργοποίησης, κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1.
3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσει τη σύντμηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 μέγιστης προθεσμίας του ενός μηνός, όταν εκτιμά ότι έχει διαπιστωθεί με επαρκή βεβαιότητα το ποσό που πρέπει να μετατραπεί ή να απομειωθεί, ή όταν κρίνει ότι απαιτείται άμεση μετατροπή ή μείωση της αξίας.
4. Όταν απαιτείται ανεξάρτητη επανεξέταση του προς απομείωση ή μετατροπή ποσού, σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν το πρόσθετο μέσο της κατηγορίας 1, ή όταν η αρμόδια αρχή απαιτεί ανεξάρτητη επανεξέταση για τον προσδιορισμό του προς απομείωση ή μετατροπή ποσού, το διοικητικό όργανο ή κάθε άλλο αρμόδιο όργανο του ιδρύματος μεριμνά για την άμεση εκτέλεση αυτής της εντολής. Η εν λόγω ανεξάρτητη επανεξέταση ολοκληρώνεται το συντομότερο δυνατό, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια στο ίδρυμα ως προς την απομείωση ή τη μετατροπή του πρόσθετου μέσου της κατηγορίας 1 και την ικανοποίηση των απαιτήσεων των παραγράφων 2 και 3.
ΤΜΗΜΑ 3
Τα στοιχεία των μέσων που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την κεφαλαιοποίηση
Άρθρο 23
Χαρακτηριστικά μέσων που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την ανακεφαλαιοποίηση για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο ιε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
Στα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την ανακεφαλαιοποίηση ενός ιδρύματος περιλαμβάνονται διατάξεις που επιβάλλουν στο ίδρυμα να αποζημιώνει υφιστάμενους κατόχους κεφαλαιακών μέσων σε περίπτωση έκδοσης ενός νέου κεφαλαιακού μέσου.
ΤΜΗΜΑ 4
Χρήση οντοτήτων ειδικού σκοπού για την έμμεση έκδοση μέσων ιδίων κεφαλαίων
Άρθρο 24
Χρήση οντοτήτων ειδικού σκοπού για την έμμεση έκδοση μέσων ιδίων κεφαλαίων για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 1 στοιχείο ιστ) και του άρθρου 63 στοιχείο ιδ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Όταν το ίδρυμα ή η οντότητα εντός της ενοποίησης σύμφωνα με το πρώτο μέρος, τίτλος II, κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 εκδίδει κεφαλαιακό μέσο που έχει αναληφθεί από οντότητα ειδικού σκοπού, το εν λόγω κεφαλαιακό μέσο δεν αναγνωρίζεται, στο επίπεδο του ιδρύματος ή της προαναφερθείσας οντότητας, ως κεφάλαιο υψηλότερης ποιότητας από την κατώτατη ποιότητα του κεφαλαίου που εκδίδεται στην οντότητα ειδικού σκοπού και του κεφαλαίου που εκδίδει σε τρίτους η οντότητα ειδικού σκοπού. Η εν λόγω απαίτηση εφαρμόζεται σε ενοποιημένη, υποενοποιημένη και ατομική βάση εφαρμογής των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας.
2. Τα δικαιώματα των κατόχων των μέσων που εκδίδονται από οντότητα ειδικού σκοπού δεν είναι ισχυρότερα από τα δικαιώματα που παρέχουν τα μέσα που εκδίδονται απευθείας από το ίδρυμα ή μια οντότητα που αποτελεί μέρος της ενοποίησης, κατ’ εφαρμογή του πρώτου μέρους, τίτλος II, κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Έμμεσες συμμετοχές που προκύπτουν από τοποθετήσεις που περιλαμβάνονται σε δείκτες
Άρθρο 25
Βαθμός ασφαλείας που απαιτείται στις εκτιμήσεις για τον υπολογισμό των ανοιγμάτων που χρησιμοποιούνται ως εναλλακτικές λύσεις για τα υποκείμενα ανοίγματα για τους σκοπούς του άρθρου 76 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Μία εκτίμηση είναι επαρκώς ασφαλής όταν ικανοποιείται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
όταν η επενδυτική εντολή του δείκτη προσδιορίζει ότι ένα κεφαλαιακό μέσο μιας οντότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα που αποτελεί μέρος του δείκτη δεν μπορεί να υπερβαίνει ένα ανώτατο ποσοστό του δείκτη, το ίδρυμα χρησιμοποιεί το εν λόγω ποσοστό ως εκτίμηση για την αξία των τοποθετήσεων που αφαιρείται από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή τα πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1 ή 2, όπως ορίζει το άρθρο 17 παράγραφος 2, ή από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, στις περιπτώσεις που το ίδρυμα δεν μπορεί να καθορίσει την ακριβή φύση της τοποθέτησης.
