NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 715/2013
ze dne 25. července 2013,
kterým se stanoví kritéria vymezující, kdy měděný šrot přestává být odpadem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Z vyhodnocení některých toků odpadu vyplývá, že pro recyklační trhy s měděným šrotem by bylo přínosem, kdyby byla vypracována zvláštní kritéria stanovující, kdy měděný šrot získaný z odpadu přestává být odpadem. Tato kritéria by měla zajistit vysokou úroveň ochrany životního prostředí. Neměla by mít vliv na klasifikaci využitelného měděného šrotu jako odpadu platnou ve třetích zemích.
(2)
Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise existuje trh a poptávka po měděném šrotu, který lze použít jako surovinu pro výrobu neželezných kovů. Měděný šrot by proto měl být dostatečně čistý a měl by splňovat příslušné normy nebo specifikace vyžadované hutnictvím neželezných kovů.
(3)
Kritéria stanovující, kdy měděný šrot přestává být odpadem, by měla zajistit, aby měděný šrot získaný procesem využití odpadů splňoval technické požadavky pro hutnictví neželezných kovů, byl v souladu s platnými právními předpisy a normami pro výrobky a neměl celkově nepříznivé dopady na životní prostředí nebo lidské zdraví. Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise navržená kritéria týkající se odpadů používaných jako vstupní materiál pro proces využití, postupů a technik zpracování, jakož i měděného šrotu získaného procesem využití odpadů tyto cíle splňují, protože by měla vést k produkci měděného šrotu bez nebezpečných vlastností a dostatečně prostého složek jiných než měď a nekovových příměsí.
(4)
Za účelem zajištění souladu s těmito kritérii je vhodné stanovit, aby byly vydány informace o měděném šrotu, který přestal být odpadem, a aby byl zaveden systém řízení.
(5)
Budou-li na základě sledování vývoje situace na trhu s měděným šrotem zaznamenány nepříznivé účinky na recyklační trhy s měděným šrotem, zejména pokud jde o dostupnost tohoto šrotu a přístup k němu, může dojít k tomu, že bude nutno tato kritéria přezkoumat.
(6)
S ohledem na to, aby se provozovatelé mohli přizpůsobit těmto kritériím, která stanoví, kdy měděný šrot přestává být odpadem, je vhodné stanovit, aby se toto nařízení použilo až po uplynutí přiměřeně dlouhého období.
(7)
Výbor zřízený podle článku 39 směrnice 2008/98/ES nevydal k opatřením stanoveným tímto nařízením žádné stanovisko, a Komise proto předložila Radě návrh opatření, která mají být přijata, a předala jej Evropskému parlamentu. Rada během dvouměsíční lhůty stanovené článkem 5a rozhodnutí Rady 1999/468/ES ze dne 28. června 1999 o postupech pro výkon prováděcích pravomocí svěřených Komisi (2) nerozhodla, a Komise proto návrh bez prodlení předložila Evropskému parlamentu. Evropský parlament proti opatření nevznesl během čtyř měsíců od výše uvedeného předání námitku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví kritéria určující, kdy měděný šrot přestává být odpadem.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice stanovené směrnicí 2008/98/ES.
Kromě toho se použijí tyto definice:
1)
„měděným šrotem“ se rozumí kovový šrot obsahující převážně měď a slitiny mědi;
2)
„držitelem“ se rozumí fyzická nebo právnická osoba, která je vlastníkem měděného šrotu;
3)
„výrobcem“ se rozumí držitel, který jako první předává měděný šrot jinému držiteli ve stavu, kdy tento měděný šrot přestal být odpadem;
4)
„dovozcem“ se rozumí jakákoliv fyzická či právnická osoba usazená v Unii, která dováží na celní území Unie měděný šrot, který přestal být odpadem;
5)
„kvalifikovanými zaměstnanci“ se rozumí zaměstnanci, kteří jsou na základě svých zkušeností či odborné přípravy kvalifikováni k monitorování a posuzování vlastností měděného šrotu;
6)
„vizuální prohlídkou“ se rozumí prohlídka všech částí dodávky měděného šrotu lidskými smysly nebo za použití jakéhokoli nespecializovaného vybavení;
7)
„dodávkou“ se rozumí určité množství měděného šrotu určeného k přepravě od původce k dalšímu držiteli, které může být uloženo v jedné nebo více přepravních jednotkách, například v kontejnerech.
