NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/488
ze dne 4. září 2014,
kterým se mění nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014, pokud jde o kapitálové požadavky na podniky založené na fixních režijních nákladech
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 97 odst. 4 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 575/2013 mimo jiné stanoví obezřetnostní požadavky na investiční podniky s cílem zajistit, aby byly investiční podniky bezpečné a zdravé a vždy splňovaly kapitálové požadavky. Kapitálové požadavky stanovené uvedeným nařízením mají zajistit, aby byla rizika vyplývající z činnosti podniku kryta dostatečnou výší kapitálu. Podle článku 97 nařízení (EU) č. 575/2013 mohou podniky, tj. investiční podniky uvedené v čl. 4 odst. 1 bodě 2 písm. c), používat k výpočtu celkového objemu rizikové expozice alternativní metodu založenou na fixních nákladech. Je tudíž nezbytné stanovit metodiku výpočtu fixních režijních nákladů a seznam položek, které jsou zahrnovány do výpočtů, s cílem dosáhnout jednotného postupu ve všech členských státech.
(2)
Aby bylo zajištěno, že podniky budou schopny zorganizovat řádné ukončení nebo restrukturalizaci své činnosti, měly by mít dostatečné finanční zdroje k tomu, aby po přiměřenou dobu pokryly provozní výdaje. Během ukončování nebo restrukturalizace činnosti musí podnik stále provozovat své podnikání a musí být schopen absorbovat ztráty, jež nejsou kryty dostatečným objemem zisků, aby ochránil investory. Zatímco některé náklady (například odměny zaměstnanců) se mohou snižovat, jiné náklady (například právní výdaje) mohou narůstat. S ohledem na to, že ne všechny podniky používají Mezinárodní standardy účetního výkaznictví (IFRS), a s cílem předejít regulatorní arbitráži je nezbytné dodržovat u podniků obezřetný přístup k výpočtu kapitálu, který automaticky přihlíží ke změnám účetního rámce a nemůže být předmětem arbitráže z důvodu změny účetní kategorizace. Aby byl přiměřeněji zohledněn účinek variabilních výdajů na kapitál, měla by se pravidla pro kapitál podniků opírat o přístup, který od celkových nákladů odečítá variabilní náklady.
(3)
Vzhledem k tomu, že podniky využívají smluvní zástupce a činnost provozovaná prostřednictvím smluvních zástupců vystavuje tyto podniky rizikům ve stejné míře jako činnost prováděná přímo těmito podniky, měla by vhodná pravidla pro kapitálové požadavky na podniky odvozená od fixních režijních nákladů stanovit zařazení nákladů týkajících se smluvních zástupců, aby tak uvedená rizika zohlednila. Nicméně vzhledem k tomu, že náklady spojené se smluvními zástupci obsahují určitý prvek variability, ačkoli je nelze považovat za plně variabilní položku nákladů, bylo by neúměrné započítávat do kapitálových požadavků plnou výši nákladů souvisejících se smluvními zástupci, a tato pravidla by měla tudíž stanovit, že do kapitálových požadavků budezařazen pouze určitý procentní podíl těchto nákladů. Kromě toho, aby se předešlo dvojímu započítávání částek týkajících se smluvních zástupců, měla by tato pravidla zajišťovat odečítání poplatků týkajících se smluvních zástupců před přičtením tohoto procentního podílu ke kapitálovým požadavkům.
(4)
Nařízení (EU) č. 575/2013 stanoví, že příslušné orgány mohou kapitálové požadavky upravit v případech, kdy dojde k podstatné změně činnosti podniku. S cílem zajistit uplatňování stejných podmínek v celé Unii je tudíž nutné stanovit kritéria, podle nichž se určí, co zakládá podstatnou změnu. Podniky se liší svou velikostí, existují tedy velmi malé podniky nebo začínající podniky, pro něž by bylo zbytečně zatěžující, kdyby jim byly ukládány změny kapitálových požadavků, jelikož změny jsou u nich nutně časté. Měly by tedy být stanoveny prahové hodnoty, díky nimž by takové podniky byly osvobozeny od změn jejich kapitálových požadavků v případech, kdy jejich kapitálové požadavky klesnou pod příslušnou prahovou hodnotu.
