PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 19. prosince 2012
podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES o odpovídající ochraně osobních údajů na Novém Zélandu
(oznámeno pod číslem C(2012) 9557)
(Text s významem pro EHP)
(2013/65/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (1), a zejména na čl. 25 odst. 6 uvedené směrnice,
po konzultaci s evropským inspektorem ochrany údajů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu se směrnicí 95/46/ES jsou členské státy povinny zajistit, aby k předávání osobních údajů do třetí země docházelo, pouze pokud dotyčná třetí země zajišťuje odpovídající úroveň ochrany a pokud budou před předáním údajů dodržovány právní předpisy členských států provádějící ostatní ustanovení směrnice.
(2)
Komise může dospět k závěru, že třetí země zajišťuje odpovídající úroveň ochrany. Takové zemi mohou členské státy předávat osobní údaje, aniž by byly nutné dodatečné záruky.
(3)
V souladu se směrnicí 95/46/ES má být úroveň ochrany údajů hodnocena s ohledem na všechny okolnosti související s předáním nebo předáváním údajů, a to se zvláštním zřetelem na určité zvláštní podmínky týkající se předávání.
(4)
S ohledem na rozdíly v přístupu třetích zemí k ochraně údajů by způsob, jakým je posuzována odpovídající úroveň této ochrany a jakým jsou na základě směrnice 95/46/ES přijímána a prosazována rozhodnutí, neměl být svévolný ani bezdůvodně diskriminační vůči třetím zemím, nebo mezi třetími zeměmi, kde jsou obdobné podmínky, a aby nevytvářel skrytou překážku obchodu s ohledem na stávající mezinárodní závazky Evropské unie.
(5)
Nový Zéland je bývalá britská kolonie. Postavení nezávislého dominia získal v roce 1907, avšak své formální ústavní svazky s Velkou Británií přetrhl až v roce 1947. Nový Zéland je unitárním státem a nemá psanou ústavu ve smyslu nejvyššího základního zákona státu. Země je konstituční monarchií a parlamentní demokracií westminsterského modelu, kde hlavou státu je královna Nového Zélandu.
(6)
Nový Zéland ctí zásadu suverenity parlamentu. Podle konvence tam však platí řada zákonů, které mají zvláštní ústavní význam a pohlíží se na ně jako na „vyšší zákony“. To znamená, že tvoří součást ústavního pořádku neboli rámce a formují činnost vlády a přijímání dalších zákonů. V případě změny nebo rušení těchto zákonů se kromě toho předpokládá konsenzus napříč politickým spektrem. Některé tyto zákony - „Bill Of Rights Act“ ze dne 28. srpna 1990 (Public Act No 109 z roku 1990), „Human Rights Act“ ze dne 10. srpna 1993 (Public Act No 82 z roku 1993) a „Privacy Act“ ze dne 17. května 1993 (Public Act No 28 z roku 1993) - se vztahují k ochraně údajů. Ústavní význam těchto zákonů se odráží ve všeobecném konsenzu, že musí být zohledněny při tvorbě a předkládání nových zákonů.
(7)
Právní normy pro ochranu osobních údajů na Novém Zélandu jsou primárně stanoveny v zákoně na ochranu soukromí „Privacy Act“ ve znění „Privacy (Cross-border Information) Amendment Act“ ze dne 7. září 2010 (Public Act No 113 z roku 2010). Tento zákon je starší než směrnice 95/46/ES a neomezuje se jen na automaticky zpracovávané údaje či strukturované údaje v evidenčním systému (rejstříku), nýbrž upravuje veškeré osobní informace v libovolné podobě. Vztahuje se na celý veřejný a soukromý sektor až na několik málo zvláštních výjimek ve veřejném zájmu, které lze v demokratické společnosti očekávat.
(8)
Otázkami soukromí se na Novém Zélandu zabývá mnoho regulačních rámců z hlediska politiky, pravidel, nebo příslušnosti soudů k řešení stížností. Některé mají formu zákonů, ale jiné jsou samoregulační odvětvové normy, včetně regulace sdělovacích prostředků, přímého marketingu, nevyžádaných elektronických zpráv, průzkumu trhu, oblasti zdraví a invalidity, bankovnictví, pojištění a spoření.
