NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 952/2013
ze dne 9. října 2013,
kterým se stanoví celní kodex Unie
(přepracované znění)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na články 33, 114 a 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 450/2008 ze dne 23. dubna 2008, kterým se stanoví celní kodex Společenství (Modernizovaný celní kodex) (3), je třeba provést řadu změn. V zájmu přehlednosti by uvedené nařízení mělo být přepracováno.
(2)
Je vhodné zajistit konzistentnost nařízení (ES) č. 450/2008 se Smlouvou o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“), zejména s články 290 a 291 uvedené smlouvy. Je rovněž vhodné, aby uvedené nařízení zohlednilo vývoj práva Unie a aby některá jeho ustanovení byla upravena s cílem usnadnit jejich uplatňování.
(3)
Za účelem doplnění nebo změn některých prvků tohoto nařízení, které nejsou podstatné, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(4)
Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit včasné a transparentní konzultace s odborníky členských států a podnikatelským sektorem.
(5)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci s cílem: stanovit formát a kód obecných požadavků týkajících se údajů pro účely výměny informací mezi celními orgány a mezi hospodářskými subjekty a celními orgány a uchovávání těchto informací, jakož i postupy pro výměnu a uchovávání informací, k níž lze použít jiné způsoby než metody elektronického zpracování dat; přijímat rozhodnutí, která umožní jednomu členskému státu nebo několika členským státům používat jiný způsob výměny a uchovávání informací, než je metoda elektronického zpracování dat; stanovit celní orgán příslušný pro registraci hospodářských subjektů a jiných osob; stanovit technické postupy pro vývoj, údržbu a používání elektronických systémů; stanovit postupy pro svěřování a prokazování oprávnění celního zástupce poskytovat služby v jiném členském státě, než ve kterém je usazen; stanovit postupy pro předkládání a přijímání žádostí o přijetí rozhodnutí v rámci celních předpisů, přijetí a sledování uvedených rozhodnutí; postupy pro prohlášení rozhodnutí za neplatné, zrušení a změnu v případě rozhodnutí přijatých ve prospěch určité osoby; postupy pro používání rozhodnutí týkajícího se závazných informací poté, co pozbude platnosti nebo je zrušeno, a oznámení celním orgánům, že přijímání rozhodnutí týkajících se závazných informací se pozastavuje a že toto pozastavení se ruší; přijmout rozhodnutí požadující po členských státech zrušení rozhodnutí týkajícího se závazných informací; přijmout postupy pro uplatňování kritérií pro udělování statusu oprávněného hospodářského subjektu; opatření pro zajištění jednotného uplatňování celních kontrol, včetně výměny informací o rizicích a analýzy rizik,
společných kritérií rizik a norem, kontrolních opatření a prioritních oblastí kontroly; stanovit přístavy nebo letiště, kde se mají provádět celní kontroly a formality ohledně příručních a zapsaných zavazadel; stanovit pravidla pro přepočet měn; stanovit opatření pro jednotnou správu celních kvót a celních stropů a řízení dohledu nad propuštěním zboží do volného oběhu nebo nad jeho vývozem; stanovit opatření k určení sazebního zařazení zboží; stanovit postupy pro předkládání a ověřování dokladů o nepreferenčním původu; postupy pro usnadnění zavedení preferenčního původu zboží v Unii; povolit dočasnou odchylku z pravidel preferenčního původu zboží, na které se vztahují preferenční opatření přijatá jednostranně Unií; stanovit opatření k určení původu konkrétních druhů zboží; stanovit postupy pro určení celní hodnoty zboží; stanovit postupy pro poskytnutí jistoty, určení částky jistoty, její sledování a uvolnění, jakož i zrušení a odstoupení od závazku, který poskytl ručitel; stanovit postupy pro dočasný zákaz použití souborných jistot; přijmout opatření na zajištění vzájemné pomoci mezi celními orgány v případě vzniku celního dluhu; postupy pro vrácení a prominutí částky dovozního nebo vývozního cla včetně informací poskytovaných Komisi; přijmout rozhodnutí o vrácení nebo prominutí částky dovozního nebo vývozního cla; stanovit postupy pro podávání, změnu a zrušení platnosti vstupního souhrnného celního prohlášení; stanovit lhůtu, v níž je třeba provést analýzu rizik na základě vstupního souhrnného celního prohlášení; stanovit postupy pro oznamování příjezdu námořního plavidla nebo letadla a dopravě zboží na příslušné místo;
stanovit postupy pro předkládání zboží celnímu úřadu; postupy pro podávání, změnu a zrušení platnosti celního prohlášení pro dočasné uskladnění a přemísťování zboží v dočasném uskladnění; postupy pro prokazování a ověřování celního statusu zboží Unie; postupy pro určení jiných příslušných celních úřadů, než je úřad příslušný v místě, kde je zboží celnímu úřadu předkládáno, a pro podávání celního prohlášení, pokud jsou použity jiné způsoby než metoda elektronického zpracování dat; postupy pro podávání standardního celního prohlášení a pro dostupnost podkladů; postupy pro podávání zjednodušeného celního prohlášení a doplňkového celního prohlášení; postupy pro podávání celního prohlášení před předložením zboží celnímu úřadu, přijímání celního prohlášení a změny celního prohlášení po propuštění zboží; opatření pro určení podpoložky celního sazebníku zboží, na které se vztahuje nejvyšší sazba dovozního nebo vývozního cla, tvoří-li zásilku zboží, které patří do různých podpoložek celního sazebníku; postupy pro centralizované celní řízení a upuštění od povinnosti předkládat v této souvislosti zboží; postupy pro zápis do záznamů deklaranta; stanovit postupy pro celní formality a kontroly prováděné držitelem povolení v souvislosti se samoschválením; stanovit opatření pro ověření
celního prohlášení, kontroly zboží a odběru vzorků a výsledků ověření; stanovit postupy pro nakládání se zbožím; stanovit postupy pro poskytování informací potvrzujících, že byly splněny podmínky pro osvobození od dovozního cla pro vrácené zboží a pro překládání dokladů o tom, že byly splněny podmínky pro osvobození od dovozního cla pro produkty mořského rybolovu a jiné produkty získané z moře; stanovit postupy pro přezkum hospodářských podmínek v kontextu zvláštních režimů; stanovit postupy pro vyřízení zvláštního režimu; stanovit postupy pro převod práv a povinností a pohyb zboží v kontextu zvláštních režimů; stanovit postupy pro používání rovnocenného zboží v kontextu zvláštních režimů; stanovit postupy pro uplatňování mezinárodních tranzitních nástrojů na celním území Unie; postupy pro propuštění zboží do režimu tranzitu Unie, ukončení tohoto režimu, fungování zjednodušení tohoto celního režimu a celní dohled nad zbožím přepravovaným v režimu vnějšího tranzitu Unie přes území země nebo území mimo celní území Unie; postupy pro propouštění
zboží do režimu uskladnění v celním skladu nebo režimu svobodného pásma; stanovit lhůtu, v níž je třeba provést analýzu rizik na základě prohlášení před výstupem zboží; stanovit postupy pro výstup zboží; stanovit postupy pro podávání, změnu a zrušení platnosti výstupního souhrnného celního prohlášení; stanovit postupy pro podávání, změnu a zrušení platnosti oznámení o zpětném vývozu; stanovit pracovní program podporující vývoj souvisejících elektronických systémů a upravující stanovení přechodných období; přijmout rozhodnutí povolující členským státům testovat zjednodušení při uplatňování celních předpisů, zejména pokud se tato zjednodušení týkají informačních technologií. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (4).
(6)
S ohledem na spolupráci, která je nezbytná mezi členskými státy a Komisí v zájmu rozvíjení, údržby a nasazování elektronických systémů potřebných pro provádění celního kodexu Unie (kodexu), by Komise neměla přijmout pracovní program podporující takový rozvoj a upravující stanovení přechodných období, pokud není výborem přezkoumávajícím návrh prováděcího aktu vydáno žádné stanovisko.
(7)
Poradní postup by se měl použít pro přijetí: rozhodnutí, která umožní jednomu členskému státu nebo několika členským státům používat jiný způsob výměny a uchovávání informací, než je metoda elektronického zpracování dat, neboť se tato rozhodnutí nevztahují na všechny členské státy; rozhodnutí požadujících po členských státech zrušení rozhodnutí týkajícího se závazných informací, neboť se tato rozhodnutí vztahují pouze na jeden členský stát a mají za cíl dodržování celních předpisů; rozhodnutí o vrácení nebo prominutí částky dovozního nebo vývozního cla, neboť se tato rozhodnutí přímo vztahují na žadatele o uvedené vrácení nebo prominutí.
(8)
Je-li to nezbytné v závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech by Komise měla přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty týkající se: opatření pro zajištění jednotného uplatňování celních kontrol, včetně výměny informací o rizicích a analýzy rizik, společných kritérií rizik a norem, kontrolních opatření a prioritních oblastí kontroly; určení sazebního zařazení zboží; určení původu konkrétních druhů zboží; opatření dočasně zakazujících použití souborných jistot.
(9)
Unie je založena na celní unii. Je žádoucí, aby se v zájmu hospodářských subjektů i celních orgánů v Unii platné celní předpisy zahrnuly do jednoho kodexu. Vycházeje z myšlenky vnitřního trhu by měl uvedený kodex obsahovat obecná pravidla a postupy, které zajistí provádění tarifních opatření a dalších opatření společné politiky zaváděných na úrovni Unie v rámci obchodu se zbožím mezi Unií a zeměmi nebo územími mimo celní území Unie při zohlednění požadavků těchto společných politik. Celní předpisy by měly být lépe sladěny s předpisy, které se týkají výběru dovozních poplatků, aniž by se měnila oblast působnosti platných daňových předpisů.
(10)
Při další modernizaci celních předpisů by se měly řádně vzít v úvahu názory hospodářských subjektů, aby se zajistilo skutečné zjednodušení administrativy.
(11)
V souladu se sdělením Komise ze dne 9. srpna 2004 nazvaným "Ochrana finančních zájmů Společenství - boj proti podvodům - akční plán na období 2004-2005" je vhodné upravit právní rámec pro ochranu finančních zájmů Unie.
(12)
Základem nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (5), bylo sjednocení celních režimů používaných v jednotlivých členských státech v osmdesátých letech 20. století. Uvedené nařízení bylo od svého zavedení opakovaně a podstatně změněno, aby řešilo specifické problémy, jakými je ochrana dobré víry nebo zohlednění bezpečnostních požadavků. Další změny uvedeného nařízení byly zavedeny nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 648/2005 ze dne 13. dubna 2005 (6) a následně zahrnuty do nařízení (ES) č. 450/2008 v důsledku významných právních změn, které nastaly v posledních letech na úrovni Unie i na mezinárodní úrovni, jako např. uplynutí doby platnosti Smlouvy o založení Evropského společenství uhlí a oceli a vstup v platnost aktů o přistoupení z let 2003, 2005 a 2011, jakož i Protokolu o změně Mezinárodní úmluvy o zjednodušení a sladění celních režimů (revidovaná Kjótská úmluva), k němuž Unie přistoupila na základě rozhodnutí Rady 2003/231/ES ze dne 17. března 2003 (7).
(13)
Je vhodné zavést do kodexu právní rámec, na jehož základě se některá ustanovení celních předpisů použijí na obchod se zbožím Unie mezi částmi celního území, na něž se vztahují ustanovení směrnice Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (8) nebo směrnice Rady 2008/118/ES ze dne 16. prosince 2008 o obecné úpravě spotřebních daní (9), a částmi tohoto území, na něž se daná ustanovení nevztahují, nebo na obchod mezi částmi, na něž se daná ustanovení nevztahují. Vzhledem ke skutečnosti, že se jedná o zboží Unie, a vzhledem k fiskální povaze příslušných opatření v rámci uvedeného obchodu uvnitř Unie je zavedení příslušných zjednodušení celních formalit, jež se na toto zboží použijí, odůvodněné.
(14)
Za účelem zohlednění zvláštního daňového režimu některých částí celního území Unie, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o celní formality a kontroly, které se použijí na obchod se zbožím Unie mezi těmito částmi a zbytkem celního území Unie.
(15)
Zjednodušení dovoleného obchodu a boj proti podvodům vyžadují jednoduché, rychlé a standardní celní režimy a postupy. Je proto vhodné v souladu se sdělením Komise ze dne 24. července 2003 nazvaným "Jednoduché a bezpapírové prostředí pro cla a obchod" zjednodušit celní předpisy, což umožní využívání moderních nástrojů a technologií a dále podpoří jednotné používání celních předpisů a modernizovaných přístupů k celní kontrole, a napomoci tak k zajištění základu pro účinné a jednoduché celní řízení. Za účelem zvýšení konkurenceschopnosti podniků by měly být celní režimy sloučeny nebo sladěny a jejich počet by měl být snížen na režimy, které jsou hospodářsky odůvodněné.
(16)
S dotvořením vnitřního trhu, snížením překážek mezinárodního obchodu a investic a rostoucí potřebou zajistit bezpečnost a zabezpečení vnějších hranic Unie se změnila role celních orgánů, které získaly vedoucí postavení v dodavatelském řetězci a v rámci sledování a řízení mezinárodního obchodu se staly katalyzátorem konkurenceschopnosti zemí a společností. Celní předpisy by proto měly odrážet novou hospodářskou situaci a nové postavení celních orgánů a jejich úkoly.
(17)
Používání informačních a komunikačních technologií, jak je stanoví rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 70/2008/ES ze dne 15. ledna 2008 o bezpapírovém prostředí pro celnictví a obchod (10), je klíčovým prvkem při zajišťování usnadnění obchodu a současně i účinnosti celních kontrol, a tudíž i při snižování nákladů podniků a rizik pro společnost. Je proto nezbytné stanovit v kodexu právní rámec, v němž lze uvedené rozhodnutí provést, a zejména právní zásadu, podle níž se veškeré celní a obchodní operace musí provádět elektronicky a informační a komunikační systémy pro celní operace musí poskytnout hospodářským subjektům v každém členském státě stejné možnosti.
(18)
Za účelem zajištění bezpapírového prostředí pro celnictví a obchod, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o obecné požadavky týkající se údajů pro účely výměny a uchovávání informací prostřednictvím elektronického zpracování dat, pokud jde o situace, kdy pro takovou výměnu a uchovávání mohou být použity jiné způsoby, a pokud jde o registraci osob. Jiné způsoby než metody elektronického zpracování dat by mohly být používány zejména přechodně, pokud nejsou nezbytné elektronické systémy dosud v provozu, avšak ne déle než do 31. prosince 2020. Pokud jde o centralizované celní řízení, dokud nebudou zprovozněny nezbytné elektronické systémy, tato přechodná opatření by zachovávala postup v současné době známý jako „jednotné povolení pro zjednodušené postupy“.
(19)
Používání informačních a komunikačních technologií by mělo být doplněno harmonizovaným a standardizovaným používáním celních kontrol ze strany členských států s cílem zajistit rovnocennou úroveň celních kontrol v celé Unii, aby tak na různých místech vstupu do Unie a výstupu z ní nedocházelo k jednání narušujícímu hospodářskou soutěž.
(20)
V zájmu usnadnění podnikání a současného zajištění odpovídající úrovně kontroly zboží vstupujícího na celní území Unie nebo je opouštějícího je žádoucí, aby byly informace poskytované hospodářskými subjekty při zohlednění příslušných předpisů o ochraně údajů sdíleny mezi celními orgány a ostatními subjekty podílejícími se na této kontrole. Uvedené kontroly prováděné jednotlivými orgány by měly být harmonizovány do té míry, aby hospodářský subjekt musel podávat informace jen jednou a uvedené orgány by prováděly kontrolu zboží ve stejnou dobu a na stejném místě.
(21)
V zájmu usnadnění podnikání by měl mít každý i nadále právo nechat se v celním řízení zastupovat. Nemělo by však již být možné, aby bylo toto právo na zastupování vyhrazeno podle právních předpisů stanovených jedním z členských států jen někomu. Kromě toho by měl být celní zástupce, který splňuje kritéria pro udělení statusu oprávněného hospodářského subjektu pro celní zjednodušení, oprávněn poskytovat své služby v jiném členském státě, než ve kterém je usazen. Jako obecné pravidlo by měl být celní zástupce usazen na celním území Unie. Od této povinnosti by mělo být upuštěno, jestliže celní zástupce jedná jménem osob, u nichž se nepožaduje, aby byly usazeny na celním území Unie, nebo v jiných odůvodněných případech.
(22)
Na veškerá rozhodnutí v rámci celních předpisů včetně závazných informací by se měla vztahovat stejná pravidla. Všechna taková rozhodnutí by měla platit v celé Unii a v případě, že nejsou v souladu s celními předpisy nebo jejich výkladem, by mělo být možné prohlásit je za neplatné, změnit je, pokud není stanoveno jinak, nebo je zrušit.
(23)
Pro zjednodušení celních režimů v elektronickém prostředí je nezbytné, aby celní orgány různých členských států měly společnou působnost. V rámci celého vnitřního trhu je nutné zajistit odpovídající úroveň účinných, odrazujících a přiměřených sankcí.
(24)
Důvěryhodné hospodářské subjekty, které dodržují pravidla, by měly vystupovat v postavení oprávněných hospodářských subjektů, pokud jim bylo uděleno povolení pro celní zjednodušení nebo povolení v oblasti bezpečnosti a zabezpečení, popřípadě obě tato povolení. V závislosti na druhu uděleného povolení by oprávněné hospodářské subjekty měly mít možnost maximálně využívat rozšířeného používání celního zjednodušení nebo mít přístup ke zjednodušením v oblasti bezpečnosti a zabezpečení. Měly by rovněž obdržet zvýhodněné zacházení, pokud jde o celní kontroly, jako například méně fyzických kontrol a kontrol dokumentů.
(25)
Důvěryhodné hospodářské subjekty, které dodržují pravidla, by měly mít možnost využívat vzájemného mezinárodního uznávání statusu „oprávněných hospodářských subjektů“.
(26)
Aby byla zaručena rovnováha mezi povinností celních orgánů zajistit řádné uplatňování celních předpisů na jedné straně a právem hospodářských subjektů na spravedlivé zacházení na straně druhé, měly by být celním orgánům přiznány rozsáhlé kontrolní pravomoci a hospodářským subjektům právo na odvolání.
(27)
V souladu s Listinou základních práv Evropské unie je nezbytné poskytnout každé osobě vedle práva na odvolání proti jakémukoli rozhodnutí celních orgánů i právo na slyšení předtím, než je přijato rozhodnutí, které by se jí mohlo nepříznivě dotknout. Omezení tohoto práva však může být odůvodněné, zejména pokud to vyžaduje povaha nebo úroveň ohrožení bezpečnosti a zabezpečení Unie a osob pobývajících na jejím území, ohrožení zdraví lidí, zvířat nebo rostlin, ohrožení životního prostředí nebo spotřebitelů.
(28)
S cílem minimalizovat rizika pro Unii, její občany a její obchodní partnery by mělo být harmonizované používání celních kontrol ze strany členských států založeno na společném rámci pro řízení rizik a elektronickém systému pro jeho provádění. Zavedení rámce pro řízení rizik, který bude společný pro všechny členské státy, by nemělo členským státům bránit v provádění namátkových kontrol zboží.
(29)
Za účelem zajištění konzistentního a rovného zacházení s osobami, jichž se týkají celní formality a kontroly, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o určení dalších případů, kdy celní zástupce nemusí být usazen na celním území Unie, jakož i pravidel souvisejících s rozhodnutími přijímanými celními orgány, včetně pravidel týkajících se závazných informací, oprávněného hospodářského subjektu a zjednodušení.
(30)
Je nutné stanovit skutečnosti, na jejichž základě se uplatňují dovozní nebo vývozní cla a další opatření stanovená v rámci obchodu se zbožím. Vyžadují-li to potřeby obchodu, je rovněž vhodné stanovit podrobnější předpisy pro vydávání dokladů o původu v Unii.
(31)
Za účelem doplnění skutečností, na jejichž základě se uplatňují dovozní nebo vývozní cla a další opatření, by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o pravidla původu zboží.
(32)
S cílem zabránit obtížím při stanovení právního základu pro vznik celního dluhu je žádoucí spojit všechny případy vzniku celního dluhu při dovozu, které jsou odlišné od vzniku celního dluhu na základě celního prohlášení, s návrhem na propuštění do volného oběhu nebo na dočasné použití s částečným osvobozením od cla. Totéž by mělo platit i pro vznik celního dluhu při vývozu.
(33)
Je vhodné stanovit místo, kde vzniká celní dluh a kde by mělo být vybráno dovozní či vývozní clo.
(34)
Pravidla pro zvláštní režimy by měla umožnit použití jedné jistoty pro všechny kategorie zvláštních režimů a zajistit, aby tato jistota byla souborná a zahrnovala větší počet transakcí.
(35)
Za určitých podmínek by měla být povolena souborná jistota se sníženou částkou, a to i pro celní dluh a jiné poplatky, nebo s možností zproštění povinnosti jistotu poskytnout. Souborná jistota se sníženou částkou pro celní dluhy a jiné poplatky, by se měla rovnat poskytnutí jistoty pro celou výši splatného dovozního nebo vývozního cla, zejména pro účely propuštění dotyčného zboží a zaúčtování.
(36)
Za účelem zajištění lepší ochrany finančních zájmů Unie a členských států by měla jistota krýt i zboží, které v zásilce nebo celním prohlášení, pro něž je poskytnuta, není uvedeno nebo je uvedeno nesprávně. Ze stejného důvodu by se závazek ručitele měl rovněž vztahovat na částky dovozního nebo vývozního cla, které mají být zaplaceny v návaznosti na kontroly po propuštění zboží.
(37)
Za účelem zabezpečení finančních zájmů Unie a členských států a omezení podvodných operací je vhodné přijmout předpisy zahrnující několikastupňová opatření pro použití souborné jistoty. Pokud hrozí zvýšené nebezpečí podvodu, měla by existovat možnost dočasně zakázat používání souborné jistoty s přihlédnutím ke konkrétní situaci dotyčných hospodářských subjektů.
(38)
V případech, kdy celní dluh vznikne nedodržením celních předpisů, je vhodné vzít v úvahu dobrou víru dotyčné osoby a co nejvíce snížit dopad nedbalosti ze strany dlužníka.
(39)
Za účelem ochrany finančních zájmů Unie a členských států a doplnění pravidel týkajících se celního dluhu a jistot by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o místo vzniku celního dluhu, výpočet částky dovozního a vývozního cla, jistotu za tyto částky a vybrání, vrácení, prominutí a zánik celního dluhu.
(40)
Je nutné stanovit zásadu, podle které se určuje celní status zboží Unie, a okolnosti, které vedou ke ztrátě tohoto statusu, a určit případy, v nichž tento status zůstane nezměněn, pokud zboží dočasně opustilo celní území Unie.
(41)
Za účelem zajištění volného pohybu zboží Unie na celním území Unie a celního zacházení se zbožím, které není zbožím Unie a bylo na toto území přepraveno, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o určení celního statusu zboží, ztrátu celního statusu zboží Unie, zachování tohoto statusu u zboží, které dočasně opouští celní území Unie, a osvobození vráceného zboží od cla.
(42)
Pokud hospodářský subjekt předem poskytl nezbytné informace pro kontroly přípustnosti zboží z hlediska rizik, je vhodné zajistit, aby se rychlé propuštění zboží stalo pravidlem. Kontroly daňové a obchodní politiky by měl provádět především celní úřad příslušný pro prostory hospodářského subjektu.
(43)
Pravidla týkající se celních prohlášení a propuštění zboží do celního režimu by měla být modernizována a zjednodušena, zejména prostřednictvím požadavku, aby se celní prohlášení podávala zpravidla elektronickou cestou, a stanovením pouze jednoho typu zjednodušeného celního prohlášení a možnosti podat celní prohlášení ve formě zápisu do záznamů deklaranta.
(44)
Jelikož revidovaná Kjótská úmluva prosazuje, aby se celní prohlášení podávalo, registrovalo a kontrolovalo před příchodem zboží a aby místo podání prohlášení mohlo být jiné než místo, kde se zboží fyzicky nachází, je vhodné stanovit, že centralizované celní řízení bude probíhat v místě, kde je hospodářský subjekt usazen.
(45)
Je vhodné na úrovni Unie stanovit pravidla, která by vymezila okolnosti, za nichž celní orgány mohou zboží zničit nebo s ním jinak nakládat, což muselo být dříve upraveno vnitrostátními právními předpisy.
(46)
S cílem doplnit pravidla týkající se propuštění zboží do celního režimu a zajistit rovné zacházení s dotčenými osobami by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungováni EU, pokud jde o pravidla týkající se celního prohlášení a propuštění zboží.
(47)
Je vhodné stanovit společná a jednoduchá pravidla pro zvláštní režimy doplněná malým souborem pravidel pro každou kategorii zvláštního režimu, aby se výběr správného režimu pro hospodářský subjekt zjednodušil, zabránilo se chybám a snížil se počet případů dodatečně vybíraného a vraceného cla po propuštění zboží.
(48)
Je třeba usnadnit udělování povolení pro více zvláštních režimů s jednou jistotou a jedním kontrolním celním úřadem a mít pro tyto případy jednoduchá pravidla týkající se vzniku celního dluhu. Základní zásadou by mělo být, že se zboží, které bylo propuštěno do zvláštního režimu, nebo produkty získané z tohoto zboží, oceňují v okamžiku vzniku celního dluhu. V hospodářsky odůvodněných případech by však mělo být rovněž možné ocenit zboží v době, kdy bylo propuštěno do zvláštního režimu. Stejné zásady by se měly vztahovat na obvyklé formy manipulace.
(49)
S ohledem na vyšší počet opatření týkajících se bezpečnosti by se umístění zboží do svobodných pásem mělo stát celním režimem a na zboží by se měly vztahovat celní kontroly při vstupu a kontroly dokladů.
(50)
Jelikož již není nadále nutné oznamovat záměr zpětného vývozu, měl by být režim aktivního zušlechťovacího styku v podmíněném systému sjednocen s režimem přepracování pod celním dohledem a režim aktivního zušlechťovacího styku v systému navracení by měl být zrušen. Tento jednotný režim aktivního zušlechťovacího styku by měl rovněž zahrnovat zničení zboží s výjimkou případů, kdy zničení provádějí celní orgány nebo kdy se provádí pod celním dohledem.
(51)
Za účelem doplnění pravidel týkajících se zvláštních režimů a zajištění rovného zacházení s dotčenými osobami by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungováni EU, pokud jde o pravidla týkající se případů, kdy je zboží propuštěno do zvláštních režimů, pokud jde o pohyb takového zboží, obvyklé formy manipulace s ním a jeho rovnocennost a pokud jde o vyřízení těchto režimů.
(52)
Opatření týkající se bezpečnosti ve vztahu ke zboží Unie, které opustilo celní území Unie, by se měla rovněž vztahovat na zpětný vývoz zboží, které není zbožím Unie. Stejná pravidla by se měla použít na všechny druhy zboží, přičemž jsou případně možné určité výjimky, např. u zboží, které je pouze přepravováno přes celní území Unie.
(53)
Za účelem zajištění celního dohledu nad zbožím vstupujícím na celní území Unie nebo je opouštějícím a uplatňování opatření týkajících se bezpečnosti, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungováni EU, pokud jde o pravidla týkající se vstupního souhrnného celního prohlášení a prohlášení před výstupem zboží.
(54)
Pro další usnadnění cel a obchodu, zejména využíváním nejnovějších nástrojů a technologií, by členským státům mělo být povoleno, aby za určitých podmínek a na žádost testovaly po omezenou dobu zjednodušení uplatňování celních předpisů. Tato možnost by neměla ohrozit uplatňování těchto předpisů nebo vytvářet nové povinnosti pro hospodářské subjekty, které se mohou těchto testů účastnit pouze na základě dobrovolnosti.
(55)
V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské Unii (dále jen „Smlouva o EU“) je pro dosažení základních cílů, které spočívají v účinném fungování celní unie a provádění společné obchodní politiky, nezbytné a vhodné stanovit obecná pravidla a postupy vztahující se na zboží vstupující na celní území Unie nebo je opouštějící. V souladu s čl. 5 odst. 4 prvním pododstavcem Smlouvy o EU toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(56)
Za účelem zjednodušení a racionalizace celních předpisů byla do kodexu v zájmu transparentnosti zapracována řada ustanovení, která jsou obsažena v samostatných aktech Unie. Nařízení Rady (EHS) č. 3925/91 ze dne 19. prosince 1991 o vyloučení kontroly a formalit u příručních a zapsaných zavazadel osob uskutečňujících lety a námořní cesty uvnitř Společenství (11), nařízení (EHS) č. 2913/92, nařízení Rady (ES) č. 1207/2001 ze dne 11. června 2001 o postupech usnadňujících vydávání nebo vystavování dokladů o původu ve Společenství a vydávání některých oprávnění schváleného vývozce podle předpisů upravujících preferenční obchod mezi Evropským společenstvím a některými zeměmi (12) a nařízení (ES) č. 450/2008 by proto měla být zrušena.
(57)
Ustanovení tohoto nařízení, která stanoví přenesení pravomoci a svěření prováděcích pravomocí, a ustanovení o poplatcích a nákladech by se měla použít ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost. Ostatní ustanovení by se měla použít od 1. června 2016.
(58)
Tímto nařízením by neměly být dotčeny stávající ani budoucí předpisy Unie o přístupu k dokumentům přijaté v souladu s čl. 15 odst. 3 Smlouvy o fungování EU. Tímto nařízením rovněž nejsou dotčeny vnitrostátní pravidla pro přístup k dokumentům.
(59)
Komise by měla vyvinout úsilí o zajištění toho, aby tímto nařízením stanovené akty v přenesené pravomoci a prováděcí akty vstoupily v platnost v dostatečném předstihu před dnem použitelnosti kodexu, aby se umožnilo včasné provedení ze strany členských států,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
OBSAH
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Rozsah působnosti celních předpisů, úloha celních orgánů a definice
KAPITOLA 2
Práva a povinnosti osob v souvislosti s celními předpisy
Oddíl 1
Poskytování informací
Oddíl 2
Zastupování v celním řízení
Oddíl 3
Rozhodnutí v rámci celních předpisů
Oddíl 4
Oprávněný hospodářský subjekt
Oddíl 5
Sankce
Oddíl 6
Opravné prostředky
Oddíl 7
Kontrola zboží
Oddíl 8
Uchovávání dokladů a jiných informací a poplatky a náklady
KAPITOLA 3
Přepočet měn a lhůty
HLAVA II
FAKTORY, NA JEJICHŽ ZÁKLADĚ SE UPLATNÍ DOVOZNÍ NEBO VÝVOZNÍ CLO A JINÁ OPATŘENÍ PŘI OBCHODU SE ZBOŽÍM
KAPITOLA 1
Společný celní sazebník a sazební zařazení zboží
KAPITOLA 2
Původ zboží
Oddíl 1
Nepreferenční původ
Oddíl 2
Preferenční původ
Oddíl 3
Určení původu zvláštních druhů zboží
KAPITOLA 3
Hodnota zboží pro celní účely
HLAVA III
CELNÍ DLUH A JISTOTY
KAPITOLA 1
Vznik celního dluhu
Oddíl 1
Celní dluh při dovozu
Oddíl 2
Celní dluh při vývozu
Oddíl 3
Společná ustanovení pro celní dluh při dovozu i vývozu
KAPITOLA 2
Jistota za celní dluh, který by mohl vzniknout, nebo který vznikl
KAPITOLA 3
Výběr, platba, vrácení a prominutí částky dovozního nebo vývozního cla
Oddíl 1
Vyměření výše dovozního nebo vývozního cla, oznámení celního dluhu a zaúčtování
Oddíl 2
Platba částky dovozního nebo vývozního cla
Oddíl 3
Vrácení a prominutí
KAPITOLA 4
Zánik celního dluhu
HLAVA IV
ZBOŽÍ VSTUPUJÍCÍ NA CELNÍ ÚZEMÍ UNIE
KAPITOLA 1
Vstupní souhrnné celní prohlášení
KAPITOLA 2
Vstup zboží
Oddíl 1
Vstup zboží na celní území Unie
Oddíl 2
Předložení zboží, jeho vykládka a kontrola
Oddíl 3
Dočasné uskladnění zboží
HLAVA V
OBECNÁ PRAVIDLA TÝKAJÍCÍ SE CELNÍHO STATUSU, PROPUŠTĚNÍ ZBOŽÍ DO CELNÍHO REŽIMU, OVĚŘOVÁNÍ, PROPUŠTĚNÍ ZBOŽÍ A NAKLÁDÁNÍ SE ZBOŽÍM
KAPITOLA 1
Celní status zboží
KAPITOLA 2
Propuštění zboží do celního režimu
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Oddíl 2
Standardní celní prohlášení
Oddíl 3
Zjednodušená celní prohlášení
Oddíl 4
Ustanovení, která se použijí na všechna celní prohlášení
Oddíl 5
Jiná zjednodušení
KAPITOLA 3
Ověřování a propuštění zboží
Oddíl 1
Ověřování
Oddíl 2
Propuštění
KAPITOLA 4
Nakládání se zbožím
HLAVA VI
PROPUŠTĚNÍ DO VOLNÉHO OBĚHU A OSVOBOZENÍ OD DOVOZNÍHO CLA
KAPITOLA 1
Propuštění do volného oběhu
KAPITOLA 2
Osvobození od dovozního cla
Oddíl 1
Vrácené zboží
Oddíl 2
Mořský rybolov a produkty získané z moře
HLAVA VII
ZVLÁŠTNÍ REŽIMY
KAPITOLA 1
Obecná ustanovení
KAPITOLA 2
Tranzit
Oddíl 1
Vnější a vnitřní tranzit
Oddíl 2
Tranzit Unie
KAPITOLA 3
Uskladnění
Oddíl 1
Společná ustanovení
Oddíl 2
Uskladnění v celním skladu
Oddíl 3
Svobodná pásma
KAPITOLA 4
Zvláštní účel
Oddíl 1
Dočasné použití
Oddíl 2
Konečné užití
KAPITOLA 5
Zušlechtění
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Oddíl 2
Aktivní zušlechťovací styk
Oddíl 3
Pasivní zušlechťovací styk
HLAVA VIII
ZBOŽÍ, JEŽ OPUSTILO CELNÍ ÚZEMÍ UNIE
KAPITOLA 1
Formality před výstupem zboží
KAPITOLA 2
Formality při výstupu zboží
KAPITOLA 3
Vývoz a zpětný vývoz
KAPITOLA 4
Výstupní souhrnné celní prohlášení
KAPITOLA 5
Oznámení o zpětném vývozu
KAPITOLA 6
Osvobození od vývozního cla
HLAVA IX
ZJEDNODUŠENÍ ELEKTRONICKÝCH SYSTÉMŮ, PŘENESENÍ PRAVOMOCI, POSTUP PROJEDNÁVÁNÍ VE VÝBORU A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Vytvoření elektronických systémů
KAPITOLA 2
Zjednodušení při uplatňování celních předpisů
KAPITOLA 3
Přenesení pravomoci a postup projednávání ve výboru
KAPITOLA 4
Závěrečná ustanovení
PŘÍLOHA
SROVNÁVACÍ TABULKY
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Rozsah působnosti celních předpisů, úloha celních orgánů a definice
Článek 1
Předmět a rozsah působnosti
1. Tímto nařízením se stanoví celní kodex Unie (dále jen „kodex“), který stanoví obecná pravidla a postupy pro zboží vstupující na celní území Unie nebo toto území opouštějící.
Aniž je dotčeno mezinárodní právo a úmluvy a právní předpisy Unie v jiných oblastech, použije se kodex jednotně na celém celním území Unie.
2. Některá ustanovení celních předpisů lze použít mimo celní území Unie v rámci zvláštních právních předpisů nebo v rámci mezinárodních úmluv.
3. Některá ustanovení celních předpisů, včetně zjednodušení v nich obsažených, se použijí na obchod se zbožím Unie mezi částmi celního území Unie, na něž se vztahují ustanovení směrnice 2006/112/ES nebo směrnice 2008/118/ES, a částmi tohoto území, na něž se daná ustanovení nevztahují, nebo na obchod mezi částmi tohoto území, na něž se daná ustanovení nevztahují.
Článek 2
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284 k upřesnění ustanovení celních předpisů a jejich zjednodušení, pokud jde o celní prohlášení, prokazování celního statusu, použití režimu vnitřního tranzitu Unie, pokud takový režim nemá dopad na správné uplatňování příslušných fiskálních opatření, které se vztahují na obchod se zbožím Unie podle čl. 1 odst. 3. Uvedené akty se mohou zabývat zvláštními okolnostmi vztahujícími se na obchod se zbožím Unie, který se týká pouze jednoho členského státu.
Článek 3
Úloha celních orgánů
Celní orgány odpovídají především za dohled nad mezinárodním obchodem Unie, a přispívají tak ke spravedlivému a volnému obchodu, k provádění vnějších aspektů vnitřního trhu, společné obchodní politiky a ostatních společných politik Unie, jež mají dopad na obchod, jakož i k celkové bezpečnosti dodavatelského řetězce. Celní orgány přijmou opatření zaměřená zejména na:
a)
ochranu finančních zájmů Unie a jejích členských států;
b)
ochranu Unie před nekalým a nezákonným obchodem při současné podpoře dovolené obchodní činnosti;
c)
zajištění bezpečnosti a zabezpečení Unie a osob pobývajících na jejím území a ochranu životního prostředí, v případě potřeby v úzké spolupráci s jinými orgány; a
d)
zachování řádné rovnováhy mezi celními kontrolami a zjednodušením dovoleného obchodu.
Článek 4
Celní území
1. Celní území Unie zahrnuje následující území, včetně jejich teritoriálních vod, vnitřních vod a vzdušného prostoru:
-
území Belgického království,
-
území Bulharské republiky,
-
území České republiky,
-
území Dánského království, s výjimkou Faerských ostrovů a Grónska,
-
území Spolkové republiky Německo, s výjimkou ostrova Helgoland a území Büsingen (smlouva ze dne 23. listopadu 1964 mezi Spolkovou republikou Německo a Švýcarskou konfederací),
-
území Estonské republiky,
-
území Irska,
-
území Řecké republiky,
-
území Španělského království, s výjimkou Ceuty a Melilly,
-
území Francouzské republiky, s výjimkou francouzských zámořských zemí a území, na něž se vztahuje část čtvrtá Smlouvy o fungování EU,
-
území Chorvatské republiky,
-
území Italské republiky, s výjimkou obcí Livigno a Campione d’Italia a vnitrozemských vod jezera Lugano mezi břehem a politickou hranicí oblasti od Ponte Tresa k Porto Ceresio,
-
území Kyperské republiky v souladu s ustanoveními aktu o přistoupení z roku 2003,
-
území Lotyšské republiky,
-
území Litevské republiky,
-
území Lucemburského velkovévodství,
-
území Maďarska,
-
území Malty,
-
území Nizozemského království v Evropě,
-
území Rakouské republiky,
-
území Polské republiky,
-
území Portugalské republiky,
-
území Rumunska,
-
území Republiky Slovinsko,
-
území Slovenské republiky,
-
území Finské republiky,
-
území Švédského království a
-
území Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, britských Normanských ostrovů a ostrova Man.
2. Následující území nacházející se mimo území členských států, a to včetně jejich teritoriálních vod, vnitřních vod a vzdušného prostoru, se považují s ohledem na úmluvy a smlouvy, které se na ně vztahují, za součást celního území Unie:
a)
FRANCIE
území Monaka, jak je vymezuje celní úmluva podepsaná v Paříži dne 18. května 1963 (Journal officiel de la République française (Úřední věstník Francouzské republiky) ze dne 27. září 1963, s. 8679);
b)
KYPR
Území výsostných oblastí Spojeného království na Akrotiri a Dhekelii, jak je vymezuje Smlouva o založení Kyperské republiky podepsaná v Nikósii dne 16. srpna 1960 (United Kingdom Treaty Series No 4 (1961) Cmnd. 1252).
Článek 5
Definice
Pro účely kodexu se rozumí:
1)
„celními orgány“ celní správy členských států, jež jsou příslušné pro uplatňování celních předpisů, a jakékoli jiné orgány, které jsou podle vnitrostátních právních předpisů oprávněny uplatňovat některé celní předpisy;
2)
„celními předpisy“ soubor právních předpisů, který tvoří:
a)
kodex a ustanovení, která jej doplňují nebo provádějí, přijatá na úrovni Unie nebo na vnitrostátní úrovni;
b)
společný celní sazebník;
c)
právní předpisy o systému Unie pro osvobození od cla;
d)
mezinárodní dohody obsahující celní ustanovení, pokud jsou tato ustanovení použitelná v Unii;
3)
„celními kontrolami“ zvláštní úkony prováděné celními orgány za účelem zajištění dodržování celních předpisů a jiných právních předpisů upravujících vstup, výstup, tranzit, pohyb, uskladnění a konečné užití zboží převáženého mezi celním územím Unie a zeměmi nebo územími mimo toto území a výskyt a pohyb zboží, které není zbožím Unie, a zboží propuštěného do režimu konečného užití na celním území Unie;
4)
„osobou“ fyzické osoby, právnické osoby a jakékoli sdružení osob, které není právnickou osobou, ale je podle právních předpisů Unie nebo podle vnitrostátních právních předpisů způsobilé k právním úkonům;
5)
„hospodářským subjektem“ osoba, která se v rámci své podnikatelské činnosti zabývá činnostmi, které podléhají celním předpisům;
6)
„celním zástupcem“ každá osoba zmocněná jinou osobou, aby v jednání s celními orgány prováděla úkony a formality vyžadované celními předpisy;
7)
„rizikem“ pravděpodobnost a dopad události, která by mohla nastat v souvislosti se vstupem, výstupem, tranzitem, pohybem nebo konečným užitím zboží převáženého mezi celním územím Unie a zeměmi či územími mimo toto území a v souvislosti s výskytem zboží, které není zbožím Unie, na celním území Unie a která by:
a)
bránila řádnému používání opatření Unie nebo vnitrostátních opatření;
b)
ohrozila finanční zájmy Unie a jejích členských států; nebo
c)
představovala hrozbu pro bezpečnost a zabezpečení Unie a osob pobývajících na jejím území, pro zdraví lidí, zvířat nebo rostlin, pro životní prostředí nebo spotřebitele;
8)
„celními formalitami“ všechny činnosti, které musí osoby a celní orgány provést za účelem dosažení souladu s celními předpisy;
9)
„vstupním souhrnným celním prohlášením“ úkon, jímž osoba předepsanou formou a způsobem a v dané lhůtě informuje celní orgány o tom, že zboží má vstoupit na celní území Unie;
10)
„výstupním souhrnným celním prohlášením“ úkon, jímž osoba předepsanou formou a způsobem a v dané lhůtě informuje celní orgány o tom, že zboží má opustit celní území Unie;
11)
„celním prohlášením pro dočasné uskladnění“ úkon, kdy osoba předepsanou formou a způsobem uvede, že zboží je v dočasném uskladnění;
12)
„celním prohlášením“ úkon, jímž osoba předepsanou formou a způsobem projevuje vůli, aby bylo zboží propuštěno do určitého celního režimu, případně s uvedením konkrétních opatření, jež mají být použita;
13)
„prohlášením o zpětném vývozu“ úkon, jímž osoba předepsanou formou a způsobem projevuje vůli přepravit zboží, které není zbožím Unie, s výjimkou zboží, které se nachází v režimu svobodného pásma nebo v režimu dočasného uskladnění, z celního území Unie;
14)
„oznámením o zpětném vývozu“ úkon, jímž osoba předepsanou formou a způsobem projevuje vůli přepravit zboží, které není zbožím Unie a které se nachází v režimu svobodného pásma nebo v režimu dočasného uskladnění, z celního území Unie;
15)
„deklarantem“ osoba, která podává celní prohlášení, celní prohlášení pro dočasné uskladnění, vstupní souhrnné celní prohlášení, výstupní souhrnné celní prohlášení, prohlášení o zpětném vývozu nebo oznámení o zpětném vývozu vlastním jménem, nebo osoba, jejímž jménem je toto prohlášení nebo oznámení podáno;
16)
„celním režimem“ některý z následujících režimů, do něhož může být zboží v souladu s kodexem propuštěno:
a)
propuštění do volného oběhu;
b)
zvláštní režimy;
c)
vývoz;
17)
„dočasným uskladněním“ situace, kdy je zboží, které není zbožím Unie, dočasně uskladněno pod celním dohledem v období od předložení celnímu úřadu k propuštění do celního režimu nebo ke zpětnému vývozu;
18)
„celním dluhem“ povinnost osoby zaplatit částku dovozního nebo vývozního cla, které se podle platných celních předpisů vztahuje na konkrétní zboží;
19)
„dlužníkem“ osoba odpovědná za celní dluh;
20)
„dovozním clem“ clo splatné při dovozu zboží;
21)
„vývozním clem“ clo splatné při vývozu zboží;
22)
„celním statusem“ status zboží vyjadřující, že se jedná o zboží Unie nebo o zboží, které není zbožím Unie;
23)
„zbožím Unie“ zboží, které spadá do některé z těchto kategorií:
a)
zboží zcela získané na celním území Unie, k němuž nebylo přidáno zboží dovezené ze zemí či území mimo celní území Unie;
b)
zboží přepravené na celní území Unie ze zemí či území mimo toto území a propuštěné do volného oběhu;
c)
zboží získané nebo vyrobené na celním území Unie buď zcela ze zboží uvedeného v písmenu b), nebo ze zboží uvedeného v písmenech a) a b);
24)
„zbožím, které není zbožím Unie“ zboží jiné než uvedené v bodě 23 nebo zboží, které ztratilo svůj celní status zboží Unie;
25)
„řízením rizik“ systematické zjišťování rizik, a to i namátkovými kontrolami, a provádění všech nezbytných opatření s cílem omezit vystavení rizikům;
26)
„propuštěním zboží“ úkon, kterým celní orgány povolují nakládat se zbožím za podmínek celního režimu, do kterého je zboží propuštěno;
27)
„celním dohledem“ obecná činnost celních orgánů, kterou se má zajistit dodržování celních předpisů a případně i dalších právních předpisů vztahujících se na zboží, kterého se týká tato činnost;
28)
„vrácením“ vrácení částky již zaplaceného dovozního nebo vývozního cla;
29)
„prominutím“ zproštění povinnosti platit částku dovozního nebo vývozního cla, které ještě nebylo zaplaceno;
30)
„zušlechtěnými výrobky“ zboží v režimu zušlechťovacího styku, které je výsledkem zušlechťovacích operací;
31)
„osobou usazenou na celním území Unie“:
a)
v případě fyzické osoby osoba, která má obvyklé bydliště na celním území Unie;
b)
v případě právnické osoby nebo sdružení osob osoba, která má sídlo, správní ústředí nebo stálou provozovnu na celním území Unie;
32)
„stálou provozovnou“ trvale umístěné zařízení určené k podnikání, na němž se trvale nacházejí nezbytné lidské i technické zdroje a jehož prostřednictvím jsou plně nebo částečně vykonávány celní operace určité osoby;
33)
„předložením zboží celnímu úřadu“ oznámení celním orgánům o tom, že zboží bylo přepraveno na celní úřad nebo jiné místo určené nebo schválené celními orgány a že je k dispozici pro účely celní kontroly;
34)
„držitelem zboží“ osoba, která je vlastníkem zboží nebo která má podobné právo nakládat se zbožím nebo má nad ním fyzickou kontrolu;
35)
„držitelem režimu“:
a)
osoba, která podává celní prohlášení nebo na jejíž účet je uvedené prohlášení podáváno; nebo
b)
osoba, na niž byly převedeny práva a povinnosti vyplývající z celního režimu;
36)
„obchodněpolitickými opatřeními“ netarifní opatření stanovená v rámci společné obchodní politiky, jež mají formu právních předpisů Unie upravujících mezinárodní obchod se zbožím;
37)
„zušlechťovacími operacemi“:
a)
opracování zboží, včetně jeho sestavení, smontování nebo přizpůsobení jinému zboží;
b)
zpracování zboží;
c)
zničení zboží;
d)
oprava zboží, včetně jeho obnovy a seřízení;
e)
použití zboží, které není v zušlechtěných výrobcích obsaženo, avšak umožňuje nebo usnadňuje výrobu těchto výrobků, a to i když je při použití zcela nebo zčásti spotřebováno (dále jen „příslušenství pro výrobu“);
38)
„výtěžností“ množství nebo procentní podíl zušlechtěných výrobků získaných zušlechtěním určitého množství zboží v režimu zušlechťovacího styku;
39)
"rozhodnutím" akt vydaný celním orgánem vztahující se k celním předpisům, kterým se rozhoduje v jednotlivém případě a který má právní účinky vůči jedné nebo více dotčeným osobám;
40)
„dopravcem“:
a)
v souvislosti se vstupem osoba, která přepravuje zboží na celní území Unie nebo která přebírá odpovědnost za přepravu zboží na toto území. Avšak:
i)
v případě kombinované přepravy se „dopravcem“ rozumí osoba, která provozuje dopravní prostředek, který se poté, co vstoupil na celní území Unie, pohybuje po vlastní ose jako aktivní dopravní prostředek;
ii)
v případě námořní nebo letecké dopravy v rámci režimu sdílení plavidel nebo smluvních ujednání se „dopravcem“ rozumí osoba, která uzavřela smlouvu a vystavila nákladní list nebo letecký nákladní list pro konkrétní přepravu zboží na celní území Unie;
b)
v souvislosti s výstupem osoba, která zboží vyváží z celního území Unie nebo která přebírá odpovědnost za přepravu zboží z tohoto území. Avšak:
i)
v případě kombinované přepravy, při níž aktivní dopravní prostředek opouštějící celní území Unie pouze přepravuje jiný dopravní prostředek, který se po příjezdu aktivního dopravního prostředku na místo určení pohybuje po vlastní ose jako aktivní dopravní prostředek, se „dopravcem“ rozumí osoba, která provozuje dopravní prostředek, který se poté, co opustil celní území Unie a přijel na místo určení, pohybuje po vlastní ose;
ii)
v případě námořní nebo letecké dopravy v rámci režimu sdílení plavidel nebo smluvních ujednání se „dopravcem“ rozumí osoba, která uzavřela smlouvu a vystavila nákladní list nebo letecký nákladní list pro konkrétní přepravu zboží z celního území Unie;
41)
„nákupní provizí“ odměna, kterou platí dovozce zprostředkovateli za zastupování při koupi hodnoceného zboží.
KAPITOLA 2
Práva a povinnosti osob v souvislosti s celními předpisy
Oddíl 1
Poskytování informací
Článek 6
Způsoby výměny a uchovávání informací a obecné požadavky týkající se údajů.
1. Veškeré výměny informací mezi celními orgány navzájem a mezi hospodářskými subjekty a celními orgány, jako např. celní prohlášení, žádosti nebo rozhodnutí, a uchovávání těchto informací, vyžadované celními předpisy, se uskutečňují prostřednictvím elektronického zpracování dat.
2. Za účelem výměny a uchovávání informací uvedených v odstavci 1 se vypracují obecné požadavky týkající se údajů.
3. Jiné způsoby výměny a uchovávání informací než metody elektronického zpracování dat uvedené v odstavci 1 se mohou použít takto:
a)
mohou být trvalé povahy, jsou-li řádně odůvodněny druhem dopravy nebo není-li použití metod elektronického zpracování dat pro dané celní formality vhodné;
b)
mohou být dočasné povahy v případě dočasného selhání počítačových systémů celních orgánů nebo hospodářských subjektů.
4. Odchylně od odstavce 1 může Komise ve výjimečných případech přijmout rozhodnutí, která jednomu členskému státu nebo několika členským státům umožní používat jiný způsob výměny a uchovávání informací, než je metoda elektronického zpracování dat.
Takovéto rozhodnutí o odchylce musí být odůvodněno zvláštní situací členského státu žádajícího o tuto odchylku; odchylka se povoluje na konkrétní období. Odchylka se pravidelně přezkoumává a může být prodloužena na další konkrétní období na další žádost členského státu, na který se vztahuje. Odchylka se zruší, pokud již není odůvodněná.
Odchylka se netýká výměny informací mezi členským státem, na který se vztahuje, a dalšími členskými státy, ani na výměnu a uchovávání informací v ostatních členských státech pro účely uplatňování celních předpisů.
Článek 7
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
obecné požadavky týkajících se údajů podle čl. 6 odst. 2, přičemž se zohlední potřeba splnit celní formality stanovené v celních předpisech a povaha a účel výměny a uchovávání informací podle čl. 6 odst. 1;
b)
zvláštní případy, kdy mohou být v souladu s čl. 6 odst. 3 písm. a) použitý jiné způsoby výměny a uchovávání informací, než je metoda elektronického zpracování dat;
c)
druh informací a údajů, které mají být uvedeny v záznamech podle čl. 148 odst. 4 a čl. 214 odst. 1.
Článek 8
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise stanoví v prováděcích aktech:
a)
pokud to bude nutné, formát a kód obecných požadavků týkajících se údajů podle čl. 6 odst. 2;
b)
postupy týkající se výměny a uchovávání informací, k níž lze použít jiné způsoby než metody elektronického zpracování dat uvedené v čl. 6 odst. 3.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí o odchylkách podle čl. 6 odst. 4.
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 285 odst. 2.
Článek 9
Registrace
1. Hospodářské subjekty usazené na celním území Unie se zaregistrují u celních orgánů příslušných v místě, kde jsou usazeny.
2. Ve zvláštních případech se hospodářské subjekty, které nejsou usazeny na celním území Unie, zaregistrují u celních orgánů příslušných v místě, kde poprvé podaly celní prohlášení nebo požádaly o rozhodnutí.
3. Není-li stanoveno jinak, nemusí se jiné osoby než hospodářské subjekty registrovat u celních orgánů.
Mají-li osoby uvedené v prvním pododstavci povinnost se zaregistrovat:
a)
zaregistrují se, pokud jsou usazeny na celním území Unie, u celních orgánů příslušných v místě, kde jsou usazeny;
b)
zaregistrují se, pokud nejsou usazeny na celním území Unie, u celních orgánů příslušných v místě, kde poprvé podaly celní prohlášení nebo požádaly o rozhodnutí.
4. Ve zvláštních případech prohlásí celní orgány registraci za neplatnou.
Článek 10
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
případy podle čl. 9 odst. 2, kdy mají hospodářské subjekty, které nejsou usazeny na celním území Unie, povinnost se registrovat u celních orgánů;
b)
případy podle čl. 9 odst. 3 prvního pododstavce, kdy se povinnost registrace u celních orgánů vztahuje na jiné osoby než hospodářské subjekty;
c)
případy podle čl. 9 odst. 4, kdy celní orgány prohlásí registraci za neplatnou.
Článek 11
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech celní orgány příslušné pro registraci podle článku 9.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 12
Předávání informací a ochrana údajů
1. Na veškeré informace, které jsou důvěrné povahy nebo jsou poskytovány jako důvěrné a které celní orgány získaly při plnění svých povinností, se vztahuje profesní tajemství. Kromě případů stanovených podle čl. 47 odst. 2 a druhého pododstavce tohoto odstavce nesmějí být tyto informace příslušnými orgány zveřejněny bez výslovného souhlasu osoby nebo orgánu, které je poskytly.
Zveřejnění těchto informací bez souhlasu je však možné, jsou-li celní orgány povinny nebo oprávněny tak učinit na základě platných právních předpisů, zejména v souvislosti s ochranou údajů nebo soudním řízením.
2. Důvěrné informace uvedené v odstavci 1 mohou být sdělovány celním orgánům a jiným příslušným orgánům zemí a území mimo celní území Unie pro účely celní spolupráce s těmito zeměmi a územími v rámci mezinárodní dohody nebo právních předpisů Unie v oblasti společné obchodní politiky.
3. Při veškerém zveřejňování nebo sdělování informací podle odstavců 1 a 2 se zajistí odpovídající úroveň ochrany údajů, plně v souladu s platnými předpisy týkajícími se ochrany údajů.
Článek 13
Výměna doplňujících informací mezi celními orgány a hospodářskými subjekty
1. Celní orgány a hospodářské subjekty si zejména pro účely vzájemné spolupráce při zjišťování rizik a předcházení rizikům mohou vyměňovat jakékoli informace, které celní předpisy přímo nevyžadují. Tato výměna se může uskutečnit na základě písemné dohody a může zahrnovat přístup celních orgánů do počítačových systémů hospodářských subjektů.
2. Nedohodnou-li se obě strany jinak, jsou veškeré informace, které během spolupráce uvedené v odstavci 1 poskytne jedna strana straně druhé, důvěrné.
Článek 14
Poskytování informací celními orgány
1. Každá osoba může celní orgány požádat o informace o používání celních předpisů. Tato žádost může být zamítnuta, pokud se nevztahuje k činnosti spojené se skutečně zamýšleným mezinárodním obchodem se zbožím.
2. Celní orgány udržují pravidelný kontakt s hospodářskými subjekty a dalšími orgány, které se podílejí na mezinárodním obchodu se zbožím. Podporují průhlednost tím, že zcela zpřístupňují celní předpisy, obecná správní rozhodnutí a formuláře žádostí, a to pokud možno bezplatně a prostřednictvím internetu.
Článek 15
Poskytování informací celním orgánům
1. Každá osoba, která se přímo nebo nepřímo podílí na vyřizování celních formalit nebo na celních kontrolách, poskytne celním orgánům na jejich žádost a v jakémkoli stanoveném termínu všechny potřebné doklady a informace v náležité podobě a veškerou pomoc nezbytnou pro splnění těchto formalit nebo provedení kontrol.
2. Podáním celního prohlášení, celního prohlášení pro dočasné uskladnění, vstupního souhrnného celního prohlášení, výstupního souhrnného celního prohlášení, prohlášení o zpětném vývozu nebo oznámení o zpětném vývozu určitou osobou celním orgánům nebo podáním žádosti o povolení nebo o jakékoli jiné rozhodnutí se dotyčná osoba stává odpovědnou:
a)
za správnost a úplnost informací uvedených v celním prohlášení, oznámení nebo žádosti;
b)
za pravost, správnost a platnost dokladu podporujícího prohlášení, oznámení nebo žádosti;
c)
případně za dodržení všech povinností v souvislosti s propuštěním zboží do daného celního režimu nebo s prováděním schválených operací.
První pododstavec se rovněž vztahuje na poskytování jakýchkoli informací v jakékoli podobě požadovaných celními orgány nebo jim předložených.
Jestliže prohlášení nebo oznámení podává nebo informace poskytuje celní zástupce dotyčné osoby podle článku 18, je povinnostmi uvedenými v prvním pododstavci tohoto odstavce vázán i celní zástupce.
Článek 16
Elektronické systémy
1. Členské státy spolupracují s Komisí při vývoji, údržbě a používání elektronických systémů pro výměnu informací mezi celními orgány navzájem a s Komisí a pro uchovávání těchto informací v souladu s kodexem.
2. Po členském státě, kterému byla povolena odchylka podle čl. 6 odst. 4, se v rámci této odchylky nepožaduje, aby vyvíjel, udržoval a používal elektronické systémy uvedené v odstavci 1 tohoto článku.
Článek 17
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech technické postupy pro vývoj, údržbu a používání elektronických systémů uvedených v čl. 16 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Zastupování v celním řízení
Článek 18
Celní zástupce
1. Každá osoba se může nechat zastoupit celním zástupcem.
Toto zastupování může být přímé, kdy celní zástupce jedná jménem a na účet jiné osoby, nebo nepřímé, kdy celní zástupce jedná vlastním jménem, ale na účet jiné osoby.
2. Celní zástupce musí být usazen na celním území Unie.
Není-li stanoveno jinak, je od tohoto požadavku upuštěno, jestliže celní zástupce jedná na účet osob, u nichž se nepožaduje, aby byly usazeny na celním území Unie.
3. Členské státy mohou v souladu s právními předpisy Unie stanovit podmínky, za nichž může celní zástupce poskytovat služby v členském státě, v němž je usazen. Aniž je však dotčeno používání méně přísných kritérií dotyčným členským státem, je celní zástupce, který splňuje kritéria stanovená v čl. 39 písm. a) až d), oprávněn poskytovat tyto služby v jiném členském státě, než ve kterém je usazen.
4. Členské státy mohou vůči celním zástupcům, kteří nejsou usazeni na celním území Unie, uplatňovat podmínky stanovené v souladu s odst. 3 první větou.
Článek 19
Zplnomocnění
1. Při jednání s celními orgány uvede celní zástupce, že jedná na účet zastupované osoby, a upřesní, zda se jedná o zastupování přímé či nepřímé.
Osoba, která neuvede, že jedná jako celní zástupce, nebo uvede, že jedná jako celní zástupce, aniž je k tomu zplnomocněna, se považuje za osobu jednající vlastním jménem a na vlastní účet.
2. Celní orgány mohou od každého, kdo uvádí, že jedná jako celní zástupce, požadovat, aby prokázal své zplnomocnění zastupovanou osobou.
Ve zvláštních případech celní orgány nepožadují, aby takové doklady byly předkládány
3. Celní orgány nepožadují, aby osoba, která jedná jako celní zástupce a úkony a formality vykonává pravidelně, při každé příležitosti předkládala doklad o svém zplnomocnění, pokud je schopna tento doklad předložit na žádost celních orgánů.
Článek 20
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 284, kterými se stanoví:
a)
případy, ve kterých se nepoužije upuštění od požadavků podle čl. 18 odst. 2 druhého pododstavce;
b)
případy, ve kterých celní orgány nepožadují doklad o zplnomocnění podle čl. 19 odst. 2 prvního pododstavce.
Článek 21
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro svěřování a prokazování oprávnění podle čl. 18 odst. 3.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 3
Rozhodnutí v rámci celních předpisů
Článek 22
Rozhodnutí přijatá na žádost
1. Podá-li osoba žádost o rozhodnutí v rámci provádění celních předpisů, tato osoba poskytne veškeré informace, které příslušné celní orgány vyžadují za účelem přijetí daného rozhodnutí.
Je rovněž možné, aby žádost o rozhodnutí podalo více osob a aby se přijaté rozhodnutí vztahovalo na několik osob, v souladu s podmínkami stanovenými v celních předpisech.
Není-li stanoveno jinak, je příslušným celním orgánem orgán v místě, kde žadatel vede nebo zpřístupňuje své hlavní účetnictví pro celní účely a kde má být vykonávána alespoň část činností, na něž se má rozhodnutí vztahovat.
2. Celní orgány ověří neprodleně, a to nejpozději do 30 dnů ode dne obdržení žádosti o přijetí rozhodnutí, zda jsou splněny podmínky pro přijetí této žádosti.
Pokud celní orgány zjistí, že žádost obsahuje veškeré informace nezbytné k tomu, aby mohly přijmout rozhodnutí, sdělí přijetí této žádosti žadateli ve lhůtě stanovené v prvním pododstavci.
3. Není-li stanoveno jinak, celní orgány neprodleně, avšak nejpozději do 120 dnů ode dne přijetí žádosti, přijmou rozhodnutí uvedené v odstavci 1 a oznámí je žadateli.
Nejsou-li celní orgány schopny dodržet lhůtu pro přijetí rozhodnutí, informují o tom žadatele ještě před uplynutím této lhůty s uvedením důvodů a další lhůty, kterou považují za nezbytnou k přijetí rozhodnutí. Není-li stanoveno jinak, tato další lhůta nepřesáhne 30 dnů.
Aniž je dotčen druhý pododstavec, mohou celní orgány prodloužit lhůtu pro přijetí rozhodnutí, jak je stanoveno v celních předpisech, pokud žadatel prodloužení požaduje k provedení úprav s cílem zajistit, aby podmínky a kritéria byly splněny. Takové úpravy a další lhůta potřebná k jejich provedení se sdělí celním orgánům, které rozhodnou o prodloužení.
4. Nestanoví-li rozhodnutí nebo celní předpisy jinak, nabývá rozhodnutí účinku dnem, kdy je žadatel obdrží nebo kdy se má za to, že je obdržel. S výjimkou případů uvedených v čl. 45 odst. 2 jsou přijatá rozhodnutí vykonatelná celními orgány od téhož dne.
5. Pokud není v celních předpisech stanoveno jinak, rozhodnutí platí bez časového omezení.
6. Dříve než celní orgány přijmou rozhodnutí, kterým by byl nepříznivě dotčen žadatel, sdělí žadateli důvody, na jejichž základě hodlají rozhodnout, a umožní mu vyjádřit ve stanovené lhůtě počínající dnem, kdy obdržel sdělení, nebo kdy se má za to, že je obdržel, svůj názor. Po uplynutí této lhůty se žadateli příslušnou formou oznámí rozhodnutí.
První pododstavec se nepoužije v žádném z těchto případů:
a)
ve vztahu k rozhodnutí podle čl. 33 odst. 1;
b)
pokud se jedná o zamítnutí možnosti uplatnit celní kvótu v případě, že bylo dosaženo stanoveného objemu celní kvóty podle čl. 56 odst. 4 prvního pododstavce;
c)
pokud to vyžaduje povaha nebo úroveň ohrožení bezpečnosti a zabezpečení Unie a osob pobývajících na jejím území, ohrožení zdraví lidí, zvířat nebo rostlin, ohrožení životního prostředí nebo spotřebitelů;
d)
pokud je účelem rozhodnutí zajistit provedení jiného rozhodnutí, na něž byl použit první pododstavec, aniž jsou dotčeny právní předpisy dotčeného členského státu;
e)
pokud by se tím narušilo vyšetřování zahájené za účelem boje proti podvodům;
f)
v jiných zvláštních případech.
7. Rozhodnutí, kterým je nepříznivě dotčen žadatel, je s uvedením důvodů a obsahuje poučení o právu na odvolání podle článku 44.
Článek 23
Provádění a uplatňování rozhodnutí přijatých na žádost
1. Držitel rozhodnutí je povinen dodržovat povinnosti vyplývající z rozhodnutí.
2. Držitel rozhodnutí neprodleně uvědomí celní orgány o všech skutečnostech, které nastanou po přijetí rozhodnutí a které mohou ovlivnit jeho platnost nebo obsah.
3. Aniž jsou dotčeny právní předpisy v jiných oblastech, které stanoví, ve kterých případech jsou rozhodnutí neplatná nebo nicotná, mohou celní orgány, které přijaly rozhodnutí, toto rozhodnutí kdykoli prohlásit za neplatné, změnit ho nebo zrušit, neodpovídá-li celním předpisům.
4. Ve zvláštních případech celní orgány:
a)
znovu posoudí rozhodnutí;
b)
pozastaví platnost rozhodnutí, které nemá být prohlášeno za neplatné, zrušeno nebo změněno.
5. Celní orgány sledují podmínky a kritéria, které mají být splněny držitelem rozhodnutí. Rovněž sledují plnění povinností vyplývajících z tohoto rozhodnutí. Pokud je doba, po kterou je držitel rozhodnutí usazen, kratší než tři roky, celní orgány jej během prvního roku po vydání rozhodnutí podrobně sledují.
Článek 24
Přenesení pravomoci
Komisi se svěřuje pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 284, kterými se stanoví:
a)
výjimky z čl. 22 odst. 1 třetího pododstavce;
b)
podmínky pro přijetí žádosti podle čl. 22 odst. 2;
c)
lhůtu pro přijetí konkrétního rozhodnutí v souladu s čl. 22 odst. 3, včetně možného prodloužení této lhůty;
d)
případy podle čl. 22 odst. 4, v nichž rozhodnutí nabývá účinku od jiného dne, než je den, kdy žadatel rozhodnutí přijal nebo se má za to, že jej přijal;
e)
případy podle čl. 22 odst. 5, kdy rozhodnutí není platné bez časového omezení;
f)
délka lhůty podle čl. 22 odst. 6 prvního pododstavce;
g)
zvláštní případy podle čl. 22 odst. 6 druhého pododstavce písm. f), v nichž žadateli není umožněno vyjádřit svůj názor;
h)
případy a pravidla pro opětovné posouzení a pozastavení platnosti rozhodnutí podle čl. 23 odst. 4.
Článek 25
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
předkládání a přijímání žádostí o rozhodnutí podle čl. 22 odst. 1 a 2;
b)
přijímání rozhodnutí podle článku 22, včetně případné konzultace dotyčných členských států;
c)
sledování rozhodnutí podle čl. 23 odst. 5.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 26
Platnost rozhodnutí na úrovni Unie
S výjimkou případů, kdy je účinek rozhodnutí omezen na jeden nebo několik členských států, jsou rozhodnutí, která souvisejí s použitím celních předpisů, platná na celém celním území Unie.
Článek 27
Prohlášení rozhodnutí přijatých ve prospěch osoby za neplatná
1. Celní orgány prohlásí rozhodnutí ve prospěch držitele rozhodnutí za neplatné, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
rozhodnutí bylo přijato na základě nesprávných nebo neúplných informací;
b)
držitel rozhodnutí věděl nebo si měl být vědom toho, že informace byly nesprávné nebo neúplné;
c)
rozhodnutí by bylo jiné, pokud by informace byly správné a úplné.
2. Prohlášení rozhodnutí za neplatné se oznámí držiteli rozhodnutí.
3. Není-li rozhodnutím v souladu s celními předpisy stanoveno jinak, nabývá prohlášení za neplatné účinku dnem, kdy nabylo účinku původní rozhodnutí.
Článek 28
Zrušení a změna rozhodnutí přijatých ve prospěch osoby
1. V případech, jež nejsou uvedeny v článku 27, je rozhodnutí, které bylo přijato ve prospěch osoby, zrušeno nebo změněno:
a)
pokud nebyla nebo již není splněna jedna nebo více podmínek pro přijetí tohoto rozhodnutí; nebo
b)
na žádost držitele rozhodnutí.
2. Není-li stanoveno jinak, lze rozhodnutí přijaté ve prospěch více osob a určené těmto osobám zrušit pouze vůči osobě, jež nesplňuje povinnost, která je jí tímto rozhodnutím uložena.
3. Zrušení rozhodnutí nebo jeho změna se sdělí držiteli rozhodnutí.
4. Ustanovení čl. 22 odst. 4 se vztahuje na zrušení nebo změnu rozhodnutí.
Ve výjimečných případech, vyžadují-li to oprávněné zájmy držitele rozhodnutí, však mohou celní orgány až o jeden rok odložit nabytí účinku zrušení rozhodnutí nebo jeho změny. Toto datum se uvede v rozhodnutí o zrušení či změně.
Článek 29
Rozhodnutí přijatá bez předchozí žádosti
S výjimkou případů, kdy celní orgán jedná jako justiční orgán, se čl. 22 odst. 4, 5, 6 a 7, čl. 23 odst. 3 a články 26, 27 a 28 použijí rovněž v případě rozhodnutí přijatých celními orgány bez předchozí žádosti dotyčné osoby.
Článek 30
Omezení vztahující se na rozhodnutí o zboží, které bylo propuštěno do celního režimu nebo do dočasného uskladnění
Pokud o to nepožádá dotyčná osoba, není zrušením, změnou nebo pozastavením rozhodnutí ve prospěch této osoby dotčeno zboží, které bylo již v době nabytí účinku zrušení, změny nebo pozastavení propuštěno do celního režimu a stále se v celním režimu nebo v dočasném uskladnění nachází na základě zrušeného, změněného nebo pozastaveného rozhodnutí.
Článek 31
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 284, kterými se stanoví:
a)
případy podle čl. 28 odst. 2, kdy rozhodnutí přijaté ve prospěch několika osob může být zrušeno rovněž ohledně jiných osob, než je osoba, která neplní povinnosti uložené podle tohoto rozhodnutí;
b)
výjimečné případy, v nichž mohou celní orgány odložit datum, k němuž zrušení nebo změna nabývají účinku podle čl. 28 odst. 4 druhého pododstavce.
Článek 32
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro zrušení nebo změny rozhodnutí přijatých ve prospěch osoby či pro jejich prohlášení za neplatné.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 33
Rozhodnutí týkající se závazných informací
1. Celní orgány přijmou na základě žádosti rozhodnutí týkající se závazné informace o sazebním zařazení zboží (dále jen „rozhodnutí o ZISZ“) nebo rozhodnutí týkající se závazné informace o původu zboží (dále jen „rozhodnutí o ZIPZ“).
Tato žádost nebude přijata, dojde-li k některé z těchto okolností:
a)
pokud je, nebo již byla, žádost podána u téhož nebo jiného celního úřadu, a to držitelem rozhodnutí nebo na jeho účet v souvislosti se stejným zbožím nebo jeho jménem a u rozhodnutí o ZIPZ za stejných okolností, které rozhodují o získání statusu původu zboží;
b)
pokud se žádost netýká žádného ze zamýšlených použití rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ nebo žádného ze zamýšlených použití celního režimu.
2. Rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ jsou závazná pouze pro účely sazebního zařazení zboží nebo určení původu zboží:
a)
pro celní orgány ve vztahu k držiteli rozhodnutí, a to pouze pro zboží, u něhož byly splněny celní formality po dni, kterým rozhodnutí nabývá účinku;
b)
pro držitele rozhodnutí ve vztahu k celním orgánům, a to pouze s účinkem ode dne, kdy držitel obdrží nebo se má za to, že obdržel, oznámení o rozhodnutí.
3. Rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ je platné po dobu tří let ode dne, kdy nabývá účinku.
4. Chce-li držitel rozhodnutí uplatnit rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ v rámci konkrétního celního režimu, musí prokázat:
a)
v případě rozhodnutí o ZISZ, že zboží uvedené v celním prohlášení ve všech ohledech odpovídá zboží, jež je v rozhodnutí uvedeno;
b)
v případě rozhodnutí o ZIPZ, že dané zboží a okolnosti rozhodující o získání statusu původu zboží ve všech ohledech odpovídají zboží a okolnostem, jež jsou v rozhodnutí uvedeny.
Článek 34
Provádění a uplatňování rozhodnutí týkajících se závazných informací
1. Rozhodnutí o ZISZ pozbývají platnosti před uplynutím lhůty uvedené v čl. 33 odst. 3, pokud přestanou být v souladu s právními předpisy v důsledku jednoho z těchto případů:
a)
přijetí změny nomenklatur podle čl. 56 odst. 2 písm. a) a b), nebo
b)
přijetí opatření podle čl. 57 odst. 4,
s účinkem ode dne použitelnosti takové změny či opatření.
2. Rozhodnutí o ZIPZ pozbývají platnosti před uplynutím lhůty uvedené v čl. 33 odst. 3 v kterémkoliv z těchto případů:
a)
pokud Unie přijme nařízení nebo uzavře dohodu, která se stane použitelnou v Unii, a rozhodnutí o ZIPS přestane být v souladu s právními předpisy, které jsou v nich stanoveny, s účinkem ode dne použitelnosti tohoto nařízení nebo dohody;
b)
pokud rozhodnutí přestane být v souladu s Dohodou o pravidlech původu uzavřenou v rámci Světové obchodní organizace (WTO) nebo s vysvětlivkami či stanovisky k původu přijatými za účelem výkladu této dohody, s účinkem ode dne jejich zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
3. Rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ nemohou pozbýt platnosti se zpětným účinkem.
4. Odchylně od čl. 23 odst. 3 a článku 27 se rozhodnutí o ZISZ a rozhodnutí o ZIPZ prohlásí za neplatné, byla-li vydána na základě nesprávných nebo neúplných informací poskytnutých ze strany žadatelů.
5. Rozhodnutí o ZISZ a rozhodnutí o ZIPZ se zruší podle čl. 23 odst. 3 a článku 28. Tato rozhodnutí však nemohou však být zrušena na žádost držitele rozhodnutí.
6. Rozhodnutí o ZISZ a rozhodnutí o ZIPZ nelze měnit.
7. Celní orgány zruší rozhodnutí o ZISZ:
a)
pokud již nejsou slučitelná s výkladem některé z nomenklatur uvedených v čl. 56 odst. 2 písm. a) a b) na základě kteréhokoliv z následujících případů:
i)
vysvětlivek uvedených v čl. 9 odst. 1 písm. a) druhé odrážce nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (13) s účinkem ode dne jejich zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie;
ii)
rozsudku Soudního dvora Evropské unie s účinkem ode dne zveřejnění normativní části tohoto rozsudku v Úředním věstníku Evropské unie;
iii)
rozhodnutí o sazebním zařazení, stanovisek k sazebnímu zařazení nebo změn vysvětlivek k nomenklatuře harmonizovaného systému popisu a číselného označování zboží přijatých Světovou celní organizací zřízenou Úmluvou o zřízení Rady pro celní spolupráci, podepsanou v Bruselu dne 15. prosince 1950, s účinkem ode dne zveřejnění sdělení Komise v řadě „C“Úředního věstníku Evropské unie; nebo
b)
v jiných zvláštních případech.
8. Rozhodnutí o ZIPZ se zruší:
a)
pokud již nejsou slučitelná s rozsudkem Soudního dvora Evropské unie, s účinkem ode dne zveřejnění normativní části tohoto rozsudku v Úředním věstníku Evropské unie; nebo
b)
v jiných zvláštních případech.
9. V případech, na něž se vztahuje odst. 1 písm. b) nebo odstavce 2, 7 a 8, se rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ mohou dále používat, pokud jde o závazné smlouvy založené na daném rozhodnutí a uzavřené před pozbytím jeho platnosti nebo před jeho zrušením. Toto prodloužené používání neplatí v případech, kdy se rozhodnutí o ZIPZ přijme ohledně zboží, které má být vyvezeno.
Toto období prodlouženého používání uvedené v prvním pododstavci nepřesáhne šest měsíců ode dne, ke kterému pozbylo rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ platnosti nebo bylo zrušeno. Opatření uvedené v čl. 57 odst. 4 nebo v článku 67 může vyloučit použití uvedeného prodlouženého používání nebo stanovit kratší lhůtu. Jedná-li se o produkty, pro něž se předkládá potvrzení o dovozu nebo vývozu při vyřizování celních formalit, je doba šesti měsíců nahrazena dobou platnosti potvrzení.
