PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 793/2013
ze dne 20. srpna 2013,
kterým se stanoví opatření ve vztahu k Faerským ostrovům, jež mají zajistit zachování populace atlantsko-skandinávského sledě obecného
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1026/2012 ze dne 25. října 2012 o některých opatřeních za účelem zachování populací ryb ve vztahu k zemím, které umožňují neudržitelný rybolov (1), a zejména na článek 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Populace atlantsko-skandinávského sledě obecného (též uváděného jako sleď obecný, s jarním třením v norských vodách) je největší populací sledě obecného na světě. Z této populace pochází odlovy v řádu jednoho až dvou milionů tun. Intenzivní využívání populace v důsledku nadměrného rybolovu nicméně vedlo k jejímu vyčerpání a mezi počátkem 70. let a polovinou 90. let minulého století byl na více něž dvě desetiletí ukončen veškerý rybolov, což mělo pro loďstva lovící uvedenou populaci velmi závažné důsledky.
(2)
Od obnovy populace a opětovného zahájení rybolovu v roce 1996 podléhá populace sledě obecného řízení na základě konzultací pěti stran, v jejichž výlučné hospodářské zóně se tato ryba během svého migračního cyklu vyskytuje: jde o Ruskou federaci, Norsko, Faerské ostrovy, Island a Evropskou unii (dále jen „pobřežní státy“).
(3)
Od roku 2007 zahrnovala ujednání dohodnutá při konzultacích pobřežních států konečná pravidla pro rozdělení celkového přípustného odlovu a závazek k zachování relativní stability uvedených podílů pro budoucí roky. Pro populaci atlantsko-skandinávského sledě činily dohodnuté podíly pro Faerské ostrovy 5,16 %, pro Island 14,51 %, pro Unii 6,51 %, pro Norsko 61 % a pro Ruskou federaci 12,82 %. Pobřežní státy se navíc dlouhodobě domluvily na tom, že společně dohodnutá ujednání budou přezkoumávat i revidovat pouze společně, a to na základě nových vědeckých doporučení a k danému datu.
(4)
Aby se usnadnilo stanovení celkových přípustných odlovů, pobřežní státy se na základě dostupných vědeckých poznatků dohodly na dlouhodobém plánu řízení a provedly jej, přičemž daný plán byl v souladu s preventivním přístupem, měl zachovat odlov v rámci bezpečných biologických limitů a byl určen k zajištění udržitelného rybolovu.
(5)
Tento dlouhodobý plán řízení měl zamezit tomu, aby úroveň biomasy u uvedené populace klesla pod 2 500 000 tun, a zároveň bylo třeba vynaložit veškeré úsilí k udržení dané populace nad 5 000 000 tun, což je úroveň, u níž se předpokládá maximální udržitelný výnos. K tomu mělo dojít omezením odlovu způsobem, jenž by odpovídal úmrtnosti způsobené rybolovem na úrovni 0,125. Bylo dohodnuto, že pokud by úroveň biomasy klesla pod úroveň 5 000 000 tun, míra úmrtnosti by měla být snížena, aby se zajistila rychlá obnova dané populace.
(6)
V září 2012 doporučila Mezinárodní rada pro průzkum moří (ICES) v souladu s preventivním přístupem stanoveným v plánu řízení, že celkový přípustný odlov (TAC) pro pět pobřežních států by měl v roce 2013 činit maximálně 619 000 tun, což představuje oproti TAC stanovenému na rok 2012 pokles o 26 %.
(7)
Při konzultacích pobřežních států, které se za účelem ujednání na rok 2013 konaly od října 2012 do ledna 2013, se zástupci Faerských ostrovů důsledně a opakovaně vyjadřovali odmítavě k pokračování stávajícího ujednání o rozdělení podílů. Ujednání na rok 2013 byla nakonec uzavřena dne 18. ledna 2013 pouze čtyřmi pobřežní státy, aby se v nejvyšší možné míře udrželo koordinované řízení populace pobřežními státy. Ve schváleném záznamu z těchto konzultací ze dne 23. ledna 2013 se uvádí, že: „Delegace vyjádřily obavu, že Faerské ostrovy odstoupily od dohody pobřežních států bez předchozího oznámení“. Vzhledem k odstoupení Faerských ostrovů z konzultací není možné, aby se na ujednáních dohodlo všech pět smluvních stran, a proto se zbývající čtyři strany dohodly na zohlednění rybolovných zájmů Faerských ostrovů tím, že jim vyhradí jejich tradiční podíl, tj. podíl, který Faerským ostrovům příslušel od ujednání na rok 2007 a jenž odpovídal 31 000 tunám (5,16 % celkového přípustného odlovu).
(8)
Během konzultací pobřežních států konaných do 23. ledna 2013 nevznesli zástupci Faerských ostrovů žádný požadavek ohledně přesného podílu, nepřednesli žádný písemný ani ústní návrh nového ujednání o podílech, nezapojili se do jednání čtyř dalších stran ani nevyvinuli snahu o spolupráci při diskuzi o ujednáních na rok 2013.
(9)
Ministr pro odvětví rybolovu Faerských ostrovů oznámil v prohlášení ze dne 26. března 2013, že pro loďstvo Faerských ostrovů bylo jednostranně stanoveno omezení odlovu ve výši 105 230 tun, což představuje 17 % doporučeného celkového přípustného odlovu neboli víc než třikrát větší podíl, než by odpovídal uplatňovanému podílu z předchozích ujednání, a zvýšení podílu Faerských ostrovů oproti roku 2012 o 145 %. Uvedené jednostranné prohlášení je třeba posoudit s ohledem na výše uvedené vědecké doporučení snížit odlov v roce 2013 o 26 %. Tímto prohlášením se Faerské ostrovy též de facto zřekly společně dohodnutého plánu řízení.
(10)
Uvedenými kroky Faerské ostrovy zhatily spolupráci s Unií a ostatními pobřežními státy při řízení populace společného zájmu, atlantsko-skandinávského sledě obecného, a nedodržely závazky podle čl. 61 odst. 2, čl. 63 odst. 1 a 2, článků 118, 119 a 300 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a článků 5 a 6 a čl. 8 odst. 1 a 2 Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací (UNFSA).
(11)
Pokud by bylo dosaženo omezení odlovu stanovených čtyřmi pobřežními státy a Faerskými ostrovy, činil by celkový odlov 692 290 tun, což by oproti doporučenému TAC představovalo nadměrný odlov. Podle posouzení a prognóz odlovu, které rada ICES vypracovala v rámci poradenství pro řízení rybolovného období 2013 (2), by takovýto odlov vedl na začátku roku 2014 k biomase reprodukující se populace na úrovni 4 200 000 tun, což je pod úrovní 5 000 000 tun, u níž se očekává maximální udržitelný výnos.