β)
όταν το ίδρυμα δεν είναι σε θέση να καθορίσει το ανώτατο ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο α) και όταν ο δείκτης, όπως αποδεικνύεται από την επενδυτική εντολή ή άλλες σχετικές πληροφορίες, περιλαμβάνει κεφαλαιακά μέσα οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα, το ίδρυμα αφαιρεί το πλήρες ποσό των τοποθετήσεων σε δείκτες από τα στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών του της κατηγορίας 1, πρόσθετης κατηγορίας 1 ή κατηγορίας 2, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 ή από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 στις περιπτώσεις που το ίδρυμα δεν μπορεί να προσδιορίσει την ακριβή φύση της τοποθέτησης.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 εφαρμόζονται τα ακόλουθα:
α)
μια έμμεση συμμετοχή που προκύπτει από συμμετοχή σε δείκτη περιλαμβάνει το τμήμα του δείκτη που έχει επενδυθεί σε κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετης κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2 οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα που περιλαμβάνονται στον δείκτη·
β)
ένας δείκτης περιλαμβάνει, αλλά δεν περιορίζεται σε δείκτες κεφαλαίων, δείκτες μετοχών ή ομολόγων ή οποιοδήποτε άλλο σύστημα, όταν το υποκείμενο μέσο είναι κεφαλαιακό μέσο που εκδίδεται από οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Άρθρο 26
Η έννοια της λειτουργικής επιβάρυνσης στο άρθρο 76 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 76 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ως λειτουργική επιβάρυνση νοείται η κατάσταση κατά την οποία, κατά την εκτίμηση των αρμόδιων αρχών, δεν δικαιολογούνται μέθοδοι εξέτασης σε συνεχή βάση των συμμετοχών στο κεφάλαιο οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα. Κατά την αξιολόγηση της φύσης καταστάσεων λειτουργικής επιβάρυνσης, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τον χαμηλό βαθμό σημαντικότητας και τη σύντομη περίοδο διακράτησης παρόμοιων θέσεων. Μια περίοδος διακράτησης μικρής διάρκειας απαιτεί την τεκμηρίωση της έντονης ρευστότητας του δείκτη από το ίδρυμα.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, μια θέση, θεωρείται ότι παρουσιάζει χαμηλό βαθμό σημαντικότητας, όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το μεμονωμένο καθαρό άνοιγμα που προκύπτει από συμμετοχές που περιλαμβάνονται σε δείκτες και μετράται πριν από κάθε εξέταση δεν υπερβαίνει το 2 % των στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, όπως υπολογίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
το συνολικό καθαρό άνοιγμα που προκύπτει από συμμετοχές που περιλαμβάνονται σε δείκτες και μετράται πριν από κάθε εξέταση δεν υπερβαίνει το 5 % των στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, όπως υπολογίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
το άθροισμα της συνολικής καθαρής έκθεσης που προκύπτει από συμμετοχές που περιλαμβάνονται σε δείκτες και μετράται πριν από κάθε εξέταση και τυχόν άλλων συμμετοχών που αφαιρούνται σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 δεν υπερβαίνει το 10 % των στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, όπως υπολογίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
ΤΜΗΜΑ 2
Εποπτική άδεια για τη μείωση ιδίων κεφαλαίων
Άρθρο 27
Έννοια της βιώσιμης ικανότητας εσόδων του ιδρύματος για τους σκοπούς του άρθρου 78 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
Βιώσιμη ικανότητα εσόδων του ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 78 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σημαίνει ότι η αποδοτικότητα του ιδρύματος, όπως εκτιμάται από την αρμόδια αρχή, εξακολουθεί να είναι ασφαλής ή δεν παρουσιάζει καμία αρνητική μεταβολή μετά την αντικατάσταση των μέσων με μέσα ιδίων κεφαλαίων ίσης ή υψηλότερης ποιότητας, κατά την ημερομηνία εκείνη και για το προβλέψιμο μέλλον. Η εκτίμηση της αρμόδιας αρχής λαμβάνει υπόψη την αποδοτικότητα του ιδρύματος σε ακραίες καταστάσεις.