Aby mohl uplatnit prodloužené používání rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ, podá držitel tohoto rozhodnutí žádost celnímu orgánu, který rozhodnutí přijal, do 30 dnů ode dne, kdy rozhodnutí pozbylo platnosti nebo bylo zrušeno, a přitom uvede množství, pro která je doba prodlouženého používání požadována, a členský stát nebo členské státy, v nichž bude zboží vyúčtováno v rámci období prodlouženého používání. Tento celní orgán přijme rozhodnutí o prodlouženém používání a neprodleně jej oznámí držiteli, a to nejpozději do 30 dnů ode dne, kdy obdrží všechny informace nezbytné pro jeho přijetí.
10. Komise celním orgánům oznámí případy, kdy:
a)
je pozastaveno přijímání rozhodnutí o ZISZ a rozhodnutí o ZIPZ pro zboží, jejichž správné a jednotné sazební zařazení nebo určení původu není zajištěno;
b)
je zrušeno pozastavení uvedené v písmeně a).
11. S cílem zajistit správné a jednotné sazební zařazení nebo určení původu zboží může Komise přijmout rozhodnutí požadující, aby členské státy zrušily rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ.
Článek 35
Rozhodnutí týkající se závazných informací s ohledem na další skutečnosti
Ve zvláštních případech přijmou celní orgány na žádost rozhodnutí týkající se závazných informací s ohledem na další skutečnosti uvedené v hlavě II, na jejichž základě se uplatňují dovozní nebo vývozní cla a další opatření stanovená v rámci obchodu se zbožím.
Článek 36
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
zvláštní případy podle čl. 34 odst. 7 písm. b) a odst. 8 písm. b), pokud se mají být zrušena rozhodnutí o ZISZ a rozhodnutí o ZIPZ;
b)
případy podle článku 35, kdy rozhodnutí týkající se závazných informací jsou přijímána s ohledem na další skutečnosti, na jejichž základě se uplatňují dovozní nebo vývozní cla a další opatření stanovená v rámci obchodu se zbožím.
Článek 37
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise stanoví v prováděcích aktech postupy:
a)
pro používání rozhodnutí o ZISZ nebo rozhodnutí o ZIPZ poté, co pozbude platnosti nebo je zrušeno, podle čl. 34 odst. 9 třetího pododstavce;
b)
podle kterých Komise podá celním orgánům oznámení v souladu s čl. 34 odst. 10 písm. a) a b);
c)
pro používání rozhodnutí uvedených v článku 35 a stanovených v souladu s čl. 36 písm. b) poté, co pozbudou platnosti;
d)
pro pozastavení rozhodnutí uvedených v článku 35 a stanovených v souladu s čl. 36 písm. b) a pro oznámení pozastavení nebo odvolání pozastavení celním orgánům.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí požadující po členských státech zrušení:
a)
rozhodnutí uvedených v čl. 34 odst. 11;
b)
rozhodnutí uvedených v článku 35 a stanovených v souladu s čl. 36 písm. b).
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 285 odst. 2.
Pokud má být stanovisko výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 získáno písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
Oddíl 4
Oprávněný hospodářský subjekt
Článek 38
Žádost a povolení
1. Hospodářský subjekt, který je usazen na celním území Unie a který splňuje kritéria stanovená v článku 39, může požádat o status oprávněného hospodářského subjektu.
Tento status, který podléhá kontrole, udělí celní orgány případně po konzultaci s jinými příslušnými orgány.
2. Status oprávněného hospodářského subjektu spočívá v těchto typech povolení:
a)
povolení oprávněného hospodářského subjektu pro celní zjednodušení, které umožňuje držiteli využívat některých zjednodušení v souladu s celními předpisy; nebo
b)
povolení oprávněného hospodářského subjektu pro bezpečnost a zabezpečení, které opravňuje držitele ke zjednodušením týkajícím se bezpečnosti a zabezpečení.
3. Oba typy povolení uvedené v odstavci 2 lze držet současně.
4. Status oprávněného hospodářského subjektu je uznáván celními orgány ve všech členských státech, s výhradou článků 39, 40 a 41.
5. Na základě uznání statusu oprávněného hospodářského subjektu pro celní zjednodušení a za předpokladu splnění požadavků pro konkrétní typ zjednodušení stanovený v celních předpisech povolí celní orgány danému subjektu využívat výhod plynoucích z tohoto zjednodušení. Celní orgány nepřezkoumávají znovu ta kritéria, která již byla přezkoumána při udělení statusu oprávněného hospodářského subjektu.
6. Oprávněný hospodářský subjekt uvedený v odstavci 2 podléhá příznivějšímu zacházení, než je tomu v případě jiných hospodářských subjektů, pokud jde o celní kontroly podle typu uděleného povolení, včetně menšího počtu fyzických kontrol a kontrol dokumentů.
7. Celní orgány udělí výhody vyplývající ze statusu oprávněného hospodářského subjektu osobám usazeným v zemích nebo územích mimo celní území Unie, které splňují podmínky a plní povinnosti stanovené v příslušných právních předpisech těchto zemí nebo území, pokud jsou tyto podmínky a povinnosti uznány Unií jako rovnocenné podmínkám a povinnostem uloženým oprávněným hospodářským subjektům usazeným na celním území Unie. Takové udělení výhod musí být založeno na zásadě vzájemnosti, ledaže by Unie rozhodla jinak, a podpořeno mezinárodní dohodou nebo právními předpisy Unie v oblasti společné obchodní politiky.
Článek 39
Udělení statusu
Kritérii pro udělení statusu oprávněného hospodářského subjektu jsou:
a)
žadatel se nedopustil žádného vážného nebo opakovaného porušení celních nebo daňových předpisů a nemá žádný záznam, pokud jde o závažné trestné činy související s jeho hospodářskou činností;
b)
žadatel prokáže vysokou úroveň kontroly svých operací a toku zboží prostřednictvím systému správy obchodních a případně dopravních záznamů, umožňující přiměřenou kontrolu ze strany celních úřadů;
c)
finanční solventnost, jež je považována za prokázanou, pokud je žadatel v dobré finanční situaci, která mu umožňuje plnit své závazky s řádným ohledem na charakteristiky druhu dané podnikatelské činnosti;
d)
pokud jde o povolení podle v čl. 38 odst. 2 písm. a), praktické normy pro způsobilost nebo odbornou kvalifikaci, které přímo souvisí s vykonávanou činností; a
e)
pokud jde o povolení podle čl. 38 odst. 2 písm. b), odpovídající normy bezpečnosti a zabezpečení, které se považují za splněné, pokud žadatel prokáže, že uplatňuje odpovídající opatření s cílem zajistit bezpečnost a zabezpečení mezinárodního dodavatelského řetězce, včetně oblastí kontroly fyzické integrity a kontroly přístupu, logistických procesů a nakládání se zvláštními druhy zboží, personálu a identifikace obchodních partnerů.
Článek 40
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 284 s cílem stanovit:
a)
zjednodušení uvedená v čl. 38 odst. 2 písm. a);
b)
usnadnění uvedená v čl. 38 odst. 2 písm. b);
c)
příznivější zacházení uvedené v čl. 38 odst. 6.
Článek 41
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech podmínky pro uplatňování kritérií uvedených v článku 39.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 5
Sankce
Článek 42
Uplatnění sankcí
1. Každý členský stát stanoví sankce za porušení celních předpisů. Tyto sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Uplatňují-li se správní sankce, mohou mít mimo jiné jednu z těchto forem, případně obě formy:
a)
peněžní pokuta uložená celními orgány, případně včetně narovnání použitého namísto trestní sankce;
b)
zrušení, pozastavení nebo změna jakéhokoli povolení, jehož je dotyčná osoba držitelem.
3. Do 180 dní ode dne použitelnosti tohoto článku stanoveného v souladu s čl. 288 odst. 2 sdělí členské státy Komisi platné vnitrostátní právní předpisy podle odstavce 1 tohoto článku a neprodleně jí oznamují veškeré pozdější změny, které se těchto předpisů dotýkají.
Oddíl 6
Opravné prostředky
Článek 43
Rozhodnutí soudního orgánu
Články 44 a 45 se nepoužijí na opravné prostředky podané s cílem prohlásit za neplatné, zrušit nebo změnit rozhodnutí v rámci celních předpisů přijaté justičním orgánem nebo celními orgány jednajícími jako justiční orgány.
Článek 44
Právo na podání opravného prostředku
1. Každá osoba má právo podat opravný prostředek proti jakémukoli rozhodnutí celních orgánů v rámci celních předpisů, jež se jí přímo a osobně dotýká.
Právo na podání opravného prostředku má rovněž každá osoba, která požádala celní orgány o rozhodnutí a ve lhůtách uvedených v čl. 22 odst. 3 neobdržela rozhodnutí o své žádosti.
2. Opravný prostředek lze podat nejméně ve dvou stupních:
a)
nejdříve u celních orgánů, u soudního orgánu nebo u jiných orgánů určených k tomuto účelu členskými státy;
b)
následně u vyššího nezávislého orgánu, jímž může být v souladu s platnými předpisy členských států soudní orgán nebo rovnocenný zvláštní orgán.
3. Opravný prostředek se podává ve členském státě, v němž bylo rozhodnutí přijato nebo o ně bylo požádáno.
4. Členské státy zajistí, aby řízení o opravném prostředku umožnilo rychlé potvrzení nebo opravu rozhodnutí celních orgánů.
Článek 45
Přerušení výkonu rozhodnutí
1. Podání opravného prostředku nemá odkladný účinek na výkon napadeného rozhodnutí.
2. Celní orgány však přeruší výkon rozhodnutí, a to zcela nebo částečně, mají-li odůvodněné pochybnosti, zda je napadené rozhodnutí v souladu s celními předpisy, nebo hrozí-li dotyčné osobě nenahraditelná škoda.
3. V případech uvedených v odstavci 2, je-li důsledkem napadeného rozhodnutí vyměření dovozního nebo vývozního cla, je přerušení výkonu tohoto rozhodnutí podmíněno poskytnutím jistoty, pokud se na základě zdokumentovaného posouzení nezjistí, že by taková jistota způsobila dlužníkovi vážné hospodářské nebo sociální obtíže.
Oddíl 7
Kontrola zboží
Článek 46
Řízení rizik a celní kontroly
1. Celní orgány mohou provádět veškeré celní kontroly, které považují za nezbytné.
Celní kontroly mohou zahrnovat zejména kontrolu zboží, odebrání vzorků, ověřování správnosti a úplnosti informací uvedených v prohlášení nebo oznámení a existence, pravosti, správnosti a platnosti dokladů, přezkum účetnictví hospodářských subjektů a jiných záznamů, kontrolu dopravních prostředků, kontrolu zavazadel a jiného zboží přepravovaného osobami a provádění úředních šetření a dalších podobných činností.
2. Jiné než namátkové celní kontroly vycházejí především z analýzy rizik provedené prostřednictvím elektronického zpracování dat a jejich účelem je stanovit a vyhodnotit rizika a vypracovat nezbytná opatření, pomocí nichž lze rizikům čelit, a to na základě kritérií vytvořených na vnitrostátní úrovni, na úrovni Unie a případně na mezinárodní úrovni.
3. Celní kontroly se provádějí ve společném rámci pro řízení rizik, který je založen na výměně informací o rizicích a výsledcích analýz rizik mezi celními správami a kterým se stanoví společná kritéria rizik a norem, kontrolní opatření a prioritní oblasti kontroly.
Kontrolami, které vycházejí z těchto informací a kritérií, nejsou dotčeny další kontroly prováděné v souladu s odstavcem 1 nebo s jinými platnými předpisy.
4. Celní orgány provádějí řízení rizik s cílem rozlišovat mezi úrovněmi rizik spojených se zbožím, na které se vztahují celní kontroly nebo dohled, a s cílem určit, zda a kde se na zboží vztahují konkrétní celní kontroly.
Řízení rizik zahrnuje takové činnosti jako shromažďování údajů a informací, analýzu a hodnocení rizik, stanovování a provádění opatření a pravidelné sledování a přezkoumávání procesu a jeho výsledků, a to na základě mezinárodních a vnitrostátních zdrojů a strategií a zdrojů a strategií Unie.
5. Celní orgány si předávají informace o rizicích a výsledky analýzy rizik, pokud:
a)
celní orgán vyhodnotí rizika jako závažná a vyžadující celní kontrolu a z výsledků kontroly vyplyne, že došlo k události vyvolávající rizika;
b)
z výsledků kontroly nevyplývá, že došlo k události vyvolávající rizika, avšak dotyčný celní orgán se domnívá, že hrozba představuje jinde v Unii vysoké riziko.
6. Při stanovení společných kritérií rizik a norem, kontrolních opatření a prioritních oblastí kontroly podle odstavce 3 se zohlední vše následující:
a)
přiměřenost k riziku;
b)
naléhavost nezbytného použití kontrol;
c)
pravděpodobný dopad na obchodní tok, na jednotlivé členské státy a na kontrolní zdroje.
7. Společná kritéria rizik a normy uvedené v odstavci 3 zahrnují všechny tyto prvky:
a)
popis rizik;
b)
faktory nebo ukazatele rizika, které se použijí pro výběr zboží nebo hospodářských subjektů, u nichž se provede celní kontrola;
c)
povahu celních kontrol, které mají celní orgány uskutečnit;
d)
dobu uplatňování celních kontrol uvedených v písmenu c).
8. Aniž jsou dotčeny ostatní kontroly běžně prováděné celními orgány, zahrnují prioritní oblasti kontroly konkrétní celní režimy, druhy zboží, dopravní trasy, druhy dopravních prostředků nebo hospodářské subjekty, na které se vztahují zvýšené úrovně analýzy rizik a celních kontrol během určitého období.
Článek 47
Spolupráce mezi orgány
1. Mají-li být u téhož zboží příslušnými orgány jinými, než jsou celní orgány, prováděny kontroly jiné než celní, usilují celní orgány v úzké spolupráci s těmito jinými orgány o to, aby tyto kontroly byly pokud možno prováděny současně s celními kontrolami a na stejném místě (one-stop-shop), přičemž celní orgány zastávají v této oblasti koordinační úlohu.
2. Je-li to nezbytné pro účely minimalizace rizik a boje proti podvodům, mohou si v rámci kontrol stanovených v tomto oddíle celní a jiné příslušné orgány vyměňovat mezi sebou a s Komisí údaje, které získaly v souvislosti se vstupem, výstupem, tranzitem, pohybem, uskladněním a konečným užitím zboží pohybujícího se mezi celním územím Unie a zeměmi nebo územími mimo celní území Unie, včetně poštovního styku, a v souvislosti s přítomností a pohybem zboží, které není zbožím Unie, a zboží propuštěného do režimu konečného užití na celním území Unie, jakož i výsledky všech kontrol. Celní orgány a Komise si tyto údaje mohou vyměňovat rovněž za účelem zajištění jednotného uplatňování celních předpisů.
Článek 48
Kontrola po propuštění zboží
Po propuštění zboží mohou celní orgány za účelem celních kontrol ověřovat správnost a úplnost informací uvedených v celním prohlášení, celním prohlášení pro dočasné uskladnění, vstupním souhrnném celním prohlášení, výstupním souhrnném celním prohlášení, prohlášení o zpětném vývozu nebo oznámení o zpětném vývozu a existenci, pravost, správnost a platnost veškerých podkladů a provádět kontrolu účetnictví deklaranta a jiných záznamů vztahujících se k operacím s daným zbožím nebo k předešlým nebo následným obchodním operacím s týmž zbožím. Celní orgány mohou toto zboží rovněž kontrolovat nebo z něj odebrat vzorky, je-li jeho kontrola ještě možná.
Tyto kontroly lze provést v prostorách držitele zboží, jeho zástupce nebo jiné osoby, která se přímo nebo nepřímo obchodně podílí na uvedených operacích, nebo jiné osoby, která má v držení zmíněné doklady a údaje pro obchodní účely.
Článek 49
Letecká a námořní doprava uvnitř Unie
1. Celní kontroly nebo formality týkající se příručních a zapsaných zavazadel osob, které uskutečňují buď lety, nebo námořní cesty uvnitř Unie, se provádějí pouze v případě, kdy jsou tyto kontroly nebo formality stanoveny celními předpisy.
2. Odstavec 1 se použije, aniž jsou dotčeny:
a)
kontroly bezpečnosti a zabezpečení;
b)
kontroly spojené se zákazy nebo omezeními.
Článek 50
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme opatření, která zajistí jednotné uplatňování celních kontrol, včetně výměny informací o rizicích a analýzy rizik, společných kritérií rizik a norem, kontrolních opatření a prioritních oblastí kontroly podle čl. 46 odst. 3.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
V závažných a naléhavých případech, které souvisejí s těmito opatřeními a které jsou řádně odůvodněny potřebou rychle aktualizovat společný rámec pro řízení rizik a přizpůsobit výměnu informací o rizicích a analýzy rizik, společná kritéria rizik a norem, kontrolní opatření a prioritní oblasti kontroly vývoji rizik, přijme Komise okamžitě platné prováděcí akty postupem podle čl. 285 odst. 5.
Má-li být o stanovisku výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 rozhodnuto písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
2. Komise stanoví v prováděcích aktech přístavy a letiště, kde se celní kontroly a formality mají provádět podle článku 49 na:
a)
příruční a zapsaná zavazadla osob:
i)
uskutečňujících let letadlem přilétajícím z letiště, jež není letištěm Unie, které po mezipřistání na letišti Unie pokračuje na jiné letiště Unie,
ii)
uskutečňujících let letadlem, které po mezipřistání na letišti Unie pokračuje na letiště, jež není letištěm Unie,
iii)
vyžívajících námořní dopravu stejným plavidlem, která má na své trase místo odplutí, zastávky nebo cílového určení v přístavu, jenž není přístavem Unie;
iv)
na palubě rekreačních plavidel a turistických nebo obchodních letadel;
b)
příruční a zapsaná zavazadla:
i)
dopravená na letiště Unie na palubě letadla přilétajícího z letiště, jež není letištěm Unie, a překládaná na tomto letišti Unie do jiného letadla pokračujícího v letu v rámci Unie;
ii)
naložená na letišti Unie do letadla pokračujícího v letu v rámci Unie a překládaná na jiném letišti Unie do letadla, jehož místem určení je letiště, jež není letištěm Unie.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 8
Uchovávání dokladů a jiných informací a poplatky a náklady
Článek 51
Uchovávání dokladů a jiných informací;
1. Dotyčná osoba uchovává pro účely celních kontrol doklady a informace uvedené v čl. 15 odst. 1 po dobu alespoň tří kalendářních let, a to jakýmkoli způsobem, který je dostupný a přijatelný pro celní orgány.
V případě zboží propuštěného do volného oběhu za podmínek jiných než uvedených v třetím pododstavci nebo zboží navrženého v celním prohlášení k vývozu počíná lhůta běžet od konce roku, v němž bylo přijato celní prohlášení s návrhem na propuštění zboží do volného oběhu nebo k vývozu.
V případě zboží propuštěného do volného oběhu bez cla nebo se sníženou sazbou dovozního cla na základě jeho konečného užití počíná lhůta běžet od konce roku, v němž zboží přestává být předmětem celního dohledu.
V případě zboží, které bylo propuštěno do jiného celního režimu, nebo zboží v dočasném uskladnění počíná lhůta běžet od konce roku, v němž byl daný celní režim vyřízen nebo v němž bylo ukončeno dočasné uskladnění.
2. Aniž je dotčen čl. 103 odst. 4, zjistí-li se při celní kontrole ve vztahu k celnímu dluhu, že je nutno opravit příslušný zápis v účetních dokladech, a byla-li o tom dotyčná osoba informována, uchovávají se doklady a informace po dobu tří let od uplynutí lhůty uvedené v odstavci 1 tohoto článku.
Bylo-li podáno odvolání nebo zahájeno soudní řízení, uchovávají se doklady a informace po dobu stanovenou v odstavci 1, nebo do ukončení odvolacího či soudního řízení, a to podle toho, která situace nastane později.
Článek 52
Poplatky a náklady
1. Celní orgány si neúčtují poplatky za provádění celních kontrol nebo jakýchkoli jiných úkonů podle celních předpisů v úředních hodinách příslušných celních úřadů.
2. Celní orgány si mohou účtovat poplatky nebo mohou požadovat úhradu vzniklých nákladů za poskytování zvláštních služeb, zejména za:
a)
požadovanou přítomnost zaměstnanců celních správ mimo stanovené úřední hodiny nebo jejich požadovanou přítomnost v jiných prostorách, než jsou prostory celní správy;
b)
analýzy nebo znalecké zprávy o zboží a poštovní poplatky za vrácení zboží žadateli, zejména v souvislosti s rozhodnutími přijatými podle článku 33 nebo s poskytováním informací podle čl. 14 odst. 1;
c)
kontroly zboží nebo odběry vzorků za účelem ověření nebo zničení zboží, při kterých vznikají jiné náklady než náklady spojené s prací zaměstnanců celních správ;
d)
výjimečná kontrolní opatření, jsou-li nutná s ohledem na povahu zboží nebo na možné riziko.
KAPITOLA 3
Přepočet měn a lhůty
Článek 53
Přepočet měn
1. Příslušné orgány zveřejní nebo zpřístupní na internetu směnný kurz, který se použije v případě, že je nutné provést přepočet měny na základě jednoho z těchto důvodů:
a)
faktory, na jejichž základě je určována celní hodnota zboží, jsou vyjádřeny v jiné měně, než je měna členského státu, ve které se celní hodnota určuje;
b)
hodnota eura v národních měnách je požadována pro účely sazebního zařazení zboží a výše dovozního nebo vývozního cla, včetně hodnotových prahů ve společném celním sazebníku.
2. Je-li přepočet měny nutný z důvodů jiných než uvedených v odstavci 1, hodnota eura v národních měnách, jež má být použita v rámci celních předpisů, se stanoví alespoň jednou ročně.
Článek 54
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech pravidla pro přepočet měn pro účely uvedené v čl. 53 odst. 1 a 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 55
Lhůty, data a termíny
1. Není-li stanoveno jinak a pokud je v celních předpisech stanovena lhůta, datum nebo termín, nelze tuto lhůtu prodloužit nebo zkrátit a toto datum nebo tento termín nelze odložit ani přesunout..
2. S výjimkou případů stanovených celními předpisy se použijí pravidla pro lhůty, data a termíny stanovená v nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1182/71 ze dne 3. června 1971, kterými se určují pravidla pro lhůty, data a termíny (14).
HLAVA II
FAKTORY, NA JEJICHŽ ZÁKLADĚ SE UPLATNÍ DOVOZNÍ NEBO VÝVOZNÍ CLO A JINÁ OPATŘENÍ PŘI OBCHODU SE ZBOŽÍM
KAPITOLA 1
Společný celní sazebník a sazební zařazení zboží
Článek 56
Společný celní sazebník a dohled
1. Splatné dovozní a vývozní clo vychází ze společného celního sazebníku.
Další opatření stanovená ve zvláštních předpisech Unie upravujících obchod se zbožím se případně uplatní podle sazebního zařazení tohoto zboží.
2. Společný celní sazebník obsahuje všechny tyto prvky:
a)
kombinovanou nomenklaturu zboží, která je stanovena v nařízení (EHS) č. 2658/87;
b)
jakoukoliv jinou nomenklaturu, která je plně nebo částečně založena na kombinované nomenklatuře nebo k ní přidává další členění a která je stanovena zvláštními předpisy Unie, jež upravují uplatňování sazebních opatření při obchodu se zbožím;
c)
smluvní nebo běžná všeobecná cla pro zboží, které je zahrnuto do kombinované nomenklatury;
d)
preferenční sazební opatření obsažená v dohodách, které Unie uzavřela s určitými zeměmi či územími mimo celní území Unie nebo se skupinami takových zemí či území;
e)
preferenční sazební opatření přijatá jednostranně Unií vůči některým zemím či územím mimo celní území Unie nebo skupinám takových zemí či území;
f)
autonomní opatření, na jejichž základě lze clo u určitého zboží snížit nebo zboží od cla osvobodit;
g)
zvýhodněné sazební zacházení stanovené pro určité zboží z důvodu jeho povahy nebo na základě jeho konečného užití v rámci opatření uvedených v písmenech c) až f) nebo v písmenu h);
h)
jiná sazební opatření vyplývající ze zemědělských nebo obchodních nebo jiných právních předpisů Unie.
3. Splňuje-li dané zboží podmínky obsažené v opatřeních stanovených v odst. 2 písm. d) až g), použijí se na žádost deklaranta opatření uvedená v těchto ustanoveních místo opatření uvedených v odst. 2 písm. c). Jsou-li dodrženy lhůty a splněny podmínky stanovené v příslušném opatření nebo v kodexu, může být taková žádost podána se zpětnou účinností.
4. Je-li použití opatření uvedených v odst. 2 písm. d) až g) nebo osvobození od opatření podle odst. 2 písm. h) omezeno na určitý objem dovozů nebo vývozů, přestanou být opatření nebo osvobození v případě celních kvót uplatňována od okamžiku, kdy je dosaženo stanoveného objemu dovozů nebo vývozů.
V případě celních stropů přestanou být tato opatření nebo osvobození od nich na základě právního aktu Unie uplatňována.
5. Propuštění zboží, na něž se vztahují opatření uvedená v odstavcích 1 a 2, do volného oběhu nebo jeho vývoz mohou podléhat dohledu.
Článek 57
Sazební zařazení zboží
1. Pro účely společného celního sazebníku spočívá sazební zařazení zboží v určení jedné podpoložky nebo dalšího členění kombinované nomenklatury, do níž má být toto zboží zařazeno.
2. Pro účely nesazebních opatření spočívá sazební zařazení zboží v určení jedné podpoložky nebo dalšího členění kombinované nomenklatury nebo jakékoli jiné nomenklatury, která je zcela nebo částečně založena na kombinované nomenklatuře nebo k ní přidává další členění a která je stanovena právními předpisy Unie a do níž má být uvedené zboží zařazeno.
3. Podpoložka nebo další členění určené podle odstavců 1 a 2 se použijí pro účely uplatňování opatření souvisejících s danou podpoložkou.
4. Komise může přijmout opatření s cílem určit sazební zařazení zboží podle odstavců 1 a 2.
Článek 58
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme opatření týkající se jednotné správy celních kvót a celních stropů uvedených v čl. 56 odst. 4 a řízení dohledu nad propuštěním zboží do volného oběhu nebo nad jeho vývozem, jak je uvedeno v čl. 56 odst. 5.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
2. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme opatření uvedená v čl. 57 odst. 4.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
V závažných a naléhavých případech, které souvisejí s těmito opatřeními a které jsou řádně odůvodněny potřebou rychle zajistit správné a jednotné používání kombinované nomenklatury, přijme Komise okamžitě použitelné prováděcí akty postupem podle čl. 285 odst. 5.
Má-li být o stanovisku výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 rozhodnuto písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
KAPITOLA 2
Původ zboží
Oddíl 1
Nepreferenční původ
Článek 59
Rozsah působnosti
Články 60 a 61 stanoví pravidla pro určení nepreferenčního původu zboží pro účely použití:
a)
společného celního sazebníku, s výjimkou opatření uvedených v čl. 56 odst. 2 písm. d) a e);
b)
jiných než sazebních opatření stanovených zvláštními předpisy Unie upravujícími obchod se zbožím; a
c)
jiných opatření Unie týkajících se původu zboží.
Článek 60
Získání původu
1. Zboží zcela získané v jediné zemi nebo na jediném území se považuje za zboží pocházející z této země nebo z tohoto území.
2. Zboží, na jehož výrobě se podílí více než jedna země nebo jedno území, se považuje za zboží pocházející ze země nebo území, kde došlo k jeho poslednímu podstatnému hospodářsky odůvodněnému zpracování nebo opracování, které bylo provedeno v podnicích k tomu vybavených a které vyústilo v nový výrobek nebo představuje důležitý stupeň výroby.
Článek 61
Prokazování původu
1. Je-li původ uveden podle celních předpisů v celním prohlášení, mohou celní orgány vyžadovat, aby deklarant původ zboží prokázal.
2. Je-li původ zboží prokázán podle celních předpisů nebo jiných zvláštních předpisů Unie, mohou celní orgány v případě odůvodněných pochybností požadovat dodatečné doklady prokazující, že je původ stanoven v souladu s příslušnými právními předpisy Unie.
3. Je-li to nezbytné z hlediska obchodu, může být dokument prokazující původ vydán v Unii v souladu s pravidly původu platnými v zemi určení nebo na území určení nebo jakoukoli jinou metodou pro určení země, v níž bylo zboží zcela získáno nebo v níž došlo k jeho poslednímu podstatnému zpracování.
Článek 62
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla, podle nichž se zboží, u něhož je nezbytné určit nepreferenční původ pro účely použití opatření Unie uvedených v článku 59, považuje za zcela získané v jedné zemi nebo na jediném území nebo za zboží, k jehož poslednímu podstatnému hospodářsky odůvodněnému zpracování nebo opracování, které bylo provedeno v podnicích k tomu vybavených a které vyústilo v nový výrobek nebo představuje důležitý stupeň výroby, došlo v jedné zemi nebo na jediném území, podle článku 60.
Článek 63
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro prokazování a ověřování původu podle článku 61.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Preferenční původ
Článek 64
Preferenční původ zboží
1. S cílem využít opatření uvedených v čl. 56 odst. 2 písm. d) nebo e) nebo nesazebních preferenčních opatření musí být zboží v souladu s pravidly preferenčního původu uvedenými v odstavcích 2 až 5 tohoto článku.
2. V případě zboží, na které se vztahují preferenční opatření obsažená v dohodách, které Unie uzavřela s určitými zeměmi či územími mimo celní území Unie nebo se skupinami takových zemí či území, se pravidla preferenčního původu stanoví v těchto dohodách.
3. V případě zboží, na které se vztahují preferenční opatření přijatá jednostranně Unií vůči určitým zemím či územím mimo celní území Unie nebo skupinám takových zemí či území vyjma těch, které jsou uvedeny v odstavci 5, přijme Komise opatření, kterými se stanovují pravidla preferenčního původu.
Tato pravidla vycházejí z kritéria, že je zboží zcela získáno, nebo z kritéria, že zboží je výsledkem dostatečného zpracování nebo opracování.
4. V případě zboží, na které se vztahují preferenční opatření uplatňovaná v rámci obchodu mezi celním územím Unie a Ceutou a Melillou obsažená v protokolu č. 2 k aktu o přistoupení z roku 1985, se pravidla preferenčního původu přijmou postupem podle článku 9 uvedeného protokolu.
5. V případě zboží, na které se vztahují preferenční opatření obsažená v preferenčních dohodách ve prospěch zámořských zemí a území přidružených k Unii, se pravidla o preferenčním původu přijmou v souladu s článkem 203 Smlouvy o fungování EU.
6. Komise může z vlastního podnětu nebo na žádost země či území, na které se vztahuje preferenční režim, povolit této zemi nebo území na některé zboží dočasnou odchylku z pravidel preferenčního původu uvedených v odstavci 3.
Dočasná odchylka musí být odůvodněna jedním z těchto důvodů:
a)
vnitřní nebo vnější faktory zemi nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, dočasně brání v možnosti dodržovat pravidla preferenčního původu;
b)
země nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, požaduje čas na přípravu na dodržování těchto pravidel.
Žádost o odchylku podá dotčená země nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, v písemné podobě Komisi.V žádosti uvede důvody podle druhého pododstavce, proč o odchylku žádá, a přiloží vhodné podklady.
Dočasná odchylka je omezena na dobu trvání účinků vnitřních nebo vnějších faktorů, které ji odůvodňují, nebo na dobu, kterou daná země nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, potřebuje k zajištění dodržování pravidel.
V případě, že je odchylka povolena, dotčená země nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, dodržuje veškeré stanovené požadavky, pokud jde o informace, které mají být poskytovány Komisi ohledně využívání odchylky a řízení množství, na něž byla odchylka povolena.
Článek 65
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla preferenčního původu podle čl. 64 odst. 3.
Článek 66
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech:
a)
postupy podle čl. 64 odst. 1'umožňující zavedení preferenčního původu zboží v Unii;
b)
opatření, kterým se dané zemi nebo území, na které se vztahuje preferenční režim, uděluje dočasná odchylka podle čl. 64 odst. 6.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 3
Určení původu zvláštních druhů zboží
Článek 67
Opatření přijímaná Komisí
Komise může přijímat opatření k určení původu konkrétních druhů zboží v souladu s pravidly původu, která se na tato zboží vztahují.
Článek 68
Svěření prováděcích pravomocí
Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme opatření uvedená v článku 67. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
V závažných a naléhavých případech, které souvisejí s těmito opatřeními a které jsou řádně odůvodněny potřebou rychle zajistit správné a jednotné uplatňování pravidel původu, přijme Komise okamžitě použitelné prováděcí akty postupem podle čl. 285 odst. 5.
Má-li být o stanovisku výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 rozhodnuto písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
KAPITOLA 3
Hodnota zboží pro celní účely
Článek 69
Rozsah působnosti
Celní hodnota zboží pro účely použití společného celního sazebníku a nesazebních opatření stanovených ve zvláštních předpisech Unie upravujících obchod se zbožím se určuje v souladu s články 70 a 74.
Článek 70
Metoda určování celní hodnoty na základě převodní hodnoty
1. Prvotním podkladem pro určení celní hodnoty zboží je převodní hodnota, tj. cena, která byla nebo má být skutečně zaplacena za zboží prodané pro vývoz na celní území Unie, případně upravená.
2. Cenou, která byla nebo má být za zboží skutečně zaplacena, se rozumí částka celkové platby, která byla nebo má být uskutečněna mezi kupujícím a prodávajícím nebo mezi kupujícím a třetí stranou ve prospěch prodávajícího za dovážené zboží a která zahrnuje veškeré platby, které byly nebo mají být uskutečněny jako podmínka prodeje dováženého zboží.
3. Převodní hodnota se uplatní, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
nejsou stanovena žádná omezení, pokud jde o nakládání se zbožím nebo jeho použití ze strany kupujícího, s výjimkou kteréhokoli z těchto omezení, která
i)
jsou uložena nebo vyžadována právními předpisy nebo veřejnými orgány v Unii,
ii)
omezují zeměpisnou oblast, v níž může být zboží přeprodáváno,
iii)
neovlivňují podstatně celní hodnotu zboží;
b)
prodej nebo cena nepodléhají podmínkám nebo plněním, jejichž hodnotu nelze ve vztahu ke zboží, které je ohodnocováno, určit;
c)
žádná část výnosu z jakéhokoliv přeprodeje, nakládání se zbožím nebo použití zboží kupujícím nepřipadne přímo ani nepřímo prodávajícímu, kromě případů, kdy lze provést přiměřenou úpravu; a
d)
kupující a prodávající nejsou ve vzájemném spojení, nebo jejich vztah neovlivnil cenu.
Článek 71
Položky převodní hodnoty
1. Při určování celní hodnoty podle článku 70 se k ceně, která byla nebo má být za dovážené zboží skutečně zaplacena, připočítají:
a)
níže uvedené položky, pokud jsou hrazeny kupujícím, avšak nejsou zahrnuty v ceně, která byla nebo má být skutečně zaplacena:
i)
provize a odměny za zprostředkování, s výjimkou nákupních provizí;
ii)
náklady na nádoby, které se pro celní účely považují za součást daného zboží;
iii)
náklady na balení zahrnující jak práci, tak materiál; a
b)
hodnota, vhodným způsobem rozvržená, níže uvedeného zboží a služeb, pokud je kupující poskytuje přímo nebo nepřímo zdarma nebo za sníženou cenu pro použití při výrobě nebo prodeji k vývozu dováženého zboží v rozsahu, v jakém tato hodnota nebyla zahrnuta do ceny, která byla nebo má být skutečně zaplacena:
i)
materiály, součástky, díly a podobné položky obsažené v dováženém zboží;
ii)
nářadí, matrice, slévačské formy a podobné položky použité k výrobě dováženého zboží;
iii)
materiál spotřebovaný k výrobě dováženého zboží; a
iv)
technologie, vývoj, umělecká práce, design a plány a nákresy provedené mimo Unii a nezbytné pro výrobu dováženého zboží;
c)
poplatky za užívání práv a licenční poplatky týkající se hodnoceného zboží, které musí přímo nebo nepřímo uhradit kupující jako podmínku prodeje hodnoceného zboží, pokud tyto poplatky za užívání práv nebo licenční poplatky nejsou zahrnuty v ceně, která byla nebo má být skutečně zaplacena;
d)
hodnota jakékoli části výnosu z případného přeprodeje, převodu nebo použití dovezeného zboží, která připadne přímo nebo nepřímo prodávajícímu; a
e)
níže uvedené náklady vzniklé před tím, než se zboží dostalo na místo, kde vstoupilo na celní území Unie:
i)
náklady na dopravu a pojištění dováženého zboží; a
ii)
náklady na nakládku, vykládku a manipulaci spojené s dopravou dováženého zboží.
2. Každá položka, která bude na základě odstavce 1 připočtena k ceně, která byla nebo má být skutečně zaplacena, vychází výlučně z údajů, které jsou objektivní a měřitelné.
3. Při určování celní hodnoty se k ceně, která byla nebo má být skutečně zaplacena, nepřipočtou žádné jiné položky než ty, které jsou stanoveny v tomto článku.
Článek 72
Položky, které se do celní hodnoty nezahrnují
Při určování celní hodnoty podle článku 70 se nezahrnuje žádná z těchto položek:
a)
náklady na dopravu dováženého zboží po jeho vstupu na celní území Unie;
b)
poplatky za stavbu, instalaci, montáž, údržbu nebo technickou pomoc vzniklé po vstupu dováženého zboží jako například průmyslových zařízení, strojů či vybavení na celní území Unie;
c)
úroky z finančního ujednání uzavřeného kupujícím a vztahujícího se na nákup dováženého zboží bez ohledu na to, zda finanční prostředky poskytuje prodávající nebo jiná osoba, jestliže bylo financování dohodnuto písemně a jestliže může kupující, bude-li o to požádán, prokázat, že jsou splněny tyto podmínky:
i)
toto zboží je skutečně prodáváno za cenu deklarovanou jako cena, která byla nebo má být skutečně zaplacena;
ii)
požadovaná úroková sazba nepřevyšuje obvyklou úrokovou sazbu uplatňovanou v dané zemi při podobných operacích v okamžiku, kdy k finanční úhradě dochází;
d)
poplatky spojené s právem reprodukovat dovážené zboží v Unii;
e)
nákupní provize;
f)
dovozní cla nebo jiné poplatky splatné v Unii při dovozu nebo prodeji zboží;
g)
aniž je dotčen čl. 71 odst. 1 písm. c), platby uskutečněné kupujícím za právo distribuovat nebo přeprodávat dovážené zboží, jestliže tyto platby nejsou podmínkou prodeje dováženého zboží určeného k vývozu do Unie.
Článek 73
Zjednodušení
Celní orgány mohou na žádost povolit, aby byly na základě specifických kritérií stanoveny níže uvedené částky, nejsou-li tyto částky vyčíslitelné ke dni přijetí celního prohlášení:
a)
částky, které mají být zahrnuty do celní hodnoty v souladu s čl. 70 odst. 2; a
b)
částky podle článků 71 a 72.
Článek 74
Doplňkové metody určování celní hodnoty zboží
1. Nemůže-li být celní hodnota zboží určena podle článku 70, pokračuje se postupně podle odst. 2 písm. a) až d), přičemž se celní hodnota zboží určí podle prvního z těchto písmen, podle nějž ji lze určit.
Na žádost deklaranta se pořadí uplatnění písmen c) a d) odstavce 2 obrátí.
2. Celní hodnotou podle odstavce 1 je:
a)
převodní hodnota u stejného zboží prodávaného pro vývoz na celní území Unie a vyváženého ve stejnou dobu nebo přibližně ve stejnou dobu jako zboží, které je ohodnocováno;
b)
převodní hodnota u podobného zboží prodávaného pro vývoz na celní území Unie a vyváženého ve stejnou dobu nebo přibližně ve stejnou dobu jako zboží, které je ohodnocováno;
c)
hodnota založená na jednotkové ceně, za kterou se dovážené zboží nebo stejné nebo podobné dovážené zboží prodává na celním území Unie v největším úhrnném množství osobám, kterou nejsou ve vzájemném spojení s prodávajícími; nebo
d)
vypočtená hodnota sestávající ze součtu těchto položek:
i)
nákladů na materiál a výrobu nebo jiné zpracování provedené při produkci dováženého zboží, nebo hodnota těchto položek;
ii)
částky představující zisk a všeobecné výdaje ve výši, kterou producenti v zemi vývozu obvykle zahrnují do prodeje zboží téže povahy nebo téhož druhu jako hodnocené zboží určené k vývozu do Unie;
iii)
nákladů na položky uvedené v čl. 71 odst. 1 písm. e) nebo jejich hodnoty.
3. Nemůže-li být celní hodnota určena podle odstavce 1, určí se na základě údajů dostupných na celním území Unie s použitím přiměřených prostředků slučitelných se zásadami a obecnými ustanoveními:
a)
dohody o provádění článku VII Všeobecné dohody o clech a obchodu,
b)
článku VII Všeobecné dohody o clech a obchodu,
c)
této kapitoly.
Článek 75
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví podmínky pro udělování povolení podle čl. 73.
Článek 76
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
určování celní hodnoty v souladu s čl. 70 odst. 1 a 2 a články 71 a 72, včetně pravidel pro úpravu ceny, která byla nebo má být skutečně zaplacena;
b)
uplatňování podmínek podle čl. 70 odst. 3;
c)
určování celní hodnoty podle čl. 74.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
HLAVA III
CELNÍ DLUH A JISTOTY
KAPITOLA 1
Vznik celního dluhu
Oddíl 1
Celní dluh při dovozu
Článek 77
Propuštění do volného oběhu a dočasné použití
1. Celní dluh při dovozu vzniká v okamžiku, kdy je zboží, které není zbožím Unie a které podléhá dovoznímu clu, propuštěno do jednoho z těchto celních režimů:
a)
propuštění do volného oběhu, včetně propuštění podle ustanovení o konečném užití;
b)
dočasné použití s částečným osvobozením od dovozního cla.
2. Celní dluh vzniká okamžikem přijetí celního prohlášení.
3. Dlužníkem je deklarant. V případě nepřímého zastupování je dlužníkem také osoba, na jejíž účet je celní prohlášení činěno.
Je-li celní prohlášení s návrhem na propuštění zboží do některého z režimů uvedených v odstavci 1 učiněno na základě údajů, v jejichž důsledku nebyly dovozní clo nebo jeho část vybrány, je osoba, která poskytla údaje nezbytné pro vyhotovení celního prohlášení a která si byla nebo měla být vědoma, že údaje nejsou pravdivé, rovněž považována za dlužníka.
Článek 78
Zvláštní ustanovení týkající se nepůvodního zboží
1. Platí-li zákaz vracet dovozní clo nebo přiznávat osvobození od dovozního cla pro nepůvodní zboží, které bylo použito při výrobě produktů, pro něž je vydán nebo vystaven doklad o původu v rámci preferenčních dohod mezi Unií a některými zeměmi či územími mimo celní území Unie nebo skupinami těchto zemí či území, vzniká u tohoto nepůvodního zboží celní dluh při dovozu v okamžiku přijetí prohlášení o zpětném vývozu v souvislosti s dotyčnými produkty.
2. Vznikne-li celní dluh podle odstavce 1, vyměří se částka dovozního cla odpovídající tomuto dluhu za stejných podmínek jako v případě celního dluhu, který by vznikl, kdyby ve stejný den bylo přijato celní prohlášení s návrhem na propuštění nepůvodního zboží použitého při výrobě dotyčných výrobků do volného oběhu za účelem ukončení režimu aktivního zušlechťovacího styku.
3. Použije se čl. 77 odst. 2 a 3. V případě zboží, které není zbožím Unie podle článku 270, je však dlužníkem osoba podávající prohlášení o zpětném vývozu. V případě nepřímého zastupování je dlužníkem také osoba, na jejíž účet je celní prohlášení podáváno.
Článek 79
Celní dluh vzniklý nesplněním povinností nebo podmínek
1. U zboží podléhajícího dovoznímu clu vzniká celní dluh při dovozu nesplněním:
a)
některé z povinností stanovených v celních předpisech pro vstup zboží, které není zbožím Unie, na celní území Unie, pro jeho odnětí celnímu dohledu nebo pro pohyb, zušlechtění, uskladnění, dočasné uskladnění, dočasné použití zboží nebo nakládání s tímto zbožím na tomto území;
b)
některé z povinností stanovených v celních předpisech upravujících konečné užití zboží na celním území Unie;
c)
podmínky, na jejímž základě může být zboží, které není zbožím Unie, propuštěno do celního režimu nebo mu může být přiznáno osvobození od cla či snížená sazba dovozního cla podle jeho konečného užití.
2. Celní dluh vzniká:
a)
okamžikem, kdy povinnost, jejímž nesplněním vzniká celní dluh, není plněna nebo přestala být plněna nebo
b)
okamžikem, kdy je přijato celní prohlášení za účelem propuštění zboží do celního režimu, zjistí-li se následně, že podmínka, na základě které může být zboží propuštěno do daného celního režimu nebo mu může být přiznáno osvobození od cla či snížená sazba dovozního cla podle jeho konečného užití, nebyla ve skutečnosti splněna.
3. V případech uvedených v odst. 1 písm. a) a b) je dlužníkem:
a)
každá osoba, která měla splnit dané povinnosti;
b)
každá osoba, která si byla vědoma nebo si měla být vědoma, že nebyla splněna povinnost podle celních předpisů, a která jednala na účet osoby, jež byla povinna splnit tuto povinnost, nebo která se zúčastnila úkonu, jenž vedl k nesplnění této povinnosti;
c)
každá osoba, která získala nebo držela dotyčné zboží a v okamžiku získání nebo přijetí zboží si byla nebo měla být vědoma, že nebyla splněna povinnost podle celních předpisů.
4. V případech uvedených v odst. 1 písm. c) je dlužníkem osoba, která má splnit podmínky, na jejichž základě je zboží propuštěno do celního režimu, nebo podmínky celního prohlášení pro zboží propuštěné do tohoto celního režimu nebo podmínky, na jejichž základě může být zboží přiznáno osvobození od cla či snížená sazba dovozního cla podle jeho konečného užití.
Je-li celní prohlášení s návrhem na propuštění zboží do některého z celních režimů uvedených v odst.1 písm. c) učiněno a jsou-li celním orgánům poskytnuty jakékoli informace požadované podle celních předpisů upravujících podmínky, na základě kterých může být zboží propuštěno do uvedeného celního režimu, a v důsledku toho nebyly dovozní clo nebo jeho část vybrány, je dlužníkem také osoba, která poskytla údaje nezbytné pro vyhotovení celního prohlášení a která věděla nebo měla vědět, že tyto údaje nejsou pravdivé.
Článek 80
Odpočet částky již zaplaceného dovozního cla
1. Vznikne-li podle čl. 79 odst. 1 celní dluh u zboží propuštěného do volného oběhu se sníženou sazbou dovozního cla podle konečného užití zboží, odečte se částka dovozního cla zaplacená při propuštění zboží do volného oběhu od částky dovozního cla odpovídající celnímu dluhu.
Ustanovení prvního pododstavce se použije, jestliže celní dluh vznikl u zbytků a odpadu po zničení předmětného zboží.
2. Vznikne-li podle čl. 79 odst. 1 celní dluh u zboží, které bylo propuštěno do režimu dočasného použití s částečným osvobozením od dovozního cla, odečte se částka dovozního cla zaplacená v rámci částečného osvobození od částky dovozního cla odpovídající celnímu dluhu.
Oddíl 2
Celní dluh při vývozu
Článek 81
Vývoz a pasivní zušlechťovací styk
1. Celní dluh při vývozu vzniká v okamžiku, kdy je zboží podléhající vývoznímu clu propuštěno do režimu vývozu nebo do režimu pasivního zušlechťovacího styku.
2. Celní dluh vzniká okamžikem přijetí celního prohlášení.
3. Dlužníkem je deklarant. V případě nepřímého zastupování je dlužníkem také osoba, na jejíž účet je celní prohlášení činěno.
Je-li celní prohlášení učiněno na základě údajů, v jejichž důsledku nebyly vývozní clo nebo jeho část vybrány, je osoba, která poskytla údaje požadované pro vyhotovení celního prohlášení a která si byla nebo měla být vědoma, že údaje nejsou pravdivé, rovněž považována za dlužníka.
Článek 82
Celní dluh vzniklý nesplněním povinností nebo podmínek
1. U zboží podléhajícího dovoznímu clu vzniká celní dluh při dovozu nesplněním:
a)
některé z povinností stanovených v celních předpisech pro výstup zboží;
b)
podmínek, za nichž bylo povoleno, aby zboží opustilo celní území Unie s úplným nebo částečným osvobozením od vývozního cla.
2. Celní dluh vzniká:
a)
okamžikem, kdy zboží skutečně opustilo celní území Unie bez celního prohlášení;
b)
okamžikem, kdy je zboží dodáno na jiné místo určení, než na které se vztahuje povolení, na jehož základě může zboží opustit celní území Unie s úplným nebo částečným osvobozením od vývozního cla;
c)
nemohou-li celní orgány okamžik uvedený v písmenu b) určit, uplynutím lhůty stanovené pro předložení dokladu o tom, že byly splněny podmínky opravňující k přiznání tohoto osvobození.
3. V případech uvedených v odst. 1 písm. a) je dlužníkem:
a)
každá osoba, která měla splnit danou povinnost;
b)
každá osoba, která si byla vědoma nebo si měla být vědoma, že daná povinnost nebyla splněna, a která jednala na účet osoby, jež byla povinna splnit tuto povinnost;
c)
každá osoba, která se zúčastnila úkonu, jenž vedl k nesplnění povinnosti a která si byla vědoma nebo si měla být vědoma, že celní prohlášení nebylo podáno, ačkoli mělo být.
4. V případech uvedených v odst. 1 písm. b) je dlužníkem každá osoba, která má splnit podmínky, za nichž bylo povoleno, aby zboží opustilo celní území Unie s částečným nebo úplným osvobozením od vývozního cla.
Oddíl 3
Společná ustanovení pro celní dluh při dovozu i vývozu
Článek 83
Zákazy a omezení
1. Celní dluh při dovozu nebo vývozu vzniká i v případě, že se na zboží vztahují jakékoli zákazy nebo omezení dovozu nebo vývozu.
2. Celní dluh však nevzniká v případě:
a)
protiprávního vstupu padělaných peněz na celní území Unie;
b)
vstupu omamných a psychotropních látek na celní území Unie, a to látek jiných než těch, které jsou pod přísným dohledem příslušných orgánů za účelem jejich použití pro lékařské a vědecké účely.
3. Pro účely sankcí za porušení celních předpisů se však má za to, že celní dluh vznikl, je-li podle právních předpisů členského státu dovozní nebo vývozní clo nebo existence celního dluhu základem pro vyměření sankcí.
Článek 84
Více dlužníků
Odpovídá-li za zaplacení částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající jednomu celnímu dluhu více osob, odpovídají společně a nerozdílně za zaplacení uvedené částky.
Článek 85
Obecná pravidla pro výpočet částky dovozního nebo vývozního cla
1. Částka dovozního nebo vývozního cla se stanoví na základě pravidel pro výpočet cla, která se na dané zboží vztahovala v okamžiku, kdy celní dluh u tohoto zboží vznikl.
2. Není-li možné přesně určit okamžik, kdy celní dluh vznikl, má se za to, že vznikl v době, kdy celní orgány zjistí, že se zboží nachází v situaci, za níž vzniká celní dluh.
Pokud však informace dostupné celní orgánům umožňují určit, že celní dluh vznikl před tímto zjištěním, má se za to, že celní dluh vznikl v nejzazším časovém okamžiku, který může být určen jako situace, v níž celní dluh vzniká.
Článek 86
Zvláštní pravidla pro výpočet částky dovozního cla
1. Pokud u zboží, jež bylo propuštěno do celního režimu nebo dočasně uskladněno, vznikly na celním území Unie náklady spojené s uskladněním nebo obvyklými formami manipulace, tyto náklady nebo navýšení hodnoty se při výpočtu částky dovozního cla nezohlední, jestliže deklarant tyto náklady dostatečným způsobem prokáže.
Celní hodnota, množství, povaha a původ zboží, které není zbožím Unie a které bylo použito při operacích, se však při výpočtu částky dovozního cla zohledňují.
2. Dojde-li u zboží, které bylo propuštěno do celního režimu, na celním území Unie v důsledku obvyklých forem manipulace ke změně sazebního zařazení, použije se na zboží propuštěné do tohoto režimu na žádost deklaranta původní sazební zařazení.
3. Vznikne-li u zušlechtěných výrobků v důsledku režimu aktivního zušlechťovacího styku celní dluh, vyměří se částka dovozního cla odpovídající tomuto dluhu na žádost deklaranta na základě sazebního zařazení, celní hodnoty, množství, povahy a původu zboží, které bylo propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku, v okamžiku přijetí celního prohlášení za toto zboží.
4. Ve zvláštních případech se však částka dovozního cla určí v souladu s odstavci 2 a 3 tohoto článku bez žádosti deklaranta, aby se zabránilo obcházení sazebních opatření podle čl. 56 odst. 2 písm. h).
5. Vznikne-li celní dluh u zušlechtěných produktů pocházejících z režimu pasivního zušlechťovacího styku nebo u náhradních produktů podle čl. 261 odst. 1, vypočte se výše dovozního cla na základě nákladů na zušlechťovací operaci provedenou mimo celní území Unie.
6. Stanoví-li celní předpisy u zboží použití zvýhodněného sazebního zacházení, osvobození nebo úplného nebo částečného osvobození od dovozního nebo vývozního cla podle čl. 56 odst. 2 písm. d) až g), článků 203, 204, 205 a 208, nebo článků 259 až 262 tohoto nařízení nebo podle nařízení Rady (ES) č. 1186/2009 ze dne 16. listopadu 2009 o systému Společenství pro osvobození od cla (15), použije se toto zvýhodněné sazební zacházení nebo osvobození rovněž v případech, kdy vznikl celní dluh podle článků 79 nebo 82 tohoto nařízení, pokud nedostatky, které vedly ke vzniku celního dluhu, nebyly pokusem o klamavé jednání.
Článek 87
Místo vzniku celního dluhu
1. Celní dluh vzniká v místě, kde je podáno celní prohlášení nebo prohlášení o zpětném vývozu uvedené v článcích 77, 78 a 81.
Ve všech ostatních případech celní dluh vzniká v místě, kde nastaly skutečnosti vedoucí ke vzniku celního dluhu.
Nemůže-li být toto místo určeno, vzniká celní dluh v místě, kde se podle zjištění celních orgánů zboží nacházelo v situaci vedoucí ke vzniku celního dluhu.
2. Pokud bylo zboží propuštěno do dosud nevyřízeného celního režimu nebo pokud nebylo dočasné uskladnění řádně ukončeno a ve stanovené lhůtě nemůže být místo, kde vzniká celní dluh, určeno podle odstavce 1 druhého nebo třetího pododstavce, vzniká celní dluh v místě, kde bylo zboží propuštěno do daného režimu, nebo kde v tomto režimu vstoupilo na celní území Unie, nebo kde bylo dočasně uskladněno.
3. Pokud údaje dostupné celním orgánům umožňují zjistit, že celní dluh pravděpodobně vznikl na více místech, má se za to, že celní dluh vznikl v místě, kde vznikl poprvé.
4. Pokud celní orgán zjistí, že celní dluh vznikl podle článku 79 nebo 82 v jiném členském státě a že částka dovozního nebo vývozního cla odpovídající tomuto dluhu je nižší než 10 000 EUR, považuje se tento celní dluh za celní dluh vzniklý v členském státě, ve kterém byl zjištěn.
Článek 88
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
pravidla pro výpočet částky dovozního nebo vývozního cla pro zboží, u něhož celní dluh vznikne v souvislosti se zvláštním postupem, která doplní pravidla stanovená v článcích 85 a 86;
b)
případy uvedené v čl. 86 odst. 4;
c)
lhůta uvedená v čl. 87 odst. 2.
KAPITOLA 2
Jistota za celní dluh, který by mohl vzniknout, nebo který vznikl
Článek 89
Obecná ustanovení
1. Není-li stanoveno jinak, vztahuje se tato kapitola na jistoty za celní dluhy, které vznikly, i za dluhy, které mohou vzniknout.
2. Pokud celní orgány požadují poskytnutí jistoty za celní dluh, který by mohl vzniknout, nebo který vznikl, musí tato jistota pokrývat částku dovozního nebo vývozního cla a ostatní poplatky splatné v souvislosti s dovozem nebo vývozem zboží v situaci, kdy:
a)
jistota je použita na propuštění zboží do tranzitního režimu Unie; nebo
b)
jistota může být použita ve více než jednom členském státě.
Jistota, která nemůže být použita mimo členský stát, v němž je požadována, je platná pouze v daném členském státě a musí pokrývat alespoň částku dovozního nebo vývozního cla.
3. Požadují-li celní orgány poskytnutí jistoty, poskytne ji dlužník nebo osoba, která se může stát dlužníkem. Celní orgány mohou také povolit, aby jistotu poskytla jiná osoba než osoba, od níž se jistota požaduje.
4. Aniž je dotčen článek 97, požadují celní orgány pro určité zboží nebo celní prohlášení pouze jednu jistotu.
Jistota poskytnutá pro konkrétní celní prohlášení se použije ke krytí částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiných poplatků u veškerého zboží, na které se toto prohlášení vztahuje nebo které bylo na jeho základě propuštěno, bez ohledu na to, zda je prohlášení správné, či nikoli.
Nebyla-li jistota uvolněna, může se v mezích zajištěné částky použít rovněž na vybrání částek dovozního nebo vývozního cla a jiných poplatků, které jsou splatné po kontrole po propuštění daného zboží.
5. Na žádost osoby uvedené v odstavci 3 tohoto článku mohou celní orgány v souladu s čl. 95 odst. 1, 2 a 3 povolit poskytnutí souborné jistoty ke krytí částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu ve vztahu ke dvěma nebo více operacím, prohlášením nebo celním režimům.
6. Celní orgány jistotu sledují.
7. Jistota se nepožaduje od států, regionálních a místních orgánů veřejné správy nebo jiných veřejnoprávních subjektů u činností, v nichž vystupují jako veřejné orgány.
8. Jistota se nepožaduje v žádné z těchto situacích:
a)
u zboží přepravovaného po Rýnu a rýnských vodních cestách a po Dunaji a dunajských vodních cestách;
b)
u zboží přepravovaného zabudovaným přepravním zařízením;
c)
ve zvláštních případech, kdy je zboží propuštěno do režimu dočasného použití;
d)
u zboží propuštěného do tranzitního režimu Unie za využití zjednodušení podle čl. 233 odst. 4 písm. e) a přepravovaného námořní nebo vzdušnou cestou mezi přístavy Unie nebo mezi letišti Unie.
9. Celní orgány nemusí požadovat poskytnutí jistoty, jestliže výše dovozního nebo vývozního cla, které má být zajištěno, nepřesahuje statistický práh hodnoty pro celní prohlášení stanovený v čl. 3 odst. 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 471/2009 ze dne 6. května 2009 o statistice Společenství týkající se zahraničního obchodu se třetími zeměmi (16).
Článek 90
Povinná jistota
1. Je-li poskytnutí jistoty povinné, vyměří celní orgány tuto jistotu ve výši, která se rovná přesné částce dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiným poplatkům, lze-li tuto částku v době, kdy je jistota požadována, spolehlivě určit.
Není-li možné stanovit přesnou částku celního dluhu, vyměří se jistota ve výši nejvyšší možné částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiných poplatků, které dle odhadu celních orgánů vznikly nebo mohou vzniknout.
2. Aniž je dotčen článek 95, je-li pro částku dovozního nebo vývozního cla odpovídající celním dluhům a jiným poplatkům, jejichž výše se mění v čase, poskytnuta souborná jistota, vyměří se jistota ve výši, která zajistí, že částka dovozního nebo vývozního cla odpovídající celním dluhům a jiným poplatkům bude vždy pokryta.
Článek 91
Nepovinná jistota
Není-li poskytnutí jistoty povinné, vyžaduje se tato jistota vždy, když se celní orgány domnívají, že je úhrada částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiných poplatků ve stanovené lhůtě nejistá. Její výši tyto orgány stanoví tak, aby nepřesahovala částku uvedenou v článku 90.
Článek 92
Poskytnutí jistoty
1. Jistota může být poskytnuta v jedné z těchto forem:
a)
složením hotovosti nebo jakýmkoli jiným platebním prostředkem, který celní orgány uznávají jako rovnocenný složení hotovosti, v eurech nebo v měně členského státu, ve kterém se jistota požaduje;
b)
závazkem ručitele;
c)
jinou formou jistoty, která poskytuje rovnocennou záruku, že částka dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiné poplatky budou zaplaceny.
2. Poskytnutí jistoty formou složení hotovosti nebo jiným rovnocenným platebním prostředkem se provádí podle platných předpisů členského státu, ve kterém je jistota požadována.
Je-li jistota poskytnuta složením hotovosti nebo jiným rovnocenným platebním prostředkem, neplatí z ní celní orgány žádné úroky.
Článek 93
Volba jistoty
Osoba, která je povinna poskytnout jistotu, si může zvolit, kterou z forem jistoty uvedených v čl. 92 odst. 1 poskytne.
Pokud však navržená forma jistoty není slučitelná s řádným prováděním daného celního režimu, mohou ji celní orgány odmítnout.
Celní orgány mohou požadovat, aby byla zvolená forma jistoty zachována po určitou dobu.
Článek 94
Ručitel
1. Ručitelem uvedeným v čl. 92 odst. 1 písm. b) je třetí osoba usazená na celním území Unie. Není-li ručitelem úvěrová instituce nebo finanční instituce nebo pojišťovna akreditovaná v Unii v souladu s platnými právními předpisy Unie, schválí ručitele celní orgány, které jistotu požadují.
2. Ručitel se písemně zaváže, že zaplatí zajištěnou částku dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiným poplatkům.
3. Celní orgány mohou schválení navrhovaného ručitele nebo navrhovaného druhu jistoty odmítnout, pokud dle jejich názoru není možné zaručit, že částka dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiné poplatky budou ve stanovené lhůtě uhrazeny.
Článek 95
Souborná jistota
1. Povolení uvedené v čl. 89 odst. 5 se udělí pouze osobám, jež splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou usazeny na celním území Unie;
b)
splňují kritéria stanovená v čl. 39 písm. a);
c)
jsou pravidelnými uživateli příslušných celních režimů nebo provozovateli dočasných skladů nebo splňují kritéria stanovená v čl. 39 písm. d).
2. Má-li být souborná jistota poskytnuta pro celní dluhy a jiné poplatky, které mohou vzniknout, může být hospodářskému subjektu povoleno poskytnout soubornou jistotu se sníženou částkou záruky nebo může být hospodářský subjekt zproštěn povinnosti jistotu poskytnout, pokud splňuje kritéria stanovená v čl. 39 písm. b) a c).
3. Má-li být souborná jistota poskytnuta pro celní dluhy a jiné poplatky, které vznikly, může být oprávněnému hospodářskému subjektu pro celní zjednodušení na základě žádosti povoleno poskytnout soubornou jistotu se sníženou částkou záruky.
4. Souborná jistota se sníženou částkou záruky podle odst. 3 je rovnocenná poskytnutí jistoty.
Článek 96
Dočasné zákazy týkající se používání souborných jistot
1. V souvislosti se zvláštními postupy nebo dočasným uskladněním může Komise dočasně zakázat použití kterékoliv z těchto jistot:
a)
souborné jistoty pro sníženou částku záruky nebo zproštění povinnosti jistotu poskytnout podle čl. 95 odst. 2;
b)
souborné jistoty podle článku 95 u zboží, u kterého byly zjištěny rozsáhlé podvody.
2. V případech, na které se vztahuje odst. 1 písm. a) nebo b) tohoto článku, lze povolit použití souborné jistoty pro sníženou částku záruky nebo zproštění povinnosti poskytnout jistotu nebo použití souborné jistoty podle článku 95, pokud dotyčná osoba splní jednu z těchto podmínek:
a)
dotyčná osoba může prokázat, že v souvislosti s dotčeným zbožím nevznikl celní dluh při operacích, které tato osoba vykonávala v průběhu dvou let předcházejících rozhodnutí uvedenému v odstavci 1;
b)
pokud v průběhu dvou let předcházejících rozhodnutí uvedenému v odstavci 1 celní dluhy vznikly, může tato osoba prokázat, že byly tyto dluhy ve stanovené lhůtě plně uhrazeny dlužníkem či dlužníky nebo ručitelem.
Pro získání povolení používat dočasně zakázanou soubornou jistotu musí dotyčná osoba rovněž splnit kritéria stanovená v čl. 39 písm. b) a c).
Článek 97
Doplňující nebo nová jistota
Zjistí-li celní orgány, že poskytnutá jistota nezaručuje nebo nadále nezaručuje spolehlivě či dostatečně, že částka dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu a jiné poplatky budou uhrazeny ve stanovené lhůtě, vyžadují od všech osob uvedených v čl. 89 odst. 3, aby podle svého uvážení buď poskytly doplňující jistotu, nebo nahradily původní jistotu novou jistotou.
Článek 98
Propuštění zboží
1. Celní orgány jistotu okamžitě uvolní, jakmile celní dluh nebo odpovědnost za další poplatky zanikne nebo již nemůže vzniknout.
2. Zanikl-li celní dluh nebo odpovědnost za další poplatky částečně nebo může-li vzniknout již jen pro část zajištěné částky, uvolní se na žádost dotyčné osoby odpovídající část jistoty, pokud částka, o kterou se jedná, takový krok opodstatňuje.
Článek 99
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
zvláštní případy, kdy není požadována jistota u zboží, které je propuštěno do režimu dočasného použití, v souladu s čl. 89 odst. 8 písm. c);
b)
forma jistoty podle čl. 92 odst. 1 písm. c) a pravidla týkající se ručitele podle článku 94;
c)
podmínky týkající se postupu pro udělení povolení k použití souborné jistoty se sníženou částkou záruky nebo zproštění povinnosti záruku poskytnout podle čl. 95 odst. 2;
d)
lhůty pro uvolnění jistoty.
Článek 100
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise stanoví v prováděcích aktech postupy:
a)
pro určení částky jistoty včetně snížené částky záruky podle čl. 95 odst. 2 a 3;
b)
ohledně poskytnutí a sledování jistoty podle článku 89, zrušení a odstoupení od závazku, který poskytl ručitel, podle článku 94 a uvolnění jistoty podle článku 98;
c)
ohledně dočasných zákazů podle článku 96.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů opatření uvedená v článku 96.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
V závažných a naléhavých případech, které souvisejí s těmito opatřeními a, které jsou řádně odůvodněny potřebou rychle posílit ochranu finančních zájmů Unie a jejích členských států, přijme Komise okamžitě použitelné prováděcí akty postupem podle čl. 285 odst. 5.
Má-li být o stanovisku výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 rozhodnuto písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
KAPITOLA 3
Výběr, platba, vrácení a prominutí částky dovozního nebo vývozního cla
Oddíl 1
Vyměření výše dovozního nebo vývozního cla, oznámení celního dluhu a zaúčtování
Článek 101
Vyměření výše dovozního nebo vývozního cla
1. Výši splatného dovozního nebo vývozního cla vyměří celní orgány příslušné podle místa, kde celní dluh vznikl nebo kde se má za to, že vznikl podle článku 87, jakmile k tomu mají potřebné údaje.
2. Aniž je dotčen článek 48, mohou celní orgány souhlasit, aby výši splatného dovozního nebo vývozního cla vyměřil deklarant.
3. Pokud vyměřená částka splatného dovozního nebo vývozního cla není celým číslem, lze tuto částku zaokrouhlit.
Pokud je částka uvedená v prvním pododstavci vyjádřena v eurech, nelze ji zaokrouhlit více než na nejbližší celé číslo nahoru nebo dolů.
Členský stát, jehož měnou není euro, může uplatňovat ustanovení druhého pododstavce obdobně, nebo se od ustanovení tohoto pododstavce odchýlit za předpokladu, že pravidla upravující zaokrouhlování nemají větší finanční dopad než pravidla stanovená v druhém pododstavci.
Článek 102
Oznámení celního dluhu
1. Celní dluh se dlužníkovi oznámí způsobem předepsaným v místě, kde celní dluh vznikl, nebo kde se má za to, že vznikl podle článku 87.
Oznámení uvedené v prvním pododstavci se nepoužije v žádném z těchto případů:
a)
pokud bylo do doby konečného vyměření výše dovozního nebo vývozního cla uloženo prozatímní obchodněpolitické opatření ve formě cla;
b)
pokud je částka splatného dovozního nebo vývozního cla vyšší než částka vyměřená na základě rozhodnutí, které bylo učiněno v souladu s článkem 33;
c)
pokud bylo původní rozhodnutí neoznámit celní dluh nebo jej oznámit spolu s částkou dovozního nebo vývozního cla, která je nižší než splatné dovozní nebo vývozní clo, učiněno na základě obecných předpisů, jež byly později zrušeny rozhodnutím soudu;
d)
jsou-li celní orgány celními předpisy zproštěny povinnosti oznámit celní dluh.
2. Rovná-li se výše splatného dovozního nebo vývozního cla částce uvedené v celním prohlášení, považuje se propuštění zboží celními orgány za oznámení výše celního dluhu dlužníkovi.
3. Pokud se odstavec 2 nepoužije, celní orgány dlužníkovi celní dluh oznámí v okamžiku, kdy mohou stanovit výši splatného dovozního nebo vývozního cla a přijmout příslušné rozhodnutí.
Pokud by však oznámení celního dluhu mělo vliv na trestní vyšetřování, mohou celní orgány toto oznámení odložit do doby, kdy již trestní vyšetřování neohrozí.
4. Pokud byla platba zajištěna, může být celní dluh odpovídající celkové výši dovozního nebo vývozního cla vztahující se k veškerému zboží propuštěnému jedné a téže osobě v době stanovené celními orgány oznámen na konci této doby. Doba stanovená celními orgány nepřesáhne 31 dní.
Článek 103
Promlčení celního dluhu
1. Celní dluh nelze dlužníkovi oznámit po uplynutí lhůty tří let ode dne vzniku celního dluhu.
2. Pokud celní dluh vznikl v důsledku činu, který v době, kdy byl spáchán, mohl být důvodem pro zahájení trestního řízení, prodlouží se tříletá lhůta uvedená v odstavci 1 na nejméně pět a nejvýše deset let v souladu s vnitrostátním právem.
3. Lhůty stanovené v odstavcích 1 a 2 se pozastaví, pokud:
a)
je podán opravný prostředek v souladu s článkem 44; pozastavení se uplatní ode dne, kdy byl opravný prostředek podán, a po dobu trvání řízení o tomto opravném prostředku; nebo
b)
celní orgány dlužníkovi v souladu s čl. 22 odst. 6 sdělily důvody, na jejichž základě hodlají oznámit celní dluh; pozastavení se uplatní ode dne tohoto sdělení a až do uplynutí lhůty, během níž je dlužníkovi umožněno vyjádřit svůj názor.
4. Je-li povinnost zaplatit clo obnovena podle čl. 116 odst. 7, považují se lhůty uvedené v odstavcích 1 a 2 za pozastavené ode dne podání žádosti o vrácení či prominutí cla v souladu s článkem 121 do dne, kdy bylo učiněno rozhodnutí o vrácení nebo prominutí cla.
Článek 104
Zaúčtování
1. Celní orgány uvedené v článku 101 zanesou do svého účetnictví v souladu s vnitrostátními právními předpisy výši splatného dovozního nebo vývozního cla stanoveného podle uvedeného článku.
První pododstavec se nepoužije v případech uvedených v čl. 102 odst. 1 druhém pododstavci.
2. Celní orgány nemusí zaúčtovat částky dovozního nebo vývozního cla, které podle článku 103 odpovídají celnímu dluhu, jejž již nebylo možné dlužníkovi oznámit.
3. Členské státy stanoví praktické postupy pro zaúčtování částek dovozního nebo vývozního cla. Tyto postupy se mohou lišit podle toho, do jaké míry si celní orgány s ohledem na okolnosti, za nichž vznikl celní dluh, jsou či nejsou jisté, že tyto částky budou zaplaceny.
Článek 105
Lhůty pro zaúčtování
1. Vznikne-li celní dluh přijetím celního prohlášení s návrhem na propuštění zboží do jiného celního režimu než dočasného použití s částečným osvobozením od dovozního cla nebo v důsledku jakéhokoli jiného úkonu, který má stejné právní účinky, zaúčtují celní orgány částku splatného dovozního nebo vývozního cla do čtrnácti dnů po propuštění zboží.
Pokud však byla platba zajištěna, může být celková výše dovozního nebo vývozního cla vztahující se k veškerému zboží propuštěnému jedné a téže osobě během lhůty stanovené celními orgány, která nesmí přesáhnout 31 dnů, zaúčtována celkově na konci této lhůty. K zaúčtování musí dojít do čtrnácti dnů od uplynutí dotyčné lhůty.
2. Lze-li zboží propustit s výhradou určitých podmínek, které upravují stanovení výše splatného dovozního nebo vývozního cla nebo jeho vybrání, provede se zaúčtování do čtrnácti dnů ode dne, kdy je výše splatného dovozního nebo vývozního cla stanovena nebo kdy je stanovena povinnost zaplatit toto clo.
Týká-li se však celní dluh prozatímního obchodněpolitického opatření ve formě cla, zaúčtuje se částka splatného dovozního nebo vývozního cla do dvou měsíců ode dne vyhlášení nařízení, kterým se stanoví konečné obchodněpolitické opatření, v Úředním věstníku Evropské unie.
3. Vznikne-li celní dluh za jiných podmínek, než které jsou uvedeny v odstavci 1, zaúčtuje se částka splatného dovozního nebo vývozního cla do čtrnácti dnů ode dne, kdy celní orgány mohou stanovit výši příslušného dovozního nebo vývozního cla a přijmout rozhodnutí.
4. Odstavec 3 se použije v případě částky dovozního nebo vývozního cla, která má být vybrána nebo dovybrána, pokud částka splatného dovozního nebo vývozního cla nebyla zaúčtována v souladu s odstavci 1, 2 a 3 nebo pokud byla stanovena a zaúčtována ve výši, která je nižší než splatná částka.
5. Lhůty pro zaúčtování uvedené v odstavcích 1, 2 a 3 se nepoužijí za nepředvídatelných okolností nebo v případech vyšší moci.
6. Zaúčtování může být odloženo v případě uvedeném v čl. 102 odst. 3 druhém pododstavci do doby, kdy oznámení celního dluhu již neohrozí trestní vyšetřování.
Článek 106
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví případy uvedené v čl. 102 odst. 1 písm. d), kdy jsou celní orgány zproštěny povinnosti oznámit celní dluh.
Článek 107
Svěření prováděcích pravomocí
Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů opatření na zajištění vzájemné pomoci mezi celními orgány v případě vzniku celního dluhu.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Platba částky dovozního nebo vývozního cla
Článek 108
Obecné lhůty pro placení a pozastavení těchto lhůt
1. Částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu oznámenému v souladu s článkem 102 zaplatí dlužník ve lhůtě, kterou stanoví celní orgány.
Aniž je dotčen čl. 45 odst. 2, nepřesáhne tato lhůta deset dní ode dne, kdy je dlužníkovi oznámena výše celního dluhu. V případě souhrnného zaúčtování za podmínek stanovených v čl. 105 odst. 1 druhém pododstavci se stanoví tato lhůta tak, aby neumožnila dlužníkovi získat delší lhůtu splatnosti, než by získal v případě, kdy by mu byl udělen odklad platby cla v souladu s článkem 110.
Tuto lhůtu mohou celní orgány prodloužit na žádost dlužníka, pokud byla výše splatného dovozního nebo vývozního cla stanovena během kontroly po propuštění zboží v souladu s článkem 48. Aniž je dotčen čl. 112 odst. 1, nepřesahuje toto prodloužení lhůty dobu nutnou k tomu, aby mohl dlužník učinit příslušné kroky ke splnění své povinnosti.
2. Je-li dlužník oprávněn použít při placení některou z úlev uvedených v článcích 110 až 112, zaplatí clo nejpozději do uplynutí lhůty nebo lhůt stanovených pro tyto úlevy.
3. Lhůta pro zaplacení částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu se pozastaví v kterémkoliv z těchto případů:
a)
je-li podána žádost o prominutí cla podle článku 121;
b)
má-li být zboží zabaveno, zničeno nebo přenecháno ve prospěch státu;
c)
pokud celní dluh vznikl podle článku 79 a dlužníků je více.
Článek 109
Platba
1. Platba se provádí v hotovosti nebo obdobnými platebními prostředky, včetně započtení přeplatku, v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
2. Platbu může místo dlužníka provést třetí osoba.
3. Dlužník může vždy zaplatit celou částku dovozního nebo vývozního cla nebo jeho část před uplynutím lhůty, která mu byla pro platbu poskytnuta.
Článek 110
Odklad platby
Celní orgány na žádost dotyčné osoby a pod podmínkou poskytnutí jistoty povolí odklad platby splatného cla některým z těchto způsobů:
a)
odděleně pro jednotlivé částky dovozního nebo vývozního cla zaúčtované v souladu s čl. 105 odst. 1 prvním pododstavcem nebo čl. 105 odst. 4;
b)
hromadně pro všechny částky dovozního nebo vývozního cla zaúčtované v souladu s čl. 105 odst. 1 prvním pododstavcem ve lhůtě stanovené celními orgány, která nesmí přesáhnout 31 dnů;
c)
hromadně pro všechny částky dovozního nebo vývozního cla, které je součástí celkového zaúčtování v souladu s čl. 105 odst. 1 druhým pododstavcem.
Článek 111
Doba odkladu platby
1. Doba odkladu platby podle článku 110 činí 30 dní.
2. Je-li platba odložena podle čl. 110 písm. a), doba odkladu platby začíná následující den po dni, kdy byla výše celního dluhu oznámena dlužníkovi.