Článek 3
Kritéria pro měděný šrot
Měděný šrot přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
1)
měděný šrot získaný procesem využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy I;
2)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy I;
3)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití byl zpracován v souladu s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy I;
4)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 4 a 5.
Článek 4
Prohlášení o shodě
1. Výrobce nebo dovozce vydají ke každé dodávce měděného šrotu prohlášení o shodě podle vzoru uvedeného v příloze II.
2. Výrobce nebo dovozce předají toto prohlášení o shodě dalšímu držiteli dodávky měděného šrotu. Ponechají si kopii tohoto prohlášení o shodě nejméně jeden rok od data jeho vystavení a na požádání ji předloží příslušným orgánům.
3. Prohlášení o shodě může být v elektronické podobě.
Článek 5
Systém řízení
1. Výrobce zavede vhodný systém řízení umožňující prokázání shody s kritérii, na něž se odkazuje v článku 3.
2. Systém řízení zahrnuje řadu dokumentovaných postupů, které se týkají všech těchto aspektů:
a)
monitorování kvality měděného šrotu získaného procesem využití podle ustanovení oddílu 1 přílohy I (včetně odběru a rozboru vzorků);
b)
účinnosti monitorování záření podle oddílu 1.5 přílohy I;
c)
vstupní kontroly odpadu používaného jako vstupní materiál pro proces využití podle oddílu 2 přílohy I;
d)
monitorování postupů a technik zpracování popsaných v oddíle 3.3 přílohy I;
e)
zpětné vazby od zákazníků, pokud jde o dodržení požadavků na kvalitu měděného šrotu;
f)
vedení záznamů o výsledcích monitorování prováděného podle písmen a) až d);
g)
přezkumu a zlepšování systému řízení;
h)
odborné přípravy zaměstnanců.
3. Systém řízení předepisuje pro každé z kritérií zvláštní monitorovací požadavky, které jsou uvedeny v příloze I.
4. Pokud některý z postupů zpracování uvedených v oddíle 3.3 přílohy I provádí předchozí držitel, zajistí výrobce, aby dodavatel zavedl systém řízení, který je v souladu s požadavky tohoto článku.
5. Subjekt posuzování shody ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 (3), který získal akreditaci v souladu s uvedeným nařízením, nebo environmentální ověřovatel ve smyslu čl. 2 odst. 20 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1221/2009 (4), který je akreditovaný nebo licencovaný v souladu s tímto nařízením, ověří, že systém řízení je ve shodě s požadavky tohoto článku. Toto ověření se provádí vždy jednou za tři roky.
Za ověřovatele s dostatečnou specifickou zkušeností pro výkon ověřování uvedeného v tomto nařízení se považují pouze ověřovatelé s tímto rozsahem akreditace nebo licence podle kódů NACE daných nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1893/2006 (5):
a)
* kód NACE 38 (Shromažďování, zpracování a likvidace odpadu; zpracování odpadu k dalšímu využití) nebo
b)
* kód NACE 24 (Výroba základních kovů), zejména pak kód 24.44 (Výroba mědi).
6. Dovozce od svých dodavatelů požaduje, aby zavedli systém řízení, který splňuje požadavky odstavců 1, 2 a 3 a který ověří nezávislý externí ověřovatel.
Systém řízení u dodavatele musí být certifikován subjektem posuzování shody, který je akreditován jedním z těchto způsobů:
a)
akreditačním subjektem, který pro výkon této činnosti úspěšně prošel vzájemným hodnocením provedeným orgánem uznaným podle článku 14 nařízení (ES) č. 765/2008;
b)
environmentálním ověřovatelem, který získal akreditaci nebo licenci od akreditačního nebo licenčního orgánu v souladu s nařízením (ES) č. 1221/2009, který také podléhá vzájemnému hodnocení podle článku 31 uvedeného nařízení.