Άρθρο 28
Διαδικασία και απαιτήσεις δεδομένων για την υποβολή αίτησης από ένα ίδρυμα να πραγματοποιήσει εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές, για τους σκοπούς του άρθρου 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές μέσων ιδίων κεφαλαίων δεν ανακοινώνονται στους κατόχους των μέσων πριν λάβει το ίδρυμα την προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας αρχής.
2. Όταν οι εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές αναμένεται να λάβουν χώρα με επαρκή βεβαιότητα και μόλις ληφθεί η εκ των προτέρων άδεια της αρμόδιας αρχής, το ίδρυμα αφαιρεί τα προς εξόφληση, μείωση ή εξαγορά ποσά από τα αντίστοιχα στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων του πριν την πραγματοποίηση της εξόφλησης, της μείωσης ή επαναγοράς. Επαρκής βεβαιότητα θεωρείται ότι υπάρχει ιδίως όταν το ίδρυμα έχει δημοσιοποιήσει την πρόθεσή του να προβεί σε εξόφληση, μείωση ή επαναγορά μέσων ιδίων κεφαλαίων.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζεται σε ενοποιημένο, υποενοποιημένο και ατομικό επίπεδο εφαρμογής των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας, κατά περίπτωση.
Άρθρο 29
Υποβολή αίτησης από το ίδρυμα να διενεργήσει εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές για τους σκοπούς του άρθρου 77 και του άρθρου 78 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και κατάλληλες βάσεις περιορισμού της εξόφλησης για τους σκοπούς του άρθρου 78 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Ένα ίδρυμα υποβάλλει αίτηση στην αρμόδια αρχή πριν από τη μείωση ή την επαναγορά μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, ή πριν την ανάκληση, την εξόφληση ή την επαναγορά των πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2.
2. Η αίτηση μπορεί να περιλαμβάνει σχέδιο για την εκτέλεση των πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για διάφορα κεφαλαιακά, για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
3. Σε περίπτωση επαναγοράς μέσων κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2 για σκοπούς ειδικής διαπραγμάτευσης, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να παρέχουν την άδειά τους σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 εκ των προτέρων σε πράξεις που απαριθμούνται στο άρθρο 77 του ίδιου κανονισμού για ένα προκαθορισμένο ποσό που δεν υπερβαίνει τα ακόλουθα ποσά:
α)
για μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, το ποσό δεν υπερβαίνει το χαμηλότερο από τα ακόλουθα ποσά:
1)
το 3 % του ποσού της σχετικής έκδοσης·
2)
το 10 % του ποσού κατά το οποίο το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 υπερβαίνει το άθροισμα των κεφαλαιακών απαιτήσεων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, σύμφωνα με το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τις ειδικές απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που αναφέρονται στο άρθρο 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, και τη συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 128 σημείο 6 της εν λόγω οδηγίας·
β)
για τα πρόσθετα μέσα της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2, αυτό το προκαθορισμένο ποσό δεν υπερβαίνει το χαμηλότερο από τα ακόλουθα ποσά:
1)
το 10 % του ποσού της σχετικής έκδοσης·
2)
ή το 3 % του συνολικού ποσού ανεξόφλητων πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2, κατά περίπτωση.
4. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν επίσης να παρέχουν εκ των προτέρων την άδειά τους για πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, όταν τα σχετικά μέσα ιδίων κεφαλαίων μεταβιβάζονται στους υπαλλήλους του ιδρύματος ως μέρος των αποδοχών τους. Τα ιδρύματα ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για τις αγορές μέσων ιδίων κεφαλαίων για τους σκοπούς αυτούς και αφαιρούν τα μέσα αυτά από τα ίδια κεφάλαια με μια αντίστοιχη μέθοδο αφαίρεσης για όσο διάστημα είναι στην κατοχή του ιδρύματος. Δεν απαιτείται πλέον αφαίρεση σε αντίστοιχη βάση, όταν οι δαπάνες που συνδέονται με κάποια πράξη σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο περιλαμβάνονται ήδη στα ίδια κεφάλαια ως αποτέλεσμα της ενδιάμεσης ή τέλους χρήσεως οικονομικής έκθεσης.
