ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 565/2014/EU
ze dne 15. května 2014,
kterým se zavádí zjednodušený režim kontrol osob na vnějších hranicích vycházející z jednostranného uznávání některých dokladů Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem za rovnocenné jejich národním vízům za účelem průjezdu přes jejich území nebo zamýšlených pobytů na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, a kterým se zrušují rozhodnutí č. 895/2006/ES a č. 582/2008/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 písm. a) a b) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 4 odst. 1 aktu o přistoupení z roku 2011 je Chorvatsko, jež k Unii přistoupilo dne 1. července 2013, od uvedeného dne povinno zavést pro státní příslušníky třetích zemí uvedených v příloze I nařízení Rady (ES) č. 539/2001 (2) vízovou povinnost.
(2)
Podle čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2011 se ustanovení schengenského acquis o podmínkách a kritériích pro vydávání jednotných víz, o vzájemném uznávání víz a o rovnocennosti mezi povoleními k pobytu/dlouhodobými vízy a krátkodobými vízy použijí v Chorvatsku až od přijetí rozhodnutí Rady vydaného za tímto účelem. Pro Chorvatsko jsou však závazná ode dne přistoupení.
(3)
Chorvatsko je tudíž povinno vydávat národní víza ke vstupu na své území a průjezdu přes ně státním příslušníkům třetích zemí, kteří jsou držiteli jednotného víza nebo dlouhodobého víza nebo povolení k pobytu vydaného členským státem plně provádějícím schengenské acquis nebo obdobných dokladů vydaných Bulharskem, Kyprem a Rumunskem, jež je dosud plně neprovádějí.
(4)
Držitelé dokladů vydaných členskými státy, jež plně provádějí schengenské acquis, a dokladů vydaných Bulharskem, Kyprem a Rumunskem nepředstavují pro Chorvatsko žádné riziko, neboť podstoupili veškeré nezbytné kontroly těmito členskými státy. Aby nebyla na Chorvatsko kladena další neopodstatněná administrativní zátěž, měla by být přijata společná pravidla, kterými se Chorvatsku povoluje jednostranně uznávat některé doklady vydávané uvedenými členskými státy za rovnocenné jeho národním vízům a zavést zjednodušený režim kontrol osob na jeho vnějších hranicích vycházející z tohoto jednostranného uznávání rovnocennosti.
(5)
Společná pravidla, která byla zavedena rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 895/2006/ES (3) a rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 582/2008/ES (4) by měla být zrušena. Pokud jde o Kypr, který uplatňuje společný režim zavedený rozhodnutím č. 895/2006/ES od 10. července 2006, a o Bulharsko a Rumunsko, které uplatňují společný režim zavedený rozhodnutím č. 582/2008/ES od 18. července 2008, měla by být přijata společná pravidla, kterými se Bulharsku, Kypru a Rumunsku, stejně jako Chorvatsku, povoluje jednostranně uznávat některé doklady vydávané členskými státy plně provádějícími schengenské acquis, jakož i obdobné doklady vydávané Chorvatskem za rovnocenné jeho národním vízům a zavést zjednodušený režim kontrol osob na jejich vnějších hranicích vycházející z tohoto jednostranného uznávání rovnocennosti. Tímto rozhodnutím není dotčen cíl Bulharska ani Rumunska stát se bezodkladně členskými státy Schengenu.
(6)
Zjednodušený režim stanovený tímto rozhodnutím by se měl použít po přechodnou dobu do dne, který bude určen v rozhodnutí Rady uvedeném v čl. 3 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2003, pokud jde o Kypr, v čl. 4 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2005, pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, a v čl. 4 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2011, pokud jde o Chorvatsko, a měl by podléhat případným přechodným ustanovením pro doklady vydané před tímto dnem.
(7)
Účast na zjednodušeném režimu by měla být dobrovolná, a členským státům by neměly být ukládány dodatečné povinnosti nad rámec těch, které jsou uvedeny v aktu o přistoupení z roku 2003, aktu o přistoupení z roku 2005 nebo aktu o přistoupení z roku 2011.
(8)
Společná pravidla by měla platit pro krátkodobá jednotná víza, dlouhodobá víza a povolení k pobytu vydávaná členskými státy plně provádějícími schengenské acquis, pro víza s omezenou územní platností vydávaná žadateli, který je držitelem cestovního dokladu, který není uznáván jedním nebo více členskými státy, podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 (5) (vízový kodex) a zeměmi přidruženými k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, jakož i pro krátkodobá víza, dlouhodobá víza a povolení k pobytu vydávaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem. Uznání dokladu by mělo být omezeno dobou jeho platnosti.
