NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 254/2014
ze dne 26. února 2014
o víceletém programu pro spotřebitele na období 2014-2020 a o zrušení rozhodnutí č. 1926/2006/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 169 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise ze dne 3. března 2010 nazvané „Evropa 2020 - Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“ (dále jen „strategie Evropa 2020“) vyzývá, aby občané měli právo plně se účastnit vnitřního trhu, k čemuž je nutné zvýšit jejich možnosti a důvěru, pokud jde o přeshraniční nakupování zboží a služeb, zejména prostřednictvím internetu.
(2)
Unie přispívá k zajištění vysoké úrovně ochrany spotřebitelů a k tomu, aby se spotřebitelé stali ústředním bodem vnitřního trhu, a to podporou a doplňováním politik členských států ve snaze zajistit, aby občané mohli plně požívat výhod vnitřního trhu a aby při tom byla prostřednictvím konkrétních akcí zajištěna řádná ochrana jejich bezpečnosti a právních a hospodářských zájmů.
(3)
Víceletý program Spotřebitelé na období 2014-2020 (dále jen „program“) by měl pomoci zajistit vysokou úroveň ochrany spotřebitelů a plně podpořit ambice strategie Evropa 2020 v oblasti růstu a konkurenceschopnosti prostřednictvím začlenění konkrétních témat určených ve strategii Evropa 2020, pokud jde o digitální agendu pro Evropu, s cílem zajistit, aby digitalizace skutečně vedla ke zlepšení podmínek pro spotřebitele, udržitelný růst, kterého má být dosaženo přechodem k udržitelnějším způsobům spotřeby, sociální začleňování, které má být zajištěno zohledněním zvláštní situace zranitelných spotřebitelů a potřeb stárnoucího obyvatelstva, a o inteligentní regulaci, která má být prováděna mimo jiné sledováním spotřebitelských trhů s cílem napomoci tvorbě inteligentních a správně zacílených právních předpisů.
(4)
Sdělení Komise ze dne 22. května 2012 nazvané „Evropský program pro spotřebitele - zvýšení důvěry a podpora růstu“ (dále jen „Program pro spotřebitele“) stanoví strategický rámec pro spotřebitelskou politiku Unie pro nadcházející období, který spočívá v prosazování zájmů spotřebitelů ve všech politikách na úrovni Unie. Cílem programu pro spotřebitele je vytvořit strategii, jejímž prostřednictvím budou politická opatření účinně a efektivně podporovat spotřebitele po celou dobu jejich života, a to zajištěním bezpečnosti výrobků a služeb, které jsou jim poskytovány, informováním a vzděláváním spotřebitelů, podporou subjektů, které spotřebitele zastupují, posílením práv spotřebitelů, umožněním jejich přístupu ke spravedlnosti a k nápravě a zajištěním vymáhání právních předpisů týkajících se ochrany spotřebitele.
(5)
Nedávný hospodářský pokles odhalil řadu nedostatků a nesrovnalostí v rámci vnitřního trhu, jež mají nepříznivé dopady na důvěru spotřebitelů i občanů. Ačkoli je třeba uznat, že fungování Unie v současnosti podléhá rozpočtovým omezením, Unie by přesto měla poskytnout přiměřené finanční prostředky s cílem umožnit dosažení cílů programu, a podpořit tak strategii Evropa 2020.
(6)
Pro dokončení vnitřního trhu je nezbytné odstranit zbývající neopodstatněné a nepřiměřené překážky bránící jeho řádnému fungování a zvýšit důvěru občanů v tento systém, zejména při přeshraničních nákupech. Unie by měla usilovat o vytvoření náležitých podmínek s cílem posílit postavení spotřebitelů tím, že jim poskytne dostatečné nástroje, znalosti a dovednosti, které jim umožní činit uvážená rozhodnutí založená na informacích, a zvýší jejich informovanost.
(7)
Toto nařízení bere v úvahu ekonomické, sociální a technické prostředí a nově se objevující průvodní jevy. Akce financované v rámci programu budou usilovat zejména o řešení otázek spojených s globalizací, digitalizací, stále složitějšími rozhodnutími, která musí spotřebitelé činit, nezbytností přejít k udržitelnějším způsobům spotřeby, stárnutím obyvatelstva, sociálním vyloučením a s problémem zranitelných spotřebitelů. Jednou z hlavních priorit je začlenění zájmů spotřebitelů do všech unijních politik v souladu s článkem 12 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“). Koordinace s dalšími politikami a programy Unie plní zásadní úlohu při zajišťování plného zohlednění zájmů spotřebitelů v dalších politikách. Aby se podpořila součinnost a zamezilo se duplicitě, měly by další fondy a programy Unie poskytovat finanční podporu na začleňování zájmů spotřebitelů do svých příslušných oblastí.
(8)
Program by měl zajistit vysokou úroveň ochrany všech spotřebitelů a věnovat při tom zvláštní pozornost zranitelným spotřebitelům za účelem zohlednění jejich zvláštních potřeb a posílení jejich pravomocí, jak požaduje usnesení Evropského parlamentu ze dne 22. května 2012 o strategii k posílení práv zranitelných spotřebitelů (4). Tento program by měl zranitelným spotřebitelům zajistit zejména přístup k informacím o zboží a službách, aby měli rovnocenné příležitosti a mohli činit svobodná rozhodnutí založená na informacích, a to především proto, že zranitelní spotřebitelé mohou mít problémy s přístupem k informacím pro spotřebitele a s porozuměním těmto informacím, a být tak vystaveni riziku, že budou uvedeni v omyl.
(9)
Program by měl brát v potaz zejména děti, a to i prostřednictvím spolupráce se zúčastněnými stranami s cílem zajistit, aby se zavázaly k šíření odpovědné reklamy určené nezletilým osobám, zejména proto, aby se bojovalo proti zavádějící reklamě na internetu.
(10)
Uvedené akce by měly být stanoveny v tomto programu, který poskytne rámec pro jejich financování. V souladu s článkem 54 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (5), má toto nařízení poskytnout právní základ pro činnost a pro provádění programu. Toto nařízení navazuje na akce financované podle rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1926/2006/ES (6) a dále v nich pokračuje.
(11)
Je důležité zlepšit ochranu spotřebitele. K dosažení tohoto obecného cíle by měly být stanoveny specifické cíle, pokud jde o bezpečnost, informovanost a vzdělávání spotřebitelů, podporu poskytovanou spotřebitelským organizacím na úrovni Unie, jakož i práva a nápravu a vymáhání práv spotřebitelů. Hodnota a dopad opatření přijatých v rámci programu by měly být pravidelně sledovány a vyhodnocovány s cílem usnadnit tvorbu inteligentnější politiky v zájmu spotřebitelů. S cílem ohodnotit spotřebitelské politiky, a zejména přesného dopadu přijatých opatření, je potřeba vypracovat ukazatele, jejichž hodnota by se však měla posuzovat v širším kontextu.
(12)
Je důležité zvýšit důvěru spotřebitelů. Aby bylo tohoto cíle dosaženo, je nezbytné rozšířit rozsah činnosti, zejména náležitou finanční podporou poskytovanou spotřebitelským organizacím na úrovni Unie a evropským spotřebitelským centrům, a to s přihlédnutím k zásadní úloze, kterou uvedené subjekty plní při poskytování informací a pomoci spotřebitelům ohledně jejich práv, při podpoře spotřebitelů v rámci spotřebitelských sporů, zejména pokud jde o přístup k vhodným mechanismům řešení sporů, a při prosazování zájmů spotřebitelů v rámci řádného fungování vnitřního trhu. Tyto organizace a centra by měly být schopny zlepšit ochranu spotřebitelů a zvýšit jejich důvěru působením přímo na místě a poskytováním pomoci, informací a vzdělávání přizpůsobených potřebám jednotlivých osob.
(13)
Je nezbytné stanovit způsobilé akce, kterými má být uvedených cílů dosaženo.
(14)
Je zapotřebí vymezit kategorie potenciálních příjemců způsobilých získat granty.
(15)
Finanční referenční částka vyhrazená pro program ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody ze dne 2. prosince 2013 mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (7) je uvedena v tomto nařízení, aniž by tím byly dotčeny rozpočtové pravomoci Evropského parlamentu a Rady stanovené ve Smlouvě o fungování EU.
(16)
Při provádění programu v duchu zásad řádného finančního řízení, transparentnosti a flexibility by další činnost výkonné agentury měla být přípustná v případě splnění všech požadavků stanovených nařízením Rady (ES) č. 58/2003 (8).
(17)
Výdaje Unie a finanční prostředky členských států vynakládané v oblasti bezpečnosti spotřebitelů, jejich vzdělávání, jejich práv a vymáhání těchto práv by měly být lépe koordinovány, aby byla zajištěna doplňkovost, vyšší účinnost a viditelnost a aby bylo dosaženo lepší rozpočtové součinnosti.
(18)
Dohoda o Evropském hospodářském prostoru stanoví pro oblast ochrany spotřebitele spolupráci mezi Unií a jejími členskými státy na jedné straně a zeměmi Evropského sdružení volného obchodu, které se účastní Evropského hospodářského prostoru, na straně druhé. Je rovněž třeba stanovit možnost, aby se programu účastnily další země, zejména země sousedící s Unií a země, které žádají o členství v Evropské unii, kandidátské země nebo země, které k Unii přistupují.
(19)
V souvislosti s prováděním programu a vzhledem ke globalizaci výrobního řetězce a stále větší vzájemné provázanosti trhů by měla být podporována spolupráce se třetími zeměmi, které se programu neúčastní, a to s přihlédnutím k jakýmkoliv relevantním dohodám mezi těmito zeměmi a Unií.
(20)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o přizpůsobení ukazatelů stanovených v příloze II za účelem zohlednění změn legislativního rámce v oblasti ochrany spotřebitele a pokud jde o změny přílohy I spočívající ve vyjmutí dotčených konkrétních akcí za účelem zohlednění výsledků hodnotící zprávy vypracované Komisí. Je obzvlášť důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(21)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o přijímání ročních pracovních programů. Uvedené pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (9). Vzhledem k tomu, že program nestanoví kritéria pro bezpečnost výrobků, ale je zaměřen na poskytování finanční podpory nástrojům na provádění politiky v oblasti bezpečnosti výrobků, a vzhledem k poměrně nízké dotčené částce je vhodné uplatnit poradní postup.