Ověřovatelé, kteří chtějí působit ve třetích zemích, musí získat zvláštní akreditaci nebo licenci, a to v souladu se specifikacemi stanovenými v nařízení (ES) č. 765/2008 nebo nařízení (ES) č. 1221/2009, a zároveň v rozhodnutí Komise 2011/832/EU (6).
7. Výrobce svůj systém řízení na požádání zpřístupní příslušným orgánům.
Článek 6
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. července 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 715/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 25ης Ιουλίου 2013
για τη θέσπιση κριτηρίων προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα χαλκού παύουν να αποτελούν απόβλητα σύμφωνα με την οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Από την αξιολόγηση των διαφόρων ροών αποβλήτων προκύπτει ότι οι αγορές ανακύκλωσης απορριμμάτων χαλκού θα επωφελούνταν από τον καθορισμό ειδικών κριτηρίων προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα χαλκού που προέρχονται από απόβλητα παύουν να αποτελούν απόβλητα. Τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της ταξινόμησης των ανακτημένων απορριμμάτων χαλκού ως αποβλήτων από τρίτες χώρες.
(2)
Από τις εκθέσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι υπάρχει προσφορά και ζήτηση για τα απορρίμματα χαλκού με σκοπό τη χρήση τους ως πρώτης ύλης στον μεταλλουργικό κλάδο παραγωγής μη σιδηρούχων μετάλλων. Τα απορρίμματα χαλκού θα πρέπει συνεπώς να έχουν επαρκή καθαρότητα και να πληρούν τα σχετικά πρότυπα ή προδιαγραφές που απαιτεί ο μεταλλουργικός κλάδος παραγωγής μη σιδηρούχων μετάλλων.
(3)
Τα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα χαλκού παύουν να αποτελούν απόβλητα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα απορρίμματα χαλκού που προκύπτουν από διαδικασία ανάκτησης πληρούν τις τεχνικές απαιτήσεις του μεταλλουργικού κλάδου παραγωγής μη σιδηρούχων μετάλλων, συμμορφώνονται με την ισχύουσα νομοθεσία και τα πρότυπα που εφαρμόζονται στα προϊόντα, και δεν έχουν συνολικά δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή στην ανθρώπινη υγεία. Από τις εκθέσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκύπτει ότι τα προτεινόμενα κριτήρια για τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές σε εργασίες ανάκτησης, για τις διεργασίες και τεχνικές επεξεργασίας, καθώς και για τα απορρίμματα χαλκού που προκύπτουν από εργασίες ανάκτησης, εξυπηρετούν τους εν λόγω στόχους, καθώς αναμένεται να έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή απορριμμάτων χαλκού χωρίς επικίνδυνες ιδιότητες και επαρκώς απαλλαγμένων από μέταλλα εκτός από χαλκό και μη μεταλλικές ενώσεις.
(4)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση με τα κριτήρια, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν η παροχή πληροφοριών σχετικά με τα απορρίμματα χαλκού που έχουν πάψει να αποτελούν απόβλητα και η εφαρμογή συστήματος διαχείρισης.
(5)
Η αναθεώρηση των κριτηρίων ενδέχεται να αποδειχθεί αναγκαία εάν, με βάση την παρακολούθηση της εξέλιξης των συνθηκών της αγοράς για τα απορρίμματα χαλκού, παρατηρηθούν δυσμενείς επιπτώσεις στις αγορές ανακύκλωσης απορριμμάτων χαλκού, ιδίως όσον αφορά τη διαθεσιμότητα και την πρόσβαση σε τέτοιου είδους απορρίμματα.
(6)
Για να δοθεί στις επιχειρήσεις η δυνατότητα να προσαρμοστούν στα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα χαλκού παύουν να αποτελούν απόβλητα, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί εύλογο χρονικό διάστημα μετά την παρέλευση του οποίου θα εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.
