PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 16. dubna 2014
o převodu jednotek přiděleného množství na účet smluvní strany Kjótského protokolu v registru Finska
(oznámeno pod číslem C(2014) 2475)
(2014/224/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2002/358/ES ze dne 25. dubna 2002 o schválení Kjótského protokolu k Rámcové úmluvě OSN o změně klimatu jménem Evropského společenství a o společném plnění závazků z něj vyplývajících (1), a zejména na článek 3 uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutím Komise 2006/944/ES (2) se stanoví příslušné úrovně emisí pro Unii a její členské státy pro první závazné období v rámci Kjótského protokolu.
(2)
Rozhodnutí Komise 2010/778/EU (3) mění rozhodnutí 2006/944/ES tím, že stanoví příslušné konečné úrovně emisí přidělené Unii a každému členskému státu a že uvádí, že konečný aritmetický rozdíl 19 357 532 tun ekvivalentu oxidu uhličitého mezi úrovněmi emisí Unie a součtem úrovní emisí členských států vydá Unie jako jednotky přiděleného množství. Dále uvedené rozhodnutí stanoví, že z registru Unie bude převedeno 5 milionů těchto jednotek přiděleného množství na účet smluvní strany Kjótského protokolu v registru Dánska.
(3)
V souvislosti s přijetím rozhodnutí 2010/778/EU bylo uznáno, že převodem pěti milionů jednotek přiděleného množství Dánsku není dotčeno vlastnictvím zbývajícího aritmetického přebytku Unie.
(4)
V prosinci 2011 bylo na 17. konferenci stran Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu („UNFCCC“), která se konala v Durbanu, přijato rozhodnutí 2/CMP.7 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu („durbanské rozhodnutí“). Uvedené rozhodnutí stanoví pravidla započítávání pro odvětví využívání půdy, změny využívání půdy a lesnictví („LULUCF“) pro druhé závazné období v rámci Kjótského protokolu („Kjótský protokol“) k UNFCCC.
(5)
Durbanské rozhodnutí se podstatně odchyluje od předchozích pravidel započítávání dohodnutých v rámci Kjótského protokolu pro první závazné období. Rozhodnutí 16/CMP.1 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu přijaté na 11. zasedání konference smluvních stran UNFCCC, které se konalo v Montrealu v prosinci roku 2005, stanoví limity uvedené v příloze uvedeného rozhodnutí pro účely závazků smluvních stran v rámci prvního závazného období Kjótského protokolu. Rozhodnutí 16/CMP.1 dále stanoví, že strany mohou tyto limity překročit, a to kompenzací čistých emisí („debety“) z činností zalesňování, opětovného zalesňování a odlesňování podle čl. 3 odst. 3 Kjótského protokolu čistým pohlcením („kredity“) z činností obhospodařování lesů podle čl. 3 odst. 4 Kjótského protokolu. Toto pravidlo započítávání se běžně označuje jako pravidlo kompenzace. Durbanské rozhodnutí takové pravidlo kompenzace pro druhé závazné období v rámci Kjótského protokolu nestanoví.
(6)
Pravidla započítávání uvedená v durbanském rozhodnutí stanoví limit pro využívání kreditů, které pocházejí z činností obhospodařování lesů, aby byl zohledněn závazek ke zmírnění změny klimatu ve druhém závazném období v rámci Kjótského protokolu. Podle uvedeného rozhodnutí smluvní strana nemůže ve svém referenčním roce nebo referenčním období pro splnění svého závazku ke zmírnění změny klimatu využít větší množství kreditů z činností obhospodařování lesů, než které odpovídá 3,5 % emisí této smluvní strany, s výjimkou odvětví LULUCF.
(7)
Změny pravidel započítávání pro LULUCF stanovené v durbanském rozhodnutí mají podstatný dopad na způsob, jakým smluvní strany vykazují činnosti LULUCF pro druhé závazné období. Z důvodu zeměpisných rozdílů v odvětví využívání půdy a velké rozmanitosti vnitrostátních okolnosti v tomto ohledu se dopad mezi členskými státy značně liší. Vyloučení pravidla náhrady z pravidel započítávání stanovených v durbanském rozhodnutí má dopad na plnění závazků smluvních stran v rámci druhého závazného období Kjótského protokolu. Platí to zejména pro země s rozsáhlým lesním porostem, vzhledem ke skutečnosti, že podmínky v odvětví LULUCF se v jednotlivých zemích liší.
(8)
Ve svých závěrech ze dne 9. března 2012 Rada uznává dopad změn pravidel vykazování kompenzace pro druhé závazné období Kjótského protokolu, a to tím, že uznává „zvláštní situaci zemí s rozsáhlým lesním porostem, zejména pokud jde o omezené možnosti pokrytí emisí ze zalesňování, opětovného zalesňování a odlesňování narůstajícími propady z obhospodařování lesů“. Rada zároveň vyzvala Komisi, „aby se pokusila najít možnosti vedoucí k uspokojivému řešení při zajištění ekologické vyváženosti“.
