NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1307/2013
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se stanoví pravidla pro přímé platby zemědělcům v režimech podpory v rámci společné zemědělské politiky a kterým se zrušují nařízení Rady (ES) č. 637/2008 a nařízení Rady (ES) č. 73/2009
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na akt o přistoupení z roku 1979, a zejména na odstavec 6 protokolu č. 4 o bavlně připojeného k tomuto aktu,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Účetního dvora (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (3),
v souladu s řádným legislativním postupem (4),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů nazvané „Budoucnost SZP do roku 2020: Řešení problémů v oblasti potravin a přírodních zdrojů a územní problematiky“ se zabývá potenciálními úkoly, cíli a směry společné zemědělské politiky (SZP) po roce 2013. S ohledem na diskusi o tomto sdělení by SZP měla být s účinkem od 1. ledna 2014 reformována. Reforma by se měla týkat všech hlavních nástrojů SZP, včetně nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (5). S ohledem na rozsah reformy je vhodné nařízení (ES) č. 73/2009 zrušit a nahradit je novým zněním. Reforma by rovněž měla zefektivnit a zjednodušit příslušné předpisy.
(2)
Jedním z hlavních cílů a jedním z klíčových požadavků reformy SZP je snížení administrativní zátěže. To je třeba mít stále na zřeteli při vytváření příslušných ustanovení pro režim přímé podpory.
(3)
Všechny základní prvky týkající se vyplácení podpory Unie zemědělcům by měly být zahrnuty do tohoto nařízení, které by mělo rovněž stanovit podmínky přístupu k platbám, které jsou nerozlučně spojeny s uvedenými základními prvky.
(4)
Je třeba jasně uvést, že nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (6) a ustanovení přijatá na jeho základě se mají použít na opatření stanovená v tomto nařízení. V zájmu souladu s jinými právními nástroji týkajícími se SZP jsou některá pravidla, která byla dosud stanovena v nařízení (ES) č. 73/2009, nyní stanovena v nařízení (EU) č. 1306/2013; a to zejména pravidla zaručující dodržování povinností stanovených v ustanoveních o přímých platbách, včetně kontrol a používání správních opatření a správních sankcí v případě jejich nedodržování, pravidla týkající se podmíněnosti, jako jsou např. povinné požadavky na řízení, dobrý zemědělský a environmentální stav, sledování a hodnocení příslušných opatření a pravidla týkající se vyplácení záloh a zpětného získávání neoprávněně vyplacených částek.
(5)
Za účelem doplnění nebo změny některých prvků tohoto nařízení, které nejsou podstatné, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen “Smlouva o fungování EU”). Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(6)
Toto nařízení by mělo obsahovat seznam režimů podpory ve formě přímých plateb, na které se vztahuje. Za účelem zohlednění nových právních předpisů týkajících se režimů podpory, které mohou být přijaty po vstupu tohoto nařízení v platnost, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o změnu uvedeného seznamu.
(7)
Za účelem zajištění právní jistoty by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení rámce, v němž mají členské státy definovat kritéria, která mají zemědělci splňovat, aby mohla být jejich povinnost udržovat zemědělskou plochu ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin považována za splněnou, a minimální činnosti prováděné na plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin a rovněž kritéria k určení převahy trav a jiných bylinných pícnin a k určení zavedených místních postupů, pokud jde o trvalé travní porosty a stálé pastviny (dále jen „trvalé travní porosty“).
(8)
S cílem zajistit, aby částky určené k financování SZP byly v souladu s ročními stropy stanovenými v čl. 16 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, je podle článku 25 uvedeného nařízení třeba provést úpravu výše přímé podpory v kterémkoli kalendářním roce. Aby se zajistilo, že se tím přispěje k dosažení cíle, kterým je vyváženější rozdělení plateb mezi malé a velké příjemce, měla by se úprava přímých plateb vztahovat pouze na ty platby poskytované zemědělcům, které v příslušném kalendářním roce překročí částku 2 000 EUR. Vzhledem k výši přímých plateb poskytovaných zemědělcům v Bulharsku, Chorvatsku a Rumunsku v rámci uplatňování mechanismu postupného zavádění na všechny přímé platby poskytované v těchto členských státech by se měl uvedený nástroj finanční kázně používat v Bulharsku a Rumunsku až od 1. ledna 2016 a v Chorvatsku až od 1. ledna 2022. S ohledem na tento nástroj finanční kázně a některá další ustanovení v případě právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob by v zájmu posílení zemědělských struktur a podpory zřizování dotyčných právnických osob nebo skupin měla být stanovena zvláštní pravidla, pokud vnitrostátní právní předpisy stanoví pro jednotlivé členy práva a povinnosti srovnatelné s právy a povinnostmi jednotlivých zemědělců, kteří mají postavení vedoucího podniku.
(9)
Za účelem zajištění správného uplatňování úprav přímých plateb s ohledem na finanční kázeň by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se základu pro výpočet snížení, která mají členské státy v souladu s uplatňováním finanční kázně použít u zemědělců.
(10)
Zkušenosti získané při uplatňování různých režimů podpory určených zemědělcům ukazují, že podpora byla v řadě případů poskytnuta fyzickým nebo právnickým osobám, jejichž podnikatelská činnost se nezaměřovala na zemědělskou činnost nebo se na ni zaměřovala pouze okrajově. V zájmu lepšího zacílení podpory by členské státy neměly poskytovat přímé platby určitým fyzickým a právnickým osobám, ledaže by tyto osoby mohly prokázat, že jejich zemědělská činnost není okrajová. Členské státy by rovněž měly mít možnost neposkytovat přímé platby jiným fyzickým nebo právnickým osobám, jejichž zemědělská činnost je okrajová. Členským státům by však mělo být umožněno poskytovat přímé platby menším zemědělcům na částečný úvazek, neboť tito zemědělci přímo přispívají k životaschopnosti venkovských oblastí. Členské státy by rovněž neměly poskytovat přímé platby fyzickým nebo právnickým osobám, jejichž zemědělské plochy jsou převážně plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin a které nevykonávají určitou minimální činnost.
(11)
Za účelem zajištění ochrany práv zemědělců by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o určení kritérií pro stanovení případů, v nichž má být zemědělská plocha zemědělce považována za plochu převážně přirozeně ponechávanou ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin, kritérií pro rozlišení příjmů ze zemědělských a z nezemědělských činností a výše přímých plateb umožňující ověřit, zda se jedná o okrajovou činnost, a kritérií, která musí zemědělci splňovat, aby prokázali, že jejich zemědělská činnost není okrajová.
(12)
V zájmu snížení přílišné administrativní zátěže způsobené správou plateb malých částek by členské státy měly obecně přestat poskytovat přímé platby v případech, kdy by částka byla nižší než 100 EUR nebo kdy by plocha zemědělského podniku žádajícího o podporu, na kterou lze podporu poskytnout, byla menší než jeden hektar. Jelikož se však struktury zemědělství členských států značně liší a mohou se výrazně odchylovat od průměrné struktury zemědělství v Unii, měly by mít členské státy možnost uplatňovat minimální prahové hodnoty odpovídající jejich konkrétní situaci. Vzhledem k velmi specifické struktuře zemědělství v nejvzdálenějších regionech a na menších ostrovech v Egejském moři by měly mít členské státy možnost rozhodnout, zda by minimální prahové hodnoty měly být uplatňovány na tyto regiony. Kromě toho by členské státy měly mít možnost se rozhodnout pro uplatňování jednoho ze dvou druhů minimálních prahových hodnot s přihlédnutím ke zvláštnostem struktury svých zemědělských odvětví. Vzhledem k tomu, že by platby mohly být poskytovány zemědělcům s tzv. zemědělskými podniky „bez půdy“, nebylo by použití prahové hodnoty založené na hektarech účinné. Na tyto zemědělce by se proto měla vztahovat minimální částka související s podporou. V zájmu zajištění rovného zacházení se zemědělci v Bulharsku, Chorvatsku a Rumunsku, kde dochází k postupnému zavádění přímých plateb, by minimální prahové hodnoty v uvedených členských státech měly vycházet z konečných částek, které mají být poskytovány na konci tohoto procesu.
(13)
Pro rozdělování přímé podpory příjmů mezi zemědělce je charakteristické přidělování nepoměrných částek spíše malému počtu velkých příjemců této podpory. Větší příjemci nepotřebují vzhledem k jejich možnosti úspor z rozsahu stejnou míru jednotné podpory, aby bylo možné účinně dosáhnout cíle, kterým je podpora příjmů,. Navíc, díky svému potenciálu přizpůsobit se, mohou větší příjemci fungovat s nižší mírou jednotné podpory. Členské státy by tedy měly snížit alespoň o 5 % část základní platby poskytované zemědělcům, která přesahuje 150 000 EUR. Aby nedocházelo k nepřiměřeným dopadům na velké zemědělské podniky s vysokým počtem zaměstnanců, mohou členské státy rozhodnout, že při uplatnění tohoto mechanismu zohlední intenzitu práce vykonávanou placenou pracovní silou. Aby bylo toto snižování výše podpory účinné, neměla by být poskytována žádná výhoda zemědělcům, kteří uměle vytvářejí podmínky, aby se vyhnuli jeho účinkům. Výnosy ze snižování plateb velkým příjemcům by měly zůstat v členských státech, ve kterých byly realizovány a měly by být uvolněny jako podpora Unie na opatření financovaná z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV).
(14)
Pro každý členský stát je třeba stanovit čisté stropy, aby se omezily platby, které se mají vyplatit zemědělcům po uplatnění snížení plateb. Aby se zohlednily zvláštní rysy podpory poskytované v rámci SZP podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (7), a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (8), a skutečnost, že se snížení plateb na tyto přímé platby nevztahuje, neměl by čistý strop pro dotčené členské státy tyto přímé platby zahrnovat.
(15)
Za účelem zohlednění vývoje v souvislosti s celkovými maximálními částkami přímých plateb, které mohou být poskytnuty, včetně těch, které vyplývají z rozhodnutí členských států ohledně přesunů mezi prvním a druhým pilířem, a uplatňování snižování a případně zastropování plateb, jakož i vývoje vyplývajícího z oznámení Chorvatska, pokud jde o půdu, která byla odminována a navrácena k opětovnému využití pro zemědělskou činnost, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přizpůsobení vnitrostátních stropů a čistých stropů stanovených v tomto nařízení.
(16)
Je třeba stanovit, že se na uvedená ustanovení tohoto nařízení, která by mohla vést k případnému poskytnutí státní podpory členským státem, nevztahují pravidla o státní podpoře vzhledem k tomu, že dotčená ustanovení obsahují příslušné podmínky pro poskytnutí podpory nebo počítají se stanovením těchto podmínek Komisí, aby se zabránilo nežádoucímu narušení hospodářské soutěže.
(17)
Členským státům by v zájmu posílení jejich politik rozvoje venkova měl být umožněn převod finančních prostředků z jejich stropů přímých plateb do jejich podpor určených na rozvoj venkova. Členským státům by mělo být rovněž umožněno převádět prostředky z jejich podpory určené na rozvoj venkova do stropů jejich přímých plateb. Pro zajištění účinnosti tohoto nástroje by členským státům mělo být umožněno přezkoumat své původní rozhodnutí s účinkem od roku podání žádosti 2018 za předpokladu, že jakékoli rozhodnutí založené na tomto přezkumu nepovede ke snížení částek určených na rozvoj venkova.
(18)
V zájmu dosažení cílů SZP bude zřejmě třeba přizpůsobovat režimy podpory měnícím se okolnostem, v případě potřeby i v krátkých lhůtách. Je proto nezbytné stanovit, že režimy podpory mohou být přezkoumány, zejména s ohledem na hospodářský vývoj nebo rozpočtovou situaci, což znamená, že příjemci nemohou počítat s neměnností podmínek pro poskytování podpor.
(19)
Zemědělci v členských státech, které přistoupily k Unii dne 1. května 2004 nebo po tomto dni, dostávali přímé platby na základě mechanismu postupného zavádění stanoveného v příslušných aktech o přistoupení. V Bulharsku a Rumunsku bude tento mechanismus v platnosti ještě v roce 2015 a v Chorvatsku bude v platnosti až do roku 2021. Uvedeným členským státům bylo navíc umožněno poskytovat doplňkové vnitrostátní přímé platby. Je třeba, aby tyto platby byly nadále poskytovány v Chorvatsku a v případě Bulharska a Rumunska jako doplněk plateb poskytovaných v rámci režimu základní platby až do doby, kdy bude proces postupného zavádění přímých plateb završen. Pokud se jedná o povolení Chorvatsku poskytovat doplňkové vnitrostátní přímé platby, měla by být Komisi svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty, aniž se použije nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (9).,
(20)
Nařízení (ES) č. 73/2009 ve znění aktu o přistoupení z roku 2011 stanoví zvláštní vnitrostátní rezervu na odminování půdy v Chorvatsku umožňující po dobu deseti let po jeho přistoupení k Unii financovat přiznání platebních nároků na půdu, která je každoročně odminována a navrácena k zemědělskému využití. Je třeba stanovit pravidla pro určení částek na financování podpory pro tuto půdu v rámci režimů podpory stanovených v tomto nařízení a pravidla pro správu uvedené rezervy. Aby bylo možné zohlednit částky vyplývající z oznámení Chorvatska, pokud jde o půdu, která byla odminována a navrácena k opětovnému využití pro zemědělskou činnost, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přezkum některých finančních ustanovení týkajících se Chorvatska.
(21)
Aby bylo zajištěno lepší rozdělování podpory mezi zemědělské pozemky v Unii, včetně těch členských států, které používaly režim jednotné platby na plochu podle nařízení (ES) č. 73/2009, měl by být režim jednotné platby, jenž byl zaveden nařízením Rady (ES) č. 1782/2003 (10), a jenž pokračoval podle nařízení (ES) č. 73/2009, které spojilo dříve existující mechanismy podpory do jednotného režimu přímých plateb oddělených od produkce, nahrazen novým režimem základní platby. Takový krok by měl v zásadě znamenat ukončení platnosti platebních nároků získaných podle uvedených nařízení a přiznání nároků nových. Přiznání nových platebních nároků by obecně mělo být založené na počtu způsobilých hektarů, které mají zemědělci k dispozici v prvním roce provádění režimu. Členské státy, které v současné době uplatňují režim jednotné platby na regionálním nebo regionálním kombinovaném základě, by však měly mít možnost si stávající platební nároky ponechat. S cílem zabránit situaci v daném členském státě, kdy by zvýšení zemědělské plochy, na niž lze poskytnout podporu, nepřiměřeně omezilo částku přímých plateb na hektar, a nepříznivě tak ovlivnilo proces sbližování na vnitrostátní úrovni, by se mělo členským státům umožnit, aby za účelem stanovení počtu platebních nároků uplatnily při prvním přiznání platebních nároků určitá omezení.
(22)
Vzhledem k postupnému zapojování různých odvětví do režimu jednotné platby a k následnému období poskytnutému zemědělcům na přizpůsobení je stále obtížnější odůvodnit existenci výrazných individuálních rozdílů ve výši podpory na hektar vyplývajících z používání historických referenčních údajů. Přímá podpora příjmu by proto měla být rozdělena mezi členské státy spravedlivěji, a to omezením vazby na historické referenční údaje a zohledněním celkového kontextu rozpočtu Unie. Aby se zajistilo rovnoměrnější rozdělování přímé podpory a současně se zohlednily dosud existující rozdíly ve výši mezd a ve vstupních nákladech, měly by se částky přímé podpory na hektar upravovat postupně. Členské státy, v nichž jsou přímé platby pod hranicí 90 % průměru Unie, by měly tento rozdíl mezi jejich současnou úrovní a tímto průměrem snížit o třetinu, přičemž všechny členské státy by měly dosáhnout minimální úrovně do rozpočtového roku 2020. Toto sbližování výše plateb by měly financovat poměrným dílem všechny členské státy, v nichž je úroveň přímých plateb vyšší, než je průměrná úroveň Unie.
(23)
Kromě toho by všechny platební nároky aktivované v roce 2019 v členském státě nebo v regionu měly obecně mít jednotnou jednotkovou hodnotu. Aby se však zabránilo ničivým finančním důsledkům pro zemědělce, měly by mít členské státy možnost zohlednit historické faktory při výpočtu hodnoty platebních nároků zemědělců v roce 2019 za předpokladu, že žádné platební nároky v roce 2019 nebudou mít hodnotu nižší než 60 % průměru. Členské státy by měly toto sbližování financovat snížením, na základě objektivních a nediskriminačních kritérií, která si stanoví, hodnoty platebních nároků, které přesahují průměr v roce 2019 V této souvislosti a s cílem zabránit nepřijatelným ztrátám pro některé zemědělce mohou členské státy omezit toto snížení na 30 % původní hodnoty dotčených nároků, a to i v případě, že toto omezení neumožní, aby všechny platebním nároky dosáhly 60 % průměrné hodnoty na rok 2019. S výjimkou členských států, které zvolily jednotnou jednotkovou hodnotu od prvního roku provádění režimu, by sbližování mělo probíhat rovnoměrně. Sbližování platebních nároků, jejichž hodnota přesahuje průměr, by rovněž mělo zohlednit odhadované zdroje, které jsou pro tyto platební nároky k dispozici. Nicméně v případě členských států, které si ponechaly stávající platební nároky a již zvolily postup sbližování v souladu s čl. 63 odst. 3 nařízení (ES) č. 1782/2003, by sbližování mělo být případně prováděno a hodnota platebních nároků by měla být upravena, aby se zohlednily odhadované zdroje, které jsou pro tyto nároky k dispozici.
(24)
Zkušenosti s používáním režimu jednotné platby ukazují, že některé z jeho hlavních prvků by měly být zachovány, včetně stanovení vnitrostátních stropů, aby bylo zaručeno, že celková úroveň podpory nepřesáhne současná rozpočtová omezení. Členské státy by rovněž měly dále spravovat vnitrostátní rezervu nebo by měly mít možnost zřizovat regionální rezervy. Tyto vnitrostátní nebo regionální rezervy by měly být prioritně využívány k usnadnění účasti mladých zemědělců a zemědělců zahajujících zemědělskou činnost v režimu a jejich užívání by mělo být povoleno za účelem zohlednění určitých jiných specifických situací. Pravidla týkající se převodu a využívání platebních nároků by měla být zachována.
(25)
Zkušenosti získané v souvislosti s používáním nařízení (ES) č. 73/2009 ukazují, že členské státy nevyužily celou částku prostředků dostupných v rámci vnitrostátních stropů stanovených v uvedeném nařízení. Ačkoli ve srovnání se systémem podle uvedeného nařízení toto nařízení snižuje dané riziko nevyčerpaných prostředků, měly by mít členské státy přesto možnost rozdělovat platební nároky za vyšší hodnotu, než je částka dostupná pro jejich režim základní platby, s cílem usnadnit účinnější využití prostředků. Členským státům by se proto mělo umožnit, aby v rámci určitých společných limitů a s ohledem na čisté stropy pro přímé platby vypočetly nezbytnou částku, o kterou lze jejich strop základní platby zvýšit.
(26)
Obecně platí, že základní platbu je možno uplatnit na jakoukoli zemědělskou plochu zemědělského podniku, která je využívána k zemědělské činnosti, včetně ploch, které nebyly ke dni 30. června 2003 v dobrém zemědělském stavu, a to v členských státech, které k Unii přistoupily dne 1. května 2004 a které se rozhodly používat režim jednotné platby na plochu. Vzhledem k potenciálu nezemědělských činností přispívat k diverzifikaci příjmů zemědělských podniků a k životaschopnosti venkovských oblastí, je zemědělská plocha podniku využívaná i pro nezemědělské činnosti považována za plochu, na niž lze poskytnout podporu, za podmínky, že je využívána převážně k zemědělské činnosti. Pro účely stanovení tohoto převažujícího charakteru je třeba stanovit společná kritéria pro všechny členské státy. V této souvislosti a pro zajištění lepšího zacílení přímých plateb by měly mít členské státy v zájmu právní jistoty a jasnosti možnost vypracovat seznam ploch, které jsou převážně využívané k nezemědělské činnosti, a nelze na ně tedy poskytnou podporu. Navíc, v zájmu zachování možnosti poskytnout podporu v případě půdy, na niž bylo před zrušením povinnosti vynětí půdy z produkce možné poskytnout podporu za účelem aktivace nároků při vynětí půdy z produkce, je třeba stanovit, že na určité zalesněné plochy, včetně ploch zalesněných v rámci vnitrostátních režimů v souladu s příslušnými pravidly nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (11) nebo nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (12), nebo na plochy, které podléhají určitým závazkům přijatým v oblasti životního prostředí, lze poskytnout podporu v rámci jednotné platby.
(27)
S cílem zabránit situaci, kdy by v daném členském státě zvýšení zemědělské plochy, na niž lze poskytnout podporu, nepřiměřeně omezilo částku přímých plateb na hektar, a nepříznivě tak ovlivnilo proces sbližování na vnitrostátní úrovni, by se členským státům mělo umožnit použít redukční koeficient za účelem stanovení plochy trvalých travních porostů, na niž lze poskytnout podporu, v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny, ale jako takové tvoří součást zavedených místních postupů.
(28)
Pokud jde o konopí, měla by být zachována zvláštní opatření s cílem zajistit, aby mezi plodiny, na které lze poskytnout základní platbu, nebyly zařazeny nedovolené plodiny, a nedošlo tak k poškození trhu s konopím. Platby by proto měly být i nadále poskytovány pouze na plochy oseté odrůdami konopí, které poskytují určité záruky ohledně jeho obsahu psychotropních látek.
(29)
Za účelem zajištění právní jistoty a vyjasnění specifických situací, které by mohly při uplatňování režimu základní platby nastat, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se způsobilosti a přístupu zemědělců k režimu základní platby v případě dědictví a předpokládaného dědictví, dědictví v případě pronájmu, změny právního postavení nebo názvu, převodu platebních nároků, v případě fúze nebo rozdělení zemědělského podniku a v případě smluvního ustanovení týkajícího se práva na obdržení platebních nároků v prvním roce jejich přiznání. Dále by se mělo přenesení pravomoci rovněž týkat pravidel pro výpočet hodnoty a počtu či změny hodnoty platebních nároků v souvislosti s přiznáním platebních nároků, včetně pravidel týkajících se možnosti prozatímní hodnoty a počtu či prozatímního zvýšení platebních nároků přiznaných na základě žádosti zemědělce, podmínek pro stanovení prozatímní a konečné hodnoty a počtu platebních nároků a případů, kdy by mohla přiznání platebních nároků ovlivnit smlouva o prodeji či pronájmu. Dále by se mělo přenesení pravomoci také týkat pravidel pro stanovení a výpočet hodnoty a počtu platebních nároků získaných z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy; pravidel týkajících se úpravy jednotkové hodnoty platebních nároků v případě částí platebních nároků a převodu platebních nároků bez půdy. Navíc by se přenesení pravomoci mělo rovněž týkat kritérií pro přiznání platebních nároků zemědělcům, kteří v roce 2013 neobdrželi přímé platby, nebo v souladu s používáním vnitrostátní nebo regionální rezervy; kritérií pro uplatnění omezení na množství platebních nároků, které mají být přiznány; a kritérií pro stanovení redukčního koeficientu pro přeměnu některých trvalých travních porostů na hektary, na které lze poskytnout podporu.
(30)
Pro zajištění řádné správy platebních nároků by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se obsahu ohlášení a požadavků na aktivaci platebních nároků.
(31)
Za účelem ochrany veřejného zdraví by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení pravidel podmiňujících poskytnutí plateb používáním certifikovaných osiv určitých odrůd konopí a pravidel pro stanovení postupu při určování odrůd konopí a ověřování obsahu tetrahydrokanabinolu v těchto odrůdách.
(32)
S ohledem na značné správní, technické a logistické obtíže související s přechodem na režim základní platby pro členské státy, které používají režim jednotné platby na plochu podle nařízení (ES) č. 73/2009, by tyto státy měly mít možnost režim jednotné platby na plochu používat za účelem poskytnutí základní platby během dalšího přechodného období, a nejpozději do konce roku 2020. Pokud členský stát rozhodne zavést režim základní platby do konce roku 2018, může rozlišit platby v rámci režimu jednotné platby na plochu podle výše určitých plateb poskytovaných v roce 2014 v rámci režimů zvláštní podpory a oddělených plateb stanovených v nařízení (ES) č. 73/2009 nebo, v případě Kypru, v rámci finančních krytí pro jednotlivá odvětví pro přechodnou vnitrostátní podporu.
(33)
Pro zajištění ochrany práv příjemců a vyjasnění specifických situací, které mohou při používání režimu jednotné platby na plochu nastat, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení pravidel týkajících se způsobilosti pro poskytnutí podpory a přístupu zemědělců k režimu jednotné platby na plochu.
(34)
V členských státech, které používají režim jednotné platby na plochu a jimž bylo umožněno poskytovat přechodnou vnitrostátní podporu, hraje tato podpora významnou úlohu jakožto podpora příjmu zemědělců v určitých odvětvích. Z tohoto důvodu a s cílem zamezit náhlému a podstatnému snížení podpory od roku 2015 v odvětvích, která až do roku 2014 využívala přechodnou vnitrostátní podporu, je v těchto členských státech vhodné stanovit možnost poskytovat uvedenou podporu jako doplněk režimu jednotné platby na plochu. V zájmu zajištění kontinuity podpory s doposud poskytovanou přechodnou vnitrostátní podporou je vhodné omezit podmínky na ty, které se v roce 2013 vztahovaly na uvedenou podporu, nebo v případě Bulharska a Rumunska na doplňkové vnitrostátní přímé platby, které byly na žádost členských států povoleny Komisí. Pro zajištění postupného snižování částek podpory a zajištění jejich slučitelnosti s mechanismem sbližování je rovněž vhodné omezit maximální částky podpory pro jednotlivá odvětví ve srovnání s jejich úrovní v roce 2013.
(35)
Jakmile členské státy, které používaly režim jednotné platby na plochu podle tohoto nařízení, zavedou režim základní platby, měla by být stanovena zvláštní pravidla pro první přiznání a výpočet hodnoty platebních nároků. Pro zajištění plynulého přechodu mezi těmito režimy by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde další pravidla týkající se zavedení režimu základní platby v členských státech, které používaly režim jednotné platby na plochu.
(36)
S přihlédnutím k potřebě, aby jednotná podpora zemědělcům s menšími zemědělskými podniky byla dostatečná k účinnému dosažení cíle, kterým je podpora příjmů, měly by mít členské státy možnost přerozdělit přímou podporu mezi zemědělce tak, že jim poskytnou zvláštní platbu na první hektary.
(37)
Jedním z cílů nové SZP je posílení environmentálního profilu zavedením povinné „ekologické“ složky přímých plateb, která podpoří zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí použitelné v celé Unii. Za tímto účelem by členské státy měly použít část svých vnitrostátních stropů pro přímé platby k tomu, aby kromě základní platby poskytly ještě každoroční platbu na povinné postupy, které musejí zemědělci dodržovat, s prioritním zaměřením na cíle v oblasti klimatu a v oblasti životního prostředí, přičemž tato každoroční platba by mohla zohlednit sbližování na úrovni členského státu nebo regionu. Tyto postupy by měly mít podobu jednoduchých, všeobecných, mimosmluvních a každoročních opatření, která by šla nad rámec podmíněnosti a souvisela by se zemědělstvím, jako je například diverzifikace plodin, zachování trvalých travních porostů, včetně tradičních sadů vyznačujících se nízkou hustotou výsadby ovocných stromů rostoucích na trvalých travních porostech, a zřizování ploch využívaných v ekologickém zájmu. V zájmu lepšího dosažení cílů opatření a účinné správy a kontroly ozelenění by se tyto postupy měly uplatňovat v rámci celé způsobilé plochy zemědělského podniku. Povinné používání těchto postupů by se mělo vztahovat i na zemědělce, jejichž zemědělské podniky se zcela nebo zčásti nacházejí v lokalitách sítě „Natura 2000“, na něž se vztahuje směrnice Rady 92/43/EHS (13) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (14), nebo na plochách, na něž se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (15), pokud jsou tyto postupy slučitelné s cíli uvedených směrnic.
(38)
Vzhledem k uznávané prospěšnosti systémů ekologického zemědělství pro životní prostředí by měli zemědělci mít možnost pro ty jednotky jejich zemědělského podniku, které splňují podmínky stanovené v nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (16), získat platbu na „ozelenění”, aniž by museli splňovat nějakou další povinnost.
(39)
Nedodržování složky „ozelenění” by mělo vést k uložení sankcí na základě nařízení (EU) č. 1306/2013.
(40)
S cílem přizpůsobit se rozmanitosti zemědělských systémů a různým environmentálním situacím v rámci Unie je odůvodněné uznat kromě tří ekologických opatření stanovených v tomto nařízení i postupy, na které se vztahují agroenvironmentálně-klimatická opatření nebo systémy certifikace, které jsou obdobné ozelenění a které představují stejnou nebo vyšší míru přínosu pro klima a životní prostředí. Z důvodu právní jasnosti by tyto postupy měly být stanoveny v příloze tohoto nařízení. Členské státy by měly rozhodnout, zda v zájmu požadavku, aby zemědělci používali co nejvhodnější postupy pro zajištění cílů opatření, poskytnou zemědělcům možnost používat rovnocenné postupy a ekologické postupy stanovené v tomto nařízení, a své rozhodnutí by měly oznámit Komisi. Z důvodu právní jistoty by Komise měla posoudit, zda postupy, na něž se vztahují oznámená rovnocenná opatření, jsou předmětem přílohy. Pokud se Komise domnívá, že tomu tak není, uvědomí o tom členské státy prostřednictvím prováděcího aktu přijatého bez použití nařízení (EU) č. 182/2011. Aby se umožnilo jednodušší uplatňování rovnocennosti a z důvodu kontrolovatelnosti, je třeba stanovit pravidla, pokud jde o oblast pokrytí rovnocennými opatřeními, při zohlednění zvláštních rysů agroenvironmentálně-klimatických opatření a systémů certifikace. S cílem zajistit řádné uplatňování rovnocenných postupů a zabránit dvojímu financování by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty za účelem doplnění postupů na seznam rovnocenných postupů, stanovení požadavků pro vnitrostátní nebo regionální systémy certifikace a v případě potřeby stanovení podrobných pravidel pro výpočet souvisejících částek.
(41)
Povinnosti týkající se diverzifikace plodin by se měly uplatňovat způsobem, který by zohlednil obtíže menších zemědělských podniků související s diverzifikací a zároveň by nadále vedl ke zlepšení životního prostředí a zejména ke zlepšení kvality půdy. Je třeba stanovit výjimky pro zemědělské podniky, které již dosahují cílů diverzifikace plodin tím, že jejich plochy jsou ve značném rozsahu pokryty trvalými travními porosty nebo jsou ponechány ladem, pro specializované zemědělské podniky, které na svých pozemcích každoročně střídají plodiny, nebo pro zemědělské podniky, které by z důvodu svého zeměpisného umístění měly přílišné obtíže se zavedením třetí plodiny. S cílem zajistit, aby se povinnosti uvedené v rámci opatření diverzifikace plodin uplatňovaly přiměřeným a nediskriminačním způsobem a vedly k větší ochraně životního prostředí, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o uznávání dalších rodů a druhů a stanovení pravidel týkajících se uplatnění přesného výpočtu podílu různých plodin.
(42)
V zájmu pozitivního vlivu trvalých travních porostů na životní prostředí, a to zejména uvolňováním uhlíku, je třeba učinit opatření pro zachování trvalých travních porostů. Tato ochrana by měla spočívat v zákazu orání a přeměny environmentálně nejcitlivějších oblastí nacházejících se v lokalitách sítě „Natura 2000“, na něž se vztahují směrnice 92/43/EHS a 2009/147/ES, a v obecnější ochraně proti přechodu na jiné druhy využití, která bude založena na podílu trvalých travních porostů. Členským státům by měla být svěřena pravomoc vymezit další environmentálně citlivé oblasti, na které se uvedené směrnice nevztahují. Dále by měly zvolit územní úroveň, na niž by se tento podíl měl uplatňovat. Pro zajištění účinné ochrany trvalých travních porostů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty za účelem vymezení rámce pro určení trvalých travních porostů, na které se nevztahují směrnice 92/43/EHS ani 2009/147/ES, členskými státy.
(43)
S cílem zajistit, aby poměr trvalých travních porostů k celkové zemědělské ploše byl řádně stanoven a zachován, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podrobných metod určování tohoto poměru, podrobných pravidel týkajících se zachování trvalých travních porostů a příslušného časového rámce pro povinnost jednotlivých zemědělců přeměnit půdu.
