PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 4. února 2014,
kterým se zrušuje rozhodnutí 2000/745/ES, kterým se přijímají závazky nabídnuté v souvislosti s antidumpingovým a antisubvenčním řízením týkajícím se dovozu některých polyethylentereftalátů (PET) pocházejících mimo jiné z Indie
(2014/109/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní antisubvenční nařízení“), a zejména na článek 13 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. STÁVAJÍCÍ OPATŘENÍ
(1)
Vyrovnávací opatření na dovoz polyethylentereftalátů (dále jen „PET“) pocházejících z Indie byla v platnosti od roku 2000 (2). Tato opatření byla naposledy ponechána v platnosti prováděcím nařízením Rady (EU) č. 461/2013 (3), a sice po přezkumu před pozbytím platnosti.
(2)
Antidumpingová opatření na dovoz PET pocházejících z Indie byla v platnosti od roku 2000 (4). Tato opatření byla naposledy ponechána v platnosti nařízením Rady (ES) č. 192/2007 (5), a sice po přezkumu před pozbytím platnosti. Dne 24. února 2012 zahájila Komise následný přezkum opatření před pozbytím platnosti. Prováděcím rozhodnutím 2013/226/EU (6) odmítla Rada návrh prováděcího nařízení Rady týkajícího se zachování antidumpingového cla na dovoz PET pocházejících mimo jiné z Indie, který předložila Komise, a uvedená antidumpingová opatření tedy pozbyla platnosti.
(3)
V roce 2000 přijala Komise rozhodnutím 2000/745/ES (7) cenové závazky (dále jen „závazky“), které nabídly v souvislosti s antidumpingovým i antisubvenčním řízením mimo jiné tyto indické společnosti: Pearl Engineering Polymers Limited (dále jen „Pearl“) a Reliance Industries Limited (dále jen „Reliance“). V roce 2005 přijala Komise rozhodnutím 2005/697/ES (8), kterým se mění rozhodnutí 2000/745/ES, závazek od indické společnosti South ASEAN Petrochem Limited, která v důsledku fúze změnila svůj název na Dhunseri Petrochem & Tea Limited (dále jen „Dhunseri“) (9).
B. ZMĚNA OKOLNOSTÍ BĚHEM PROVÁDĚNÍ ZÁVAZKŮ
(4)
Změna okolností během provádění závazků může odůvodnit rozhodnutí Komise vykonat svou pravomoc a zrušit přijetí závazků, jak je stanoveno v čl. 13 odst. 9 základního antisubvenčního nařízení.
(5)
Zrušení antidumpingových opatření a zachování vyrovnávacího cla představuje změnu okolností, za kterých byly závazky přijaty. Závazky byly přijaty za situace, kdy byla v platnosti jak antidumpingová, tak antisubvenční opatření. Základní prvek závazků, což je minimální dovozní cena, odráží prvek dumpingu i subvencování. V současné době neexistuje žádný prvek dumpingu. Proto není minimální dovozní cena na odpovídající úrovni.
C. PORUŠENÍ ZÁVAZKU
(6)
Kromě toho jedna z indických společností, Pearl, nesplnila svou oznamovací povinnost vůči Komisi. Tato společnost nepředložila čtvrtletní zprávy o prodejích. Komise tedy není schopna závazek účinně sledovat.
(7)
Podmínky závazku stanoví, že nepředložení zpráv se považuje za porušení závazku. Nedávný rozsudek Soudního dvora (10) rovněž potvrdil, že povinnost informovat musí být považována za základní povinnost nutnou pro řádné fungování závazku.
(8)
Přijetí závazku společnosti Pearl musí být na tomto základě zrušeno.
D. PÍSEMNÁ PODÁNÍ
(9)
Uvedeným třem společnostem se dostalo možnosti slyšení a předložení písemných podání. Dvě indické společnosti a výbor výrobců PET v Evropě (CPME) zastupující odvětví Unie poskytly své připomínky.
1. Změněné okolnosti jako důvod ke zrušení přijetí závazku
(10)
Jedna společnost tvrdila, že pro návrh na zrušení přijetí závazku chybí právní základ. Uvedená strana tvrdila, že čl. 13 odst. 9 základního antisubvenčního nařízení nezmiňuje výslovně „změněné okolnosti“ a spojuje veškeré možnosti zrušení přijetí závazku s případy porušení. Tento argument bylo nutné odmítnout. Ustanovení čl. 13. odst. 9 základního antisubvenčního nařízení „změněné okolnosti“ skutečně výslovně nezmiňuje. Avšak je jasné, že případy, kdy Komise může zrušit přijetí závazku, neomezuje na případy porušení. Stanoví, že „jestliže některá strana poruší nebo odvolá závazky, nebo v případě, že Komise zruší přijetí závazku [podtržení doplněno], je přijetí daného závazku po konzultacích zrušeno…“. Zdůrazňuje tedy, že zrušení přijetí závazku může tvořit samostatný základ pro toto zrušení.
