PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE (EU) 2015/296
ze dne 24. února 2015,
kterým se stanoví procesní opatření pro spolupráci mezi členskými státy v oblasti elektronické identifikace podle čl. 12 odst. 7 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 910/2014 o elektronické identifikaci a službách vytvářejících důvěru pro elektronické transakce na vnitřním trhu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 910/2014 ze dne 23. července 2014 o elektronické identifikaci a službách vytvářejících důvěru pro elektronické transakce na vnitřním trhu a o zrušení směrnice 1999/93/ES (1), a zejména na čl. 12 odst. 7 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Spolupráce mezi členskými státy, pokud jde o interoperabilitu a bezpečnost systémů elektronické identifikace, je nezbytná k podpoře vysoké úrovně důvěryhodnosti a bezpečnosti odpovídající míře rizika v těchto systémech.
(2)
Ustanovení čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014 ukládá oznamujícímu členskému státu povinnost poskytnout ostatním členským státům popis dotčeného systému šest měsíců předem, aby členské státy mohly spolupracovat způsobem popsaným v čl. 12 odst. 5 nařízení (EU) č. 910/2014.
(3)
Spolupráce mezi členskými státy vyžaduje zjednodušené postupy. Interoperability a bezpečnosti systémů elektronické identifikace nelze dosáhnout pomocí postupů prováděných v různých jazycích. Používání angličtiny v rámci spolupráce by mělo usnadnit dosažení interoperability a bezpečnosti systémů elektronické identifikace, avšak překlady již existující dokumentace by neměly představovat nepřiměřenou zátěž.
(4)
V členských státech jsou různé prvky systémů elektronické identifikace spravovány různými orgány nebo subjekty. K umožnění účinné spolupráce a zjednodušení správních postupů je vhodné zajistit, aby v každém členském státě existovalo jednotné místo, jehož prostřednictvím lze kontaktovat příslušné orgány a subjekty tohoto členského státu.
(5)
Výměna informací, zkušeností a osvědčených postupů mezi členskými státy usnadňuje vývoj systémů elektronické identifikace a slouží jako nástroj k dosažení technické interoperability. Potřeba této spolupráce je zvláště opodstatněná, pokud jde o úpravy již oznámených systémů elektronické identifikace, změny systémů elektronické identifikace, o nichž byly členským státům poskytnuty informace před oznámením, a výskyt důležitých událostí nebo incidentů, které mohou ovlivnit interoperabilitu nebo bezpečnost systémů elektronické identifikace. Členské státy by rovněž měly mít k dispozici prostředky k vyžádání si tohoto druhu informací týkajících se interoperability a bezpečnosti systémů elektronické identifikace od jiných členských států.
(6)
Vzájemné hodnocení systémů elektronické identifikace by se mělo považovat za proces vzájemného učení, který pomáhá vybudovat důvěru mezi členskými státy a zajišťuje interoperabilitu a bezpečnost oznámených systémů elektronické identifikace. K tomu je třeba, aby oznamující členské státy poskytovaly dostatečné informace o svých systémech elektronické identifikace. Rovněž je však třeba zohlednit potřebu členských států zachovat důvěrnost některých informací, pokud je to nezbytně nutné kvůli bezpečnosti.
(7)
Aby bylo zajištěno, že proces vzájemného hodnocení bude nákladově efektivní a povede k jasným a přesvědčivým výsledkům, a aby se zamezilo zbytečnému zatěžování členských států, měly by členské státy společně provést jedno vzájemné hodnocení.
(8)
Při spolupráci ve věcech týkajících se systémů elektronické identifikace, včetně provádění vzájemných hodnocení, by členské státy měly zohlednit posudky nezávislých třetích stran, pokud jsou k dispozici.
(9)
Za účelem usnadnění procesních opatření k dosažení cílů uvedených v čl. 12 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 910/2014 by měla být zřízena síť pro spolupráci. Zajistí se tím existence fóra, které bude moci obsáhnout všechny členské státy a formálním způsobem je zapojit do spolupráce v praktických věcech údržby rámce interoperability.
(10)
Síť pro spolupráci by měla posuzovat formuláře návrhů oznámení poskytované členskými státy podle čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014 a vydávat stanoviska, v nichž se vyjádří k souladu systémů popsaných ve formulářích návrhů oznámení s požadavky článku 7, čl. 8 odst. 1 až 2 a čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení a s prováděcím aktem uvedeným v čl. 8 odst. 3 uvedeného nařízení. Ustanovení čl. 9 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 910/2014 ukládá oznamujícím členským státům povinnost popsat způsob, jakým oznámený systém elektronické identifikace plní požadavky na interoperabilitu podle čl. 12 odst. 1 nařízení (EU) č. 910/2014. Členské státy by při přípravě na splnění své povinnosti podle čl. 9 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 910/2014, totiž poskytnout Komisi popis, jak oznámený systém elektronické identifikace splňuje požadavky na interoperabilitu podle čl. 12 odst. 1 nařízení (EU) č. 910/2014, měly zejména zohlednit stanoviska sítě pro spolupráci.
(11)
Všechny strany zapojené do oznamování by měly stanovisko sítě pro spolupráci vzít na vědomí jako vodítko pro celý proces spolupráce, oznamování a interoperability.
(12)
K zajištění efektivity procesu vzájemného hodnocení prováděného podle tohoto rozhodnutí je vhodné, aby síť pro spolupráci poskytovala členským státům pokyny.