3. Je-li platba odložena podle čl. 110 písm. b), doba odkladu platby začíná následující den po dni, kdy uplyne hromadná lhůta. Doba se zkrátí o počet dní odpovídající polovině počtu dní hromadné lhůty.
4. Je-li platba odložena podle čl. 110 písm. c), doba odkladu platby začíná následující den po dni, kdy uplyne lhůta stanovená pro propuštění dotyčného zboží. Doba se zkrátí o počet dní odpovídající polovině počtu dní dotyčné lhůty.
5. Je-li počet dní v dobách podle odstavce 3 a 4 lichý, rovná se počet dní, o něž se doba 30 dnů zkrátí podle uvedených odstavců, polovině nejbližšího nižšího sudého čísla.
6. Je-li doba podle odstavců 3 a 4 vyjádřena v kalendářních týdnech, mohou členské státy stanovit, že částka dovozního nebo vývozního cla, jejíž splatnost byla odložena, má být zaplacena nejpozději v pátek čtvrtého týdne následujícího po tomto kalendářním týdnu.
Je-li tato doba vyjádřena v kalendářních měsících, mohou členské státy stanovit, že částka dovozního nebo vývozního cla, jejíž splatnost byla odložena, má být zaplacena do šestnáctého dne měsíce následujícího po tomto kalendářním měsíci.
Článek 112
Jiné úlevy při placení
1. Za podmínky, že bude poskytnuta jistota, mohou celní orgány dlužníkovi kromě odkladu platby povolit i jiné úlevy při placení.
2. Jsou-li podle odstavce 1 umožněny úlevy při placení, vypočítá se z částky dovozního nebo vývozního cla úrok z úvěru.
V členských státech, jejichž měnou je euro, se sazba úroku z úvěru rovná úrokové sazbě zveřejněné v řadě C Úředního věstníku Evropské unie, kterou Evropská centrální banka použila během svých hlavních refinančních operací v první den měsíce splatnosti, zvýšené o jeden procentní bod.
V členských státech, jejichž měnou není euro, se sazba úroku z úvěru rovná úrokové sazbě použité v první den daného měsíce národní centrální bankou během jejích hlavních refinančních operací, zvýšené o jeden procentní bod, nebo v případě členského státu, kde není sazba národní centrální banky k dispozici, nejvíce odpovídající sazbě použité v první den daného měsíce na peněžním trhu tohoto členského státu, zvýšené o jeden procentní bod.
3. Celní orgány mohou od vyžadování jistoty nebo úroku z úvěru upustit, pokud se na základě zdokumentovaného posouzení situace dlužníka zjistí, že by to vyvolalo vážné hospodářské nebo sociální obtíže.
4. Celní orgány od účtování úroku z úvěru upustí v případě, že částka připadající na jeden úkon výběru je nižší než 10 EUR.
Článek 113
Vymáhání platby
Nebyla-li částka splatného dovozního nebo vývozního cla zaplacena ve stanovené lhůtě, zajistí celní orgány zaplacení této částky všemi způsoby, jež jsou jim k dispozici podle právních předpisů příslušného členského státu.
Článek 114
Úroky z prodlení
1. K částce dovozního nebo vývozního cla se ode dne uplynutí stanovené lhůty do dne zaplacení připočítá úrok z prodlení.
V členských státech, jejichž měnou je euro, se sazba úroku z prodlení rovná úrokové sazbě zveřejněné v řadě C Úředního věstníku Evropské unie, kterou Evropská centrální banka použila během svých hlavních refinančních operací v první den měsíce splatnosti, zvýšené o dva procentní body.
V členských státech, jejichž měnou není euro, se sazba úroku z prodlení rovná úrokové sazbě použité v první den daného měsíce národní centrální bankou během jejích hlavních refinančních operací, zvýšené o dva procentní body, nebo v případě členského státu, kde není sazba národní centrální banky k dispozici, nejvíce odpovídající sazbě použité v první den daného měsíce na peněžním trhu tohoto členského státu, zvýšené o dva procentní body.
2. Pokud celní dluh vznikl na základě článku 79 nebo 82 nebo pokud je oznámení celního dluhu výsledkem kontroly po propuštění zboží, připočte se k částce dovozního nebo vývozního cla úrok z prodlení za dobu ode dne vzniku celního dluhu do dne jeho oznámení.
Sazba úroku z prodlení se stanoví v souladu s odstavcem 1.
3. Celní orgány mohou upustit od vybrání úroku z prodlení, pokud se na základě zdokumentovaného posouzení situace dlužníka zjistí, že by vybrání úroku z prodlení způsobilo vážné hospodářské nebo sociální potíže.
4. Celní orgány od účtování úroku z prodlení upustí v případě, že částka připadající na jeden úkon výběru je nižší než 10 EUR.
Článek 115
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla pro pozastavení lhůty pro placení částky dovozního nebo vývozního cla odpovídajícího celnímu dluhu podle čl. 108 odst. 3 a dobu pozastavení.
Oddíl 3
Vrácení a prominutí
Článek 116
Obecná ustanovení
1. Jsou-li splněny podmínky stanovené v tomto oddíle částky dovozního nebo vývozního cla se vracejí nebo promíjejí z kteréhokoliv z těchto důvodů:
a)
přeplatky na částkách dovozního nebo vývozního cla;
b)
vadné zboží nebo zboží neodpovídající smluvním podmínkám;
c)
chyba ze strany příslušných orgánů;
d)
v zájmu spravedlnosti.
Částka dovozního nebo vývozního cla se vrátí v případě, kdy byla zaplacena a platnost odpovídajícího celního prohlášení je v souladu s článkem 174 zrušena.
2. Celní orgány vrátí nebo prominou částku dovozního nebo vývozního cla uvedenou v odstavci 1, pokud činí alespoň 10 EUR, ledaže dotčená osoba požádá o vrácení nebo prominutí částky nižší.
3. Pokud mají celní orgány za to, že by clo mělo být vráceno nebo prominuto podle článku 119 nebo 120, příslušný členský stát postoupí věc k rozhodnutí Komisi v těchto případech:
a)
celní orgány mají za to, že zvláštní okolnosti jsou důsledkem nesplnění povinností ze strany Komise;
b)
celní orgány mají za to, že se Komise dopustila chyby ve smyslu čl. 119;
c)
okolnosti případu souvisejí s výsledky šetření Unie prováděného podle nařízení Rady (ES) č. 515/97 ze dne 13. května 1997 o vzájemné pomoci mezi správními orgány členských států a jejich spolupráci s Komisí k zajištění řádného používání celních a zemědělských předpisů (17) nebo podle jiných právních předpisů Unie nebo dohod, které Unie uzavřela s některými zeměmi nebo skupinami zemí, obsahujících ustanovení o provádění takových šetření Unie;
d)
částka, kterou může být dotyčná osoba povinna zaplatit v souvislosti s jednou nebo více dovozními či vývozními operacemi, je v důsledku chyby nebo zvláštních okolností rovna částce 500 000 EUR nebo tuto částku převyšuje.
Bez ohledu na první pododstavec se věc nepostoupí v těchto situacích:
a)
Komise již přijala rozhodnutí v případu obsahujícím srovnatelné skutkové a právní otázky;
b)
Komise se již případem obsahujícím srovnatelné skutkové a právní otázky zabývá.
4 Pokud celní orgány ve lhůtách uvedených v čl. 121 odst. 1 samy zjistí, že částka dovozního nebo vývozního cla má být vrácena nebo prominuta podle článků 117, 119 nebo 120, vrátí ji nebo prominou z vlastního podnětu, s výhradou pravidel týkajících se rozhodovacích pravomocí.
5. Clo se nevrátí ani nepromine, je-li situace, která vedla k oznámení celního dluhu, výsledkem klamavého jednání dlužníka.
6. Pokud celní orgány clo vrátí, nejsou povinny platit úrok.
Úrok však musí být zaplacen, jestliže rozhodnutí o vrácení cla nebylo provedeno do tří měsíců ode dne přijetí tohoto rozhodnutí, s výjimkou případů, kdy nedodržení lhůty bylo mimo kontrolu celních orgánů.
V takových případech se úrok platí od data uplynutí tříměsíční lhůty do doby, než je clo vráceno. Úroková sazba se stanoví v souladu s článkem 112.
7. Jestliže celní orgány clo vrátí nebo prominou omylem a není-li původní celní dluh promlčen podle článku 103, původní celní dluh se obnoví.
V takových případech je nutno jakýkoli úrok zaplacený podle odst. 5 druhého pododstavce nahradit.
Článek 117
Přeplatky na částkách dovozního nebo vývozního cla
1. Částka dovozního nebo vývozního cla se vrátí nebo promine, pokud původně oznámená částka odpovídající celnímu dluhu přesahuje splatnou částku nebo pokud byl celní dluh dlužníkovi oznámen v rozporu s čl. 102 odst. 1 písm. c) nebo d).
2. Pokud žádost o vrácení nebo prominutí vychází ze skutečnosti, že se v době přijetí celního prohlášení s návrhem na propuštění zboží do volného oběhu na dotyčné zboží vztahovala snížená nebo nulová sazba dovozního cla v rámci celní kvóty, celního stropu nebo jiného zvýhodněného sazebního režimu, clo se vrátí nebo promine za předpokladu, že v okamžiku podání žádosti spolu s nezbytnými doklady je splněna jedna z těchto podmínek:
a)
v případě celní kvóty nebyl její objem ještě vyčerpán,
b)
v ostatních případech nedošlo k obnovení běžné celní sazby.
Článek 118
Vadné zboží nebo zboží neodpovídající smluvním podmínkám
1. Částka dovozního cla se vrátí nebo promine, vztahuje-li se oznámení celního dluhu na zboží, které bylo odmítnuto dovozcem vzhledem k tomu, že bylo v okamžiku propuštění vadné nebo neodpovídalo podmínkám smlouvy, na jejímž základě bylo dovezeno.
Za vadné zboží se považuje také zboží, které bylo poškozeno před propuštěním.
2. Bez ohledu na odstavec 3 se částka cla vrátí nebo promine za podmínky, že zboží nebylo používáno, s výjimkou počátečního použití nutného ke zjištění vady nebo skutečnosti, že neodpovídá smluvním podmínkám, a za podmínky, že opustilo celní území Unie.
3. Částka cla se nevrátí nebo nepromine v těchto situacích:
a)
zboží bylo před tím, než bylo propuštěno do volného oběhu, propuštěno do zvláštního režimu za účelem zkoušek, ledaže se prokáže, že skutečnost, že zboží bylo vadné nebo neodpovídalo smluvním podmínkám, za běžných okolností v průběhu takových zkoušek nebylo možné zjistit;
b)
k vadnému stavu zboží bylo přihlédnuto při přípravě smluvních podmínek, zejména ceny, před tím, než bylo zboží propuštěno do celního režimu, s nímž je spojen vznik celního dluhu; nebo
c)
žadatel zboží prodal po zjištění, že je vadné nebo že neodpovídá smluvním podmínkám.
4. Namísto opuštění celního území Unie celní orgány na žádost dotyčné osoby povolí, aby zboží bylo propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku, včetně zničení, nebo do režimu vnějšího tranzitu nebo režimu uskladnění v celním skladu, nebo aby bylo umístěno do svobodného pásma.
Článek 119
Chyba ze strany příslušných orgánů
1. V případech jiných než těch, které jsou uvedeny v čl. 116 odst. 1 druhém pododstavci a v článcích 117, 118 a 120, se částka dovozního nebo vývozního cla vrátí nebo promine, pokud byla v důsledku chyby příslušných orgánů původně oznámená částka odpovídající celnímu dluhu nižší, než je splatná částka, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dlužník tuto chybu nemohl přiměřeným způsobem zjistit; a
b)
dlužník jednal v dobré víře.
2. Pokud nejsou splněny podmínky stanovené v čl. 117 odst. 2, clo se vrátí nebo promine, jestliže skutečnost, že nebyla uplatněna snížená nebo nulová sazba cla, byla důsledkem chyby samotných celních orgánů a celní prohlášení s návrhem na propuštění zboží do volného oběhu obsahovalo všechny údaje a byly k němu přiloženy všechny doklady nezbytné pro uplatnění snížené nebo nulové sazby cla.
3. Je-li na základě systému správní spolupráce s orgány země či území mimo celní území Unie zboží uděleno preferenční zacházení, představuje potvrzení vydané těmito orgány, pokud se prokáže, že je nesprávné, chybu, kterou nebylo možné přiměřeným způsobem zjistit ve smyslu odst. 1 písm. a).
Vydání nesprávného potvrzení však není chybou, je-li potvrzení založeno na nesprávném popisu skutečností podaném vývozcem, s výjimkou případů, kdy si orgány vydávající potvrzení byly vědomy nebo si měly být vědomy toho, že zboží nesplňuje podmínky pro preferenční zacházení.
Má se za to, že dlužník jednal v dobré víře, je-li schopen prokázat, že v období dotyčných obchodních operací jednal s náležitou péčí, aby zajistil splnění všech podmínek pro preferenční zacházení.
Dlužník se však nemůže odvolat na dobrou víru, zveřejní-li Komise v Úředním věstníku Evropské unie oznámení o tom, že existují odůvodněné pochybnosti, zda daná země nebo území správně uplatňuje preferenční dohodu.
Článek 120
Jednání v zájmu spravedlnosti
1. V případech jiných než uvedených v čl. 116 odst. 1 druhém pododstavci a v článcích 117, 118 a 119 se částka dovozního nebo vývozního cla vrátí nebo promine v zájmu spravedlnosti, vznikl-li celní dluh za zvláštních okolností, jež nelze přičítat klamavému jednání nebo hrubé nedbalosti dlužníka.
2. Má se za to, že zvláštní okolnosti ve smyslu odstavce 1 existují, pokud je z okolností případu zřejmé, že se dlužník ve srovnání s jinými subjekty vykonávajícími stejnou podnikatelskou činnost nachází v mimořádné situaci a že by v případě neexistence těchto okolností neutrpěl újmu způsobenou výběrem částky dovozního nebo vývozního cla.
Článek 121
Postup při vrácení nebo prominutí cla
1. Žádosti o vrácení nebo prominutí cla podle článku 116 se předkládají celním orgánům v těchto lhůtách:
a)
v případě přeplatků na částkách dovozního nebo vývozního cla, chyby ze strany příslušných orgánů nebo jednání v zájmu spravedlnosti ve lhůtě tří let ode dne, kdy byl celní dluh oznámen;
b)
v případě vadného zboží nebo zboží neodpovídajícího smluvním podmínkám do jednoho roku ode dne, kdy byl celní dluh oznámen;
c)
v případě zrušení platnosti celního prohlášení ve lhůtě stanovené v pravidlech týkajících se zrušení platnosti.
Lhůty uvedené v prvním pododstavci písm. a) a b) se prodlouží, prokáže-li žadatel, že mu v podání žádosti ve stanovené lhůtě zabránily nepředvídatelné okolnosti nebo vyšší moc.
2. Pokud celní orgány nemohou na základě uvedených důvodů přiznat vrácení nebo prominutí částky dovozního nebo vývozního cla, jsou povinny přezkoumat odůvodněnost žádosti o vrácení nebo prominutí cla v kontextu ostatních důvodů pro vrácení nebo prominutí uvedených v článku 116.
3. Pokud byl proti oznámení celního dluhu podán opravný prostředek podle článku 44, příslušná lhůta uvedená v odst. 1 prvním pododstavci se pozastaví ode dne podání tohoto odvolání po dobu trvání odvolacího řízení.
4. Pokud celní orgán povolí vrácení nebo prominutí cla v souladu s články 119 a 120, informuje o tom dotyčný členský stát Komisi.
Článek 122
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla, podle nichž bude přijímat rozhodnutí podle čl. 116 odst. 3, zejména pokud jde o:
a)
podmínky pro převzetí věci;
b)
lhůtu pro přijetí rozhodnutí a pozastavení této lhůty;
c)
sdělování důvodů, na nichž Komise zamýšlí založit rozhodnutí, před přijetím rozhodnutí, jež by na dotčenou osobu mělo nepříznivý dopad;
d)
oznamování rozhodnutí;
e)
důsledky nepřijetí nebo neoznámení tohoto rozhodnutí.
Článek 123
Svěření prováděcích pravomocí
1. Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
vrácení a prominutí cla podle článku 116;
b)
informování Komise podle čl. 121 odst. 4 a pro informace, jež mají být poskytovány.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
2. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme rozhodnutí uvedené v čl. 116 odst. 3
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 285 odst. 2.
Má-li být o stanovisku výboru uvedeného v čl. 285 odst. 1 rozhodnuto písemným postupem, použije se čl. 285 odst. 6.
KAPITOLA 4
Zánik celního dluhu
Článek 124
Zánik
1. Aniž jsou dotčeny platné právní předpisy týkající se nevybrání částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu v případě soudně prohlášené nesolventnosti dlužníka, povinnost zaplatit celní dluh při dovozu nebo vývozu zaniká:
a)
pokud již dlužníkovi nelze oznámit celní dluh podle článku 103;
b)
zaplacením částky dovozního nebo vývozního cla;
c)
s výhradou odstavce 5 prominutím částky dovozního nebo vývozního cla;
d)
je-li u zboží navrženého na propuštění do režimu s povinností zaplatit dovozní nebo vývozní clo zrušena platnost celního prohlášení;
e)
je-li zboží podléhající dovoznímu nebo vývoznímu clu zajištěno a současně nebo následně zabaveno;
f)
je-li zboží podléhající dovoznímu nebo vývoznímu clu zničeno pod celním dohledem nebo přenecháno ve prospěch státu;
g)
zmizí-li zboží nebo nejsou-li splněny povinnosti vyplývající z celních předpisů v důsledku úplného zničení nebo nenahraditelné ztráty tohoto zboží v důsledku jeho povahy, nepředvídatelných okolností nebo vyšší moci nebo na příkaz celních orgánů; pro účely tohoto písmene se zboží považuje za nenahraditelně ztracené, jestliže již nemůže být nikým používáno;
h)
vznikl-li celní dluh podle článků 79 nebo 82 a jsou-li splněny tyto podmínky:
i)
nedostatky, které vedly ke vzniku celního dluhu, neměly zásadní vliv na správné provádění daného celního režimu a nebyly pokusem o klamavé jednání,
ii)
veškeré formality nezbytné k nápravě situace zboží jsou následně splněny;
i)
bylo-li zboží propuštěné do volného oběhu osvobozené od cla nebo se sníženou sazbou dovozního cla na základě jeho konečného užití vyvezeno se souhlasem celních orgánů;
j)
vznikl-li dluh podle článku 78 a jsou-li zrušeny formality za účelem přiznání preferenčního sazebního zacházení uvedeného v daném článku;
k)
vznikl-li celní dluh s výhradou odstavce 6 podle článku 79 a celním orgánům je náležitě prokázáno, že zboží nebylo použito nebo spotřebováno a opustilo celní území Unie.
2. V případech uvedených v odst. 1 písm. e) se však pro účely trestů za porušení celních předpisů má za to, že celní dluh nezanikl, je-li podle právních předpisů členského státu dovozní nebo vývozní clo nebo existence celního dluhu základem pro stanovení trestů.
3. Zanikne-li v souladu s odst. 1 písm. g) celní dluh u zboží propuštěného do volného oběhu osvobozeného od cla nebo se sníženou sazbou dovozního cla na základě jeho konečného užití, považují se zbytky a odpad vzniklé v důsledku zničení zboží za zboží, které není zbožím Unie.
4. Platná ustanovení týkající se paušálních celních sazeb pro nenahraditelnou ztrátu v důsledku povahy zboží se použijí, pokud dotčená osoba neprokáže, že skutečná ztráta je vyšší než ztráta vypočtená za použití paušální sazby pro dotčené zboží.
5. Odpovídá-li za zaplacení částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu více osob a je-li clo prominuto, povinnost zaplatit celní dluh zaniká pouze v případě osoby nebo osob, kterým je clo prominuto.
6. V případě uvedeném v odst. 1 písm. k) povinnost zaplatit celní dluh nezaniká u osoby nebo osob, které se pokusily o klamavé jednání.
7. Vznikl-li celní dluh podle článku 79, zaniká ve vztahu k osobě, která se nepokusila o klamavé jednání a která přispěla k boji proti podvodům.
Článek 125
Uplatnění sankcí
Zanikne-li celní dluh na základě čl. 124 odst. 1 písm. h), nezaniká oprávnění členských států uplatnit sankce za nedodržení celních předpisů.
Článek 126
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví seznam nedostatků, jež nemají zásadní vliv na správné provádění daného celního režimu, a které doplňují čl. 124 odst. 1 písm. h) bod i).
HLAVA IV
ZBOŽÍ VSTUPUJÍCÍ NA CELNÍ ÚZEMÍ UNIE
KAPITOLA 1
Vstupní souhrnné celní prohlášení
Článek 127
Podání vstupního souhrnného celního prohlášení
1. Pro zboží vstupující na celní území Unie se podává vstupní souhrnné celní prohlášení.
2. Od povinnosti uvedené v odstavci 1 lze upustit:
a)
u dopravních prostředků a zboží přepravovaného dopravními prostředky, které pouze proplouvají teritoriálními vodami nebo prolétají vzdušným prostorem celního území Unie bez zastávky na tomto území; a
b)
v ostatních případech, které jsou řádně odůvodněny druhem zboží nebo dopravy nebo vyžadovány mezinárodními dohodami.
3. Vstupní souhrnné celní prohlášení se podává u celního úřadu v místě prvního vstupu ve stanovené lhůtě a předtím, než zboží vstoupí na celní území Unie.
Celní orgány mohou povolit podání vstupního souhrnného celního prohlášení u jiného celního úřadu, jestliže tento úřad nezbytné údaje neprodleně sdělí nebo poskytne elektronickou cestou celnímu úřadu v místě prvního vstupu.
4. Vstupní souhrnné celní prohlášení podává dopravce.
Aniž jsou dotčeny povinnosti dopravce, může vstupní souhrnné celní prohlášení místo něj podat jedna z těchto osob:
a)
dovozce nebo příjemce nebo jiná osoba, jejímž jménem nebo na jejíž účet dopravce jedná;
b)
každá osoba, která je schopna dotčené zboží předložit nebo zajistit jeho předložení celnímu úřadu vstupu.
5 Vstupní souhrnné celní prohlášení musí obsahovat údaje nezbytné pro analýzu rizik pro účely bezpečnosti a zabezpečení.
6. Ve zvláštních případech, kdy nelze od osob uvedených v odstavci 4 získat všechny údaje uvedené v odstavci 5, může být jejich předložení uloženo jiným osobám, jež mají tyto údaje k dispozici a mají právo je předložit.
7. Celní orgány mohou připustit, aby k podání vstupního souhrnného celního prohlášení byly použity obchodní, přístavní nebo přepravní informační systémy, pokud tyto systémy obsahují údaje, které jsou pro toto prohlášení nezbytné, a tyto údaje jsou k dispozici ve stanovené lhůtě předtím, než zboží vstoupí na celní území Unie.
8. Celní orgány mohou povolit, aby bylo místo vstupního souhrnného celního prohlášení podáno oznámení a zajištěn přístup k údajům vstupního souhrnného celního prohlášení v počítačovém systému hospodářského subjektu.
Článek 128
Analýza rizik
Celní úřad uvedený v čl. 127 odst. 3 zajistí, aby v konkrétní lhůtě byla především pro účely bezpečnosti a zabezpečení provedena analýza rizik založená na vstupním souhrnném celním prohlášení uvedeném v čl. 127 odst. 1 nebo údajích uvedených v čl. 127 odst. 8, a na základě výsledků této analýzy rizik přijme nezbytná opatření.
Článek 129
Změna a zrušení platnosti vstupního souhrnného celního prohlášení
1. Deklarantovi může být na jeho žádost povoleno změnit po podání vstupního souhrnného celního prohlášení jeden nebo více údajů uvedených v tomto prohlášení.
Změnu však nelze provést poté, co:
a)
celní orgány informovaly osobu, která vstupní souhrnné celní prohlášení podala, o svém záměru provést kontrolu zboží;
b)
celní orgány zjistily nesprávnost údajů uvedených ve vstupním souhrnném celním prohlášení;
c)
zboží již bylo předloženo celním orgánům.
2. Nevstoupí-li zboží, pro něž bylo podáno vstupní souhrnné celní prohlášení, na celní území Unie, zruší celní orgány platnost uvedeného prohlášení v každém z těchto případů:
a)
na návrh deklaranta; nebo
b)
do 200 dnů od podání prohlášení.
Článek 130
Celní prohlášení podaná místo vstupního souhrnného celního prohlášení
1. Celní úřad uvedený v čl. 127 odst. 3 může upustit od požadavku podat vstupní souhrnné celní prohlášení v případě, že pro zboží bylo podáno celní prohlášení ještě před uplynutím lhůty pro podání uvedeného prohlášení. V takovém případě musí celní prohlášení obsahovat alespoň údaje nezbytné pro vstupní souhrnné celní prohlášení. Do doby, než je celní prohlášení přijato podle článku 172, považuje se za vstupní souhrnné celní prohlášení.
2. Celní úřad uvedený v čl. 127 odst. 3 může upustit od požadavku podat vstupní souhrnné celní prohlášení v případě, že pro zboží bylo podáno celní prohlášení pro dočasné uskladnění ještě před uplynutím lhůty pro podání vstupního souhrnného celního prohlášení. Celní prohlášení pro dočasné uskladnění musí obsahovat alespoň údaje nezbytné pro vstupní souhrnné celní prohlášení. Do předložení deklarovaného zboží celním orgánům v souladu s článkem 139 má celní prohlášení pro dočasné uskladnění účinky vstupního souhrnného celního prohlášení.
Článek 131
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty podle článku 284, kterými se stanoví:
a)
případy, v nichž se v souladu s čl. 127 odst. 2 písm. c) upouští od povinnosti podat vstupní souhrnné celní prohlášení;
b)
lhůta uvedená v čl. 127 odst. 3 a 7, v níž má být podáno vstupní souhrnné celní prohlášení předtím, než zboží vstoupí na celní území Unie, s ohledem na druh zboží nebo dopravy;
c)
případy uvedené v čl. 127 odst. 6 a další osoby, jimž může být v daných případech uloženo předložení údajů ze vstupního souhrnného celního prohlášení.
Článek 132
Svěření prováděcích pravomocí
Komise v prováděcích aktech stanoví:
a)
postupy pro podávání vstupního souhrnného celního prohlášení uvedeného v článku 127;
b)
postupy pro předkládání údajů ze vstupního souhrnného celního prohlášení dalšími osobami uvedenými v čl. 127 odst. 6;
c)
lhůtu, ve které má být provedena analýza rizik, a nezbytná opatření, která mají být přijata, podle článku 128;
d)
postupy pro změnu vstupního souhrnného celního prohlášení podle čl. 129 odst. 1;
e)
postupy pro zrušení platnosti vstupního souhrnného celního prohlášení podle čl. 129 odst. 2, a to s ohledem na řádné řízení vstupu zboží na území.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 2
Vstup zboží
Oddíl 1
Vstup zboží na celní území unie
Článek 133
Oznámení příjezdu námořního plavidla nebo letadla
1. Provozovatel námořního plavidla nebo letadla vstupujícího na celní území Unie oznámí příjezd celnímu úřadu v místě prvního vstupu po příjezdu dopravního prostředku.
Mají-li celní úřady k dispozici informace o příjezdu námořního plavidla nebo letadla, mohou upustit od požadavku na oznámení uvedeného v prvním pododstavci.
2. Celní orgány mohou povolit, aby k oznámení příjezdu dopravního prostředku byly použity přístavní nebo letištní systémy nebo jiné dostupné způsoby předávání informací.
Článek 134
Celní dohled
1. Zboží vstupující na celní území Unie podléhá od okamžiku vstupu na toto území celnímu dohledu a může podléhat celní kontrole. Jsou-li použitelné, vztahují se na něj zákazy a omezení odůvodněné mimo jiné veřejnými mravy, veřejným pořádkem nebo veřejnou bezpečností, ochranou zdraví a života lidí, zvířat nebo rostlin, ochranou životního prostředí, ochranou národních kulturních statků, jež mají uměleckou, historickou nebo archeologickou hodnotu a ochranou průmyslového nebo obchodního vlastnictví, včetně kontrol prekurzorů omamných látek, zboží porušujícího určitá práva duševního vlastnictví a hotovosti, jakož i provádění opatření na zachování a řízení rybolovu a obchodněpolitických opatření.
Zboží zůstává pod celním dohledem po dobu nutnou ke zjištění jeho celního statusu a bez povolení celních orgánů nesmí být z celního dohledu vyjmuto.
Aniž je dotčen článek 254, přestává zboží Unie podléhat celnímu dohledu v okamžiku, kdy je stanoven jeho celní status.
Zboží, které není zbožím Unie, zůstává pod celním dohledem do okamžiku změny jeho celního statusu nebo do okamžiku jeho opuštění celního území Unie či jeho zničení.
2. Držitel zboží, které je pod celním dohledem, může na základě povolení celních orgánů zboží kdykoli zkontrolovat nebo z něj odebrat vzorky, zejména s cílem určit jeho sazební zařazení, celní hodnotu nebo celní status.
Článek 135
Doprava na příslušné místo
1. Osoba, která zboží přepravuje na celní území Unie, je povinna je dopravit neprodleně, po trase určené celními orgány a případně způsobem, který tyto orgány stanoví, k celnímu úřadu určenému celními orgány či na jakékoli jiné místo určené nebo schválené těmito orgány nebo do svobodného pásma.
2. Zboží musí být do daného svobodného pásma přepraveno přímo, vodní nebo vzdušnou cestou nebo, je-li přepravováno po zemi, aniž by prošlo jinou částí celního území Unie, jestliže je část hranice svobodného celního pásma totožná s pozemní hranicí mezi členským státem a třetí zemí.
3. Každá osoba, která přebírá odpovědnost za přepravu zboží po jeho vstupu na celní území Unie, je odpovědná za dodržení povinností stanovených v odstavcích 1 a 2.
4. Se zbožím, které na základě dohody uzavřené s příslušnou zemí nebo příslušným územím mimo celní území Unie může podléhat celním kontrolám ze strany celních orgánů členského státu a které se dosud nachází mimo celní území Unie, se zachází stejným způsobem jako se zbožím, které již bylo na celní území Unie přepraveno.
5. Odstavce 1 a 2 nevylučují použití zvláštních předpisů, pokud jde o zboží přepravované v příhraničních oblastech nebo potrubím a dráty, jakož i přepravu zanedbatelného hospodářského významu, jako jsou dopisy, pohlednice a tiskoviny a jim rovnocenné elektronické prostředky uchovávané na jiných médiích nebo zboží přepravované cestujícími, za podmínky, že tím není ohrožen celní dohled ani možnosti celní kontroly.
6. Odstavec 1 se nevztahuje na dopravní prostředky a zboží přepravované dopravními prostředky, které pouze proplouvají teritoriálními vodami nebo prolétají vzdušným prostorem celního území Unie bez zastávky na tomto území.
Článek 136
Letecká a námořní přeprava uvnitř Unie
Články 127 až 130, článek 133, čl. 135 odst. 1, článek 137, články 139 až 141 a články 144 až 149 se nevztahují na zboží, které není zbožím Unie, a na zboží uvedené v článku 155, které dočasně opustilo celní území Unie při přepravě mezi dvěma body na tomto území námořní nebo vzdušnou cestou, pokud bylo mimo celní území Unie přepraveno po přímé trase bez zastávky:
Článek 137
Doprava za zvláštních okolností
1. Nemůže-li být povinnost uvedená v čl. 135 odst. 1 splněna z důvodu nepředvídatelných okolností nebo vyšší moci, musí osoba, která má tuto povinnost splnit, nebo jiná osoba jednající na její účet bez zbytečného odkladu vyrozumět o této skutečnosti celní orgány. Nedojde-li v důsledku nepředvídatelných okolností nebo vyšší moci k úplnému zničení zboží, oznámí se celním orgánům rovněž místo, na kterém se zboží přesně nachází.
2. Jestliže byly loď nebo letadlo, na něž se vztahuje čl. 135 odst. 6, nuceny v důsledku nepředvídatelných okolností nebo vyšší moci dočasně zastavit nebo přistát na celním území Unie a povinnost uvedená v čl. 135 odst. 1 nemůže být splněna, je osoba, která loď nebo letadlo na celní území Unie dopravila, nebo jiná osoba jednající na její účet povinna neprodleně o této skutečnosti vyrozumět celní orgány.
3. Celní orgány určí opatření, která budou přijata k zajištění celního dohledu nad zbožím uvedeným v odstavci 1 nebo nad lodí či letadlem a veškerým zbožím na palubě této lodě nebo tohoto letadla za okolností stanovených v odstavci 2 a případně k zajištění jeho následné dopravy k celnímu úřadu nebo na jiné místo určené nebo schválené celními orgány.
Článek 138
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
oznamování příjezdu podle článku 133;
b)
dopravu zboží podle čl. 135 odst. 5.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Předložení zboží, jeho vykládka a kontrola
Článek 139
Předložení zboží celnímu úřadu
1. Zboží, které vstoupilo na celní území Unie, neprodleně po jeho vstupu předloží na určeném celním úřadě či jiném místě určeném nebo schváleném celními orgány nebo ve svobodném pásmu k celnímu řízení některá z těchto osob:
a)
osoba, která zboží na celní území Unie přepravila;
b)
osoba, jejímž jménem nebo na jejíž účet jedná osoba, která zboží na toto území přepravila;
c)
osoba, která převzala odpovědnost za přepravu zboží poté, co zboží vstoupilo na celní území Unie.
2. Je-li zboží na celní území Unie přepraveno námořní nebo leteckou cestou a zůstane-li na palubě stejného dopravního prostředku za účelem přepravy, je celnímu úřadu předloženo pouze v přístavu nebo na letišti, kde se vykládá nebo překládá. Zboží, které bylo přepraveno na celní území Unie a jež se v rámci své cesty vykládá a opět nakládá na stejný dopravní prostředek, aby bylo možno vyložit nebo naložit jiné zboží, se v daném přístavu nebo na daném letišti celnímu úřadu nepředkládá.
3. Aniž jsou dotčeny povinnosti osoby uvedené v odstavci 1, může zboží celnímu úřadu místo ní předložit některá z těchto osob:
a)
osoba, která zboží ihned propustí do celního režimu;
b)
držitel povolení k provozování dočasných skladů nebo osoba, která vykonává činnost ve svobodném pásmu.
4. Osoba předkládající zboží uvede odkaz na vstupní souhrnné celní prohlášení nebo, jedná-li se o případ uvedený v článku 130, na celní prohlášení nebo celní prohlášení pro dočasné uskladnění podané ve vztahu k tomuto zboží, s výjimkou případů, kdy se od povinnosti podat vstupní souhrnné celní prohlášení upouští.
5. Není-li pro zboží, které není zbožím Unie a které se předkládá celnímu úřadu, podáno vstupní souhrnné celní prohlášení, a s výjimkou případů, kdy se od povinnosti podat toto celní prohlášení upouští, podá jedna z osob uvedených v čl. 127 odst. 4 neprodleně, aniž je dotčen čl. 127 odst. 6, toto prohlášení nebo místo něj celní prohlášení nebo celní prohlášení pro dočasné uskladnění.
6. Odstavec 1 nevylučuje použití zvláštních předpisů, pokud jde o zboží přepravované v příhraničních oblastech nebo potrubím a dráty, jakož i přepravu zanedbatelného hospodářského významu, jako jsou dopisy, pohlednice a tiskoviny a jim rovnocenné elektronické prostředky uchovávané na jiných médiích nebo zboží přepravované cestujícími, za podmínky, že tím není ohrožen celní dohled ani možnosti celní kontroly.
7. Zboží předložené celnímu úřadu nesmí být bez souhlasu celních orgánů přemístěno z místa, kde bylo celnímu úřadu předloženo.
Článek 140
Vykládka a kontrola zboží
1. Zboží se vykládá a překládá z dopravních prostředků, kterými je přepravováno, pouze s povolením celních orgánů a na místech, která k tomu tyto orgány určí nebo schválí.
Povolení se však nevyžaduje v případech bezprostředně hrozícího nebezpečí, které vyžaduje okamžité vyložení veškerého zboží nebo jeho části. V takovém případě o tom musí být celní orgány neprodleně informovány.
2. Celní orgány mohou kdykoli požadovat, aby bylo zboží vyloženo a vybaleno za účelem jeho kontroly, odběru vzorků nebo kontroly dopravních prostředků, kterými je zboží přepravováno.
Článek 141
Zboží přepravované v režimu tranzitu
1. Ustanovení čl. 135 odst. 2 až 6 a články 139 a 140 a články 144 až 149 se nevztahují na zboží, které v okamžiku, kdy bylo přepraveno na celní území Unie, již bylo v režimu tranzitu.
2. Články 140 a 144 až 149 se vztahují na zboží, které není zbožím Unie a je přepravováno v režimu tranzitu, poté, co bylo předloženo celnímu úřadu určení na celním území Unie v souladu s předpisy upravujícími režim tranzitu.
Článek 142
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284 s cílem stanovit podmínky pro schvalování míst ve smyslu čl. 139 odst. 1.
Článek 143
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro předkládání zboží celnímu úřadu ve smyslu článku 139.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 3
Dočasné uskladnění zboží
Článek 144
Zboží v dočasném uskladnění
Zboží, které není zbožím Unie, musí být od okamžiku předložení celnímu úřadu dočasně uskladněno.
Článek 145
Prohlášení pro dočasné uskladnění
1. Pro zboží, které není zbožím Unie a předkládá se celnímu úřadu, musí být podáno prohlášení pro dočasné uskladnění, jež obsahuje všechny údaje nezbytné pro uplatnění ustanovení, jimiž se řídí dočasné uskladnění.
2. Doklady vztahující se ke zboží v dočasném uskladnění se celním orgánům poskytují, vyžadují-li to právní předpisy Unie nebo je-li to nezbytné pro účely celní kontroly.
3. Prohlášení pro dočasné uskladnění musí být podáno nejpozději v okamžiku předložení zboží celnímu úřadu jednou z osob uvedených v čl. 139 odst. 1 nebo 2.
4. Nebylo-li upuštěno od povinnosti podat vstupní souhrnné celní prohlášení, obsahuje prohlášení pro dočasné uskladnění odkaz na případné vstupní souhrnné celní prohlášení podané pro zboží předkládané celnímu úřadu, ledaže zboží již bylo v dočasném uskladnění nebo bylo propuštěno do celního režimu a neopustilo celní území Unie.
5. Celní orgány mohou povolit, aby celní prohlášení pro dočasné uskladnění bylo podáno také ve formě:
a)
odkazu na jakékoliv vstupní souhrnné celní prohlášení podané pro dané zboží, doplněného o údaje prohlášení pro dočasné uskladnění; nebo
b)
manifestu nebo jiného přepravního dokladu, pokud obsahuje údaje o prohlášení pro dočasné uskladnění s odkazem na jakékoliv vstupní souhrnné celní prohlášení pro dané zboží.
6. Celní orgány mohou povolit, aby k podání prohlášení pro dočasné uskladnění byly použity obchodní, přístavní nebo přepravní informační systémy, pokud obsahují údaje, které jsou pro toto prohlášení nezbytné, a tyto údaje jsou k dispozici v souladu s odstavcem 3.
7. Na prohlášení pro dočasné uskladnění se použijí články 188 až 193.
8. Prohlášení o dočasném uskladnění může být rovněž použito pro účely:
a)
oznámení příjezdu podle článku 133; nebo
b)
předložení zboží celnímu úřadu uvedenému v článku 139, pokud splňuje podmínky stanovené v uvedeném článku.
9. Prohlášení pro dočasné uskladnění se nevyžaduje, pokud nejpozději při předložení zboží celnímu úřadu je v souladu s články 153 až 156 prokázáno, že se jedná o zboží Unie.
10. Celní orgány uchovají prohlášení pro dočasné uskladnění nebo k němu mají přístup za účelem ověření, že zboží, na které se vztahuje, je následně propuštěno do celního režimu nebo zpětně vyvezeno podle článku 149.
11. Pokud se zboží, které není zbožím Unie a je přepravováno v režimu tranzitu, předkládá celnímu úřadu určení na celním území Unie, považují se pro účely odstavců 1 až 10 údaje pro příslušnou tranzitní operaci za prohlášení pro dočasné uskladnění, pokud splňují příslušné požadavky. Držitel zboží však může po ukončení tranzitního režimu podat prohlášení pro dočasné uskladnění.
Článek 146
Změna a zrušení platnosti prohlášení pro dočasné uskladnění
1. Deklarantovi se na žádost povolí změnit po podání prohlášení pro dočasné uskladnění jeden nebo více údajů uvedených v tomto prohlášení. Změnou však nesmí být rozšířena působnost tohoto prohlášení na jiné zboží než na zboží, na které se původně vztahovalo.
Změnu však nelze provést poté, co:
a)
celní orgány informovaly osobu, která prohlášení podala, o svém záměru provést kontrolu zboží;
b)
celní orgány zjistily nesprávnost údajů uvedených v prohlášení;
2. Není-li zboží, pro něž bylo podáno prohlášení pro dočasné uskladnění, předloženo celnímu úřadu, zruší celní orgány platnost uvedeného prohlášení v každém z těchto případů:
a)
na návrh deklaranta;
b)
do 30 dnů od podání prohlášení.
Článek 147
Podmínky a povinnosti související s dočasným uskladněním zboží
1. Dočasně uskladněné zboží se skladuje pouze v dočasných skladech v souladu s článkem 148, popřípadě v odůvodněných případech na jiných místech určených nebo schválených celními orgány.
2. Aniž je dotčen čl. 134 odst. 2, může být dočasně uskladněné zboží podrobeno pouze úkonům potřebným k tomu, aby bylo uchováno v nezměněném stavu, aniž by se měnila jeho obchodní úprava nebo technická charakteristika.
3. Držitel povolení podle článku 148 nebo osoba provádějící uskladnění zboží v případech, kdy je zboží uskladněno na jiných místech určených nebo schválených celními orgány, zodpovídá za vše následující:
a)
zajištění toho, aby dočasně uskladněné zboží nebylo vyjmuto z celního dohledu;
b)
splnění povinností vyplývajících z dočasného uskladnění zboží.
4. Pokud zboží nemůže být z jakéhokoli důvodu ponecháno v dočasném uskladnění, přijmou celní orgány neprodleně veškerá opatření k nápravě situace u zboží v souladu s články 197, 198 a 199.
Článek 148
Povolení k provozování dočasného skladu
1. K provozování dočasného skladu se vyžaduje povolení celních orgánů. Toto povolení není vyžadováno v případě, že provozovatelem dočasného skladu je sám celní orgán.
V povolení se uvedou podmínky, za nichž je provozování dočasného skladu povoleno.
2. Povolení uvedené v odstavci 1 se udělí pouze osobám, jež splňují tyto podmínky:
a)
jsou usazeny na celním území Unie;
b)
poskytnou potřebnou záruku řádného provedení operací; je-li v povolení uvedeném v čl. 38 odst. 2 písm. a) zohledněno provozování dočasného skladu, má se za to, že oprávněný hospodářský subjekt pro celní zjednodušení tuto podmínku splňuje;
c)
poskytnou jistotu podle článku 89.
Pokud byla poskytnuta souborná jistota, sleduje se dodržování povinností s touto jistotou spojených prostřednictvím vhodného auditu.
3. Povolení uvedené v odstavci 1 se udělí pouze, pokud jsou celní orgány schopny vykonávat celní dohled, aniž by musely uplatňovat administrativní opatření, která jsou neúměrná daným hospodářským potřebám.
4. Držitel povolení musí vést příslušné záznamy v podobě schválené celními orgány.
Záznamy musí obsahovat informace a údaje, které celním orgánům umožní dohled nad provozem dočasného skladu, zejména pokud jde o identifikaci uskladněného zboží, jeho celní status a pohyb.
Má se za to, že oprávněný hospodářský subjekt pro celní zjednodušení splnil povinnost uvedenou v prvním a druhém pododstavci, pokud jsou jeho záznamy vhodné pro účely provozování dočasného uskladnění.
5. Celní orgány mohou držiteli povolení povolit, aby dočasně uskladněné zboží přemísťoval mezi různými dočasnými sklady, pokud takové přemísťování nezvyšuje riziko podvodu, a to v těchto případech:
a)
toto přemísťování probíhá v působnosti jednoho celního orgánu nebo
b)
na toto přemísťování se vztahuje pouze jedno povolení, udělené oprávněnému hospodářskému subjektu pro celní zjednodušení; nebo
c)
v ostatních případech přemísťování.
6. Je-li to hospodářsky odůvodněné a nebude-li tím nepříznivě dotčen celní dohled, mohou celní orgány povolit uskladnění zboží Unie v dočasném skladu. Takové zboží se nepovažuje za dočasně uskladněné zboží.
Článek 149
Ukončení dočasného uskladnění
Zboží, které není zbožím Unie a je dočasně uskladněno, musí být do 90 dnů propuštěno do celního režimu nebo zpětně vyvezeno.
Článek 150
Volba celního režimu
Není-li stanoveno jinak, má deklarant bez ohledu na povahu nebo množství zboží nebo jeho zemi původu, odeslání nebo určení možnost zvolit celní režim, do něhož má být zboží za podmínek platných pro tento režim propuštěno.
Článek 151
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
podmínky pro schvalování míst podle čl. 147 odst. 1;
b)
podmínky pro udělování povolení k provozování dočasného skladu podle článku 148;
c)
případy přemísťování podle čl. 148 odst. 5 písm. c).
Článek 152
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
podávání celního prohlášení pro dočasné uskladnění podle článku 145;
b)
změny celního prohlášení pro dočasné uskladnění podle čl. 146 odst. 1;
c)
zrušení platnosti celního prohlášení pro dočasné uskladnění podle čl. 146 odst. 2;
d)
přemísťování zboží v dočasném uskladnění podle čl. 148 odst. 5.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
HLAVA V
OBECNÁ PRAVIDLA TÝKAJÍCÍ SE CELNÍHO STATUSU, PROPUŠTĚNÍ ZBOŽÍ DO CELNÍHO REŽIMU, OVĚŘOVÁNÍ, PROPUŠTĚNÍ ZBOŽÍ A NAKLÁDÁNÍ SE ZBOŽÍM
KAPITOLA 1
Celní status zboží
Článek 153
Předpoklad celního statusu zboží Unie
1. Veškeré zboží na celním území Unie se považuje za zboží, které má celní status zboží Unie, nezjistí-li se, že zboží není zbožím Unie.
2. Ve zvláštních případech, kdy se předpoklad uvedený v odstavci 1 neuplatní, je třeba celní status zboží Unie prokázat.
3. V zvláštních případech nemá zboží zcela získané na celním území Unie celní status zboží Unie, pokud bylo získáno ze zboží v dočasném uskladnění nebo zboží propuštěného do režimu vnějšího tranzitu, uskladnění, dočasného použití nebo aktivního zušlechťovacího styku.
Článek 154
Ztráta celního statusu zboží Unie
Zboží Unie přestává být zbožím Unie v těchto případech:
a)
opustí-li celní území Unie, pokud se nepoužijí pravidla týkající se vnitřního tranzitu;
b)
bylo-li zboží propuštěno do režimu vnějšího tranzitu, uskladnění nebo aktivního zušlechťovacího styku, pokud to celní předpisy dovolují;
c)
bylo-li zboží propuštěno do režimu konečného užití a následně bylo buď přenecháno ve prospěch státu, nebo zničeno, přičemž po něm zůstal odpad;
d)
je-li po propuštění zboží zrušena platnost celního prohlášení s návrhem na propuštění do volného oběhu.
Článek 155
Zboží Unie dočasně opouštějící celní území Unie
1. V případech uvedených v čl. 227 odst. 2 písm. b) až f) si zboží zachová celní status zboží Unie pouze tehdy, je-li tento status zjištěn za určitých podmínek a způsobem, které jsou stanoveny celními předpisy.
2. Ve zvláštních případech se může zboží Unie pohybovat mezi dvěma místy na celním území Unie, aniž by podléhalo celnímu režimu, a dočasně též mimo toto území, aniž by došlo ke změně jeho celního statusu.
Článek 156
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
případy, kdy se neuplatní předpoklad stanovený v čl. 153 odst. 1;
b)
podmínky pro povolení zjednodušeného prokazování celního statusu zboží Unie;
c)
případy, kdy zboží uvedené v čl. 153 odst. 3 nemá celní status zboží Unie;
d)
případy, kdy nedochází ke změně celního statusu zboží podle čl. 155 odst. 2.
Článek 157
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro prokazování a ověřování celního statusu zboží Unie.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 2
Propuštění zboží do celního režimu
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Článek 158
Uvedení zboží v celním prohlášení a dohled celních orgánů nad zbožím Unie
1. Veškeré zboží, které má být propuštěno do celního režimu, s výjimkou režimu svobodného pásma, musí být uvedeno v celním prohlášení, které je příslušné pro daný celní režim.
2. Ve zvláštních případech, kromě případů uvedených v čl. 6 odst. 2, lze podat celní prohlášení jinými způsoby, než je metoda elektronického zpracování dat.
3. Zboží Unie navržené v prohlášení k vývozu, k propuštění do režimu vnitřního tranzitu Unie nebo pasivního zušlechťovacího styku je pod celním dohledem od okamžiku přijetí celního prohlášení uvedeného v odstavci 1 až do okamžiku, kdy opustí celní území Unie nebo je přenecháno ve prospěch státu nebo zničeno nebo kdy je platnost celního prohlášení zrušena.
Článek 159
Příslušné celní úřady
1. Nestanoví-li právní předpisy Unie jinak, určí místní a věcnou příslušnost jednotlivých celních úřadů na svém území členské státy.
2. Členské státy zajistí, aby byly na těchto úřadech stanoveny dostatečné a vhodné úřední hodiny, a zohlední při tom povahu přepravy a zboží a celní režim, do něhož má být zboží propuštěno, aby nebyla bržděna ani narušena plynulost mezinárodní dopravy.
3. Není-li stanoveno jinak, je celním úřadem příslušným k propuštění zboží do určitého celního režimu celní úřad, do jehož působnosti spadá místo, v němž bylo zboží předloženo celnímu úřadu.
Článek 160
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví případy, v nichž lze podle čl. 158 odst. 2 podat celní prohlášení jinými způsoby, než je metoda elektronického zpracování dat.
Článek 161
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy:
a)
pro určení jiných příslušných celních úřadů, než jsou úřady uvedené v čl. 159 odst. 3, včetně celních úřadů vstupu a výstupu;
b)
pro podávání celního prohlášení v případech uvedených v čl. 158 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Standardní celní prohlášení
Článek 162
Obsah standardního celního prohlášení
Standardní celní prohlášení obsahují veškeré náležitosti nezbytné pro použití ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží navrženo v celním prohlášení.
Článek 163
Podklady
1. Podklady, které jsou nezbytné pro použití ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží navrženo v celním prohlášení, musí být ve vlastnictví deklaranta a být celním orgánům k dispozici v okamžiku podání celního prohlášení.
2. Podklady se celním orgánům poskytují, vyžadují-li to právní předpisy Unie nebo je-li to nezbytné pro účely celní kontroly.
3. Ve zvláštních případech mohou hospodářské subjekty podklady vypracovat, pokud to celní orgány povolí.
Článek 164
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla pro udělování povolení podle čl. 163 odst. 3.
Článek 165
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
podávání standardního celního prohlášení uvedeného v článku 162;
b)
zajištění dostupnosti podkladů uvedených v čl. 163 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 3
Zjednodušená celní prohlášení
Článek 166
Zjednodušené celní prohlášení
1. Celní orgány mohou osobě povolit propuštění zboží do celního režimu na základě zjednodušeného celního prohlášení, které nemusí obsahovat některé údaje uvedené v článku 162 nebo podklady uvedené v článku 163.
2. Pravidelné využívání zjednodušeného celního prohlášení uvedeného v odstavci 1 podléhá povolení celních orgánů.
Článek 167
Doplňkové celní prohlášení
1. V případě zjednodušeného celního prohlášení podle článku 166 nebo zápisu do záznamů deklaranta podle článku 182 deklarant u příslušného celního úřadu ve stanovené lhůtě podá doplňkové celní prohlášení obsahující údaje, které jsou nezbytné pro daný celní režim.
V případě zjednodušeného celního prohlášení uvedeného v článku 166 musí být nezbytné podklady v držení deklaranta a být celním orgánům k dispozici ve stanovené lhůtě.
Doplňkové celní prohlášení může být obecné, pravidelné nebo souhrnné povahy.
2. Od povinnosti podat doplňkové celní prohlášení se upustí v těchto případech:
a)
je-li zboží v režimu uskladnění v celním skladu;
b)
v jiných zvláštních případech.
3. Celní orgány mohou od požadavku na podání doplňkového celního prohlášení upustit, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
zjednodušené celní prohlášení se týká zboží, jehož hodnota a množství jsou nižší než statistický práh;
b)
zjednodušené celní prohlášení již obsahuje veškeré informace potřebné pro příslušný celní režim; a
c)
zjednodušené celní prohlášení není podáno zápisem do záznamů deklaranta.
4. Zjednodušené celní prohlášení uvedené v článku 166 nebo zápis do záznamů deklaranta uvedený v článku 182 a doplňkové celní prohlášení se považují za jeden nedělitelný doklad, který nabývá účinku dnem přijetí zjednodušeného celního prohlášení v souladu s článkem 172, respektive dnem zápisu zboží do záznamů deklaranta.
5. Pro účely článku 87 se za místo, kde má být doplňkové celní prohlášení podáno, považuje místo, kde bylo podáno celní prohlášení.
Článek 168
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
podmínky pro udělování povolení podle čl. 166 odst. 2;
b)
lhůta podle čl. 167 odst. 1 prvního pododstavce, v níž má být podáno doplňkové celní prohlášení;
c)
lhůta podle čl. 167 odst. 1 druhého pododstavce, v níž mají být podklady v držení deklaranta;
d)
ostatní konkrétní případy, kdy se upustí od povinnosti podávat doplňkové celní prohlášení podle čl. 167 odst. 2 písm. b).
Článek 169
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro podávání:
a)
zjednodušeného celního prohlášení uvedeného v článku 166;
b)
doplňkového celního prohlášení uvedeného v článku 167.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 4
Ustanovení, která se použijí na všechna celní prohlášení
Článek 170
Podání celního prohlášení
1. Aniž je dotčen čl. 167 odst. 1, celní prohlášení může podat každá osoba, která je schopna poskytnout veškeré informace, které jsou požadovány pro použití ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží navrženo v celním prohlášení. Tato osoba musí být rovněž schopna celnímu úřadu předmětné zboží předložit nebo zajistit jeho předložení.
Vyplývají-li však z přijetí celního prohlášení pro určitou osobu zvláštní povinnosti, podá uvedené celní prohlášení tato osoba nebo její zástupce.
2. Deklarant musí být usazen na celním území Unie.
3. Odchylně od odstavce 2 nemusí být na celním území Unie usazeni tito deklaranti:
a)
osoby podávající celní prohlášení pro režim tranzitu nebo dočasného použití;
b)
osoby příležitostně podávající celní prohlášení, a to i pro účely konečného užití nebo aktivního zušlechťovacího styku, pokud to celní orgány považují za odůvodněné;
c)
osoby usazené v zemi, jejíž území sousedí s celním územím Unie, které předkládají zboží, na něž se vztahuje celní prohlášení, u hraničního celního úřadu Unie sousedícího s touto zemí, pokud tato země, v níž jsou osoby usazeny, poskytuje reciproční výhody osobám usazeným na celním území Unie.
4. Celní prohlášení podléhají úřednímu ověření.
Článek 171
Podání celního prohlášení před předložením zboží
Celní prohlášení lze podat před očekávaným předložením zboží celnímu úřadu. Není-li zboží předloženo do 30 dnů od podání celního prohlášení, má se za to, že celní prohlášení nebylo podáno.
Článek 172
Přijetí celního prohlášení
1. Celní prohlášení splňující podmínky stanovené v této kapitole přijmou celní orgány okamžitě, za podmínky, že zboží, na které se vztahuje, bylo předloženo celnímu úřadu.
2. Není-li stanoveno jinak, je dnem přijetí celního prohlášení celními orgány den, který se použije pro použití ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží v celním prohlášení navrženo, a pro veškeré další dovozní nebo vývozní formality.
Článek 173
Změna celního prohlášení
1. Deklarantovi se na jeho žádost povolí změna jednoho nebo více údajů uvedených v již přijatém celním prohlášení. Změnou však nesmí být rozšířena působnost celního prohlášení na jiné zboží než na zboží, na které se původně vztahovalo.
2. Změna se však nepovolí, jestliže je o její provedení požádáno poté, co došlo k jedné z těchto událostí:
a)
celní orgány informovaly deklaranta o svém záměru provést kontrolu zboží;
b)
celní orgány zjistily nesprávnost údajů uvedených v celním prohlášení;
c)
celní orgány zboží propustily.
3. Na žádost deklaranta podanou do tří let ode dne přijetí celního prohlášení může být povolena změna celního prohlášení po propuštění zboží, aby deklarant mohl splnit své povinnosti v souvislosti s propuštěním zboží do příslušného celního režimu.
Článek 174
Zrušení platnosti celního prohlášení
1. Na žádost deklaranta zruší celní orgány platnost již přijatého celního prohlášení v každém z těchto případů:
a)
jsou-li přesvědčeny, že zboží má být neprodleně propuštěno do jiného celního režimu;
b)
jsou-li přesvědčeny, že v důsledku zvláštních okolností již není propuštění do celního režimu, do kterého bylo zboží navrženo v celním prohlášení, odůvodněné.
Pokud však celní orgány informovaly deklaranta o svém záměru provést kontrolu zboží, přijme se žádost o zrušení platnosti celního prohlášení poté, co bude tato kontrola provedena.
2. Není-li stanoveno jinak, po propuštění zboží již platnost celního prohlášení nelze zrušit.
Článek 175
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví případy, kdy je platnost celního prohlášení zrušena po propuštění zboží, jak je uvedeno v čl. 174 odst. 2.
Článek 176
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
podávání celního prohlášení podle článku 171;
b)
přijímání celního prohlášení uvedeného v článku 172, včetně uplatňování těchto pravidel v případech uvedených v článku 179;
c)
změny celního prohlášení po propuštění zboží podle čl. 173 odst. 3.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 5
Jiná zjednodušení
Článek 177
Zjednodušení při vyhotovení celního prohlášení pro zboží různých podpoložek celního sazebníku
1. Tvoří-li zásilku zboží, které patří do různých podpoložek celního sazebníku, a zacházení s jednotlivým zbožím podle příslušných podpoložek celního sazebníku pro účely vyhotovení celního prohlášení by bylo spojeno s prací a náklady neúměrnými dovoznímu nebo vývoznímu clu, které se na ně vztahuje, mohou celní orgány na žádost deklaranta souhlasit s tím, že celá zásilka bude podléhat dovoznímu nebo vývoznímu clu odpovídajícímu podpoložce zboží s nejvyšší celní sazbou dovozního nebo vývozního cla.
2. Celní orgány odmítnou použití zjednodušení uvedeného v odstavci 1 na zboží podléhající zákazům nebo omezením nebo spotřební dani, pokud je k uplatnění příslušného opatření zapotřebí správné zařazení.
Článek 178
Svěření prováděcích pravomocí
Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme opatření pro určení sazební podpoložky pro použití čl. 177 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 179
Centralizované celní řízení
1. Celní orgány mohou na žádost povolit, aby u celního úřadu příslušného v místě, kde je osoba usazena, tato osoba podala celní prohlášení pro zboží, které je předkládáno celním orgánům na jiném celním úřadě.
Od požadavku na povolení uvedeného v první pododstavci lze upustit, pokud je celní prohlášení podáno a zboží předloženo celním úřadům podřízeným stejnému celnímu orgánu.
2. Žadatel o povolení uvedené v odstavci 1 musí být oprávněným hospodářským subjektem pro celní zjednodušení.
3. Celní úřad, u nějž je celní prohlášení podáno:
a)
dohlíží nad propuštěním zboží do příslušného celního režimu;
b)
provádí celní kontroly za účelem ověření celního prohlášení podle čl. 188 písm. a) a b);
c)
v odůvodněných případech žádá celní úřad, u nějž je zboží předkládáno, o provedení celních kontrol za účelem ověření celního prohlášení podle čl. 188 písm. c) a d); a
d)
provádí celní formality za účelem zajištění částky dovozního a vývozního cla, jež odpovídá celnímu dluhu.
4. Celní úřad, u nějž je podáno celní prohlášení, a celní úřad, u nějž je předkládáno zboží, si vyměňují informace nezbytné pro ověření celního prohlášení a pro propuštění zboží.
5. Celní úřad, u nějž je zboží předkládáno, provádí bez ohledu na vlastní kontroly související se zbožím, jež vstoupilo na celní území Unie nebo jej opustilo, celní kontroly uvedené v odst. 3 písm. c) a poskytuje celnímu úřadu, u nějž bylo podáno celní prohlášení, výsledky těchto kontrol.
6. Celní úřad, u nějž bylo podáno celní prohlášení, propustí zboží v souladu s články 194 a 195, přičemž zohlední:
a)
výsledky vlastních kontrol provedených za účelem ověření celního prohlášení;
b)
výsledky kontrol provedených celním úřadem, u nějž je zboží předkládáno, za účelem ověření celního prohlášení, a kontrol souvisejících se zbožím, jež vstoupilo na celní území Unie nebo jej opustilo.
Článek 180
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví podmínky pro udělování povolení podle čl. 179 odst. 1 prvního pododstavce.
Článek 181
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
centralizované celní řízení včetně příslušných celních formalit a kontrol podle článku 179;
b)
upuštění od povinnosti předložit zboží podle čl. 182 odst. 3 v souvislosti s centralizovaným celním řízením.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 182
Zápis do záznamů deklaranta
1. Celní úřady mohou osobě na žádost povolit podání celního prohlášení, včetně zjednodušeného celního prohlášení, ve formě zápisu do záznamů deklaranta, pokud celní orgány mají v elektronickém systému deklaranta přístup k údajům z daného celního prohlášení v okamžiku, kdy je podáno celní prohlášení ve formě zápisu do záznamů deklaranta.
2. Celní prohlášení se považuje za přijaté v okamžiku zápisu zboží do záznamů.
3. Celní úřady mohou na žádost upustit od povinnosti předložit zboží. V takovém případě se zboží považuje za propuštěné v okamžiku zápisu do záznamů deklaranta.
Od uvedené povinnosti lze upustit pouze v případech, kdy jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
deklarant je oprávněným hospodářským subjektem pro celní zjednodušení;
b)
povaha a oběh příslušného zboží to vyžadují a jsou celnímu úřadu známy;
c)
celní úřad vykonávající dohled má přístup ke všem informacím, jež považuje za nezbytné k tomu, aby v případě potřeby mohl uplatnit své právo zboží přezkoumat; a
d)
v okamžiku zápisu do záznamů se na zboží již nevztahují zákazy nebo omezení, ledaže je v povolení uvedeno něco jiného.
Celní úřad vykonávající dohled může nicméně ve zvláštních případech požádat o předložení zboží.
4. V povolení se uvedou podmínky, za nichž je propuštění zboží povoleno.
Článek 183
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví podmínky pro udělování povolení podle čl. 182 odst. 1.
Článek 184
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro zápis do záznamů deklaranta podle článku 182 včetně příslušných celních formalit a kontrol.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 185
Samoschvalování
1. Celní orgány mohou na žádost povolit hospodářskému subjektu, aby provedl některé celní formality, které mají provádět celní orgány, s cílem určit částku splatného dovozního a vývozního cla a provést některé kontroly pod celním dohledem.
2. Žadatel o povolení uvedené v odstavci 1 musí být oprávněným hospodářským subjektem pro celní zjednodušení.
Článek 186
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
podmínky pro udělování povolení podle čl. 185 odst. 1;
b)
celní formality a kontroly, jež má provádět držitel povolení podle čl. 185 odst. 1.
Článek 187
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro celní formality a kontroly, které může provádět držitel povolení v souladu s čl. 185 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 3
Ověřování a propuštění zboží
Oddíl 1
Ověřování
Článek 188
Ověřování celního prohlášení
Za účelem ověření správnosti údajů uvedených v celním prohlášení, které bylo přijato, celní orgány mohou:
a)
kontrolovat prohlášení a podklady;
b)
požadovat od deklaranta poskytnutí dalších dokladů;
c)
kontrolovat zboží;
d)
odebírat vzorky za účelem analýzy nebo důkladné kontroly zboží.
Článek 189
Kontrola zboží a odběr vzorků
1. Přepravu zboží na místa, kde bude kontrolováno a kde budou odebrány vzorky, jakož i veškerou nezbytnou manipulaci, která je s kontrolou zboží či odebráním vzorků spojená, zajišťuje deklarant sám nebo na svou odpovědnost. Vzniklé náklady nese deklarant.
2. Deklarant má právo být přítomen či zastoupen při kontrole zboží a odebírání vzorků. Mají-li k tomu celní orgány přiměřené důvody, mohou vyžadovat, aby byl deklarant nebo jeho zástupce přítomen při kontrole zboží nebo odebírání vzorků nebo aby jim poskytl potřebnou součinnost k usnadnění kontroly zboží nebo odebrání vzorků.
3. Jsou-li vzorky odebrány v souladu s platnými předpisy, nevzniká celním orgánům povinnost tyto vzorky zaplatit nebo nahradit, avšak nesou náklady na jejich analýzu nebo kontrolu.
Článek 190
Částečná kontrola zboží a částečný odběr vzorků
1. Je-li kontrolována pouze část zboží, na které se vztahuje celní prohlášení, nebo jsou-li odebrány vzorky pouze z části zboží, jsou výsledky této částečné kontroly, analýzy nebo kontroly vzorků platné pro veškeré zboží, na které se vztahuje totéž celní prohlášení.
Jestliže se však deklarant domnívá, že výsledky částečné kontroly, analýzy nebo kontroly odebraných vzorků neplatí pro zbývající zboží, na které se vztahuje celní prohlášení, může požadovat provedení další kontroly nebo odběru vzorků. Žádosti se vyhoví, pokud zboží ještě nebylo propuštěno, nebo v případě, že již propuštěno bylo, prokáže-li deklarant, že zboží nebylo nijak upraveno.
2. Obsahuje-li celní prohlášení zboží spadající pod dvě nebo více položek, pokládají se pro účely odstavce 1 údaje ke zboží spadajícímu pod každou položku za samostatné celní prohlášení.
Článek 191
Výsledky ověření
1. Výsledky ověření celního prohlášení jsou podkladem pro použití ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží propuštěno.
2. Není-li celní prohlášení ověřováno, použije se odstavec 1 na základě údajů uvedených v dotyčném celním prohlášení.
3. Výsledky ověření zjištěné celními orgány mají stejnou dokazovací hodnotu na celém celním území Unie.
Článek 192
Opatření k identifikaci zboží
1. Je-li k zajištění dodržování ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží navrženo v celním prohlášení, nutná jeho identifikace, přijmou celní orgány či případně hospodářské subjekty oprávněné k tomu celními orgány nezbytná opatření k identifikaci zboží.
Tato opatření k identifikaci zboží mají stejný právní účinek na celém celním území Unie.
2. Prostředky k identifikaci umístěné na zboží, obalu nebo dopravních prostředcích odstraní nebo zničí pouze celní orgány nebo případně hospodářské subjekty oprávněné k tomu celními orgány, není-li v důsledku nepředvídatelných okolností nebo vyšší moci jejich odstranění nebo zničení nezbytné k zajištění ochrany zboží nebo dopravních prostředků.
Článek 193
Svěření prováděcích pravomocí
Komise prostřednictvím prováděcích aktů stanoví opatření týkající se ověření celního prohlášení, kontroly zboží a odběru vzorků a výsledků ověření.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Propuštění
Článek 194
Propuštění zboží
1. Jsou-li splněny podmínky stanovené pro propuštění zboží do dotyčného režimu a pod podmínkou, že se na zboží nevztahují žádná omezení ani zákazy, propustí celní orgány zboží ihned poté, co byly údaje uvedené v celním prohlášení ověřeny nebo přijaty bez ověření.
První pododstavec se použije rovněž v případech, kdy ověření uvedené v článku 188 nelze dokončit v přiměřené lhůtě a přítomnost zboží pro účely ověření již není nutná.
2. Veškeré zboží, na které se vztahuje totéž celní prohlášení, se propouští současně.
Obsahuje-li celní prohlášení zboží spadající pod dvě nebo více položek, pokládají se pro účely prvního pododstavce údaje ke zboží spadajícímu pod každou položku za samostatné celní prohlášení.
Článek 195
Propuštění podmíněné zaplacením částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu nebo poskytnutím jistoty
1. Vznikne-li propuštěním zboží do celního režimu celní dluh, je propuštění zboží podmíněno zaplacením částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu nebo poskytnutím jistoty, kterou se tento dluh zajistí.
První pododstavec se však, aniž je dotčen třetí pododstavec, nevztahuje na dočasné použití s částečným osvobozením od dovozního cla.
Požadují-li celní orgány na základě ustanovení upravujících celní režim, do kterého je zboží navrženo v celním prohlášení, poskytnutí jistoty, je zboží do tohoto celního režimu propuštěno až po poskytnutí této jistoty.
2. Ve zvláštních případech není propuštění zboží podmíněno poskytnutím jistoty pro zboží, na které se vztahuje žádost o čerpání celní kvóty.
3. Pokud se použije zjednodušení podle článků 166, 182 a 185 a je poskytnuta souborná jistota, není propuštění zboží podmíněno sledováním jistoty celními orgány.
Článek 196
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými stanoví případy uvedené v čl. 195 odst. 2.
KAPITOLA 4
Nakládání se zbožím
Článek 197
Zničení zboží
Mají-li k tomu celní orgány dostatečné důvody, mohou požadovat, aby bylo zboží, které bylo předloženo celnímu úřadu, zničeno, a o této skutečnosti vyrozumí jeho držitele. Náklady na zničení zboží nese držitel zboží.
Článek 198
Opatření přijímaná celními orgány
1. Celní orgány přijmou veškerá nezbytná opatření, včetně zabavení a prodeje nebo zničení zboží, pro nakládání se zbožím v těchto případech:
a)
nebyla-li splněna jedna z povinností stanovených celními předpisy týkající se vstupu zboží, které není zbožím Unie, na celní území Unie, nebo bylo zboží vyjmuto z dohledu celních orgánů;
b)
pokud zboží nemohlo být propuštěno z některého z těchto důvodů:
i)
ve lhůtě stanovené celními orgány nebylo možno provést kontrolu zboží nebo v ní pokračovat z důvodů, které lze přičítat deklarantovi,
ii)
doklady, které musí být poskytnuty před umístěním nebo propuštěním zboží do daného celního režimu, nebyly poskytnuty,
iii)
ve stanovené lhůtě nebyly uhrazeny platby nebo nebyla poskytnuta jistota, které měly být uhrazeny nebo poskytnuty v souvislosti s dovozním nebo vývozním clem,
iv)
na zboží se vztahují zákazy nebo omezení;
c)
pokud zboží nebylo v přiměřené lhůtě po propuštění vyzvednuto;
d)
pokud se po propuštění zjistí, že zboží nesplňovalo podmínky pro toto propuštění; nebo
e)
pokud je zboží přenecháno ve prospěch státu v souladu s článkem 199.
2. Zboží, které není zbožím Unie a které bylo přenecháno ve prospěch státu, zabráno nebo zabaveno, se považuje za zboží, které bylo propuštěno do režimu uskladnění v celním skladu. Zanese se do záznamů provozovatele celního skladu, popřípadě do záznamů celních orgánů, pokud mají zboží v držení ony.
Je-li již zboží, které má být zničeno, přenecháno ve prospěch státu, zajištěno nebo zabaveno, předmětem celního prohlášení, uvede se do záznamů odkaz na toto celní prohlášení. Celní orgány platnost tohoto celního prohlášení zruší.
3. Náklady opatření uvedených v prvním odstavci nese:
a)
v případě uvedeném v odst. 1 písm. a) osoba, jež měla splnit příslušné povinnosti nebo jež celním orgánům neumožnila dohled nad zbožím;
b)
v případech uvedených v odst. 1 písm. b) a c) deklarant;
c)
v případě uvedeném v odst. 1 písm. d) osoba, jež má splnit podmínky, jimiž se řídí propuštění zboží;
d)
v případě uvedeném v odst. 1 písm. e) osoba, jež zboží přenechá ve prospěch státu.
Článek 199
Přenechání zboží
Zboží, které není zbožím Unie, a zboží v režimu konečného užití může držitel režimu nebo případně držitel zboží na základě předchozího povolení celních orgánů přenechat ve prospěch státu.
Článek 200
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
zničení zboží podle článku 197;
b)
prodej zboží podle čl. 198 odst. 1;
c)
přenechání zboží ve prospěch státu podle článku 199.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
HLAVA VI
PROPUŠTĚNÍ DO VOLNÉHO OBĚHU A OSVOBOZENÍ OD DOVOZNÍHO CLA
KAPITOLA 1
Propuštění do volného oběhu
Článek 201
Rozsah působnosti a účinek
1. Zboží, které není zbožím Unie a které má být uvedeno na trh Unie nebo je zamýšleno k soukromému použití nebo k osobní spotřebě na celním území Unie, se propustí do volného oběhu.
2. Propuštění do volného oběhu zahrnuje:
a)
výběr veškerého dlužného dovozního cla;
b)
případně výběr dalších poplatků stanovených příslušnými platnými předpisy týkajícími se výběru těchto poplatků;
c)
uplatnění obchodněpolitických opatření a zákazů a omezení, pokud nebyla uplatněna v dřívější fázi; a
d)
splnění dalších formalit stanovených pro dovoz daného zboží.
3. Propuštěním do volného oběhu získává zboží, které není zbožím Unie, celní status zboží Unie.
Článek 202
Obchodněpolitická opatření
1. Pokud byly do volného oběhu propuštěny výrobky v režimu aktivního zušlechťovacího styku a výpočet částky dovozního cla se provádí podle čl. 86 odst. 3, použijí se obchodněpolitická opatření týkající se propuštění zboží, které bylo propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku, do volného oběhu.
2. Odstavec 1 se nepoužije na odpad a zbytky.
3. Pokud byly do volného oběhu propuštěny výrobky v režimu aktivního zušlechťovacího styku a výpočet částky dovozního cla se provádí podle čl. 85 odst. 1, použijí se obchodněpolitická opatření týkající se tohoto zboží pouze tehdy, pokud těmto opatřením podléhá zboží propuštěné do režimu aktivního zušlechťovacího styku.
4. Pokud právní předpisy Unie stanoví obchodněpolitická opatření pro propuštění do volného oběhu, nepoužijí se tato opatření na zpracované výrobky propuštěné do volného oběhu z režimu pasivního zušlechťovacího styku, pokud:
a)
si zpracované výrobky zachovají původ v Unii ve smyslu článku 60;
b)
je součástí pasivního zušlechťovacího styku oprava, včetně systému prosté výměny uvedeného v článku 261; nebo
c)
režim pasivního zušlechťovacího styku následuje po činnostech dalšího zpracování v souladu s článkem 258.
KAPITOLA 2
Osvobození od dovozního cla
Oddíl 1
Vrácené zboží
Článek 203
Rozsah působnosti a účinek
1. Zboží, které není zbožím Unie a původně bylo vyvezeno z celního území Unie jako zboží Unie a které je ve lhůtě tří let vráceno na toto území a v celním prohlášení navrženo na propuštění do volného oběhu, je na žádost dotyčné osoby osvobozeno od dovozního cla.
První pododstavec se použije i v případě, že vrácené zboží představuje pouze část zboží původně vyvezeného z celního území Unie.
2. Pokud to zvláštní okolnosti odůvodňují, lze tříletou lhůtu uvedenou v odstavci 1 prodloužit.
3. Bylo-li vrácené zboží před vývozem z celního území Unie propuštěno do volného oběhu bez cla nebo se sníženou sazbou dovozního cla na základě konkrétního konečného užití, přizná se osvobození od dovozního cla podle odstavce 1 pouze tehdy, má-li toto zboží být propuštěno do volného oběhu k témuž konečnému užití.
Má-li být dotyčné zboží propuštěno do volného oběhu k jinému konečnému užití, sníží se částka dovozního cla o případně vybranou částku cla při prvním propuštění tohoto zboží do volného oběhu. Je-li tato částka vyšší než částka vyměřená při propuštění vráceného zboží do volného oběhu, žádná náhrada se neposkytuje.
4. Ztratí-li zboží Unie svůj celní status zboží Unie podle článku 154 a je-li následně propuštěno do volného oběhu, použijí se odstavce 1, 2 a 3.
5. Osvobození od dovozního cla se poskytuje pouze tehdy, je-li zboží vráceno ve stavu, v němž bylo vyvezeno.
6. Osvobození od dovozního cla musí být podloženo informacemi, jež potvrzují splnění podmínek pro osvobození.
Článek 204
Zboží, na které se vztahovalo opatření stanovené v rámci společné zemědělské politiky
Není-li ve zvláštních případech stanoveno jinak, osvobození od dovozního cla stanovené v článku 203 se nepřizná zboží, které bylo zvýhodněno opatřeními v rámci společné zemědělské politiky a jež zahrnují jejich vývoz z celního území Unie.
Článek 205
Zboží, které již bylo propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku
1. Článek 203 se použije na zušlechtěné výrobky, které byly původně zpětně vyvezeny z celního území Unie poté, co byly propuštěny do režimu aktivního zušlechťovacího styku.
2. Na žádost deklaranta a za předpokladu, že deklarant předloží nezbytné informace, se částka dovozního cla za zboží uvedené v odstavci 1 určí v souladu s čl. 86 odst. 3. Den přijetí prohlášení o zpětném vývozu se považuje za den propuštění zboží do volného oběhu.
3. Osvobození od dovozního cla podle článku 203 se nepřizná v případě zušlechtěných výrobků, které byly vyvezeny v souladu s čl. 223 odst. 2 písm. c), není-li zajištěno, že zboží nebude propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku.