(22)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny prostřednictvím přiměřených opatření v rámci celého výdajového cyklu, včetně prevence, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětného získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných správních a finančních sankcí v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012.
(23)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy z důvodu nadnárodní povahy příslušných otázek, ale spíše jich z důvodu větších možností opatření Unie může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity podle článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(24)
Rozhodnutí č. 1926/2006/ES by mělo být zrušeno.
(25)
Je vhodné zajistit přechod mezi akčním programem Společenství v oblasti spotřebitelské politiky (2007-2013) zavedeným rozhodnutím č. 1926/2006/ES a tímto programem, a to zejména pokud jde o pokračování víceletých opatření, jakož i o hodnocení úspěchů předchozího programu a oblastí v jeho rámci, jež vyžadují větší pozornost. Dále je třeba sladit trvání tohoto programu s trváním víceletého finančního rámce na roky 2014-2020 stanoveného v nařízení Rady (EU, Euratom) č.1311/2013 (10). Tento program by se měl proto použít od 1. ledna 2014. Od 1. ledna 2021 by měly prostředky na technickou a administrativní pomoc v případě potřeby pokrývat výdaje týkající se řízení akcí, které nebudou dokončeny do konce roku 2020,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Víceletý program pro spotřebitele
Tímto nařízením se zavádí víceletý program pro spotřebitele na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 (dále jen „program“).
Článek 2
Obecný cíl
Obecným cílem tohoto programu je v rámci celkové strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění zajistit vysokou úroveň ochrany spotřebitelů, posílit jejich postavení a učinit je ústředním prvkem vnitřního trhu. Program to zajistí tím, že přispěje k ochraně zdraví, bezpečnosti a právních a hospodářských zájmů spotřebitelů, jakož i k prosazování jejich práva na informace, vzdělávání a organizování se za účelem ochrany svých zájmů, a současně podpoří začlenění zájmů spotřebitelů do dalších oblastí politiky. Program doplňuje, podporuje a sleduje politiky členských států.
Článek 3
Specifické cíle a ukazatele
1. Obecného cíle podle článku 2 se dosáhne prostřednictvím těchto specifických cílů:
a)
Cíl I - Bezpečnost: upevnit a zvýšit bezpečnost výrobků prostřednictvím účinného dozoru nad trhem v rámci celé Unie.
Tento cíl bude měřen zejména podle činnosti a efektivity systému EU pro rychlou výměnu informací o nebezpečných spotřebních výrobcích (RAPEX).
b)
Cíl II - Informovanost a vzdělávání spotřebitelů a podpora poskytovaná spotřebitelským organizacím: zlepšit vzdělávání a informovanost spotřebitelů a povědomí spotřebitelů o jejich právech, rozvíjet soubor poznatků pro účely spotřebitelské politiky, poskytovat podporu spotřebitelským organizacím a zohledňovat současně také specifické potřeby zranitelných spotřebitelů.
c)
Cíl III - Práva a náprava: rozvíjet a posilovat práva spotřebitelů zejména prostřednictvím inteligentní regulace a zlepšením přístupu k jednoduché, účinné a účelné nápravě s nízkými náklady, včetně alternativního řešení sporů.
Tento cíl bude měřen zejména podle využívání alternativního řešení sporů k řešení přeshraničních sporů a podle činnosti celounijního systému řešení sporů on-line a rovněž podle procentního podílu spotřebitelů, kteří v reakci na zjištěný problém učiní příslušné kroky k jeho řešení.
d)
Cíl IV - Vymáhání práva: podporovat vymáhání práv spotřebitelů prostřednictvím posilování spolupráce mezi vnitrostátními donucovacími orgány a podporou spotřebitelů formou poradenství.
Tento cíl bude měřen zejména podle úrovně toku informací a efektivity spolupráce v rámci sítě pro spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele, podle činnosti evropských spotřebitelských center a podle toho, do jaké míry jsou spotřebitelé s těmito centry obeznámeni.
Poskytování vysoce kvalitních informací spotřebitelům a jejich zapojení představují meziodvětvovou prioritu, a proto tyto požadavky musí být pokud možno výslovně zahrnuty do všech odvětvových cílů a akcí financovaných v rámci programu.
2. Popis ukazatelů je stanoven v příloze II.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 15 za účelem přizpůsobení ukazatelů uvedených v příloze II.
Článek 4
Způsobilé akce
Specifických cílů uvedených v článku 3 se dosahuje prostřednictvím způsobilých akcí stanovených v tomto seznamu:
a)
v rámci cíle I - Bezpečnost:
1)
vědecké poradenství a analýza rizik týkající se zdraví a bezpečnosti spotřebitelů, pokud jde o nepotravinářské výrobky a služby, včetně podpory úkolů nezávislých vědeckých výborů zřízených rozhodnutím Komise 2008/721/ES (11);
2)
koordinace opatření zaměřených na dozor nad trhem a na vymáhání práva v oblasti bezpečnosti výrobků s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady č. 2001/95/ES (12) a akce zaměřené na zlepšení bezpečnosti spotřebitelských služeb;
3)
správa a další vývoj databází kosmetických přípravků;
b)
v rámci cíle II - Informovanost a vzdělávání spotřebitelů a podpora poskytovaná spotřebitelským organizacím:
4)
budování souboru poznatků pro tvorbu politik v oblastech, které se dotýkají spotřebitelů, pro tvorbu inteligentních a správně zacílených právních předpisů a pro zjišťování případných selhání trhu či změn potřeb spotřebitelů, jenž slouží jako podklad pro rozvoj spotřebitelské politiky, pro vymezení oblastí, které jsou z hlediska spotřebitele nejproblematičtější, a pro začlenění zájmů spotřebitelů do ostatních politik Unie, a zlepšení přístupnosti uvedeného souboru poznatků;
5)
podpora zvyšování transparentnosti a zintenzivnění výměn osvědčených postupů a odborných znalostí prostřednictvím financování poskytovaného spotřebitelským organizacím na úrovni Unie a prostřednictvím budování kapacit spotřebitelských organizací na úrovni Unie a na vnitrostátní a regionální úrovni;
6)
zvyšování transparentnosti spotřebitelských trhů a informací pro spotřebitele, zajištění toho, aby spotřebitelé měli k dispozici porovnatelné, spolehlivé a snadno dostupné údaje, a to i v případě přeshraničního obchodování, s cílem pomoci jim porovnávat nejen ceny, ale i kvalitu a udržitelnost zboží a služeb;
7)
zlepšování vzdělávání spotřebitelů jako celoživotního procesu se zvláštním zaměřením na zranitelné spotřebitele;
c)
v rámci cíle III - Práva a náprava:
8)
příprava právních předpisů o ochraně spotřebitele a jiných regulačních iniciativ Komisí, sledování jejich provádění členskými státy, následné hodnocení jejich dopadu a podpora společných regulačních a samoregulačních iniciativ a sledování skutečného dopadu těchto iniciativ na spotřebitelské trhy;
9)
usnadnění přístupu k mechanismům řešení sporů určeným spotřebitelům, zejména k systémům alternativního řešení sporů, a to i prostřednictvím celounijního on-line systému a vytváření sítí vnitrostátních subjektů alternativního řešení sporů, přičemž je třeba věnovat zvláštní pozornost odpovídajícím opatřením týkajícím se potřeb a práv zranitelných spotřebitelů; sledování fungování a účinnosti mechanismů řešení sporů určených spotřebitelům, včetně vytváření a správy příslušných nástrojů informačních technologií a výměny stávajících osvědčených postupů a zkušeností v členských státech;
d)
v rámci cíle IV - Vymáhání práva:
10)
koordinace opatření zaměřených na dozor a na vymáhání práva s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 (13);
11)
finanční příspěvky na společné akce s veřejnými nebo neziskovými subjekty tvořícími sítě na úrovni Unie, které poskytují informace a pomoc spotřebitelům s cílem pomoci jim při uplatňování jejich práv a získávání přístupu ke vhodnému řešení sporů, včetně systémů mimosoudního řešení sporů on-line (síť evropských spotřebitelských center).
Způsobilé akce stanovené v prvním pododstavci tohoto článku jsou případně dále upřesněny v příloze I tím, že je v jejich rámci uveden výčet příslušných konkrétních akcí.
Článek 5
Příjemci způsobilí získat granty
1. Granty na fungování spotřebitelských organizací na úrovni Unie mohou být poskytnuty evropským spotřebitelským organizacím, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou nevládní, neziskové, nezávislé na průmyslových, obchodních a podnikatelských nebo jiných neslučitelných zájmech a jejich hlavním cílem a náplní je podpora a ochrana zdraví, bezpečnosti a hospodářských a právních zájmů spotřebitelů v Unii;
b)
nejméně v polovině členských států jsou pověřeny zastupováním zájmů spotřebitelů na úrovni Unie organizace, které zastupují spotřebitele v souladu s vnitrostátními předpisy nebo postupy a působí na regionální nebo celostátní úrovni.
2. Granty na fungování mezinárodních subjektů, které prosazují zásady a politiky, jež přispívají k cílům programu, mohou být poskytnuty organizacím, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou nevládní, neziskové, nezávislé na průmyslových, obchodních a podnikatelských nebo jiných neslučitelných zájmech a jejich hlavním cílem a náplní je podpora a ochrana zdraví, bezpečnosti a hospodářských a právních zájmů spotřebitelů;
b)
vykonávají všechny tyto činnosti: zajišťují pro zástupce spotřebitelů z Unie a třetích zemí formální mechanismus umožňující přispívat k politickým diskusím a k politikám, pořádají setkání s politickými činiteli a regulačními orgány s cílem podporovat a prosazovat zájmy spotřebitelů u veřejných orgánů, identifikují společné spotřebitelské záležitosti a problémy, prosazují názory spotřebitelů v rámci dvoustranných vztahů mezi Unií a třetími zeměmi, přispívají k výměně a šíření odborných znalostí a vědomostí ohledně spotřebitelských záležitostí v Unii a v třetích zemích a vypracovávají politická doporučení.