(13)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle článku 48 nařízení (EU) č. 910/2014,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Cíl
Toto rozhodnutí v souladu s čl. 12 odst. 7 nařízení stanoví procesní opatření pro usnadnění spolupráce mezi členskými státy v rozsahu nezbytném k zajištění interoperability a bezpečnosti systémů elektronické identifikace, jež členské státy hodlají oznámit nebo oznámily Komisi. Opatření se týkají zejména:
a)
výměny informací, zkušeností a osvědčených postupů v oblasti systémů elektronické identifikace a posouzení relevantního vývoje v odvětví elektronické identifikace, jak stanoví kapitola II;
b)
vzájemného hodnocení systémů elektronické identifikace, jak stanoví kapitola III; a
c)
spolupráce prostřednictvím sítě pro spolupráci, jak stanoví kapitola IV.
Článek 2
Jazyk spolupráce
1. Nedohodnou-li se dotčené členské státy jinak, jazykem spolupráce je angličtina.
2. Aniž je dotčen odstavec 1, členské státy nejsou povinny překládat podklady uvedené v čl. 10 odst. 2, pokud by to znamenalo nepřiměřenou zátěž.
Článek 3
Jednotná kontaktní místa
1. Každý členský stát pro účely spolupráce mezi členskými státy podle čl. 12 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 910/2014 určí jednotné kontaktní místo.
2. Každý členský stát sdělí informace o jednotném kontaktním místě ostatním členským státům a Komisi. Komise zveřejní seznam jednotných kontaktních míst on-line.
KAPITOLA II
VÝMĚNA INFORMACÍ, ZKUŠENOSTÍ A OSVĚDČENÝCH POSTUPŮ
Článek 4
Výměna informací, zkušeností a osvědčených postupů
1. Členské státy sdílejí informace, zkušenosti nebo osvědčené postupy v oblasti systémů elektronické identifikace s ostatními členskými státy.
2. Každý členský stát patřičně informuje ostatní členské státy, pokud zavádí kterékoli z následujících změn, vývojů nebo úprav, jež se týkají interoperability nebo úrovní záruky dotčeného systému:
a)
vývoj nebo úpravy již oznámeného systému elektronické identifikace, které nevyžadují oznámení podle čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 910/2014;
b)
změny, vývoj nebo úpravy popisu systému elektronické identifikace poskytnutého podle čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014, pokud k nim došlo před oznámením.
3. Pokud se členský stát dozví o jakémkoli významném vývoji nebo incidentu, který nesouvisí s jeho oznámeným systémem elektronické identifikace, ale může ovlivnit bezpečnost jiných oznámených systémů elektronické identifikace, uvědomí o tom ostatní členské státy.
Článek 5
Žádost o informace týkající se interoperability a bezpečnosti
1. Pokud se členský stát domnívá, že k zajištění interoperability mezi systémy elektronické identifikace jsou zapotřebí další informace, které nebyly dosud poskytnuty členským státem oznamujícím systém elektronické identifikace, může si od tohoto druhého státu uvedené informace vyžádat. Oznamující členský stát uvedené informace poskytne, ledaže:
a)
uvedené informace nemá a jejich získání by znamenalo nepřiměřenou administrativní zátěž;
b)
uvedené informace se týkají veřejné bezpečnosti nebo národní bezpečnosti;
c)
uvedené informace se týkají obchodních, profesních nebo firemních tajemství.
2. Za účelem zlepšení bezpečnosti systémů elektronické identifikace si členský stát, který má bezpečnostní obavy týkající systému, jenž byl oznámen nebo jehož oznámení probíhá, může vyžádat informace týkající se těchto bezpečnostních obav. Dožádaný členský stát poté poskytne všem členským státům relevantní informace potřebné ke zjištění, zda došlo k narušení bezpečnosti uvedenému v článku 10 nařízení (EU) č. 910/2014, nebo ke zjištění, zda existuje reálné riziko, že k takovému narušení může dojít, ledaže:
a)
uvedené informace nemá a jejich získání by znamenalo nepřiměřenou administrativní zátěž;
b)
uvedené informace se týkají veřejné bezpečnosti nebo národní bezpečnosti;
c)
uvedené informace se týkají obchodních, profesních nebo firemních tajemství.
Článek 6
Výměna informací prostřednictvím jednotných kontaktních míst
Členské státy si vyměňují informace podle článků 4 a 5 prostřednictvím jednotných kontaktních míst a poskytují příslušné požadované informace bez zbytečného odkladu.
KAPITOLA III
VZÁJEMNÉ HODNOCENÍ
Článek 7
Zásady
1. Vzájemné hodnocení je mechanismus spolupráce mezi členskými státy, jehož účelem je zajistit interoperabilitu a bezpečnost oznámených systémů elektronické identifikace.
2. Účast hodnotících členských států je dobrovolná. Členský stát, jehož systém elektronické identifikace má být předmětem vzájemného hodnocení, nemůže odmítnout účast žádného hodnotícího členského státu na procesu vzájemného hodnocení.
3. Každý členský stát, který se účastní vzájemného hodnocení, nese všechny náklady, které mu účastí na tomto procesu vzniknou.
4. Veškeré informace získané v rámci procesu vzájemného hodnocení lze použít pouze pro tento účel. Zástupci členských států, kteří provádějí vzájemné hodnocení, nesmí vyzradit třetím stranám žádné citlivé nebo důvěrné informace získané v průběhu vzájemného hodnocení.
5. Hodnotící členský stát informuje o veškerých možných střetech zájmů, jimž by mohli být vystaveni jím jmenovaní zástupci, kteří se účastní činností v rámci vzájemného hodnocení.
Článek 8
Zahájení procesu vzájemného hodnocení
1. Proces vzájemného hodnocení může být zahájen jedním ze dvou způsobů:
a)
členský stát požádá o vzájemné hodnocení svého systému elektronické identifikace;
b)
členský stát nebo členské státy vyjádří zájem provést vzájemné hodnocení systému elektronické identifikace jiného členského státu. V žádosti uvedou důvody, proč chtějí provést vzájemné hodnocení, a vysvětlí, jak vzájemné hodnocení přispěje k interoperabilitě nebo bezpečnosti systémů elektronické identifikace členských států.
