PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 13. června 2013,
kterým se mění rozhodnutí 2011/30/EU o rovnocennosti systémů veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí některých třetích zemí, které se vztahují na auditory a auditorské subjekty, a o přechodném období pro auditorské činnosti auditorů a auditorských subjektů z některých třetích zemí v Evropské unii
(oznámeno pod číslem C(2013) 3491)
(Text s významem pro EHP)
(2013/288/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2006/43/ES ze dne 17. května 2006 o povinném auditu ročních a konsolidovaných účetních závěrek, o změně směrnic Rady 78/660/EHS a 83/349/EHS a o zrušení směrnice Rady 84/253/EHS (1), a zejména na čl. 46 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle rozhodnutí Komise 2011/30/EU (2) mají auditoři a auditorské subjekty ze třetích zemí a území uvedených v příloze uvedeného rozhodnutí možnost nadále vykonávat svoje činnosti v Unii, pokud jde o zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek za finanční roky začínající v období od 2. července 2010 do 31. července 2012.
(2)
Komise posoudila systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahující se na auditory a auditorské subjekty ze třetích zemí a území uvedených v příloze rozhodnutí 2011/30/EU. Toto posouzení bylo provedeno za pomoci Evropské skupiny orgánů pro dohled nad auditory. Systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahující se na auditory a auditorské subjekty z uvedených třetích zemí a území byly posouzeny na základě kritérií stanovených v článcích 29, 30 a 32 směrnice 2006/43/ES, které upravují systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahující se na auditory a auditorské společnosti členských států. Hlavním cílem spolupráce mezi systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahujícími se na auditory a auditorské subjekty v členských státech a třetích zemích by mělo být dosažení vzájemné důvěry v systémy dohledu druhé strany na základě rovnocennosti těchto systémů.
(3)
Z posouzení je patrné, že Abú Dhabí, Brazílie, Mezinárodní finanční centrum v Dubaji, Guernsey, Indonésie, Jersey, Malajsie, Ostrov Man, Thajsko a Tchaj-wan mají systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí pro auditory a auditorské subjekty, jejichž činnost podléhá obdobným pravidlům, jako jsou pravidla stanovená v článcích 29, 30 a 32 směrnice 2006/43/ES. Je proto třeba považovat systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí pro auditory a auditorské subjekty z uvedených třetích zemí za rovnocenné systémům veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí pro auditory a auditorské společnosti členských států.
(4)
Bermudy, Egypt, Kajmanské ostrovy, Mauricius, Nový Zéland, Rusko a Turecko zřídily nebo zřizují systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí pro auditory a auditorské subjekty. Informace o fungování a pravidlech, jimiž se tyto systémy řídí, však nejsou dostatečné k tomu, aby bylo možno posoudit rovnocennost. K provedení dalšího posouzení, které by umožnilo přijmout konečné rozhodnutí o rovnocennosti těchto systémů, je od uvedených třetích zemí a území nutno získat doplňkové informace, aby bylo možné jejich systémům lépe porozumět. Je proto třeba prodloužit přechodné období stanovené v rozhodnutí 2011/30/EU s ohledem na auditory a auditorské subjekty, kteří předkládají zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem v uvedených třetích zemích a územích.
(5)
Auditoři a auditorské subjekty, kteří předkládají zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem v Hongkongu, Indii a Izraeli, využívali přechodné období dané rozhodnutím 2011/30/EU. Od té doby nemají tyto třetí země nebo území nezávislý systém veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí. Nepředložily informace týkající se jejich auditorských regulačních systémů a systémů dohledu. Za této situace se zdá, že uvedené třetí země nebo území nepřijaly nezbytná opatření k tomu, aby jejich právní úpravu auditu Komise uznala za rovnocennou systémům veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahujícím se na auditory a auditorské subjekty v členských státech. Pokud jde o auditory a auditorské subjekty, kteří předkládají roční účetní závěrky nebo konsolidované účetní závěrky společností se sídlem v uvedených třetích zemích, přechodné období stanovené v rozhodnutí 2011/30/EU by proto nemělo být prodlouženo.
