PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 131/2013
ze dne 15. února 2013,
kterým se stanoví výjimečná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a izoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2012/13
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 64 odst. 2 a článek 186 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V průběhu hospodářského roku 2011/12 dosáhla v Unii průměrná cena volně loženého bílého cukru ze závodu hodnoty 175 % referenční ceny ve výši 404 EUR/t a byla přibližně o 275 EUR/t vyšší než cena na světovém trhu. Cena v Unii je nyní stabilní na úrovni okolo 700 EUR/t, což je nejvyšší úroveň dosažená od reformy organizace trhu s cukrem, a narušuje optimální průběh dodávek cukru na trhu Unie. Očekávaný nárůst již tak vysoké úrovně cen v hospodářském roce 2012/13 potvrzuje riziko vážného narušení trhu, jemuž je třeba zabránit nezbytnými opatřeními.
(2)
Na základě odhadů nabídky a poptávky na rok 2012/13 by konečný stav zásob pro trh s cukrem měl být nejméně o 0,5 milionu tun nižší než v roce 2011/12. Toto číslo již bere v úvahu dovoz ze třetích zemí, které využívaly některých preferenčních dohod.
(3)
Na druhé straně se odhaduje, že vzhledem k vyhlídkám na dobrou sklizeň bude produkce cukru téměř o 5 400 000 tun vyšší, než stanoví kvóta v článku 56 nařízení (ES) č. 1234/2007. I při zohlednění předvídatelných smluvních závazků producentů cukru, pokud jde o některé průmyslové použití podle článku 62 uvedeného nařízení, a vývozních závazků na rok 2012/13, pokud jde o cukr nepodléhající kvótám, bude stále ještě k dispozici značné množství cukru nepodléhajícího kvótám o objemu nejméně 2 000 000 tun. Část tohoto cukru by mohla být k dispozici, aby se zvýšily nedostatečné zásoby cukru na potravinářském trhu Unie a zabránilo se přílišnému zvýšení cen.
(4)
V zájmu zajištění hladkého fungování trhu je nezbytné cukr nepodléhající kvótám uvolnit. Takovéto opatření by mělo být možné přijmout pokaždé, když to bude během hospodářského roku 2012/13 třeba.
(5)
Podle článků 186 a 188 nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou být v případě potřeby přijata opatření, která zabrání narušení trhu či riziku narušení trhu, zejména v případě, že by k tomu došlo v důsledku výrazného zvýšení cen v Unii, pokud tohoto cíle nemůže být dosaženo prostřednictvím jiných opatření v rámci uvedeného nařízení. Pokud jde o současné tržní podmínky, nestanoví nařízení (ES) č. 1234/2007 kromě opatření založených na článku 186 žádná konkrétní opatření, která by zamezila zvyšování ceny cukru a umožnila zásobovat trh Unie cukrem za rozumné ceny.
(6)
Ustanovení čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi, aby na vyrobený cukr a izoglukózu převyšující kvótu stanovila dostatečně vysokou dávku z přebytku, aby se zamezilo hromadění přebytkových množství. V čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 967/2006 ze dne 29. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o výrobu cukru nad rámec kvóty (2), byla tato dávka stanovena na 500 EUR za tunu.
(7)
Pro omezené množství cukru vyrobeného nad kvótu by měla být stanovena snížená dávka z přebytku v takové výši za tunu, která by umožnila spravedlivé zacházení s producenty cukru v Unii, zajistila v Unii řádné fungování trhu s cukrem a pomohla snížit rozdíl mezi cenami cukru na trhu v Unii a na světovém trhu, aniž by na trhu Unie hrozilo riziko hromadění přebytků.
(8)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví kvóty pro cukr i izoglukózu, mělo by se pro příslušné množství izoglukózy vyrobené nad rámec kvóty uplatnit podobné opatření, protože tento produkt je do určité míry obchodní náhražkou cukru.
(9)
S cílem zvýšit nabídku by producenti cukru a izoglukózy měli požádat příslušné orgány členských států o vydání osvědčení, která jim na trhu Unie umožní prodat určité množství vyrobené nad kvótu se sníženou dávkou z přebytku.
(10)
Snížená dávka z přebytku by měla být zaplacena po přijetí žádosti a před vydáním osvědčení.