2. Žádost podle odstavce 1 se oznámí síti pro spolupráci podle odstavce 3. Všechny členské státy, které se hodlají účastnit vzájemného hodnocení, do jednoho měsíce uvědomí síť pro spolupráci.
3. Členský stát, jehož systém elektronické identifikace má být předmětem vzájemného hodnocení, poskytne síti pro spolupráci tyto informace:
a)
systém elektronické identifikace, který má být předmětem vzájemného hodnocení;
b)
hodnotící členský stát (členské státy);
c)
časový harmonogram pro předložení očekávaného výsledku síti pro spolupráci a
d)
ujednání o způsobu provádění vzájemného hodnocení podle čl. 9 odst. 2.
4. Systém elektronické identifikace nemůže být předmětem dalšího vzájemného hodnocení po dobu dvou let od uzavření vzájemného hodnocení, nedá-li k tomu souhlas síť pro spolupráci.
Článek 9
Příprava vzájemného hodnocení
1. Hodnotící členské státy poskytnou členskému státu, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, jména a kontaktní údaje svých zástupců provádějících vzájemné hodnocení, a to do dvou týdnů poté, co hodnotící členské státy podle čl. 8 odst. 2 informovaly o svém záměru účastnit se vzájemného hodnocení. Členský stát, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, smí odmítnout účast kteréhokoli zástupce v případě střetu zájmů.
2. S ohledem na pokyny poskytnuté sítí pro spolupráci se členský stát, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, a hodnotící členské státy dohodnou na:
a)
rozsahu a opatřeních vzájemného hodnocení na základě oblasti působnosti čl. 7 písm. g) nebo čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 910/2014 a zájmu vyjádřeného hodnotícími členskými státy ve fázi zahájení;
b)
časovém harmonogramu činností v rámci vzájemného hodnocení, a to určením konečného termínu, který nemůže být určen později než 3 měsíce poté, co hodnotící členské státy poskytly jména a kontaktní údaje svých zástupců podle odstavce 1;
c)
jiných organizačních opatřeních týkajících se procesu vzájemného hodnocení.
Členský stát, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, informuje o dohodě síť pro spolupráci.
Článek 10
Průběh vzájemného hodnocení
1. Zúčastněné členské provádějí vzájemné hodnocení společně. Zástupci členských států vyberou ze svého středu jednoho zástupce, který vzájemné hodnocení koordinuje.
2. Členský stát, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, poskytne hodnotícím členským státům formulář oznámení předloženého Komisi, nebo popis systému podle čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014, pokud dotčený systém elektronické identifikace dosud nebyl oznámen. Rovněž musí být poskytnuty veškeré podklady a další důležité informace.
3. Vzájemné hodnocení může mimo jiné zahrnovat jedno nebo více z těchto opatření:
a)
posouzení příslušné dokumentace;
b)
přezkum procesů;
c)
technické semináře a
d)
zohlednění posudku nezávislé třetí strany.
4. Hodnotící členské státy si mohou vyžádat další dokumentaci související s oznámením. Členský stát, jehož systém elektronické identifikace je předmětem vzájemného hodnocení, uvedené informace poskytne, ledaže:
a)
uvedené informace nemá a jejich získání by znamenalo nepřiměřenou administrativní zátěž;
b)
uvedené informace se týkají veřejné bezpečnosti nebo národní bezpečnosti;
c)
uvedené informace se týkají obchodních, profesních nebo firemních tajemství.
Článek 11
Výsledek vzájemného hodnocení
Hodnotící členské státy ve lhůtě jednoho měsíce od ukončení procesu vzájemného hodnocení vyhotoví zprávu a předloží ji síti pro spolupráci. Členové sítě pro spolupráci si mohou od členského státu, jehož systém elektronické identifikace byl předmětem vzájemného hodnocení, nebo od hodnotících členských států vyžádat další informace nebo objasnění.
KAPITOLA IV
SÍŤ PRO SPOLUPRÁCI
Článek 12
Zřízení a metody práce
Zřizuje se síť na podporu spolupráce podle čl. 12 odst. 5 až 6 nařízení (EU) č. 910/2014 (dále jen „síť pro spolupráci“). Síť pro spolupráci vykonává svou činnost formou zasedání a písemného postupu.
Článek 13
Formulář návrhu oznámení
Poskytuje-li oznamující členský stát popis svého systému elektronické identifikace podle čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014, poskytne síti pro spolupráci řádně vyplněný formulář návrhu oznámení a veškerou potřebnou průvodní dokumentaci, jak stanoví čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 910/2014 a prováděcí akt uvedený v čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 910/2014.
Článek 14
Úkoly
Síť pro spolupráci je pověřena:
a)
usnadněním spolupráce mezi členskými státy, pokud jde o vytvoření a fungování rámce interoperability podle čl. 12 odst. 5 až 6 nařízení (EU) č. 910/2014, a to prostřednictvím výměny informací;
b)
zavedením metod pro účinnou výměnu informací o všech otázkách v oblasti elektronické identifikace;
c)
posuzováním relevantního vývoje v odvětví elektronické identifikace a projednáváním a rozvojem osvědčených postupů v oblasti interoperability a bezpečnosti pro systémy elektronické identifikace;
d)
přijímáním stanovisek k vývoji souvisejícímu s rámcem interoperability podle čl. 12 odst. 2 až 4 nařízení (EU) č. 910/2014;
e)
přijímáním stanovisek k vývoji v oblasti minimálních technických specifikací, norem a postupů týkajících se úrovní záruky, jež jsou stanoveny v prováděcím aktu přijatém podle čl. 8 odst. 3 nařízení (EU) č. 910/2014 a v pokynech doprovázejících uvedený prováděcí akt;
f)
přijímáním pokynů týkajících se rozsahu a opatření vzájemného hodnocení;
g)
přezkumem výsledků vzájemných hodnocení podle článku 11;
h)
přezkumem vyplněného formuláře návrhu oznámení;
i)
přijímáním stanovisek, jak systém elektronické identifikace, jenž má být oznámen a jehož popis byl poskytnut v souladu s čl. 7 písm. g) nařízení (EU) č. 910/2014, splňuje požadavky článku 7, čl. 8 odst. 1 až 2 a čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení a prováděcího aktu uvedeného v čl. 8 odst. 3 uvedeného nařízení.