(6)
Na ochranu investorů by měli mít auditoři a auditorské subjekty, kteří předkládají zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem ve třetích zemích uvedených v příloze II tohoto rozhodnutí, možnost vykonávat během přechodného období nadále auditorské činnosti v Unii, aniž by byli zaregistrováni podle článku 45 směrnice 2006/43/ES, pouze tehdy, když poskytnou požadované informace. Jestliže informace předloží, měli by mít uvedení auditoři a auditorské subjekty možnost nadále vykonávat svoje auditorské činnosti, pokud jde o zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek za finanční roky začínající v období od 1. srpna 2012 do 31. července 2015. Toto rozhodnutí by nemělo mít vliv na právo členských států uplatňovat ve vztahu k těmto auditorům a auditorským subjektům své systémy vyšetřování a sankcí.
(7)
Rozhodnutí 2011/30/EU by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(8)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 48 odst. 1 směrnice 2006/43/ES,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Rozhodnutí 2011/30/EU se mění takto:
1)
V článku 1 se doplňuje druhý pododstavec, který zní:
„Pokud jde o auditorské činnosti týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek za finanční roky počínající 1. srpnem 2012, považují se pro účely čl. 46 odst. 1 směrnice 2006/43/ES za rovnocenné systémům veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahujícím se na auditory a auditorské společnosti členských států systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí vztahující se na auditory a auditorské subjekty z těchto třetích zemí a území:
1)
Abú Dhabi
2)
Brazílie
3)
Mezinárodní finanční centrum v Dubaji
4)
Guernsey
5)
Indonésie
6)
Ostrov Man
7)
Jersey
8)
Malajsie
9)
Tchaj-wan
10)
Thajsko“.
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
v návětí odstavce 1 se slova „v příloze“ nahrazují slovy „v příloze I“;
b)
odstavce 2, 3 a 4 se nahrazují tímto:
„2. Členské státy neuplatňují článek 45 směrnice 2006/43/ES, pokud jde o auditory a auditorské subjekty, kteří předkládají zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem ve třetích zemích a územích uvedených v příloze II tohoto rozhodnutí, jak je uvedeno v čl. 45 odst. 1 zmíněné směrnice, a to za finanční roky začínající v období od 2. července 2010 do 31. července 2015, v případě, že příslušný auditor nebo auditorský subjekt poskytne příslušným orgánům členského státu všechny tyto informace:
a)
jméno a adresu příslušného auditora nebo auditorského subjektu a informace o jeho právní struktuře;
b)
v případě, že je auditor nebo auditorský subjekt součástí sítě, popis této sítě;
c)
auditorské normy a požadavky na nezávislost, které se vztahují na příslušný audit;
d)
popis vnitřního systému kontroly kvality daného auditorského subjektu;
e)
údaje o tom, zda a kdy byl u auditora nebo auditorského subjektu naposledy proveden přezkum zajištění kvality, a potřebné informace o výsledku tohoto přezkumu, pokud tuto informaci neposkytuje příslušný orgán třetí země. Jestliže potřebné informace o výsledku přezkumu zajištění kvality nejsou veřejné, považují příslušné orgány členských států tyto informace za důvěrné.
3. Členské státy zajistí, aby byla veřejnost informována o jménu a adrese auditorů a auditorských subjektů, kteří předkládají zprávy auditora týkající se ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem ve třetích zemích uvedených v příloze II tohoto rozhodnutí, a o skutečnosti, že systémy veřejného dohledu, zajištění kvality, vyšetřování a sankcí uvedených zemí a území nejsou dosud uznány jako rovnocenné podle čl. 46 odst. 2 směrnice 2006/43/ES. Pro takové účely mohou příslušné orgány členských států uvedené v článku 45 směrnice 2006/43/ES zaregistrovat rovněž auditory a auditorské subjekty, kteří provádějí audity ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem ve třetích zemích uvedených v příloze II tohoto rozhodnutí.
