ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 1313/2013/EU
ze dne 17. prosince 2013
o mechanismu civilní ochrany Unie
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 196 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (1),
v souladu s řádným legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S ohledem na výrazné zvýšení počtu a závažnosti přírodních a člověkem způsobených katastrof v posledních letech a v situaci, kdy zejména v důsledku změny klimatu a potenciální interakce mezi několika přírodními a technologickými riziky budou budoucí katastrofy ještě horší a složitější a budou přinášet dalekosáhlejší a dlouhodobější důsledky, nabývá integrovaný přístup k zvládání katastrof na významu. Evropská unie by měla prosazovat solidaritu a měla by podporovat a doplňovat činnosti členských států v oblasti civilní ochrany a usnadňovat jejich koordinaci s cílem zvýšit účinnost systémů pro předcházení přírodním a člověkem způsobeným katastrofám a pro přípravu a odezvu na ně.
(2)
Mechanismus civilní ochrany Společenství byl vytvořen rozhodnutím Rady 2001/792/ES, Euratom (2), které bylo přepracováno rozhodnutím Rady 2007/779/ES, Euratom (3). Financování uvedeného mechanismu bylo zajištěno rozhodnutím Rady 2007/162/ES, Euratom (4), kterým byl zřízen finanční nástroj pro civilní ochranu (dále jen „finanční nástroj“). Uvedené rozhodnutí stanoví finanční pomoc, kterou má Unie poskytovat, a to jako příspěvek ke zlepšení účinnosti odezvy na závažné mimořádné události, jakož i k posílení preventivních opatření a opatření připravenosti na všechny druhy mimořádných událostí, včetně pokračování opatření, jež byla přijata dříve podle rozhodnutí Rady 1999/847/ES (5). Použitelnost finančního nástroje skončí dnem 31. prosince 2013.
(3)
Ochrana, která má být zajišťována v rámci mechanismu civilní ochrany Unie (dále jen „mechanismus Unie“), by se měla týkat především ochrany osob, ale také životního prostředí a majetku, včetně kulturního dědictví, před všemi druhy přírodních a člověkem způsobených katastrof, včetně ekologických katastrof, znečištění moří a akutních zdravotních mimořádných událostí, ke kterým by došlo uvnitř nebo vně Unie. Při všech těchto katastrofách je možné žádat o pomoc v oblasti civilní ochrany a mimořádných událostí v rámci mechanismu Unie jakožto doplnění schopnosti odezvy postižené země. Pokud jde o katastrofy způsobené teroristickými činy a jadernými nebo radiologickými haváriemi, měl by se mechanismus Unie vztahovat pouze na opatření připravenosti a odezvy v oblasti civilní ochrany.
(4)
Mechanismus Unie by měl rovněž přispívat k provádění článku 222 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) tím, že bude podle potřeby poskytovat své zdroje a schopnosti.
(5)
Mechanismus Unie představuje viditelný projev evropské solidarity, neboť přispívá k účinnému a včasnému předcházení katastrofám a k připravenosti a odezvě na ně a jejich hrozbu, aniž jsou dotčeny významné zásady a ujednání v oblasti civilní ochrany. Toto rozhodnutí by se tedy nemělo dotýkat vzájemných práv a povinností členských států zakotvených ve dvoustranných nebo mnohostranných smlouvách, které se týkají záležitostí, na něž se vztahuje toto rozhodnutí, ani povinnosti členských států chránit obyvatelstvo, životní prostředí a majetek na svém území.
(6)
Mechanismus Unie by měl patřičně zohlednit příslušné právní předpisy Unie a mezinárodní závazky a využívat součinnost s příslušnými iniciativami Unie, například s Evropským programem monitorování Země (Copernicus), Evropským programem na ochranu kritické infrastruktury (EPCIP) a se společným prostředím pro sdílení informací (CISE).
(7)
Významnou úlohu při zvládání katastrof hrají regionální a místní orgány. Regionální a místní orgány tedy musí být vhodným způsobem zapojeny do činností prováděných podle tohoto rozhodnutí, a to v souladu s vnitrostátními strukturami členských států.
(8)
Prevence má klíčový význam pro ochranu před katastrofami a vyžaduje další opatření, jak bylo požadováno v závěrech Rady ze dne 30. listopadu 2009 a v usnesení Evropského parlamentu ze dne 21. září 2010 o sdělení Komise s názvem „Přístup Společenství v oblasti prevence přírodních katastrof a katastrof způsobených člověkem“. Mechanismus Unie by měl zahrnovat obecný politický rámec pro činnost Unie v oblasti předcházení rizika katastrof zaměřený na dosažení vyšší úrovně ochrany před katastrofami a odolnosti vůči nim, a to předcházením nebo omezením jejich účinků a zlepšením kultury prevence, včetně náležitého zohlednění pravděpodobných dopadů změny klimatu a nutnosti vhodných opatření zaměřených na přizpůsobení se této změně. Z tohoto hlediska mají pro zajištění integrovaného přístupu k zvládání katastrof propojujícího opatření pro předcházení rizikům, připravenost a odezvu zásadní význam posouzení rizik, plánování zvládání rizik, posouzení schopnosti zvládání rizik prováděné jednotlivými členskými státy na celostátní nebo odpovídající nižší úrovni, do kterých jsou v případě potřeby zapojeny další příslušné útvary, a dále přehled rizik vypracovávaný na úrovni Unie a vzájemná hodnocení. Mechanismus Unie by měl proto zahrnovat obecný rámec pro sdílení informací o rizicích a schopnostech zvládání rizik, aniž by přitom byl dotčen článek 346 Smlouvy o fungování EU, který zaručuje, že žádný členský stát by neměl být povinen poskytovat údaje, jejichž zpřístupnění podle jeho názoru odporuje podstatným zájmům jeho bezpečnosti.
(9)
Svým příspěvkem k dalšímu rozvoji a lepší integraci nadnárodních systémů detekce a včasného varování a upozornění v evropském zájmu by Unie měla pomoci členským státům minimalizovat čas potřebný k odezvě na katastrofy a upozornění občanů Unie. Uvedené systémy by měly brát ohled na stávající a budoucí informační zdroje a systémy a vycházet z nich a současně by měly podporovat vhodné nové technologie.
(10)
Mechanismus Unie by měl zahrnovat obecný politický rámec, jehož cílem je neustálé zvyšování úrovně připravenosti systémů civilní ochrany, jejich složek, jejich pracovníků a obyvatelstva v rámci Unie. Měl by zahrnovat i program zaměřený na cvičení, program zaměřený na získané zkušenosti, jakož i programy odborné přípravy a síť odborné přípravy na úrovni Unie a členských států, týkající se oblasti předcházení katastrofám, připravenosti a odezvy na ně, jak bylo požadováno v závěrech Rady ze dne 27. listopadu 2008 o mechanismu evropské odborné přípravy v oblasti zvládání katastrof.
(11)
Za účelem posílení spolupráce v oblasti civilní ochrany a dalšího rozvoje společné koordinované rychlé odezvy členských států by měly být vyvíjeny moduly asistenčního zásahu v oblasti civilní ochrany sestávající ze zdrojů jednoho nebo více členských států, přičemž cílem je dosáhnout plné interoperability. Moduly by měly být organizovány na úrovni členských států a podléhat jejich velení a řízení.
(12)
Mechanismus Unie by měl usnadňovat mobilizaci a koordinaci asistenčních zásahů. Mechanismus Unie by měl vycházet ze struktury Unie, která zahrnuje středisko pro koordinaci odezvy na mimořádné události (dále jen „středisko“), evropskou kapacitu pro odezvu na mimořádné události (dále jen „evropská kapacita“) v podobě dobrovolného společného souboru kapacit předem vyčleněných členskými státy, vyškolené odborníky, společný komunikační a informační systém pro mimořádné události (dále jen „společný komunikační systém“) řízený Komisí a kontaktní místa v členských státech. Měla by poskytovat rámec pro shromažďování ověřených informací o situaci za účelem jejich šíření v členských státech a předávání poznatků získaných z provedených zásahů.
(13)
V zájmu lepšího plánování operací odezvy na katastrofy v rámci mechanismu Unie a posílení dostupnosti klíčových kapacit je nezbytné vytvořit evropskou kapacitu v podobě dobrovolného společného souboru předem vyčleněných kapacit členských států a strukturovaný proces za účelem určení případných nedostatků v kapacitách.
(14)
Pokud jde o asistenční zásahy při odezvě na katastrofy mimo Unii, mechanismus Unie by měl usnadňovat a podporovat opatření přijatá členskými státy i Unií s cílem podpořit soudržnost činností v oblasti mezinárodní civilní ochrany. Pokud se záchranných operací ve třetích zemích účastní Organizace spojených národů, vykonává v jejich průběhu celkovou koordinaci. Pomoc poskytovaná v rámci mechanismu Unie by měla být koordinována s OSN a jinými příslušnými mezinárodními subjekty s cílem maximalizovat využívání dostupných zdrojů a vyhnout se veškerému zbytečnému zdvojování úsilí. Lepší koordinace pomoci v oblasti civilní ochrany prostřednictvím mechanismu Unie je předpokladem pro podporu celkového koordinačního úsilí a zabezpečení komplexního příspěvku Unie k celkovému záchrannému úsilí. U katastrof, při nichž se pomoc poskytuje v rámci mechanismu Unie i nařízení Rady (ES) č. 1257/96 (6), by Komise měla zajišťovat účinnost, soudržnost a doplňkovost celkové odezvy Unie v souladu s Evropským konsensem o humanitární pomoci (7).
(15)
V zájmu podpory rozvoje schopnosti rychlé odezvy na úrovni Unie je třeba zlepšit dostupnost odpovídajících dopravních prostředků a přístup k nim. Unie by měla podporovat a doplňovat úsilí členských států tím, že bude členským státům pomáhat v koordinaci a sdružování dopravních zdrojů a v případě potřeby přispívat na financování dalších dopravních prostředků, a to při splnění určitých kritérií a zohlednění stávajících systémů.
(16)
Asistenční zásahy by se měly řídit poptávkou a měly by podléhat plné koordinaci na místě s cílem dosáhnout maximální účinnosti a zajistit přístup k postiženému obyvatelstvu. Komise by měla vyslaným odborným týmům poskytovat odpovídající logistickou podporu.
(17)
Mechanismus Unie lze rovněž použít k poskytování podpory v oblasti civilní ochrany v rámci konzulární pomoci občanům Unie při katastrofách ve třetích zemích, a to na žádost konzulárních orgánů dotčených členských států. Dotčené členské státy by v rámci možností měly takové žádosti koordinovat mezi sebou navzájem a s veškerými dalšími příslušnými subjekty, aby zajistily optimální využití mechanismu Unie a zamezily praktickým obtížím na místě. O tuto podporu může požádat například vedoucí stát nebo členský stát koordinující pomoc pro všechny občany Unie. Koncepce „vedoucího státu“ by měla být nahlížena ve shodě s obecnými pokyny Evropské unie k provádění konzulární koncepce vedoucího státu (8). Toto rozhodnutí se použije, aniž jsou dotčena pravidla Unie o konzulární ochraně občanů Unie v zahraničí.
(18)
Při plánování operací odezvy je rovněž užitečné se spojit s příslušnými nevládními organizacemi a dalšími příslušnými subjekty a určit veškeré další kapacity pro odezvu, které mohou prostřednictvím příslušných orgánů členských států poskytnout v případě katastrofy.
(19)
Významným příspěvkem k odezvě na katastrofy může být využití vojenských prostředků v rámci civilního velení s tím, že se jedná o krajní řešení. V případech, ve kterých je považováno za vhodné na podporu operací civilní ochrany využít vojenských kapacit, by spolupráce s ozbrojenými silami měla probíhat v souladu s podmínkami, postupy a kritérii stanovenými Radou nebo jejími příslušnými orgány pro zpřístupnění vojenských kapacit relevantních pro civilní ochranu pro potřeby mechanismu Unie a měla by být v souladu s příslušnými mezinárodními předpisy.
(20)
Pokud pomoc v rámci mechanismu Unie přispívá k humanitární reakci Unie, zejména při složitých mimořádných událostech, musí být opatření, na něž je poskytována finanční pomoc na základě tohoto rozhodnutí, v souladu s humanitárními zásadami a zásadami využití civilní ochrany a vojenských zdrojů uvedenými v Evropském konsensu o humanitární pomoci.
(21)
Měla by existovat možnost zapojit země Evropského sdružení volného obchodu (ESVO), které jsou členy Evropského hospodářského prostoru (EHP), přistupující země, kandidátské země a potenciální kandidátské země. Využití některých opatření financovaných na základě tohoto rozhodnutí by mělo být umožněno rovněž kandidátským zemím a potenciálním kandidátům, jež se mechanismu Unie neúčastní, jakož i zemím, které jsou součástí evropské politiky sousedství.
(22)
Za účelem zajištění jednotných podmínek provádění tohoto rozhodnutí by měly být prováděcí pravomoci svěřeny Komisi, pokud se jedná o tyto aspekty: komunikace střediska s kontaktními místy členských států a operativní postupy pro odezvu na katastrofy uvnitř i vně Unie; součásti společného komunikačního systému a organizace sdílení informací prostřednictvím tohoto systému; postup pro nasazování odborných týmů; určení modulů, dalších kapacit pro odezvu a odborníků; operační požadavky na fungování a interoperabilitu modulů; cíle v oblasti kapacit, požadavky na kvalitu a interoperabilitu a certifikační a registrační postupy nezbytné pro fungování evropské kapacity, jakož i finanční ujednání; určení a odstranění nedostatků evropské kapacity; organizace programů odborné přípravy, rámec pro cvičení a program zaměřený na získané zkušenosti; organizování podpory při dopravě pomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (9).
(23)
Při přijímání prováděcích aktů stanovených tímto rozhodnutím by se měl použít přezkumný postup.
(24)
Toto rozhodnutí posiluje spolupráci mezi Unií a členskými státy a usnadňuje koordinaci v oblasti civilní ochrany, a umožňuje tak přijímat účinnější opatření vzhledem k rozsahu a doplňkovosti. Pokud katastrofa přesahuje schopnosti odezvy daného členského státu, může tento stát rozhodnout o využití mechanismu Unie k doplnění vlastních zdrojů v oblasti civilní ochrany a v oblasti odezvy na jiné katastrofy.
(25)
Jelikož cílů tohoto rozhodnutí nemůže být uspokojivě dosaženo členskými státy, ale spíše jich z důvodu rozsahu nebo účinků může být dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto rozhodnutí rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(26)
Tímto rozhodnutím nejsou dotčena opatření spadající do oblasti působnosti budoucího legislativního aktu Unie o zřízení nástroje stability, opatření v oblasti veřejného zdraví přijatá na základě právních aktů Unie o akčních programech Unie v oblasti zdraví ani opatření v oblasti ochrany spotřebitele přijatá na základě budoucího legislativního aktu Unie o programu na ochranu spotřebitele pro období 2014-2020.
(27)
Z důvodu soudržnosti se toto rozhodnutí nevztahuje na opatření, která spadají do oblasti působnosti rozhodnutí Rady 2007/124/ES, Euratom (10) a budoucího legislativního aktu Unie o zřízení nástroje pro finanční podporu policejní spolupráce, předcházení a boje proti trestné činnosti a zvládání krizí v rámci Fondu pro vnitřní bezpečnost, ani na opatření související s udržováním práva a pořádku a se zajištěním vnitřní bezpečnosti. Toto rozhodnutí se nevztahuje na činnosti, na které se vztahuje nařízení (ES) č. 1257/96.
(28)
Tímto rozhodnutím není dotčeno přijímání právně závazných aktů podle Smlouvy o založení Evropského společenství pro atomovou energii, kterými se stanoví specifická mimořádná opatření v případě jaderných nebo radiologických katastrof.
(29)
Toto rozhodnutí se vztahuje na opatření v oblasti předcházení znečištění moří, připravenosti a odezvy na ně, s výjimkou opatření spadajících do působnosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1406/2002 (11).
(30)
K tomu, aby zajistila provádění tohoto rozhodnutí, může Komise financovat takové činnosti související s přípravou, monitorováním, kontrolou, auditem a hodnocením, které jsou nezbytné pro řízení mechanismu Unie a plnění jeho cílů.
(31)
Úhrada výdajů, zadávání veřejných zakázek a udělování grantů na základě tohoto rozhodnutí by měly být prováděny v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (12). Vhledem ke zvláštní povaze opatření v oblasti civilní ochrany je vhodné stanovit, že granty lze udělovat právnickým osobám soukromého i veřejného práva. Je rovněž důležité, aby byla dodržována pravidla nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, zejména pokud jde o jím stanovené zásady hospodárnosti, účinnosti a účelnosti.
(32)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny prostřednictvím přiměřených opatření v celém výdajovém cyklu, včetně prevence, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětného získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných správních a finančních sankcí v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012.
(33)
Toto rozhodnutí stanoví finanční krytí pro celou dobu trvání mechanismu Unie, které představuje pro Evropský parlament a Radu hlavní referenční částku při ročním rozpočtovém procesu ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody ze dne 2. prosince 2013 mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (13). Tato referenční částka je financována částečně z okruhu 3 „Bezpečnost a občanství“ a částečně z okruhu 4 „Globální Evropa“ víceletého finančního rámce na období 2014-2020.
(34)
Finanční krytí pro provádění tohoto rozhodnutí by mělo být přiděleno v souladu s procentními podíly uvedenými v příloze.
(35)
Za účelem přezkumu, s ohledem na výsledek průběžného hodnocení, rozdělení finančního krytí pro provádění tohoto rozhodnutí před 30. červnem 2017 by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o přezkum rozdělení. Kdykoli je nezbytné provést okamžitou revizi rozpočtových prostředků, které jsou k dispozici na operace v oblasti odezvy, měl by se použít postup pro naléhavé případy. Je zvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(36)
Toto rozhodnutí by se mělo použít od 1. ledna 2014, protože souvisí s víceletým finančním rámcem na období 2014-2020,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA I
OBECNÉ A SPECIFICKÉ CÍLE, PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Obecný cíl a předmět
1. Cílem mechanismu civilní ochrany Unie (dále jen „mechanismus Unie“) je posilovat spolupráci mezi Unií a členskými státy a usnadňovat koordinaci v oblasti civilní ochrany s cílem zlepšit účinnost systémů pro předcházení přírodním a člověkem způsobeným katastrofám, připravenost a odezvu na ně.
2. Ochrana, která má být zajišťována v rámci mechanismu Unie, se týká především ochrany obyvatelstva, ale také životního prostředí a majetku včetně kulturního dědictví, před všemi druhy přírodních a člověkem způsobených katastrof, včetně důsledků aktů terorismu, technologických, radiologických nebo ekologických katastrof, znečištění moří a mimořádných akutních zdravotních událostí, ke kterým došlo uvnitř nebo vně Unie. V případě důsledků aktů terorismu nebo radiologických katastrof může mechanismus Unie zahrnovat pouze opatření v oblasti připravenosti a odezvy.
3. Mechanismus Unie podporuje solidaritu mezi členskými státy prostřednictvím praktické spolupráce a koordinace, aniž je dotčena primární odpovědnost členských států za ochranu obyvatelstva, životního prostředí a majetku včetně kulturního dědictví na jejich území před katastrofami a za vybavení svých systémů pro zvládání katastrof dostatečnými schopnostmi, aby tyto systémy mohly odpovídajícím způsobem a konzistentně zvládat katastrofy takové povahy a rozsahu, které lze důvodně předpokládat a na něž je možné se připravit.
4. Toto rozhodnutí stanoví obecná pravidla pro mechanismus Unie a pravidla pro poskytování finanční pomoci v rámci mechanismu Unie.
5. Mechanismus Unie se nedotýká povinností uložených příslušnými platnými právními akty Unie nebo Smlouvou o založení Evropského společenství pro atomovou energii, případně platnými mezinárodními dohodami.
6. Toto rozhodnutí se nepoužije na opatření prováděná podle nařízení (ES) č. 1257/96, nařízení (ES) č. 1406/2002, nařízení (ES) č. 1717/2006, rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1082/2013/EU (14) nebo právních předpisů Unie týkajících se akčních programů v oblasti zdraví, vnitřních věcí a spravedlnosti.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto rozhodnutí se použije na spolupráci v oblasti civilní ochrany. Tato spolupráce zahrnuje:
a)
opatření v oblasti prevence a připravenosti uvnitř Unie a v souvislosti s čl. 5 odst. 2, čl. 13 odst. 3 a článkem 28 také vně Unie; a
b)
opatření, která mají pomoci při odezvě na okamžité negativní dopady katastrofy uvnitř nebo vně Unie, včetně zemí uvedených v čl. 28 odst. 1, a to na základě žádosti o pomoc prostřednictvím mechanismu Unie.
2. Toto rozhodnutí zohledňuje zvláštní potřeby odlehlých, nejvzdálenějších a jiných regionů nebo ostrovů Unie, pokud jde o předcházení katastrofám a připravenost a odezvu na ně, jakož i zvláštní potřeby zámořských zemí a území z hlediska odezvy na katastrofy.
Článek 3
Specifické cíle
1. Mechanismus Unie podporuje, doplňuje a usnadňuje koordinaci opatření členských států v zájmu splnění těchto společných specifických cílů:
a)
dosažení vysoké úrovně ochrany před katastrofami prostřednictvím prevence nebo omezení jejich možných účinků, rozvíjením kultury prevence a zlepšením spolupráce mezi složkami civilní ochrany a jinými příslušnými složkami;
b)
zvýšení připravenost na úrovni členských států a na úrovni Unie v oblasti odezvy na katastrofy;
c)
usnadnění rychlé a účinné odezvy v případě katastrof nebo bezprostřední hrozby katastrof; a
d)
zvýšení informovanosti veřejnosti o katastrofách a připravenosti na ně.