(5)
Nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 (2) stanoví regulační technické normy pro kapitálové požadavky na instituce. Toto nařízení určuje metodiku výpočtu fixních režijních nákladů pro podniky. Za účelem zajištění souladu a usnadnění komplexního pohledu a jednoduchého přístupu ke všem ustanovením týkajícím se kapitálu pro osoby, na něž se tyto povinnosti vztahují, je vhodné zařadit všechny regulační technické normy týkající se kapitálu vyžadované nařízením (EU) č. 575/2013 do jednoho nařízení. Nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Evropský orgán pro bankovnictví předložil Komisi.
(7)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3). Před vlastním předložením návrhů technických norem, z nichž toto nařízení vychází, vedl Evropský orgán pro bankovnictví rovněž konzultace s Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy (ESMA),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Do nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 se vkládá nová kapitola Va, která zní:
„KAPITOLA Va
KAPITÁLOVÝ POŽADAVEK ZALOŽENÝ NA FIXNÍCH REŽIJNÍCH NÁKLADECH
Článek 34b
Výpočet použitelného kapitálu ve výši alespoň jedné čtvrtiny fixních režijních nákladů za předchozí rok pro účely čl. 97 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pro účely této kapitoly se ‚podnikem‘ rozumí subjekt uvedený v čl. 4 odst. 1 bodě 2 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013, který poskytuje investiční služby a činnosti uvedené v oddíle A bodech 2 a 4 přílohy I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (4), nebo investiční podnik.
2. Pro účely čl. 97 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013 podniky vypočítají své fixní režijní náklady za předchozí rok pomocí údajů vyplývajících z platného účetního rámce, a to odečtením následujících položek od celkových nákladů po rozdělení zisku akcionářům uvedených v jejich poslední auditované roční účetní závěrce, nebo (pokud auditovaná účetní závěrka není k dispozici) v roční účetní závěrce ověřené vnitrostátními orgány dohledu:
a)
odměny zaměstnanců vyplácené plně na základě volného uvážení podniku;
b)
podíly zaměstnanců, řídících pracovníků a společníků na zisku, pokud jsou vypláceny plně na základě volného uvážení podniku;
c)
jiná rozdělení zisku a ostatní variabilní odměny, pokud jsou vypláceny plně na základě volného uvážení podniku;
d)
závazky ze sdílených provizí a poplatků, které se přímo týkají pohledávek z provizí a poplatků, jež jsou začleněny v celkových příjmech, pokud je platba závazků z provizí a poplatků podmíněna skutečným obdržením platby pohledávky z provizí a poplatků;
e)
poplatky, provize makléřům a jiné platby hrazené zúčtovacím střediskům, burzám a zprostředkujícím makléřům za účelem realizace, registrace nebo zúčtování transakcí;
f)
případné poplatky smluvním zástupcům definovaným v čl. 4 bodě 25 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES;
g)
úrok z peněz klientů placený zákazníkům;
h)
jednorázové výdaje vyplývající z jiné než běžné činnosti.
3. Jestliže fixní výdaje vznikly v zastoupení podniků třetím stranám, které nejsou smluvními zástupci, a tyto fixní výdaje již nejsou zahrnuty do celkových výdajů uvedených v odstavci 2, podniky provedou jeden z těchto kroků:
a)
pokud je k dispozici členění nákladů těchto třetích stran, podniky určí částku fixních nákladů, které těmto třetím stranám vznikly v jejich zastoupení, a tuto částku přičtou k částce, která je výsledkem odstavce 2;
b)
pokud členění uvedené v písmenu a) není k dispozici, podniky určí částku fixních nákladů, které těmto třetím stranám vznikly v jejich zastoupení, na základě obchodních plánů podniků a tuto částku přičtou k částce, která je výsledkem odstavce 2.
4. Jestliže podnik využívá smluvní zástupce, přičte k částce, která je výsledkem odstavce 2, částku rovnou 35 % všech poplatků týkajících se těchto smluvních zástupců.
5. Jestliže poslední auditovaná účetní závěrka podniku nevykazuje období dvanácti měsíců, vydělí podnik výsledek výpočtu položek podle odstavců 2 až 4 počtem měsíců, které daná účetní závěrka vykazuje, a následně výsledek vynásobí dvanácti, aby získal ekvivalentní roční částku.