3. Granty na fungování subjektů na úrovni Unie zřízených za účelem koordinace donucovacích opatření v oblasti bezpečnosti výrobků mohou být poskytnuty subjektům uznaným za tímto účelem právními předpisy Unie.
4. Granty na akce celounijních subjektů určené na vypracování kodexů chování, osvědčených postupů a pokynů pro porovnávání cen a jakosti a udržitelnosti výrobku mohou být poskytnuty subjektům, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou nevládní, neziskové a nezávislé na průmyslových, obchodních, podnikatelských nebo jiných neslučitelných zájmech a mezi jejich hlavní cíle a náplň patří prosazování a ochrana zájmů spotřebitelů;
b)
působí alespoň v polovině členských států.
5. Granty pro pořádání akcí předsednictví týkajících se spotřebitelské politiky Unie mohou být poskytnuty vnitrostátním orgánům členského státu vykonávajícího předsednictví jednotlivých složení Rady, s výjimkou složení pro zahraniční věci, nebo subjektům určeným tímto členským státem.
6. Granty na akce orgánů členských států odpovědných za ochranu spotřebitele a na akce odpovídajících orgánů třetích zemí mohou být poskytnuty orgánům oznámeným členským státem nebo třetí zemí uvedenou v článku 7 tohoto nařízení Komisi v souladu s nařízením (ES) č. 2006/2004 či směrnicí 2001/95/ES nebo mohou být poskytnuty neziskovým subjektům výslovně určeným uvedenými orgány k tomuto účelu.
7. Granty pro úředníky působící v oblasti vymáhání práva z členských států a třetích zemí mohou být poskytnuty úředníkům z orgánů oznámených členským státem nebo třetí zemí uvedenou v článku 7 tohoto nařízení Komisi pro účely nařízení (ES) č. 2006/2004 a směrnice 2001/95/ES.
8. Granty na akce mohou být poskytnuty subjektu určenému členským státem či třetí zemí uvedenou v článku 7, který je neziskovým subjektem vybraným transparentním postupem nebo veřejným subjektem. Určený subjekt musí být součástí některé unijní sítě, která poskytuje informace a pomoc spotřebitelům s cílem pomoci jim při uplatňování jejich práv a získávání přístupu ke vhodnému řešení sporů (síť evropských spotřebitelských center). Je možné navázat rámcové partnerství jakožto mechanismus dlouhodobé spolupráce mezi Komisí a sítí evropských spotřebitelských center nebo subjekty, jež tuto síť tvoří.
9. Granty na akce mohou být poskytnuty subjektům zabývajícím se stížnostmi, které jsou zřízeny a působí v členských státech Unie a v zemích Evropského sdružení volného obchodu, které se účastní Evropského hospodářského prostoru, a které jsou odpovědné za shromažďování stížností spotřebitelů, vyvíjení snah o vyřešení stížností, poskytování poradenství nebo za podávání informací spotřebitelům o stížnostech nebo dotazech a které v rámci stížností nebo dotazů spotřebitele na obchodníka jednají jako třetí strana. Nezahrnují mechanismy zabývající se stížnostmi spotřebitelů provozované obchodníky, v jejichž rámci se dotazy a stížnosti vyřizují přímo se spotřebitelem, ani mechanismy, které poskytují služby zabývající se stížnostmi, provozované obchodníkem nebo v jeho zastoupení.
Článek 6
Finanční rámec
1. Finanční krytí pro provádění programu na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 činí 188 829 000 EUR v běžných cenách.
2. Roční prostředky schvalují Evropský parlament a Rada v mezích víceletého finančního rámce.
Článek 7
Účast třetích zemí v programu
Účast v programu je otevřena:
a)
zemím Evropského sdružení volného obchodu, které se účastní Evropského hospodářského prostoru, v souladu s podmínkami stanovenými v Dohodě o Evropském hospodářském prostoru;
b)
třetím zemím, zejména přistupujícím a kandidátským zemím i potenciálním kandidátským zemím a zemím, na které se vztahuje evropská politika sousedství, v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro jejich účast v programech Unie stanovenými v příslušných rámcových dohodách, rozhodnutích Rady přidružení nebo podobných dohodách.
Článek 8
Typy podpůrných opatření a maximální úroveň spolufinancování
1. V souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012 mohou mít finanční příspěvky Unie podobu grantů nebo veřejných zakázek nebo jakýchkoliv jiných opatření potřebných k dosažení cílů uvedených v článcích 2 a 3 tohoto nařízení.
2. Granty Unie a jejich odpovídající maximální výše se stanovují takto:
a)
granty na fungování spotřebitelských organizací na úrovni Unie, vymezené v čl. 5 odst. 1, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů;
b)
granty na fungování mezinárodních subjektů, které podporují zásady a politiky přispívající k cílům programu, vymezené v čl. 5 odst. 2, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů;
c)
granty na fungování subjektů na úrovni Unie zřízených za účelem koordinace donucovacích opatření v oblasti bezpečnosti výrobků a uznaných za tímto účelem právními předpisy Unie, vymezené v čl. 5 odst. 3, nepřesahující 95 % způsobilých nákladů;
d)
granty na akce celounijních subjektů určené na vypracování kodexů chování, osvědčených postupů a pokynů pro porovnávání cen a jakosti a udržitelnosti výrobků, vymezené v čl. 5 odst. 4, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů;
e)
granty pro pořádání akcí předsednictví týkajících se spotřebitelské politiky Unie poskytované vnitrostátním orgánům členského státu vykonávajícího předsednictví jednotlivých složení Rady, s výjimkou složení pro zahraniční věci, nebo subjektům určeným tímto členským státem, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů;
f)
granty na akce orgánů členských států odpovědných za ochranu spotřebitele a akce odpovídajících orgánů ve třetích zemích účastnících se v souladu s článkem 7, vymezené v čl. 5 odst. 6, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů, kromě akcí výjimečné užitečnosti, u nichž příspěvek Unie na způsobilé náklady nesmí překročit 70 %;
g)
granty na výměny úředníků působících v oblasti vymáhání práva z členských států a třetích zemí účastnících se v souladu s článkem 7, vymezené v čl. 5 odst. 7, pokrývající příspěvky na cestu a pobyt;
h)
granty na akce subjektů určených členským státem nebo třetí zemí uvedenou v článku 7, vymezené v čl. 5 odst. 8, nepřesahující 70 % způsobilých nákladů;
i)
granty na akce vnitrostátních subjektů zabývajících se stížnostmi spotřebitelů, vymezené v čl. 5 odst. 9, nepřesahující 50 % způsobilých nákladů.
3. Akce se považují za akce výjimečné užitečnosti ve smyslu odst. 2 písm. f), jestliže:
a)
pokud jde o granty poskytnuté orgánům a oznámené Komisi pro účely nařízení (ES) č. 2006/2004, podílí se na nich alespoň šest členských států nebo se týkají porušení právních předpisů, jež způsobují nebo pravděpodobně způsobí škodu ve dvou nebo více členských státech;
b)
pokud jde o granty poskytnuté orgánům odpovědným za bezpečnost spotřebních výrobků, podílí se na nich alespoň deset členských států zapojených do evropské sítě orgánů členských států příslušných pro bezpečnost výrobků podle článku 10 směrnice 2001/95/ES nebo přispívají k provádění činností dozoru nad trhem v oblasti bezpečnosti spotřebních výrobků, jež byly stanoveny v právním aktu Unie.
Článek 9
Administrativní a technická pomoc
1. Finanční příspěvek na program může rovněž pokrývat výdaje související s přípravou, sledováním, kontrolou, auditem a hodnocením nezbytnými k řízení programu a plnění jeho cílů, mimo jiné výdaje související s horizontální komunikací týkající se politických priorit Unie, pokud souvisejí s obecnými cíli tohoto nařízení, spolu s veškerými dalšími výdaji na technickou a administrativní pomoc, jež Komisi při řízení programu vzniknou.
2. Celková částka přidělená na pokrytí výdajů souvisejících s přípravou, sledováním, kontrolou, auditem a hodnocením, jakož i výdajů na technickou a administrativní pomoc, které jsou uvedeny v odstavci 1, nesmí překročit 12 % finančního krytí přiděleného pro program.
Článek 10
Způsoby provádění
Komise provádí program prostřednictvím způsobů řízení uvedených v článku 58 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
Článek 11
Soudržnost a doplňkovost s dalšími politikami
Komise ve spolupráci s členskými státy zajistí celkovou soudržnost a doplňkovost mezi programem a dalšími příslušnými politikami, nástroji a akcemi Unie, zejména v rámci víceletého programu „Práva, rovnost a občanství“ na období 2014-2020 (14).
Článek 12
Roční pracovní programy
Komise provádí program prostřednictvím ročních pracovních programů. Roční pracovní programy jednotným způsobem provádějí cíle stanovené v článcích 2 a 3 a akce stanovené v článku 4 a dále upřesněné v příloze I.
Komise přijme roční pracovní programy formou prováděcích aktů v souladu s poradním postupem podle čl. 16 odst. 2 tohoto nařízení. V těchto prováděcích aktech musí být uvedeny prvky stanovené v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, a to zejména:
a)
provádění akcí v souladu s článkem 4 a přílohou I tohoto nařízení a orientační přidělení finančních zdrojů;
b)
harmonogram plánovaných výzev k předkládání nabídek a výzev k předkládání návrhů.
Článek 13
Hodnocení a šíření informací
1. Členské státy poskytnou Komise na její žádost informace o provádění a dopadu tohoto programu.