(11)
Platnost osvědčení by měla být v zájmu rychlého zlepšení stavu nabídky časově omezena.
(12)
Stanovení maximálních limitů množství, o která může každý producent požádat v jednom období pro podávání žádostí, a omezení osvědčení na produkty, jež žadatel sám vyrábí, by mělo zabránit spekulativním praktikám v systému, který toto nařízení vytvořilo.
(13)
Podáním žádosti by se producenti cukru měli zavázat k platbě minimální ceny za cukrovou řepu použitou k výrobě množství cukru, jež bylo předmětem žádosti. Měly by být přesně stanoveny minimální požadavky na způsobilost žádosti.
(14)
Příslušné orgány členských států by Komisi měly informovat o předložených žádostech. V zájmu zjednodušení a harmonizace těchto oznámení by měly být poskytnuty vzory.
(15)
Komise by měla zajistit, aby se osvědčení vydávala pouze v rámci množstevních omezení stanovených v tomto nařízení. Komise by proto měla být v případě potřeby schopna stanovit přídělový koeficient, který se použije na přijaté žádosti.
(16)
Členské státy by měly žadatelům neprodleně sdělit, zda bylo množství uvedené v žádosti uznáno zcela nebo částečně.
(17)
Příslušné orgány by měly Komisi oznamovat množství, na která byla vydána osvědčení se sníženou dávkou z přebytku. Za tímto účelem by Komise měla poskytnout vzory.
(18)
Na množství cukru uvolněné na trh Unie, které přesahuje množství uvedené v osvědčeních vydaných podle tohoto nařízení, by měla být uplatněna dávka z přebytku stanovená v čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007. Je proto vhodné stanovit, že každý žadatel, který nesplní svůj závazek uvolnit na trh Unie množství uvedené v osvědčení, jež mu bylo vydáno, by rovněž měl zaplatit částku 500 EUR za tunu. Cílem tohoto důsledného přístupu je předcházet zneužití mechanismu zavedeného tímto nařízením.
(19)
Pro účely stanovení průměrných cen cukru podléhajícího kvótám a cukru nepodléhajícího kvótám na trhu Unie podle čl. 13 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 952/2006 ze dne 29. června 2006 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o řízení vnitřního trhu s cukrem a režim kvót (3), by měl být cukr, na který se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považován za cukr podléhající kvótě.
(20)
Ustanovení čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí Rady 2007/436/ES, Euratom ze dne 7. června 2007 o systému vlastních zdrojů Evropských společenství (4) stanoví, že dávky a další poplatky stanovené v rámci společné organizace trhu s cukrem tvoří vlastní zdroje. Je proto nezbytné určit datum stanovení dotyčných částek ve smyslu čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1150/2000 ze dne 22. května 2000, kterým se provádí rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom o systému vlastních zdrojů Evropských společenství (5).
(21)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Dočasné snížení dávky z přebytku
1. Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 967/2006 se částka dávky z přebytku za maximální množství 150 000 tun cukru v ekvivalentu bílého cukru a 8 000 tun izoglukózy v sušině, jež bylo vyrobeno nad rámec kvóty stanovené v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 a uvolněno na trh Unie v hospodářském roce 2012/13, stanoví na 224 EUR za tunu.
2. Snížená dávka z přebytku uvedená v odstavci 1 se zaplatí po přijetí žádosti uvedené v článku 2 a před vydáním osvědčení uvedeného v článku 6.
Článek 2
Žádost o osvědčení
1. Aby mohli producenti cukru a izoglukózy využívat podmínek uvedených v článku 1, musí požádat o osvědčení.
2. Žadateli mohou být pouze podniky vyrábějící řepný a třtinový cukr nebo izoglukózu, jež jsou schváleny podle článku 57 nařízení (ES) č. 1234/2007 a kterým byla v souladu s článkem 56 uvedeného nařízení přidělena výrobní kvóta na hospodářský rok 2012/13.
3. Každý žadatel může podat pouze jednu žádost týkající se cukru a jednu žádost týkající se izoglukózy za jedno období, v němž je možné žádosti podávat.