Článek 34c
Podmínky, podle nichž příslušné orgány upravují požadavek na držení použitelného kapitálu ve výši alespoň jedné čtvrtiny fixních režijních nákladů za předchozí rok v souladu s čl. 97 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013
1. U podniků uvedených ve druhém pododstavci se změna činnosti podniku považuje za podstatnou, je-li naplněna kterákoli z následujících podmínek:
a)
změna činnosti podniku vede ke změně odhadovaných fixních režijních nákladů podniku o nejméně 20 %;
b)
změna činnosti podniku vede ke změnám kapitálových požadavků podniku na základě odhadovaných fixních režijních nákladů ve výši nejméně 2 miliony EUR.
Podniky uvedené v prvním pododstavci jsou podniky, které naplňují kteroukoli z následujících podmínek:
a)
jejich aktuální kapitálové požadavky založené na fixních režijních nákladech činí nejméně 125 000 EUR;
b)
jejich kapitálové požadavky splňují obě následující podmínky:
i)
na základě aktuálních fixních režijních nákladů činí méně než 125 000 EUR,
ii)
na základě odhadovaných fixních režijních nákladů činí nejméně 150 000 EUR.
2. U podniků uvedených ve druhém pododstavci se změna činnosti podniku považuje za podstatnou, jestliže změna činnosti podniku vede ke změně odhadovaných fixních režijních nákladů podniku o nejméně 100 %.
Podniky uvedené v prvním pododstavci jsou podniky, které naplňují obě následující podmínky:
a)
jejich kapitálové požadavky na základě aktuálních fixních režijních nákladů činí méně než 125 000 EUR;
b)
jejich kapitálové požadavky na základě odhadovaných fixních režijních nákladů činí méně než 150 000 EUR.
Článek 34d
Výpočet odhadovaných fixních režijních nákladů v případě podniku, který dosud neprovozuje činnost po dobu jednoho roku, v souladu s čl. 97 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
Jestliže podnik dosud neprovozuje činnost po dobu jednoho roku od data zahájení obchodování, použije k výpočtu položek podle čl. 34b odst. 2 písm. a) až h) odhadované fixní režijní náklady uvedené v jeho rozpočtu obchodování na prvních dvanáct měsíců, který předložil se svou žádostí o povolení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. září 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/488 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Σεπτεμβρίου 2014
για την τροποποίηση του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 241/2014 όσον αφορά τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τις επιχειρήσεις βάσει των παγίων εξόδων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 97 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεσπίζει, μεταξύ άλλων, απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας των επιχειρήσεων επενδύσεων προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσεις επενδύσεων είναι ασφαλείς και υγιείς και συμμορφώνονται, ανά πάσα στιγμή, με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός αποσκοπούν στο να διασφαλίζουν ότι οι κίνδυνοι που προκύπτουν από επιχειρηματικές δραστηριότητες καλύπτονται από ένα επαρκές ποσό ιδίων κεφαλαίων. Σύμφωνα με το άρθρο 97 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι επιχειρήσεις [δηλαδή οι επιχειρήσεις επενδύσεων και οι οντότητες που αναφέρονται στο σημείο 2 στοιχείο γ) του άρθρου 4 παράγραφος 1] μπορούν να χρησιμοποιούν εναλλακτική μέθοδο βάσει των παγίων εξόδων για τον υπολογισμό της συνολικής έκθεσης στον κίνδυνο. Είναι, επομένως, αναγκαίο να καθοριστεί η μεθοδολογία για τον υπολογισμό των παγίων εξόδων, καθώς και ο κατάλογος των στοιχείων που θα πρέπει να περιλαμβάνονται στους υπολογισμούς, ώστε να υπάρχει μια κοινή προσέγγιση σε όλα τα κράτη μέλη.