(9)
Kromě právních předpisů přijatých novozélandským parlamentem platí v zemi rozsáhlý soubor zvykového práva, jehož kořeny pocházejí z anglického zvykového práva, kde jsou zakotveny zásady a pravidla zvykového práva týkající se ochrany údajů. K základním zásadám zvykového práva patří zásada, že nejvyšším zájmem práva je důstojnost člověka. Tato zásada zvykového práva představuje klíčový prvek východisek a souvislostí, z nichž soudy na Novém Zélandu obecně čerpají důvody pro svá rozhodnutí. Novozélandská judikatura vycházející ze zvykového práva zná též řadu dalších stránek ochrany soukromí, včetně zasahování do soukromí, porušení důvěry a doplňkové ochrany v souvislosti s pomluvou, obtěžováním, nactiutrhační lží, nedbalostí a jinými delikty.
(10)
Právní normy o ochraně údajů uplatňované na Novém Zélandu obsahují všechny základní zásady nezbytné pro zajištění odpovídající úrovně ochrany fyzických osob a současně stanoví výjimky a omezení pro ochranu důležitých veřejných zájmů. Do těchto právních norem o ochraně údajů a do výjimek z nich se promítají zásady stanovené ve směrnici 95/46/ES.
(11)
Uplatňování právních norem o ochraně osobních údajů zaručují správní a soudní prostředky nápravy a nezávislý dozor prováděný dozorčím orgánem, komisařem pro ochranu soukromí, který je nadán pravomocemi uvedenými v článku 28 směrnice 95/46/ES a je nezávislý. Kterákoli zainteresovaná strana má navíc právo domáhat se soudní cestou náhrady škody, kterou utrpěla v důsledku protiprávního zpracování jejích osobních údajů.
(12)
Nový Zéland je tudíž třeba považovat za zemi, která zajišťuje odpovídající úroveň ochrany osobních údajů podle směrnice 95/46/ES.
(13)
Toto rozhodnutí by se mělo týkat odpovídající úrovně ochrany osobních údajů zajištěné na Novém Zélandu s cílem splnit požadavky čl. 25 odst. 1 směrnice 95/46/ES. Nemělo by se týkat jiných podmínek či omezení, které provádějí jiná ustanovení zmíněné směrnice a které se týkají zpracování osobních údajů v členských státech.
(14)
V zájmu transparentnosti a k dosažení toho, aby příslušné orgány v členských státech zajistily ochranu fyzických osob v souvislosti se zpracováním jejich osobních údajů, je nezbytné uvést výjimečné okolnosti, za nichž může být odůvodněno pozastavení určitých toků údajů, bez ohledu na zjištění odpovídající úrovně ochrany.
(15)
Pracovní skupina pro ochranu fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů, zřízená podle článku 29 směrnice 95/46/ES, předložila kladné stanovisko k úrovni ochrany osobních údajů na Novém Zélandu, k němuž bylo přihlédnuto při přípravě tohoto prováděcího rozhodnutí (2).
(16)
Opatření tohoto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 31 odst. 1 směrnice 95/46/ES,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Pro účely čl. 25 odst. 2 směrnice 95/46/ES se Nový Zéland považuje za zemi poskytující odpovídající úroveň ochrany osobních údajů předávaných z Evropské unie.