(12)
Nové veřejně dostupné vědecké důkazy poskytnuté radou ICES v květnu 2013 (3) navíc potvrzují, že dlouhodobý plán řízení ve své stávající podobě (s cílem úmrtnosti způsobené rybolovem v míře 0,125) je preventivní povahy, zatímco zvýšením cíle úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu 0,15, jež je rovnocenná hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, plán tuto preventivní povahu ztratí a souvisí s tím zvýšené nebezpečí vyčerpání stavu této populace.
(13)
Podle článku 3 nařízení (EU) č. 1026/2012 může být země označena za zemi umožňující neudržitelný rybolov v případě, že: a) nespolupracuje na řízení populace společného zájmu zcela v souladu s ustanoveními Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací ze dne 4. srpna 1995 (UNFSA) nebo jakékoli jiné mezinárodní dohody nebo normy mezinárodního práva a b) buď: i) nepřijala potřebná opatření na řízení rybolovu, nebo ii) přijala opatření na řízení rybolovu bez náležitého ohledu na práva, zájmy a povinnosti jiných zemí a Unie a tato opatření na řízení rybolovu, posuzovaná ve spojení s opatřeními přijatými jinými zeměmi a Unií, vedou k rybolovné činnosti, která by u populace mohla mít za následek vznik neudržitelného stavu.
(14)
Na základě výše uvedených hledisek splňují Faerské ostrovy všechna kritéria, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov, a Komise tak může přijmout opatření stanovená v nařízení (EU) č. 1026/2012.
(15)
Podle článku 6 nařízení (EU) č. 1026/2012 se Komise rozhodnutím ze dne 17. května 2013 (4) a dopisem z téhož dne odhodlala oznámit autonomní vládě Faerských ostrovů a vládě Dánska svůj záměr označit Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov a uvedla důvody pro uvedené označení a popis možných opatření, která lze podle uvedeného nařízení přijmout. Autonomní vláda Faerských ostrovů potvrdila přijetí uvedeného dopisu téhož dne.
(16)
Autonomní vláda Faerských ostrovů odpověděla na oznámení dne 17. června 2013, přičemž tvrzení přeložená Komisí zpochybnila vlastními argumenty, jimiž bylo, že Faerské ostrovy neodstoupily z procesu konzultací, jsou i nadále odhodlány nalézt projednané řešení ohledně rozdělení dané populace a EU nemá právo používat donucovací opatření. Vláda nicméně nikterak nevyjádřila úmysl změnit své rozhodnutí ohledně neudržitelného omezení odlovu na rok 2013, ani neposkytla žádné jasné odůvodnění svého vysokého omezení odlovu na rok 2013, s výjimkou nepodloženého tvrzení o „zvýšeném výskytu této populace v posledních letech v námořních oblastech spadajících pod jurisdikci Faerských ostrovů“.
(17)
Komise prověřila v dané záležitosti stávající vědeckou literaturu a nalezla pouze tvrzení ukazující na příležitostný delší výskyt sledě obecného ve vodách Faerských ostrovů v daném období, ovšem neshledala žádný odkaz, jenž by umožňoval výklad tohoto jevu jakožto stabilní nebo trvalé zvýšení množství této populace. Pokud jde o argument Faerských ostrovů, že v roce 2014 stav populace poklesne tak pod úroveň maximálního udržitelného výnosu v každém případě, a nikoli v důsledku jejich jednostranně navýšeného podílu, je třeba poznamenat, že podle nejnovějších vědeckých doporučení (viz výše 12. bod odůvodnění) se populace sice může obnovit na úroveň maximálního udržitelnému výnosu, dojde-li však ke zvýšení stávající cílové úrovně úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu rovnocennou hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, bude tato populace setrvávat pod úrovní maximálního udržitelnému výnosu po delší dobu a nebezpečí vyčerpání stavu této populace bude vyšší.
(18)
Na základě podrobného rozboru argumentů autonomní vlády Faerských ostrovů došla Komise k závěru, že tyto argumenty nevyvracejí důvody z oznámení Komise, ani nepředstavují objektivní důvod ospravedlňující nedostatečnou spolupráci této země. Tento závěr společně s neochotou k nápravě jednostranných omezení odlovů na rok 2013 vedou Komisi k závěru, že Faerské ostrovy nadále splňují kritéria pro to, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov.
(19)
Komise má tudíž za to, že je nutné přijmout opatření podle článku 4 nařízení (EU) č. 1026/2012.
(20)
Tato opatření musí být účinná a přiměřená pro dosažení cíle ochrany a měla by Faerským ostrovům zabránit v tom, aby k pokračování neudržitelného rybolovu sledě obecného využívaly trhy, přístavy a zařízení Unie.
(21)
Kromě toho Komise zhodnotila ekologické, obchodní, hospodářské a sociální účinky daných opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, která mohou být přijata podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 1026/2012, jakož i administrativní zátěž související s jejich prováděním.
(22)
Na základě tohoto hodnocení se zdá být vhodné přijmout jako první krok některá opatření uvedená v čl. 4 odst. 1 písm. c), d), e) a i) nařízení (EU) č. 1026/2012. Pokud by se tato opatření ukázala jako neúčinná a Faerské ostrovy by i nadále umožňovaly neudržitelný rybolov, lze zavést i další opatření.
(23)
Faerský rybolov sledě obecného provozovaný plavidly lovícími pomocí vlečných sítí pelagické druhy může být v chladnějších měsících roku cíleným rybolovem, ale koncem jara a v létě, kdy jsou sledi obecní a makrely obecné loveny v obdobném množství, je rybolovem smíšeným. Oba druhy může během rybolovného období odlovit stejné plavidlo při stejném vytažení sítě v rámci téhož rybářského výjezdu nebo v tomtéž lovišti. Makrela obecná je tak přidruženým druhem sledě obecného. Dalším odlovem a vývozem nakrely obecné by proto byly Faerské ostrovy vedeny k dalšímu odlovu vysokého množství sledě obecný, jenž je nevyhnutelným vedlejším úlovkem, a to i v případě, že by sleď obecný nemohl být do Unie vyvážen. Proto pokud by se do opatření nezahrnul dovoz makrely obecné, byla by oslabena účinnost zákazu dovozu sledě obecného jako prostředku, který má k zabránit dalším škodám ve vztahu k udržitelnosti populace sledě obecného. Makrela obecná žije natolik na stejném teritoriu jako sleď obecný, že při lovu makrely obecné v lovištích pod kontrolou Faerských ostrovů vždy hrozí riziko, že dojde i k odlovu sledě obecného. Z tohoto důvodu existuje u všech makrel obecných pod kontrolou Faerských ostrovů pravděpodobnost, že by mohly být uloveny společně se sleděm obecným. V důsledku této skutečnosti by se v zájmu účinnosti měla obchodní opatření vztahovat jak na sledě obecného, tak na makrelu obecnou.