2. Pro monitorování, hodnocení a případný přezkum uplatňování tohoto rozhodnutí se použijí ukazatele. Jedná se o tyto ukazatele:
a)
pokrok při provádění rámce pro předcházení katastrofám měřený počtem členských států, které poskytly Komisi přehled svých posouzení rizik a posouzení svých schopností zvládání rizik, jak je uvedeno v článku 6;
b)
pokrok ve zvyšování úrovně připravenosti na katastrofy měřený velikostí kapacit pro odezvu obsažených v dobrovolném společném souboru v souvislosti s cíli kapacity uvedenými v článku 11 a počtem modulů registrovaných ve společném komunikačním a informačním systému pro mimořádné události;
c)
pokrok ve zlepšování odezvy na katastrofy měřený rychlostí zásahů v rámci mechanismu Unie a mírou, jakou pomoc přispívá k plnění potřeb v terénu; a
d)
pokrok dosažený při zvyšování informovanosti veřejnosti o katastrofách a připravenosti na ně měřený úrovní informovanosti občanů Unie o rizicích v jejich regionu.
Článek 4
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se rozumí:
1)
„katastrofou“ jakákoli situace, která má či může mít závažný dopad na obyvatelstvo, životní prostředí nebo majetek včetně kulturního dědictví;
2)
„odezvou“ jakékoli opatření přijaté na základě žádosti o pomoc v rámci mechanismu Unie v případě bezprostřední hrozby katastrofy, v jejím průběhu nebo po ní za účelem řešení jejích okamžitých nepříznivých důsledků;
3)
„připraveností“ stav pohotovosti a způsobilosti lidských a materiálních prostředků, struktur, komunit a organizací dosažený v důsledku předem přijatého opatření a umožňující jim zajistit účinnou a rychlou odezvu na katastrofy;
4)
„prevencí“ jakékoli opatření zaměřené na snížení rizika nebo zmírnění nepříznivých důsledků katastrof pro obyvatelstvo, životní prostředí nebo majetek včetně kulturního dědictví;
5)
„včasným varováním“ včasné a účinné poskytnutí informací, jež umožňují přijmout opatření s cílem zabránit rizikům a nepříznivým dopadům katastrof nebo je omezit a usnadnit připravenost na účinnou odezvu;
6)
„modulem“ soběstačné a nezávislé uspořádání předem vymezených kapacit členských států, které vychází z úkolů a potřeb, nebo mobilní operační tým členských států, představující soubor lidských a materiálních prostředků, který může být popsán z hlediska schopnosti zásahu nebo úlohy či úloh, které je schopen splnit;
7)
„posouzením rizik“ celkový meziodvětvový proces zjišťování rizik, analýzy rizik a hodnocení rizik prováděný na celostátní nebo odpovídající nižší úrovni;
8)
„schopností zvládání rizik“ schopnost členského státu nebo jeho regionů omezit rizika (dopadů a pravděpodobnosti katastrofy), určená v jeho posouzení rizik, přizpůsobit se těmto rizikům nebo je zmírnit, a to na úroveň v tomto členském státě přijatelnou. Schopnost zvládání rizik je posuzována z hlediska technické, finanční a správní schopnosti provádět odpovídající:
a)
posouzení rizik,
b)
plánování zvládání rizik pro prevenci a připravenost a
c)
opatření pro předcházení rizikům a připravenost na ně;
9)
„podporou hostitelského státu“ veškeré kroky, které země přijímající nebo posílající pomoc nebo Komise provádějí ve fázích připravenosti a odezvy za účelem odstranění předvídatelných překážek bránících mezinárodní pomoci nabízené prostřednictvím mechanismu Unie. Zahrnuje podporu ze strany členských států zaměřenou na usnadnění přesunu této pomoci přes jejich území;
10)
„kapacitou pro odezvu“ pomoc, která může být na základě žádosti poskytnuta prostřednictvím mechanismu Unie;
11)
„logistickou podporou“ základní vybavení nebo služby, které odborné týmy uvedené v čl. 17 odst. 1 potřebují k tomu, aby mohly plnit své úkoly, mimo jiné komunikační prostředky, dočasné ubytování, potraviny nebo doprava uvnitř země.
KAPITOLA II
PREVENCE
Článek 5
Opatření v oblasti prevence
1. V zájmu plnění cílů a provádění opatření v oblasti prevence Komise:
a)
přijímá opatření pro zlepšení znalostní základny, pokud jde o rizika katastrof, a pro usnadnění sdílení znalostí, osvědčených postupů a informací, mimo jiné mezi členskými státy, které sdílí společná rizika;
b)
podporuje a prosazuje posuzování a mapování rizik prováděná jednotlivými členskými státy sdílením osvědčených postupů a usnadňováním přístupu ke konkrétním znalostem a odborným poznatkům o otázkách společného zájmu;
c)
stanoví a pravidelně aktualizuje meziodvětvový přehled a mapu týkající se rizik přírodních a člověkem způsobených katastrof, kterým může být Unie vystavena, s použitím soudržného přístupu napříč různými politickými oblastmi, které mohou souviset s předcházením katastrofám nebo jej ovlivňovat, a při řádném zohlednění pravděpodobných dopadů změny klimatu;
d)
podporuje výměnu osvědčených postupů týkajících se vytváření vnitrostátních systémů civilní ochrany s cílem vypořádat se s dopadem změny klimatu;
e)
podporuje a prosazuje rozvoj a provádění činnosti v oblasti zvládání rizik jednotlivými členskými státy sdílením osvědčených postupů a usnadňováním přístupu ke konkrétním znalostem a odborným poznatkům o otázkách společného zájmu;
f)
shromažďuje a rozesílá informace zpřístupněné členskými státy, organizuje výměnu zkušeností z posuzování schopnosti zvládání rizik; do 22. prosince 2014 vypracuje společně s členskými státy pokyny ohledně obsahu, metodiky a struktury těchto posouzení; a usnadňuje sdílení osvědčených postupů při plánování prevence a připravenosti, mimo jiné i prostřednictvím dobrovolného vzájemného hodnocení;
g)
ve lhůtách stanovených v čl. 6 písm. c) podává Evropskému parlamentu a Radě pravidelné zprávy o pokroku, jehož bylo dosaženo při provádění článku 6;
h)
podporuje využívání různých finančních prostředků Unie, které mohou podpořit udržitelnou prevenci katastrof, a vybízí členské státy a regiony, aby těchto možností financování využívaly;
i)
zdůrazňuje význam předcházení rizikům a podporuje členské státy při zvyšování povědomí, informování veřejnosti a vzdělávání;
j)
podporuje preventivní opatření ve členských státech a ve třetích zemích uvedených v článku 28 sdílením osvědčených postupů a usnadňováním přístupu ke konkrétním znalostem a odborným poznatkům o otázkách společného zájmu; a
k)
v úzké konzultaci s členskými státy přijímá další nezbytná podpůrná a doplňková preventivní opatření v zájmu dosažení cíle uvedeného v čl. 3 odst. 1 písm. a).
2. Na žádost členského státu, třetí země nebo Organizace spojených národů či jejích agentur může Komise nasadit na místě odborný tým, aby poskytoval poradenství o preventivních opatřeních.
Článek 6
Zvládání rizik
V zájmu prosazování účinného a soudržného přístupu k předcházení katastrofám a připravenosti na ně sdílením informací, které nejsou citlivé, tedy informací, jejichž poskytnutí není v rozporu s podstatnými bezpečnostními zájmy členských států, a osvědčených postupů v rámci mechanismu Unie, členské státy:
a)
do 22. prosince 2015 a poté každé tři roky provedou na celostátní nebo odpovídající nižší úrovni posouzení rizik a shrnutí důležitých prvků těchto posouzení zpřístupní Komisi;
b)
rozvinou a zdokonalí své plánování zvládání rizik katastrof na celostátní nebo odpovídající nižší úrovni;
c)
zpřístupní Komisi posouzení své schopnosti zvládání rizik na celostátní nebo odpovídající nižší úrovni, a to každé tři roky po finalizaci příslušných pokynů uvedených v čl. 5 odst. 1 písm. f) a pokaždé v případě významných změn; a
d)
dobrovolně se účastní vzájemných hodnocení týkajících se posouzení schopnosti zvládání rizik.
KAPITOLA III
PŘIPRAVENOST
Článek 7
Středisko pro koordinaci odezvy na mimořádné události
Zřizuje se středisko pro koordinaci odezvy na mimořádné události (dále jen „středisko“). Středisko zajišťuje nepřetržitou provozní kapacitu a slouží členským státům a Komisi při sledování cílů mechanismu Unie.
Článek 8
Obecné činnosti Komise v oblasti připravenosti
Komise provádí v souvislosti s připraveností tyto činnosti:
a)
spravuje středisko;
b)
spravuje společný komunikační a informační systém pro mimořádné události (dále jen „společný komunikační systém“), který umožňuje komunikaci a sdílení informací mezi střediskem a kontaktními místy členských států;
c)
přispívá k rozvoji a lepší integraci nadnárodních systémů detekce a včasného varování v evropském zájmu s cílem umožnit rychlou odezvu, jakož i podporovat vzájemné propojení mezi vnitrostátními systémy včasného varování a upozornění a jejich napojení na středisko a společný komunikační systém. Tyto systémy zohledňují stávající i budoucí informační, monitorovací a detekční zdroje a systémy a vycházejí z nich;
d)
vytvoří a řídí schopnost mobilizace a vyslání odborných týmů odpovědných za:
i)
posouzení potřeb, které mohou být ve státě žádajícím o pomoc případně uspokojeny prostřednictvím mechanismu Unie,
ii)
případné usnadnění koordinace pomoci na místě v rámci odezvy na katastrofy a udržování kontaktů s příslušnými orgány státu žádajícího o pomoc a
iii)
poradenskou podporu žádajícího státu ohledně opatření v oblasti prevence, připravenosti a odezvy;
e)
vytvoří a udržuje schopnost poskytovat logistickou podporu těmto odborným týmům;
f)
vytvoří a udržuje síť vyškolených odborníků z členských států, kteří mohou být v krátkém časovém horizontu k dispozici pro pomoc středisku při sledování, informování a usnadňování koordinace;
g)
usnadňuje koordinaci mezi členskými státy, pokud jde o předběžné rozmístění kapacit pro odezvu na katastrofy v rámci Unie;
h)
podporuje úsilí o zlepšování interoperability modulů a jiných kapacit pro odezvu, přičemž zohledňuje osvědčené postupy na úrovni členských států i na mezinárodní úrovni;
i)
v rámci své pravomoci přijímá nezbytná opatření s cílem usnadnit podporu hostitelského státu, mimo jiné spolu s členskými státy a na základě operačních zkušeností vypracovává a aktualizuje pokyny pro podporu hostitelského státu;
j)
podporuje vytváření dobrovolných programů vzájemného hodnocení strategií připravenosti členských států založených na předem stanovených kritériích, které umožní, aby byla formulována doporučení pro zvýšení míry připravenosti Unie; a
k)
v úzké konzultaci s členskými státy přijímá další nezbytná podpůrná a doplňková opatření v oblasti připravenosti zaměřená na splnění cíle uvedeného v čl. 3 odst. 1 písm. b).
Článek 9
Obecná činnost členských států v oblasti připravenosti
1. Členské státy dobrovolně pracují na vytváření modulů, zejména za účelem uspokojení potřeb v oblasti prioritních zásahů nebo podpory v rámci mechanismu Unie.
Členské státy předem určí moduly, další kapacity pro odezvu a odborníky v rámci příslušných složek, zejména složek civilní ochrany nebo jiných zásahových služeb, kteří by mohli být k dispozici pro zásah na základě žádosti prostřednictvím mechanismu Unie. Přihlédnou k tomu, že složení modulů nebo jiných kapacit pro odezvu může záviset na druhu katastrofy a na zvláštních potřebách s ní spojených.
2. Moduly jsou tvořeny ze zdrojů jednoho nebo více členských států a:
a)
jsou schopny provádět předem definované úkoly v oblasti odezvy v souladu se zavedenými mezinárodními pokyny, a tudíž mohou:
i)
být nasazeny ve velmi krátkém časovém horizontu od předložení žádosti o poskytnutí pomoci prostřednictvím střediska; a
ii)
pracovat samostatně a nezávisle po stanovené období;
b)
jsou interoperabilní s jinými moduly;
c)
provádějí odbornou přípravu a cvičení, aby splňovaly požadavek na interoperabilitu;
d)
jsou podřízeny vedení osoby, která je zodpovědná za jejich činnost; a
e)
jsou schopny případně spolupracovat s jinými subjekty Unie nebo případně s mezinárodními organizacemi, zejména OSN.
3. Členské státy dobrovolně a předem určí odborníky, kteří by mohli být vysláni jakožto členové odborných týmů uvedených v čl. 8 písm. d).
4. Členské státy v případě potřeby zváží poskytnutí dalších kapacit pro odezvu, které by mohly být uvolněny příslušnými útvary nebo které by mohly být poskytnuty nevládními organizacemi a dalšími příslušnými subjekty.
Další kapacity pro odezvu mohou zahrnovat zdroje z jednoho nebo více členských států a v případě potřeby:
a)
jsou schopny provádět úkoly v oblastech odezvy v souladu se zavedenými mezinárodními pokyny, a tudíž mohou:
i)
být nasazeny ve velmi krátkém časovém horizontu od předložení žádosti o poskytnutí pomoci prostřednictvím střediska; a
ii)
podle potřeby pracovat samostatně a nezávisle po stanovené období;
b)
jsou schopny popřípadě spolupracovat s jinými subjekty Unie nebo případně s mezinárodními organizacemi, zejména OSN.
5. Členské státy mohou s výhradou odpovídajících bezpečnostních záruk poskytnout informace o příslušných vojenských kapacitách, které by mohly být použity jako poslední možnost v rámci pomoci prostřednictvím mechanismu Unie, jako je například doprava a logistická či zdravotnická podpora.
6. Členské státy poskytnou Komisi příslušné informace o odbornících, modulech a dalších kapacitách pro odezvu, které vyčleňují pro účely pomoci prostřednictvím mechanismu Unie podle odstavců 1 až 5, a tyto informace v případě potřeby aktualizují.
7. Členské státy určí kontaktní místa podle čl. 8 písm. b) a informují o nich Komisi.
8. Členské státy přijmou vhodná opatření v rámci připravenosti za účelem usnadnění podpory hostitelského státu.
9. Členské státy s podporou Komise přijmou vhodná opatření podle článku 23 k zajištění včasné dopravy pomoci, kterou nabízejí.
Článek 10
Plánování operací
1. Komise a členské státy spolupracují s cílem zlepšit plánování operací odezvy na katastrofy v rámci mechanismu Unie, mimo jiné vytvářením scénářů odezvy na katastrofy, mapováním prostředků a vypracováváním plánů pro nasazení kapacit pro odezvu.
2. Při plánování operací odezvy na humanitární krizi mimo Unii Komise a členské státy určí a podpoří součinnost mezi financováním pomoci v oblasti civilní ochrany a humanitární pomoci ze strany Unie a členských států.
Článek 11
Evropská kapacita pro odezvu na mimořádné události
1. Zřizuje se evropská kapacita pro odezvu na mimořádné události (dále jen „evropská kapacita“). Sestává z dobrovolného souboru předem vyčleněných kapacit členských států pro odezvu a zahrnuje moduly, další kapacity pro odezvu a odborníky.
2. Komise stanoví na základě zjištěných rizik druhy a množství klíčových kapacit pro odezvu potřebných pro evropskou kapacitu (dále jen „cíle kapacity“).
3. Komise stanoví požadavky na kvalitu kapacit pro odezvu, které členské státy vyčlení pro evropskou kapacitu. Požadavky na kvalitu vycházejí ze zavedených mezinárodních norem, pokud tyto normy již existují. Členské státy odpovídají za zajištění kvality svých kapacit pro odezvu.
4. Komise zřídí a spravuje proces certifikace a registrace kapacit pro odezvu, které členské státy vyčlení pro evropskou kapacitu.
5. Členské státy dobrovolně určí a vypracují registrační soupis kapacit pro odezvu, které vyčlení pro evropskou kapacitu. Registrace mezinárodních modulů poskytovaných dvěma nebo více členskými státy je prováděna společně všemi dotčenými členskými státy.
6. Kapacity pro odezvu, které členské státy zpřístupní pro evropskou kapacitu, jsou kdykoli k dispozici pro vnitrostátní potřeby členských států.
7. Kapacity pro odezvu, které členské státy zpřístupní pro evropskou kapacitu, jsou k dispozici pro operace v oblasti odezvy prováděné v rámci mechanismu Unie na základě žádosti o pomoc prostřednictvím střediska. Konečné rozhodnutí o jejich nasazení učiní členské státy, které příslušnou kapacitu pro odezvu registrovaly. Pokud mimořádné vnitrostátní události, vyšší moc nebo ve výjimečných případech jiné závažné důvody brání členskému státu ve zpřístupnění těchto kapacit pro odezvu na konkrétní katastrofu, informuje tento členský stát co nejdříve Komisi s odkazem na tento článek.
8. V případě nasazení podléhají kapacity členských států pro odezvu i nadále jejich velení a řízení a pokud mimořádná vnitrostátní události, vyšší moc nebo ve výjimečných případech jiné závažné důvody brání členskému státu v dalším poskytování těchto kapacit pro odezvu, mohou být po konzultaci s Komisí staženy. Komise podle potřeby usnadňuje koordinaci mezi různými kapacitami pro odezvu prostřednictvím střediska v souladu s články 15 a 16.
9. Členské státy a Komise zajistí odpovídající informovanost veřejnosti o zásazích, do nichž je zapojena evropská kapacita.
Článek 12
Řešení nedostatků v kapacitách pro odezvu
1. Komise sleduje pokrok při plnění cílů kapacity stanovených v souladu s čl. 11 odst. 2 a zjišťuje potenciálně významné nedostatky v kapacitě pro odezvu v rámci evropské kapacity.
2. Jsou-li zjištěny potenciálně významné nedostatky, Komise posoudí, zda mají členské státy k dispozici nezbytné kapacity mimo rámec evropské kapacity.
3. Komise podporuje členské státy v tom, aby samostatně nebo prostřednictvím konsorcia členských států spolupracujících v oblasti společných rizik, řešily veškeré nedostatky ve strategických kapacitách, které byly zjištěny podle odstavce 2. Komise může členské státy v těchto činnostech podporovat v souladu s článkem 20 a čl. 21 odst. 1 písm. i) a j) a odst. 2.
4. Komise každé dva roky informuje Evropský parlament a Radu o pokroku dosaženém při plnění cílů kapacity a o zbývajících nedostatcích evropské kapacity.
Článek 13
Odborná příprava, cvičení, získané zkušenosti a šíření znalostí
1. Komise v rámci mechanismu Unie plní tyto úkoly v oblasti školení, cvičení, získaných zkušeností a šíření znalostí:
a)
vytvoření a řízení programu odborné přípravy pro pracovníky civilní ochrany a pracovníky zapojené do zvládání mimořádných událostí v oblasti předcházení katastrofám, připravenosti a odezvy na ně. Program zahrnuje společné kurzy a systém výměny odborníků, v jehož rámci mohou být jednotlivci dočasně vysláni do jiných členských států.
Program odborné přípravy je zaměřen na zlepšení koordinace, slučitelnosti a doplňkovosti mezi kapacitami podle článků 9 a 11 a zvyšování odborné způsobilosti odborníků podle čl. 8 písm. d) a f);
b)
vytvoření a řízení sítě odborné přípravy otevřené centrům odborné přípravy pro pracovníky civilní ochrany a pracovníky působící v oblasti zvládání mimořádných událostí, jakož i další příslušné subjekty a instituce v oblasti předcházení katastrofám, připravenosti a odezvy na ně.
Síť odborné přípravy se zaměřuje na:
i)
zdokonalení všech fází zvládání katastrof s ohledem na přizpůsobování se změně klimatu a její zmírnění;
ii)
vytváření synergií mezi členy prostřednictvím výměny zkušeností a osvědčených postupů, příslušného výzkumu, získaných zkušeností, kurzů a pracovních seminářů, cvičení a pilotních projektů; a
iii)
vypracování pokynů k odborné přípravě v oblasti civilní ochrany včetně odborné přípravy v oblasti předcházení katastrofám, připravenosti a odezvy na ně, a to na úrovni Unie i na mezinárodní úrovni;
c)
vypracování strategického rámce, který stanoví cíle a úlohu cvičení, dlouhodobého souhrnného plánu nastiňujícího priority cvičení, jakož i vypracování a řízení programu cvičení;
d)
vytvoření a řízení programu zaměřeného na zkušenosti získané z provedených opatření v oblasti civilní ochrany v rámci mechanismu Unie, včetně aspektů uceleného cyklu zvládání katastrof s cílem poskytnout široký základ pro procesy učení a rozvíjení znalostí. Tento program zahrnuje:
i)
sledování, analýzu a hodnocení všech příslušných opatření v oblasti civilní ochrany v rámci mechanismu Unie;
ii)
podporu uplatňování získaných zkušeností s cílem zajistit základnu opírající se o zkušenosti, z níž má vycházet rozvoj činností v rámci cyklu zvládání katastrof; a
iii)
vypracování metod a nástrojů pro shromažďování, analýzu, propagaci a uplatňování získaných zkušeností.
Program dále případně obsahuje zkušenosti získané ze zásahů mimo Unii, pokud jde o využívání spojitostí a součinnosti mezi pomocí poskytovanou v rámci mechanismu Unie a humanitární reakce;
e)
vypracování pokynů týkajících se šíření znalostí a provádění jednotlivých úkolů uvedených v písmenech a) až d) na úrovni členských států; a
f)
podněcování a podpora zavádění a využívání vhodných nových technologií pro účely mechanismu Unie.
2. Při plnění úkolů stanovených v odstavci 1 Komise zvláště zohlední potřeby a zájmy členských států, které jsou vystaveny obdobným rizikům katastrof.
3. Na žádost členského státu, třetí země nebo OSN či jejích agentur může Komise na místě nasadit odborný tým, aby poskytoval poradenství týkající se opatření v oblasti připravenosti.
KAPITOLA IV
ODEZVA
Článek 14
Oznamování katastrof uvnitř Unie
1. V případě katastrofy uvnitř Unie nebo bezprostřední hrozby takové katastrofy, která má či může mít přeshraniční dopady nebo zasahuje či může zasáhnout jiné členské státy, oznámí členský stát, v němž ke katastrofě došlo nebo může pravděpodobně dojít, tuto skutečnost neprodleně potenciálně zasaženým členským státům, jakož i Komisi, jestliže jsou dopady potenciálně významné.