Článek 15
Členství
1. Členy sítě pro spolupráci jsou členské státy a země Evropského hospodářského prostoru.
2. Předseda přizve zástupce přistupujících zemí k účasti na zasedáních sítě pro spolupráci jako pozorovatele ode dne podpisu smlouvy o přistoupení.
3. Předseda může po konzultaci se sítí pro spolupráci přizvat odborníky, kteří v síti pro spolupráci běžně nepracují a kteří mají zvláštní odbornost v souvislosti s určitým tématem na programu jednání, aby se ad hoc účastnili práce v síti pro spolupráci nebo podskupině. Kromě toho může předseda po konzultaci se sítí pro spolupráci udělit jednotlivcům a organizacím status pozorovatele.
Článek 16
Činnost
1. Zasedáním sítě pro spolupráci předsedá Komise.
2. Síť pro spolupráci může po dohodě s Komisí zřizovat podskupiny pro přezkoumání konkrétních otázek na základě mandátu definovaného sítí pro spolupráci. Tyto podskupiny zaniknou, jakmile splní svůj mandát.
3. Členové sítě pro spolupráci i přizvaní odborníci a pozorovatelé jsou povinni zachovávat profesní tajemství stanovené Smlouvami a jejich prováděcími pravidly, jakož i dodržovat bezpečnostní pravidla Komise o ochraně utajovaných skutečností EU stanovená v příloze rozhodnutí Komise 2001/844/ES, ESUO, Euratom (2). Pokud tyto povinnosti nedodrží, může Komise přijmout veškerá vhodná opatření.
4. Síť pro spolupráci zasedá v prostorách Komise. Komise zajišťuje sekretářské služby.
5. Síť pro spolupráci zveřejní svá stanoviska přijatá podle čl. 14 písm. i) na internetových stránkách vyhrazených pro tento účel. Pokud stanovisko obsahuje důvěrné informace, síť pro spolupráci přijme pro účely takového zveřejnění nedůvěrnou verzi dotčeného stanoviska.
6. Síť pro spolupráci přijme prostou většinou svých členů svůj jednací řád.
Článek 17
Výdaje na zasedání
1. Komise neodměňuje ty, kdo se podílejí na činnostech sítě pro spolupráci, za jejich služby.
2. Komise může účastníkům zasedání sítě pro spolupráci poskytnout náhradu vynaložených cestovních výdajů. Náhrada se poskytuje v souladu s předpisy platnými v rámci Komise a v mezích disponibilních prostředků, které jsou útvarům Komise přiděleny v rámci ročního postupu pro přidělování zdrojů.
Článek 18
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 24. února 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ (ΕΕ) 2015/296 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Φεβρουαρίου 2015
για τη θέσπιση διαδικαστικών λεπτομερειών της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά και την κατάργηση της οδηγίας 1999/93/ΕΚ (1), και ιδίως το άρθρο 12 παράγραφος 7,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών για τη διαλειτουργικότητα και την ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης είναι καίριας σημασίας για την επίτευξη υψηλού επιπέδου εμπιστοσύνης και ασφάλειας, ανάλογου του βαθμού επικινδυνότητας που ενέχουν τα εν λόγω συστήματα.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, το κοινοποιούν κράτος μέλος οφείλει να παρέχει στα άλλα κράτη μέλη έξι μήνες νωρίτερα περιγραφή του εν λόγω συστήματος, ώστε τα κράτη μέλη να είναι σε θέση να συνεργαστούν με τον τρόπο που περιγράφεται στο άρθρο 12 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014.
(3)
Η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών απαιτεί απλουστευμένες διαδικασίες. Η διαλειτουργικότητα και η ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης δεν μπορούν να επιτευχθούν με τη διεξαγωγή διαδικασιών σε διαφορετικές γλώσσες. Η χρήση της αγγλικής γλώσσας κατά τη συνεργασία αναμένεται ότι θα διευκολύνει την επίτευξη διαλειτουργικότητας και ασφάλειας των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, η μετάφραση όμως των ήδη υφιστάμενων εγγράφων δεν πρέπει να προκαλεί υπέρμετρο φόρτο.
(4)
Τα διάφορα στοιχεία των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από διαφορετικές αρχές ή φορείς των κρατών μελών. Για να καταστούν δυνατές η αποτελεσματική συνεργασία και η απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών, είναι σκόπιμο να διασφαλιστεί ότι κάθε κράτος μέλος διαθέτει ενιαίο κέντρο εξυπηρέτησης για τις επαφές με τις αρμόδιες αρχές και φορείς του.