4. Aniž je dotčen odstavec 2 mohou členské státy podrobit auditory a auditorské subjekty, kteří provádějí audity ročních účetních závěrek nebo konsolidovaných účetních závěrek společností se sídlem ve třetích zemích uvedených v příloze II, svým systémům vyšetřování a sankcí.“
c)
Doplňuje se nový odstavec 5, který zní:
„5. Odstavcem 2 nejsou dotčena opatření týkající se spolupráce v oblasti přezkumu zajištění kvality mezi příslušnými orgány členského státu a příslušnými orgány třetí země uvedené v příloze II za předpokladu, že každé takové opatření splňuje všechna níže uvedená kritéria:
a)
zahrnuje provedení přezkumu zajištění kvality na základě zásady rovného zacházení;
b)
bylo předem oznámeno Komisi;
c)
neomezuje žádné rozhodnutí Komise podle článku 47 směrnice 2006/43/ES.“
3)
Článek 4 se nahrazuje tímto:
„Článek 4
Bod 10) prvního odstavce článku 1 pozbývá platnosti dne 31. července 2013.“
4)
Příloha se nahrazuje přílohou I tohoto rozhodnutí.
5)
Doplňuje se nová příloha II ve znění přílohy II tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 13. června 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Ιουνίου 2013
για την τροποποίηση της απόφασης 2011/30/ΕΕ σχετικά με την ισοδυναμία των συστημάτων δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων ορισμένων τρίτων χωρών για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες, καθώς και για μεταβατική περίοδο για τις δραστηριότητες ελέγχου των ελεγκτών και των ελεγκτικών οντοτήτων ορισμένων τρίτων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 3491]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/288/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για τους υποχρεωτικούς ελέγχους των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών, για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 84/253/ΕΟΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση 2011/30/ΕΕ της Επιτροπής (2) επέτρεψε στους ελεγκτές και στις ελεγκτικές οντότητες από τις τρίτες χώρες και τα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα της εν λόγω απόφασης να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους στην Ένωση σε σχέση με τις εκθέσεις ελέγχου που αφορούν τους ετήσιους ή τους ενοποιημένους λογαριασμούς για τα οικονομικά έτη που αρχίζουν κατά τη διάρκεια της περιόδου από τις 2 Ιουλίου 2010 έως τις 31 Ιουλίου 2012.
(2)
Η Επιτροπή έχει διενεργήσει αξιολογήσεις των συστημάτων δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, έρευνας και κυρώσεων για ελεγκτές και ελεγκτικές οντότητες των τρίτων χωρών και εδαφών που απαριθμούνται στο παράρτημα της απόφασης 2011/30/ΕΕ. Οι αξιολογήσεις διενεργήθηκαν με τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ομάδας Φορέων Εποπτείας Ελεγκτών. Τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των εν λόγω τρίτων χωρών και εδαφών αξιολογήθηκαν με βάση τα κριτήρια που ορίζονται στα άρθρα 29, 30 και 32 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, η οποία διέπει τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία των κρατών μελών. Ο απώτερος στόχος της συνεργασίας μεταξύ των συστημάτων δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των κρατών μελών και των τρίτων χωρών θα πρέπει να είναι η εδραίωση αμοιβαίας εμπιστοσύνης στα συστήματα εποπτείας αυτών των χωρών βάσει της ισοδυναμίας των εν λόγω συστημάτων.
(3)
Μετά από αυτές τις αξιολογήσεις, φαίνεται ότι οι χώρες και τα εδάφη Αμπού Ντάμπι, Βραζιλία, Διεθνές Χρηματοοικονομικό Κέντρο Ντουμπάι, Γκέρνζι, Ινδονησία, Νήσος του Μαν, Τζέρζι, Μαλαισία, Ταϊβάν και Ταϊλάνδη διαθέτουν συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες, τα οποία λειτουργούν με κανόνες παρόμοιους με εκείνους που ορίζονται στα άρθρα 29, 30 και 32 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να θεωρηθούν τα συστήματα εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των εν λόγω τρίτων χωρών ισοδύναμα με τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των κρατών μελών.