(44)
Zejména pro zachování a zlepšení biologické rozmanitosti zemědělských podniků je třeba stanovit plochy využívané v ekologickém zájmu. Plochy využívané v ekologickém zájmu by proto měly zahrnovat plochy, které přímo ovlivňují biologickou rozmanitost, jako je půda ponechaná ladem, krajinné prvky, terasy, ochranné pásy, zalesněné plochy a zemědělsko-lesnické plochy nebo plochy, které biologickou rozmanitost ovlivňují nepřímo prostřednictvím omezeného využívání vstupů v rámci zemědělského podniku, jako jsou plochy s meziplodinami a půdní pokryv v zimním období. Povinnosti stanovené v souvislosti s plochou využívanou v ekologickém zájmu by měly být prováděny způsobem, který zabraňuje tomu, aby malé zemědělské podniky byly vystaveny nepřiměřené zátěži ve srovnání s přínosem pro životní prostředí. Je třeba stanovit výjimky pro zemědělské podniky, které již dosahují cílů stanovených pro plochy využívané v ekologickém zájmu tím, že jejich plochy jsou ve značném rozsahu pokryty trvalými travními porosty, nebo leží ladem. Výjimky by měly rovněž být stanoveny v převážně zalesněných členských státech pro zemědělce, kteří provozují zemědělskou činnost v oblastech se zvláštním přírodním omezením v některých převážně zalesněných oblastech, existuje-li značné riziko opuštění půdy. Pro členské státy a zemědělské podniky je dále třeba stanovit možnost provést povinnost na regionální úrovni nebo kolektivně s cílem získat vzájemně sousedící plochy využívané v ekologickém zájmu, které jsou příznivější pro životní prostředí. V zájmu zjednodušení by členské státy měly mít možnost normalizovat měření ploch využívaných v ekologickém zájmu.
(45)
Za účelem zajištění toho, že jsou plochy využívané v ekologickém zájmu stanoveny účinným a soudržným způsobem a s přihlédnutím ke zvláštním rysům členských států, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení dalších kritérií pro určení ploch jako ploch využívaných v ekologickém zájmu; uznávání dalších druhů ploch využívaných v ekologickém zájmu; stanovení přepočítacích a váhových koeficientů pro určité typy ploch využívaných v ekologickém zájmu; stanovení pravidel umožňujících členským státům uplatňovat část plochy využívané v ekologickém zájmu na regionální úrovni; stanovení pravidel pro zřízení kolektivního splnění povinnosti udržovat plochy využívané v ekologickém zájmu v těsné blízkosti zemědělskými podniky, stanovení rámce pro kritéria, která vymezí členské státy, pro určování této těsné blízkosti; a stanovení metod pro určování poměru lesní a zemědělské půdy. Při doplňování dalších druhů ploch využívaných v ekologickém zájmu by Komise měla zajistit, aby jejich cílem bylo zlepšení celkového environmentálního profilu zemědělského podniku, zejména pokud jde o biologickou rozmanitost, zlepšení kvality půdy a vody, ochranu krajiny a splnění cílů v oblasti zmírňování změny klimatu a přizpůsobování se této změně.
(46)
S cílem podporovat udržitelný rozvoj zemědělství v oblastech se zvláštními přírodními omezeními by měly mít členské státy možnost využít část svých stropů pro přímé platby k tomu, aby všem zemědělcům hospodařícím v těchto oblastech nebo v některé z těchto oblastí poskytly kromě základní platby i každoroční platbu na plochu, pokud tak členský stát rozhodne. Tato platba by neměla nahrazovat podpory poskytované v rámci programů rozvoje venkova a neměla by být poskytována zemědělcům v oblastech, které byly určeny v souladu s nařízením (ES) č. 1698/2005, ale nebyly určeny v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013.
(47)
Zavádění a rozvoj nových hospodářských činností v odvětví zemědělství jsou pro mladé zemědělce finančně náročné a představují prvek, který je třeba vzít v úvahu při přidělování přímých plateb a jejich zacílení. Tento rozvoj je pro konkurenceschopnost odvětví zemědělství v Unii zásadní, a z toho důvodu je třeba zavést podporu příjmů mladých zemědělců zahajujících zemědělskou činnost, aby se jim usnadnilo založení zemědělského podniku a poté jeho strukturální úprava. Pro tyto účely by členské státy měly používat část svých vnitrostátních stropů pro přímé platby k tomu, aby mladým zemědělcům kromě základní platby poskytly i každoroční platbu. Členské státy by měly mít možnost rozhodnout o metodě výpočtu uvedené platby a pokud metoda zahrnuje povinnost stanovit mezní hodnotu platby na jednoho zemědělce, má se tato mezní hodnota stanovit v souladu s obecnými zásadami práva Unie. Jelikož by se měla vztahovat jen na počáteční dobu existence podniku a neměla by se z ní stát provozní podpora, tato platba by měla být poskytována pouze během období nejvýše pěti let. Měla by být k dispozici mladým zemědělcům zahajujícím zemědělskou činnost, kterým v roce, kdy je poprvé předložena žádost v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu, není více než 40 let.
(48)
S cílem zaručit ochranu práv příjemců a zamezit diskriminaci mezi nimi by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek, za nichž mohou být právnické osoby považovány za způsobilé pro obdržení platby pro mladé zemědělce.
(49)
Členským státům by mělo být umožněno, aby v jasně vymezených případech v určitých odvětvích nebo regionech použily část svých vnitrostátních stropů pro přímé platby na podporu vázanou na produkci. Je třeba přiměřeně omezit výši prostředků, které mohou být použity na podporu vázanou na produkci, a současně umožnit, aby byla tato podpora poskytována v členských státech v jejich konkrétních odvětvích nebo regionech nacházejících se v situaci, kdy z hospodářských, environmentálních nebo sociálních důvodů jsou mimořádně důležité zvláštní druhy zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělská odvětví. Členské státy by měly mít možnost použít na tuto podporu až 8 % svých vnitrostátních stropů, nebo případně až 13 %, pokud výše podpory vázané na produkci překročí alespoň v jednom roce v období 2010-2014 hodnotu 5 %, nebo pokud uplatňují režim jednotné platby do 31. prosince 2014. Navíc, v zájmu zachování nezávislosti odvětví chovu hospodářských zvířat založené na bílkovinách by členským státům, které rozhodnou využít alespoň 2 % svých vnitrostátních stropů na podporu produkce bílkovinných plodin, mělo být umožněno, aby uvedené procentní podíly zvýšily až o dva procentní body. V řádně odůvodněných případech, kdy byly v některém odvětví nebo regionu prokázány určité citlivé potřeby, a po schválení Komisí by členské státy měly mít možnost použít více než 13 % svého vnitrostátního stropu. Jako alternativní postup k uvedeným procentním podílům mohou členské státy rozhodnout, že použijí až 3 miliony EUR ročně na financování podpory vázané na produkci. Podpora vázaná na produkci by měla být poskytnuta pouze v míře nezbytné pro vytvoření motivace pro zachování současných úrovní produkce v uvedených dotčených odvětvích nebo regionech. Tato podpora by rovněž měla být k dispozici zemědělcům, jimž ke dni 31. prosince 2013 náležejí zvláštní platební nároky přiznané podle nařízení (ES) č. 1782/2003 a nařízení (ES) č. 73/2009 a kteří nemají hektary, na něž lze poskytnout podporu, nezbytné pro aktivaci platebních nároků. Pokud jde o schvalování dobrovolné podpory vázané na produkci, která je vyšší než 13 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného pro jednotlivé členské státy, měla by být Komisi dále svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty bez použití nařízení (EU) č. 182/2011.
(50)
Za účelem zajištění efektivního a cíleného využívání finančních prostředků Unie a k zamezení dvojího financování podle jiných podobných nástrojů podpory by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek pro udělení dobrovolné podpory vázané na produkci, jakož i pravidel týkajících se souladu této podpory s jinými opatřeními Unie a kumulace podpor.
(51)
Za účelem zabránění jakémukoli riziku narušení produkce v regionech produkujících bavlnu, je i nadále část podpory pro odvětví bavlny podle nařízení (ES) č. 73/2009 spojena s pěstováním bavlny prostřednictvím zvláštní podpory na způsobilý hektar při zohlednění všech příslušných faktorů. Tento přístup by měl být zachován v souladu s cíli stanovenými v protokolu č. 4 o bavlně připojeném k aktu o přistoupení z roku 1979.
(52)
S cílem zajistit účinné uplatňování a správu zvláštní podpory pro bavlnu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení pravidel a podmínek pro schválení půdy a povolení odrůd pro účely zvláštní podpory pro bavlnu; pravidel týkajících se podmínek pro poskytnutí této podpory, požadavků způsobilosti a agronomických postupů; kritérií pro schválení mezioborových organizací; povinností pro producenty; a pravidel upravujících situaci, kdy schválená mezioborová organizace uvedená kritéria nesplňuje.
(53)
Kapitola 2 nařízení Rady (ES) č. 637/2008 (17) vyžaduje, že každý členský stát produkující bavlnu Komisi předkládal buď jednou za čtyři roky, a to poprvé do 1. ledna 2009, návrh čtyřletého restrukturalizačního programu, nebo do 31. prosince 2009 jediný návrh pozměněného osmiletého restrukturalizačního programu. Zkušenosti ukázaly, že pro restrukturalizaci odvětví bavlny by byla vhodnější jiná opatření, jako např. opatření v rámci programů rozvoje venkova financovaná podle nařízení (EU) č. 1305/2013. Tato opatření by rovněž umožnila lepší koordinaci s opatřeními v jiných odvětvích. Je však třeba respektovat nabytá práva a oprávněná očekávání podniků, které jsou již do restrukturalizačních programů zapojeny. Probíhající čtyřleté nebo osmileté programy by proto měly pokračovat bez možnosti prodloužení. Prostředky, které jsou k dispozici z čtyřletých programů, by pak mohly být od roku 2014 začleněny do prostředků Unie, které jsou k dispozici na opatření v rámci rozvoje venkova. Vzhledem k programovému období by prostředky, které budou k dispozici po ukončení osmiletých programů, nebyly v roce 2018 potřebné pro programy rozvoje venkova, a proto by bylo vhodnější je převést do režimů podpory podle tohoto nařízení, jak je již stanoveno v nařízení (ES) č. 637/2008. Nařízení (ES) č. 637/2008 se tedy stane zastaralým v členských státech se čtyřletým programem ke dni 1. ledna 2014 a v členských státech s osmiletým programem ke dni 1. ledna 2018, a mělo by být proto zrušeno.
(54)
Členským státům by mělo být umožněno stanovit jednoduchý režim zaměřený konkrétně na malé zemědělce, aby se snížily administrativní náklady na řízení a kontrolu přímé podpory. Pro tento účel by mělo být členským státům umožněno stanovit buď paušální platbu, která nahradí všechny přímé platby, nebo platbu založenou na částce, která má být zemědělcům vyplacena každý rok. Měla by být zavedena pravidla vedoucí ke zjednodušení formalit, mimo jiné snížením požadavků na malé zemědělce, například pokud jde o požadavky související se žádostmi o podporu, se zemědělskými postupy příznivými pro klima a životní prostředí, s podmíněností a kontrolami stanovenými v nařízení (EU) č. 1306/2013, aniž by byla ohrožena realizace celkových cílů reformy, s tím, že se na malé zemědělce vztahují právní předpisy Unie uvedené v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013. Cílem uvedeného režimu by měla být podpora stávající zemědělské struktury malých zemědělských podniků v Unii, která by nebránila rozvoji směrem ke konkurenceschopnějším strukturám. Z toho důvodu je třeba přístup k režimu v zásadě omezit na stávající zemědělské podniky. Účast zemědělců v režimu by měla být dobrovolná. V zájmu dalšího zvýšení dopadu režimu z hlediska zjednodušení by však mělo být členským státům umožněno zařadit některé zemědělce do režimu automaticky s tím, že se jim poskytne možnost se režimu nezúčastnit, pokud si to nepřejí.
(55)
V zájmu právní jistoty by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek účasti v režimu pro malé zemědělce v případě, že se situace zemědělce, který se režimu účastní, změní.
(56)
V zájmu zjednodušení a zohlednění zvláštní situace nejvzdálenějších regionů by měly být přímé platby v těchto regionech spravovány v rámci programů podpory podle nařízení (EU) č. 228/2013. V důsledku toho by se na uvedené regiony neměla vztahovat ustanovení tohoto nařízení týkající se základní platby a souvisejících plateb, podpory vázané na produkci a režimu pro malé zemědělce.
(57)
Pro účely použití tohoto nařízení a pro účely monitorování, analýzy a správy přímých plateb se od členských států vyžadují oznámení. Pro zajištění řádného uplatňování pravidel stanovených v tomto nařízení a pro zajištění toho, aby tato oznámení byla rychlá, účinná, přesná, nákladově efektivní a slučitelná s ochrannou osobních údajů, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení nezbytných opatření týkajících se oznámení, která mají podávat členské státy Komisi, nebo pro účely přezkumu, kontrol, sledování, hodnocení a auditů přímých plateb a pro splnění požadavků stanovených v mezinárodních dohodách, včetně oznamovacích povinností v rámci těchto dohod, a pokud jde o další pravidla týkající se povahy a druhu oznamovaných informací, kategorií zpracovávaných údajů a lhůt pro jejich uchovávání, přístupových práv k informacím nebo informačním systémům a o podmínky zveřejnění informací.
(58)
Osobní údaje shromážděné pro účely použití přímých plateb by měly být zpracovávány způsobem slučitelným s těmito účely. Při zpracování pro účely sledování nebo hodnocení by měly být rovněž anonymizovány a agregovány a měly by být chráněny v souladu s právními předpisy Unie týkajícími se ochrany osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a volného pohybu těchto údajů, zejména se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (18) a s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (19). Subjekty údajů by měly být informovány o tomto zpracování, jakož i o svých právech na ochranu údajů.
(59)
Evropský inspektor ochrany údajů byl konzultován a dne 14. prosince 2011 vydal stanovisko (20).
(60)
S cílem zajistit hladký přechod od režimů stanovených v nařízení (ES) č. 73/2009 k režimům, které jsou stanoveny v tomto nařízení, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení nezbytných opatření na ochranu veškerých nabytých práv a oprávněných očekávání zemědělců.
(61)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení a zabránění nekalé soutěži nebo diskriminaci mezi zemědělci by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o stanovení částky, která má být zahrnuta do zvláštní vnitrostátní rezervy na odminování půdy v Chorvatsku, stanovování ročního vnitrostátního stropu pro režim základní platby, přijetí pravidel pro žádosti o přiznání platebních nároků, přijetí opatření týkajících se navracení neaktivovaných platebních nároků do vnitrostátní rezervy, přijetí způsobů oznamování převodu platebních nároků na vnitrostátní orgány a lhůty, během nichž musejí být tato oznámení učiněna, stanovování ročního vnitrostátního stropu pro režim jednotné platby na plochu, přijetí pravidel týkajících se žádostí o přiznání platebních nároků předložených v roce přiznání platebních nároků, pokud členské státy přejdou na režim základní platby, stanovování ročních stropů pro redistributivní platbu. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením (EU) č. 182/2011.
(62)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení a zabránění nekalé soutěži nebo diskriminaci mezi zemědělci by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o přijetí pravidel, včetně lhůt pro podávání žádostí, týkajících se oznamování rovnocenných postupů členskými státy a jejich posuzování Komisí, přijetí určitých mezních hodnot, v jejichž rámci se povinnost zachovat trvalé travní porosty považuje za splněnou, stanovování ročního stropu plateb vyplácených u zemědělských postupů příznivých pro klima a životní prostředí, stanovování ročního stropu platby pro oblasti s přírodními omezeními, stanovování ročního stropu platby pro mladé zemědělce. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením (EU) č. 182/2011.
(63)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení a zabránění nekalé soutěži nebo diskriminaci mezi zemědělci by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o stanovování ročních stropů u dobrovolné podpory vázané na produkci, přijetí pravidel pro postup při posuzování a schvalování rozhodnutí v rámci dobrovolné podpory vázané na produkci, přijetí pravidel pro postup schvalování a oznamování producentům souvisejících se schválením půdy a odrůd pro účely zvláštní podpory pro bavlnu, přijetí pravidel pro výpočet snížení částky zvláštní podpory pro bavlnu, přijetí pravidel týkajících se obecných požadavků a postupů pro oznamování a přijetí nezbytných a odůvodněných opatření na vyřešení konkrétních problémů v případě mimořádné situace. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením (EU) č. 182/2011.
(64)
S cílem vyřešit naléhavé problémy v jednom nebo několika členských státech by Komise měla při současném zajištění kontinuity systému přímých plateb přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty v řádně odůvodněných případech, v nichž mají mimořádné okolnosti dopad na poskytování podpory a ohrožují účinné provádění plateb v rámci režimů podpory uvedených v tomto nařízení.
(65)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich, z důvodu provázanosti tohoto nařízení s ostatními nástroji SZP, rozdílů mezi jednotlivými venkovskými oblastmi a omezených finančních zdrojů členských států v rozšířené Unii, může být lépe dosaženo na úrovni Unie prostřednictvím víceleté záruky financování Unií a soustředěním se na jasně stanovené priority, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity podle článku 5 Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“). V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(66)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 73/2009 se použije i nadále v roce 2014, toto nařízení by se mělo použít obecně od 1. ledna 2015. Ustanovení tohoto nařízení týkající se flexibility mezi pilíři však stanoví pro členské státy možnost přijmout opatření a oznámit je Komisi do 31. prosince 2013. Navíc některá další ustanovení tohoto nařízení vyžadují, aby byla přijata opatření v roce 2014. Uvedené ustanovení by se proto měla použít ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
(67)
Vzhledem k tomu, že je naléhavě nutné připravit hladké provedení předpokládaných opatření, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost dnem jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení stanoví:
a)
společná pravidla pro platby poskytované zemědělcům přímo v rámci režimů podpory uvedených v příloze I (dále jen „přímé platby“);
b)
zvláštní pravidla týkající se:
i)
základní platby pro zemědělce (dále jen „režim základní platby“) a přechodného zjednodušeného režimu (dále jen „režim jednotné platby na plochu“),
ii)
dobrovolné přechodné vnitrostátní podpory pro zemědělce,
iii)
dobrovolné redistributivní platby,
iv)
platby pro zemědělce dodržující zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí,
v)
dobrovolné platby pro zemědělce v oblastech s přírodními omezeními,
vi)
platby pro mladé zemědělce zahajující zemědělskou činnost,
vii)
dobrovolného režimu podpory vázané na produkci,
viii)
zvláštní podpory pro bavlnu,
ix)
dobrovolného zjednodušeného režimu pro malé zemědělce,
x)
rámce, v němž Bulharsko, Chorvatsko a Rumunsko mohou doplňovat přímé platby.
Článek 2
Změna přílohy I
V zájmu zajištění právní jistoty je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se mění seznam režimů podpor uvedený v příloze I v rozsahu nezbytném k zohlednění případných nových legislativních aktů týkajících se režimů podpor, jež mohou být přijaty po přijetí tohoto nařízení.
Článek 3
Použití na nejvzdálenější regiony a menší ostrovy v Egejském moři
Článek 11 se nepoužije na regiony Unie uvedené v článku 349 Smlouvy o fungování EU (dále jen „nejvzdálenější regiony“) a na přímé platby poskytované na menších ostrovech v Egejském moři v souladu s nařízením (EU) č. 229/2013.
Hlavy III, IV a V tohoto nařízení se nepoužijí na nejvzdálenější regiony.
Článek 4
Definice a související ustanovení
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„zemědělcem“ fyzická nebo právnická osoba či skupina fyzických nebo právnických osob, bez ohledu na právní formu této skupiny a jejích členů podle vnitrostátních právních předpisů, jejíž zemědělský podnik se nachází na území spadajícím do územní působnosti Smluv podle článku 52 Smlouvy o EU ve spojení s články 349 a 355 Smlouvy o fungování EU a která vykonává zemědělskou činnost;
b)
„zemědělským podnikem“ soubor všech produkčních jednotek využívaných k zemědělské činnosti a spravovaných zemědělcem, které se nacházejí na území stejného členského státu;
c)
„zemědělskou činností“:
i)
produkce, chov zvířat nebo pěstování zemědělských plodin včetně sklizně, dojení, plemenářské činnosti a chovu zvířat pro zemědělské účely, nebo
ii)
udržování zemědělských ploch ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin bez přípravy, která jde nad rámec běžných způsobů zemědělské praxe a použití strojů, na základě kritérií stanovených členskými státy na základě rámce stanoveného Komisí, nebo
iii)
provádění minimální činnosti vymezené členskými státy, která je prováděna na zemědělských plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin;
d)
„zemědělskými produkty“ produkty, s výjimkou produktů rybolovu, uvedené v příloze I Smluv a rovněž bavlna;
e)
„zemědělskou plochou“ jakákoli plocha orné půdy, trvalých travních porostů a stálých pastvin nebo trvalých kultur;
f)
„ornou půdou“ půda obdělávaná za účelem produkce plodin nebo plochy, které jsou k dispozici pro rostlinnou výrobu, ale jsou ponechány ladem, včetně ploch, které byly vyčleněny v souladu s články 22, 23 a 24 nařízení (ES) č. 1257/1999, s článkem 39 nařízení (ES) č. 1698/2005 a článkem 28 nařízení (EU) č. 1305/2013, bez ohledu na to, zda se tato půda nachází ve sklenících nebo pod pevným či mobilním krytem, či nikoli;
g)
„trvalými kulturami“ kultury jiné než trvalé travní porosty a stálé pastviny, které nejsou pěstované systémem střídání plodin, jsou na dané půdě pěstovány nejméně pět let a poskytují opakované sklizně, včetně školek a rychle rostoucích dřevin pěstovaných ve výmladkových plantážích;
h)
„trvalými travními porosty a stálými pastvinami“ (společně uvedené jako „trvalé travní porosty“) půda využívaná k pěstování trav nebo jiných bylinných pícnin na přírodních (přirozený osev) nebo uměle vytvořených (umělý osev) plochách, která nebyla zahrnuta do střídání plodin v zemědělském podniku po dobu pěti a více let. Lze sem zařadit i jiné druhy jako křoviny a stromy, které mohou být spásány, pokud trávy a jiné bylinné pícniny i nadále převažují, jakož i, pokud tak členské státy rozhodnou, půdu, kterou lze spásat a která tvoří součást zavedených místních postupů v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny;
i)
„trávami nebo jinými bylinnými pícninami“ všechny zelené rostliny obvykle se vyskytující na přírodních pastvinách nebo běžně obsažené v osevných směsích pro pastviny nebo louky v členském státě, bez ohledu na to, zda jsou využity pro pastvu zvířat či nikoli;
j)
„školkami“ tyto plochy s mladými dřevinami pěstovanými ve volné krajině za účelem pozdějšího přesazení:
-
révové a podnožové školky,
-
ovocnářské školky a školky bobulovin,
-
školky okrasných rostlin,
-
komerční lesní školky, s výjimkou lesních školek v lesích pro vlastní potřeby zemědělského podniku,
-
školky stromů a keřů pro přesazení do zahrad, parků, podél silnic a na nábřežích (např. rostliny pro živé ploty, keře růží a jiné okrasné keře, okrasné jehličnany), ve všech případech včetně jejich semen a semenáčků;
k)
„rychle rostoucími dřevinami pěstovanými ve výmladkových plantážích“ plochy osázené dřevinami kódu KN 0602 90 41, které stanoví členské státy a které zahrnují dřevité trvalé porosty, jejichž podnože a výmladkové pařezy zůstávají po sklizni v zemi a v nové sezóně z nich vyrůstají nové výhonky; jejich maximální cyklus sklizně mají určit členské státy;
l)
„prodejem“ prodej nebo jakýkoliv jiný konečný převod vlastnictví půdy nebo platebních nároků; definice nezahrnuje prodej půdy, pokud je půda převáděna na veřejné orgány nebo pro použití ve veřejném zájmu a pokud se převod realizuje za jinými než zemědělskými účely;
m)
„pronájmem“ nájemní smlouva nebo podobná dočasná transakce;
n)
„převodem“ pronájem nebo prodej nebo dědictví nebo předpokládané dědictví nebo jakýkoliv jiný konečný převod půdy nebo platebních nároků. Nevztahuje se na navracení nároků po skončení pronájmu.
2. Členské státy:
a)
stanoví kritéria, která musejí zemědělci splňovat, aby mohla být jejich povinnost udržovat zemědělské plochy ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin podle odst. 1 písm. c) bodu ii) považována za splněnou;
b)
případně v členském státě stanoví minimální činnosti prováděné na plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin podle odst. 1 písm. c) bodu iii);
c)
určí dřeviny, které lze použít jako rychle rostoucí dřeviny pěstované ve výmladkových plantážích, a stanoví pro ně maximální cyklus sklizně podle odst. 1 písm. k).
Členské státy mohou rozhodnout, že půda, kterou lze spásat a která tvoří součást zavedených místních postupů v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny, se má považovat za trvalé travní porosty podle odst. 1 písm. h).
3. V zájmu zajištění právní jistoty je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se stanoví:
a)
rámec, v němž členské státy mají stanovit kritéria, která musejí zemědělci splňovat, aby jejich povinnost udržovat zemědělské plochy ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin podle odst. 1 písm. c) bodu ii) mohla být považována za splněnou;
b)
rámec, v němž členské státy definují minimální činnost, která má být prováděna na plochách přirozeně ponechaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin podle odst. 1 písm. c) bodu iii);
c)
kritéria k určení převahy trav a jiných bylinných pícnin a kritéria k určení zavedených místních postupů podle odst. 1 písm. h).
HLAVA II
OBECNÁ USTANOVENÍ O PŘÍMÝCH PLATBÁCH
KAPITOLA 1
Společná pravidla pro přímé platby
Článek 5
Obecná ustanovení o společné zemědělské politice
Na režimy stanovené v tomto nařízení se použije nařízení (EU) č. 1306/2013 a předpisy přijaté podle uvedeného nařízení.
Článek 6
Vnitrostátní stropy
1. V příloze II jsou pro každý členský stát a pro každý rok stanoveny vnitrostátní stropy sestávající z celkové hodnoty všech přiznaných platebních nároků, z vnitrostátní rezervy nebo regionálních rezerv a ze stropů stanovených v souladu s články 42, 47, 49, 51 a 53.
Pokud členský stát využije možnost stanovenou v čl. 22 odst. 2, může být vnitrostátní strop stanovený v příloze II pro tento členský stát pro příslušný rok zvýšen o částku vypočtenou podle uvedeného odstavce.
2. Odchylně od odstavce 1 je v příloze II pro každý členský stát, který používá režim jednotné platby na plochu, a pro každý rok stanoven vnitrostátní strop sestávající ze stropů stanovených v souladu s články 36, 42, 47, 49, 51 a 53.
3. V zájmu zohlednění vývoje v souvislosti s celkovými maximálními částkami přímých plateb, které mohou být poskytnuty, včetně těch, které vyplývají z rozhodnutí přijatých členskými státy v souladu s článkem 14, a těch, které vyplývají z použití čl. 20 odst. 2, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se upraví vnitrostátní stropy stanovené v příloze II.
Článek 7
Čisté stropy
1. Aniž je dotčen článek 8, celková částka přímých plateb, která může být poskytnuta v členském státě podle hlavy III, IV a V na kalendářní rok po použití článku 11, nesmí být vyšší než odpovídající stropy stanovené v příloze III.
V případech, kdy by celková částka přímých plateb, jež mají být poskytnuty v členském státě, byla vyšší než stropy stanovené v příloze III, provede uvedený členský stát lineární snížení částek všech přímých plateb, s výjimkou přímých plateb poskytovaných podle nařízení (EU) č. 228/2013 a nařízení (EU) č. 229/2013.
2. Pro každý členský stát a pro každý kalendářní rok jsou odhadované prostředky získané ze snížení plateb podle článku 11 (které představují rozdíl mezi vnitrostátními stropy stanovenými v příloze II, k nimž se připočte částka dostupná v souladu s článkem 58, a čistými stropy stanovenými v příloze III) k dispozici jako podpora Unie na opatření v rámci programů rozvoje venkova, která jsou financována z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) podle nařízení (EU) č. 1305/2013.
3. V zájmu zohlednění vývoje v souvislosti s celkovými maximálními částkami přímých plateb, které mohou být poskytnuty, včetně těch, které vyplývají z rozhodnutí přijatých členskými státy podle článku 14, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se upraví vnitrostátní stropy stanovené v příloze III.
Článek 8
Finanční kázeň
1. Míra úpravy stanovená v souladu s článkem 26 nařízení (EU) č. 1306/2013 se vztahuje pouze na přímé platby nad 2 000 EUR poskytované zemědělcům v příslušném kalendářním roce.
2. V důsledku postupného zavádění přímých plateb stanovených v článku 16, se odstavec 1 tohoto článku použije v případě Bulharska a Rumunska ode dne 1. ledna 2016.
V důsledku postupného zavádění přímých plateb stanovených v článku 17 se odstavec 1 tohoto článku použije v případě Chorvatska ode dne 1. ledna 2022.
3. V zájmu zajištění správného uplatňování úprav přímých plateb s ohledem na finanční kázeň je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se stanoví pravidla týkající se základu pro výpočet snížení, která mají být uplatněna členskými státy na zemědělce podle odstavce 1 tohoto článku.
4. V případě právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob mohou členské státy uplatnit míru úpravy uvedenou v odstavci 1 na úrovni členů těchto právnických osob nebo skupin, pokud vnitrostátní právní předpisy stanoví pro jednotlivé členy práva a povinnosti srovnatelné s právy a povinnostmi jednotlivých zemědělců, kteří mají postavení vedoucího podniku, zejména pokud jde o jejich hospodářský, sociální a daňový status, za předpokladu, že se podílely na posílení zemědělských struktur dotčených právnických osob nebo skupin.
Článek 9
Aktivní zemědělec
1. Přímé platby se neposkytují fyzickým či právnickým osobám, nebo skupinám fyzických či právnických osob, jejichž zemědělské plochy jsou převážně plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin, a které na uvedených plochách nevykonávají minimální činnost stanovenou členskými státy podle čl. 4 odst. 2 písm. b).
2. Přímé platby se neposkytnou fyzickým či právnickým osobám ani skupinám fyzických či právnických osob, které provozují letiště, železniční služby, vodárny, služby v oblasti nemovitostí, stálé sportovní a rekreační areály.
Členské státy mohou případně na základě objektivních a nediskriminačních kritérií rozhodnout, že na seznam uvedený v prvním pododstavci zařadí jakékoli další obdobné nezemědělské podniky nebo činnosti, a mohou se následně rozhodnout tyto podniky nebo činnosti ze seznamu vyjmout.
Osoba či skupina, na kterou se vztahuje první nebo druhý pododstavec, je však považována za aktivního zemědělce, pokud předloží ověřitelné důkazy ve formě požadované členskými státy, které prokazují některou z následujících skutečností:
a)
roční částka přímých plateb tvoří alespoň 5 % celkových příjmů, které získala z nezemědělské činnosti v posledním účetním období, pro které jsou tyto důkazy k dispozici;
b)
její zemědělská činnost není zanedbatelná;
c)
jejím hlavním obchodním nebo podnikatelským cílem je výkon zemědělské činnosti.
3. Kromě případů v odstavcích 1 a 2 mohou členské státy na základě objektivních a nediskriminačních kritérií rozhodnout, že se přímé platby neposkytují fyzickým či právnickým osobám, nebo skupinám fyzických či právnických osob:
a)
jejichž zemědělská činnost tvoří pouze zanedbatelnou část jejich celkových hospodářských činností, nebo
b)
jejichž hlavním obchodním nebo podnikatelským cílem není výkon zemědělské činnosti.
4. Odstavce 2 a 3 se nevztahují na zemědělce, kteří za předchozí rok obdrželi pouze přímé platby nepřesahující určitou částku. Tato částka je stanovena členskými státy na základě objektivních kritérií, jako jsou jejich vnitrostátní nebo regionální charakteristiky, a nesmí být vyšší než 5 000 EUR.
5. V zájmu zajištění ochrany práv zemědělců je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o stanovení:
a)
kritérií pro stanovení případů, v nichž má být zemědělská plocha zemědělce považována za plochu převážně přirozeně ponechávanou ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin;
b)
kritérií pro rozlišení příjmů ze zemědělských a nezemědělských činností;
c)
kritérií pro stanovení výše přímých plateb uvedených v odstavcích 2 a 4, zejména týkající se přímých plateb v prvním roce přiznání platebních nároků, pokud není hodnota platebních nároků dosud definitivně stanovena, a rovněž týkající se přímých plateb pro nové zemědělce;
d)
kritérií, která musí zemědělci splňovat, aby pro účely odstavců 2 a 3 prokázali, že jejich zemědělská činnost není zanedbatelná a že představuje jejich hlavní obchodní nebo podnikatelský cíl.
6. Členské státy oznámí Komisi rozhodnutí uvedené v odstavcích 2, 3 nebo 4 do 1. srpna 2014 a v případě jeho změn do dvou týdnů ode dne přijetí rozhodnutí o změně.
Článek 10
Minimální požadavky na získání přímých plateb
1. Členské státy rozhodnou, že v jednom z těchto případů neposkytnou zemědělci přímé platby:
a)
pokud je celková částka přímých plateb, o kterou bylo zažádáno nebo která má být poskytnuta před uplatněním článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013 v daném kalendářním roce, nižší než 100 EUR;
b)
pokud je plocha zemědělského podniku, na kterou lze poskytnout podporu, u níž bylo zažádáno o přímé platby nebo u níž mají být přímé platby poskytnuty před uplatněním článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, menší než jeden hektar.
2. Členské státy mohou v rámci limitů stanovených v příloze IV upravit prahové hodnoty uvedené v odst. 1 písm. a) a b), aby zohlednily strukturu své zemědělské ekonomiky.
3. Pokud se členský stát rozhodl uplatnit prahovou hodnotu týkající se plochy podle odst. 1 písm. b), použije nicméně písmeno a) uvedeného odstavce na ty zemědělce, kterým je vyplácena podpora vázaná na produkci v živočišné výrobě uvedená v hlavě IV a kteří mají méně hektarů, než je prahová hodnota týkající se plochy.