5. Μια αρμόδια αρχή δύναται να παρέχει εκ των προτέρων άδεια, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, για πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 77 του ίδιου κανονισμού για προκαθορισμένο ποσό, όταν το προς ανάκληση, εξόφληση ή επαναγορά ποσό των μέσων ιδίων κεφαλαίων είναι επουσιώδες σε σχέση με το ανεξόφλητο ποσό της αντίστοιχης έκδοσης μετά την εκτέλεση της ανάκλησης, εξόφλησης ή επαναγοράς.
6. Οι παράγραφοι 1 έως 5 εφαρμόζονται σε ενοποιημένο, υποενοποιημένο και ατομικό επίπεδο εφαρμογής των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας, κατά περίπτωση.
Άρθρο 30
Περιεχόμενο της αίτησης που πρέπει να υποβάλλεται από το ίδρυμα για τους σκοπούς του άρθρου 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Η αναφερόμενη στο άρθρο 29 αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από τις ακόλουθες τουλάχιστον πληροφορίες:
α)
μια καλά τεκμηριωμένη εξήγηση των λόγων για την εκτέλεση μιας από τις δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1·
β)
στοιχεία σχετικά με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις και τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας που καλύπτουν περίοδο τουλάχιστον 3 ετών, μεταξύ άλλων και το επίπεδο και τη σύνθεση των ιδίων κεφαλαίων πριν και μετά την εκτέλεση της πράξης και τον αντίκτυπο της πράξης στις κανονιστικές απαιτήσεις·
γ)
τον αντίκτυπο στην κερδοφορία του ιδρύματος από την αντικατάσταση ενός κεφαλαιακού μέσου που προβλέπεται στο άρθρο 78 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
δ)
αξιολόγηση των κινδύνων στους οποίους το ίδρυμα είναι ή ενδέχεται να είναι εκτεθειμένο και κατά πόσον το επίπεδο ιδίων κεφαλαίων εξασφαλίζει την αναγκαία κάλυψη αυτών των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών αντοχής σε κύριους κινδύνους που αποδεικνύουν τις πιθανές ζημίες βάσει διαφορετικών σεναρίων.
ε)
κάθε άλλη πληροφορία που θεωρείται αναγκαία από την αρμόδια αρχή για την αξιολόγηση της σκοπιμότητας χορήγησης άδειας σύμφωνα με το άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Η αρμόδια αρχή παρέχει απαλλαγή από την υποβολή ορισμένων από τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2, όταν βεβαιωθεί ότι έχει ήδη στη διάθεσή της τα εν λόγω στοιχεία.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται σε ενοποιημένο, υποενοποιημένο και ατομικό επίπεδο εφαρμογής των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας, κατά περίπτωση.
Άρθρο 31
Χρόνος υποβολής της αίτησης από το ίδρυμα και εξέτασης της αίτησης από την αρμόδια αρχή για τους σκοπούς του άρθρου 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Το ίδρυμα διαβιβάζει πλήρη αίτηση και τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 29 και 30 στην αρμόδια αρχή τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία της ανακοίνωσης στους κατόχους των μέσων κάποιας από τις πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέπουν στα ιδρύματα, κατά περίπτωση και σε έκτακτες περιστάσεις, να υποβάλλουν την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 αίτηση εντός χρονικού πλαισίου μικρότερου από την περίοδο των 3 μηνών.
3. Η αρμόδια αρχή εξετάζει μια αίτηση είτε κατά τη διάρκεια της αναφερόμενης στην παράγραφο 1 προθεσμίας είτε και κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τα νέα στοιχεία που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, όταν είναι διαθέσιμα και εφόσον τα κρίνουν ουσιώδη. Οι αρμόδιες αρχές αρχίζουν την επεξεργασία της αίτησης μόνον εφόσον βεβαιωθούν ότι τα απαιτούμενα βάσει του άρθρου 28 στοιχεία έχουν δοθεί από το ίδρυμα.