(24)
Při posuzování přiměřenosti opatření, a zejména při rozhodování o tom, zda by se omezení obchodu s hlavními druhy ulovenými při rybolovu sledě obecného měla týkat jen určitého množství, nebo zda by měl být zakázán veškerý dovoz, Komise zkoumala, zda by jako přiměřenější opatření mohla být oproti úplnému zákazu dovozu všech produktů vyrobených ze sledě obecného nebo makrely obecné nebo produktů obsahujících tyto ryby zamýšlena i jiná alternativní opatření. Posuzovány byly tři možné varianty: i) množstevní omezení všech produktů, jimiž by se dovoz omezil na tradiční obchodní výměny, ii) úplný zákaz pouze čerstvých, zmrazených nebo konzervovaných ryb, kromě složitějších výrobků, jako je rybí moučka a tuk a iii) zákaz dovozu omezený pouze na sledě obecného a produkty z něj. Zatímco první z těchto tří variant by mohla být vzhledem ke značnému významu vývozu rybí moučky z Faerských ostrovů do EU velmi účinnou, považuje se v této fázi za příliš zatěžující, zejména přihlédne-li se ke skutečnosti, že tento krok může jednak ovlivnit ta odvětví rybolovu Faerských ostrovů, která přímo nesouvisí s odvětvím pelagického rybolovu, a zároveň vytvoří vysokou administrativní zátěž v souvislosti s rozbory vzorků rybí moučky a tuku ve specializovaných laboratořích za účelem určení jejich druhového složení. Třetí varianta, jak je uvedeno výše, se považuje za neúčinnou, pokud mohou být její případné hospodářské důsledky snadno kompenzovány vývozem makrely obecné. Z tohoto důvodu skýtá největší rovnováhu mezi prostředky a jejich žádoucími účinky druhá alternativa, přičemž k dosažení potřebného výsledku neexistují žádná jiná méně obtížná opatření.
(25)
Při posuzování přiměřenosti Komise rovněž zkoumala, zda nejsou zapotřebí i jiná opatření než omezení dovozu, zejména pak omezení vztahující se na využívání přístavů. Jelikož jsou přístavy využívány pro doplňování paliva, vykládku, výměnu posádky, opravy a odpočinek posádky, a představují tak běžné a nezbytné činnosti spojené s lovem sledě obecného, dospěla Komise k závěru, že tato opatření jsou rovněž nezbytná a neexistují žádná jiná, méně omezující opatření, jimiž by se za účelem postihu neudržitelného lovu sledě obecného loďstvům Faerských ostrovů zabránilo využívat zařízení EU.
(26)
Při hodnocení ekologických, obchodních, hospodářských a sociálních účinků opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, jakož i administrativní zátěže související s prováděním těchto opatření lze dospět k závěru, že opatření jsou přiměřená a nebudou mít nepřijatelné účinky ani nevytvoří nepatřičnou zátěž. Opatření jsou šetrná vůči životnímu prostředí, neboť se předpokládá, že přispějí k lepší udržitelnosti populace sledě obecného. Obchodní účinky opatření budou mírné, neboť jakkoli lze očekávat bezprostřední hospodářský dopad, ve střednědobém horizontu bude možné nalézt alternativní mechanismy obchodní výměny a neočekává se, že by v rámci EU byly nakonec problémy se zásobováním. Hospodářské a sociální účinky by měly být v krátkodobém horizontu mírné, neboť budou souviset s obchodními účinky; ovšem ve střednědobém a dlouhodobém horizontu budou, pakliže se opatřeními dosáhne požadovaných dopadů, tyto účinky nevyhnutelně velmi příznivé, a to zvláště pro loďstva, která z hospodářského hlediska značně závisejí na lovu pelagických ryb. Administrativní zátěž v souvislosti s danými opatřeními bude poměrně nízká, uvážíme-li, že většinou kontrolních prostředků (včetně personálu) potřebných k prosazování opatření již členské státy disponují.
(27)
Na závěr Komise přezkoumala slučitelnost opatření s mezinárodním právem a došla k závěru, že se týkají vyčerpatelné populace ryb a mají zamezit nadměrnému využívání populace, jelikož cílem těchto opatření je udržet populaci atlantsko-skandinávského sledě obecného v rámci bezpečných biologických limitů. Tato opatření platí ve spojení s vlastními opatřeními Unie pro zachování zdrojů (čl. 5 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1026/2012). Unie zejména v souladu s doporučením Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) snížila svůj odlov o 26 % a v plném rozsahu uplatňuje podmínky a omezení dlouhodobého plánu řízení, na němž se pobřežní státy dohodly a uplatňují jej od roku 1999 a který rada ICES v květnu 2013 opětovně potvrdila jako plán, jenž je v souladu s preventivním přístupem, i jako správný řídicí přístup pro zachování odlovu v rámci bezpečných biologických limitů. Kromě toho pro nárok Faerských ostrovů na větší podíl na rybolovu atlantsko-skandinávského sledě obecného neexistují nezvratné vědecké důkazy a z tohoto důvodu by bylo vhodné odlov Faerských ostrovů snížit ve smyslu doporučení rady ICES na rok 2013.
(28)
V důsledku uvedených skutečností by jako první krok měla být přijata opatření, která by zahrnovala: a) zákaz dovozu sledě obecného a makrely obecné z atlantsko-skandinávských populací a produktů rybolovu obsahujících tyto ryby nebo produktů z nich vyrobených a b) omezení využívání přístavů Unie plavidly provozujícími rybolov populací atlantsko-skandinávského sledě obecného a makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z uvedeného rybolovu. Za účelem snazšího prosazování opatření vztahujících se na plavidla, která provozují lov příslušných populací sledě obecného nebo makrely obecné či která přepravují ryby a produkty rybolovu pocházející z těchto populací, by členským státům měly být poskytnuty seznamy těchto plavidel. Aby bylo možné určit, zda byly sleď obecný či makrela obecná uloveny pod kontrolou Faerských ostrovů, měl by se využívat systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu, mění nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1936/2001 a (ES) č. 601/2004 a zrušují nařízení (ES) č. 1093/94 a (ES) č. 1447/1999 (5).
(29)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rybolov a akvakulturu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení označuje Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného a stanoví ve vztahu k Faerským ostrovům opatření k zajištění dlouhodobého zachování této populace.