4. Příslušné členské státy mohou rozhodnout, že odstavec 1 nepoužijí v nejvzdálenějších regionech a na menších ostrovech v Egejském moři.
5. V Bulharsku a Rumunsku se částka, o kterou bylo zažádáno nebo která má být poskytnuta podle odst. 1 písm. a) pro rok 2015, vypočte na základě příslušné částky stanovené v bodě A přílohy V.
V Chorvatsku se částka, o kterou bylo zažádáno nebo která má být poskytnuta podle odst. 1 písm. a) pro roky 2015-2021, vypočte na základě částky stanovené v bodě A přílohy VI.
Článek 11
Snížení plateb
1. Členské státy sníží částku přímých plateb, která má být poskytnuta zemědělci podle hlavy III kapitoly 1 v daném kalendářním roce, alespoň o 5 % pro část podpory přesahující 150 000 EUR.
2. Dříve, než použijí odstavec 1, mohou členské státy odečíst mzdy související se zemědělskou činností, které byly skutečně vyplaceny a ohlášeny zemědělcem v předcházejícím kalendářním roce, včetně daní a sociálních příspěvků na zaměstnanost, od částky přímých plateb, která má být poskytnuta zemědělci podle hlavy III kapitoly 1 v daném kalendářním roce. Nejsou-li k dispozici údaje o mzdách, které byly skutečně vyplaceny a ohlášeny zemědělcem v předchozím kalendářním roce, použijí se poslední dostupné údaje.
3. Pokud se členský stát rozhodne poskytnout zemědělcům redistributivní platbu podle hlavy III kapitoly 2 a použít pro tyto účely více než 5 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II, může se rozhodnout, že tento článek nepoužije.
Pokud se členský stát rozhodne poskytnout zemědělcům redistributivní platbu podle hlavy III kapitoly 2 a uplatnění maximálních limitů stanovených v čl. 41 odst. 4 mu brání v použití více než 5 % nebo více ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro tento účel, může se daný členský stát rozhodnout, že tento článek nepoužije.
4. Zemědělcům, u nichž se prokáže, že po 18. říjnu 2011 uměle vytvořili podmínky, aby se vyhnuli účinkům tohoto článku, se neposkytne žádná výhoda v podobě vyjmutí ze snižování platby.
5. V případě právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob mohou členské státy uplatnit snížení uvedené v odstavci 1 na úrovni členů těchto právnických osob nebo skupin, pokud vnitrostátní právní předpisy stanoví pro jednotlivé členy práva a povinnosti srovnatelné s právy a povinnostmi jednotlivých zemědělců, kteří mají postavení vedoucího podniku, zejména pokud jde o jejich hospodářský, sociální a daňový status, za předpokladu, že se podílely na posílení zemědělských struktur dotčených právnických osob nebo skupin.
6. Členské státy oznámí Komisi do 1. srpna 2014 rozhodnutí přijatá v souladu s tímto článkem a očekávaný výsledek snížení pro roky 2015 až 2019.
Článek 12
Kumulace žádostí
Plocha, která odpovídá počtu způsobilých hektarů a na kterou zemědělec předložil žádost o základní platbu podle hlavy III kapitoly 1, může být předmětem žádosti o jinou přímou platbu i o jinou podporu, na kterou se toto nařízení nevztahuje, nestanoví-li toto nařízení výslovně jinak.
Článek 13
Státní podpora
Odchylně od čl. 211 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady č. 1308/2013 (21) se články 107, 108 a 109 Smlouvy o fungování EU nevztahují na platby uskutečněné členskými státy v souladu s tímto nařízením.
Článek 14
Flexibilita mezi pilíři
1. Do 31. prosince 2013 mohou členské státy rozhodnout, že uvolní až 15 % svého ročního vnitrostátního stropu na kalendářní rok 2014 stanoveného v příloze VIII nařízení (ES) č. 73/2009 a svých ročních vnitrostátních stropů na kalendářní roky 2015 až 2019 stanovených v příloze II tohoto nařízení jako dodatečnou podporu na opatření v rámci programů rozvoje venkova, která jsou financována v rámci EZFRV podle nařízení (EU) č. 1305/2013. V důsledku toho již odpovídající částka nebude k dispozici pro poskytování přímých plateb.
Rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci se oznámí Komisi do 31. prosince 2013. Toto rozhodnutí stanoví procentní podíl uvedený v uvedeném pododstavci, který se může v každém kalendářním roce lišit.
Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí podle prvního pododstavce, pokud jde o kalendářní rok 2014, mohou do 1. srpna 2014 přijmout uvedené rozhodnutí, pokud jde o kalendářní roky 2015 až 2019. Do uvedeného dne toto rozhodnutí oznámí Komisi.
Členské státy mohou rozhodnout, že přezkoumají rozhodnutí uvedená v tomto odstavci s účinností od kalendářního roku 2018. Jakékoli rozhodnutí založené na tomto přezkumu nesmí vést ke snížení procentního podílu oznámeného Komisi v souladu s prvním, druhým a třetím pododstavcem. Členské státy tato rozhodnutí založená na přezkumu oznámí Komisi do 1. srpna 2017.
2. Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí podle odstavce 1, mohou do 31. prosince 2013 rozhodnout, že jako prostředky na přímé platby uvolní až 15 % nebo, v případě Bulharska, Estonska, Španělska, Litvy, Lotyšska, Polska, Portugalska, Rumunska, Slovenska, Finska, Spojeného království, a Švédska, až 25 % částky přidělené v období 2015-2020 na podporu opatření v rámci programů rozvoje venkova financovaných z EZFRV podle nařízení (EU) č. 1305/2013. V důsledku toho již odpovídající částka nebude k dispozici na podporu opatření v rámci programů rozvoje venkova.
Rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci se oznámí Komisi do 31. prosince 2013. Toto rozhodnutí stanoví procentní podíl uvedený v daném pododstavci, který se může v každém kalendářním roce lišit.
Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí podle prvního pododstavce, pokud jde o rozpočtový rok 2015, mohou do 1. srpna 2014 přijmout uvedené rozhodnutí, pokud jde o rozpočtové roky í 2016 až 2020. Do uvedeného dne toto rozhodnutí oznámí Komisi.
Členské státy mohou rozhodnout, že přezkoumají rozhodnutí uvedená v tomto odstavci s účinností pro rozpočtové roky 2019 a 2020. Jakákoli rozhodnutí založená na tomto přezkumu nesmějí vést ke zvýšení procentního podílu oznámeného Komisi v souladu s prvním, druhým a třetím pododstavcem. Členské státy tato rozhodnutí založená na přezkumu oznámí Komisi do 1. srpna 2017.
Článek 15
Přezkum
Režimy podpor uvedené v příloze I se použijí, aniž je dotčen případný přezkum, který se provádí s ohledem na hospodářský vývoj a rozpočtovou situaci kdykoli. Tento přezkum může vést k přijetí legislativních aktů, aktů v přenesené pravomoci přijatých v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU nebo prováděcích aktů přijatých v souladu s článkem 291 Smlouvy o fungování EU.
KAPITOLA 2
Ustanovení týkající se Bulharska, Chorvatska a Rumunska
Článek 16
Postupné zavádění přímých plateb v Bulharsku a Rumunsku
Pro Bulharsko a Rumunsko se stropy uvedené v článcích 42, 47, 49, 51, 53 a 65 v roce 2015 stanovují na základě částky uvedené v bodě A přílohy V.
Článek 17
Postupné zavádění přímých plateb v Chorvatsku
V Chorvatsku se přímé platby zavedou v souladu s tímto plánem zvýšení vyjádřených jako procentní podíl odpovídající úrovně přímých plateb, jak se bude uplatňovat od roku 2022:
25 % v roce 2013,
30 % v roce 2014,
35 % v roce 2015,
40 % v roce 2016,
50 % v roce 2017,
60 % v roce 2018,
70 % v roce 2019,
80 % v roce 2020,
90 % v roce 2021,
100 % od roku 2022.
Článek 18
Doplňkové vnitrostátní přímé platby a přímé platby v Bulharsku a Rumunsku
1. V roce 2015 mohou Bulharsko a Rumunsko použít vnitrostátní přímé platby na doplnění plateb poskytovaných v režimu základní platby podle hlavy III kapitoly 1 oddílů 1,2 a 3. Celková částka těchto plateb nesmí překročit příslušnou částku stanovenou v bodě B přílohy V.
2. V roce 2015 může Bulharsko doplňovat platby poskytované v rámci zvláštní podpory pro bavlnu podle hlavy IV kapitoly 2. Celková částka těchto plateb nesmí překročit částku stanovenou v bodě C přílohy V.
3. Doplňkové vnitrostátní přímé platby se poskytují v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže.
Článek 19
Doplňkové vnitrostátní přímé platby v Chorvatsku
1. S výhradou schválení Komisí může Chorvatsko případně doplnit jakýkoli z režimů podpory uvedených v příloze I.
2. Částka doplňkových vnitrostátních přímých plateb, která může být poskytnuta v daném roce a pro daný režim podpory, je omezena zvláštním finančním krytím. Toto finanční krytí se stanoví jako rozdíl mezi:
a)
výší přímé podpory, která je k dispozici pro daný režim podpory po úplném zavedení přímých plateb v souladu s článkem 17 na kalendářní rok 2022, a
b)
výší přímé podpory, která je k dispozici pro daný režim podpory po uplatnění plánu zvýšení v souladu s článkem 17 v dotyčném kalendářním roce.
3. Celková částka poskytnutých doplňkových vnitrostátních přímých plateb nesmí být vyšší, než je strop stanovený v bodě B přílohy VI pro příslušný kalendářní rok.
4. Chorvatsko může na základě objektivních kritérií a po schválení Komisí rozhodnout o částkách doplňkových vnitrostátních přímých plateb, které mají být poskytnuty.
5. Komise přijme prováděcí akty, kterými schválí platby podle tohoto článku, upřesní příslušné režimy podpory a stanoví úroveň, do níž mohou být doplňkové vnitrostátní přímé platby vyplaceny.
Pokud jde o doplňkové vnitrostátní přímé platby, jimiž má být doplněna dobrovolná podpora vázaná na produkci uvedená v hlavě IV kapitole 1, musí být v prováděcích aktech rovněž konkrétně určeny zvláštní druhy zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělská odvětví uvedená v čl. 52 odst. 3, s nimiž mohou doplňkové vnitrostátní přímé platby souviset.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle č. 71 odst. 2 nebo 3.
6. Podmínky způsobilosti pro doplňkové vnitrostátní přímé platby v Chorvatsku jsou totožné jako podmínky pro podporu v rámci příslušných režimů podpory stanovené v tomto nařízení.
7. Na doplňkové vnitrostátní přímé platby v Chorvatsku se vztahují veškeré úpravy, které mohou být nezbytné v závislosti na vývoji SZP. Doplňkové vnitrostátní přímé platby se poskytují v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže.
8. Chorvatsko předloží zprávu obsahující informace o opatřeních k provádění doplňkových vnitrostátních přímých plateb do 30. června roku, jenž následuje po jejich provedení. Zpráva obsahuje alespoň tyto údaje:
a)
veškeré změny situace ovlivňující doplňkové vnitrostátní přímé platby;
b)
u jednotlivých doplňkových vnitrostátních přímých plateb počet příjemců podpory a celkovou výši poskytnuté doplňkové vnitrostátní přímé platby, jakož i počet hektarů, počet zvířat nebo jiných jednotek, na něž byla uvedené doplňková vnitrostátní přímá platba poskytnuta;
c)
zprávu o kontrolních opatřeních použitých ve vztahu k poskytnutým doplňkovým vnitrostátním přímým platbám.
Článek 20
Zvláštní vnitrostátní rezerva na odminování půdy v Chorvatsku
1. Od roku 2015 oznámí Chorvatsko Komisi nejpozději do 31. ledna každého roku plochy, které byly určeny v souladu s čl. 57a odst. 10 nařízení (ES) č. 73/2009 a které byly navráceny k opětovnému použití pro zemědělskou činnost v předchozím kalendářním roce.
Chorvatsko rovněž oznámí Komisi počet platebních nároků, které měli zemědělci k dispozici k 31. prosinci předchozího kalendářního roku, jakož i částku, která ve zvláštní vnitrostátní rezervě na odminování půdy zůstala ke stejnému dni nevyužita.
Oznámení stanovená v prvním a druhém pododstavci se případně provedou podle jednotlivých regionů určených v souladu s čl. 23 odst. 1 tohoto nařízení.
2. Při úpravě přílohy II podle čl. 6 odst. 3 Komise každoročně vypočte částku, která má být doplněna k částkám stanoveným pro Chorvatsko v uvedené příloze, s cílem financovat podporu, která má být poskytnuta v rámci režimů uvedených v příloze I pro plochy uvedené v odstavci 1 tohoto článku. Tato částka se vypočítá na základě údajů oznámených Chorvatskem podle odstavce 1 tohoto článku a odhadovaných průměrných přímých plateb na hektar v Chorvatsku pro daný rok.
Maximální částka, která se má doplnit podle prvního pododstavce na základě všech ploch oznámených Chorvatskem v souladu s odstavcem 1 tohoto článku až do roku 2022, činí 9 600 000 EUR a vztahuje se na ni plán zavádění přímých plateb podle článku 17. Výsledné maximální roční částky jsou stanoveny v příloze VII.
3. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví podíl částky, která má být doplněna podle odstavce 2 a kterou Chorvatsko zahrne do zvláštní vnitrostátní rezervy na odminování půdy, s cílem přiznat platební nároky na plochy uvedené v odst. 1. Uvedený podíl se vypočítá na základě poměru mezi stropem pro režim základní platby a vnitrostátním stropem stanoveným v příloze II před zvýšením vnitrostátního stropu podle odstavce 2. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
4. Pro roky 2015 až 2022 Chorvatsko použije zvláštní vnitrostátní rezervu na odminování půdy pro přiznání platebních nároků zemědělcům na základě odminované půdy vykázané zemědělci v daném roce, pokud:
a)
tato půda sestává ze způsobilých hektarů ve smyslu čl. 32 odst. 2 až 5;
b)
daná půda byla navrácena k opětovnému použití pro zemědělskou činnost v průběhu předchozího kalendářního roku; a
c)
půda byla oznámena Komisi v souladu s odstavcem 1 tohoto článku.
5. Hodnota platebních nároků stanovených podle tohoto článku je vnitrostátní nebo regionální průměrná hodnota platebních nároků v roce přiznání v rámci částky, která je k dispozici ve zvláštní vnitrostátní rezervě na odminování půdy.
6. S cílem zohlednit důsledky opětovného využití odminované půdy pro zemědělskou činnost oznámené Chorvatskem v souladu s tímto článkem je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se upravují částky stanovené v příloze VI.
HLAVA III
REŽIM ZÁKLADNÍ PLATBY, REŽIM JEDNOTNÉ PLATBY NA PLOCHU A SOUVISEJÍCÍ PLATBY
KAPITOLA 1
Režim základní platby a režim jednotné platby na plochu
Oddíl 1
Vytvoření režimu základní platby
Článek 21
Platební nároky
1. Podpora v rámci režimu základní platby se poskytne zemědělcům:
a)
kteří získají platební nároky podle tohoto nařízení na základě přiznání podle čl. 20 odst. 4, prostřednictvím prvního přiznání podle článku 24 nebo článku 39, prostřednictvím přiznání z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy podle článku 30 nebo prostřednictvím převodu podle článku 34;nebo
b)
kteří splňují ustanovení článku 9 a jsou držiteli vlastních nebo pronajatých platebních nároků v členském státě, jenž se v souladu s odstavcem 3 rozhodl ponechat si stávající platební nároky.
2. Platnost platebních nároků získaných v rámci režimu jednotné platby v souladu s nařízením (ES) č. 1782/2003 a s nařízením (ES) č. 73/2009 skončí dne 31. prosince 2014.
3. Odchylně od odstavce 2 členské státy, které zavedly režim jednotné platby v souladu s hlavou III kapitolou 5 oddílem I nebo hlavou III kapitolou 6 nařízení (ES) č. 1782/2003 nebo hlavou III kapitolou 3 nařízení (ES) č. 73/2009, mohou do 1. srpna 2014 rozhodnout, že zachovají stávající platební nároky. Do uvedeného dne toto rozhodnutí oznámí Komisi.
4. Pokud v případě členských států, které přijaly rozhodnutí uvedené v odstavci 3, počet vlastněných nebo pronajatých platebních nároků přiznaných v souladu s nařízením (ES) č. 1782/2003 a s nařízením (ES) č. 73/2009, které má zemědělec ke konečnému dni pro podání žádostí stanovenému podle čl. 78 písm. b) prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1306/2013, překračuje počet způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásí ve své žádosti o podporu v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013 na rok 2015 a které má k dispozici ke dni stanovenému členským státem, jež nesmí být pozdější než den, který daný členský stát stanovil pro změnu této žádosti o podporu, počet platebních nároků překračující počet způsobilých hektarů pozbývá k uvedenému dni platnosti.
Článek 22
Strop v režimu základní platby
1. Komise přijme prováděcí akty, které pro každý členský stát každoročně stanoví vnitrostátní strop pro režim základní platby tak, že od ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II odečte stropy, uvedené v článcích 42, 47, 49, 51 a 53. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
2. Částku vypočtenou pro každý členský stát v souladu s odstavcem 1 tohoto článku lze zvýšit maximálně o 3 % příslušného ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II po odečtení částky, která je výsledkem použití ustanovení čl. 47 odst. 1 pro příslušný rok. Pokud členský stát provede takové zvýšení, zohlední Komise toto zvýšení při stanovování ročního vnitrostátního stropu pro režim základní platby podle odstavce 1 tohoto článku. Za tímto účelem členské státy oznámí Komisi do 1. srpna 2014 roční procentní podíly, o které se má částka vypočtená podle odstavce 1 tohoto článku zvýšit.
3. Členské státy mají možnost každý rok přezkoumat své rozhodnutí podle odstavce 2 a oznámí Komisi každé takové rozhodnutí založené na přezkumu do 1. srpna roku předcházejícího jeho uplatnění.
4. Pro každý členský stát a každý rok se celková hodnota všech platebních nároků a vnitrostátní rezervy nebo regionálních rezerv rovná příslušnému ročnímu vnitrostátnímu stropu, který Komise stanovila podle odstavce 1.
5. Pokud se v důsledku rozhodnutí přijatého členským státem v souladu s odstavcem 3 tohoto článku, čl. 14 odst. 1 třetím a čtvrtým pododstavcem, čl. 14 odst. 2 třetím a čtvrtým pododstavcem, čl. 42 odst. 1, čl. 49 odst. 1 druhým pododstavcem, čl. 51 odst. 1 druhým pododstavcem nebo článkem 53 strop, který Komise pro členský stát přijala podle odstavce 1, liší od stropu v předchozím roce, musí tento členský stát lineárně snížit nebo zvýšit hodnotu všech platebních nároků, aby zajistil soulad s odstavcem 4 tohoto článku.
Článek 23
Regionální rozdělení vnitrostátních stropů
1. Členské státy mohou do 1. srpna 2014 rozhodnout, že budou uplatňovat režim základní platby na regionální úrovni. V takovém případě členské státy určí regiony podle objektivních a nediskriminačních kritérií, jako jsou jejich agronomické a socioekonomické rysy, jejich regionální zemědělský potenciál, nebo jejich institucionální nebo administrativní struktura.
Členské státy, které uplatňují článek 36, mohou přijmout rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci do 1. srpna roku předcházejícího prvnímu roku uplatňování režimu základní platby.
2. Členské státy rozdělí roční vnitrostátní strop v režimu základní platby uvedený v čl. 22 odst. 1 mezi regiony podle objektivních a nediskriminačních kritérií.
Členské státy, které neuplatňují čl. 30 odst. 2, provedou toto rozdělení po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1.
3. Členské státy mohou rozhodnout, že na tyto regionální stropy se budou vztahovat postupné roční úpravy v souladu s předem stanovenými ročními kroky a objektivními a nediskriminačními kritérii, jako jsou zemědělský potenciál a environmentální kritéria.
4. V míře nezbytné pro dodržení platných regionálních stropů stanovených v souladu s odstavci 2 a 3 provedou členské státy v každém z příslušných regionů lineární snížení nebo zvýšení hodnoty platebních nároků.
5. Členské státy uplatňující odstavec 1 se mohou rozhodnout, že ode dne, který si samy stanoví, přestanou uplatňovat režim základní platby na regionální úrovni.
6. Členské státy uplatňující odstavec 1 první pododstavec oznámí Komisi do 1. srpna 2014 rozhodnutí podle uvedeného pododstavce a opatření přijatá pro účely použití odstavců 2 a 3.
Členské státy uplatňující odstavec 1 druhý pododstavec oznámí Komisi do 1. srpna příslušného roku rozhodnutí podle uvedeného pododstavce a opatření přijatá pro účely použití odstavců 2 a 3.
Členské státy uplatňující odstavec 1 oznámí Komisi rozhodnutí uvedené v odstavci 5 do 1. srpna roku předcházejícího prvnímu roku provádění tohoto rozhodnutí.
Článek 24
První přiznání platebních nároků
1. Platební nároky se přiznají zemědělcům, kteří mají nárok na poskytnutí přímých plateb v souladu s článkem 9 tohoto nařízení, pokud:
a)
podají žádost o přiznání těchto platebních nároků v rámci režimu základní platby v roce 2015 do posledního dne pro podání žádosti stanoveného v souladu s čl. 78 písm. b) prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013, s výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností, a
b)
měli nárok na obdržení plateb, před jakýmkoli snížením nebo vyloučením podle hlavy II kapitoly 4 nařízení (ES) č. 73/2009, na základě žádostí o přímé platby, přechodnou vnitrostátní podporu nebo o doplňkové vnitrostátní přímé platby v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 na rok 2013.
První pododstavec se nepoužije v členských státech, které uplatňují čl. 21 odst. 3 tohoto nařízení.
Členské státy mohou navíc přiznat platební nároky zemědělců, kteří jsou oprávněni k přímým platbám v souladu s článkem 9 tohoto nařízení, kteří splňují podmínky stanovené v prvním pododstavci písm. a) a:
a)
kteří na základě žádosti uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce neobdrželi platby na rok 2013 a kteří ke dni stanovenému dotčeným členským státem podle čl. 11 odst. 2 nařízení Komise (ES) č. 1122/2009 (22) pro rok podání žádosti 2013:
i)
v členských státech používajících režim jednotné platby:
-
produkovali ovoce, zeleninu, konzumní brambory, sadbové brambory nebo okrasné rostliny, a to na minimální ploše vyjádřené v hektarech, pokud se dotčený členský stát rozhodne přijmout tento požadavek, nebo
-
obhospodařovali vinice; nebo
ii)
v členských státech používajících režim jednotné platby na plochu měli pouze zemědělskou půdu, která nebyla ke dni 30. června 2003 v dobrém zemědělském stavu podle čl. 124 odst. 1 nařízení (ES) č. 73/2009;
b)
kterým byly v roce 2014 přiznány platební nároky z vnitrostátní rezervy v rámci režimu jednotné platby podle článku 41 nebo 57 nařízení (ES) č. 73/2009; nebo
c)
kteří nikdy nebyli držiteli vlastních či pronajatých platebních nároků podle nařízení (ES) č. 73/2009 ani nařízení (ES) č. 1782/2003 a kteří předložili skutečné důkazy, že ke dni stanovenému členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 pro rok podání žádosti 2013 produkovali nebo pěstovali zemědělské produkty nebo chovali zvířata, včetně sklizně, dojení, plemenářské činnosti a chovu zvířat pro zemědělské účely. Členské státy mohou pro tuto kategorii zemědělců stanovit vlastní doplňková objektivní a nediskriminační kritéria způsobilosti týkající se náležitých dovedností, zkušeností nebo vzdělání.
2. S výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností se počet platebních nároků přiznaných jednomu zemědělci v roce 2015 musí rovnat počtu způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásí ve své žádosti o podporu v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 na rok 2015 a které má k dispozici ke dni stanovenému členským státem. Uvedený den nesmí být pozdější než den stanovený v daném členském státě pro změnu této žádosti o podporu.
3. Členské státy mohou na počet platebních nároků, které mají být přiznány podle odstavce 2, uplatnit jedno nebo více z omezení, jak je stanoveno v odstavcích 4 až 7:
4. Členské státy mohou rozhodnout, že počet platebních nároků, které se mají přiznat, se rovná buď počtu způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v souladu s čl. 34 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009 v roce 2013, nebo počtu způsobilých hektarů uvedených v odstavci 2 tohoto článku, podle toho, který počet je nižší. V případě Chorvatska není použitím této možnosti dotčeno přiznání platebních nároků na odminované hektary podle čl. 20 odst. 4 tohoto nařízení;
5. Pokud by celkový počet způsobilých hektarů podle odstavce 2 tohoto článku ohlášených v členském státě vedl k většímu než 35 % zvýšení celkového počtu způsobilých hektarů ohlášených podle článku 35 nařízení (ES) č. 73/2009 v roce 2009, nebo v případě Chorvatska v roce 2013, mohou členské státy omezit počet platebních nároků, které mají být přiznány v roce 2015, na nejméně 135 % nebo 145 % celkového počtu způsobilých hektarů ohlášených v roce 2009, nebo v případě Chorvatska celkového počtu způsobilých hektarů ohlášených v roce 2013, v souladu s článkem 35 nařízení (ES) č. 73/2009.
Využijí-li členské státy této možnosti, přiznají zemědělcům nižší počet platebních nároků. Tento počet se vypočte uplatněním poměrného snížení na dodatečný počet způsobilých hektarů ohlášených jednotlivými zemědělci v roce 2015, ve srovnání s počtem způsobilých hektarů ve smyslu čl. 34 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009, který zemědělec ohlásil ve své žádosti o podporu v roce 2011, nebo v případě Chorvatska v roce 2013, aniž jsou dotčeny odminované hektary, na které mají být přiznány platební nároky podle čl. 20 odst. 4 tohoto nařízení.
6. Členské státy mohou rozhodnout, že pro účely stanovení počtu platebních nároků, které má zemědělec obdržet, použijí redukční koeficient na způsobilé hektary uvedené v odstavci 2, které představují trvalé travní porosty nacházející se v oblastech s nepříznivými klimatickými podmínkami způsobenými zejména jejich nadmořskou výškou nebo jinými přírodními omezeními, jako je nízká kvalita půdy, příkrost svahů a zásobování vodou.
7. Členské státy mohou rozhodnout, že počet platebních nároků přidělených jednomu zemědělci se rovná počtu způsobilých hektarů, uvedených v odstavci 2 tohoto článku, které nebyly ke dni stanovenému členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 pro rok podání žádosti 2013 využívány jako vinice ani jako orná půda pod pevně ukotvenými skleníky.
8. V případě prodeje nebo pronájmu svého zemědělského podniku nebo jeho části mohou fyzické nebo právnické osoby, které splňují odstavec 1 tohoto článku, v roce 2015 do konečného dne pro podání žádosti stanoveného v souladu s čl. 78 písm. b) prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013 převést právo na platební nároky podle odstavce 1 tohoto článku na jednoho nebo více zemědělců, pokud tito zemědělci splňují podmínky uvedené v článku 9 tohoto nařízení.
9. Členský stát může rozhodnout, že stanoví minimální rozlohu zemědělského podniku vyjádřenou ve způsobilých hektarech na niž zemědělec může podat žádost o přiznání platebních nároků. Tato minimální rozloha nesmí překročit prahovou hodnotu stanovenou v čl. 10 odst. 1 písm. b) ve spojení s odstavcem 2 uvedeného článku.
10. Členské státy mohou v příslušných případech Komisi oznámit rozhodnutí uvedená v tomto článku do 1. srpna 2014.
11. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla týkající se žádostí o přiznání platebních nároků předložených v roce přiznání platebních nároků, pokud nemohly být tyto nároky dosud definitivně stanoveny a pokud je přiznání ovlivněno zvláštními okolnostmi. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 25
Hodnota platebních nároků
1. V roce 2015 členské státy vypočtou jednotkovou hodnotu platebních nároků tak, že pevný procentní podíl vnitrostátního stropu stanovený pro každý příslušný rok v příloze II vydělí počtem platebních nároků na vnitrostátní nebo regionální úrovni v roce 2015, s výjimkou nároků přiznaných v roce 2015 z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Pevný procentní podíl uvedený v prvním pododstavci se vypočte tak, že vnitrostátní strop pro režim jednotné platby stanovený pro rok 2015 v souladu s čl. 22 odst. 1 tohoto nařízení nebo regionální strop pro režim jednotné platby stanovený pro rok 2015 stanovený v souladu s článkem čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 nebo případně odst. 2 vydělí vnitrostátním stropem pro rok 2015 uvedeným v příloze II. Platební nároky se vyjádří číslem, které odpovídá počtu hektarů.
2. Odchylně od metody výpočtu uvedené v odstavci 1 se mohou členské státy rozhodnout odlišit hodnotu platebních nároků v roce 2015 s vyloučením nároků přiznaných v roce 2015 z vnitrostátní nebo regionální rezervy, a to pro každý příslušný rok na základě jejich původní jednotkové hodnoty vypočítané v souladu s článkem 26.
3. Nejpozději od roku podání žádosti 2019 musí mít veškeré platební nároky v členském státě nebo, pokud se použil článek 23, v regionu jednotnou jednotkovou hodnotu.
4. Odchylně od odstavce 3 může členský stát rozhodnout, že u platebních nároků s původní jednotkovou hodnotou vypočtenou podle článku 26 nižší než 90 % vnitrostátní nebo regionální jednotkové hodnoty v roce 2019, se nejpozději pro rok podání žádosti 2019 jejich jednotková hodnota zvýší nejméně o jednu třetinu rozdílu mezi jejich původní jednotkovou hodnotou a 90 % vnitrostátní nebo regionální hodnoty v roce 2019.
Členské státy mohou rozhodnout, že procentní podíl uvedený v prvním pododstavci stanoví na úrovni vyšší než 90 %, avšak nepřesahující 100 %.
Členské státy navíc stanoví, že nejpozději pro rok podání žádosti 2019 nesmí mít žádný platební nárok jednotkovou hodnotu nižší než 60 % vnitrostátní nebo regionální jednotkové hodnoty v roce 2019, ledaže by to v členských státech, které uplatňují prahovou hodnotu uvedenou v odstavci 7, vedlo k maximálnímu snížení přesahujícímu uvedenou prahovou hodnotu. V takovém případě se minimální jednotková hodnota stanoví na úrovni nezbytné pro dodržení uvedené prahové hodnoty.
5. Vnitrostátní nebo regionální jednotková hodnota v roce 2019 podle odstavce 4 se vypočte tak, že hodnota odpovídající pevnému procentnímu podílu vnitrostátního stropu uvedeného v příloze II nebo regionálního stropu na kalendářní rok 2019 se vydělí počtem platebních nároků v roce 2015 v dotčeném členském státě s výjimkou nároků přiznaných v roce 2015 v rámci vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy. Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní nebo regionální strop režimu základní platby, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 23 odst. 1 nebo případně čl. 30 odst. 2 vydělí vnitrostátním stropem stanoveným v příloze II nebo regionálním stropem pro rok 2015.
6. Regionální stropy uvedené v odstavci 5 se vypočtou uplatněním pevného procentního podílu na vnitrostátní strop stanovený v příloze II pro rok 2019. Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že se příslušné regionální stropy stanovené v souladu s čl. 23 odst. 2 pro rok 2015 vydělí vnitrostátním stropem stanoveným v souladu s čl. 22 odst. 1 pro rok 2015 po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1, použije-li se čl. 23 odst. 2 druhý pododstavec.
7. S cílem financovat zvýšení hodnoty platebních nároků podle odstavce 4 se v případě platebních nároků, jejichž původní jednotková hodnota je vyšší než vnitrostátní nebo regionální jednotková hodnota v roce 2019, sníží rozdíl mezi jejich původní jednotkovou hodnotou a vnitrostátní nebo regionální jednotkovou hodnotou v roce 2019, a to na základě objektivních a nediskriminačních kritérií stanovených členskými státy. Součástí těchto kritérií může být stanovení maximálního snížení původní jednotkové hodnoty na 30 %.
8. Při použití odstavce 2 tohoto článku se přechod z původní jednotkové hodnoty platebních nároků vypočtených podle článku 26 a stanovení jejich konečné jednotkové hodnoty v roce 2019 podle odstavců 3 nebo 4 až 7 tohoto článku nebo 2 tohoto článku uskuteční rovnoměrně počínaje rokem 2015.
Pro zajištění dodržení pevného procentního podílu uvedeného v odstavci 1 tohoto článku pro jednotlivé roky se upraví hodnota platebních nároků, jejichž původní jednotková hodnota je vyšší než vnitrostátní nebo regionální jednotková hodnota v roce 2019.
9. Odchylně od odstavce 8 tohoto článku, pokud členské státy, které se v souladu s čl. 21 odst. 3 tohoto nařízení rozhodnou zachovat své stávající platební nároky, uplatňují odstavec 2 tohoto článku, uskuteční se přechod z původní jednotkové hodnoty platebních nároků stanovených podle čl. 26 odst.3 na jejich konečnou jednotkovou hodnotu v roce 2019 podle odstavců 3 nebo 4 až 7 tohoto článku případně použitím kroků, o nichž bylo rozhodnuto na vnitrostátní úrovni v souladu s čl. 63 odst. 3 nařízení (ES) č. 1782/2003.
Pro zajištění dodržení pevného procentního podílu uvedeného v odstavci 1 tohoto článku pro jednotlivé roky se lineárně upraví hodnota všech platebních nároků.