První pododstavec se nepoužije, pokud již byla oznamovací povinnost zakotvena v jiných právních předpisech Unie, ve Smlouvě o založení Evropského společenství pro atomovou energii nebo v platných mezinárodních dohodách.
2. V případě katastrofy uvnitř Unie nebo bezprostřední hrozby takové katastrofy, která pravděpodobně povede k žádosti o pomoc ze strany jednoho nebo více členských států, oznámí členský stát, v němž ke katastrofě došlo nebo může pravděpodobně dojít, tuto skutečnost neprodleně Komisi, pokud lze očekávat případnou žádost o poskytnutí pomoci prostřednictvím střediska, s cílem umožnit Komisi, aby v případě potřeby uvědomila ostatní členské státy a aktivovala své příslušné složky.
3. Oznámení uvedená v odstavcích 1 a 2 jsou šířena prostřednictvím společného komunikačního systému.
Článek 15
Odezva na katastrofy uvnitř Unie
1. V případě katastrofy uvnitř Unie nebo v případě bezprostřední hrozby takové katastrofy může zasažený členský stát požádat o pomoc prostřednictvím střediska. Žádost je formulována co nejkonkrétnějším způsobem.
2. Ve výjimečných situacích zvýšeného rizika může členský stát požádat také o pomoc ve formě dočasného předběžného umístění kapacit pro odezvu.
3. Po obdržení žádosti o pomoc Komise podle situace a neprodleně:
a)
odešle žádost kontaktním místům ostatních členských států;
b)
ve spolupráci se zasaženým členským státem shromáždí ověřené informace o situaci a rozešle je členským státům;
c)
v konzultaci s žádajícím členským státem vypracuje doporučení pro poskytnutí pomoci prostřednictvím mechanismu Unie podle potřeb v terénu a případných vhodných předem vytvořených plánů, jak je uvedeno v čl. 10 odst. 1, vybídne členské státy, aby nasadily specifické kapacity a usnadnily koordinaci požadované pomoci; a
d)
přijme další opatření s cílem usnadnit koordinaci odezvy.
4. Každý členský stát, jemuž je určena žádost o poskytnutí pomoci prostřednictvím mechanismu Unie, neprodleně určí, zda je schopen požadovanou pomoc poskytnout, a uvědomí o tom žádající členský stát prostřednictvím společného komunikačního systému, přičemž uvede rozsah, podmínky a popřípadě náklady na pomoc, kterou by mohl poskytnout. Středisko průběžně informuje členské státy.
5. Za řízení asistenčních zásahů je odpovědný žádající členský stát. Orgány žádajícího státu stanoví obecné zásady a v případě potřeby vymezí hranice pro plnění úkolů svěřených modulům nebo jiným kapacitám pro odezvu. O podrobnostech způsobu plnění uvedených úkolů rozhoduje odpovědná osoba pověřená členským státem, který pomoc poskytuje. Žádající členský stát může rovněž požádat o nasazení odborného týmu za účelem podpory při posuzování situace, usnadnění koordinace na místě (mezi týmy členských států) nebo poskytování odborného poradenství.
6. Žádající členský stát přijme vhodná opatření k usnadnění podpory hostitelského státu v oblasti příchozí pomoci.
7. Úlohou Komise uvedenou v tomto článku nejsou dotčeny pravomoci členských států a odpovědnost za jejich týmy, moduly a jiné podpůrné kapacity, včetně vojenských kapacit. Podpora nabízená Komisí zejména nezahrnuje velení ani řízení týmů členských států, modulů a další podpory, která je nasazena dobrovolně v souladu s koordinací na úrovni ústředí a na místě.
Článek 16
Podpora soudržnosti při odezvu na katastrofy mimo Unii
1. V případě katastrofy mimo Unii nebo v případě bezprostřední hrozby takové katastrofy může zasažená země požádat o pomoc prostřednictvím střediska. O pomoc může rovněž požádat OSN a její agentury nebo příslušná mezinárodní organizace nebo lze o pomoc požádat jejich prostřednictvím.
2. Zásahy podle tohoto článku se mohou provádět formou autonomního asistenčního zásahu nebo jako příspěvek k zásahu vedeného mezinárodní organizací. Koordinace Unie je plně začleněna do celkové koordinace zajišťované Úřadem OSN pro koordinaci humanitární pomoci (OCHA) a respektuje jeho vedoucí úlohu.
3. Komise bude podporovat soulad při poskytování pomoci prostřednictvím těchto opatření:
a)
udržování dialogu s kontaktními místy členských států za účelem zajištění efektivního a soudržného příspěvku odezvy Unie na katastrofy prostřednictvím mechanismu Unie k celkovému úsilí v oblasti pomoci, a to zejména:
i)
okamžitým informováním členských států o úplných žádostech o pomoc,
ii)
podporou společného posouzení situace a potřeb, poskytováním odborného poradenství nebo usnadněním koordinace na místě, kde je pomoc poskytována, prostřednictvím přítomnosti odborného týmu civilní ochrany,
iii)
sdílením příslušných posouzení a analýz se všemi příslušnými subjekty,
iv)
poskytováním přehledu pomoci nabízené členskými státy a dalšími subjekty,
v)
poradenstvím ohledně druhu nutné pomoci s cílem zajistit, že poskytnutá pomoc je v souladu s posouzením potřeb, a
vi)
pomocí při překonávání veškerých praktických obtíží při poskytování pomoci v oblastech, jako jsou tranzit a cla;
b)
neprodlené vypracování doporučení, pokud možno ve spolupráci se zasaženou zemí, podle potřeb v terénu a případných vhodných předem vytvořených plánů, vybídnutí členských států, aby nasadily specifické kapacity, a usnadnění koordinace vyžádané pomoci;
c)
udržování spojení s postiženou zemí na technických podrobnostech, například v otázce konkrétní potřeby pomoci, přijímání nabídek a praktických opatření pro přijímání a distribuci pomoci na místě;
d)
udržování spojení s OCHA nebo podpora tohoto subjektu a spolupráce s ostatními příslušnými subjekty přispívajícími k celkovému úsilí v oblasti pomoci s cílem maximalizovat součinnost, usilovat o doplňkovost a zabránit zdvojování činnosti a nedostatkům; a
e)
udržování spojení se všemi příslušnými subjekty, zejména v závěrečné fázi asistenčních zásahů v rámci mechanismu Unie, s cílem usnadnit hladké předání.
4. Aniž je dotčena úloha Komise, jak je vymezena v odstavci 3, a při dodržení požadavku na okamžitou operativní odezvu prostřednictvím mechanismu Unie, Komise při aktivaci mechanismu Unie uvědomí Evropskou službu pro vnější činnost, aby byl zajištěn soulad mezi činností civilní ochrany a celkovými vztahy Unie s postiženou zemí. Komise v souladu s odstavcem 2 v plném rozsahu informuje členské státy.
5. Na místě je pro delegaci Unie podle potřeby zajištěna styčná osoba, která této delegaci usnadňuje navázání kontaktů s vládou zasažené země. V případě potřeby poskytuje delegace Unie logistickou podporu odborným týmům civilní ochrany uvedeným v odst. 3 písm. a) bodu ii).
6. Každý členský stát, jemuž je prostřednictvím mechanismu Unie adresována žádost o poskytnutí pomoci, neprodleně určí, zda je schopen požadovanou pomoc poskytnout, uvědomí o tom středisko prostřednictvím společného komunikačního systému, přičemž uvede rozsah a podmínky pomoci, kterou by mohl poskytnout. Středisko průběžně informuje členské státy.
7. Mechanismus Unie lze rovněž použít k poskytování podpory v oblasti civilní ochrany v rámci konzulární pomoci občanům Unie při katastrofách ve třetích zemích, jestliže o ni požádají konzulární orgány dotčených členských států.
8. Podle žádosti o pomoc může Komise přijmout další nezbytná podpůrná a doplňková opatření pro zajištění soudržnosti při poskytování pomoci.
9. Koordinací v rámci mechanismu Unie nejsou dotčeny dvoustranné kontakty mezi členskými státy a zasaženou zemí ani spolupráce mezi členskými státy a OSN a jinými příslušnými mezinárodními organizacemi. Tyto dvoustranné kontakty mohou být rovněž využity jako příspěvek ke koordinaci prostřednictvím mechanismu Unie.
10. Úlohou Komise uvedenou v tomto článku nejsou dotčeny pravomoci členských států a odpovědnost za jejich týmy, moduly a jinou podporu, včetně vojenských kapacit. Podpora nabízená Komisí zejména nezahrnuje velení ani řízení týmů členských států, modulů a další podpory, která je nasazena dobrovolně v souladu s koordinací na úrovni ústředí a na místě.
11. Úsilí o součinnost zahrnuje i jiné nástroje Unie, zejména opatření financovaná v rámci nařízení (ES) č. 1257/96. Komise zajistí koordinaci mezi nástroji a v případě potřeby dále zajistí, aby opatření členských států v oblasti civilní ochrany přispívající k rozsáhlejší humanitární reakci byla v rámci možností financována podle tohoto rozhodnutí.
12. Vždy, když je mechanismus Unie aktivován, členské státy poskytující pomoc při katastrofách informují o svých činnostech v plném rozsahu středisko.
13. Týmy a moduly členských států, které se na místě podílejí na zásahu prostřednictvím mechanismu Unie, udržují úzké spojení se střediskem a odbornými týmy na místě podle odst. 3 písm. a) bodu ii).
Článek 17
Podpora na místě
1. Komise může vybrat, jmenovat a vyslat odborný tým složený z odborníků poskytnutých členskými státy:
a)
v případě katastrofy mimo Unii podle čl. 16 odst. 3;
b)
v případě katastrofy uvnitř Unie podle čl. 15 odst. 5;
c)
na základě žádosti o odborné poradenství v oblasti prevence v souladu s čl. 5 odst. 2; nebo
d)
na základě žádosti o odborné poradenství v oblasti připravenosti v souladu s čl. 13 odst. 3.
Do týmu mohou být začleněni odborníci z Komise a dalších subjektů Unie, aby tým podpořili a usnadnili udržování kontaktů se střediskem. Do týmu mohou být začleněni odborníci vyslaní OCHA nebo jinými mezinárodními organizacemi, aby posílili spolupráci a usnadnili společná posouzení.
2. Výběr a jmenování odborníků se řídí tímto postupem:
a)
členské státy navrhují na vlastní odpovědnost odborníky, kteří mohou být vysláni jakožto členové odborných týmů;
b)
Komise vybírá odborníky a vedoucího těchto týmů podle jejich kvalifikace a zkušeností, mimo jiné na základě úrovně absolvovaných školení v rámci mechanismu Unie, předchozích zkušeností z misí uskutečněných v rámci mechanismu Unie a v oblasti jiné mezinárodní pomoci. Výběr je založen také na jiných kritériích, mimo jiné na jazykových schopnostech, aby se zajistilo, že tým jako celek má k dispozici schopnosti nezbytné v konkrétní situaci; a
c)
Komise jmenuje odborníky nebo vedoucí týmu pro misi na základě dohody s členským státem, který je navrhl.
3. Pokud jsou vysílány odborné týmy, usnadňují koordinaci mezi zásahovými týmy členských států a udržují kontakty s příslušnými orgány žádajícího státu, jak je uvedeno v čl. 8 písm. d). Středisko udržuje úzké styky s odbornými týmy a poskytuje jim pokyny a logistickou podporu.
Článek 18
Doprava a vybavení
1. V případě katastrofy uvnitř či vně Unie může Komise podporovat členské státy při získávání přístupu ke zdrojům vybavení nebo dopravy, a to:
a)
poskytováním a sdílením informací o zdrojích vybavení a dopravy, které mohou být zpřístupněny členskými státy, s cílem usnadnit sdružování těchto zdrojů vybavení nebo dopravy;
b)
podporou členských států při určování dopravních zdrojů, jež mohou být dostupné z jiných zdrojů včetně komerčního trhu, a usnadňování přístupu k nim;
c)
podporou členských států při určování vybavení, které může být dostupné z jiných zdrojů včetně komerčního trhu.
2. Komise může doplnit dopravní zdroje poskytované členskými státy poskytnutím dodatečných dopravních zdrojů nezbytných k zajištění rychlé odezvy na katastrofy.
KAPITOLA V
FINANČNÍ USTANOVENÍ
Článek 19
Rozpočtové zdroje
1. Finanční krytí pro provádění mechanismu Unie na období let 2014 až 2020 se stanoví na 368 428 000 EUR v běžných cenách.
Částka 223 776 000 EUR v běžných cenách pochází z okruhu 3 „Bezpečnost a občanství“ víceletého finančního rámce a částka 144 652 000 EUR v běžných cenách z okruhu 4 „Globální Evropa“.
Roční rozpočtové prostředky schvaluje Evropský parlament a Rada v mezích víceletého rozpočtového rámce.
2. Prostředky plynoucí z náhrady nákladů vynaložených příjemci na opatření odezvy na katastrofy představují účelově vázané příjmy ve smyslu čl. 18 odst. 2 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
3. Příděl finančních prostředků uvedený v odstavci 1 může zahrnovat rovněž výdaje vztahující se na přípravu, sledování, kontrolu, audit a hodnocení přímo nezbytné k řízení mechanismu Unie a k dosažení jeho cílů.
Takové výdaje mohou zahrnovat zejména studie, schůzky odborníků, informační a komunikační činnosti, včetně sdělování politických priorit Unie týkajících se obecných cílů mechanismu Unie, výdaje na sítě informačních technologií zaměřené na zpracování a výměnu informací, včetně jejich propojení se stávajícími nebo budoucími systémy, určenými k podpoře výměny dat napříč odvětvími, a se souvisejícím vybavením, jakož i veškeré další výdaje na technickou a administrativní pomoc, jež Komisi vzniknou při řízení programu.
4. Finanční krytí uvedené v odstavci 1 se v období let 2014 až 2020 přiděluje v souladu s procentními podíly uvedenými v příloze I.
5. Komise rozdělení uvedené v příloze I přezkoumá s ohledem na výsledek průběžného hodnocení podle čl. 34 odst. 2 písm. a). Je-li to v návaznosti na výsledky tohoto hodnocení nezbytné, je Komise zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 30, aby upravila jednotlivé číselné údaje v příloze I o více než 8 a nejvýše o 16 procentních bodů. Tyto akty v přenesené pravomoci se přijmou do 30. června 2017.
6. V závažných naléhavých případech, kdy je nutné provést revizi rozpočtových zdrojů vyčleněných na opatření v oblasti odezvy, je Komise zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 31, aby mohla v rámci dostupných rozpočtových prostředků upravit jednotlivé číselné údaje uvedené v příloze I o více než 8 a nejvýše o 16 procentních bodů.
Článek 20
Způsobilá obecná opatření
Za účelem zlepšení předcházení katastrofám, připravenosti a účinné odezvy na ně jsou pro finanční pomoc způsobilá tato obecná opatření:
a)
studie, průzkumy, modelování a vytváření scénářů s cílem usnadnit sdílení znalostí, osvědčených postupů a informací;
b)
odborná příprava, cvičení, pracovní semináře, výměna zaměstnanců a odborníků, vytváření sítí, demonstrační projekty a přenos technologií;
c)
opatření v oblasti monitorování, posuzování a hodnocení;
d)
informování veřejnosti, vzdělávání a zvyšování povědomí a související činnosti šíření informací, které zapojí občany do prevence a minimalizace dopadů katastrof v Unii a které pomáhají občanům Unie chránit se účinnějším a udržitelnějším způsobem;
e)
zavedení a provádění programu vycházejícího z poznatků získaných ze zásahů a cvičení v rámci mechanismu Unie, včetně zkušeností z oblastí týkajících se prevence a připravenosti; a
f)
komunikační činnosti a opatření ke zvýšení povědomí o práci civilní ochrany členských států a Unie v oblasti předcházení katastrofám, připravenosti a odezvy na ně.
Článek 21
Způsobilá opatření v oblasti prevence a připravenosti
1. Pro finanční pomoc jsou způsobilá tato opatření v oblasti prevence a připravenosti:
a)
spolufinancování projektů, studií, pracovních seminářů, průzkumů a podobných opatření a činností uvedených v článku 5;
b)
spolufinancování vzájemných hodnocení podle čl. 6 písm. d) a čl. 8 písm. j);
c)
zachovávání funkcí poskytovaných střediskem v souladu s čl. 8 písm. a);
d)
příprava na mobilizaci a vyslání odborných týmů uvedených v čl. 8 písm. d) a v článku 17 a vytvoření a udržování nouzové kapacity prostřednictvím sítě vyškolených odborníků z členských států, jak je uvedeno v čl. 8 písm. f);
e)
zřízení a udržování společného komunikačního systému a nástrojů umožňujících komunikaci a sdílení informací mezi střediskem a kontaktními místy členských států a dalších účastníků v rámci mechanismu Unie;
f)
přispívání k rozvoji nadnárodních systémů detekce a včasného varování a upozornění v evropském zájmu s cílem umožnit rychlou odezvu, jakož i podporovat vzájemné propojení mezi vnitrostátními systémy včasného varování a upozornění a jejich napojení na středisko a společný komunikační systém. Tyto systémy berou ohled na stávající i budoucí informační, monitorovací nebo detekční zdroje a systémy a vycházejí z nich;
g)
plánování operací odezvy podle mechanismu Unie v souladu s článkem 10;
h)
podporování činností v rámci připravenosti popsaných v článku 13;
i)
rozvíjení evropské kapacity uvedené v článku 11 v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
j)
zjišťování nedostatků evropské kapacity v souladu s článkem 12 a podpora členských států při řešení těchto nedostatků spolufinancováním nových kapacit pro odezvu, a to maximálně do výše 20 % způsobilých nákladů a za podmínky, že
i)
potřeba nových kapacit je potvrzena na základě posouzení rizik;
ii)
v průběhu procesu zjišťování nedostatků podle článku 12 se ukáže, že členské státy nemají tyto kapacity k dispozici;
iii)
tyto kapacity jsou vyvíjeny členskými státy, ať už jednotlivě, nebo prostřednictvím konsorcia;
iv)
tyto kapacity jsou minimálně na dva roky vyčleněny pro potřeby dobrovolného společného souboru; a
v)
takové spolufinancování uvedených kapacit je nákladově efektivní.
Ve vhodných případech se upřednostní konsorcia členských států, jejichž spolupráce se týká společného rizika;
k)
zajištění dostupnosti logistické podpory pro odborné týmy uvedené v čl. 17 odst. 1;
l)
usnadňování koordinace mezi členskými státy, pokud jde o předběžné umístění kapacit pro odezvu na katastrofy uvnitř Unie podle čl. 8 písm. g);
m)
podpora poskytování poradenství ohledně opatření pro předcházení rizikům a připravenost na ně nasazením odborného týmu na místě na žádost členského státu, třetí země, Organizace spojených národů nebo jejích agentur podle čl. 5 odst. 2 a čl. 13 odst. 3.
2. Způsobilé k získání finanční pomoci na opatření uvedené v odst. 1 písm. i) jsou pouze:
a)
náklady na úrovni Unie spojené s vytvořením a řízením evropské kapacity a přidružených procesů uvedených v článku 11;
b)
náklady na povinné kurzy odborné přípravy, cvičení a pracovní semináře nezbytné k certifikaci kapacit členských států v oblasti odezvy pro účely evropské kapacity (dále jen „náklady na certifikaci“). Náklady na certifikaci se mohou skládat z jednotkových nákladů nebo paušálních částek stanovených podle typu kapacity, které pokrývají až 100 % způsobilých nákladů;
c)
jednorázové náklady nezbytné pro zvýšení úrovně kapacit pro odezvu členských států z úrovně čistě vnitrostátního použití na stav pohotovosti a dostupnosti, kdy jsou připraveny k nasazení jakožto součást evropské kapacity v souladu s požadavky na kvalitu dobrovolného společného souboru kapacit a s doporučeními formulovanými v rámci procesu certifikace (dále jen „náklady na úpravu“). Do nákladů na úpravu mohou být zahrnuty náklady spojené s interoperabilitou modulů a dalších kapacit pro odezvu, autonomií, soběstačností, přenositelností, balením a podobné náklady, jakož i náklady spojené s vytvářením mnohonárodních kapacit pro odezvu (například pracovní semináře, odborná příprava, vypracování společných metodik, standardů, postupů a podobné činnosti), jestliže tyto náklady konkrétně souvisí se zapojením daných kapacit do dobrovolného společného souboru kapacit. Nejsou zahrnuty náklady na vybavení nebo lidské zdroje nezbytné pro prvotní vytvoření kapacit pro odezvu nebo průběžnou údržbu nebo provozní náklady. Tyto náklady na úpravu se mohou skládat z jednotkových nákladů nebo paušálních částek stanovených podle typu kapacity, které pokrývají až 100 % způsobilých nákladů, jestliže nepřesáhnou 30 % průměrných nákladů na vytvoření kapacity; a
d)
náklady na vypracování a správu rámcových smluv, rámcových dohod o partnerství nebo podobných ujednání, které mají řešit dočasné nedostatky při mimořádných katastrofách, přičemž je uplatňován přístup zohledňující širokou škálu rizik.
Financování podle písmene d) tohoto odstavce:
i)
může zahrnovat náklady nebo poplatky nezbytné pro účely návrhu, přípravy, sjednání, uzavření a správy smluv nebo ujednání, jakož i náklady na vytvoření standardních provozních postupů a cvičení, které mají zajistit účinné využívání prostředků. Toto financování může rovněž zahrnovat maximálně 40 % nákladů na zajištění rychlého přístupu k prostředkům;
ii)
nezahrnuje náklady na nákup nebo vývoj nových kapacit pro odezvu ani náklady na provoz těchto dodatečných kapacit při katastrofě. Náklady na provoz těchto dodatečných kapacit při katastrofě nesou členské státy žádající o pomoc;
iii)
nepřesáhne 10 % finančního krytí uvedeného v čl. 19 odst. 1. V případě, že je tohoto stropu 10 % dosaženo před koncem programovacího období, a je-li to nezbytné pro zajištění řádného fungování mechanismu Unie, je možné uvedený strop 10 % prostřednictvím prováděcích aktů překročit až o 5 procentních bodů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 33 odst. 2.