2. Komise:
a)
do 30. září 2017:
i)
přezkoumá plnění cílů všech opatření (na úrovni výsledků a dopadů), aktuální stav provádění způsobilých akcí stanovených v článku 4 a konkrétních akcí uvedených v příloze I, přidělení finančních prostředků příjemcům v souladu s podmínkami stanovenými v článku 5, účinnost využívání zdrojů a jeho evropskou přidanou hodnotu a současně zohlední vývoj v oblasti ochrany spotřebitele s ohledem na rozhodnutí o obnovení, úpravě nebo pozastavení opatření,
ii)
předloží hodnotící zprávu o provedeném přezkumu Evropskému parlamentu a Radě;
b)
do 31. prosince 2017 případně předloží legislativní návrh nebo s výhradou odstavce 3 přijme akt v přenesené pravomoci.
Hodnotící zpráva se dále zabývá možnostmi zjednodušení, vnitřní a vnější soudržností programu, pokračující relevantností všech cílů a příspěvkem opatření k prioritám Unie v oblasti inteligentního a udržitelného růstu podporujícího začlenění. Uvedená zpráva zohlední výsledky hodnocení dlouhodobého dopadu předcházejícího programu.
Hodnocení dlouhodobějších dopadů a udržitelnosti účinků programu slouží jako podklad pro rozhodnutí o případném obnovení, úpravě nebo pozastavení následujícího programu.
3. Za účelem zohlednění situace, při níž hodnotící zpráva podle odstavce 2 dospěje k závěru, že konkrétní akce stanovené v příloze I nebyly provedeny do 31. prosince 2016 a nelze je provést do konce programového období včetně případů, kdy tyto konkrétní akce již nejsou pro splnění cílů stanovených v článcích 2 a 3 relevantní, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 15 s cílem změnit přílohu I vyjmutím dotčených konkrétních akcí.
4. Komise zveřejní výsledky akcí uskutečněných podle tohoto nařízení.
Článek 14
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení finanční zájmy Unie chráněny prevencí podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, a to účinnými kontrolami a, jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Evropský účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů i inspekce na místě audit u všech příjemců grantů, dodavatelů nebo subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky Unie podle tohoto nařízení.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (dále jen „OLAF“) může provádět vyšetřování, včetně kontrol a inspekcí na místě, v souladu s postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (15) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (16), s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou, rozhodnutím o grantu nebo smlouvou financovanou podle tohoto nařízení nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o spolupráci se třetími zeměmi a s mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o grantu vyplývající z provádění tohoto nařízení obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Evropský účetní dvůr a OLAF k provádění takových auditů a vyšetřování v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
Článek 15
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 3 odst. 3 a čl. 13 odst. 3 je svěřena Komisi na dobu trvání programu.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 3 odst. 3 a čl. 13 odst. 3 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 3 odst. 3 a čl. 13 odst. 3 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 16
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 17
Přechodná ustanovení
1. Článek 6 rozhodnutí č. 1926/2006/ES se nadále použije na akce upravené uvedeným rozhodnutím, které nebyly dokončeny do 31. prosince 2013. Z finančních prostředků přidělených na program lze hradit rovněž výdaje na technickou a administrativní pomoc nezbytnou k zajištění přechodu mezi opatřeními přijatými podle rozhodnutí č. 1926/2006/ES a programem.
2. S cílem umožnit řízení akcí, které nebudou dokončeny do 31. prosince 2020, mohou být v případě potřeby do rozpočtu po 31. prosinci 2020 zapsány prostředky na krytí výdajů stanovených v článku 9.
Článek 18
Zrušení
Rozhodnutí č. 1926/2006/ES se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2014.
Článek 19
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost den po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 26. února 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 254/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 26ης Φεβρουαρίου 2014
σχετικά με ένα πολυετές πρόγραμμα για τους καταναλωτές για τα έτη 2014-2020 και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1926/2006/ΕΚ
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 169,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η ανακοίνωση της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 2010, με τίτλο «Ευρώπη 2020 - Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη» («Ευρώπη 2020») ζητεί να δοθεί στους πολίτες η δυνατότητα να συμμετέχουν πλήρως στην εσωτερική αγορά, κάτι που απαιτεί ενίσχυση της ικανότητας και της εμπιστοσύνης τους ώστε να προβαίνουν σε διασυνοριακές αγορές αγαθών και υπηρεσιών, ιδίως επιγραμμικά.
(2)
Η Ένωση συμβάλλει στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών και στην τοποθέτηση των καταναλωτών στο επίκεντρο της εσωτερικής αγοράς, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τις πολιτικές των κρατών μελών, προκειμένου να διασφαλίζει, αφενός, ότι οι πολίτες αποκομίζουν όλα τα οφέλη της εσωτερικής αγοράς και, αφετέρου, ότι, όταν ενεργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ασφάλεια και τα νομικά και τα οικονομικά συμφέροντά τους προστατεύονται κατάλληλα μέσω συγκεκριμένων δράσεων.
(3)
Το πολυετές πρόγραμμα για τους καταναλωτές για τα έτη 2014-2020 («το πρόγραμμα») θα πρέπει να συνεισφέρει στην εξασφάλιση αυξημένου επιπέδου προστασίας για τους καταναλωτές και να υποστηρίζει πλήρως τις φιλοδοξίες της «Ευρώπης 2020» όσον αφορά την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα, ενσωματώνοντας τις ειδικές ανησυχίες που προσδιορίζονται στην «Ευρώπη 2020» σχετικά με το ψηφιακό θεματολόγιο για την Ευρώπη, ώστε να βελτιώσει ουσιαστικά η ψηφιοποίηση την ευημερία των καταναλωτών σχετικά με τη διατηρήσιμη ανάπτυξη, μέσω της μετάβασης σε πιο βιώσιμα πρότυπα κατανάλωσης, σχετικά με την κοινωνική ενσωμάτωση, μέσω της συνεκτίμησης της ειδικής κατάστασης των ευάλωτων καταναλωτών και των αναγκών ενός γηράσκοντος πληθυσμού, και σχετικά με έξυπνες κανονιστικές ρυθμίσεις, με άξονα την παρακολούθηση των δράσεων για την καταναλωτική αγορά που θα επιτρέπει την εκπόνηση καλοσχεδιασμένων και στοχευμένων κανονιστικών ρυθμίσεων.
(4)
Η ανακοίνωση της Επιτροπής, της 22ας Μαΐου 2012, με τίτλο «Ευρωπαϊκό θεματολόγιο για τους καταναλωτές - Προώθηση της εμπιστοσύνης και της ανάπτυξης» («θεματολόγιο για τους καταναλωτές») ορίζει ένα στρατηγικό πλαίσιο για την πολιτική καταναλωτών της Ένωσης για τα επόμενα έτη, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα των τελευταίων στο σύνολο των πολιτικών που ασκεί η Ένωση. Στόχος του θεματολογίου για τους καταναλωτές είναι να δημιουργήσει μια στρατηγική μέσω της οποίας η πολιτική δράση θα υποστηρίζει αποτελεσματικά και αποδοτικά τους καταναλωτές σε όλη της διάρκεια της ζωής τους, με την ασφάλεια των προϊόντων και των υπηρεσιών που τίθενται στη διάθεσή τους, με την ενημέρωση και εκπαίδευσή τους, με την υποστήριξη στις οργανώσεις που τους αντιπροσωπεύουν, με την ενίσχυση των δικαιωμάτων τους, με την παροχή πρόσβασης στη δικαιοσύνη και στην έννομη προστασία και με τη διασφάλιση της επιβολής της εν λόγω νομοθεσίας για τους καταναλωτές.
(5)
Η πρόσφατη οικονομική κάμψη έφερε στο φως ορισμένες σοβαρές ατέλειες και αντιφάσεις της εσωτερικής αγοράς, οι οποίες είχαν στο σύνολό τους δυσμενείς επιπτώσεις στην εμπιστοσύνη των καταναλωτών και των πολιτών. Αν και είναι αναγκαίο να αναγνωρισθούν οι δημοσιονομικοί περιορισμοί βάσει των οποίων λειτουργεί η Ένωση σήμερα, θα πρέπει η Ένωση να παρέχει επαρκή δημοσιονομικά μέσα ώστε να μπορούν να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος και προς τον σκοπό αυτό θα πρέπει να υποστηρίζει την «Ευρώπη 2020».
(6)
Η άρση των υπόλοιπων αδικαιολόγητων και δυσανάλογων φραγμών στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και η αύξηση της πίστης και της εμπιστοσύνης των πολιτών στο σύστημα, ιδίως όταν προβαίνουν σε διασυνοριακές αγορές, είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς. Η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκει τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών στην αγορά, προκειμένου να δοθεί μεγαλύτερη δύναμη στους καταναλωτές με την παροχή επαρκών εργαλείων, γνώσης και αρμοδιότητας, ώστε να μπορούν να λαμβάνουν μελετημένες και ενημερωμένες αποφάσεις, καθώς και με την αύξηση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών.
(7)
Ο παρών κανονισμός λαμβάνει υπόψη το οικονομικό, κοινωνικό και τεχνικό περιβάλλον και τις συνακόλουθες αναδυόμενες προκλήσεις. Ειδικότερα, με τις δράσεις που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του προγράμματος θα επιδιωχθεί να ρυθμισθούν ζητήματα που σχετίζονται με την παγκοσμιοποίηση, την ψηφιοποίηση, τον αυξανόμενο βαθμό πολυπλοκότητας των αποφάσεων που καλούνται να λάβουν οι καταναλωτές, την ανάγκη για μετάβαση σε πιο βιώσιμα πρότυπα κατανάλωσης, τη γήρανση του πληθυσμού, τον κοινωνικό αποκλεισμό και το ζήτημα των ευάλωτων καταναλωτών. Άμεση προτεραιότητα αποτελεί η ενσωμάτωση των συμφερόντων των καταναλωτών σε όλες τις ενωσιακές πολιτικές, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Ο συντονισμός με τις άλλες ενωσιακές πολιτικές και προγράμματα αποτελεί βασικό στοιχείο προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα συμφέροντα των καταναλωτών λαμβάνονται πλήρως υπόψη στις άλλες πολιτικές. Για να προωθηθούν οι συνέργειες και να αποφευχθούν οι αλληλεπικαλύψεις, θα πρέπει να γίνουν προβλέψεις στο πλαίσιο των άλλων ταμείων και προγραμμάτων της Ένωσης για τη χρηματοδοτική υποστήριξη της ένταξης των συμφερόντων των καταναλωτών στους αντίστοιχους τομείς τους.