2. Dozorčí orgán příslušný k uplatňování právních norem ochrany osobních údajů na Novém Zélandu je uveden v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
1. Aniž jsou dotčeny pravomoci příslušných orgánů členských států přijímat opatření k zajištění dodržování vnitrostátních předpisů přijatých na základě jiných ustanovení než článku 25 směrnice 95/46/ES, mohou tyto orgány vykonávat své stávající pravomoci za účelem pozastavení předávání údajů příjemci na Novém Zélandu s cílem chránit fyzické osoby v souvislosti se zpracováním jejich osobních údajů v těchto případech:
a)
pokud příslušný orgán na Novém Zélandu zjistí, že příjemce nedodržuje použitelné normy ochrany osobních údajů, nebo
b)
pokud je velmi pravděpodobné, že nejsou dodržovány normy týkající se ochrany osobních údajů a pokud se lze důvodně domnívat, že příslušný novozélandský orgán včas nepřijímá nebo nepřijme odpovídající opatření nezbytná pro vyřešení dané věci, pokud by pokračování v předávání údajů vyvolalo bezprostřední riziko vzniku vážné újmy subjektům údajů a pokud příslušné orgány členského státu za daných okolností přiměřeně usilují o informování strany odpovědné za zpracování údajů usazené na Novém Zélandu a poskytly jí příležitost zaujmout stanovisko.
2. Pozastavení předávání údajů skončí, jakmile je zajištěno dodržování norem ochrany a jakmile je o této skutečnosti informován příslušný orgán členského státu.
Článek 3
1. Členské státy neprodleně uvědomí Komisi o přijetí opatření podle článku 2.
2. Členské státy a Komise se rovněž vzájemně informují o případech, kdy opatření přijatá subjekty pověřenými zajišťováním souladu s normami ochrany na Novém Zélandu nejsou dostatečná.
3. Pokud informace shromážděné podle čl. 2 odst. 1 a podle odstavců 1 a 2 tohoto článku prokáží, že některý subjekt pověřený zajišťováním souladu s normami ochrany na Novém Zélandu neplní účinně svou úlohu, uvědomí o tom Komise příslušný orgán Nového Zélandu a, bude-li třeba, předloží návrh opatření postupem podle čl. 31 odst. 2 směrnice 95/46/ES s cílem zrušit toto rozhodnutí, pozastavit jeho účinnost nebo omezit jeho působnost.
Článek 4
Komise sleduje provádění tohoto rozhodnutí a relevantní poznatky sdělí výboru zřízenému podle článku 31 směrnice 95/46/ES, včetně důkazů, které by mohly mít vliv na hodnocení podle článku 1 tohoto rozhodnutí, tj. že ochrana na Novém Zélandu je odpovídající ve smyslu článku 25 směrnice 95/46/ES, a včetně důkazů, že se toto rozhodnutí provádí diskriminačním způsobem.
Článek 5
Členské státy přijmou veškerá opatření, která jsou nezbytná pro dosažení souladu s tímto rozhodnutím, do 20. března 2013.
Článek 6
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 19. prosince 2012.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Δεκεμβρίου 2012
για τη διαπίστωση, σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της επάρκειας της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τη Νέα Ζηλανδία
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2012) 9557]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/65/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (1), και ιδίως το άρθρο 25 παράγραφος 6,
Μετά από διαβούλευση με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να προβλέπουν ότι η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτη χώρα επιτρέπεται μόνον εφόσον η εν λόγω τρίτη χώρα εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας και εφόσον τηρούνται, πριν από τη διαβίβαση, οι νόμοι που έχουν θεσπίσει τα κράτη μέλη για την εφαρμογή άλλων διατάξεων της οδηγίας.
(2)
Η Επιτροπή μπορεί να αποφανθεί ότι μια τρίτη χώρα εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας. Στην περίπτωση αυτή, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μπορούν να διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη χωρίς να απαιτούνται πρόσθετες εγγυήσεις.
(3)
Σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ, το επίπεδο προστασίας των δεδομένων θα πρέπει να αξιολογείται λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιείται η διαβίβαση δεδομένων ή η σειρά διαβιβάσεων δεδομένων και εξετάζοντας ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που είναι σημαντικά για τη διαβίβαση.