Článek 2
Oblast působnosti a cíle
Toto nařízení se použije na rybolov atlantsko-skandinávského sledě obecného provozovaný pod kontrolou Faerských ostrovů. Má za cíl zajistit dlouhodobou udržitelnost populace atlantsko-skandinávského sledě obecného.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„populací atlantsko-skandinávského sledě obecného“ se rozumí populace sledě obecného (Clupea harengus) v podoblastech ICES (Mezinárodní rady pro průzkum moří) I, II, V, XII a XIV (6);
b)
„atlantsko-skandinávským sleděm obecným“ se rozumí ryba z populace atlantsko-skandinávského sledě obecného;
c)
makrela obecná je rybou druhu Scomber scombrus, která byla ulovena v oblastech výskytu atlantsko-skandinávského sledě obecného;
d)
výrazem „uloven pod kontrolou Faerských ostrovů“ se rozumí uloven plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů nebo plavidly plujícími pod vlajkou jiného státu, které mají povolení k rybolovu ve výlučné hospodářské zóně Faerských ostrovů nebo byly pronajaty faerskou společností či faerskými orgány.
Článek 4
Označení
Faerské ostrovy se označují za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávské sledě obecného.
Článek 5
Opatření
1. Na území Unie, včetně za účelem překládky v přístavech, se zakazuje vstup ryb nebo produktů rybolovu stanovených v příloze, které sestávají ze sledě obecného nebo makrely obecné ulovených pod kontrolou Faerských ostrovů, které jsou z nich vyrobeny nebo které je obsahují.
2. Zakazuje se využívání přístavů Unie plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů lovícími populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné, které byly uloveny plavidly plujícími pod vlajkou uvedené země nebo plavidly, jež mají od uvedené země povolení a plují pod vlajkou jiného státu. Tento zákaz se nepoužije v případě vyšší moci nebo nouze ve smyslu článku 18 Úmluvy Organizace spojených národů z roku 1982 o mořském právu, pokud jde o služby, které jsou nezbytně nutné pro nápravu těchto situací.
Článek 6
Provádění
1. Příslušné orgány členských států využijí systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení (ES) č. 1005/2008, aby určily všechny produkty, na které se vztahuje zákaz uvedený v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení.
2. Pro snazší provádění zákazu stanoveného v čl. 5 odst. 2 obdrží členské státy orientační seznamy plavidel, jež dle spolehlivých zdrojů údajů provozovaly nebo v současnosti provozují rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. srpna 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 793/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 20ής Αυγούστου 2013
για τη θέσπιση μέτρων όσον αφορά τις Φερόες Νήσους, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατήρηση του αποθέματος ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1026/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη λήψη ορισμένων μέτρων με στόχο τη διατήρηση των ιχθυαποθεμάτων, κατά των χωρών οι οποίες επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας (1), και ιδίως το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το απόθεμα ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας (που αναφέρεται επίσης ως νορβηγική ρέγγα εαρινής ωοτοκίας) είναι το μεγαλύτερο απόθεμα ρέγγας του κόσμου. Παρήγαγε αλιεύματα της τάξης του ενός έως δύο εκατομμυρίων τόνων. Ωστόσο, η υπερβολική εκμετάλλευση λόγω υπεραλίευσης οδήγησε σε κατάρρευση των αποθεμάτων και σε παύση όλων των αλιευτικών δραστηριοτήτων για πάνω από δύο δεκαετίες μεταξύ των αρχών της δεκαετίας του 1970 και των μέσων της δεκαετίας του 1990, με πολύ σοβαρές συνέπειες για τους στόλους που εκμεταλλεύονταν το εν λόγω απόθεμα.
(2)
Το απόθεμα ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας ήταν υπό διαχείριση, από την εποχή της αποκατάστασης του αποθέματος και της επανέναρξης της αλιευτικής δραστηριότητας το 1996, μετά από διαβουλεύσεις μεταξύ των πέντε μερών των οποίων την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) επισκέπτονται αυτά τα ψάρια κατά τη διάρκεια του μεταναστευτικού κύκλου τους: της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της Νορβηγίας, των Φερόων Νήσων, της Ισλανδίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: «τα παράκτια κράτη»).
(3)
Από το 2007, το καθεστώς που συμφωνήθηκε κατά τις διαβουλεύσεις μεταξύ των παράκτιων κρατών περιλάμβανε οριστικούς κανόνες σχετικά με την κοινοχρησία των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων και δέσμευση για τη διατήρηση της σχετικής σταθερότητας των μεριδίων για τα μελλοντικά έτη. Τα μερίδια που συμφωνήθηκαν για το απόθεμα ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας ήταν 5,16 % για τις Φερόες Νήσους, 14,51 % για την Ισλανδία, 6,51 % για την Ένωση, 61 % για τη Νορβηγία και 12,82 % για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Επιπλέον, στα παράκτια κράτη ίσχυε επίσης προ πολλού συμφωνία για από κοινού και μόνο επανεξέταση και αναθεώρηση των από κοινού συμφωνημένων διαχειριστικών ρυθμίσεων, βάσει νέων επιστημονικών συμβουλών και μέχρι μια δεδομένη ημερομηνία.
(4)
Προκειμένου να διευκολυνθεί ο καθορισμός των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων, τα παράκτια κράτη είχαν συμφωνήσει και θέσει σε εφαρμογή, με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνώσεις, μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης σύμφωνο με την προληπτική προσέγγιση, που είχε σκοπό να διατηρεί την αλιεία εντός ασφαλών βιολογικών ορίων και ήταν σχεδιασμένο για τη διασφάλιση της βιώσιμης αλιείας.
(5)
Αυτό το μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης αποσκοπούσε στην αποφυγή της μείωσης του αποθέματος κάτω από το επίπεδο βιομάζας των 2 500 000 t και στην καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας για να διατηρηθεί άνω των 5 000 000 t, επίπεδο που θεωρείται ότι παράγει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Αυτό επρόκειτο να επιτευχθεί με τον περιορισμό της αλίευσης κατά τρόπο συνεπή με θνησιμότητα λόγω αλιείας ίση με 0,125. Είχε συμφωνηθεί ότι, εάν το επίπεδο βιομάζας μειωνόταν κάτω από το επίπεδο των 5 000 000 t, η θνησιμότητα λόγω αλίευσης θα έπρεπε να μειωθεί, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ταχεία αποκατάσταση του αποθέματος.
(6)
Τον Σεπτέμβριο του 2012 το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) σύστησε, σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση που προβλέπεται στο σχέδιο διαχείρισης, ότι το συνολικό επιτρεπόμενο αλίευμα (TAC) για τα πέντε παράκτια κράτη δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει τους 619 000 τόνους το 2013, πράγμα το οποίο αντιπροσωπεύει μείωση κατά 26 % σε σύγκριση με τα TAC που είχαν καθοριστεί για το 2012.