(5)
Η ανταλλαγή πληροφοριών, εμπειριών και ορθών πρακτικών μεταξύ κρατών μελών διευκολύνει την ανάπτυξη των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης και χρησιμεύει ως εργαλείο για την επίτευξη τεχνικής διαλειτουργικότητας. Η αναγκαιότητα για τέτοιου είδους συνεργασία δικαιολογείται ειδικά όταν πρόκειται για αναπροσαρμογές των ήδη κοινοποιημένων συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, αλλαγές των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης για τις οποίες έχουν ενημερωθεί τα κράτη μέλη πριν την κοινοποίηση, καθώς και όταν επέρχονται σημαντικές εξελίξεις ή σημειώνονται συμβάντα που μπορούν να θίξουν τη διαλειτουργικότητα ή την ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν τέτοιου είδους πληροφορίες σχετικά με τη διαλειτουργικότητα και την ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης από άλλα κράτη μέλη.
(6)
Η αξιολόγηση των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης από ομοτίμους πρέπει να θεωρείται διαδικασία αμοιβαίας μάθησης, που συμβάλλει στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ κρατών μελών και διασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα και την ασφάλεια των κοινοποιημένων συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης. Συνεπώς, απαιτείται από τα κοινοποιούντα κράτη μέλη να παρέχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τα οικεία συστήματα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης. Ωστόσο, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η ανάγκη των κρατών μελών να τηρούν ορισμένες πληροφορίες εμπιστευτικές όταν τούτο είναι κρίσιμο για λόγους ασφάλειας.
(7)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους είναι αποδοτική ως προς το κόστος και παράγει σαφή και πειστικά αποτελέσματα, αλλά και για να αποφευχθεί η περιττή επιβάρυνση των κρατών μελών, τα κράτη μέλη πρέπει να διεξάγουν συλλογικά ενιαία αξιολόγηση από ομοτίμους.
(8)
Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αξιολογήσεις ανεξάρτητων τρίτων μερών, εφόσον υπάρχουν, κατά τη συνεργασία σε θέματα που αφορούν τα συστήματα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, μεταξύ άλλων, κατά τη διεξαγωγή αξιολογήσεων από ομοτίμους.
(9)
Προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαδικαστικές λεπτομέρειες για την επίτευξη των στόχων που τίθενται στο άρθρο 12 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, πρέπει να συσταθεί δίκτυο συνεργασίας. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί η ύπαρξη ενός φόρουμ στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη, τα οποία θα κληθούν επίσημα να συνεργαστούν σχετικά με τις πρακτικές πτυχές διατήρησης του πλαισίου διαλειτουργικότητας.
(10)
Το δίκτυο συνεργασίας πρέπει να εξετάζει τα προσχέδια των εντύπων κοινοποίησης που παρέχονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 και να εκδίδει γνωμοδοτήσεις, παρέχοντας ενδείξεις ως προς τη συμμόρφωση των συστημάτων που περιγράφονται σε αυτά με τις απαιτήσεις του άρθρου 7, του άρθρου 8 παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 12 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού και της εκτελεστικής πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του ίδιου κανονισμού. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, τα κοινοποιούντα κράτη μέλη οφείλουν να περιγράψουν τον τρόπο με τον οποίο το κοινοποιημένο σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014. Ειδικότερα, οι γνωμοδοτήσεις του δικτύου συνεργασίας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία τους ενόψει της εκπλήρωση της υποχρέωσης που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 όσον αφορά την περιγραφή στην Επιτροπή του τρόπου με τον οποίο το κοινοποιημένο σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης πληροί τις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014.
(11)
Όλα τα μέρη που εμπλέκονται στην κοινοποίηση πρέπει να λαμβάνουν γνώση των γνωμοδοτήσεων του δικτύου συνεργασίας και να τις θεωρούν ως κατευθυντήριες γραμμές κατά τη συνολική διαδικασία συνεργασίας, κοινοποίησης και διαλειτουργικότητας.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας αξιολόγησης από ομοτίμους που διενεργείται δυνάμει της παρούσας απόφασης, το δίκτυο συνεργασίας κρίνεται σκόπιμο να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 48 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 7 του κανονισμού, η παρούσα απόφαση θεσπίζει τις διαδικαστικές λεπτομέρειες για τη διευκόλυνση της αναγκαίας συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών για να διασφαλιστούν η διαλειτουργικότητα και η ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης των κρατών μελών που προτίθενται να προβούν σε κοινοποίηση ή έχουν ήδη προβεί σε κοινοποίηση στην Επιτροπή. Οι διαδικαστικές λεπτομέρειες αφορούν ιδίως:
α)
την ανταλλαγή πληροφοριών, πείρας και καλών πρακτικών σχετικά με τα συστήματα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης και την αξιολόγηση των σχετικών εξελίξεων στον τομέα της ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο II·
β)
την αξιολόγηση των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης από ομοτίμους, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο III· και
γ)
τη συνεργασία μέσω του δικτύου συνεργασίας που προβλέπεται στο κεφάλαιο IV.
Άρθρο 2
Γλώσσα συνεργασίας
1. Η γλώσσα της συνεργασίας είναι η αγγλική, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να μεταφράζουν τα δικαιολογητικά έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 εφόσον αυτό δημιουργεί αδικαιολόγητη επιβάρυνση.
Άρθρο 3
Ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης
1. Για τους σκοπούς της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα ενιαίο κέντρο εξυπηρέτησης.
2. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τα στοιχεία του ενιαίου κέντρου εξυπηρέτησης. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των εθνικών κέντρων εξυπηρέτησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ
Άρθρο 4
Ανταλλαγή πληροφοριών, πείρας και καλών πρακτικών
1. Τα κράτη μέλη ανταλλάσσουν με άλλα κράτη μέλη πληροφορίες, πείρα και καλές πρακτικές σχετικά με τα συστήματα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης.
2. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει δεόντως τα άλλα κράτη μέλη κάθε φορά που προβαίνει σε κάποια από τις ακόλουθες αλλαγές, εξελίξεις ή προσαρμογές σχετικά με τη διαλειτουργικότητα ή τα επίπεδα διασφάλισης του συστήματος:
α)
εξελίξεις ή προσαρμογές του ήδη κοινοποιημένου συστήματος ηλεκτρονικής ταυτοποίησης όταν δεν απαιτείται κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014·
β)
αλλαγές, εξελίξεις ή προσαρμογές της περιγραφής του οικείου συστήματος ηλεκτρονικής ταυτοποίησης που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, εφόσον αυτές πραγματοποιήθηκαν πριν από την κοινοποίηση.
3. Όταν κράτος μέλος αντιληφθεί οποιαδήποτε σημαντική εξέλιξη ή συμβάν που δεν συνδέεται με το κοινοποιημένο σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, αλλά θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια άλλων κοινοποιημένων συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 5
Αίτημα παροχής πληροφοριών για τη διαλειτουργικότητα και την ασφάλεια
1. Όταν κράτος μέλος θεωρεί ότι, προκειμένου να διασφαλίσει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης είναι απαραίτητο να διαθέτει περισσότερες πληροφορίες που δεν παρασχέθηκαν ήδη από το κράτος μέλος που κοινοποίησε το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, μπορεί να ζητήσει τις πληροφορίες αυτές από το τελευταίο. Το κοινοποιούν κράτος μέλος παρέχει τις εν λόγω πληροφορίες, εκτός εάν:
α)
δεν διαθέτει τις εν λόγω πληροφορίες και η απόκτησή τους θα προκαλούσε υπέρμετρο διοικητικό φόρτο·
β)
οι εν λόγω πληροφορίες αφορούν θέματα δημόσιας ασφάλειας ή εθνικής ασφάλειας·
γ)
οι εν λόγω πληροφορίες εμπίπτουν στο επιχειρηματικό, επαγγελματικό ή εταιρικό απόρρητο.
2. Προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, το κράτος μέλος που αντιμετωπίζει πρόβλημα ασφάλειας το οποίο επηρεάζει σύστημα που έχει κοινοποιηθεί ή πρόκειται να κοινοποιηθεί, μπορεί να ζητήσει πληροφορίες σχετικά με το πρόβλημα ασφάλειας. Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται το αίτημα παρέχει κατόπιν σε κάθε κράτος μέλος τις σχετικές πληροφορίες που απαιτούνται προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον υπήρξε παραβίαση ασφάλειας όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 ή να διαπιστωθεί κατά πόσον υπάρχει πραγματικός κίνδυνος τέτοιας παραβίασης, εκτός εάν:
α)
δεν διαθέτει τις εν λόγω πληροφορίες και η απόκτησή τους θα προκαλούσε υπέρμετρο διοικητικό φόρτο·
β)
οι εν λόγω πληροφορίες αφορούν θέματα δημόσιας ασφάλειας ή εθνικής ασφάλειας·
γ)
οι εν λόγω πληροφορίες εμπίπτουν στο επιχειρηματικό, επαγγελματικό ή εταιρικό απόρρητο.
Άρθρο 6
Ανταλλαγή πληροφοριών μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης
Τα κράτη μέλη ανταλλάσσουν πληροφορίες δυνάμει των άρθρων 4 και 5 μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης και παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες που ζητούνται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟ ΟΜΟΤΙΜΟΥΣ
Άρθρο 7
Αρχές
1. Η αξιολόγηση από ομοτίμους είναι ένας μηχανισμός συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών με σκοπό να διασφαλίζονται η διαλειτουργικότητα και η ασφάλεια των κοινοποιημένων συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης.
2. Η συμμετοχή των ομόλογων κρατών μελών είναι προαιρετική. Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης πρόκειται να υποβληθεί σε αξιολόγηση από ομοτίμους δεν μπορεί να αρνηθεί τη συμμετοχή κανενός ομόλογου κράτους μέλους στη διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους.
3. Κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στη διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους αναλαμβάνει όλα τα έξοδα που συνεπάγεται η συμμετοχή στην εν λόγω διαδικασία.
4. Κάθε πληροφορία που λαμβάνεται μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης από ομοτίμους χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών που διεξάγουν την αξιολόγηση από ομοτίμους δεν αποκαλύπτουν σε τρίτα μέρη τις ευαίσθητες ή εμπιστευτικές πληροφορίες που συλλέγονται κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης από ομοτίμους.
5. Το ομόλογο κράτος μέλος γνωστοποιεί τυχόν πιθανή σύγκρουση συμφερόντων εκπροσώπων του τους οποίους έχει διορίσει προκειμένου να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες αξιολόγησης από ομοτίμους.
Άρθρο 8
Έναρξη της διαδικασίας αξιολόγησης από ομοτίμους
1. Η διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους μπορεί να δρομολογηθεί με έναν από τους δύο τρόπους:
α)
κράτος μέλος ζητεί να αξιολογηθεί το οικείο σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης από ομοτίμους·
β)
κράτος μέλος ή κράτη μέλη εκφράζουν την επιθυμία να αξιολογηθεί από ομοτίμους το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης άλλου κράτους μέλους. Στο αίτημά τους αναφέρουν τους λόγους για τους οποίους επιθυμούν να διεξαχθεί η αξιολόγηση από ομοτίμους και εξηγούν τον τρόπο με τον οποίο η εν λόγω αξιολόγηση θα συμβάλει στη διαλειτουργικότητα ή την ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης των κρατών μελών.
2. Το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ανακοινώνεται στο δίκτυο συνεργασίας σύμφωνα με την παράγραφο 3. Κάθε κράτος μέλος που προτίθεται να συμμετάσχει στην αξιολόγηση από ομοτίμους ενημερώνει το δίκτυο συνεργασίας εντός προθεσμίας ενός μηνός.
3. Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης πρόκειται να αξιολογηθεί από ομοτίμους παρέχει στο δίκτυο συνεργασίας τις ακόλουθες πληροφορίες για:
α)
το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης που πρόκειται να υποβληθεί σε αξιολόγηση από ομοτίμους·
β)
το (τα) ομόλογο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η)·
γ)
το χρονοδιάγραμμα των αναμενόμενων αποτελεσμάτων που θα υποβληθούν στο δίκτυο συνεργασίας· και
δ)
τις λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο διενέργειας της αξιολόγησης από ομοτίμους σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2.
4. Μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης από ομοτίμους, το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης δεν υπόκειται σε άλλη αξιολόγηση από ομοτίμους για τα δύο επόμενα έτη, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική συμφωνία με το δίκτυο συνεργασίας.
Άρθρο 9
Προετοιμασία για την αξιολόγηση από ομοτίμους
1. Τα ομόλογα κράτη μέλη παρέχουν στο κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των εκπροσώπων τους που διενεργούν την αξιολόγηση από ομοτίμους εντός προθεσμίας δύο εβδομάδων από την ημερομηνία κατά την οποία τα ομόλογα κράτη μέλη γνωστοποίησαν την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στην αξιολόγηση σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2. Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους μπορεί να αρνηθεί τη συμμετοχή εκπροσώπου σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων.
2. Λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές που παρέχει το δίκτυο συνεργασίας, το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους και τα ομόλογα κράτη μέλη συνομολογούν:
α)
το εύρος και τις λεπτομέρειες της αξιολόγησης από ομοτίμους βάσει των διατάξεων του άρθρου 7 στοιχείο ζ) ή του άρθρου 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 και λαμβάνουν υπόψη το ενδιαφέρον που εκφράστηκε από τα ομόλογα κράτη μέλη κατά την εναρκτήρια φάση·
β)
το χρονοδιάγραμμα των δραστηριοτήτων αξιολόγησης από ομοτίμους, καθορίζοντας καταληκτική προθεσμία που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους τρεις μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία τα ομόλογα κράτη μέλη διαβίβασαν τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των εκπροσώπων τους σύμφωνα με την παράγραφο 1·
γ)
άλλες οργανωτικές λεπτομέρειες σχετικά με τη διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους.
Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους ενημερώνει το δίκτυο συνεργασίας για τη συμφωνία.
Άρθρο 10
Αξιολόγηση από ομοτίμους
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη προβαίνουν από κοινού στην αξιολόγηση από ομοτίμους. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών επιλέγουν έναν εκπρόσωπό τους, ο οποίος συντονίζει την αξιολόγηση από ομοτίμους.
2. Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους παρέχει στα ομόλογα κράτη μέλη το έντυπο κοινοποίησης που υποβλήθηκε στην Επιτροπή ή περιγραφή του συστήματος σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, εάν το σχετικό σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης δεν έχει κοινοποιηθεί ακόμη. Παρέχονται επίσης όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα και πρόσθετες συναφείς πληροφορίες.
3. Η αξιολόγηση από ομοτίμους μπορεί να περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτά:
α)
αξιολόγηση των σχετικών εγγράφων·
β)
αξιολόγηση διαδικασιών·
γ)
σεμινάρια τεχνικού περιεχομένου· και
δ)
συνυπολογισμό της αξιολόγησης ανεξάρτητων τρίτων μερών.
4. Τα ομόλογα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν πρόσθετη τεκμηρίωση σχετικά με την κοινοποίηση. Το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ομοτίμους παρέχει αυτές τις πληροφορίες, εκτός εάν:
α)
δεν διαθέτει τις εν λόγω πληροφορίες και η απόκτησή τους θα προκαλούσε υπέρμετρο διοικητικό φόρτο·
β)
οι εν λόγω πληροφορίες αφορούν θέματα δημόσιας ασφάλειας ή εθνικής ασφάλειας·
γ)
οι εν λόγω πληροφορίες εμπίπτουν στο επιχειρηματικό, επαγγελματικό ή εταιρικό απόρρητο.
Άρθρο 11
Αποτέλεσμα της αξιολόγησης από ομοτίμους
Εντός προθεσμίας ενός μηνός από το τέλος της διαδικασίας αξιολόγησης από ομοτίμους, τα ομόλογα κράτη μέλη καταρτίζουν και υποβάλλουν έκθεση στο δίκτυο συνεργασίας. Τα μέλη του δικτύου συνεργασίας μπορούν να ζητήσουν πρόσθετες πληροφορίες ή διευκρινίσεις από το κράτος μέλος του οποίου το σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης υποβλήθηκε σε αξιολόγηση από ομοτίμους ή από τα ομόλογα κράτη μέλη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Άρθρο 12
Σύσταση και μέθοδοι εργασίας
Συστήνεται δίκτυο για την προώθηση της συνεργασίας δυνάμει του άρθρου 12 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 («δίκτυο συνεργασίας»). Το δίκτυο συνεργασίας εκπληρώνει το έργο του συνδυάζοντας συνεδριάσεις με γραπτή διαδικασία.
Άρθρο 13
Προσχέδιο εντύπου κοινοποίησης
Όταν το κοινοποιούν κράτος μέλος παρέχει περιγραφή του οικείου συστήματος ηλεκτρονικής ταυτοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, υποβάλλει στο δίκτυο συνεργασίας προσχέδιο του εντύπου κοινοποίησης κατάλληλα συμπληρωμένο, καθώς και όλα τα αναγκαία συνοδευτικά έγγραφα που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 και στην εκτελεστική πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014.