Článek 206
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
případy, kdy se zboží považuje za vrácené ve stavu, v němž bylo vyvezeno;
b)
zvláštní případy podle článku 204.
Článek 207
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech procesní pravidla pro poskytování informací podle čl. 203 odst. 6.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Mořský rybolov a produkty získané z moře
Článek 208
Produkty mořského rybolovu a jiné produkty získané z moře
1. Aniž je dotčen čl. 60 odst. 1, jsou od dovozního cla při svém propuštění do volného oběhu osvobozeny tyto produkty:
a)
produkty mořského rybolovu a jiné produkty získané z teritoriálních vod země nebo území mimo celní území Unie pouze plavidly registrovanými nebo přihlášenými v některém členském státě a plujícími pod vlajkou tohoto státu;
b)
produkty, které byly vyrobeny z produktů uvedených v písmenu a) na palubě plavidel, která je zpracovávají, splňujících podmínky stanovené v písmenu a).
2. Osvobození od dovozního cla podle odstavce 1 musí být doloženo splněním podmínek uvedených v uvedeném odstavci.
Článek 209
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy, jakými se dokládá splnění podmínky podle čl. 208 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
HLAVA VII
ZVLÁŠTNÍ REŽIMY
KAPITOLA 1
Obecná ustanovení
Článek 210
Rozsah působnosti
Zboží může být propuštěno do některé z těchto kategorií zvláštních režimů:
a)
tranzit, což zahrnuje vnější a vnitřní tranzit;
b)
uskladnění, což zahrnuje uskladnění v celním skladu a svobodná pásma;
c)
zvláštní účel, což zahrnuje dočasné použití a konečné užití;
d)
zušlechtění, což zahrnuje aktivní a pasivní zušlechťovací styk.
Článek 211
Povolení
1. Povolení vydané celními orgány se vyžaduje pro:
a)
použití režimu aktivního nebo pasivního zušlechťovacího styku, režimu dočasného použití nebo režimu konečného užití;
b)
provozování zařízení pro uskladnění zboží v celním skladu, kromě případů, kdy skladovací zařízení provozuje samotný celní orgán.
Podmínky, za kterých je povoleno použití jednoho nebo více režimů uvedených v prvním pododstavci nebo provozování skladovacích zařízení, se uvedou v povolení.
2. Celní orgány udělí povolení se zpětným účinkem, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
jsou prokázány hospodářské důvody;
b)
žádost nesouvisí s pokusem o klamavé jednání;
c)
žadatel na základě účtů nebo záznamů prokázal, že:
i)
jsou splněny veškeré požadavky daného režimu;
ii)
zboží může popřípadě být pro rozhodné období identifikováno;
iii)
uvedené účty nebo záznamy umožňují kontrolu daného režimu;
d)
je možné splnit všechny formality nezbytné pro nápravu situace u zboží, včetně případného zrušení platnosti příslušného celního prohlášení;
e)
žadateli nebylo uděleno povolení se zpětným účinkem v průběhu tří let ode dne přijetí žádosti;
f)
posouzení ekonomických podmínek se nevyžaduje, ledaže se žádost týká obnovení povolení pro stejný druh operace a zboží;
g)
žádost se netýká provozování skladovacích zařízení pro uskladnění zboží v celním skladu; a
h)
pokud se žádost týká obnovení povolení pro stejný druh operace a zboží, musí být podána do tří let od pozbytí platnosti původního povolení.
Celní orgány mohou povolení se zpětným účinkem udělit i tehdy, pokud zboží propuštěné do celního režimu již není dostupné v okamžiku, kdy byla žádost o toto povolení přijata.
3. Není-li stanoveno jinak, je povolení uvedené v odstavci 1 udělováno pouze osobám, které splňují všechny následující podmínky:
a)
jsou usazeny na celním území Unie;
b)
poskytnou potřebnou záruku řádného provedení operací; pokud je v povolení uvedeném v čl. 38 odst. 2 písm. a) zohledněna činnost týkající se dotyčného zvláštního režimu, má se za to, že oprávněný hospodářský subjekt pro celní zjednodušení splňuje tuto podmínku.
c)
může-li u zboží, které bylo propuštěno do zvláštního režimu, vzniknout celní dluh nebo jiné poplatky, poskytnou jistotu v souladu s článkem 89; a
d)
v případě dočasného použití používají zboží nebo zajišťují jeho použití, a v případě režimu aktivního zušlechťovacího styku provádějí nebo zajišťují provádění zušlechťovacích operací.
4. Není-li stanoveno jinak, je povolení uvedené v odstavci 1 uděleno pouze tehdy, jsou-li kromě podmínek uvedených v odstavci 3 splněny i všechny tyto podmínky:
a)
celní orgány mohou nad prováděním daného režimu vykonávat celní dohled, aniž by musely uplatňovat administrativní opatření, která jsou neúměrná daným hospodářským potřebám;
b)
povolením použít režim zušlechťovacího styku nejsou nepříznivě dotčeny zásadní zájmy výrobců Unie (hospodářské podmínky).
5. Není-li prokázáno něco jiného nebo pokud se hospodářské podmínky považují za splněné, má se za to, že zásadní zájmy výrobců Unie uvedené v odst. 4 písm. b) nejsou nepříznivě dotčeny.
6. Je-li prokázáno, že by zásadní zájmy výrobců Unie mohly být nepříznivě dotčeny, provede se přezkoumání hospodářských podmínek na úrovni Unie.
Článek 212
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
podmínky pro udělování povolení pro postupy uvedené v čl. 211 odst. 1;
b)
výjimky z podmínek uvedených v čl. 211 odst. 3 a 4;
c)
případy, ve kterých se hospodářské podmínky považují za splněné, jak je uvedeno v čl. 211 odst. 5.
Článek 213
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro přezkoumání hospodářských podmínek podle čl. 211 odst. 6.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 214
Záznamy
1. S výjimkou režimu tranzitu nebo není-li stanoveno jinak, vede držitel povolení, držitel režimu a všechny osoby, které provádějí činnost zahrnující uskladnění, opracování nebo zpracování zboží nebo prodej či nákup zboží ve svobodných pásmech, vhodné záznamy o zboží ve formě schválené celními orgány.
Záznamy obsahují informace a údaje, které celním orgánům umožní dohled nad dotyčným režimem, zejména pokud jde o identifikaci zboží, které bylo do tohoto režimu propuštěno, jeho celní status a pohyb.
2. Má se za to, že oprávněný hospodářský subjekt pro celní zjednodušení splnil povinnost stanovenou v odstavci 1, pokud jsou jeho záznamy vhodné pro účely dotyčného zvláštního režimu.
Článek 215
Vyřízení zvláštního režimu
1. V případech jiných než režim tranzitu a aniž je dotčen článek 254, je zvláštní režim, vyřízen v okamžiku, kdy zboží propuštěné do režimu, či zušlechtěné výrobky propuštěné do následného celního režimu, opustily celní území Unie nebo byly zničeny a nezůstal po nich žádný odpad nebo byly přenechány ve prospěch státu podle článku 199.
2. Celní orgány režim tranzitu vyřídí, pokud je na základě porovnání údajů, které má k dispozici celní úřad odeslání, s údaji, které má k dispozici celní úřad určení, patrné, že tento režim byl řádně ukončen.
3. Celní orgány učiní všechna opatření potřebná k tomu, aby napravily situaci u zboží, u nějž nebyl příslušný režim vyřízen v souladu se stanovenými podmínkami.
4. Není-li stanoveno jinak, proběhne vyřízení režimu ve stanovené lhůtě.
Článek 216
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví lhůta uvedená v čl. 215 odst. 4.
Článek 217
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro vyřízení zvláštního režimu podle článku 216.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 218
Převod práv a povinností
Práva a povinnosti držitele režimu ve vztahu ke zboží, které bylo propuštěno do jiného zvláštního režimu, než je tranzit, mohou být zcela nebo zčásti převedeny na jinou osobu, která splňuje podmínky stanovené pro daný režim.
Článek 219
Pohyb zboží
Ve zvláštních případech se zboží propuštěné do jiného zvláštního režimu, než je tranzit, nebo zboží ve svobodném pásmu může pohybovat mezi různými místy na celním území Unie.
Článek 220
Obvyklé formy manipulace
Zboží, které bylo propuštěno do režimu uskladnění v celním skladu nebo režimu zušlechtění nebo které bylo umístěno do svobodného pásma, může být podrobeno obvyklým formám manipulace, jejichž cílem je zajistit uchování zboží, zlepšit jeho vzhled nebo obchodní jakost nebo je upravit pro distribuci nebo další prodej.
Článek 221
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
příslušné případy a podmínky, pokud jde o pohyb zboží propuštěného do jiného zvláštního režimu, než je tranzit, nebo umístěného do svobodného pásma podle článku 219;
b)
obvyklé formy manipulace se zbožím propuštěným do režimu uskladnění v celním skladu nebo režimu zušlechtění nebo umístěným do svobodného pásma podle článku 220.
Článek 222
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
převod práv a povinností držitele režimu ve vztahu ke zboží, které bylo propuštěno do jiného zvláštního režimu, než je tranzit, v souladu s článkem 218;
b)
pohyb zboží propuštěného do jiného zvláštního režimu, než je tranzit, nebo umístěného do svobodného pásma podle článku 219.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Článek 223
Rovnocenné zboží
1. Rovnocenným zbožím je zboží Unie, které je uskladněno, použito nebo zpracováno místo zboží propuštěného do zvláštního režimu.
V režimu pasivního zušlechťovacího styku je rovnocenným zbožím zboží, které není zbožím Unie a které je zpracováno místo zboží Unie, které bylo propuštěno do režimu pasivního zušlechťovacího styku.
Není-li stanoveno jinak, má rovnocenné zboží stejný osmimístný kód kombinované nomenklatury, stejnou obchodní jakost a stejné technické charakteristiky jako zboží, které nahrazuje.
2. Je-li zajištěn řádný průběh režimu, zejména pokud jde o celní dohled, celní orgány na žádost povolí:
a)
použití rovnocenného zboží v režimu uskladnění v celním skladu, svobodných pásem, konečného užití a zušlechťovacího styku;
b)
použití rovnocenného zboží v režimu dočasného použití ve zvláštních případech;
c)
v případě režimu aktivního zušlechťovacího styku vývoz zušlechtěných výrobků, které byly získány z rovnocenného zboží ještě před dovozem zboží, které nahrazují;
d)
v případě režimu pasivního zušlechťovacího styku dovoz zušlechtěných výrobků, které byly získány z rovnocenného zboží ještě před vývozem zboží, které nahrazují.
Pokud je v povolení uvedeném v čl. 38 odst. 2 písm. a) zohledněna činnost týkající se použití rovnocenného zboží pro dotyčný režim, má se za to, že oprávněný hospodářský subjekt pro celní zjednodušení splnil podmínku zajištění řádného průběhu režimu.
3. Použití rovnocenného zboží není povoleno v žádném z těchto případů:
a)
provádí-li se u zboží v režimu aktivního zušlechťovacího styku pouze obvyklé formy manipulace vymezené v článku 220;
b)
platí-li zákaz vracet dovozní clo nebo přiznávat osvobození od dovozního cla pro nepůvodní zboží, které bylo použito při výrobě zušlechtěných výrobků v režimu aktivního zušlechťovacího styku a pro něž je vydán nebo vystaven doklad o původu v rámci preferenční dohody mezi Unií a některými zeměmi či územími mimo celní území Unie nebo skupinami těchto zemí či území;
c)
pokud by to vedlo k neoprávněné výhodě týkající se dovozního cla nebo je-li to stanoveno v právních předpisech Unie.
4. V případě uvedeném v odst. 2 písm. c) a pokud by zušlechtěné výrobky podléhaly vývoznímu clu, jestliže by nebyly vyvezeny v rámci aktivního zušlechťovacího styku, poskytne držitel povolení jistotu pro zajištění úhrady vývozního cla pro případ, že zboží, které není zbožím Unie, nebude dovezeno ve lhůtě uvedené v čl. 257 odst. 3.
Článek 224
Přenesení pravomoci
Komise je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
výjimky z čl. 223 odst. 1 třetího pododstavce;
b)
podmínky, za nichž se užívá rovnocenné zboží podle čl. 223 odst. 2;
c)
zvláštní případy, kdy se rovnocenné zboží použije v režimu dočasného použití podle čl. 223 odst. 2 písm. b);
d)
případy, kdy použití rovnocenného zboží není povoleno podle čl. 223 odst. 3 písm. c).
Článek 225
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro používání rovnocenného zboží povolené podle čl. 223 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 2
Tranzit
Oddíl 1
Vnější a vnitřní tranzit
Článek 226
Vnější tranzit
1. Režim vnějšího tranzitu umožňuje přepravu zboží, které není zbožím Unie, mezi dvěma místy na celním území Unie, aniž by toto zboží podléhalo:
a)
dovoznímu clu;
b)
jiným poplatkům stanoveným dalšími příslušnými platnými předpisy;
c)
obchodněpolitickým opatřením, pokud tato opatření nezakazují vstup zboží na celní území Unie nebo jeho výstup z tohoto území.
2. Ve zvláštních případech se zboží Unie propustí do režimu vnějšího tranzitu.
3. Přeprava uvedená v odstavci 1 se uskutečňuje jedním z těchto způsobů:
a)
v režimu vnějšího tranzitu Unie;
b)
v souladu s Úmluvou TIR, pokud tato přeprava:
i)
byla zahájena nebo má být ukončena mimo celní území Unie;
ii)
probíhá mezi dvěma místy na celním území Unie přes území země nebo území mimo celní území Unie;
c)
v souladu s Úmluvou ATA/Istanbulskou úmluvou, pokud jde o tranzit;
d)
na podkladě Rýnského manifestu (článek 9 Revidované úmluvy pro plavbu na Rýně);
e)
na podkladě formuláře 302 v rámci Dohody mezi stranami Severoatlantické smlouvy o statusu jejich ozbrojených sil, podepsané v Londýně dne 19. června 1951;
f)
v rámci poštovního systému v souladu s akty Světové poštovní unie, pokud je zboží přepravováno držiteli nebo pro držitele práv a povinností vyplývajících z těchto aktů.
Článek 227
Vnitřní tranzit
1. Režim vnitřního tranzitu umožňuje za podmínek stanovených v odstavci 2 přepravu zboží Unie mezi dvěma místy na celním území Unie přes zemi nebo území mimo toto celní území beze změny jeho celního statusu.
2. Přeprava uvedená v odstavci 1 se uskutečňuje jedním z těchto způsobů:
a)
v režimu vnitřního tranzitu Unie, je-li tato možnost upravena v mezinárodní dohodě;
b)
v souladu s Úmluvou TIR;
c)
v souladu s Úmluvou ATA / Istanbulskou úmluvou, pokud jde o tranzit;
d)
na podkladě Rýnského manifestu (článek 9 Revidované úmluvy pro plavbu na Rýně);
e)
na podkladě formuláře 302 stanoveného v Dohodě mezi stranami Severoatlantické smlouvy o statusu jejich ozbrojených sil, podepsané v Londýně dne 19. června 1951;
f)
v rámci poštovního systému v souladu s akty Světové poštovní unie, pokud je zboží přepravováno držiteli nebo pro držitele práv a povinností vyplývajících z těchto aktů.
Článek 228
Jediné území pro účely tranzitu
Je-li zboží v rámci celního území Unie přepravováno z jednoho bodu do druhého v souladu s Úmluvou TIR, v souladu s Úmluvou ATA / Istanbulskou úmluvou, na podkladě formuláře 302 nebo v rámci poštovního systému, považuje se celní území Unie pro účely této přepravy za jediné území.
Článek 229
Vyloučení osob z operací TIR
1. Pokud celní orgány rozhodnou o vyloučení osoby z operací TIR na základě článku 38 Úmluvy TIR, vztahuje se toto rozhodnutí na celé celní území Unie a žádné celní úřady nesmí přijmout karnety TIR předložené touto osobou.
2. Členský stát oznámí své rozhodnutí uvedené v odstavci 1 spolu s datem jeho použitelnosti ostatním členským státům a Komisi.
Článek 230
Oprávněný příjemce pro účely TIR
Celní orgány mohou na žádost povolit osobě (oprávněný příjemce) přijímat zboží přepravované v souladu s Úmluvou TIR na schváleném místě tak, aby byl režim ukončen v souladu s čl. 1 písm. d) Úmluvy TIR.
Článek 231
Přenesení pravomoci
Komise je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
zvláštní případy, kdy má být zboží Unie propuštěno do režimu vnějšího tranzitu podle čl. 226 odst. 2.
b)
podmínky pro udělování povolení podle článku 230.
Článek 232
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy, které se použijí na celním území Unie při uplatňování čl. 226 odst. 3 písm. b) až f) a čl. 227 odst. 2 písm. b) až f), a to s ohledem na potřeby Unie.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Tranzit unie
Článek 233
Povinnosti držitele tranzitního režimu Unie a dopravce a příjemce zboží přepravovaného v tranzitním režimu Unie
1. Držitel tranzitního režimu Unie je povinen:
a)
předložit zboží v nezměněném stavu, jakož i požadované informace, celnímu úřadu určení ve stanovené lhůtě a dodržet přitom opatření přijatá celními orgány k zajištění totožnosti tohoto zboží;
b)
dodržovat celní předpisy vztahující se na režim; a
c)
nestanoví-li celní předpisy jinak, poskytnout jistotu k zajištění úhrady částky dovozního nebo vývozního cla odpovídající celnímu dluhu nebo zaplacení jiných poplatků stanovených dalšími příslušnými platnými předpisy, které mohou u zboží vzniknout.
2. Povinnosti držitele režimu jsou splněny a režim tranzitu je ukončen, jakmile je zboží v tomto režimu spolu s požadovanými informacemi k dispozici celnímu úřadu určení v souladu s celními předpisy.
3. Dopravce nebo příjemce zboží, který zboží přijímá s vědomím, že se toto zboží přepravuje v tranzitním režimu Unie, je rovněž povinen ve stanovené lhůtě předložit celnímu úřadu určení zboží v nezměněném stavu a dodržet přitom opatření přijatá celními orgány k zajištění totožnosti tohoto zboží.
4. Celní orgány mohou na žádost povolit kterékoliv z následujících zjednodušení, pokud jde o propuštění zboží do tranzitního režimu Unie nebo o ukončení uvedeného režimu:
a)
status oprávněného odesílatele, který umožňuje držiteli povolení propouštět zboží do tranzitního režimu Unie bez jeho předložení celnímu úřadu;
b)
status oprávněného příjemce, který umožňuje držiteli povolení přijímat zboží přepravované v tranzitním režimu Unie na schváleném místě a ukončit tento režim podle čl. 233 odst. 2;
c)
použití zvláštního typu celních závěr, pokud se celní závěra vyžaduje pro zajištění totožnosti zboží propuštěného do tranzitního režimu Unie;
d)
použití celního prohlášení na propuštění zboží do tranzitního režimu Unie se sníženými požadavky na údaje;
e)
použití elektronického přepravního dokladu jakožto celního prohlášení na propuštění zboží do tranzitního režimu Unie, pokud tento přepravní doklad obsahuje údaje uváděné v prohlášení a tyto údaje jsou dostupné celním orgánům v místě odeslání i v místě určení, aby mohl celní úřad provádět celní dohled nad zbožím a vyřízení daného režimu.
Článek 234
Zboží přepravované v režimu vnějšího tranzitu Unie přes území země nebo území mimo celní území Unie
1. Režimu vnějšího tranzitu Unie podléhá zboží, které je přepravováno přes zemi nebo území, které není součástí celního území Unie, je-li splněna jedna z těchto podmínek:
a)
tuto možnost stanoví mezinárodní smlouva;
b)
přeprava přes tuto zemi nebo území je uskutečněna na základě jediného přepravního dokladu vystaveného na celním území Unie.
2. V případě uvedeném v odst. 1 písm. b) se po dobu, kdy se zboží nachází mimo celní území Unie, účinky režimu vnějšího tranzitu Unie pozastaví.
Článek 235
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví podmínky pro udělování povolení podle čl. 233 odst. 4.
Článek 236
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
propouštění zboží do tranzitního režimu Unie a ukončení tohoto režimu;
b)
fungování zjednodušení uvedených v čl. 233 odst. 4;
c)
celní dohled nad zbožím přepravovaným v režimu vnějšího tranzitu Unie přes území země nebo území mimo celní území Unie, uvedený v článku 234.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 3
Uskladnění
Oddíl 1
Společná ustanovení
Článek 237
Rozsah působnosti
1. Režim uskladnění umožňuje skladovat na celním území Unie zboží, které není zbožím Unie, aniž by toto zboží podléhalo:
a)
dovoznímu clu;
b)
jiným poplatkům stanoveným dalšími příslušnými platnými předpisy;
c)
obchodně-politickým opatřením, pokud tato opatření nezakazují vstup zboží na celní území Unie nebo jeho výstup z tohoto území.
2. Zboží Unie může být propuštěno do režimu uskladnění v celním skladu nebo může být umístěno do svobodného pásma v souladu se zvláštními předpisy Unie nebo proto, aby se na ně vztahovalo rozhodnutí o vrácení nebo prominutí dovozního cla.
3. Je-li to hospodářsky odůvodněné a nebude-li tím nepříznivě dotčen celní dohled, mohou celní orgány povolit uskladnění zboží Unie ve skladovacím zařízení pro uskladnění v celním skladu. Uvedené zboží se nepovažuje za zboží v režimu uskladnění v celním skladu.
Článek 238
Délka trvání režimu uskladnění
1. Doba, po kterou se zboží může nacházet v režimu uskladnění, není omezena.
2. Za výjimečných okolností mohou celní orgány stanovit lhůtu, v níž musí být režim uskladnění vyřízen, zejména pokud druh a povaha zboží mohou v případě dlouhodobého skladování ohrozit zdraví lidí, zvířat nebo rostlin nebo životní prostředí.
Článek 239
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro propouštění zboží Unie do režimu uskladnění v celním skladu nebo režimu svobodného pásma, jak je uvedeno v čl. 237 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Oddíl 2
Uskladnění v celním skladu
Článek 240
Uskladnění v celních skladech
1. Režim uskladnění v celním skladu umožňuje skladovat zboží, které není zbožím Unie, v prostorách nebo na jiných místech schválených pro tento režim celními orgány a pod celním dohledem („celní sklady“).
2. Celní sklady může pro celní skladování zboží použít jakákoli osoba („veřejný celní sklad“) nebo mohou být provozovány držitelem povolení k provozování celního skladu („soukromý celní sklad“).
3. Zboží, které bylo propuštěno do režimu uskladnění v celním skladu, může být dočasně vyjmuto z celního skladu. Vyjmutí zboží schválí s výjimkou případu vyšší moci předem celní orgány.
Článek 241
Zpracování
1. Je-li to hospodářsky odůvodněné a není-li tím nepříznivě dotčen celní dohled, mohou celní orgány povolit, aby v celním skladu došlo ke zpracování zboží v režimu aktivního zušlechťovacího styku nebo v režimu konečného užití, a to za podmínek stanovených uvedenými režimy.
2 Zboží uvedené v odstavci 1 se nepovažuje za zboží v režimu uskladnění v celním skladu.
Článek 242
Povinnosti držitele povolení nebo režimu
1. Držitel povolení a držitel režimu je povinen:
a)
zajistit, že zboží v režimu uskladnění v celním skladu nebude vyjmuto z celního dohledu; a
b)
splnit povinnosti vyplývající ze skladování zboží v režimu uskladnění v celním skladu.
2. Odchylně od odstavce 1 lze v povolení týkajícím se veřejného celního skladu stanovit, že za splnění povinností podle odst. 1 písm. a) nebo b) odpovídá výlučně držitel režimu.
3. Za splnění povinností vyplývajících z propuštění zboží do režimu uskladnění v celním skladu odpovídá držitel režimu.
Oddíl 3
Svobodná pásma
Článek 243
Vymezení svobodných pásem
1. Členské státy mohou některé části celního území Unie prohlásit za svobodná pásma.
Pro každé svobodné pásmo členský stát určí zeměpisné vymezení a místa vstupu a výstupu.
2. Členské státy sdělí Komisi informace o svých svobodných pásmech, která jsou v provozu.
3. Svobodná pásma musí být ohrazena.
Obvod a místa vstupu do svobodného pásma a výstupu z něj podléhají celnímu dohledu.
4. Osoby, zboží a dopravní prostředky vstupující do svobodných pásem nebo z nich vystupující mohou být podrobeny celním kontrolám.
Článek 244
Stavby a činnosti ve svobodných pásmech
1. Ke stavbě budov ve svobodném pásmu je zapotřebí předchozího povolení celních orgánů.
2. S výhradou celních předpisů je ve svobodném pásmu povolena jakákoli průmyslová či obchodní činnost nebo poskytování služeb. Provozování těchto činností a poskytování služeb musí být předem oznámeno celním orgánům.
3. S ohledem na povahu daného zboží nebo potřeby celního dohledu či požadavky na bezpečnost a zabezpečení mohou celní orgány činnosti uvedené v odstavci 2 zakázat nebo omezit.
4. Celní orgány mohou zakázat výkon činnosti ve svobodném pásmu osobám, které neposkytují potřebnou záruku dodržování celních předpisů.
Článek 245
Předložení zboží a jeho propuštění do režimu
1. Zboží přepravené do svobodného pásma se předkládá celnímu úřadu a je podrobeno předepsaným celním formalitám ve všech těchto případech:
a)
pokud je zboží do svobodného pásma přepraveno přímo z území mimo celní území Unie;
b)
pokud bylo zboží propuštěno do celního režimu, který je ukončen nebo vyřízen propuštěním do režimu svobodného pásma;
c)
pokud je zboží propuštěno do režimu svobodného pásma proto, aby se na něj vztahovalo rozhodnutí o vrácení nebo prominutí dovozního cla;
d)
pokud jsou tyto formality stanoveny jinými než celními předpisy.
2. Zboží přepravené do svobodného pásma za jiných okolností, než které jsou uvedeny v odstavci 1, se nepředkládá celnímu úřadu.
3. Aniž je dotčen článek 246, považuje se zboží přepravené do svobodného pásma za zboží propuštěné do režimu svobodného pásma:
a)
okamžikem jeho vstupu do svobodného pásma, pokud již nebylo propuštěno do jiného celního režimu; nebo
b)
okamžikem ukončení režimu tranzitu, pokud není ihned propuštěno do následného celního režimu.
Článek 246
Zboží Unie ve svobodných pásmech
1. Zboží Unie může do svobodného pásma vstoupit, může v něm být uskladněno, přepravováno, lze ho v něm užít, zušlechtit nebo spotřebovat. V takových případech se zboží nepovažuje za zboží v režimu svobodného pásma.
2. Na žádost dotyčné osoby celní orgány stanoví celní status zboží jako zboží Unie u veškerého následujícího zboží:
a)
zboží Unie, které vstupuje do svobodného pásma;
b)
zboží Unie, které ve svobodném pásmu prošlo zpracovatelskými operacemi;
c)
zboží, které bylo ve svobodném pásmu propuštěno do volného oběhu.
Článek 247
Zboží, které není zbožím Unie, ve svobodných pásmech
1 Zboží, které není zbožím Unie, umístěné ve svobodném pásmu lze propustit do volného oběhu nebo do režimu aktivního zušlechťovacího styku, dočasného použití nebo konečného užití za podmínek stanovených pro tyto režimy.
V takových případech se zboží nepovažuje za zboží v režimu svobodného pásma.
2. Aniž jsou dotčena ustanovení týkající se zásob nebo zásobovacích skladů, u nichž tak daný režim stanoví, odstavec 1 nevylučuje použití nebo spotřebování zboží, jehož propuštění do režimu volného oběhu nebo dočasného použití by nepodléhalo uplatnění dovozního cla nebo opatření v rámci společné zemědělské politiky nebo obchodní politiky.
V případě takového použití nebo spotřeby se nepožaduje celní prohlášení s návrhem na propuštění zboží do volného oběhu nebo do režimu dočasného použití.
Toto prohlášení se však požaduje, jestliže zboží podléhá celní kvótě nebo stropu.
Článek 248
Přeprava zboží ze svobodného pásma
1. Aniž jsou dotčeny právní předpisy v oblastech jiných než v celní oblasti, může být zboží nacházející se ve svobodném pásmu vyvezeno nebo zpětně vyvezeno z celního území Unie nebo přepraveno do jiné části celního území Unie.
2. Články 134 až 149 se použijí na zboží, které bylo ze svobodného pásma přepraveno do jiných částí celního území Unie.
Článek 249
Celní status
Zboží, které je ze svobodného pásma přepraveno do jiné části celního území Unie nebo které je propuštěno do celního režimu, se považuje za zboží, které není zbožím Unie, pokud se jeho celní status zboží Unie neprokáže.
Pro účely uplatnění vývozního cla a vývozních licencí nebo opatření na kontrolu vývozu stanovených v rámci společné zemědělské politiky nebo obchodní politiky se však takové zboží považuje za zboží Unie, pokud se nezjistí, že nemá celní status zboží Unie.
KAPITOLA 4
Zvláštní účel
Oddíl 1
Dočasné použití
Článek 250
Rozsah působnosti
1. Režim dočasného použití umožňuje, aby zboží, které není zbožím Unie a které má být zpětně vyvezeno, podléhalo na celním území Unie zvláštnímu účelu s úplným nebo částečným osvobozením od dovozního cla a aniž by se na ně vztahovaly:
a)
jiným poplatkům stanoveným dalšími příslušnými platnými předpisy;
b)
obchodněpolitickým opatřením, pokud tato opatření nezakazují vstup zboží na celní území Unie nebo jeho výstup z tohoto území.
2. Režim dočasného použití může být použit pouze v případě, že jsou splněny tyto podmínky:
a)
zboží nemá být kromě běžného snížení hodnoty způsobeného jeho používáním nijak změněno;
b)
je možné zajistit identifikaci zboží, které bylo do režimu propuštěno, s výjimkou případu, kdy s ohledem na povahu zboží nebo zamýšlené použití nemůže neprovedení identifikace vést ke zneužití režimu, nebo kdy je v případě uvedeném v článku 223 možné ověřit splnění podmínek stanovených pro rovnocenné zboží;
c)
držitel režimu je usazen mimo celní území Unie, není-li stanoveno jinak;
d)
jsou splněny požadavky pro úplné nebo částečné osvobození od cla stanovené v právních předpisech.
Článek 251
Doba, po kterou může zboží setrvat v režimu dočasného použití
1. Celní orgány stanoví dobu, během níž musí být zboží, které bylo propuštěno do režimu dočasného použití, zpětně vyvezeno nebo musí být propuštěno do následného celního režimu. Tato doba musí být dostatečně dlouhá pro dosažení cíle povoleného použití.
2. Není-li stanoveno jinak, doba, po kterou může zboží setrvat v režimu dočasného použití za stejným účelem a na odpovědnost téhož držitele povolení, nesmí přesáhnout 24 měsíců, a to i v případě, že byl režim vyřízen tím, že zboží bylo propuštěno do jiného zvláštního režimu a následně opět do režimu dočasného použití.
3. Pokud za mimořádných okolností nelze povoleného použití dosáhnout během doby uvedené v odstavcích 1 a 2, mohou celní orgány na odůvodněnou žádost držitele povolení povolit přiměřené prodloužení uvedené doby.
4. Celková doba, po kterou může zboží setrvat v režimu dočasného použití, nesmí přesáhnout s výjimkou nepředvídatelné události deset let.
Článek 252
Výše dovozního cla v případě dočasného použití s částečným osvobozením od dovozního cla
1. Výše dovozního cla u zboží, které bylo propuštěno do režimu dočasného použití s částečným osvobozením od dovozního cla, činí 3 % z částky dovozního cla, které by bylo v případě uvedeného zboží splatné, kdyby v okamžiku propuštění do režimu dočasného použití bylo propuštěno do volného oběhu.
Částka je splatná za každý byť jen započatý měsíc, během kterého bylo zboží propuštěno do režimu dočasného použití s částečným osvobozením od dovozního cla.
2. Částka dovozního cla nesmí být vyšší než částka cla, která by byla splatná, kdyby dané zboží bylo v okamžiku propuštění do režimu dočasného použití propuštěno do volného oběhu.
Článek 253
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 243, kterými se stanoví:
a)
zvláštní účel podle čl. 250 odst. 1;
b)
požadavky podle čl. 250 odst. 2 písm. d).
Oddíl 2
Konečné užití
Článek 254
Režim konečného užití
1. Režim konečného užití umožňuje, aby bylo zboží z důvodu svého zvláštního účelu propuštěno do volného oběhu s osvobozením od cla nebo se sníženou sazbou cla.
2. Pokud se zboží nachází ve výrobní fázi, ve které je nákladově účinným způsobem možné dosáhnout pouze předepsaného konečného užití, mohou celní orgány v povolení stanovit podmínky, za nichž se má za to, že zboží bylo použito k účelům stanoveným pro uplatnění osvobození od cla nebo snížené sazby cla.
3. Pokud je zboží vhodné pro opakované použití a celní orgány to považují za vhodné za účelem zamezení zneužití, pokračuje celní dohled po dobu nejdéle dvou let od data prvního použití zboží pro účely stanovené pro uplatnění osvobození od cla nebo snížené sazby cla.
4. Celní dohled u režimu konečného užití končí v každém z následujících případů:
a)
jakmile bylo zboží použito pro účely uvedené v žádosti o osvobození od cla nebo snížení sazby cla;
b)
jakmile zboží opustí celní území Unie, je zničeno nebo přenecháno ve prospěch státu;
c)
jakmile bylo zboží použito k jiným účelům, než které jsou uvedeny v žádosti o osvobození od cla nebo snížení sazby cla, a bylo zaplaceno dovozní clo.
5. Požaduje-li se výtěžnost, použije se článek 255 na režim konečného užití.
6. Odpad a zbytky vzniklé při opracování nebo zpracování zboží podle předepsaného konečného užití a ztráty na základě přirozeného úbytku se považují za zboží, jež dosáhlo předepsaného konečného užití.
7. Odpad a zbytky vzniklé při zničení zboží propuštěného do režimu konečného užití se považují za propuštěné do režimu uskladnění v celním skladu.
KAPITOLA 5
Zušlechtění
Oddíl 1
Obecná ustanovení
Článek 255
Výtěžnost
S výjimkou případů, kdy je výtěžnost vymezena ve zvláštních právních předpisech Unie, celní orgány stanoví buď výtěžnost či průměrnou výtěžnost zušlechťovací operace, nebo případně způsob, jak ji stanovit.
Výtěžnost nebo průměrná výtěžnost se stanoví na základě skutečných podmínek, za kterých jsou nebo budou zušlechťovací operace prováděny. Výtěžnost lze případně upravit podle článku 28.
Oddíl 2
Aktivní zušlechťovací styk
Článek 256
Rozsah působnosti
1. Aniž je dotčen článek 223, umožňuje režim aktivního zušlechťovacího styku, aby pro účely jedné nebo několika zušlechťovacích operací na celním území Unie bylo použito zboží, které není zbožím Unie, aniž by toto zboží podléhalo:
a)
dovoznímu clu;
b)
jiným poplatkům stanoveným dalšími příslušnými platnými předpisy;
c)
obchodně-politickým opatřením, pokud tato opatření nezakazují vstup zboží na celní území Unie nebo jeho výstup z tohoto území.
2. V jiných případech, než jsou opravy a zničení, lze režim aktivního zušlechťovacího styku použít pouze tehdy, je-li zboží, které bylo do tohoto režimu propuštěno, v zušlechtěných produktech možné identifikovat, aniž by bylo dotčeno použití příslušenství pro výrobu.
V případě uvedeném v článku 223 lze režim použít, je-li možné ověřit soulad s podmínkami stanovenými pro rovnocenné zboží.
3. Kromě případů uvedených v odstavcích 1 a 2 může být režim aktivního zušlechťovacího styku použit i na kterékoliv z následujícího zboží:
a)
zboží, které má projít operacemi, jež zajistí dodržování technických požadavků na jeho propuštění do volného oběhu;
b)
zboží, které se má podrobit obvyklým formám manipulace v souladu s článkem 220.
Článek 257
Lhůta pro vyřízení režimu
1. Celní orgány stanoví lhůtu, v níž má být režim aktivního zušlechťovacího styku v souladu s článkem 216 vyřízen.
Tato lhůta začíná dnem, kdy bylo zboží, které není zbožím Unie, do tohoto režimu propuštěno, a musí zohledňovat dobu potřebnou pro provedení zušlechťovacích operací a vyřízení režimu.
2. Na odůvodněnou žádost držitele povolení mohou celní orgány lhůtu uvedenou v odstavci 1 přiměřeně prodloužit.
V povolení může být uvedeno, že lhůta, která začíná v průběhu kalendářního měsíce, čtvrtletí nebo pololetí, skončí posledním dne následujícího kalendářního měsíce, čtvrtletí nebo pololetí.
3. V případě předčasného vývozu v souladu s čl. 223 odst. 2 písm. c) se v povolení uvede lhůta, v níž musí být zboží, které není zbožím Unie, navrženo do režimu aktivního zušlechťovacího styku, přičemž se zohlední doba potřebná pro opatření a přepravu zboží na celní území Unie.
Lhůta uvedená v prvním pododstavci se stanoví v měsících a nepřesáhne šest měsíců. Začíná dnem přijetí vývozního prohlášení vztahujícího se na zušlechtěné produkty získané z odpovídajícího rovnocenného zboží.
4. Na žádost držitele povolení může být šestiměsíční lhůta uvedená v odstavci 3 prodloužena, a to i po jejím uplynutí, pokud celková lhůta nepřesáhne 12 měsíců.
Článek 258
Dočasný zpětný vývoz pro účely dalšího zpracování
Na žádost mohou celní orgány povolit, aby část zboží nebo veškeré zboží, které bylo propuštěno do režimu aktivního zušlechťovacího styku, nebo zušlechtěné produkty byly dočasně zpětně vyvezeny pro účely dalšího zpracování mimo celní území Unie v souladu s podmínkami stanovenými pro režim pasivního zušlechťovacího styku.
Oddíl 3
Pasivní zušlechťovací styk
Článek 259
Rozsah působnosti
1. Režim pasivního zušlechťovacího styku umožňuje, aby zboží Unie bylo dočasně vyvezeno z celního území Unie za účelem zušlechťovacích operací. Zušlechtěné produkty, které jsou výsledkem zušlechtění tohoto zboží, mohou být na žádost držitele povolení nebo jakékoli jiné osoby usazené na celním území Unie, získá-li tato osoba souhlas držitele povolení a jsou-li splněny podmínky povolení, propuštěny do volného oběhu s úplným nebo částečným osvobozením od dovozního cla.
2. Režim pasivního zušlechťovacího styku nelze použít v případě žádného z tohoto zboží Unie:
a)
zboží, jehož vývoz zakládá nárok na vrácení nebo prominutí dovozního cla;
b)
zboží, které bylo před vývozem propuštěno do volného oběhu s osvobozením od cla nebo se sníženou sazbou cla na základě jeho konečného užití, dokud účely tohoto konečného užití nejsou splněny, ledaže má toto zboží projít opravami;
c)
zboží, jehož vývoz zakládá nárok na poskytnutí vývozních náhrad;
d)
zboží, jemuž je na základě vývozu v rámci společné zemědělské politiky přiznána jiná finanční výhoda než náhrady uvedené v písmenu c).
3. Celní orgány stanoví lhůtu, během níž musí být dočasně vyvezené zboží dovezeno zpět na celní území Unie ve formě zušlechtěných výrobků a propuštěno do volného oběhu, aby mu mohlo být přiznáno úplné nebo částečné osvobození od dovozního cla. Na odůvodněnou žádost držitele povolení mohou povolit přiměřené prodloužení této lhůty.
Článek 260
Zboží opravené bezúplatně
1. Je-li celním orgánům náležitě prokázáno, že zboží bylo opraveno bezúplatně v důsledku smluvních nebo zákonných záručních povinností nebo v důsledku výrobní vady nebo vady materiálu, má toto zboží nárok na úplné osvobození od dovozního cla.
2. Odstavec 1 se nevztahuje na případy, kdy výrobní vada zboží nebo vada materiálu byly vzaty do úvahy již při prvním propuštění zboží do volného oběhu.
Článek 261
Systém prosté výměny
1. Systém prosté výměny umožňuje, aby dovezený produkt („náhradní produkt“) v souladu s odstavci 2 až 5 nahradil zušlechtěný výrobek.
2. Celní orgány na žádost povolí použití systému prosté výměny, je-li předmětem zušlechťovací operace oprava vadného zboží Unie, které není předmětem opatření stanovených v rámci společné zemědělské politiky, ani se na ně nevztahují zvláštní režimy pro některé druhy zboží vzniklého zpracováním zemědělských produktů.
3. Náhradní produkty musejí mít stejný osmimístný kód kombinované nomenklatury, stejnou obchodní jakost a stejné technické charakteristiky jako vadné zboží, pokud by bylo podrobeno opravě.
4. Bylo-li vadné zboží před vývozem používáno, musí být náhradní produkty také použité.
Byly-li však náhradní produkty dodány zdarma v důsledku smluvních nebo zákonných záručních povinností nebo v důsledku vady materiálu nebo výrobní vady, celní orgány od splnění požadavku stanoveného v prvním pododstavci upustí.
5. Na náhradní produkty se použijí ustanovení, která by se vztahovala na zušlechtěné produkty.
Článek 262
Předčasný dovoz náhradních produktů
1. Celní orgány povolí za podmínek, které samy stanoví, na žádost dotyčné osoby dovoz náhradních produktů ještě před vývozem vadného zboží.
V případě takovéhoto předčasného dovozu náhradního produktu se poskytne jistota ve výši částky dovozního cla, které by bylo splatné, pokud by vadné zboží nebylo vyvezeno v souladu s odstavcem 2.
2. Vadné zboží se vyveze ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy celní orgány přijmou celní prohlášení s návrhem na propuštění náhradních produktů do volného oběhu.
3. Pokud za mimořádných okolností nelze vadné zboží vyvézt ve lhůtě uvedené v odstavci 2, mohou celní orgány na odůvodněnou žádost držitele povolení udělit přiměřené prodloužení této lhůty.
HLAVA VIII
ZBOŽÍ, JEŽ OPUSTILO CELNÍ ÚZEMÍ UNIE
KAPITOLA 1
Formality před výstupem zboží
Článek 263
Prohlášení před výstupem zboží
1. Zboží, které má opustit celní území Unie, je předmětem prohlášení před výstupem zboží, které se příslušnému celnímu úřadu podává ve stanovené lhůtě před tím, než zboží opustí celní území Unie.
2. Od povinnosti uvedené v odstavci 1 se upustí:
a)
u dopravních prostředků a zboží přepravovaného dopravními prostředky, které pouze proplouvají teritoriálními vodami nebo prolétají vzdušným prostorem celního území Unie bez zastávky na tomto území; nebo
b)
v jiných zvláštních případech, které jsou řádně odůvodněny druhem zboží nebo dopravy nebo vyžadovány mezinárodními dohodami.
3. Prohlášení před výstupem zboží má jednu z těchto forem:
a)
celní prohlášení, pokud zboží, které má opustit celní území Unie, je propuštěno do celního režimu, pro který se toto celní prohlášení vyžaduje;
b)
prohlášení o zpětném vývozu podle článku 270;
c)
výstupní souhrnné celní prohlášení podle článku 271.
4. V prohlášení před výstupem zboží se uvedou údaje nezbytné pro analýzu rizik pro účely bezpečnosti a zabezpečení.
Článek 264
Analýza rizik
Celní úřad, u nějž se podává prohlášení před výstupem zboží uvedené v článku 263, zajistí, aby ve stanovené lhůtě byla především pro účely bezpečnosti a zabezpečení provedena analýza rizik založená na uvedeném prohlášení, a na základě výsledků této analýzy rizik přijme nezbytná opatření.
Článek 265
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví:
a)
zvláštní lhůta podle čl. 263 odst. 1, v níž má být podáno prohlášení před výstupem zboží předtím, než zboží opustí celní území Unie, s ohledem na druh dopravy;
b)
zvláštní případy, v nichž se v souladu s čl. 263 odst. 2 písm. c) upouští od povinnosti podat prohlášení před výstupem zboží;
Článek 266
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech lhůtu uvedenou v článku 264, v níž je třeba provést analýzu rizik, a to s ohledem na lhůtu uvedenou v čl. 263 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 2
Formality při výstupu zboží
Článek 267
Celní dohled a formality na výstupu
1. Zboží, které má opustit celní území Unie, podléhá celnímu dohledu a může podléhat celním kontrolám. Celní orgány mohou případně určit trasu, kterou má zboží celní území Unie opustit, a lhůtu, kterou je třeba dodržet.
2. Zboží, které má opustit celní území Unie, předloží celnímu úřadu na výstupu jedna z těchto osob:
a)
osoba, která zboží z celního území Unie přepravuje;
b)
osoba, jejímž jménem nebo na jejíž účet jedná osoba, která zboží z celního území Unie přepravuje;
c)
osoba, která nese odpovědnost za přepravu zboží před jeho výstupem z celního území Unie.
3. Zboží, které má opustit celní území Unie, podléhá podle okolností:
a)
vrácení nebo prominutí dovozního cla;
b)
platbě vývozních náhrad;
c)
výběru vývozního cla;
d)
formalitám vyžadovaným podle platných právních předpisů s ohledem na další poplatky;
e)
použití zákazů a omezení, včetně kontrol zaměřených na prekurzory omamných látek, na zboží porušující některá práva duševního vlastnictví a na hotovost, odůvodněných mimo jiné veřejnými mravy, veřejným pořádkem nebo veřejnou bezpečností, ochranou zdraví a života lidí, zvířat nebo rostlin, ochranou životního prostředí, ochranou národních kulturních statků, jež mají uměleckou, historickou nebo archeologickou hodnotu, a ochranou průmyslového nebo obchodního vlastnictví, jakož i provádění opatření na zachování a řízení rybolovu a obchodněpolitických opatření.
4. Celní orgány výstup zboží povolí, pokud dotyčné zboží opustí celní území Unie ve stejném stavu, v jakém se nacházelo v okamžiku:
a)
přijetí celního prohlášení nebo prohlášení o zpětném vývozu; nebo
b)
podání výstupního souhrnného celního prohlášení.
Článek 268
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro výstup uvedený v článku 267.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 3
Vývoz a zpětný vývoz
Článek 269
Vývoz zboží Unie
1. Zboží Unie, které má opustit celní území Unie, se propustí do režimu vývozu.
2. Odstavec 1 se nevztahuje na žádné z následujícího zboží Unie:
a)
zboží propuštěné do režimu pasivního zušlechťovacího styku;
b)
zboží, které opustilo celní území Unie poté, co bylo propuštěno do režimu konečného užití;
c)
zboží dodané při osvobození od DPH nebo spotřební daně v režimu dodávek v letadle nebo na lodi bez ohledu na místo určení daného letadla či lodi, pro něž se vyžaduje doklad o dodání;
d)
zboží, které bylo propuštěno do režimu vnitřního tranzitu;
e)
zboží, které bylo dočasně vyvezeno z celního území Unie podle článku 155.
3. Formality související s celním prohlášením pro vývoz stanovené v celních předpisech se použijí v případech uvedených v odstavci 2 písm. a), b) a c).
Článek 270
Zpětný vývoz zboží, které není zbožím Unie
1. Zboží, které není zbožím Unie a které má opustit celní území Unie, podléhá prohlášení o zpětném vývozu, které se podá příslušnému celnímu úřadu.
2. Články 158 až 195 se použijí na prohlášení o zpětném vývozu.
3. Odstavec 1 se nevztahuje na žádné z následujícícho zboží:
a)
zboží, které bylo propuštěno do režimu vnějšího tranzitu a které se přes celní území Unie pouze přepravuje;
b)
zboží překládané ve svobodném pásmu nebo z něj přímo zpětně vyvezené;
c)
dočasně uskladněné zboží, které je zpětně vyvezeno přímo z dočasného skladu.
KAPITOLA 4
Výstupní souhrnné celní prohlášení
Článek 271
Podání výstupního souhrnného celního prohlášení
1. Má-li zboží opustit celní území Unie a není podáno celní prohlášení nebo prohlášení o zpětném vývozu jakožto prohlášení před výstupem zboží, podá se u celního úřadu výstupu výstupní souhrnné celní prohlášení.
Celní orgány mohou dovolit podání výstupního souhrnného celního prohlášení u jiného celního úřadu, jestliže tento úřad nezbytné údaje neprodleně sdělí nebo poskytne elektronickou cestou celnímu úřadu výstupu.
2. Výstupní souhrnné celní prohlášení podává dopravce.
Aniž jsou dotčeny povinnosti dopravce, může výstupní souhrnné celní prohlášení místo něj podat jedna z těchto osob:
a)
vývozce nebo odesílatel nebo jiná osoba, jejímž jménem nebo na jejíž účet dopravce jedná;
b)
každá osoba, která je schopny dotčené zboží předložit nebo zajistit jeho předložení celnímu úřadu výstupu.
3. Celní orgány mohou povolit, aby k podání výstupního souhrnného celního prohlášení byly použity obchodní, přístavní nebo přepravní informační systémy, pokud tyto systémy obsahují údaje, které jsou pro toto prohlášení nezbytné, a tyto údaje jsou k dispozici ve stanovené lhůtě předtím, než zboží opustí celní území Unie.
4. Celní orgány mohou povolit, aby bylo místo výstupního souhrnného celního prohlášení podáno oznámení a zajištěn přístup k údajům výstupního souhrnného celního prohlášení v počítačovém systému hospodářského subjektu.
Článek 272
Změna a zrušení platnosti výstupního souhrnného celního prohlášení
1. Deklarantovi se na žádost může povolit, aby změnil jeden nebo více údajů uvedených v již podaném výstupním souhrnném celním prohlášení.
Změnu však nelze provést poté, co:
a)
celní orgány informovaly osobu, která výstupní souhrnné prohlášení podala, o svém záměru provést kontrolu zboží;
b)
celní orgány zjistily, že jeden nebo více údajů výstupního souhrnného celního prohlášení jsou nesprávné nebo neúplné;
c)
celní orgány již povolily výstup zboží.
2. Neopustí-li zboží, pro něž bylo podáno výstupní souhrnné celní prohlášení, celní území Unie, celní orgány zruší platnost tohoto prohlášení v těchto případech:
a)
na žádost deklaranta; nebo
b)
do 150 dnů od podání prohlášení.
Článek 273
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
podávání výstupního souhrnného celního prohlášení podle článku 271;
b)
změny výstupního souhrnného celního prohlášení podle čl. 272 odst. 1 prvního pododstavce;
c)
zrušení platnosti výstupního souhrnného celního prohlášení podle čl. 272 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 5
Oznámení o zpětném vývozu
Článek 274
Podání oznámení o zpětném vývozu
1. Pokud zboží, které není zbožím Unie a je uvedeno v čl. 270 odst. 3 písm. b) a c), opustí celní území Unie a u tohoto zboží je upuštěno od povinnosti podat výstupní souhrnné celní prohlášení, podá odpovědná osoba oznámení o zpětném vývozu.
2. Oznámení o zpětném vývozu podává u celního úřadu výstupu zboží osoba odpovědná za předložení zboží na výstupu podle čl. 267 odst. 2.
3. Oznámení o zpětném vývozu obsahuje údaje nezbytné pro vyřízení režimu svobodného pásma nebo ukončení dočasného uskladnění.
Celní orgány mohou povolit, aby k podání oznámení o zpětném vývozu byly použity obchodní, přístavní nebo přepravní informační systémy, pokud tyto systémy obsahují údaje, které jsou pro toto oznámení nezbytné, a tyto údaje jsou k dispozici předtím, než zboží opustí celní území Unie.
4. Celní orgány mohou povolit, aby místo podání oznámení o zpětném vývozu, bylo podáno oznámení a poskytnut přístup k údajům oznámení o zpětném vývozu v počítačovém systému hospodářského subjektu.
Článek 275
Změna a zrušení platnosti oznámení o zpětném vývozu
1. Deklarantovi může být na žádost povolena změna jednoho nebo více údajů v oznámení o zpětném vývozu po jeho podání.
Změnu však nelze provést poté, co:
a)
celní orgány informovaly osobu, která oznámení o zpětném vývozu podala, o svém záměru provést kontrolu zboží;
b)
celní orgány zjistily, že jeden nebo více údajů v oznámení o zpětném vývozu jsou nesprávné nebo neúplné;
c)
celní orgány již povolily výstup zboží.
2. Neopustí-li zboží, pro něž bylo podáno oznámení o zpětném vývozu, celní území Unie, celní orgány zruší platnost uvedeného oznámení v každém z těchto případů:
a)
na žádost deklaranta; nebo
b)
do 150 dnů od podání oznámení.
Článek 276
Svěření prováděcích pravomocí
Komise stanoví v prováděcích aktech postupy pro:
a)
podávání oznámení o zpětném vývozu podle článku 274;
b)
změny oznámení o zpětném vývozu podle čl. 275 odst. 1 prvního pododstavce;
c)
zrušení platnosti oznámení o zpětném vývozu podle čl. 275 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 6
Osvobození od vývozního cla
Článek 277
Osvobození od vývozního cla pro dočasně vyvezené zboží Unie
Aniž je dotčen článek 259, je zboží Unie, které je dočasně vyvezeno z celního území Unie, osvobozeno od vývozního cla pod podmínkou jeho zpětného dovozu.
HLAVA IX
ZJEDNODUŠENÍ ELEKTRONICKÝCH SYSTÉMŮ, PŘENESENÍ PRAVOMOCI, POSTUP PROJEDNÁVÁNÍ VE VÝBORU A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Vytvoření elektronických systémů
Článek 278
Přechodná opatření
Jiné způsoby výměny a uchovávání informací než metody elektronického zpracování dat uvedené v čl. 6 odst. 1 lze přechodně používat do 31. prosince 2020, pokud elektronické systémy nezbytné pro uplatňování kodexu dosud nejsou v provozu.
Článek 279
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 284, kterými se stanoví pravidla pro výměnu a uchovávání údajů v situaci uvedené v článku 278.
Článek 280
Pracovní program
1. Komise za účelem podpory vývoje elektronických systémů uvedených v článku 278 a vymezení přechodných období vypracuje do 1. května 2014 pracovní program pro vývoj elektronických systémů uvedených v čl. 16 odst. 1 a jejich uvedení do provozu.
2. Prioritami pracovního programu uvedeného v prvním odstavci jsou:
a)
harmonizovaná výměna informací na základě mezinárodně uznaných datových modelů a formátů zpráv;
b)
přepracování celních a souvisejících postupů s cílem zlepšit jejich účinnost, efektivnost a jednotné uplatňování, jakož i snížit náklady spojené s jejich dodržováním; a
c)
nabídka široké škály služeb elektronického celnictví hospodářským subjektům, jež jim umožní komunikovat stejným způsobem s celními orgány všech členských států.
3. Pracovní program uvedený v odstavci 1 se pravidelně aktualizuje.
Článek 281
Svěření prováděcích pravomocí
Komise v prováděcích aktech stanoví pracovní program uvedený v článku 280.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise prováděcí akty uvedené v prvním pododstavci nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA 2
Zjednodušení při uplatňování celních předpisů
Článek 282
Testy
Komise může rozhodnout, že jednomu nebo několika členským státům na žádost povolí, aby po omezenou dobu testovaly zjednodušení při uplatňování celních předpisů, zejména pokud souvisejí s informačními technologiemi. Testování nesmí mít dopad na uplatňování celních předpisů v členských státech, které se tohoto testování neúčastní, a je pravidelně vyhodnocováno.
Článek 283
Svěření prováděcích pravomocí
Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijímá rozhodnutí podle článku 282.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 285 odst. 4.
KAPITOLA 3
Přenesení pravomoci a postup projednávání ve výboru
Článek 284
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265, a 279 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 30. října 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomocí se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článcích 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265, a 279 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 a 279 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 285
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro celní kodex. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
5. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
6. Má-li být stanovisko výboru získáno písemným postupem a odkazuje-li se na tento odstavec, ukončuje se tento postup bez výsledku, pokud o tom ve lhůtě pro vydání stanoviska rozhodne předseda výboru.
KAPITOLA 4
Závěrečná ustanovení
Článek 286
Zrušení a změna platných právních předpisů
1. Zrušuje se nařízení (ES) č. 450/2008.
2. Nařízení (EHS) č. 3925/91, nařízení (EHS) č. 2913/92 a nařízení (ES) č. 1207/2001 se zrušují od data uvedeného v čl. 288 odst. 2.
3. Odkazy na zrušená nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávacími tabulkami uvedenými v příloze.
4. V čl. 3 odst. 1 šesté odrážce nařízení (EHS) č. 2913/92 se k 1. lednu 2014 vypouští část věty „a Mayotte“.
5. Ke dni uvedenému v čl. 288 odst. 2 se zrušuje čl. 9 odst. 1 písm. a) první odrážka nařízení (EHS) č. 2658/87.
Článek 287
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 288
Použitelnost
1. Články 2, 7, 8, 10, 11, 17, 20, 21, 24, 25, 31, 32, 36, 37, 40, 41, 50, 52, 54, 58, 62, 63, 65, 66, 68, 75, 76, 88, 99, 100, 106, 107, 115, 122, 123, 126, 131, 132, 138, 142, 143, 151, 152, 156, 157, 160, 161, 164, 165, 168, 169, 175, 176, 178, 180, 181,183, 184a, 186, 187, 193, 196, 200, 206, 207, 209, 212, 213, 216, 217, 221, 222, 224, 225, 231, 232, 235, 236, 239, 253, 265, 266,, 268, 273, 276, 279, 280, 281, 283, 284, 285 a 286 se použijí ode dne 30. října 2013.
2. Články, které nejsou uvedeny v odstavci 1, se použijí ode dne 1. června 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 9. října 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 952/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 9ης Οκτωβρίου 2013
για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα
(αναδιατύπωση)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τα άρθρα 33, 114 και 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κρίνεται σκόπιμο να επέλθουν ορισμένες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 450/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας) (3). Για λόγους σαφήνειας, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αναδιατυπωθεί.
(2)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 είναι συνεπής με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και ιδίως με τα άρθρα 290 και 291. Είναι επίσης σκόπιμο ο κανονισμός να λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη του ενωσιακού δικαίου και να αναπροσαρμοστούν ορισμένες από τις διατάξεις του, ώστε να διευκολυνθεί η εφαρμογή τους.
(3)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ. Έχει ιδιαίτερη σημασία να προβαίνει η Επιτροπή σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, μεταξύ άλλων με εμπειρογνώμονες. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(4)
Ειδικότερα, κατά την επεξεργασία και την κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη διενέργεια διαφανούς διαβούλευσης με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και την επιχειρηματική κοινότητα.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά: τον ορισμό του μορφότυπου και του κώδικα των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών και μεταξύ των οικονομικών φορέων και των τελωνειακών αρχών και τη διατήρηση των πληροφοριών αυτών και των διαδικαστικών κανόνων για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών που μπορούν να πραγματοποιούνται με μέσα διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· την έκδοση των αποφάσεων που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· τον ορισμό της τελωνειακής αρχής που είναι αρμόδια για την καταχώριση οικονομικών φορέων και λοιπών προσώπων· τον ορισμό των τεχνικών ρυθμίσεων για την ανάπτυξη, διατήρηση και χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων σχετικά με την ανάθεση και την απόδειξη του δικαιώματος παροχής υπηρεσιών από τους τελωνειακούς αντιπροσώπους σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος εγκατάστασης· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή και την αποδοχή της αίτησης απόφασης, τη λήψη της απόφασης και την παρακολούθηση της απόφασης· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την ακύρωση, ανάκληση και τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων· των διαδικαστικών κανόνων για τη χρήση απόφασης που αφορά δεσμευτικές πληροφορίες μετά τη λήξη της ισχύος της ή την ανάκλησή της· των διαδικαστικών κανόνων για την ενημέρωση των τελωνειακών αρχών για την αναστολή της λήψης αποφάσεων που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες και την ανάκληση της αναστολής αυτής· την έκδοση των αποφάσεων με τις οποίες ζητείται από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν απόφαση που αφορά δεσμευτικές πληροφορίες· τον ορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής των κριτηρίων για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα, τα μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής τελωνειακών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών και αναλύσεων όσον αφορά τους κινδύνους,
κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, μέτρων ελέγχου και τομέων ελέγχου με προτεραιότητα· τον ορισμό του καταλόγου των λιμένων ή των αερολιμένων όπου θα διενεργούνται οι τελωνειακοί έλεγχοι και διατυπώσεις στις χειραποσκευές και τις παραδιδόμενες αποσκευές· τον ορισμό κανόνων συναλλαγματικών ισοτιμιών· τη θέσπιση μέτρων για την ενιαία διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων και των ανωτάτων δασμολογικών ορίων και για τη διαχείριση της επιτήρησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την εξαγωγή εμπορευμάτων· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων· · τον καθορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την παροχή και την επαλήθευση αποδείξεων για τη μη προτιμησιακή καταγωγή· των διαδικαστικών κανόνων για τη διευκόλυνση του προσδιορισμού της προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στην Ένωση· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων· τη χορήγηση προσωρινής παρέκκλισης από τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που θεσπίζονται μονομερώς από την Ένωση· τον καθορισμό της προέλευσης συγκεκριμένων αγαθών· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων· τον ορισμό διαδικαστικών κανόνων για την παροχή εγγύησης, τον καθορισμό του ποσού της, την παρακολούθηση και αποδέσμευσή της και την ανάκληση της εγγύησης και υπαναχώρηση του τριτεγγυητή από τις υποχρεώσεις του· τον καθορισμό διαδικαστικών κανόνων για τις προσωρινές απαγορεύσεις χρησιμοποίησης συνολικών εγγυήσεων· τη θέσπιση μέτρων για τη διασφάλιση της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ τελωνειακών αρχών σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την επιστροφή ή τη διαγραφή ενός ποσού εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών και των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή· την έκδοση των αποφάσεων της Επιτροπής για την επιστροφή ή τη διαγραφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου· της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να διεξάγεται ανάλυση κινδύνων βάσει της συνοπτικής διασάφησης εισόδου· τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τη γνωστοποίηση της άφιξης ποντοπόρου πλοίου ή αεροσκάφους και τη μεταφορά των εμπορευμάτων στον κατάλληλο τόπο·
τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης και για τη διακίνηση εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση· τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση και την επαλήθευση της απόδειξης του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων· των διαδικαστικών κανόνων για τον καθορισμό των αρμόδιων τελωνείων και την υποβολή τελωνειακής διασάφησης όταν χρησιμοποιούνται μέσα διαφορετικά από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή της συνήθους τελωνειακής διασάφησης και για τη διαθεσιμότητα των συνοδευτικών εγγράφων· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή απλουστευμένης διασάφησης και συμπληρωματικής διασάφησης· των διαδικαστικών κανόνων για την υποβολή τελωνειακής διασάφησης πριν από την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο, την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης και την τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων· τη θέσπιση μέτρων για τον προσδιορισμό της δασμολογικής διάκρισης των εμπορευμάτων που υπάγονται στο υψηλότερο ποσοστό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού σε περίπτωση αποστολής αποτελούμενης από εμπορεύματα τα οποία υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις· τον καθορισμό των διαδικαστικών κανόνων για τον κεντρικό τελωνισμό και την απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων στο πλαίσιο του κεντρικού τελωνισμού· των διαδικαστικών κανόνων για την εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή· των διαδικαστικών κανόνων για τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους ελέγχους στους οποίους μπορεί να προβαίνει ο κάτοχος της άδειας στο πλαίσιο της αυτοαξιολόγησης· τη θέσπιση μέτρων για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, την εξέταση και τη δειγματοληψία των εμπορευμάτων και τα αποτελέσματα της επαλήθευσης·
τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την καταστροφή των εμπορευμάτων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την παροχή των πληροφοριών που να αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για την απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό για επανεισαγόμενα εμπορεύματα και σχετικά με την παροχή των στοιχείων που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για την απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό για προϊόντα της αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εξέταση των οικονομικών όρων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος, τους διαδικαστικούς κανόνες για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και τη μετακίνηση εμπορευμάτων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την εφαρμογή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των διατάξεων διαμετακόμισης που θεσπίζονται από Διεθνή Όργανα, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης και για τη λήξη του καθεστώτος αυτού, για τη λειτουργία των απλουστεύσεων του εν λόγω καθεστώτος και για την τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που διέρχονται από το έδαφος χώρας ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης, τον ορισμό της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να διενεργείται ανάλυση κινδύνων βάσει διασάφησης πριν από την αναχώρηση, τον ορισμό των διαδικαστικών κανόνων για την έξοδο των εμπορευμάτων, τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου,
τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή, τροποποίηση και ακύρωση της γνωστοποίηση επανεξαγωγής, τη θέσπιση, εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του κώδικα, προγράμματος εργασιών για τη στήριξη της ανάπτυξης σχετικών ηλεκτρονικών συστημάτων και τον καθορισμό μεταβατικών περιόδων, τη θέσπιση των αποφάσεων με τις οποίες εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να δοκιμάζουν απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, ιδίως όταν οι εν λόγω απλουστεύσεις αφορούν τις τεχνολογίες πληροφορίας (ΤΠ). Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (4).
(6)
Λαμβανομένης υπόψη της συνεργασίας που είναι απαραίτητη μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής για την ανάπτυξη, τη διατήρηση και τη χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων που απαιτούνται για την εφαρμογή του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ο κώδικας), η Επιτροπή δεν θα πρέπει να εγκρίνει το πρόγραμμα εργασιών που στηρίζει την εν λόγω ανάπτυξη και ρυθμίζει τον καθορισμό μεταβατικών περιόδων, σε περίπτωση που δεν διατυπωθεί γνώμη από την επιτροπή που εξετάζει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης.
(7)
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται η συμβουλευτική διαδικασία για την έκδοση: αποφάσεων που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα για την ανταλλαγή και διατήρηση των πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων, εφόσον οι εν λόγω αποφάσεις δεν αφορούν όλα τα κράτη μέλη, αποφάσεων με τις οποίες ζητείται από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν αποφάσεις που σχετίζονται με δεσμευτικές πληροφορίες, δεδομένου ότι οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν μόνον ένα κράτος μέλος και αποσκοπούν στη διασφάλιση της συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία, αποφάσεων για την επιστροφή ή διαγραφή ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, δεδομένου ότι οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν άμεσα τον αιτούντα την επιστροφή ή τη διαγραφή.
(8)
Σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, όταν το επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή όσον αφορά: τα μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής τελωνειακών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών και αναλύσεων όσον αφορά τους κινδύνους, κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, μέτρων ελέγχου και τομέων ελέγχου με προτεραιότητα, τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων, τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων· τα μέτρα για την προσωρινή απαγόρευση της χρησιμοποίησης συνολικών εγγυήσεων.
(9)
Η Ένωση βασίζεται σε τελωνειακή ένωση. Ενδείκνυται, προς όφελος τόσο των οικονομικών φορέων όσο και των τελωνειακών αρχών της Ένωσης, να συγκεντρωθεί η ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία σε κώδικα. Βασιζόμενος στην έννοια της εσωτερικής αγοράς, ο κώδικας αυτός θα πρέπει να περιέχει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εξασφαλίζουν την εφαρμογή του δασμολογίου και άλλων μέτρων κοινής πολιτικής που θεσπίζονται σε ενωσιακό επίπεδο σχετικά με τις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων των εν λόγω κοινών πολιτικών. Η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να εναρμονισθεί περισσότερο με τις διατάξεις σχετικά με την είσπραξη των επιβαρύνσεων κατά την εισαγωγή, χωρίς να μεταβληθεί το πεδίο εφαρμογής των ισχυουσών φορολογικών διατάξεων.
(10)
Για να εξασφαλίζεται ο διοικητικός εκσυγχρονισμός, θα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι απόψεις των οικονομικών φορέων κατά τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό της τελωνειακής νομοθεσίας.
(11)
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 2004, με τίτλο «Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης - Σχέδιο δράσης 2004-2005», είναι σκόπιμο να αναπροσαρμοσθεί το νομικό πλαίσιο για την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
(12)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (5) βασίστηκε στην ενοποίηση των τελωνειακών καθεστώτων που εφαρμόζονταν χωριστά στο εκάστοτε κράτος μέλος, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Ο εν λόγω κανονισμός υπέστη επανειλημμένες και ουσιώδεις τροποποιήσεις μετά τη θέσπισή του, με στόχο τη διευθέτηση ειδικών προβλημάτων, όπως η προστασία της καλής πίστης ή ο συνυπολογισμός απαιτήσεων ασφαλείας. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Απριλίου 2005 (6) και στη συνέχεια με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 450/2008 επήλθαν περαιτέρω τροποποιήσεις στον κανονισμό αυτό, λόγω σημαντικών νομικών μεταβολών που σημειώθηκαν κατά τα τελευταία έτη, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε διεθνές επίπεδο, όπως η λήξη ισχύος της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και η έναρξη ισχύος των πράξεων προσχώρησης του 2003, του 2005 και του 2011, καθώς και η τροποποίηση της διεθνούς σύμβασης για την απλούστευση και την εναρμόνιση των τελωνειακών καθεστώτων («αναθεωρημένη σύμβαση του Κιότο»), στην οποία εγκρίθηκε η προσχώρηση της Ένωσης με την απόφαση 2003/231/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαρτίου 2003 (7).
(13)
Είναι σκόπιμο να εισαχθεί στον κώδικα ένα νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ τμημάτων του τελωνειακού εδάφους στα οποία ισχύουν οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (8) ή της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης (9), και τμημάτων του τελωνειακού εδάφους στα οποία δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις, ή στις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ τμημάτων στα οποία δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα σχετικά εμπορεύματα είναι ενωσιακά εμπορεύματα, καθώς και του δημοσιονομικού χαρακτήρα των σχετικών μέτρων σε αυτό το ενδοενωσιακό εμπόριο, είναι δικαιολογημένο να θεσπίζονται κατάλληλες απλουστεύσεις των τελωνειακών διατυπώσεων που θα ισχύουν για αυτά τα εμπορεύματα.
(14)
Προκειμένου να ληφθεί υπόψη το ειδικό φορολογικό καθεστώς ορισμένων τμημάτων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους τελωνειακούς ελέγχους που θα πρέπει να πραγματοποιούνται στις εμπορικές συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ των εν λόγω τμημάτων και του υπόλοιπου τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
(15)
Η διευκόλυνση του νόμιμου εμπορίου και η καταπολέμηση της απάτης απαιτούν απλές, ταχείες και τυποποιημένες διαδικασίες και καθεστώτα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής της 24ης Ιουλίου 2003 με τίτλο «Ένα απλό περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις», να απλουστευθεί η τελωνειακή νομοθεσία, ώστε να καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση σύγχρονων μέσων και τεχνολογίας, και να προωθηθεί περισσότερο η ομοιόμορφη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, καθώς και σύγχρονες προσεγγίσεις όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, ώστε να ενισχυθεί η εξασφάλιση της βάσης για αποτελεσματικές και απλές διαδικασίες τελωνισμού. Τα τελωνειακά καθεστώτα θα πρέπει να συγχωνευθούν ή να ευθυγραμμισθούν και ο αριθμός των καθεστώτων να μειωθεί σε αυτά που δικαιολογούνται από οικονομική άποψη, με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
(16)
Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, η μείωση των φραγμών στο διεθνές εμπόριο και στις επενδύσεις και η ενισχυμένη ανάγκη διαφύλαξης της ασφάλειας και της προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης μετέβαλαν τον ρόλο των τελωνειακών αρχών, οι οποίες αναλαμβάνουν πλέον ηγετικό ρόλο όσον αφορά την αλυσίδα εφοδιασμού και, όσον αφορά την εποπτεία και τη διαχείριση του διεθνούς εμπορίου, καθίστανται καταλυτικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα των χωρών και των επιχειρήσεων. Συνεπώς, η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να αντανακλά τη νέα οικονομική πραγματικότητα, καθώς και τον νέο ρόλο και αποστολή των τελωνειακών αρχών.
(17)
Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως ορίζεται στην απόφαση αριθ. 70/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Ιανουαρίου 2008 για ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις (10), αποτελεί βασικό στοιχείο για τη διευκόλυνση των συναλλαγών και, συγχρόνως, για την αποτελεσματικότητα των τελωνειακών ελέγχων, δεδομένου ότι μειώνει το κόστος για τις επιχειρήσεις και τους κινδύνους για την κοινωνία. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να θεσπισθεί στον κώδικα το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου θα μπορεί να εφαρμοσθεί η εν λόγω απόφαση, ιδίως η νομική αρχή ότι όλες οι τελωνειακές και εμπορικές συναλλαγές θα διεξάγονται ηλεκτρονικά και ότι τα συστήματα τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών για τις τελωνειακές λειτουργίες πρέπει να παρέχουν, σε κάθε κράτος μέλος, τις ίδιες διευκολύνσεις στους οικονομικούς φορείς.
(18)
Για να εξασφαλιστεί ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τις κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών με τη χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων, τις περιπτώσεις όπου μπορούν να χρησιμοποιούνται άλλα μέσα για τις εν λόγω ανταλλαγές και τη διατήρηση και την καταχώριση των προσώπων. Η χρησιμοποίηση μέσων άλλων από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά κύριο λόγο σε προσωρινή βάση, σε περίπτωση που τα αναγκαία ηλεκτρονικά συστήματα δεν έχουν ακόμη αρχίσει να λειτουργούν, αλλά όχι πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2020. Όσον αφορά τον κεντρικό τελωνισμό, τα εν λόγω μεταβατικά μέτρα θα πρέπει να συνίσταται, ωσότου τεθούν σε λειτουργία τα αναγκαία ηλεκτρονικά συστήματα, στη διατήρηση της διαδικασίας που είναι γνωστή ως «ενιαία άδεια απλουστευμένων διαδικασιών».
(19)
Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών θα πρέπει να συνοδεύεται από εναρμονισμένη και τυποποιημένη εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων από τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίζεται ισότιμο επίπεδο τελωνειακών ελέγχων σε ολόκληρη την Ένωση και να αποφεύγονται αντιανταγωνιστικές συμπεριφορές στα διάφορα σημεία εισόδου και εξόδου από την Ένωση.
(20)
Για να διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα, εξασφαλίζοντας παράλληλα τα κατάλληλα επίπεδα ελέγχου των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξέρχονται από αυτό, είναι ευκταίο να ανταλλάσσονται οι πληροφορίες που παρέχουν οι οικονομικοί φορείς, με την επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων για την προστασία των δεδομένων, μεταξύ των τελωνειακών αρχών καθώς και με άλλες υπηρεσίες που διενεργούν ελέγχους. Οι εν λόγω έλεγχοι θα πρέπει να εναρμονισθούν, ούτως ώστε ο οικονομικός φορέας να μπορεί να παρέχει τις πληροφορίες μόνο μία φορά και τα εμπορεύματα να ελέγχονται από τις εν λόγω αρχές συγχρόνως και στο ίδιο μέρος.
(21)
Για τη διευκόλυνση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οιοδήποτε πρόσωπο θα πρέπει να εξακολουθήσει να έχει το δικαίωμα να ορίζει αντιπρόσωπο για τις συναλλαγές του με τις τελωνειακές αρχές. Εντούτοις, δεν θα είναι πλέον δυνατόν το εν λόγω δικαίωμα εκπροσώπησης να περιορίζεται βάσει νόμου εκδιδομένου από ένα εκ των κρατών μελών. Επιπλέον, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος που πληροί τα κριτήρια για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να παρέχει τις υπηρεσίες του σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος της εγκατάστασής του. Κατά γενικό κανόνα, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος θα πρέπει να είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να αίρεται εάν ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί για λογαριασμό προσώπων τα οποία δεν υποχρεούνται να είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή σε άλλες δικαιολογημένες περιπτώσεις.
(22)
Όλες οι αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών πληροφοριών, θα πρέπει να καλύπτονται από τους ίδιους κανόνες. Οι εν λόγω αποφάσεις θα πρέπει να ισχύουν σε όλη την Ένωση και να μπορούν να ακυρώνονται, να τροποποιούνται, εκτός εάν ορίζεται άλλως, ή να ανακαλούνται, εάν δεν είναι σύμφωνες με την τελωνειακή νομοθεσία ή την ερμηνεία της.
(23)
Ο εξορθολογισμός των τελωνειακών καθεστώτων σε ένα ηλεκτρονικό περιβάλλον απαιτεί τον καταμερισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των τελωνειακών αρχών διαφόρων κρατών μελών. Είναι ανάγκη να εξασφαλισθεί το κατάλληλο επίπεδο αποτελεσματικών, αποτρεπτικών και αναλογικών κυρώσεων, σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά.
(24)
Οι συμμορφούμενοι προς τους κανόνες και αξιόπιστοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να απολαύουν της ιδιότητας του «εγκεκριμένου οικονομικού φορέα», στη βάση της χορήγησης πιστοποιητικού για σκοπούς τελωνειακών απλουστεύσεων ή ασφάλειας και προστασίας ή αμφοτέρων. Ανάλογα με το είδος του χορηγούμενου πιστοποιητικού, οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να μπορούν να αντλούν τα μέγιστα οφέλη από τη χρήση εκτεταμένων τελωνειακών απλουστεύσεων ή να επωφελούνται από διευκολύνσεις στον τομέα της ασφάλειας και της προστασίας. Θα πρέπει επίσης να τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, παραδείγματος χάριν υποβαλλόμενοι σε λιγότερους φυσικούς ελέγχους και ελέγχους βάσει εγγράφων.
(25)
Οι συμμορφούμενοι προς τους κανόνες και αξιόπιστοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να απολαύουν διεθνούς αμοιβαίας αναγνώρισης της ιδιότητας του «εγκεκριμένου οικονομικού φορέα».