10. V roce 2015 členské státy informují zemědělce o hodnotě jejich platebních nároků vypočtených podle tohoto článku a článků 26 a 27 pro každý rok období, na které se vztahuje toto nařízení.
Článek 26
Výpočet původní jednotkové hodnoty
1. Původní jednotková hodnota platebních nároků uvedená v čl. 25 odst. 2 v členských státech, které uplatňující režim jednotné platby v kalendářním roce 2014 a které se nerozhodly zachovat své stávající platební nároky v souladu s čl. 21 odst. 3, se stanoví za použití metod stanovených v odstavcích 2 nebo 3:
2. Pevný procentní podíl plateb, které zemědělec obdržel na rok 2014 v rámci režimu jednotné platby v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009, před uplatněním snížení a vyloučení stanovených v hlavě II kapitole 4 uvedeného nařízení, se vydělí počtem platebních nároků, které mu byly přiznány v roce 2015, s výjimkou nároků přiznaných v roce 2015 z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní nebo regionální strop režimu základní platby, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení vydělí počtem plateb pro rok 2014 v rámci režimu jednotné platby v dotčeném členském státě nebo regionu, před uplatněním snížení a vyloučení stanovených v kapitole 4 hlavě II nařízení (ES) č. 73/2009;
3. Pevný procentní podíl hodnoty platebních nároků, včetně zvláštních nároků, které měl zemědělec ke dni předložení své žádosti na rok 2014 v rámci režimu jednotné platby v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009, se vydělí počtem platebních nároků, které mu byly přiznány v roce 2015, s výjimkou nároků přiznaných v roce 2015 z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní nebo regionální strop režimu základní platby, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení vydělí celkovou hodnotou všech nároků v rámci režimu jednotné platby pro rok 2014 v dotčeném členském státě nebo regionu, včetně zvláštních nároků.
Pro účely tohoto odstavce se má za to, že zemědělec je držitelem platebních nároků ke dni předložení své žádosti na rok 2014, pokud mu byly platební nároky přiznány nebo na něj byly trvale převedeny do uvedeného dne.
4. Členské státy, které uplatňují jednotnou platbu na plochu v kalendářním roce 2014, vypočítají původní jednotkovou hodnotu platebních nároků uvedenou v čl. 25 odst. 2 tohoto nařízení tak, že se pevný procentní podíl celkové hodnoty podpory, kterou zemědělec obdržel v roce 2014 v rámci režimu jednotné platby na plochu v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 a podle článků 132, 133 a 133a uvedeného nařízení, před uplatněním snížení a vyloučení stanovených v hlavě II kapitole 4 uvedeného nařízení, vydělí počtem platebních nároků, které mu byly přiznány v roce 2015, s výjimkou nároků přiznaných v roce 2015 z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní nebo regionální strop režimu základní platby, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 nebo případně čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení vydělí celkovou hodnotou podpory poskytnuté v rámci režimu jednotné platby na plochu v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 a podle článků 132, a 133a uvedeného nařízení pro rok 2014 v dotčeném členském státě nebo regionu, před uplatněním snížení a vyloučení stanovených v kapitole 4 hlavě II uvedeného nařízení.
5. Členské státy, které uplatňují režim jednotné platby a které se v souladu s čl. 21 odst. 3 tohoto nařízení rozhodnou, že si zachovají stávající platební nároky, vypočtou původní jednotkovou hodnotu platebních nároků uvedených v čl. 25 odst. 2 tohoto nařízení tak, že jednotkovou hodnotu nároků vynásobí pevným procentním podílem. Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní strop režimu základní platby, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo regionální strop, který se pro rok 2015 stanoví v souladu s čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 23 odst. 1 nebo případně čl. 30 odst. 2 tohoto nařízení vydělí počtem plateb pro rok 2014 v rámci režimu jednotné platby v dotčeném členském státě nebo regionu, před uplatněním snížení a vyloučení stanovených v kapitole 4 hlavě II nařízení (ES) č. 73/2009.
6. Pro účely metod výpočtů stanovených v tomto článku mohou členské státy, pokud příslušné odvětví neobdrží dobrovolnou podporu vázanou na produkci podle hlavy IV tohoto nařízení, rovněž zohlednit podporu poskytnutou na kalendářní rok 2014 v rámci jednoho nebo více režimů podle článku 52, čl. 53 odst. 1 a čl. 68 odst. 1 písm. a) a b) nařízení (ES) č. 73/2009 a pouze pro členské státy, které používaly režim jednotné platby na plochu podle nařízení (ES) č. 73/2009, podle čl. 68 odst. 1 písm. c) a článků 126, 127 a 129 uvedeného nařízení.
Členské státy, které se rozhodnou dobrovolnou podporu vázanou na produkci podle hlavy IV tohoto nařízení použít, mohou při použití metod výpočtu stanovených v tomto článku rovněž zohlednit rozdíly mezi úrovní podpory poskytované v kalendářním roce 2014 a úrovní podpory, která má být poskytnuta podle hlavy IV tohoto nařízení, za předpokladu, že:
a)
dobrovolná podpora vázaná na produkci podle hlavy IV tohoto nařízení se poskytne v odvětví, v němž byla v kalendářním roce 2014 poskytnuta podpora podle článku 52, čl. 53 odst. 1 a čl. 68 odst. 1 písm. a) a b), a pro členské státy, které používaly režim jednotné platby na plochu, podle čl. 68 odst. 1 písm. c) a článků 126, 127 a 129 nařízení (ES) č. 73/2009; a
b)
částka dobrovolné podpory vázané na produkci na jednotku je nižší než částka podpory na jednotku v roce 2014.
Článek 27
Zahrnutí zvláštní vnitrostátní rezervy na odminování půdy
V případě Chorvatska se odkazem na vnitrostátní rezervu v článcích 25 a 26 rozumí zahrnutí zvláštní vnitrostátní rezervy na odminování půdy uvedené v článku 20.
Kromě toho se částka, která je k dispozici ze zvláštní vnitrostátní rezervy na odminování půdy, odečte od stropů režimu základní platby podle čl. 25 odst. 1 druhého pododstavce, v odst. 5 až 6 uvedeného článku a článku 26.
Článek 28
Neočekávané zisky
Pro účely čl. 25 odst. 4 až 7 a článku 26 může členský stát na základě objektivních kritérií stanovit, že v případě prodeje, postoupení či skončení pronájmu zemědělských ploch v celém či v částečném rozsahu po dni stanoveném podle článku 35 nebo čl. 124 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009 a přede dnem stanoveným podle čl. 33 odst. 1 tohoto nařízení se zvýšení nebo část zvýšení hodnoty platebních nároků, které by byly dotyčnému zemědělci přiznány, má převést do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy, pokud by toto zvýšení vedlo k neočekávaným ziskům pro dotyčného zemědělce.
Uvedená objektivní kritéria se stanoví tak, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže, a zahrnují alespoň:
a)
minimální dobu trvání pronájmu; a
b)
poměrnou část obdržené platby, která se převede do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Článek 29
Oznámení týkající se hodnot platebních nároků a jejich sbližování
Členské státy oznámí Komisi rozhodnutí uvedená v článcích,25, 26 a 28 do 1. srpna 2014.
Oddíl 2
Vnitrostátní rezerva a regionální rezervy
Článek 30
Zřízení a využívání vnitrostátní rezervy nebo regionálních rezerv
1. Každý členský stát zřídí vnitrostátní rezervu. Za tímto účelem přistoupí členské státy v prvním roce uplatňování režimu základní platby k lineárnímu procentnímu snížení stropu režimu základní platby na vnitrostátní úrovni.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy, které využívají možnost podle čl. 23 odst. 1 zřizovat regionální rezervy. Za tímto účelem přistoupí členské státy v prvním roce uplatňování režimu základní platby k lineárnímu procentnímu snížení příslušného stropu režimu základní platby na regionální úrovni podle čl. 23 odst. 2 prvního pododstavce.
3. Snížení podle odstavců 1 a 2 nesmí přesáhnout 3 %, pokud není vyšší procento vyžadováno k pokrytí potřeb souvisejících s přiznáváním platebních nároků na rok 2015 podle odstavce 6 nebo odst. 7 písm. a) a b), nebo, pokud jde o členské státy uplatňující článek 36, pro první rok uplatňování režimu základní platby.
4. Členské státy přiznají platební nároky ze svých vnitrostátních nebo regionálních rezerv v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže.
5. Platební nároky podle odstavce 4 se přiznají zemědělcům, kteří mají nárok na poskytnutí přímých plateb v souladu s článkem 9.
6. Členské státy použijí své vnitrostátní nebo regionální rezervy k přiznání platebních nároků prioritně mladým zemědělcům a zemědělcům zahajujícím zemědělskou činnost.
7. Členské státy mohou použít své vnitrostátní nebo regionální rezervy k tomu, aby:
a)
přiznaly platební nároky zemědělcům, aby nedocházelo k opouštění půdy, a to i v oblastech, na něž se vztahují restrukturalizační programy nebo programy rozvoje v souvislosti s určitou formou veřejné intervence,
b)
přiznaly platební nároky zemědělcům, aby jim kompenzovaly zvláštní nevýhody;
c)
přiznaly platební nároky zemědělcům, kterým nebylo umožněno přiznání platebních nároků podle této kapitoly v důsledku vyšší moci nebo mimořádných okolností;
d)
přiznaly v případech, kdy uplatňují čl. 21 odst. 3 tohoto nařízení, platební nároky zemědělcům, jejichž počet způsobilých hektarů, které byly ohlášeny v roce 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 a které mají k dispozici ke dni stanovenému členským státem, jež nesmí být pozdější než den stanovený v uvedeném členském státě pro změnu žádosti o podporu, je vyšší než počet vlastněných nebo pronajatých platebních nároků stanovených v souladu s nařízením (ES) č. 1782/2003 a s nařízením (ES) č. 73/2009, které mají k dispozici ke konečnému dni pro podání žádosti, jež má být stanoven podle čl. 78 písm. b) prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1306/2013;
e)
trvale lineárně zvýšily hodnotu všech platebních nároků v režimu základní platby na vnitrostátní nebo regionální úrovni, jestliže příslušné vnitrostátní nebo regionální rezervy překročí 0,5 % ročního vnitrostátního nebo regionálního stropu pro režim základní platby a pokud zůstane k dispozici dostatečná částka pro přiznání nároků podle odstavce 4, podle písmene a) a b) tohoto odstavce a podle odstavce 9 tohoto článku;
f)
pokryly roční potřeby plateb, které mají být přiznány podle čl. 51 odst. 2 a čl. 65 odst. 1, 2 a 3 tohoto nařízení.
Pro účely tohoto odstavce členské státy určí priority, pokud jde o jednotlivé způsoby využití, které jsou zde uvedeny.
8. Při uplatňování odstavce 6 a odst. 7 písm. a), b) a d) stanoví členské státy hodnotu platebních nároků přiznaných zemědělcům na vnitrostátní nebo regionální průměrné hodnotě platebních nároků v roce jejich přiznání.
Hodnota vnitrostátního nebo regionálního průměru se vypočte tak, že se vnitrostátní strop pro režim základní platby stanovený v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo regionální strop pro tento režim stanovený v souladu s čl. 23 odst. 2 pro rok přiznání, s výjimkou částky z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy, a v případě Chorvatska zvláštní rezervy na odminování půdy, vydělí počtem přiznaných platebních nároků.
Členské státy stanoví kroky pro roční postupné úpravy hodnoty platebních nároků přiznaných z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy s ohledem na změny vnitrostátního stropu pro režim základní platby stanovený podle čl. 22 odst. 1 nebo regionálního stropu pro tento režim stanovený podle čl. 23 odst. 2, které jsou výsledkem změn úrovně vnitrostátních stropů stanovených v příloze II.
9. Pokud má zemědělec nárok na získání platebních nároků nebo na zvýšení hodnoty stávajících nároků na základě konečného soudního rozhodnutí nebo na základě konečného správního aktu příslušného orgánu členského státu, obdrží počet a hodnotu platebních nároků stanovených ve zmíněném rozhodnutí nebo aktu ke dni, který určí členský stát. Tento den však nesmí být pozdější než poslední den pro podání žádosti v režimu základní platby následující po dni soudního rozhodnutí nebo správního aktu, s přihlédnutím k uplatňování článků 32 a 33.
10. Při použití odstavce 6, odst. 7 písm. a) a b) a odstavce 9 mohou členské státy přiznat nové nároky nebo zvýšit jednotkovou hodnotu všech stávajících nároků zemědělce až do hodnoty vnitrostátního nebo regionálního průměru.
11. Pro účely tohoto článku se rozumí:
a)
„mladými zemědělci“ zemědělci, kteří splňují podmínky stanovené v čl. 50 odst. 2 a případně podmínky uvedené v čl. 50 odst. 3 a 11;
b)
„zemědělci zahajujícími zemědělskou činnost“ fyzické nebo právnické osoby, které během pěti let před zahájením zemědělské činnosti neprovozovaly jakoukoliv zemědělskou činnost svým jménem a na vlastní účet ani nevykonávaly kontrolu nad právnickou osobou provozující zemědělskou činnost. V případě právnické osoby nesmějí fyzické osoby nebo osoby, které vykonávají kontrolu nad právnickou osobou, provozovat po dobu pěti let před zahájením zemědělské činnosti právnickou osobou jakoukoliv zemědělskou činnost svým jménem a na vlastní účet ani vykonávat kontrolu nad právnickou osobou provozující zemědělskou činnost. Členské státy mohou pro zemědělce této kategorie doplnit vlastní doplňková objektivní a nediskriminační kritéria způsobilosti týkající se náležitých dovedností, zkušeností nebo vzdělání.
Článek 31
Doplnění vnitrostátní rezervy nebo regionálních rezerv
1. Vnitrostátní rezerva nebo regionální rezervy se doplňují částkami vyplývajícími z:
a)
platebních nároků neopravňujících k platbám během dvou po sobě následujících let v důsledku uplatnění:
i)
článku 9,
ii)
čl. 10 odst. 1, nebo
iii)
čl. 11 odst. 4 tohoto nařízení;
b)
počtu platebních nároků odpovídajícího celkovému počtu platebních nároků, které nebyly zemědělcem aktivovány v souladu s článkem 32 tohoto nařízení po dobu dvou po sobě následujících let, s výjimkou případu, kdy jejich aktivaci zabránila vyšší moc nebo mimořádné okolnosti, při stanovení vlastněných nebo pronajatých nároků zemědělce, které se vrátí do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy, se upřednostní ty nároky, které mají nejnižší hodnotu;
c)
platebních nároků, které zemědělci dobrovolně navrátili;
d)
uplatňování článku 28 tohoto nařízení;
e)
neoprávněně přiznaných platebních nároků podle článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013;
f)
lineárního snížení hodnoty platebních nároků v režimu základní platby na vnitrostátní nebo regionální úrovni, pokud vnitrostátní rezerva nebo regionální rezerva není dostatečná k pokrytí případů uvedených v čl. 23 odst. 7 tohoto nařízení;
g)
pokud to členské státy považují za nezbytné, lineárního snížení hodnoty platebních nároků v režimu základní platby na vnitrostátní nebo regionální úrovni u případů uvedených v čl. 30 odst. 6 tohoto nařízení;
h)
uplatňování čl. 34 odst. 4 tohoto nařízení.
2. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví nezbytná opatření týkající se navracení neaktivovaných platebních nároků do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Oddíl 3
Provádění režimu základní platby
Článek 32
Aktivace platebních nároků
1. Podpora v režimu základní platby se poskytuje zemědělcům po aktivaci platebních nároků na způsobilé hektary prostřednictvím ohlášení v souladu s čl. 33 odst. 1 v členském státě, kde byla přiznána. Aktivované platební nároky opravňují k roční výplatě částek stanovených v rámci těchto nároků, aniž je dotčeno uplatňování finanční kázně, snižování plateb v souladu s článkem 11 a lineárních snížení v souladu s článkem 7, čl. 51 odst. 2 a čl. 65 odst. 2 písm. c) tohoto nařízení a uplatňování článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Pro účely této hlavy se „způsobilým hektarem“ rozumí:
a)
jakákoli zemědělská plocha zemědělského podniku, včetně ploch, které ke dni 30. června 2003 nebyly v dobrém zemědělském stavu v členských státech, které přistoupily k Unii dne 1. května 2004 a které se při přistoupení rozhodly používat režim jednotné platby na plochu, která je využívána k zemědělské činnosti, nebo pokud je plocha rovněž využívána k nezemědělské činnosti, která je převážně využívána k zemědělské činnosti; nebo
b)
jakákoli plocha, pro kterou měl zemědělec v roce 2008 právo na platby v režimu jednotné platby nebo v režimu jednotné platby na plochu stanoveným v hlavách III a IVA nařízení (ES) č. 1782/2003, a která:
i)
již neodpovídá definici „způsobilého hektaru“ podle písmene a) v důsledku provádění směrnice 92/43/EHS, směrnice 2000/60/ES a směrnice 2009/147/ES;
ii)
je po dobu trvání příslušného závazku jednotlivého zemědělce zalesněnou plochou podle článku 31 nařízení (ES) č. 1257/1999 nebo článku 43 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo článku 22 nařízení (EU) č. 1305/2013 nebo spadá do vnitrostátního režimu, jehož podmínky jsou v souladu s čl. 43 odst. 1, 2 a 3 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo článkem 22 nařízení (EU) č. 1305/2013; nebo
iii)
je po dobu trvání příslušného závazku jednotlivého zemědělce plochou vyňatou z produkce podle článků 22, 23 a 24 nařízení (ES) č. 1257/1999, článku 39 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo článku 28 nařízení (EU) č. 1305/2013.
3. Pro účely odst. 2 písm. a):
a)
pokud je zemědělská plocha zemědělského podniku využívána také k nezemědělské činnosti, považuje se tato plocha za plochu využívanou převážně k zemědělské činnosti, pakliže lze uvedenou zemědělskou činnost vykonávat bez podstatného omezení intenzitou, povahou, trváním a harmonogramem nezemědělské činnosti;
b)
mohou členské státy vypracovat seznam ploch, které jsou převážně využívány k nezemědělské činnosti.
Členské státy stanoví kritéria pro provádění tohoto odstavce na svém území.
4. Plochy lze považovat za způsobilé pro podporu, pouze pokud splňují podmínky definice způsobilého hektaru po celý kalendářní rok, s výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností.
5. Pro účely vymezení „způsobilého hektaru“ mohou členské státy, které přijaly rozhodnutí podle čl. 4 odst. 02 druhého pododstavce, použít k přeměně dotčených hektarů ve „způsobilé hektary“ redukční koeficient.
6. Plochy využívané k produkci konopí je možné považovat za způsobilé hektary pouze tehdy, pokud obsah tetrahydrokanabinolu v použitých odrůdách nepřesahuje 0,2 %.
Článek 33
Ohlášení způsobilých hektarů
1. Pro účely aktivace platebních nároků podle čl. 32 odst. 1 ohlásí zemědělec pozemky odpovídající ploše způsobilých hektarů a k nimž se váže platební nárok. S výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností, těmito ohlášenými pozemky musí zemědělec disponovat ke dni stanovenému členským státem, který nesmí být pozdější než den stanovený v uvedeném členském státě pro změnu žádosti o podporu podle čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Členské státy mohou v řádně odůvodněných případech dovolit, aby zemědělec své ohlášení změnil, pod podmínkou, že dodrží alespoň počet hektarů odpovídající jeho platebním nárokům a splní podmínky stanovené pro poskytnutí platby v rámci režimu základní platby na dotyčnou plochu.
Článek 34
Převod platebních nároků
1. Platební nároky mohou být převáděny pouze na zemědělce, kteří mají nárok na poskytnutí přímých plateb v souladu s článkem 9 a jsou ze stejného členského státu, kromě případu převodu dědictví nebo předpokládaného dědictví.
Platební nároky, včetně případu dědictví nebo předpokládaného dědictví. se mohou aktivovat pouze v členském státě, kde byly přiznány.
2. Pokud členské státy využívají možnost podle čl. 23 odst. 1, lze platební nároky převést nebo aktivovat pouze ve stejném regionu s výjimkou případu dědictví nebo předpokládaného dědictví.
Platební nároky, včetně případu dědictví nebo předpokládaného dědictví, se mohou aktivovat pouze v regionu, kde byly přiznány.
3. Členské státy, které nevyužívají možnost podle čl. 23 odst. 1, mohou rozhodnout, že platební nároky lze převést nebo aktivovat pouze v rámci téhož regionu, s výjimkou případu dědictví a předpokládaného dědictví.
Tyto regiony se vymezí na vhodné územní úrovni podle objektivních kritérií a způsobem, který zajistí rovné zacházení se zemědělci tak, aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže.
4. Pokud jsou platební nároky převedeny bez příslušných pozemků, mohou členské státy v souladu s obecnými zásadami práva Unie rozhodnout, že část převedených platebních nároků se převede zpět do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy nebo že jejich jednotková hodnota se sníží ve prospěch vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy. Toto snížení lze uplatnit na jeden nebo více druhů převodu.
5. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví podrobná pravidla týkající se oznamování převodu platebních nároků zemědělci vnitrostátním orgánům, a lhůty, během nichž musejí být tato oznámení učiněna. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 35
Přenesené pravomoci
1. Za účelem zajištění právní jistoty a vyjasnění zvláštních situací, jež mohou při uplatňování režimu základní platby nastat, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o:
a)
pravidla týkající se způsobilosti pro poskytnutí podpory a přístupu zemědělců k režimu základní platby v případě dědictví a předpokládaného dědictví, dědictví v případě pronájmu, změny právního postavení nebo názvu, převodu platebních nároků, fúze nebo rozdělení zemědělského podniku a použití smluvního ustanovení podle čl. 24 odst. 8;
b)
pravidla pro výpočet hodnoty a počtu nebo zvýšení či snížení hodnoty platebních nároků v souvislosti s přiznáním platebních nároků podle některého ustanovení této hlavy, včetně pravidel týkajících se:
i)
možnosti stanovit prozatímní hodnotu a počet či prozatímní zvýšení platebních nároků přiznaných na základě žádosti zemědělce,
ii)
podmínek pro stanovení prozatímní a konečné hodnoty a počtu platebních nároků,
iii)
případů, kdy přiznání platebních nároků může být ovlivněno smlouvou o prodeji či pronájmu;
c)
pravidla pro stanovení a výpočet hodnoty a počtu platebních nároků získaných z vnitrostátní rezervy nebo regionálních rezerv;
d)
pravidla týkající se úpravy jednotkové hodnoty platebních nároků v případě částí platebních nároků a v případě převodu platebních nároků podle čl. 34 odst. 4;
e)
kritéria pro použití možností uvedených v čl. 24 odst. 1 třetím pododstavci písm. a), b) a c);
f)
kritéria pro uplatnění omezení na množství platebních nároků, které mají být přiznány, v souladu s čl. 24 odst. 4 až 7;
g)
kritéria pro přiznání platebních nároků na základě čl. 30 odst. 6 a 7;
h)
kritéria pro stanovení redukčního koeficientu podle čl. 32 odst. 5.
2. Za účelem zajištění řádné správy platebních nároků by měla být Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, které stanoví pravidla týkající se obsahu ohlášení a požadavků na aktivaci platebních nároků.
3. V zájmu ochrany veřejného zdraví by měla být Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, který stanoví pravidla podmiňující poskytnutí plateb používáním certifikovaných osiv některých odrůd konopí a postup pro určování odrůd konopí a ověřování obsahu tetrahydrokanabinolu v těchto odrůdách podle čl. 32 odst. 3.
Oddíl 4
Režim jednotné platby na plochu
Článek 36
Režim jednotné platby na plochu
1. Členské státy, které v roce 2014 používají režim jednotné platby na plochu uvedený v hlavě V kapitole 2 nařízení (ES) č. 73/2009, se mohou za podmínek stanovených v tomto nařízení rozhodnout používat tento režim i nadále a nejpozději do 31. prosince 2020. Své rozhodnutí a konečný den používání tohoto režimu oznámí Komisi do 1. srpna 2014.
Během období používání režimu jednotné platby na plochu se na tyto členské státy nevztahují oddíly 1, 2 a 3 této kapitoly, s výjimkou čl. 23 odst. 1 druhého pododstavce, čl. 23 odst. 6, čl. 32 odst. 2 až 6.
2. Jednotná platba na plochu se poskytuje jednou za rok na každý způsobilý hektar ohlášený zemědělcem v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013. Vypočítává se každoročně tak, že se roční finanční rámec stanovený podle odstavce 4 tohoto článku vydělí celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v dotčeném členském státě v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
3. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku členské státy, které se rozhodnou uplatňovat článek 38 tohoto nařízení nejpozději ode dne 1. ledna 2018, mohou během období uplatňování tohoto článku použít až 20 % ročního finančního rámce uvedeného v odstavci 2 tohoto článku k rozlišení částek poskytnutých na hektar v rámci režimu jednotné platby na plochu.
K tomuto účelu členské státy zohlední podporu poskytnutou na kalendářní rok 2014 v rámci jednoho nebo více režimů podle čl. 68 odst. 1 písm. a), b) a c) a článků 126, 127 a 129 nařízení (ES) č. 73/2009.
Kypr může rozlišit podporu s přihlédnutím k finančním rámcům pro jednotlivá odvětví podle přílohy XVIIa nařízení (ES) č. 73/2009 sníženým o podporu poskytovanou v tomtéž odvětví podle článku 37 tohoto nařízení.
4. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pro každý členský stát každoročně vnitrostátní strop pro režim jednotné platby na plochu tak, že od ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II odečte pevné stropy, které se stanoví v souladu s články 42, 47, 49, 51 a 53. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
5. S výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností musí hektary uvedenými v odstavci 2 zemědělec disponovat ke dni stanovenému členským státem a tento den nesmí být pozdější než den stanovený v uvedeném členském státě pro změnu žádosti o podporu podle čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
6. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o pravidla týkající se způsobilosti pro poskytnutí podpory a přístup zemědělců k režimu jednotné platby na plochu.
Článek 37
Přechodná vnitrostátní podpora
1. Členské státy, které používají režim jednotné platby na plochu v souladu s článkem 36, mohou rozhodnout, že v období 2015 až 2020 poskytnou přechodnou vnitrostátní podporu.
2. Přechodná vnitrostátní podpora může být poskytována zemědělcům v odvětvích, v nichž byla v roce 2013 poskytována tato podpora, nebo, v případě Bulharska a Rumunska, doplňkové vnitrostátní přímé platby.
3. Podmínky poskytování přechodné vnitrostátní podpory jsou totožné s podmínkami schválenými pro poskytování plateb podle čl. 132 odst. 7 nebo článku 133a nařízení (ES) č. 73/2009, pokud jde o rok 2013, s výjimkou snížení plateb vyplývajícího z použití čl. 132 odst. 2 ve spojení s články 7 a 10 uvedeného nařízení.
4. Celková částka přechodné vnitrostátní podpory, kterou lze poskytnout zemědělcům v některém z odvětví podle odstavce 2, je omezena procentním podílem finančních rámců pro jednotlivá odvětví povolených Komisí v roce 2013 v souladu s čl. 132 odst. 7 nebo čl. 133a odst. 5 nařízení (ES) č. 73/2009, který představuje:
-
75 % v roce 2015,
-
70 % v roce 2016,
-
65 % v roce 2017,
-
60 % v roce 2018,
-
55 % v roce 2019,
-
50 % v roce 2020.
Pro Kypr se tento procentní podíl vypočítá na základě finančních rámců pro jednotlivá odvětví stanovených v příloze XVIIa nařízení (ES) č. 73/2009.
5. Odstavce 2 a 3 se na Kypr nepoužijí.
6. Členské státy oznámí rozhodnutí uvedená v odstavci 1 Komisi do 31. března každého roku. Toto oznámení musí obsahovat tyto informace:
a)
finanční rámec pro jednotlivá odvětví;
b)
případně maximální sazbu přechodné vnitrostátní podpory.
7. Na základě objektivních kritérií a v mezích stanovených podle odstavce 4 mohou členské státy rozhodnout o částkách přechodné vnitrostátní podpory, jež má být poskytnuta.
Oddíl 5
Provádění režimu základní platby v členských státech, které používaly režim jednotné platby na plochu
Článek 38
Provádění režimu základní platby v členských státech, které používaly režim jednotné platby na plochu
Není-li v tomto oddílu stanoveno jinak, použije se tato hlava na členské státy, které používaly režim jednotné platby na plochu podle oddílu 4 této kapitoly.
Články 24 až 29 se na tyto členské státy nepoužijí.
Článek 39
První přiznání platebních nároků
1. Platební nároky se přiznají zemědělcům, kteří mají nárok na získání přímých plateb v souladu s článkem 9 tohoto nařízení, pokud
a)
žádost o jejich přiznání v rámci režimu základní platby podají v prvním roce provádění režimu základní platby do konečného dne pro podání žádosti stanoveného v souladu s čl. 78 písm. b) prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013, s výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností; a
b)
měli nárok na obdržení plateb před jakýmkoli snížením nebo vyloučením podle hlavy II kapitoly 4 nařízení (ES) č. 73/2009 na základě žádosti o přímé platby nebo o přechodnou vnitrostátní podporu nebo o doplňkové vnitrostátní přímé platby v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 na rok 2013.
Členské státy mohou rovněž přiznat platební nároky zemědělcům, kteří jsou oprávněni k přímým platbám v souladu s článkem 9 tohoto nařízení a kteří splňují podmínky stanovené v prvním pododstavci písm. a), kteří na základě žádosti o podporu uvedené v písm. b) prvním pododstavci tohoto odstavce neobdrželi platby na rok 2013 a kteří ke dni stanovenému dotčeným členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 pro rok podání žádosti 2013 měli pouze zemědělskou půdu, která nebyla ke dni 30. června 2003 v dobrém zemědělském stavu podle čl. 124 odst. 1 nařízení (ES) č. 73/2009.
2. S výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností se počet platebních nároků přiznaných jednomu zemědělci v prvním roce provádění režimu základní platby musí rovnat počtu způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásí ve své žádosti o podporu v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013 pro první rok provádění režimu základní platby a které má k dispozici ke dni stanovenému členským státem. Uvedený den nesmí být pozdější než den, který daný členský stát stanovil pro změnu této žádosti o podporu.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, které stanoví další pravidla pro zavedení režimu základní platby v členských státech, které používaly režim jednotné platby na plochu.
4. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů pravidla týkající se žádostí o přiznání platebních nároků předložených v roce přiznání platebních nároků, pokud nemohly být tyto nároky dosud definitivně stanoveny a pokud je přiznání ovlivněno zvláštními okolnostmi.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 40
Hodnota platebních nároků
1. V prvním roce provádění režimu základní platby členské státy vypočtou jednotkovou hodnotu platebních nároků tak, že pevný procentní podíl vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro každý příslušný rok vydělí počtem platebních nároků v prvním roce provádění režimu základní platby, s výjimkou platebních nároků přiznaných z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Pevný procentní podíl uvedený v prvním pododstavci se vypočte tak, že se vnitrostátní strop pro režim základní platby stanovený pro první rok provádění režimu základní platby v souladu s čl. 22 odst. 1 tohoto nařízení nebo regionální strop pro režim základní platby stanovený v souladu s čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení po uplatnění lineárního snížení podle čl. 23 odst. 1 nebo případně č. 30 odst. 2 vydělí vnitrostátním stropem pro první rok provádění režimu základní platby stanoveným v příloze II. Počet platebních nároků se vyjádří číslem, které odpovídá počtu hektarů.
2. Odchylně od metody výpočtu uvedené v odstavci 1 se členské státy mohou rozhodnout rozlišit hodnotu platebních nároků v prvním roce provádění režimu základní platby vyloučením nároků přiznaných pro každý příslušný rok z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy na základě jejich původní jednotkové hodnoty.
3. Původní jednotková hodnota platebních nároků podle odstavce 2 se stanoví tak, že se pevný procentní podíl celkové hodnoty podpory před uplatněním článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, s výjimkou podpor podle článků 41, 43, 48 a 50 a hlavy IV tohoto nařízení, kterou zemědělec obdržel podle tohoto nařízení pro kalendářní rok, který předchází provádění režimu základní platby, vydělí počtem platebních nároků přiznaných uvedenému zemědělci v prvním roce provádění režimu základní platby, s výjimkou platebních nároků přiznaných z vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
Uvedený pevný procentní podíl se vypočte tak, že vnitrostátní strop režimu základní platby, který se pro první rok provádění režimu základní platby stanoví v souladu s čl. 22 odst. 1 nebo regionální strop tohoto režimu v souladu s čl. 23 odst. 2 tohoto nařízení, se po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 nebo případně 23 odst. 2 vydělí celkovou hodnotou podpory, s výjimkou podpor podle článků 41, 43, 48 a 50 a hlavy IV tohoto nařízení, pro kalendářní rok, který předchází provádění režimu základní platby v daném členském státě nebo regionu, před uplatněním článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013.
4. Při použití odstavce 2 učiní členské státy v souladu s obecnými zásadami práva Unie kroky ke sbližování hodnot platebních nároků na vnitrostátní nebo regionální úrovni. Za tímto účelem stanoví členské státy kroky, které mají být učiněny, a způsob výpočtu, který se má použít, a oznámí je Komisi do 1. srpna roku, který předchází provádění režimu základní platby. Tyto kroky zahrnují každoroční postupné úpravy původní hodnoty platebních nároků podle odstavce 3 v souladu s objektivními a nediskriminačními kritérii, počínaje prvním rokem provádění režimu základní platby.