(9)
V rámci režimu jednostranného uznávání ze strany Bulharska, Chorvatska, Kypru a Rumunska některých dokladů vydaných členskými státy plně provádějícími schengenské acquis a obdobných dokladů vydaných Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem pro průjezd přes jejich území nebo pro zamýšlené pobyty na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, zavedeného tímto rozhodnutím musí být splněny podmínky vstupu pro státní příslušníky třetích zemí, jejichž předpokládané pobyty na území členských států nepřekročí 90 dní během jakéhokoli období 180 dnů, jak je stanoveno v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006 (6), s výjimkou požadavku mít platné vízum, pokud je požadováno podle nařízení (ES) č. 539/2001.
(10)
Jelikož cíle tohoto rozhodnutí, totiž zavedení režimu jednostranného uznávání některých dokladů vydávaných jinými členskými státy ze strany Bulharska, Chorvatska, Kypru a Rumunska, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, smí Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou rovněž v uvedeném článku nepřekračuje toto rozhodnutí rámec toho, co je nezbytné k dosažení tohoto cíle.
(11)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (7), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES (8).
(12)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (9), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (10).
(13)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (11), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (12).
(14)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu č. 22 o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(15)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES (13); Spojené království se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(16)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES (14); Irsko se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Tímto rozhodnutím se zavádí zjednodušený režim kontrol osob na vnějších hranicích umožňující Bulharsku, Chorvatsku, Kypru a Rumunsku jednostranně uznávat za rovnocenné jejich národním vízům za účelem průjezdu přes jejich území nebo zamýšlených pobytů na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, doklady uvedené v čl. 2 odst. 1 a článku 3 tohoto rozhodnutí vydané státním příslušníkům třetích států, kteří podléhají vízové povinnosti podle nařízení (ES) č. 539/2001.
Prováděním tohoto rozhodnutí nejsou dotčeny kontroly osob prováděné na vnějších hranicích v souladu s články 5 až 13 a články 18 a 19 nařízení (ES) č. 562/2006.
Článek 2
1. Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko smějí považovat za rovnocenné svým národním vízům za účelem průjezdu přes své území nebo zamýšlených pobytů na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, tyto doklady vydané členskými státy plně provádějícími schengenské acquis bez ohledu na státní příslušnost jejich držitelů:
a)
„jednotné vízum“ podle definice v čl. 2 bodě 3 vízového kodexu platné pro dva nebo více vstupů;
b)
„dlouhodobé vízum“ podle článku 18 Úmluvy k provedení Schengenské dohody (15);
c)
„povolení k pobytu“ podle definice v čl. 2 bodě 15 nařízení (ES) č. 562/2006.
2. Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko smějí považovat za rovnocenné svým národním vízům za účelem průjezdu přes své území nebo zamýšlených pobytů na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, víza s omezenou územní platností vydaná v souladu s čl. 25 odst. 3 první větou vízového kodexu.
3. Rozhodnou-li se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr nebo Rumunsko uplatňovat toto rozhodnutí, uznají všechny doklady uvedené v odstavcích 1 a 2 bez ohledu na členský stát, který doklad vydal, pokud nejsou připojeny k cestovním dokladům, které neuznávají, nebo k cestovním dokladům vydaným třetí zemí, s níž nemají diplomatické styky.
Článek 3
1. Rozhodnou-li se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr nebo Rumunsko uplatňovat článek 2, smí vedle dokladů podle uvedeného článku uznávat za rovnocenná svým národním vízům pro průjezd přes své území nebo zamýšlené pobyty na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů:
a)
národní krátkodobá víza a národní dlouhodobá víza vydaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem nebo Rumunskem v jednotném vzoru stanoveném nařízením Rady (ES) č. 1683/95 (16);
b)
povolení k pobytu vydaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem nebo Rumunskem podle jednotného vzoru stanoveného nařízením Rady (ES) č. 1030/2002 (17),
pokud tato víza a povolení k pobytu nejsou připojeny k cestovním dokladům, které tyto členské státy neuznávají, nebo k cestovním dokladům vydaným třetí zemí, s níž nemají diplomatické styky.