4. Žádosti o osvědčení se podávají příslušnému orgánu v členském státě, ve kterém byl podnik schválen, faxem nebo elektronicky. Příslušné orgány členských států mohou požadovat, aby elektronické žádosti byly opatřeny zaručeným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (6).
5. Mají-li být žádosti přípustné, musí splňovat následující podmínky:
a)
v žádosti se uvede:
i)
jméno a adresa žadatele a jeho číslo plátce DPH a
ii)
množství, jež je předmětem žádosti, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru a v tunách izoglukózy v sušině, zaokrouhleno na celá čísla;
b)
množství, jež je předmětem žádosti v daném období, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru a v tunách izoglukózy v sušině, nepřesáhne 50 000 tun v případě cukru a 2 500 tun v případě izoglukózy;
c)
pokud se žádost týká cukru, žadatel se zaváže, že zaplatí minimální cenu cukrové řepy stanovenou v článku 49 nařízení (ES) č. 1234/2007 za množství cukru uvedené v osvědčení vydaném v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
d)
žádost se sepíše v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků členského státu, kde se podává;
e)
v žádosti se uvede odkaz na toto nařízení a termín pro předložení žádostí;
f)
žadatel neuvede žádné dodatečné podmínky, než ty, které jsou stanoveny v tomto nařízení.
6. Žádost, která není podána v souladu s odstavci 1 až 5, není přípustná.
7. Po podání nelze vzít žádost zpět nebo ji pozměnit, a to ani v případě, že množství, o které se žádá, je poskytnuto pouze částečně.
Článek 3
Podávání žádostí
Období, během něhož mohou být podávány žádosti, končí dne 26. února 2013 ve 12:00 hodin v poledne bruselského času.
Článek 4
Předávání žádostí členskými státy
1. Příslušné orgány členských států rozhodnou o přípustnosti žádostí na základě podmínek stanovených v článku 2. Pokud příslušné orgány rozhodnou, že žádost je nepřípustná, bezodkladně o tom žadatele informují.
2. Příslušné orgány předají Komisi nejpozději v pátek faxem nebo elektronicky oznámení o přípustných žádostech, jež byly podány v uplynulém období. Oznámení neobsahují údaje uvedené v čl. 2 odst. 5 písm. a) bodě i). Členské státy, které neobdržely žádné žádosti, avšak na hospodářský rok 2012/13 jim byly přiděleny kvóty na cukr nebo izoglukózu, rovněž zašlou Komisi ve stejné lhůtě oznámení, že nebyly podány žádné žádosti.
3. Forma a obsah oznámení jsou vymezeny na základě vzorů, které členským státům poskytne Komise.
Článek 5
Překročená omezení
Pokud z informací sdělených příslušnými orgány členských států podle čl. 4 odst. 2 vyplývá, že množství, jež jsou předmětem žádostí, překračují omezení stanovená v článku 1, Komise:
a)
stanoví přídělový koeficient, který členské státy použijí na množství, na něž se vztahuje každá oznámená žádost o osvědčení;
b)
odmítne žádosti, které ještě nebyly oznámeny.
Článek 6
Vydání osvědčení
1. Aniž je dotčen článek 5, desátý pracovní den, který následuje po týdnu, kdy skončilo období pro podávání žádostí, vydá příslušný orgán osvědčení pro žádosti oznámené Komisi podle čl. 4 odst. 2.
2. Členské státy oznámí Komisi každé pondělí množství cukru a/nebo izoglukózy, pro něž v uplynulém týdnu vydaly osvědčení.
3. Vzor osvědčení je uveden v příloze.
Článek 7
Platnost osvědčení
Osvědčení jsou platná do konce druhého měsíce, který následuje po měsíci vydání.
Článek 8
Převoditelnost osvědčení
Práva a povinnosti vyplývající z osvědčení jsou nepřevoditelné.
Článek 9
Sdělování cen
Pro účely čl. 13 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 se množství prodaného cukru, na které se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považuje za cukr podléhající kvótě.
Článek 10
Sledování
1. Žadatelé spolu s měsíčními oznámeními podle čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 sdělí množství, pro něž obdrželi osvědčení v souladu s článkem 6 tohoto nařízení.