(9)
Zvláštní situace zemí s rozsáhlým lesním porostem byla uznána také Radou v roce 2012 v rámci postupu vedoucího k přijetí rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 529/2013/EU ze dne 21. května 2013 o pravidlech započítávání týkajících se emisí skleníkových plynů a jejich pohlcení v důsledku činností souvisejících s využíváním půdy, změnami ve využívání půdy a lesnictvím a o informacích o opatřeních týkajících se těchto činností (4), což odráží odkaz na podmínky životního prostředí v zemích s rozsáhlým lesním porostem v odůvodnění daného rozhodnutí.
(10)
Finsko opakovaně vyjádřilo obavy týkající se jeho debetů z odlesňování pro odvětví LULUCF v důsledku změny pravidla kompenzace v durbanském rozhodnutí. Zdá se, že Finsko je ovlivněno použitím durbanského rozhodnutí zvláštním a jedinečným způsobem. Ze současných posouzení vyplývá, že Finsko je jediným členským státem, pro nějž by roční limit 3,5 % znamenal, že při započtení svého závazku ve druhém závazném období Kjótského protokolu nemůže pokrýt své debety vyplývající z činností zalesňování, opětovného zalesňování a odlesňování kredity pocházejícími z činností obhospodařování lesů.
(11)
S cílem zohlednit zvláštní a jedinečnou situaci Finska by Unie měla Finsku převést celkové množství, které by nemělo překročit deset milionů jednotek přiděleného množství z aritmetického přebytku stanoveného rozhodnutím 2006/944/ES ve znění rozhodnutí 2010/778/EU. Toto celkové množství by mělo sloužit pouze jako jednorázová kompenzace poskytnutá Finsku z důvodu dopadu změny pravidla kompenzace, a to v rozsahu, který je nezbytný k tomu, aby Finsko mohlo plnit své závazky druhého závazného období v rámci Kjótského protokolu.
(12)
Tento převod by měl být uskutečněn co nejdříve a před koncem období přizpůsobení pro první závazné období v rámci Kjótského protokolu, za předpokladu, že v registru Unie jsou k dispozici jednotky přiděleného množství, a když bude urovnán nebo vyřešen závazek týkající se Chorvatska, jak je stanoveno v Protokolu o některých ujednáních týkajících se případného jednorázového převodu jednotek přiděleného množství vydaných podle Kjótského protokolu k Rámcové úmluvě OSN o změně klimatu na Chorvatskou republiku a související kompenzace ke Smlouvě o přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii (5).
(13)
Využívání těchto jednotek přiděleného množství Finskem nesmí překročit kredity pocházející z činností obhospodařování lesů ve Finsku, které se nesmí používat v souladu s bodem 13 přílohy durbanského rozhodnutí. Komise náležitě zvážila závazek Finska zrušit jakékoliv jednotky přiděleného množství zbývajícího z tohoto převodu na konci druhého závazného období.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Aby Finsku bylo umožněno splnit své závazky v druhém závazném období v rámci Kjótského protokolu, bude mu poskytnuto maximálně deset milionů (10 000 000) jednotek přiděleného množství uvedených v článku 2 rozhodnutí 2006/944/ES.
Ústřední správce registru Unie převede co nejdříve a před koncem období přizpůsobení pro první závazné období v rámci Kjótského protokolu celkové množství, které nepřekročí deset milionů EUR (10 000 000) těchto jednotek přiděleného množství, na účet smluvní strany Kjótského protokolu v registru Finska.
2. Převod uvedený v odstavci 1 bude proveden v závislosti na dostupnosti jednotek přiděleného množství v registru Unie, a když bude urovnán nebo vyřešen závazek týkající se Chorvatska, jak je stanoveno v Protokolu o některých ujednáních týkajících se případného jednorázového převodu jednotek přiděleného množství vydaných podle Kjótského protokolu k Rámcové úmluvě OSN o změně klimatu na Chorvatskou republiku a související kompenzace ke Smlouvě o přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 16. dubna 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Απριλίου 2014
για τη μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Φινλανδίας
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 2475]
(2014/224/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κυότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (1), και ιδίως το άρθρο 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση 2006/944/ΕΚ της Επιτροπής (2) καθορίζει τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών για την Ένωση και τα κράτη μέλη της κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου δέσμευσης με βάση το πρωτόκολλο του Κιότο.