(2)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι είναι σε θέση να οργανώσουν εύτακτο τερματισμό της λειτουργίας ή αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων τους, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να κατέχουν επαρκείς χρηματοοικονομικούς πόρους για να αντιμετωπίσουν λειτουργικές δαπάνες για ενδεδειγμένη χρονική περίοδο. Κατά τη διάρκεια του τερματισμού της λειτουργίας ή της αναδιάρθρωσης, μια εταιρεία χρειάζεται ακόμη να συνεχίζει τις δραστηριότητές της και να είναι σε θέση να απορροφά ζημίες οι οποίες δεν αντισταθμίζονται από επαρκή όγκο κερδών, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία των επενδυτών. Ενώ ορισμένες δαπάνες (π.χ. πρόσθετες αμοιβές προς το προσωπικό) ενδέχεται να μειωθούν, άλλες δαπάνες (όπως νομικά έξοδα) ενδέχεται να αυξηθούν. Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν χρησιμοποιούν όλες οι επιχειρήσεις τα διεθνή πρότυπα χρηματοοικονομικής αναφοράς (ΔΠΧΑ) και προκειμένου να αποφευχθεί το ρυθμιστικό αρμπιτράζ, είναι σημαντικό να ακολουθείται μια συνετή προσέγγιση για τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων για τις επιχειρήσεις, στο πλαίσιο της οποίας οι αλλαγές στο λογιστικό πλαίσιο συνυπολογίζονται αυτομάτως και δεν μπορούν να εξουδετερώνονται μέσω αρμπιτράζ αλλάζοντας τη λογιστική κατηγοριοποίηση. Προκειμένου να αντικατοπτρίζονται με καταλληλότερο τρόπο τα αποτελέσματα των μεταβλητών δαπανών στα ίδια κεφάλαια, οι κανόνες σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων πρέπει να βασίζονται σε μια προσέγγιση βάσει της οποίας οι μεταβλητές δαπάνες αφαιρούνται από τα συνολικά έξοδα.
(3)
Δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν συνδεδεμένους αντιπροσώπους και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες που ασκούνται μέσω συνδεδεμένων αντιπροσώπων εκθέτουν τις εν λόγω επιχειρήσεις σε κινδύνους κατά τον ίδιο τρόπο με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που ασκούνται από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, οι κατάλληλοι κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τις επιχειρήσεις βάσει των παγίων εξόδων θα πρέπει να προβλέπουν τη συμπερίληψη των δαπανών που συνδέονται με τους συνδεδεμένους αντιπροσώπους προκειμένου να αντικατοπτρίζονται οι εν λόγω κίνδυνοι. Ωστόσο, δεδομένου ότι τα έξοδα που συνδέονται με τους συνδεδεμένους αντιπροσώπους έχουν κάποιο στοιχείο μεταβλητότητας, αλλά δεν μπορούν να θεωρηθούν πλήρως μεταβλητό στοιχείο κόστους, θα ήταν όμως δυσανάλογο να περιλαμβάνεται το σύνολο των εξόδων που συνδέονται με τους συνδεδεμένους αντιπροσώπους στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να προβλέπουν τον συνυπολογισμό μόνον κάποιου ποσοστού αυτών των εξόδων στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων. Επίσης, προκειμένου να αποφεύγεται ο διπλός υπολογισμός των ποσών που σχετίζονται με τις αμοιβές των συνδεδεμένων αντιπροσώπων, οι κανόνες αυτοί πρέπει να προβλέπουν την αφαίρεση των αμοιβών που συνδέονται με συνδεδεμένους αντιπροσώπους, πριν από την προσθήκη του ποσοστού αυτού στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων.
(4)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προβλέπει ότι οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προβαίνουν σε προσαρμογές στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε περιπτώσεις όπου έχει σημειωθεί σημαντική αλλαγή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες της επιχείρησης. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν τους ίδιους όρους σε ολόκληρη την Ένωση, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κριτήρια σχετικά με το τι αποτελεί ουσιαστική αλλαγή. Καθώς οι επιχειρήσεις διαφέρουν μεταξύ τους από άποψη μεγέθους, υπάρχουν ορισμένες πολύ μικρές επιχειρήσεις ή επιχειρήσεις στη φάση εκκίνησης, για τις οποίες θα ήταν αδικαιολόγητα επαχθές να επιβάλλονται προσαρμογές στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων τους, δεδομένου ότι οι αλλαγές είναι συχνές για αυτές. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεσπιστούν ελάχιστα κατώτατα όρια, ώστε οι εν λόγω επιχειρήσεις να απαλλάσσονται από τις προσαρμογές στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων εάν οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων τους βρίσκονται κάτω από το όριο.