2. Před 31. říjnem 2013 každý držitel osvědčení podle tohoto nařízení předloží příslušným orgánům členských států doklad o tom, že veškeré množství, na které se vztahují jeho osvědčení, bylo uvolněno na trh Unie. Za každou tunu, na niž bylo vydáno osvědčení a která nebyla uvolněna na trh Unie z jiných důvodů než z důvodu vyšší moci, se zaplatí částka 276 EUR za tunu.
3. Členské státy oznámí Komisi množství, které nebylo na trh Unie uvolněno.
4. Členské státy vypočítají a oznámí Komisi rozdíl mezi celkovým množstvím cukru a izoglukózy, které jednotliví producenti vyrobili nad přidělenou kvótu, a množstvím, se kterým producenti naložili v souladu s čl. 4 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 967/2006. Pokud je zbývající množství cukru nebo izoglukózy, které nepodléhá kvótám, u nějakého producenta menší než množství, pro něž bylo tomuto producentovi vydáno osvědčení podle tohoto nařízení, zaplatí producent za tento rozdíl částku 500 EUR za tunu.
5. Oznámení uvedená v odstavcích 3 a 4 musí být učiněna nejpozději do 30. června 2014.
Článek 11
Datum stanovení nároku
Pro účely čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 je datem stanovení nároku Unie datum, kdy podle čl. 1 odst. 2 tohoto nařízení žadatelé dávku z přebytku zaplatí.
Článek 12
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Je použitelné do dne 30. června 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. února 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 131/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 15ης Φεβρουαρίου 2013
για τη θέσπιση έκτακτων μέτρων όσον αφορά τη διάθεση ζάχαρης και ισογλυκόζης εκτός ποσόστωσης στην αγορά της Ένωσης με μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2012/2013
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 2 και το άρθρο 186, σε συνδυασμό με το άρθρο 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας ζάχαρης 2011/2012, η μέση τιμή εργοστασίου στην Ένωση για τη λευκή ζάχαρη χύμα ανήλθε στο 175 % της τιμής αναφοράς των 404 ευρώ/τόνο, υπερβαίνοντας περίπου κατά 275 ευρώ/τόνο την τιμή στην παγκόσμια αγορά. Η ενωσιακή τιμή έχει τώρα σταθεροποιηθεί περίπου στα 700 ευρώ/τόνο, δηλαδή στο υψηλότερο επίπεδο μετά τη μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης και διαταράσσει τη βέλτιστη ροή εφοδιασμού της ενωσιακής αγοράς σε ζάχαρη. Η αναμενόμενη αύξηση της ήδη υψηλής αυτής τιμής κατά την περίοδο εμπορίας 2012/2013 επιτείνει τον κίνδυνο σοβαρών διαταραχών της αγοράς, οι οποίες θα πρέπει να αποτραπούν με τη λήψη των απαιτούμενων μέτρων.
(2)
Βάσει εκτιμήσεων της προσφοράς και της ζήτησης ζάχαρης για την περίοδο 2012/2013, τα τελικά αποθέματα για την αγορά ζάχαρης αναμένεται ότι θα είναι χαμηλότερα κατά τουλάχιστον 0,5 εκατ. τόνους από εκείνα της περιόδου 2011/2012. Στα αριθμητικά στοιχεία αυτά έχουν ήδη συνυπολογισθεί οι εισαγωγές από τρίτες χώρες που επωφελούνται από ορισμένες προτιμησιακές συμφωνίες.
(3)
Από την άλλη πλευρά, οι προσδοκίες καλής εσοδείας οδήγησαν σε εκτίμηση της παραγωγής η οποία υπερβαίνει κατά περίπου 5 400 000 τόνους την ποσόστωση ζάχαρης που καθορίζεται στο άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Λαμβάνοντας υπόψη τις προβλεπόμενες συμβατικές δεσμεύσεις των παραγωγών ζάχαρης όσον αφορά ορισμένες βιομηχανικές χρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 62 του εν λόγω κανονισμού και τις δεσμεύσεις για εξαγωγή ζάχαρης εκτός ποσόστωσης για την περίοδο 2012/2013, σημαντικές ποσότητες ζάχαρης εκτός ποσόστωσης τουλάχιστον 2 000 000 τόνων θα εξακολουθήσουν να είναι διαθέσιμες. Μέρος αυτής της ζάχαρης θα μπορούσε να διατεθεί για να μετριασθούν οι ελλείψεις σε επίπεδο εφοδιασμού στην αγορά ζάχαρης της Ένωσης και να αποφευχθεί η υπερβολική αύξηση των τιμών.