Článek 22
Způsobilá opatření v oblasti odezvy
Pro finanční pomoc jsou způsobilá tato opatření v oblasti odezvy:
a)
vyslání odborných týmů uvedených v čl. 17 odst. 1 spolu s logistickou podporou a vyslání odborníků uvedených v čl. 8 písm. d) a e);
b)
podpora členských států při získávání přístupu ke zdrojům vybavení a dopravy podle článku 23 v případě katastrofy; a
c)
přijetí dalších nezbytných podpůrných a doplňkových opatření v návaznosti na žádost o pomoc v zájmu usnadnění koordinace odezvy co nejúčinnějším způsobem.
Článek 23
Způsobilá opatření související se zdroji vybavení a dopravy
1. Pro finanční pomoc za účelem umožnění přístupu ke zdrojům vybavení a dopravy v rámci mechanismu Unie jsou způsobilá tato opatření:
a)
poskytování a sdílení informací o zdrojích vybavení a dopravy, které se členské státy rozhodnou zpřístupnit, s cílem usnadnit sdružování těchto zdrojů vybavení nebo dopravy;
b)
podpora členských států při určování dopravních zdrojů, jež mohou být dostupné z jiných zdrojů včetně komerčního trhu, a usnadňování přístupu k nim;
c)
podpora členských států při určování vybavení, které může být dostupné z jiných zdrojů včetně komerčního trhu; a
d)
financování dopravních zdrojů potřebných pro zajištění rychlé odezvy na katastrofy. Tato opatření jsou způsobilá pro finanční podporu, pouze pokud jsou splněny tyto podmínky:
i)
žádost o pomoc byla podána v rámci mechanismu Unie v souladu s články 15 a 16;
ii)
tyto další dopravní zdroje jsou nezbytné pro zajištění účinnosti odezvy na katastrofy v rámci mechanismu Unie;
iii)
pomoc odpovídá potřebám určeným střediskem a je poskytována podle doporučení stanovených tímto střediskem souvisejících s technickými specifikacemi, kvalitou, časem a podmínkami poskytování;
iv)
pomoc byla schválena žádající zemí, a to přímo nebo prostřednictvím Organizace spojených národů nebo jejích agentur nebo příslušné mezinárodní organizace v rámci mechanismu Unie; a
v)
v případě katastrof ve třetích zemích pomoc doplňuje případnou celkovou humanitární reakci Unie.
2. Výše finanční podpory Unie na dopravní zdroje nepřekročí 55 % celkových způsobilých nákladů.
3. Finanční podpora Unie na dopravu může navíc pokrývat maximálně 85 % celkových způsobilých nákladů v těchto situacích:
a)
náklady jsou spojeny s dopravou kapacit předem vyčleněných pro dobrovolný společný soubor podle článku 11; nebo
b)
pomoc je nezbytná pro řešení zásadní potřeby a není dostupná v dobrovolném společném souboru nebo není dostupná v dostatečné míře.
4. Finanční podpora Unie na dopravní zdroje může navíc pokrývat maximálně 100 % celkových způsobilých nákladů uvedených v bodech i), ii) a iii), jestliže je to nezbytné k zajištění toho, aby sdružování pomoci členských států bylo operativně účinné, a jestliže jsou náklady spojeny s některou z uvedených situací:
i)
krátkodobý pronájem skladovací kapacity za účelem dočasného uskladnění pomoci členských států s cílem usnadnit její koordinovanou dopravu;
ii)
úprava balení pomoci členských států s cílem maximálně využít dostupné dopravní kapacity nebo s cílem vyhovět specifickým operačním požadavkům; nebo
iii)
místní doprava sdružené pomoci s cílem zajistit její koordinované dodání v cílové destinaci v žádající zemi.
Finanční podpora Unie podle tohoto odstavce nepřesáhne v rámci jednotlivých aktivování mechanismu Unie částku 75 000 EUR v běžných cenách. Ve výjimečných případech může být tento strop prostřednictvím prováděcích aktů překročen. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 33 odst. 2.
5. V případě sdružování dopravních operací, do kterých je zapojeno několik členských států, se může některý členský stát ujmout vedení ve věci žádosti o finanční podporu Unie pro celou operaci.
6. Pokud členský stát požaduje, aby Komise zadala zakázku na dopravní služby, požádá Komise o částečnou úhradu nákladů v souladu s mírami financování uvedenými v odstavcích 2, 3 a 4.
7. Pro finanční podporu Unie na náklady na dopravní zdroje podle tohoto článku jsou způsobilé: veškeré náklady na přesun dopravních zdrojů, včetně nákladů na všechny služby, poplatky, logistiku a manipulaci, pohonné hmoty, popřípadě na ubytování a jiné nepřímé náklady, jako jsou daně a cla a náklady na tranzit.
Článek 24
Příjemci
Granty podle tohoto rozhodnutí lze udělovat právnickým osobám soukromého i veřejného práva.
Článek 25
Druhy finančních opatření a prováděcí postupy
1. Komise provádí finanční pomoc Evropské unie v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012.
2. Finanční pomoc na základě tohoto rozhodnutí může být poskytnuta v některé z forem stanovených nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012, zejména ve formě grantů, náhrady výdajů, zadávání veřejných zakázek či příspěvků do svěřeneckých fondů.
3. Za účelem provádění tohoto rozhodnutí přijme Komise prostřednictvím prováděcích aktů roční pracovní programy, s výjimkou opatření spadajících do oblasti odezvy na katastrofy podle kapitoly IV, které nelze upravit předem. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 33 odst. 2. Roční pracovní programy stanoví sledované cíle, očekávané výsledky, způsob provedení a celkovou částku programu. Obsahují také popis financovaných opatření, určení částky přidělené na každé opatření a orientační harmonogram provádění. Pokud jde o finanční pomoc podle čl. 28 odst. 2, jsou v ročních pracovních programech popsána opatření plánovaná pro každou uvedenou zemi.
Článek 26
Doplňkovost a soudržnost opatření Unie
1. Opatření, která obdrží finanční podporu na základě tohoto rozhodnutí, neobdrží pomoc z jiných finančních nástrojů Unie.
Komise zajistí, aby jí žadatelé o finanční podporu v rámci tohoto rozhodnutí a příjemci takové pomoci poskytli informace o finanční pomoci obdržené z jiných zdrojů, včetně souhrnného rozpočtu Unie, a informace o podaných žádostech o takovou pomoc.
2. Úsilí o součinnost a doplňkovost zahrnuje i jiné nástroje Unie. V případě reakce na humanitární krize ve třetích zemích zajistí Komise doplňkovost a soudržnost opatření financovaných na základě tohoto rozhodnutí a opatření financovaných na základě nařízení (ES) č. 1257/96.
3. Pokud pomoc v rámci mechanismu Unie přispívá k humanitární reakci Unie, zejména při složitých mimořádných událostech, opatření, na něž je poskytována finanční pomoc na základě tohoto rozhodnutí, musí vycházet ze zjištěných potřeb a musí být v souladu s humanitárními zásadami a zásadami využití civilní ochrany a vojenských zdrojů v souladu s Evropským konsensem o humanitární pomoci.
Článek 27
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření, která zajistí, aby při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení byly finanční zájmy Unie chráněny uplatňováním preventivních opatření proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním, a to prostřednictvím účinných kontrol a v případě zjištění nesrovnalostí také pomocí zpětného získání neoprávněně vyplacených částek a případně pomocí účinných, přiměřených a odrazujících správních a finančních sankcí.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provést audit na základě dokumentů a kontrol na místě u všech příjemců grantů, dodavatelů a subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky EU na základě tohoto rozhodnutí.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) může provádět vyšetřování včetně kontrol a inspekcí na místě v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (15) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (16), aby se zjistilo, zda nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie, pokud jde o grantovou dohodu nebo rozhodnutí o grantu nebo smlouvu, které jsou financované podle tohoto rozhodnutí.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, dohody o spolupráci se třetími zeměmi a s mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o grantu vyplývající z provádění tohoto rozhodnutí musí obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Účetní dvůr a OLAF k provádění takových auditů a vyšetřování v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
KAPITOLA VI
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 28
Třetí země a mezinárodní organizace
1. Mechanismus Unie je otevřen účasti:
a)
zemí Evropského sdružení volného obchodu (ESVO), které jsou členy Evropského hospodářského prostoru (EHP), a to v souladu s podmínkami stanovenými v Dohodě o EHP, a dalších evropských zemí, pokud tak stanoví dohody a postupy;
b)
přistupujících zemí, kandidátských zemí a potenciálních kandidátů v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro účast těchto zemí v programech Unie stanovených příslušnými rámcovými dohodami a rozhodnutími Rady přidružení nebo obdobnými ujednáními.
2. Finanční pomoc uvedená v článku 20 a čl. 21 odst. 1 písm. a), b), f) a h) může být poskytnuta též kandidátským zemím a potenciálním kandidátům, jež se neúčastní mechanismu Unie, jakož i zemím účastnícím se evropské politiky sousedství, pokud tato finanční pomoc doplňuje financování na základě budoucího legislativního aktu Unie o nástroji předvstupní pomoci (NPP II) a budoucího legislativního aktu Unie o evropském nástroji sousedství.
3. Mezinárodní nebo regionální organizace mohou spolupracovat na činnostech v rámci mechanismu Unie, pokud to umožňují dvoustranné nebo mnohostranné dohody mezi těmito organizacemi a Unií.
Článek 29
Příslušné orgány
Pro účely použití tohoto rozhodnutí určí členské státy příslušné orgány a uvědomí o nich odpovídajícím způsobem Komisi.
Článek 30
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je Komisi svěřena za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 19 odst. 5 a 6 je svěřena Komisi do 31. prosince 2020.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedená v čl. 19 odst. 5 a 6 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 19 odst. 5 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament ani Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 31
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení aktu v přenesené pravomoci Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky postupem uvedeným v čl. 30 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 32
Prováděcí akty
1. Komise přijímá prováděcí akty týkající se:
a)
komunikace střediska s kontaktními místy členských států podle čl. 8 písm. b), čl. 15 odst. 3 a čl. 16 odst. 3 písm. a) a operativních postupů použitelných pro odezvu na katastrofy uvnitř Unie podle článku 15, jakož i mimo Unii podle článku 16, včetně určení příslušných mezinárodních organizací;
b)
složek společného komunikačního systému, jakož i organizace sdílení informací prostřednictvím společného komunikačního systému podle čl. 8 písm. b);
c)
procesu nasazování odborných týmů podle článku 17;
d)
určení modulů, dalších kapacit pro odezvu a odborníků podle čl. 9 odst. 1
e)
operačních požadavků na fungování a interoperabilitu modulů podle čl. 9 odst. 2, včetně jejich úkolů, kapacit, hlavních složek, soběstačnosti a nasazení;
f)
cílů kapacity, požadavků na kvalitu a interoperabilitu a certifikačních a registračních postupů nezbytných pro fungování evropské kapacity podle článku 11, jakož i finančních ujednání podle čl. 21 odst. 2;
g)
zjišťování a odstraňování nedostatků evropské kapacity podle článku 12;
h)
organizace programu odborné přípravy, rámce pro cvičení a programu zaměřeného na získané zkušenosti podle článku 13; a
i)
organizace podpory pro dopravu pomoci podle článků 18 a 23.
2. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 33 odst. 2.
Článek 33
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011. Pokud výbor žádné stanovisko nezaujme, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 34
Hodnocení
1. Opatření, která obdrží finanční podporu, se pravidelně monitorují za účelem sledování jejich provádění.
2. Komise vyhodnotí uplatňování tohoto rozhodnutí a předloží Evropskému parlamentu a Radě:
a)
do 30. června 2017 průběžnou hodnotící zprávu týkající se dosažených výsledků a kvalitativních a kvantitativních aspektů provádění tohoto rozhodnutí;
b)
do 31. prosince 2018 sdělení o pokračujícím provádění tohoto rozhodnutí; a
c)
do 31. prosince 2021 zprávu o následném hodnocení.
K průběžné hodnotící zprávě uvedené v písmenu a) a sdělení uvedenému v písmenu b) se případně přiloží návrhy na změny tohoto rozhodnutí.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 35
Přechodné ustanovení
1. Opatření, která byla zahájena před 1. lednem 2014 na základě rozhodnutí 2007/162/ES, Euratom, jsou v příslušných případech nadále spravována v souladu s uvedeným rozhodnutím.
2. Členské státy zajistí na vnitrostátní úrovni hladký přechod mezi opatřeními prováděnými v rámci finančního nástroje civilní ochrany a opatřeními, která mají být prováděna v rámci tohoto rozhodnutí.
Článek 36
Zrušení
Rozhodnutí 2007/162/ES, Euratom a 2007/779/ES, Euratom se zrušují. Odkazy na zrušená rozhodnutí se považují za odkazy na toto rozhodnutí v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 37
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Článek 38
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1313/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 196,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ενόψει της σημαντικής αύξησης του αριθμού, της σοβαρότητας και της έντασης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών τα τελευταία χρόνια και σε περίπτωση μελλοντικών καταστροφών πιο ακραίων και πιο πολύπλοκων με ακόμα πιο εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες, λόγω, ιδίως, της κλιματικής αλλαγής και των πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ διαφόρων φυσικών και τεχνολογικών κινδύνων, καθίσταται ολοένα σημαντικότερη η θέσπιση ολοκληρωμένης προσέγγισης όσον αφορά τη διαχείριση καταστροφών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προαγάγει την αλληλεγγύη και θα πρέπει να υποστηρίζει, να συμπληρώνει και να διευκολύνει το συντονισμό των δράσεων των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής προστασίας προκειμένου να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών.
(2)
Με την απόφαση 2001/792/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (2), η οποία αναδιατυπώθηκε με την απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (3) δημιουργήθηκε κοινοτικός μηχανισμός πολιτικής προστασίας. Η χρηματοδότηση του εν λόγω μηχανισμού εξασφαλίστηκε με την απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (4), που θέσπισε χρηματοδοτικό μέσο πολιτικής προστασίας («Χρηματοδοτικό μέσο»). Προβλέπει τη χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης, τόσο ως συμβολή στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αντιμετώπισης μειζόνων καταστάσεων έκτακτης ανάγκης όσο και ως συμβολή στην ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας για κάθε είδους καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των μέτρων που ελήφθησαν προηγουμένως δυνάμει της απόφασης 1999/847/ΕΚ του Συμβουλίου (5). Το χρηματοδοτικό μέσο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
(3)
Η προστασία που πρέπει να εξασφαλισθεί με τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας της Ένωσης («Μηχανισμός της Ένωσης») θα πρέπει να καλύπτει κατά πρώτο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από όλων των ειδών τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών καταστροφών, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που σημειώνονται εντός και εκτός της Ένωσης. Βοήθεια πολιτικής προστασίας και κάθε άλλη βοήθεια έκτακτης ανάγκης στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης μπορεί να απαιτηθεί σε όλες τις εν λόγω καταστροφές για να συμπληρωθούν οι ικανότητες αντιμετώπισης καταστροφών της πληγείσας χώρας. Όσον αφορά καταστροφές λόγω τρομοκρατικών ενεργειών και πυρηνικών ή ραδιολογικών ατυχημάτων, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να καλύπτει μόνο τις δράσεις ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών που εμπίπτουν στο πεδίο πολιτικής προστασίας.
(4)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει επίσης να συμβάλει στην εφαρμογή του άρθρου 222 της Συνθήκης για την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), μέσω της διάθεσης των μέσων και των ικανοτήτων του ανάλογα με τις ανάγκες.
(5)
Ο μηχανισμός της Ένωσης συνιστά ορατή εκδήλωση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης διασφαλίζοντας κατά πρακτικό και έγκαιρο τρόπο τη συμβολή στην πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση καταστροφών, υφιστάμενων ή επαπειλούμενων με την επιφύλαξη των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών και διακανονισμών στο πεδίο πολιτικής προστασίας. Συνεπώς η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να επηρεάζει τα αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν τα κράτη μέλη δυνάμει διμερών ή πολυμερών συνθηκών, οι οποίες σχετίζονται με θέματα που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση, ούτε την ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες στο έδαφός τους.
(6)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη το οικείο δίκαιο της Ένωσης και τις διεθνείς δεσμεύσεις, και να αξιοποιεί συνέργειες με συναφείς πρωτοβουλίες της Ένωσης, όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα παρατήρησης της γης (Κοπέρνικος), το ευρωπαϊκό πρόγραμμα προστασίας των υποδομών ζωτικής σημασίας (EPCIP) και το κοινό περιβάλλον ανταλλαγής πληροφοριών (CISE).
(7)
Οι περιφερειακές και τοπικές αρχές διαδραματίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη διαχείριση των καταστροφών. Οι περιφερειακές και τοπικές αρχές θα πρέπει, ως εκ τούτου να συμμετέχουν προσηκόντως στις δραστηριότητες που διεξάγονται δυνάμει της παρούσας απόφασης, σύμφωνα με τις εθνικές δομές των κρατών μελών.
(8)
Η πρόληψη είναι ζήτημα καίριας σημασίας για την προστασία από καταστροφές και απαιτεί την ανάληψη περαιτέρω δράσης, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 και στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών». Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής για ενωσιακές δράσεις πρόληψης κινδύνων καταστροφών με γνώμονα την επίτευξη υψηλότερου επιπέδου προστασίας και ανθεκτικότητας έναντι καταστροφών μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των επιπτώσεών τους, καθώς και μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης, ενώ παράλληλα πρέπει να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι πιθανές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να συνυπολογίζεται η ανάγκη ανάληψης της κατάλληλης δράσης με σκοπό την προσαρμογή. Υπό την προοπτική αυτή, οι εκτιμήσεις των κινδύνων, ο σχεδιασμός της διαχείρισης του κινδύνου, η αξιολόγηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων που διεξάγει κάθε κράτος μέλος σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο με τη συμμετοχή αναλόγως, άλλων οικείων υπηρεσιών, η επισκόπηση των κινδύνων που προετοιμάζεται σε επίπεδο Ένωσης, και οι αξιολογήσεις από ομοτίμους, είναι ουσιώδους σημασίας για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της διαχείρισης καταστροφών, καθώς διασυνδέει τις δράσεις πρόληψης κινδύνων, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών. Συνεπώς, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει γενικό πλαίσιο για την ανταλλαγή πληροφοριών ως προς τους κινδύνους και την ικανότητα διαχείρισης των κινδύνων, με την επιφύλαξη του άρθρου 346 ΣΛΕΕ, το οποίο εγγυάται ότι κανένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να υποχρεούται να παρέχει πληροφορίες τη γνωστοποίηση των οποίων θεωρεί αντίθετη προς ουσιώδη συμφέροντα ασφαλείας του.
(9)
Η Ένωση, συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξη και στην καλύτερη ενσωμάτωση των διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης και έγκαιρης προειδοποίησης ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, θα πρέπει να βοηθά τα κράτη μέλη να ελαχιστοποιούν τον χρόνο αντιμετώπισης των καταστροφών και τον χρόνο ειδοποίησης των πολιτών της Ένωσης. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη και να αξιοποιούν τα υφιστάμενα και μελλοντικά συστήματα και πηγές πληροφοριών, ενθαρρύνοντας τις αντίστοιχες νέες τεχνολογίες.
(10)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής που θα επιδιώκει τη διαρκή βελτίωση του επιπέδου ετοιμότητας των συστημάτων πολιτικής προστασίας, των υπηρεσιών, του προσωπικού τους και του πληθυσμού της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να περιλαμβάνονται πρόγραμμα ασκήσεων, πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, καθώς και προγράμματα και δίκτυο κατάρτισης -σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών- σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις για την κατάρτιση στον τομέα της διαχείρισης καταστροφών.
(11)
Θα πρέπει να επιδιώκεται η ανάπτυξη μονάδων επέμβασης για παροχή βοήθειας πολιτικής προστασίας, από πόρους προερχόμενους από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, με στόχο την πλήρη διαλειτουργικότητα ούτως ώστε να ενισχυθεί η συνεργασία στο πεδίο της πολιτικής προστασίας και να αναπτυχθεί περαιτέρω η συντονισμένη κοινή ταχεία αντίδραση των κρατών μελών. Οι μονάδες θα πρέπει να οργανώνονται στο επίπεδο των κρατών μελών και να υπόκεινται στις εντολές και στον έλεγχό τους.
(12)
Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να διευκολύνει την κινητοποίηση και τον συντονισμό των επεμβάσεων παροχής βοήθειας. Ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να στηρίζεται σε δομή της Ένωσης που αποτελείται από ένα κέντρο συντονισμού αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών (ΚΣΑΕΑ), μία ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών (ΕΙΑΕΑ), με τη μορφή μιας εθελοντικής δεξαμενής προδεσμευμένων ικανοτήτων των κρατών μελών, εκπαιδευμένους εμπειρογνώμονες, ένα κοινό σύστημα επικοινωνίας και πληροφόρησης έκτακτων αναγκών (ΚΣΕΠΕΑ), το οποίο θα διαχειρίζεται η Επιτροπή και τα σημεία επαφής στα κράτη μέλη. Η δομή αυτή θα πρέπει να εξασφαλίζει επίσης ένα πλαίσιο για τη συλλογή έγκυρων πληροφοριών για την κατάσταση, τη διάδοσή τους στα κράτη μέλη και την ανταλλαγή των διδαγμάτων που αντλούνται από τις επεμβάσεις.
(13)
Με γνώμονα τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και την ενίσχυση της διαθεσιμότητας καίριας σημασίας ικανοτήτων, θα πρέπει να αναπτυχθεί ΕΙΑΚΕΑ, με τη μορφή μιας εθελοντικής δεξαμενής προδεσμευμένων ικανοτήτων των κρατών μελών και μια δομημένη διαδικασία για τον εντοπισμό πιθανών ελλείψεων στο επίπεδο ικανοτήτων.