(5)
Ο κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 241/2014 της Επιτροπής (2) θεσπίζει ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για ιδρύματα. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό των παγίων εξόδων για επιχειρήσεις. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνοχή και να διευκολυνθεί μια πλήρης εικόνα καθώς και συνεκτική πρόσβαση σε όλες τις διατάξεις που αφορούν τα ίδια κεφάλαια από τα πρόσωπα τα οποία υπόκεινται στις υποχρεώσεις αυτές, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθούν όλα τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που απαιτούνται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 περί των ιδίων κεφαλαίων σε έναν ενιαίο κανονισμό. Συνεπώς, ο κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 241/2014 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(6)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υποβλήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(7)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διενήργησε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, ανέλυσε τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και οφέλη και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων, που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3). Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών είχε επίσης διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) πριν υποβάλει τα σχέδια τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 241/2014 παρεμβάλλεται το ακόλουθο κεφάλαιο Vα:
«ΚΕΦΑΛΑΙΟ Vα
ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΠΑΓΙΩΝ ΕΞΟΔΩΝ
Άρθρο 34β
Υπολογισμός του επιλέξιμου κεφαλαίου που ισοδυναμεί τουλάχιστον με το ένα τέταρτο των παγίων εξόδων του προηγούμενου έτους για τους σκοπούς του άρθρου 97 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως “επιχείρηση” νοείται μια οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η οποία παρέχει τις επενδυτικές υπηρεσίες και δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι τμήμα Α σημεία 2 και 4 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), ή επιχείρηση επενδύσεων.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 97 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι επιχειρήσεις πρέπει να υπολογίζουν το ύψος των παγίων εξόδων του προηγούμενου έτους με βάση τα στοιχεία που προκύπτουν από το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, αφαιρώντας τα ακόλουθα στοιχεία από τις συνολικές δαπάνες μετά τη διανομή των κερδών στους μετόχους στις πλέον πρόσφατες ελεγμένες ετήσιες οικονομικές καταστάσεις ή, εάν δεν είναι διαθέσιμες ελεγμένες ετήσιες οικονομικές καταστάσεις, στις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις που έχουν επικυρωθεί από τις εθνικές εποπτικές αρχές:
α)
πρόσθετες αμοιβές προς το προσωπικό κατά πλήρη διακριτική ευχέρεια·
β)
συμμετοχή στα κέρδη των εργαζομένων, των διευθυντών και των εταίρων, στον βαθμό που γίνεται κατά πλήρη διακριτική ευχέρεια·
γ)
άλλες διανομές κερδών και άλλες μεταβλητές αποδοχές, στον βαθμό που γίνονται κατά πλήρη διακριτική ευχέρεια·
δ)
επιμερισμένες πληρωτέες προμήθειες και τέλη που σχετίζονται άμεσα με εισπρακτέες προμήθειες και τέλη, οι οποίες περιλαμβάνονται στα συνολικά έσοδα, και εφόσον η καταβολή των πληρωτέων προμηθειών και τελών εξαρτάται από την πραγματική είσπραξη των εισπρακτέων προμηθειών και τελών·
ε)
αμοιβές, τέλη μεσιτείας και άλλες επιβαρύνσεις που καταβάλλονται σε γραφεία συμψηφισμού, χρηματιστήρια και ενδιάμεσους μεσίτες για σκοπούς εκτέλεσης, καταχώρισης ή εκκαθάρισης των συναλλαγών·
στ)
αμοιβές που καταβάλλονται στους συνδεδεμένους αντιπροσώπους, όπως ορίζονται στο άρθρο 4 σημείο 25 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, κατά περίπτωση·
ζ)
τόκοι που καταβάλλονται στους πελάτες σχετικά με χρήματα των πελατών·
η)
μη επαναλαμβανόμενα έξοδα από μη συνήθεις δραστηριότητες.
3. Στις περιπτώσεις που πραγματοποιήθηκαν πάγια έξοδα εξ ονόματος των επιχειρήσεων από τρίτους πλην των συνδεδεμένων αντιπροσώπων, και τα εν λόγω πάγια έξοδα δεν περιλαμβάνονται ήδη στο πλαίσιο των συνολικών εξόδων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, οι επιχειρήσεις αναλαμβάνουν μία από τις ακόλουθες δράσεις:
α)
εφόσον είναι διαθέσιμη η κατανομή των εξόδων των εν λόγω τρίτων μερών, οι επιχειρήσεις προσδιορίζουν το ποσό των παγίων εξόδων που επιβάρυνε τους εν λόγω τρίτους για λογαριασμό τους και προσθέτει το ποσό αυτό στο μέγεθος που προκύπτει από την παράγραφο 2·
β)
εφόσον η κατανομή που αναφέρεται στο σημείο α) δεν είναι διαθέσιμη, οι επιχειρήσεις προσδιορίζουν το ποσό των εξόδων που έγιναν για λογαριασμό τους από τους εν λόγω τρίτους σύμφωνα με τα επιχειρηματικά σχέδια των επιχειρήσεων και προσθέτουν το ποσό αυτό στο μέγεθος που προκύπτει από την παράγραφο 2.