(4)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ρευστότητα της αγοράς, είναι απαραίτητο να διατεθεί στην αγορά ζάχαρη εκτός ποσόστωσης. Είναι σκόπιμο να μπορεί να λαμβάνεται το εν λόγω μέτρο, κάθε φορά που είναι αναγκαίο, κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας 2012/2013.
(5)
Σύμφωνα με τα άρθρα 186 και 188 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, μπορούν να λαμβάνονται μέτρα, όταν είναι αναγκαίο, για την αποκατάσταση των διαταραχών της αγοράς ή την αποσόβηση του κινδύνου διαταραχών της αγοράς, ιδίως όταν αυτές απορρέουν από σημαντική αύξηση των τιμών στην Ένωση, υπό την προϋπόθεση ότι ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα διαθέσιμα μέτρα δυνάμει του εν λόγω κανονισμού. Λόγω των συνθηκών που επικρατούν σήμερα στην αγορά, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 δεν προβλέπει ειδικά μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό της αυξητικής τάσης της τιμής ζάχαρης και στη δυνατότητα εφοδιασμού ζάχαρης σε λογικές τιμές στην αγορά της Ένωσης, εκτός αυτών που βασίζονται στο άρθρο 186 του εν λόγω κανονισμού.
(6)
Με το άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να καθορίσει εισφορά επί του πλεονάσματος για τη ζάχαρη και την ισογλυκόζη που παράγονται καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης σε αρκούντως υψηλό επίπεδο ώστε να αποφεύγεται η σώρευση πλεονασματικών ποσοτήτων. Δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 967/2006 της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2006, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά την παραγωγή εκτός ποσόστωσης στον τομέα της ζάχαρης (2), η εισφορά καθορίστηκε σε 500 ευρώ ανά τόνο.
(7)
Για περιορισμένη ποσότητα ζάχαρης που παράγεται καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης, είναι σκόπιμο να καθοριστεί μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος σε επίπεδο ανά τόνο, επιτρέποντας δίκαιη μεταχείριση των παραγωγών ζάχαρης της Ένωσης, διασφαλίζοντας την καλή λειτουργία της αγοράς ζάχαρης της Ένωσης και συμβάλλοντας στη μείωση της διαφοράς των τιμών μεταξύ της ενωσιακής αγοράς ζάχαρης και της παγκόσμιας αγοράς ζάχαρης, χωρίς να δημιουργούνται κίνδυνοι συσσώρευσης πλεονασμάτων στην αγορά της Ένωσης.
(8)
Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καθορίζει ποσοστώσεις για τη ζάχαρη και την ισογλυκόζη, είναι σκόπιμο να εφαρμοσθεί παρόμοιο μέτρο για κατάλληλη ποσότητα ισογλυκόζης που παράγεται καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης, διότι το προϊόν αυτό αποτελεί, σε κάποιο βαθμό, εμπορικό υποκατάστατο της ζάχαρης.
(9)
Ενόψει της αύξησης του εφοδιασμού, οι παραγωγοί ζάχαρης και ισογλυκόζης θα πρέπει να υποβάλλουν αιτήσεις στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών για την έκδοση πιστοποιητικών που θα τους επιτρέπουν να πωλούν στην αγορά της Ένωσης ορισμένες ποσότητες παραγόμενες πέραν των ορίων της ποσόστωσης με μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος.
(10)
Η μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος θα πρέπει να καταβάλλεται μετά την αποδοχή της αίτησης και πριν από την έκδοση του πιστοποιητικού.
(11)
Η διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών θα πρέπει να είναι χρονικά περιορισμένη για την ενθάρρυνση της ταχείας βελτίωσης της κατάστασης εφοδιασμού.