(14)
Όσον αφορά τις επεμβάσεις παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών εκτός της Ένωσης, ο μηχανισμός της Ένωσης θα πρέπει να διευκολύνει και να υποστηρίζει τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη και η Ένωση συνολικά για την προώθηση της συνεκτικότητας του παγκόσμιου έργου στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Τα Ηνωμένα Έθνη, στις περιπτώσεις που είναι παρόντα, έχουν γενικό συντονιστικό ρόλο για τις επιχειρήσεις παροχής βοήθειας σε τρίτες χώρες. Η βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης θα πρέπει να συντονίζεται με τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους συναφείς διεθνείς φορείς για να μεγιστοποιηθεί η χρήση των διαθέσιμων πόρων και να αποφεύγονται οι περιττές αλληλοεπικαλύψεις των προσπαθειών. Ο ενισχυμένος συντονισμός της παροχής βοήθειας πολιτικής προστασίας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αποτελεί προϋπόθεση για να υποστηριχθεί η συνολική προσπάθεια συντονισμού και για να εξασφαλισθεί ολοκληρωμένη συμβολή της Ένωσης στη γενική προσπάθεια παροχής βοήθειας. Σε καταστροφές, κατά τις οποίες η βοήθεια παρέχεται στο πλαίσιο τόσο του μηχανισμού της Ένωσης όσο και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου (6), η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει την αποτελεσματικότητα, τη συνοχή και τη συμπληρωματικότητα ολόκληρης της αντίδρασης της Ένωσης σεβόμενη την Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια (7).
(15)
Θα πρέπει να βελτιωθούν η διαθεσιμότητα και η προσβασιμότητα σε επαρκή μεταφορικά μέσα για να ενισχυθεί η ανάπτυξη της ικανότητας ταχείας αντίδρασης, σε επίπεδο Ένωσης. Η Ένωση θα πρέπει να υποστηρίζει και να συμπληρώνει τις προσπάθειες των κρατών μελών διευκολύνοντας τον συντονισμό και τη συγκέντρωση των μεταφορικών πόρων και συμβάλλοντας, όπου απαιτείται, στη χρηματοδότηση πρόσθετων μεταφορικών μέσων βάσει ορισμένων κριτηρίων και λαμβάνοντας υπόψη τα υφιστάμενα συστήματα.
(16)
Οι επεμβάσεις παροχής βοήθειας θα πρέπει να έχουν ως γνώμονα τη ζήτηση και να αποτελούν αντικείμενο πλήρους συντονισμού στο εκάστοτε πεδίο δράσης, ώστε να μεγιστοποιείται η αποτελεσματικότητα και να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε πληγέντες πληθυσμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει κατάλληλη υλικοτεχνική υποστήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων που αποστέλλονται επιτόπου.
(17)
Ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για την υποστήριξη πολιτικής προστασίας στην προξενική βοήθεια που παρέχεται στους πολίτες της Ένωσης σε καταστροφές σε τρίτες χώρες, κατόπιν αιτήματος των προξενικών αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να συντονίζουν μεταξύ τους καθώς και με οποιουσδήποτε άλλους σχετικούς φορείς τις αιτήσεις αυτές ώστε να διασφαλίζεται η βέλτιστη χρήση του μηχανισμού της Ένωσης και να αποφεύγονται οι επιτόπιες πρακτικές δυσκολίες. Τη στήριξη αυτή θα μπορούσε να αιτεί παραδείγματος χάριν, το «ηγετικό κράτος» ή το αρμόδιο για τον συντονισμό της παρεχόμενης βοήθειας κράτος μέλος για όλους τους πολίτες της Ένωσης. Η έννοια του «ηγετικού κράτους» θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση της έννοιας του ηγετικού κράτους στον προξενικό τομέα (8). Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ενωσιακών κανόνων περί προξενικής προστασίας των πολιτών της Ένωσης στο εξωτερικό
(18)
Κατά το σχεδιασμό των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών, είναι σκόπιμο να υπάρχει επαφή με συναφείς μη κυβερνητικούς οργανισμούς και άλλες συναφείς οντότητες για τον εντοπισμό τυχόν πρόσθετων ικανοτήτων αντιμετώπισης τις οποίες είναι δυνατόν να διαθέτουν σε περιπτώσεις καταστροφών μέσω των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών.
(19)
Η χρήση στρατιωτικών μέσων υπό πολιτική ηγεσία ως έσχατη λύση μπορεί να αποτελεί μια σημαντική συμβολή στην αντιμετώπιση καταστροφών. Οσάκις κρίνεται σκόπιμη η χρήση στρατιωτικών ικανοτήτων για τη στήριξη επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας, η συνεργασία με τις στρατιωτικές δυνάμεις θα πρέπει να ακολουθεί τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τα κριτήρια που έχουν καθορισθεί από το Συμβούλιο ή τα αρμόδια όργανά του, προκειμένου να διατίθενται στο μηχανισμό της Ένωσης στρατιωτικές ικανότητες συναφείς με την πολιτική προστασία και θα πρέπει να συνάδουν με τις οικείες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές.
(20)
Όταν η συνδρομή δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης συμβάλλει σε ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, ιδιαίτερα σε πολύπλοκες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι δράσεις που τυγχάνουν χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης θα πρέπει να είναι συνεπείς προς τις ανθρωπιστικές αρχές και τις αρχές της χρήσης των πόρων πολιτικής προστασίας και των στρατιωτικών πόρων που απαριθμούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια.
(21)
Θα πρέπει να είναι δυνατή η συμμετοχή των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), των υπό προσχώρηση χωρών, των υποψήφιων χωρών και των εν δυνάμει υποψήφιων. Οι υποψήφιες χώρες και οι εν δυνάμει υποψήφιοι που δεν συμμετέχουν στον μηχανισμό της Ένωσης, καθώς και οι χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας (ΕΠΓ), θα πρέπει να επωφελούνται από ορισμένες δράσεις που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης.
(22)
Προκειμένου να διασφαλισθούν ενιαίες συνθήκες για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή όσον αφορά τη διάδραση του ΚΣΑΕΑ με τα σημεία επαφής των κρατών μελών και τις επιχειρησιακές διαδικασίες για την αντιμετώπιση καταστροφών εντός και εκτός της Ένωσης, τις συνιστώσες του ΚΣΕΠΕΑ και την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, τη διαδικασία για την ανάπτυξη ομάδων εμπειρογνωμόνων, τον εντοπισμό των μονάδων, άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης και εμπειρογνωμόνων, τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για τη λειτουργία και διαλειτουργικότητα των μονάδων, την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας, τις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας και ποιότητας και τη διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης για τη λειτουργία της ΕΙΑΚΕΑ, καθώς και τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, τον εντοπισμό και την κάλυψη ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕΑ, την οργάνωση του προγράμματος εκπαίδευσης, το πλαίσιο ασκήσεων και το πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, και την οργάνωση στήριξης για τη μεταφορά της βοήθειας. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(23)
Η διαδικασία εξέτασης θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση.
(24)
Η παρούσα απόφαση ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών και διευκολύνει τον συντονισμό στον τομέα της πολιτικής προστασίας, παρέχοντας τη δυνατότητα δράσεων πιο αποτελεσματικών, λόγω κλίμακας και συμπληρωματικότητας. Σε περίπτωση που μια καταστροφή υπερβαίνει τις ικανότητες αντιμετώπισης κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μπορεί να αποφασίσει να ζητήσει από τον μηχανισμό της Ένωσης να συμπληρώσει τους πόρους πολιτικής προστασίας και τους λοιπούς πόρους αντιμετώπισης καταστροφών που διαθέτει το ίδιο.
(25)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω διαστάσεων ήαποτελεσμάτων, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(26)
Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας, τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας που θεσπίζονται στο πλαίσιο των ενωσιακών νομικών πράξεων σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στον τομέα της υγείας, ούτε τα μέτρα προστασίας των καταναλωτών που θεσπίζονται στο πλαίσιο μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση προγράμματος δράσης στον τομέα της πολιτικής για τους καταναλωτές για την περίοδο 2014-2020.
(27)
Για λόγους συνοχής, η παρούσα απόφαση δεν διέπει δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης 2007/124/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (10) και μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων ή που αφορούν την τήρηση του νόμου και της τάξης και τη διασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται σε δραστηριότητες που καλύπτει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/96.
(28)
Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν πρέπει να θίγουν τη θέσπιση νομικώς δεσμευτικών πράξεων δυνάμει της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, η οποία προβλέπει τη λήψη συγκεκριμένων έκτακτων μέτρων σε περίπτωση πυρηνικών ή ραδιολογικών καταστροφών.
(29)
Η παρούσα απόφαση καλύπτει δράσεις πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης στον τομέα της θαλάσσιας ρύπανσης, με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(30)
Για τη διασφάλιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή μπορεί να χρηματοδοτεί δραστηριότητες που συνδέονται με την προετοιμασία, την παρακολούθηση, τον έλεγχο, τον οικονομικό έλεγχο και την αξιολόγηση, όπως απαιτούνται για τη διαχείριση του μηχανισμού της Ένωσης και την επίτευξη των στόχων του.
(31)
Η επιστροφή εξόδων και η σύναψη συμβάσεων δημόσιων προμηθειών και η χορήγηση των επιδοτήσεων με βάση την παρούσα απόφαση θα πρέπει να υλοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12). Λόγω της ιδιαίτερης φύσης της δράσης στον τομέα της πολιτικής προστασίας, ενδείκνυται να προβλεφθεί η χορήγηση επιδοτήσεων και σε νομικά πρόσωπα είτε διέπονται από το ιδιωτικό είτε από το δημόσιο δίκαιο. Είναι επίσης σημαντικό να τηρούνται οι κανόνες του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, και συγκεκριμένα οι αρχές της οικονομίας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας που καθορίζονται σε αυτόν.
(32)
Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης πρέπει να προστατεύονται μέσω αναλογικών μέτρων καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου δαπανών, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης, του εντοπισμού και της διερεύνησης των παρατυπιών, της ανάκτησης απολεσθέντων, αχρεωστήτως καταβληθέντων ή κακώς χρησιμοποιηθέντων κονδυλίων, και, εφόσον ενδείκνυται, της επιβολής διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
(33)
Η παρούσα απόφαση καθορίζει συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για τη συνολική διάρκεια του μηχανισμού της Ένωσης, το οποίο αποτελεί, για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού, το ποσό της προνομιακής αναφοράς κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας της 2ης Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη δημοσιονομική συνεργασία και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (13). Αυτό το ποσό αναφοράς αντλείται εν μέρει από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» και εν μέρει από τον τομέα 4 «Η Ευρώπη ως παγκόσμιος παράγων» του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2014-2020.
(34)
Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα πρέπει να χορηγείται σύμφωνα με τα ποσοστά που παρατίθενται στο Παράρτημα Ι.
(35)
Προκειμένου να αναθεωρηθεί έως τις 30 Ιουνίου 2017, βάσει του αποτελέσματος της ενδιάμεσης αξιολόγησης, η κατανομή του συνολικού χρηματοδοτικού κονδυλίου για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Η διαδικασία κατεπείγοντος θα πρέπει να εφαρμόζεται εφόσον, σε οιαδήποτε χρονική στιγμή, απαιτηθεί άμεση αναθεώρηση των δημοσιονομικών πόρων που διατίθενται για δράσεις αντιμετώπισης. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, ακόμη και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(36)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοσθεί από την 1η Ιανουαρίου 2014 καθώς σχετίζεται με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Γενικός στόχος και αντικείμενο
1. Στόχος του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης («μηχανισμός της Ένωσης») είναι η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών και η διευκόλυνση του συντονισμού στον τομέα της πολιτικής προστασίας με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών.
2. Η προστασία που πρέπει να εξασφαλισθεί με τον μηχανισμό της Ένωσης καλύπτει κατά κύριο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές κάθε μορφής, συμπεριλαμβανομένων των συνεπειών της τρομοκρατίας και των τεχνολογικών, ραδιολογικών ή περιβαλλοντικών καταστροφών, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που συμβαίνουν εντός και εκτός της Ένωσης. Όσον αφορά τις συνέπειες των τρομοκρατικών ενεργειών ή των ραδιολογικών καταστροφών, ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί να καλύπτει μόνον δράσεις ετοιμότητας και αντιμετώπισης.
3. Ο μηχανισμός της Ένωσης προάγει την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών μέσω πρακτικής συνεργασίας και συντονισμού, χωρίς να επηρεάζει την πρωταρχική ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, στο έδαφός τους από καταστροφές και να εφοδιάζουν τα συστήματα διαχείρισης καταστροφών που διαθέτουν με επαρκή μέσα ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται επαρκώς και κατά τρόπο συνεπή σε καταστροφές τέτοιας φύσεως και τέτοιου μεγέθους, για τις οποίες ευλόγως αναμένεται να είναι προετοιμασμένα.
4. Η παρούσα απόφαση καθορίζει τους γενικούς κανόνες που διέπουν τον μηχανισμό της Ένωσης και τους κανόνες για τη χορήγηση χρηματοδοτικής στήριξης δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης.
5. Ο μηχανισμός της Ένωσης δεν πρέπει να επηρεάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις ισχύουσες νομικές πράξεις της Ένωσης, από τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή από υφιστάμενες διεθνείς συμφωνίες.
6. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στις δράσεις που υλοποιούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1717/2006, της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ή της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στους τομείς της υγείας, των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται στη συνεργασία στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει:
α)
δράσεις στους τομείς της πρόληψης και της ετοιμότητας εντός της Ένωσης και, όσον αφορά τα άρθρα 5 παράγραφος 2, και 13, παράγραφος 3 και το άρθρο 28, και εκτός της Ένωσης· και
β)
δράσεις για τη στήριξη της αντιμετώπισης των άμεσων συνεπειών καταστροφής εντός ή εκτός της Ένωσης, μεταξύ άλλων και στις χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1, κατόπιν αίτησης παροχής βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης.
2. Η παρούσα απόφαση λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες των απομονωμένων, των εξόχως απόκεντρων και άλλων περιοχών ή νήσων της Ένωσης όσον αφορά την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση καταστροφών καθώς και τις ειδικές ανάγκες των υπερπόντιων χωρών και εδαφών στην αντιμετώπιση καταστροφών.
Άρθρο 3
Ειδικοί στόχοι
1. Ο μηχανισμός της Ένωσης υποστηρίζει, συμπληρώνει και διευκολύνει το συντονισμό της δράσης των κρατών μελών επιδιώκοντας την υλοποίηση των ακόλουθων κοινών ειδικών στόχων:
α)
επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας από καταστροφές μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των πιθανών επιπτώσεών τους, μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης, καθώς και μέσω της βελτίωσης της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας και λοιπών αρμόδιων υπηρεσιών·
β)
ενίσχυση της ετοιμότητας, σε επίπεδο κρατών μελών και σε επίπεδο Ένωσης, για την αντιμετώπιση καταστροφών ·
γ)
διευκόλυνση της ταχείας και αποτελεσματικής αντίδρασης σε περίπτωση καταστροφών, υφιστάμενων ή επαπειλούμενων, και.
δ)
ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού και της ετοιμότητας έναντι των καταστροφών.
2. Για την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και την επανεξέταση, κατά περίπτωση, της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, χρησιμοποιούνται δείκτες. Οι δείκτες αυτοί καταγράφουν:
α)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της εφαρμογής του πλαισίου πρόληψης καταστροφών, η οποία μετράται βάσει του αριθμού των κρατών μελών τα οποία έχουν διαθέσει στην Επιτροπή μια σύνοψη των εκτιμήσεων κινδύνων και την εκτίμηση της ικανότητάς τους διαχείρισης κινδύνων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6,
β)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της αύξησης του επιπέδου ετοιμότητας σε περίπτωση καταστροφών, η οποία μετράται βάσει της ποσότητας των ικανοτήτων αντιμετώπισης που έχουν συμπεριληφθεί στην εθελοντική δεξαμενή έναντι των στόχων ικανότητας που αναφέρονται στο άρθρο 11 και του αριθμού των μονάδων που είναι καταχωρισμένες στο ΚΣΕΠΕΑ,
γ)
την πρόοδο προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της αντιμετώπισης καταστροφών, η οποία μετράται βάσει της ταχύτητας των παρεμβάσεων δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης και του βαθμού που η βοήθεια συμβάλλει στην κάλυψη των επιτόπιων αναγκών, και
δ)
την πρόοδο στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού και της ετοιμότητας για καταστροφές, η οποία μετράται με το επίπεδο ευαισθητοποίησης των πολιτών της Ένωσης όσον αφορά τους κινδύνους στην περιοχή τους.
Άρθρο 4
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1. «καταστροφή»: κάθε κατάσταση η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις σε πρόσωπα, στο περιβάλλον ή σε περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς·
2. «αντιμετώπιση»: κάθε δράση κατόπιν αιτήματος παροχής βοήθειας που αναλαμβάνεται δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης στην περίπτωση επαπειλούμενης καταστροφής, κατά τη διάρκειά της ή ύστερα από καταστροφή, για την αντιμετώπιση των άμεσων δυσμενών συνεπειών της·
3. «ετοιμότητα»: κατάσταση ετοιμότητας και δυνατότητα ανθρώπινου δυναμικού και υλικών μέσων, δομών, κοινοτήτων και οργανώσεων, που καθιστά δυνατή την εξασφάλιση αποτελεσματικής ταχείας αντίδρασης σε περίπτωση καταστροφής, η οποία θα είναι αποτέλεσμα δράσης που ανελήφθη εκ των προτέρων·
4. «πρόληψη»: κάθε δράση που αποσκοπεί στη μείωση των κινδύνων ή στο μετριασμό των δυσμενών συνεπειών καταστροφών σε πρόσωπα, στο περιβάλλον και στις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς·
5. «έγκαιρη προειδοποίηση»: η έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή πληροφοριών που επιτρέπει την ανάληψη δράσης προς αποφυγή ή περιορισμό των κινδύνων και των δυσμενών επιπτώσεων καταστροφής και προς διευκόλυνση της ετοιμότητας για αποτελεσματική αντίδραση·
6. «μονάδα»: αυτάρκης και αυτόνομη οργάνωση ικανοτήτων των κρατών μελών ή κινητή επιχειρησιακή ομάδα των κρατών μελών σύμφωνα με προκαθορισμένα καθήκοντα και ανάγκες, που αποτελείται από συνδυασμό ανθρώπινων και υλικών πόρων και μπορεί να προσδιορισθεί βάσει της ικανότητας επέμβασης ή του καθήκοντος (των καθηκόντων) που δύναται να αναλάβει·
7. «εκτίμηση κινδύνων»: η συνολική διατομεακή διαδικασία εντοπισμού, ανάλυσης και αξιολόγησης κινδύνων που πραγματοποιείται σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο·
8. «ικανότητα διαχείρισης κινδύνων»: η ικανότητα κράτους μέλους ή των περιφερειών του να περιορίζει, να προσαρμόζει και/ή να μετριάζει τους κινδύνους (τις επιπτώσεις και την πιθανότητα μιας καταστροφής) που έχουν εντοπιστεί στις εκτιμήσεις κινδύνων, σε επίπεδα αποδεκτά για το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Η ικανότητα διαχείρισης κινδύνων αξιολογείται ως προς τις τεχνικές, οικονομικές, και διοικητικές δυνατότητες υλοποίησης επαρκών:
α)
εκτιμήσεων κινδύνων·
β)
σχεδιασμού διαχείρισης κινδύνων (για πρόληψη και ετοιμότητα)· και
γ)
μέτρων για την πρόληψη κινδύνων και την ετοιμότητα·
9. «στήριξη του κράτους υποδοχής»: κάθε δράση που αναλαμβάνεται κατά τις φάσεις ετοιμότητας και απόκρισης από χώρα η οποία λαμβάνει ή στέλνει βοήθεια, ή από την Επιτροπή, για την άρση προβλέψιμων παραγόντων στη διεθνή βοήθεια που παρέχεται μέσω του μηχανισμού της Ένωσης. Περιλαμβάνει τη στήριξη των κρατών μελών για τη διευκόλυνση της διέλευσης της βοήθειας από το έδαφός τους·
10. «ικανότητα αντιμετώπισης»: βοήθεια που μπορεί να παρασχεθεί μέσω του μηχανισμού της Ένωσης κατόπιν αιτήματος
11. «υλικοτεχνική υποστήριξη»: ο απαραίτητος εξοπλισμός ή υπηρεσίες που απαιτούνται ώστε οι ομάδες εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1, να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, μεταξύ άλλων, επικοινωνίες, προσωρινό κατάλυμα, σίτιση ή μεταφορές εντός της χώρας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
ΠΡΟΛΗΨΗ
Άρθρο 5
Δράσεις στον τομέα της πρόληψης
1. Για την υλοποίηση των στόχων και των δράσεων στον τομέα της πρόληψης, η Επιτροπή:
α)
αναλαμβάνει δράση για τη βελτίωση του γνωστικού υπόβαθρου σχετικά με τους κινδύνους καταστροφών και για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών, μεταξύ άλλων μεταξύ κρατών μελών που εκτίθενται σε κοινούς κινδύνους·
β)
στηρίζει και προωθεί τις δραστηριότητες εκτίμησης και χαρτογράφησης κινδύνων από τα κράτη μέλη, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος·
γ)
καθιερώνει και επικαιροποιεί τακτικά διατομεακή επισκόπηση και χαρτογράφηση των φυσικών και ανθρωπογενών κινδύνων καταστροφών που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η Ένωση, ακολουθώντας συνεκτική προσέγγιση στους διάφορους τομείς πολιτικής που μπορούν να αφορούν ή να επηρεάζουν την πρόληψη καταστροφών και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις ενδεχόμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ·
δ)
ενθαρρύνει την ανταλλαγή καλών πρακτικών κατά την εκπόνηση εθνικών συστημάτων πολιτικής προστασίας ώστε να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής,
ε)
στηρίζει και προωθεί την ανάπτυξη και υλοποίηση των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνων των κρατών μελών, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος·
στ)
συγκεντρώνει και διαδίδει τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη, οργανώνει ανταλλαγή εμπειριών όσον αφορά την αξιολόγηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων, αναπτύσσει μαζί με τα κράτη μέλη και εντός 22ας Δεκεμβρίου 2014, κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το περιεχόμενο, τη μεθοδολογία και τη διάρθρωση των εν λόγω αξιολογήσεων και διευκολύνει την ανταλλαγή καλών πρακτικών για τον σχεδιασμό στον τομέα της πρόληψης και της ετοιμότητας, μεταξύ άλλων μέσω αξιολογήσεων από ομοτίμους σε εθελοντική βάση·
ζ)
υποβάλλει περιοδικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, βάσει των προθεσμιών που ορίζονται στο άρθρο 6 στοιχείο γ), σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί ως προς την εφαρμογή του άρθρου 6·
η)
προωθεί τη χρήση διαφόρων κονδυλίων της Ένωσης που μπορούν να στηρίξουν τη βιώσιμη πρόληψη καταστροφών και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες να αξιοποιούν τις εν λόγω ευκαιρίες χρηματοδότησης·
θ)
τονίζει τη σημασία της πρόληψης κινδύνων και στηρίζει τα κράτη μέλη στους τομείς της ευαισθητοποίησης, της ενημέρωσης του κοινού και της εκπαίδευσης·
ι)
προάγει μέτρα πρόληψης στα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28, μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών, και διευκολύνει την πρόσβαση σε ειδικές γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη για θέματα κοινού ενδιαφέροντος· και
ια)
σε στενή διαβούλευση με κράτη μέλη, αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση πρόληψης, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α).
2. Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, ή των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, η Επιτροπή δύναται να αναπτύξει επιτόπου ομάδα εμπειρογνωμόνων για την παροχή συμβουλών σχετικά με τη λήψη μέτρων πρόληψης.
Άρθρο 6
Διαχείριση κινδύνου
Τα κράτη μέλη, προκειμένου να προάγουν μια αποτελεσματική και συνεκτική προσέγγιση για την πρόληψη των καταστροφών και την ετοιμότητα έναντι αυτών, μέσω ανταλλαγής μη ευαίσθητων πληροφοριών, κυρίως πληροφοριών η γνωστοποίηση των οποίων δεν αντιτίθεται στα ουσιώδη συμφέροντα ασφαλείας των κρατών μελών, και βέλτιστων πρακτικών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης:
α)
αναπτύσσουν εκτιμήσεις κινδύνου, σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο, και παρέχουν στην Επιτροπή μια σύνοψη των σχετικών στοιχείων 22ας Δεκεμβρίου 2015, και στη συνέχεια κάθε τρία έτη·
β)
αναπτύσσουν και βελτιώνουν το σχεδιασμό τους διαχείρισης κινδύνων από καταστροφές, σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο·
γ)
παρέχουν στην Επιτροπή την εκτίμηση της ικανότητάς τους διαχείρισης κινδύνων σε εθνικό ή σε ενδεδειγμένο κατώτερο του εθνικού επίπεδο κάθε τρία έτη μετά την οριστικοποίηση των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο στ), και εφόσον υπάρχουν σημαντικές αλλαγές· και
δ)
συμμετέχουν, σε εθελοντική βάση, σε αξιολογήσεις από ομοτίμους όσον αφορά την εκτίμηση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ
Άρθρο 7
Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών
Συστήνεται το Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (ΚΣΑΕΑ). Το ΚΣΑΕΑ, εξασφαλίζει επιχειρησιακή ικανότητα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, και εξυπηρετεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή για την επίτευξη των στόχων του μηχανισμού της Ένωσης.
Άρθρο 8
Γενικές δράσεις της Επιτροπής στον τομέα της ετοιμότητας
Η Επιτροπή εκτελεί τις ακόλουθες δράσεις στον τομέα της ετοιμότητας:
α)
διαχειρίζεται το ΚΣΑΕΑ·
β)
διαχειρίζεται Κοινό Σύστημα Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Έκτακτων Αναγκών (ΚΣΕΠΕΑ) που εξασφαλίζει την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του ΚΣΑΕΑ και των σημείων επαφής των κρατών μελών·
γ)
συμβάλλει στην ανάπτυξη και καλύτερη ενσωμάτωση διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού, ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, προκειμένου να εξασφαλισθεί μια ταχεία αντίδραση καθώς και να προωθηθεί η διασύνδεση μεταξύ των εθνικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού και η σύνδεσή τους με το ΚΣΑΕΑ και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες, καθώς και πηγές και συστήματα παρακολούθησης και ανίχνευσης·
δ)
συγκροτεί και διαχειρίζεται μια ικανότητα κινητοποίησης και αποστολής ομάδων εμπειρογνωμόνων, που είναι υπεύθυνες για τα εξής:
(i)
την εκτίμηση των αναγκών που θα μπορούσαν πιθανώς να αντιμετωπισθούν στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης στο κράτος που έχει ζητήσει βοήθεια,
(ii)
τη διευκόλυνση, όταν χρειάζεται, του επιτόπου συντονισμού της παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών και την ανάπτυξη συνδέσμων με τις αρμόδιες αρχές του κράτους που έχει ζητήσει βοήθεια, και
(iii)
τη στήριξη του κράτους που έχει ζητήσει βοήθεια με εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα της ανάληψης δράσεων πρόληψης, ετοιμότητας ή αντιμετώπισης ·
ε)
συγκροτεί και διατηρεί μια ικανότητας παροχής υλικοτεχνικής υποστήριξης για τις εν λόγω ομάδες εμπειρογνωμόνων·
στ)
αναπτύσσει και διατηρεί ένα δίκτυο εκπαιδευμένων εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, άμεσα διαθέσιμων ώστε να βοηθούν το ΚΣΑΕΑ στην παρακολούθηση, ενημέρωση και διευκόλυνση του συντονισμού·
ζ)
διευκολύνει τον συντονισμό όσον αφορά την προεγκατάσταση μέσων αντιμετώπισης καταστροφών των κρατών μελών εντός της Ένωσης·
η)
στηρίζει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας των μονάδων και άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε επίπεδο κρατών μελών και σε διεθνές επίπεδο·
θ)
προβαίνει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, στις απαραίτητες δράσεις για τη διευκόλυνση της στήριξης του κράτους υποδοχής, συμπεριλαμβανομένης της εκπόνησης και επικαιροποίησης, από κοινού με τα κράτη μέλη, κατευθυντήριων γραμμών ως προς τη στήριξη του κράτους υποδοχής, βάσει επιχειρησιακής εμπειρίας·
ι)
στηρίζει την κατάρτιση προγραμμάτων εθελοντικής αξιολόγησης από ομοτίμους στο πλαίσιο των στρατηγικών ετοιμότητας των κρατών μελών, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων, τα οποία επιτρέπουν τη διατύπωση συστάσεων με σκοπό την ενίσχυση του επιπέδου ετοιμότητας της Ένωσης· και
ια)
σε στενή διαβούλευση με κράτη μέλη, αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση στον τομέα της ετοιμότητας, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Άρθρο 9
Γενικές δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της ετοιμότητας
1. Τα κράτη μέλη συμβάλλουν εθελουσίως στη δημιουργία μονάδων, ιδίως για τις επεμβάσεις επείγοντος χαρακτήρα ή τη στήριξη των αναγκών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης.
Τα κράτη μέλη ορίζουν εκ των προτέρων μονάδες, άλλες ικανότητες αντιμετώπισης, καθώς και εμπειρογνώμονες στο πλαίσιο των αρμόδιων υπηρεσιών τους, ιδίως στο πλαίσιο των οικείων υπηρεσιών πολιτικής προστασίας ή άλλων υπηρεσιών αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, οι οποίες θα μπορούσαν να διατεθούν για επεμβάσεις κατόπιν αιτήματος, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης. Λαμβάνουν υπόψη ότι η σύνθεση των μονάδων ή άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης ενδέχεται να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής και από τις ιδιαίτερες ανάγκες που σχετίζονται με την καταστροφή.
2. Οι μονάδες αποτελούνται από τους πόρους ενός ή περισσότερων κρατών μελών και πρέπει:
α)
να είναι σε θέση να εκτελούν προκαθορισμένα καθήκοντα στους τομείς της αντιμετώπισης, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και ως εκ τούτου να μπορούν:
i)
να αποστέλλονται κατεπειγόντως κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, μέσω του ΚΣΑΕΑ και
ii)
να εργάζονται με αυτάρκεια και αυτονομία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο,
β)
να είναι διαλειτουργικές με άλλες μονάδες,
γ)
να πραγματοποιούν εκπαίδευση και ασκήσεις ώστε να πληρούν την απαίτηση διαλειτουργικότητας,
δ)
να τίθενται υπό την εξουσία προσώπου υπεύθυνου για τη λειτουργία μονάδων και
ε)
να συνεργάζονται με άλλους φορείς της Ένωσης και/ή διεθνείς οργανισμούς, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη, κατά περίπτωση.
3. Τα κράτη μέλη, σε εθελοντική βάση, ορίζουν εκ των προτέρων εμπειρογνώμονες οι οποίοι θα μπορούσαν να αποσταλούν επιτόπου ως μέλη ομάδων εμπειρογνωμόνων, κατά τα προβλεπόμενα στο στοιχείο δ) του άρθρου 8.
4. Τα κράτη μέλη εξετάζουν το ενδεχόμενο παροχής, ανάλογα με τις απαιτήσεις, και άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης, που θα μπορούσαν να διαθέσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, ή που μπορούν να διατεθούν από μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλους αρμόδιους φορείς.
Οι άλλες ικανότητες αντιμετώπισης μπορούν να αποτελούνται από πόρους ενός ή περισσότερων κρατών μελών και, εφόσον απαιτείται, πρέπει:
α)
να είναι σε θέση να εκτελούν καθήκοντα στους τομείς της αντιμετώπισης, σύμφωνα με τις καθιερωμένες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και,ως εκ τούτου, να μπορούν:
i)
να αποστέλλονται κατεπειγόντως κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, μέσω του ΚΣΑΕΑ και
ii)
να εργάζονται με αυτάρκεια και αυτονομία, όταν απαιτείται, για συγκεκριμένη χρονική περίοδο,
β)
να συνεργάζονται με άλλους φορείς της Ένωσης και/ή διεθνείς οργανισμούς, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη, κατά περίπτωση.
5. Τα κράτη μέλη δύνανται, με την επιφύλαξη των καταλλήλων εγγυήσεων ασφαλείας, να παρέχουν πληροφορίες για τις σχετικές στρατιωτικές ικανότητες, που μπορούν να χρησιμοποιούνται ως έσχατο μέσο στο πλαίσιο της βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, όπως μεταφορικά μέσα και υλικοτεχνική ή ιατρική υποστήριξη.
6. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις σχετικές πληροφορίες για τους εμπειρογνώμονες, τις μονάδες και τις άλλες ικανότητες αντιμετώπισης που διαθέτουν για βοήθεια μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, κατά τα αναφερόμενα στις παραγράφους 1 ως 5, και επικαιροποιούν τις πληροφορίες αυτές, όταν χρειάζεται.
7. Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 στοιχείο β), και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
8. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τις ενδεδειγμένες δράσεις ετοιμότητας προκειμένου να διευκολύνουν τη στήριξη του κράτους υποδοχής.
9. Τα κράτη μέλη, με την υποστήριξη της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 23, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν την έγκαιρη μεταφορά της βοήθειας την οποία προσφέρουν.
Άρθρο10
Σχεδιασμός επιχειρήσεων
1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συνεργάζονται για τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, και μέσω εκπόνησης σεναρίων αντιμετώπισης καταστροφής, καταγραφής των πόρων και κατάρτισης σχεδίων για την ανάπτυξη ικανοτήτων αντιμετώπισης.
2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και προωθούν συνέργειες μεταξύ της βοήθειας πολιτικής προστασίας και τις χρηματοδοτήσεις για ανθρωπιστική βοήθεια της Ένωσης και των κρατών μελών κατά τον σχεδιασμό επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών για ανθρωπιστικές κρίσεις εκτός της Ένωσης.
Άρθρο 11
Ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών
1. Θεσπίζεται ευρωπαϊκή ικανότητα αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών (ΕΙΑΕΑ). Αποτελείται από μια δεξαμενή προδεσμευμένων ικανοτήτων αντιμετώπισης των κρατών μελών που διατίθενται εθελοντικά και περιλαμβάνει μονάδες, άλλες ικανότητες αντιμετώπισης και εμπειρογνώμονες.
2. Με βάση τους κινδύνους που έχουν εντοπισθεί, η Επιτροπή καθορίζει τις κατηγορίες και τις ποσότητες των ικανοτήτων αντιμετώπισης καίριας σημασίας που απαιτούνται στο πλαίσιο της ΕΙΑΕΑ («στόχοι σε επίπεδο ικανότητας»).
3. Η Επιτροπή καθορίζει απαιτήσεις ποιότητας για τις ικανότητες αντιμετώπισης που τα κράτη μέλη διαθέτουν στην ΕΙΑΕΑ. Οι απαιτήσεις ποιότητας βασίζονται σε καθιερωμένα διεθνή πρότυπα εφόσον υπάρχουν τέτοια πρότυπα. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τη διασφάλιση της ποιότητας των οικείων ικανοτήτων αντιμετώπισης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει και διαχειρίζεται διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης των ικανοτήτων αντιμετώπισης που διαθέτουν τα κράτη μέλη στην ΕΙΑΕΑ.
5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν και καταχωρίζουν, σε εθελοντική βάση, τις ικανότητες αντιμετώπισης τις οποίες διαθέτουν στην ΕΙΑΕΑ. Την καταχώριση πολυεθνικών μονάδων που παρέχονται από δύο ή περισσότερα κράτη μέλη αναλαμβάνουν από κοινού όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
6. Οι ικανότητες αντιμετώπισης που διαθέτουν τα κράτη μέλη στην ΕΙΑΕΑ παραμένουν, ανά πάσα στιγμή, στη διάθεση των κρατών μελών για εθνικούς σκοπούς.
7. Οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών που διατίθενται για την ΕΙΑΕΑ είναι διαθέσιμες για επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης κατόπιν αιτήματος παροχής βοήθειας μέσω του ΚΣΑΕΑ. Η τελική απόφαση για την ανάπτυξή τους λαμβάνεται από τα κράτη μέλη, τα οποία καταχώρισαν την οικεία ικανότητα αντιμετώπισης. Όταν εγχώριες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ανωτέρα βία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, σοβαροί λόγοι εμποδίζουν τη διάθεση εκ μέρους κράτους μέλους των ικανοτήτων αυτών σε συγκεκριμένη καταστροφή, το εν λόγω κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή, το συντομότερο δυνατόν, κάνοντας αναφορά στο παρόν άρθρο.
8. Σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν, οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών παραμένουν υπό τις εντολές και τον έλεγχό τους και μπορούν να αποσύρονται, όταν εγχώριες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ανωτέρα βία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, σοβαροί λόγοι εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να διατηρεί διαθέσιμες τις εν λόγω ικανότητες αντιμετώπισης, σε διαβούλευση με την Επιτροπή. Ο συντονισμός των διαφόρων ικανοτήτων αντιμετώπισης διευκολύνεται, εάν χρειάζεται, από την Επιτροπή μέσω του ΚΣΑΕΑ σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16.
9. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μεριμνούν ώστε το κοινό να είναι καταλλήλως ενήμερο για τις επεμβάσεις στις οποίες μετέχει η ΕΙΑΕΑ.
Άρθρο 12
Αντιμετώπιση ελλείψεων σε επίπεδο ικανοτήτων αντιμετώπισης
1. Η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 και εντοπίζει τυχόν σημαντικές ελλείψεις σε επίπεδο ικανοτήτων αντιμετώπισης στην ΕΙΑΕΑ.
2. Όπου έχουν εντοπισθεί τυχόν σημαντικές ελλείψεις, η Επιτροπή εξετάζει εάν οι αναγκαίες ικανότητες είναι διαθέσιμες σε κράτη μέλη εκτός της ΕΙΑΕΑ.
3. Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν, είτε μόνα τους είτε μέσω σύμπραξης κρατών μελών που συνεργάζονται όσον αφορά τους κοινούς κινδύνους, τις τυχόν στρατηγικές ελλείψεις σε επίπεδο ικανοτήτων που έχουν εντοπιστεί σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η Επιτροπή δύναται να στηρίζει στις εν λόγω δραστηριότητες τα κράτη μέλη σύμφωνα προς το άρθρο 20 στοιχεία θ) και ι) και το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2.
4. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κάθε δύο χρόνια για την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανοτήτων και για τις απομένουσες ελλείψεις στην ΕΙΑΕΑ.
Άρθρο 13
Εκπαίδευση, ασκήσεις, αντληθέντα διδάγματα και διάδοση γνώσεων
1. Η Επιτροπή, εντός του μηχανισμού της Ένωσης, εκτελεί τα ακόλουθα καθήκοντα στον τομέα της εκπαίδευσης, των ασκήσεων, της άντλησης διδαγμάτων και της διάδοσης γνώσεων:
α)
εκπονεί και διαχειρίζεται πρόγραμμα εκπαίδευσης για το προσωπικό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε θέματα πρόληψης καταστροφών, ετοιμότητας και αντιμετώπισης. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κοινά μαθήματα και σύστημα ανταλλαγών εμπειρογνωμόνων, με το οποίο μπορεί να αποσπάται προσωπικό σε άλλα κράτη μέλη.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης αποσκοπεί στην ενίσχυση του συντονισμού, της συμβατότητας και της συμπληρωματικότητας μεταξύ των ικανοτήτων που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 11, και στη βελτίωση της ικανότητας των εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8 στοιχείο δ) και στ)·
β)
αναπτύσσει και διαχειρίζεται δίκτυο εκπαίδευσης ανοικτό σε κέντρα εκπαίδευσης για το προσωπικό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης καθώς και άλλους σχετικούς φορείς και όργανα, σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών.
Το δίκτυο εκπαίδευσης έχει ως στόχο:
(i)
να ενισχύσει όλες τις φάσεις της διαχείρισης καταστροφών, λαμβάνοντας υπόψη την προσαρμογή και το μετριασμό των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής·
(ii)
να δημιουργήσει συνέργειες μεταξύ των μελών του μέσω ανταλλαγής εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών, συναφούς έρευνας, άντλησης διδαγμάτων, μαθημάτων και εργαστηρίων, ασκήσεων και πιλοτικών προγραμμάτων· και
iii)
να αναπτύξει οδηγίες για την εκπαίδευση σε θέματα πολιτικής προστασίας, σε επίπεδο Ένωσης και σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών·
γ)
εκπονεί στρατηγικό πλαίσιο που ορίζει τους στόχους και το ρόλο των ασκήσεων, καθώς και μακροπρόθεσμο συνολικό σχέδιο που περιγράφει τις προτεραιότητες των ασκήσεων, ενώ συστήνει και διαχειρίζεται πρόγραμμα ασκήσεων.
δ)
εκπονεί και διαχειρίζεται πρόγραμμα διδαγμάτων που αντλούνται από δράσεις πολιτικής προστασίας οι οποίες διεξάγονται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων πτυχών από όλο τον κύκλο διαχείρισης καταστροφών, ώστε να παρασχεθεί ευρεία βάση μαθησιακών διαδικασιών και ανάπτυξης γνώσεων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
(i)
παρακολούθηση, ανάλυση και αξιολόγηση όλων των σχετικών δράσεων πολιτικής προστασίας στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
(ii)
προαγωγή της εφαρμογής των αντληθέντων διδαγμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται βάση εδραζόμενη στην πείρα για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων εντός του κύκλου διαχείρισης καταστροφών· και
(iii)
ανάπτυξη μεθόδων και εργαλείων για τη συγκέντρωση, ανάλυση, προώθηση και εφαρμογή των αντληθέντων διδαγμάτων.
Αυτό το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης, ανάλογα με την περίπτωση, διδάγματα που έχουν αντληθεί από επεμβάσεις εκτός της Ένωσης όσον αφορά την αξιοποίηση δεσμών και συνεργιών ανάμεσα στη βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και της ανθρωπιστικής απόκρισης·
ε)
αναπτύσσει οδηγίες για τη διάδοση των γνώσεων και την εφαρμογή των διάφορων αναφερόμενων στα στοιχεία α) έως δ) καθηκόντων, σε επίπεδο κρατών μελών, και
στ)
προωθεί και ενθαρρύνει, για τους σκοπούς του μηχανισμού της Ένωσης, την εισαγωγή και χρήση ανάλογων νέων τεχνολογιών.
2. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη της την ανάγκη και το συμφέρον των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν κινδύνους καταστροφών παρόμοιας φύσεως.
3. Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, ή των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, η Επιτροπή δύναται να παρέχει συμβουλές σχετικά με τη λήψη μέτρων ετοιμότητας μέσω της επιτόπου ανάπτυξης ομάδας εμπειρογνωμόνων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Άρθρο 14
Ειδοποίηση για καταστροφές εντός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία προκαλεί ή είναι ικανή να προκαλέσει διασυνοριακές επιπτώσεις ή πλήττει ή είναι ικανή να πλήξει άλλα κράτη μέλη, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η καταστροφή ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση, τα πιθανώς επηρεαζόμενα κράτη μέλη και, όταν οι συνέπειες είναι πιθανώς σημαντικές, την Επιτροπή.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει στις περιπτώσεις που η υποχρέωση ειδοποίησης έχει ήδη εκπληρωθεί στο πλαίσιο άλλης νομοθεσίας της Ένωσης, της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή στο πλαίσιο υφισταμένων διεθνών συμφωνιών.
2. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε αίτημα από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη για παροχή βοήθειας, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η καταστροφή ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή, για το ενδεχόμενο να υποβληθεί αίτημα παροχής βοήθειας μέσω του ΚΣΑΚΕΑ, έτσι ώστε η Επιτροπή να μπορέσει, ανάλογα με την περίπτωση, να ενημερώσει τα υπόλοιπα κράτη μέλη και να ενεργοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες της.
3. Οι αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2 ειδοποιήσεις πραγματοποιούνται, ανάλογα με την περίπτωση, μέσω του ΚΣΕΠΕΑ.
Άρθρο 15
Αντιμετώπιση καταστροφών εντός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εντός της Ένωσης, το πληγέν κράτος μέλος μπορεί να ζητεί βοήθεια μέσω του ΚΣΑΕΑ. Το αίτημα είναι όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένο.
2. Σε εξαιρετικές καταστάσεις αυξημένου κινδύνου, ένα κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει βοήθεια με τη μορφή της προσωρινής προεγκατάστασης ικανοτήτων αντιμετώπισης.
3. Μόλις λάβει αίτημα για βοήθεια, η Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση, και ανάλογα με την περίπτωση:
α)
προωθεί το αίτημα στα σημεία επαφής άλλων κρατών μελών·
β)
συγκεντρώνει, από κοινού με το πληγέν κράτος μέλος, έγκυρες πληροφορίες για την κατάσταση και τις διαδίδει στα κράτη μέλη·
γ)
διατυπώνει συστάσεις, κατόπιν διαβούλευσης με το αιτούν κράτος μέλος, για την παροχή βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, με βάση τις επιτόπου ανάγκες και τυχόν συναφή προκαθορισμένα σχέδια, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν συγκεκριμένες ικανότητες και διευκολύνει αναλόγως τον συντονισμό της απαιτούμενης βοήθειας· και
δ)
προβαίνει σε πρόσθετες δράσεις για τη διευκόλυνση του συντονισμού της αντιμετώπισης.
4. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, καθορίζει εγκαίρως κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει και ενημερώνει για την απόφασή του το αιτούν κράτος μέλος μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση, τους όρους και, κατά περίπτωση, το κόστος της βοήθειας που είναι σε θέση να προσφέρει. Το ΚΣΑΚΕΑ τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη.
5. Το αιτούν κράτος μέλος είναι υπεύθυνο να διευθύνει τις επεμβάσεις παροχής βοήθειας. Οι αρχές του αιτούντος κράτους μέλους καθορίζουν κατευθυντήριες γραμμές και, εάν είναι απαραίτητο, ορίζουν τα όρια των καθηκόντων που ανατίθενται στις μονάδες ή σε άλλες ικανότητες αντιμετώπισης. Οι λεπτομέρειες για την εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων ρυθμίζονται από τον υπεύθυνο που ορίζει το κράτος μέλος το οποίο παρέχει τη βοήθεια. Το αιτούν κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει την ανάπτυξη ομάδας εμπειρογνωμόνων με στόχο την υποστήριξη της εκτίμησής του, τη διευκόλυνση του επιτόπου συντονισμού μεταξύ των ομάδων των κρατών μελών, ή την παροχή συμβουλών τεχνικής φύσης.
6. Το αιτούν κράτος μέλος αναλαμβάνει τις κατάλληλες δράσεις προκειμένου να διευκολύνει τη στήριξη του κράτους υποδοχής για την αξιοποίηση της εισερχόμενης βοήθειας.
7. Ο ρόλος της Επιτροπής που αναφέρεται στο παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες και την ευθύνη των κρατών μελών για τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, η στήριξη εκ μέρους της Επιτροπής δεν συνεπάγεται διοίκηση και έλεγχο των ομάδων, των μονάδων και των λοιπών μέσων στήριξης των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται εθελουσίως, σύμφωνα με το συντονισμό σε επιτελικό επίπεδο και επιτόπου.
Άρθρο 16
Προώθηση μιας συνεκτικής αντιμετώπισης καταστροφών εκτός της Ένωσης
1. Σε περίπτωση υφιστάμενης ή επαπειλούμενης καταστροφής εκτός της Ένωσης, η πληγείσα χώρα μπορεί να ζητεί βοήθεια μέσω του ΚΣΑΚΕΑ. Η βοήθεια μπορεί επίσης να ζητείται μέσω ή από τα Ηνωμένα Έθνη και τους οργανισμούς τους, ή άλλον ανάλογο διεθνή οργανισμό.
2. Οι επεμβάσεις δυνάμει του παρόντος άρθρου μπορούν να διεξάγονται είτε ως αυτόνομη επέμβαση παροχής βοήθειας είτε ως συμβολή σε επέμβαση της οποίας ηγείται διεθνής οργανισμός. Ο συντονισμός, σε επίπεδο Ένωσης, ενσωματώνεται πλήρως στο συνολικό συντονισμό τον οποίον παρέχει το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών (ΓΣΑΥ) και σέβεται τον ηγετικό του ρόλο.
3. Η Επιτροπή στηρίζει τη συνεκτικότητα της παρεχόμενης βοήθειας μέσω των ακόλουθων δράσεων:
α)
διατήρηση διαλόγου με τα σημεία επαφής των κρατών μελών, προκειμένου να εξασφαλισθεί, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αποτελεσματική και συνεκτική συμβολή της Ένωσης στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών, και συγκεκριμένα:
(i)
ενημερώνοντας, χωρίς καθυστέρηση, τα κράτη μέλη σχετικά με τα πλήρη αιτήματα για παροχή βοήθειας·
(ii)
συμβάλλοντας σε μια κοινή αξιολόγηση της κατάστασης και των αναγκών, παρέχοντας συμβουλές τεχνικής φύσης ή/και διευκολύνοντας τον τοπικό συντονισμό της βοήθειας μέσω της επιτόπιας παρουσίας ομάδας εμπειρογνωμόνων στον τομέα της πολιτικής προστασίας·
(iii)
ανταλλάσσοντας συναφείς αξιολογήσεις και αναλύσεις με όλους τους αρμόδιους φορείς·
(iv)
παρέχοντας συνολική εικόνα της βοήθειας την οποία προσφέρουν τα κράτη μέλη και άλλοι φορείς·
(v)
δίδοντας συμβουλές σχετικά με το είδος της βοήθειας που απαιτείται, ούτως ώστε η παρεχόμενη βοήθεια να είναι συνεπής με τις αξιολογήσεις των αναγκών· και
(vi)
συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση τυχόν πρακτικών δυσκολιών κατά την παροχή βοήθειας σε τομείς, όπως η διέλευση και τα τελωνεία·
β)
άμεση διατύπωση συστάσεων, όπου είναι δυνατόν σε συνεργασία με την πληγείσα χώρα, με βάση τις επιτόπου ανάγκες και τυχόν συναφή προκαθορισμένα σχέδια, με τις οποίες καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν συγκεκριμένες ικανότητες και διευκόλυνση του συντονισμού της απαιτούμενης βοήθειας·
γ)
ανάπτυξη συνδέσμων με την πληγείσα χώρα όσον αφορά τεχνικές λεπτομέρειες, όπως οι ακριβείς ανάγκες για βοήθεια, η αποδοχή προσφορών και οι πρακτικές ρυθμίσεις για την επιτόπια παραλαβή και διανομή της βοήθειας·
δ)
ανάπτυξη συνδέσμων ή στήριξη του ΓΣΑΥ και συνεργασία με άλλους ανάλογους φορείς, οι οποίοι συμβάλλουν στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας, ούτως ώστε να μεγιστοποιούνται οι συνέργειες, να επιτυγχάνονται συμπληρωματικότητες και να αποφεύγονται η επικάλυψη και οι ελλείψεις· και
ε)
ανάπτυξη συνδέσμων με όλους τους ανάλογους φορείς, ιδίως κατά την τελική φάση της επέμβασης παροχής βοήθειας δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης, για να διευκολυνθεί η ομαλή μετάβαση.
4. Με την επιφύλαξη του ρόλου της Επιτροπής, όπως καθορίζεται στην παράγραφο 2, και σεβόμενη την επιτακτική ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή απόκριση μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, κάθε φορά που ενεργοποιείται ο μηχανισμός της Ένωσης, η Επιτροπή ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης με γνώμονα τη διασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας και των συνολικών σχέσεων της Ένωσης με την εκάστοτε πληγείσα χώρα. Η Επιτροπή τηρεί πλήρως ενήμερα τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3.
5. Η επιτόπου ανάπτυξη συνδέσμων διασφαλίζεται, κατά περίπτωση, με την αντιπροσωπεία της Ένωσης ώστε η τελευταία να διευκολύνει τις επαφές με την κυβέρνηση της πληγείσας χώρας. Όταν είναι αναγκαίο, η αντιπροσωπεία της Ένωσης παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων πολιτικής προστασίας που αναφέρονται στο σημείο ii) του στοιχείου α) της παραγράφου 3.
6. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, καθορίζει εγκαίρως κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει την αιτούμενη βοήθεια και ενημερώνει για την απόφασή του το ΚΣΑΕΑ μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση και τους όρους της βοήθειας που θα μπορούσε να προσφέρει. Το ΚΣΑΕΑ τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη.
7. Ο μηχανισμός της Ένωσης μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για την υποστήριξη πολιτικής προστασίας στην προξενική βοήθεια που παρέχεται στους πολίτες της Ένωσης σε καταστροφές σε τρίτες χώρες, κατόπιν αιτήματος των προξενικών αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών.
8. Κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, η Επιτροπή δύναται να αναλαμβάνει επιπλέον αναγκαία υποστηρικτική και συμπληρωματική δράση ώστε να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα στο πλαίσιο της παροχής βοήθειας.
9. Ο συντονισμός μέσω του μηχανισμού της Ένωσης δεν επηρεάζει τις διμερείς επαφές μεταξύ των κρατών μελών και της πληγείσας χώρας ούτε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των Ηνωμένων Εθνών και άλλων ανάλογων διεθνών οργανισμών. Οι διμερείς αυτές επαφές μπορούν επίσης να αξιοποιούνται για να συμβάλλουν στον συντονισμό, μέσω του μηχανισμού της Ένωσης.
10. Ο ρόλος της Επιτροπής που αναφέρεται στο παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες και την ευθύνη των κρατών μελών για τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, η στήριξη εκ μέρους της Επιτροπής δεν συνεπάγεται διοίκηση και έλεγχο των ομάδων, των μονάδων και των λοιπών μέσων στήριξης των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται εθελουσίως, σύμφωνα με το συντονισμό σε επιτελικό επίπεδο και επιτόπου.
11. Επιδιώκονται συνέργειες με άλλα μέσα της Ένωσης και, ιδίως, με δράσεις χρηματοδοτούμενες δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96. Η Επιτροπή διασφαλίζει τον συντονισμό μεταξύ των μέσων και, κατά περίπτωση, διασφαλίζει ότι οι δράσεις πολιτικής προστασίας των κρατών μελών που συμβάλλουν σε μια ευρύτερη ανθρωπιστική επέμβαση, χρηματοδοτούνται στο μέτρο του δυνατού από την παρούσα απόφαση.
12. Όταν ενεργοποιείται ο μηχανισμός της Ένωσης, τα κράτη μέλη που παρέχουν βοήθεια για την αντιμετώπιση καταστροφών τηρούν πλήρως ενήμερο το ΚΣΑΕΑ για τις δραστηριότητές τους.
13. Οι ομάδες και οι μονάδες των κρατών μελών, οι οποίες συμμετέχουν επί τόπου στην επέμβαση μέσω του μηχανισμού της Ένωσης, αναπτύσσουν στενούς συνδέσμους με το ΚΣΑΕΑ και τις επιτόπου ομάδες εμπειρογνωμόνων, κατά τα αναφερόμενα στο σημείο ii) του στοιχείου α) της παραγράφου 3.
Άρθρο 17
Υποστήριξη στον τόπο καταστροφής
1. Η Επιτροπή μπορεί να επιλέξει, να ορίσει και να αποστείλει ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από εμπειρογνώμονες οριζόμενους από τα κράτη μέλη:
α)
σε περίπτωση καταστροφής εκτός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3,
β)
σε περίπτωση καταστροφής εντός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5,
γ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της πρόληψης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, ή
δ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή εμπειρογνωμοσύνης στον τομέα της ετοιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3.
Εμπειρογνώμονες από την Επιτροπή και από άλλες υπηρεσίες της Ένωσης μπορούν να ενσωματώνονται στην ομάδα προκειμένου να τη στηρίξουν και να διευκολύνουν την ανάπτυξη συνδέσμου με το ΚΣΑΕΑ. Εμπειρογνώμονες που αποστέλλονται από το ΓΣΑΥ ή άλλους διεθνείς οργανισμούς μπορούν να ενσωματώνονται στην ομάδα προκειμένου να ενισχύσουν τη συνεργασία και να διευκολύνουν τις από κοινού αξιολογήσεις.
2. Η διαδικασία επιλογής και ορισμού των εμπειρογνωμόνων είναι η ακόλουθη:
α)
τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να ορίσουν, με δική τους ευθύνη, εμπειρογνώμονες που μπορούν να συμμετάσχουν σε ομάδες εμπειρογνωμόνων·
β)
η Επιτροπή επιλέγει τους εμπειρογνώμονες και τον επικεφαλής των εν λόγω ομάδων βάσει των προσόντων και της πείρας τους, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου εκπαίδευσής τους στον μηχανισμό της Ένωσης, των εμπειριών από προηγούμενες αποστολές στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης και άλλες διεθνείς προσπάθειες παροχής βοήθειας. Η επιλογή βασίζεται επίσης και σε άλλα κριτήρια, όπως οι γλωσσικές δεξιότητες, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η ομάδα εν συνόλω διαθέτει τις ικανότητες που απαιτούνται στη συγκεκριμένη κατάσταση·
γ)
η Επιτροπή διορίζει εμπειρογνώμονες/επικεφαλής ομάδων για κάθε αποστολή σε συμφωνία με το κράτος μέλος που τους έχει ορίσει.
3. Στις περιπτώσεις αποστολής ομάδων εμπειρογνωμόνων, οι ομάδες αυτές διευκολύνουν τον συντονισμό μεταξύ των ομάδων επέμβασης των κρατών μελών και αναπτύσσουν συνδέσμους με τις αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 8 στοιχείο δ). Το ΚΣΑΕΑ διατηρεί στενή επαφή με τις ομάδες εμπειρογνωμόνων και τους παρέχει καθοδήγηση και υλικοτεχνική υποστήριξη.
Άρθρο 18
Μεταφορά και εξοπλισμός
1. Σε περίπτωση καταστροφής, εντός ή εκτός της Ένωσης, η Επιτροπή δύναται να υποστηρίζει τα κράτη μέλη για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό ή μεταφορικούς πόρους ως ακολούθως:
α)
με παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που μπορούν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων·
β)
με παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους οι οποίοι μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα, και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε αυτούς· ή
γ)
με παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα.
2. Η Επιτροπή δύναται να συμπληρώνει τους μεταφορικούς πόρους που παρέχονται από τα κράτη μέλη με την παροχή πρόσθετων μεταφορικών πόρων που απαιτούνται για την εξασφάλιση ταχείας αντίδρασης σε καταστροφές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 19
Δημοσιονομικοί πόροι
1. Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι για την εφαρμογή του μηχανισμού της Ένωσης, για την περίοδο 2014 έως 2020, ανέρχεται σε 368 428 000 EUR σε τρέχουσες τιμές.
Το ποσό αναφοράς των 223 776 000 EUR σε τρέχουσες τιμές προέρχεται από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, το δε ποσό των 144 652 000 EUR σε τρέχουσες τιμές από τον τομέα 4 «Η Ευρώπη ως παγκόσμιος παράγων».
Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
2. Πιστώσεις που προέρχονται από επιστροφές ποσών εκ μέρους των δικαιούχων για δράσεις αντιμετώπισης καταστροφών, συνιστούν έσοδα για ειδικό προορισμό υπό την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
3. Το χρηματοδοτικό κονδύλιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να καλύπτει επίσης δαπάνες που συνδέονται με δραστηριότητες προετοιμασίας, παρακολούθησης, ελέγχου, οικονομικού ελέγχου και αξιολόγησης οι οποίες απαιτούνται για τη διαχείριση του μηχανισμού της Ένωσης και την επίτευξη των στόχων του.
Οι δαπάνες αυτές είναι ιδίως δυνατόν να καλύπτουν μελέτες, συναντήσεις εμπειρογνωμόνων, δράσεις ενημέρωσης και επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης των εταίρων για τις πολιτικές προτεραιότητες της Ένωσης στον βαθμό που συνδέονται με τους γενικούς στόχους του μηχανισμού της Ένωσης, δαπάνες για δίκτυα πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών που αφορούν συγκεκριμένα την επεξεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της διασύνδεσής τους με υφιστάμενα ή μελλοντικά συστήματα σχεδιασμένα για την προαγωγή της διατομεακής ανταλλαγής δεδομένων και του συναφούς εξοπλισμού, καθώς και κάθε άλλη δαπάνη σχετικά με τεχνική και διοικητική βοήθεια την οποία πραγματοποιεί η Επιτροπή για τη διαχείριση του προγράμματος.
4. Το συνολικό χρηματοδοτικό κονδύλι που αναφέρεται στην παράγραφο 1, για την περίοδο 2014-2020, χορηγείται σύμφωνα με τα ποσοστά και τις αρχές που παρατίθενται στο Παράρτημα Ι.
5. Η Επιτροπή προβαίνει σε επισκόπηση της κατανομής που ορίζεται στο Παράρτημα Ι με βάση το αποτέλεσμα την ενδιάμεση έκθεση αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχείο α). Η Επιτροπή έχει την εξουσία, εφόσον είναι αναγκαίο υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων της επισκόπησης αυτής, να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30, για την προσαρμογή εκάστου εκ των αριθμητικών δεδομένων του Παραρτήματος Ι, άνω των 8 και μέχρι και 16 ποσοστιαίων μονάδων. Οι εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις εκδίδονται έως τις 30 Ιουνίου 2017.
6. Όταν, σε περίπτωση αναγκαίας αναθεώρησης των δημοσιονομικών πόρων που διατίθενται για δράσεις αντιμετώπισης, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή έχει την εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για την προσαρμογή εκάστου εκ των αριθμητικών δεδομένων του Παραρτήματος Ι άνω των 8 και μέχρι και 16 ποσοστιαίων μονάδων, στο πλαίσιο των διαθέσιμων κονδυλίων του προϋπολογισμού και σύμφωνα προς τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 31.
Άρθρο 20
Γενικές επιλέξιμες δράσεις
Επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή είναι οι ακόλουθες γενικές δράσεις για την ενίσχυση της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αποτελεσματικής αντιμετώπισης καταστροφών:
α)
μελέτες, έρευνες, εκπόνηση μοντέλων και σεναρίων με σκοπό τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών ·
β)
εκπαίδευση, ασκήσεις, εργαστήρια, ανταλλαγή προσωπικού και εμπειρογνωμόνων, δημιουργία δικτύων, πρότυπα προγράμματα και μεταφορά τεχνολογίας ·
γ)
δράσεις παρακολούθησης, εκτίμησης και αξιολόγησης·
δ)
ενημέρωση του κοινού, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και συναφείς δράσεις διάδοσης που αποβλέπουν στη συμμετοχή των πολιτών στην πρόληψη και την ελαχιστοποίηση των συνεπειών των καταστροφών στην Ένωση καθώς και στη στήριξη των πολιτών της Ένωσης ώστε να προστατεύσουν εαυτούς πιο αποτελεσματικά και με βιώσιμο τρόπο·
ε)
θέσπιση και υλοποίηση προγράμματος άντλησης διδαγμάτων από τις επεμβάσεις και τις ασκήσεις στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των συναφών με την πρόληψη και την ετοιμότητα τομέων· και
στ)
δράσεις επικοινωνίας και μέτρα για τη μεγαλύτερη ενημέρωση του κοινού όσον αφορά το έργο πολιτικής προστασίας των κρατών μελών και της Ένωσης στους τομείς της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αντιμετώπισης καταστροφών.
Άρθρο 21
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της πρόληψης και της ετοιμότητας
1. Οι ακόλουθες δράσεις πρόληψης και ετοιμότητας είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή:
α)
συγχρηματοδότηση έργων, μελετών, εργαστηρίων, ερευνών και παρεμφερών δράσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 5,
β)
συγχρηματοδότηση αξιολογήσεων από ομοτίμους που αναφέρονται στο άρθρο 6 στοιχείο δ) και στο άρθρο 8 στοιχείο ι)·
γ)
διατήρηση των λειτουργιών του ΚΣΑΕΑ, σύμφωνα με το άρθρο 8 στοιχείο α)·
δ)
προετοιμασία για την κινητοποίηση και αποστολή των ομάδων εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8, στοιχείο δ) και στο άρθρο 17, και ανάπτυξη και διατήρηση μιας άμεσης ικανότητας μέσω δικτύου εκπαιδευμένων εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, που αναφέρεται στο άρθρο 8 στοιχείο στ),
ε)
θέσπιση και συντήρηση του ΚΣΕΠΕΑ και εργαλείων που καθιστούν δυνατή την επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του ΚΣΑΕΑ και των σημείων επαφής των κρατών μελών και άλλων συμμετεχόντων στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
στ)
συμβολή στην ανάπτυξη διεθνικών συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού με κοινό ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ταχεία αντίδραση καθώς και να προωθηθεί η διασύνδεση μεταξύ των εθνικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού και η σύνδεσή τους με το ΚΣΑΕΑ και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν τις υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες και πηγές και τα συστήματα παρακολούθησης ή ανίχνευσης·
ζ)
σχεδιασμός επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 10·
η)
στήριξη των δραστηριοτήτων ετοιμότητας που περιγράφονται στο άρθρο 13·
θ)
ανάπτυξη της ΕΙΑΚΕ, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 11, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
ι)
στον εντοπισμό ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕ σύμφωνα με το άρθρο 12 και στη στήριξη κρατών μελών κατά την αντιμετώπιση των εν λόγω ελλείψεων μέσω συγχρηματοδότησης νέων ικανοτήτων αντιμετώπισης, έως το 20 % κατά μέγιστον των επιλέξιμων δαπανών, υπό την προϋπόθεση ότι:
(i)
οι εκτιμήσεις κινδύνων επιβεβαιώνουν την ανάγκη νέων ικανοτήτων,
(ii)
από τη διαδικασία εντοπισμού των ελλείψεων που αναφέρονται στο άρθρο 12, καταδεικνύεται ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν τις ικανότητες αυτές,
(iii)
τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τις ικανότητες αυτές, είτε ενεργώντας μεμονωμένα είτε μέσω συμπράξεων,
(iv)
οι ικανότητες αυτές διατίθενται εθελοντικά για ελάχιστη περίοδο δύο ετών, και
(v)
η συγχρηματοδότηση αυτή των εν λόγω ικανοτήτων είναι αποδοτική ως προς το κόστος.