(2)
Η απόφαση 2010/778/ΕΕ της Επιτροπής (3) τροποποιεί την απόφαση 2006/944/ΕΚ, καθορίζοντας τα τελικά αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών που αναλογούν στην Ένωση και σε κάθε κράτος μέλος και ορίζοντας ότι η τελική αριθμητική διαφορά των 19 357 532 τόνων ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, μεταξύ των επιπέδων εκπομπών της Ένωσης και του αθροίσματος των επιπέδων εκπομπών των κρατών μελών, εκδίδεται από την Ένωση ως καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες. Επιπλέον, η εν λόγω απόφαση προβλέπει τη μεταβίβαση πέντε εκατ. ευρώ από αυτές τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες από το μητρώο της Ένωσης στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Δανίας.
(3)
Στο πλαίσιο της έγκρισης της απόφασης 2010/778/ΕΕ, αναγνωρίστηκε το γεγονός ότι η μεταβίβαση των πέντε εκατ. καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στη Δανία πραγματοποιείται με την επιφύλαξη της κυριότητας του υπόλοιπου αριθμητικού πλεονάσματος της Ένωσης.
(4)
Τον Δεκέμβριο του 2011 κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («UNFCCC») στο Ντέρμπαν εγκρίθηκε η απόφαση 2/CMP.7 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση του Ντέρμπαν»). Η εν λόγω απόφαση ορίζει λογιστικούς κανόνες για τον τομέα των χρήσεων γης, των αλλαγών χρήσεων γης και της δασοπονίας («LULUCF») για μια δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο («πρωτόκολλο του Κιότο») της UNFCCC.
(5)
Η απόφαση του Ντέρμπαν αποκλίνει σημαντικά από τους προηγούμενους λογιστικούς κανόνες που συμφωνήθηκαν βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο για την πρώτη περίοδο δέσμευσης. Η απόφαση 16/CMP.1 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εγκρίθηκε κατά την 11η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που πραγματοποιήθηκε στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο του 2005, προβλέπει περιορισμούς οι οποίοι καθορίζονται στο παράρτημα της εν λόγω απόφασης για τον σκοπό των δεσμεύσεων των μερών στο πλαίσιο της πρώτης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Επιπλέον, η απόφαση 16/CMP.1 προβλέπει τη δυνατότητα των μερών να υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια αντισταθμίζοντας τις καθαρές εκπομπές («χρεώσεις») που προκύπτουν από τις δραστηριότητες δημιουργίας νέων δασών, αναδάσωσης και αποψίλωσης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο με καθαρές απορροφήσεις («πιστώσεις») που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ο λογιστικός αυτός κανόνας είναι γνωστός ως κανόνας αντιστάθμισης. Η απόφαση του Ντέρμπαν δεν προβλέπει ανάλογο κανόνα αντιστάθμισης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(6)
Οι λογιστικοί κανόνες που ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν προβλέπουν όριο για τη χρήση των πιστώσεων οι οποίες προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης, ώστε να λαμβάνεται υπόψη μια δέσμευση για μετριασμό για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, η χρήση από ένα μέρος πιστώσεων που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης δεν πρέπει να υπερβαίνει το ισοδύναμο του 3,5 % των εκπομπών του εν λόγω μέρους, πλην LULUCF, για το έτος βάσης ή την περίοδο συμμόρφωσης με τη δέσμευση για μετριασμό.
(7)
Οι αλλαγές στους λογιστικούς κανόνες για τον τομέα LULUCF, όπως ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν, έχουν σημαντικό αντίκτυπο ως προς τον τρόπο με τον οποίο τα μέρη λαμβάνουν υπόψη τις δραστηριότητες LULUCF για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης. Λόγω των γεωγραφικών μεταβολών στον τομέα της γης και της μεγάλης διαφοροποίησης ως προς τις συνθήκες που επικρατούν από αυτή την άποψη σε εθνικό επίπεδο, ο εν λόγω αντίκτυπος διαφέρει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Ο αποκλεισμός του κανόνα αντιστάθμισης από τους λογιστικούς κανόνες που ορίζονται στην απόφαση του Ντέρμπαν έχει αντίκτυπο ως προς την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει τα μέρη στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η κατάσταση αυτή αφορά ιδίως τις χώρες με μεγάλες δασικές εκτάσεις, δεδομένου ότι οι συνθήκες στον τομέα LULUCF διαφέρουν από τη μια χώρα στην άλλη.
(8)
Στα συμπεράσματά του της 9ης Μαρτίου 2012, το Συμβούλιο αναγνωρίζει τον αντίκτυπο των αλλαγών στον λογιστικό κανόνα αντιστάθμισης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο, αναγνωρίζοντας «τις ιδιαιτερότητες των χωρών με μεγάλα δάση, ιδίως όσον αφορά τις περιορισμένες δυνατότητες κάλυψης των εκπομπών από τη δημιουργία νέων δασών, την αναδάσωση και την αποψίλωση, με δασική διαχείριση που δημιουργεί ολοένα περισσότερους συλλέκτες άνθρακα». Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή «να διερευνήσει διάφορες επιλογές προκειμένου να εξευρεθεί ικανοποιητική λύση, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την περιβαλλοντική ακεραιότητα».