(11)
Pravomoc Komise rozhodnout sama o přijetí nebo odmítnutí nabídky závazku se musí ve skutečnosti odrážet i v právu zrušit přijetí závazku, pokud se změní okolnosti, na jejichž základě byly nabídky závazků přijaty. Podle judikatury Soudního dvora „určují orgány při výkonu své posuzovací pravomoci, zda […] jsou závazky přijatelné“ (11). Uvedené posuzovací pravomoci jsou v oblasti opatření na ochranu obchodu obecně široké, protože soudy Unie uznávají, že v této oblasti musí orgány posuzovat složitou hospodářskou, politickou a právní situaci. Konkrétně Soudní dvůr rozhodl, že Komise „při výkonu pravomocí, které jí byly svěřeny v [základním nařízení] má velmi širokou posuzovací pravomoc, pokud jde o zájmy Společenství, při rozhodování o jakýchkoli opatřeních potřebných k řešení situace, které nastala“ (12). Komise má proto při přijímání, odmítání nebo rušení závazku posuzovací pravomoc, aby mohla provádět opatření týkající se obchodu v zájmu Unie.
(12)
Komise proto zamítá argument, že změna okolností ve srovnání s okolnostmi, které panovaly v době přijetí závazku, nemůže sloužit jako důvod pro zrušení uvedeného závazku.
2. Soulad zrušení s předchozími právními akty týkajícími se téhož řízení
(13)
Jedna společnost tvrdila, že rozhodnutím Komise 2013/223/EU (13) bylo potvrzeno přijetí jejího závazku. Jako související argument vznesla, že čl. 2 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 461/2013, kterým se ukládá konečné vyrovnávací clo, představuje další uznání toho, že závazek by mohl zůstat v platnosti i po skončení platnosti antidumpingového cla. Oba tyto argumenty jsou zavádějící. Rozhodnutím 2013/223/EU odvolala Komise přijetí závazků jedné indonéské a jedné indické společnosti, jelikož porušily své povinnosti předkládat zprávy. Zrušení v případě jedné společnosti v žádném případě nevylučuje následné rozhodnutí Komise zrušit přijetí jiných závazků, pokud toto opatření bude odůvodněné vzhledem k okolnostem konkrétního případu.
(14)
V prováděcím nařízení (EU) č. 461/2013, vyhlášeném dne 23. května 2013, se odrazila změna rozhodnutí 2000/745/ES v důsledku přijetí rozhodnutí 2013/223/EU (odvolání závazku v případě jedné indonéské a jedné indické společnosti). Prováděcí nařízení (EU) č. 461/2013, kterým se ukládá konečné vyrovnávací clo, bylo vyhlášeno tentýž den jako prováděcí rozhodnutí 2013/226/EU, kterým Rada zrušila antidumpingové clo. Důsledky uvedeného rozhodnutí by mohla Komise posoudit pouze po jeho přijetí.
(15)
Argumenty této strany tedy musely být odmítnuty.
3. Matematická úprava minimální dovozní ceny (MIP)
(16)
Jedna společnost požádala, aby Komise z MIP odečetla částku odpovídající stanovenému antidumpingovému clu, a tím uvedla MIP do souladu se základním opatřením - vyrovnávacím clem. Tuto operaci nebylo možné provést. Zaprvé, podle podmínek závazku je jakákoli revize působnosti a minimálních cen možná pouze prostřednictvím prozatímního přezkumu podle článku 19 základního antisubvenčního nařízení. Zadruhé, tato společnost žádala o to, aby ze stávající MIP byly pouze odečteny částky odpovídající částce stanoveného antidumpingového cla. Ve stávajícím závazku jsou mechanismy MIP a indexace založeny buď na ceně, která nepůsobí újmu, stanovené pro trh Unie (cílová cena), nebo na běžné hodnotě (v závislosti na dané společnosti), jak byla určena v roce 1999. Ve druhém zmiňovaném případě žádný základ pro MIP neexistuje, jelikož platnost antidumpingového cla vypršela. Kdyby byl závazek posuzován pouze s ohledem na vyrovnávací clo, vývozní cena (navýšená o částku stanoveného vyrovnávacího cla) by se mohla stát srovnávacím základem pro MIP. S cílem stanovit odpovídající MIP by Komise nejprve musela zjistit vývozní cenu, která by sloužila jako srovnávací základ. V tomto případě nelze žádný takový srovnávací základ jednoduše zjistit, mimo jiné proto, že opatření jsou v platnosti již po dlouhou dobu. Kromě toho zavedený mechanismus indexace, který se týká ceny, jež nepůsobí újmu (cílové ceny), nebo běžné hodnoty, nelze jednoduše převzít pro vývozní cenu. Jakákoli jednoduchá matematická úprava by vyžadovala, aby bylo možné snadno zjistit veškeré prvky nezbytné pro výpočet MIP a aby tyto prvky byly nesporné. Pouze v takovém případě může Komise zaručit rovnocennost závazku s platným opatřením. Tato podmínka není v tomto případě splněna. Jednoduchá matematická operace, kterou navrhoval žadatel, tedy není možná.