(4)
Οι χώρες και τα εδάφη Βερμούδες, Νήσοι Κάιμαν, Αίγυπτος, Μαυρίκιος, Νέα Ζηλανδία, Ρωσία και Τουρκία έχουν συγκροτήσει ή βρίσκονται στο στάδιο της δημιουργίας συστημάτων δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες. Ωστόσο, οι πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία και τους κανόνες που διέπουν τα εν λόγω συστήματα δεν είναι επαρκείς για να διενεργηθεί αξιολόγηση της ισοδυναμίας. Για να διενεργηθεί περαιτέρω αξιολόγηση προκειμένου να ληφθεί τελική απόφαση περί ισοδυναμίας σχετικά με τα εν λόγω συστήματα, χρειάζονται πρόσθετες πληροφορίες από τις εν λόγω τρίτες χώρες και εδάφη ώστε να υπάρξει καλύτερη κατανόηση των συστημάτων τους. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να παραταθεί η μεταβατική περίοδος η οποία χορηγήθηκε με την απόφαση 2011/30/ΕΕ όσον αφορά τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες που υποβάλλουν έκθεση ελέγχου σχετικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στις εν λόγω τρίτες χώρες και εδάφη.
(5)
Οι ελεγκτές και οι ελεγκτικές οντότητες που υποβάλλουν εκθέσεις ελέγχου σχετικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στο Χονγκ Κονγκ, την Ινδία και το Ισραήλ επωφελήθηκαν από τη μεταβατική περίοδο που χορηγήθηκε με την απόφαση 2011/30/ΕΕ. Έκτοτε, οι εν λόγω τρίτες χώρες ή τα εδάφη δεν έχουν θεσπίσει ανεξάρτητο σύστημα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων. Δεν έχουν παράσχει στοιχεία σχετικά με τα συστήματα ρύθμισης και εποπτείας του ελέγχου. Υπό αυτές τις συνθήκες, φαίνεται ότι οι εν λόγω τρίτες χώρες δεν έχουν λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αναγνώριση των συστημάτων ρύθμισης των ελέγχων τους από την Επιτροπή ως ισοδύναμων με τα συστήματα εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των κρατών μελών. Επομένως, η μεταβατική περίοδος που τους χορηγήθηκε με την απόφαση 2011/30/ΕΕ δεν θα πρέπει να παραταθεί σε σχέση με τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες που υποβάλλουν εκθέσεις ελέγχου αναφορικά με τους ετήσιους ή τους ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στις εν λόγω τρίτες χώρες.
(6)
Για την προστασία των επενδυτών, οι ελεγκτές και οι ελεγκτικές οντότητες που υποβάλλουν εκθέσεις ελέγχου σχετικά με τους ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών οι οποίες έχουν συσταθεί στις τρίτες χώρες και τα εδάφη που απαριθμούνται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης θα πρέπει να είναι σε θέση να συνεχίσουν τις ελεγκτικές δραστηριότητές τους στην Ένωση κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, χωρίς να εγγραφούν στα μητρώα βάσει του άρθρου 45 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, μόνον εάν παράσχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες. Εφόσον παράσχουν τις πληροφορίες, οι εν λόγω ελεγκτές και ελεγκτικές οντότητες θα πρέπει να είναι σε θέση να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους σε σχέση με τις εκθέσεις ελέγχου που αφορούν τους ετήσιους ή τους ενοποιημένους λογαριασμούς για τα οικονομικά έτη που αρχίζουν κατά τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Αυγούστου 2012 έως τις 31 Ιουλίου 2015. Η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να εφαρμόζουν τα συστήματα ερευνών και κυρώσεων που χρησιμοποιούν στους εν λόγω ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες.
(7)
Συνεπώς, η απόφαση 2011/30/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(8)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 48 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η απόφαση 2011/30/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1, προστίθεται το ακόλουθο δεύτερο εδάφιο:
«Για τους σκοπούς του άρθρου 46 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ, τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των ακόλουθων τρίτων χωρών και εδαφών θεωρούνται ισοδύναμα με τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων για τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες των κρατών μελών, αναφορικά με τις δραστηριότητες ελέγχου των ετήσιων ή ενοποιημένων λογαριασμών για τα οικονομικά έτη τα οποία αρχίζουν από την 1η Αυγούστου 2012:
1)
Αμπού Ντάμπι
2)
Βραζιλία
3)
Διεθνές Χρηματοοικονομικό Κέντρο Ντουμπάι
4)
Γκέρνζι
5)
Ινδονησία
6)
Νήσος του Μαν
7)
Τζέρζι
8)
Μαλαισία
9)
Ταϊβάν
10)
Ταϊλάνδη».