2. Doklady vydávané Bulharskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze I.
Doklady vydávané Chorvatskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze II.
Doklady vydávané Kyprem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze III.
Doklady vydávané Rumunskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze IV.
Článek 4
Doba platnosti dokladů uvedených v článcích 2 a 3 musí zahrnovat dobu trvání průjezdu nebo pobytu.
Článek 5
Pokud se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko rozhodnou uplatňovat toto rozhodnutí, oznámí to Komisi do dvaceti pracovních dní od jeho vstupu v platnost. Komise zveřejní informace sdělené těmito členskými státy v Úředním věstníku Evropské unie.
V těchto oznámeních Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko případně uvedou třetí země, na něž z důvodu neexistence diplomatických styků neuplatní toto rozhodnutí podle čl. 2 odst. 3 a čl. 3 odst. 1.
Článek 6
Rozhodnutí č. 895/2006/ES a č. 582/2008/ES se zrušují.
Článek 7
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se do dne určeného rozhodnutím Rady přijatým podle čl. 3 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2003, pokud jde o Kypr, podle čl. 4 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2005, pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, a podle čl. 4 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2011, pokud jde o Chorvatsko, od kterého se v dotčeném členském státě uplatňují všechna ustanovení schengenského acquis v oblasti společné vízové politiky a pohybu státních příslušníků třetích zemí, kteří oprávněně pobývají na území členských států.
Článek 8
Toto rozhodnutí je určeno Bulharsku, Chorvatsku, Kypru a Rumunsku.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 565/2014/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
για την εισαγωγή απλουστευμένου καθεστώτος για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα, βασιζόμενου στη μονομερή αναγνώριση από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων ως ισοδύναμων με τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και για την κατάργηση των αποφάσεων αριθ. 895/2006/EΚ και αριθ. 582/2008/EΚ
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2011, η Κροατία, η οποία προσχώρησε στην Ένωση την 1η Ιουλίου 2013, υποχρεούται από την ίδια ημερομηνία να απαιτεί θεώρηση από τους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου (2).
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2011, οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν για τους όρους και τα κριτήρια έκδοσης ομοιόμορφων θεωρήσεων, καθώς και οι διατάξεις για την αμοιβαία αναγνώριση των θεωρήσεων και για την ισοδυναμία μεταξύ των αδειών διαμονής/των θεωρήσεων διαμονής μακράς διαρκείας και των θεωρήσεων παραμονής βραχείας διαρκείας, εφαρμόζονται στην Κροατία μόνο μετά την έκδοση σχετικής απόφασης του Συμβουλίου. Παρ' όλα αυτά, είναι δεσμευτικές για την Κροατία από την ημερομηνία προσχώρησης.
(3)
Απαιτείται συνεπώς από την Κροατία να εκδίδει εθνικές θεωρήσεις εισόδου ή διέλευσης από την επικράτειά της σε υπηκόους τρίτων χωρών που διαθέτουν ομοιόμορφη θεώρηση ή θεώρηση μακράς διαρκείας ή άδεια διαμονής που εκδίδεται από κράτος μέλος που εφαρμόζει πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν ή παρόμοια έγγραφα που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κύπρο και τη Ρουμανία, που δεν το εφαρμόζουν ακόμα πλήρως.
(4)
Οι κάτοχοι εγγράφων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν και εγγράφων που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κύπρο και τη Ρουμανία δεν αντιπροσωπεύουν κανένα κίνδυνο για την Κροατία, δεδομένου ότι έχουν υποβληθεί από τα ανωτέρω κράτη μέλη σε όλους τους αναγκαίους ελέγχους. Για να αποφευχθεί η επιβολή αδικαιολόγητου επιπρόσθετου διοικητικού φόρτου για την Κροατία, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινοί κανόνες που επιτρέπουν στην Κροατία να αναγνωρίζει μονομερώς ορισμένα έγγραφα που εκδίδονται από αυτά τα κράτη μέλη ως ισοδύναμα προς τις εθνικές της θεωρήσεις και να θεσπίσει ένα απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορά της βάσει της εν λόγω μονομερούς ισοδυναμίας.