(7)
Στις διαβουλεύσεις των παράκτιων κρατών που διεξήχθησαν από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιανουάριο του 2013 για να γίνουν διαπραγματεύσεις σχετικά με τις ρυθμίσεις για το 2013, οι αντιπρόσωποι των Φερόων Νήσων δήλωσαν, με συνέπεια και επανειλημμένα, την άρνησή τους να συνεχίσουν να εφαρμόζουν το ισχύον σύστημα καταμερισμού. Η συμφωνία σχετικά με τις ρυθμίσεις για το 2013 συνήφθη τελικά στις 18 Ιανουαρίου του 2013 μεταξύ τεσσάρων μόλις παράκτιων κρατών, προκειμένου να διατηρηθεί μια συντονισμένη διαχείριση του αποθέματος από τα παράκτια κράτη, στο μέτρο του δυνατού. Τα εγκεκριμένα πρακτικά των εν λόγω διαβουλεύσεων, με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου 2013, ορίζουν ότι: «Οι αντιπροσωπείες εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι οι Φερόες Νήσοι αποσύρθηκαν από τη συμφωνία των παράκτιων κρατών χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση». Ενόψει της αδυναμίας να επιτευχθεί συμφωνία διακανονισμού με πέντε μέρη λόγω της απόσυρσης των Φερόων Νήσων από τις διαβουλεύσεις, συμφωνήθηκε μεταξύ των υπόλοιπων τεσσάρων μερών να ληφθούν υπόψη τα αλιευτικά συμφέροντα των Φερόων Νήσων με διαχωρισμό του παραδοσιακού τους μεριδίου, δηλαδή του μεριδίου που κατείχαν οι Φερόες Νήσοι από τον διακανονισμό του 2007, που αντιστοιχούσε σε 31 000 τόνους (5,16 % του TAC).
(8)
Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων των παράκτιων κρατών που διήρκεσαν έως τις 23 Ιανουαρίου 2013, οι αντιπρόσωποι των Φερόων Νήσων δεν έκαναν καμία αίτηση για συγκεκριμένο μερίδιο, δεν υπέβαλαν καμία προφορική ή γραπτή πρόταση για νέα συμφωνία καταμερισμού, δεν επεδίωξαν να συζητήσουν με τα τέσσερα άλλα μέρη και δεν έκαναν καμία προσπάθεια να συνεργαστούν στη συζήτηση για συμφωνία για το 2013.
(9)
Ο υπουργός Αλιείας των Φερόων Νήσων ανακοίνωσε σε δήλωσή του την 26η Μαρτίου 2013 ότι είχε οριστεί μονομερώς όριο αλιευμάτων ύψους 105 230 τόνων για το στόλο των Φερόων Νήσων, που αντιπροσωπεύει το 17 % των συνιστώμενων TAC ή περισσότερο από το τριπλάσιο του μεριδίου που θα αντιστοιχούσε στην εφαρμογή των ρυθμίσεων που είχαν ήδη συμφωνηθεί και αύξηση κατά 145 % του μεριδίου που είχε το 2012. Αυτή η μονομερής αναγγελία πρέπει να αξιολογηθεί υπό το φως των προαναφερόμενων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων για μείωση των αλιευμάτων το 2013 κατά 26 %. Με την εν λόγω ανακοίνωση, οι Φερόες Νήσοι εγκατέλειψαν εκ των πραγμάτων το από κοινού συμφωνηθέν σχέδιο διαχείρισης.
(10)
Με τις εν λόγω ενέργειες, οι Φερόες Νήσοι επέδειξαν έλλειψη συνεργασίας με την Ένωση και τα άλλα παράκτια κράτη στη διαχείριση ενός αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος, της ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας, και παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 61 παράγραφος 2, του άρθρου 63 παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 118, του άρθρου 119 και του άρθρου 300 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982 (UNCLOS) και του άρθρου 5 και 6 και 8 παράγραφοι 1 και 2 της συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αποθεμάτων ιχθύων και άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων (UNFSA).
(11)
Εάν καλύπτονταν τα ποσοτικά όρια που έχουν οριστεί από τα τέσσερα παράκτια κράτη και τις Φερόες Νήσους, το σύνολο των αλιευμάτων θα ανερχόταν σε 692 290 t, που θα αποτελούσε υπεραλίευση σε σύγκριση με το συνιστώμενο TAC. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και προβλέψεις αλιευμάτων του ICES κατά την παροχή συμβουλών για τη διαχείριση της αλιευτικής περιόδου του 2013 (2), αλιεύματα τέτοιου ύψους θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη βιομάζα του αποθέματος αναπαραγωγής (ΒΑΑ) στις αρχές του 2014 σε επίπεδο 4 200 000 t, πολύ χαμηλότερο από το επίπεδο των 5 000 000 t που αναμένεται να παράγει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση.
(12)
Επιπλέον, νέα επιστημονικά στοιχεία διαθέσιμα στο κοινό, τα οποία δημοσιοποίησε το ICES τον Μάιο του 2013 (3), επιβεβαιώνουν ότι το μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης όπως έχει σχεδιαστεί (με στόχο ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας ύψους 0,125) είναι σύμφωνο με την αρχή της προφύλαξης, ενώ μια αύξηση της θνησιμότητας λόγω αλιείας στην τιμή των 0,15, η οποία είναι ισοδύναμη με εκείνη που απορρέει από την αύξηση του μεριδίου των Φερόων Νήσων, καθιστά το σχέδιο μη σύμφωνο με την αρχή της προφύλαξης, με συνακόλουθο αυξημένο κίνδυνο κατάρρευσης του αποθέματος.
(13)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1026/2012, μια χώρα μπορεί να θεωρηθεί ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας σε περίπτωση που: α) δεν συνεργάζεται στη διαχείριση ενός αποθέματος κοινού ενδιαφέροντος σε πλήρη συμφωνία με τις διατάξεις της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982 (UNCLOS) και τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, όσον αφορά τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αλιευτικών αποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων της 4ης Αυγούστου του 1995 (UNFSA), ή οποιασδήποτε άλλης διεθνούς συμφωνίας ή κανόνα διεθνούς δικαίου· και β) ή: i) δεν έχει εγκρίνει αναγκαία μέτρα με στόχο τη διαχείριση της αλιείας ή ii) έχει εγκρίνει μέτρα διαχείρισης της αλιείας δίχως όμως να λαμβάνει δεόντως υπόψη τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τα καθήκοντα των άλλων χωρών και της Ένωσης ενώ τα εν λόγω μέτρα διαχείρισης της αλιείας, όταν εξετάζονται σε συνδυασμό με μέτρα που λαμβάνουν άλλες χώρες και η Ένωση, οδηγούν σε αλιευτικές δραστηριότητες οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα τη μη βιώσιμη κατάσταση του αποθέματος.