(4)
Δεδομένων των διαφορετικών προσεγγίσεων που ακολουθούνται όσον αφορά την προστασία των δεδομένων σε τρίτες χώρες, θα πρέπει η αξιολόγηση για την επάρκεια της προστασίας, καθώς και η λήψη και εφαρμογή κάθε απόφασης βάσει της οδηγίας 95/46/ΕΚ, να γίνονται με τρόπο που να μην επιφέρει αυθαίρετες ή αδικαιολόγητες διακρίσεις εις βάρος ή μεταξύ τρίτων χωρών στις οποίες επικρατούν παρόμοιες συνθήκες και να μην αποτελούν συγκαλυμμένο εμπόδιο για τις εμπορικές συναλλαγές, λαμβανομένων υπόψη των σημερινών διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης.
(5)
Η Νέα Ζηλανδία είναι πρώην βρετανική αποικία. Κατέστη ανεξάρτητη κτήση το 1907, αλλά απέκοψε επίσημα τους συνταγματικούς δεσμούς της με τη Μεγάλη Βρετανία μόλις το 1947. Η Νέα Ζηλανδία είναι ενιαίο κράτος και δεν έχει γραπτό Σύνταγμα με τη συμβατική έννοια ενός κωδικοποιημένου συνταγματικού εγγράφου. Η χώρα είναι συνταγματική μοναρχία και κοινοβουλευτική δημοκρατία, με βάση το πρότυπο Westminster, με τη βασίλισσα της Νέας Ζηλανδίας ως αρχηγό του κράτους.
(6)
Η Νέα Ζηλανδία λειτουργεί βάσει της αρχής της κυριαρχίας του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, κατά συνθήκη, υπάρχουν διάφορες νομοθετικές πράξεις ιδιαίτερης συνταγματικής σημασίας που θεωρούνται ως υπερισχύουσες («higher law»). Αυτό ισχύει με την έννοια ότι αποτελούν μέρος ενός συνταγματικού υπόβαθρου ή «περιβάλλοντος», επηρεάζοντας την κυβερνητική πρακτική και τη θέσπιση άλλης νομοθεσίας. Επιπλέον, σε περίπτωση τροποποίησης ή κατάργησης της νομοθεσίας αυτής, απαιτείται διακομματική συναίνεση. Πολλές από αυτές τις νομοθετικές πράξεις -«Bill Of Rights Act», της 28ης Αυγούστου 1990 («Public Act» αριθ. 109 του 1990), «Human Rights Act», της 10ης Αυγούστου 1993 («Public Act» αριθ. 82 του 1993), και «Privacy Act», της 17ης Μαΐου 1993 («Public Act» αριθ. 28 του 1993)- αφορούν την προστασία δεδομένων. Η συνταγματική σημασία της εν λόγω νομοθεσίας εκφράζεται στη σύμβαση ότι η νομοθεσία αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την κατάρτιση ή την υποβολή νέων νομοθετικών προτάσεων.
(7)
Τα νομικά πρότυπα για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στη Νέα Ζηλανδία καθορίζονται κυρίως στη νομοθετική πράξη «Privacy Act», όπως τροποποιήθηκε από την «Privacy (Cross-border Information) Ammendement Act», της 7ης Σεπτεμβρίου 2010 («Public Act» αριθ. 113 του 2010). Η νομοθετική αυτή πράξη προηγήθηκε της οδηγίας 95/46/ΕΚ και δεν περιορίζεται στην αυτόματη επεξεργασία δεδομένων ή δομημένων δεδομένων σε ένα σύστημα αρχείων, αλλά καλύπτει όλες τις προσωπικές πληροφορίες σε οποιοδήποτε σχήμα ή μορφή. Καλύπτει ολόκληρο τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με ορισμένες ειδικές εξαιρέσεις δημοσίου συμφέροντος που θα μπορούσαν να αναμένονται σε μια δημοκρατική κοινωνία.
(8)
Υπάρχουν στη Νέα Ζηλανδία διάφορα κανονιστικά πλαίσια για τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την ιδιωτική ζωή, σε ό,τι αφορά την πολιτική, τους κανόνες ή τη δικαιοδοσία για την εξέταση καταγγελιών. Ορισμένα από αυτά έχουν χαρακτήρα επίσημης νομοθεσίας, ενώ άλλα είναι αυτορρυθμιζόμενοι επαγγελματικοί φορείς, όπου περιλαμβάνονται: η ρύθμιση των μέσων ενημέρωσης, το άμεσο μάρκετινγκ, τα ανεπίκλητα ηλεκτρονικά μηνύματα, η έρευνα αγοράς, η υγεία και η αναπηρία, ο τραπεζικός και ασφαλιστικός κλάδος και η αποταμίευση.