Άρθρο 32
Οι αιτήσεις για εξοφλήσεις, μειώσεις και επαναγορές από αλληλασφαλιστικές ενώσεις, συνεταιριστικές εταιρείες, ταμιευτήρια ή παρόμοια ιδρύματα, για τους σκοπούς του άρθρου 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Όσον αφορά την εξόφληση μέσων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 αλληλασφαλιστικών ενώσεων, συνεταιριστικών εταιρειών, ταμιευτηρίων ή παρόμοιων ιδρυμάτων, η αίτηση που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφοι 1, 2 και 6 και οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 υποβάλλονται στην αρμόδια αρχή με την ίδια συχνότητα με εκείνη που χρησιμοποιεί το αρμόδιο όργανο του ιδρύματος για την εξέταση των εξοφλήσεων.
2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να χορηγήσουν εκ των προτέρων άδεια για πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 77 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για την εξόφληση προκαθορισμένου ποσού, χωρίς το ποσό της εγγραφής νέου που καταβάλλεται σε μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έως ενός έτους. Αυτό το προκαθορισμένο ποσό μπορεί να ανέλθει έως το 2 % του κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, εάν βεβαιωθούν ότι η ενέργεια αυτή δεν θα θέσει σε κίνδυνο την τρέχουσα ή μελλοντική κατάσταση φερεγγυότητας του ιδρύματος.
ΤΜΗΜΑ 3
Προσωρινή αναστολή της αφαίρεσης από τα ίδια κεφάλαια
Άρθρο 33
Προσωρινή αναστολή της αφαίρεσης από τα ίδια κεφάλαια για τους σκοπούς του άρθρου 79 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Η διάρκεια μιας προσωρινής αναστολής δεν υπερβαίνει το χρονοδιάγραμμα που προβλέπεται στο σχέδιο της πράξης χρηματοοικονομικής συνδρομής. Η εν λόγω αναστολή δεν παρέχεται για περίοδο μεγαλύτερη των 5 ετών.
2. Η αναστολή εφαρμόζεται μόνο σε σχέση με τα νέα μέσα στην οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα που υπόκειται στην πράξη χρηματοδοτικής συνδρομής.
3. Για τη χορήγηση προσωρινής αναστολής της αφαίρεσης από ίδια κεφάλαια, μια αρμόδια αρχή μπορεί να κρίνει ότι οι προσωρινές τοποθετήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 79 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 έχουν σκοπό τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής για την αναδιάρθρωση και διάσωση μιας οντότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα, όταν η πράξη εκτελείται βάσει σχεδίου και είναι εγκεκριμένη από την αρμόδια αρχή και όταν το σχέδιο αναφέρει σαφώς φάσεις, χρονοδιάγραμμα και στόχους και προσδιορίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ των προσωρινών τοποθετήσεων και της χρηματοδοτικής συνδρομής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 1 ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 2 ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ
Άρθρο 34
Το είδος των στοιχείων που μπορούν να αφορούν τη λειτουργία των οντοτήτων ειδικού σκοπού και έννοια του ελάχιστου και ασήμαντου σε σχέση με το αποδεκτό πρόσθετο κεφάλαιο της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2 που εκδίδονται από οντότητες ειδικού σκοπού, για τους σκοπούς του άρθρου 83 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Τα περιουσιακά στοιχεία μιας οντότητας ειδικού σκοπού θεωρείται ότι είναι ελάχιστα και ασήμαντα όταν πληρούνται και οι δύο ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα περιουσιακά στοιχεία της οντότητας ειδικού σκοπού που δεν αποτελούνται από τις επενδύσεις στα ίδια κεφάλαια της συνδεδεμένης θυγατρικής περιορίζονται σε διαθέσιμα που προορίζονται για πληρωμές τοκομεριδίων και την εξόφληση των οφειλόμενων μέσων ιδίων κεφαλαίων·
β)
το ποσό των περιουσιακών στοιχείων της οντότητας ειδικού σκοπού, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στο στοιχείο α), δεν υπερβαίνει το 0,5 % του μέσου όρου των συνολικών στοιχείων ενεργητικού της οντότητας ειδικού σκοπού κατά τα τελευταία τρία έτη.