(26)
Για να εξασφαλισθεί ισορροπία μεταξύ, αφενός, της ανάγκης να εξασφαλίζουν οι τελωνειακές αρχές την ορθή τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας, και, αφετέρου, του δικαιώματος των οικονομικών φορέων να τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης, θα πρέπει να χορηγηθούν στις τελωνειακές αρχές εκτεταμένες εξουσίες ελέγχου και στους οικονομικούς φορείς δικαίωμα άσκησης προσφυγής.
(27)
Σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι απαραίτητο, επιπλέον του δικαιώματος άσκησης προσφυγής κατά οποιασδήποτε απόφασης που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, να προβλεφθεί το δικαίωμα κάθε ατόμου για ακρόαση προτού ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση που θα μπορούσε να το επηρεάσει αρνητικά. Ωστόσο, είναι δυνατόν να δικαιολογούνται περιορισμοί του δικαιώματος αυτού, ιδίως εάν επιβάλλονται από τη φύση ή το επίπεδο της απειλής για την ασφάλεια και την προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή για τους καταναλωτές.
(28)
Για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι για την Ένωση, τους πολίτες και τους εμπορικούς εταίρους της, η εναρμονισμένη εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων από τα κράτη μέλη θα πρέπει να βασίζεται σε κοινό πλαίσιο διαχείρισης των κινδύνων και σε ηλεκτρονικό σύστημα εφαρμογής του. Η θέσπιση ενός πλαισίου διαχείρισης των κινδύνων, κοινού για όλα τα κράτη μέλη, δεν θα πρέπει να τα εμποδίζει να πραγματοποιούν δειγματοληπτικούς ελέγχους στα εμπορεύματα.
(29)
Για να εξασφαλισθεί η συνεπής και ίση μεταχείριση των προσώπων τα οποία αφορούν οι τελωνειακές διατυπώσεις και οι τελωνειακοί έλεγχοι, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον καθορισμό των λοιπών περιπτώσεων κατά τις οποίες ο τελωνειακός αντιπρόσωπος δεν είναι υποχρεωμένος να είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και των κανόνων για τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων σχετικά με τις δεσμευτικές πληροφορίες, τον εγκεκριμένο οικονομικό φορέα και τις απλουστεύσεις.
(30)
Είναι απαραίτητο να προσδιορισθούν τα στοιχεία βάσει των οποίων εφαρμόζονται εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα όσον αφορά τις εμπορευματικές συναλλαγές. Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπισθούν λεπτομερέστερες διατάξεις για την έκδοση αποδεικτικών στοιχείων ενωσιακής καταγωγής, εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές.
(31)
Για τη συμπλήρωση των στοιχείων βάσει των οποίων εφαρμόζονται εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για την καταγωγή των εμπορευμάτων.
(32)
Είναι επιθυμητό να συγκεντρωθούν όλες οι περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή, εκτός από αυτές που γεννώνται μετά την υποβολή τελωνειακής διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή, ώστε να αποφευχθούν οι δυσκολίες προσδιορισμού της νομικής βάσης για τη γένεση τελωνειακής οφειλής. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή.
(33)
Είναι σκόπιμο να προσδιορισθεί ο τόπος όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή και όπου θα πρέπει να εισπραχθεί ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός.
(34)
Οι κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει να προβλέπουν τη χρησιμοποίηση ενιαίας εγγύησης για όλες τις κατηγορίες ειδικών καθεστώτων, η οποία θα είναι συνολική και θα καλύπτει πλήθος συναλλαγών.
(35)
Υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα πρέπει να επιτρέπεται η χρήση συνολικής εγγύησης μειωμένου ποσού, μεταξύ άλλων για τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις που έχουν γεννηθεί ή η απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης. Η συνολική εγγύηση μειωμένου ποσού για τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις που έχουν προκύψει θα πρέπει να είναι ισοδύναμη με την παροχή εγγύησης για το συνολικό καταβλητέο ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, ιδίως για την παράδοση των σχετικών εμπορευμάτων και τον καταλογισμό.
(36)
Για να εξασφαλισθεί καλύτερη προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών, η εγγύηση θα πρέπει να καλύπτει εμπορεύματα που δεν δηλώθηκαν ή δηλώθηκαν εσφαλμένα, και τα οποία περιλαμβάνονται σε αποστολή ή διασάφηση για την οποία παρέχεται η εν λόγω εγγύηση. Για τον ίδιο λόγο, η ανάληψη υποχρέωσης από τον εγγυητή θα πρέπει επίσης να καλύπτει ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρέπει να καταβληθούν μετά από εκ των υστέρων έλεγχο.
(37)
Για να διασφαλισθούν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών και να αποφευχθούν πρακτικές απάτης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η λήψη σταδιακών μέτρων για την εφαρμογή της συνολικής εγγύησης. Εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απάτης, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να απαγορευθεί προσωρινά η εφαρμογή της συνολικής εγγύησης, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης των οικονομικών φορέων.
(38)
Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η καλή πίστη του ενδιαφερομένου σε περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις της αμέλειας εκ μέρους του οφειλέτη.
(39)
Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών και τη συμπλήρωση των κανόνων σχετικά με την τελωνειακή οφειλή και τις εγγυήσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον τόπο γένεσης τελωνειακής οφειλής, τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού και εξαγωγικού δασμού, την εγγύηση του εν λόγω ποσού και την είσπραξη, επιστροφή, διαγραφή και απόσβεση της τελωνειακής οφειλής.
(40)
Είναι απαραίτητο να θεσπισθεί η αρχή του τρόπου προσδιορισμού του τελωνειακού χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων και των περιστάσεων που σχετίζονται με την απώλεια του εν λόγω χαρακτήρα, καθώς και να προβλεφθεί η βάση για τον προσδιορισμό των περιστάσεων υπό τις οποίες ο εν λόγω χαρακτήρας διατηρείται σε περιπτώσεις που τα εμπορεύματα εξέρχονται προσωρινά από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
(41)
Για να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και η τελωνειακή μεταχείριση των μη ενωσιακών εμπορευμάτων που εισέρχονται στο εν λόγω έδαφος, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τον προσδιορισμό του τελωνειακού χαρακτήρα των εμπορευμάτων, την απώλεια του τελωνειακού χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων, τη διατήρηση του εν λόγω χαρακτήρα για εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και τη χορήγηση της απαλλαγής από δασμούς για τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα.
(42)
Είναι σκόπιμο, στις περιπτώσεις που ένας οικονομικός φορέας έχει υποβάλει, εκ των προτέρων, τις απαραίτητες πληροφορίες για τους βασισμένους στην ανάλυση των κινδύνων ελέγχους του θεμιτού της εισόδου των εμπορευμάτων, να εξασφαλισθεί ότι η ταχεία παράδοση των εμπορευμάτων αποτελεί τον κανόνα. Οι έλεγχοι για τη φορολογική και εμπορική πολιτική θα πρέπει να διεξάγονται καταρχήν από το τελωνείο που είναι αρμόδιο για τις εγκαταστάσεις του οικονομικού φορέα.
(43)
Οι ρυθμίσεις για τις τελωνειακές διασαφήσεις και για την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς θα πρέπει να εκσυγχρονισθούν και να εξορθολογιστούν, ιδίως με την απαίτηση, κατά κανόνα, οι τελωνειακές διασαφήσεις να καταρτίζονται ηλεκτρονικά και με την πρόβλεψη ενός μόνο είδους απλουστευμένης διασάφησης και της δυνατότητας υποβολής τελωνειακής διασάφησης υπό τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
(44)
Δεδομένου ότι η αναθεωρημένη σύμβαση του Κιότο ευνοεί την υποβολή, την καταχώριση και την εξέταση της τελωνειακής διασάφησης πριν από την άφιξη των εμπορευμάτων και, επιπλέον, την αποσύνδεση του τόπου υποβολής της διασάφησης από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται πραγματικά τα εμπορεύματα, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί κεντρικός τελωνισμός στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο οικονομικός φορέας.
(45)
Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν, σε ενωσιακό επίπεδο, οι κανόνες που διέπουν την καταστροφή ή την κατ’ άλλο τρόπο διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές, εφόσον τούτα αποτελούν ζητήματα για τα οποία απαιτούταν προηγουμένως εθνική νομοθεσία.
(46)
Για τη συμπλήρωση των κανόνων που αφορούν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των ενδιαφερόμενων προσώπων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για την τελωνειακή διασάφηση και την παράδοση των εμπορευμάτων.
(47)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν κοινοί και απλοί κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα, που θα συνοδεύονται από μια σύντομη σειρά κανόνων για κάθε κατηγορία ειδικού καθεστώτος, με σκοπό να απλουστευθεί η επιλογή του ορθού καθεστώτος εκ μέρους του οικονομικού φορέα, να αποφεύγονται τα σφάλματα και να μειωθεί ο αριθμός των εκ των υστέρων εισπράξεων και επιστροφών.
(48)
Θα πρέπει να διευκολυνθεί η χορήγηση αδειών για διάφορα ειδικά καθεστώτα με ενιαία εγγύηση και ενιαίο τελωνείο ελέγχου και θα πρέπει να ισχύουν απλοί κανόνες σχετικά με τη γένεση τελωνειακής οφειλής σε αυτές τις περιπτώσεις. Η βασική αρχή θα πρέπει να είναι ότι τα εμπορεύματα που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς, ή τα προϊόντα που παράγονται από αυτά, εξετάζονται κατά τη στιγμή της γένεσης τελωνειακής οφειλής. Εντούτοις, θα πρέπει επίσης να υπάρχει η δυνατότητα, εάν δικαιολογείται από οικονομική άποψη, να εξετάζονται τα εμπορεύματα κατά τη στιγμή της υπαγωγής τους σε ειδικό καθεστώς. Οι ίδιες αρχές θα πρέπει να ισχύουν για τη διενέργεια συνήθων εργασιών.
(49)
Λόγω των αυξημένων μέτρων ασφαλείας, η τοποθέτηση των εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες θα πρέπει να καταστεί τελωνειακό καθεστώς, με αποτέλεσμα τη διενέργεια τελωνειακών ελέγχων τόσο στα εμπορεύματα κατά την είσοδό τους σ’ αυτές, όσο και στα τηρούμενα βιβλία και στοιχεία.
(50)
Δεδομένου ότι η πρόθεση επανεξαγωγής δεν είναι πλέον απαραίτητη προϋπόθεση, θα πρέπει το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με αναστολή δασμών να συγχωνευθεί με το καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και να εγκαταλειφθεί το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με επιστροφή δασμών. Αυτό το ενιαίο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή θα πρέπει επίσης να καλύπτει την καταστροφή των εμπορευμάτων, εκτός εάν αυτή πραγματοποιείται από τις τελωνειακές αρχές ή υπό την επιτήρηση των εν λόγω αρχών.
(51)
Για τη συμπλήρωση των κανόνων σχετικά με ειδικά καθεστώτα και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των ενδιαφερόμενων προσώπων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες για τις περιπτώσεις όπου τα εμπορεύματα υπάγονται σε ειδικά καθεστώτα, τις διακινήσεις, τις συνήθεις εργασίες και την ισοδυναμία των εμπορευμάτων αυτών, καθώς και την εκκαθάριση των εν λόγω καθεστώτων.
(52)
Τα μέτρα ασφαλείας σχετικά με τα ενωσιακά εμπορεύματα που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης για την επανεξαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων. Οι ίδιοι κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους τύπους εμπορευμάτων, ενδεχομένως με εξαιρέσεις, π.χ. για εμπορεύματα τα οποία απλώς διασχίζουν υπό καθεστώς διαμετακόμισης το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
(53)
Για να εξασφαλισθεί η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό και η εφαρμογή μέτρων ασφαλείας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τους κανόνες σχετικά με τη συνοπτική διασάφηση εισόδου και τη διασάφηση πριν από την αναχώρηση.
(54)
Για τη διερεύνηση περαιτέρω τελωνειακών και εμπορικών διευκολύνσεων, ιδίως με τη χρήση των πιο πρόσφατων εργαλείων και τεχνολογιών, θα πρέπει να χορηγείται άδεια στα κράτη μέλη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και κατόπιν αίτησης, να δοκιμάζουν για περιορισμένο χρονικό διάστημα απλουστεύσεις στη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας. Η δυνατότητα αυτή δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας ούτε να δημιουργεί νέες υποχρεώσεις για τους οικονομικούς φορείς, οι οποίοι θα μπορούν να συμμετέχουν στις δοκιμές αυτές σε αποκλειστικά εθελοντική βάση.
(55)
Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ), για την επίτευξη των βασικών στόχων που συνίστανται στην εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας της τελωνειακής ένωσης και στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, είναι αναγκαίο και σκόπιμο να θεσπιστούν οι γενικοί κανόνες και οι διαδικασίες που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα τα οποία εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο ΣΕΕ, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(56)
Για να απλουστευθεί και να εξορθολογιστεί η τελωνειακή νομοθεσία, ορισμένες διατάξεις που περιέχονται σε αυτόνομες ενωσιακές πράξεις ενσωματώθηκαν, για λόγους διαφάνειας, στον κώδικα. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3925/91 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1991, για την κατάργηση των ελέγχων και διατυπώσεων που εφαρμόζονται στις χειραποσκευές και τις παραδιδόμενες αποσκευές προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις καθώς και στις αποσκευές των προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι (11), ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1207/2001 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2001, σχετικά με τις διαδικασίες διευκόλυνσης της έκδοσης ή της σύνταξης στην Κοινότητα αποδεικτικών καταγωγής και της έκδοσης ορισμένων αδειών εγκεκριμένου εξαγωγέα, σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν τις προτιμησιακές εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ορισμένων χωρών (12) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθούν.
(57)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που θεσπίζουν την εξουσιοδότηση και την ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων και οι διατάξεις σχετικά με τις επιβαρύνσεις και τα έξοδα θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Οι λοιπές διατάξεις θα πρέπει να εφαρμόζονται από 1ης Ιουνίου 2016.
(58)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει τους ενωσιακούς κανόνες περί πρόσβασης στα έγγραφα οι οποίοι έχουν θεσπιστεί ή πρόκειται να θεσπιστούν στο μέλλον σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να θίγει ούτε τους εθνικούς κανόνες περί πρόσβασης στα έγγραφα.
(59)
Η Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε διασφαλιστεί ότι οι κατ’ εξουσιοδότηση και οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό να τεθούν σε ισχύ αρκετά πιο νωρίς από την ημερομηνία εφαρμογής του κώδικα, ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη εφαρμογή του από τα κράτη μέλη,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Πεδίο της τελωνειακής νομοθεσίας, αποστολή των τελωνειακών αρχών και ορισμοί
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Δικαιώματα και υποχρεώσεις προσώπων όσον αφορά την τελωνειακή νομοθεσία
Τμήμα 1
Παροχή πληροφοριών
Τμήμα 2
Τελωνειακή αντιπροσώπευση
Τμήμα 3
Αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Τμήμα 4
Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας
Τμήμα 5
Κυρώσεις
Τμήμα 6
Προσφυγές
Τμήμα 7
Έλεγχος εμπορευμάτων
Τμήμα 8
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών και επιβαρύνσεις και έξοδα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μετατροπή νομισμάτων και προθεσμίες
ΤΙΤΛΟΣ II
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ Ή ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινό δασμολόγιο και δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Καταγωγή των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Μη προτιμησιακή καταγωγή
Τμήμα 2
Προτιμησιακή καταγωγή
Τμήμα 3
Προσδιορισμός της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γένεση τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 1
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή
Τμήμα 2
Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή
Τμήμα 3
Κοινές διατάξεις για τις τελωνειακές οφειλές που γεννώνται κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εγγύηση για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Είσπραξη, καταβολή, επιστροφή και διαγραφή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
Τμήμα 1
Καθορισμός του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, γνωστοποίηση και καταλογισμός της τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 2
Καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
Τμήμα 3
Επιστροφή και διαγραφή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Απόσβεση τελωνειακής οφειλής
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Συνοπτική διασάφηση εισόδου
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Άφιξη των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Είσοδος των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
Τμήμα 2
Προσκόμιση, εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
Τμήμα 3
Προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΣΕ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ, ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 2
Συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις
Τμήμα 3
Απλουστευμένη τελωνειακή διασάφηση
Τμήμα 4
Διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλες τις τελωνειακές διασαφήσεις
Τμήμα 5
Άλλες απλουστεύσεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Επαλήθευση και παράδοση των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Επαλήθευση
Τμήμα 2
Παράδοση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Διάθεση των εμπορευμάτων
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΘΕΣΗ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΔΑΣΜΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς
Τμήμα 1
Επανεισαγόμενα εμπορεύματα
Τμήμα 2
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικές διατάξεις
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διαμετακόμιση
Τμήμα 1
Εξωτερική και εσωτερική διαμετακόμιση
Τμήμα 2
Ενωσιακή διαμετακόμιση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Αποθήκευση
Τμήμα 1
Κοινές διατάξεις
Τμήμα 2
Τελωνειακή αποταμίευση
Τμήμα 3
Ελεύθερες ζώνες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ειδικές χρήσεις
Τμήμα 1
Προσωρινή εισαγωγή
Τμήμα 2
Ειδικός προορισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Τελειοποίηση
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Τμήμα 2
Τελειοποίηση προς επανεξαγωγή
Τμήμα 3
Τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Διατυπώσεις πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατυπώσεις κατά την έξοδο των εμπορευμάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξαγωγή και επανεξαγωγή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Συνοπτική διασάφηση εξόδου
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Γνωστοποίηση επανεξαγωγής
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς
ΤΙΤΛΟΣ IX
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξουσιοδότηση και διαδικασία επιτροπής
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Τελικές διατάξεις
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Πεδίο της τελωνειακής νομοθεσίας, αποστολή των τελωνειακών αρχών και ορισμοί
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα (ο κώδικας), ο οποίος καθορίζει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό.
Με την επιφύλαξη του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων καθώς και της ενωσιακής νομοθεσίας που ισχύει σε άλλους τομείς, ο κώδικας εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας μπορούν επίσης να εφαρμόζονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, δυνάμει νομοθεσίας που διέπει ειδικούς τομείς ή βάσει διεθνών συμβάσεων.
3. Ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των απλουστεύσεων τις οποίες προβλέπει, εφαρμόζονται στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων μεταξύ τμημάτων του ενωσιακού τελωνειακού εδάφους όπου εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2006/112/ΕΚ ή της οδηγίας 2008/118/ΕΚ και τμημάτων του εδάφους αυτού όπου δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις αυτές, ή στις συναλλαγές μεταξύ τμημάτων του εδάφους αυτού όπου δεν ισχύουν οι εν λόγω διατάξεις.
Άρθρο 2
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας και των απλουστεύσεών της όσον αφορά την τελωνειακή διασάφηση, την απόδειξη του τελωνειακού χαρακτήρα και τη χρήση του καθεστώτος εσωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον δεν θίγει την ορθή εφαρμογή των σχετικών φορολογικών μέτρων, οι οποίες εφαρμόζονται στις συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3. Οι εν λόγω πράξεις μπορεί να αφορούν τις ιδιαίτερες περιστάσεις που σχετίζονται με εμπορικές συναλλαγές ενωσιακών εμπορευμάτων στις οποίες εμπλέκεται ένα μόνο κράτος μέλος.
Άρθρο 3
Αποστολή των τελωνειακών αρχών
Οι τελωνειακές αρχές είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνες για την εποπτεία του διεθνούς εμπορίου της Ένωσης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουν στο δίκαιο και ανοικτό εμπόριο, στην εφαρμογή των εξωτερικών πτυχών της εσωτερικής αγοράς, στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής και των λοιπών κοινών πολιτικών της Ένωσης που έχουν σχέση με το εμπόριο καθώς και στη συνολική ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού. Οι τελωνειακές αρχές εφαρμόζουν μέτρα που αποσκοπούν ιδίως στα ακόλουθα:
α)
την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών της·
β)
την προστασία της Ένωσης από το αθέμιτο και παράνομο εμπόριο, με παράλληλη υποστήριξη των νόμιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων·
γ)
τη διαφύλαξη της ασφάλειας και της προστασίας της Ένωσης και των κατοίκων της, καθώς και της προστασίας του περιβάλλοντος, σε στενή συνεργασία ενδεχομένως με άλλες αρχές· και
δ)
τη διατήρηση κατάλληλης ισορροπίας ανάμεσα στους τελωνειακούς ελέγχους και τη διευκόλυνση του θεμιτού εμπορίου.
Άρθρο 4
Τελωνειακό έδαφος
1. Το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης περιλαμβάνει τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους:
-
το έδαφος του Βασιλείου του Βελγίου,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας,
-
το έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Δανίας, πλην των Φερόων Νήσων και της Γροιλανδίας,
-
το έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, πλην της νήσου Ελιγολάνδης και του Büsingen (συνθήκη της 23ης Νοεμβρίου 1964 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας),
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Εσθονίας,
-
το έδαφος της Ιρλανδίας,
-
το έδαφος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Ισπανίας, εκτός από τη Θέουτα και τη Μελίλια,
-
το έδαφος της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκτός από τις γαλλικές υπερπόντιες χώρες και εδάφη στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της ΣΛΕΕ,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Κροατίας,
-
το έδαφος της Ιταλικής Δημοκρατίας, εκτός από τους δήμους Livigno και Campione d’Italia και τα εθνικά ύδατα της λίμνης Λουγκάνο που βρίσκονται μεταξύ της όχθης και των πολιτικών συνόρων της περιοχής μεταξύ Ponte Tresa και Porto Ceresio,
-
το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τις διατάξεις της πράξης προσχώρησης του 2003,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Λεττονίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Λιθουανίας,
-
το έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου,
-
το έδαφος της Ουγγαρίας,
-
το έδαφος της Μάλτας,
-
το ευρωπαϊκό έδαφος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Αυστρίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Πολωνίας,
-
το έδαφος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος της Ρουμανίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Σλοβενίας,
-
το έδαφος της Σλοβακικής Δημοκρατίας,
-
το έδαφος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας,
-
το έδαφος του Βασιλείου της Σουηδίας, και
-
το έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, των νήσων της Μάγχης και της νήσου του Μαν.
2. Τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους, που βρίσκονται εκτός του εδάφους των κρατών μελών, θεωρούνται, λόγω των συμβάσεων και συνθηκών που ισχύουν γι’ αυτά, μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης:
α)
ΓΑΛΛΙΑ
Το έδαφος του Μονακό, όπως καθορίζεται από την τελωνειακή σύμβαση που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 18 Μαΐου 1963 (Journal Officiel de la République française - Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας) της 27ης Σεπτεμβρίου 1963, σ. 8679),
β)
ΚΥΠΡΟΣ
Το έδαφος της περιοχής των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, όπως ορίζεται από τη Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, που υπεγράφη στη Λευκωσία στις 16 Αυγούστου 1960 (United Kingdom Treaty Series αριθ. 4 (1961) Cmnd. 1252).
Άρθρο 5
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του κώδικα, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «τελωνειακές αρχές»: οι τελωνειακές διοικήσεις των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και άλλες αρχές εξουσιοδοτημένες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να εφαρμόζουν ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας·
2) «τελωνειακή νομοθεσία»: το σύνολο νομικών διατάξεων που απαρτίζεται από όλα τα ακόλουθα:
α)
τον κώδικα και τις διατάξεις που τον συμπληρώνουν ή τις διατάξεις εφαρμογής του που θεσπίζονται σε ενωσιακό ή εθνικό επίπεδο,
β)
το κοινό δασμολόγιο,
γ)
τη νομοθεσία για τη θέσπιση ενωσιακού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών,
δ)
διεθνείς συμφωνίες που περιέχουν τελωνειακές διατάξεις, εφόσον αυτές εφαρμόζονται στην Ένωση·
3) «τελωνειακοί έλεγχοι»: συγκεκριμένες πράξεις των τελωνειακών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της συμμόρφωσης προς την τελωνειακή και λοιπή νομοθεσία που διέπει την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη διακίνηση, την αποθήκευση και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός αυτού του εδάφους, καθώς και την προσκόμιση και διακίνηση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων και εμπορευμάτων υπό το καθεστώς του ειδικού προορισμού·
4) «πρόσωπο»: φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που δεν αποτελούν νομικά πρόσωπα αλλά οι οποίες αναγνωρίζονται, σύμφωνα με το ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο, ότι διαθέτουν δικαιοπρακτική ικανότητα·
5) «οικονομικός φορέας»: πρόσωπο που, στο πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματός του, συμμετέχει σε δραστηριότητες που καλύπτονται από την τελωνειακή νομοθεσία·
6) «τελωνειακός αντιπρόσωπος»: οιοδήποτε πρόσωπο το οποίο ορίζεται από άλλο πρόσωπο με σκοπό τη διεκπεραίωση των πράξεων και των διατυπώσεων που απαιτούνται, σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, στο πλαίσιο των συναλλαγών του με τις τελωνειακές αρχές·
7) «κίνδυνος»: η πιθανότητα και ο αντίκτυπος συμβάντος όσον αφορά την είσοδο, έξοδο, διαμετακόμιση, διακίνηση ή ειδικό προορισμό των εμπορευμάτων που διακινούνται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και των χωρών ή εδαφών εκτός του εν λόγω εδάφους, καθώς και σε σχέση με την παρουσία εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων, οι οποίοι:
α)
θα παρεμπόδιζαν την ορθή εφαρμογή των ενωσιακών ή εθνικών μέτρων,
β)
θα έθεταν σε κίνδυνο τα δημοσιονομικά συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών της, ή
γ)
θα αποτελούσαν απειλή για την ασφάλεια και προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή τους καταναλωτές·
8) «τελωνειακές διατυπώσεις»: το σύνολο των ενεργειών στις οποίες οφείλουν να προβαίνουν ένα πρόσωπο και οι τελωνειακές αρχές για τη συμμόρφωση προς την τελωνειακή νομοθεσία·
9) «συνοπτική διασάφηση εισόδου»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, ότι πρόκειται να εισέλθουν τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
10) «συνοπτική διασάφηση εξόδου»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, ότι πρόκειται να εξέλθουν εμπορεύματα από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
11) «διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης»: η πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, ότι εμπορεύματα βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση·
12) «τελωνειακή διασάφηση»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να υπαγάγει εμπορεύματα σε συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς, με αναφορά, ενδεχομένως, τυχόν ειδικών ρυθμίσεων που θα πρέπει να εφαρμοσθούν·
13) «διασάφηση επανεξαγωγής»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να εξαγάγει, εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, μη ενωσιακά εμπορεύματα με εξαίρεση τα εμπορεύματα που τελούν υπό το καθεστώς ελεύθερης ζώνης ή σε προσωρινή εναπόθεση·
14) «γνωστοποίηση επανεξαγωγής»: πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να εξαγάγει μη ενωσιακά εμπορεύματα που τελούν υπό το καθεστώς ελεύθερης ζώνης ή σε προσωρινή εναπόθεση εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
15) «διασαφιστής»: πρόσωπο που καταθέτει τελωνειακή διασάφηση, διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης, συνοπτική διασάφηση εισόδου, συνοπτική διασάφηση εξόδου, διασάφηση επανεξαγωγής ή γνωστοποίηση επανεξαγωγής στο όνομά του ή το πρόσωπο στο όνομα του οποίου υποβάλλεται η εν λόγω διασάφηση ή ανακοίνωση·
16) «τελωνειακό καθεστώς»: οποιοδήποτε από τα ακόλουθα καθεστώτα στο οποίο μπορούν να υπαχθούν τα εμπορεύματα σύμφωνα με τον κώδικα:
α)
θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία,
β)
ειδικά καθεστώτα,
γ)
εξαγωγή·
17) «προσωρινή εναπόθεση»: η κατάσταση μη ενωσιακών εμπορευμάτων τα οποία αποθηκεύονται προσωρινά υπό τελωνειακή επιτήρηση για το διάστημα μεταξύ της προσκόμισής τους στο τελωνείο και της υπαγωγής τους σε τελωνειακό καθεστώς ή της επανεξαγωγής τους·
18) «τελωνειακή οφειλή»: η υποχρέωση προσώπου να καταβάλει τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό που επιβάλλεται σε συγκεκριμένα εμπορεύματα σύμφωνα με την ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία·
19) «οφειλέτης»: πρόσωπο υπόχρεο τελωνειακής οφειλής·
20) «εισαγωγικός δασμός»: ο καταβλητέος κατά την εισαγωγή εμπορευμάτων δασμός·
21) «εξαγωγικός δασμός»: ο καταβλητέος κατά την εξαγωγή εμπορευμάτων δασμός·
22) «τελωνειακός χαρακτήρας»: ο χαρακτήρας εμπορεύματος ως ενωσιακού ή μη ενωσιακού·
23) «ενωσιακά εμπορεύματα»: τα εμπορεύματα που υπάγονται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
εμπορεύματα που παράγονται εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να ενσωματώνονται σε αυτά εμπορεύματα που εισάγονται από χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
εμπορεύματα που έχουν εισαχθεί στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης από χώρες ή εδάφη εκτός του εν λόγω εδάφους και τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία,
γ)
εμπορεύματα που παράγονται ή παράγονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, είτε αποκλειστικά από εμπορεύματα που αναφέρονται στο στοιχείο β) είτε από εμπορεύματα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β)·
24) «μη ενωσιακά εμπορεύματα»: εμπορεύματα άλλα από εκείνα που αναφέρονται στο σημείο 23) ή που έχουν απολέσει τον τελωνειακό τους χαρακτήρα ως ενωσιακών εμπορευμάτων·
25) «διαχείριση των κινδύνων»: συστηματικός εντοπισμός των κινδύνων, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται και δειγματοληπτικοί έλεγχοι, και εφαρμογή κάθε μέτρου που είναι αναγκαίο για να περιοριστεί η έκθεση σε κινδύνους·
26) «παράδοση εμπορευμάτων»: πράξη με την οποία οι τελωνειακές αρχές καθιστούν τα εμπορεύματα διαθέσιμα για τους σκοπούς που ορίζει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται·
27) «τελωνειακή επιτήρηση»: ενέργειες στις οποίες προβαίνουν γενικά οι τελωνειακές αρχές, ώστε να εξασφαλίζουν την τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας και, ενδεχομένως, άλλων διατάξεων που ισχύουν για τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο αυτών των ενεργειών·
28) «επιστροφή»: η επιστροφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που έχει καταβληθεί·
29) «διαγραφή»: η απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που δεν έχει καταβληθεί·
30) «μεταποιημένα προϊόντα»: προϊόντα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης και έχουν υποβληθεί σε εργασίες τελειοποίησης·
31) «πρόσωπο εγκατεστημένο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης»:
α)
εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη κατοικία του στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων, κάθε πρόσωπο που έχει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης την καταστατική του έδρα, την κεντρική του διοίκηση ή μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση·
32) «μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση»: σταθερός τόπος επιχειρηματικής δραστηριότητας στον οποίο βρίσκονται σε μόνιμη βάση οι αναγκαίοι ανθρώπινοι και τεχνικοί πόροι και μέσω του οποίου πραγματοποιούνται εν όλω ή εν μέρει οι σχετικές με τα τελωνεία πράξεις ενός προσώπου·
33) «προσκόμιση εμπορευμάτων στο τελωνείο»: γνωστοποίηση στις τελωνειακές αρχές σχετικά με την άφιξη εμπορευμάτων στο τελωνείο ή σε οποιοδήποτε άλλο τόπο έχει καθοριστεί ή εγκριθεί από τις τελωνειακές αρχές και θέση αυτών των εμπορευμάτων στη διάθεση των εν λόγω αρχών για τελωνειακό έλεγχο·
34) «κάτοχος των εμπορευμάτων»: το πρόσωπο που έχει την κυριότητα των εμπορευμάτων ή παρεμφερές δικαίωμα διάθεσής τους ή που ασκεί φυσικό έλεγχο επ’ αυτών·
35) «δικαιούχος του καθεστώτος»:
α)
πρόσωπο που υποβάλλει την τελωνειακή διασάφηση ή για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η εν λόγω διασάφηση, ή
β)
πρόσωπο στο οποίο έχουν μεταβιβασθεί τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις σχετικά με ένα τελωνειακό καθεστώς·
36) «μέτρα εμπορικής πολιτικής»: μη δασμολογικά μέτρα που θεσπίζονται, στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής, υπό μορφή ενωσιακών διατάξεων που διέπουν το διεθνές εμπόριο εμπορευμάτων·
37) «εργασίες τελειοποίησης»: μία από τις ακόλουθες:
α)
κατεργασία εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η συναρμολόγηση, η συνένωση και η προσαρμογή τους σε άλλα εμπορεύματα,
β)
μεταποίηση εμπορευμάτων,
γ)
καταστροφή εμπορευμάτων,
δ)
επισκευή εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η αποκατάσταση και η θέση τους σε λειτουργία,
ε)
χρησιμοποίηση ορισμένων εμπορευμάτων, τα οποία δεν περιέχονται μεν στα μεταποιημένα προϊόντα, επιτρέπουν όμως ή διευκολύνουν την παραγωγή των προϊόντων αυτών, ακόμα και αν αναλίσκονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει κατά τη χρησιμοποίησή τους (βοηθήματα παραγωγής)·
38) «συντελεστής απόδοσης»: η ποσότητα ή το ποσοστό των μεταποιημένων προϊόντων που λαμβάνεται από την επεξεργασία ορισμένης ποσότητας εμπορευμάτων που έχει υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης·
39) «απόφαση»: κάθε πράξη των τελωνειακών αρχών που αφορά την τελωνειακή νομοθεσία και ρυθμίζει μια συγκεκριμένη υπόθεση και η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα για τα εμπλεκόμενα πρόσωπα·
40) «μεταφορέας»:
α)
στο πλαίσιο της εισόδου, το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα ή που φέρει την ευθύνη για τη μεταφορά των εμπορευμάτων εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ωστόσο:
i)
στην περίπτωση συνδυασμένης μεταφοράς, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που εκμεταλλεύεται το μέσο μεταφοράς το οποίο, αφού εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, κυκλοφορεί αυτόνομα ως ενεργό μέσο μεταφοράς,
ii)
σε περίπτωση θαλάσσιας ή αεροπορικής μεταφοράς στο πλαίσιο συμφωνίας καταμερισμού ή ναύλωσης πλοίου/αεροσκάφους, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση και εκδίδει θαλάσσια ή αεροπορική φορτωτική για τη μεταφορά αυτή καθαυτήν των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
στο πλαίσιο της εξόδου, το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα ή που φέρει την ευθύνη για τη μεταφορά των εμπορευμάτων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ωστόσο,
i)
στην περίπτωση συνδυασμένης μεταφοράς, όταν το ενεργό μέσο μεταφοράς που εγκαταλείπει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης απλώς μεταφέρει ένα άλλο μέσο μεταφοράς το οποίο, μετά την άφιξη του ενεργού μέσου μεταφοράς στον προορισμό του, θα κυκλοφορεί αυτοδύναμα ως ενεργό μέσο μεταφοράς, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που θα εκμεταλλεύεται το μέσο μεταφοράς το οποίο θα κυκλοφορεί αυτόνομα, αφότου το μέσο μεταφοράς που εγκαταλείπει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης έχει φθάσει στον προορισμό του,
ii)
σε περίπτωση θαλάσσιας ή αεροπορικής μεταφοράς στο πλαίσιο συμφωνίας καταμερισμού ή ναύλωσης πλοίου/αεροσκάφους, ως «μεταφορέας» νοείται το πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση και εκδίδει θαλάσσια ή αεροπορική φορτωτική για τη μεταφορά αυτή καθαυτήν των εμπορευμάτων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
41) «προμήθειες αγοράς»: τα ποσά που καταβάλλονται από εισαγωγέα σε αντιπρόσωπο για την εκπροσώπησή του στην αγορά υπό εκτίμηση εμπορευμάτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Δικαιώματα και υποχρεώσεις προσώπων όσον αφορά την τελωνειακή νομοθεσία
Τμήμα 1
Παροχή πληροφοριών
Άρθρο 6
Μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών και κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων
1. Κάθε είδους ανταλλαγή πληροφοριών, όπως διασαφήσεων, αιτήσεων ή αποφάσεων, μεταξύ τελωνειακών αρχών και μεταξύ οικονομικών φορέων και τελωνειακών αρχών και η διατήρηση των πληροφοριών αυτών, όπως απαιτείται από την τελωνειακή νομοθεσία, πραγματοποιείται με τη χρησιμοποίηση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων.
2. Ορίζονται κοινές απαιτήσεις περί δεδομένων για τους σκοπούς της ανταλλαγής και της διατήρησης των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να χρησιμοποιούνται ως εξής:
α)
σε μόνιμη βάση, όταν δικαιολογείται δεόντως από τον τρόπο διακίνησης ή όταν η χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων δεν ενδείκνυται για τις συγκεκριμένες τελωνειακές διατυπώσεις,
β)
σε προσωρινή βάση, σε περίπτωση προσωρινής βλάβης του ηλεκτρονικού συστήματος των τελωνειακών αρχών ή των οικονομικών φορέων.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει σε εξαιρετικές περιπτώσεις αποφάσεις που παρέχουν τη δυνατότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν μέσα ανταλλαγής και διατήρησης πληροφοριών εκτός από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων.
Η εν λόγω απόφαση για την παρέκκλιση δικαιολογείται από την ιδιαίτερη κατάσταση στην οποία βρίσκεται στο κράτος που τη ζητά και η παρέκκλιση χορηγείται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η παρέκκλιση επανεξετάζεται περιοδικά και μπορεί να επεκταθεί για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα κατόπιν νέας αίτησης του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται. Ανακαλείται εφόσον δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.
Η παρέκκλιση δεν θίγει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται και των λοιπών κρατών μελών ούτε και την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών σε άλλα κράτη μέλη για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας.
Άρθρο 7
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης διεκπεραίωσης των τελωνειακών διατυπώσεων που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία καθώς και της φύσης και του σκοπού της ανταλλαγής και της διατήρησης πληροφοριών κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1,
β)
των ειδικών περιπτώσεων όπου μπορούν να χρησιμοποιούνται, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο α), μέσα για την ανταλλαγή και τη διατήρηση πληροφοριών άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων,
γ)
του είδους των πληροφοριών και των λεπτομερειών που θα πρέπει να περιέχονται στις καταχωρίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 148 παράγραφος 4 και στο άρθρο 214 παράγραφος 1.
Άρθρο 8
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
εφόσον απαιτείται, τον μορφότυπο και τον κώδικα των κοινών απαιτήσεων περί δεδομένων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2,
β)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την ανταλλαγή και διατήρηση πληροφοριών που μπορούν να πραγματοποιούνται με μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων κατά το άρθρο 6 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει τις αποφάσεις για τις παρεκκλίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 μέσω εκτελεστικών πράξεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Άρθρο 9
Καταχώριση
1. Οι οικονομικοί φορείς που είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένοι.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, οικονομικοί φορείς που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου καταθέτουν για πρώτη φορά διασάφηση ή αίτηση απόφασης.
3. Εκτός εάν ορίζεται άλλως, δεν απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές άλλα πρόσωπα πλην των οικονομικών φορέων.
Σε περίπτωση απαίτησης καταχώρισης προσώπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένα,
β)
εάν δεν είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές που είναι υπεύθυνες για τον τόπο όπου καταθέτουν για πρώτη φορά διασάφηση ή αίτηση απόφασης.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την καταχώριση.
Άρθρο 10
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2, εφόσον απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές οι οικονομικοί φορείς που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, εφόσον απαιτείται να καταχωρίζονται στις τελωνειακές αρχές άλλα πρόσωπα πλην των οικονομικών φορέων,
γ)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 4, εφόσον οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν μια καταχώριση.
Άρθρο 11
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις την τελωνειακή αρχή που είναι αρμόδια για την καταχώριση που προβλέπεται στο άρθρο 9.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 12
Ανακοίνωση πληροφοριών και προστασία δεδομένων
1. Όλες οι πληροφορίες που περιέρχονται στην κατοχή των τελωνειακών αρχών κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, οι οποίες είναι εκ φύσεως εμπιστευτικές ή παρέχονται εμπιστευτικά, καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απόρρητου. Οι πληροφορίες αυτές κοινολογούνται από τις αρμόδιες αρχές μόνον εάν το επιτρέψει ρητά το πρόσωπο ή η αρχή που τις παρέχει, με εξαίρεση τα οριζόμενα στο άρθρο 47 παράγραφος 2.
Εντούτοις, οι πληροφορίες αυτές δύνανται να κοινολογηθούν χωρίς άδεια, εφόσον οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται ή δικαιούνται να το πράξουν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ιδίως όσον αφορά την προστασία των δεδομένων ή στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών.
2. Επιτρέπεται η ανακοίνωση των εμπιστευτικών πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στις τελωνειακές αρχές και άλλες αρμόδιες αρχές χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης με σκοπό την τελωνειακή συνεργασία με τις χώρες ή τα εδάφη αυτά στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας ή ενωσιακής νομοθεσίας στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής.
3. Κάθε κοινολόγηση ή ανακοίνωση πληροφοριών κατά τα οριζόμενα στις παραγράφους 1 και 2 διασφαλίζει ενδεδειγμένο επίπεδο προστασίας των δεδομένων συμμορφούμενη πλήρως προς τις διατάξεις που ισχύουν για την προστασία των δεδομένων.
Άρθρο 13
Ανταλλαγή πρόσθετων πληροφοριών μεταξύ τελωνειακών αρχών και οικονομικών φορέων
1. Οι τελωνειακές αρχές και οι οικονομικοί φορείς μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες που δεν απαιτούνται ρητά σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, ιδίως με σκοπό την αμοιβαία συνεργασία για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των κινδύνων. Η ανταλλαγή μπορεί να πραγματοποιείται με γραπτή συμφωνία και μπορεί να περιλαμβάνει πρόσβαση των τελωνειακών αρχών στα ηλεκτρονικά συστήματα των οικονομικών φορέων.
2. Κάθε πληροφορία που παρέχεται από το ένα μέρος στο άλλο στο πλαίσιο της συνεργασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εμπιστευτική, εκτός εάν συμφωνήσουν άλλως και τα δύο μέρη.
Άρθρο 14
Παροχή πληροφοριών από τις τελωνειακές αρχές
1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας. Η αίτηση αυτή μπορεί να απορριφθεί, εάν δεν σχετίζεται με πράγματι προβλεπόμενη δραστηριότητα που αφορά διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές.
2. Οι τελωνειακές αρχές διατηρούν τακτικό διάλογο με τους οικονομικούς φορείς και άλλες αρχές που συμμετέχουν στις διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές. Προωθούν τη διαφάνεια παρέχοντας, εφόσον είναι εφικτό δωρεάν και μέσω του Διαδικτύου, την τελωνειακή νομοθεσία, τις γενικές διοικητικές ρυθμίσεις και τα έντυπα αιτήσεων.
Άρθρο 15
Παροχή πληροφοριών στις τελωνειακές αρχές
1. Κάθε πρόσωπο που συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διεκπεραίωση τελωνειακών διατυπώσεων ή σε τελωνειακούς ελέγχους παρέχει, μετά από αίτημα των τελωνειακών αρχών και εντός της εκάστοτε καθοριζόμενης προθεσμίας, στις αρχές αυτές, όλα τα απαραίτητα έγγραφα και πληροφορίες στην κατάλληλη μορφή, και όλη την απαιτούμενη βοήθεια για τη διεκπεραίωση αυτών των διατυπώσεων ή ελέγχων.
2. Η υποβολή τελωνειακής διασάφησης, διασάφησης για προσωρινή εναπόθεση, συνοπτικής διασάφησης εισόδου, συνοπτικής διασάφησης εξόδου, διασάφησης επανεξαγωγής ή γνωστοποίησης επανεξαγωγής από πρόσωπο στις τελωνειακές αρχές, ή η υποβολή αίτησης για χορήγηση άδειας ή για τη λήψη άλλης απόφασης, καθιστούν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπεύθυνο για όλα τα ακόλουθα:
α)
την ακρίβεια και την πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται στη διασάφηση, τη γνωστοποίηση ή την αίτηση,
β)
τη γνησιότητα, την ακρίβεια και την ισχύ κάθε εγγράφου που συνοδεύει τη διασάφηση, τη γνωστοποίηση ή την αίτηση,
γ)
την εκπλήρωση, κατά περίπτωση, όλων των υποχρεώσεων σχετικά με την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εκάστοτε τελωνειακό καθεστώς ή σχετικά με την εκτέλεση των εγκεκριμένων πράξεων.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για την παροχή οιασδήποτε πληροφορίας υπό οιαδήποτε άλλη μορφή ζητείται από τις τελωνειακές αρχές ή παρέχεται σε αυτές.
Στην περίπτωση που υποβάλλεται διασάφηση ή γνωστοποίηση, υποβάλλεται αίτηση ή παρέχονται πληροφορίες από τελωνειακό αντιπρόσωπο του ενδιαφερομένου προσώπου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 18, ο εν λόγω τελωνειακός αντιπρόσωπος δεσμεύεται επίσης από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 16
Ηλεκτρονικά συστήματα
1. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή για τη δημιουργία, τη διατήρηση και τη χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών και με την Επιτροπή και για τη διατήρηση των πληροφοριών αυτών σύμφωνα με τον κώδικα.
2. Τα κράτη μέλη στα οποία έχει χορηγηθεί παρέκκλιση σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 δεν υποχρεούνται να αναπτύσσουν, να διατηρούν ή να χρησιμοποιούν στο πλαίσιο της παρέκκλισης αυτής τα ηλεκτρονικά συστήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 17
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τις τεχνικές ρυθμίσεις για την ανάπτυξη, τη διατήρηση και τη χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Τελωνειακή αντιπροσώπευση
Άρθρο 18
Τελωνειακός αντιπρόσωπος
1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ορίσει τελωνειακό αντιπρόσωπο.
Η εν λόγω αντιπροσώπευση μπορεί να είναι είτε άμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου προσώπου, είτε έμμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματός του, αλλά για λογαριασμό άλλου προσώπου.
2. Ο τελωνειακός αντιπρόσωπος είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Εκτός αν ορίζεται άλλως, η εν λόγω απαίτηση αίρεται εάν ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί για λογαριασμό προσώπων τα οποία δεν υποχρεούνται να είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, τους όρους υπό τους οποίους ένας τελωνειακός αντιπρόσωπος μπορεί να παρέχει υπηρεσίες στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος. Εντούτοις, με την επιφύλαξη της εφαρμογής λιγότερο αυστηρών κριτηρίων από το σχετικό κράτος μέλος, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος που πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχεία α) έως δ) έχει το δικαίωμα να παρέχει υπηρεσίες αυτού του είδους σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος μέλος της εγκατάστασής του.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τους όρους που έχουν καθορίσει σύμφωνα με την πρώτη πρόταση της παραγράφου 3 στους τελωνειακούς αντιπροσώπους που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 19
Εξουσιοδότηση για την αντιπροσώπευση
1. Κατά τις συναλλαγές του με τις τελωνειακές αρχές, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος αναφέρει ότι ενεργεί εξ ονόματος του προσώπου που εκπροσωπεί και διευκρινίζει κατά πόσον η αντιπροσώπευση είναι άμεση ή έμμεση.
Το πρόσωπο που δεν δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος ή που δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος χωρίς να έχει σχετική εξουσιοδότηση, θεωρείται ότι ενεργεί εξ ονόματός του και για λογαριασμό του.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δηλώνει ότι ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος, να παράσχει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει εξουσιοδότηση του προσώπου που αντιπροσωπεύει.
Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές δεν απαιτούν την προσκόμιση τέτοιων αποδείξεων.
3. Οι τελωνειακές αρχές δεν ζητούν από πρόσωπο που ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος και διεκπεραιώνει τακτικά πράξεις και διατυπώσεις να προσκομίζει κάθε φορά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει εξουσιοδότηση, στον βαθμό που το εν λόγω πρόσωπο είναι σε θέση να προσκομίσει τα στοιχεία αυτά στις τελωνειακές αρχές εφόσον του ζητηθεί.
Άρθρο 20
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων όπου δεν εφαρμόζεται η άρση της υποχρέωσης που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,
β)
των περιπτώσεων όπου δεν απαιτούνται από τις τελωνειακές αρχές τα αποδεικτικά στοιχεία εξουσιοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 21
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εκχώρηση και την απόδειξη του δικαιώματος που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Άρθρο 22
Αποφάσεις που λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως
1. Όταν ένα πρόσωπο υποβάλλει αίτηση απόφασης σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, το πρόσωπο αυτό παρέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές για να μπορέσουν να λάβουν την απόφαση.
Μπορεί επίσης να υποβληθεί αίτηση να ληφθεί απόφαση σχετικά με περισσότερα από ένα πρόσωπα, στο πλαίσιο των προϋποθέσεων που ορίζει η τελωνειακή νομοθεσία.
Εκτός αν ορίζεται άλλως, οι αρμόδιες τελωνειακές αρχές είναι εκείνες του τόπου όπου τηρούνται ή είναι διαθέσιμες οι κύριες λογιστικές καταχωρίσεις του αιτούντος για τελωνειακούς σκοπούς, και όπου πρόκειται να διεξαχθεί τουλάχιστον ένα μέρος των δραστηριοτήτων που καλύπτει η απόφαση.
2. Οι τελωνειακές αρχές, χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο 30 ημέρες από την παραλαβή της αίτησης απόφασης, επαληθεύουν αν πληρούνται οι όροι αποδοχής της αίτησης.
Σε περίπτωση που οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι η αίτηση περιέχει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για να μπορέσουν να λάβουν την απόφαση, κοινοποιούν την αποδοχή της στον αιτούντα εντός της περιόδου που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο.
3. Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ενημερώνουν τον αιτούντα χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο εντός 120 ημερών από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης, εκτός εάν ορίζεται άλλως.
Σε περίπτωση που οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να τηρήσουν την προθεσμία για τη λήψη απόφασης, ενημερώνουν σχετικά τον αιτούντα πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, αναφέροντας τους λόγους και την περαιτέρω χρονική περίοδο που θεωρούν αναγκαία για να λάβουν απόφαση. Εκτός αν ορίζεται άλλως, αυτή η περαιτέρω χρονική περίοδος δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες.
Με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία για τη λήψη απόφασης, όπως ορίζεται στην τελωνειακή νομοθεσία, όταν η παράταση ζητείται από τον αιτούντα με σκοπό την πραγματοποίηση προσαρμογών για την εκπλήρωση των προϋποθέσεων και των κριτηρίων. Οι προσαρμογές αυτές και η περαιτέρω χρονική περίοδος που είναι απαραίτητη για την πραγματοποίησή τους κοινοποιούνται στις τελωνειακές αρχές, οι οποίες αποφασίζουν για την παράταση.
4. Η απόφαση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία κατά την οποία ο αιτών λαμβάνει, ή θεωρείται ότι λαμβάνει γνώση αυτής, εκτός εάν ορίζεται άλλως στην απόφαση ή στην τελωνειακή νομοθεσία. Με εξαίρεση τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 45 παράγραφος 2, οι αποφάσεις που λαμβάνονται είναι εκτελεστές από τις τελωνειακές αρχές από την εν λόγω ημερομηνία.
5. Εκτός αν ορίζεται άλλως στην τελωνειακή νομοθεσία, η απόφαση ισχύει χωρίς χρονικό περιορισμό.
6. Πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον αιτούντα, οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν, στον αιτούντα, τους λόγους στους οποίους προτίθενται να βασίσουν την απόφασή τους και του παρέχουν τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του, εντός περιόδου που καθορίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνει ή θεωρείται ότι λαμβάνει γνώση της κοινοποίησης. Μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, ο αιτών ενημερώνεται με τον κατάλληλο τρόπο σχετικά με την απόφαση.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν αφορά απόφαση από τις αναφερόμενες στο άρθρο 33 παράγραφος 1,
β)
σε περίπτωση άρνησης του οφέλους από δασμολογική ποσόστωση, εφόσον έχει συμπληρωθεί ο όγκος της συγκεκριμένης δασμολογικής ποσόστωσης, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 56 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο,
γ)
εάν επιβάλλεται από τη φύση ή το επίπεδο της απειλής για την ασφάλεια και προστασία της Ένωσης και των κατοίκων της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή για τους καταναλωτές,
δ)
εάν η απόφαση έχει σκοπό να διασφαλίσει την εφαρμογή άλλης απόφασης, για την οποία εφαρμόζεται το πρώτο εδάφιο, με την επιφύλαξη της νομοθεσίας του ενδιαφερομένου κράτους μέλους,
ε)
σε περίπτωση που θα επιφέρει ζημία σε έρευνες που έχουν ξεκινήσει και αποσκοπούν στην καταπολέμηση της απάτης,
στ)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
7. Απόφαση η οποία επηρεάζει αρνητικά τον αιτούντα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη και να αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 37.
Άρθρο 23
Διαχείριση αποφάσεων που λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως
1. Ο δικαιούχος της απόφασης συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω απόφαση.
2. Ο δικαιούχος της απόφασης κοινοποιεί χωρίς καθυστέρηση στις τελωνειακές αρχές κάθε στοιχείο που ανακύπτει μετά τη λήψη της απόφασης και μπορεί να έχει επίπτωση στη διατήρηση ή το περιεχόμενό της.
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται για άλλους τομείς, οι οποίες καθορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες οι αποφάσεις είναι άκυρες ή παύουν να παράγουν αποτελέσματα, οι τελωνειακές αρχές που έλαβαν απόφαση μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να την ακυρώσουν, να την τροποποιήσουν ή να την ανακαλέσουν, εφόσον δεν είναι σύμφωνη με την τελωνειακή νομοθεσία.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές προβαίνουν στις ακόλουθες ενέργειες:
α)
επανεξέταση απόφασης,
β)
αναστολή απόφασης η οποία δεν πρέπει να ακυρωθεί, να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί.
5. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν τους όρους και τα κριτήρια που πρέπει να πληροί ο δικαιούχος της απόφασης. Παρακολουθούν επίσης τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την απόφαση αυτή. Εάν δεν έχουν συμπληρωθεί τρία έτη από την εγκατάσταση του δικαιούχου της απόφασης, οι τελωνειακές αρχές διενεργούν αυστηρή παρακολούθηση αυτού κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τη λήψη της απόφασης.
Άρθρο 24
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243 για τον καθορισμό:
α)
των εξαιρέσεων από το άρθρο 22 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο,
β)
των όρων αποδοχής των αιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2,
γ)
της προθεσμίας για τη λήψη μιας συγκεκριμένης απόφασης, περιλαμβανομένης της πιθανής επέκτασης της προθεσμίας αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 3,
δ)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 4 περιπτώσεων όπου η απόφαση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα σε ημερομηνία διαφορετική από εκείνη κατά την οποία ο αιτών λαμβάνει ή θεωρείται ότι έχει λάβει γνώση αυτής,
ε)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 5 περιπτώσεων όπου η ισχύς της απόφασης έχει χρονικό περιορισμό,
στ)
της διάρκειας της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο,
ζ)
των αναφερόμενων στο άρθρο 22 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο στ) ειδικών περιπτώσεων όπου δεν παρέχεται στον αιτούντα η δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του,
η)
των περιπτώσεων και των κανόνων σχετικά με την παρακολούθηση και την επανεξέταση αποφάσεων σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 4.
Άρθρο 25
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
την υποβολή και την αποδοχή της αίτησης απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 2,
β)
τη λήψη της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 22, περιλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη,
γ)
την παρακολούθηση των αποφάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 26
Ισχύς των αποφάσεων σε ενωσιακή κλίμακα
Εκτός αν η ισχύς μιας απόφασης περιορίζεται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, οι αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας ισχύουν σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 27
Ακύρωση ευνοϊκών αποφάσεων
1. Οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν απόφαση ευνοϊκή για τον δικαιούχο της απόφασης, εάν πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
α)
η απόφαση λήφθηκε με βάση ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες,
β)
ο δικαιούχος της απόφασης γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι τα στοιχεία αυτά ήταν ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
εάν οι πληροφορίες ήταν ορθές και εμπεριστατωμένες, η απόφαση θα ήταν διαφορετική.
2. Η ακύρωση της απόφασης ανακοινώνεται στον δικαιούχο της απόφασης.
3. Η ακύρωση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε εφαρμογή η αρχική απόφαση, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη στην απόφαση σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία.
Άρθρο 28
Ανάκληση και τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων
1. Μια ευνοϊκή απόφαση ανακαλείται ή τροποποιείται όταν, σε περιπτώσεις εκτός εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 27:
α)
ένας ή περισσότεροι από τους όρους λήψης αυτής της απόφασης δεν επληρούντο ή δεν πληρούνται πλέον, ή
β)
ζητηθεί από τον δικαιούχο της απόφασης.
2. Ευνοϊκή απόφαση που απευθύνεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα μπορεί να ανακληθεί μόνον για το πρόσωπο που δεν τηρεί υποχρέωση που επιβλήθηκε δυνάμει αυτής της απόφασης, εκτός εάν ορίζεται άλλως.
3. Η ανάκληση ή τροποποίηση της απόφασης ανακοινώνεται στον δικαιούχο της απόφασης.
4. Η παράγραφος 4 του άρθρου 22 εφαρμόζεται στην ανάκληση ή την τροποποίηση της απόφασης.
Εντούτοις, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον το απαιτεί η προστασία των νόμιμων συμφερόντων του δικαιούχου της απόφασης, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέτουν έως ένα έτος την ημερομηνία από την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση ή τροποποίηση. Η εν λόγω ημερομηνία αναγράφεται στην απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης.
Άρθρο 29
Αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς προηγούμενη αίτηση
Με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου μια τελωνειακή αρχή ενεργεί ως δικαστική αρχή, οι διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφοι 4, 5, 6 και 7, του άρθρου 23 παράγραφος 3 και των άρθρων 26, 27 και 28 ισχύουν επίσης για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τις τελωνειακές αρχές χωρίς προηγούμενη αίτηση του ενδιαφερομένου.
Άρθρο 30
Περιορισμοί που ισχύουν για τις αποφάσεις σχετικά με εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς ή βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση
Με εξαίρεση την περίπτωση που το ζητεί ο ενδιαφερόμενος, η ανάκληση, τροποποίηση ή αναστολή ευνοϊκής απόφασης δεν επηρεάζει εμπορεύματα τα οποία, τη στιγμή την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση, τροποποίηση ή αναστολή, έχουν ήδη υπαχθεί και εξακολουθούν να υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς ή βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση δυνάμει της ανακληθείσας, τροποποιηθείσας ή ανασταλείσας απόφασης.
Άρθρο 31
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των αναφερόμενων στο άρθρο 28 παράγραφος 2 περιπτώσεων όπου μια ευνοϊκή απόφαση που απευθύνεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα μπορεί να ανακληθεί και για άλλα πρόσωπα πέραν του προσώπου που δεν τηρεί υποχρέωση που επιβλήθηκε δυνάμει αυτής της απόφασης,
β)
των εξαιρετικών περιπτώσεων όπου οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέτουν την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα η ανάκληση ή η τροποποίηση σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο.
Άρθρο 32
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την ακύρωση, την ανάκληση ή την τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 33
Αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες
1. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεως, αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές δασμολογικές πληροφορίες (αποφάσεις ΔΔΠ), ή αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή (αποφάσεις ΔΠΚ).
Τέτοιου είδους αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν η αίτηση υποβάλλεται ή έχει ήδη υποβληθεί, στο ίδιο ή σε άλλο τελωνειακό γραφείο, από τον δικαιούχο της απόφασης ή για λογαριασμό του δικαιούχου της απόφασης για τα ίδια εμπορεύματα και, όσον αφορά τις αποφάσεις ΔΠΚ, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που καθορίζουν την απόκτηση καταγωγής,
β)
εάν η αίτηση δεν σχετίζεται με οιαδήποτε προβλεπόμενη χρήση της απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ ή με οιαδήποτε προβλεπόμενη χρήση τελωνειακού καθεστώτος.
2. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ είναι δεσμευτικές μόνο όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη ή τον προσδιορισμό της καταγωγής των εμπορευμάτων:
α)
για τις τελωνειακές αρχές έναντι του δικαιούχου της απόφασης, μόνο όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία οι τελωνειακές διατυπώσεις ολοκληρώνονται μετά την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η απόφαση,
β)
για τον δικαιούχο της απόφασης έναντι των τελωνειακών αρχών, μόνο από την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω πρόσωπο λαμβάνει ή θεωρείται ότι έχει λάβει την κοινοποίηση της απόφασης.
3. Οι αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ ισχύουν για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζουν να ισχύουν.
4. Για την εφαρμογή απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ στο πλαίσιο συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος, ο δικαιούχος της απόφασης πρέπει να μπορεί να αποδείξει τα ακόλουθα:
α)
στην περίπτωση απόφασης ΔΔΠ, ότι τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης αντιστοιχούν από κάθε άποψη σε αυτά που περιγράφονται στην απόφαση,
β)
στην περίπτωση απόφασης ΔΠΚ, ότι τα εμπορεύματα και οι καθοριστικές για την απόκτηση καταγωγής προϋποθέσεις αντιστοιχούν από κάθε άποψη στα εμπορεύματα και στις προϋποθέσεις που περιγράφονται στην απόφαση.
Άρθρο 34
Διαχείριση αποφάσεων που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες
1. Η απόφαση ΔΔΠ παύει να ισχύει πριν από το τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 εφόσον δεν είναι πλέον συμβατή με το δίκαιο, λόγω οποιασδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
τροποποίησης των ονοματολογιών που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
β)
θέσπισης μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 57 παράγραφος 4,
με ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής της τροποποίησης ή των μέτρων.
2. Η απόφαση ΔΠΚ παύει να ισχύει πριν από το τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν εκδίδεται κανονισμός ή συνάπτεται από την Ένωση και αρχίζει να εφαρμόζεται στην επικράτειά της συμφωνία με αποτέλεσμα η απόφαση ΔΠΚ να μην είναι πλέον συμβατή με το δίκαιο που θεσπίζεται με τον τρόπο αυτό, με ισχύ από την ημερομηνία εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ή της εν λόγω συμφωνίας,
β)
όταν δεν είναι πλέον συμβατή με τη συμφωνία για τους κανόνες καταγωγής της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου (ΠΟΕ) ή με τις επεξηγηματικές σημειώσεις ή τις γνώμες για την καταγωγή που εκδίδονται για την ερμηνεία της συμφωνίας αυτής, με ισχύ από την ημερομηνία της δημοσίευσής τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3. Η παύση ισχύος των αποφάσεων ΔΔΠ ή ΔΠΚ δεν έχει αναδρομική εφαρμογή.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 23 παράγραφος 3 και το άρθρο 27, οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ ακυρώνονται, εφόσον βασίζονται σε ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες από τους αιτούντες.
5. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ ανακαλούνται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 και το άρθρο 28. Ωστόσο, οι αποφάσεις αυτές δεν ανακαλούνται με αίτημα του δικαιούχου της απόφασης.
6. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ δεν δύνανται να τροποποιηθούν.
7. Οι τελωνειακές αρχές ανακαλούν τις αποφάσεις ΔΔΠ:
α)
εάν δεν είναι πλέον συμβατές με την ερμηνεία οποιασδήποτε από τις ονοματολογίες που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) λόγω οποιασδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
i)
επεξηγηματικών σημειώσεων αναφερόμενων στο άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (13), με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ii)
απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του διατακτικού της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
iii)
αποφάσεων κατάταξης, γνωμών κατάταξης ή τροποποιήσεων των επεξηγηματικών σημειώσεων για την ονοματολογία του εναρμονισμένου συστήματος περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων που εγκρίθηκε από τον οργανισμό που συνεστήθη με τη Σύμβαση περί Συστάσεως Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας, η οποία συνήφθη στις Βρυξέλλες στις 15 Δεκεμβρίου 1950, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της Επιτροπής στη σειρά «C» της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
8. Οι αποφάσεις ΔΠΚ ανακαλούνται:
α)
σε περίπτωση που δεν είναι πλέον συμβατές με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του διατακτικού της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
9. Στις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται η παράγραφος 1 στοιχείο β) ή οι παράγραφοι 2, 7 ή 8, μια απόφαση ΔΔΠ ή ΔΠΚ μπορεί να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται όσον αφορά δεσμευτικές συμβάσεις που βασίζονταν στην εν λόγω απόφαση και είχαν συναφθεί πριν την παύση της ισχύος της ή την ανάκλησή της. Η εν λόγω παράταση της χρήσης δεν ισχύει σε περίπτωση λήψης απόφασης ΔΠΚ για εμπορεύματα προς εξαγωγή.
Η παράταση της χρήσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση ΔΔΠ ή ΔΠΚ παύει να ισχύει ή ανακαλείται. Ωστόσο, μέτρο που αναφέρεται στο άρθρο 57 παράγραφος 4 ή στο άρθρο 67 μπορεί να αποκλείει την εν λόγω παράταση χρήσης ή να ορίζει συντομότερη διάρκεια. Όταν πρόκειται για προϊόντα για τα οποία προσκομίζεται πιστοποιητικό εισαγωγής ή εξαγωγής κατά την διεξαγωγή των τελωνειακών διατυπώσεων, η διάρκεια των έξι μηνών αντικαθίσταται από την διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.
Για να επωφεληθεί από την παράταση της χρήσης μιας απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ, ο δικαιούχος της απόφασης καταθέτει αίτηση στην τελωνειακή αρχή που έλαβε την απόφαση εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία παύει να ισχύει ή ανακαλείται, αναφέροντας τις ποσότητες για τις οποίες ζητεί την παράταση της χρήσης και το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη όπου θα τελωνιστούν τα εμπορεύματα κατά την περίοδο που διαρκεί η παράταση της χρήσης. Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει απόφαση για την παράταση της χρήσης και ενημερώνει τον δικαιούχο της απόφασης χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής όλων των πληροφοριών που απαιτούνται για να μπορέσει να λάβει την απόφαση.
10. Η Επιτροπή ενημερώνει τις τελωνειακές αρχές όταν:
α)
αναστέλλεται η λήψη αποφάσεων ΔΔΠ και ΔΠΚ, όσον αφορά εμπορεύματα των οποίων δεν εξασφαλίζεται ορθή και ενιαία δασμολογική κατάταξη ή ενιαίος προσδιορισμός της καταγωγής, ή
β)
διακόπτεται η αναστολή που αναφέρεται στο στοιχείο α).
11. Η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις με τις οποίες ζητεί από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ, προκειμένου να εξασφαλιστεί ενιαία δασμολογική κατάταξη ή ορθός και ενιαίος προσδιορισμός της καταγωγής των εμπορευμάτων.
Άρθρο 35
Αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες
Σε ειδικές περιπτώσεις, οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεως, αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙ, βάσει των οποίων εφαρμόζονται οι εισαγωγικοί και εξαγωγικοί δασμοί και άλλα μέτρα εμπορικής πολιτικής.
Άρθρο 36
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων ανάκλησης αποφάσεων ΔΔΠ και ΔΠΚ που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 7 στοιχείο β) και στο άρθρο 34 παράγραφος 8 στοιχείο β),
β)
των αναφερόμενων στο άρθρο 35 περιπτώσεων όπου λαμβάνονται αποφάσεις που αφορούν δεσμευτικές πληροφορίες σε σχέση με άλλους παράγοντες, βάσει των οποίων εφαρμόζονται ο εξαγωγικός ή εισαγωγικός δασμός και άλλα μέτρα σχετικά με τις εμπορευματικές συναλλαγές.
Άρθρο 37
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τη χρήση απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ αφού έχει παύσει να ισχύει ή έχει ανακληθεί σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 9,
β)
την κοινοποίηση της Επιτροπής προς τις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 10 στοιχεία α) και β),
γ)
τη χρήση αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β) αφότου παύσουν να ισχύουν,
δ)
την αναστολή αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β) και τη γνωστοποίηση της αναστολής ή της ανάκλησης της αναστολής στις τελωνειακές αρχές.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τις αποφάσεις με τις οποίες ζητεί από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν:
α)
αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 11,
β)
αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 35 και καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 36 στοιχείο β).
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
Τμήμα 4
Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας
Άρθρο 38
Αίτηση και χορήγηση πιστοποιητικού
1. Οικονομικός φορέας που είναι εγκατεστημένος εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 μπορεί να υποβάλει αίτηση για την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.
Οι τελωνειακές αρχές, εάν χρειαστεί μετά από διαβουλεύσεις με άλλες αρμόδιες αρχές, χορηγούν την εν λόγω ιδιότητα, που υπόκειται σε παρακολούθηση.
2. Η ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα συνίσταται στα ακόλουθα είδη πιστοποιητικού:
α)
αυτό του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις, το οποίο παρέχει στον κάτοχό του τη δυνατότητα να απολαύει ορισμένων απλουστεύσεων σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, ή
β)
αυτό του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς την ασφάλεια και την προστασία, το οποίο παρέχει στον κάτοχό του διευκολύνσεις που αφορούν την ασφάλεια και την προστασία.
3. Είναι δυνατή η ταυτόχρονη κατοχή και των δύο ειδών πιστοποιητικών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
4. Η ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα αναγνωρίζεται, υπό τους όρους των άρθρων 39, 40 και 41, από τις τελωνειακές αρχές όλων των κρατών μελών.
5. Οι τελωνειακές αρχές, εφόσον αναγνωρίσουν την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα με πιστοποιητικό ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις και υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι για ένα συγκεκριμένο είδος απλούστευσης που προβλέπεται στην τελωνειακή νομοθεσία, παρέχουν την άδεια στον οικονομικό φορέα να επωφεληθεί από την απλούστευση. Οι τελωνειακές αρχές δεν επανεξετάζουν τα κριτήρια που έχουν ήδη εξεταστεί κατά τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.
6. Ο εγκεκριμένος οικονομικός φορέας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 απολαύει ευνοϊκότερης μεταχείρισης από τους λοιπούς οικονομικούς φορείς όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους, σύμφωνα με το είδος του πιστοποιητικού που του έχει χορηγηθεί, υποβαλλόμενος, μεταξύ άλλων, σε λιγότερους φυσικούς ελέγχους και ελέγχους εγγράφων.
7. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από την ιδιότητα του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα σε πρόσωπα εγκατεστημένα σε χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τα οποία πληρούν τους όρους και συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις που ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία των εν λόγω χωρών ή εδαφών, εφόσον οι όροι και οι υποχρεώσεις αυτές αναγνωρίζονται από την Ένωση ως ισοδύναμοι με τους όρους και τις υποχρεώσεις που ισχύουν για τους εγκεκριμένους οικονομικούς φορείς που είναι εγκατεστημένοι εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Η χορήγηση των πλεονεκτημάτων αυτών βασίζεται στην αρχή της αμοιβαιότητας, εκτός αν αποφασιστεί άλλως από την Ένωση, και στηρίζεται από διεθνή συμφωνία ή ενωσιακή συμφωνία στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής.
Άρθρο 39
Χορήγηση της ιδιότητας
Τα κριτήρια για τη χορήγηση της ιδιότητας του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα είναι τα εξής:
α)
η απουσία ιστορικού σοβαρής παράβασης ή επανειλημμένων παραβάσεων της τελωνειακής νομοθεσίας και των φορολογικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένης της απουσίας ιστορικού σοβαρών ποινικών αδικημάτων σχετιζόμενων με την οικονομική δραστηριότητα του αιτούντος,
β)
η επίδειξη από τον αιτούντα υψηλού επιπέδου ελέγχου των δραστηριοτήτων του και της ροής των εμπορευμάτων μέσω ενός συστήματος διαχείρισης εμπορικών και, κατά περίπτωση, μεταφορικών καταχωρίσεων, το οποίο να επιτρέπει τη διεξαγωγή κατάλληλων τελωνειακών ελέγχων,
γ)
η οικονομική φερεγγυότητα, η οποία τεκμαίρεται εάν ο αιτών διαθέτει ικανοποιητική οικονομική επιφάνεια που να του επιτρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, λαμβανομένων υπόψη δεόντως των χαρακτηριστικών του είδους της ασκούμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας,
δ)
όσον αφορά το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α), πρακτικά κριτήρια επάρκειας ή επαγγελματικών προσόντων που σχετίζονται άμεσα με την ασκούμενη δραστηριότητα, και
ε)
όσον αφορά το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο β), ενδεδειγμένα μέτρα για την ασφάλεια και την προστασία, τα οποία θεωρείται ότι πληρούνται εάν ο αιτών αποδείξει ότι εφαρμόζει κατάλληλα μέτρα για την ασφάλεια και την προστασία της διεθνούς αλυσίδας εφοδιασμού, μεταξύ άλλων στους τομείς της υλικής ακεραιότητας και των ελέγχων πρόσβασης, των υλικοτεχνικών διαδικασιών και της διαχείρισης συγκεκριμένων ειδών εμπορευμάτων, του προσωπικού και της ταυτοποίησης των επιχειρηματικών εταίρων του.
Άρθρο 40
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των απλουστεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
β)
των διευκολύνσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο β),
γ)
της ευνοϊκότερης διαχείρισης που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 6.
Άρθρο 41
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τις λεπτομέρειες για την εφαρμογή των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 39.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 5
Κυρώσεις
Άρθρο 42
Επιβολή κυρώσεων
1. Κάθε κράτος μέλος προβλέπει κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την τελωνειακή νομοθεσία. Οι κυρώσεις αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Εφόσον επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις, μπορούν να λαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μία ή και τις δύο από τις ακόλουθες μορφές:
α)
χρηματική επιβάρυνση εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, συμπεριλαμβανομένου, όπου απαιτείται, διακανονισμού που επέχει θέση ποινικής κύρωσης,
β)
ανάκληση, αναστολή ή τροποποίηση άδειας που κατέχει ο ενδιαφερόμενος.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός 180 ημερών από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος άρθρου, όπως υπολογίζεται βάσει του άρθρου 288 παράγραφος 2, τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και κοινοποιούν στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση οιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση που επηρεάζει τις εν λόγω διατάξεις.
Τμήμα 6
Προσφυγές
Άρθρο 43
Αποφάσεις δικαστικής αρχής
Τα άρθρα 44 και 45 δεν ισχύουν για προσφυγές που ασκούνται με στόχο την ακύρωση, την ανάκληση ή την τροποποίηση απόφασης σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, που λαμβάνεται από δικαστική αρχή, ή από τελωνειακές αρχές που ενεργούν ως δικαστικές αρχές.
Άρθρο 44
Δικαίωμα προσφυγής
1. Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα να προσφεύγει κατά οποιασδήποτε απόφασης λαμβάνεται από τις τελωνειακές αρχές σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και το αφορά άμεσα και ατομικά.
Κάθε πρόσωπο το οποίο υποβάλλει αίτηση για έκδοση απόφασης στην αρμόδια τελωνειακή αρχή χωρίς να επιτυγχάνει την έκδοση απόφασης εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 έχει επίσης δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή.
2. Το δικαίωμα προσφυγής μπορεί να ασκηθεί τουλάχιστον σε δύο στάδια:
α)
σε πρώτο στάδιο, ενώπιον των τελωνειακών αρχών ή δικαστικής αρχής ή άλλου φορέα που έχει ορισθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη,
β)
σε δεύτερο στάδιο, ενώπιον μιας ανώτερης ανεξάρτητης αρχής, η οποία μπορεί να είναι δικαστική αρχή ή ισοδύναμο ειδικευμένο όργανο, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη.
3. Η προσφυγή πρέπει να ασκείται στο κράτος μέλος στο οποίο ελήφθη η απόφαση ή υπεβλήθη η αίτηση για την έκδοσή της.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η διαδικασία προσφυγής καθιστά δυνατή την ταχεία επιβεβαίωση ή τροποποίηση των αποφάσεων που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 45
Αναστολή της εκτέλεσης
1. Η άσκηση προσφυγής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης.
2. Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές αναστέλλουν την εκτέλεση της απόφασης αυτής, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, εφόσον έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συμβιβάζεται με την τελωνειακή νομοθεσία ή όταν υπάρχει κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημίας για τον ενδιαφερόμενο.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2, όταν η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, η αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης εξαρτάται από τη σύσταση εγγύησης, εκτός εάν στοιχειοθετείται βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης, ότι εγγύηση αυτού του είδους ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές δυσκολίες οικονομικού ή κοινωνικού χαρακτήρα εις βάρος του οφειλέτη.
Τμήμα 7
Έλεγχος εμπορευμάτων
Άρθρο 46
Διαχείριση κινδύνων και τελωνειακοί έλεγχοι
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να διεξάγουν οποιονδήποτε τελωνειακό έλεγχο θεωρούν απαραίτητο.
Οι τελωνειακοί έλεγχοι, μπορούν, ειδικότερα, να συνίστανται στην εξέταση εμπορευμάτων, στη δειγματοληψία, στην επαλήθευση της ακρίβειας και της πληρότητας των πληροφοριών που περιέχονται σε διασάφηση ή γνωστοποίηση και της ύπαρξης, της γνησιότητας, της ακρίβειας και της ισχύος εγγράφων, στην εξέταση των λογαριασμών οικονομικών φορέων και άλλων καταχωρίσεων, στον έλεγχο των μεταφορικών μέσων, στην επιθεώρηση των αποσκευών και άλλων εμπορευμάτων που μεταφέρονται ή φέρονται από πρόσωπα και στη διενέργεια επίσημων ερευνών και σε άλλες παρεμφερείς πράξεις.