(8)
Το πρόγραμμα θα πρέπει να εξασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας για όλους τους καταναλωτές, με ιδιαίτερη έμφαση στους ευάλωτους καταναλωτές, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες ανάγκες τους και να ενισχύονται οι ικανότητές τους, όπως ζητείται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2012 σχετικά με μια στρατηγική για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των ευάλωτων καταναλωτών (4). Ειδικότερα, το πρόγραμμα θα πρέπει να εξασφαλίζει στους ευάλωτους καταναλωτές πρόσβαση σε πληροφορίες για αγαθά και υπηρεσίες, ώστε να έχουν ίσες ευκαιρίες να πραγματοποιούν ελεύθερες και εμπεριστατωμένες επιλογές, ιδίως επειδή οι ευάλωτοι καταναλωτές μπορεί να δυσκολεύονται να εκτιμήσουν και να κατανοήσουν τις πληροφορίες για καταναλωτές και κατά συνέπεια κινδυνεύουν να παραπλανηθούν.
(9)
Το πρόγραμμα θα πρέπει να λαμβάνει ειδικότερα υπόψη τα παιδιά, μεταξύ άλλων σε συνεργασία με τους ενδιαφερόμενους φορείς, ώστε να διασφαλίζεται η υπευθυνότητα των τελευταίων στη διαφήμιση που απευθύνεται σε ανηλίκους, και ειδικότερα η αποφυγή της παραπλανητικής επιγραμμικής διαφήμισης.
(10)
Οι δράσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα, που θα προβλέπει ενωσιακό πλαίσιο χρηματοδότησής τους. Σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), ο παρών κανονισμός πρέπει να αποτελέσει τη νομική βάση για τις εν λόγω δράσεις και την εφαρμογή του προγράμματος. Ο παρών κανονισμός βασίζεται και δίνει συνέχεια στις δράσεις που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της απόφασης αριθ. 1926/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
(11)
Είναι σημαντικό να βελτιωθεί η προστασία των καταναλωτών. Για να επιτευχθεί αυτός ο γενικός στόχος, θα πρέπει να ορισθούν ειδικοί στόχοι ως προς την ασφάλεια, την πληροφόρηση και την εκπαίδευση και τη στήριξη σε οργανώσεις καταναλωτών σε ενωσιακό επίπεδο, τα δικαιώματα και την έννομη προστασία, καθώς και την επιβολή της εφαρμογής των δικαιωμάτων των καταναλωτών. Η αξία και ο αντίκτυπος των μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του προγράμματος θα πρέπει να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται τακτικά, ώστε να διευκολύνεται ο εξυπνότερος σχεδιασμός της πολιτικής προς όφελος των καταναλωτών. Για να αξιολογηθεί η πολιτική για τους καταναλωτές, και ειδικότερα ο ακριβής αντίκτυπος των λαμβανομένων μέτρων, θα πρέπει να εκπονηθούν δείκτες, η αξία των οποίων θα πρέπει ωστόσο να εξετασθεί σε ευρύτερο πλαίσιο.
(12)
Είναι σημαντικό να αυξηθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Προκειμένου να μπορέσει να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, επιβάλλεται να ενισχυθούν οι δυνατότητες δράσης, ιδίως με την κατάλληλη χρηματοδοτική στήριξη των ενωσιακών οργανώσεων των καταναλωτών και των ευρωπαϊκών κέντρων καταναλωτών, λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού τους ρόλου στο να παρέχουν πληροφορίες και βοήθεια στους καταναλωτές σχετικά με τα δικαιώματά τους, να υποστηρίζουν τους καταναλωτές σε υποθέσεις καταναλωτικών διαφορών, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση σε μηχανισμούς διευθέτησης διαφορών, και να προωθούν τα συμφέροντα των καταναλωτών κατά τη σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Οι εν λόγω οργανισμοί και τα κέντρα θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν την προστασία και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών ενεργώντας επιτόπου και εξατομικεύοντας τη βοήθεια, την πληροφόρηση και την εκπαίδευση.
(13)
Για την επίτευξη των εν λόγω στόχων, είναι απαραίτητο να προβλεφθούν επιλέξιμες δράσεις.
(14)
Είναι απαραίτητο να καθορισθούν οι κατηγορίες των δυνάμει δικαιούχων που είναι επιλέξιμοι για επιδότηση.
(15)
Ένα ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για το πρόγραμμα, κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (7) περιλαμβάνεται στον παρόντα κανονισμό, χωρίς να θίγονται οι δημοσιονομικές εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όπως ορίζονται στη ΣΛΕΕ.
(16)
Υπό το πνεύμα των αρχών της υγιούς χρηματοοικονομικής διαχείρισης, της διαφάνειας και της ευελιξίας κατά την εφαρμογή του προγράμματος, η συνέχιση του εκτελεστικού οργανισμού θα πρέπει να επιτρέπεται εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 58/2003 του Συμβουλίου (8).
(17)
Η διάθεση πόρων της Ένωσης και των κρατών μελών στους τομείς της ασφάλειας, της εκπαίδευσης και των δικαιωμάτων των καταναλωτών και της επιβολής της εφαρνογής τους θα πρέπει να συντονισθεί καλύτερα, για να εξασφαλισθούν η συμπληρωματικότητα και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ορατότητας, καθώς και για να επιτευχθούν καλύτερες δημοσιονομικές συνέργειες.
(18)
Η συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο προβλέπει συνεργασία στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών που συμμετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, αφετέρου. Θα πρέπει να ληφθεί επίσης μέριμνα για τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα και άλλες χώρες, ιδίως οι γειτνιάζουσες με την Ένωση χώρες, οι χώρες που υποβάλλουν αίτηση για προσχώρηση και οι υποψήφιες ή υπό προσχώρηση στην Ένωση χώρες.
(19)
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του προγράμματος και με δεδομένη την παγκοσμιοποίηση της αλυσίδας παραγωγής και την αυξανόμενη αλληλεξάρτηση των αγορών, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η συνεργασία με τρίτες χώρες που δεν συμμετέχουν στο πρόγραμμα, λαμβανομένων υπόψη των τυχόν σχετικών συμφωνιών μεταξύ αυτών των χωρών και της Ένωσης.
(20)
Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει πράξεις κατ’ εφαρμογή του άρθρου 290 ΣΛΕΕ, όσον αφορά την προσαρμογή των δεικτών που ορίζονται στο παράρτημα II, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι αλλαγές του νομοθετικού πλαισίου στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών και, όσον αφορά την τροποποίηση του παραρτήματος I, διαγράφοντας τις σχετικές ειδικές δράσεις, ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα έκθεσης αξιολόγησης της Επιτροπής. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις απαιτούμενες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την κατά τον δέοντα τρόπο ταυτόχρονη και έγκαιρη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(21)
Για την εξασφάλιση ομοιόμορφων όρων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά την έγκριση των ετήσιων προγραμμάτων εργασίας. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Δεδομένου, αφενός, ότι το πρόγραμμα δεν καθορίζει κριτήρια για την ασφάλεια των προϊόντων, αλλά αποσκοπεί στην παροχή οικονομικής ενίσχυσης σε μέσα εφαρμογής της πολιτικής για την ασφάλεια των προϊόντων και, αφετέρου, ότι πρόκειται για ένα σχετικά μικρό μέγεθος, είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία.
(22)
Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να προστατεύονται μέσω αναλογικών μέτρων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου των δαπανών, συμπεριλαμβανομένων της πρόληψης, της ανίχνευσης και της διερεύνησης των παρατυπιών, της ανάκτησης των απολεσθέντων, των αχρεωστήτως καταβληθέντων ή των μη ορθώς χρησιμοποιηθέντων κονδυλίων και, κατά περίπτωση, της επιβολής διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
(23)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη εξαιτίας της διασυνοριακής φύσης των σχετικών ζητημάτων, μπορούν όμως, λόγω του ότι η ενωσιακή δράση προσφέρει μεγαλύτερες δυνατότητες, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(24)
Η απόφαση αριθ. 1926/2006/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθεί.
(25)
Ενδείκνυται να εξασφαλισθεί ομαλή μετάβαση χωρίς διακοπή στο παρόν πρόγραμμα από το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής για τους καταναλωτές (2007-2013), που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 1926/2006/ΕΚ, ιδίως όσον αφορά τη συνέχιση των πολυετών μέτρων, καθώς και την αξιολόγηση των επιτυχών αποτελεσμάτων του προηγούμενου προγράμματος και των τομέων που χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να ευθυγραμμιστεί η διάρκεια του παρόντος προγράμματος με εκείνη του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για τα έτη 2014-2020, το οποίο προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου (10). Επομένως, το παρόν πρόγραμμα θα πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2014. Από την 1η Ιανουαρίου 2021, η τεχνική και διοικητική βοήθεια θα πρέπει να εξασφαλίζει, εάν χρειάζεται, τις δαπάνες που συνδέονται με τη διαχείριση των δράσεων που δεν θα έχουν ακόμη ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2020,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Πολυετές πρόγραμμα για τους καταναλωτές
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει πολυετές πρόγραμμα για τους καταναλωτές για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 («πρόγραμμα»).
Άρθρο 2
Γενικός στόχος
Ο γενικός στόχος του προγράμματος είναι να εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, να τους δοθεί μεγαλύτερη δύναμη και να τεθούν στο επίκεντρο της εσωτερικής αγοράς μέσα στο πλαίσιο μιας γενικής στρατηγικής για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Αυτό θα το επιτύχει το πρόγραμμα συμβάλλοντας στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των νόμιμων και οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς και στην προώθηση του δικαιώματός τους στην πληροφόρηση, την εκπαίδευση και την αυτοοργάνωση για λόγους διαφύλαξης των συμφερόντων τους, και στην υποστήριξη της ενσωμάτωσης των συμφερόντων των καταναλωτών σε άλλους τομείς πολιτικής. Το πρόγραμμα συμπληρώνει, υποστηρίζει και παρακολουθεί τις πολιτικές των κρατών μελών.