(17)
Pokud jde o platný závazek, musí Komise jednat včas, aby splnila rozhodnutí Rady o zrušení platného antidumpingového cla. Je tedy třeba vyvarovat se jakéhokoli dalšího prodlení. Zrušením přijetí závazku není dotčeno jakékoli možné budoucí rozhodnutí v případě, že nějaká společnost bude chtít předložit nabídku závazku.
(18)
Po druhém zveřejnění zjištění Komise jedna strana znovu zopakovala, že minimální dovozní cena by měla být snížena jednoduchou matematickou operací. Zpochybnila příslušné odůvodnění Komise jako „nevhodné a postrádající jakýkoli základ“. Tento postoj však nebyl nijak podložen, a proto je nutné jej odmítnout. Toto tvrzení bylo kromě toho předmětem 16. bodu odůvodnění.
(19)
Žádost o matematickou úpravu MIP tedy bylo nutné odmítnout.
4. Projednávaná věc T-422/13
(20)
Jedna společnost tvrdila, že závazky by měly zůstat v platnosti, dokud Tribunál nepřijme rozhodnutí ve věci T-422/13 CPME a další v. Rada. Uvedená společnost tvrdí, že pokud bude odvětví Unie úspěšné při napadnutí prováděcího rozhodnutí 2013/226/EU, kterým se zrušuje antidumpingové clo, Komise bude povinna závazek obnovit. Tento argument je zavádějící. Komise musí posoudit stávající situaci a jednat včas, aby splnila rozhodnutí Rady o zrušení antidumpingových opatření. Komise při rozhodování o této otázce nemůže předjímat možný výsledek soudní věci. Vzhledem k této skutečnosti je nutné včas přijmout rozhodnutí týkající se platných závazků.
5. Porušení závazku
(21)
Jedna společnost tvrdila, že porušení povinnosti podávat zprávy ze strany jedné společnosti by nemělo mít žádné důsledky pro jiné společnosti. Tímto se potvrzuje, že porušení povinnosti podávat zprávy bylo zjištěno pouze u společnosti Pearl.
6. Možný přezkum a závazky
(22)
Dvě indické společnosti tvrdily, že závazky by měly zůstat v platnosti, dokud nebudou k dispozici výsledky možného prozatímního přezkumu minimální dovozní ceny. Komise poznamenává, že jelikož platnost antidumpingového cla vypršela, základ pro minimální dovozní cenu přestal existovat (viz 16. bod odůvodnění). Je nutné včas přijmout rozhodnutí pro řešení účinků této změny. Společnost zároveň může požádat o přezkum platného opatření a v této souvislosti nabídnout nový závazek týkající se pouze platných antidumpingových opatření.
(23)
Po druhém zveřejnění zjištění Komise jedna strana znovu zopakovala, že Komise měla zahájit prozatímní přezkum z moci úřední a závazek měl mezitím zůstat v platnosti až do doby, než bude znám výsledek takového přezkumu.
(24)
Komise předně poukazuje na to, že má sama pravomoc rozhodnout o zahájení antisubvenčního přezkumného šetření. V tomto konkrétním případě však přezkumné šetření souvisí s přáním jednoho vývozce nabídnout nový závazek. Komise proto nemá žádný důvod zahájit přezkum bez nové nabídky závazku od dotčeného vývozce, v souladu s článkem 13 základního nařízení.
(25)
Kromě toho musí závazek jakožto rovnocenná forma opatření odpovídat základnímu opatření uloženému Radou. Tak tomu již není, což vedlo Komisi k návrhu zrušit platný závazek.
(26)
Je pravda, že strany mohou požádat o prozatímní přezkum na základě ustanovení základního antisubvenčního nařízení, a jakákoli možná nová nabídka závazku pak bude posuzována v rámci takového případného přezkumu.