(5)
Οι κοινοί κανόνες που καθιερώθηκαν με την απόφαση αριθ. 895/2006/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) και την απόφαση αριθ. 582/2008/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) θα πρέπει να καταργηθούν. Όσον αφορά την Κύπρο, η οποία εφαρμόζει το κοινό καθεστώς που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 895/2006/EΚ από τις 10 Ιουλίου 2006 και τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, οι οποίες εφαρμόζουν το κοινό καθεστώς που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 582/2008/EΚ από τις 18 Ιουλίου 2008, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινοί κανόνες που επιτρέπουν στη Βουλγαρία, στην Κύπρο και στη Ρουμανία, όπως και στην Κροατία, να αναγνωρίζουν μονομερώς ορισμένα έγγραφα που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, καθώς και παρόμοια έγγραφα που εκδίδονται από την Κροατία, ως ισοδύναμα προς τις εθνικές της θεωρήσεις και να καθιερώσουν ένα απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα βάσει αυτής της μονομερούς ισοδυναμίας. Η παρούσα απόφαση δεν θίγει τον στόχο της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας να καταστούν χωρίς καθυστέρηση κράτη μέλη του Σένγκεν.
(6)
Το απλουστευμένο καθεστώς που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοσθεί για μεταβατική περίοδο, μέχρι την ημερομηνία που θα καθορισθεί με απόφαση του Συμβουλίου, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2003 όσον αφορά την Κύπρο, στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2005 όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2011 όσον αφορά την Κροατία, υπό την επιφύλαξη ενδεχομένων μεταβατικών διατάξεων όσον αφορά έγγραφα που έχουν εκδοθεί πριν από την ως άνω ημερομηνία.
(7)
Η συμμετοχή στο απλουστευμένο σύστημα θα πρέπει να είναι προαιρετική, χωρίς να επιβάλλονται στα κράτη μέλη πρόσθετες υποχρεώσεις πέραν εκείνων που προβλέπονται στην πράξη προσχώρησης του 2003, στην πράξη προσχώρησης του 2005 ή στην πράξη προσχώρησης του 2011.
(8)
Οι κοινοί κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ομοιόμορφες θεωρήσεις παραμονής βραχείας διάρκειας, θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας και σε άδειες διαμονής που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, σε θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος που εκδίδονται σε αιτούντα που είναι κάτοχος ταξιδιωτικού εγγράφου μη ανεγνωρισμένου από ένα ή πλείονα κράτη μέλη, όχι όμως και από όλα, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) (κώδικας θεωρήσεων) και από τις χώρες που συνδέονται με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, καθώς και στις θεωρήσεις παραμονής βραχείας διάρκειας, τις θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας και τις άδειες διαμονής που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία. Η αναγνώριση ενός εγγράφου θα πρέπει να περιορίζεται στην περίοδο ισχύος του.
(9)
Οι όροι εισόδου για υπηκόους τρίτων χωρών για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά των κρατών μελών που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες σε διάστημα 180 ημερών που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) πρέπει να πληρούνται, με εξαίρεση τον όρο να διαθέτουν έγκυρη θεώρηση, εφόσον απαιτείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001, στον βαθμό που η παρούσα απόφαση καθιερώνει καθεστώς μονομερούς αναγνώρισης από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων που εκδίδονται από κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν και παρόμοιων εγγράφων που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
(10)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας απόφασης, ήτοι η θέσπιση ενός καθεστώτος μονομερούς αναγνώρισης από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο και τη Ρουμανία ορισμένων εγγράφων που εκδίδονται από άλλα κράτη μέλη, δεν δύναται να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως να επιτευχθεί σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως θεσπίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.
(11)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), που εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (8).
(12)
Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (9), που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (10).
(13)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την εφαρμογή, την εκτέλεση και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (11), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (12).