Άρθρο 3
Ειδικοί στόχοι και δείκτες
1. Ο γενικός στόχος που αναφέρεται στο άρθρο 2 επιδιώκεται μέσω των ακόλουθων ειδικών στόχων:
α)
Στόχος I - Ασφάλεια: εδραίωση και ενίσχυση της ασφάλειας των προϊόντων μέσω της αποτελεσματικής εποπτείας της αγοράς, σε ολόκληρη την Ένωση.
Ο παρών στόχος θα αποτιμηθεί κυρίως μέσω της δραστηριότητας και της αποτελεσματικότητας του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης της ΕΕ για τα επικίνδυνα καταναλωτικά προϊόντα (RAPEX).
β)
Στόχος II - Πληροφόρηση και εκπαίδευση των καταναλωτών και στήριξη των οργανώσεων των καταναλωτών: βελτίωση της εκπαίδευσης των καταναλωτών, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όσον αφορά τα δικαιώματά τους, ανάπτυξη της βάσης τεκμηρίωσης της πολιτικής για τους καταναλωτές και παροχή υποστήριξης στις οργανώσεις καταναλωτών, λαμβανομένων επίσης υπόψη των ειδικών αναγκών των ευάλωτων καταναλωτών.
γ)
Στόχος III - Δικαιώματα και έννομη προστασία: ανάπτυξη και ενίσχυση των δικαιωμάτων των καταναλωτών, ιδίως μέσω έξυπνης και ρυθμιστικής δράσης και βελτίωσης της πρόσβασης σε απλή, αποτελεσματική, σκόπιμη και χαμηλού κόστους έννομη προστασία, περιλαμβανομένης της εναλλακτικής ρύθμισης των διαφορών.
Ο παρών στόχος θα αποτιμηθεί κυρίως μέσω της προσφυγής στην εναλλακτική επίλυση διαφορών για την επίλυση των διασυνοριακών διαφορών και μέσω της δραστηριότητας ενός ηλεκτρονικού συστήματος επίλυσης διαφορών σε επίπεδο Ένωσης καθώς και με βάση το ποσοστό των καταναλωτών που αναλαμβάνουν δράση για την επίλυση ενός προβλήματος που αντιμετωπίζουν.
δ)
Στόχος IV - Επιβολή της εφαρμογής: επιβολή της εφαρμογής των δικαιωμάτων των καταναλωτών μέσω της ενίσχυσης της συνεργασίας ανάμεσα στους εθνικούς φορείς επιβολής της εφαρμογής και της παροχής συμβουλών στους καταναλωτές.
Η επίτευξη του στόχου αυτού θα αποτιμηθεί κυρίως στο επίπεδο της ροής πληροφοριών και της αποτελεσματικότητας της συνεργασίας εντός του δικτύου συνεργασίας για την προστασία των καταναλωτών, της δραστηριότητας των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών και του βαθμού προβολής τους στους καταναλωτές.
Η υψηλής ποιότητας πληροφόρηση και η συμμετοχή των καταναλωτών αποτελούν διατομεακές προτεραιότητες και, ως εκ τούτου, προβλέπονται με ρητό τρόπο, εφόσον είναι δυνατόν, σε όλους τους τομεακούς στόχους και σε όλες τις τομεακές δράσεις που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του προγράμματος.
2. Η περιγραφή των δεικτών παρατίθεται στο παράρτημα II.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 15, προκειμένου να προσαρμόζει τους δείκτες που αναφέρονται στο παράρτημα II.
Άρθρο 4
Επιλέξιμες δράσεις
Οι ειδικοί στόχοι που αναφέρονται στο άρθρο 3 επιτυγχάνονται μέσω των επιλέξιμων δράσεων που καθορίζονται στον κατωτέρω κατάλογο:
α)
Στο πλαίσιο του στόχου I - Ασφάλεια:
1)
παροχή επιστημονικών συμβουλών και διεξαγωγή αναλύσεων του κινδύνου σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών όσον αφορά τα προϊόντα, πλην των τροφίμων, και τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης στα καθήκοντα των ανεξάρτητων επιστημονικών επιτροπών που συγκροτήθηκαν με την απόφαση αριθ. 2008/721/ΕΚ της Επιτροπής (11)·
2)
συντονισμός της εποπτείας της αγοράς και των δράσεων επιβολής της εφαρμογής όσον αφορά την ασφάλεια των προϊόντων δυνάμει της οδηγίας αριθ. 2001/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), και δράσεις για τη βελτίωση της ασφάλειας των καταναλωτικών υπηρεσιών·
3)
συντήρηση και περαιτέρω ανάπτυξη της βάσης δεδομένων για τα καλλυντικά προϊόντα.
β)
Στο πλαίσιο του στόχου ΙΙ - Πληροφόρηση και εκπαίδευση των καταναλωτών και στήριξη των οργανώσεων των καταναλωτών:
4)
ανάπτυξη και βελτίωση της πρόσβασης στη βάση τεκμηρίωσης για τη χάραξη πολιτικής σε τομείς που επηρεάζουν τους καταναλωτές, για την εκπόνηση καλοσχεδιασμένων και εύστοχων νομοθετικών διατάξεων και για τον εντοπισμό ενδεχόμενων δυσλειτουργιών της αγοράς ή εξελίξεων των αναγκών των καταναλωτών, παρέχοντας μια βάση για τη χάραξη πολιτικής για τους καταναλωτές, για τον εντοπισμό των πιο προβληματικών τομέων για τους καταναλωτές και για την ενσωμάτωση των συμφερόντων των καταναλωτών σε άλλες πολιτικές της Ένωσης·
5)
υποστήριξη, μέσω χρηματοδότησης οργανώσεων καταναλωτών σε ενωσιακό επίπεδο και μέσω οικοδόμησης δυνατοτήτων, των οργανώσεων καταναλωτών σε ενωσιακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο, με αύξηση της διαφάνειας και αναβάθμιση της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών και εμπειρογνωμοσύνης·
6)
ενίσχυση της διαφάνειας στις αγορές καταναλωτών και στην πληροφόρηση προς τους καταναλωτές, με διασφάλιση της παροχής συγκρίσιμων, αξιόπιστων και προσιτών δεδομένων στους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων των διασυνοριακών περιπτώσεων, προκειμένου να τους βοηθούν να συγκρίνουν όχι μόνο τις τιμές, αλλά και την ποιότητα και τη βιωσιμότητα των αγαθών και των υπηρεσιών·
7)
ενίσχυση της εκπαίδευσης των καταναλωτών καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, με εστίαση της προσοχής ιδίως στους ευάλωτους καταναλωτές.
γ)
Στο πλαίσιο του στόχου III - Δικαιώματα και έννομη προστασία:
8)
προετοιμασία από την Επιτροπή της νομοθεσίας και άλλων ρυθμιστικών πρωτοβουλιών για την προστασία των καταναλωτών, παρακολούθηση της μεταφοράς από τα κράτη μέλη και της μεταγενέστερης αξιολόγησης του αντίκτυπού της, προώθηση των πρωτοβουλιών από κοινού ρύθμισης και αυτορρύθμισης, καθώς και παρακολούθηση του πραγματικού αντίκτυπου αυτών των πρωτοβουλιών στις καταναλωτικές αγορές·
9)
διευκόλυνση της πρόσβασης των καταναλωτών σε μηχανισμούς επίλυσης διαφορών, ειδικότερα σε εναλλακτικά συστήματα επίλυσης διαφορών, συμπεριλαμβανομένων ενός επιγραμμικού συστήματος για όλη την Ένωση και της δικτύωσης των εθνικών μονάδων εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, με ιδιαίτερη προσοχή σε επαρκή μέτρα για τις ανάγκες και τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών, καθώς και παρακολούθηση της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών επίλυσης διαφορών για τους καταναλωτές, μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη και τη συντήρηση σχετικών εργαλείων ΤΠ, καθώς και με την ανταλλαγή των υπαρχουσών βέλτιστων πρακτικών και εμπειριών των κρατών μελών.
δ)
Στο πλαίσιο του στόχου IV - Επιβολή της εφαρμογής:
10)
συντονισμός των δράσεων εποπτείας και επιβολής της εφαρμογής βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13)·
11)
οικονομικές συνεισφορές για κοινές δράσεις μαζί με δημόσιους ή μη κερδοσκοπικούς φορείς που συγκροτούν δίκτυα της Ένωσης, τα οποία παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες και βοήθεια προκειμένου να ασκούν τα δικαιώματά τους και να αποκτούν πρόσβαση σε κατάλληλη μορφή επίλυσης διαφορών, συμπεριλαμβανομένων των μηχανισμών εξωδικαστικής ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών (δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών).
Κατά περίπτωση, οι επιλέξιμες δράσεις που καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο του παρόντος άρθρου προσδιορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα I με τη μνεία συγκεκριμένων δράσεων.
Άρθρο 5
Δικαιούχοι επιλέξιμοι για επιδοτήσεις
1. Επιδοτήσεις για τη λειτουργία οργανώσεων καταναλωτών σε επίπεδο Ένωσης μπορούν να χορηγούνται σε ευρωπαϊκές οργανώσεις καταναλωτών που πληρούν όλες τις κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
είναι μη κυβερνητικές, μη κερδοσκοπικές, δεν εξαρτώνται από βιομηχανικά, εμπορικά και επιχειρηματικά ή άλλα συγκρουόμενα συμφέροντα και έχουν ως πρωταρχικούς στόχους και κύριες δραστηριότητες την προώθηση και την προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών και νομικών συμφερόντων των καταναλωτών στην Ένωση·
β)
έχουν λάβει εντολή να εκπροσωπούν τα συμφέροντα των καταναλωτών σε επίπεδο Ένωσης από οργανώσεις τουλάχιστον στα μισά από τα κράτη μέλη, οι οποίες, βάσει των εθνικών κανόνων ή της εθνικής πρακτικής, είναι αντιπροσωπευτικές των καταναλωτών και δραστηριοποιούνται σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.