(7)
Επειδή η επιτροπή που συστάθηκε βάσει του άρθρου 39 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ δεν γνωμοδότησε για τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και τη διαβίβασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Συμβούλιο δεν αποφάνθηκε εντός της δίμηνης προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (2). Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή υπέβαλε χωρίς καθυστέρηση την πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο δεν αντιτάχθηκε στα μέτρα εντός τεσσάρων μηνών από την προαναφερόμενη διαβίβαση,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τα κριτήρια προσδιορισμού των περιπτώσεων στις οποίες τα απορρίμματα χαλκού παύουν να αποτελούν απόβλητα.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί της οδηγίας 2008/98/ΕΚ.
Επιπλέον, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «απορρίμματα χαλκού»: τα απορρίμματα μετάλλων τα οποία αποτελούνται κυρίως από χαλκό και κράματα χαλκού·
2) «κάτοχος»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στην κατοχή του οποίου βρίσκονται τα απορρίμματα χαλκού·
3) «παραγωγός»: ο κάτοχος ο οποίος μεταφέρει τα απορρίμματα χαλκού σε άλλο κάτοχο για πρώτη φορά ως απορρίμματα χαλκού τα οποία έπαυσαν να είναι απόβλητα·
4) «εισαγωγέας»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εγκατεστημένο εντός της Ένωσης, το οποίο εισάγει απορρίμματα χαλκού τα οποία έπαυσαν να είναι απόβλητα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
5) «ειδικευμένο προσωπικό»: προσωπικό το οποίο διαθέτει την κατάλληλη πείρα ή κατάρτιση ώστε να παρακολουθεί και να αξιολογεί τις ιδιότητες των απορριμμάτων χαλκού·
6) «οπτική εξέταση»: εξέταση των απορριμμάτων χαλκού που καλύπτει όλα τα μέρη ενός φορτίου και κατά την οποία χρησιμοποιούνται οι ανθρώπινες αισθήσεις ή μη εξειδικευμένος εξοπλισμός·
7) «φορτίο»: μια παρτίδα απορριμμάτων χαλκού που προορίζεται για παράδοση από παραγωγό σε άλλο κάτοχο και μπορεί να περιέχεται σε μία ή περισσότερες μονάδες μεταφοράς, όπως εμπορευματοκιβώτια.
Άρθρο 3
Κριτήρια για τα απορρίμματα χαλκού
Τα απορρίμματα χαλκού παύουν να αποτελούν απόβλητα όταν, κατά τη μεταβίβαση από τον παραγωγό σε άλλο κάτοχο, πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
1)
τα απορρίμματα χαλκού που προκύπτουν από τις εργασίες ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 1·
2)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης πληρούν τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 2·
3)
τα απόβλητα που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης έχουν υποστεί επεξεργασία σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο παράρτημα I τμήμα 3·
4)
ο παραγωγός έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 5·
Άρθρο 4
Δήλωση συμμόρφωσης
1. Για κάθε φορτίο απορριμμάτων χαλκού, ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας εκδίδει δήλωση συμμόρφωσης σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα II.
2. Ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας διαβιβάζει τη δήλωση συμμόρφωσης στον επόμενο κάτοχο του φορτίου απορριμμάτων χαλκού. Ο παραγωγός ή ο εισαγωγέας φυλάσσει αντίγραφο της δήλωσης συμμόρφωσης για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους από την ημερομηνία έκδοσής της και το θέτει στη διάθεση των αρμοδίων αρχών κατόπιν αιτήματός τους.
3. Η δήλωση συμμόρφωσης επιτρέπεται να εκδοθεί σε ηλεκτρονική μορφή.
Άρθρο 5
Σύστημα διαχείρισης
1. Ο παραγωγός εφαρμόζει σύστημα διαχείρισης που αποδεικνύει τη συμμόρφωση με τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 3.