(12)
Με τον καθορισμό ανώτατων ορίων των ποσοτήτων για τις οποίες κάθε παραγωγός δύναται να υποβάλει αίτηση σε μία περίοδο υποβολής αιτήσεων και τον περιορισμό των πιστοποιητικών σε προϊόντα της ιδίας παραγωγής του αιτούντος αναμένεται να προληφθούν κερδοσκοπικές ενέργειες στο πλαίσιο του συστήματος που δημιουργείται με τον παρόντα κανονισμό.
(13)
Με τις αιτήσεις τους, οι παραγωγοί ζάχαρης θα πρέπει να δεσμευθούν να καταβάλουν την ελάχιστη τιμή για τα ζαχαρότευτλα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή της ποσότητας ζάχαρης για την οποία υποβάλλουν αίτηση. Θα πρέπει να διευκρινισθούν οι ελάχιστες απαιτήσεις επιλεξιμότητας για τις αιτήσεις.
(14)
Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αιτήσεις που έχουν λάβει. Για την απλοποίηση και την τυποποίηση των κοινοποιήσεων αυτών, θα πρέπει να παρασχεθούν υποδείγματα.
(15)
Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα πιστοποιητικά χορηγούνται μόνο εντός των ποσοτικών ορίων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Συνεπώς, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να καθορίσει συντελεστή κατανομής που θα εφαρμόζεται στις αιτήσεις που λαμβάνονται.
(16)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν αμέσως τους αιτούντες εάν η αίτησή τους έχει ικανοποιηθεί πλήρως ή εν μέρει.
(17)
Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις ποσότητες για τις οποίες έχουν εκδοθεί πιστοποιητικά εισαγωγής με μείωση της εισφοράς επί του πλεονάσματος. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να διατεθούν υποδείγματα από την Επιτροπή.
(18)
Οι ποσότητες ζάχαρης που διατέθηκαν στην αγορά της Ένωσης καθ’ υπέρβαση των ποσοτήτων των πιστοποιητικών που εκδόθηκαν στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού υπόκεινται στην εισφορά επί του πλεονάσματος που προβλέπεται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι κάθε αιτών ο οποίος δεν τηρεί τη δέσμευσή του να διαθέτει στην αγορά της Ένωσης την ποσότητα που καλύπτεται από το πιστοποιητικό που του χορηγήθηκε θα πρέπει επίσης να καταβάλλει ποσό ύψους 500 ευρώ ανά τόνο. Η εν λόγω συνεκτική προσέγγιση αποσκοπεί στην αποφυγή της κατάχρησης του μηχανισμού που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό.
(19)
Με στόχο τον καθορισμό μέσων τιμών ζάχαρης ποσόστωσης και εκτός ποσόστωσης στην ενωσιακή αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 952/2006 της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2006, σχετικά με τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου, όσον αφορά τη διαχείριση της εσωτερικής αγοράς και του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (3), η ζάχαρη που καλύπτεται από πιστοποιητικό το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να θεωρείται ζάχαρης ποσόστωσης.
(20)
Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της απόφασης 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 2007, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (4), οι εισφορές και άλλα τέλη στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης των αγορών ζάχαρης συνιστούν ιδίους πόρους. Επομένως, πρέπει να καθορισθεί η ημερομηνία βεβαίωσης των σχετικών ποσών, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 και του άρθρου 6 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (5).
(21)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Προσωρινή μείωση της εισφοράς επί του πλεονάσματος
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 967/2006, το ποσό της εισφοράς επί του πλεονάσματος για μέγιστη ποσότητα 150 000 τόνων ζάχαρης σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης και 8 000 τόνων ισογλυκόζης σε ξηρά ουσία, που παράγεται καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης που καθορίζεται στο παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και διατίθεται στην αγορά της Ένωσης την περίοδο εμπορίας 2012/2013, καθορίζεται σε 224 ευρώ να τόνο.
2. Η μειωμένη εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καταβάλλεται μετά την αποδοχή της αίτησης που αναφέρεται στο άρθρο 2 και πριν από την έκδοση του πιστοποιητικού που αναφέρεται στο άρθρο 6.
Άρθρο 2
Αίτηση πιστοποιητικών
1. Για να επωφεληθούν από τους όρους του άρθρου 1, οι παραγωγοί ζάχαρης και ισογλυκόζης υποβάλλουν αίτηση πιστοποιητικού.