2. Επιδοτήσεις για τη λειτουργία διεθνών φορέων που προωθούν αρχές και πολιτικές που συμβάλλουν στους στόχους του προγράμματος μπορούν να χορηγούνται σε οργανώσεις που πληρούν όλες τις κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
είναι μη κυβερνητικές, μη κερδοσκοπικές, δεν εξαρτώνται από βιομηχανικά, εμπορικά και επιχειρηματικά ή άλλα συγκρουόμενα συμφέροντα και έχουν ως πρωταρχικούς στόχους και κύριες δραστηριότητες την προώθηση και την προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών και νομικών συμφερόντων των καταναλωτών·
β)
διεξάγουν όλες τις ακόλουθες δραστηριότητες: εξασφαλίζουν έναν επίσημο μηχανισμό προκειμένου οι εκπρόσωποι των καταναλωτών από την Ένωση και τις τρίτες χώρες να τροφοδοτούν τις πολιτικές συζητήσεις και τη χάραξη πολιτικών, οργανώνουν συναντήσεις με υψηλόβαθμα στελέχη και ρυθμιστικές αρχές με σκοπό την προώθηση και την προάσπιση των συμφερόντων των καταναλωτών σε συνεργασία με τις δημόσιες αρχές, εντοπίζουν τα κοινά ζητήματα και τις κοινές προκλήσεις των καταναλωτών, προωθούν τις απόψεις των καταναλωτών στο πλαίσιο διμερών σχέσεων ανάμεσα στην Ένωση και σε τρίτες χώρες, συμβάλλουν στην ανταλλαγή και στη διάδοση εμπειρογνωμοσύνης και γνώσεων σχετικά με θέματα που αφορούν τους καταναλωτές στην Ένωση και σε τρίτες χώρες και παράγουν συστάσεις πολιτικής.
3. Επιδοτήσεις για τη λειτουργία φορέων σε επίπεδο Ένωσης που συγκροτούνται με σκοπό τον συντονισμό των δράσεων επιβολής της εφαρμογής στον τομέα της ασφάλειας των προϊόντων μπορούν να χορηγούνται σε φορείς που αναγνωρίζονται για τον σκοπό αυτό από την ενωσιακή νομοθεσία.
4. Οι επιδοτήσεις για δράσεις φορέων ενωσιακής εμβέλειας που αποσκοπούν στην ανάπτυξη κωδικών συμπεριφοράς, βέλτιστων πρακτικών και οδηγιών για τη σύγκριση των τιμών, της ποιότητας των προϊόντων και της βιωσιμότητας μπορούν να χορηγούνται σε φορείς που πληρούν όλες τις κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
είναι μη κυβερνητικοί, μη κερδοσκοπικοί, δεν εξαρτώνται από βιομηχανικά, εμπορικά και επιχειρηματικά ή άλλα συγκρουόμενα συμφέροντα και περιλαμβάνουν μεταξύ των πρωταρχικών στόχων και των κύριων δραστηριοτήτων τους την προώθηση και την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών·
β)
δραστηριοποιούνται τουλάχιστον στο ήμισυ των κρατών μελών.
5. Μπορούν να χορηγούνται επιδοτήσεις για τη διοργάνωση εκδηλώσεων της προεδρίας σχετικά με την πολιτική προστασίας των καταναλωτών της Ένωσης σε εθνικές αρχές του κράτους μέλους που έχει την προεδρία των συνθέσεων του Συμβουλίου, πλην αυτής των Εξωτερικών Σχέσεων, ή σε φορείς που καθορίζει το οικείο κράτος μέλος.
6. Επιδοτήσεις για δράσεις σε αρχές κρατών μελών αρμόδιες για θέματα καταναλωτών και σε αντίστοιχες αρχές τρίτων χωρών μπορούν να χορηγούνται σε αρχές τις οποίες κοινοποιεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 ή την οδηγία 2001/95/ΕΚ, ένα κράτος μέλος ή μια τρίτη χώρα που αναφέρεται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού ή σε μη κερδοσκοπικούς φορείς σαφώς καθορισμένους από τις εν λόγω αρχές προς τον σκοπό αυτό.
7. Επιδοτήσεις σε υπαλλήλους αρμόδιους για την επιβολή της εφαρμογής από κράτη μέλη και τρίτες χώρες μπορούν να χορηγούνται από αρχές τις οποίες κοινοποιεί στην Επιτροπή, για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2001/95/ΕΚ, ένα κράτος μέλος ή μια τρίτη χώρα που αναφέρεται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού.
8. Επιδοτήσεις για δράσεις μπορούν να χορηγούνται σε φορέα που ορίζεται από κράτος μέλος ή τρίτη χώρα που αναφέρεται στο άρθρο 7 και αποτελεί μη κερδοσκοπικό φορέα επιλεγόμενο μέσω διαφανούς διαδικασίας ή δημόσιο φορέα. Ο οριζόμενος φορέας ανήκει σε ένα ενωσιακό δίκτυο το οποίο παρέχει στους καταναλωτές πληροφορίες και βοήθεια προκειμένου να ασκούν τα δικαιώματά τους και να αποκτούν πρόσβαση στην κατάλληλη μορφή επίλυσης διαφορών (δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών). Μία σύμπραξη-πλαίσιο μπορεί να καθορισθεί ως μακροπρόθεσμος μηχανισμός συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και του Δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών και/ή των συστατικών του φορέων.
9. Επιδοτήσεις για δράσεις μπορούν να χορηγούνται σε φορείς διαχείρισης καταγγελιών που δημιουργούνται και λειτουργούν στα κράτη μέλη της Ένωσης και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών που συμμετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, οι οποίοι είναι αρμόδιοι για τη συλλογή καταγγελιών των καταναλωτών ή επιχειρούν την επίλυση καταγγελιών ή παρέχουν συμβουλές ή πληροφορίες προς τους καταναλωτές όσον αφορά καταγγελίες ή αιτήματα και συνιστούν τρίτο μέρος κάποιας καταγγελίας ή αιτήματος που υποβάλλεται από καταναλωτή σχετικά με έναν έμπορο. Δεν περιλαμβάνονται οι μηχανισμοί διαχείρισης καταγγελιών καταναλωτών οι οποίοι διοικούνται από εμπόρους και στους οποίους η διαχείριση αιτημάτων και καταγγελιών πραγματοποιείται απευθείας με τον καταναλωτή ή μηχανισμοί που παρέχουν υπηρεσίες διαχείρισης καταγγελιών και οι οποίοι διοικούνται από ή εξ ονόματος εμπόρου.
Άρθρο 6
Δημοσιονομικό πλαίσιο
1. Το χρηματοδοτικό κονδύλιο για την εκτέλεση του προγράμματος για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 ανέρχεται σε 188 829 000 EUR σε τρέχουσες τιμές.
2. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
Άρθρο 7
Συμμετοχή τρίτων χωρών στο πρόγραμμα
Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν:
α)
οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών που συμμετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο·
β)
οι τρίτες χώρες, ιδίως οι υπό προσχώρηση και οι υποψήφιες χώρες, καθώς και οι δυνάμει υποψήφιες χώρες, και οι χώρες για τις οποίες ισχύει η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας, σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις για τη συμμετοχή τους σε προγράμματα της Ένωσης που έχουν καθορισθεί στις αντίστοιχες συμφωνίες-πλαίσια, στις αποφάσεις του συμβουλίου σύνδεσης ή σε παρεμφερείς συμφωνίες.
Άρθρο 8
Είδη παρεμβάσεων και μέγιστο επίπεδο συγχρηματοδότησης
1. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, οι οικονομικές συνεισφορές της Ένωσης μπορούν να λαμβάνουν τη μορφή είτε επιδοτήσεων είτε δημόσιων συμβάσεων είτε κάθε άλλης παρέμβασης απαραίτητης για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3 του παρόντος κανονισμού.
2. Οι επιδοτήσεις της Ένωσης και τα αντίστοιχα μέγιστα επίπεδά τους έχουν ως εξής:
α)
επιδοτήσεις για τη λειτουργία οργανώσεων καταναλωτών σε επίπεδο Ένωσης, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους·
β)
επιδοτήσεις για τη λειτουργία διεθνών φορέων που προωθούν αρχές και πολιτικές που συμβάλλουν στους στόχους του προγράμματος, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους·
γ)
επιδοτήσεις για τη λειτουργία φορέων σε επίπεδο Ένωσης που συγκροτούνται με σκοπό τον συντονισμό των δράσεων επιβολής της εφαρμογής στον τομέα της ασφάλειας των προϊόντων και αναγνωρίζονται για τον σκοπό αυτόν από την ενωσιακή νομοθεσία, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, που δεν υπερβαίνουν το 95 % του επιλέξιμου κόστους·
δ)
επιδοτήσεις για δράσεις φορέων ενωσιακής εμβέλειας για την ανάπτυξη κωδικών συμπεριφοράς και βέλτιστων πρακτικών, οδηγιών για τη σύγκριση των τιμών, της ποιότητας των προϊόντων και της βιωσιμότητας, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους·
ε)
επιδοτήσεις για τη διοργάνωση εκδηλώσεων της προεδρίας σχετικά με την πολιτική προστασία των καταναλωτών της Ένωσης προς εθνικές αρχές του κράτους μέλους που έχει την προεδρία των συνθέσεων του Συμβουλίου, πλην αυτής των Εξωτερικών Σχέσεων, ή προς φορείς που καθορίζει το οικείο κράτος μέλος, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους·
στ)
επιδοτήσεις για δράσεις προς αρχές κρατών μελών αρμόδιων για θέματα καταναλωτών και προς τις αντίστοιχες αρχές τρίτων χωρών που συμμετέχουν δυνάμει του άρθρου 7, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 6, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους, με εξαίρεση τις δράσεις εξαιρετικής χρησιμότητας, για το επιλέξιμο κόστος των οποίων η συνεισφορά της Ένωσης δεν υπερβαίνει το 70 %·
ζ)
επιδοτήσεις για την ανταλλαγή υπαλλήλων αρμόδιων για την επιβολή της εφαρμογής από τα κράτη μέλη και από τις τρίτες χώρες που συμμετέχουν δυνάμει του άρθρου 7, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 7, που καλύπτουν τα έξοδα ταξιδιού και τις αποζημιώσεις διαμονής·
η)
επιδοτήσεις για δράσεις προς φορείς που ορίζουν οι αρχές ενός κράτους μέλους ή τρίτης χώρας που αναφέρεται στο άρθρο 7, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 8, που δεν υπερβαίνουν το 70 % του επιλέξιμου κόστους·
θ)
επιδοτήσεις για δράσεις προς εθνικούς φορείς που διαχειρίζονται τις καταγγελίες των καταναλωτών, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 9, που δεν υπερβαίνουν το 50 % του επιλέξιμου κόστους.