7. Antisubvenční clo jako překážka dovozu
(27)
Po druhém zveřejnění zjištění Komise jedna strana tvrdila, že zrušení přijetí závazku „by neomezilo úroveň ochrany v souvislosti s pozbytím platnosti antidumpingových opatření (…), ale spíše [by] znemožnilo uživatelům PET dovoz“. Komise v tomto ohledu poznamenává, že vzhledem k neexistenci závazku přestává být minimální dovozní cena pro vývozce srovnávacím základem. Tato strana neposkytla důkazy o tom, proč by vyrovnávací clo mělo indickým vývozcům bránit v dovozu. V každém případě se účel uložení opatření a případně přijetí závazku netýká možnosti uživatelů dovážet. Účelem je stanovit úroveň ochrany, jak tato strana sama uvádí. Zájmy uživatelů byly posouzeny v souvislosti s otázkou, zda uložení opatření je v zájmu Unie, spolu se zájmy všech ostatních dotčených stran. Byl vyvozen závěr, že uložení opatření není v rozporu se zájmem Unie. Tento argument tedy musel být odmítnut.
8. Závěr ohledně připomínek jednotlivých stran
(28)
Žádný z argumentů vznesených zúčastněnými stranami nebyl takového rázu, aby změnil návrh Komise na zrušení přijetí závazku.
E. ZRUŠENÍ ROZHODNUTÍ 2000/745/ES
(29)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti by mělo být přijetí uvedených závazků zrušeno a rovněž by mělo být zrušeno rozhodnutí 2000/745/ES. V souladu s tím by se na dovoz PET vyrobených společnostmi Dhunseri, Reliance a Pearl (doplňkový kód TARIC pro společnost Dhunseri: A585, doplňkový kód TARIC pro společnost Reliance: A181 a doplňkový kód TARIC pro společnost Pearl: A182) mělo použít konečné vyrovnávací clo uložené čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 461/2013,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Rozhodnutí 2000/745/ES se zrušuje.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 4. února 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Φεβρουαρίου 2014
για την κατάργηση της απόφασης 2000/745/ΕΚ για την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προτάθηκαν σε σχέση με τις διαδικασίες αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων όσον αφορά τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας
(2014/109/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («ο βασικός κανονισμός κατά των επιδοτήσεων»), και ιδίως το άρθρο 13,
Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
A. ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ
(1)
Τα αντισταθμιστικά μέτρα για τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου («PET») καταγωγής Ινδίας είναι σε ισχύ από το 2000 (2). Τα μέτρα αυτά διατηρήθηκαν σε ισχύ με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 461/2013 του Συμβουλίου (3), ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος.
(2)
Τα μέτρα αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου («PET») καταγωγής Ινδίας είναι σε ισχύ από το 2000 (4). Τα εν λόγω μέτρα διατηρήθηκαν τελευταία φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου (5), κατόπιν επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος τους. Στις 24 Φεβρουαρίου 2012 η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος. Με την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ (6), το Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση της Επιτροπής για εκτελεστικό κανονισμό του Συμβουλίου για τη διατήρηση σε ισχύ του δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές PET καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας και, κατά συνέπεια, τα μέτρα αντιντάμπινγκ έληξαν.
(3)
Το 2000 η Επιτροπή αποδέχθηκε, με την απόφαση 2000/745/ΕΚ (7), αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές («οι αναλήψεις υποχρεώσεων»), που προσφέρθηκαν από τις εξής ινδικές, μεταξύ άλλων, εταιρείες σε σχέση με τη διαδικασία αντιντάμπινγκ και τη διαδικασία κατά των επιδοτήσεων: Pearl Engineering Polymers Limited («Pearl») και Reliance Industries Limited («Reliance»). Το 2005 η Επιτροπή αποδέχθηκε, με την απόφαση 2005/697/ΕΚ (8) για την τροποποίηση της απόφασης 2000/745/ΕΚ, ανάληψη υποχρέωσης από την ινδική εταιρεία South ASEAN Petrochem Limited η οποία, λόγω συγχώνευσης, μετονομάστηκε σε Dhunseri Petrochem & Tea Limited («Dhunseri») (9).
B. ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΛΗΨΕΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ
(4)
Μια μεταβολή των περιστάσεων κατά την υλοποίηση των αναλήψεων υποχρεώσεων μπορεί να δικαιολογήσει τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή για την ανάκληση, στο πλαίσιο της άσκησης των εξουσιών της, της αποδοχής των αναλήψεων υποχρεώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
(5)
Η κατάργηση των μέτρων αντιντάμπινγκ και η διατήρηση των αντισταθμιστικών δασμών συνιστούν μεταβολή των περιστάσεων υπό τις οποίες έγιναν δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων. Οι αναλήψεις υποχρεώσεων έγιναν δεκτές όταν τα μέτρα αντιντάμπινγκ και τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων ήταν σε ισχύ. Ο βασικός πυρήνας των αναλήψεων υποχρεώσεων, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής («MIP»), αντανακλά και τη συνιστώσα «ντάμπινγκ» και τη συνιστώσα «επιδοτήσεις». Σήμερα δεν υφίσταται συνιστώσα ντάμπινγκ. Συνεπώς, η ΜΙΡ δεν βρίσκεται στο κατάλληλο επίπεδο.