(14)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(15)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στο οποίο δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/EΚ του Συμβουλίου (13)· το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, επομένως, στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(16)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/EΚ του Συμβουλίου (14)· η Ιρλανδία δεν συμμετέχει, επομένως, στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η παρούσα απόφαση εισάγει απλουστευμένο καθεστώς για τον έλεγχο των προσώπων στα εξωτερικά σύνορα, βάσει του οποίου η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν να αναγνωρίζουν μονομερώς ως ισοδύναμα προς τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 3 της παρούσας απόφασης, τα οποία εκδίδονται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
Η εφαρμογή της παρούσας απόφασης δεν επηρεάζει τους ελέγχους που πρέπει να διενεργούνται επί προσώπων στα εξωτερικά σύνορα σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 13 και 18 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
Άρθρο 2
1. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν να θεωρούν ως ισοδύναμα προς τις εθνικές τους θεωρήσεις, για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση παραμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 μέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, τα ακόλουθα έγγραφα που εκδίδονται από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξαρτήτως της ιθαγένειας των κατόχων:
α)
«ομοιόμορφη θεώρηση», όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 3 του κώδικα θεωρήσεων, έγκυρη για δύο ή πολλαπλές εισόδους·
β)
«θεώρηση για διαμονή μακράς διαρκείας», κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 18 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν (15)·
γ)
«άδεια διαμονής», όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
2. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία μπορούν επίσης να θεωρούν ως ισοδύναμες προς τις εθνικές τους θεωρήσεις, για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους, η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 μέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 3 πρώτη περίοδος του κώδικα θεωρήσεων.
3. Εάν η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος ή η Ρουμανία αποφασίσουν να εφαρμόσουν την παρούσα απόφαση, αναγνωρίζουν όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ανεξάρτητα από το κράτος μέλος που έχει εκδώσει το έγγραφο, εκτός εάν προσαρτώνται σε ταξιδιωτικά έγγραφα τα οποία δεν αναγνωρίζουν ή σε ταξιδιωτικά έγγραφα που έχουν εκδοθεί από τρίτη χώρα με την οποία δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις.
Άρθρο 3
1. Εάν η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος ή η Ρουμανία αποφασίσουν να εφαρμόσουν το άρθρο 2, δύνανται να αναγνωρίζουν, επιπλέον των εγγράφων που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, ως ισοδύναμες προς τις εθνικές τους θεωρήσεις για διέλευση μέσω της επικράτειάς τους ή για πρόθεση διαμονής στην επικράτειά τους η οποία δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών:
α)
τις εθνικές θεωρήσεις διαμονής μακράς διάρκειας που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο ή τη Ρουμανία σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου (16)·
β)
τις άδειες διαμονής που εκδίδονται από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο ή τη Ρουμανία σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου (17),
εκτός εάν οι θεωρήσεις και άδειες παραμονής προσαρτώνται σε ταξιδιωτικά έγγραφα τα οποία τα εν λόγω κράτη μέλη δεν αναγνωρίζουν ή σε ταξιδιωτικά έγγραφα που έχουν εκδοθεί από τρίτη χώρα με την οποία δεν έχουν διπλωματικές σχέσεις.
2. Τα έγγραφα που εκδίδονται από τη Βουλγαρία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από την Κροατία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από την Κύπρο και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Τα έγγραφα που εκδίδονται από τη Ρουμανία και τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν απαριθμούνται στο παράρτημα ΙV.
Άρθρο 4
Η περίοδος ισχύος των εγγράφων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 καλύπτει τη διάρκεια της διέλευσης ή της διαμονής.
Άρθρο 5
Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία κοινοποιούν στην Επιτροπή εντός 20 εργάσιμων ημερών από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης εάν έχουν αποφασίσει να την εφαρμόσουν. Η Επιτροπή δημοσιεύει τις πληροφορίες που της γνωστοποιούν τα εν λόγω κράτη μέλη στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι εν λόγω κοινοποιήσεις διευκρινίζουν, εάν συντρέχει λόγος, τις τρίτες χώρες έναντι των οποίων η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία, λόγω της απουσίας διπλωματικών σχέσεων, δεν εφαρμόζουν την παρούσα απόφαση δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 3 και του άρθρου 3 παράγραφος 1.
Άρθρο 6
Οι αποφάσεις αριθ. 895/2006/EΚ και αριθ. 582/2008/EΚ καταργούνται.
Άρθρο 7
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται έως την ημερομηνία που ορίζει η απόφαση του Συμβουλίου που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2003 όσον αφορά την Κύπρο, στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2005 όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης του 2011 όσον αφορά την Κροατία, ημερομηνία κατά την οποία τίθενται σε ισχύ στο οικείο κράτος όλες οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν στον τομέα της κοινής πολιτικής θεωρήσεων και της κυκλοφορίας υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών.
Άρθρο 8
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Βουλγαρία, στην Κροατία, στην Κύπρο και στη Ρουμανία.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.