(14)
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω εκτιμήσεων, οι Φερόες Νήσοι πληρούν όλα τα κριτήρια για να θεωρηθούν ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, και ως εκ τούτου η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει τα μέτρα που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1026/2012.
(15)
Η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1026/2012, αποφάσισε να κοινοποιήσει στην τοπική κυβέρνηση των Φερόων Νήσων και στην κυβέρνηση της Δανίας, με απόφαση της 17ης Μαΐου 2013 (4) και επιστολή της ίδιας ημερομηνίας, την πρόθεσή της να χαρακτηρίσει τις Φερόες Νήσους, ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, δηλώνοντας τους λόγους για τον εν λόγω χαρακτηρισμό και περιγράφοντας τα πιθανά μέτρα που μπορεί να ληφθούν δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Η τοπική κυβέρνηση των Φερόων Νήσων αναγνώρισε την παραλαβή της επιστολής την ίδια ημέρα.
(16)
Στις 17 Ιουνίου 2013 η τοπική κυβέρνηση των Φερόων Νήσων απάντησε στην κοινοποίηση αμφισβητώντας τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπή με δικά της επιχειρήματα, και συγκεκριμένα ότι δεν έχουν αποσυρθεί από τις διαβουλεύσεις, ότι εξακολουθούν να είναι αποφασισμένοι να βρουν μια λύση κατόπιν διαπραγματεύσεων για την κατανομή των αποθεμάτων και ότι η ΕΕ δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει εξαναγκαστικά μέτρα. Ωστόσο, ούτε εξέφρασαν την πρόθεση να τροποποιήσουν την απόφασή τους για τα μη βιώσιμα όρια αλιευμάτων για το 2013 ούτε έδωσαν σαφή αιτιολόγηση για τα υψηλά όρια αλιευμάτων για το 2013, πέραν ενός μη τεκμηριωμένου ισχυρισμού σχετικά με «αυξημένη στατιστική εμφάνιση του αποθέματος αυτού κατά τα τελευταία έτη σε θαλάσσιες ζώνες που υπάγονται στη δικαιοδοσία των Φερόων Νήσων».
(17)
Η Επιτροπή εξέτασε την υφιστάμενη επιστημονική βιβλιογραφία σχετικά με το θέμα και βρήκε μόνο δηλώσεις που αφήνουν να διαφανεί περιστασιακή εμφάνιση ρέγγας στα ύδατα των Φερόων Νήσων για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα όταν είναι η εποχή τους, αλλά δεν βρήκε καμία παραπομπή που επιτρέπει να ερμηνευθεί το φαινόμενο αυτό ως σταθερή ή μόνιμη αύξηση της αφθονίας. Όσον αφορά το επιχείρημα που προβάλλεται από τις Φερόες Νήσους ότι το απόθεμα θα υποχωρήσει κάτω από τη ΜΒΑ το 2014 σε κάθε περίπτωση, και όχι ως συνέπεια του αυξημένου μονομερούς μεριδίου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις [βλέπε αιτιολογική σκέψη (12) ανωτέρω], αν και το απόθεμα μπορεί να ανακάμψει και να ανέλθει εκ νέου στη ΜΒΑ, θα παραμείνει για περισσότερο χρόνο κάτω από το εν λόγω επίπεδο και με υψηλότερο κίνδυνο κατάρρευσης του αποθέματος εάν ο τρέχων στόχος θνησιμότητας λόγω αλιείας αυξηθεί σε τιμή ισοδύναμη με εκείνη που προκύπτει από το αυξημένο μερίδιο των Φερόων Νήσων.
(18)
Η Επιτροπή, ύστερα από διεξοδική ανάλυση των επιχειρημάτων της τοπικής κυβέρνησης των Φερόων Νήσων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές δεν συνιστούν ανατροπή του σκεπτικού της κοινοποίησης της Επιτροπής ή αντικειμενικό λόγο για να δικαιολογηθεί η έλλειψη συνεργασίας αυτής της χώρας. Το συμπέρασμα αυτό, σε συνδυασμό με την απροθυμία διόρθωσης των μονομερών ορίων αλιευμάτων για το έτος 2013, οδήγησε την Επιτροπή στο συμπέρασμα ότι οι Φερόες Νήσοι εξακολουθούν να πληρούν τα κριτήρια για να χαρακτηριστούν ως χώρα που επιτρέπει τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας.
(19)
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1026/2012.
(20)
Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι αποτελεσματικά και αναλογικά προς την επίτευξη του στόχου τους όσον αφορά τη διατήρηση και θα πρέπει να εμποδίζουν τις Φερόες Νήσους να επωφεληθούν από τις αγορές, τους λιμένες και τις εγκαταστάσεις της Ένωσης για την εκ μέρους τους διατήρηση της μη βιώσιμης αλιείας ρέγγας.
(21)
Επιπλέον, η Επιτροπή αξιολόγησε τις περιβαλλοντικές, εμπορικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, των μέτρων που μπορούν να εκδοθούν σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1026/2012, καθώς και τον διοικητικό φόρτο που συνδέεται με την εφαρμογή τους.
(22)
Με βάση την αξιολόγηση αυτή, φαίνεται σκόπιμο να εκδώσει, ως πρώτο βήμα, ορισμένα μέτρα που παρατίθενται στα στοιχεία γ), δ), ε) και θ) του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (EE) αριθ. 1026/2012. Εφόσον τα μέτρα αυτά αποδειχθούν αναποτελεσματικά, και εφόσον οι Φερόες Νήσοι εξακολουθούν να επιτρέπουν τη διεξαγωγή μη βιώσιμης αλιείας, μπορεί να ληφθούν περαιτέρω μέτρα.