Γ. ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ
(6)
Επιπροσθέτως, μια από τις ινδικές εταιρείες, η Pearl, δεν τήρησε την υποχρέωσή της για την υποβολή αναφοράς στην Επιτροπή. Η εταιρεία δεν υπέβαλε τριμηνιαίες εκθέσεις πωλήσεων. Η Επιτροπή δεν είναι, συνεπώς, σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικά την ανάληψη υποχρέωσης.
(7)
Οι διατάξεις της ανάληψης υποχρέωσης ορίζουν ότι η μη υποβολή εκθέσεων συνιστά παράβαση της ανάληψης υποχρέωσης. Πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου (10) επιβεβαίωσε επίσης ότι οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων πρέπει να θεωρούνται βασικές υποχρεώσεις για την ορθή λειτουργία της ανάληψης υποχρέωσης.
(8)
Η αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης της Pearl πρέπει, συνεπώς, να ανακληθεί.
Δ. ΓΡΑΠΤΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
(9)
Δόθηκε η δυνατότητα και στις τρεις εταιρείες να εκθέσουν τις απόψεις τους και να υποβάλουν γραπτές παρατηρήσεις. Δύο ινδικές εταιρείς και η επιτροπή κατασκευαστών PET στην Ευρώπη (CPME), που εκπροσωπεί τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, υπέβαλε παρατηρήσεις.
1. Η μεταβολή των περιστάσεων ως λόγος για την ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης
(10)
Μια εταιρεία υποστήριξε ότι η πρόταση για την ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης στερείτο νομικής βάσης. Το μέρος υποστήριξε ότι το άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων δεν ανέφερε ρητώς «μεταβολή των περιστάσεων» και συνέδεσε τη δυνατότητα ανάκλησης της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης με περιπτώσεις παραβιάσεων. Το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε. Βεβαίως, το άρθρο 13 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων δεν αναφέρει ρητώς «μεταβολή των περιστάσεων». Ωστόσο, σαφώς δεν περιορίζει τις περιστάσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει την αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης σε περιπτώσεις παραβιάσεων. Αναφέρει ότι «[σ]ε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης των αναλήψεων υποχρεώσεων από οποιοδήποτε μέρος των αναλήψεων υποχρεώσεων, ή σε περίπτωση ανάκλησης της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης από την Επιτροπή, [προσθήκη έμφασης] η αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης ανακαλείται, κατόπιν διαβουλεύσεων, […]». Συνεπώς, χαρακτηρίζει την ανάκληση της αποδοχής ανάληψης υποχρέωσης ως ικανό λόγο για ανάκληση.
(11)
Είναι γεγονός ότι η διακριτική εξουσία της Επιτροπής ως προς την αποδοχή ή την απόρριψη μιας ανάληψης υποχρέωσης πρέπει να συνοδεύεται από την εξουσία να ανακαλεί την αποδοχή μιας ανάληψης υποχρέωσης, αν οι περιστάσεις βάσει των οποίων έγιναν δεκτά τα προσφερόμενα άλλαξαν. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου «ο χαρακτήρας των υποχρεώσεων αυτών ως αποδεκτών καθορίζεται από τα όργανα στο πλαίσιο της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτουν (11).» Η εν λόγω διακριτική εξουσία είναι, γενικά, ευρεία στον τομέα των μέτρων προστασίας του εμπορίου, διότι τα Δικαστήρια της Ένωσης αναγνωρίζουν ότι στο εν λόγω πεδίο, τα όργανα πρέπει να εξετάζουν πολύπλοκες οικονομικές, πολιτικές και νομικές καταστάσεις. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή «διαθέτει […] κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της αναγνωρίζει [ο βασικός κανονισμός], ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για να προσδιορίζει, σε συνάρτηση με τα συμφέροντα της Κοινότητας, τα μέτρα που πρέπει ενδεχομένως να λάβει προς αντιμετώπιση της διαπιστούμενης καταστάσεως» (12). Συνεπώς, όταν η Επιτροπή αποδέχεται, απορρίπτει ή ανακαλεί μια ανάληψη υποχρέωσης, διαθέτει την αναγκαία διακριτική εξουσία για να μπορεί να υλοποιήσει τα μέτρα εμπορικής άμυνας προς όφελος της Ένωσης.