Άρθρο 14
Καθήκοντα
Το δίκτυο συνεργασίας λαμβάνει εντολή να:
α)
διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών για τη δημιουργία και τη λειτουργία του πλαισίου διαλειτουργικότητας σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών·
β)
καθορίζει τις μεθόδους για την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με όλα τα θέματα που αφορούν την ηλεκτρονική ταυτοποίηση·
γ)
εξετάζει τις σχετικές εξελίξεις στον τομέα της ηλεκτρονικής ταυτοποίησης και συζητεί και αναπτύσσει καλές πρακτικές για τη διαλειτουργικότητα και την ασφάλεια των συστημάτων ηλεκτρονικής ταυτοποίησης·
δ)
εκδίδει γνωμοδοτήσεις για τις εξελίξεις που αφορούν το πλαίσιο διαλειτουργικότητας που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφοι 2 έως 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014·
ε)
εκδίδει γνωμοδοτήσεις για τις εξελίξεις που αφορούν τις ελάχιστες τεχνικές προδιαγραφές, τα πρότυπα και τις διαδικασίες σχετικά με τα επίπεδα διασφάλισης που αναφέρονται στην εκτελεστική πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 και τις κατευθυντήριες γραμμές που συνοδεύουν την εν λόγω εκτελεστική πράξη·
στ)
εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το πεδίο της αξιολόγησης από ομοτίμους και τις σχετικές λεπτομέρειες·
ζ)
εξετάζει τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων από ομοτίμους σύμφωνα με το άρθρο 11·
η)
εξετάζει το συμπληρωμένο προσχέδιο του εντύπου κοινοποίησης·
θ)
εκδίδει γνωμοδοτήσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το προς κοινοποίηση σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης, περιγραφή του οποίου παρασχέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014, πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 7, του άρθρου 8 παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 12 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού και της εκτελεστικής πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του ίδιου κανονισμού.
Άρθρο 15
Μέλη
1. Μέλη του δικτύου συνεργασίας είναι τα κράτη μέλη και οι χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
2. Οι εκπρόσωποι των υπό προσχώρηση χωρών καλούνται από τον πρόεδρο να παρίστανται στις συνεδριάσεις του δικτύου συνεργασίας ως παρατηρητές από την ημερομηνία υπογραφής της συνθήκης προσχώρησης.
3. Ο πρόεδρος επιτρέπεται να καλεί στο δίκτυο συνεργασίας εξωτερικούς εμπειρογνώμονες με ειδικές γνώσεις σε κάποιο θέμα της ημερήσιας διάταξης προκειμένου να συμμετάσχουν στις εργασίες του δικτύου συνεργασίας ή κάποιας υποομάδας σε ad hoc βάση, κατόπιν διαβούλευσης με το δίκτυο συνεργασίας. Επιπλέον, ο πρόεδρος μπορεί να παραχωρεί την ιδιότητα του παρατηρητή σε άτομα και οργανισμούς κατόπιν διαβούλευσης με το δίκτυο συνεργασίας.
Άρθρο 16
Λειτουργία
1. Την προεδρία των συνεδριάσεων του δικτύου συνεργασίας ασκεί η Επιτροπή.
2. Κατόπιν συμφωνίας με την Επιτροπή, εντός του δικτύου συνεργασίας μπορούν να συστήνονται υποομάδες για την εξέταση ειδικών θεμάτων με βάση εντολές του δικτύου συνεργασίας. Οι εν λόγω υποομάδες παύουν να υφίστανται αμέσως μετά την εκπλήρωση της εντολής τους.
3. Τα μέλη του δικτύου συνεργασίας, καθώς και οι προσκεκλημένοι εμπειρογνώμονες και οι παρατηρητές, συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις περί τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου που προβλέπονται στις συνθήκες και στους εκτελεστικούς κανόνες αυτών, καθώς και με τους κανόνες ασφαλείας της Επιτροπής όσον αφορά την προστασία διαβαθμισμένων πληροφοριών της ΕΕ, όπως προβλέπονται στο παράρτημα της απόφασης 2001/844/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής (2). Σε περίπτωση αθέτησης των εν λόγω υποχρεώσεων, η Επιτροπή μπορεί να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα.
4. Οι συνεδριάσεις του δικτύου συνεργασίας πραγματοποιούνται στα γραφεία της Επιτροπής. Η Επιτροπή παρέχει γραμματειακή υποστήριξη.
5. Το δίκτυο συνεργασίας δημοσιεύει τις γνωμοδοτήσεις που εκδίδει σύμφωνα με το άρθρο 14 στοιχείο θ) σε ειδικό ιστότοπο. Όταν η γνωμοδότηση περιέχει εμπιστευτικές πληροφορίες, το δίκτυο συνεργασίας εγκρίνει ένα μη εμπιστευτικό κείμενο της εν λόγω γνωμοδότησης για τους σκοπούς της δημοσίευσης.
6. Το δίκτυο συνεργασίας εγκρίνει, με απλή πλειοψηφία των μελών του, τον εσωτερικό του κανονισμό.
Άρθρο 17
Έξοδα συνεδριάσεων
1. Η Επιτροπή δεν αμείβει όσους συμμετέχουν στις δραστηριότητες του δικτύου συνεργασίας για τις υπηρεσίες που προσφέρουν.
2. Τα οδοιπορικά των συμμετεχόντων στις συνεδριάσεις του δικτύου συνεργασίας μπορούν να επιστρέφονται από την Επιτροπή. Η απόδοση δαπανών πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις στην Επιτροπή και εντός των ορίων των διαθέσιμων πιστώσεων που χορηγούνται στις υπηρεσίες της Επιτροπής στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας κατανομής πόρων.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 24 Φεβρουαρίου 2015.