2. Το σύστημα διαχείρισης περιλαμβάνει σειρά από τεκμηριωμένες διαδικασίες για καθεμία από τις ακόλουθες πτυχές:
α)
παρακολούθηση της ποιότητας των απορριμμάτων χαλκού που προκύπτουν από τις εργασίες ανάκτησης, όπως ορίζεται στο παράρτημα I τμήμα 1 (συμπεριλαμβανομένων δειγματοληψιών και αναλύσεων)·
β)
αποτελεσματικότητα της παρακολούθησης της ακτινοβολίας, όπως ορίζεται στο παράρτημα I τμήμα 1.5·
γ)
έλεγχος αποδοχής των αποβλήτων που χρησιμοποιούνται ως εισροές στην εργασία ανάκτησης, όπως ορίζεται στο παράρτημα I τμήμα 2·
δ)
παρακολούθηση των διεργασιών και τεχνικών επεξεργασίας που περιγράφονται στο παράρτημα I τμήμα 3.3·
ε)
πληροφορίες από τους πελάτες όσον αφορά τη συμμόρφωση με την ποιότητα των απορριμμάτων χαλκού·
στ)
τήρηση αρχείων με τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που εκτελείται σύμφωνα με τα στοιχεία α) έως δ)·
ζ)
αναθεώρηση και βελτίωση του συστήματος διαχείρισης·
η)
κατάρτιση προσωπικού.
3. Το σύστημα διαχείρισης καθορίζει επίσης τις ειδικές απαιτήσεις παρακολούθησης που προβλέπονται στο παράρτημα I για κάθε κριτήριο.
4. Σε περίπτωση που κάποια από τις επεξεργασίες που αναφέρονται στο παράρτημα I τμήμα 3.3 εκτελείται από προηγούμενο κάτοχο, ο παραγωγός βεβαιώνεται ότι ο προμηθευτής εφαρμόζει σύστημα διαχείρισης το οποίο πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.
5. Η συμμόρφωση του συστήματος διαχείρισης με τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου επαληθεύεται από οργανισμό αξιολόγησης της συμμόρφωσης, όπως αυτός ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), ο οποίος έχει διαπιστευθεί σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, ή από επαληθευτή περιβάλλοντος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 20 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), ο οποίος είναι διαπιστευμένος ή αδειοδοτημένος σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό. Η επαλήθευση διενεργείται ανά τριετία.
Μόνο επαληθευτές με το ακόλουθο πεδίο διαπίστευσης ή άδεια βάσει των κωδικών NACE όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 (5) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεωρείται πως έχουν επαρκή ειδική πείρα, ώστε να διενεργούν την επαλήθευση που αναφέρεται στον εν λόγω κανονισμό:
α)
* κωδικός NACE 38 (Συλλογή, επεξεργασία και διάθεση αποβλήτων· ανάκτηση υλικών)· ή
β)
* κωδικός NACE 24 (Παραγωγή βασικών μετάλλων) που περιλαμβάνει ειδικότερα τον επιμέρους κωδικό 24.44 (Παραγωγή χαλκού).
6. Ο εισαγωγέας απαιτεί από τους προμηθευτές του να εφαρμόζουν ένα σύστημα διαχείρισης το οποίο συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2 και 3 και έχει επαληθευτεί από ανεξάρτητο εξωτερικό επαληθευτή.
Το σύστημα διαχείρισης του προμηθευτή πιστοποιείται από οργανισμό αξιολόγησης της συμμόρφωσης που είναι διαπιστευμένος από έναν από τους ακόλουθους:
α)
ένα φορέα διαπίστευσης αξιολογημένο επιτυχώς από ομότιμους για την εν λόγω δραστηριότητα από τον φορέα που αναγνωρίζεται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008·
β)
έναν επαληθευτή περιβάλλοντος ο οποίος είναι διαπιστευμένος ή εγκεκριμένος από ένα φορέα διαπίστευσης ή χορήγησης αδειών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 ο οποίος υπόκειται επίσης σε αξιολόγηση ομότιμων σύμφωνα με το άρθρο 31 του εν λόγω κανονισμού.
Οι επαληθευτές που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν σε τρίτες χώρες πρέπει να λάβουν ειδική διαπίστευση ή άδεια, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 σε συνδυασμό με την απόφαση 2011/832/ΕΕ της Επιτροπής (6).
7. Ο παραγωγός παρέχει στις αρμόδιες αρχές πρόσβαση στο σύστημα διαχείρισης κατόπιν αιτήματός τους.
Άρθρο 6
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 25 Ιουλίου 2013.