(12)
Επομένως, η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα ότι μεταβολή των περιστάσεων, σε σύγκριση με όσα είχαν υποστηριχθεί την εποχή της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λόγος για την ανάκληση της αποδοχής.
2. Συνέπεια της ανάκλησης με προηγούμενες νομικές πράξεις που αφορούν την ίδια διαδικασία
(13)
Μία εταιρεία υποστήριξε ότι η απόφαση 2013/223/ΕΕ της Επιτροπής (13) επιβεβαίωσε την αποδοχή της ανάληψης υποχρέωσης. Σχετικό με αυτό επιχείρημα ήταν ότι το άρθρο 2 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 461/2013 για την επιβολή οριστικού δασμού συνιστούσε ακόμη μία αναγνώριση για το ότι η ανάληψη υποχρέωσης παρέμενε σε ισχύ μετά τη λήξη ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ. Και τα δύο επιχειρήματα είναι παραπλανητικά. Με την απόφαση 2013/223/ΕΕ, η Επιτροπή ανακάλεσε την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων μιας ινδονησιακής και μιας ινδικής εταιρείας που παρέβαιναν τις υποχρεώσεις τους για υποβολή αναφοράς. Η ανάκληση για μια εταιρεία δεν αντίκειται με κανένα τρόπο σε μελλοντική απόφαση της Επιτροπής για ανάκληση της αποδοχής άλλων αναλήψεων υποχρεώσεων, αν μια τέτοια ενέργεια επιβληθεί υπό το φως των περιστάσεων μιας ιδιαίτερης περίπτωσης.
(14)
Συνεπώς, ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 461/2013, που δημοσιεύτηκε στις 23 Μαΐου 2013, εξέφραζε την τροποποίηση της απόφασης 2000/745/ΕΚ λόγω έκδοσης της απόφασης 2013/223/ΕΕ (ανάκληση για μια ινδονησιακή και μια ινδική εταιρεία). Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 461/2013 για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού δημοσιεύτηκε την ίδια ημέρα με την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ με την οποία το Συμβούλιο κατάργησε τον δασμό αντιντάμπινγκ. Οι συνέπειες της απόφασης αυτής μπορούσαν να αξιολογηθούν από την Επιτροπή μόνον μετά την έκδοσή της.
(15)
Τα επιχειρήματα του μέρους, συνεπώς, απορρίφθηκαν.
3. Μαθηματική προσαρμογή της ελάχιστης τιμής εισαγωγής (MIP)
(16)
Μια εταιρεία ζήτησε από την Επιτροπή να αφαιρέσει από τη MIP ένα ποσό που αντιστοιχεί στον ορισθέντα δασμό αντιντάμπινγκ και, τοιουτοτρόπως, να εξισώσει τη MIP με το βασικό μέτρο -τον αντισταθμιστικό δασμό. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Πρώτιστα, βάσει των όρων της ανάληψης υποχρέωσης, τυχόν αναθεώρηση του πεδίου εφαρμογής και των ελάχιστων τιμών είναι δυνατή μόνον μέσω ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Δεύτερον, η εταιρεία ζήτησε καθαρά αφαίρεση από την τρέχουσα ΜΙΡ των ποσών που αντιστοιχούσαν στο ποσό του ορισθέντα δασμού αντιντάμπινγκ. Στην τρέχουσα ανάληψη υποχρέωσης η MIP και ο μηχανισμός αναπροσαρμογής βασίζονται είτε στη μη ζημιογόνο τιμή, η οποία έχει καθοριστεί για την ενωσιακή αγορά (τιμή-στόχος) ή στην κανονική τιμή (ανάλογα με την εταιρεία) όπως προσδιορίστηκε το 1999. Στην τελευταία περίπτωση, αφού ο δασμός αντιντάμπινγκ έληξε, ολόκληρη η βάση για τη MIP δεν υφίσταται. Αν η ανάληψη υποχρέωσης είχε αξιολογηθεί μόνο ως προς τον αντισταθμιστικό δασμό, η τιμή εξαγωγής (αυξημένη κατά το ποσό του ορισθέντα αντισταθμιστικού δασμού) θα μπορούσε να είχε γίνει σημείο αναφοράς για τη MIP. Για να καθοριστεί η δέουσα MIP, η Επιτροπή θα έπρεπε πρώτα να προσδιορίσει την τιμή εξαγωγής που θα χρησίμευε ως σημείο αναφοράς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να βρεθεί εύκολα τέτοιο σημείο αναφοράς, κι αυτό, μεταξύ άλλων, διότι τα μέτρα ήταν σε ισχύ για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, ο μηχανισμός αναπροσαρμογής που εφαρμόζεται επί του παρόντος συνδέεται με τη μη ζημιογόνο τιμή (τιμή στόχος) ή η κανονική τιμή δεν μπορεί απλά να ταυτιστεί με την εξαγωγική τιμή. Τυχόν απλή μαθηματική αναπροσαρμογή θα απαιτούσε όλα τα αναγκαία στοιχεία για τον υπολογισμό της MIP να εντοπίζονται εύκολα και να είναι αδιαμφισβήτητα. Μόνο τότε η Επιτροπή μπορεί να εγγυηθεί την ισοδυναμία της ανάληψης υποχρέωσης με το ισχύον μέτρο. Ο όρος αυτός δεν ικανοποιείται στη συγκεκριμένη περίπτωση. Μια απλή μαθηματική πράξη, όπως προτείνει ο αιτών, είναι συνεπώς αδύνατη.