2. Για τους σκοπούς του στοιχείου β) της παραγράφου 1, η αρμόδια αρχή μπορεί να επιτρέπει σε ένα ίδρυμα να χρησιμοποιεί υψηλότερο ποσοστό, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται και οι δύο ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το υψηλότερο ποσοστό είναι αναγκαίο αποκλειστικά για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας της οντότητας ειδικού σκοπού·
β)
το αντίστοιχο ονομαστικό ποσό δεν υπερβαίνει τις 500 000 ευρώ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ
Άρθρο 35
Πρόσθετες προσαρμογές και αφαιρέσεις για τους σκοπούς του άρθρου 481 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Οι προσαρμογές στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετων στοιχείων της κατηγορίας 1 και της κατηγορίας 2, σύμφωνα με το άρθρο 481 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εφαρμόζονται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 7.
2. Όταν, σύμφωνα με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, οι εν λόγω μειώσεις και προσαρμογές προκύπτουν από στοιχεία ιδίων κεφαλαίων, όπως αναφέρει το άρθρο 57 στοιχεία α), β) και γ) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, η προσαρμογή διενεργείται σε στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
3. Σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που καλύπτονται από την παράγραφο 1 και όταν, σύμφωνα με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, οι εν λόγω μειώσεις και προσαρμογές έχουν εφαρμοστεί στο σύνολο των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 57 στοιχεία α) έως γα) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 154 της εν λόγω οδηγίας, η προσαρμογή διενεργείται σε πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1.
4. Όταν το ποσό των πρόσθετων στοιχείων της κατηγορίας 1 είναι χαμηλότερο από τη σχετική προσαρμογή, η υπολειπόμενη προσαρμογή διενεργείται σε στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
5. Σε περιπτώσεις άλλες πλην εκείνων που καλύπτονται από τις παραγράφους 1 και 2 όταν, βάσει των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, οι εν λόγω μειώσεις και προσαρμογές έχουν εφαρμοστεί σε στοιχεία ίδιων κεφαλαίων, όπως αναφέρει το άρθρο 57 στοιχεία δ) έως η) ή στο σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της οδηγίας 2006/48/ΕΚ και της οδηγίας 2006/49/ΕΚ, η προσαρμογή διενεργείται στα στοιχεία της κατηγορίας 2.
6. Όταν το ποσό των στοιχείων της κατηγορίας 2 είναι χαμηλότερο από τη σχετική προσαρμογή, η υπολειπόμενη προσαρμογή διενεργείται σε πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1.
7. Όταν το ποσό της κατηγορίας 2 και των πρόσθετων στοιχείων της κατηγορίας 1 είναι χαμηλότερο από τη σχετική προσαρμογή, η υπολειπόμενη προσαρμογή διενεργείται σε στοιχεία κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1.
Άρθρο 36
Στοιχεία που εξαιρούνται από την αποδοχή του προϋφιστάμενου καθεστώτος στοιχείων κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή πρόσθετων στοιχείων της κατηγορίας 1 σε άλλα στοιχεία ιδίων κεφαλαίων, για τους σκοπούς του άρθρου 487 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Κατά την αντιμετώπιση των μέσων ιδίων κεφαλαίων, βάσει των όσων ορίζονται στο άρθρο 487 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2021, η εν λόγω αντιμετώπιση των μέσων μπορεί να είναι ολική ή μερική. Κάθε παρόμοια αντιμετώπιση δεν επηρεάζει τον υπολογισμό του ορίου που ορίζεται στο άρθρο 486 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μέσα ιδίων κεφαλαίων μπορούν εκ νέου να αντιμετωπιστούν ως στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 484 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, υπό την προϋπόθεση ότι είναι στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 484 παράγραφος 3 του ίδιου κανονισμού και υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό τους δεν υπερβαίνει πλέον τα ισχύοντα ποσοστά που αναφέρονται στο άρθρο 486 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.
3. Τα μέσα ιδίων κεφαλαίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν εκ νέου να αντιμετωπιστούν ως στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 484 παράγραφος 4, υπό την προϋπόθεση ότι είναι στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 484 παράγραφος 3 ή στο άρθρο 484 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό τους δεν υπερβαίνει πλέον τα ισχύοντα ποσοστά που αναφέρονται στο άρθρο 486 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 37
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 7 Ιανουαρίου 2014.