2. Αιτούντες μπορεί να είναι μόνο επιχειρήσεις παραγωγής ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων ή ισογλυκόζης, οι οποίες έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 57 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και στις οποίες έχει κατανεμηθεί ποσόστωση παραγωγής για την περίοδο εμπορίας 2012/2013, σύμφωνα με το άρθρο 56 του εν λόγω κανονισμού.
3. Κάθε αιτών δύναται να υποβάλλει μία μόνο αίτηση για ζάχαρη και μία για ισογλυκόζη ανά περίοδο υποβολής αιτήσεων.
4. Οι αιτήσεις πιστοποιητικών υποβάλλονται με φαξ ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει εγκριθεί η επιχείρηση. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να απαιτήσουν να συνοδεύονται οι αιτήσεις που αποστέλλονται ηλεκτρονικά από προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια της οδηγίας 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
5. Για να είναι παραδεκτές, οι αιτήσεις πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
στις αιτήσεις αναγράφονται:
i)
το ονοματεπώνυμο, η διεύθυνση και ο αριθμός ΦΠΑ του αιτούντος· και
ii)
οι ποσότητες για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση, σε τόνους, εκφραζόμενους σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης για τη ζάχαρη και σε ξηρά ουσία για την ισογλυκόζη, στρογγυλοποιημένες χωρίς δεκαδικά ψηφία·
β)
οι ποσότητες για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση, σε τόνους, εκφραζόμενους σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης για τη ζάχαρη και σε ξηρά ουσία για την ισογλυκόζη δεν υπερβαίνουν τους 50 000 τόνους στην περίπτωση της ζάχαρης και τους 2 500 τόνους στην περίπτωση της ισογλυκόζης·
γ)
εάν η αίτηση αφορά τη ζάχαρη, ο αιτών δεσμεύεται να καταβάλει ο ίδιος την ελάχιστη τιμή για τα ζαχαρότευτλα που καθορίζεται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για την ποσότητα ζάχαρης που καλύπτεται από πιστοποιητικά τα οποία εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού·
δ)
η αίτηση συντάσσεται στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στην οποία υποβάλλεται·
ε)
στην αίτηση γίνεται μνεία στον παρόντα κανονισμό καθώς και στην καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή των αιτήσεων·
στ)
ο αιτών δεν εισάγει συμπληρωματικούς όρους εκτός από εκείνους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
6. Η αίτηση η οποία δεν υποβάλλεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 5 δεν είναι παραδεκτή.
7. Η αίτηση δεν μπορεί να αποσυρθεί ή να τροποποιηθεί μετά την υποβολή της, ακόμη και αν η ποσότητα που αποτελεί αντικείμενο της αίτησης χορηγείται μόνο εν μέρει.
Άρθρο 3
Υποβολή αιτήσεων
Η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας είναι δυνατόν να υποβάλλονται αιτήσεις λήγει στις 26 Φεβρουαρίου 2013 στις 12 το μεσημέρι, ώρα Βρυξελλών.
Άρθρο 4
Διαβίβαση αιτήσεων από τα κράτη μέλη
1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αποφασίζουν σχετικά με το παραδεκτό των αιτήσεων βάσει των όρων που ορίζονται στο άρθρο 2. Εάν οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν ότι μια αίτηση δεν είναι παραδεκτή, ενημερώνουν αμέσως τον αιτούντα.
2. Η αρμόδια αρχή κοινοποιεί στην Επιτροπή το αργότερο την Παρασκευή, με φαξ ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τις παραδεκτές αιτήσεις που υποβλήθηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο υποβολής αιτήσεων. Η κοινοποίηση δεν περιλαμβάνει τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 5 στοιχείο α) σημείο i). Τα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν λάβει αιτήσεις αλλά τα οποία διαθέτουν ποσόστωση ζάχαρης ή ισογλυκόζης που τους έχει κατανεμηθεί για την περίοδο εμπορίας 2012/2013, αποστέλλουν στην Επιτροπή, εντός της ίδιας προθεσμίας, κοινοποίηση που φέρει την ένδειξη «ουδέν».
3. Η μορφή και το περιεχόμενο των κοινοποιήσεων καθορίζονται βάσει υποδειγμάτων που παρέχει η Επιτροπή στα κράτη μέλη.