(9)
Επιπλέον της νομοθεσίας που θεσπίστηκε από το κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας, υπάρχει σημαντικό corpus εθιμικού δικαίου που απορρέει από το αγγλικό «common law» και το οποίο ενσωματώνει τις αρχές και τους κανόνες του «common law» που αφορούν την προστασία των δεδομένων. Μεταξύ των θεμελιωδών αρχών του «common law» είναι η βασική αρχή της αξιοπρέπειας του ατόμου. Αυτή η αρχή του «common law» αποτελεί κύριο στοιχείο του πλαισίου έκδοσης δικαστικών αποφάσεων εν γένει στη Νέα Ζηλανδία. Η νομολογία της Νέας Ζηλανδίας που βασίζεται στο «common law» περιέχει επίσης ορισμένες άλλες πτυχές προστασίας της ιδιωτικής ζωής, περιλαμβανομένων της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής, της παραβίασης εμπιστοσύνης και της παρεπόμενης προστασίας στο πλαίσιο δυσφήμισης, όχλησης, παρενόχλησης, συκοφαντικής δυσφήμισης, αμέλειας κ.λπ.
(10)
Τα νομικά πρότυπα προστασίας των δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία καλύπτουν όλες τις βασικές αρχές που απαιτούνται για ένα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των φυσικών προσώπων, ενώ παράλληλα προβλέπουν εξαιρέσεις και περιορισμούς για τη διασφάλιση σημαντικών δημοσίων συμφερόντων. Αυτά τα νομικά πρότυπα προστασίας των δεδομένων και οι εξαιρέσεις αντανακλούν τις αρχές που διατυπώνονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ.
(11)
Η εφαρμογή των νομικών προτύπων προστασίας των δεδομένων διασφαλίζεται με διοικητικά και δικαστικά μέσα παροχής έννομης προστασίας, καθώς και με ανεξάρτητη εποπτεία, που διενεργείται από εποπτική αρχή, τον επίτροπο για την ιδιωτική ζωή (Privacy Commissioner), ο οποίος ενεργεί με ανεξαρτησία και διαθέτει εξουσίες παρόμοιες με αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 28 της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Επίσης, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος δικαιούται να ζητήσει δικαστικώς αποζημίωση για την αποκατάσταση ζημιών τις οποίες υπέστη ως αποτέλεσμα παράνομης επεξεργασίας προσωπικών του δεδομένων.
(12)
Κατά συνέπεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι η Νέα Ζηλανδία παρέχει επαρκές επίπεδο προστασίας όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
(13)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να αφορά την επάρκεια της προστασίας που παρέχεται στη Νέα Ζηλανδία, με σκοπό την τήρηση των απαιτήσεων του άρθρου 25 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Δεν θα πρέπει να θίγει άλλους όρους ή περιορισμούς για την εφαρμογή άλλων διατάξεων της εν λόγω οδηγίας που αφορούν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εντός των κρατών μελών.
(14)
Για λόγους διαφάνειας και προκειμένου να διασφαλίζεται η ικανότητα των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών να εξασφαλίζουν την προστασία των ατόμων όσον αφορά την επεξεργασία προσωπικών τους δεδομένων, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι εξαιρετικές περιστάσεις στις οποίες μπορεί να δικαιολογείται η αναστολή συγκεκριμένων ροών δεδομένων, παρά τη διαπίστωση επαρκούς προστασίας.
(15)
Η ομάδα εργασίας για την προστασία των προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, που συστάθηκε βάσει του άρθρου 29 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, εξέδωσε θετική γνώμη σχετικά με το επίπεδο προστασίας των προσωπικών δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία (2), η οποία λήφθηκε υπόψη κατά την εκπόνηση της παρούσας εκτελεστικής απόφασης.