(23)
Η αλιεία ρέγγας των Φερόων Νήσων, που πραγματοποιείται με πελαγικές τράτες, μπορεί να είναι κατευθυνόμενη αλιεία κατά τους ψυχρότερους μήνες του έτους, αλλά είναι μεικτού τύπου αλιεία κατά τα τέλη της άνοιξης και το καλοκαίρι, οπότε ρέγγα και σκουμπρί αλιεύονται σε παρόμοιες ποσότητες. Τα δύο είδη είναι δυνατόν να αλιεύονται από το ίδιο σκάφος στην ίδια ανάσυρση, κατά τη διάρκεια του ίδιου αλιευτικού ταξιδιού ή στα ίδια αλιευτικά πεδία σε όλη τη διάρκεια της περιόδου. Το σκουμπρί είναι, κατά συνέπεια, συναφές είδος με τη ρέγγα. Ως εκ τούτου, με τη συνέχιση της αλίευσης και της εξαγωγής σκουμπριού, οι Φερόες Νήσοι θα οδηγηθούν επίσης στη συνέχιση της αλίευσης μεγάλων ποσοτήτων ρέγγας, που αποτελεί απαραίτητο παρεμπίπτον αλίευμα, ακόμη και αν η ρέγγα δεν ήταν δυνατό να εξαχθεί στην Ένωση. Συνεπώς, εάν στα μέτρα δεν περιλαμβάνονται επίσης οι εισαγωγές σκουμπριού, θα υπονομευόταν η αποτελεσματικότητα της απαγόρευσης των εισαγωγών ρέγγας ως μέσου για την αποφυγή περαιτέρω βλάβης στη βιωσιμότητα του αποθέματος ρέγγας. Το σκουμπρί συμβιοί με τη ρέγγα σε τέτοιο βαθμό ώστε, κατά την αλιεία του σκουμπριού στο πλαίσιο της αλιείας υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αλιευθεί ρέγγα. Ως εκ τούτου, όλα τα σκουμπριά που αλιεύονται υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων ενδέχεται να έχουν αλιευθεί από κοινού με ρέγγες. Κατά συνέπεια, για να είναι αποτελεσματικά τα εμπορικά μέτρα, θα πρέπει να καλύπτουν τόσο τις ρέγγες όσο και τα σκουμπριά.
(24)
Προκειμένου να εκτιμήσει την αναλογικότητα των μέτρων, και ιδίως για να αποφασίσει εάν οι περιορισμοί στο εμπόριο των κυριότερων ειδών που αλιεύονται κατά την αλιεία ρέγγας θα πρέπει να αφορούν μόνο μια ορισμένη ποσότητα ή αν θα πρέπει να απαγορεύσει όλες τις εισαγωγές, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον θα μπορούσαν να προβλεφθούν, ως πιο αναλογικά, άλλα εναλλακτικά μέτρα πλην της πλήρους απαγόρευσης εισαγωγών όλων των προϊόντων ρέγγας ή αυτών που περιέχουν ρέγγα ή σκουμπρί. Εξετάστηκαν τρεις πιθανές εναλλακτικές λύσεις: i) ο ποσοτικός περιορισμός όλων των προϊόντων, που περιορίζει τις εισαγωγές στις παραδοσιακές ανταλλαγές, ii) η πλήρης απαγόρευση μόνο νωπών, κατεψυγμένων και κονσερβοποιημένων ιχθύων, που δεν περιέχουν πιο επεξεργασμένα προϊόντα όπως ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια, και iii) η απαγόρευση εισαγωγών που περιορίζεται μόνο στη ρέγγα και σε προϊόντα ρέγγας. Ενώ η πρώτη από αυτές τις τρεις λύσεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική λόγω της μεγάλης σημασίας που έχουν οι εξαγωγές ιχθυάλευρων από τις Φερόες Νήσους στην ΕΕ, η λύση αυτή θεωρείται επιβαρυντική σ’ αυτό το στάδιο, ειδικότερα εάν ληφθεί υπόψη, αφενός, το γεγονός ότι μπορεί να επηρεάσει τομείς της αλιευτικής βιομηχανίας των Φερόων Νήσων που δεν έχουν άμεση σχέση με τον τομέα της πελαγικής αλιείας και, αφετέρου, ότι θα δημιουργήσει υψηλό διοικητικό φόρτο ως προς την ανάλυση δειγμάτων ιχθυάλευρων και ιχθυέλαιων σε εξειδικευμένα εργαστήρια ώστε να καθοριστεί η σύνθεσή τους ανά είδος. Η τρίτη λύση, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, θεωρείται αναποτελεσματική στον βαθμό που οι πιθανές οικονομικές της συνέπειες μπορούν εύκολα να αντισταθμιστούν από εξαγωγές σκουμπριών. Η δεύτερη εναλλακτική λύση προσφέρει, επομένως, την καλύτερη ισορροπία μεταξύ των μέσων και των επιθυμητών αποτελεσμάτων τους, ενώ δεν υπάρχουν λιγότερο δαπανηρά μέτρα που θα μπορούσαν να επιτύχουν το αναγκαίο αποτέλεσμα.
(25)
Κατά την εκτίμηση της αναλογικότητας, η Επιτροπή εξέτασε επίσης αν είναι αναγκαία τα άλλα μέτρα πλην των περιορισμών κατά την εισαγωγή, και ιδίως οι περιορισμοί ως προς τη χρήση λιμένων. Επειδή η χρήση λιμένων για τον ανεφοδιασμό με καύσιμα, την εκφόρτωση, την ανταλλαγή πληρωμάτων, επισκευές και ανάπαυση συνιστούν συνήθεις και αναγκαίες δραστηριότητες που συνδέονται με την αλίευση ρέγγας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τέτοια μέτρα είναι επίσης αναγκαία και δεν υπάρχουν εναλλακτικά, λιγότερο περιοριστικά μέτρα που θα εμποδίζουν τους στόλους των Φερόων Νήσων να επωφελούνται από εγκαταστάσεις της ΕΕ για να συνεχίσουν τη μη βιώσιμη αλιεία ρέγγας.
(26)
Κατά την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών, εμπορικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων των μέτρων βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, καθώς και του διοικητικού φόρτου που συνδέεται με την υλοποίησή τους, μπορεί να συναχθεί ότι τα μέτρα είναι εύλογα και δεν θα έχουν απαράδεκτες επιπτώσεις ή δεν θα δημιουργήσουν περιττό φόρτο. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των μέτρων είναι θετικές, επειδή αναμένεται ότι θα συμβάλουν στη βελτίωση της βιωσιμότητας του αποθέματος ρέγγας. Οι εμπορικές επιπτώσεις τους θα είναι μικρές, επειδή, παρόλο που αναμένονται άμεσες οικονομικές επιπτώσεις, μπορούν να βρεθούν εναλλακτικοί μηχανισμοί ανταλλαγής μεσοπρόθεσμα και σε τελική ανάλυση δεν αναμένονται ελλείψεις στις προμήθειες εντός της ΕΕ. Οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις αναμένεται να είναι περιορισμένες βραχυπρόθεσμα, εφόσον θα συνδέονται με τις εμπορικές επιπτώσεις. Ωστόσο, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, εάν τα μέτρα επιτύχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα είναι αναγκαστικά θετικά, ιδίως για ορισμένους στόλους των οποίων η οικονομική εξάρτηση από πελαγίσια ψάρια είναι υψηλή. Ο διοικητικός φόρτος λόγω των μέτρων θα είναι σχετικά χαμηλός, εάν ληφθεί υπόψη ότι ήδη υπάρχουν τα περισσότερα από τα μέσα ελέγχου, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού, που είναι αναγκαία για την επιβολή των μέτρων στα κράτη μέλη.