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην εισαγωγική φράση της παραγράφου 1, οι λέξεις «στο παράρτημα» αντικαθίστανται από τις λέξεις «στο παράρτημα I».
β)
Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν το άρθρο 45 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ σε σχέση με τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες που υποβάλλουν έκθεση ελέγχου αναφορικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών οι οποίες έχουν συσταθεί στις τρίτες χώρες και στα εδάφη που απαριθμούνται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, για τα οικονομικά έτη που αρχίζουν κατά τη διάρκεια της περιόδου από τις 2 Ιουλίου 2010 έως τις 31 Ιουλίου 2015, σε περιπτώσεις στις οποίες ο οικείος ελεγκτής ή η οικεία ελεγκτική οντότητα παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όλα τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το όνομα και τη διεύθυνση του σχετικού ελεγκτή ή της ελεγκτικής οντότητας και πληροφορίες για τη νομική δομή του (της)·
β)
αν ο ελεγκτής ή η ελεγκτική οντότητα ανήκει σε δίκτυο, περιγραφή του δικτύου·
γ)
τα ελεγκτικά πρότυπα και τις απαιτήσεις ανεξαρτησίας που έχουν εφαρμοστεί στον σχετικό έλεγχο·
δ)
περιγραφή του εσωτερικού συστήματος ποιοτικού ελέγχου της ελεγκτικής οντότητας·
ε)
ένδειξη του κατά πόσον και πότε διενεργήθηκε ο τελευταίος έλεγχος διασφάλισης ποιότητας του ελεγκτή ή της ελεγκτικής οντότητας και τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα του ελέγχου, εκτός εάν οι πληροφορίες αυτές παρέχονται από την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας. Αν οι αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα του τελευταίου ελέγχου διασφάλισης ποιότητας δεν είναι δημόσιες, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών χειρίζονται αυτές τις πληροφορίες ως εμπιστευτικές.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το κοινό ενημερώνεται για την ονομασία και τη διεύθυνση των ελεγκτών και των ελεγκτικών οντοτήτων που υποβάλλουν εκθέσεις ελέγχου σχετικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στις τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης, καθώς και για το γεγονός ότι τα συστήματα δημόσιας εποπτείας, διασφάλισης ποιότητας, ερευνών και κυρώσεων των εν λόγω χωρών και εδαφών δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί ως ισοδύναμα βάσει του άρθρου 46 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ. Γι’ αυτούς τους σκοπούς, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 45 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ μπορούν επίσης να εγγράψουν στα μητρώα τους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες που διενεργούν ελέγχους σχετικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στις τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
4. Παρά την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα συστήματά τους ερευνών και κυρώσεων στους ελεγκτές και τις ελεγκτικές οντότητες που διενεργούν ελέγχους σχετικά με ετήσιους ή ενοποιημένους λογαριασμούς εταιρειών που έχουν συσταθεί στις τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο παράρτημα II.».
γ)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:
«5. Η παράγραφος 2 δεν θίγει τις ρυθμίσεις συνεργασίας σχετικά με τους ελέγχους διασφάλισης ποιότητας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και των αρμόδιων αρχών τρίτης χώρας η οποία αναφέρεται στο παράρτημα II, υπό τον όρο ότι μια τέτοια ρύθμιση πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
περιλαμβάνει τη διενέργεια ελέγχων διασφάλισης ποιότητας στη βάση της ισότιμης μεταχείρισης·
β)
έχει κοινοποιηθεί εκ των προτέρων στην Επιτροπή·
γ)
δεν προδικάζει οποιαδήποτε απόφαση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 47 της οδηγίας 2006/43/ΕΚ.».
3)
Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 4
Το σημείο 10 του άρθρου 1 πρώτο εδάφιο παύει να εφαρμόζεται στις 31 Ιουλίου 2013.».
4)
Το παράρτημα αντικαθίσταται από το παράρτημα I της παρούσας απόφασης.
5)
Προστίθεται το παράρτημα II που παρατίθεται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 13 Ιουνίου 2013.