4. Εάν η επιχείρηση χρησιμοποιεί συνδεδεμένους αντιπροσώπους, προσθέτει ένα ποσό ίσο προς το 35 % του συνόλου των αμοιβών που συνδέονται με τους συνδεδεμένους αντιπροσώπους στο μέγεθος που προκύπτει από την παράγραφο 2.
5. Εάν οι πλέον πρόσφατες ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της επιχείρησης δεν αντικατοπτρίζουν περίοδο δώδεκα μηνών, η επιχείρηση διαιρεί το αποτέλεσμα του υπολογισμού των παραγράφων 2 έως 4 με τον αριθμό των μηνών που αντικατοπτρίζονται στις εν λόγω οικονομικές καταστάσεις και στη συνέχεια πολλαπλασιάζει το πηλίκο επί δώδεκα, ώστε να εξασφαλίσει ισοδύναμο ετήσιο ποσό.
Άρθρο 34γ
Προϋποθέσεις για την προσαρμογή, από μέρους των αρμόδιων αρχών, της απαίτησης τήρησης επιλέξιμου κεφαλαίου που ισοδυναμεί τουλάχιστον με το ένα τέταρτο των παγίων εξόδων του προηγούμενου έτους σύμφωνα με το άρθρο 97 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
1. Για τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο, η αλλαγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας επιχείρησης θεωρείται ουσιαστική εφόσον πληρούται οποιαδήποτε από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η αλλαγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης συνεπάγεται μεταβολή της τάξης του 20 % ή μεγαλύτερη στα προβλεπόμενα πάγια έξοδα της επιχείρησης·
β)
η αλλαγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης έχει ως αποτέλεσμα αλλαγές στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων της επιχείρησης βάσει των προβλεπόμενων παγίων εξόδων ίσες ή μεγαλύτερες από 2 εκατ. ευρώ.
Οι επιχειρήσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο είναι αυτές που πληρούν μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι τρέχουσες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων βάσει των παγίων εξόδων είναι ίσες ή μεγαλύτερες από 125 000 ευρώ·
β)
οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων τους πληρούν αμφότερες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
με βάση τα τρέχοντα πάγια έξοδα, είναι μικρότερες από 125 000 ευρώ·
ii)
με βάση τα προβλεπόμενα πάγια έξοδα, είναι ίσες ή μεγαλύτερες από 150 000 ευρώ.
2. Για τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο, η αλλαγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας επιχείρησης θεωρείται ουσιαστική όταν η αλλαγή της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επιχείρησης έχει ως αποτέλεσμα αλλαγή κατά 100 % ή μεγαλύτερη στα προβλεπόμενα πάγια έξοδα της επιχείρησης.
Οι επιχειρήσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο είναι εκείνες που πληρούν αμφότερες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων τους με βάση τα τρέχοντα πάγια έξοδα είναι μικρότερες από 125 000 ευρώ·
β)
οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων τους με βάση τα προβλεπόμενα πάγια έξοδα είναι μικρότερες από 150 000 ευρώ.
Άρθρο 34δ
Υπολογισμός των προβλεπόμενων παγίων εξόδων σε περίπτωση επιχείρησης που δεν έχει ασκήσει τη δραστηριότητά της για περίοδο ενός έτους, σύμφωνα με το άρθρο 97 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013
Εάν η επιχείρηση δεν έχει ακόμα συμπληρώσει ένα ολόκληρο έτος δραστηριότητας από την ημέρα έναρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας, χρησιμοποιεί για τον υπολογισμό των στοιχείων που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως η) του άρθρου 34β παράγραφος 2 τα προβλεπόμενα πάγια έξοδα που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό της για το πρώτο δωδεκάμηνο λειτουργίας, όπως υποβλήθηκαν με την αίτησή της για τη χορήγηση αδείας.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Σεπτεμβρίου 2014.