2. Οι τελωνειακοί έλεγχοι, εκτός από τους δειγματοληπτικούς, βασίζονται κυρίως στην ανάλυση των κινδύνων με τη χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων, με σκοπό τον προσδιορισμό και την εκτίμηση των κινδύνων και τη θέσπιση των απαραίτητων αντιμέτρων, με βάση κριτήρια που καθορίζονται σε εθνικό, ενωσιακό και, ενδεχομένως, διεθνές επίπεδο.
3. Οι τελωνειακοί έλεγχοι διεξάγονται εντός κοινού πλαισίου διαχείρισης κινδύνων που βασίζεται στην ανταλλαγή πληροφοριών και των αποτελεσμάτων αναλύσεων κινδύνων μεταξύ των τελωνειακών διοικήσεων και καθορίζει κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνων, μέτρα ελέγχου και τομείς ελέγχων με προτεραιότητα.
Οι έλεγχοι που βασίζονται σε πληροφορίες και σε κριτήρια αυτού του είδους διεξάγονται χωρίς να θίγονται άλλοι έλεγχοι που πραγματοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή άλλες ισχύουσες διατάξεις.
4. Οι τελωνειακές αρχές αναλαμβάνουν τη διαχείριση κινδύνων, προκειμένου να διαφοροποιήσουν τα επίπεδα κινδύνου που συνδέονται με εμπορεύματα υπό τελωνειακό έλεγχο ή τελωνειακή επιτήρηση και να καθορίσουν εάν τα εμπορεύματα θα αποτελέσουν αντικείμενο ειδικών τελωνειακών ελέγχων και, εάν ναι, πού.
Η διαχείριση κινδύνων περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών, η ανάλυση και αξιολόγηση κινδύνου, η αίτηση για δράση και η ανάληψη δράσης και η τακτική παρακολούθηση και επανεξέταση της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της, βάσει διεθνών, ενωσιακών και εθνικών πηγών και στρατηγικών.
5. Οι τελωνειακές αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες όσον αφορά τους κινδύνους και ανάλυση των κινδύνων όταν:
α)
μια τελωνειακή αρχή κρίνει ότι οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί και ότι πρέπει να διενεργηθεί τελωνειακός έλεγχος, τα δε αποτελέσματα του ελέγχου αποδεικνύουν ότι έχει πράγματι συμβεί το γεγονός που επιφέρει τους κινδύνους, ή
β)
τα αποτελέσματα του ελέγχου δεν αποδεικνύουν μεν ότι το γεγονός που επιφέρει τους κινδύνους έχει συμβεί, αλλά η οικεία τελωνειακή αρχή θεωρεί ότι η απειλή ενέχει υψηλό κίνδυνο αλλού στην Ένωση.
6. Για τον καθορισμό των κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνων, των μέτρων ελέγχου και των τομέων ελέγχων με προτεραιότητα που αναφέρονται στην παράγραφο 3, λαμβάνονται υπόψη όλα τα ακόλουθα:
α)
η αναλογικότητα προς τον κίνδυνο,
β)
ο επείγων χαρακτήρας της αναγκαίας εφαρμογής των ελέγχων,
γ)
οι πιθανές επιπτώσεις στη ροή του εμπορίου, στα επιμέρους κράτη μέλη και στους πόρους που προορίζονται για τους ελέγχους.
7. Τα κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνου που αναφέρονται στην παράγραφο 3 περιλαμβάνουν όλα τα ακόλουθα:
α)
περιγραφή των κινδύνων,
β)
τους παράγοντες ή τους δείκτες κινδύνου βάσει των οποίων επιλέγονται τα εμπορεύματα ή οι οικονομικοί φορείς για τελωνειακό έλεγχο,
γ)
τη φύση των τελωνειακών ελέγχων στους οποίους πρέπει να προβούν οι τελωνειακές αρχές,
δ)
τη διάρκεια εφαρμογής των τελωνειακών ελέγχων που αναφέρονται στο στοιχείο γ).
8. Οι τομείς ελέγχων με προτεραιότητα καλύπτουν ιδιαίτερα τελωνειακά καθεστώτα, είδη εμπορευμάτων, οδούς διακίνησης, τρόπους μεταφοράς ή οικονομικούς φορείς, που υπόκεινται για ορισμένη χρονική περίοδο σε αυξημένα επίπεδα ανάλυσης κινδύνου και τελωνειακών ελέγχων, με την επιφύλαξη των άλλων ελέγχων που διενεργούνται συνήθως από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 47
Συνεργασία μεταξύ αρχών
1. Όταν, όσον αφορά τα ίδια εμπορεύματα, πρόκειται να διεξαχθούν έλεγχοι άλλοι από τους τελωνειακούς ελέγχους από αρμόδιες αρχές άλλες από τις τελωνειακές, οι τελωνειακές αρχές, σε στενή συνεργασία με τις ως άνω άλλες αρχές, καταβάλλουν προσπάθειες ώστε οι έλεγχοι αυτοί να διεξάγονται, ει δυνατόν, την ίδια χρονική στιγμή και στο ίδιο μέρος με τους τελωνειακούς ελέγχους (μονοαπευθυντική διαδικασία). Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, οι τελωνειακές αρχές έχουν συντονιστικό ρόλο.
2. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα, οι τελωνειακές και άλλες αρμόδιες αρχές μπορούν, εάν κρίνεται απαραίτητο για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων και για την καταπολέμηση της απάτης, να ανταλλάσσουν τόσο μεταξύ τους όσο και με την Επιτροπή, στοιχεία που λαμβάνουν σχετικά με την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη διακίνηση, την αποθήκευση και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ταχυδρομικής διακίνησης, που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, καθώς και με την παρουσία και την κίνηση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων και εμπορευμάτων υπό το καθεστώς ειδικού προορισμού και τα αποτελέσματα ενδεχόμενων ελέγχων. Οι τελωνειακές αρχές και η Επιτροπή μπορούν επίσης να ανταλλάσσουν στοιχεία μεταξύ τους με σκοπό να διασφαλίσουν την ενιαία εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας.
Άρθρο 48
Εκ των υστέρων έλεγχος
Για τους σκοπούς των τελωνειακών ελέγχων, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επαληθεύουν την ακρίβεια και την πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται σε μια τελωνειακή διασάφηση, διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης, συνοπτική διασάφηση εισόδου, συνοπτική διασάφηση εξόδου, διασάφηση επανεξαγωγής ή γνωστοποίηση επανεξαγωγής, καθώς και την ύπαρξη, τη γνησιότητα, την ακρίβεια και την ισχύ όλων των δικαιολογητικών εγγράφων και να εξετάζουν τους λογαριασμούς του διασαφιστή και άλλες καταχωρίσεις που έχουν σχέση με πράξεις που αφορούν τα εν λόγω εμπορεύματα, καθώς και με προγενέστερες ή μεταγενέστερες εμπορικές πράξεις που αφορούν τα ίδια εμπορεύματα μετά την παράδοσή τους. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν τα εμπορεύματα και/ή να λαμβάνουν δείγματα, εφόσον αυτό είναι ακόμα δυνατόν να γίνει.
Οι έλεγχοι αυτοί μπορεί να διενεργούνται στις εγκαταστάσεις του κατόχου των εμπορευμάτων ή του αντιπροσώπου του κατόχου, κάθε άλλου προσώπου που εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα σε επαγγελματικό επίπεδο στις εν λόγω πράξεις, καθώς και οποιουδήποτε άλλου προσώπου που έχει στην κατοχή του για επαγγελματικούς λόγους τα εν λόγω έγγραφα και στοιχεία.
Άρθρο 49
Ενδοενωσιακές πτήσεις και θαλάσσια ταξίδια
1. Τελωνειακοί έλεγχοι ή διατυπώσεις σε παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές προσώπων τα οποία πραγματοποιούν είτε ενδοενωσιακές πτήσεις είτε ενδοενωσιακό θαλάσσιο ταξίδι, διεξάγονται μόνο εφόσον οι εν λόγω τελωνειακοί έλεγχοι ή διατυπώσεις προβλέπονται από την τελωνειακή νομοθεσία.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ακολούθων:
α)
έλεγχοι για την ασφάλεια και προστασία,
β)
έλεγχοι που σχετίζονται με απαγορεύσεις ή περιορισμούς.
Άρθρο 50
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής των τελωνειακών ελέγχων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η ανταλλαγή πληροφοριών όσον αφορά τους κινδύνους και τα αποτελέσματα της ανάλυσης των κινδύνων, τα κοινά κριτήρια και πρότυπα κινδύνου, τα μέτρα ελέγχου και οι τομείς ελέγχων με προτεραιότητα που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα εν λόγω μέτρα, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία επικαιροποίηση του κοινού πλαισίου διαχείρισης κινδύνων και για προσαρμογή της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους και της ανάλυσης των κινδύνων, των κοινών κριτηρίων και προτύπων κινδύνου, των μέτρων ελέγχου και των τομέων ελέγχων με προτεραιότητα λόγω της εξέλιξης των κινδύνων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
2. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, τους λιμένες ή τους αερολιμένες όπου εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 49, τελωνειακοί έλεγχοι και τελωνειακές διατυπώσεις όσον αφορά τα εξής:
α)
τις παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές:
i)
προσώπων που πραγματοποιούν πτήση με αεροσκάφος που αναχωρεί από μη ενωσιακό αερολιμένα και το οποίο, μετά από σταθμό σε ενωσιακό αερολιμένα, κατευθύνεται σε άλλο ενωσιακό αερολιμένα,
ii)
προσώπων που πραγματοποιούν πτήση με αεροσκάφος που κάνει στάση σε ενωσιακό αερολιμένα και εν συνεχεία κατευθύνεται σε μη ενωσιακό αερολιμένα,
iii)
προσώπων που χρησιμοποιούν ναυτιλιακή υπηρεσία με το ίδιο σκάφος και η οποία περιλαμβάνει διαδοχικά δρομολόγια με αναχωρήσεις, αφίξεις και τελικούς προορισμούς σε μη ενωσιακούς λιμένες,
iv)
προσώπων που βρίσκονται σε σκάφη αναψυχής και σε αεροσκάφη που διενεργούν πτήση για τουριστικούς ή επιχειρηματικούς σκοπούς,
β)
τις παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές:
i)
που φθάνουν σε κοινοτικό αερολιμένα με αεροσκάφος που προέρχεται από μη ενωσιακό αερολιμένα με σκοπό τη μεταφορά στον εν λόγω ενωσιακό αερολιμένα σε άλλο αεροσκάφος που πραγματοποιεί ενδοενωσιακή πτήση,
ii)
που φορτώνονται σε ενωσιακό αερολιμένα σε αεροσκάφος που πραγματοποιεί ενδοενωσιακή πτήση και μεταφέρονται σε άλλον ενδοενωσιακό αερολιμένα σε αεροσκάφος με προορισμό μη ενωσιακό αερολιμένα.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 8
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών και επιβαρύνσεις και έξοδα
Άρθρο 51
Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών
1. Ο ενδιαφερόμενος φυλάσσει, για λόγους τελωνειακών ελέγχων, τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1, επί τρία τουλάχιστον έτη, με κάθε τρόπο που είναι προσβάσιμος και αποδεκτός από τις τελωνειακές αρχές.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία υπό περιστάσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο ή για εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης εξαγωγής, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο γίνονται αποδεκτές οι τελωνειακές διασαφήσεις για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή εξαγωγή.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο ή μηδενικό εισαγωγικό δασμό λόγω του τελικού τους προορισμού, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο τα εν λόγω εμπορεύματα παύουν να υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση.
Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς ή εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο εκκαθαρίστηκε το σχετικό τελωνειακό καθεστώς ή έληξε η προσωρινή εναπόθεση.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 103 παράγραφος 4, εφόσον, ύστερα από τελωνειακό έλεγχο για την τελωνειακή οφειλή, κρίνεται αναγκαίο να διορθωθεί ο σχετικός καταλογισμός και να ενημερωθεί σχετικά ο ενδιαφερόμενος, τα έγγραφα και οι πληροφορίες φυλάσσονται επί τρία έτη από το πέρας της προθεσμίας που καθορίζει η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου.
Σε περίπτωση που ασκηθεί προσφυγή ή που έχει κινηθεί δικαστική διαδικασία, τα έγγραφα και οι πληροφορίες φυλάσσονται για το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή μέχρις ότου περατωθεί η διαδικασία της προσφυγής ή η δικαστική διαδικασία, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.
Άρθρο 52
Επιβαρύνσεις και έξοδα
1. Οι τελωνειακές αρχές δεν επιβάλλουν επιβαρύνσεις για τη διεξαγωγή τελωνειακών ελέγχων ή για οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας κατά τις επίσημες ώρες λειτουργίας των αρμόδιων τελωνείων.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιβάλλουν επιβαρύνσεις ή να προβαίνουν στην είσπραξη του κόστους, εφόσον παρέχονται ειδικές υπηρεσίες, ιδίως οι εξής:
α)
παρουσία, κατόπιν αιτήσεως, προσωπικού των τελωνείων εκτός των επίσημων ωρών λειτουργίας των τελωνείων ή σε εγκαταστάσεις άλλες από το τελωνειακό κατάστημα,
β)
αναλύσεις ή εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τα εμπορεύματα και ταχυδρομικά τέλη για την επιστροφή των εμπορευμάτων στον αιτούντα, ιδίως όσον αφορά αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 33, ή παροχή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1,
γ)
εξέταση ή δειγματοληψία εμπορευμάτων για λόγους επαλήθευσης, ή καταστροφή εμπορευμάτων, εφόσον υπεισέρχονται άλλα έξοδα εκτός από αυτά που προκύπτουν από τη χρησιμοποίηση του τελωνειακού προσωπικού,
δ)
έκτακτα μέτρα ελέγχου, εφόσον είναι απαραίτητα λόγω της φύσεως των εμπορευμάτων ή λόγω πιθανού κινδύνου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μετατροπή νομισμάτων και προθεσμίες
Άρθρο 53
Μετατροπή νομισμάτων
1. Οι αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν και/ή κοινοποιούν μέσω του Διαδικτύου τις τιμές συναλλάγματος που εφαρμόζονται όταν η μετατροπή νομισμάτων είναι απαραίτητη για έναν από τους ακόλουθους λόγους:
α)
τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων εκφράζονται σε νόμισμα άλλο από αυτό του κράτους μέλους στο οποίο προσδιορίζεται η δασμολογητέα αξία,
β)
απαιτείται η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα για τον καθορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων και του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, συμπεριλαμβανομένων των κατώτατων αξιών των δασμών του κοινού δασμολογίου.
2. Εφόσον η μετατροπή του νομίσματος είναι απαραίτητη για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας καθορίζεται τουλάχιστον μία φορά ετησίως.
Άρθρο 54
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες συναλλαγματικών ισοτιμιών για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 1 και 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 55
Προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες
1. Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά, όταν στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας καθορίζεται προθεσμία, ημερομηνία ή διορία, η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται ή να μειώνεται και η ημερομηνία ή η διορία να μετατίθεται ή να επισπεύδεται.
2. Οι κανόνες που ισχύουν για τις προθεσμίες, τις ημερομηνίες και τις διορίες που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1971 περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες (14) εφαρμόζονται, εκτός αν ορίζεται άλλως στην τελωνειακή νομοθεσία.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ Ή ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΑΣΜΟΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινό δασμολόγιο και δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
Άρθρο 56
Κοινό δασμολόγιο και επιτήρηση
1. Ο οφειλόμενος εισαγωγικός και εξαγωγικός δασμός βασίζεται στο κοινό δασμολόγιο.
Άλλα μέτρα που προβλέπονται από ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών εφαρμόζονται, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τη δασμολογική κατάταξη των εκάστοτε εμπορευμάτων.
2. Το κοινό δασμολόγιο περιέχει όλα τα ακόλουθα:
α)
τη συνδυασμένη ονοματολογία εμπορευμάτων, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87,
β)
κάθε άλλη ονοματολογία που βασίζεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προσθέτει υποδιαιρέσεις, και η οποία θεσπίζεται με ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς για την εφαρμογή δασμολογικών μέτρων στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών,
γ)
τον συμβατικό ή κανονικό αυτόνομο δασμό που εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που καλύπτονται από τη συνδυασμένη ονοματολογία,
δ)
τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που έχει συνάψει η Ένωση με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή με ομάδες των εν λόγω χωρών ή εδαφών,
ε)
προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που αποφασίζονται μονομερώς ή από την Ένωση υπέρ ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων των εν λόγω χωρών ή εδαφών,
στ)
αυτόνομα μέτρα που προβλέπουν μειώσεις του δασμού ή απαλλαγές από τον δασμό που επιβάλλεται σε ορισμένα εμπορεύματα,
ζ)
ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση για ορισμένα εμπορεύματα, λόγω της φύσεώς τους ή του ειδικού τους προορισμού, στο πλαίσιο των μέτρων που αναφέρονται στα στοιχεία γ) έως στ) ή η),
η)
άλλα δασμολογικά μέτρα που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία στον γεωργικό, εμπορικό ή άλλο τομέα.
3. Εφόσον τα εμπορεύματα πληρούν τους όρους που περιλαμβάνονται στα μέτρα που θεσπίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία δ) έως ζ), τα μέτρα που αναφέρονται στις εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται, μετά από αίτηση του διασαφιστή, στη θέση αυτών που προβλέπονται στο στοιχείο γ) της εν λόγω παραγράφου. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί αναδρομικά, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι προθεσμίες και οι όροι που θεσπίζει το σχετικό μέτρο ή ο κώδικας.
4. Εφόσον η εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, στοιχεία δ) έως ζ), ή η απαλλαγή από τα μέτρα που αναφέρονται στο στοιχείο η) αυτής, περιορίζεται σε ορισμένο όγκο εισαγωγών ή εξαγωγών, η εφαρμογή ή η απαλλαγή, στην περίπτωση δασμολογικών ποσοστώσεων, παύει μόλις επιτευχθεί ο καθορισμένος όγκος εισαγωγών ή εξαγωγών.
Στην περίπτωση δασμολογικών ανωτάτων ορίων η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων παύει δυνάμει νομικής πράξης της Ένωσης.
5. Η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή η εξαγωγή εμπορευμάτων, στις οποίες εφαρμόζονται τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο επιτήρησης.
Άρθρο 57
Δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων
1. Για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου, η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
2. Για την εφαρμογή μη δασμολογικών μέτρων, η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας ή οποιασδήποτε άλλης ονοματολογίας θεσπίζουν οι ενωσιακές διατάξεις και η οποία βασίζεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προβλέπει περαιτέρω υποδιαιρέσεις, στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
3. Η διάκριση ή περαιτέρω υποδιαίρεση που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, χρησιμοποιείται για την εφαρμογή των μέτρων που αφορούν την εν λόγω διάκριση.
4. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα για τον προσδιορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 58
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, μέτρα για την ενιαία διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων και των ανωτάτων δασμολογικών ορίων, που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 4, και για τη διαχείριση της επιτήρησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την εξαγωγή εμπορευμάτων, που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 57 παράγραφος 4.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα μέτρα αυτά, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία εξασφάλιση της ορθής και ενιαίας εφαρμογής της συνδυασμένης ονοματολογίας, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Καταγωγή των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Μη προτιμησιακή καταγωγή
Άρθρο 59
Πεδίο εφαρμογής
Τα άρθρα 60 και 61 θεσπίζουν κανόνες για τον προσδιορισμό της μη προτιμησιακής καταγωγής εμπορευμάτων για την εφαρμογή των ακολούθων:
α)
του κοινού δασμολογίου, με εξαίρεση τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε),
β)
μέτρων, εκτός των δασμολογικών, που θεσπίζονται από ενωσιακές ρυθμίσεις που διέπουν ειδικούς τομείς σχετικούς με τις εμπορευματικές συναλλαγές, και
γ)
άλλων ενωσιακών μέτρων που αφορούν την καταγωγή των εμπορευμάτων.
Άρθρο 60
Απόκτηση της καταγωγής
1. Τα εμπορεύματα που έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε μία μόνο χώρα ή έδαφος θεωρούνται ως καταγόμενα από την εν λόγω χώρα ή έδαφος.
2. Τα εμπορεύματα στην παραγωγή των οποίων συμμετέχουν μία ή περισσότερες χώρες ή εδάφη θεωρούνται ως καταγόμενα από τη χώρα ή το έδαφος στην οποία πραγματοποιήθηκε η τελευταία, ουσιαστική, οικονομικά δικαιολογημένη μεταποίηση ή επεξεργασία, σε επιχείρηση εξοπλισμένη για το σκοπό αυτό, η οποία κατέληξε στην παρασκευή ενός νέου προϊόντος ή αντιπροσωπεύει σημαντικό στάδιο της παρασκευής.
Άρθρο 61
Απόδειξη της καταγωγής
1. Εφόσον η καταγωγή δηλώνεται στην τελωνειακή διασάφηση σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από τον διασαφιστή να αποδείξει την καταγωγή των εμπορευμάτων.
2. Εφόσον προσκομίζεται απόδειξη της καταγωγής των εμπορευμάτων σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία ή άλλη ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σε περίπτωση εύλογης αμφιβολίας, να ζητήσουν πρόσθετες αποδείξεις για να βεβαιωθούν ότι η καταγωγή συμβιβάζεται με τους κανόνες που θεσπίζει η σχετική ενωσιακή νομοθεσία.
3. Εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές, μπορεί να εκδοθεί στην Ένωση έγγραφο που αποδεικνύει την καταγωγή σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής που ισχύουν στην χώρα ή το έδαφος προορισμού ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο για τον προσδιορισμό της χώρας όπου τα εμπορεύματα παρήχθησαν εξ ολοκλήρου ή υπέστησαν την τελευταία ουσιώδη μεταποίησή τους.
Άρθρο 62
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων σύμφωνα με τους οποίους, εμπορεύματα των οποίων ο προσδιορισμός της μη προτιμησιακής καταγωγής είναι απαραίτητος για τους σκοπούς της εφαρμογής των ενωσιακών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 59, θεωρείται ότι έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε μία μόνο χώρα ή ένα μόνο έδαφος ή έχουν υποστεί την τελευταία, ουσιώδη, οικονομικά δικαιολογημένη μεταποίηση ή επεξεργασία, σε επιχείρηση εξοπλισμένη για το σκοπό αυτό, η οποία κατέληξε στην παρασκευή ενός νέου προϊόντος ή αντιπροσωπεύει σημαντικό στάδιο παρασκευής σε μια χώρα ή ένα έδαφος, σύμφωνα με το άρθρο 60.
Άρθρο 63
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την προσκόμιση και επαλήθευση της απόδειξης της καταγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 61.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προτιμησιακή καταγωγή
Άρθρο 64
Προτιμησιακή καταγωγή των εμπορευμάτων
1. Για να επωφεληθούν από τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) ή ε) ή από μη δασμολογικά προτιμησιακά μέτρα, τα εμπορεύματα πρέπει να πληρούν τους κανόνες για την προτιμησιακή καταγωγή που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5 του παρόντος άρθρου.
2. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε συμφωνίες που συνήψε η Ένωση με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδες χωρών ή εδαφών, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται με τις εν λόγω συμφωνίες.
3. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που θεσπίζονται μονομερώς από την Ένωση για ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδες χωρών ή εδαφών, εκτός από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 5, η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα που καθορίζουν τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής.
Οι κανόνες αυτοί βασίζονται είτε στο κριτήριο της εξ ολοκλήρου παραγωγής των εμπορευμάτων είτε στο κριτήριο της επαρκούς μεταποίησης ή επεξεργασίας.
4. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που προβλέπονται στο εμπόριο μεταξύ τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και της Θέουτας και Μελίλιας, που προσδιορίζονται στο πρωτόκολλο 2 της πράξης προσχώρησης του 1985, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 του εν λόγω πρωτοκόλλου.
5. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε προτιμησιακές συμφωνίες υπέρ των υπερπόντιων χωρών και εδαφών που συνδέονται με την Ένωση, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 203 ΣΛΕΕ.
6. Με δική της πρωτοβουλία ή μετά από αίτηση δικαιούχου χώρας ή εδάφους, η Επιτροπή μπορεί να χορηγήσει στην εν λόγω χώρα ή το εν λόγω έδαφος, όσον αφορά ορισμένα εμπορεύματα, προσωρινή παρέκκλιση από τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
Η προσωρινή παρέκκλιση αιτιολογείται βάσει ενός εκ των ακολούθων λόγων:
α)
εσωτερικοί ή εξωτερικοί παράγοντες δεν επιτρέπουν προσωρινά στη δικαιούχο χώρα ή έδαφος να συμμορφωθεί με τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής,
β)
η δικαιούχος χώρα ή έδαφος χρειάζεται χρόνο για να ετοιμασθεί ώστε να συμμορφωθεί με αυτούς τους κανόνες.
Η αίτηση παρέκκλισης υποβάλλεται γραπτώς στην Επιτροπή από τη συγκεκριμένη δικαιούχο χώρα ή έδαφος. Η εν λόγω αίτηση αναφέρει τους λόγους, όπως προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο, για τους οποίους ζητείται παρέκκλιση, και περιλαμβάνει τα κατάλληλα δικαιολογητικά έγγραφα.
Η προσωρινή παρέκκλιση περιορίζεται χρονικά όσο διαρκούν οι επιπτώσεις των εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων που την προκαλούν ή στο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να συμμορφωθεί η δικαιούχος χώρα ή έδαφος με τους κανόνες.
Όταν εγκρίνεται παρέκκλιση, η δικαιούχος χώρα ή έδαφος συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις που έχουν θεσπιστεί σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή όσον αφορά τη χρήση της παρέκκλισης και τη διαχείριση των ποσοτήτων για τις οποίες αυτή εγκρίθηκε.
Άρθρο 65
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων προτιμησιακής καταγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 3.
Άρθρο 66
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
τους διαδικαστικούς κανόνες, που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 1, για τη διευκόλυνση της απόδειξης της προτιμησιακής καταγωγής των εμπορευμάτων στην Ένωση,
β)
μέτρο για τη χορήγηση σε δικαιούχο χώρα ή έδαφος της προσωρινής παρέκκλισης που αναφέρεται στο άρθρο 64 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Προσδιορισμός της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων
Άρθρο 67
Μέτρα που θεσπίζει η Επιτροπή
Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα για τον προσδιορισμό της καταγωγής συγκεκριμένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τους κανόνες καταγωγής που εφαρμόζονται στα εν λόγω εμπορεύματα.
Άρθρο 68
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 67. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης σχετικά με τα εν λόγω μέτρα, που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία εξασφάλιση της ορθής και ενιαίας εφαρμογής των κανόνων καταγωγής, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων
Άρθρο 69
Πεδίο εφαρμογής
Η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων, για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου και των μη δασμολογικών μέτρων που θεσπίζουν οι ενωσιακές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς των εμπορικών συναλλαγών, καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 70 και 74.
Άρθρο 70
Μέθοδος υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας βάσει της συναλλακτικής αξίας
1. Η κύρια βάση της δασμολογητέας αξίας εμπορευμάτων, είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν αυτά πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ενδεχομένως κατόπιν προσαρμογής.
2. Η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή είναι η συνολική πληρωμή που έγινε ή πρόκειται να γίνει από τον αγοραστή προς τον πωλητή ή από τον αγοραστή προς τρίτο υπέρ του πωλητή για τα εισαγόμενα εμπορεύματα και περιλαμβάνει όλες τις πληρωμές που έγιναν ή πρόκειται να γίνουν, ως προϋπόθεση για την πώληση των εισαγομένων εμπορευμάτων.
3. Η συναλλακτική αξία εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
δεν υφίστανται περιορισμοί όσον αφορά τη μεταβίβαση ή τη χρησιμοποίηση των εμπορευμάτων από τον αγοραστή, εκτός των ακολούθων:
i)
περιορισμοί που επιβάλλονται ή απαιτούνται από τον νόμο ή τις δημόσιες αρχές εντός της Ένωσης,
ii)
περιορισμοί όσον αφορά τη γεωγραφική περιοχή στην οποία δύνανται να μεταπωληθούν τα εμπορεύματα,
iii)
περιορισμοί που δεν επηρεάζουν ουσιωδώς τη δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων,
β)
η πώληση ή η τιμή δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις ή παροχές των οποίων η αξία δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί όσον αφορά τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
γ)
κανένα μέρος των εσόδων από κάθε μεταγενέστερη μεταπώληση, μεταβίβαση ή χρησιμοποίηση των εμπορευμάτων από τον αγοραστή δεν περιέρχεται αμέσως ή εμμέσως στον πωλητή, εκτός αν είναι δυνατόν να γίνει κατάλληλη αναπροσαρμογή,
δ)
ο αγοραστής και ο πωλητής δεν συνδέονται μεταξύ τους ή η σχέση μεταξύ αγοραστή και πωλητή δεν επηρεάζει την τιμή.
Άρθρο 71
Στοιχεία της συναλλακτικής αξίας
1. Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 72, στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εισαγόμενα εμπορεύματα τιμή προστίθενται:
α)
τα ακόλουθα στοιχεία, στο μέτρο που βαρύνουν τον αγοραστή αλλά δεν έχουν περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή:
i)
οι προμήθειες και τα μεσιτικά έξοδα, με εξαίρεση τις προμήθειες αγοράς,
ii)
το κόστος των ειδών συσκευασίας τα οποία, από τελωνειακής πλευράς, θεωρείται ότι αποτελούν ένα σύνολο με το εμπόρευμα, και
iii)
το κόστος της συσκευασίας, το οποίο περιλαμβάνει τόσο τα εργατικά όσο και τα υλικά,
β)
η αξία, επιμεριζόμενη με τον κατάλληλο τρόπο, των προϊόντων και υπηρεσιών που αναφέρονται κατωτέρω, εφόσον παρέχονται άμεσα ή έμμεσα από τον αγοραστή, αδαπάνως ή με μειωμένο κόστος, και χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγή και την πώληση προς εξαγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων εφόσον η αξία αυτή δεν έχει περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή:
i)
υλικά, συστατικά, μέρη και παρόμοια στοιχεία που έχουν ενσωματωθεί στα εισαγόμενα εμπορεύματα,
ii)
εργαλεία, μήτρες, καλούπια και παρόμοια είδη που χρησιμοποιούνται κατά την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
iii)
υλικά που έχουν καταναλωθεί κατά την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων, και
iv)
οι εργασίες μηχανικής ή μηχανολογίας, μελέτης, τέχνης, σχεδιασμού, σχεδίων και ιχνογραφημάτων, οι οποίες γίνονται εκτός της Ένωσης και είναι αναγκαίες για την παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
γ)
τα πάσης φύσεως δικαιώματα και τέλη αδειοδότησης σχετικά με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα τα οποία, κατά τους όρους της πώλησης των υπό εκτίμηση εμπορευμάτων, υποχρεούται να καταβάλει ο αγοραστής, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στο μέτρο που τα δικαιώματα και τέλη αυτά δεν έχουν περιληφθεί στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή,
δ)
η αξία κάθε μέρους του προϊόντος μεταγενέστερης μεταπώλησης, μεταβίβασης ή χρησιμοποίησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων που περιέρχεται άμεσα ή έμμεσα στον πωλητή, και
ε)
τα ακόλουθα έξοδα έως τον τόπο εισόδου των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης:
i)
τα έξοδα μεταφοράς και ασφάλισης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, και
ii)
τα έξοδα φόρτωσης και των εργασιών φύλαξης των εμπορευμάτων που συνδέονται με τη μεταφορά των εισαγόμενων εμπορευμάτων.
2. Κάθε στοιχείο που προστίθεται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή βασίζεται αποκλειστικά σε αντικειμενικά δεδομένα που είναι δυνατό να αποτιμηθούν.
3. Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας, κανένα στοιχείο δεν προστίθεται στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή, με εξαίρεση τα στοιχεία που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.
Άρθρο 72
Στοιχεία που δεν περιλαμβάνονται στη δασμολογητέα αξία
Για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας δυνάμει του άρθρου 70, δεν περιλαμβάνεται κανένα από τα εξής:
α)
έξοδα μεταφοράς των εισαγόμενων εμπορευμάτων μετά την είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
έξοδα σχετικά με εργασίες κατασκευής, εγκατάστασης, συναρμολόγησης, συντήρησης ή τεχνικής βοήθειας, οι οποίες λαμβάνουν χώρα μετά την είσοδο στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, όπως εγκαταστάσεις, μηχανές ή εξοπλισμός,
γ)
τα ποσά των τόκων που καταβάλλονται βάσει συμφωνίας χρηματοδότησης που έχει συνάψει ο αγοραστής και αφορά την αγορά εισαγόμενων εμπορευμάτων, ανεξάρτητα από το αν η χρηματοδότηση πραγματοποιείται από τον πωλητή ή άλλο πρόσωπο, εφόσον η σχετική συμφωνία χρηματοδότησης έχει συναφθεί εγγράφως και ο αγοραστής μπορεί να αποδείξει, αν του ζητηθεί, ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
τα εν λόγω εμπορεύματα πράγματι πωλούνται στην τιμή που δηλώθηκε ως πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα,
ii)
τα αιτούμενο επιτόκιο δεν υπερβαίνει το επίπεδο που επικρατεί για τις συναλλαγές του είδους αυτού στη χώρα και κατά τη στιγμή που παρασχέθηκε η χρηματοδότηση,
δ)
τα έξοδα για το δικαίωμα αναπαραγωγής των εισαγόμενων εμπορευμάτων στην Ένωση,
ε)
τις προμήθειες αγοράς,
στ)
τους εισαγωγικούς δασμούς και άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις που πρέπει να καταβληθούν εντός της Ένωσης λόγω της εισαγωγής ή της πώλησης των εμπορευμάτων,
ζ)
κατά παρέκκλιση από το άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο γ), οι πληρωμές που καταβάλλονται από τον αγοραστή για το δικαίωμα διανομής ή μεταπώλησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, εφόσον οι πληρωμές αυτές δεν αποτελούν προϋπόθεση της πώλησης για την εξαγωγή των εμπορευμάτων στην Ένωση.
Άρθρο 73
Απλούστευση
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν, κατόπιν αιτήσεως, να επιτρέπουν τον καθορισμό των ακόλουθων ποσών βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, εφόσον αυτά δεν μπορούν να αποτιμηθούν την ημερομηνία κατά την οποία γίνεται δεκτή η τελωνειακή διασάφηση:
α)
ποσά που δεν περιλαμβάνονται στη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 2, και
β)
τα ποσά που αναφέρονται στα άρθρα 71 και 72.
Άρθρο 74
Βοηθητικές μέθοδοι υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας
1. Όταν η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων δεν μπορεί να προσδιορισθεί βάσει του άρθρου 70, εφαρμόζονται διαδοχικά οι διατάξεις της παραγράφου 2 στοιχεία α) έως δ), μέχρι την πρώτη μεταξύ αυτών διάταξη η οποία επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας των εμπορευμάτων.
Η σειρά εφαρμογής των στοιχείων γ) και δ) της παραγράφου 2 αντιστρέφεται με αίτημα του διασαφιστή.
2. Η δασμολογητέα αξία, σύμφωνα με την παράγραφο 1, είναι:
α)
η συναλλακτική αξία πανομοιότυπων εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
β)
η συναλλακτική αξία ομοειδών εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,
γ)
η αξία που βασίζεται επί της τιμής μονάδος που αντιστοιχεί στις πωλήσεις στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγομένων εμπορευμάτων, ή πανομοιότυπων ή ομοειδών εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν συνολικά τη μεγαλύτερη ποσότητα και πραγματοποιούνται προς πρόσωπα που δεν συνδέονται με τους πωλητές, ή
δ)
η υπολογιζόμενη αξία, που ισούται προς το άθροισμα:
i)
του κόστους ή της αξίας των υλών και των εργασιών κατασκευής ή άλλων εργασιών που υπεισέρχονται στην παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,
ii)
ποσού που αντιπροσωπεύει τα κέρδη και τα γενικά έξοδα, ίσου προς το ποσό που υπεισέρχεται γενικά στις πωλήσεις εμπορευμάτων της ίδιας φύσεως ή του ίδιου είδους με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα, οι οποίες γίνονται από παραγωγούς στη χώρα εξαγωγής για την εξαγωγή προς την Ένωση,
iii)
του κόστους ή της αξίας των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 71 παράγραφος 1 στοιχείο ε).
3. Όταν η δασμολογητέα αξία δεν μπορεί να καθορισθεί κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1, καθορίζεται με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, με εύλογο τρόπο συμβιβαζόμενο με τις αρχές και τις γενικές διατάξεις όλων των κατωτέρω:
α)
της συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου,
β)
του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου,
γ)
του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 75
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 73.
Άρθρο 76
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφοι 1 και 2 και τα άρθρα 71 και 72, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την προσαρμογή της πράγματι πληρωθείσας ή πληρωτέας τιμής,
β)
την εφαρμογή των προϋποθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 70 παράγραφος 3,
γ)
τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας που αναφέρεται στο άρθρο 74.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γένεση τελωνειακής οφειλής
Τμήμα 1
Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή
Άρθρο 77
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και προσωρινή εισαγωγή
1. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται με την υπαγωγή των μη ενωσιακών εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό σε ένα από τα ακόλουθα τελωνειακά καθεστώτα:
α)
θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων περί ειδικού προορισμού,
β)
προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό.
2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης.
3. Οφειλέτης είναι ο διασαφιστής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση.
Όταν η τελωνειακή διασάφηση για υπαγωγή σε ένα από τα καθεστώτα που ορίζονται στην παράγραφο 1 συντάσσεται βάσει πληροφοριών δυνάμει των οποίων δεν εισπράττεται το σύνολο ή μέρος του εισαγωγικού δασμού, το πρόσωπο που παρείχε τις αναγκαίες για τη συμπλήρωση της διασάφησης πληροφορίες θεωρείται επίσης οφειλέτης εφόσον γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι οι πληροφορίες αυτές ήταν εσφαλμένες.
Άρθρο 78
Ειδικές διατάξεις σχετικά με μη καταγόμενα εμπορεύματα
1. Όταν εφαρμόζεται απαγόρευση επιστροφής ή απαλλαγής από τον εισαγωγικό δασμό σε μη καταγόμενα εμπορεύματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή προϊόντων, για τα οποία εκδίδεται ή συντάσσεται αποδεικτικό καταγωγής στο πλαίσιο προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων τέτοιων χωρών ή εδαφών, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή αυτών των μη καταγόμενων εμπορευμάτων, με την αποδοχή της διασάφησης επανεξαγωγής των εν λόγω προϊόντων.
2. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με την παράγραφο 1, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε αυτή την οφειλή καθορίζεται με τους ίδιους όρους όπως και στην περίπτωση τελωνειακής οφειλής που γεννάται από την αποδοχή, κατά την ίδια ημερομηνία, της τελωνειακής διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των μη καταγόμενων εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εν λόγω προϊόντων, για τον σκοπό της λήξης του καθεστώτος της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
3. Εφαρμόζεται το άρθρο 77 παράγραφοι 2 και 3. Ωστόσο, στην περίπτωση μη ενωσιακών εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 270, οφειλέτης είναι το πρόσωπο που υποβάλλει τη διασάφηση επανεξαγωγής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η διασάφηση.
Άρθρο 79
Τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω μη τήρησης υποχρεώσεων και όρων
1. Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:
α)
μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, την απομάκρυνσή τους από την τελωνειακή επιτήρηση ή τη διακίνηση, μεταποίηση, αποθήκευση, προσωρινή εναπόθεση, προσωρινή εισαγωγή ή διάθεση των εμπορευμάτων αυτών εντός του εν λόγω εδάφους,
β)
μιας από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
ενός όρου που έχει καθορισθεί για την υπαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή τη χορήγηση, λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων, δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου συντελεστή εισαγωγικού δασμού.
2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:
α)
η στιγμή κατά την οποία δεν τηρείται ή παύει να τηρείται υποχρέωση, η μη εκπλήρωση της οποίας συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής,
β)
η στιγμή κατά την οποία γίνεται δεκτή τελωνειακή διασάφηση για την υπαγωγή εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς, στην περίπτωση που διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι ένας από τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο καθεστώς αυτό ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου συντελεστή εισαγωγικού δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων στην πραγματικότητα δεν τηρείται.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β), οφειλέτης είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις,
β)
πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε μια υποχρέωση που προβλέπεται από την τελωνειακή νομοθεσία και που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση ή που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης,
γ)
πρόσωπο που απέκτησε ή κατείχε τα εν λόγω εμπορεύματα και το οποίο γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, τη στιγμή της απόκτησης ή παραλαβής των εμπορευμάτων, ότι δεν είχε τηρηθεί υποχρέωση που προβλέπεται από την τελωνειακή νομοθεσία.
4. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που οφείλει να τηρεί τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή την τελωνειακή διασάφηση των εμπορευμάτων που υπάγονται στο εν λόγω τελωνειακό καθεστώς ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου εισαγωγικού δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων.
Όταν συντάσσεται τελωνειακή διασάφηση σχετικά με ένα από τα τελωνειακά καθεστώτα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) και όταν παρέχονται στις τελωνειακές αρχές στοιχεία που απαιτούνται από την τελωνειακή νομοθεσία για τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εν λόγω τελωνειακό καθεστώς, και τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ο εισαγωγικός δασμός, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο που παρέσχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη σύνταξη της τελωνειακής διασάφησης και που γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.
Άρθρο 80
Έκπτωση ποσού ήδη καταβληθέντος εισαγωγικού δασμού
1. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού προορισμού τους, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που καταβάλλεται τη στιγμή της θέσης τους σε ελεύθερη κυκλοφορία αφαιρείται από το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή των εμπορευμάτων αυτών.
2. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που υπάγονται σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που καταβάλλεται δυνάμει της μερικής απαλλαγής αφαιρείται από το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή.
Τμήμα 2
Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή
Άρθρο 81
Εξαγωγή και τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
1. Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται με την υπαγωγή εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εξαγωγικό δασμό σε καθεστώς εξαγωγής ή σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης.
3. Οφειλέτης είναι ο διασαφιστής. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση.
Όταν μια τελωνειακή διασάφηση συντάσσεται με βάση στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ο εξαγωγικός δασμός, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο που παρείχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη διασάφηση και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.
Άρθρο 82
Τελωνειακή οφειλή που γεννάται λόγω μη τήρησης υποχρεώσεων και όρων
1. Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εξαγωγικό δασμό, τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:
α)
μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία για την έξοδο των εμπορευμάτων,
β)
των όρων που επέτρεψαν την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό.
2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:
α)
η στιγμή της πραγματικής εξόδου των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης χωρίς τελωνειακή διασάφηση,
β)
η στιγμή άφιξης των εμπορευμάτων σε προορισμό άλλον από εκείνον για τον οποίο επετράπη η έξοδός τους από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό,
γ)
η λήξη της προθεσμίας που έχει καθορισθεί για την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που βεβαιώνουν ότι τηρήθηκαν οι προβλεπόμενοι για την παροχή της απαλλαγής αυτής όροι, εφόσον οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να καθορίσουν τη στιγμή που αναφέρεται στο στοιχείο β).
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), ο οφειλέτης είναι οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τη συγκεκριμένη υποχρέωση,
β)
πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη υποχρέωση και που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση,
γ)
πρόσωπο που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι δεν υποβλήθηκε τελωνειακή διασάφηση, ενώ έπρεπε να είχε υποβληθεί.
4. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που οφείλει να τηρεί τους όρους υπό τους οποίους επετράπη η έξοδος των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό.
Τμήμα 3
Κοινές διατάξεις για τις τελωνειακές οφειλές που γεννώνται κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή
Άρθρο 83
Απαγορεύσεις και περιορισμοί
1. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή γεννάται ακόμη και αν αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα οιουδήποτε τύπου κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή.
2. Ωστόσο, δεν γεννάται τελωνειακή οφειλή στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατά την παράνομη είσοδο πλαστού χρήματος στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
κατά την εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών που δεν εμπίπτουν στις αυστηρά εποπτευόμενες από τις αρμόδιες αρχές ουσίες ενόψει της χρήσης τους για ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς.
3. Για τους σκοπούς, ωστόσο, των εφαρμοστέων στις τελωνειακές παραβάσεις κυρώσεων, η τελωνειακή οφειλή λογίζεται γεννηθείσα όταν, σύμφωνα με το δίκαιο κράτους μέλους, ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός ή η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό των κυρώσεων.
Άρθρο 84
Περισσότεροι του ενός οφειλέτες
Σε περίπτωση που περισσότερα πρόσωπα οφείλουν την καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε μια τελωνειακή οφειλή, τα πρόσωπα αυτά είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υπόχρεα για την καταβολή του εν λόγω ποσού.
Άρθρο 85
Γενικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού ή του εξαγωγικού δασμού
1. Το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζεται με βάση τους κανόνες που εφαρμόζονταν για τον υπολογισμό του δασμού στα συγκεκριμένα εμπορεύματα τη στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής.
2. Όταν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί με ακρίβεια η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής, θεωρείται ότι η στιγμή αυτή είναι εκείνη κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση που συνεπάγεται τη γένεση της τελωνειακής οφειλής.
Ωστόσο, όταν οι πληροφορίες που διαθέτουν οι τελωνειακές αρχές τους επιτρέπουν να διαπιστώσουν ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε σε χρονικό σημείο προγενέστερο της διαπίστωσης αυτής, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε κατά το απώτερο χρονικό σημείο στο οποίο μπορεί να αποδειχθεί η κατάσταση αυτή.
Άρθρο 86
Ειδικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού
1. Όταν προκύπτουν δαπάνες για αποθήκευση ή για συνήθεις εργασίες στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης όσον αφορά εμπορεύματα που υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς ή σε προσωρινή εναπόθεση, οι δαπάνες αυτές ή η αύξηση της αξίας δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού, όταν ο διασαφιστής παρέχει ικανοποιητικές αποδείξεις αυτών των δαπανών.
Ωστόσο, η δασμολογητέα αξία, η ποσότητα, η φύση και η καταγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται κατά τις εργασίες λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού δασμού.
2. Όταν η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων που υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς αλλάξει λόγω των συνήθων εργασιών στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, εφαρμόζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, η αρχική δασμολογική κατάταξη για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς αυτό.
3. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, το ποσό του εισαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην οφειλή αυτή καθορίζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, με βάση τη δασμολογική κατάταξη, τη δασμολογητέα αξία, την ποσότητα, τη φύση και την καταγωγή των εμπορευμάτων που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή τη στιγμή της αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης που αφορά τα εν λόγω εμπορεύματα.
4. Σε ειδικές περιπτώσεις, το ποσό του εισαγωγικού δασμού καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου χωρίς αίτηση του διασαφιστή με σκοπό την αποφυγή της καταστρατήγησης των δασμολογικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχείο η).
5. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεισαγωγή ή από τα προϊόντα αντικατάστασης όπως αναφέρεται στο άρθρο 261 παράγραφος 1 το ποσοστό του εισαγωγικού δασμού υπολογίζεται με βάση το κόστος των εργασιών τελειοποίησης που διενεργούνται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
6. Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση των εμπορευμάτων, ατέλεια ή μερική ή πλήρη απαλλαγή από τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) έως ζ), τα άρθρα 203, 204, 205 και 208 ή τα άρθρα 259 έως 262 του παρόντος κανονισμού ή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1186/2009 του Συμβουλίου της 16ης Νοεμβρίου 2009 για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (15), αυτή η ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με τα άρθρα 79 ή 82 του παρόντος κανονισμού, υπό τον όρο ότι οι παραλείψεις που οδήγησαν στη γένεση τελωνειακής οφειλής δεν συνιστούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης.
Άρθρο 87
Τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής
1. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο υποβολής της τελωνειακής διασάφησης ή της γνωστοποίησης επανεξαγωγής που αναφέρονται στα άρθρα 77, 78, και 81.
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ο τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι ο τόπος στον οποίο λαμβάνουν χώρα οι πράξεις που γεννούν την οφειλή αυτή.
Αν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί ο τόπος αυτός, η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο όπου οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση η οποία γεννά τελωνειακή οφειλή.
2. Αν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς που δεν έχει εκκαθαρισθεί ή εάν η προσωρινή εναπόθεση δεν έληξε όπως προβλέπεται, και εφόσον ο τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί δυνάμει της παραγράφου 1 δεύτερο και τρίτο εδάφιο, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, η τελωνειακή οφειλή γεννάται είτε στον τόπο όπου τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί στο εν λόγω καθεστώς είτε στον τόπο από τον οποίο εισήλθαν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπό το εν λόγω καθεστώς είτε στον τόπο όπου βρίσκονταν σε προσωρινή εναπόθεση.
3. Όταν οι πληροφορίες που διαθέτουν οι τελωνειακές αρχές τους επιτρέπουν να προσδιορίσουν ότι η τελωνειακή οφειλή είναι πιθανό να έχει γεννηθεί σε διάφορους τόπους, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι έχει γεννηθεί στον τόπο όπου αρχικά γεννήθηκε.
4. Αν μια τελωνειακή αρχή διαπιστώσει ότι, δυνάμει του άρθρου 79 ή του άρθρου 82, γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή σε άλλο κράτος μέλος και ότι το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην οφειλή αυτή είναι μικρότερο των 10 000 EUR, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε στο κράτος μέλος στο οποίο διαπιστώθηκε η γένεσή της.
Άρθρο 88
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των κανόνων για τον υπολογισμό του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που εφαρμόζεται στα εμπορεύματα για τα οποία γεννάται τελωνειακή οφειλή στο πλαίσιο ειδικού καθεστώτος, οι οποίοι συμπληρώνουν τους κανόνες των άρθρων 85 και 86,
β)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 86 παράγραφος 4,
γ)
της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 87 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εγγύηση για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή
Άρθρο 89
Γενικές διατάξεις
1. Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται στις εγγυήσεις τόσο για τις τελωνειακές οφειλές που έχουν γεννηθεί όσο και για τις τελωνειακές οφειλές που ενδέχεται να γεννηθούν, εκτός αν ορίζεται άλλως.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για ενδεχόμενη ή υπάρχουσα τελωνειακή οφειλή, η εγγύηση αυτή καλύπτει το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και τις λοιπές επιβαρύνσεις που συνδέονται με την εισαγωγή ή εξαγωγή των εμπορευμάτων όταν:
α)
η εγγύηση χρησιμοποιείται για την υπαγωγή εμπορευμάτων σε καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης· ή
β)
η εγγύηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη.
Εγγύηση που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται ισχύει μόνο στο κράτος μέλος αυτό και καλύπτει τουλάχιστον το ποσό του εισαγωγικού η εξαγωγικού δασμού.
3. Όταν οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης, η εγγύηση αυτή πρέπει να παρέχεται από τον οφειλέτη ή το πρόσωπο που ενδέχεται να καταστεί οφειλέτης. Μπορούν επίσης να επιτρέπουν τη σύσταση εγγύησης από τρίτο πρόσωπο άλλο από εκείνο από το οποίο απαιτείται η εγγύηση.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 97, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση μίας μόνο εγγύησης για συγκεκριμένα εμπορεύματα ή για συγκεκριμένη διασάφηση.
Η εγγύηση που παρέχεται για συγκεκριμένη διασάφηση εφαρμόζεται στο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και στις άλλες επιβαρύνσεις που αφορούν όλα τα εμπορεύματα που καλύπτονται από τη διασάφηση αυτή ή παραλαμβάνονται βάσει αυτής, έστω και αν η διασάφηση αυτή είναι ανακριβής.
Εάν η εγγύηση δεν έχει αποδεσμευτεί, μπορεί να χρησιμοποιείται επίσης, εντός των ορίων του εγγυημένου ποσού, για την είσπραξη των ποσών του εισαγωγικού ή του εξαγωγικού δασμού και των λοιπών επιβαρύνσεων που πρέπει να καταβληθούν μετά τη διενέργεια εκ των υστέρων ελέγχου των εν λόγω εμπορευμάτων.
5. Κατόπιν αιτήσεως του προσώπου που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφοι 1, 2 και 3, να εγκρίνουν τη σύσταση συνολικής εγγύησης για να καλύψουν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή που αφορά δύο ή περισσότερες πράξεις, διασαφήσεις ή τελωνειακά καθεστώτα.
6. Οι τελωνειακές αρχές παρακολουθούν την εγγύηση.
7. Ουδεμία εγγύηση απαιτείται από τα κράτη, τις αρχές περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, όσον αφορά τις δραστηριότητες που αναλαμβάνουν ως δημόσιες αρχές.
8. Δεν απαιτείται η σύσταση εγγύησης σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εμπορεύματα που μεταφέρονται μέσω του Ρήνου, των πλωτών οδών του Ρήνου, του Δούναβη ή των πλωτών οδών του Δούναβη,
β)
εμπορεύματα που μεταφέρονται μέσω σταθερών μεταφορικών εγκαταστάσεων,
γ)
σε ειδικές περιπτώσεις, όταν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής,
δ)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης με χρήση της απλούστευσης που αναφέρεται στο άρθρο 233 παράγραφος 4 στοιχείο ε) και μεταφέρονται διά θαλάσσης ή αεροπορικώς μεταξύ ενωσιακών λιμένων ή αερολιμένων.
9. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να άρουν την απαίτηση για σύσταση εγγύησης όταν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρόκειται να διασφαλισθεί δεν υπερβαίνει την αξία του στατιστικού κατωφλίου που καθορίζεται για τις διασαφήσεις στο άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 471/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2009 για τις κοινοτικές στατιστικές του εξωτερικού εμπορίου με τις τρίτες χώρες (16).
Άρθρο 90
Υποχρεωτική εγγύηση
1. Όταν η σύσταση εγγύησης είναι υποχρεωτική, οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν το ποσό της εγγύησης αυτής σε επίπεδο ίσο με το ακριβές ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των άλλων επιβαρύνσεων, όταν το ποσό αυτό μπορεί να καθορισθεί με βεβαιότητα τη στιγμή απαίτησης της εγγύησης.
Όταν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί το ακριβές ποσό, η εγγύηση καθορίζεται στο μέγιστο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων που έχουν γεννηθεί ή είναι δυνατό να γεννηθούν, όπως υπολογίζεται αυτό από τις τελωνειακές αρχές.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 95, σε περίπτωση σύστασης συνολικής εγγύησης για το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακές οφειλές και λοιπές επιβαρύνσεις των οποίων το ποσό ποικίλλει διαχρονικά, το ποσό της εγγύησης αυτής καθορίζεται σε επίπεδο που επιτρέπει να καλύπτεται, ανά πάσα στιγμή, το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στις τελωνειακές οφειλές και στις λοιπές επιβαρύνσεις.
Άρθρο 91
Προαιρετική εγγύηση
Όταν η σύσταση εγγύησης είναι προαιρετική, η εγγύηση αυτή είναι, σε κάθε περίπτωση, απαιτητή από τις τελωνειακές αρχές, αν αυτές κρίνουν ότι η εντός της καθορισμένης προθεσμίας πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή και σε λοιπές επιβαρύνσεις δεν είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Το ποσό της εγγύησης αυτής καθορίζεται από τις εν λόγω αρχές κατά τρόπο ώστε να μην υπερβαίνει το επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 90.
Άρθρο 92
Σύσταση εγγύησης
1. Η εγγύηση μπορεί να συστήνεται με μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
με κατάθεση σε μετρητά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πληρωμής που αναγνωρίζεται από τις τελωνειακές αρχές ως ισοδύναμος με κατάθεση σε μετρητά, σε ευρώ ή στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται η εγγύηση,
β)
με ανάληψη υποχρέωσης από τριτεγγυητή,
γ)
με άλλη μορφή εγγύησης που εξασφαλίζει κατά τρόπο ισοδύναμο την πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων.
2. Η εγγύηση με μορφή κατάθεσης μετρητών ή με κάθε άλλο ισοδύναμο τρόπο πληρωμής παρέχεται στο πλαίσιο των ισχυουσών διατάξεων του κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται η σύσταση εγγύησης.
Η σύσταση εγγύησης με κατάθεση μετρητών ή με κάθε άλλο ισοδύναμο τρόπο πληρωμής δεν γεννά απαίτηση για την καταβολή τόκων εκ μέρους των τελωνειακών αρχών.
Άρθρο 93
Επιλογή εγγύησης
Το πρόσωπο που οφείλει να παράσχει εγγύηση, έχει τη δυνατότητα να επιλέγει μεταξύ των μορφών εγγύησης που καθορίζονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1.
Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αρνηθούν να δεχθούν την επιλεχθείσα μορφή εγγύησης, όταν αυτή δεν συμβιβάζεται με την ορθή λειτουργία του συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαιτήσουν τη διατήρηση, επί μια συγκεκριμένη περίοδο, της μορφής εγγύησης που έχει επιλεγεί.
Άρθρο 94
Τριτεγγυητής
1. Ο τριτεγγυητής που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 στοιχείο β) είναι τρίτο πρόσωπο εγκατεστημένο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Ο τριτεγγυητής εγκρίνεται από τις τελωνειακές αρχές που απαιτούν την εγγύηση, εκτός αν πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ή ασφαλιστική εταιρεία διαπιστευμένα στην Ένωση σύμφωνα με τις ισχύουσες ενωσιακές διατάξεις.
2. Ο τριτεγγυητής αναλαμβάνει γραπτώς την ευθύνη να καταβάλει το εγγυημένο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή και τις λοιπές επιβαρύνσεις.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αρνηθούν να εγκρίνουν τον προτεινόμενο τριτεγγυητή ή το προτεινόμενο είδος εγγύησης, όταν κρίνουν ότι δεν εξασφαλίζεται απόλυτα η καταβολή εντός της καθορισμένης προθεσμίας του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων.
Άρθρο 95
Συνολική εγγύηση
1. Η άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 89 παράγραφος 5 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχείο α),
γ)
χρησιμοποιούν τακτικά τα σχετικά τελωνειακά καθεστώτα ή εκμεταλλεύονται εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης ή πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχείο δ).
2. Όταν πρέπει να συσταθεί συνολική εγγύηση για την κάλυψη των τελωνειακών οφειλών και λοιπών επιβαρύνσεων που είναι δυνατόν να γεννηθούν, μπορεί να χορηγείται άδεια σε έναν οικονομικό φορέα να προβεί στη σύσταση συνολικής εγγύησης μειωμένου ποσού ή να απαλλαγεί από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης, υπό την προϋπόθεση ότι πληροί τα κριτήρια του άρθρου 39 στοιχεία β) και γ).
3. Όταν πρέπει να συσταθεί συνολική εγγύηση για την κάλυψη τελωνειακών οφειλών και λοιπών επιβαρύνσεων που έχουν γεννηθεί, μπορεί, κατόπιν αιτήσεως, να χορηγείται άδεια σε εγκεκριμένο οικονομικό φορέα για τελωνειακές απλουστεύσεις προκειμένου να χρησιμοποιεί συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό.
4. Η συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 3 ισοδυναμεί με τη σύσταση εγγύησης.
Άρθρο 96
Προσωρινές απαγορεύσεις σχετικά με τη χρησιμοποίηση συνολικών εγγυήσεων
1. Στο πλαίσιο ειδικών καθεστώτων ή προσωρινής εναπόθεσης, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να απαγορεύσει προσωρινά την προσφυγή σε οποιαδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
είτε στη συνολική εγγύηση για μειωμένο ποσό ή την απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφος 2,
β)
είτε στη συνολική εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 95 όσον αφορά εμπορεύματα που αποτέλεσαν αντικείμενο αποδεδειγμένων πράξεων απάτης σε μεγάλη έκταση.
2. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 1 στοιχεία α) ή β) του παρόντος άρθρου, μπορεί να επιτραπεί η χρήση συνολικής εγγύησης για μειωμένο ποσό ή η απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης εγγύησης ή η χρήση της συνολικής εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 όταν ο ενδιαφερόμενος πληροί μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
μπορεί να αποδείξει ότι δεν γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή για τα εν λόγω εμπορεύματα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που ανέλαβε τα δύο χρόνια πριν από την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1,
β)
μπορεί να αποδείξει ότι ενδεχόμενες τελωνειακές οφειλές που γεννήθηκαν τα δύο χρόνια πριν από την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πληρώθηκαν εξ ολοκλήρου από τον οφειλέτη ή τους οφειλέτες ή τον τριτεγγυητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας.
Για να λάβει άδεια χρησιμοποίησης προσωρινά απαγορευμένης συνολικής εγγύησης, ο ενδιαφερόμενος πρέπει επίσης να πληροί τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 39 στοιχεία β) και γ).
Άρθρο 97
Συμπληρωματική εγγύηση ή αντικατάσταση εγγύησης
Όταν οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι η εγγύηση που παρασχέθηκε δεν εξασφαλίζει ή δεν εξασφαλίζει πλέον ασφαλώς ή πλήρως την εμπρόθεσμη πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και των λοιπών επιβαρύνσεων, ζητούν οιαδήποτε από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 89 παράγραφος 3 αφήνοντάς τους το δικαίωμα επιλογής, είτε την παροχή συμπληρωματικής εγγύησης είτε την αντικατάσταση της αρχικής εγγύησης από νέα.
Άρθρο 98
Αποδέσμευση της εγγύησης
1. Οι τελωνειακές αρχές αποδεσμεύουν την εγγύηση αμέσως μόλις αποσβεσθεί η τελωνειακή οφειλή ή η οφειλή άλλων επιβαρύνσεων ή καταστεί αδύνατη πλέον η γένεσή τους.
2. Όταν η τελωνειακή οφειλή ή η οφειλή άλλων επιβαρύνσεων αποσβέννυται εν μέρει ή μπορεί πλέον να γεννηθεί για μέρος του εγγυημένου ποσού, η εγγύηση που έχει συσταθεί αποδεσμεύεται κατά αντίστοιχο ποσό, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερόμενου, εκτός αν το ύψος του σχετικού ποσού δεν δικαιολογεί τέτοια ενέργεια.
Άρθρο 99
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων, που αναφέρονται στο άρθρο 89 παράγραφος 8 στοιχείο γ), όταν δεν απαιτείται εγγύηση για τα εμπορεύματα που υπάγονται σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής,
β)
της μορφής της εγγύησης, που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 στοιχείο γ), και των κανόνων που αφορούν τον τριτεγγυητή που αναφέρεται στο άρθρο 94,
γ)
των προϋποθέσεων σχετικά με τη διαδικασία χορήγησης άδειας για τη χρησιμοποίηση συνολικής εγγύησης με μειωμένο ποσό ή την απαλλαγή από τη σύσταση εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφος 2,
δ)
των προθεσμιών για την αποδέσμευση εγγύησης.
Άρθρο 100
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για:
α)
τον καθορισμό του ποσού της εγγύησης, περιλαμβανομένου του μειωμένου ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 95 παράγραφοι 2 και 3,
β)
τη σύσταση και την παρακολούθηση της εγγύησης που αναφέρονται στο άρθρο 89, την ανάκληση και υπαναχώρηση του τριτεγγυητή από τις υποχρεώσεις του που αναφέρονται στο άρθρο 94 και την αποδέσμευση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 98,
γ)
τις προσωρινές απαγορεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 96.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 96 με εκτελεστικές πράξεις.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Όταν, σχετικά με τα μέτρα αυτά, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης που δικαιολογούνται δεόντως από την ανάγκη για ταχεία ενίσχυση της προστασίας των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ένωσης και των κρατών μελών της, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 5.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Είσπραξη, καταβολή, επιστροφή και διαγραφή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
Τμήμα 1
Καθορισμός του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, γνωστοποίηση και καταλογισμός της τελωνειακής οφειλής
Άρθρο 101
Καθορισμός του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
1. Το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές που είναι αρμόδιες για τον τόπο στον οποίο γεννάται ή λογίζεται γεννηθείσα η τελωνειακή οφειλή, σύμφωνα με το άρθρο 87, μόλις λάβουν τις απαιτούμενες πληροφορίες.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 48, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται το καθοριζόμενο από τον διασαφιστή ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
3. Όταν το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν συνίσταται σε ακέραιο αριθμό, το ποσό αυτό μπορεί να στρογγυλοποιείται.
Όταν το ποσό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εκφράζεται σε ευρώ, η στρογγυλοποίηση περιορίζεται στον πλησιέστερο ακέραιο αριθμό προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ μπορούν είτε να εφαρμόζουν κατ' αναλογία το δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου είτε να παρεκκλίνουν από το εδάφιο αυτό, με την προϋπόθεση ότι οι κανόνες σχετικά με τη στρογγυλοποίηση δεν έχουν μεγαλύτερο δημοσιονομικό αντίκτυπο από τους κανόνες του δεύτερου εδαφίου.
Άρθρο 102
Γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής
1. Η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιείται στον οφειλέτη με τον τρόπο που ορίζει στον τόπο στον οποίο γεννάται ή λογίζεται γεννηθείσα η τελωνειακή οφειλή, σύμφωνα με το άρθρο 87.
Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν πραγματοποιείται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν, εν αναμονή του τελικού καθορισμού του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, έχει επιβληθεί προσωρινό μέτρο εμπορικής πολιτικής υπό μορφή δασμού,
β)
όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού υπερβαίνει το ποσό που καθορίζεται με βάση απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με το άρθρο 33,
γ)
όταν η αρχική απόφαση να μη γνωστοποιηθεί η τελωνειακή οφειλή, ή να γνωστοποιηθεί με ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού χαμηλότερο από το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, είχε ληφθεί βάσει γενικών διατάξεων που ακυρώθηκαν μεταγενέστερα με δικαστική απόφαση,
δ)
όταν οι τελωνειακές αρχές απαλλάσσονται δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας από την υποχρέωση γνωστοποίησης της τελωνειακής οφειλής.
2. Όταν το καταβλητέο ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ισούται με το ποσό που αναγράφεται στην τελωνειακή διασάφηση, η χορήγηση άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές ισοδυναμεί με γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη.
3. Όταν δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 2, η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιείται στον οφειλέτη από τις τελωνειακές αρχές όταν είναι σε θέση να καθορίσουν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και να λάβουν σχετική απόφαση.
Ωστόσο, όταν η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής θα έθετε σε κίνδυνο ποινική έρευνα, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέσουν την εν λόγω γνωστοποίηση έως ότου να μην τίθεται πλέον σε κίνδυνο η ποινική έρευνα.
4. Εφόσον έχει κατατεθεί εγγύηση για την καταβολή της, η τελωνειακή οφειλή που αντιστοιχεί στο συνολικό ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού για όλα τα εμπορεύματα τα οποία παραδίδονται σε ένα και το αυτό πρόσωπο εντός περιόδου που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές μπορεί να γνωστοποιείται στο τέλος της περιόδου αυτής. Η περίοδος που ορίζεται από τις τελωνειακές αρχές δεν υπερβαίνει τις 31 ημέρες.
Άρθρο 103
Περιορισμός της τελωνειακής οφειλής
1. Δεν γνωστοποιείται τελωνειακή οφειλή στον οφειλέτη μετά το πέρας περιόδου τριών ετών από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής.
2. Αν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί ως αποτέλεσμα πράξης η οποία, κατά τη στιγμή της διαπράξεώς της, διωκόταν ως ποινικό αδίκημα, η περίοδος των τριών ετών που καθορίζεται στην παράγραφο 1 παρατείνεται σε πέντε έτη κατ' ελάχιστο όριο και 10 έτη κατ' ανώτατο όριο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
3. Οι περίοδοι που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 αναστέλλονται:
α)
εάν ασκηθεί προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 44· η αναστολή αυτή εφαρμόζεται από τη στιγμή άσκησης της προσφυγής και ισχύει καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσφυγής, ή
β)
εάν οι τελωνειακές αρχές ενημερώσουν τον οφειλέτη, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 6, όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους σκοπεύουν να γνωστοποιήσουν την τελωνειακή οφειλή· η αναστολή αυτή εφαρμόζεται από την ημερομηνία της εν λόγω ενημέρωσης μέχρι το τέλος του χρονικού διαστήματος εντός του οποίου ο οφειλέτης δικαιούται να εκφράσει την άποψή του.
4. Όταν μια τελωνειακή οφειλή έχει αναβιώσει σύμφωνα με το άρθρο 116 παράγραφος 7, οι προθεσμίες που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 θεωρείται ότι αναστέλλονται από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης επιστροφής ή διαγραφής, σύμφωνα με το άρθρο 121, μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία λήφθηκε η απόφαση σχετικά με την εν λόγω επιστροφή ή διαγραφή.
Άρθρο 104
Καταλογισμός
1. Οι τελωνειακές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 101 προβαίνουν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, στον καταλογισμό του καταβλητέου ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού σύμφωνα με τα οριζόμενα στο εν λόγω άρθρο.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.
2. Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να μην προβαίνουν στον καταλογισμό των ποσών του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που, σύμφωνα με το άρθρο 103, αντιστοιχούν σε τελωνειακή οφειλή, η οποία δεν μπορεί πλέον να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη.
3. Οι πρακτικοί τρόποι καταλογισμού των ποσών του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Οι τρόποι αυτοί μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το αν οι τελωνειακές αρχές, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες γεννάται η τελωνειακή οφειλή, εξασφαλίζονται ή όχι ως προς την καταβολή των εν λόγω ποσών.
Άρθρο 105
Προθεσμία καταλογισμού
1. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή από την αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης εμπορευμάτων για την υπαγωγή τους σε τελωνειακό καθεστώς άλλο από το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικό δασμό ή από οιαδήποτε άλλη πράξη που έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με την αποδοχή αυτή, οι τελωνειακές αρχές καταλογίζουν το ποσό των καταβλητέων εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών εντός δεκατεσσάρων ημερών από την παραλαβή των εμπορευμάτων.
Ωστόσο, υπό την προϋπόθεση ότι έχει κατατεθεί εγγύηση για την καταβολή τους, το σύνολο των ποσών εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αφορούν όλα τα εμπορεύματα για τα οποία έχει χορηγηθεί η άδεια παραλαβής σε ένα και το αυτό πρόσωπο εντός προθεσμίας που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές και η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 ημέρες, είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο ενός και μοναδικού καταλογισμού στο τέλος της εν λόγω προθεσμίας. Ο καταλογισμός αυτός πρέπει να πραγματοποιείται εντός δεκατεσσάρων ημερών από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας.
2. Όταν η παραλαβή των εμπορευμάτων εξαρτάται από ορισμένες προϋποθέσεις που διέπουν τόσο τον καθορισμό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού όσο και την είσπραξή του, ο καταλογισμός πραγματοποιείται εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία καθορίσθηκε το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού ή προσδιορίσθηκε η υποχρέωση καταβολής του δασμού αυτού.
Ωστόσο, όταν η τελωνειακή οφειλή αφορά προσωρινό μέτρο εμπορικής πολιτικής υπό μορφή δασμού, ο καταλογισμός του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού πρέπει να πραγματοποιείται το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κανονισμού που θεσπίζει το οριστικό μέτρο εμπορικής πολιτικής.
3. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή υπό περιστάσεις που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1, το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού καταλογίζεται εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να καθορίσουν το εν λόγω ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού και να λάβουν απόφαση.
4. Όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν έχει καταλογιστεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3, ή έχει υπολογισθεί και καταλογιστεί σε επίπεδο κατώτερο του οφειλόμενου ποσού, η παράγραφος 3 εφαρμόζεται στο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που πρόκειται ή που απομένει να εισπραχθεί.
5. Οι προθεσμίες για τον καταλογισμό των δασμών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις απρόβλεπτου γεγονότος ή ανωτέρας βίας.
6. Ο καταλογισμός μπορεί να αναβληθεί στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 102 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο μέχρι η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής να μην θέτουν πλέον σε κίνδυνο την ποινική έρευνα.
Άρθρο 106
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο δ) στις οποίες οι τελωνειακές αρχές απαλλάσσονται από την κοινοποίηση της τελωνειακής οφειλής.
Άρθρο 107
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για να εξασφαλιστεί η αμοιβαία συνδρομή μεταξύ τελωνειακών αρχών σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών
Άρθρο 108
Γενικές προθεσμίες πληρωμών και αναστολή των προθεσμιών πληρωμών
1. Τα ποσά του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, τα οποία αντιστοιχούν σε τελωνειακή οφειλή και γνωστοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 102, καταβάλλονται από τον οφειλέτη εντός της προθεσμίας που καθορίζουν οι τελωνειακές αρχές.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 45 παράγραφος 2, η προθεσμία αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δέκα ημέρες από τη γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη. Σε περίπτωση συγκεντρωτικών καταλογισμών υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 105 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, η προθεσμία αυτή καθορίζεται με τρόπο που να μην επιτρέπει στον οφειλέτη να επιτύχει προθεσμία πληρωμής μεγαλύτερη από εκείνη που θα ήταν δυνατόν να επιτύχει σε περίπτωση αναβολής της πληρωμής σύμφωνα με το άρθρο 110.
Κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγήσουν παράταση της εν λόγω προθεσμίας, όταν το ποσό του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού έχει καθορισθεί κατά τη διάρκεια εκ των υστέρων ελέγχου σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο άρθρο 48. Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 παράγραφος 1, η εν λόγω παράταση της προθεσμίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τον χρόνο που χρειάζεται ο οφειλέτης για να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς εκπλήρωση της υποχρέωσής του.
2. Αν ο οφειλέτης δικαιούται κάποια από τις διευκολύνσεις πληρωμής που προβλέπονται στα άρθρα 110 έως 112, η πληρωμή πρέπει να γίνεται το αργότερο κατά τη λήξη της προθεσμίας ή των προθεσμιών που καθορίζονται στο πλαίσιο των διευκολύνσεων αυτών.
3. Η προθεσμία καταβολής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή αναστέλλεται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν υποβάλλεται αίτηση διαγραφής δασμού δυνάμει του άρθρου 121,
β)
όταν τα εμπορεύματα πρόκειται να δημευθούν, να καταστραφούν ή να εγκαταλειφθούν υπέρ του δημοσίου,
γ)
όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79 και οι οφειλέτες είναι περισσότεροι του ενός.
Άρθρο 109
Πληρωμή
1. Η πληρωμή πρέπει να πραγματοποιείται σε μετρητά ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο που έχει παρόμοια εξοφλητική ισχύ, ενδεχομένως και με συμψηφισμό, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
2. Η πληρωμή μπορεί να γίνεται από τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό του οφειλέτη.
3. Ο οφειλέτης μπορεί σε κάθε περίπτωση να καταβάλλει το σύνολο ή μέρος του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού χωρίς να πρέπει να περιμένει τη λήξη της περιόδου που του χορηγήθηκε για την πληρωμή.
Άρθρο 110
Αναστολή πληρωμής
Οι τελωνειακές αρχές, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου και με την επιφύλαξη σύστασης εγγύησης, επιτρέπουν την αναβολή της πληρωμής του ποσού του καταβλητέου δασμού σύμφωνα με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
είτε χωριστά για κάθε ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που καταλογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 105 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο ή το άρθρο 105 παράγραφος 4,
β)
είτε συνολικά, για όλα τα ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που καταλογίζονται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 105 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, κατά τη διάρκεια περιόδου που καθορίζεται από τις τελωνειακές αρχές και που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 31 ημέρες,
γ)
είτε συνολικά για όλα τα ποσά εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτελούν το αντικείμενο ενιαίου καταλογισμού κατ’ εφαρμογή του άρθρου 105 παράγραφος 1.
Άρθρο 111
Προθεσμίες αναβολής της πληρωμής
1. Η προθεσμία αναβολής πληρωμής που χορηγείται δυνάμει του άρθρου 110 ανέρχεται σε τριάντα ημέρες.
2. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο α), η προθεσμία άρχεται από την επόμενη ημέρα που ακολουθεί εκείνη της γνωστοποίησης της τελωνειακής οφειλής στον οφειλέτη.
3. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο β), η προθεσμία άρχεται από την επόμενη ημέρα από εκείνη της λήξης της προθεσμίας ενιαίου καταλογισμού. Η προθεσμία αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ημερών που αντιστοιχεί με το ήμισυ του αριθμού των ημερών της προθεσμίας για τον ενιαίο καταλογισμό.
4. Όταν η αναβολή πληρωμής χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 110 στοιχείο γ), η προθεσμία άρχεται από την επομένη ημέρα από εκείνη της λήξης της προθεσμίας που έχει καθοριστεί για την παραλαβή των εμπορευμάτων. Η προθεσμία αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ημερών που αντιστοιχεί με το ήμισυ του αριθμού ημερών της εν λόγω προθεσμίας.
5. Όταν οι προθεσμίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 ανέρχονται σε περιττό αριθμό ημερών, ο αριθμός των ημερών που πρέπει να αφαιρεθεί από την προθεσμία των 30 ημερών, κατά την έννοια των παραγράφων αυτών, είναι ίσος με το ήμισυ του αμέσως κατώτερου άρτιου αριθμού.
6. Όταν οι προθεσμίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 ανέρχονται σε εβδομάδες, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτέλεσε αντικείμενο της αναβολής πληρωμής πραγματοποιείται το αργότερο την Παρασκευή της τέταρτης εβδομάδας που ακολουθεί αυτή την εβδομάδα.