(17)
Η Επιτροπή πρέπει να ενεργήσει εγκαίρως ως προς την ισχύουσα ανάληψη υποχρέωσης, ώστε να συμβαδίσει με την απόφαση του Συμβουλίου να καταργήσει τους ισχύοντες αντιντάμπινγκ δασμούς. Επομένως, πρέπει να αποφευχθεί τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση. Η ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης δεν προδικάζει τυχόν μελλοντική απόφαση, αν μια εταιρεία επιθυμεί να υποβάλει προσφορά ανάληψης υποχρέωσης.
(18)
Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος επανέλαβε ότι η ελάχιστη τιμή εισαγωγής θα πρέπει να μειωθεί με μια απλή μαθηματική πράξη. Αμφισβήτησε το σκεπτικό της Επιτροπής για το θέμα αυτό χαρακτηρίζοντάς το «άτοπο και χωρίς έρεισμα». Ωστόσο, η θέση αυτή δεν στηρίχθηκε με άλλα επιχειρήματα και πρέπει συνεπώς να απορριφθεί. Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυρισμός αντικρούστηκε στην αιτιολογική σκέψη 16 ανωτέρω.
(19)
Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός για μαθηματική αναπροσαρμογή της MIP πρέπει να απορριφθεί.
4. Εκκρεμής υπόθεση T-422/13
(20)
Μια εταιρεία υποστήριξε ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ όσο εκκρεμεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-422/13 CPME και λοιποί κατά Συμβουλίου. Σύμφωνα με την εν λόγω εταιρεία, αν ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής επιτύγχανε να θέσει σε αμφισβήτηση την εκτελεστική απόφαση 2013/226/ΕΕ για την κατάργηση των δασμών αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή θα ήταν υποχρεωμένη να επαναλάβει την ανάληψη υποχρέωσης. Το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί. Η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει την τρέχουσα κατάσταση και να ενεργήσει εγκαίρως ώστε να συμβαδίσει με την απόφαση του Συμβουλίου να καταργήσει τους ισχύοντες δασμούς αντιντάμπινγκ. Μια πρόβλεψη της δυνητικής έκβασης της υπόθεσης στο Δικαστήριο δεν μπορεί να καθοδηγήσει τις αποφάσεις της Επιτροπής ως προς αυτό. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, η απόφαση σχετικά με τις αναλήψεις υποχρεώσεων πρέπει να ληφθεί έγκαιρα.
5. Παραβιάσεις της ανάληψης υποχρέωσης
(21)
Μια εταιρεία υποστήριξε ότι η παραβίαση της υποχρέωσης υποβολής εκθέσεων από μια εταιρεία δεν θα πρέπει να έχει συνέπειες για τις άλλες εταιρείες. Επιβεβαιώνεται, συνεπώς, ότι μόνο η εταιρεία Pearl παραβίαζε τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων.
6. Ενδεχόμενη επανεξέταση και αναλήψεις υποχρεώσεων
(22)
Δύο ινδικές εταιρείες υποστήριξαν ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων θα πρέπει να διατηρηθούν σε ισχύ όσο εκκρεμούν τα αποτελέσματα μιας πιθανής ενδιάμεσης επανεξέτασης της MIP. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, αφού έληξε η ισχύς του δασμού αντιντάμπινγκ, δεν υφίσταται βάση για τη MIP (βλέπε αιτιολογική σκέψη 16 ανωτέρω). Θα πρέπει να ληφθεί έγκαιρα απόφαση για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων της μεταβολής αυτής. Παράλληλα, μια εταιρεία μπορεί να ζητήσει επανεξέταση του ισχύοντος μέτρου και, στο πλαίσιο αυτό, να προσφέρει νέα ανάληψη υποχρέωσης μόνο για τα ισχύοντα μέτρα κατά των επιδοτήσεων.