(16)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 31 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, η Νέα Ζηλανδία θεωρείται ότι εξασφαλίζει ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διαβιβάζονται από την Ένωση.
2. Η αρμόδια εποπτική αρχή για την εφαρμογή των νομικών προτύπων προστασίας των δεδομένων στη Νέα Ζηλανδία καθορίζεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 2
1. Με την επιφύλαξη των εξουσιών τους να αναλαμβάνουν δράση για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με εθνικές διατάξεις που θεσπίστηκαν σύμφωνα με διατάξεις άλλες από εκείνες του άρθρου 25 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται να ασκούν τις εξουσίες που διαθέτουν για να αναστέλλουν ροές δεδομένων προς παραλήπτη εγκατεστημένο στη Νέα Ζηλανδία, προκειμένου να προστατεύουν φυσικά πρόσωπα από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τα αφορούν στις περιπτώσεις κατά τις οποίες:
α)
αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας διαπιστώνει ότι ο παραλήπτης παραβιάζει τα εφαρμοστέα πρότυπα προστασίας· ή
β)
υπάρχει βάσιμη πιθανότητα παραβίασης των προτύπων προστασίας, υπάρχουν εύλογες ενδείξεις ότι η αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας δεν προβαίνει ή δεν πρόκειται να προβεί εγκαίρως στις ενδεικνυόμενες ενέργειες ώστε να διευθετήσει το επίμαχο ζήτημα, η συνέχιση της διαβίβασης ενδέχεται να προκαλέσει άμεσο κίνδυνο σοβαρής βλάβης στα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα, οι δε αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους κατέβαλαν, υπό τις κρατούσες περιστάσεις, κάθε δυνατή προσπάθεια για να απευθύνουν προειδοποίηση στον εγκατεστημένο στη Νέα Ζηλανδία υπεύθυνο της επεξεργασίας και να του δώσουν τη δυνατότητα να αντιδράσει.
2. Η αναστολή της ροής των δεδομένων λήγει αμέσως μόλις εξασφαλιστεί η τήρηση των προτύπων προστασίας και ενημερωθεί σχετικά η αρμόδια αρχή των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
Άρθρο 3
1. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα την Επιτροπή στις περιπτώσεις όπου λαμβάνονται μέτρα βάσει του άρθρου 2.
2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ενημερώνονται αμοιβαία για τις περιπτώσεις στις οποίες η δράση των φορέων που είναι αρμόδιοι για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα πρότυπα προστασίας στη Νέα Ζηλανδία αποτυγχάνει να διασφαλίσει την εν λόγω συμμόρφωση.
3. Όταν από τις πληροφορίες που συλλέγονται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 1 και βάσει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου προκύπτει ότι οποιοσδήποτε φορέας αρμόδιος για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα πρότυπα προστασίας στη Νέα Ζηλανδία δεν εκπληρώνει αποτελεσματικά την αποστολή του, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την αρμόδια αρχή της Νέας Ζηλανδίας και, εάν το κρίνει απαραίτητο, υποβάλλει σχέδιο μέτρων, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, με σκοπό την κατάργηση ή την αναστολή της παρούσας απόφασης ή τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της.
Άρθρο 4
Η Επιτροπή παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας απόφασης και αναφέρει κάθε σχετικό πόρισμα στην επιτροπή που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 31 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων τα οποία θα ήταν δυνατόν να επηρεάσουν το πόρισμα του άρθρου 1 της παρούσας απόφασης, σύμφωνα με το οποίο η Νέα Ζηλανδία παρέχει επαρκές επίπεδο προστασίας κατά την έννοια του άρθρου 25 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, καθώς και οποιωνδήποτε αποδεικτικών στοιχείων από τα οποία προκύπτει ότι η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται κατά τρόπο που συνεπάγεται διακρίσεις.
Άρθρο 5
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα απόφαση έως την 20ή Μαρτίου 2013.
Άρθρο 6
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2012.