Κατά περίπτωση, προτιμούνται οι συμπράξεις κρατών μελών που συνεργάζονται για κοινό κίνδυνο·
ια)
διασφάλιση της διαθεσιμότητας υλικοτεχνικής υποστήριξης στις ομάδες εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17, παράγραφος 1,
ιβ)
διευκόλυνση του συντονισμού όσον αφορά την προεγκατάσταση ικανοτήτων αντιμετώπισης καταστροφών εντός της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 8 στοιχείο στ) εντός της Ένωσης· και
ιγ)
στήριξη της παροχής συμβουλών σχετικά με μέτρα πρόληψης και ετοιμότητας μέσω της ανάπτυξης ομάδας εμπειρογνωμόνων επί τόπου, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, των Ηνωμένων Εθνών ή οργανισμών τους, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 παράγραφος 2 και στο άρθρο 13 παράγραφος 3.
2. Η επιλεξιμότητα για χρηματοδοτική συνδρομή για τη δράση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο θ) περιορίζεται:
α)
στις δαπάνες σε επίπεδο Ένωσης για τη σύσταση και τη διαχείριση της ΕΙΑΚΕΑ και των σχετικών διαδικασιών που ορίζονται στο άρθρο 11.
β)
στις δαπάνες για τα υποχρεωτικά εκπαιδευτικά μαθήματα, τις ασκήσεις και τα εργαστήρια που είναι αναγκαίες για την πιστοποίηση των ικανοτήτων αντιμετώπισης των κρατών μελών για τους σκοπούς της ΕΙΑΚΕΑ («δαπάνες πιστοποίησης»). Οι δαπάνες πιστοποίησης μπορούν να αποτελούνται από μοναδιαίες δαπάνες ή ποσά κατ’ αποκοπήν που καθορίζονται ανά κατηγορία ικανοτήτων, καλύπτοντας έως και το 100 % των επιλέξιμων δαπανών.
γ)
σε όλες τις μη τακτικές δαπάνες που είναι αναγκαίες για να αναβαθμισθούν οι ικανότητες αντιμετώπισης των κρατών μελών από το επίπεδο της καθαρά εθνικής χρήσης σε ένα επίπεδο ετοιμότητας και διαθεσιμότητας που να καθιστά δυνατή την ανάπτυξή τους ως τμήμα της ΕΙΑΕΑ, σύμφωνα με τις ποιοτικές απαιτήσεις της εθελοντικής συγκέντρωσης ικανοτήτων και τις συστάσεις που διατυπώνονται στη διαδικασία πιστοποίησης («δαπάνες προσαρμογής»). Στις εν λόγω δαπάνες προσαρμογής μπορούν να συμπεριλαμβάνονται ενδεχομένως δαπάνες σχετικές με τη διαλειτουργικότητα των μονάδων και άλλες ικανότητες αντιμετώπισης, την αυτονομία, την αυτάρκεια, δυνατότητα μεταφοράς, τη συσκευασία και παρεμφερείς δαπάνες, καθώς και τις δαπάνες για τη σύσταση πολυεθνικών ικανοτήτων αντιμετώπισης (χάριν παραδείγματος, εργαστήρια, εκπαιδεύσεις, ανάπτυξη κοινών μεθοδολογιών, πρότυπα, διαδικασίες και συναφείς δραστηριότητες), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω δαπάνες συνδέονται ειδικά με τη συμμετοχή των ικανοτήτων στην εθελοντική δεξαμενή ικανοτήτων. Δεν καλύπτονται οι δαπάνες του εξοπλισμού ή των ανθρώπινων πόρων που απαιτούνται για την αρχική σύσταση των ικανοτήτων αντιμετώπισης ή τη συνεχή διατήρησή τους ή το κόστος λειτουργίας. Οι εν λόγω δαπάνες προσαρμογής μπορούν να αποτελούνται από μοναδιαίες δαπάνες ή ποσά κατ’ αποκοπήν που καθορίζονται ανά κατηγορία ικανοτήτων, καλύπτοντας έως και το 100 % των επιλέξιμων δαπανών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπερβαίνουν το 30 % των μέσων δαπανών εξέλιξης των ικανοτήτων· και
δ)
στις δαπάνες για τη συγκρότηση και τη διαχείριση συμβάσεων πλαισίων, συμβάσεων πλαισίων εταιρικής σχέσης ή συναφών διακανονισμών για την αντιμετώπιση προσωρινών ελλείψεων σε ασυνήθεις καταστροφές, λαμβάνοντας υπόψη μια προσέγγιση πολλαπλών κινδύνων.
Η χρηματοδότηση βάσει του στοιχείου δ) της παρούσας παραγράφου:
i)
δύναται να καλύπτει τις δαπάνες ή τα τέλη που είναι αναγκαία για την εκπόνηση, προετοιμασία, διαπραγμάτευση, σύναψη και διαχείριση των συμβάσεων ή διακανονισμών, καθώς και τις δαπάνες για την ανάπτυξη κατευθυντηρίων οδηγιών και ασκήσεων για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής χρήσης των πόρων για την πολιτική προστασία. Η χρηματοδότηση αυτή δύναται επίσης να καλύπτει το 40 % κατά μέγιστον των δαπανών για τη διασφάλιση ταχείας πρόσβασης στους πόρους αυτούς·
ii)
δεν καλύπτει τις δαπάνες αγοράς ή ανάπτυξης νέων ικανοτήτων αντιμετώπισης, ούτε τις δαπάνες λειτουργίας των εν λόγω πρόσθετων ικανοτήτων σε καταστάσεις καταστροφών. Τις δαπάνες λειτουργίας των εν λόγω πρόσθετων ικανοτήτων σε καταστάσεις καταστροφών αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη που αιτούν τη βοήθεια·
iii)
δεν υπερβαίνει το 10 % του συνολικού χρηματοδοτικού κονδυλίου που παρατίθεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1. Εφόσον το ανώτατο όριο του 10 % καλυφθεί πριν από τη λήξη της περιόδου προγραμματισμού, και εφόσον απαιτείται για την ορθή λειτουργία του μηχανισμού της Ένωσης, είναι δυνατόν, μέσω εκτελεστικών πράξεων, να σημειωθεί υπέρβαση κατά 5 % του ανωτάτου ορίου του 10 %. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται βάσει της διαδικασίας εξέτασης που ορίζεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2.
Άρθρο 22
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της αντιμετώπισης
Οι ακόλουθες δράσεις αντιμετώπισης είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή:
α)
αποστολή ομάδων εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 μαζί με υλικοτεχνική υποστήριξη και αποστολή εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 8 στοιχεία δ) και ε),
β)
σε περίπτωση καταστροφής, υποστήριξη των κρατών μελών για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 23, και
γ)
κατόπιν αιτήματος για παροχή βοήθειας, ανάληψη επιπλέον αναγκαίας υποστηρικτικής και συμπληρωματικής δράσης ώστε να διευκολυνθεί ο συντονισμός της αντιμετώπισης με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Άρθρο 23
Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα του εξοπλισμού και των μεταφορικών πόρων
1. Οι ακόλουθες δράσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική συνδρομή, με γνώμονα τη διασφάλιση της πρόσβασης σε εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης:
α)
παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που αποφασίζουν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων·
β)
παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους οι οποίοι μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα, και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε αυτούς·
γ)
παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα· και
δ)
χρηματοδότηση των μεταφορικών πόρων που απαιτούνται για τη διασφάλιση ταχείας αντίδρασης σε καταστροφές. Οι σχετικές δράσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη μόνο εφόσον πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια:
(i)
έχει υποβληθεί αίτημα για παροχή βοήθειας δυνάμει του μηχανισμού της Ένωσης σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16·
(ii)
οι πρόσθετοι μεταφορικοί πόροι είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης·
(iii)
η βοήθεια είναι αντίστοιχη των αναγκών που εντοπίζει το ΚΣΑΕΑ και παρέχεται σύμφωνα με τις συστάσεις του ΚΣΑΕΑ για τις τεχνικές προδιαγραφές, την ποιότητα, τη χρονική στιγμή και τις λεπτομέρειες παροχής της βοήθειας·
(iv)
η βοήθεια έχει γίνει δεκτή από αιτούσα χώρα, απευθείας ή μέσω των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, ή άλλου συναφούς διεθνούς οργανισμού, στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης· και
(v)
η βοήθεια συμπληρώνει, για καταστροφές σε τρίτες χώρες, οποιαδήποτε συνολική ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης.
2. Το ύψος της χρηματοδοτικής στήριξης της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους δεν υπερβαίνει το 55 % των συνολικών επιλέξιμων δαπανών.
3. Η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για μεταφορά δύναται να καλύπτει επιπροσθέτως έως και 85 % των συνολικών επιλέξιμων δαπανών στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
οι δαπάνες σχετίζονται με τη μεταφορά των προδεσμευμένων ικανοτήτων που που έχουν διατεθεί στην εθελοντική δεξαμενή σύμφωνα προς το άρθρο 11, ή
β)
η βοήθεια είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση ανάγκης ζωτικής σημασίας και δεν διατίθεται ή δεν διατίθεται επαρκώς στην εθελοντική δεξαμενή.
4. Η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης για τους μεταφορικούς πόρους μπορεί επιπροσθέτως να καλύπτει έως και το 100 % της συνολικής επιλέξιμης δαπάνης που περιγράφεται στα σημεία (i), (ii) και (iii), εφόσον αυτό απαιτείται ώστε η συγκέντρωση της βοήθειας των κρατών μελών να καταστεί επιχειρησιακά αποτελεσματική και εφόσον οι δαπάνες αφορούν ένα εκ των κατωτέρω:
(i)
την ικανότητα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης χώρων αποθήκευσης για την προσωρινή διατήρηση της βοήθειας των κρατών μελών προκειμένου να διευκολυνθεί η συντονισμένη μεταφορά της,
(ii)
την επανασυσκευασία της βοήθειας των κρατών μελών ώστε να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι διαθέσιμες μεταφορικές ικανότητες ή προκειμένου να εκπληρωθούν συγκεκριμένες λειτουργικές απαιτήσεις, ή
(iii)
την τοπική μεταφορά της συγκεντρωμένης βοήθειας ώστε να διασφαλιστεί η συντονισμένη παράδοση στον τελικό προορισμό της αιτούσας χώρας.
Η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης δυνάμει της παραγράφου αυτής δεν υπερβαίνει τις 75 000 EUR σε τρέχουσες τιμές, για κάθε ενεργοποίηση του μηχανισμού της Ένωσης. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, είναι δυνατό, μέσω εκτελεστικών πράξεων, να υπάρξει υπέρβαση του εν λόγω ανώτατου ορίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 33, παράγραφος 2.
5. Σε περίπτωση συγκέντρωσης επιχειρήσεων μεταφοράς στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, είναι δυνατόν ένα εξ αυτών να αναλάβει πρωτοβουλία να υποβάλει στην Ένωση αίτημα χορήγησης χρηματοδοτικής συνδρομής για ολόκληρη την επιχείρηση.
6. Όταν ένα κράτος μέλος αιτείται στην Επιτροπή να αναθέσει την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς, η Επιτροπή ζητά μερική επιστροφή των εξόδων σύμφωνα με τα ποσοστά χρηματοδότησης που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4.
7. Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι οι εξής: όλες οι δαπάνες που συνδέονται με την κίνηση των μεταφορικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών για κάθε είδους υπηρεσίες, των τελών, δαπανών εφοδιασμού και διακίνησης, δαπανών για καύσιμα και, πιθανών δαπανών διαμονής, καθώς και άλλων έμμεσων δαπανών, όπως φόρων, δασμών εν γένει και εξόδων διέλευσης.
Άρθρο24
Δικαιούχοι
Επιχορηγήσεις δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορούν να χορηγούνται σε νομικά πρόσωπα, ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου.
Άρθρο 25
Είδη χρηματοδοτικής παρέμβασης και διαδικασίες εφαρμογής
1. Η Επιτροπή υλοποιεί τη χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
2. Η παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορεί να λάβει μία από τις μορφές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, ιδίως επιχορηγήσεις, επιστροφή εξόδων, δημόσιες προμήθειες ή συνεισφορές σε καταπιστευματικά ταμεία.
3. Με γνώμονα την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα εργασίας, μέσω εκτελεστικών πράξεων, με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο της αντιμετώπισης καταστροφών του κεφαλαίου IV οι οποίες δεν είναι δυνατό να προβλεφθούν εκ των προτέρων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2. Τα ετήσια προγράμματα εργασίας καθορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ύψος των κονδυλίων τους. Περιέχουν επίσης την περιγραφή των προς χρηματοδότηση δράσεων, ενδεικτικό ύψος του ποσού που διατίθεται σε κάθε δράση και ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Όσον αφορά τη χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2, τα ετήσια προγράμματα εργασίας περιγράφουν τις προβλεπόμενες δράσεις για τις εκεί αναφερόμενες χώρες.
Άρθρο 26
Συμπληρωματικότητα και συνοχή της δράσης της Ένωσης
1. Οι δράσεις που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης δεν λαμβάνουν συνδρομή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης.
Η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι αιτούντες χρηματοδοτική στήριξη δυνάμει της παρούσας απόφασης και οι δικαιούχοι της εν λόγω συνδρομής να υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που λαμβάνουν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης, και σχετικά με εκκρεμείς αιτήσεις χρηματοδότησης.
2. Επιδιώκονται συνέργειες και συμπληρωματικότητα με άλλα μέσα της Ένωσης. Σε περίπτωση αντιμετώπισης ανθρωπιστικών κρίσεων σε τρίτες χώρες η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συμπληρωματικότητα και τη συνέπεια των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης και των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96.
3. Όταν η συνδρομή δυνάμει του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης συμβάλλει σε ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, ιδιαίτερα σε πολύπλοκες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι δράσεις που τυγχάνουν χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης βασίζονται σε εντοπισμένες ανάγκες και είναι συνεπείς προς τις ανθρωπιστικές αρχές καθώς και τις αρχές της χρήσης πόρων πολιτικής προστασίας και στρατιωτικών πόρων που απαριθμούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια.
Άρθρο 27
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλίζει ότι, κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης, τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης προστατεύονται με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που εντοπίζονται παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, ανάλογα με την περίπτωση, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν οικονομικό έλεγχο, βάσει δικαιολογητικών και επιτόπιων ελέγχων, σε όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους αντισυμβαλλομένους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει πόρους της Ένωσης δυνάμει της παρούσας απόφασης.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) δύναται να διεξάγει έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις και διαδικασίες που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (16), με στόχο τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή οποιασδήποτε άλλης παράνομης ενέργειας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης της Ένωσης σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιχορήγησης ή σύμβαση χρηματοδοτούμενη δυνάμει της παρούσας απόφασης.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και με διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιχορήγησης και οι αποφάσεις επιχορήγησης, που προκύπτουν από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης περιέχουν διατάξεις οι οποίες εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διεξάγουν τους εν λόγω λογιστικούς ελέγχους και έρευνες, σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 28
Τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμοί
1. Η συμμετοχή στο μηχανισμό της Ένωσης είναι ανοικτή σε:
α)
χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφόσον το προβλέπουν οι συμφωνίες και οι διαδικασίες·
β)
υπό προσχώρηση χώρες, υποψήφιες χώρες και εν δυνάμει υποψήφιοι σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις συμμετοχής τους στα προγράμματα της Ένωσης που καθορίζονται στις αντίστοιχες συμφωνίες-πλαίσια και αποφάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης, ή σε παρεμφερείς συμφωνίες.
2. Η χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στο άρθρο 20 και στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), στ) και η) μπορεί επίσης να παρασχεθεί σε υποψήφιες χώρες και σε δυνάμει υποψήφιους που δεν συμμετέχουν στο μηχανισμό της Ένωσης, όπως επίσης και σε χώρες που αποτελούν μέρος της ΕΠΓ, στον βαθμό που η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη χρηματοδότηση που χορηγείται βάσει μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης σχετικά με τη θέσπιση του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοήθειας (IPA ΙΙ) και μελλοντικής νομοθετικής πράξης της Ένωσης σχετικά με τη θέσπιση του Μέσου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας.
3. Διεθνείς ή περιφερειακοί οργανισμοί μπορούν να συνεργάζονται σε δραστηριότητες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του μηχανισμού της Ένωσης, εφόσον αυτό επιτρέπεται από σχετικές διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ των εν λόγω οργανισμών και της Ένωσης.
Άρθρο 29
Αρμόδιες αρχές
Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
Άρθρο 30
Άσκηση των κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιοτήτων
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου
2. Η εξουσία για την έκδοση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 19 παράγραφος 5 και 6, ανατίθεται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανακαλέσουν την εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφοι 5 και 6. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση εξουσιών που προσδιορίζονται στην απόφαση αυτή. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν επηρεάζει την ισχύ οποιωνδήποτε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει μία κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 5 τίθεται σε ισχύ μόνον εάν δεν έχουν εκφρασθεί αντιρρήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίησή της στα εν λόγω θεσμικά όργανα ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν θα εκφράσουν αντίρρηση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 31
Διαδικασία κατεπείγοντος
1. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο τίθενται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση και εφαρμόζονται επί όσο χρονικό διάστημα δεν προβάλλεται ένσταση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αναφέρει τους λόγους προσφυγής στη διαδικασία κατεπείγοντος.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται να προβάλουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 παράγραφος 5. Σε αυτήν την περίπτωση η Επιτροπή καταργεί την πράξη, χωρίς καθυστέρηση, μετά την κοινοποίηση της απόφασης προβολής αντιρρήσεων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.
Άρθρο 32
Εκτελεστικές πράξεις
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τα ακόλουθα θέματα:
α)
διάδραση του ΚΣΑΕΑ με τα σημεία επαφής των κρατών μελών, όπως προβλέπεται στο στοιχείο β) του άρθρου 8, στο άρθρο 15 παράγραφος 3 και στο άρθρο 16 παράγραφος 3 στοιχείο α), και επιχειρησιακές διαδικασίες για την αντιμετώπιση καταστροφών εντός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15, καθώς και εκτός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού των σχετικών διεθνών οργανισμών·
β)
τις συνιστώσες του ΚΣΕΠΕΑ καθώς και την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, όπως προβλέπεται στο στοιχείο β) του άρθρου 8,
γ)
τη διαδικασία για την ανάπτυξη ομάδων εμπειρογνωμόνων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17,
δ)
τον εντοπισμό των μονάδων, άλλων ικανοτήτων αντιμετώπισης και εμπειρογνωμόνων όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1,
ε)
τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για τη λειτουργία και τη διαλειτουργικότητα των μονάδων, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 9, συμπεριλαμβανομένων των καθηκόντων, των ικανοτήτων, των βασικών συνιστωσών, της αυτάρκειας και της ανάπτυξής τους,
στ)
την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας, τις απαιτήσεις διαλειτουργικότητας και ποιότητας και τη διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της ΕΙΑΚΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11, καθώς και τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις, όπως προβλέπεται στο άρθρο 21 παράγραφος 2·
ζ)
τον εντοπισμό και την κάλυψη ελλείψεων στην ΕΙΑΚΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12·
η)
την οργάνωση του προγράμματος εκπαίδευσης, το πλαίσιο ασκήσεων και το πρόγραμμα άντλησης διδαγμάτων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13· και
θ)
την οργάνωση στήριξης για τη μεταφορά της βοήθειας, όπως προβλέπεται στα άρθρα 18 και 23.
2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 2.
Άρθρο 33
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 34
Αξιολόγηση
1. Οι δράσεις που λαμβάνουν χρηματοδοτική συνδρομή παρακολουθούνται τακτικά προκειμένου να ελέγχεται η υλοποίησή τους.
2. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της παρούσας απόφασης και υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο:
α)
το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2017, ενδιάμεση έκθεση αξιολόγηση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων και των ποιοτικών και ποσοτικών πτυχών της εφαρμογής της παρούσας απόφασης·
β)
το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2018, ανακοίνωση για τη συνέχιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, και
γ)
το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2021, έκθεση εκ των υστέρων αξιολόγησης.
Η έκθεση ενδιάμεσης αξιολόγησης και η ανακοίνωση βάσει των στοιχείων α) και β), αντιστοίχως, συνοδεύονται, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για τροποποιήσεις της παρούσας απόφασης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 35
Μεταβατικές διατάξεις
1. Η διαχείριση των δράσεων που ξεκινούν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 με βάση την απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ συνεχίζεται, εφόσον ενδείκνυται, σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν σε εθνικό επίπεδο την ομαλή μετάβαση μεταξύ των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού μέσου και των δράσεων που θα εφαρμοσθούν δυνάμει των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 36
Κατάργηση
Η απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ και η απόφαση 2007/779 /ΕΚ, Ευρατόμ καταργούνται. Οι αναφορές στις καταργούμενες αποφάσεις ερμηνεύονται ως αναφορές στην παρούσα απόφαση και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙ της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 37
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Άρθρο 38
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.