V prvním roce provádění režimu základní platby informují členské státy zemědělce o hodnotě jejich nároků vypočtené podle tohoto článku pro každý rok v rámci období, na které se vztahuje toto nařízení.
5. Pro účely odstavce 3 může členský stát na základě objektivních kritérií stanovit, že v případě prodeje, postoupení či skončení pronájmu zemědělských ploch v celém či v částečném rozsahu po dni stanoveném podle čl. 36 odst. 5 a přede dnem stanoveným podle čl. 33 odst.1, se má zvýšení hodnoty platebních nároků, které by byly dotyčnému zemědělci přiznány nebo jeho část, převést do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy, pokud by toto zvýšení vedlo k neočekávaným ziskům pro dotyčného zemědělce.
Uvedená objektivní kritéria se stanoví tak, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže, a zahrnují alespoň:
a)
minimální dobu trvání pronájmu;
b)
poměrnou část obdržené platby, která se má převést do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy.
KAPITOLA 2
Redistributivní platba
Článek 41
Obecná pravidla
1. Členské státy mohou do 1. srpna příslušného roku rozhodnout, že poskytnou od následujícího roku roční platbu zemědělcům, kteří mají nárok na platbu v rámci režimu základní platby uvedeného v kapitole 1 oddílech 1,2,3 a 5 nebo v rámci režimu jednotné platby na plochu uvedeného v kapitole I oddílu 4 (dále jen „redistributivní platba“).
Členské státy oznámí Komisi toto rozhodnutí ve lhůtě uvedené v prvním pododstavci.
2. Členské státy, které se rozhodly používat režim základní platby na regionální úrovni v souladu s článkem 23, mohou provádět redistributivní platbu na regionální úrovni.
3. Aniž je dotčeno uplatňování finanční kázně, snižování plateb v souladu s článkem 11 a lineárních snížení uvedených v článku 7 tohoto nařízení a uplatňování článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, poskytuje se každoročně redistributivní platba po aktivaci platebních nároků zemědělcem nebo v členských státech, které uplatňují článek 36 tohoto nařízení, poté, co příslušný zemědělec ohlásí v rámci režimu jednotné platby na plochu způsobilé hektary.
4. Redistributivní platbu vypočítají každoročně členské státy tak, že hodnotu, kterou stanoví příslušný členský stát a která nepřesáhne 65 % průměrné vnitrostátní nebo regionální platby na hektar, vynásobí počtem platebních nároků uplatněných zemědělcem v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo počtem způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v souladu s čl. 36 odst. 2. Počet těchto platebních nároků nebo hektarů nesmí přesáhnout maximum stanovené členskými státy, které nesmí být vyšší než 30 hektarů, nebo průměrnou velikost zemědělských podniků podle přílohy VIII, pokud v dotyčném členském státě tato průměrná velikost přesahuje 30 hektarů.
5. Pokud jsou dodrženy maximální limity stanovené v odstavci 1, členské státy mohou na vnitrostátní úrovni zavést odstupňovanou škálu hodnot v rámci počtu hektarů stanovených v souladu s uvedeným odstavcem, která se uplatní stejně u všech zemědělců.
6. Vnitrostátní průměrnou platbu na hektar uvedenou v odstavci 4 tohoto článku určují členské státy na základě vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro kalendářní rok 2019 a počtu způsobilých hektarů ohlášených v souladu s článkem čl. 33 odst. 1 nebo 36 odst. 2 v roce 2015.
Regionální průměrnou platbu na hektar uvedenou v odstavci 4 tohoto článku určují členské státy tak, že použijí podíl vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro kalendářní rok 2019 a počtu způsobilých hektarů ohlášených v dotčeném regionu v souladu s čl. 33 odst. 1 v roce 2015. Pro každý region se tento podíl vypočte tak, že se příslušný regionální strop stanovený v souladu s čl. 23 odst. 2 vydělí vnitrostátním stropem stanoveným podle čl. 22 odst. 1 po uplatnění lineárního snížení podle čl. 30 odst. 1 v případě, že se nepoužije odstavec 2 uvedeného článku.
7. Členské státy zajistí, aby zemědělcům, u nichž je zjištěno, že po 18. říjnu 2011 rozdělili svůj zemědělský podnik za jediným účelem, a to využít redistributivní platby, nebyly poskytnuty žádné výhody podle této kapitoly. Výše uvedené se vztahuje i na zemědělce, jejichž podniky vznikly tímto rozdělením.
8. V případě právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob mohou členské státy uplatnit maximální počet platebních nároků nebo hektarů uvedených v odstavci 4 na úrovni členů těchto právnických osob nebo skupin, pokud vnitrostátní právní předpisy stanoví pro jednotlivé členy práva a povinnosti srovnatelné s právy a povinnostmi jednotlivých zemědělců, kteří mají postavení vedoucího podniku, zejména pokud jde o jejich hospodářský, sociální a daňový status, za předpokladu, že se podílely na posílení zemědělských struktur dotčených právnických osob nebo skupin.
Článek 42
Finanční ustanovení
1. Členské státy mohou ke dni uvedenému v čl. 41 odst. 1 rozhodnout, že na financování redistributivní platby použijí až 30 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II. Do uvedeného dne oznámí toto rozhodnutí Komisi.
2. Na základě procentního podílu vnitrostátního stropu, který mají členské státy použít v souladu s odstavcem 1 tohoto článku, přijme Komise prováděcí akty, které stanoví každoročně odpovídající stropy pro redistributivní platbu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
KAPITOLA 3
Platba na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí
Článek 43
Obecná pravidla
1. Zemědělci, kteří mají nárok na platbu v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu, musejí dodržovat na všech svých způsobilých hektarech ve smyslu čl. 32 odst. 2 až 5 zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí uvedené v odstavci 2 tohoto článku a nebo rovnocenné postupy uvedené v odstavci 3 tohoto článku.
2. Zemědělskými postupy příznivými pro klima a životní prostředí se rozumějí tyto postupy:
a)
diverzifikace plodin;
b)
zachování stávajících trvalých travních porostů; a
c)
vyhrazení plochy využívané v ekologickém zájmu v rámci zemědělských ploch.
3. Rovnocennými postupy jsou postupy, které zahrnují podobné postupy, jež ve srovnání s jedním nebo několika postupy uvedenými v odstavci 2 představují stejnou nebo vyšší míru přínosu pro klima a životní prostředí. Tyto rovnocenné postupy a postupy podle odstavce 2, s nimiž jsou rovnocenné, jsou uvedeny v příloze IX a vztahují se na ně:
a)
závazky učiněné v souladu s čl. 39 odst. 2 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo čl. 28 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013;
b)
celostátní nebo regionální systémy ekologické certifikace, včetně systémů pro osvědčení o dodržování vnitrostátních právních předpisů v oblasti životního prostředí jdoucích nad rámec příslušných povinných norem stanovených podle hlavy VI kapitoly I nařízení (EU) č. 1306/2013, jejichž záměrem je splnit cíle týkající se kvality půdy a vody, biologické rozmanitosti, ochrany krajiny a zmírňování změny klimatu a přizpůsobování se této změně. Tyto systémy certifikace mohou zahrnovat postupy uvedené v příloze IX tohoto nařízení, postupy uvedené v odstavci 2 tohoto článku nebo kombinaci uvedených postupů.
4. Rovnocenné postupy podle odstavce 3 nemohou být předmětem dvojího financování.
5. Členské státy mohou rozhodnout, případně též na regionální úrovni, že omezí volbu zemědělců využívat možnosti uvedené v odst. 3 písm. a) a b).
6. Členské státy mohou rozhodnout, případně též na regionální úrovni, že zemědělci splní všechny své příslušné povinnosti podle odstavce 1 v souladu s celostátními nebo regionálními systémy ekologické certifikace uvedenými v odst. 3 písm. b).
7. S výhradou rozhodnutí členských států podle odstavců 5 a 6 může zemědělec použít jeden nebo více z postupů uvedených v odst. 3 písm. a), pouze pokud tyto postupy zcela nahradí související postupy podle odstavce 2. Zemědělec může použít systémy certifikace podle odst. 3 písm. b), pouze pokud tyto systémy zahrnují celou povinnost podle odstavce 1.
8. Členské státy oznámí Komisi svá rozhodnutí podle odstavců 5 a 6 a konkrétní závazky nebo systémy certifikace, které mají v úmyslu použít jako rovnocenné postupy ve smyslu odstavce 3.
Komise posoudí, zda postupy obsažené v konkrétních závazcích nebo systémech certifikace jsou zahrnuty na seznamu uvedeném v příloze IX, a pokud se domnívá, že tomu tak není, uvědomí o tom členský stát prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez použití postupu podle čl. 71 odst. 2 nebo 3. Pokud Komise členský stát uvědomí, že dané postupy nejsou na seznamu uvedeném v příloze IX zahrnuty, členský stát neuzná jako rovnocenné postupy ve smyslu odstavce 3 tohoto článku konkrétní závazky nebo systémy certifikace, které jsou předmětem oznámení Komisi.
9. Aniž jsou dotčeny odstavce 10 a 11 tohoto článku a uplatňování finanční kázně, lineárních snížení v souladu s článkem 7 tohoto nařízení a použití článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, poskytují členské státy platbu uvedenou v této kapitole zemědělcům, kteří dodržují postupy uvedené v odstavci 1 tohoto článku, které jsou pro ně relevantní, a v rozsahu, ve kterém tito zemědělci dodržují postupy podle článků 44, 45 a 46 tohoto nařízení.
Tato platba se poskytuje formou roční platby na způsobilý hektar ohlášený v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2, formou roční platby na způsobilý hektar hlášený v rámci režimu jednotné platby na plochu; výše této podpory se vypočítá každoročně vydělením částky vyplývající z použití článku 47 celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2 v daném členském státě či regionu.
Odchylně od druhého pododstavce mohou členské státy, které se rozhodly uplatnit čl. 25 odst. 2, rozhodnout, že poskytnou platbu uvedenou v tomto odstavci ve formě procentního podílu z celkové hodnoty platebních nároků, které příslušný zemědělec aktivoval v souladu s čl. 33 odst. 1 pro každý příslušný rok.
Pro jednotlivé roky a jednotlivé členské státy nebo regiony se uvedený procentní podíl vypočte tak, že částka vyplývající z použití článku 47 se vydělí celkovou hodnotou všech platebních nároků aktivovaných v souladu s čl. 33 odst. 1 v daném členském státě nebo regionu.
10 Zemědělci, jejichž zemědělské podniky se zcela nebo zčásti nacházejí v oblastech, na které se vztahují směrnice 92/43/EHS, 2000/60/ES nebo 2009/147/ES, mají nárok na platbu podle této kapitoly, pokud dodržují postupy uvedené v této kapitole tak, aby byly v dotyčném podniku slučitelné s cíli uvedených směrnic.
11. Zemědělci, kteří splňují požadavky stanovené v čl. 29 odst. 1 nařízení (ES) č. 834/2007, pokud jde o ekologické zemědělství, jsou tím oprávněni k platbě uvedené v této kapitole.
První pododstavec se použije pouze na jednotky zemědělského podniku, které se používají pro ekologickou produkci v souladu s článkem 11 nařízení (ES) č. 834/2007.
12. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, které:
a)
doplňují rovnocenné postupy na seznam uvedený v příloze IX;
b)
stanoví příslušné požadavky pro celostátní nebo regionální systémy certifikace uvedené v odst. 3 písm. b) tohoto článku, včetně úrovně jistoty, která má být těmito systémy zajištěna;
c)
stanoví podrobná pravidla pro výpočet částky uvedené v čl. 28 odst. 6 nařízení (EU) č. 1305/2013 pro postupy uvedené v oddílu I bodech 3 a 4 a oddílu III bodě 7 přílohy IX tohoto nařízení a jakékoli další rovnocenné postupy doplněné do uvedené přílohy podle písmene a) tohoto odstavce, pro něž je třeba zvláštního výpočtu, aby se zabránilo dvojímu financování.
13. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla pro postup oznamování, včetně lhůt pro podávání žádostí, a posuzování Komisí podle odstavce 8.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 44
Diverzifikace plodin
1. Pokud orná půda zemědělce zahrnuje plochu mezi 10 a 30 hektary a po významnou část roku nebo po významnou část vegetačního cyklu není zcela oseta plodinami pěstovanými ve vodě, musí na ní být pěstovány alespoň dvě různé plodiny. Hlavní plodina se nesmí pěstovat na více než 75 % plochy této orné půdy.
Pokud orná půda zemědělce zahrnuje více než 30 hektarů a po významnou část roku nebo po významnou část vegetačního cyklu není zcela oseta plodinami pěstovanými ve vodě, musí na ní být pěstovány alespoň tři různé plodiny. Hlavní plodina se nesmí pěstovat na více než 75 % plochy této orné půdy a dvě hlavní plodiny nesmí společně pokrývat více než 95 % plochy této orné půdy.
2. Aniž je dotčen počet plodin požadovaný podle odstavce 1, maximální prahové hodnoty v nich uvedené se nepoužijí na zemědělské podniky, kde trávy nebo jiné bylinné pícniny nebo půda ponechaná ladem pokrývají více než 75 % plochy orné půdy. V tomto případě nesmí hlavní plodina na zbývající ploše orné půdy pokrývat více než 75 % této zbývající plochy orné půdy kromě případu, kdy je tato zbývající plocha pokryta travami nebo bylinnými pícninami nebo kdy se jedná o půdu ponechanou ladem.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na zemědělské podniky,
a)
v nichž se více než 75 % plochy orné půdy využívá k pěstování trav či jiných bylinných pícnin nebo představuje půdu ponechanou ladem nebo se jedná o plochu, na níž jsou tyto způsoby využití kombinovány, pokud plocha orné půdy, na kterou se tyto způsoby využití nevztahují, nepřesahuje 30 hektarů;
b)
v nichž více než 75 % zemědělské plochy, na niž lze poskytnout podporu, představují trvalé travní porosty, nebo se po významnou část roku nebo po významnou část vegetačního cyklu využívá k pěstování trav či jiných bylinných pícnin nebo k pěstování plodin pěstovaných ve vodě, nebo se jedná o plochu, na níž jsou tyto způsoby využití kombinovány, pokud plocha orné půdy, na kterou se tyto způsoby využití nevztahují, nepřesahuje 30 hektarů;
c)
v nichž více než 50 % ploch ohlášených jako orná půda zemědělec neohlásil ve své žádosti o podporu z předchozího roku a u nichž na základě srovnání geoprostorové analýzy žádostí o podporu byla v porovnání s předchozím rokem veškerá orná půda využita k pěstování jiné plodiny;
d)
které se nacházejí v oblastech severně od 62. rovnoběžky nebo v určitých přilehlých oblastech. Pokud orná půda těchto zemědělských podniků zahrnuje více než 10 hektarů, musejí na ní být pěstovány alespoň dvě plodiny a žádná z těchto plodin se nesmí pěstovat na více než 75 % plochy orné půdy, pokud nejsou hlavní plodinou trávy či jiné bylinné pícniny nebo se jedná o půdu ponechanou ladem.
4. Pro účely tohoto článku se „plodinou“ rozumí:
a)
jakákoli kultura z různých rodů rostlin podle definice botanického systému klasifikace plodin;
b)
kultura kteréhokoli druhu brukvovitých, lilkovitých a tykvovitých,
c)
půda ponechaná ladem,
d)
trávy či jiné bylinné pícniny.
Kultury ozimu a jarní plodiny se však považují za odlišné plodiny, přestože náležejí do stejného rodu.
5. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o:
a)
uznávání jiných rodů a druhů, než které jsou uvedeny v odstavci 4 tohoto článku; a
b)
stanovení pravidel týkajících se uplatnění přesného výpočtu podílu různých plodin.
Článek 45
Trvalé travní porosty
1. Členské státy určí trvalé travní porosty, které jsou environmentálně citlivé v oblastech, na které se vztahují směrnice 92/43/EHS nebo 2009/147/ES, včetně rašelinišť a mokřadů v těchto oblastech, které vyžadují přísnou ochranu pro splnění cílů uvedených směrnic.
Pro zajištění ochrany trvalých travních porostů, které jsou cenné z environmentálního hlediska, mohou členské státy rozhodnout, že určí další citlivé oblasti nacházející se mimo oblasti, na které se vztahují směrnice 92/43/EHS nebo 2009/147/ES, včetně trvalých travních porostů na půdách bohatých na uhlík.
Zemědělci nepřemění a nezorají trvalé travní porosty, které se nacházejí v oblastech určených členskými státy podle prvního a případně druhého pododstavce.
2. Členské státy zajistí, aby poměr ploch s trvalými travními porosty k celkové zemědělské ploše ohlášené zemědělci v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 neklesl o více než 5 % v porovnání s referenčním poměrem, který určí členské státy v roce 2015 tak, že plochy s trvalými travními porosty uvedené v druhém pododstavci písm. a) tohoto odstavce vydělí celkovou zemědělskou plochou uvedenou v písm. b) uvedeného pododstavce:
Pro účely stanovení referenčního poměru uvedeného v prvním pododstavci se rozumí:
a)
„plochami s trvalými travními porosty“ půdy využívané jako stálé pastviny, které zemědělci, na které se vztahují povinnosti podle této kapitoly, ohlásili v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 v roce 2012 nebo v případě Chorvatska v roce 2013, a dále stálé pastviny ohlášené v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 zemědělci, na které se vztahují povinnosti podle této kapitoly, v roce 2015, které nebyly ohlášeny jako stálé pastviny v roce 2012 nebo v případě Chorvatska v roce 2013;
b)
„celkovou zemědělskou plochou“ zemědělská plocha, kterou zemědělci, na které se vztahují povinnosti podle této kapitoly, ohlásili v roce 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Referenční poměr trvalých travních porostů se přepočítá v případech, kdy zemědělci, na které se vztahují povinnosti podle této kapitoly, jsou povinni obnovit na půdě trvalé travní porosty v roce 2015 nebo 2016 v souladu s článkem 93 nařízení (EU) č. 1306/2013. V takových případech se tyto plochy připočtou k plochám s trvalými travními porosty podle druhého pododstavce písm. a) tohoto odstavce.
Poměr trvalých travních porostů se stanoví každoročně na základě ploch, které zemědělci, na něž se vztahují povinnosti podle této kapitoly, ohlásili v uvedeném roce v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Povinnost podle tohoto odstavce se uplatní na celostátní, regionální nebo příslušné subregionální úrovni. Členské státy mohou rozhodnout, že povinnost zachovat trvalé travní porosty uplatní na úrovni zemědělského podniku, aby zajistily, že poměr trvalých travních porostů neklesne o více než 5 %. Členské státy každé takové rozhodnutí oznámí Komisi do 1. srpna 2014.
Členské státy referenční poměr a poměr uvedený v tomto odstavci oznámí Komisi.
3. Pokud se zjistí, že poměr uvedený v odstavci 2 se na regionální nebo subregionální či případně celostátní úrovni snížil o více než 5 %, stanoví dotčený členský stát na úrovni zemědělského podniku povinnost obnovit na půdě trvalé travní porosty pro ty zemědělce, kteří disponují půdou, jež byla původně využívána jako stálé pastviny nebo půda s trvalými travními porosty a poté přeměněna na půdu využívanou k jiným účelům během určité doby v minulosti.
Pokud však rozloha ploch s trvalými travními porosty vyjádřená v absolutních hodnotách stanovených v souladu s odst. 2 druhým pododstavcem písm. a) je zachována v rámci určitých mezí, považuje se povinnost uvedená v odst. 2 prvním pododstavci za splněnou.
4. Odstavec 3 se nepoužije, je-li pokles pod dané prahové hodnoty důsledkem zalesnění, které je slučitelné se životním prostředím a nezahrnuje výsadbu rychle rostoucích dřevin pěstovaných ve výmladkových plantážích, vánočních stromků nebo rychle rostoucích stromů pěstovaných pro výrobu energie.
5. S cílem zajistit, aby se zachoval poměr trvalých travních porostů, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se stanoví podrobná pravidla pro zachování trvalých travních porostů, včetně pravidel pro obnovu původního stavu v případě nedodržení povinnosti podle odstavce 1 tohoto článku, pravidel pro členské státy týkajících se stanovení povinnosti pro zemědělské podniky zachovat trvalé travní porosty podle odstavců 2 a 3 a úpravy referenčního poměru uvedeného v odstavci 2, která by se mohla stát nezbytnou.
6. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o:
a)
stanovení rámce, v němž se provede určení dalších citlivých oblastí podle odst. 1 druhého pododstavce tohoto článku;
b)
stanovení podrobných metod pro určení poměru trvalých travních porostů a celkové zemědělské plochy, který má být zachován podle odstavce 2 tohoto článku;
c)
stanovení příslušné doby v minulosti uvedené v odstavci 3 tohoto článku.
7. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví meze uvedené v odstavci 3 druhém pododstavci tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 46
Plocha využívaná v ekologickém zájmu
1. Pokud orná půda zemědělského podniku pokrývá více než 15 hektarů, zemědělci zajistí, aby od 1. ledna 2015 plocha odpovídající alespoň 5 % orné půdy zemědělského podniku, kterou zemědělec ohlásil v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013, a pokud je členský stát považuje za plochy využívané v ekologickém zájmu v souladu s odstavcem 2 tohoto článku, včetně ploch uvedených v uvedeném odstavci písm. c), d), g) a h), byla plochou využívanou v ekologickém zájmu.
Procentní podíl uvedený v prvním pododstavci tohoto odstavce se může zvýšit z 5 % na 7 % prostřednictvím legislativního aktu Evropského parlamentu a Rady podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU.
Do 31. března 2017 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě hodnotící zprávu o provádění prvního pododstavce tohoto odstavce, k níž případně připojí návrh legislativního aktu uvedeného v druhém pododstavci.
2. Do 1. srpna 2014 členské státy rozhodnou, že za plochy využívané v ekologickém zájmu se má považovat jedna nebo více z těchto ploch:
a)
půda ponechaná ladem;
b)
terasy;
c)
krajinné prvky, včetně takových prvků přilehlých k orné půdě zemědělského podniku, které mohou odchylně od čl. 43 odst. 1 tohoto nařízení zahrnovat krajinné prvky, které nejsou zahrnuty v ploše, na kterou lze poskytnout podporu podle čl. 76 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 1306/2013;
d)
ochranné pásy, včetně ochranných pásů pokrytých trvalými travními porosty, pokud se liší od přilehlé zemědělské plochy, na niž lze poskytnout podporu;
e)
hektary zemědělsko-lesnické plochy, na které se poskytuje nebo poskytla podpora podle článku 44 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo článku 23 nařízení (EU) č. 1305/2013;
f)
pásy půdy, na jejichž hektary lze poskytnout podporu, ležící na okraji lesa;
g)
plochy s rychle rostoucími dřevinami pěstovanými ve výmladkových plantážích bez použití minerálních hnojiv nebo přípravků na ochranu rostlin;
h)
zalesněné plochy uvedené v čl. 32 odst. 2 písm. b) bodu ii) tohoto nařízení;
i)
plochy s meziplodinami nebo zeleným porostem vzniklým v důsledku zasetí a vyklíčení osiv, které podléhají použití váhových koeficientů podle odstavce 3 tohoto článku;
j)
plochy s plodinami, které vážou dusík.
S výjimkou ploch zemědělského podniku uvedených v prvním pododstavci tohoto odstavce písm. g) a h), je plocha využívaná v ekologickém zájmu umístěna na orné půdě zemědělského podniku. V případě ploch uvedených v prvním pododstavci tohoto odstavce písm. c) a d), může plocha využívaná v ekologickém zájmu rovněž přiléhat k orné půdě zemědělského podniku, kterou zemědělec ohlásil v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
3. S cílem zjednodušit správu a zohlednit vlastnosti jednotlivých druhů ploch využívaných v ekologickém zájmu uvedených v prvním pododstavci odstavce 2 a usnadnit jejich měření mohou členské státy při výpočtu celkového počtu hektarů, které v zemědělském podniku představují plochu využívanou v ekologickém zájmu, použít přepočítací nebo váhové koeficienty uvedené v příloze X. Pokud členský stát rozhodne, že za plochu využívanou v ekologickém zájmu považuje plochu uvedenou v odst. 2 prvním pododstavci písm. i) nebo jakoukoli jinou plochu, na niž se použije váhový koeficient nižší než 1, je použití váhových koeficientů stanovených v příloze X povinné.
4. Odstavec 1 se nevztahuje na zemědělské podniky:
a)
v nichž se více než 75 % plochy orné půdy využívá k pěstování trav či jiných bylinných pícnin, nebo představuje půdu ponechanou ladem, nebo se využívá k pěstování luskovin, nebo se jedná o plochu, na níž jsou tyto způsoby využití kombinovány, pokud plocha orné půdy, na kterou se tyto způsoby využití nevztahují, nepřesahuje 30 hektarů;
b)
v nichž více než 75 % zemědělské plochy, na niž lze poskytnout podporu, jsou trvalé travní porosty, nebo se po významnou část roku nebo po významnou část vegetačního cyklu využívá k pěstování trav či jiných bylinných pícnin nebo plodin pěstovaných ve vodě, nebo se jedná o plochu, na níž jsou tyto způsoby využití kombinovány, pokud plocha orné půdy, na kterou se tyto způsoby využití nevztahují, nepřesahuje 30 hektarů;
5. Členské státy mohou rozhodnout, že se až polovina procentního podílu plochy využívané v ekologickém zájmu uvedené v odstavci 1 uplatní na regionální úrovni, aby tak získaly plochy využívané v ekologickém zájmu, které spolu sousedí. Členské státy vymezí plochy a povinnosti zúčastněných zemědělců nebo skupin zemědělců. Cílem vymezení ploch a povinností je podpořit provádění politik Unie, které souvisejí s životním prostředím, klimatem a biologickou rozmanitostí.
6. Členské státy mohou zemědělcům, jejichž zemědělské podniky se nacházejí v těsné blízkosti, povolit splnit povinnost uvedenou v odstavci 1 kolektivně (dále jen "kolektivní provádění") za předpokladu, že dotčené plochy využívané v ekologickém zájmu jsou přilehlé. S cílem podpořit provádění politik Unie, které souvisí s životním prostředím, klimatem a biologickou rozmanitostí, mohou členské státy určit oblasti, v nichž je kolektivní provádění možné, a zemědělcům nebo skupinám zemědělců účastnícím se tohoto kolektivního provádění mohou uložit další povinnosti.
Každý zemědělec účastnící se kolektivního provádění zajistí, aby se alespoň 50 % plochy, na niž se vztahuje povinnost uvedená v odstavci 1, nacházelo na půdě jeho zemědělského podniku a bylo v souladu s odst. 2 druhým pododstavcem. Tohoto kolektivního provádění se účastní nejvýše deset zemědělců.
7. Členské státy, v nichž více než 50 % celkové plochy půdy pokrývají lesy, mohou rozhodnout, že odstavec 1 tohoto článku se nevztahuje na zemědělské podniky, které se nacházejí v oblastech určených uvedenými členskými státy jako oblasti s přírodními omezeními v souladu s čl. 32 odst. 1 písm. a) nebo b) nařízení (EU) č. 1305/2013, pokud více než 50 % plochy územní jednotky uvedené ve druhém pododstavci tohoto odstavce pokrývají lesy a poměr lesní a zemědělské půdy je vyšší než 3:1.
Plocha pokrytá lesy a poměr plochy pokryté lesy a zemědělské plochy se posoudí na úrovni plochy rovnocenné úrovni LAU2 nebo na úrovni jiné jasně vymezené územní jednotky, která zahrnuje jednu konkrétní a souvislou zeměpisnou oblast s obdobnými zemědělskými podmínkami.
8. Členské státy oznámí Komisi rozhodnutí uvedená v odstavci 2 do 1. srpna 2014 a jakákoli rozhodnutí uvedená v odstavcích 3, 5, 6 nebo 7 do 1. srpna roku předcházejícího jejich uplatňování.
9. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o:
a)
stanovení dalších kritérií umožňujících, aby druhy ploch podle odstavce 2 tohoto článku byly považovány za plochy využívané v ekologickém zájmu;
b)
doplnění jiných druhů ploch, než jsou plochy uvedené v odstavci 2, které lze vzít v úvahu za účelem dodržení procentního podílu uvedeného v odstavci 1;
c)
úpravu přílohy X s cílem stanovit přepočítací a váhové koeficienty uvedené v odstavci 3 a zohlednit kritéria nebo druhy ploch, které určí Komise podle písmen a) a b) tohoto odstavce;
d)
stanovení pravidel pro provádění podle odstavců 5 a 6, včetně minimálních požadavků na daná provádění;
e)
stanovení rámce, v jehož mezích členské státy mají určit kritéria, která mají zemědělské podniky splňovat, aby je bylo možné pro účely odstavce 6 považovat za podniky nacházející se v těsné blízkosti;
f)
stanovení metod určování procentního podílu celkové plochy půdy pokryté lesem a poměru lesní a zemědělské půdy uvedených v odstavci 7.
Článek 47
Finanční ustanovení
1. Na financování platby uvedené v této kapitole použijí členské státy 30 % svého ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II.
2. Členské státy uplatní platbu uvedenou v této kapitole na celostátní úrovni.
Členské státy mohou při použití článku 23 rozhodnout, že platbu uplatní na regionální úrovni. V takovém případě použijí v každém regionu podíl stropu stanoveného podle odstavce 3 tohoto článku. Pro každý region se tento podíl vypočítá vydělením příslušného regionálního stropu stanoveného v souladu s čl. 23 odst. 2 vnitrostátním stropem stanoveným podle čl. 22 odst. 1 po uplatnění lineárního snížení stanoveného v čl. 30 odst. 1, pokud se nepoužije odstavec 2 uvedeného článku.
3. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví každoročně odpovídající stropy pro platbu podle této kapitoly. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
KAPITOLA 4
Platba na oblasti s přírodními omezeními
Článek 48
Obecná pravidla
1. Členské státy mohou poskytnout platbu zemědělcům, kteří mají nárok na platbu v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu podle kapitoly 1 a jejichž zemědělské podniky se plně nebo částečně nacházejí v oblastech s přírodními omezeními určených členskými státy v souladu s čl. 32 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013 (dále jen „platba na oblasti s přírodními omezeními“).
2. Členské státy mohou rozhodnout o poskytnutí platby na oblasti s přírodními omezeními na všechny oblasti, které spadají do oblasti působnosti odstavce 1, nebo o omezení platby na některé z oblastí na základě objektivních a nediskriminačních kritérií.
3. Aniž je dotčen odstavec 2 tohoto článku, uplatňování finanční kázně, snižování plateb v souladu s článkem 11 a lineárního snížení v souladu s článkem 7 tohoto nařízení a uplatňování článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, platba na oblasti s přírodními omezeními se poskytne každoročně na způsobilý hektar, který se nachází v oblastech, u nichž členský stát rozhodl o poskytnutí platby v souladu s odstavcem 2 tohoto článku. Vyplatí se po aktivaci platebních nároků na tyto hektary, jejichž držitelem je dotyčný zemědělec, nebo, v členských státech uplatňujících článek 36 tohoto nařízení, poté, co dotčený zemědělec ohlásí způsobilé hektary.
4. Platba na oblasti s přírodními omezeními na hektar se vypočte vydělením částky vyplývající z použití článku 49 počtem způsobilých hektarů ohlášených v souladu s čl. 33 odst. 1, nebo čl. 36 odst. 2, které se nacházejí v oblastech, u nichž členský stát rozhodl o poskytnutí platby v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
Členské státy mohou na základě objektivních a nediskriminačních kritérií rovněž stanovit maximální počet hektarů na zemědělský podnik, na které lze poskytnout podporu podle této kapitoly.
5. Členské státy mohou uplatnit platbu na oblasti s přírodními omezeními na regionální úrovni za podmínek stanovených v tomto odstavci, pokud určily dotčené regiony podle objektivních a nediskriminačních kritérií, a zejména podle povahy jejich přírodního omezení, včetně jeho závažnosti, a jejich agronomických podmínek.
Členské státy rozdělí vnitrostátní strop uvedený v čl. 49 odst. 1 mezi regiony podle objektivních a nediskriminačních kritérií.
Platba na oblasti s přírodními omezeními na regionální úrovni se vypočte vydělením regionálního stropu vypočteného v souladu s druhým pododstavcem tohoto odstavce počtem způsobilých hektarů ohlášených v příslušném regionu v souladu s čl. 33 odst. 1, nebo čl. 36 odst. 2, které se nacházejí v oblastech, u nichž členský stát rozhodl o poskytnutí platby v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
Článek 49
Finanční ustanovení
1. Členské státy mohou do 1. srpna 2014 rozhodnout, že na financování platby na oblasti s přírodními omezeními použijí až 5 % svého ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II. Do uvedeného dne oznámí každé takové rozhodnutí Komisi.
Členské státy mohou do 1. srpna 2016 přezkoumat a změnit své rozhodnutí s účinkem ode dne 1. ledna 2017. Toto rozhodnutí oznámí do 1. srpna 2016 Komisi.
2. Na základě procentního podílu vnitrostátního stropu, který mají členské státy použít v souladu s odstavcem 1, Komise přijme prováděcí akty, které každoročně stanoví odpovídající stropy pro platbu na oblasti s přírodními omezeními. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
KAPITOLA 5
Platba pro mladé zemědělce
Článek 50
Obecná pravidla
1. Členské státy poskytnou roční platbu mladým zemědělcům, kteří mají nárok na platbu v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu podle kapitoly 1 (dále jen „platba pro mladé zemědělce“).