Αν οι προθεσμίες αυτές ανέρχονται σε μήνες, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι το ποσό το εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αποτέλεσε αντικείμενο της αναβολής πληρωμής πρέπει να καταβάλλεται μέχρι τη δέκατη έκτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί αυτόν τον μήνα.
Άρθρο 112
Άλλες διευκολύνσεις πληρωμής
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγήσουν στον οφειλέτη διευκολύνσεις πληρωμής άλλες από την αναβολή πληρωμής, με την επιφύλαξη σύστασης εγγύησης.
2. Όταν χορηγούνται διευκολύνσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1, εισπράττεται πιστωτικός τόκος επιπλέον του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
Για κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του πιστωτικού τόκου ισούται με το δημοσιευμένο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της την πρώτη ημέρα του μήνα λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Για κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του πιστωτικού τόκου ισούται με το επιτόκιο που εφαρμόζει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα η Εθνική Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα, ή, για κράτος μέλος για το οποίο το επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι διαθέσιμο, το πλησιέστερο επιτόκιο που ισχύει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα στη χρηματαγορά του κράτους μέλους, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραιτούνται από την απαίτηση εγγύησης ή πιστωτικού τόκου, εφόσον στοιχειοθετείται, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης της κατάστασης του οφειλέτη, ότι αυτό ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες.
4. Οι τελωνειακές αρχές παραιτούνται από τη χρέωση τόκου όταν το ποσό για κάθε πράξη είσπραξης δεν υπερβαίνει τα 10 EUR.
Άρθρο 113
Αναγκαστική εκτέλεση
Όταν το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού δεν έχει πληρωθεί εμπρόθεσμα, οι τελωνειακές αρχές διασφαλίζουν την πληρωμή του ποσού αυτού με όλα τα διαθέσιμα μέσα, σύμφωνα με το δίκαιο του οικείου κράτους μέλους.
Άρθρο 114
Τόκος υπερημερίας
1. Πέραν του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, επιβάλλεται τόκος υπερημερίας από την ημερομηνία λήξης της καθορισμένης προθεσμίας για την καταβολή του μέχρι την ημερομηνία της πληρωμής αυτού.
Για κράτος μέλος με νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας ισούται με το δημοσιευμένο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της την πρώτη ημέρα του μήνα λήξης της προθεσμίας, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.
Για κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ, το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας ισούται με το επιτόκιο που εφαρμόζει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα η Εθνική Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, ή, για κράτος μέλος για το οποίο το επιτόκιο της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι διαθέσιμο, το πλησιέστερο επιτόκιο που ισχύει την πρώτη ημέρα του εν λόγω μήνα στη χρηματαγορά του κράτους μέλους, προσαυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.
2. Όταν η τελωνειακή οφειλή γεννάται βάσει του άρθρου 79 ή 82 ή όταν η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής οφείλεται σε εκ των υστέρων έλεγχο, επιβάλλονται τόκοι υπερημερίας επιπλέον του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής έως την ημερομηνία γνωστοποίησής της.
Το επιτόκιο του τόκου υπερημερίας καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παραιτηθούν από την απαίτηση τόκων υπερημερίας εφόσον στοιχειοθετείται, βάσει τεκμηριωμένης αξιολόγησης της κατάστασης του οφειλέτη, ότι η χρέωσή τους ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες.
4. Οι τελωνειακές αρχές παραιτούνται από τη χρέωση τόκου υπερημερίας όταν το ποσό για κάθε πράξη είσπραξης δεν υπερβαίνει τα 10 EUR.
Άρθρο 115
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων για την αναστολή της προθεσμίας καταβολής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή η οποία αναφέρεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 και την περίοδο αναστολής.
Τμήμα 3
Επιστροφή και διαγραφή
Άρθρο 116
Γενικές διατάξεις
1. Με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στο παρόν τμήμα, τα ποσά των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών επιστρέφονται ή διαγράφονται για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους:
α)
ποσά επιπλέον του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού,
β)
ελαττωματικά εμπορεύματα ή εμπορεύματα που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης,
γ)
σφάλμα των αρμόδιων αρχών,
δ)
δίκαιη μεταχείριση.
Εάν ένα ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού έχει καταβληθεί και η τελωνειακή διασάφηση έχει ακυρωθεί σύμφωνα με το άρθρο 174, το ποσό αυτό επιστρέφεται.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιστρέφουν ή διαγράφουν το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αν ανέρχεται σε 10 EUR και άνω, εκτός και αν ο ενδιαφερόμενος ζητήσει την επιστροφή ή διαγραφή μικρότερου ποσού.
3. Όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι θα πρέπει να χορηγηθεί επιστροφή ή διαγραφή βάσει του άρθρου 119 ή 120, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος διαβιβάζει το φάκελο στην Επιτροπή προς λήψη απόφασης σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι οι ειδικές περιστάσεις οφείλονται σε αθέτηση των υποχρεώσεων της Επιτροπής,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι η Επιτροπή έχει διαπράξει σφάλμα κατά την έννοια του άρθρου 119,
γ)
όταν οι περιστάσεις στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν σχέση με τα αποτελέσματα ενωσιακής έρευνας που διενεργείται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συμβουλίου της 13ης Μαρτίου 1997 περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων (17) ή σύμφωνα με κάθε άλλη ενωσιακή διάταξη ή συμφωνία που έχει συνάψει η Ένωση με ορισμένες χώρες ή ομάδες χωρών, όπου προβλέπεται η δυνατότητα διενέργειας τέτοιων ενωσιακών ερευνών,
δ)
όταν το ποσό για το οποίο ενδέχεται να ευθύνεται ο ενδιαφερόμενος σε σχέση με μία ή περισσότερες πράξεις εισαγωγής ή εξαγωγής είναι ίσο ή ανώτερο από 500 000 EUR λόγω σφάλματος ή ειδικών περιστάσεων.
Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, οι φάκελοι δεν διαβιβάζονται σε καμία από τις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
όταν η Επιτροπή έχει λάβει ήδη απόφαση σχετικά με υπόθεση η οποία παρουσιάζει παρόμοια πραγματικά και νομικά στοιχεία,
β)
όταν η Επιτροπή ασχολείται ήδη με υπόθεση η οποία παρουσιάζει παρόμοια πραγματικά και νομικά στοιχεία.
4. Με την επιφύλαξη των κανόνων αρμοδιότητας για τη λήψη αποφάσεων, οι τελωνειακές αρχές προβαίνουν αυτεπαγγέλτως στην επιστροφή ή τη διαγραφή δασμού, όταν οι ίδιες διαπιστώσουν, εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στο άρθρο 121 παράγραφος 1, ότι ένα ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού πρέπει να επιστραφεί ή να διαγραφεί σύμφωνα με τα άρθρα 117, 119 ή 120.
5. Δεν χορηγείται επιστροφή ή διαγραφή δασμού, όταν η κατάσταση η οποία οδήγησε στη γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής προκύπτει από δόλια συμπεριφορά του οφειλέτη.
6. Η επιστροφή δεν γεννά υποχρέωση καταβολής τόκων από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές.
Ωστόσο, καταβάλλεται τόκος όταν μια απόφαση που εγκρίνει την επιστροφή δεν εκτελείται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία έκδοσής της, εκτός εάν η αδυναμία τήρησης της προθεσμίας οφείλεται σε περιστάσεις εκτός του ελέγχου των τελωνειακών αρχών.
Στις περιπτώσεις αυτές, ο τόκος καταβάλλεται από τη λήξη της περιόδου των τριών μηνών έως την ημερομηνία επιστροφής. Το επιτόκιο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 112.
7. Εάν οι τελωνειακές αρχές έχουν προβεί εσφαλμένα στην επιστροφή ή διαγραφή δασμού, η αρχική τελωνειακή οφειλή αναβιώνει εφόσον δεν έχει παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 103.
Στις περιπτώσεις αυτές, οι τόκοι που έχουν καταβληθεί σύμφωνα με την παράγραφο 5 δεύτερο εδάφιο επιστρέφονται.
Άρθρο 117
Ποσά επιπλέον του καταβλητέου εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται εφόσον το ποσό που αντιστοιχεί στην αρχικώς γνωστοποιηθείσα τελωνειακή οφειλή υπερβαίνει το καταβλητέο ποσό ή η τελωνειακή οφειλή γνωστοποιήθηκε στον οφειλέτη σε αντίθεση προς το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή δ).
2. Όταν η αίτηση για επιστροφή ή διαγραφή βασίζεται στην ύπαρξη, κατά την αποδοχή της διασάφησης με την οποία τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα, μειωμένου ή μηδενικού εισαγωγικού δασμού επί των εμπορευμάτων που εφαρμόζεται στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης, δασμολογικής οροφής ή άλλου προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος, η επιστροφή ή η διαγραφή επιτρέπεται μόνον εάν, κατά την ημερομηνία υποβολής της συγκεκριμένης αίτησης, συνοδευόμενης από τα αναγκαία έγγραφα, πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις
α)
αν πρόκειται για δασμολογική ποσόστωση, ο όγκος της δεν έχει εξαντληθεί,
β)
στις άλλες περιπτώσεις, δεν έχει στο μεταξύ γίνει επαναφορά του κανονικά οφειλόμενου δασμού.
Άρθρο 118
Ελαττωματικά εμπορεύματα ή εμπορεύματα που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται εφόσον η γνωστοποίηση της τελωνειακής οφειλής αφορά εμπορεύματα που δεν έγιναν δεκτά από τον εισαγωγέα επειδή τη στιγμή της παραλαβής τους ήταν ελαττωματικά ή δεν ήταν σύμφωνα προς τους όρους της σύμβασης βάσει της οποίας εισήχθησαν.
Εξομοιώνονται με ελαττωματικά εμπορεύματα τα εμπορεύματα που έχουν φθαρεί πριν από την παραλαβή.
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2α, η επιστροφή ή η διαγραφή εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι τα εμπορεύματα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί, εκτός εάν κατέστη αναγκαία μια αρχική χρησιμοποίησή τους για να διαπιστωθεί η ελαττωματικότητα ή η μη συμμόρφωσή τους με τους όρους της σύμβασης και εφόσον έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Δεν χορηγείται επιστροφή ή διαγραφή όταν:
α)
τα εμπορεύματα, πριν τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, είχαν υπαχθεί σε ειδική διαδικασία για δοκιμές, εκτός εάν αποδειχθεί ότι η ελαττωματικότητα των εν λόγω εμπορευμάτων ή το μη σύμφωνό τους προς τους όρους της σύμβασης δεν ήταν κανονικά δυνατόν να διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια των δοκιμών αυτών,
β)
ο ελαττωματικός χαρακτήρας των εμπορευμάτων είχε ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό των όρων της σύμβασης, κυρίως της τιμής, πριν υπαχθούν τα εν λόγω εμπορεύματα σε τελωνειακό καθεστώς που συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής, ή
γ)
τα εμπορεύματα πωλούνται από τον αιτούντα μετά τη διαπίστωση του ελαττωματικού τους χαρακτήρα ή της αντίθεσής τους προς τους όρους της σύμβασης.
4. Αντί της εξόδου από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την καταστροφή τους, ή την υπαγωγή τους στο καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης, ή της τελωνειακής αποταμίευσης ή της ελεύθερης ζώνης.
Άρθρο 119
Σφάλμα των αρμοδίων αρχών
1. Το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 116 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στα άρθρα 117, 118 και 120, εάν, λόγω σφάλματος των αρμόδιων αρχών, το ποσό που αντιστοιχούσε στην αρχικώς γνωστοποιηθείσα τελωνειακή οφειλή ήταν μικρότερο του καταβλητέου ποσού, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο οφειλέτης δεν μπορούσε ευλόγως να αντιληφθεί το σφάλμα αυτό, και
β)
ο οφειλέτης ενήργησε με καλή πίστη.
2. Η επιστροφή ή η διαγραφή επιτρέπεται, ακόμη και εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 117 παράγραφος 2, εάν, λόγω σφάλματος των τελωνειακών αρχών, ο μειωμένος ή μηδενικός δασμός δεν εφαρμόστηκε σε εμπορεύματα των οποίων η τελωνειακή διασάφηση θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία περιείχε όλα τα στοιχεία και συνοδευόταν από όλα τα αναγκαία έγγραφα για την εφαρμογή του μειωμένου ή μηδενικού δασμού.
3. Όταν η προτιμησιακή μεταχείριση των εμπορευμάτων παρέχεται βάσει συστήματος διοικητικής συνεργασίας στο οποίο συμμετέχουν οι αρχές χώρας ή εδάφους που δεν αποτελεί τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, η χορήγηση πιστοποιητικού από τις εν λόγω αρχές, εφόσον αυτό αποδειχθεί λανθασμένο, συνιστά σφάλμα το οποίο δεν θα μπορούσε ευλόγως να έχει γίνει αντιληπτό κατά την έννοια της παραγράφου 1 στοιχείο α).
Η έκδοση ανακριβούς πιστοποιητικού, ωστόσο, δεν συνιστά σφάλμα αν το πιστοποιητικό βασίζεται σε ανακριβή έκθεση των γεγονότων εκ μέρους του εξαγωγέα, εκτός αν είναι προφανές ότι οι αρμόδιες για την έκδοσή του αρχές γνώριζαν ή θα έπρεπε ευλόγως να γνωρίζουν ότι τα εμπορεύματα δεν πληρούσαν τους απαιτούμενους όρους για να επωφεληθούν προτιμησιακής μεταχείρισης.
Ο οφειλέτης μπορεί να θεωρηθεί καλής πίστης εφόσον μπορεί να αποδείξει ότι, κατά την περίοδο των συγκεκριμένων εμπορικών πράξεων, κατέβαλε τη δέουσα επιμέλεια για να διασφαλίσει ότι συνέτρεχαν όλοι οι όροι για την προτιμησιακή μεταχείριση.
Ο οφειλέτης δεν μπορεί, ωστόσο, να επικαλεστεί την καλή του πίστη, αν η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες όσον αφορά την ορθή εφαρμογή του προτιμησιακού καθεστώτος από τη δικαιούχο χώρα ή έδαφος.
Άρθρο 120
Δίκαιη μεταχείριση
1. Σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 116 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στα άρθρα 117, 118και 119, το ποσό εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού επιστρέφεται ή διαγράφεται για λόγους δίκαιης μεταχείρισης, όταν η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε υπό ειδικές περιστάσεις που δεν μπορούν να αποδοθούν σε δόλο ή προφανή αμέλεια του οφειλέτη.
2. Η ύπαρξη ειδικών περιστάσεων σύμφωνα με την παράγραφο 1 αποδεικνύεται όταν είναι σαφές στο πλαίσιο της υπόθεσης ότι η περίπτωση του οφειλέτη είναι εξαιρετική σε σύγκριση με άλλους οικονομικούς φορείς του ίδιου κλάδου και ότι, εάν δεν υπήρχαν οι περιστάσεις αυτές, δεν θα είχε βρεθεί σε μειονεκτική θέση λόγω της είσπραξης του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
Άρθρο 121
Διαδικασία επιστροφής και διαγραφής
1. Οι αιτήσεις για επιστροφή ή διαγραφή σύμφωνα με το άρθρο 116 υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές εντός των ακόλουθων προθεσμιών:
α)
στην περίπτωση επιβολής ποσών εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού υψηλότερων των καταβλητέων, σφάλματος των αρμοδίων αρχών ή για λόγους δίκαιης μεταχείρισης, εντός τριών ετών από την ημερομηνία κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής,
β)
στην περίπτωση ελαττωματικών εμπορευμάτων ή εμπορευμάτων που δεν πληρούν τους όρους της σύμβασης, εντός ενός έτους από την ημερομηνία κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής,
γ)
στην περίπτωση ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης, εντός της προθεσμίας που καθορίζεται από τους κανόνες ακύρωσης.
Η προθεσμία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) παρατείνεται, εφόσον ο αιτών αποδείξει ότι δεν κατέθεσε αίτηση εντός της καθορισμένης προθεσμίας λόγω απρόβλεπτου γεγονότος ή ανωτέρας βίας.
2. Όταν οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση, βάσει των λόγων που προβλήθηκαν, να επιτρέψουν την επιστροφή ή τη διαγραφή ποσού εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού, επιβάλλεται να εξετάζουν την ουσία αίτησης επιστροφής ή διαγραφής σε σχέση με τους άλλους λόγους επιστροφής ή διαγραφής που αναφέρονται στο άρθρο 116.
3. Όταν ασκείται προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 44 κατά της κοινοποίησης της τελωνειακής οφειλής, η προθεσμία που καθορίζεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, αναστέλλεται, από την ημερομηνία που ασκείται η προσφυγή και καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσφυγής
4. Όταν η τελωνειακή αρχή χορηγεί επιστροφή ή διαγραφή σύμφωνα με τα άρθρα 119 και 120, το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 122
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων με τους οποίους πρέπει να συμμορφώνεται όταν λαμβάνει την αναφερόμενη στο άρθρο 116 παράγραφος 2 απόφαση, ιδίως όσον αφορά τα ακόλουθα ζητήματα:
α)
τις προϋποθέσεις αποδοχής του φακέλου,
β)
την προθεσμία λήψης απόφασης και την αναστολή της προθεσμίας αυτής,
γ)
την κοινοποίηση των λόγων στους οποίους σκοπεύει να βασίσει η Επιτροπή την απόφασή της, πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το ενδιαφερόμενο πρόσωπο,
δ)
την κοινοποίηση της απόφασης,
ε)
τις συνέπειες της μη λήψης απόφασης ή της μη κοινοποίησής της.
Άρθρο 123
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
1. Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες:
α)
για την επιστροφή και διαγραφή, όπως αναφέρονται στο άρθρο 116,
β)
για την ενημέρωση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφος 4, καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
2. Η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 116 παράγραφος 2 μέσω εκτελεστικών πράξεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 285 παράγραφος 2.
Όταν η γνώμη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 285 παράγραφος 1 λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, εφαρμόζεται το άρθρο 285 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Απόσβεση τελωνειακής οφειλής
Άρθρο 124
Απόσβεση
1. Με την επιφύλαξη των κείμενων διατάξεων σχετικά με τη μη ανάκτηση του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε τελωνειακή οφειλή σε περίπτωση δικαστικά διαπιστωμένης αφερεγγυότητας του οφειλέτη, η τελωνειακή οφειλή, κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή, αποσβέννυται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
όταν η τελωνειακή οφειλή δεν μπορεί πλέον να γνωστοποιηθεί στον οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 91,
β)
με την καταβολή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών,
γ)
με διαγραφή του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, με την επιφύλαξη της παραγράφου 5,
δ)
στις περιπτώσεις όπου ακυρώνεται η τελωνειακή διασάφηση, προκειμένου για εμπορεύματα που έχουν δηλωθεί για να υπαχθούν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού,
ε)
όταν εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς δημευθούν ή κατασχεθούν και συγχρόνως ή στη συνέχεια δημευθούν,
στ)
όταν εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό καταστραφούν υπό τελωνειακή επιτήρηση ή εγκαταλειφθούν υπέρ του δημοσίου,
ζ)
όταν η εξαφάνιση των εμπορευμάτων ή η μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την τελωνειακή νομοθεσία οφείλεται στην ολική καταστροφή ή την ανεπανόρθωτη απώλεια των εν λόγω εμπορευμάτων από αιτία αναγόμενη στην ίδια τη φύση των εμπορευμάτων ή σε μη προβλέψιμο γεγονός ή ανωτέρα βία ή ακόμη συνεπεία οδηγιών των τελωνειακών αρχών· για τον σκοπό του παρόντος στοιχείου, θεωρείται ότι τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη απώλεια όταν δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν από κανέναν,
η)
όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί σύμφωνα με το άρθρο 79 ή το άρθρο 82 και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
οι παραλείψεις που οδήγησαν στη γένεση τελωνειακής οφειλής δεν είχαν ουσιαστικές συνέπειες για την ορθή λειτουργία του οικείου τελωνειακού καθεστώτος και δεν αποτελούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης,
ii)
έχουν διεκπεραιωθεί εκ των υστέρων όλες οι διατυπώσεις που απαιτούνται για τη διευθέτηση της κατάστασης των εμπορευμάτων,
θ)
όταν εμπορεύματα που είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμό, ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού προορισμού τους, έχουν εξαχθεί με την άδεια των τελωνειακών αρχών,
ι)
όταν η οφειλή έχει γεννηθεί σύμφωνα με το άρθρο 78 και οι διατυπώσεις που πραγματοποιούνται για τη χορήγηση της προτιμησιακής δασμολογικής μεταχείρισης που αναφέρεται στο ίδιο άρθρο ακυρώνονται,
ια)
όταν, με την επιφύλαξη της παραγράφου 6, η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79 και έχουν παρασχεθεί στις τελωνειακές αρχές ικανοποιητικές αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες τα εμπορεύματα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ή καταναλωθεί και έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο ε), η τελωνειακή οφειλή λογίζεται ωστόσο, για τους σκοπούς του καθορισμού των κυρώσεων που επιβάλλονται στις τελωνειακές παραβάσεις, ως μη αποσβεσθείσα όταν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους προβλέπει ότι ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός ή η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό κυρώσεων.
3. Όταν, σύμφωνα με το στοιχείο ζ) της παραγράφου 1, η οφειλή αποσβεστεί για εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού τους προορισμού, τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή τους θεωρούνται ως μη ενωσιακά εμπορεύματα.
4. Σε περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος δεν αποδεικνύει ότι η πραγματική απώλεια είναι μεγαλύτερη από εκείνη που υπολογίστηκε με την εφαρμογή του αντίστοιχου κατ’ αποκοπή συντελεστή, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους κατ’ αποκοπή συντελεστές ανεπανόρθωτης απώλειας από αιτία αναγόμενη στην ίδια τη φύση του εμπορεύματος.
5. Όταν ευθύνονται περισσότεροι του ενός οφειλέτες για την πληρωμή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή και χορηγείται διαγραφή, η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται μόνο έναντι του προσώπου ή των προσώπων στα οποία έχει χορηγηθεί η διαγραφή.
6. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ια), η τελωνειακή οφειλή δεν αποσβέννυται έναντι του προσώπου ή των προσώπων που διέπραξαν απόπειρα απάτης.
7. Όταν η τελωνειακή οφειλή έχει γεννηθεί δυνάμει του άρθρου 79, η οφειλή αυτή αποσβέννυται έναντι των προσώπων των οποίων η συμπεριφορά δεν ενέχει απόπειρα διάπραξης απάτης και τα οποία συνέβαλαν στην καταπολέμηση της απάτης.
Άρθρο 125
Επιβολή κυρώσεων
Όταν η τελωνειακή οφειλή αποσβέννυται βάσει του άρθρου 124 παράγραφος 1 στοιχείο η), τα κράτη μέλη δεν εμποδίζονται να εφαρμόζουν κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την τελωνειακή νομοθεσία.
Άρθρο 126
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό του καταλόγου των παραλείψεων που δεν έχουν σημαντική επίδραση στην ορθή λειτουργία του οικείου τελωνειακού καθεστώτος και για τη συμπλήρωση του άρθρου 124 παράγραφος 1 στοιχείο η) σημείο i).
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Συνοπτική διασάφηση εισόδου
Άρθρο 127
Υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης καλύπτονται από συνοπτική διασάφηση εισόδου.
2. Ισχύει απαλλαγή από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 υποχρέωση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
για τα μεταφορικά μέσα και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν τα οποία διέρχονται απλώς μέσω των χωρικών υδάτων ή του εναέριου χώρου του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού, και
β)
σε άλλες περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται δεόντως από το είδος των εμπορευμάτων ή της διακίνησης ή όταν απαιτείται από διεθνείς συμφωνίες.
3. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου υποβάλλεται στο τελωνείο πρώτης εισόδου εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σε άλλο τελωνείο, εφόσον το εν λόγω τελωνείο κοινοποιεί πάραυτα ή θέτει ηλεκτρονικώς στη διάθεση του τελωνείου πρώτης εισόδου τα απαραίτητα στοιχεία.
4. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου υποβάλλεται από τον μεταφορέα.
Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του μεταφορέα, η συνοπτική διασάφηση εισόδου μπορεί να υποβάλλεται αντ’ αυτού από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
τον εισαγωγέα ή τον παραλήπτη ή κάθε άλλο πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί ο μεταφορέας,
β)
κάθε πρόσωπο που είναι σε θέση να προσκομίσει τα συγκεκριμένα εμπορεύματα ή να φροντίσει για την προσκόμισή τους στο τελωνείο εισόδου.
5. Η συνοπτική διασάφηση εισόδου περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται για την ανάλυση κινδύνων για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας.
6. Σε ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατόν να ληφθούν όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 5 από τα αναφερόμενα στην παράγραφο 4 πρόσωπα, μπορεί να απαιτηθεί η προσκόμισή τους από άλλα πρόσωπα τα οποία διαθέτουν τα στοιχεία αυτά και έχουν τα κατάλληλα δικαιώματα να τα κοινοποιήσουν.
7. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχτούν να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά τα συστήματα περιέχουν τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
8. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της συνοπτικής διασάφησης εισόδου, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εισόδου στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 128
Ανάλυση κινδύνου
Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 εξασφαλίζει, εντός καθορισμένης προθεσμίας, τη διεξαγωγή ανάλυσης κινδύνων, πρωτίστως για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας, με βάση τη συνοπτική διασάφηση εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 1 ή τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 8 και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης κινδύνων.
Άρθρο 129
Τροποποίηση και ακύρωση συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, μπορεί να επιτραπεί στον διασαφιστή να τροποποιήσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εισόδου μετά την υποβολή της στις τελωνειακές αρχές.
Δεν επιτρέπεται τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη συνοπτική διασάφηση εισόδου ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της συνοπτικής διασάφησης εισόδου,
γ)
όταν τα εμπορεύματα έχουν προσκομιστεί ήδη στο τελωνείο.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση εισόδου δεν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τη διασάφηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
είτε κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
είτε εντός 200 ημερών από την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 130
Υποβολή διασαφήσεων αντί συνοπτικής διασάφησης εισόδου
1. Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 απαλλάσσει από την υποχρέωση για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται τελωνειακή διασάφηση πριν από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της εν λόγω διασάφησης. Στην περίπτωση αυτή, η τελωνειακή διασάφηση πρέπει να περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου. Μέχρι τη στιγμή της αποδοχής της, σύμφωνα με το άρθρο 172, η τελωνειακή διασάφηση διατηρεί την ισχύ συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
2. Το τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 3 απαλλάσσει από την υποχρέωση για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εισόδου όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης πριν από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της εν λόγω διασάφησης. Στην περίπτωση αυτή, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης πρέπει να περιέχει τουλάχιστον τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου. Έως ότου τα εμπορεύματα για τα οποία υποβάλλεται διασάφηση προσκομιστούν στο τελωνείο σύμφωνα με το άρθρο 139, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης διατηρεί την ισχύ συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
Άρθρο 131
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες χορηγείται απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 127 παράγραφος 2 στοιχείο γ),
β)
της ειδικής προθεσμίας του άρθρου 127 παράγραφοι 3 και 7, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η συνοπτική διασάφηση εισόδου πριν την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του είδους των εμπορευμάτων ή της διακίνησης,
γ)
των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 6 καθώς και των άλλων προσώπων από τα οποία μπορεί να ζητηθεί να προσκομίσουν στοιχεία για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου στις περιπτώσεις αυτές.
Άρθρο 132
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις:
α)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 127,
β)
τους διαδικαστικούς κανόνες και την παροχή στοιχείων για τη συνοπτική διασάφηση εισόδου από άλλα πρόσωπα που αναφέρεται στο άρθρο 127 παράγραφος 6,
γ)
την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να διεξάγεται η ανάλυση κινδύνων και να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 128,
δ)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την τροποποίηση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 129 παράγραφος 1,
ε)
τους διαδικαστικούς κανόνες για την ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εισόδου σύμφωνα με το άρθρο 129 παράγραφος 2, λαμβανομένης υπόψη της κατάλληλης διαχείρισης της εισόδου των εμπορευμάτων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Άφιξη των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Είσοδος των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
Άρθρο 133
Γνωστοποίηση της άφιξης θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους
1. Ο φορέας εκμετάλλευσης θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους που εισέρχεται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης γνωστοποιεί την άφιξη στο τελωνείο πρώτης εισόδου κατά την άφιξη του μέσου μεταφοράς.
Όταν οι πληροφορίες για την άφιξη θαλασσοπλοούντος πλοίου ή αεροσκάφους τίθενται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών, οι τελευταίες μπορούν να χορηγούν απαλλαγή από την υποχρέωση για τη γνωστοποίηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχθούν να χρησιμοποιούνται τα συστήματα λιμένων ή αερολιμένων ή άλλες διαθέσιμες μέθοδοι ενημέρωσης για τη γνωστοποίηση της άφιξης του μέσου μεταφοράς.
Άρθρο 134
Τελωνειακή επιτήρηση
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση από τη στιγμή της εισόδου τους και μπορεί να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους. Τα εμπορεύματα αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, αποτελούν αντικείμενο απαγορεύσεων ή περιορισμών που δικαιολογούνται, μεταξύ άλλων, από λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των προσώπων και των ζώων ή προφύλαξης των φυτών, προστασίας του περιβάλλοντος, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία και προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, και υπόκεινται σε ελέγχους προδρόμων ουσιών, εμπορευμάτων που παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και μετρητών, καθώς και στην εφαρμογή μέτρων για τη διατήρηση και διαχείριση αλιευτικών πόρων και μέτρων εμπορικής πολιτικής.
Τα εν λόγω εμπορεύματα παραμένουν υπό την επιτήρηση αυτή όσο είναι απαραίτητο για τον καθορισμό του τελωνειακού τους χαρακτήρα και δεν μετακινούνται χωρίς την άδεια των τελωνειακών αρχών.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 154, τα ενωσιακά εμπορεύματα δεν θα υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση μόλις καθορισθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας.
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση είτε μέχρι να αλλάξει ο τελωνειακός τους χαρακτήρας είτε μέχρι να εξέλθουν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή να καταστραφούν.
2. Ο κάτοχος εμπορευμάτων υπό τελωνειακή επιτήρηση έχει τη δυνατότητα, με την άδεια των τελωνειακών αρχών, να εξετάζει ανά πάσα στιγμή τα εμπορεύματα αυτά ή να προβαίνει σε δειγματοληψία αυτών, ιδίως για να προσδιορίσει τη δασμολογική τους κατάταξη, τη δασμολογητέα αξία ή τον τελωνειακό τους χαρακτήρα.
Άρθρο 135
Μεταφορά στον κατάλληλο τόπο
1. Το πρόσωπο που πραγματοποιεί την είσοδο των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης τα μεταφέρει χωρίς καθυστέρηση, διαμέσου της διαδρομής που προσδιορίζουν οι τελωνειακές αρχές και σύμφωνα με τις τυχόν οδηγίες τους, στο τελωνείο που όρισαν οι τελωνειακές αρχές ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο που όρισαν ή ενέκριναν οι εν λόγω αρχές ή σε ελεύθερη ζώνη.
2. Η είσοδος των εμπορευμάτων σε ελεύθερη ζώνη πραγματοποιείται απευθείας, είτε διά θαλάσσιας ή αεροπορικής οδού, είτε διά χερσαίας οδού, χωρίς διέλευση από άλλο μέρος του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εάν η ελεύθερη ζώνη εφάπτεται χερσαίων συνόρων μεταξύ κράτους μέλους και τρίτης χώρας.
3. Κάθε πρόσωπο που αναλαμβάνει την ευθύνη για την μεταφορά των εμπορευμάτων από τη στιγμή που τα τελευταία έχουν εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καθίσταται υπεύθυνο για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
4. Εμπορεύματα τα οποία μολονότι βρίσκονται ακόμη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, μπορεί να υπόκεινται σε τελωνειακούς ελέγχους της τελωνειακής αρχής κράτους μέλους βάσει συμφωνίας που έχει συναφθεί με χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τυγχάνουν της ιδίας μεταχείρισης όπως τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
5. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν αποτελούν εμπόδιο για την εφαρμογή ειδικών κανόνων όσον αφορά τα εμπορεύματα που μεταφέρονται εντός συνοριακών ζωνών ή μέσω αγωγών και καλωδίων, καθώς και κάθε άλλη οικονομικώς ασήμαντη διακίνηση όπως τις επιστολές, τα ταχυδρομικά δελτάρια και τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά τους ισοδύναμα σε άλλα μέσα, ή τα εμπορεύματα που μεταφέρουν ταξιδιώτες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται η τελωνειακή επιτήρηση και οι δυνατότητες τελωνειακού ελέγχου.
6. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στα μεταφορικά μέσα και στα εμπορεύματα που μεταφέρονται με αυτά, τα οποία απλώς διασχίζουν τα χωρικά ύδατα ή τον εναέριο χώρο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού.
Άρθρο 136
Ενδοενωσιακές υπηρεσίες αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών
Τα άρθρα 127 έως 130 και 133, το άρθρο 135 παράγραφος 1 και τα άρθρα 137, 139 έως 141, και 144 έως 149 δεν εφαρμόζονται στα μη ενωσιακά εμπορεύματα και στα αναφερόμενα στο άρθρο 155 εμπορεύματα τα οποία έχουν εγκαταλείψει προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, διακινούμενα μεταξύ δύο σημείων του διά θαλάσσης ή αέρος, με την προϋπόθεση ότι έχουν μεταφερθεί με απευθείας δρομολόγιο χωρίς στάση εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 137
Μεταφορά υπό ειδικές περιστάσεις
1. Όταν, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, δεν είναι δυνατή η συμμόρφωση με την υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1, το πρόσωπο που έχει την υποχρέωση αυτή, ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις τελωνειακές αρχές για την κατάσταση αυτή. Όταν το τυχαίο γεγονός ή η ανωτέρα βία δεν έχουν επιφέρει ολοσχερή απώλεια των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές πρέπει επίσης να ενημερώνονται για την ακριβή τοποθεσία στην οποία βρίσκονται τα εν λόγω εμπορεύματα.
2. Όταν πλοίο ή αεροσκάφος που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 6 είναι υποχρεωμένο, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, να προσεγγίσει σε λιμένα ή να προσγειωθεί προσωρινά στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να τηρηθεί η υποχρέωση του άρθρου 135 παράγραφος 1, το πρόσωπο που οδήγησε το πλοίο ή το αεροσκάφος αυτό στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό του, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση τις τελωνειακές αρχές για την κατάσταση αυτή.
3. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να είναι δυνατή η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ή του πλοίου ή του αεροσκάφους καθώς και των εμπορευμάτων που βρίσκονται σε αυτά σύμφωνα με την παράγραφο 2, και να εξασφαλίζεται, κατά περίπτωση, η μεταγενέστερη προσκόμισή τους σε τελωνείο ή σε οποιοδήποτε άλλο χώρο καθορισμένο ή εγκεκριμένο από τις αρχές.
Άρθρο 138
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την γνωστοποίηση άφιξης που αναφέρεται στο άρθρο 133,
β)
τη μεταφορά αγαθών που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προσκόμιση, εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
Άρθρο 139
Προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προσκομίζονται αμέσως μετά την άφιξή τους στα καθορισθέντα τελωνεία ή σε οποιονδήποτε άλλο χώρο που καθορίζουν ή εγκρίνουν οι τελωνειακές αρχές, ή στην ελεύθερη ζώνη, από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
το πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενήργησε το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο εν λόγω έδαφος,
γ)
το πρόσωπο που ανέλαβε την ευθύνη της μεταφοράς των εμπορευμάτων, μετά την είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης διά θαλάσσιας ή αεροπορικής οδού και παραμένουν στα ίδια μεταφορικά μέσα προς περαιτέρω μεταφορά προσκομίζονται στο τελωνείο μόνο στο λιμένα ή τον αερολιμένα στον οποίο εκφορτώνονται ή μεταφορτώνονται. Ωστόσο, τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και τα οποία εκφορτώνονται και φορτώνονται εκ νέου στα ίδια μεταφορικά μέσα κατά το ταξίδι τους, προκειμένου να επιτραπεί η εκφόρτωση ή φόρτωση άλλων εμπορευμάτων, δεν θα προσκομίζονται στο τελωνείο του συγκεκριμένου λιμένα ή αερολιμένα.
3. Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του προσώπου που καθορίζεται στην παράγραφο 1, τα εμπορεύματα μπορούν να προσκομίζονται επίσης από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
κάθε πρόσωπο που υπάγει αμέσως τα εμπορεύματα σε τελωνειακό καθεστώς,
β)
τον κάτοχο αδείας λειτουργίας των εγκαταστάσεων αποθήκευσης ή κάθε άλλο πρόσωπο που ασκεί δραστηριότητες σε ελεύθερη ζώνη.
4. Το πρόσωπο που προσκομίζει τα εμπορεύματα αναφέρει τη συνοπτική διασάφηση εισόδου ή, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 130, την τελωνειακή διασάφηση ή τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης που έχει υποβληθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, εκτός αν ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου.
5. Όταν μη ενωσιακά εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο δεν καλύπτονται από συνοπτική διασάφηση εισόδου και με την εξαίρεση των περιπτώσεων όπου ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής της διασάφησης αυτής, ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 127 παράγραφος 4 υποβάλλει αμέσως, με την επιφύλαξη του άρθρου 127 παράγραφος 6, την εν λόγω διασάφηση ή υποβάλλει αντ' αυτής τελωνειακή διασάφηση ή διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης.
6. Η παράγραφος 1 δεν αποτελεί εμπόδιο για την εφαρμογή ειδικών κανόνων όσον αφορά τα εμπορεύματα που μεταφέρονται εντός συνοριακών ζωνών ή μέσω αγωγών και καλωδίων, καθώς και κάθε άλλη οικονομικώς ασήμαντη διακίνηση όπως τις επιστολές, τα ταχυδρομικά δελτάρια και τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά τους ισοδύναμα σε άλλα μέσα, ή τα εμπορεύματα που μεταφέρουν ταξιδιώτες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται η τελωνειακή επιτήρηση και οι δυνατότητες τελωνειακού ελέγχου.
7. Τα εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο δεν απομακρύνονται από τον χώρο στον οποίο προσκομίστηκαν χωρίς την άδεια των τελωνειακών αρχών.
Άρθρο 140
Εκφόρτωση και εξέταση των εμπορευμάτων
1. Τα εμπορεύματα εκφορτώνονται ή μεταφορτώνονται από το μέσο μεταφοράς στο οποίο βρίσκονται, μόνο με άδεια των τελωνειακών αρχών, σε χώρους που έχουν καθορισθεί ή εγκριθεί από τις αρχές αυτές.
Ωστόσο, η άδεια αυτή δεν απαιτείται σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου που καθιστά αναγκαία την άμεση εκφόρτωση του συνόλου ή μέρους των εμπορευμάτων. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνονται αμέσως οι τελωνειακές αρχές.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαιτήσουν ανά πάσα στιγμή την εκφόρτωση και την αποσυσκευασία των εμπορευμάτων για τον έλεγχο τόσο των εμπορευμάτων όσο και του μεταφορικού μέσου στο οποίο βρίσκονται και τη λήψη δειγμάτων.
Άρθρο 141
Εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης
1. Το άρθρο 135 παράγραφοι 2 έως 6 και τα άρθρα 139, 140 και 144 έως 149 δεν εφαρμόζονται όταν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης εμπορεύματα που έχουν ήδη υπαχθεί σε καθεστώς διαμετακόμισης.
2. Τα άρθρα 140 και 144 έως 149 εφαρμόζονται για μη ενωσιακά εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης, μετά την προσκόμισή τους στο τελωνείο προορισμού στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς διαμετακόμισης.
Άρθρο 142
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων έγκρισης των χώρων που αναφέρεται στο άρθρο 139 παράγραφος 1.
Άρθρο 143
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 139.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
Άρθρο 144
Εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση
Μη ενωσιακά εμπορεύματα τίθενται σε προσωρινή εναπόθεση από τη στιγμή της προσκόμισής τους στο τελωνείο.
Άρθρο 145
Διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο καλύπτονται από διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης που περιέχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την προσωρινή εναπόθεση.
2. Τα έγγραφα για τα εμπορεύματα που βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση παρέχονται στις τελωνειακές αρχές εφόσον απαιτείται από την ενωσιακή νομοθεσία ή όταν είναι απαραίτητο για τη διενέργεια τελωνειακών ελέγχων.
3. Η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης υποβάλλεται από ένα από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1 ή 2, το αργότερο κατά την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο.
4. Με την εξαίρεση των περιπτώσεων όπου ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εισόδου, η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης περιλαμβάνει μνεία οποιασδήποτε συνοπτικής διασάφησης εισόδου έχει υποβληθεί για τα εμπορεύματα τα οποία προσκομίζονται στο τελωνείο, εκτός εάν ήδη βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση ή έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς και δεν έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να κάνουν δεκτά ως διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ένα από τα ακόλουθα:
α)
μνεία οποιασδήποτε συνοπτικής διασάφησης εισόδου έχει υποβληθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, συμπληρωμένη με τα στοιχεία διασάφησης για σκοπούς προσωρινής εναπόθεσης,
β)
δηλωτικό ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο μεταφοράς, υπό την προϋπόθεση ότι περιλαμβάνει τα στοιχεία διασάφησης για σκοπούς προσωρινής εναπόθεσης καθώς και αναφορά σε οποιαδήποτε συνοπτική διασάφηση εισόδου για τα εν λόγω εμπορεύματα.
6. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχτούν να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα σύμφωνα με την παράγραφο 2.
7. Τα άρθρα 188 έως 193 εφαρμόζονται για την διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης.
8. Η διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης μπορεί να χρησιμοποιείται επίσης για τους εξής σκοπούς:
α)
την γνωστοποίηση άφιξης που αναφέρεται στο άρθρο 133, ή
β)
την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο που αναφέρεται στο άρθρο 139, στον βαθμό που πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις εν λόγω διατάξεις.
9. Δεν απαιτείται διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης όταν, το αργότερο κατά την προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο, έχει καθορισθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας ως ενωσιακών εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 153 έως 156.
10. Οι τελωνειακές αρχές φυλάσσουν τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ή έχουν πρόσβαση σε αυτήν, προκειμένου να επαληθεύσουν ότι τα εμπορεύματα τα οποία αφορά τίθενται εν συνεχεία σε τελωνειακό καθεστώς η επανεξάγονται σύμφωνα με το άρθρο 149.
11. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 10, όταν μη ενωσιακά εμπορεύματα που διακινούνται υπό καθεστώς διαμετακόμισης προσκομίζονται σε τελωνείο προορισμού εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, τα στοιχεία για τη σχετική πράξη διαμετακόμισης επέχουν θέση διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν τους όρους για τον σκοπό αυτόν. Ωστόσο, ο κάτοχος των εμπορευμάτων μπορεί να υποβάλει διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης με τη λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης.
Άρθρο 146
Τροποποίηση και ακύρωση διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, επιτρέπεται στον διασαφιστή να τροποποιήσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης μετά την υποβολή της. Η τροποποίηση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ισχύ της τελωνειακής διασάφησης για εμπορεύματα άλλα από αυτά που καλύπτονταν αρχικά.
Δεν μπορεί να γίνει τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί διασάφηση προσωρινής εναπόθεσης δεν προσκομιστούν στο τελωνείο, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την εν λόγω διασάφηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 30 ημερών μετά την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 147
Προϋποθέσεις και ευθύνες για την προσωρινή εναπόθεση εμπορευμάτων
1. Τα εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση αποθηκεύονται αποκλειστικά σε εγκαταστάσεις προσωρινής εναπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 148 ή, εφόσον δικαιολογείται, σε άλλους χώρους που έχουν καθορίσει ή εγκρίνει οι τελωνειακές αρχές.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 134 παράγραφος 2, τα εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση μπορούν να υποστούν μόνο επεξεργασία που εξασφαλίζει τη διατήρησή τους στην ίδια κατάσταση, χωρίς μεταβολή της εμφάνισης ή των τεχνικών χαρακτηριστικών τους.
3. Ο κάτοχος της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 148 ή το πρόσωπο που αποθηκεύει τα εμπορεύματα, στις περιπτώσεις όπου τα εμπορεύματα εναποτίθενται σε άλλους χώρους που έχουν καθοριστεί ή εγκριθεί από τις τελωνειακές αρχές, είναι υπεύθυνος για όλα τα ακόλουθα:
α)
εξασφάλιση της μη απομάκρυνσης των εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση από την τελωνειακή επιτήρηση,
β)
εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων σε προσωρινή εναπόθεση.
4. Όταν για οποιονδήποτε λόγο τα εμπορεύματα δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν σε προσωρινή εναπόθεση, οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν χωρίς καθυστέρηση όλα τα απαραίτητα μέτρα για την τακτοποίηση της κατάστασης των εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 197, 198 και 199.
Άρθρο 148
Άδεια λειτουργίας εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης
1. Για τη λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης απαιτείται άδεια των τελωνειακών αρχών. Δεν απαιτείται σχετική άδεια όταν ο διαχειριστής της εγκατάστασης προσωρινής εναπόθεσης είναι η ίδια η τελωνειακή αρχή.
Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης ορίζονται στην άδεια.
2. Η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο στα πρόσωπα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
είναι εγκατεστημένα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
παρέχουν τα αναγκαία εχέγγυα για την ορθή διεξαγωγή των εργασιών· οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληρούν την προϋπόθεση αυτή, εφόσον η λειτουργία εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης λαμβάνεται υπόψη στην άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
γ)
παρέχουν εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 89.
Όταν συστήνεται συνολική εγγύηση, η συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν παρακολουθείται με κατάλληλους λογιστικούς ελέγχους.
3. Η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο εφόσον οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να ασκήσουν τελωνειακή επιτήρηση χωρίς να υποχρεωθούν να θεσπίσουν διοικητικές ρυθμίσεις δυσανάλογες προς τις υφιστάμενες οικονομικές ανάγκες.
4. Ο κάτοχος της άδειας τηρεί κατάλληλες καταχωρίσεις σύμφωνα με τον εγκεκριμένο από τις τελωνειακές αρχές τύπο.
Οι εν λόγω καταχωρίσεις περιέχουν τις πληροφορίες και τα στοιχεία που επιτρέπουν στις τελωνειακές αρχές να επιτηρούν τη λειτουργία των εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης, ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση της ταυτότητας των αποθηκευμένων εμπορευμάτων, τον τελωνειακό τους χαρακτήρα και τις μετακινήσεις τους.
Οι εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς με πιστοποιητικό για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληρούν την υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο εφόσον οι καταχωρίσεις τους είναι κατάλληλες για τους σκοπούς της λειτουργίας της προσωρινής εναπόθεσης.
5. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν στον κάτοχο της άδειας να διακινεί εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση μεταξύ διαφόρων εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης, με την προϋπόθεση ότι η μετακίνηση αυτή δεν θα αυξάνει τον κίνδυνο απάτης, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν η διακίνηση αυτή τελεί υπό την ευθύνη τελωνειακής αρχής,
β)
όταν η διακίνηση αυτή καλύπτεται από μία μόνον άδεια που έχει δοθεί σε εγκεκριμένο οικονομικό φορέα με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις, ή
γ)
σε άλλες περιπτώσεις διακίνησης.
6. Σε περίπτωση που υπάρχει οικονομική ανάγκη και δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την αποθήκευση ενωσιακών εμπορευμάτων σε εγκατάσταση προσωρινής εναπόθεσης. Τα εμπορεύματα αυτά δεν θεωρούνται ως εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση.
Άρθρο 149
Λήξη της προσωρινής εναπόθεσης
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που βρίσκονται σε προσωρινή εναπόθεση τίθενται σε τελωνειακό καθεστώς ή επανεξάγονται εντός 90 ημερών.
Άρθρο 150
Επιλογή τελωνειακού καθεστώτος
Εάν δεν ορίζεται άλλως, ο διασαφιστής είναι ελεύθερος να επιλέγει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο θα υπαγάγει τα εμπορεύματα, βάσει των όρων που ισχύουν για το καθεστώς αυτό, ανεξάρτητα από το είδος ή την ποσότητα, τη χώρα καταγωγής, αποστολής ή προορισμού τους.
Άρθρο 151
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων έγκρισης για τους χώρους που αναφέρονται στο άρθρο 147 παράγραφος 1,
β)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας για την εκμετάλλευση εγκαταστάσεων προσωρινής εναπόθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 148,
γ)
τις περιπτώσεις διακίνησης που αναφέρονται στο άρθρο 149 παράγραφος 5 στοιχείο γ).
Άρθρο 152
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης του άρθρου 145,
β)
τη διόρθωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 146 παράγραφος 1,
γ)
την ακύρωση της διασάφησης προσωρινής εναπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 146 παράγραφος 2,
δ)
τη διακίνηση εμπορευμάτων που βρίσκονται σε καθεστώς προσωρινής εναπόθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 148 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΣΕ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ, ΤΗΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων
Άρθρο 153
Τεκμήριο του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Όλα τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης τεκμαίρεται ότι έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα ενωσιακών εμπορευμάτων, εκτός εάν αποδειχθεί ότι δεν είναι ενωσιακά εμπορεύματα.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δεν εφαρμόζεται το τεκμήριο που ορίζεται στην παράγραφο 1, πρέπει να αποδειχθεί ο τελωνειακός χαρακτήρας των εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων.
3. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα εμπορεύματα που παράγονται εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν φέρουν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων εάν προέρχονται από εμπορεύματα υπαχθέντα σε καθεστώς προσωρινής εναπόθεσης ή εξωτερικής διαμετακόμισης, αποθήκευσης, προσωρινής εισαγωγής ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
Άρθρο 154
Απώλεια του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων
Τα ενωσιακά εμπορεύματα καθίστανται μη ενωσιακά εμπορεύματα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν εξέρχονται του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εφόσον δεν εφαρμόζονται οι κανόνες της εσωτερικής διαμετακόμισης,
β)
όταν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης, αποθήκευσης ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, εφόσον το επιτρέπει η τελωνειακή νομοθεσία,
γ)
όταν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ειδικού προορισμού και είτε εγκαταλείπονται εν συνεχεία υπέρ του Δημοσίου είτε καταστρέφονται και αφήνουν κατάλοιπα,
δ)
όταν η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ακυρωθεί μετά την παραλαβή των εμπορευμάτων.
Άρθρο 155
Ενωσιακά εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης
1. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 227 παράγραφος 2 στοιχεία β) έως στ), τα εμπορεύματα διατηρούν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων μόνον εφόσον ο εν λόγω χαρακτήρας αποδεικνύεται βάσει ορισμένων προϋποθέσεων και με μέσα που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται, χωρίς να υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς, μεταξύ δύο σημείων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και προσωρινώς εκτός του εδάφους αυτού χωρίς μεταβολή του τελωνειακού τους χαρακτήρα.
Άρθρο 156
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν εφαρμόζεται το τεκμήριο που ορίζεται στο άρθρο 153 παράγραφος 1,
β)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση διευκόλυνσης για την απόδειξη του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων,
γ)
των περιπτώσεων στις οποίες τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 153 παράγραφος 3 δεν έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων,
δ)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν μεταβάλλεται το τελωνειακό καθεστώς των εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 155 παράγραφος 2.
Άρθρο 157
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την προσκόμιση και την επαλήθευση της απόδειξης του τελωνειακού χαρακτήρα εμπορευμάτων ως ενωσιακών εμπορευμάτων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 158
Τελωνειακή διασάφηση εμπορευμάτων και τελωνειακή επιτήρηση ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Όλα τα εμπορεύματα που πρόκειται να υπαχθούν σε τελωνειακό καθεστώς, με εξαίρεση το καθεστώς ελεύθερης ζώνης, πρέπει να καλύπτονται από τελωνειακή διασάφηση κατάλληλη για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, εκτός αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, η υποβολή της τελωνειακής διασάφησης μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων.
3. Τα ενωσιακά εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης προς εξαγωγή, εσωτερική ενωσιακή διαμετακόμιση ή τελειοποίηση προς επανεξαγωγή υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση από τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και έως τη στιγμή που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου ή καταστρέφονται ή έως τη στιγμή ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης.
Άρθρο 159
Αρμόδια τελωνεία
1. Εκτός αν άλλως ορίζεται στην ενωσιακή νομοθεσία, τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τόπο και την αρμοδιότητα των διαφόρων τελωνείων που βρίσκονται στο έδαφός τους.
2. Τα κράτη μέλη φροντίζουν για τον καθορισμό κατάλληλων και ενδεδειγμένων επίσημων ωρών λειτουργίας των τελωνείων αυτών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των συναλλαγών και των εμπορευμάτων καθώς και τα τελωνειακά καθεστώτα στα οποία πρέπει να υπαχθούν, ούτως ώστε να μην παρεμποδίζεται ή διαταράσσεται η ροή της διεθνούς κυκλοφορίας.
3. Εκτός αν ορίζεται άλλως, αρμόδιο τελωνείο για την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς είναι το τελωνείο που είναι αρμόδιο για τον χώρο όπου προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα.
Άρθρο 160
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων όπου μια τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβληθεί με μέσα άλλα από τις ηλεκτρονικές τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 158 παράγραφος 2.
Άρθρο 161
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τον καθορισμό των αρμόδιων τελωνείων άλλων από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 159 παράγραφος 3, συμπεριλαμβανομένων των τελωνείων εισόδου και των τελωνείων εξόδου,
β)
την υποβολή τελωνειακής διασάφησης στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 158 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις
Άρθρο 162
Περιεχόμενο συνήθους τελωνειακής διασάφησης
Οι συνήθεις τελωνειακές διασαφήσεις περιέχουν όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα.
Άρθρο 163
Συνοδευτικά έγγραφα
1. Τα υποστηρικτικά έγγραφα που απαιτούνται για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς για το οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή και στη διάθεση των τελωνειακών αρχών τη στιγμή της υποβολής της τελωνειακής διασάφησης.
2. Τα υποστηρικτικά έγγραφα παρέχονται στις τελωνειακές αρχές εφόσον απαιτείται από την ενωσιακή νομοθεσία ή όταν είναι απαραίτητο για τελωνειακούς ελέγχους.
3. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, τα υποστηρικτικά έγγραφα μπορούν να καταρτίζονται από οικονομικούς φορείς εφόσον έχουν λάβει σχετική άδεια από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 164
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 163 παράγραφος 3.
Άρθρο 165
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της συνήθους τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 162,
β)
τη διαθεσιμότητα των υποστηρικτικών εγγράφων που αναφέρονται στο άρθρο 163 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 3
Απλουστευμένη τελωνειακή διασάφηση
Άρθρο 166
Απλουστευμένες τελωνειακές διασαφήσεις
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν σε ένα πρόσωπο να υπαγάγει τα εμπορεύματά του σε τελωνειακό καθεστώς με απλουστευμένη διασάφηση, στην οποία είναι δυνατόν να παραλείπονται ορισμένα από τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 162 ή στα υποστηρικτικά έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 163.
2. Για την τακτική χρήση της απλουστευμένης διασάφησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 απαιτείται άδεια από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 167
Συμπληρωματική διασάφηση
1. Στην περίπτωση της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 166 ή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή, σύμφωνα με το άρθρο 182, ο διασαφιστής υποβάλλει, στο αρμόδιο τελωνείο και εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, συμπληρωματική διασάφηση, στην οποία περιλαμβάνονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
Σε περίπτωση της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 166, τα απαραίτητα υποστηρικτικά έγγραφα πρέπει να βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή και να τίθενται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών εντός συγκεκριμένης προθεσμίας.
Η συμπληρωματική διασάφηση μπορεί να είναι συνολική, περιοδική ή ανακεφαλαιωτική.
2. Η υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης αίρεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης,
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις.
3. Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να απαλλάσσουν από την υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η απλουστευμένη διασάφηση αφορά εμπορεύματα των οποίων η αξία και η ποσότητα δεν υπερβαίνει το στατιστικό κατώφλι,
β)
η απλουστευμένη διασάφηση περιέχει ήδη όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την υπαγωγή στο συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς, και
γ)
η απλουστευμένη διασάφηση δεν γίνεται με εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
4. Η απλουστευμένη διασάφηση που αναφέρεται στο άρθρο 166 ή η εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή που αναφέρεται στο άρθρο 182, και η συμπληρωματική διασάφηση θεωρείται ότι συναποτελούν ενιαία και αδιαίρετη πράξη που ισχύει, αντίστοιχα, απότην ημερομηνία αποδοχής της απλουστευμένης διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 172 και την ημερομηνία εγγραφής των εμπορευμάτων στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
5. Για την εφαρμογή του άρθρου 87, ως τόπος στον οποίο πρέπει να υποβληθεί η συμπληρωματική διασάφηση θεωρείται εκείνος στον οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση.
Άρθρο 168
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 166 παράγραφος 2,
β)
της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 167 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η συμπληρωματική διασάφηση,
γ)
της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 167 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, εντός της οποίας πρέπει να βρίσκονται στην κατοχή του διασαφιστή τα υποστηρικτικά έγγραφα,
δ)
τις ειδικές περιπτώσεις στις οποίες αίρεται η υποχρέωση υποβολής συμπληρωματικής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 167 παράγραφος 2 στοιχείο β).
Άρθρο 169
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την υποβολή:
α)
της απλουστευμένης διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 166,
β)
της συμπληρωματικής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 167.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 4
Διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλες τις τελωνειακές διασαφήσεις
Άρθρο 170
Υποβολή τελωνειακής διασάφησης
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 167 παράγραφος 1, τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβάλλει οποιοδήποτε πρόσωπο που είναι σε θέση να παρέχει όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο διασαφίζονται τα εμπορεύματα. Το πρόσωπο αυτό πρέπει να είναι επίσης σε θέση να προσκομίσει το ίδιο ή να φροντίσει να προσκομισθούν τα εν λόγω εμπορεύματα στο τελωνείο.
Ωστόσο, όταν η αποδοχή τελωνειακής διασάφησης συνεπάγεται ιδιαίτερες υποχρεώσεις για συγκεκριμένο πρόσωπο, η διασάφηση αυτή υποβάλλεται από το πρόσωπο αυτό ή από τον αντιπρόσωπό του.
2. Ο διασαφιστής είναι εγκατεστημένος στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, οι ακόλουθοι διασαφιστές δεν απαιτείταινα είναι εγκατεστημένοι στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης:
α)
πρόσωπα που υποβάλλουν τελωνειακή διασάφηση για διαμετακόμιση ή προσωρινή εισαγωγή,
β)
πρόσωπα που υποβάλλουν περιστασιακά τελωνειακές διασαφήσεις για εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων εμπορευμάτων που υπάγονται σε καθεστώς ειδικού προορισμού ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, υπό την προϋπόθεση ότι οι τελωνειακές αρχές κρίνουν ότι αυτό δικαιολογείται,
γ)
πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα σε χώρα το έδαφος της οποίας συνορεύει με το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και προσκομίζουν τα εμπορεύματα στα οποία αναφέρεται η τελωνειακή διασάφηση σε ενωσιακό μεθοριακό τελωνείο που βρίσκεται στα σύνορα με τη χώρα αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα στην οποία είναι εγκατεστημένα τα πρόσωπα επιτρέπει στα πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης να επωφελούνται από την αρχή της αμοιβαιότητας.
4. Οι διασαφήσεις επικυρώνονται.
Άρθρο 171
Υποβολή τελωνειακής διασάφησης πριν από την προσκόμιση των εμπορευμάτων
Η τελωνειακή διασάφηση μπορεί να υποβληθεί πριν από την προβλεπόμενη προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο. Εάν τα εμπορεύματα δεν προσκομιστούν εντός 30 ημερών από την υποβολή της διασάφησης στο τελωνείο, η τελωνειακή διασάφηση θεωρείται ότι δεν έχει υποβληθεί.
Άρθρο 172
Αποδοχή τελωνειακής διασάφησης
1. Οι τελωνειακές διασαφήσεις που πληρούν τους όρους του παρόντος κεφαλαίου γίνονται αμέσως δεκτές από τις τελωνειακές αρχές, εφόσον τα εμπορεύματα στα οποία αναφέρονται έχουν προσκομισθεί στο τελωνείο.
2. Εκτός αν άλλως ορίζεται, η ημερομηνία αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης από τις τελωνειακές αρχές είναι η ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται τα εμπορεύματα και για όλες τις άλλες διατυπώσεις εισαγωγής ή εξαγωγής.
Άρθρο 173
Τροποποίηση τελωνειακής διασάφησης
1. Κατόπιν αιτήσεώς του, επιτρέπεται στον διασαφιστή να διορθώσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της τελωνειακής διασάφησης μετά την αποδοχή της από τις τελωνειακές αρχές. Η τροποποίηση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ισχύ της τελωνειακής διασάφησης για εμπορεύματα άλλα από αυτά που καλύπτονταν αρχικά.
2. Δεν επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί καμία τέτοιου είδους τροποποίηση κατόπιν αιτήσεως σε κάποια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον διασαφιστή ότι προτίθενται να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει την ανακρίβεια των στοιχείων της τελωνειακής διασάφησης,
γ)
αφού οι τελωνειακές αρχές έχουν χορηγήσει άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων.
3. Κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή και εντός τριών ετών από την ημερομηνία αποδοχής της τελωνειακής διασάφησης, μπορεί να επιτραπεί η τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων προκειμένου ο διασαφιστής να μπορέσει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς.
Άρθρο 174
Ακύρωση τελωνειακής διασάφησης
1. Κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τελωνειακή διασάφηση που έχει ήδη γίνει αποδεκτή, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν έχουν εξακριβώσει ότι τα εμπορεύματα πρέπει να υπαχθούν αμέσως σε άλλο τελωνειακό καθεστώς,
β)
όταν έχουν εξακριβώσει ότι, λόγω ειδικών περιστάσεων, η υπαγωγή των εμπορευμάτων στο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο είχαν διασαφισθεί δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.
Ωστόσο, αν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει τον διασαφιστή ότι προτίθενται να εξετάσουν τα εμπορεύματα, η αίτηση ακύρωσης της τελωνειακής διασάφησης μπορεί να γίνεται δεκτή μόνο μετά την πραγματοποίηση της εξέτασης αυτής.
2. Η τελωνειακή διασάφηση δεν μπορεί να ακυρωθεί μετά την παράδοση των εμπορευμάτων εκτός αν ορίζεται άλλως.
Άρθρο 175
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες μπορεί να ακυρωθεί τελωνειακή διασάφηση μετά την παράδοση των εμπορευμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 174 παράγραφος 2.
Άρθρο 176
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή τελωνειακής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 171,
β)
την αποδοχή τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 172, περιλαμβανομένης της εφαρμογής των κανόνων αυτών στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 179,
γ)
την τροποποίηση της τελωνειακής διασάφησης μετά την παράδοση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 173 παράγραφος 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 5
Άλλες απλουστεύσεις
Άρθρο 177
Απλούστευση της κατάρτισης των τελωνειακών διασαφήσεων για εμπορεύματα που υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις
1. Όταν μια αποστολή αποτελείται από εμπορεύματα που υπάγονται σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις και η μεταχείριση καθενός από τα εμπορεύματα αυτά σύμφωνα με τη δασμολογική του διάκριση με σκοπό την κατάρτιση τελωνειακής διασάφησης συνεπάγεται φόρτο εργασίας και δαπάνη δυσανάλογη σε σχέση με τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό που επιβάλλεται, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δεχθούν, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, να επιβληθεί εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός στο σύνολο της αποστολής βάσει της δασμολογικής διάκρισης των εμπορευμάτων για τα οποία προβλέπεται ο υψηλότερος συντελεστής εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού.
2. Οι τελωνειακές αρχές δεν χορηγούν την απλούστευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σε εμπορεύματα που υπόκεινται σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς ή σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, εφόσον για την εφαρμογή του μέτρου απαιτείται η ορθή κατάταξή τους.
Άρθρο 178
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εκδίδει μέτρα, μέσω εκτελεστικών πράξεων, σχετικά με τον προσδιορισμό της δασμολογικής διάκρισης για την εφαρμογή του άρθρου 177 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 179
Κεντρικός τελωνισμός
1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν, κατόπιν αιτήσεως, να χορηγούν άδεια σε ένα πρόσωπο να υποβάλει στο τελωνείο που είναι αρμόδιο για τον τόπο στον οποίο το πρόσωπο αυτό είναι εγκατεστημένο τελωνειακή διασάφηση για εμπορεύματα που προσκομίζονται σε άλλο τελωνείο.
Μπορεί να υπάρξει απαλλαγή από την απαίτηση χορήγησης άδειας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στις περιπτώσεις στις οποίες η τελωνειακή διασάφηση υποβάλλεται και τα εμπορεύματα προσκομίζονται σε τελωνεία που ανήκουν στην αρμοδιότητα μιας τελωνειακής αρχής.
2. Ο αιτών την άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις.
3. Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση:
α)
επιτηρεί την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο σχετικό τελωνειακό καθεστώς,
β)
διεξάγει τους τελωνειακούς ελέγχους για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης που αναφέρεται στο άρθρο 188 στοιχεία α) και β),
γ)
εφόσον δικαιολογείται, ζητεί από το τελωνείο στο οποίο προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα να διεξαγάγει τους τελωνειακούς ελέγχους για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης που αναφέρονται στο άρθρο 188 στοιχεία γ) και δ), και
δ)
διεκπεραιώνει τις διατυπώσεις για την είσπραξη του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε ενδεχόμενη τελωνειακή οφειλή.
4. Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η τελωνειακή διασάφηση και το τελωνείο στο οποίο προσκομίζονται τα εμπορεύματα ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης και την παράδοση των εμπορευμάτων.
5. Το τελωνείο στο οποίο προσκομίζονται τα εμπορεύματα, διενεργεί, με την επιφύλαξη των δικών του ελέγχων στα εμπορεύματα που εισέρχονται ή εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, τους τελωνειακούς ελέγχους που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ) και παρέχει στο τελωνείο στο οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση τα αποτελέσματα των ανωτέρω ελέγχων.
6. Το τελωνείο στο οποίο υποβλήθηκε η τελωνειακή διασάφηση παραδίδει τα εμπορεύματα σύμφωνα με τα άρθρα 194 και 195, λαμβάνοντας υπόψη:
α)
τα αποτελέσματα των δικών του ελέγχων που αφορούν την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης,
β)
τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενήργησε το τελωνείο στο οποίο προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα όσον αφορά την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης και τους ελέγχους των εμπορευμάτων που εισήλθαν ή εξήλθαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 180
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 179 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 181
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τον κεντρικό τελωνισμό, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 179,
β)
την απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 182 παράγραφος 3, στο πλαίσιο του κεντρικού τελωνισμού.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 182
Εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή
1. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια σε ένα πρόσωπο να υποβάλει τελωνειακή διασάφηση, περιλαμβανομένης της απλουστευμένης διασάφησης, με τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή, υπό τον όρο ότι τα στοιχεία της διασάφησης βρίσκονται στη διάθεση των τελωνειακών αρχών μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος του διασαφιστή κατά τη στιγμή της υποβολής της τελωνειακής διασάφησης υπό τη μορφή εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
2. Η τελωνειακή διασάφηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή τη στιγμή της εγγραφής των εμπορευμάτων στις λογιστικές καταχωρίσεις.
3. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να απαλλάσσουν από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων. Στην περίπτωση αυτή, τα εμπορεύματα θεωρούνται ότι έχουν παραδοθεί κατά τη στιγμή της εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή.
Η ανωτέρω απαλλαγή εγκρίνεται εφόσον συντρέχουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο διασαφιστής είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις,
β)
εφόσον η φύση και η ροή των σχετικών εμπορευμάτων το δικαιολογούν και είναι γνωστές στις τελωνειακές αρχές,
γ)
το τελωνείο ελέγχου έχει πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που θεωρεί απαραίτητες προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του να διενεργεί ελέγχους επί των εμπορευμάτων, εφόσον παρουσιαστεί ανάγκη, και
δ)
κατά τη στιγμή της εγγραφής στις λογιστικές καταχωρίσεις, τα εμπορεύματα δεν υπόκεινται πλέον σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς, εκτός αν ορίζεται άλλως στην άδεια.
Ωστόσο, σε ειδικές περιπτώσεις, το τελωνείο ελέγχου μπορεί να ζητήσει την προσκόμιση των εμπορευμάτων.
4. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η παράδοση των εμπορευμάτων αναγράφεται στην άδεια.
Άρθρο 183
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορήγησης της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 182 παράγραφος 1.
Άρθρο 184
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την εγγραφή στις λογιστικές καταχωρίσεις του διασαφιστή που αναφέρεται στο άρθρο 182, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 185
Αυτοαξιολόγηση
1. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια σε έναν οικονομικό φορέα να διεκπεραιώνει ορισμένες τελωνειακές διατυπώσεις τις οποίες πρέπει να διεκπεραιώνουν οι τελωνειακές αρχές, να καθορίζει το καταβλητέο ποσό του εισαγωγικού και εξαγωγικού δασμού και να προβαίνει σε ορισμένους ελέγχους υπό τελωνειακή επιτήρηση.
2. Ο αιτών την άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας ως προς τις τελωνειακές απλουστεύσεις.
Άρθρο 186
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 185 παράγραφος 1,
β)
των τελωνειακών διατυπώσεων και ελέγχων που πραγματοποιούνται από τον κάτοχο της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 185 παράγραφος 1.
Άρθρο 187
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τις τελωνειακές διατυπώσεις και τους ελέγχους στους οποίους προβαίνει ο κάτοχος της άδειας, σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Επαλήθευση και παράδοση των εμπορευμάτων
Τμήμα 1
Επαλήθευση
Άρθρο 188
Επαλήθευση τελωνειακής διασάφησης
Για την επαλήθευση της ακρίβειας των στοιχείων τελωνειακής διασάφησης η οποία έχει γίνει αποδεκτή, οι τελωνειακές αρχές μπορούν:
α)
να εξετάζουν τη διασάφηση και τα συνοδευτικά έγγραφα,
β)
να ζητούν από το διασαφιστή να προσκομίσει άλλα έγγραφα,
γ)
να εξετάζουν τα εμπορεύματα,
δ)
να λαμβάνουν δείγματα για ανάλυση ή λεπτομερή έλεγχο των εμπορευμάτων.
Άρθρο 189
Εξέταση και δειγματοληψία των εμπορευμάτων
1. Η μεταφορά των εμπορευμάτων στους χώρους στους οποίους πρόκειται να εξετασθούν και στον οποίο πρόκειται να γίνει δειγματοληψία και οι χειρισμοί που απαιτούνται για την ίδια την εξέταση ή δειγματοληψία εκτελούνται από τον διασαφιστή ή υπ’ ευθύνη του. Τα έξοδα που προκύπτουν βαρύνουν τον διασαφιστή.
2. Ο διασαφιστής έχει το δικαίωμα να παρίσταται ή να εκπροσωπείται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων και κατά τη δειγματοληψία. Όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν βάσιμους λόγους, μπορούν να απαιτούν από τον διασαφιστή να παρίσταται ή να εκπροσωπείται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων ή τη δειγματοληψία και να τους παρέχει την αναγκαία βοήθεια για τη διευκόλυνση της εξέτασης ή της δειγματοληψίας.
3. Εφόσον πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, η δειγματοληψία από τις τελωνειακές αρχές δεν συνεπάγεται αποζημίωση εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, τα έξοδα όμως της ανάλυσης ή του ελέγχου αναλαμβάνονται από αυτές.
Άρθρο 190
Μερική εξέταση και δειγματοληψία των εμπορευμάτων
1. Όταν η εξέταση ή η δειγματοληψία αφορά μέρος μόνο των εμπορευμάτων που καλύπτονται από την ίδια τελωνειακή διασάφηση, τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης ή της ανάλυσης ή της εξέτασης των δειγμάτων, τεκμαίρεται ότι ισχύουν για όλα τα εμπορεύματα που καλύπτει η εν λόγω διασάφηση.
Ωστόσο, ο διασαφιστής μπορεί να ζητήσει συμπληρωματική εξέταση ή δειγματοληψία των εμπορευμάτων, όταν κρίνει ότι τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης ή της ανάλυσης ή της εξέτασης των δειγμάτων δεν ισχύουν για τα υπόλοιπα εμπορεύματα που διασαφήθηκαν. Η αίτηση γίνεται αποδεκτή υπό την προϋπόθεση ότι τα εμπορεύματα δεν έχουν παραληφθεί ή, αν έχουν παραληφθεί, εφόσον ο διασαφιστής αποδείξει ότι δεν έχουν υποστεί καμία μεταβολή.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, όταν μια τελωνειακή διασάφηση περιέχει εμπορεύματα που υπάγονται σε δύο ή περισσότερα είδη, θεωρείται ότι τα στοιχεία για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο κάθε είδος αποτελούν ξεχωριστή διασάφηση.
Άρθρο 191
Αποτελέσματα της επαλήθευσης
1. Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης της τελωνειακής διασάφησης χρησιμεύουν ως βάση για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο έχουν υπαχθεί τα εμπορεύματα.
2. Όταν δεν πραγματοποιείται επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με βάση τα στοιχεία της εν λόγω διασάφησης.
3. Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης την οποία πραγματοποιούν οι τελωνειακές αρχές έχουν την ίδια αποδεικτική αξία σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 192
Μέτρα εξακρίβωσης της ταυτότητας
1. Οι τελωνειακές αρχές ή, ενδεχομένως, οι οικονομικοί φορείς, οι οποίοι είναι εγκεκριμένοι για τον σκοπό αυτό από τις τελωνειακές αρχές, λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων, όταν η εν λόγω εξακρίβωση είναι απαραίτητη για να διασφαλισθεί η τήρηση των διατάξεων του τελωνειακού καθεστώτος για το οποίο διασαφήθηκαν τα εν λόγω εμπορεύματα.
Τα εν λόγω μέτρα εξακρίβωσης της ταυτότητας παράγουν τα ίδια νομικά αποτελέσματα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα μέσα εξακρίβωσης της ταυτότητας που έχουν τεθεί επί των εμπορευμάτων, της συσκευασίας ή των μεταφορικών μέσων αφαιρούνται ή καταστρέφονται μόνον από τις τελωνειακές αρχές ή, εφόσον είναι εγκεκριμένοι προς τούτο από τις τελωνειακές αρχές, από τους οικονομικούς φορείς, εκτός αν, λόγω τυχαίου γεγονότος ή ανωτέρας βίας, η αφαίρεση ή καταστροφή τους είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ακεραιότητας των εμπορευμάτων ή των μεταφορικών μέσων.
Άρθρο 193
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή θεσπίζει με εκτελεστικές πράξεις μέτρα για την επαλήθευση της τελωνειακής διασάφησης, την εξέταση και τη δειγματοληψία των εμπορευμάτων και τα αποτελέσματα της επαλήθευσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Παράδοση
Άρθρο 194
Παράδοση των εμπορευμάτων
1. Όταν πληρούνται οι όροι υπαγωγής των εμπορευμάτων στο σχετικό καθεστώς και εφόσον δεν έχει τεθεί κανένας περιορισμός και τα εμπορεύματα δεν αποτελούν αντικείμενο απαγόρευσης, οι τελωνειακές αρχές χορηγούν άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων μόλις επαληθευθούν ή γίνουν αποδεκτά χωρίς επαλήθευση τα στοιχεία της τελωνειακής διασάφησης.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης όταν η επαλήθευση που αναφέρεται στο άρθρο 188 δεν μπορεί να περατωθεί εντός εύλογης προθεσμίας και εφόσον η προσκόμιση των εμπορευμάτων για την επαλήθευση αυτή δεν είναι πλέον απαραίτητη.
2. Όλα τα εμπορεύματα που καλύπτονται από την ίδια διασάφηση παραδίδονται ταυτόχρονα.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, όταν μια τελωνειακή διασάφηση περιέχει εμπορεύματα που υπάγονται σε δύο ή περισσότερα είδη, θεωρείται ότι τα στοιχεία για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο κάθε είδος αποτελούν ξεχωριστή τελωνειακή διασάφηση.
Άρθρο 195
Παραλαβή εξαρτώμενη από την καταβολή του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή ή τη σύσταση εγγύησης
1. Όταν η υπαγωγή εμπορευμάτων υπό τελωνειακό καθεστώς συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής, η παραλαβή των εμπορευμάτων χορηγείται μόνον αν έχει καταβληθεί το ποσό του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί στην τελωνειακή οφειλή ή αν έχει συσταθεί εγγύηση για την κάλυψη της οφειλής αυτής.
Ωστόσο, με την επιφύλαξη του τρίτου εδαφίου, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικό δασμό.
Όταν, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο έχουν υπαχθεί τα εμπορεύματα, οι τελωνειακές αρχές απαιτούν τη σύσταση εγγύησης, δεν χορηγείται άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων για το συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς μέχρις ότου συσταθεί η εγγύηση.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, δεν απαιτείται η σύσταση εγγύησης για την παράδοση εμπορευμάτων τα οποία αποτελούν αντικείμενο αίτησης για ανάληψη ποσότητας από δασμολογική ποσόστωση.