(9)
Η ειδική περίπτωση των πλούσιων σε δάση χωρών αναγνωρίστηκε επίσης από το Συμβούλιο το 2012, με τη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές (4), όπως αντικατοπτρίζεται από την αναφορά στις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στις πλούσιες σε δάση χώρες η οποία περιλαμβάνεται στο προοίμιο της εν λόγω απόφασης.
(10)
Η Φινλανδία έχει εκφράσει επανειλημμένα τις ανησυχίες της όσον αφορά τις χρεώσεις της από την αποψίλωση στο πλαίσιο του τομέα LULUCF, οι οποίες προκύπτουν ως αποτέλεσμα της αλλαγής στον κανόνα αντιστάθμισης που έγινε με την απόφαση του Ντέρμπαν. Η Φινλανδία φαίνεται να θίγεται με ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο από την απόφαση του Ντέρμπαν. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η Φινλανδία είναι το μόνο κράτος μέλος για το οποίο το ετήσιο όριο του 3,5 % θα σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε να καλύψει τις χρεώσεις της που προκύπτουν από τις δραστηριότητες της δημιουργίας νέων δασών, αναδάσωσης και αποψίλωσης με πιστώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης, προκειμένου να εκπληρώσει τη δέσμευσή της στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου δέσμευσης του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(11)
Για να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη και μοναδική περίπτωση της Φινλανδίας, η Ένωση θα πρέπει να μεταφέρει στη Φινλανδία συνολική ποσότητα η οποία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα δέκα εκατ. καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες από το αριθμητικό πλεόνασμα που προβλέπεται στην απόφαση 2006/944/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2010/778/ΕΕ. Η συνολική αυτή ποσότητα θα πρέπει να έχει ως αποκλειστικό σκοπό την εφάπαξ αποζημίωση της Φινλανδίας για τον αντίκτυπο της αλλαγής στον κανόνα αντιστάθμισης, στον βαθμό που αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμόρφωσή της με τις δεσμεύσεις για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(12)
Η μεταφορά αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν και πριν από το τέλος της περιόδου ευθυγράμμισης για την πρώτη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μητρώο της Ένωσης, και μετά τη διευθέτηση ή την επίλυση της δέσμευσης όσον αφορά την Κροατία, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με ορισμένες ρυθμίσεις που αφορούν την πιθανή εφάπαξ μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων το οποίο έχει εκδοθεί προς τη Δημοκρατία της Κροατίας σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της σχετικής αντισταθμιστικής ρύθμισης στη Συνθήκη σχετικά με την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (5).
(13)
Η χρήση αυτών των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων από τη Φινλανδία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις πιστώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες δασικής διαχείρισης στη Φινλανδία και η χρήση των οποίων δεν επιτρέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 13 του παραρτήματος της απόφασης του Ντέρμπαν. Η Επιτροπή έχει λάβει δεόντως υπόψη τη δέσμευση της Φινλανδίας να καταργήσει όλες τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες που παραμένουν από αυτή τη μεταφορά στο τέλος της δεύτερης περιόδου δέσμευσης.
(14)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την κλιματική αλλαγή,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Δέκα εκατ. (10 000 000) κατ' ανώτερο όριο από τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες που προβλέπονται στο άρθρο 2 της απόφασης 2006/944/ΕΚ διατίθενται προκειμένου να καταστεί δυνατή η συμμόρφωση της Φινλανδίας με τις δεσμεύσεις της για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Ο κεντρικός διαχειριστής του μητρώου της Ένωσης θα μεταφέρει, το συντομότερο δυνατό και πριν από το τέλος της περιόδου ευθυγράμμισης για την πρώτη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, συνολική ποσότητα η οποία δεν υπερβαίνει τα δέκα εκατ. (10 000 000) από αυτές τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες στο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο που τηρεί λογαριασμούς στο μητρώο της Φινλανδίας.
2. Η μεταφορά αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα πραγματοποιηθεί με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας των καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων στο μητρώο της Ένωσης και μετά τη διευθέτηση ή την επίλυση της δέσμευσης όσον αφορά την Κροατία, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με ορισμένες ρυθμίσεις που αφορούν την πιθανή εφάπαξ μεταφορά καταλογισμένων ποσοτικών μονάδων το οποίο έχει εκδοθεί προς τη Δημοκρατία της Κροατίας σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, καθώς και της σχετικής αντισταθμιστικής ρύθμισης στη Συνθήκη σχετικά με την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 16 Απριλίου 2014.