3. Οι δράσεις κρίνονται ως εξαιρετικής χρησιμότητας κατά την έννοια του στοιχείου ε) της παραγράφου 2 εφόσον:
α)
στο πλαίσιο των επιδοτήσεων προς τις αρχές που κοινοποιούνται στην Επιτροπή για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004, συνενώνουν τουλάχιστον έξι κράτη μέλη ή αφορούν παραβάσεις που προκαλούν ή είναι πιθανόν να προκαλέσουν ζημία σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη·
β)
στο πλαίσιο των επιδοτήσεων προς τις αρχές που είναι υπεύθυνες για την ασφάλεια των καταναλωτικών προϊόντων, συνενώνουν τουλάχιστον δέκα κράτη μέλη που λαμβάνουν μέρος στο δίκτυο των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών για την ασφάλεια των προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2001/95/ΕΚ ή συμβάλλουν σε δραστηριότητες εποπτείας της αγοράς στον τομέα της ασφάλειας των καταναλωτικών προϊόντων, όπως προβλέπονται σε νομική πράξη της Ένωσης.
Άρθρο 9
Διοικητική και τεχνική υποστήριξη
1. Τα κονδύλια που προορίζονται για το πρόγραμμα μπορούν επίσης να καλύπτουν δαπάνες για δραστηριότητες προπαρασκευής, παρακολούθησης, διαχειριστικού ελέγχου, λογιστικού ελέγχου και αξιολόγησης οι οποίες απαιτούνται για τη διαχείριση του προγράμματος και την επίτευξη των στόχων του, μεταξύ άλλων την εταιρική επικοινωνία των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, στον βαθμό που αφορούν τον γενικό στόχο του παρόντος κανονισμού, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες δαπάνες τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης πραγματοποιεί η Επιτροπή για τη διαχείριση του προγράμματος.
2. Το συνολικό ποσό που διατίθεται για την κάλυψη των δαπανών που συνδέονται με τις δραστηριότητες προπαρασκευής, παρακολούθησης, διαχειριστικού ελέγχου, λογιστικού ελέγχου και αξιολόγησης, καθώς και τεχνικής και διοικητικής βοήθειας, που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το 12 % του χρηματοδοτικού κονδυλίου που προορίζεται για το πρόγραμμα.
Άρθρο 10
Μέθοδοι εκτέλεσης
Η Επιτροπή εφαρμόζει το πρόγραμμα με τις μεθόδους εκτέλεσης που αναφέρονται στο άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
Άρθρο 11
Συνοχή και συμπληρωματικότητα με άλλες πολιτικές
Η Επιτροπή εξασφαλίζει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, τη συνολική συνοχή και συμπληρωματικότητα ανάμεσα στο πρόγραμμα και άλλες συναφείς ενωσιακές πολιτικές, μέσα και δράσεις, ειδικότερα στο πλαίσιο του πολυετούς προγράμματος 2014-2020 «Δικαιώματα, Ισότητα και Ιθαγένεια» (14).
Άρθρο 12
Ετήσια προγράμματα εργασίας
Η Επιτροπή εφαρμόζει το πρόγραμμα μέσω ετήσιων προγραμμάτων εργασίας. Τα ετήσια προγράμματα εργασίας υλοποιούν τους στόχους των άρθρων 2 και 3 και τις δράσεις του άρθρου 4 που προσδιορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα I, κατά τρόπο συνεπή.
Η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα εργασίας υπό τη μορφή εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις περιλαμβάνουν τα στοιχεία που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και ειδικότερα:
α)
την εφαρμογή των δράσεων, σύμφωνα με το άρθρο 4 και το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, και την ενδεικτική κατανομή των χρηματοοικονομικών πόρων·
β)
το χρονοδιάγραμμα των σχεδιαζόμενων προσκλήσεων υποβολής προσφορών και προσκλήσεων υποβολής προτάσεων.
Άρθρο 13
Αξιολόγηση και διάδοση
1. Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής, τα κράτη μέλη τής παρέχουν πληροφορίες για την εφαρμογή του προγράμματος και τον αντίκτυπό του στους καταναλωτές.
2. Η Επιτροπή:
α)
έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2017:
i)
επανεξετάζει την επίτευξη των στόχων όλων των μέτρων (στο επίπεδο των αποτελεσμάτων και των επιπτώσεων), την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην εφαρμογή των επιλέξιμων δράσεων του άρθρου 4 και των συγκεκριμένων δράσεων του παραρτήματος I, τη χορήγηση πόρων στους δικαιούχους σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, την αποδοτικότητα της χρήσης των πόρων και την ευρωπαϊκή τους προστιθέμενη αξία, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στον τομέα της προστασίας του καταναλωτή, ενόψει αποφάσεως για την ανανέωση, την τροποποίηση ή την παύση των μέτρων,
ii)
υποβάλλει την έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την αναθεώρηση που διεξήχθη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·
β)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017, εφόσον απαιτείται, υποβάλλει νομοθετική πρόταση ή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.
Η έκθεση αξιολόγησης καλύπτει επίσης τα περιθώρια απλοποίησης, την εσωτερική και εξωτερική συνοχή του προγράμματος, τη συνεχιζόμενη συνάφεια όλων των στόχων, καθώς και τη συμβολή των μέτρων στις προτεραιότητες της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα της αξιολόγησης για τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο του προηγούμενου προγράμματος.
Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις και η βιωσιμότητα των αποτελεσμάτων του προγράμματος αξιολογούνται ώστε να τροφοδοτούν την απόφαση για ενδεχόμενη ανανέωση, τροποποίηση ή αναστολή του επακόλουθου προγράμματος.
3. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η περίπτωση κατά την οποία η έκθεση αξιολόγησης της παραγράφου 2 έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένες δράσεις του παραρτήματος I δεν εφαρμόσθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 και δεν μπορούν να εφαρμοσθούν έως το τέλος του προγράμματος, μεταξύ άλλων όταν οι εν λόγω συγκεκριμένες δράσεις είναι πλέον άνευ αντικειμένου για την επίτευξη των στόχων των άρθρων 2 και 3, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να θεσπίσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 15, ώστε να τροποποιήσει το παράρτημα I ακυρώνοντας τις οικείες συγκεκριμένες δράσεις.
4. Η Επιτροπή καθιστά τα αποτελέσματα των δράσεων που αναλαμβάνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό διαθέσιμα στο κοινό.
Άρθρο 14
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Κατά την υλοποίηση δράσεων χρηματοδοτούμενων βάσει του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα που εξασφαλίζουν την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση παρατυπιών, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, εφόσον χρειασθεί, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν οικονομικό έλεγχο, βάσει δικαιολογητικών και επιτόπιων ελέγχων, σε όλους τους δικαιούχους επιδοτήσεων, τους αντισυμβαλλομένους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει πόρους της Ένωσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διενεργεί έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζει ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (16), για τη διαπίστωση απάτης, διαφθοράς ή άλλης παράνομης δραστηριότητας κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιδότησης ή σύμβαση που χρηματοδοτείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και με διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιδότησης και οι αποφάσεις και συμβάσεις επιδότησης, καθώς και οι συμβάσεις που προκύπτουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, περιέχουν διατάξεις οι οποίες εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διεξάγουν τους εν λόγω λογιστικούς ελέγχους και έρευνες, σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.
Άρθρο 15
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και στο άρθρο 13 παράγραφος 3 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων απονέμεται στην Επιτροπή για τη διάρκεια του προγράμματος.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και στο άρθρο 13 παράγραφος 3 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανακλήσεως περατώνει την εξουσιοδότηση που προβλέπεται στην εν λόγω απόφαση. Η απόφαση τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν επηρεάζει την ισχύ κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ενδεχομένως ισχύουν ήδη.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις οι οποίες εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 3 και του άρθρου 13 παράγραφος 3 τίθενται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις είτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε από το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της εν λόγω χρονικής περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν αντιρρήσεις. Η ανωτέρω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 16
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 17
Μεταβατικά μέτρα
1. Το άρθρο 6 της απόφασης αριθ. 1926/2006/ΕΚ συνεχίζει να εφαρμόζεται για τις δράσεις που καλύπτει η εν λόγω απόφαση και δεν έχουν ολοκληρωθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Κατά συνέπεια, τα κονδύλια που διατίθενται για το πρόγραμμα μπορούν να καλύπτουν επίσης δαπάνες τεχνικής και διοικητικής υποστήριξης οι οποίες είναι αναγκαίες για να διασφαλισθεί η μετάβαση από τα μέτρα που ελήφθησαν βάσει της αποφάσεως αριθ. 1926/2006/ΕΚ στο πρόγραμμα.
2. Εάν χρειασθεί, μπορούν να εγγράφονται πιστώσεις στον προϋπολογισμό και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020 για την κάλυψη των δαπανών που προβλέπονται στο άρθρο 9, ώστε να διευκολυνθεί η διαχείριση των δράσεων που δεν θα έχουν ολοκληρωθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
Άρθρο 18
Κατάργηση
Η απόφαση αριθ. 1926/2006/ΕΚ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 19
Έναρξη ισχύος και ημερομηνία εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει από την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 26 Φεβρουαρίου 2014.