2. Pro účely této kapitoly se „mladými zemědělci“ rozumějí fyzické osoby,
a)
které poprvé zřizují zemědělský podnik jako jeho vedoucí, nebo které již takový podnik zřídily v průběhu pěti let před prvním předložením žádosti v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu podle čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, a
b)
kterým v roce, kdy je předložena žádost uvedená v písmenu a), není více než 40 let.
3. Členské státy mohou stanovit další objektivní a nediskriminační kritéria způsobilosti pro mladé zemědělce uplatňovaná na platbu pro mladé zemědělce týkající se náležitých dovedností nebo požadavků ohledně odborné přípravy.
4. Aniž je dotčeno uplatňování finanční kázně, snižování plateb v souladu s článkem 11 a lineárních snížení v souladu s článkem 7 tohoto nařízení a uplatňování článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013, poskytuje se každoročně platba pro mladé zemědělce poté, co zemědělec aktivuje platební nároky, nebo, v členských státech uplatňujících článek 36 tohoto nařízení, poté, co ohlásí způsobilé hektary.
5. Platba pro mladé zemědělce se poskytuje jednomu zemědělci po dobu nejvýše pěti let. Tato doba se zkracuje o počet let, které uplynuly od zřízení podniku uvedeného v odst. 2 písm. a) do prvního podání žádosti o platbu pro mladé zemědělce.
6. Členské státy, které neuplatňují článek 36, každý rok vypočtou částku platby pro mladé zemědělce vynásobením počtu nároků, které zemědělec aktivoval v souladu s čl. 32 odst. 1, hodnotou odpovídající:
a)
25 % průměrné hodnoty vlastněných nebo pronajatých platebních nároků zemědělce; nebo
b)
25 % částky vypočtené vydělením hodnoty odpovídající pevnému procentnímu podílu vnitrostátního stropu na kalendářní rok 2019, který je uveden v příloze II, počtem všech způsobilých hektarů ohlášených v roce 2015 v souladu s čl. 33 odst. 1. Tento pevný procentní podíl se rovná podílu zbývajícího vnitrostátního stropu pro režim základní platby v souladu s čl. 22 odst. 1 na rok 2015.
7. Členské státy uplatňující článek 36 vypočítají každý rok částku platby pro mladé zemědělce vynásobením hodnoty, která odpovídá 25 % platby v rámci režimu jednotné platby na plochu vypočtené v souladu s článkem 36, počtem způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v souladu s čl. 36 odst. 2.
8. Odchylně od odstavců 6 a 7 mohou členské státy každý rok vypočítat částku platby pro mladé zemědělce tak, že hodnotu odpovídající 25 % vnitrostátní průměrné platby na hektar vynásobí počtem platebních nároků, jež příslušný zemědělec aktivoval v souladu s čl. 32 odst. 1, nebo počtem způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v souladu s čl. 36 odst. 2.
Vnitrostátní průměrná platba na hektar se vypočte vydělením vnitrostátního stropu na kalendářní rok 2019 uvedeného v příloze II počtem způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v roce 2015 v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2.
9. Členské státy stanoví jednotný maximální limit stanovený pro počet platebních nároků aktivovaných zemědělcem nebo počet způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil. Uvedený limit nesmí být nižší než 25 a vyšší než 90. Při použití odstavců 6, 7 a 8 členské státy dodrží uvedený limit.
10. Namísto uplatnění odstavců 6 až 9 mohou členské státy přidělit jednotlivým zemědělcům roční paušální částku, která se vypočte tak, že se stanovený počet hektarů vynásobí hodnotou odpovídající 25 % vnitrostátní průměrné platby na hektar stanovené v souladu s odstavcem 8.
Stanovený počet hektarů podle prvního pododstavce tohoto odstavce se vypočte tak, že se celkový počet způsobilých hektarů, ohlášených v roce 2015 v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2 mladými zemědělci, kteří žádají o platbu pro mladé zemědělce, vydělí celkovým počtem mladých zemědělců žádajících o uvedenou platbu v roce 2015.
V případě, že dojde ke značné změně počtu mladých zemědělců žádajících o platbu nebo velikosti jejich zemědělských podniků nebo obojímu, může členský stát v kterémkoli roce následujícím po roce 2015 stanovený počet hektarů vypočíst znovu.
Roční paušální částka, kterou lze poskytnout zemědělci, nesmí překročit celkovou výši jeho základní platby před uplatněním článku 63 nařízení (EU) č. 1306/2013 v daném roce.
11 S cílem zajistit ochranu práv příjemců podpory a zabránit diskriminaci mezi nimi je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o podmínky, za jakých může být právnická osoba považována za způsobilou k získání platby pro mladé zemědělce.
Článek 51
Finanční ustanovení
1. Na financování platby pro mladé zemědělce použijí členské státy procentní podíl ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II, který nesmí být vyšší než 2 %. Členské státy oznámí odhadovaný procentní podíl potřebný k financování uvedené platby Komisi do 1. srpna 2014.
Členské státy mohou každoročně do 1. srpna zrevidovat svůj odhadovaný procentní podíl s účinkem od roku následujícího po tomto přezkumu. Tento zrevidovaný procentní podíl oznámí Komisi do 1. srpna roku, který předchází roku, v němž se začne přezkoumaný procentní podíl uplatňovat.
2. Aniž je dotčen 2 % limit stanovený v odstavci 1 tohoto článku, členské státy v příslušném roce financují daný rozdíl na základě použití čl. 30 odst. 7 prvního pododstavce písm. f) nebo na základě použití lineárního snížení na všechny platby, které mají být poskytnuty všem zemědělcům v souladu s článkem 32 nebo s čl. 36 odst. 2, nebo na základě kombinace obou těchto metod, pokud celková částka platby pro mladé zemědělce, o niž je zažádáno v členském státě v daném roce, překročí strop stanovený podle odstavce 4 tohoto článku a pokud je tento strop nižší než uvedený limit.
3. Pokud celková částka platby pro mladé zemědělce, o niž je zažádáno v členském státě v daném roce, překročí strop stanovený podle odstavce 4 tohoto článku a pokud tento strop činí 2 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II, použijí členské státy lineární snížení u částek, které mají být vyplaceny podle článku 50, aby byl tento strop dodržen.
4. Na základě procentního podílu oznámeného členskými státy podle odstavce 1 tohoto článku přijme Komise prováděcí akty, které každoročně stanoví příslušné stropy pro platbu pro mladé zemědělce.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
HLAVA IV
PODPORA VÁZANÁ NA PRODUKCI
KAPITOLA 1
Dobrovolná podpora vázaná na produkci
Článek 52
Obecná pravidla
1. Členské státy mohou poskytnout podporu vázanou na produkci zemědělcům za podmínek stanovených v této kapitole (v této kapitole dále jen „podpora vázaná na produkci“).
2. Podpora vázaná na produkci může být poskytnuta na tato odvětví a tyto produkty: obiloviny, olejnatá semena, bílkovinné plodiny, luskoviny pěstované na zrno, len, konopí, rýži, skořápkové ovoce, brambory určené pro výrobu škrobu, mléko a mléčné výrobky, osiva, skopové a kozí maso, hovězí a telecí maso, olivový olej, bource morušového, sušená krmiva, chmel, cukrovou řepu, cukrovou třtinu a čekanku, ovoce a zeleninu a rychle rostoucí dřeviny pěstované ve výmladkových plantážích.
3. Podpora vázaná na produkci může být poskytnuta pouze těm odvětvím nebo těm regionům členského státu, kde zvláštní druhy zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělská odvětví, které jsou obzvláště důležité z hospodářských, sociálních nebo environmentálních důvodů, čelí určitým obtížím.
4. Odchylně od odstavce 3 se podpora vázaná na produkci může poskytnout také zemědělcům, kteří:
a)
jsou ke dni 31. prosince 2014 držiteli platebních nároků udělených v souladu s hlavou III kapitolou 3 oddílem 2 a článkem 71m nařízení (ES) č. 1782/2003 a v souladu s článkem 60 a čl. 65 čtvrtým pododstavcem nařízení (ES) č. 73/2009 a
b)
nemají k dispozici způsobilé hektary nezbytné pro aktivaci platebních nároků v režimu základní platby podle hlavy III kapitoly 1 tohoto nařízení.
5. Podpora vázaná na produkci může být poskytnuta pouze v míře nezbytné pro vytvoření motivace pro zachování současných úrovní produkce v příslušných odvětvích nebo regionech.
6. Podpora vázaná na produkci se poskytuje formou roční platby, a to na základě stanovených množstevních omezení, stanovených ploch a výnosů nebo stanoveného počtu zvířat.
7. V případě právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob mohou členské státy uplatnit omezení uvedená v odstavci 6 na úrovni členů těchto právnických osob nebo skupin, pokud vnitrostátní právní předpisy stanoví pro jednotlivé členy práva a povinnosti srovnatelné s právy a povinnostmi jednotlivých zemědělců, kteří mají postavení vedoucího podniku, zejména pokud jde o jejich hospodářský, sociální a daňový status, za předpokladu, že se podílely na posílení zemědělských struktur dotčených právnických osob nebo skupin.
8. Podpora vázaná na produkci poskytnutá podle tohoto článku musí být v souladu s dalšími opatřeními a politikami Unie.
9. S cílem zajistit účinné a cílené využívání prostředků Unie a zabránit dvojímu financování v rámci jiných podobných nástrojů podpory je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, které stanoví:
a)
podmínky pro poskytnutí podpory vázané na produkci;
b)
pravidla týkající se souladu s dalšími opatřeními Unie a kumulace podpor.
Článek 53
Finanční ustanovení
1. Členské státy mohou do 1. srpna roku předcházejícího prvnímu roku provádění této podpory rozhodnout, že na financování dobrovolné podpory vázané na produkci použijí až 8 % svého ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy rozhodnout, že použijí až 13 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II za předpokladu, že:
a)
do 31. prosince 2014:
i)
používají režim jednotné platby na plochu podle hlavy V nařízení (ES) č. 73/2009,
ii)
financují opatření podle článku 111 uvedeného nařízení, nebo
iii)
vztahuje se na ně odchylka stanovená v čl. 69 odst. 5, nebo, v případě Malty, v čl. 69 odst. 1 uvedeného nařízení; nebo
b)
v průběhu alespoň jednoho roku v období 2010-2014 přidělí celkově více než 5 % částky, kterou měly k dispozici na poskytnutí přímých plateb podle hlav III, IV s výjimkou její kapitoly 1 oddílu 6 a hlavy V nařízení (ES) č. 73/2009 na financování:
i)
opatření uvedených v hlavě III kapitole 2 oddíle 2 nařízení (ES) č. 73/2009,
ii)
podpory uvedené v čl. 68 odst. 1 písm. a) bodech i) až iv) a v čl. 68 odst. 1 písm. b) a e) uvedeného nařízení nebo
iii)
opatření podle kapitoly 1, s výjimkou hlavy IV oddílu 6 uvedeného nařízení.
3. Procentní podíl ročního vnitrostátního stropu uvedeného v odstavcích 1 a 2 může být navýšen o dva procentní body pro ty členské státy, které se rozhodnou použít alespoň 2 % svého ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II za účelem podpory produkce bílkovinných plodin podle této kapitoly.
4. Odchylně od odstavců 1 a 2 členské státy, které v průběhu alespoň jednoho roku v období 2010-2014 přidělily více než 10 % částky, kterou měly k dispozici na poskytnutí přímých plateb podle hlav III, IV s výjimkou její kapitoly 1 oddílu 6 a hlavy V nařízení (ES) č. 73/2009 na financování:
a)
opatření uvedených v hlavě III kapitole 2 oddíle 2 nařízení (ES) č. 73/2009,
b)
podpory uvedené v čl. 68 odst. 1 písm. a) bodech i) až iv) a v čl. 68 odst. 1 písm. b) a e) uvedeného nařízení nebo
c)
opatření kapitoly 1, s výjimkou hlavy IV oddílu 6 uvedeného nařízení,
mohou rozhodnout, že použijí více než 13 % svého ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II tohoto nařízení po schválení Komisí v souladu s článkem 55 tohoto nařízení.
5. Odchylně od procentních podílů stanovených v odstavcích 1 až 4 mohou členské státy rozhodnout, že použijí až 3 miliony EUR ročně na financování podpory vázané na produkci.
6. Členské státy mohou do 1. srpna 2016 přezkoumat své rozhodnutí podle odstavců 1 až 4 a rozhodnout s účinkem od roku 2017,
a)
že ponechají beze změny, zvýší nebo sníží procentní podíl stanovený v souladu s odstavci 1, 2 a 3, případně v rámci omezení stanovených tamtéž, nebo že ponechají beze změny nebo sníží procentní podíl stanovený v souladu s odstavcem 4;
b)
že změní podmínky poskytování podpory;
c)
že ukončí poskytování podpory podle této kapitoly.
7. Na základě rozhodnutí přijatého jednotlivými členskými státy podle odstavců 1 až 4 tohoto článku, přijme Komise prováděcí akty, které každoročně stanoví odpovídající stropy pro podpory vázané na produkci. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 54
Oznámení
1. Členské státy oznámí rozhodnutí uvedená v článku 53 Komisi ve lhůtách stanovených v uvedeném článku. S výjimkou rozhodnutí podle čl. 53 odst. 6 písm. c) musí oznámení obsahovat informace o dotčených regionech, vybraných druzích zemědělské činnosti nebo odvětvích a výši podpory, která má být poskytnuta.
2. Rozhodnutí uvedená v čl. 53 odst. 2 a 4, nebo případně v čl. 53 odst. 6 písm. a) musejí obsahovat podrobný popis konkrétní situace v daném regionu a zvláštních vlastností druhů zemědělské činnosti nebo zvláštních zemědělských odvětví, kvůli kterým je procentní podíl uvedený v čl. 53 odst. 1 nedostatečný pro řešení těžkostí uvedených v čl. 52 odst. 3 a které odůvodňují vyšší úroveň podpory.
Článek 55
Schválení Komisí
1. Komise přijme prováděcí akty bez použití postupu uvedeného v čl. 71 odst. 2 nebo 3, kterými schválí rozhodnutí uvedené v čl. 53 odst. 4, nebo případně v čl. 53 odst. 6 písm. a), pokud se v dotčeném odvětví nebo regionu prokáže jedna z těchto potřeb:
a)
potřeba zachovat určitou úroveň konkrétní produkce vzhledem k neexistenci alternativ a snížit riziko ukončení produkce a následných sociálních nebo environmentálních problémů;
b)
potřeba poskytovat stabilní dodávky místnímu zpracovatelskému průmyslu, čímž se zabrání negativním sociálním a ekonomickým důsledkům jakékoli následné restrukturalizace;
c)
potřeba kompenzovat nevýhody, které ovlivňují zemědělce v určitém odvětví a jsou důsledkem pokračujících narušení příslušného trhu;
d)
potřeba zasáhnout v případě, že existence jakékoli jiné podpory dostupné podle tohoto nařízení, nařízení (EU) č. 1305/2013 nebo jakéhokoli jiného schváleného režimu státní podpory je považována za nedostatečnou ke splnění potřeb uvedených v písmenech a), b) a c) tohoto odstavce.
2. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla pro postup posuzování a schvalování rozhodnutí uvedených v odstavci 1 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
KAPITOLA 2
Zvláštní podpora pro bavlnu
Článek 56
Oblast působnosti
Podpora se poskytuje zemědělcům, kteří produkují bavlnu kódu KN 5201 00, za podmínek stanovených v této kapitole („zvláštní podpora pro bavlnu“).
Článek 57
Způsobilost
1. Zvláštní podpora pro bavlnu se poskytuje na způsobilý hektar plochy oseté bavlnou. Na plochu lze poskytnout podporu, pouze pokud se tato plocha nachází na zemědělské půdě schválené členským státem pro pěstování bavlny, je oseta odrůdami povolenými členským státem a skutečně sklizena za běžných vegetačních podmínek.
Zvláštní podpora pro bavlnu se vyplácí na bavlnu řádné a uspokojivé obchodní jakosti.
2. Členské státy schvalují půdu a povolují odrůdy uvedené v odstavci 1 v souladu s pravidly a podmínkami, které mají být přijaty podle odstavce 3.
3. S cílem zajistit účinnou správu zvláštní podpory pro bavlnu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o pravidla a podmínky pro schválení půdy a povolení odrůd pro účely zvláštní podpory pro bavlnu.
4. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla pro postup schvalování půdy a povolování odrůd pro účely zvláštní podpory pro bavlnu a pro oznamování informací producentům v souvislosti s tímto schválením a povolením. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 58
Základní plochy, stanovené výnosy a referenční částky
1. Stanoví se tyto vnitrostátní základní plochy:
-
Bulharsko: 3 342 ha,
-
Řecko: 250 000 ha,
-
Španělsko: 48 000 ha,
-
Portugalsko: 360 ha.
2. Stanoví se tyto výnosy v referenčním období:
-
Bulharsko: 1,2 tuny/ha,
-
Řecko: 3,2 tuny/ha,
-
Španělsko: 3,5 tuny/ha,
-
Portugalsko: 2,2 tuny/ha.
3. Částka zvláštní podpory na způsobilý hektar plochy se vypočte tak, že se výnosy uvedené v odstavci 2 vynásobí těmito referenčními částkami:
-
Bulharsko: 584,88 EUR v roce 2015; a 649,45 EUR pro rok 2016 a další roky
-
Řecko: 234,18 EUR
-
Španělsko: 362,15 EUR
-
Portugalsko: 228,00 EUR.
4. Pokud plocha, na kterou lze poskytnout podporu, osetá bavlnou přesáhne v daném členském státě a v daném roce základní plochu uvedenou v odstavci 1, sníží se částka uvedená v odstavci 3 pro daný členský stát poměrně k překročení základní plochy.
5. S cílem umožnit uplatňování zvláštní podpory pro bavlnu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o pravidla týkající se podmínek pro poskytnutí této podpory, požadavků způsobilosti a agronomických postupů.
6. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví pravidla pro výpočet snížení podle odstavce 4. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 59
Schválené mezioborové organizace
1. Pro účely této kapitoly se „schválenou mezioborovou organizací“ rozumí právní subjekt složený ze zemědělců produkujících bavlnu a nejméně jedné vyzrňovací stanice, provádějící činnosti jako:
a)
pomoc v zájmu lepší koordinace způsobu uvádění bavlny na trh, zejména prostřednictvím výzkumných studií a průzkumů trhu,
b)
vypracovávání vzorů smluv slučitelných s pravidly Unie;
c)
orientaci produkce na produkty, které jsou lépe přizpůsobeny potřebám trhu a poptávce spotřebitelů, zejména z hlediska jakosti a ochrany spotřebitele;
d)
aktualizaci metod a prostředků zlepšování jakosti produktu;
e)
rozvíjení marketingových strategií na podporu odvětví bavlny prostřednictvím systémů certifikace jakosti.
2. Členský stát, v němž jsou vyzrňovací stanice usazeny, schválí mezioborové organizace, které splňují kritéria, jež budou stanovena podle odstavce 3.
3. S cílem zajistit účinné uplatňování zvláštní podpory pro bavlnu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, které stanoví:
a)
kritéria pro schválení mezioborových organizací;
b)
povinnosti pro producenty;
c)
pravidla upravující situaci, kdy schválená mezioborová organizace kritéria uvedená v písmenu a) nesplňuje.
Článek 60
Poskytování podpory
1. Zemědělcům se poskytuje zvláštní podpora pro bavlnu na způsobilý hektar, jak je stanoveno v článku 58.
2. V případě zemědělců, kteří jsou členy schválené mezioborové organizace, se zvláštní podpora pro bavlnu na způsobilý hektar v rámci základní plochy stanovené v čl. 58 odst. 1, zvýší o částku 2 EUR.
HLAVA V
REŽIM PRO MALÉ ZEMĚDĚLCE
Článek 61
Obecná pravidla
1. Členské státy mohou zavést režim pro malé zemědělce v souladu s podmínkami stanovenými v této hlavě (dále jen „režim pro malé zemědělce“).
Pro účast v režimu pro malé zemědělce se mohou rozhodnout zemědělci, kteří jsou v roce 2015 držiteli vlastních nebo pronajatých platebních nároků, nebo, v členských státech uplatňujících článek 36, kteří podají žádost v rámci režimu jednotné platby na plochu a splňují minimální požadavky stanovené v čl. 10 odst. 1.
2. Platby v režimu pro malé zemědělce nahradí platby, které mají být poskytnuty podle hlav III a IV.
První pododstavec se nepoužije, pokud členský stát zvolí způsob platby uvedený v čl. 63 odst. 2 prvním pododstavci písm. a),V takovém případě se na platbu vztahují příslušné podmínky stanovené v hlavách III a IV, aniž je dotčen odstavec 3 tohoto článku.
3. Zemědělci účastnící se režimu pro malé zemědělce jsou osvobozeni od dodržování zemědělských postupů uvedených v hlavě III kapitole 3.
4. Zemědělcům, u nichž se prokáže, že po 18. říjnu 2011 uměle vytvořili podmínky, aby mohli využívat režimu pro malé zemědělce, se neposkytne žádná z výhod stanovených v této hlavě.
Článek 62
Účast
1. Zemědělci, kteří se chtějí režimu pro malé zemědělce účastnit, podají žádost do dne, který stanoví členské státy, který nesmí být pozdější než 15. října 2015. Den stanovený členskými státy však nesmí být dřívější než poslední den pro podání žádosti v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu.
Zemědělci, kteří nepožádali o účast v režimu pro malé zemědělce do dne stanoveného členským státem nebo se rozhodli z tohoto režimu vystoupit po tomto dni, nebo kteří byli vybráni k podpoře podle čl. 19 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1305/2013, nejsou nadále oprávněni se uvedeného režimu účastnit.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy stanovit, že zemědělci, v jejichž případě je částka přímých plateb podle hlav III a IV nižší než maximální částka stanovená členským státem podle článku 63, budou do režimu pro malé zemědělce zařazeni automaticky, pokud se do dne stanoveného členským státem v souladu s odstavcem 1 nebo v jakémkoli následujícím roce výslovně nerozhodnou z tohoto režimu vystoupit. Členské státy, které této možnosti využijí, informují včas příslušné zemědělce o jejich právu vystoupit z daného režimu.
3. Každý členský stát zajistí, aby odhad výše platby uvedené v článku 63 byl zemědělcům sdělen včas přede dnem stanoveným členským státem pro podání žádosti nebo vystoupení.
Článek 63
Výše platby
1. Členské státy stanoví výši roční platby pro každého zemědělce účastnícího se režimu pro malé zemědělce na úrovni jedné z těchto částek:
a)
částka nepřesahující 25 % vnitrostátní průměrné platby na jednoho příjemce, kterou určí členské státy na základě vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro kalendářní rok 2019 a počtu zemědělců, kteří v roce 2015 ohlásili způsobilé hektary v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2 v roce 2015;
b)
částka odpovídající vnitrostátní průměrné platbě na jeden hektar vynásobená částkou odpovídající počtu hektarů, ale nepřevyšující pět, kterou stanoví členské státy. Vnitrostátní průměrnou platbu na hektar určí členské státy na základě vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II pro kalendářní rok 2019 a počtu způsobilých hektarů ohlášených v souladu s čl. 33 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2 v roce 2015.
Částky uvedené v prvním pododstavci písm. a) nebo b) nesmí být nižší než 500 EUR a nesmí být vyšší než 1 250 EUR.
Pokud v důsledku uplatňování prvního pododstavce písm. a) a b) je částka nižší než 500 EUR nebo vyšší než 1 250 EUR, zaokrouhlí se tato částka nahoru, nebo dolů tak, aby bylo dosaženo minimální nebo maximální částky.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy rozhodnout, že zúčastněným zemědělcům poskytnou:
a)
částku ve výši celkové hodnoty plateb, jež mají být zemědělci přiznány podle hlav III a IV každoročně, nebo
b)
částku ve výši celkové hodnoty plateb, jež mají být zemědělci přiznány podle hlav III a IV v roce 2015, kterou může členský stát v následujících letech upravit v zájmu přiměřeného zohlednění změn vnitrostátního stropu podle přílohy II.
Částka uvedená v prvním pododstavci písm. a) a b) nesmí přesáhnout částku stanovenou uvedeným členským státem v rozmezí 500 a 1 250 EUR.
Pokud v důsledku uplatňování prvního pododstavce písm. a) a b) je částka nižší než 500 EUR, může dotčený členský stát rozhodnout o zaokrouhlení této částky na 500 EUR.
3. Odchylně od odstavců 1 a 2 mohou být na Kypru, v Chorvatsku, na Maltě a ve Slovinsku částky uvedené ve zmíněných odstavcích stanoveny v nižší hodnotě než 500 EUR, ale nejméně ve výši 200 EUR, nebo, v případě Malty, nejméně ve výši 50 EUR.
Článek 64
Zvláštní podmínky
1. Během účasti v režimu pro malé zemědělce:
a)
si zemědělci ponechávají alespoň takový počet způsobilých hektarů, jež odpovídá počtu vlastněných nebo pronajatých platebních nároků, jichž jsou držiteli, nebo počtu způsobilých hektarů ohlášených v roce 2015 v souladu s čl. 36 odst. 2;
b)
musejí zemědělci splňovat minimální požadavek stanovený v čl. 10 odst. 1 písm. b).
2. Platební nároky aktivované v roce 2015 podle článků 32 a 33 zemědělcem, který se účastní režimu pro malé zemědělce, se považují za nároky aktivované po dobu trvání účasti zemědělce v tomto režimu.
Vlastněné nebo pronajaté platební nároky, jichž je zemědělec držitelem během své účasti v tomto režimu, se nepovažují za nevyužité platební nároky, které se mají vrátit do vnitrostátní rezervy nebo regionální rezervy v souladu s čl. 31 odst. 1 písm. b).
V členských státech, které uplatňují článek 36, se způsobilé hektary ohlášené v roce 2015 v souladu s čl. 36c odst. 2 zemědělcem, který se účastní režimu pro malé zemědělce, považují za hektary ohlášené po dobu trvání účasti zemědělce v tomto režimu.
3. Odchylně od článku 34 nejsou platební nároky zemědělců účastnících se režimu pro malé zemědělce převoditelné, kromě případu dědictví nebo předpokládaného dědictví.
Zemědělci, kteří formou dědictví nebo předpokládaného dědictví získají platební nároky od zemědělce, který se účastní režimu pro malé zemědělce, jsou způsobilí k účasti v uvedeném režimu, pokud splňují požadavky, aby mohli využívat režim základní platby, a pokud zdědili všechny platební nároky zemědělce, od nějž platební nároky získali.
4. Pokud členský stát zvolí způsob platby uvedený v čl. 63 odst. 2 prvním pododstavci písm. a), aniž by použil čl. 63 odst. 2 třetí pododstavec, odstavce 1 a 2, jakož i odst. 3 první pododstavec tohoto článku se nepoužijí.
5. S cílem zajistit právní jistotu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se stanoví podmínky účasti v režimu v případě změny situace zemědělce, který se režimu účastní.
Článek 65
Finanční ustanovení
1. Pro financování platby uvedené v této hlavě si členské státy z celkových částek, které jsou k dispozici pro příslušné platby, odečtou částky, na které by měl malý zemědělec nárok:
a)
v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu podle hlavy III kapitoly 1,
b)
jako na redistributivní platbu podle hlavy III kapitoly 2,
c)
jako na platbu na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí podle hlavy III kapitoly 3,
d)
jako na platbu na oblasti s přírodními omezeními podle hlavy III kapitoly 4,
e)
jako na platbu pro mladé zemědělce podle hlavy III kapitoly 5 a
f)
jako na podporu vázanou na produkci podle hlavy IV.
V členských státech, které zvolily výpočet výše platby podle čl. 63 odst. 2 prvního pododstavce písm. a), se každá částka poměrně sníží, pokud součet těchto částek pro jednotlivého zemědělce přesahuje maximální jimi stanovenou částku.
2. Rozdíl mezi součtem všech plateb splatných v rámci režimu pro malé zemědělce a celkovou částkou financovanou v souladu s odstavcem 1 se financuje jedním nebo více z těchto způsobů:
a)
použitím čl. 30 odst. 5 v příslušném roce;
b)
použitím finančních prostředků, které v příslušném roce zůstaly nevyužity, k financování platby určené mladým zemědělcům podle hlavy III kapitoly 5;
c)
uplatněním lineárního snížení na všechny platby, které mají být poskytnuty v souladu s články 32 nebo 36.
3. Prvky, na jejichž základě se stanovují částky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, zůstávají stejné pro celou dobu trvání účasti zemědělce v režimu pro malé zemědělce, s výjimkou případů, kdy členský stát zvolil stanovení výše roční platby podle čl. 63 odst. 2 prvního pododstavce písm. a).
4. Pokud celková částka plateb v režimu pro malé zemědělce překročí 10 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II, použijí členské státy lineární snížení na částky, které mají být vyplaceny v souladu s touto hlavou, aby byl dodržen uvedený procentní podíl, s výjimkou případů, kdy stanovily výši platby podle čl. 63 odst. 2 prvního pododstavce písm. a) bez použití čl. 63 odst. 2 třetího pododstavce.
Stejná výjimka se uplatní pro členské státy, které stanovily výši platby podle čl. 63 odst. 2 prvního pododstavce písm. b) bez použití čl. 63 odst. 2 třetího pododstavce, jejichž vnitrostátní strop stanovený v příloze II pro rok 2019 je vyšší než pro rok 2015 a které použily metodu výpočtu uvedenou v čl. 25 odst. 1 nebo čl. 36 odst. 2.
HLAVA VI
NÁRODNÍ RESTRUKTURALIZAČNÍ PROGRAMY PRO ODVĚTVÍ BAVLNY
Článek 66
Použití ročního rozpočtu na restrukturalizační programy
1. V členských státech, které uplatnily čl. 4 odst. 1 první pododstavec nařízení (ES) č. 637/2008, se příslušný roční rozpočet dostupný podle čl. 5 odst. 1 uvedeného nařízení převede s účinkem ode dne 1. ledna 2014 a bude tvořit dodatečné finanční prostředky Unie na opatření v rámci programů rozvoje venkova, která jsou financována podle nařízení (EU) č. 1305/2013.
2. V členských státech, které uplatnily čl. 4 odst. 1 druhý pododstavec nařízení (ES) č. 637/2008, se příslušný roční rozpočet dostupný podle čl. 5 odst. 1 uvedeného nařízení zahrne s účinkem ode dne 1. ledna 2017 do jejich vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II tohoto nařízení.
HLAVA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Oznámení a mimořádné situace
Článek 67
Oznamovací povinnost
1. Pro zajištění řádného uplatňování pravidel stanovených v tomto nařízení je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o nezbytná opatření ohledně oznámení, která mají podávat členské státy Komisi pro účely tohoto nařízení nebo pro účely přezkumu, kontrol, sledování, hodnocení a auditů přímých plateb nebo pro účely splnění požadavků stanovených v mezinárodních dohodách, které byly uzavřeny rozhodnutím Rady, včetně oznamovacích povinností v rámci těchto dohod. Komise přitom zohlední potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů.
Získané informace mohou být ve vhodných případech předávány nebo zpřístupňovány mezinárodním organizacím a příslušným orgánům třetích zemí a mohou být zveřejněny, s výhradou ochrany osobních údajů a oprávněného zájmu podniků na ochraně jejich obchodního tajemství.
2. Pro zajištění toho, aby oznámení uvedená v odstavci 1 byla rychlá, účinná, přesná a nákladově efektivní, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, kterými se stanoví další pravidla týkající se:
a)
povahy a druhu oznamovaných informací;
b)
kategorií údajů, jež mají být zpracovány, a maximálních lhůt pro jejich uchovávání;
c)
přístupových práv k informacím nebo dostupným informačním systémům,
d)
podmínek zveřejňování informací.
3. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví:
a)
způsoby oznamování;
b)
pravidla pro poskytování nezbytných informací pro účely použití tohoto článku;
c)
opatření pro správu oznamovaných informací, jakož i pravidla týkající se obsahu, formy, harmonogramu, četnosti a lhůt oznámení;
d)
opatření pro předávání nebo zpřístupňování informací a dokumentů členským státům, mezinárodním organizacím, příslušným orgánům třetích zemí nebo veřejnosti, s výhradou ochrany osobních údajů a oprávněných zájmů zemědělců a podniků na ochraně jejich obchodního tajemství.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
Článek 68
Zpracování a ochrana osobních údajů
1. Členské státy a Komise shromažďují osobní údaje pro účely uvedené v čl. 67 odst. 1. Tyto údaje nesmí zpracovávat způsobem, který je s uvedenými účely neslučitelný.
2. Pokud jsou osobní údaje zpracovávány pro účely sledování a hodnocení podle čl. 67 odst. 1, musejí být anonymizovány a zpracovány pouze v souhrnné podobě.
3. Osobní údaje se zpracovávají v souladu se směrnicí 95/46/ES a nařízením (ES) č. 45/2001. Tyto údaje se především neuchovávají ve formě umožňující identifikaci subjektů údajů po dobu delší, než je nezbytné pro účely, ke kterým byly údaje shromážděny nebo ke kterým jsou dále zpracovávány, se zohledněním minimální doby pro uchovávání údajů stanovené v příslušných právních předpisech členských států a Unie.
4. Členské státy informují subjekty údajů o tom, že jejich osobní údaje mohou být v souladu s odstavcem 1 zpracovány vnitrostátními orgány a orgány Unie a že v tomto ohledu požívají práv, která jsou stanovena ve směrnici 95/46/ES nebo v nařízení (ES) č. 45/2001.