Άρθρο 5
Υπέρβαση ορίων
Σε περίπτωση που οι πληροφορίες οι οποίες κοινοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 αναφέρουν ότι οι ποσότητες για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση υπερβαίνουν τα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 1, η Επιτροπή:
α)
καθορίζει συντελεστή κατανομής, τον οποίο τα κράτη μέλη εφαρμόζουν στις ποσότητες που καλύπτονται από κάθε κοινοποιούμενη αίτηση πιστοποιητικού·
β)
απορρίπτει τις αιτήσεις που δεν έχουν κοινοποιηθεί ακόμη.
Άρθρο 6
Έκδοση πιστοποιητικών
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5, τη δέκατη εργάσιμη ημέρα που έπεται της εβδομάδας κατά την οποία έληξε η περίοδος υποβολής αιτήσεων, η αρμόδια αρχή εκδίδει πιστοποιητικά για τις αιτήσεις που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2.
2. Κάθε Δευτέρα τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις ποσότητες ζάχαρης και/ή ισογλυκόζης για τις οποίες έχουν εκδοθεί πιστοποιητικά την προηγούμενη εβδομάδα.
3. Υπόδειγμα του πιστοποιητικού περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών
Τα πιστοποιητικά ισχύουν έως το τέλος του δεύτερου μήνα που έπεται του μήνα έκδοσής τους.
Άρθρο 8
Δυνατότητα μεταβίβασης των πιστοποιητικών
Ούτε τα δικαιώματα ούτε οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα πιστοποιητικά είναι μεταβιβάσιμα.
Άρθρο 9
Κοινοποίηση τιμών
Για τους σκοπούς του άρθρου 13 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 952/2006, η ποσότητα πωληθείσας ζάχαρης η οποία καλύπτεται από πιστοποιητικό που εκδίδεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θεωρείται ζάχαρη ποσόστωσης.
Άρθρο 10
Παρακολούθηση
1. Οι αιτούντες προσθέτουν στις μηνιαίες κοινοποιήσεις τους, που προβλέπονται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 952/2006, τις ποσότητες για τις οποίες έχουν λάβει πιστοποιητικά σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού.
2. Πριν από τις 31 Οκτωβρίου 2013 κάθε κάτοχος πιστοποιητικού δυνάμει του παρόντος κανονισμού υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών στοιχεία που αποδεικνύουν ότι όλες οι ποσότητες που καλύπτονται από το πιστοποιητικό διατέθηκαν στην αγορά της Ένωσης. Κάθε τόνος που καλύπτεται από πιστοποιητικό αλλά δεν έχει διατεθεί στην αγορά της Ένωσης για λόγους άλλους πλην ανωτέρας βίας υπόκειται στην καταβολή ποσού ύψους 276 ευρώ/τόνο.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις ποσότητες που δεν διατέθηκαν στην αγορά της Ένωσης.
4. Τα κράτη μέλη υπολογίζουν και κοινοποιούν στην Επιτροπή τη διαφορά μεταξύ της συνολικής ποσότητας ζάχαρης και ισογλυκόζης που παράγεται από κάθε παραγωγό καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης και τις ποσότητες οι οποίες έχουν διατεθεί από τους παραγωγούς, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 967/2006. Εάν οι εναπομείνασες ποσότητες ζάχαρης ή ισογλυκόζης εκτός ποσόστωσης ενός παραγωγού είναι μικρότερες από τις ποσότητες για τις οποίες έχει εκδοθεί πιστοποιητικό δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ο παραγωγός καταβάλλει για τη διαφορά αυτή ποσό ύψους 500 ευρώ/τόνο.
5. Οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4 υποβάλλονται το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2014.
Άρθρο 11
Ημερομηνία βεβαίωσης
Για τους σκοπούς του άρθρου 2 παράγραφος 2 και του άρθρου 6 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000, η ημερομηνία βεβαίωσης της απαίτησης της Ένωσης είναι η ημερομηνία καταβολής της εισφοράς επί του πλεονάσματος από τους αιτούντες σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ισχύς του λήγει στις 30 Ιουνίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Φεβρουαρίου 2013.