3. Στις περιπτώσεις όπου γίνεται χρήση της απλούστευσης που προβλέπεται στα άρθρα 166, 182 και 185 και συστήνεται συνολική εγγύηση, η παράδοση των εμπορευμάτων δεν εξαρτάται από την παρακολούθηση της εγγύησης από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 196
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 195 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Διάθεση των εμπορευμάτων
Άρθρο 197
Καταστροφή των εμπορευμάτων
Όταν οι τελωνειακές αρχές διαθέτουν επαρκείς λόγους, μπορούν να ζητήσουν την καταστροφή των εμπορευμάτων που προσκομίζονται στα τελωνεία και ενημερώνουν σχετικά τον κάτοχο των εμπορευμάτων. Οι δαπάνες της καταστροφής των εμπορευμάτων βαρύνουν τον κάτοχο αυτών.
Άρθρο 198
Μέτρα που πρέπει να λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές
1. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων της δήμευσης, της πώλησης ή της καταστροφής των εμπορευμάτων, για τη διάθεση των εμπορευμάτων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν μία από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην τελωνειακή νομοθεσία σχετικά με την εισαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης δεν έχει εκπληρωθεί ή όταν τα εμπορεύματα έχουν διαφύγει της τελωνειακής επιτήρησης,
β)
όταν τα εμπορεύματα δεν μπορούν να παραληφθούν για έναν από τους ακόλουθους λόγους:
i)
επειδή η εξέτασή τους δεν ήταν δυνατό να διενεργηθεί ή να συνεχισθεί εντός των καθορισμένων από τις τελωνειακές αρχές προθεσμιών, για λόγους που οφείλονται στον διασαφιστή,
ii)
επειδή δεν υποβλήθηκαν τα έγγραφα από την υποβολή των οποίων εξαρτάται η υπαγωγή τους στο τελωνειακό καθεστώς που ζητήθηκε,
iii)
επειδή ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός, ανάλογα με την περίπτωση, που έπρεπε να είχε καταβληθεί ή για τον οποίο έπρεπε να συσταθεί εγγύηση δεν καταβλήθηκε ή δεν αποτέλεσε αντικείμενο εγγύησης εντός της καθορισμένης προθεσμίας,
iv)
επειδή τα εμπορεύματα υπόκεινται σε απαγορεύσεις ή περιορισμούς,
γ)
όταν τα εμπορεύματα δεν παραδόθηκαν εντός εύλογης προθεσμίας μετά τη χορήγηση άδειας παραλαβής,
δ)
όταν, μετά την παράδοσή τους, τα εμπορεύματα θεωρείται ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της παραλαβής αυτής, ή
ε)
όταν τα εμπορεύματα εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
2. Μη ενωσιακά εμπορεύματα που έχουν εγκαταλειφθεί υπέρ του Δημοσίου, έχουν κατασχεθεί ή δημευθεί, θεωρείται ότι έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης. Εγγράφονται στις λογιστικές καταχωρίσεις είτε του διαχειριστή της τελωνειακής αποταμίευσης είτε των τελωνειακών αρχών, εφόσον βρίσκονται στην κατοχή των τελευταίων.
Όταν εμπορεύματα τα οποία πρόκειται να καταστραφούν, να εγκαταλειφθούν υπέρ του Δημοσίου, να κατασχεθούν ή να δημευθούν υπόκεινται ήδη σε τελωνειακή διασάφηση, οι εγγραφές πρέπει να συμπεριλαμβάνουν αναφορά στην τελωνειακή διασάφηση. Οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την εν λόγω τελωνειακή διασάφηση.
3. Το κόστος των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βαρύνει:
α)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), το πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τις σχετικές υποχρεώσεις ή απέκρυψε τα εμπορεύματα από την τελωνειακή επιτήρηση,
β)
στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) και γ), τον διασαφιστή,
γ)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ), το πρόσωπο που οφείλει να συμμορφώνεται με τους όρους που διέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων,
δ)
στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ε), το πρόσωπο που εγκαταλείπει τα εμπορεύματα υπέρ του Δημοσίου.
Άρθρο 199
Εγκατάλειψη
Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα και τα εμπορεύματα υπό το καθεστώς ειδικού προορισμού μπορούν, κατόπιν προηγούμενης άδειας των τελωνειακών αρχών, να εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου από τον δικαιούχο του καθεστώτος ή, ανάλογα με την περίπτωση, από τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Άρθρο 200
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την καταστροφή των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 197,
β)
την πώληση των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 198 παράγραφος 1,
γ)
την εγκατάλειψη των εμπορευμάτων υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΘΕΣΗ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΔΑΣΜΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία
Άρθρο 201
Πεδίο εφαρμογής και αποτελέσματα
1. Μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για την ενωσιακή αγορά ή για ιδιωτική χρήση ή κατανάλωση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία.
2. Για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία απαιτούνται τα ακόλουθα:
α)
η είσπραξη κάθε οφειλόμενου εισαγωγικού δασμού,
β)
η είσπραξη, ενδεχομένως, άλλων επιβαρύνσεων σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις οικείες ισχύουσες διατάξεις για την είσπραξη αυτών των επιβαρύνσεων,
γ)
η εφαρμογή μέτρων εμπορικής πολιτικής, απαγορεύσεων και περιορισμών, εφόσον η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων δεν απαιτείται νωρίτερα, και
δ)
η διεκπεραίωση των λοιπών προβλεπόμενων διατυπώσεων που καθορίζονται σχετικά με την εισαγωγή των εμπορευμάτων.
3. Η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία προσδίδει σε κάθε μη ενωσιακό εμπόρευμα τον τελωνειακό χαρακτήρα του ενωσιακού εμπορεύματος.
Άρθρο 202
Μέτρα εμπορικής πολιτικής
1. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μεταποιημένα εμπορεύματα τα οποία παράγονται στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και ο υπολογισμός του ποσού του εισαγωγικού δασμού γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3, τα μέτρα εμπορικής πολιτικής που εφαρμόζονται είναι αυτά που ισχύουν για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις απορριμμάτων και θραυσμάτων.
3. Όταν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μεταποιημένα εμπορεύματα τα οποία παράγονται στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και ο υπολογισμός του ποσού του εισαγωγικού δασμού γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 1, τα μέτρα εμπορικής πολιτικής εφαρμόζονται μόνον εφόσον τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή υπόκεινται στα εν λόγω μέτρα.
4. Όταν η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει μέτρα εμπορικής πολιτικής κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, αυτά τα μέτρα δεν εφαρμόζονται σε μεταποιημένα προϊόντα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την υπαγωγή τους σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, όταν:
α)
τα μεταποιημένα εμπορεύματα διατηρούν την ενωσιακή καταγωγή τους κατά την έννοια του άρθρου 60,
β)
το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή περιλαμβάνει επισκευή, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος σταθερών ανταλλαγών που αναφέρεται στο άρθρο 261, ή
γ)
το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή έπεται συμπληρωματικών εργασιών τελειοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 258.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς
Τμήμα 1
Επανεισαγόμενα εμπορεύματα
Άρθρο 203
Πεδίο εφαρμογής και αποτελέσματα
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία, αφού αρχικά εξήχθησαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ως ενωσιακά εμπορεύματα, επανεισάγονται στο έδαφος αυτό μέσα σε διάστημα τριών ετών και αποτελούν το αντικείμενο διασάφησης για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό κατ' αίτηση του ενδιαφερομένου.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται ακόμη και όταν τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα αποτελούν ένα μέρος μόνο των εμπορευμάτων τα οποία είχαν προηγουμένως εξαχθεί από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Η προθεσμία των τριών ετών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να παρατείνεται για να ληφθούν υπόψη ειδικές περιστάσεις.
3. Όταν, πριν από την εξαγωγή τους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία αδασμολόγητα ή με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω ειδικού προορισμού, η προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 απαλλαγή από τον δασμό χορηγείται μόνον εάν αυτά πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία για τον ίδιο ειδικό προορισμό.
Όταν ο ειδικός προορισμός για τον οποίο τα ανωτέρω εμπορεύματα πρόκειται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία δεν είναι πλέον ο ίδιος, το ποσό του εισαγωγικού δασμού μειώνεται κατά το ποσό που έχει ενδεχομένως εισπραχθεί κατά την πρώτη θέση των εμπορευμάτων αυτών σε ελεύθερη κυκλοφορία. Εάν το τελευταίο αυτό ποσό υπερβαίνει εκείνο το οποίο καταβάλλεται για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των επανεισαγομένων εμπορευμάτων, δεν χορηγείται καμία επιστροφή.
4. Όταν ενωσιακά εμπορεύματα έχουν απολέσει τον τελωνειακό χαρακτήρα των ενωσιακών εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 154 και, στη συνέχεια, τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1, 2 και 3.
5. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό χορηγείται μόνο εφόσον τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν.
6. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό τεκμηριώνεται από πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για τη χορήγηση της απαλλαγής.
Άρθρο 204
Εμπορεύματα που έχουν τύχει του ευεργετήματος μέτρων στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής
Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που προβλέπεται στο άρθρο 203 δεν χορηγείται σε εμπορεύματα τα οποία έχουν τύχει του ευεργετήματος μέτρων στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής που περιλαμβάνουν την εξαγωγή τους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εκτός αν προβλέπεται άλλως σε ειδικές περιπτώσεις.
Άρθρο 205
Εμπορεύματα που είχαν υπαχθεί προηγουμένως στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή
1. Το άρθρο 203 εφαρμόζεται σε μεταποιημένα προϊόντα τα οποία είχαν αρχικά επανεξαχθεί από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης έπειτα από υπαγωγή σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
2. Κατ' αίτηση του διασαφιστή και υπό τον όρο ότι παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες, το ποσό του εισαγωγικού δασμού για τα εμπορεύματα που καλύπτονται από την παράγραφο 1 καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3. Η ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης επανεξαγωγής θεωρείται ως η ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία.
3. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που προβλέπεται στο άρθρο 203 δεν χορηγείται για μεταποιημένα προϊόντα τα οποία είχαν εξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο γ), εκτός εάν διασφαλίζεται ότι κανένα εμπόρευμα δεν θα υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.
Άρθρο 206
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων στις οποίες θεωρείται ότι τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν,
β)
των ειδικών περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 204.
Άρθρο 207
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την παροχή πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 203 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
Άρθρο 208
Προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τη θάλασσα
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 60 παράγραφος 1, απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό σε περίπτωση που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία τα ακόλουθα:
α)
τα προϊόντα της αλιείας και τα άλλα προϊόντα που λαμβάνονται από τα θαλάσσια χωρικά ύδατα χώρας ή εδάφους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης από πλοία τα οποία είναι νηολογημένα ή εγγεγραμμένα σε κράτος μέλος και φέρουν τη σημαία του,
β)
τα προϊόντα που παράγονται από προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο α), πάνω σε πλοία-εργοστάσια που πληρούν τους όρους που προβλέπονται στο εν λόγω στοιχείο.
2. Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 τεκμηριώνεται από στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι που τίθενται στην παράγραφο αυτή.
Άρθρο 209
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την προσκόμιση των αποδείξεων που αναφέρονται στο άρθρο 208 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 210
Πεδίο εφαρμογής
Τα εμπορεύματα είναι δυνατόν να υπαχθούν σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες ειδικών καθεστώτων:
α)
διαμετακόμιση: περιλαμβάνει την εξωτερική και την εσωτερική διαμετακόμιση,
β)
αποθήκευση: περιλαμβάνει την τελωνειακή αποταμίευση και τις ελεύθερες ζώνες,
γ)
ειδικές χρήσεις: περιλαμβάνουν την προσωρινή εισαγωγή και τον ειδικό προορισμό,
δ)
τελειοποίηση: περιλαμβάνει την τελειοποίηση προς επανεξαγωγή και την τελειοποίηση προς επανεισαγωγή.
Άρθρο 211
Άδεια
1. Απαιτείται άδεια από τις τελωνειακές αρχές για τα ακόλουθα:
α)
την εφαρμογή καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, προσωρινής εισαγωγής ή ειδικού προορισμού,
β)
τη λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης που προορίζονται για την τελωνειακή αποταμίευση εμπορευμάτων, εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπεύθυνη για τη λειτουργία της εγκατάστασης αποθήκευσης είναι η ίδια η τελωνειακή αρχή.
Οι όροι υπό τους οποίους επιτρέπεται η εφαρμογή ενός ή περισσοτέρων από τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο καθεστώτα ή η λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης, αναγράφονται στην άδεια.
2. Οι τελωνειακές αρχές χορηγούν άδεια με αναδρομική ισχύ, εφόσον συντρέχουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υφίσταται αποδεδειγμένη οικονομική ανάγκη,
β)
η αίτηση δεν συνδέεται με απόπειρα διάπραξης απάτης,
γ)
ο αιτών έχει αποδείξει βάσει λογιστικών στοιχείων ή λογιστικών καταχωρήσεων ότι:
i)
πληρούνται όλες οι απαιτήσεις για την εφαρμογή του καθεστώτος,
ii)
κατά περίπτωση, μπορεί να εξακριβωθεί η ταυτότητα των εμπορευμάτων κατά τη σχετική χρονική περίοδο,
iii)
τα σχετικά λογιστικά στοιχεία ή λογιστικές καταχωρήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο του καθεστώτος,
δ)
είναι δυνατόν να διεκπεραιωθούν όλες οι αναγκαίες διατυπώσεις για τη διευθέτηση της κατάστασης των εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης, όπου απαιτείται, της ακύρωσης των σχετικών τελωνειακών διασαφήσεων,
ε)
καμία άδεια με αναδρομικό χαρακτήρα δεν έχει χορηγηθεί στον αιτούντα κατά τα τρία τελευταία χρόνια πριν από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης,
στ)
δεν απαιτείται εξέταση των οικονομικών όρων, με την εξαίρεση των περιπτώσεων που η αίτηση αφορά την ανανέωση άδειας για το ίδιο είδος εργασιών και εμπορευμάτων,
ζ)
η αίτηση δεν αφορά τη λειτουργία των εγκαταστάσεων αποθήκευσης που χρησιμοποιούνται για την τελωνειακή αποταμίευση των εμπορευμάτων,
η)
όταν η αίτηση αφορά την ανανέωση άδειας για το ίδιο είδος εργασιών και εμπορευμάτων, η αίτηση υποβάλλεται εντός τριών ετών μετά τη λήξη της αρχικής άδειας.
Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να χορηγήσουν άδεια με αναδρομική ισχύ και στις περιπτώσεις που τα υπαγόμενα σε τελωνειακό καθεστώς εμπορεύματα δεν είναι πλέον διαθέσιμα κατά το χρόνο αποδοχής της αίτησης αδείας.
3. Εκτός αν άλλως προβλέπεται, η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο σε πρόσωπα τα οποία πληρούν όλους τους ακόλουθους όρους:
α)
είναι εγκατεστημένα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
παρέχουν τα αναγκαία εχέγγυα για την ορθή διεξαγωγή των εργασιών· εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληροί τον παρόντα όρο, εφόσον η δραστηριότητα που αφορά το οικείο ειδικό καθεστώς λήφθηκε υπόψη στην άδεια που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α),
γ)
σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ενδέχεται να γεννηθεί τελωνειακή οφειλή ή άλλες επιβαρύνσεις για εμπορεύματα τα οποία έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς, παρέχουν εγγύηση σύμφωνα με το άρθρο 89,
δ)
στην περίπτωση καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής ή τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, χρησιμοποιούν τα εμπορεύματα ή φροντίζουν για τη χρησιμοποίησή τους ή διενεργούν εργασίες τελειοποίησης επί των εμπορευμάτων ή φροντίζουν για τη διεξαγωγή τέτοιων εργασιών, αντίστοιχα.
4. Εκτός αν άλλως προβλέπεται και επιπλέον των περιπτώσεων της παραγράφου 3, η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται μόνο όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι τελωνειακές αρχές είναι σε θέση να ασκήσουν τελωνειακή επιτήρηση χωρίς να υποχρεωθούν να θεσπίσουν διοικητικές ρυθμίσεις δυσανάλογες προς τις υφιστάμενες οικονομικές ανάγκες,
β)
δεν θίγονται τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών από άδεια υπαγωγής στο καθεστώς τελειοποίησης (οικονομικοί όροι).
5. Τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών θεωρείται ότι δεν επηρεάζονται αρνητικά, σύμφωνα με την παράγραφο 4 στοιχείο β), εκτός εάν υπάρχουν αποδείξεις για το αντίθετο ή εάν οι οικονομικοί όροι θεωρείται ότι έχουν πληρωθεί.
6. Όταν υπάρχουν αποδείξεις ότι μάλλον επηρεάζονται αρνητικά τα ουσιώδη συμφέροντα των ενωσιακών παραγωγών, πραγματοποιείται εξέταση των οικονομικών όρων σε επίπεδο Ένωσης.
Άρθρο 212
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των όρων για τη χορήγηση της άδειας σχετικά με τα καθεστώτα που αναφέρεται στο άρθρο 211 παράγραφος 1,
β)
των εξαιρέσεων από τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφοι 3 και 4,
γ)
των περιπτώσεων στις οποίες θεωρείται ότι πληρούνται οι οικονομικοί όροι που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφος 5.
Άρθρο 213
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εξέταση των οικονομικών όρων που αναφέρονται στο άρθρο 211 παράγραφος 6.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 214
Λογιστικές καταχωρήσεις
1. Εκτός από το καθεστώς διαμετακόμισης, ή αν ορίζεται άλλως, ο κάτοχος της άδειας, ο δικαιούχος του καθεστώτος και όλα τα πρόσωπα που ασκούν δραστηριότητα που συνίσταται σε αποθήκευση, επεξεργασία ή μεταποίηση εμπορευμάτων, ή αγορά ή πώληση εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες, τηρούν κατάλληλες λογιστικές καταχωρήσεις, σύμφωνα με τον εγκεκριμένο από τις τελωνειακές αρχές τύπο.
Οι εν λόγω καταχωρήσεις περιέχουν τις πληροφορίες και τα στοιχεία που επιτρέπουν στις τελωνειακές αρχές να επιτηρούν το σχετικό καθεστώς, ιδίως όσον αφορά την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σ’ αυτό, τον τελωνειακό τους χαρακτήρα και τη μεταφορά τους.
2. Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι συμμορφώνεται με παράγραφο 1 εφόσον οι λογιστικές εγγραφές του είναι κατάλληλες για τους σκοπούς του οικείου ειδικού καθεστώτος.
Άρθρο 215
Εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος
1. Σε περιπτώσεις άλλες εκτός από το καθεστώς διαμετακόμισης και με την επιφύλαξη του άρθρου 254, ένα ειδικό καθεστώς εκκαθαρίζεται όταν τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς ή τα μεταποιημένα προϊόντα υπάγονται σε επόμενο τελωνειακό καθεστώς, εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ή καταστρέφονται χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 199.
2. Οι τελωνειακές αρχές εκκαθαρίζουν το καθεστώς διαμετακόμισης όταν είναι σε θέση να διαπιστώσουν, μετά από σύγκριση των στοιχείων που διατίθενται στο τελωνείο αναχώρησης με τα στοιχεία που διατίθενται στο τελωνείο προορισμού, ότι το καθεστώς έχει λήξει κατά τον δέοντα τρόπο.
3. Οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την τακτοποίηση της κατάστασης των εμπορευμάτων για τα οποία το καθεστώς δεν έχει εκκαθαρισθεί υπό τους προβλεπόμενους όρους.
4. Η εκκαθάριση του καθεστώτος πραγματοποιείται εντός ορισμένης προθεσμίας, εκτός αν προβλέπεται άλλως.
Άρθρο 216
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 215 παράγραφος 4.
Άρθρο 217
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την εκκαθάριση ειδικού καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 216.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 218
Μεταβίβαση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων
Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του δικαιούχου του καθεστώτος όσον αφορά τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς εκτός της διαμετακόμισης είναι δυνατόν να μεταβιβάζονται, πλήρως ή μερικώς, σε άλλο πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται για το σχετικό καθεστώς.
Άρθρο 219
Διακίνηση εμπορευμάτων
Σε ειδικές περιπτώσεις, εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς εκτός της διαμετακόμισης ή σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να διακινούνται μεταξύ διαφόρων τόπων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 220
Συνήθεις εργασίες
Εμπορεύματα τα οποία έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή τελειοποίησης ή βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να υποβάλλονται σε συνήθεις εργασίες που αποσκοπούν στη διατήρησή τους, τη βελτίωση της εμφάνισης ή της εμπορικής ποιότητας ή την προετοιμασία τους για διανομή ή μεταπώληση.
Άρθρο 221
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των περιπτώσεων και των προϋποθέσεων σχετικά με τη διακίνηση των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς, εκτός της διαμετακόμισης, ή σε ελεύθερη ζώνη σύμφωνα με το άρθρο 219,
β)
των συνήθων εργασιών για τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή τελειοποίησης ή βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη που αναφέρονται στο άρθρο 220.
Άρθρο 222
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του δικαιούχου του καθεστώτος όσον αφορά τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς άλλο από αυτό της διαμετακόμισης σύμφωνα με το άρθρο 218,
β)
τη μετακίνηση των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς άλλο από αυτό της διαμετακόμισης ή σε ελεύθερη ζώνη σύμφωνα με το άρθρο 219.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Άρθρο 223
Ισοδύναμα εμπορεύματα
1. Ως ισοδύναμα εμπορεύματα, νοούνται ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία αποθηκεύονται, χρησιμοποιούνται ή τελειοποιούνται αντί για τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς.
Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, τα ισοδύναμα εμπορεύματα συνίστανται σε μη ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία υπόκεινται σε τελειοποίηση αντί των ενωσιακών εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
Εκτός αν προβλέπεται άλλως, τα ισοδύναμα εμπορεύματα έχουν τον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας, την ίδια εμπορική ποιότητα και τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά με τα εμπορεύματα τα οποία υποκαθιστούν.
2. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν τα ακόλουθα, υπό τον όρο ότι διασφαλίζεται η δέουσα εφαρμογή της διαδικασίας, ιδίως όσον αφορά την τελωνειακή επιτήρηση:
α)
τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης, ελεύθερης ζώνης, ειδικού προορισμού και τελειοποίησης,
β)
τη χρησιμοποίηση ισοδύναμων εμπορευμάτων στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, σε ειδικές περιπτώσεις,
γ)
στην περίπτωση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, την εξαγωγή των μεταποιημένων προϊόντων που έχουν ληφθεί από τα ισοδύναμα εμπορεύματα πριν από την εισαγωγή των εμπορευμάτων που αντικαθιστούν,
δ)
στην περίπτωση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, την εισαγωγή των μεταποιημένων προϊόντων που έχουν ληφθεί από τα ισοδύναμα εμπορεύματα πριν από την εξαγωγή των εμπορευμάτων που αντικαθιστούν.
Ο εγκεκριμένος οικονομικός φορέας με άδεια για τελωνειακές απλουστεύσεις θεωρείται ότι πληροί τον όρο σχετικά με τη διασφάλιση της δέουσας εφαρμογής της διαδικασίας, εφόσον η δραστηριότητα που αφορά τη χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων για το οικείο καθεστώς λαμβάνεται υπόψη για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχείο α).
3. Η χρήση ισοδύναμων εμπορευμάτων δεν επιτρέπεται σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν πραγματοποιούνται μόνο συνήθεις εργασίες όπως ορίζονται στο άρθρο 220, στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή,
β)
όταν εφαρμόζεται απαγόρευση επιστροφής ή απαλλαγής από τον εισαγωγικό δασμό σε μη καταγόμενα εμπορεύματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή μεταποιημένων προϊόντων στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, για τα οποία εκδίδεται ή συντάσσεται πιστοποιητικό καταγωγής στο πλαίσιο προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή ομάδων τέτοιων χωρών ή εδαφών,
γ)
όταν θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος ως προς τον εισαγωγικό δασμό ή όταν προβλέπεται από την ενωσιακή νομοθεσία.
4. Στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) και εφόσον τα μεταποιημένα προϊόντα θα υπέκειντο σε εξαγωγικό δασμό εάν δεν εξάγονταν στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, ο κάτοχος της άδειας παρέχει εγγύηση για τη διασφάλιση της πληρωμής του εξαγωγικού δασμού σε περίπτωση μη εισαγωγής των μη ενωσιακών εμπορευμάτων εντός της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 257 παράγραφος 3.
Άρθρο 224
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των εξαιρέσεων από το άρθρο 223 παράγραφος 1,
β)
των όρων υπό τους οποίους χρησιμοποιούνται ισοδύναμα εμπορεύματα σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2,
γ)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες χρησιμοποιούνται ισοδύναμα εμπορεύματα στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο β),
δ)
των περιπτώσεων στις οποίες δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση ισοδύναμων εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 3 στοιχείο γ).
Άρθρο 225
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τη χρήση ισοδυνάμων εμπορευμάτων που επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διαμετακόμιση
Τμήμα 1
Εξωτερική και εσωτερική διαμετακόμιση
Άρθρο 226
Εξωτερική διαμετακόμιση
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής διαμετακόμισης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται από ένα σημείο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο, χωρίς να υπάγονται στα ακόλουθα:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Σε ειδικές περιπτώσεις, τα ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης.
3. Η διακίνηση εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 1 πραγματοποιείται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
στο πλαίσιο του καθεστώτος ενωσιακής εξωτερικής διαμετακόμισης,
β)
σύμφωνα με τη σύμβαση TIR, υπό τον όρο ότι η εν λόγω διακίνηση:
i)
άρχισε ή πρόκειται να λήξει εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
ii)
πραγματοποιείται μεταξύ δύο σημείων του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μέσω χώρας ή εδάφους εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
σύμφωνα με τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, όταν αφορά πράξη διαμετακόμισης,
δ)
με Ρήνειο δηλωτικό (άρθρο 9 της αναθεωρημένης Σύμβασης για τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο),
ε)
με έντυπο 302 που προβλέπεται στο πλαίσιο της Σύμβασης μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο σχετικά με το νομικό καθεστώς των δυνάμεών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951,
στ)
μέσω ταχυδρομείου σύμφωνα με τις πράξεις της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται από ή για τους δικαιούχους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δυνάμει των εν λόγω πράξεων.
Άρθρο 227
Εσωτερική διαμετακόμιση
1. Υπό το καθεστώς εσωτερικής διαμετακόμισης και υπό τους όρους της παραγράφου 2, τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να διακινούνται από ένα σημείο του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο με διέλευση από χώρα ή έδαφος εκτός του εν λόγω τελωνειακού εδάφους, χωρίς μεταβολή του τελωνειακού τους χαρακτηρισμού.
2. Η διακίνηση εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 1 πραγματοποιείται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
υπό το καθεστώς εσωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον προβλέπεται η δυνατότητα αυτή με διεθνή συμφωνία,
β)
σύμφωνα με τη σύμβαση TIR,
γ)
σύμφωνα με τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, όταν αφορά πράξη διαμετακόμισης,
δ)
με Ρήνειο δηλωτικό (άρθρο 9 της αναθεωρημένης Σύμβασης για τη ναυσιπλοΐα στο Ρήνο),
ε)
με έντυπο 302 που προβλέπεται στο πλαίσιο της Σύμβασης μεταξύ των κρατών που συμμετέχουν στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο σχετικά με το νομικό καθεστώς των δυνάμεών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1951,
στ)
μέσω ταχυδρομείου σύμφωνα με τις πράξεις της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, όταν τα εμπορεύματα μεταφέρονται από ή για τους δικαιούχους δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δυνάμει των εν λόγω πράξεων.
Άρθρο 228
Ενιαίο έδαφος για τους σκοπούς της διαμετακόμισης
Όταν διακινούνται εμπορεύματα από ένα σημείο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σε άλλο σύμφωνα με τη σύμβαση TIR, τη σύμβαση ΑΤΑ/σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως, με έντυπο 302 ή μέσω ταχυδρομείου, το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, για τους σκοπούς αυτής της διακίνησης, λογίζεται ενιαίο έδαφος.
Άρθρο 229
Αποκλεισμός προσώπων από τις πράξεις μεταφοράς με δελτίο TIR
1. Όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους αποφασίσουν να αποκλείσουν πρόσωπο από τις πράξεις μεταφοράς με δελτίο TIR σύμφωνα με το άρθρο 38 της σύμβασης TIR, η εν λόγω απόφαση εφαρμόζεται σε όλο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, τα δε δελτία TIR που έχουν υποβληθεί από το πρόσωπο αυτό δεν γίνονται δεκτά από κανένα τελωνείο.
2. Το κράτος μέλος κοινοποιεί την απόφασή του που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καθώς και την ημερομηνία ισχύος της, στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή.
Άρθρο 230
Εγκεκριμένος παραλήπτης για τους σκοπούς της σύμβασης TIR
Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές δύνανται να χορηγούν άδεια σε πρόσωπο, καλούμενο «εγκεκριμένος παραλήπτης», να παραλαμβάνει εμπορεύματα που διακινούνται σύμφωνα με τη σύμβαση TIR σε εγκεκριμένο τόπο, κατά τρόπο ώστε η διαδικασία να περατώνεται σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο δ) της σύμβασης TIR.
Άρθρο 231
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες τα ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης σύμφωνα με το άρθρο 226 παράγραφος 2,
β)
των όρων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 230.
Άρθρο 232
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 226 παράγραφος 3 στοιχεία β) έως στ) και του άρθρου 227 παράγραφος 2 στοιχεία β) έως στ) στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της Ένωσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Ενωσιακή διαμετακόμιση
Άρθρο 233
Υποχρεώσεις του δικαιούχου καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης και του μεταφορέα και του παραλήπτη εμπορευμάτων που διακινούνται στο πλαίσιο καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης
1. Ο δικαιούχος του καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης ευθύνεται για όλα τα εξής:
α)
να προσκομίζει άθικτα τα εμπορεύματα και τα απαιτούμενα στοιχεία στο τελωνείο προορισμού εντός της καθορισμένης προθεσμίας και σύμφωνα με τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί από τις τελωνειακές αρχές για να εξασφαλίζεται η εξακρίβωση της ταυτότητάς τους,
β)
να τηρεί τις τελωνειακές διατάξεις σχετικά με το καθεστώς,
γ)
εφόσον δεν προβλέπεται άλλως από την τελωνειακή νομοθεσία, να παρέχει εγγύηση για την εξασφάλιση της πληρωμής του ποσού του εισαγωγικού ή εξαγωγικού δασμού που αντιστοιχεί σε κάθε τελωνειακή οφειλή ή άλλων επιβαρύνσεων, όπως προβλέπεται από άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις, που ενδέχεται να γεννηθούν σε σχέση με τα εμπορεύματα.
2. Οι υποχρεώσεις του δικαιούχου του καθεστώτος εκπληρώνονται και το καθεστώς διαμετακόμισης λήγει, όταν τα εμπορεύματα που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς και οι απαιτούμενες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο τελωνείο προορισμού σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία.
3. Ο μεταφορέας ή ο παραλήπτης των εμπορευμάτων που αποδέχεται τα εμπορεύματα γνωρίζοντας ότι διακινούνται στο πλαίσιο καθεστώτος ενωσιακής διαμετακόμισης υποχρεούται, επίσης, να προσκομίζει άθικτα τα εμπορεύματα στο τελωνείο προορισμού εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και σύμφωνα με τα μέτρα που έχουν ληφθεί από τις τελωνειακές αρχές για να εξασφαλίζεται η εξακρίβωση της ταυτότητάς τους.
4. Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να χορηγούν άδεια για οποιαδήποτε από τις ακόλουθες απλουστεύσεις όσον αφορά την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης ή τη λήξη του εν λόγω καθεστώτος.
α)
το καθεστώς του εγκεκριμένου αποστολέα, που επιτρέπει στον κάτοχο της άδειας να υπάγει εμπορεύματα στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης χωρίς να τα προσκομίζει στο τελωνείο,
β)
το καθεστώς του εγκεκριμένου παραλήπτη, που επιτρέπει στον κάτοχο της άδειας να παραλαμβάνει εμπορεύματα υπαγόμενα στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης σε εγκεκριμένο τόπο, να λήγει το καθεστώς σύμφωνα με το άρθρο 233 παράγραφος 2,
γ)
τη χρήση ειδικών τελωνειακών σφραγίδων, όταν απαιτείται σφράγιση για την εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης,
δ)
τη χρήση τελωνειακής διασάφησης με μειωμένες απαιτήσεις δεδομένων για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης,
ε)
τη χρήση ηλεκτρονικού εγγράφου μεταφοράς ως τελωνειακής διασάφησης για την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης, εφόσον περιλαμβάνει τα στοιχεία αυτής της διασάφησης και οι τελωνειακές αρχές έχουν τα στοιχεία αυτά στη διάθεσή τους στον τόπο αναχώρησης και προορισμού για να είναι δυνατή η τελωνειακή επιτήρηση των εμπορευμάτων και η εκκαθάριση του καθεστώτος.
Άρθρο 234
Εμπορεύματα που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης
1. Το καθεστώς εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εφόσον πληρούται μία από τις παρακάτω προϋποθέσεις:
α)
αυτή η δυνατότητα προβλέπεται από διεθνή συμφωνία,
β)
η διέλευση από αυτή τη χώρα ή έδαφος πραγματοποιείται βάσει ενιαίου εγγράφου μεταφοράς που έχει εκδοθεί στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Στην περίπτωση της παραγράφου 1 στοιχείο β), η διαδικασία του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης αναστέλλεται για το διάστημα κατά το οποίο τα εμπορεύματα βρίσκονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 235
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των όρων για τη χορήγηση της άδειας που αναφέρεται στο άρθρο 233 παράγραφος 4.
Άρθρο 236
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υπαγωγή εμπορευμάτων στο καθεστώς ενωσιακής διαμετακόμισης και τη λήξη του καθεστώτος,
β)
την εφαρμογή των απλουστεύσεων του άρθρου 233 παράγραφος 4,
γ)
την τελωνειακή επιτήρηση εμπορευμάτων που διέρχονται από χώρα ή έδαφος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξωτερικής ενωσιακής διαμετακόμισης που προβλέπεται στο άρθρο 234.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Αποθήκευση
Τμήμα 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 237
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος αποθήκευσης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να αποθηκεύονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, χωρίς να υπόκεινται σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να υπάγονται σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, ή με στόχο να επωφεληθούν από απόφαση για την επιστροφή ή διαγραφή των εισαγωγικών δασμών.
3. Σε περίπτωση που υπάρχει οικονομική ανάγκη και εφόσον δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την αποθήκευση ενωσιακών εμπορευμάτων σε εγκατάσταση αποθήκευσης για τελωνειακή αποταμίευση. Τα εμπορεύματα αυτά δεν θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Άρθρο 238
Διάρκεια του καθεστώτος αποθήκευσης
1. Η διάρκεια παραμονής των εμπορευμάτων υπό καθεστώς αποθήκευσης είναι απεριόριστη.
2. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να τάσσουν προθεσμία για την εκκαθάριση του καθεστώτος αποθήκευσης και ιδίως όταν, λόγω του είδους και της φύσης των εμπορευμάτων, ενδέχεται, σε περίπτωση μακροχρόνιας αποθήκευσης, να απειλείται η υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, ή το περιβάλλον.
Άρθρο 239
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την υπαγωγή ενωσιακών εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης ή ελεύθερης ζώνης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 237 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Τμήμα 2
Τελωνειακή αποταμίευση
Άρθρο 240
Αποθήκευση σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να αποθηκεύονται σε εγκαταστάσεις ή κάθε άλλο χώρο εγκεκριμένο για το συγκεκριμένο καθεστώς από τις τελωνειακές αρχές και τελούν υπό τελωνειακή επιτήρηση («αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης»).
2. Οι αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης μπορούν να χρησιμοποιούνται από οποιοδήποτε πρόσωπο για την τελωνειακή αποταμίευση εμπορευμάτων («δημόσιες αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης») ή για την αποθήκευση εμπορευμάτων από τον δικαιούχο άδειας καθεστώτος τελωνειακής αποταμίευσης («ιδιωτικές αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης»).
3. Τα εμπορεύματα που τίθενται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης μπορούν να εξέρχονται προσωρινά από την αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης. Αυτή η έξοδος εγκρίνεται εκ των προτέρων από τις τελωνειακές αρχές, εκτός αν πρόκειται για περίπτωση ανωτέρας βίας.
Άρθρο 241
Τελειοποίηση
1. Σε περίπτωση οικονομικής ανάγκης και εφόσον δεν επηρεάζεται αρνητικά η τελωνειακή επιτήρηση, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν η μεταποίηση εμπορευμάτων στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή ειδικού προορισμού, να λαμβάνει χώρα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που ισχύουν για τα εν λόγω καθεστώτα.
2 Τα εμπορεύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Άρθρο 242
Ευθύνες του κατόχου της άδειας ή δικαιούχου του καθεστώτος
1. Ο κάτοχος της άδειας και ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι υπεύθυνοι για τα ακόλουθα:
α)
να εξασφαλίζουν ότι τα εμπορεύματα υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης δεν διαφεύγουν της τελωνειακής επιτήρησης, και
β)
να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την αποθήκευση των εμπορευμάτων που βρίσκονται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όταν η άδεια αφορά δημόσια αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης, μπορεί να προβλέπει ότι οι ευθύνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) ή β) βαρύνουν αποκλειστικά τον δικαιούχο του καθεστώτος.
3. Ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι υπεύθυνος για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
Τμήμα 3
Ελεύθερες ζώνες
Άρθρο 243
Καθορισμός ελεύθερων ζωνών
1. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τμήματα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ως ελεύθερες ζώνες.
Για κάθε ελεύθερη ζώνη, το κράτος μέλος καθορίζει τα γεωγραφικά της όρια και ορίζει τα σημεία εισόδου και εξόδου.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τις ελεύθερες ζώνες τους οι οποίες λειτουργούν.
3. Οι ελεύθερες ζώνες περιφράσσονται.
Η περίμετρος και τα σημεία εισόδου και εξόδου της περιοχής των ελευθέρων ζωνών υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση.
4. Τα πρόσωπα, τα εμπορεύματα και τα μεταφορικά μέσα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη ή εξέρχονται απ’ αυτήν μπορούν να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους.
Άρθρο 244
Κτίρια και δραστηριότητες σε ελεύθερες ζώνες
1. Κάθε κατασκευή κτιρίου σε ελεύθερη ζώνη προϋποθέτει την προηγούμενη έγκριση των τελωνειακών αρχών.
2. Σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, στην ελεύθερη ζώνη επιτρέπεται η άσκηση όλων των δραστηριοτήτων βιομηχανικής ή εμπορικής φύσης ή παροχής υπηρεσιών. Η άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών γνωστοποιείται εκ των προτέρων στις τελωνειακές αρχές.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιβάλλουν απαγορεύσεις ή περιορισμούς των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανάλογα με τη φύση των σχετικών εμπορευμάτων ή τις ανάγκες της τελωνειακής επιτήρησης, των απαιτήσεων ασφάλειας και της προστασίας.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να απαγορεύουν την άσκηση δραστηριότητας σε ελεύθερη ζώνη στα πρόσωπα τα οποία δεν παρέχουν τα απαραίτητα εχέγγυα για την τήρηση των τελωνειακών διατάξεων.
Άρθρο 245
Προσκόμιση των εμπορευμάτων και υπαγωγή τους στο καθεστώς
1. Τα εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη προσκομίζονται στο τελωνείο και υποβάλλονται στις προβλεπόμενες τελωνειακές διατυπώσεις σε οποιαδήποτε από τις παρακάτω περιπτώσεις:
α)
όταν εισέρχονται στην ελεύθερη ζώνη απευθείας από σημείο εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
όταν έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς το οποίο λήγει ή εκκαθαρίζεται όταν αυτά υπαχθούν στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης,
γ)
όταν υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης για να επωφεληθούν από απόφαση για την επιστροφή ή διαγραφή του εισαγωγικού δασμού,
δ)
όταν οι διατυπώσεις αυτές προβλέπονται από άλλη νομοθεσία εκτός της τελωνειακής.
2. Τα εμπορεύματα τα οποία εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη υπό περιστάσεις διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 δεν προσκομίζονται στο τελωνείο.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 246, τα εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη θεωρείται ότι υπάγονται στο καθεστώς ελεύθερης ζώνης:
α)
κατά την είσοδό τους σε ελεύθερη ζώνη, εκτός εάν έχουν ήδη υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς, ή
β)
κατά τη λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης, εκτός εάν υπαχθούν αμέσως σε επόμενο τελωνειακό καθεστώς.
Άρθρο 246
Ενωσιακά εμπορεύματα σε ελεύθερες ζώνες
1. Τα ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να εισέρχονται, να αποθηκεύονται, να διακινούνται, να χρησιμοποιούνται, να μεταποιούνται ή να καταναλώνονται ενόσω βρίσκονται σε ελεύθερη ζώνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα εμπορεύματα δεν θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς ελεύθερης ζώνης.
2. Κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, οι τελωνειακές αρχές πιστοποιούν τον τελωνειακό χαρακτηρα του ενωσιακού εμπορεύματος σε οποιοδήποτε από τα κατωτέρω εμπορεύματα:
α)
τα ενωσιακά εμπορεύματα που εισέρχονται σε ελεύθερη ζώνη,
β)
τα ενωσιακά εμπορεύματα που έχουν υποβληθεί σε εργασίες τελειοποίησης σε ελεύθερη ζώνη,
γ)
τα εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σε ελεύθερη ζώνη.
Άρθρο 247
Μη ενωσιακά εμπορεύματα σε ελεύθερες ζώνες
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν, ενώ παραμένουν σε ελεύθερη ζώνη, να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία ή να υπαχθούν σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, προσωρινής εισαγωγής ή ειδικού προορισμού, υπό τους όρους που ισχύουν για τα εν λόγω καθεστώτα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα εμπορεύματα δεν θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς ελεύθερης ζώνης.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που εφαρμόζονται κατά τον εφοδιασμό ή σε αποθήκες ανεφοδιασμού και εφόσον το οικείο καθεστώς το επιτρέπει, η παράγραφος 1 δεν εμποδίζει τη χρησιμοποίηση ή την κατανάλωση εμπορευμάτων τα οποία, αν επρόκειτο να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία ή να υπαχθούν σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής, δεν θα υπάγονταν σε εισαγωγικούς δασμούς ούτε σε μέτρα που περιλαμβάνονται στην κοινή γεωργική ή εμπορική πολιτική.
Στην περίπτωση τέτοιας χρησιμοποίησης ή κατανάλωσης, δεν απαιτείται τελωνειακή διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την υπαγωγή σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Απαιτείται, ωστόσο, διασάφηση εάν τα εμπορεύματα αυτά υπόκεινται σε δασμολογική ποσόστωση ή ανώτατο όριο.
Άρθρο 248
Έξοδος εμπορευμάτων από ελεύθερη ζώνη
1. Με την επιφύλαξη της νομοθεσίας σε άλλους τομείς εκτός του τελωνειακού, τα εμπορεύματα σε ελεύθερη ζώνη μπορούν να εξάγονται ή να επανεξάγονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή να μεταφέρονται σε άλλο τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
2. Τα άρθρα 134 έως 149 εφαρμόζονται σε εμπορεύματα που εξέρχονται από την ελεύθερη ζώνη και μεταφέρονται σε άλλα τμήματα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης.
Άρθρο 249
Τελωνειακός χαρακτήρας
Σε περίπτωση εξόδου εμπορευμάτων από ελεύθερη ζώνη σε άλλο τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης ή υπαγωγής τους σε τελωνειακό καθεστώς, τα εν λόγω εμπορεύματα θεωρούνται ως μη ενωσιακά, εκτός εάν έχει αποδειχθεί ο τελωνειακός τους χαρακτήρας ως ενωσιακά εμπορεύματα.
Ωστόσο, για την εφαρμογή μέτρων περί εξαγωγικών δασμών και αδειών εξαγωγής ή μέτρων ελέγχου κατά την εξαγωγή που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής ή εμπορικής πολιτικής, τα εν λόγω εμπορεύματα θεωρούνται ως ενωσιακά, εκτός εάν αποδεικνύεται ότι δεν έχουν τον τελωνειακό χαρακτήρα του ενωσιακού εμπορεύματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ειδικές χρήσεις
Τμήμα 1
Προσωρινή εισαγωγή
Άρθρο 250
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής, τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για επανεξαγωγή μπορούν να αποτελούν αντικείμενο ειδικής χρήσης στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με πλήρη ή μερική απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς και χωρίς να υπόκεινται σε:
α)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
β)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον εφόσον πληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:
α)
δεν προβλέπεται μεταβολή των εμπορευμάτων εκτός από τη συνήθη μείωση της αξίας τους λόγω χρήσης,
β)
είναι δυνατόν να εξασφαλισθεί η εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων που υπάγονται στο καθεστώς, εκτός εάν, λόγω της φύσης των εμπορευμάτων ή της προοριζόμενης χρήσης τους, η έλλειψη μέτρων εξακρίβωσης της ταυτότητας δεν πρόκειται να προκαλέσει κατάχρηση του καθεστώτος ή, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 223, όταν μπορεί να επαληθευθεί η τήρηση των προϋποθέσεων που ορίζονται για τα ισοδύναμα εμπορεύματα,
γ)
ο δικαιούχος του καθεστώτος είναι εγκατεστημένος εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά,
δ)
πληρούνται οι απαιτήσεις της τελωνειακής νομοθεσίας για πλήρη ή μερική απαλλαγή.
Άρθρο 251
Προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα είναι δυνατόν να παραμείνουν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής
1. Οι τελωνειακές αρχές ορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής πρέπει να επανεξαχθούν ή να υπαχθούν σε νέο τελωνειακό καθεστώς. Η εν λόγω προθεσμία πρέπει να επαρκεί για την επίτευξη της εγκεκριμένης χρήσης.
2. Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, η μέγιστη προθεσμία εντός της οποίας τα εμπορεύματα μπορούν να παραμείνουν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής για τον ίδιο λόγο και υπό την ευθύνη του ίδιου κατόχου της άδειας ανέρχεται σε 24 μήνες, ακόμη και σε περιπτώσεις εκκαθάρισης του καθεστώτος με υπαγωγή των εμπορευμάτων σε άλλο ειδικό καθεστώς και την εκ νέου υπαγωγή τους στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
3. Όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεν μπορεί να επιτευχθεί η εγκεκριμένη χρήση εντός της προβλεπόμενης στις παραγράφους 1 και 2 προθεσμίας, οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να παρατείνουν, για εύλογο χρονικό διάστημα, την εν λόγω προθεσμία, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
4. Το συνολικό διάστημα παραμονής των εμπορευμάτων υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής δεν υπερβαίνει τα 10 έτη, εκτός απρόβλεπτων περιστατικών.
Άρθρο 252
Ποσό εισαγωγικών δασμών σε περίπτωση προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς
1. Το ποσό των εισαγωγικών δασμών για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς ορίζεται στο 3 % του ποσού των εισαγωγικών δασμών που θα είχε εισπραχθεί για τα εν λόγω εμπορεύματα, αν αυτά είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την ημερομηνία της υπαγωγής τους στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Το ποσό αυτό καταβάλλεται για κάθε μήνα ή κλάσμα μηνός κατά τον οποίο τα εμπορεύματα τελούν υπό καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς.
2. Το ποσό των εισαγωγικών δασμών δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό που θα είχε εισπραχθεί αν τα εν λόγω εμπορεύματα είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν υπό το καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
Άρθρο 253
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
των ειδικών χρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 παράγραφος 1,
β)
των απαιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 250 παράγραφος 2 στοιχείο δ).
Τμήμα 2
Ειδικός προορισμός
Άρθρο 254
Καθεστώς ειδικού προορισμού
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος ειδικού προορισμού, τα εμπορεύματα μπορούν να τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς ή με μειωμένο δασμολογικό συντελεστή λόγω του ειδικού τους προορισμού.
2. Όταν τα εμπορεύματα είναι σε στάδιο παραγωγής το οποίο από οικονομική άποψη επιτρέπει μόνο τον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ορίζουν στην άδεια τους όρους υπό τους οποίους θα θεωρείται ότι τα εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς για τους οποίους προβλέπεται απαλλαγή από δασμούς ή επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή.
3. Όταν τα εμπορεύματα είναι κατάλληλα για επαναλαμβανόμενη χρήση και οι τελωνειακές αρχές το θεωρούν σκόπιμο για την αποφυγή της κατάχρησης, η τελωνειακή επιτήρηση συνεχίζεται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη μετά από την ημερομηνία της πρώτης χρησιμοποίησής τους για τους σκοπούς για τους οποίους προβλέπεται απαλλαγή από δασμούς ή η επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή.
4. Η τελωνειακή επιτήρηση στο πλαίσιο του καθεστώτος ειδικού προορισμού λήγει σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν τα εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς που προβλέπονται για την απαλλαγή από δασμούς ή την επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή,
β)
όταν τα εμπορεύματα εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καταστρέφονται ή εγκαταλείπονται υπέρ του Δημοσίου,
γ)
όταν τα εμπορεύματα χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από τους προβλεπόμενους για την απαλλαγή από δασμούς ή την επιβολή μειωμένου δασμολογικού συντελεστή και έχει καταβληθεί ο εφαρμοστέος εισαγωγικός δασμός.
5. Όταν απαιτείται συντελεστής απόδοσης, το άρθρο 255 εφαρμόζεται στο καθεστώς ειδικού προορισμού.
6. Τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την επεξεργασία ή μεταποίηση των εμπορευμάτων σύμφωνα με τον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό, καθώς και οι απώλειες υλικών που οφείλονται σε φυσικές αιτίες, θεωρούνται ως εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στον προβλεπόμενο ειδικό προορισμό τους.
7. Τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή εμπορευμάτων που υπάγονται σε καθεστώς ειδικού προορισμού θεωρείται ότι υπάγονται σε καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Τελειοποίηση
Τμήμα 1
Γενικές διατάξεις
Άρθρο 255
Συντελεστής απόδοσης
Εκτός από τις περιπτώσεις όπου ο συντελεστής απόδοσης καθορίζεται από την ενωσιακή νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν είτε τον συντελεστή απόδοσης είτε τον μέσο συντελεστή απόδοσης για την εργασία τελειοποίησης ή, όπου κρίνεται αναγκαίο, τη μέθοδο υπολογισμού αυτού του συντελεστή.
Ο συντελεστής απόδοσης ή ο μέσος συντελεστής απόδοσης καθορίζεται ανάλογα με τις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες διενεργούνται ή πρόκειται να διενεργηθούν οι εργασίες τελειοποίησης. Ο εν λόγω συντελεστής μπορεί να αναπροσαρμόζεται, όταν κρίνεται αναγκαίο, σύμφωνα με το άρθρο 28.
Τμήμα 2
Τελειοποίηση προς επανεξαγωγή
Άρθρο 256
Πεδίο εφαρμογής
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 223, στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μη ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να υποβάλλονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης σε μια ή περισσότερες εργασίες τελειοποίησης χωρίς τα εν λόγω εμπορεύματα να υπόκεινται σε κάποιο από τα εξής:
α)
εισαγωγικούς δασμούς,
β)
λοιπές επιβαρύνσεις όπως προβλέπονται σε άλλες σχετικές ισχύουσες διατάξεις,
γ)
μέτρα εμπορικής πολιτικής, εφόσον αυτά δεν απαγορεύουν την είσοδο ή την έξοδο των εμπορευμάτων στο ή από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μπορεί να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις εκτός της επισκευής και της καταστροφής μόνον όταν, με την επιφύλαξη της χρησιμοποίησης βοηθημάτων παραγωγής, είναι δυνατόν να εξακριβωθεί στα μεταποιημένα προϊόντα η ταυτότητα των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς.
Στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 223, το καθεστώς μπορεί να χρησιμοποιείται, όταν είναι δυνατόν να επαληθεύεται η τήρηση των προϋποθέσεων που καθορίζονται για τα ισοδύναμα προϊόντα.
3. Επιπροσθέτως των παραγράφων 1 και 2, το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή μπορεί να εφαρμόζεται επίσης σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που προορίζονται να υποβληθούν σε εργασίες ώστε να διασφαλισθεί η συμμόρφωσή τους προς τις τεχνικές απαιτήσεις για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία,
β)
εμπορεύματα τα οποία πρέπει να υποβληθούν σε συνήθεις εργασίες σύμφωνα με το άρθρο 220.
Άρθρο 257
Προθεσμία εκκαθάρισης
1. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να γίνεται η εκκαθάριση του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, σύμφωνα με το άρθρο 216.
Η προθεσμία αυτή αρχίζει την ημερομηνία κατά την οποία τα μη ενωσιακά εμπορεύματα υπάγονται στο καθεστώς και περιλαμβάνει τον χρόνο που απαιτείται για τη διενέργεια των εργασιών τελειοποίησης και την εκκαθάριση του καθεστώτος.
2. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να παρατείνουν, για εύλογο χρονικό διάστημα, την προθεσμία που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
Η άδεια μπορεί να διευκρινίζει ότι η προθεσμία που αρχίζει να υπολογίζεται κατά τη διάρκεια μήνα, τριμήνου ή εξαμήνου λήγει την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα, τριμήνου ή εξαμήνου αντίστοιχα.
3. Σε περίπτωση προκαταβολικής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 223 παράγραφος 2 στοιχείο γ), η άδεια καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας τα μη ενωσιακά εμπορεύματα λαμβάνουν διασάφηση για υπαγωγή στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο που απαιτείται για την προμήθεια και μεταφορά στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
Η προθεσμία του πρώτου εδαφίου ορίζεται σε μήνες με ανώτατο όριο τους έξη μήνες. Η προθεσμία αυτή υπολογίζεται από την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής που αφορά μεταποιημένα προϊόντα που παρήχθησαν από τα αντίστοιχα ισοδύναμα εμπορεύματα.
4. Κατόπιν αιτήσεως του κατόχου της άδειας, η εξάμηνη προθεσμία της παραγράφου 3 μπορεί να παραταθεί, ακόμη και αφού λήξει, υπό τον όρο ότι η συνολική περίοδος δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες.
Άρθρο 258
Προσωρινή επανεξαγωγή για περαιτέρω τελειοποίησης
Κατόπιν αιτήσεως, οι τελωνειακές αρχές μπορεί να χορηγήσουν άδεια ώστε το σύνολο ή τμήμα των εμπορευμάτων που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή των μεταποιημένων προϊόντων να επανεξάγεται προσωρινά για να υποστεί εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης συμπληρωματικές εργασίες τελειοποίησης υπό τους όρους που καθορίζονται στις διατάξεις για το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεισαγωγή.
Τμήμα 3
Τελειοποίηση προς επανεισαγωγή
Άρθρο 259
Πεδίο εφαρμογής
1. Στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή, ενωσιακά εμπορεύματα μπορούν να εξάγονται προσωρινά εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης για να υποβληθούν σε εργασίες τελειοποίησης. Τα μεταποιημένα προϊόντα που προκύπτουν από τις εργασίες αυτές μπορούν να τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με ολική ή μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό, κατόπιν αιτήσεως του δικαιούχου της άδειας ή οιουδήποτε άλλου προσώπου εγκατεστημένου εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, υπό τον όρο ότι το εν λόγω πρόσωπο έχει λάβει τη συγκατάθεση του κατόχου της άδειας και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της άδειας.
2. Στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή δεν επιτρέπεται να υπάγονται οποιαδήποτε από τα ακόλουθα ενωσιακά εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα των οποίων η εξαγωγή παρέχει δικαίωμα επιστροφής ή διαγραφής του εισαγωγικού δασμού,
β)
εμπορεύματα τα οποία είχαν τεθεί, πριν από την εξαγωγή τους, σε ελεύθερη κυκλοφορία με απαλλαγή από δασμούς ή με μειωμένο δασμολογικό συντελεστή λόγω του ειδικού τους προορισμού, και για όσο διάστημα εξακολουθούν να παραμένουν ανεκπλήρωτοι οι στόχοι που τέθηκαν για τον εν λόγω ειδικό προορισμό, εκτός εάν τα εν λόγω εμπορεύματα πρέπει να υποβληθούν σε επισκευές,
γ)
εμπορεύματα των οποίων η εξαγωγή παρέχει δικαίωμα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή,
δ)
εμπορεύματα στα οποία παρέχεται οικονομικό πλεονέκτημα, εκτός από τις επιστροφές που αναφέρονται στο στοιχείο γ), στο πλαίσιο της κοινής αγροτικής πολιτικής και λόγω της εξαγωγής τους.
3. Οι τελωνειακές αρχές καθορίζουν την προθεσμία εντός της οποίας προσωρινά εξαχθέντα εμπορεύματα επιβάλλεται να επανεισαχθούν στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης με τη μορφή μεταποιημένων προϊόντων και να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί σ’ αυτά πλήρης ή μερική απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να παρατείνουν την προθεσμία αυτή, για εύλογο χρονικό διάστημα, μετά από δεόντως αιτιολογημένη αίτηση του κατόχου της άδειας.
Άρθρο 260
Εμπορεύματα που επισκευάζονται δωρεάν
1. Εφόσον αποδεικνύεται, με τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές, ότι τα εμπορεύματα επισκευάστηκαν δωρεάν, είτε λόγω συμβατικής ή νόμιμης υποχρέωσης που απορρέει από εγγύηση είτε λόγω κατασκευαστικού ελαττώματος ή ελαττώματος των υλικών, αυτά απαλλάσσονται πλήρως από τον εισαγωγικό δασμό.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται, όταν τα κατασκευαστικά ελαττώματα ή τα ελαττώματα των υλικών έχουν ληφθεί υπόψη κατά την πρώτη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω εμπορευμάτων.
Άρθρο 261
Σύστημα σταθερών ανταλλαγών
1. Στο πλαίσιο του συστήματος σταθερών ανταλλαγών, ένα εισαγόμενο προϊόν ("προϊόν αντικατάστασης") μπορεί σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 5 να αντικαθιστά ένα μεταποιημένο προϊόν.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, κατόπιν αιτήσεως, την προσφυγή στο σύστημα σταθερών ανταλλαγών, εφόσον η εργασία τελειοποίησης συνίσταται στην επισκευή ελαττωματικών ενωσιακών εμπορευμάτων άλλων από εκείνα που υπάγονται σε διατάξεις στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στα ειδικά καθεστώτα τα οποία εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.
3. Τα εμπορεύματα αντικατάστασης έχουν τον ίδιο οκταψήφιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας, την ίδια εμπορική ποιότητα και τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά που θα είχαν τα ελαττωματικά εμπορεύματα, εάν είχαν υποβληθεί σε επισκευή.
4. Στην περίπτωση που τα ελαττωματικά εμπορεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί πριν από την εξαγωγή, τα προϊόντα αντικατάστασης επιβάλλεται επίσης να είναι μεταχειρισμένα.
Οι τελωνειακές αρχές θεσπίζουν, ωστόσο, παρεκκλίσεις από τον κανόνα που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο, εφόσον το προϊόν αντικατάστασης έχει παραδοθεί δωρεάν, είτε λόγω συμβατικής ή νομικής υποχρέωσης που απορρέει από την εγγύηση, είτε λόγω κατασκευαστικού ελαττώματος ή ελαττώματος των υλικών.
5. Οι διατάξεις που εφαρμόζονται στα μεταποιημένα προϊόντα εφαρμόζονται και στα προϊόντα αντικατάστασης.
Άρθρο 262
Προκαταβολική εισαγωγή προϊόντων αντικατάστασης
1. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζουν οι ίδιες, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, την εισαγωγή προϊόντων αντικατάστασης πριν από την εξαγωγή των ελαττωματικών εμπορευμάτων.
Όταν πραγματοποιείται τέτοια προκαταβολική εισαγωγή προϊόντος αντικατάστασης, παρέχεται εγγύηση που καλύπτει το ποσό του εισαγωγικού δασμού που θα έπρεπε να καταβληθεί σε περίπτωση μη εξαγωγής των ελαττωματικών εμπορευμάτων σύμφωνα με την παράγραφο 2.
2. Τα ελαττωματικά εμπορεύματα εξάγονται εντός δίμηνης προθεσμίας από την ημερομηνία αποδοχής εκ μέρους των τελωνειακών αρχών της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων αντικατάστασης.
3. Όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τα ελαττωματικά εμπορεύματα δεν μπορούν να εξαχθούν εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να παρατείνουν την εν λόγω προθεσμία για εύλογο χρονικό διάστημα, κατόπιν δεόντως δικαιολογημένης αιτήσεως του κατόχου της άδειας.
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Διατυπώσεις πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων
Άρθρο 263
Υποβολή διασάφησης πριν από την αναχώρηση
1. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης καλύπτονται από διασάφηση πριν από την αναχώρηση που υποβάλλεται στο αρμόδιο τελωνείο, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Ισχύει απαλλαγή από την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 υποχρέωση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
για τα μεταφορικά μέσα και τα εμπορεύματα που μεταφέρουν τα οποία διέρχονται απλώς μέσω των χωρικών υδάτων ή του εναέριου χώρου του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης χωρίς στάση εντός του εδάφους αυτού, ή
β)
σε άλλες ειδικές περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται δεόντως από το είδος των εμπορευμάτων ή της διακίνησης ή όταν απαιτείται από διεθνείς συμφωνίες.
3. Η διασάφηση πριν από την αναχώρηση λαμβάνει μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
τελωνειακή διασάφηση, όταν τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς για το οποίο απαιτείται τελωνειακή διασάφηση,
β)
διασάφηση επανεξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 270,
γ)
συνοπτική διασάφηση εξόδου σύμφωνα με το άρθρο 271.
4. Η διασάφηση πριν από την αναχώρηση περιέχει τα απαιτούμενα στοιχεία για την ανάλυση κινδύνων για σκοπούς ασφάλειας και προστασίας.
Άρθρο 264
Ανάλυση κινδύνων
Το τελωνείο στο οποίο υποβάλλεται η διασάφηση πριν από την αναχώρηση που αναφέρεται στο άρθρο 228 εξασφαλίζει τη διεξαγωγή, εντός καθορισμένης προθεσμίας, ανάλυσης κινδύνων, πρωτίστως για λόγους ασφάλειας και προστασίας, με βάση την εν λόγω διασάφηση, και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα με βάση τα αποτελέσματα της εν λόγω ανάλυσης κινδύνων.
Άρθρο 265
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 243, για τον καθορισμό:
α)
της ειδικής προθεσμίας του άρθρου 263 παράγραφος 1, εντός της οποίας πρέπει να υποβληθεί η διασάφηση πριν από την αναχώρηση, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του τρόπου διακίνησης,
β)
των ειδικών περιπτώσεων στις οποίες ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής διασάφησης πριν από την αναχώρηση σύμφωνα με το άρθρο 263 παράγραφος 2 στοιχείο γ).
Άρθρο 266
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις την προθεσμία που αναφέρεται στο άρθρο 264, εντός της οποίας πρέπει να διεξαχθεί η ανάλυση κινδύνων, λαμβανομένης υπόψη της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 263 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατυπώσεις κατά την έξοδο των εμπορευμάτων
Άρθρο 267
Τελωνειακή επιτήρηση και διατυπώσεις κατά την έξοδο
1. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση και μπορούν να υποβάλλονται σε τελωνειακούς ελέγχους. Όταν κρίνεται αναγκαίο, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να καθορίζουν τη διαδρομή που πρέπει να χρησιμοποιηθεί και την προθεσμία που πρέπει να τηρηθεί, όταν τα εμπορεύματα προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
2. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προσκομίζονται στο τελωνείο κατά την έξοδο από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
β)
το πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί το πρόσωπο που μεταφέρει τα εμπορεύματα εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης,
γ)
το πρόσωπο που αναλαμβάνει την ευθύνη της μεταφοράς των εμπορευμάτων, πριν από την έξοδό τους από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
3. Τα εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπόκεινται, κατά περίπτωση, στα ακόλουθα:
α)
επιστροφή ή διαγραφή του εισαγωγικού δασμού,
β)
πληρωμή επιστροφών κατά την εξαγωγή,
γ)
είσπραξη του εισαγωγικού δασμού,
δ)
στις διατυπώσεις που απαιτούνται βάσει των ισχυουσών διατάξεων για τις λοιπές επιβαρύνσεις,
ε)
στην εφαρμογή απαγορεύσεων και περιορισμών οι οποίοι δικαιολογούνται, μεταξύ άλλων, από λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφύλαξης των φυτών, προστασίας του περιβάλλοντος, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία και προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων ελέγχων κατά των προδρόμων ουσιών, των εμπορευμάτων που παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και των μετρητών, καθώς και την εφαρμογή μέτρων για τη διατήρηση και διαχείριση αλιευτικών πόρων και μέτρων εμπορικής πολιτικής.
4. Η άδεια παράδοσης για έξοδο χορηγείται από τις τελωνειακές αρχές υπό τον όρο ότι τα εν λόγω εμπορεύματα θα εξέλθουν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης στην ίδια κατάσταση όπως όταν:
α)
έγινε αποδεκτή η τελωνειακή διασάφηση ή η διασάφηση επανεξαγωγής, ή
β)
υποβλήθηκε η συνοπτική διασάφηση εξόδου.
Άρθρο 268
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με την έξοδο που αναφέρεται στο άρθρο 267.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξαγωγή και επανεξαγωγή
Άρθρο 269
Εξαγωγή ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Τα ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε καθεστώς εξαγωγής.
2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω ενωσιακά εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή,
β)
εμπορεύματα που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης αφού έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ειδικού προορισμού,
γ)
εμπορεύματα απαλλασσόμενα από ΦΠΑ ή ειδικό φόρο κατανάλωσης που παραδίδονται για τον εφοδιασμό αεροσκαφών η πλοίων, ανεξαρτήτως προορισμού του αεροσκάφους ή του πλοίου, για τα οποία απαιτείται απόδειξη του εφοδιασμού,
δ)
εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς εσωτερικής διαμετακόμισης,
ε)
εμπορεύματα που εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 155.
3. Οι διατυπώσεις για την τελωνειακή διασάφηση εξαγωγής που προβλέπονται στην τελωνειακή νομοθεσία εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ).
Άρθρο 270
Επανεξαγωγή μη ενωσιακών εμπορευμάτων
1. Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης υπάγονται σε διασάφηση επανεξαγωγής που υποβάλλεται στο αρμόδιο τελωνείο.
2. Τα άρθρα 158 έως 195 εφαρμόζονται στη διασάφηση επανεξαγωγής.
3. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα εμπορεύματα:
α)
εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εξωτερικής διαμετακόμισης και διέρχονται απλώς από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
εμπορεύματα που μεταφορτώνονται εντός ελεύθερης ζώνης ή επανεξάγονται απευθείας από αυτή,
γ)
εμπορεύματα σε προσωρινή εναπόθεση, τα οποία επανεξάγονται απευθείας από εγκατάσταση προσωρινής εναπόθεσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Συνοπτική διασάφηση εξόδου
Άρθρο 271
Υποβολή συνοπτικής διασάφησης εξόδου
1. Όταν εμπορεύματα προορίζονται για έξοδο από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και δεν υποβάλλεται τελωνειακή διασάφηση ή διασάφηση επανεξαγωγής ως διασάφηση πριν από την αναχώρηση, υποβάλλεται συνοπτική διασάφηση εξόδου στο τελωνείο εξόδου.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εξόδου σε άλλο τελωνείο, εφόσον το εν λόγω τελωνείο κοινοποιεί πάραυτα ή θέτει ηλεκτρονικώς στη διάθεση του τελωνείου εξόδου τα απαραίτητα στοιχεία.
2. Η συνοπτική διασάφηση εξόδου υποβάλλεται από τον μεταφορέα.
Ανεξάρτητα από τις υποχρεώσεις του μεταφορέα, η συνοπτική διασάφηση εξόδου μπορεί να υποβάλλεται από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα αντί του μεταφορέα:
α)
τον εξαγωγέα, ή τον αποστολέα ή κάθε άλλο πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενεργεί ο μεταφορέας,
β)
κάθε πρόσωπο που είναι σε θέση να προσκομίσει τα συγκεκριμένα εμπορεύματα ή να φροντίσει για να προσκομιστούν στο τελωνείο εξόδου.
3. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται να χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή συνοπτικής διασάφησης εξόδου, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω διασάφηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της συνοπτικής διασάφησης εξόδου, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 272
Τροποποίηση και ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου
1. Μπορεί να επιτρέπεται στον διασαφιστή, κατόπιν αιτήσεώς του, να τροποποιεί ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου μετά την υποβολή της.
Δεν είναι δυνατό να γίνειτροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη συνοπτική διασάφηση εξόδου ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι ένα ή περισσότερα στοιχεία της συνοπτικής διασάφησης εξόδου είναι ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν ήδη δώσει άδεια παράδοσης για έξοδο των εμπορευμάτων.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση εξόδου δεν εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν τη διασάφηση στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 150 ημερών μετά την υποβολή της διασάφησης.
Άρθρο 273
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της συνοπτικής διασάφησης εξόδου που αναφέρεται στο άρθρο 271,
β)
την τροποποίηση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου, σύμφωνα με το άρθρο 272 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
γ)
την ακύρωση της συνοπτικής διασάφησης εξόδου σύμφωνα με το άρθρο 272 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Γνωστοποίηση επανεξαγωγής
Άρθρο 274
Υποβολή γνωστοποίησης επανεξαγωγής
1. Όταν τα μη ενωσιακά εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 270 παράγραφος 3 στοιχεία β) και γ) εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και ισχύει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής συνοπτικής διασάφησης εξόδου για τα εμπορεύματα αυτά, υποβάλλεται γνωστοποίηση επανεξαγωγής.
2. Η γνωστοποίηση επανεξαγωγής υποβάλλεται στο τελωνείο εξόδου των εμπορευμάτων από το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την προσκόμιση των εμπορευμάτων κατά την έξοδο, σύμφωνα με το άρθρο 267 παράγραφος 2.
3. Η γνωστοποίηση επανεξαγωγής περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται για την εκκαθάριση του καθεστώτος ελεύθερης ζώνης ή για την λήξη της προσωρινής εναπόθεσης.
Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται τη χρήση συστημάτων πληροφορικής του εμπορικού, λιμενικού ή μεταφορικού τομέα για την υποβολή γνωστοποίησης επανεξαγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι σε αυτά περιέχονται τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την εν λόγω γνωστοποίηση και ότι τα εν λόγω στοιχεία είναι διαθέσιμα πριν από την έξοδο των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να δέχονται, αντί της υποβολής της γνωστοποίησης επανεξαγωγής, την υποβολή γνωστοποίησης με πρόσβαση στα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής στο ηλεκτρονικό σύστημα του οικονομικού φορέα.
Άρθρο 275
Τροποποίηση και ακύρωση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής
1. Μπορεί να επιτραπεί στον διασαφιστή, κατόπιν αιτήσεώς του, να διορθώσει ένα ή περισσότερα από τα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής μετά την υποβολή της.
Δεν επιτρέπεται τροποποίηση σε καμία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν πληροφορήσει το πρόσωπο που υπέβαλε τη γνωστοποίηση επανεξαγωγής ότι σκοπεύουν να εξετάσουν τα εμπορεύματα,
β)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι ένα ή περισσότερα στοιχεία της γνωστοποίησης επανεξαγωγής είναι ανακριβή ή ελλιπή,
γ)
όταν οι τελωνειακές αρχές έχουν ήδη δώσει άδεια εξόδου των εμπορευμάτων.
2. Όταν τα εμπορεύματα για τα οποία έχει υποβληθεί γνωστοποίηση επανεξαγωγής δεν εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν την ανακοίνωση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
κατ' αίτηση του διασαφιστή,
β)
εντός 150 ημερών μετά την υποβολή της ανακοίνωσης.
Άρθρο 276
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή ορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με:
α)
την υποβολή της γνωστοποίησης επανεξαγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 274,
β)
την τροποποίηση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 275 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο,
γ)
την ακύρωση της γνωστοποίησης επανεξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 275 παράγραφος 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
Απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς
Άρθρο 277
Απαλλαγή προσωρινά εξαχθέντων ενωσιακών εμπορευμάτων από τον εξαγωγικό δασμό
Με την επιφύλαξη του άρθρου 259, τα ενωσιακά εμπορεύματα που εξάγονται προσωρινά από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης επωφελούνται από απαλλαγή από τον εξαγωγικό δασμό, υπό τον όρο ότι θα επανεισαχθούν.
ΤΙΤΛΟΣ IX
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων
Άρθρο 278
Μεταβατικά μέτρα
Τα μέσα ανταλλαγής και αποθήκευσης πληροφοριών, πλην των τεχνικών ηλεκτρονικής επεξεργασίας δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, μπορούν να χρησιμοποιούνται μεταβατικά, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 το αργότερο, όταν δεν έχουν ακόμη τεθεί σε λειτουργία τα ηλεκτρονικά συστήματα τα οποία είναι απαραίτητα για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα.
Άρθρο 279
Εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 284, για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με την ανταλλαγή και αποθήκευση δεδομένων στην κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 278.
Άρθρο 280
Πρόγραμμα εργασιών
1. Προκειμένου να υποστηριχθεί η ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 278 και να ρυθμισθεί ο καθορισμός των μεταβατικών περιόδων, η Επιτροπή, έως 1ης Μαΐου 2014, καταρτίζει πρόγραμμα εργασιών σχετικά με την ανάπτυξη και εγκατάσταση των ηλεκτρονικών συστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1.
2. Το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 έχει τις ακόλουθες προτεραιότητες:
α)
την εναρμόνιση της ανταλλαγής πληροφοριών, με βάση διεθνώς αποδεκτά μοντέλα δεδομένων και μορφοτύπους μηνυμάτων,
β)
τον ανασχεδιασμό των τελωνειακών και των συναφών διεργασιών με σκοπό την ενίσχυση της αποδοτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της ομοιόμορφης εφαρμογής τους, καθώς και τη μείωση του κόστους συμμόρφωσης, και
γ)
την παροχή ευρέος φάσματος ηλεκτρονικών τελωνειακών υπηρεσιών στους οικονομικούς φορείς επιτρέποντάς τους να επικοινωνούν κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τις τελωνειακές αρχές οποιουδήποτε κράτους μέλους.
3. Το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα ενημερώνεται τακτικά.
Άρθρο 281
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, το πρόγραμμα εργασιών που αναφέρεται στο άρθρο 280.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
Εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει τις εκτελεστικές πράξεις της παραγράφου 1 και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Απλουστεύσεις στην εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας
Άρθρο 282
Δοκιμές
Η Επιτροπή μπορεί να επιτρέπει σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, κατόπιν αιτήσεως, να δοκιμάζουν, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, απλουστεύσεις κατά την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, ιδίως όταν αφορούν στις τεχνολογίες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών. Οι δοκιμές δεν επηρεάζουν την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας στα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν σε αυτές τις δοκιμές και υπόκεινται σε περιοδική αξιολόγηση.
Άρθρο 283
Ανάθεση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων
Η Επιτροπή εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 282.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 285 παράγραφος 4.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Εξουσιοδότηση και διαδικασία επιτροπής
Άρθρο 284
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 και 279 απονέμεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από 30ης Οκτωβρίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εκφράσει αντιρρήσεις όσον αφορά την παράταση το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στα άρθρα 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 και 279 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία η οποία προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει των άρθρων 2, 7, 10, 20, 24, 31, 36, 40, 62, 65, 75, 88, 99, 106, 115, 122, 126, 131, 142, 151, 156, 160, 164, 168, 175, 180, 183, 186, 196, 206, 212, 213, 221, 224, 231, 235, 253, 265 ή 279 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 285
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή τελωνειακού κώδικα. Η εν λόγω επιτροπή είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού.
4. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
5. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού.
6. Όταν η γνώμη της επιτροπής λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία και γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, η εν λόγω διαδικασία περατώνεται χωρίς αποτέλεσμα μόνον όταν, εντός της προθεσμίας υποβολής της γνώμης, η προεδρία της επιτροπής λάβει σχετική απόφαση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Τελικές διατάξεις
Άρθρο 286
Κατάργηση και τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 καταργείται.
2. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3925/91, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1207/2001 καταργούνται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 288 παράγραφος 2.
3. Οι παραπομπές στους καταργούμενους κανονισμούς θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και πρέπει να διαβάζονται σύμφωνα με τους πίνακες αντιστοιχίας του παραρτήματος.
4. Στο άρθρο 3 παράγραφος 1 έκτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 η φράση «και Μαγιόττε» καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
5. Το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 καταργείται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 288 παράγραφος 2.
Άρθρο 287
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 288
Εφαρμογή
1. Τα άρθρα 2, 7, 8, 10, 11, 17, 20, 21, 24, 25, 31, 32, 36, 37, 40, 41, 50, 52, 54, 58, 62, 63, 65, 66, 68, 75, 76, 88, 99, 100, 106, 107, 115, 122, 123, 126, 131, 132, 138, 142, 143, 151, 152, 156, 157, 160, 161, 164, 165, 168, 169, 175, 176, 178, 180, 181, 183, 184, 186, 187, 193, 196, 200, 206, 207, 209, 212, 213, 216, 217, 221, 222, 224, 225, 231, 232, 235, 236, 239, 253, 265, 266, 268, 273, 276, 279, 280, 281, 283, 284, 285 και 286 εφαρμόζονται από 30ης Οκτωβρίου 2013.
2. Τα άρθρα πλην όσων αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται από 1ης Ιουνίου 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 9 Οκτωβρίου 2013.