(27)
Τέλος, η Επιτροπή εξέτασε τη συμβατότητα των μέτρων με το διεθνές δίκαιο και συνήγαγε ότι αυτά αφορούν τη διατήρηση ενός δυνητικά εξαντλήσιμου αποθέματος ψαριών και αποσκοπούν στην αποφυγή μιας πραγματικής υπερεκμετάλλευσης των αποθεμάτων, δεδομένου ότι τα μέτρα αποσκοπούν στη διατήρηση του ατλαντοσκανδιναβικού αποθέματος ρέγγας εντός ασφαλών βιολογικών ορίων. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται σε συνδυασμό με τα ενωσιακά μέτρα διατήρησης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1026/2012]. Ειδικότερα, η Ένωση μείωσε τα αλιεύματά της κατά 26 %, σύμφωνα με τη σύσταση του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) και η Ένωση εφαρμόζει πλήρως τους όρους και περιορισμούς του μακροπρόθεσμου σχεδίου διαχείρισης, το οποίο έχει συμφωνηθεί και εφαρμόζεται από τα παράκτια κράτη από το 1999 και έχει επιβεβαιωθεί και πάλι από το ICES τον Μάιο του 2013, ως σύμφωνο με την προληπτική προσέγγιση και ως ορθή προσέγγιση της διαχείρισης προκειμένου η συγκομιδή να παραμένει εντός ασφαλών βιολογικών ορίων. Επιπλέον, δεν υπάρχουν πειστικά επιστημονικά στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι οι Φερόες Νήσοι δικαιούνται ένα υψηλότερο μερίδιο στην αλιεία ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας· εκ τούτου, θα ήταν σκόπιμη η μείωση των αλιευμάτων τους, όπως συνιστάται από το ICES για το 2013.
(28)
Κατά συνέπεια, στα μέτρα που πρέπει να θεσπιστούν σε πρώτο στάδιο πρέπει να περιλαμβάνονται: α) η απαγόρευση των εισαγωγών ρέγγας και σκουμπριού από ατλαντοσκανδιναβικά αποθέματα καθώς και αλιευτικών προϊόντων που περιέχουν ή παρασκευάζονται από ψάρια· και β) περιορισμοί σχετικά με τη χρήση των λιμένων της Ένωσης από σκάφη που αλιεύουν ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα και αποθέματα σκουμπριού υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων και από σκάφη που μεταφέρουν ψάρια και προϊόντα αλιείας που προέρχονται από την εν λόγω αλιεία. Για να διευκολυνθεί η επιβολή των μέτρων που εφαρμόζονται στα σκάφη τα οποία αλιεύουν στα σχετικά αποθέματα ρέγγας ή σκουμπριού ή μεταφέρουν ιχθύς ή αλιευτικά προϊόντα προερχόμενα από αυτά τα αποθέματα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν καταλόγους των σκαφών αυτών. Για να διαπιστωθεί εάν έχουν αλιευθεί ρέγγες ή σκουμπριά υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων, θα πρέπει να γίνει χρήση του συστήματος πιστοποίησης αλιευμάτων που καθορίζεται στο κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008, περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τροποποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1936/2001 και (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και κατάργησης των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1093/94 και (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 (5).
(29)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός χαρακτηρίζει τις Φερόες Νήσους ως χώρα που επιτρέπει τη μη βιώσιμη αλιεία του αποθέματος ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας και θεσπίζει μέτρα έναντι των Φερόων Νήσων για να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διατήρηση αυτού του αποθέματος.
Άρθρο 2
Πεδίο και στόχοι
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην αλιεία ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας που διεξάγεται υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων. Έχει ως στόχο να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του αποθέματος ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
Ως απόθεμα ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας νοείται το απόθεμα ρέγγας (Clupea harengus) στις υποπεριοχές I, II, V, XII και XIV του ICES (Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών) (6).
β)
Ο όρος «ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα» υποδηλώνει τους ιχθύς από το απόθεμα ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας.
γ)
Σκουμπρί είναι ιχθύς του είδους Scomber scombrus που έχει αλιευθεί στις περιοχές στις οποίες απαντάται ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα.
δ)
«Που έχουν αλιευθεί υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων» σημαίνει ότι έχουν αλιευθεί από σκάφη που φέρουν τη σημαία των Φερόων Νήσων ή από σκάφη που φέρουν τη σημαία άλλου κράτους και διαθέτουν άδεια αλιείας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη των Φερόων Νήσων ή έχουν ναυλωθεί από εταιρεία ή αρχές των Φερόων Νήσων.
Άρθρο 4
Χαρακτηρισμός
Οι Φερόες Νήσοι χαρακτηρίζονται ως χώρα που επιτρέπει τη μη βιώσιμη αλιεία αποθεμάτων ατλαντοσκανδιναβικής ρέγγας.
Άρθρο 5
Μέτρα
1. Απαγορεύεται η εισαγωγή στο έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορτώσεων σε λιμένες, ιχθύων ή αλιευτικών προϊόντων που καθορίζονται στο παράρτημα και τα οποία συνίστανται σε ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα ή σκουμπρί, προέρχονται από αυτά ή τα περιέχουν και έχουν αλιευθεί υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων.
2. Απαγορεύεται η χρήση λιμένων της Ένωσης σε σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία των Φερόων Νήσων τα οποία αλιεύουν ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα ή σκουμπρί και από σκάφη που μεταφέρουν ιχθύς ή αλιευτικά προϊόντα προερχόμενα από ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα ή σκουμπρί που έχουν αλιευθεί είτε από σκάφη που φέρουν τη σημαία αυτής της χώρας ή από σκάφη που διαθέτουν άδεια αλιείας από αυτή ενώ φέρουν σημαία άλλους κράτους. Η απαγόρευση αυτή δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή κινδύνου κατά την έννοια του άρθρου 18 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας του 1982 για υπηρεσίες που είναι απολύτως αναγκαίες για την αντιμετώπιση των καταστάσεων αυτών.
Άρθρο 6
Εφαρμογή
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κάνουν χρήση του συστήματος πιστοποίησης αλιευμάτων που καθορίζεται στο κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 για να εντοπίζουν κάθε προϊόν που καλύπτεται από την απαγόρευση που καθορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
2. Για να διευκολυνθεί η απαγόρευση που καθορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη θα λάβουν ενδεικτικούς καταλόγους σκαφών τα οποία, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές δεδομένων, έχουν αλιεύσει ή αλιεύουν επί του παρόντος ατλαντοσκανδιναβική ρέγγα ή σκουμπρί υπό τον έλεγχο των Φερόων Νήσων.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 20 Αυγούστου 2013.