(23)
Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος επανέλαβε ότι η Επιτροπή έπρεπε να ξεκινήσει αυτεπαγγέλτως ενδιάμεση επανεξέταση και η ανάληψη υποχρέωσης να παραμείνει σε ισχύ μέχρι την κατάληξη της επανεξέτασης.
(24)
Η Επιτροπή επισημαίνει πρώτα και κύρια ότι έχει τη διακριτική ευχέρεια να ξεκινήσει μια έρευνα επανεξέτασης κατά των επιδοτήσεων. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση μια έρευνα επανεξέτασης συνδέεται με την επιθυμία ενός εξαγωγέα να προσφέρει μια νέα ανάληψη υποχρέωσης. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν έχει λόγο να ξεκινήσει επανεξέταση χωρίς την προσφορά νέας ανάληψης υποχρέωσης από τον ενδιαφερόμενο εξαγωγέα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού.
(25)
Επιπλέον, μια ανάληψη υποχρέωσης πρέπει, ως ισοδύναμο μέτρο, να αντιστοιχεί στο μέτρο που έχει επιβληθεί από το Συμβούλιο. Αυτό δεν ισχύει πλέον και, συνεπώς, η Επιτροπή κατέληξε να προτείνει την απόσυρση της ισχύουσας ανάληψης υποχρέωσης.
(26)
Τα μέρη μπορούν πράγματι να ζητήσουν ενδιάμεση επανεξέταση βάσει των διατάξεων του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων και κάθε ενδεχόμενη νέα προσφορά ανάληψης υποχρέωσης θα εξεταζόταν στο πλαίσιο μιας τέτοιας επανεξέτασης.
7. Ο δασμός κατά των επιδοτήσεων ως εμπόδιο στις εισαγωγές
(27)
Σε συνέχεια της δεύτερης κοινοποίησης των ευρημάτων της Επιτροπής, ένα μέρος ισχυρίστηκε ότι η ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης «αντί να μειώσει το επίπεδο της προστασίας σύμφωνα και με τη λήξη των μέτρων αντιντάμπινγκ, […] [θα] καθιστούσε αδύνατες τις εισαγωγές για τους χρήστες PET». Η Επιτροπή σημειώνει ως προς αυτό ότι εν απουσία ανάληψης υποχρέωσης, η ελάχιστη τιμή εισαγωγής παύει να είναι σημείο αναφοράς για έναν εξαγωγέα. Το μέρος δεν τεκμηρίωσε τον λόγο για τον οποίο ο αντισταθμιστικός δασμός θα εμπόδιζε τους ινδούς εξαγωγείς να εισάγουν. Σε κάθε περίπτωση, ο σκοπός της επιβολής μέτρων και η αποδοχή μιας ανάληψης υποχρέωσης, εφόσον ενδείκνυται, δεν αφορά την ικανότητα των χρηστών για εισαγωγές. Ο σκοπός είναι η καθιέρωση ενός επιπέδου προστασίας, όπως επισημαίνει το μέρος. Τα συμφέροντα των χρηστών αξιολογήθηκαν στο πλαίσιο του συμφέροντος της Ένωσης για επιβολή μέτρων μαζί με τα συμφέροντα όλων των άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Το συμπέρασμα είναι ότι η επιβολή μέτρων δεν αντιβαίνει στο συμφέρον της Ένωσης. Το επιχείρημα συνεπώς απορρίφθηκε.
8. Συμπέρασμα για την υποβολή σχολίων από τα μέρη
(28)
Κανένα από τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν ήταν σε θέση να μεταβάλει την πρόταση της Επιτροπής για ανάκληση της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης.
E. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 2000/745/ΕΚ
(29)
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, πρέπει να ανακληθεί η αποδοχή της ανάληψης υποχρεώσεων και να καταργηθεί η απόφαση 2000/745/ΕΚ. Επίσης, οι οριστικοί αντισταθμιστικοί δασμοί που επιβλήθηκαν με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 461/2013 θα πρέπει να εφαρμοστούν στις εισαγωγές PET που παράγουν οι εταιρείες Dhunseri, Reliance και Pearl (πρόσθετος κωδικός TARIC Α585 για την Dhunseri, πρόσθετος κωδικός TARIC A181 για την Reliance και πρόσθετος κωδικός TARIC Α182 για την Pearl),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η απόφαση 2000/745/ΕΚ καταργείται.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 4 Φεβρουαρίου 2014.