5. Tento článek podléhá článkům 111 až 114 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 69
Opatření k řešení konkrétních problémů
1. K řešení konkrétních problémů přijímá Komise prováděcí akty, které jsou v mimořádných situacích nezbytné a odůvodněné. Tyto prováděcí akty se mohou odchýlit od ustanovení tohoto nařízení v míře a po dobu, jež jsou nezbytně nutné. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 71 odst. 2.
2. Pokud to vyžadují řádně odůvodněné závažné a naléhavé případy, Komise v zájmu řešení takových konkrétních problémů a při současném zajištění kontinuity režimu přímých plateb v případě mimořádných okolností přijme postupem podle čl. 71 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
3. Opatření přijatá podle odstavce 1 nebo 2 zůstanou v platnosti po dobu nejdéle dvanácti měsíců. Pokud po uplynutí této doby konkrétní problémy uvedené v daných odstavcích přetrvávají, může Komise v zájmu trvalého řešení předložit vhodné legislativní návrhy.
4. Komise informuje Evropský parlament a Radu o jakémkoli opatření přijatém podle odstavce 1 nebo 2 do dvou pracovních dnů po jeho přijetí.
KAPITOLA 2
Přenesení pravomocí a prováděcí ustanovení
Článek 70
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 2, čl. 4 odst. 3, čl. 6 odst. 3, čl. 7 odst. 3, čl. 8 odst. 3, čl. 9 odst. 5, čl. 20 odst. 6, článku 35, čl. 36 odst. 6, čl. 39 odst. 3, čl. 43 odst. 12, čl. 44 odst. 5, čl. 45 odst. 5 a 6, čl. 46 odst. 9, čl. 50 odst. 11, čl. 52 odst. 9, čl. 57 odst. 3, čl. 58 odst. 5, čl. 59 odst. 3, čl. 64 odst. 5, čl. 67 odst. 1 a 2 a článku 73 je svěřena Komisi na dobu sedmi let ode dne 1. ledna 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto sedmiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 2, čl. 4 odst. 3, čl. 6 odst. 3, čl. 7 odst. 3, čl. 8 odst. 3, čl. 9 odst. 5, čl. 20 odst. 6, článku 35, čl. 36 odst. 6, čl. 39 odst. 3, čl. 43 odst. 12, čl. 44 odst. 5, čl. 45 odst. 5 a 6, čl. 46 odst. 9, čl. 50 odst. 11, čl. 52 odst. 9, čl. 57 odst. 3, čl. 58 odst. 5, čl. 59 odst. 3, čl. 64 odst. 5, čl. 67 odst. 1 a 2 a článku 73kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů přijatých v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 2, čl. 4 odst. 3, čl. 6 odst. 3, čl. 7 odst. 3, čl. 8 odst. 3, čl. 9 odst. 5, čl. 20 odst. 6, článku 35, čl. 36 odst. 6, čl. 39 odst. 3, čl. 43 odst. 12, čl. 44 odst. 5, čl. 45 odst. 5 a 6, čl. 46 odst. 9, čl. 50 odst. 11, čl. 52 odst. 9, čl. 57 odst. 3, čl. 58 odst. 5, čl. 59 odst. 3, čl. 64 odst. 5, čl. 67 odst. 1 a 2 a článku 73 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 71
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor nazvaný Výbor pro přímé platby. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud v případě aktů uvedených v čl. 24 odst. 11, čl. 31 odst. 2 a čl. 67 odst. 3 výbor nevydá žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
KAPITOLA 3
Přechodná a závěrečná ustanovení
Článek 72
Zrušení
1. Nařízení (ES) č. 637/2008 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2014.
V členských státech, které využily možnosti stanovené v čl. 4 odst. 1 druhém pododstavci uvedeného nařízení, však zůstane v platnosti do dne 31. prosince 2017.
2. Nařízení (ES) č. 73/2009 se zrušuje.
Aniž je dotčen odstavec 3, odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení nebo nařízení (EU) č. 1306/2013 v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze XI tohoto nařízení.
3. Odkazy na nařízení (ES) č. 73/2009 a (ES) č. 1782/2003 uvedené v tomto nařízení se považují za odkazy na uvedená nařízení ve zněních platných před jejich zrušením.
Článek 73
Přechodná pravidla
S cílem zajistit hladký přechod od režimů stanovených v nařízení (ES) č. 73/2009 k režimům, které jsou stanoveny v tomto nařízení, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70, pokud jde o nezbytná opatření na ochranu veškerých nabytých práv a oprávněných očekávání zemědělců.
Článek 74
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Článek 8, čl. 9 odst. 6, čl. 11 odst. 6, článek 14, článek 16, čl. 21 odst. 2 a 3, čl. 22 odst. 2 druhý pododstavec, čl. 23 odst. 1 první pododstavec, čl. 23 odst. 6, čl. 24 odst. 10, čl. 29, čl. 36 odst. 1 první pododstavec, čl41 odst. 1, čl. 42 odst. 1, čl. 43 odst. 2 a 13, čl. 45 odst. 2 čtvrtý pododstavec, čl. 46 odst. 2 a 8, čl. 32 odst. 1e, čl. 49 odst. 1, čl. 51 odst. 1, článek 53, článek 54, čl. 66 odst. 1, články 67 a 70 a čl. 72 odst. 1 se však použijí ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πράξη προσχώρησης του 1979 και ιδίως την παράγραφο 6 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 για το βαμβάκι που προσαρτάται σε αυτήν,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
Αποφασίζοντας με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (4),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των μελλοντικών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος» αναφέρονται οι πιθανές προκλήσεις, οι στόχοι και οι προσανατολισμοί για την κοινή γεωργική πολιτική («ΚΓΠ») μετά το 2013. Από τη συζήτηση για την ανακοίνωση αυτή προέκυψε ότι η ΚΓΠ θα πρέπει να μεταρρυθμισθεί από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύπτει όλα τις κύριες πράξεις της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (5). Λόγω του εύρους της μεταρρύθμισης, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και να αντικατασταθεί με νέο κείμενο. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει επίσης να εξορθολογίσει και να απλουστεύσει τις οικείες διατάξεις.
(2)
Μεταξύ των βασικών στόχων και απαιτήσεων της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ είναι η μείωση του διοικητικού φόρτου. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στη διαμόρφωση των διατάξεων για το καθεστώς άμεσης στήριξης.
(3)
Όλα τα βασικά στοιχεία που αφορούν την καταβολή της στήριξης από την Ένωση στους γεωργούς θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό, ο οποίος θα πρέπει να καθορίζει και τους όρους πρόσβασης στις ενισχύσεις, που είναι άρρηκτα συνδεμένοι με τα βασικά στοιχεία.
(4)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού εφαρμόζονται επί των μέτρων του παρόντος κανονισμού. Για λόγους συνοχής με άλλες νομοθετικές πράξεις σε σχέση με την ΚΓΠ, ορισμένοι κανόνες που προβλέπονται επί του παρόντος στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, θεσπίζονται πλέον στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συγκεκριμένα οι κανόνες για την εγγύηση της συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που ορίζουν οι διατάξεις για τις άμεσες ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένων ελέγχων και της επιβολής διοικητικών μέτρων και διοικητικών ποινών στην περίπτωση μη συμμόρφωσης, κανόνες σχετικοί με την πολλαπλή συμμόρφωση, όπως οι κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης, η ορθή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση, η παρακολούθηση των αντίστοιχων μέτρων, και κανόνες σχετικοί με την πληρωμή προκαταβολών και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
(5)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Έχει ιδιαίτερη σημασία να πραγματοποιεί η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(6)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιέχει κατάλογο των καθεστώτων στήριξης μέσω αμέσων ενισχύσεων που καλύπτει. Για να ληφθεί υπόψη η νέα νομοθεσία σχετικά με τα καθεστώτα στήριξης που ενδέχεται να θεσπισθεί μετά την έναρξη ισχύος του, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις για την τροποποίηση του καταλόγου.
(7)
Χάριν ασφαλείας δικαίου, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις που θα καθορίζουν το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να ορίζουν τα κριτήρια που οφείλουν να πληρούν οι γεωργοί, ώστε να κρίνεται ότι τήρησαν την υποχρέωση της διατήρησης της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και τις ελάχιστες δραστηριότητες που πρέπει να ασκούνται σε εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια καθώς και τα κριτήρια προσδιορισμού της επικράτησης αγρωστωδών και λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών καθώς και προσδιορισμού των καθιερωμένων τοπικών πρακτικών όσον αφορά τους μόνιμους βοσκοτόπους και τους μόνιμους λειμώνες («μόνιμοι βοσκότοποι»).
(8)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι τα ποσά για τη χρηματοδότηση της ΚΓΠ τηρούν τα ετήσια ανώτατα όρια του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, θα πρέπει να γίνει προσαρμογή του επιπέδου άμεσης στήριξης για οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος κατά το άρθρο 25 του εν λόγω κανονισμού. Για να συμβάλλει στην επίτευξη της πλέον ισόρροπης κατανομής των ενισχύσεων σε μικρούς και μεγάλους δικαιούχους, η προσαρμογή των αμέσων ενισχύσεων θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ενισχύσεις προς χορήγηση σε γεωργούς οι οποίες υπερβαίνουν τα 2 000 EUR κατά το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος. Λαμβανομένων υπόψη των επιπέδων των αμέσων ενισχύσεων για γεωργούς στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία στο πλαίσιο εφαρμογής του μηχανισμού σταδιακής εισαγωγής στο σύνολο των αμέσων ενισχύσεων που χορηγούνται σε αυτά τα κράτη μέλη, το εν λόγω μέσο δημοσιονομικής πειθαρχίας θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία από την 1η Ιανουαρίου 2016 και στην Κροατία από την 1η Ιανουαρίου 2022. Χρειάζονται ειδικοί κανόνες όσον αφορά το εν λόγω μέσο δημοσιονομικής πειθαρχίας και ορισμένες άλλες διατάξεις στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, όταν η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις των μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης με στόχο την ενίσχυση των γεωργικών δομών και την προώθηση της σύστασης των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
(9)
Για μια ορθή εφαρμογή της προσαρμογής των αμέσων ενισχύσεων σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη βάση υπολογισμού των μειώσεων που εφαρμόζουν στους γεωργούς τα κράτη μέλη σύμφωνα με την εφαρμογή της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
(10)
Η πείρα από την εφαρμογή των διάφορων καθεστώτων στήριξης σε γεωργούς κατέδειξε ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η στήριξη χορηγήθηκε σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων ο επιχειρηματικός στόχος δεν αφορά καθόλου ή μόνο οριακά την άσκηση γεωργικής δραστηριότητας. Για μια καλύτερα στοχοθετημένη στήριξη, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε ορισμένα φυσικά και νομικά πρόσωπα, εκτός εάν αυτά μπορούν να αποδείξουν ότι η γεωργική τους δραστηριότητα δεν είναι οριακή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν επίσης τη δυνατότητα να μην χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων η γεωργική δραστηριότητα είναι οριακή. Ωστόσο, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε μικροκαλλιεργητές μερικής απασχόλησης διότι αυτοί συμβάλλουν άμεσα στη ζωτικότητα των αγροτικών περιοχών. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα των οποίων οι γεωργικές εκτάσεις είναι κυρίως εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και οι οποίοι δεν ασκούν κάποια ελάχιστη δραστηριότητα.
(11)
Για να προστατευθούν τα δικαιώματα των γεωργών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις για τη θέσπιση κριτηρίων για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες οι γεωργικές εκτάσεις των γεωργών πρέπει να θεωρούνται ως κυρίως εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, τα κριτήρια για τον καθορισμό της διάκρισης μεταξύ των εσόδων από γεωργικές και από μη γεωργικές δραστηριότητες και του ποσού των αμέσων ενισχύσεων σε συνάρτηση με την εφαρμογή του κριτηρίου της οριακής δραστηριότητας, και τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί ώστε να αποδείξουν ότι η γεωργική δραστηριότητά τους δεν είναι οριακή.
(12)
Προκειμένου να αποφευχθεί ο υπερβολικός διοικητικός φόρτος από τη διαχείριση των ενισχύσεων χαμηλού ύψους, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει γενικά να χορηγούν άμεσες ενισχύσεις όταν το ποσό δεν υπερβαίνει τα 100 EUR ή όταν η αίτηση στήριξης αφορά επιλέξιμη έκταση μικρότερη από ένα εκτάριο. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι γεωργικές διαρθρώσεις των κρατών μελών διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους και μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από τη μέση γεωργική διάρθρωση στην Ένωση, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ελάχιστα κατώτατα όρια που θα εκφράζουν την ειδική κατάστασή τους. Λόγω της πολύ ειδικής γεωργικής διάρθρωσης των εξόχως απόκεντρων περιφερειών και των μικρών νησιών του Αιγαίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αποφασίσουν εάν στις εν λόγω περιφέρειες θα πρέπει να εφαρμόζονται ελάχιστα κατώτατα όρια. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιλέγουν την εφαρμογή του ενός από τους δύο αυτούς τύπους ελάχιστων κατώτατων ορίων ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της διάρθρωσης των γεωργικών τους τομέων. Δεδομένου ότι ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί σε κατόχους εκμεταλλεύσεων «χωρίς γη», η εφαρμογή του κριτηρίου της έκτασης θα ήταν απρόσφορη. Επομένως, στους γεωργούς αυτούς θα πρέπει να ισχύει το ελάχιστο ποσό σε σχέση με τη στήριξη. Χάριν ίσης μεταχειρίσεως των γεωργών στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία, οι άμεσες ενισχύσεις των οποίων υπόκεινται στη διαδικασία σταδιακής εισαγωγής, το ελάχιστο κατώτατο όριο θα πρέπει, στα εν λόγω κράτη μέλη, να βασίζεται στα τελικά ποσά που παρέχονται στο τέλος της διαδικασίας σταδιακής εισαγωγής.
(13)
Η κατανομή της άμεσης εισοδηματικής στήριξης μεταξύ των γεωργών χαρακτηρίζεται από τη διάθεση δυσανάλογων ποσών ενίσχυσης σε σχετικά μικρό αριθμό μεγάλων δικαιούχων. Οι μεγαλύτεροι δικαιούχοι δεν χρειάζονται το ίδιο επίπεδο ενιαίας στήριξης για να επιτευχθεί αποτελεσματικά ο στόχος της εισοδηματικής στήριξης, επειδή μπορούν να εκμεταλλευθούν τις οικονομίες κλίμακος. Επιπλέον, χάρη στις δυνατότητες προσαρμογής τους, οι δικαιούχοι αυτοί μπορούν ευκολότερα να λειτουργήσουν με χαμηλότερα επίπεδα ενιαίας στήριξης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει συνεπώς να μειώσουν κατά 5 % τουλάχιστον το μέρος της βασικής ενίσχυσης προς γεωργούς που υπερβαίνει τα 150 000 EUR. Προκειμένου να αποφευχθούν δυσανάλογες επιπτώσεις σε μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις με υψηλό αριθμό απασχολουμένων, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να λάβουν υπόψη τα επίπεδα έντασης της μισθωτής εργασίας κατά την εφαρμογή του εν λόγω μηχανισμού. Προκειμένου να καταστεί αποτελεσματική αυτή η μείωση του επιπέδου στήριξης, δεν θα πρέπει να χορηγείται πλεονέκτημα σε γεωργούς οι οποίοι προκάλεσαν τεχνητά τις συνθήκες για να αποφύγουν τις επιπτώσεις της. Τα προϊόντα της μείωσης των ενισχύσεων προς μεγάλους δικαιούχους θα πρέπει να παραμένουν στα κράτη μέλη όπου δημιουργήθηκαν και να διατίθεται ως ενωσιακή στήριξη για μέτρα χρηματοδοτούμενα από το Ευρωπαϊκό Αγροτικό Ταμείο Γεωργικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΓΑ).
(14)
Θα πρέπει να καθορισθούν καθαρά ανώτατα όρια για κάθε κράτος μέλος για να περιορισθούν οι ενισχύσεις προς καταβολή στους γεωργούς κατόπιν της εφαρμογής της μείωσης των ενισχύσεων. Για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στήριξης που παρέχει η ΚΓΠ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), καθώς και το γεγονός ότι αυτές οι άμεσες ενισχύσεις δεν υπόκεινται σε μείωση των ενισχύσεων, τα καθαρά ανώτατα όρια για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις εν λόγω άμεσες ενισχύσεις.
(15)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σχετικά με τις μεταφορές μεταξύ πρώτου και δεύτερου πυλώνα και την εφαρμογή της μείωσης και, κατά περίπτωση, της επιβολής ανώτατου ορίου πληρωμών, καθώς και αυτών που προκύπτουν από τις κοινοποιήσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η Κροατία όσον αφορά τις αποναρκοθετημένες εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις για το σκοπό της προσαρμογής των εθνικών και καθαρών ανωτάτων ορίων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(16)
Επισημαίνεται ότι εκείνες οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε ενέργεια κράτους μέλους που μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση, εξαιρούνται από την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, δεδομένου ότι οι εν λόγω διατάξεις περιλαμβάνουν κατάλληλους όρους για τη χορήγηση στήριξης ή προβλέπουν την έγκριση τέτοιων όρων από την Επιτροπή, προκειμένου να αποφεύγεται αθέμιτη στρέβλωση του ανταγωνισμού.
(17)
Με σκοπό την ενίσχυση της εθνικής πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα μεταφοράς πόρων από το ανώτατο όριο των αμέσων ενισχύσεών τους στη στήριξή τους με σκοπό την αγροτική ανάπτυξη. Στα κράτη μέλη θα πρέπει να δοθεί επίσης η δυνατότητα μεταφοράς πόρων από τη στήριξή τους για αγροτική ανάπτυξη στο ανώτατο όριο των αμέσων ενισχύσεών τους. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα του εργαλείου αυτού, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να αναθεωρήσουν άπαξ την αρχική απόφασή τους με ισχύ από το έτος υποβολής αιτήσεων 2018 εφόσον οιαδήποτε απόφαση βασιζομένη στην αναθεώρηση αυτή δεν μειώνει τα ποσά που διατίθενται για την αγροτική ανάπτυξη.
(18)
Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της ΚΓΠ, τα καθεστώτα στήριξης ενδέχεται να πρέπει να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες εξελίξεις, εν ανάγκη εντός στενών χρονικών ορίων. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να προβλέπεται η ενδεχόμενη αναθεώρηση των καθεστώτων αυτών, ιδίως υπό το πρίσμα των οικονομικών εξελίξεων ή της κατάστασης του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα ότι οι δικαιούχοι δεν μπορούν να υποθέτουν ότι οι συνθήκες στήριξης θα παραμείνουν αμετάβλητες.
(19)
Οι γεωργοί κρατών μελών που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή μετά την ημερομηνία αυτή έλαβαν άμεσες ενισχύσεις με βάση έναν μηχανισμό σταδιακής εισαγωγής που ορίζεται στις αντίστοιχες πράξεις προσχώρησης. Για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ο μηχανισμός αυτός θα εξακολουθεί να ισχύει το 2015 και, για την Κροατία, θα ισχύει έως το 2021. Επιπλέον, είχε επιτραπεί σε αυτά τα κράτη μέλη να χορηγούν συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις. Η δυνατότητα χορήγησης των ενισχύσεων αυτών θα πρέπει να διατηρηθεί για την Κροατία και, ως συμπλήρωμα του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία έως την πλήρη εισαγωγή τους. Όσον αφορά την εξουσιοδότηση στην Κροατία να χορηγεί συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(20)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009, όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2011, προβλέπει ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας προκειμένου να χρηματοδοτηθεί, για περίοδο δέκα ετών μετά την προσχώρηση στην Ένωση, η χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης για τις εκτάσεις που αποναρκοθετούνται και χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες κάθε έτος. Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν οι κανόνες για τον καθορισμό των ποσών που χορηγούνται για τη χρηματοδοτική στήριξη των εν λόγω εκτάσεων στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και οι κανόνες για τη διαχείριση του εν λόγω αποθεματικού. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ποσά που προκύπτουν από τις κοινοποιήσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η Κροατία όσον αφορά τις αποναρκοθετημένες εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις για το σκοπό της αναθεώρησης ορισμένων δημοσιονομικών διατάξεων που εφαρμόζονται στην Κροατία.
(21)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η καλύτερη κατανομή της στήριξης σε όλες τις αγροτικές εκτάσεις στην Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων σε εκείνα τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ένα νέο καθεστώς βασικής ενίσχυσης πρέπει να αντικαταστήσει το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης το οποίο θεσπίσθηκε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου (10) και συνέχισε να ισχύει στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ο οποίος συνένωσε σε ένα ενιαίο καθεστώς αποσυνδεδεμένων αμέσων ενισχύσεων τους προϋπάρχοντες μηχανισμούς στήριξης. Αυτή η κίνηση θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να συνεπάγεται τη λήξη ισχύος των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται στο πλαίσιο αυτών των κανονισμών και τη χορήγηση νέων. Η εν λόγω χορήγηση νέων δικαιωμάτων ενίσχυσης θα πρέπει να βασίζεται, κατά γενικό κανόνα, στον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων τα οποία διαθέτουν οι γεωργοί κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος. Εντούτοις, τα κράτη μέλη τα οποία σήμερα εφαρμόζουν το σύστημα ενιαίας ενίσχυσης σε περιφερειακή ή περιφερειακή υβριδική βάση θα πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης. Προκειμένου να αποφευχθεί μια κατάσταση στην οποία η αύξηση της επιλέξιμης έκτασης σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος αμβλύνει δυσανάλογα το ποσό των ανά εκτάριο αμέσων ενισχύσεων επηρεάζοντας τη διαδικασία εσωτερικής σύγκλισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, κατά την πρώτη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης, να εφαρμόζουν ορισμένους περιορισμούς για τον προσδιορισμό των δικαιωμάτων αυτών.
(22)
Λόγω της διαδοχικής ένταξης διάφορων τομέων στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και της επακόλουθης περιόδου προσαρμογής για τους γεωργούς, έχει καταστεί ολοένα και πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί η ύπαρξη σημαντικών ατομικών διαφορών στο επίπεδο στήριξης ανά εκτάριο που προκύπτει από τη χρήση ιστορικών αναφορών. Συνεπώς, η άμεση εισοδηματική στήριξη θα πρέπει να κατανέμεται πιο δίκαια μεταξύ των κρατών μελών, με περιορισμό της σύνδεσης προς ιστορικές αναφορές και λαμβανομένου υπόψη του συνολικού πλαισίου του προϋπολογισμού της Ένωσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η δικαιότερη κατανομή της άμεσης στήριξης και να λαμβάνονται παράλληλα υπόψη οι διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν στα επίπεδα των ημερομισθίων και το κόστος των εισροών, θα πρέπει να προσαρμοσθούν σταδιακά τα επίπεδα άμεσης στήριξης ανά εκτάριο. Τα κράτη μέλη που έχουν άμεσες ενισχύσεις κάτω από το επίπεδο του 90 % του μέσου όρου της Ένωσης θα πρέπει να καλύψουν το ένα τρίτο του χάσματος ανάμεσα στο τρέχον επίπεδό τους και το επίπεδο αυτό, ώστε όλα τα κράτη μέλη να φθάσουν το ελάχιστο επίπεδο έως το οικονομικό έτος 2020. Η σύγκλιση αυτή θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί αναλογικά από όλα τα κράτη μέλη που έχουν επίπεδα άμεσων ενισχύσεων που υπερβαίνουν επίπεδο του μέσου όρου της Ένωσης.
(23)
Επίσης, κατά γενικό κανόνα, όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης που θα ενεργοποιηθούν το 2019 σε ένα κράτος μέλος ή σε μια περιφέρεια πρέπει να έχουν ενιαία μοναδιαία αξία. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθούν οι διασπαστικές οικονομικές επιπτώσεις για τους γεωργούς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη ιστορικούς παράγοντες κατά τον υπολογισμό της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα πρέπει να έχουν οι γεωργοί το 2019 με την προϋπόθεση ότι κανένα δικαίωμα ενίσχυσης το 2019 δεν θα έχει αξία χαμηλότερη από το 60 % του μέσου όρου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρηματοδοτούν την σύγκλιση με τη μείωση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης των οποίων η αξία υπερβαίνει το μέσο όρο του 2019 βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων που θέτουν. Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να αποφευχθούν απαράδεκτα διασπαστικές απώλειες για ορισμένους γεωργούς, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν την εν λόγω μείωση στο 30 % της αρχικής αξίας των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης, έστω και αν η μείωση αυτή δεν επιτρέπει να ανέλθουν όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης στο 60 % της μέσης αξίας για το 2019. Εκτός από εκείνα τα κράτη μέλη που επιλέγουν μοναδιαία αξία από το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος, η σύγκλιση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με ίσα βήματα. Η σύγκλιση των δικαιωμάτων ενίσχυσης με αξία άνω του μέσου όρου θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τους πόρους που διατίθενται κατ’ εκτίμηση για δικαιώματα ενίσχυσης. Ωστόσο, για εκείνα τα κράτη μέλη που διατηρούν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης και έχουν ήδη επιλέξει μέτρα σύγκλισης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, τα μέτρα σύγκλισης θα πρέπει να εφαρμοσθούν όπου πρέπει, και η αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης θα πρέπει να αναπροσαρμοσθεί, για να ληφθούν υπόψη οι κατ’ εκτίμηση πόροι οι διαθέσιμοι για δικαιώματα ενίσχυσης.
(24)
Η πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης κατέδειξε ότι μερικά από τα βασικά στοιχεία του θα πρέπει να διατηρηθούν, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού εθνικών ανώτατων ορίων για τη διασφάλιση ότι το συνολικό επίπεδο στήριξης δεν υπερβαίνει τους υφιστάμενους περιορισμούς του προϋπολογισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να συνεχίσουν να διαθέτουν εθνικό απόθεμα, ή να έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν περιφερειακά αποθέματα. Τα εν λόγω εθνικά ή περιφερειακά αποθέματα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται, κατά προτεραιότητα, για να διευκολύνουν τη συμμετοχή γεωργών νεαρής ηλικίας και γεωργών που αρχίζουν τη γεωργική δραστηριότητά τους στο καθεστώς και η χρήση τους θα πρέπει να επιτρέπεται προκειμένου να ληφθούν υπόψη ορισμένες άλλες συγκεκριμένες καταστάσεις. Θα πρέπει να διατηρηθούν οι κανόνες σχετικά με τη μεταβίβαση και τη χρήση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(25)
Η πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 κατέδειξε ότι τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν ολόκληρο το ποσό των διαθέσιμων κεφαλαίων έως τα εθνικά ανώτατα όρια που ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό. Παρόλο που, σε σύγκριση με το σύστημα του εν λόγω κανονισμού, ο παρών κανονισμός μειώνει τον κίνδυνο ύπαρξης μη δαπανηθέντων ποσών τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διανέμουν δικαιώματα ενίσχυσης μεγαλύτερης αξίας από το ποσό που είναι διαθέσιμο για το σύστημά τους βασικών ενισχύσεων, ώστε να διευκολύνεται η αποτελεσματικότερη χρήση των κεφαλαίων. Συνεπώς, στα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπεται, εντός συγκεκριμένων κοινών ορίων και σε σχέση με τα καθαρά ανώτατα όρια των αμέσων ενισχύσεων, να υπολογίζουν το απαραίτητο ποσό κατά το οποίο μπορεί να αυξηθεί το ανώτατο όριο των βασικών τους ενισχύσεων.
(26)
Κατά γενικό κανόνα, κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων οι οποίες δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2003 στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 και επέλεξαν την εφαρμογή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, η οποία χρησιμοποιείται για γεωργική δραστηριότητα, είναι επιλέξιμη για βασική ενίσχυση. Δεδομένου του δυναμικού των μη γεωργικών δραστηριοτήτων να συμβάλουν στη διαφοροποίηση του εισοδήματος των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και στη ζωτικότητα των αγροτικών περιοχών, η γεωργική έκταση μιας εκμετάλλευσης που χρησιμοποιείται επίσης για μη γεωργικές δραστηριότητες θεωρείται επιλέξιμη με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται κυρίως για γεωργικές δραστηριότητες. Για την αξιολόγηση του στοιχείου αυτού θα πρέπει να καθορισθούν κοινά κριτήρια για όλα τα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, και προκειμένου να εξασφαλισθεί καλύτερη στοχοθέτηση των αμέσων ενισχύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καταρτίσουν, για λόγους ασφαλείας δικαίου και σαφηνείας, κατάλογο των εκτάσεων που χρησιμοποιούνται κυρίως για μη γεωργικές δραστηριότητες και οι οποίες, κατά συνέπεια, δεν είναι επιλέξιμες. Εκτός αυτού, για να διατηρηθεί η επιλεξιμότητα γης η οποία ήταν επιλέξιμη για τους σκοπούς της ενεργοποίησης των δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας πριν καταργηθεί η υποχρέωση παύσης καλλιέργειας, θα πρέπει να προβλέπεται ότι ορισμένες αναδασωμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των αναδασωμένων στο πλαίσιο εθνικών καθεστώτων συμμορφούμενων προς τους συναφείς κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (11) ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), ή περιοχές που υπόκεινται σε ορισμένες περιβαλλοντικές δεσμεύσεις, είναι επιλέξιμες να επωφεληθούν από τη βασική ενίσχυση.
(27)
Προκειμένου να αποφευχθεί μια κατάσταση στην οποία η αύξηση της επιλέξιμης έκτασης σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος αμβλύνει δυσανάλογα το ποσό των ανά εκτάριο αμέσων ενισχύσεων και επηρεάσει, κατ’ αυτό τον τρόπο, τη διαδικασία εσωτερικής σύγκλισης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν συντελεστή μείωσης για τον προσδιορισμό της επιλέξιμης έκτασης μόνιμων βοσκοτόπων όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά κατά παράδοση δεν επικρατούν στους βοσκοτόπους, αλλά εγγράφονται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές.
(28)
Όσον αφορά την κάνναβη, θα πρέπει να τηρηθούν ειδικά μέτρα προκειμένου να διασφαλισθεί ότι ανάμεσα στις καλλιέργειες που είναι επιλέξιμες για τη βασική ενίσχυση δεν θα υποκρύπτονται παράνομες καλλιέργειες, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί η αγορά για την κάνναβη. Επομένως, οι ενισχύσεις θα πρέπει να εξακολουθήσουν να χορηγούνται μόνο για τις περιοχές που έχουν σπαρθεί με ποικιλίες κάνναβης οι οποίες παρέχουν ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητα σε ψυχοτρόπες ουσίες.
(29)
Χάριν ασφαλείας δικαίου και προκειμένου να διευκρινισθούν οι ειδικές καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν κατά την εφαρμογή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά κανόνες για την επιλεξιμότητα και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης, σε περίπτωση υφιστάμενης κληρονομιάς (κληρονομικής διαδοχής) και αναμενόμενης κληρονομιάς (νέμησης ανιόντος), διαδοχής βάσει συμβατικής μίσθωσης, μεταβολής του νομικού καθεστώτος ή της επωνυμίας, μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης καθώς και σε περίπτωση συγχώνευσης ή κατάτμησης της εκμετάλλευσης και σε περίπτωση συμβατικής ρήτρας σχετικά με το δικαίωμα παραλαβής δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης. Επιπλέον, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης ή τη μεταβολή της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε σχέση με τη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τη δυνατότητα η αξία και ο αριθμός ή η αύξηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται βάσει της αιτήσεως του γεωργού να είναι προσωρινά, κανόνων για τον καθορισμό σε προσωρινή και οριστική βάση της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης και κανόνων για τις περιπτώσεις στις οποίες η χορήγηση των δικαιωμάτων ενδέχεται να επηρεασθεί από πώληση ή συμβατική μίσθωση. Επίσης, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κανόνες για τον καθορισμό και τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται από το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα· κανόνες για την τροποποίηση της μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης στην περίπτωση υποδιαιρέσεων των δικαιωμάτων ενίσχυσης και μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης χωρίς γη. Επιπλέον, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και κριτήρια για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δεν έλαβαν άμεσες ενισχύσεις το 2013 ή ως επακόλουθο της χρήσης του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος· κριτήρια για την εφαρμογή περιορισμών όσον αφορά τον αριθμό των προς χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης· και κριτήρια για τον καθορισμό του συντελεστή μείωσης όσον αφορά τη μετατροπή μόνιμων βοσκοτόπων σε επιλέξιμα εκτάρια.
(30)
Για τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης των δικαιωμάτων ενίσχυσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά κανόνες για το περιεχόμενο της δήλωσης και τις απαιτήσεις για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(31)
Για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό κανόνων που εξαρτούν τη χορήγηση των ενισχύσεων από τη χρήση πιστοποιημένων σπόρων ορισμένων ποικιλιών κάνναβης και καθορίζουν τη διαδικασία για τον καθορισμό των ποικιλιών κάνναβης και την εξακρίβωση της περιεκτικότητάς τους σε τετραϋδροκανναβινόλη.
(32)
Λαμβανομένων υπόψη των σημαντικών διοικητικών, τεχνικών και υλικοτεχνικών δυσκολιών που δημιουργεί η μετάβαση στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης για τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης για το σκοπό της χορήγησης βασικής ενίσχυσης για περαιτέρω μεταβατική περίοδο έως το τέλος του 2020. Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να εισαγάγει το καθεστώς βασικής ενίσχυσης έως το 2018, μπορεί να επιλέξει διαφοροποίηση των ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανάλογα με το επίπεδο ορισμένων ενισχύσεων που θα χορηγηθούν το 2014 στο πλαίσιο των καθεστώτων ειδικής στήριξης και χωριστών ενισχύσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ή, στην περίπτωση της Κύπρου, στο πλαίσιο των φακέλων μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης ανά τομέα.
(33)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των δικαιωμάτων των δικαιούχων και να διευκρινίζονται συγκεκριμένες καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν στο πλαίσιο της εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, η θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό κανόνων περί επιλεξιμότητας και πρόσβασης στο καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης για γεωργούς.
(34)
Στα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και στα οποία δόθηκε δυνατότητα χορήγησης μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης, η εν λόγω ενίσχυση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εισοδηματική στήριξη των γεωργών σε συγκεκριμένους τομείς. Γι’ αυτό το λόγο, και προκειμένου να αποφευχθεί η αιφνίδια και ουσιαστική μείωση της στήριξης από το 2015 και μετά στους τομείς οι οποίοι ελάμβαναν, έως το 2014, μεταβατική εθνική ενίσχυση, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί, στα εν λόγω κράτη μέλη, η δυνατότητα να χορηγείται η εν λόγω ενίσχυση ως συμπλήρωμα του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνέχεια της στήριξης με την έως τώρα χορηγηθείσα μεταβατική εθνική ενίσχυση, είναι σκόπιμο να περιορισθούν οι όροι σε εκείνους που εφαρμόζονται το 2013 στην εν λόγω ενίσχυση ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, στις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις, τις οποίες ενέκρινε η Επιτροπή κατόπιν αιτήσεων των κρατών μελών. Είναι επίσης σκόπιμο να περιορισθούν τα μέγιστα ποσά ενίσχυσης ανά τομέα σε σύγκριση με τα επίπεδά τους του 2013 προκειμένου να εξασφαλισθεί η σταθερή μείωση των επιπέδων των ενισχύσεων και να εξασφαλισθεί η συμβατότητά τους με το μηχανισμό σύγκλισης.
(35)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες για την πρώτη χορήγηση και για τον υπολογισμό της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης όταν τα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού εισαγάγουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ομαλή μετάβαση από το μεν καθεστώς στο δε, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά περαιτέρω κανόνες σχετικά με την εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
(36)
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη η ενιαία στήριξη για τους αγρότες με μικρότερες εκμεταλλεύσεις να είναι επαρκής ώστε να επιτυγχάνεται αποτελεσματικά ο στόχος της εισοδηματικής στήριξης, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναδιανέμουν την άμεση στήριξη μεταξύ των γεωργών, παρέχοντάς τους επιπλέον ενίσχυση για τα πρώτα εκτάρια.
(37)
Ένας από τους στόχους της νέας ΚΓΠ είναι η ενίσχυση των περιβαλλοντικών επιδόσεων μέσω μιας υποχρεωτικής συνιστώσας των αμέσων ενισχύσεων για οικολογική μέριμνα, η οποία θα στηρίζει τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον και εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ένωση. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν μέρος των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για τη χορήγηση ετήσιας ενίσχυσης, πέραν της βασικής ενίσχυσης, που μπορεί να λαμβάνει υπόψη την εσωτερική σύγκλιση στο κράτος μέλος ή στην περιοχή, προκειμένου να τηρούνται οι υποχρεωτικές πρακτικές από γεωργούς οι οποίοι επιδιώκουν κατά προτεραιότητα στόχους κλιματικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Οι πρακτικές αυτές πρέπει να λάβουν τη μορφή απλών, γενικών, μη συμβατικών και ετήσιων δράσεων οι οποίες ξεπερνούν την πολλαπλή συμμόρφωση και οι οποίες συνδέονται με τη γεωργία, όπως η διαφοροποιημένη αμειψισπορά, η συντήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων - που περιλαμβάνουν τους παραδοσιακούς δενδροκήπους όπου τα οπωροφόρα δένδρα καλλιεργούνται με χαμηλή πυκνότητα σε βοσκοτόπους -και την δημιουργία περιοχών με οικολογική εστίαση. Προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερα ο στόχος για οικολογική μέριμνα και να υπάρξει αποτελεσματική διαχείριση και έλεγχος, οι πρακτικές αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ολόκληρη την επιλέξιμη έκταση της εκμετάλλευσης. Η υποχρεωτική φύση των πρακτικών αυτών πρέπει να αφορά επίσης τους γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται ολικά ή μερικά στις περιοχές του δικτύου «Natura 2000» οι οποίες καλύπτονται από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (13) και την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ή στις περιοχές που καλύπτονται από την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), εφόσον οι πρακτικές αυτές είναι συμβατές με τους στόχους των εν λόγω οδηγιών.
(38)
Δεδομένων των αναγνωρισμένων περιβαλλοντικών οφελών των συστημάτων οργανικής βιολογικής γεωργίας, οι γεωργοί, όσον αφορά τις μονάδες εκείνες της εκμετάλλευσής τους που πληρούν τους όρους που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (16) θα πρέπει να επωφελούνται από τη συνιστώσα της οικολογικής μέριμνας χωρίς καμία περαιτέρω υποχρέωση.
(39)
Η μη τήρηση της συνιστώσας για οικολογική μέριμνα θα πρέπει να συνεπάγεται πρόστιμα με βάση τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(40)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη η ποικιλομορφία των γεωργικών συστημάτων και οι διάφορες περιβαλλοντικές καταστάσεις ανά την Ένωση, δικαιολογείται η αναγνώριση, πέραν των τριών πρακτικών για οικολογική μέριμνα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, των πρακτικών που καλύπτονται από γεωργοπεριβαλλοντικά και κλιματικά μέτρα ή καθεστώτα πιστοποίησης παρόμοια με τον πράσινο προσανατολισμό και που ωφελούν το κλίμα και το περιβάλλον εξίσου ή και περισσότερο. Για λόγους νομικής σαφήνειας, οι εν λόγω πρακτικές πρέπει να περιληφθούν σε παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν κατά πόσον να προσφέρουν στους γεωργούς τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ισοδύναμες πρακτικές και τις πρακτικές οικολογικού προσανατολισμού που θεσπίζει ο παρών κανονισμός ώστε να απαιτούν από τους γεωργούς να ακολουθούν τις πλέον κατάλληλες πρακτικές για την επίτευξη των στόχων του μέτρου και θα πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή για τις αποφάσεις τους. Για λόγους νομικής σαφήνειας, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί κατά πόσον οι πρακτικές που καλύπτονται από τα κοινοποιηθέντα ισοδύναμα μέτρα καλύπτονται από το παράρτημα. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν συμβαίνει, θα πρέπει να το κοινοποιεί στα κράτη μέλη μέσω εκτελεστικής πράξης χωρίς να εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Προκειμένου να απλοποιηθεί η εφαρμογή της ισοδυναμίας και για λόγους ελεγξιμότητας, θα πρέπει να θεσπισθούν κανόνες όσον αφορά την εδαφική κάλυψη των ισοδύναμων μέτρων, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των γεωργοπεριβαλλοντικών και κλιματικών μέτρων και των καθεστώτων πιστοποίησης. Προκειμένου να εξασφαλισθούν η ορθή εφαρμογή των ισοδύναμων πρακτικών και η αποφυγή διπλής χρηματοδότησης, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά την προσθήκη πρακτικών στον κατάλογο των ισοδύναμων πρακτικών, τον καθορισμό προϋποθέσεων για τα εθνικά ή περιφερειακά καθεστώτα πιστοποίησης και, κατά περίπτωση, τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για τον υπολογισμό των συναφών ποσών.
(41)
Οι υποχρεώσεις σχετικά με τη διαφοροποίηση των καλλιεργειών θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τη δυσκολία που αντιπροσωπεύει η διαφοροποίηση για τις μικρότερες εκμεταλλεύσεις, με παράλληλο στόχο την ενισχυμένη προστασία του περιβάλλοντος και ειδικότερα τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για τις εκμεταλλεύσεις που πληρούν ήδη τους στόχους της διαφοροποίησης των καλλιεργειών διότι αποτελούνται σε σημαντικό βαθμό από βοσκοτόπους ή αγραναπαύσεις ή για τις ειδικευμένες εκμεταλλεύσεις που εναλλάσσουν ετησίως τα αγροτεμάχιά τους ή για τις εκμεταλλεύσεις οι οποίες, λόγω της γεωγραφικής θέσης τους, θα αντιμετώπιζαν υπερβολικές δυσκολίες για την εισαγωγή τρίτης καλλιέργειας. Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι υποχρεώσεις που προβλέπονται για το μέτρο της διαφοροποίησης των καλλιεργειών εφαρμόζονται με αναλογικό και αμερόληπτο τρόπο και οδηγούν στη βελτίωση της περιβαλλοντικής προστασίας, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά την αναγνώριση άλλων γενών και ειδών και τον καθορισμό κανόνων για την εφαρμογή του ακριβούς υπολογισμού των μεριδίων των διαφόρων καλλιεργειών.
(42)
Για λόγους περιβαλλοντικής προστασίας των μόνιμων βοσκοτόπων και ιδίως της παγίδευσης του διοξειδίου του άνθρακα, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις για τη συντήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων. Η εν λόγω προστασία θα πρέπει να συνίσταται στην απαγόρευση της άροσης και της μετατροπής βοσκοτόπων στις πλέον ευάλωτες, από περιβαλλοντική άποψη, εκτάσεις των περιοχών «Natura 2000» που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ και 2009/147/ΕΚ και σε γενικότερη διασφάλιση, βασιζόμενη στην αναλογία μεταξύ μόνιμων βοσκοτόπων και μετατροπής σε γη για άλλες χρήσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την εξουσία να οριοθετούν περαιτέρω τις ευάλωτες, από περιβαλλοντική άποψη, εκτάσεις που δεν καλύπτονται από τις εν λόγω οδηγίες. Επιπλέον θα πρέπει να επιλέγουν σε ποιο εδαφικό επίπεδο θα πρέπει να εφαρμόζεται η αναλογία. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική προστασία των μόνιμων βοσκοτόπων, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό του πλαισίου για τον προσδιορισμό, από τα κράτη μέλη, των μόνιμων βοσκοτόπων που δεν καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ.
(43)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η αναλογία μεταξύ μόνιμων βοσκοτόπων και συνολικών γεωργικών εκτάσεων είναι ορθώς καθορισμένη και διατηρημένη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό λεπτομερών μεθόδων για τον προσδιορισμό της εν λόγω αναλογίας, λεπτομερών κανόνων για τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων και χρονοδιαγράμματος για την υποχρέωση μεμονωμένων γεωργών να μετατρέπουν εκτάσεις εκ νέου.
(44)
Θα πρέπει να καθορισθούν περιοχές οικολογικής εστίασης προκειμένου να διασφαλισθεί και να βελτιωθεί η βιοποικιλότητα στις εκμεταλλεύσεις. Οι περιοχές οικολογικής εστίασης θα πρέπει, επομένως, να συνίστανται σε εκτάσεις οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τη βιοποικιλότητα, όπως εκτάσεις σε αγρανάπαυση, χαρακτηριστικά τοπίου, αναβαθμίδες, ζώνες ανασχέσεως, αναδασωμένες περιοχές και αγροδασοκομικές εκτάσεις, ή οι οποίες επηρεάζουν έμμεσα τη βιοποικιλότητα μέσω μειωμένης χρήσης προσθέτων στην εκμετάλλευση, όπως εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες και χειμερινή φυτική κάλυψη. Οι υποχρεώσεις στο πλαίσιο του μέτρου των περιοχών οικολογικής εστίασης θα πρέπει να εφαρμοσθούν κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η δυσανάλογη επιβάρυνση των μικρότερων εκμεταλλεύσεων σε σύγκριση με την πλέον ενισχυμένη προστασία του περιβάλλοντος. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για τις εκμεταλλεύσεις που πληρούν ήδη τους στόχους των περιοχών οικολογικής εστίασης διότι αποτελούνται σε σημαντικό βαθμό από βοσκοτόπους ή αγραναπαύσεις. Θα πρέπει να προβλέπονται επίσης εξαιρέσεις σε κράτη με μεγάλη δασοκάλυψη για τους γεωργούς οι οποίοι ασκούν γεωργική δραστηριότητα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικούς περιορισμούς σε ορισμένες κυρίως δασώδεις εκτάσεις όπου υπάρχει σημαντικός κίνδυνος εγκατάλειψης της γης. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί η δυνατότητα των κρατών μελών και των γεωργών να εκπληρώνουν την υποχρέωση σε περιφερειακό ή συλλογικό επίπεδο με στόχο την επίτευξη παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης οι οποίες είναι ευεργετικότερες για το περιβάλλον. Για λόγους απλούστευσης, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν επιλογή τυποποίησης του μεγέθους των περιοχών οικολογικής εστίασης.
(45)
Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι περιοχές οικολογικής εστίασης καθορίζονται με αποτελεσματικό και συνεκτικό τρόπο, λαμβανομένων παράλληλα υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των κρατών μελών, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό περαιτέρω κριτηρίων για το χαρακτηρισμό περιοχών ως περιοχών οικολογικής εστίασης· την αναγνώριση άλλων τύπων περιοχών οικολογικής εστίασης· τον καθορισμό συντελεστών μετατροπής για ορισμένους τύπους περιοχών οικολογικής εστίασης· τη θέσπιση κανόνων για την εφαρμογή, από τα κράτη μέλη, μέρους της περιοχής οικολογικής εστίασης σε περιφερειακό επίπεδο· τον καθορισμό κανόνων για συλλογική εφαρμογή της υποχρέωση διατήρησης των περιοχών οικολογικής εστίασης από εκμεταλλεύσεις σε κοντινή απόσταση· τον καθορισμό του πλαισίου των κριτηρίων που πρέπει να ορίσουν τα κράτη μέλη για τη διαπίστωση της εν λόγω κοντινής απόστασης· και τον καθορισμό των μεθόδων προσδιορισμού της αναλογίας δασών προς γεωργικές εκτάσεις. Κατά την προσθήκη άλλων ειδών περιοχών οικολογικής εστίασης, η Επιτροπή θα πρέπει να μεριμνά ώστε αυτά να στοχεύουν στη βελτίωση της γενικής περιβαλλοντικής απόδοσης της εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά τη βιοποικιλότητα, τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και των υδάτων, την προστασία του τοπίου και την επίτευξη των στόχων του μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και της προσαρμογής στις επιπτώσεις της.
(46)
Για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης της γεωργίας σε περιοχές με ειδικούς φυσικούς περιορισμούς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν μέρος των ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για να χορηγήσουν ετήσια ενίσχυση σε σχέση με την έκταση επιπλέον της βασικής ενίσχυσης, σε όλους τους ενεργούς γεωργούς αυτών των περιοχών, ή ορισμένων από αυτές, όπως αποφασίσει το κράτος μέλος. Η ενίσχυση αυτή δεν θα πρέπει να αντικαθιστά τη στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης και δεν θα πρέπει να χορηγείται σε γεωργούς σε περιοχές οι οποίες έχουν ορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1698/2005, αλλά δεν έχουν ορισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
(47)
Η δημιουργία και ανάπτυξη νέας οικονομικής δραστηριότητας στο γεωργικό τομέα από γεωργούς νεαρής ηλικίας αποτελεί οικονομική πρόκληση και στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη χορήγηση και στόχευση των αμέσων ενισχύσεων. Η ανάπτυξη αυτή είναι ουσιώδης για την ανταγωνιστικότητα του γεωργικού τομέα στην Ένωση και για το λόγο αυτό θα πρέπει να θεσπισθεί εισοδηματική στήριξη για γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι αρχίζουν τη γεωργική δραστηριότητά τους, με σκοπό να διευκολυνθεί η αρχική εγκατάσταση των γεωργών αυτών και η διαρθρωτική προσαρμογή των εκμεταλλεύσεών τους μετά την αρχική τους εγκατάσταση. Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν μέρος των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τις άμεσες ενισχύσεις για να χορηγήσουν σε γεωργούς νεαρής ηλικίας ετήσια στρεμματική ενίσχυση επιπλέον της βασικής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν τη μέθοδο υπολογισμού της εν λόγω ενίσχυσης και, εάν η μέθοδος αυτή συνεπάγεται υποχρέωση καθορισμού ορίου όσον αφορά την ενίσχυση ανά γεωργό, το όριο αυτό καθορίζεται τηρουμένων των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης. Δεδομένου ότι θα πρέπει να καλύπτει μόνο την αρχική περίοδο της επιχειρηματικής λειτουργίας και να μην μετατραπεί σε λειτουργική ενίσχυση, η εν λόγω ενίσχυση θα πρέπει να χορηγείται μόνο για πέντε το πολύ χρόνια. Θα πρέπει να είναι διαθέσιμη στους γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα και δεν υπερβαίνουν τα 40 έτη κατά το έτος της πρώτης υποβολής της αίτησης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
(48)
Για τη διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων των δικαιούχων και για την αποφυγή των διακρίσεων μεταξύ τους, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό των συνθηκών υπό τις οποίες ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να θεωρείται επιλέξιμο να λάβει ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας.
(49)
Θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη η χρήση μέρους των εθνικών ανώτατων ορίων τους για άμεσες ενισχύσεις για να δώσουν συνδεδεμένη στήριξη σε μερικούς τομείς ή περιοχές σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οι πόροι που ενδέχεται να χρησιμοποιούνται για συνδεδεμένη στήριξη θα πρέπει να περιορίζονται καταλλήλως, επιτρέποντας παράλληλα τη χορήγηση τέτοιας στήριξης σε κράτη μέλη στους συγκεκριμένους τομείς ή περιοχές τους που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες καταστάσεις, όπου οι ειδικοί τύποι γεωργίας ή οι ειδικοί γεωργικοί τομείς είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για οικονομικούς, περιβαλλοντικούς ή/και κοινωνικούς λόγους. Ενδείκνυται να επιτραπεί στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν έως 8 % των εθνικών ανώτατων ορίων τους για την εν λόγω στήριξη, ή 13 % αν το επίπεδο συνδεδεμένης στήριξής τους σε τουλάχιστον ένα από τα έτη της περιόδου 2010-2014 υπερβαίνει το 5 % ή, αν εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου2014. Εκτός αυτού, προκειμένου να διατηρηθεί η αυτονομία του κτηνοτροφικού τομέα με βάση τις πρωτεΐνες, τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τουλάχιστον το 2 % των εθνικών ανώτατων ορίων τους για τη στήριξη της καλλιέργειας πρωτεϊνούχων φυτών θα πρέπει να μπορούν να αυξήσουν κατά δύο, το πολύ, ποσοστιαίες μονάδες τα εν λόγω ποσοστά. Σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις που ένας τομέας ή μια περιφέρεια παρουσιάζει ορισμένες ευαίσθητες ανάγκες και κατόπιν εγκρίσεως της Επιτροπής, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν πάνω από το 13 % του ανώτατου ορίου. Εναλλακτικώς, αντί των ποσοστών αυτών, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιήσουν έως 3 εκατομμύρια EUR ετησίως για τη χρηματοδότηση της συνδεδεμένης στήριξης. Η συνδεδεμένη στήριξη θα πρέπει να χορηγείται μόνο στο βαθμό που απαιτείται για τη δημιουργία κινήτρου για τη διατήρηση των τρεχόντων επιπέδων παραγωγής στους εν λόγω τομείς ή περιοχές. Η στήριξη αυτή πρέπει επίσης να διατίθεται σε γεωργούς που θα κατέχουν, στις 31 Δεκεμβρίου 2013, ειδικά δικαιώματα ενίσχυσης που χορηγούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και οι οποίοι δεν έχουν στη διάθεσή τους επιλέξιμα εκτάρια για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης. Όσον αφορά την έγκριση προαιρετικής συνδεμένης στήριξης που υπερβαίνει το 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται ανά κράτος μέλος, η Επιτροπή θα πρέπει επιπλέον να εξουσιοδοτείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(50)
Για τη διασφάλιση αποτελεσματικής και στοχευμένης χρήσης των πόρων της Ένωσης και για να αποφευχθεί η διπλή χρηματοδότηση από άλλα παρόμοια μέσα στήριξης, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τον καθορισμό των όρων για τη χορήγηση της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης καθώς και κανόνες για τη συνοχή με άλλα μέτρα της Ένωσης και για τη σώρευση της στήριξης.
(51)
Για την αποφυγή τυχόν κινδύνου διατάραξης της παραγωγής στις περιοχές βαμβακοπαραγωγής, μέρος της στήριξης στον τομέα του βαμβακιού σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 εξακολούθησε να συνδέεται με την καλλιέργεια βαμβακιού μέσω ειδικής ενίσχυσης καλλιέργειας ανά επιλέξιμο εκτάριο λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων. Η κατάσταση αυτή θα πρέπει να διατηρηθεί σύμφωνα με τους στόχους που ορίζονται στο πρωτόκολλο αριθ. 4 για το βαμβάκι της Πράξης προσχώρησης του 1979.
(52)
Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής και διαχείρισης της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τους κανόνες και όρους για την έγκριση της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τους κανόνες για τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης αυτής και τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας και τις γεωπονικές πρακτικές· κριτήρια έγκρισης των διεπαγγελματικών οργανώσεων· υποχρεώσεις των παραγωγών· και κανόνες που διέπουν την περίπτωση κατά την οποία η εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί τα εν λόγω κριτήρια.
(53)
Το κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 του Συμβουλίου (17) απαιτούσε από κάθε κράτος μέλος παραγωγής βαμβακιού να υποβάλει στη Επιτροπή, είτε, κάθε τέσσερα έτη και για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 2009, σχέδιο τετραετούς προγράμματος αναδιάρθρωσης είτε, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2009, ενιαίο σχέδιο τροποποιημένου προγράμματος αναδιάρθρωσης διάρκειας οκτώ ετών. Η πείρα έχει καταδείξει ότι η αναδιάρθρωση του τομέα του βαμβακιού θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί καλύτερα μέσω άλλων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013. Τα εν λόγω μέτρα θα επέτρεπαν επίσης μεγαλύτερο συντονισμό με μέτρα σε άλλους τομείς. Τα κεκτημένα δικαιώματα και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων που ήδη συμμετέχουν σε προγράμματα αναδιάρθρωσης θα πρέπει ωστόσο να τύχουν σεβασμού. Συνεπώς θα πρέπει να επιτραπεί στα τρέχοντα τετραετή ή οκταετή προγράμματα να συνεχισθούν έως την ολοκλήρωσή τους χωρίς δυνατότητα παράτασης. Τα διαθέσιμα κεφάλαια για τα τετραετή προγράμματα θα μπορούν στη συνέχεια να ενσωματωθούν στα διαθέσιμα κεφάλαια της Ένωσης για μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, από το 2014. Δεδομένης της περιόδου προγραμματισμού, τα κεφάλαια που θα είναι διαθέσιμα μετά το τέλος των οκταετών προγραμμάτων δεν θα είναι χρήσιμα για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης το 2018 δεδομένης της περιόδου προγραμματισμού και θα μπορούσαν συνεπώς να αξιοποιηθούν πιο επωφελώς, μεταφερόμενα σε καθεστώτα στήριξης του παρόντος κανονισμού, όπως προβλέπεται ήδη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 637/2008. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 637/2008 θα καταστεί συνεπώς άνευ αντικειμένου από την 1η Ιανουαρίου 2014 ή την 1η Ιανουαρίου 2018 όσον αφορά κράτη μέλη τα οποία έχουν, αντίστοιχα, τετραετή ή οκταετή προγράμματα και επομένως θα πρέπει να καταργηθεί.
(54)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίσουν ένα απλό και ειδικό καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές προκειμένου να μειωθούν τα διοικητικά έξοδα που συνδέονται με τη διαχείριση και τον έλεγχο της άμεσης στήριξης. Για το λόγο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να θεσπίσουν είτε μια κατ’ αποκοπή ενίσχυση η οποία αντικαθιστά όλες τις άμεσες ενισχύσεις, είτε ενίσχυση βασιζόμενη στο ποσό που οφείλεται στους γεωργούς σε ετήσια βάση. Θα πρέπει να προβλεφθούν κανόνες για την απλούστευση των διατυπώσεων, που θα μετριάζουν, μεταξύ άλλων, υποχρεώσεις των μικροκαλλιεργητών, όπως εκείνες που σχετίζονται με την αίτηση στήριξης, τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον, την πολλαπλή συμμόρφωση και τους ελέγχους όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η επίτευξη του συνόλου των μεταρρυθμιστικών στόχων, υπό την έννοια ότι η νομοθεσία της Ένωσης στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται στους μικροκαλλιεργητές. Στόχος του καθεστώτος αυτού θα πρέπει να είναι η στήριξη της υφιστάμενης γεωργικής διάρθρωσης των μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ένωση χωρίς να εμποδίζεται η ανάπτυξη προς πλέον ανταγωνιστικές δομές. Για το λόγο αυτό, η πρόσβαση στο καθεστώς θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να περιορίζεται στις υφιστάμενες εκμεταλλεύσεις. H συμμετοχή των γεωργών στο καθεστώς θα πρέπει να είναι προαιρετική. Ωστόσο, προκειμένου να καταστεί ακόμα μεγαλύτερος ο αντίκτυπος του καθεστώτος από άποψη απλούστευσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να συμπεριλαμβάνουν αυτομάτως ορισμένους γεωργούς στο καθεστώς, με την επιφύλαξη της δυνατότητάς τους να αποσυρθούν.
(55)
Χάριν ασφαλείας δικαίου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση όρων σχετικά με τη συμμετοχή στο καθεστώς των μικροκαλλιεργητών σε περίπτωση μεταβολής της κατάστασης του συμμετέχοντος γεωργού.
(56)
Για λόγους απλούστευσης και για να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, η διαχείριση των αμέσων ενισχύσεων στις περιφέρειες αυτές θα πρέπει να διενεργείται στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης που θεσπίσθηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 228/2013. Κατά συνέπεια, για τις περιφέρειες αυτές δεν θα ισχύουν διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με το καθεστώς βασικής ενίσχυσης και τις σχετικές ενισχύσεις, τη συνδεδεμένη στήριξη και το καθεστώς μικροκαλλιεργητών.
(57)
Απαιτούνται κοινοποιήσεις από τα κράτη μέλη για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και της παρακολούθησης, ανάλυσης και διαχείρισης των αμέσων ενισχύσεων. Για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των κανόνων του παρόντος κανονισμού και για να καταστούν οι κοινοποιήσεις ταχείες, αποτελεσματικές, ακριβείς, οικονομικές και συμβατές με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη θέσπιση των απαραίτητων μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που θα κάνουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή ή για λόγους εξακρίβωσης, ελέγχου, παρακολούθησης, αξιολόγησης και δημοσιονομικού ελέγχου των αμέσων ενισχύσεων και για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις διεθνών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης δυνάμει των συμφωνιών αυτών και σχετικά με περαιτέρω κανόνες για τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών, για τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τη μέγιστη περίοδο διατήρησής τους, για τα δικαιώματα πρόσβασης στις πληροφορίες ή στα συστήματα πληροφοριών και τους όρους δημοσίευσης των πληροφοριών.
(58)
Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που συλλέγονται για την εφαρμογή αμέσων ενισχύσεων θα πρέπει να υποβάλλονται σε επεξεργασία κατά τρόπο που να συνάδει με αυτούς τους σκοπούς. Θα πρέπει επίσης να είναι ανώνυμα, να συναθροίζονται όταν γίνεται επεξεργασία τους για σκοπούς παρακολούθησης ή αξιολόγησης και να προστατεύονται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία περί προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και ιδίως την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19). Τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα δεδομένα θα πρέπει να ενημερώνονται για την επεξεργασία αυτή και για τα δικαιώματα προστασίας των δεδομένων τους.
(59)
Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος την υπέβαλε στις 14 Δεκεμβρίου 2011 (20).
(60)
Για την ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου σε αυτές του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει ορισμένες πράξεις όσον αφορά τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για την προστασία ενδεχόμενων κεκτημένων δικαιωμάτων και εύλογων προσδοκιών των γεωργών.
(61)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: τον καθορισμό του ποσού που πρέπει να περιληφθεί στο ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας· τον ορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής στήριξης· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης· τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την επιστροφή των αχρησιμοποίητων δικαιωμάτων ενίσχυσης στο εθνικό απόθεμα· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την κοινοποίηση της μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης προς τις εθνικές αρχές και τις προθεσμίες εντός των οποίων πραγματοποιείται η κοινοποίηση αυτή· τον ορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης · τη θέσπιση κανόνων σχετικά με αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται το έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το οποίο τα κράτη μέλη μεταβαίνουν στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης· τον ορισμό ετήσιων ανώτατων ορίων για την αναδιανεμητική ενίσχυση. Οι σχετικές εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.182/2011.
(62)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει επίσης να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: την έγκριση κανόνων σχετικά με τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των χρονοδιαγραμμάτων για την υποβολή τους, των κοινοποιήσεων των κρατών μελών και της αξιολόγησης, από την Επιτροπή, των ισοδύναμων πρακτικών· την έγκριση ορισμένων ορίων εντός των οποίων θεωρείται ότι πληρούται η υποχρέωση διατήρησης μόνιμων βοσκοτόπων· τον καθορισμό του ανώτατου ορίου για την ενίσχυση γεωργικών πρακτικών επωφελών για το κλίμα και το περιβάλλον· τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την ενίσχυση περιοχών με φυσικούς περιορισμούς· τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την ενίσχυση γεωργών νεαρής ηλικίας. Οι σχετικές εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται κατά τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.182/2011.
(63)
Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και για την αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού ή των διακρίσεων μεταξύ των γεωργών, θα πρέπει επίσης να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σχετικά με: τον καθορισμό του ετήσιου ανώτατου ορίου για την προαιρετική συνδεδεμένη ενίσχυση· τη θέσπιση κανόνων για τη διαδικασία αξιολόγησης και έγκρισης των αποφάσεων στο πλαίσιο της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης· τη θέσπιση κανόνων για τη διαδικασία έγκρισης και τις κοινοποιήσεις προς τους παραγωγούς σχετικά με την έγκριση των εκτάσεων και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής καλλιεργητικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τη θέσπιση κανόνων για τον υπολογισμό της μείωσης του ποσού της ειδικής καλλιεργητικής ενίσχυσης για το βαμβάκι· τη θέσπιση κανόνων σχετικά με γενικές απαιτήσεις και μεθόδους κοινοποίησης· και τη λήψη των αναγκαίων και δικαιολογημένων μέτρων προς επίλυση ειδικών προβλημάτων σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(64)
Για να λύσει επείγοντα προβλήματα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη διασφαλίζοντας και τη συνέχεια του συστήματος αμέσων ενισχύσεων, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής όταν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις που θίγουν τη χορήγηση στήριξης και θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματική εφαρμογή των ενισχύσεων στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης του παρόντος κανονισμού.
(65)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη αλλά μπορούν αντιθέτως να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης μέσω της πολυετούς εγγύησης της ενωσιακής χρηματοδότησης και με την επικέντρωση σε σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες, δεδομένων των δεσμών μεταξύ του παρόντος κανονισμού και των άλλων μέσων της ΚΓΠ, των ανισοτήτων μεταξύ των διάφορων αγροτικών περιοχών και των περιορισμένων δημοσιονομικών πόρων των κρατών μελών σε μια διευρυμένη Ένωση, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(66)
Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται το 2014, ο παρών κανονισμός θα πρέπει γενικώς να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Ωστόσο, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού περί ευελιξίας μεταξύ πυλώνων παρέχουν τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να λαμβάνουν αποφάσεις και να τις κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 31η Δεκεμβρίου 2013. Επιπλέον, ορισμένες άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού απαιτούν την ανάληψη δράσης το 2014. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να εφαρμόζονται από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(67)
Λόγω του επείγοντος της προετοιμασίας της ομαλής εφαρμογής των μελετώμενων μέτρων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει:
α)
κοινούς κανόνες για τις ενισχύσεις που χορηγούνται άμεσα στους γεωργούς στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι («άμεσες ενισχύσεις»)·
β)
ειδικούς κανόνες για τα εξής θέματα:
(i)
βασική ενίσχυση των γεωργών («καθεστώς βασικής ενίσχυσης» και μεταβατικό απλουστευμένο καθεστώς, «καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης»)·
(ii)
προαιρετική μεταβατική εθνική ενίσχυση για τους γεωργούς·
(iii)
προαιρετική αναδιανεμητική ενίσχυση·
(iv)
ενίσχυση για τους γεωργούς που εφαρμόζουν γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον·
(v)
προαιρετική ενίσχυση για τους γεωργούς που δραστηριοποιούνται σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς·
(vi)
ενίσχυση για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα·
(vii)
καθεστώς προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης·
(viii)
ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι·
(ix)
προαιρετικό απλουστευμένο καθεστώς για μικροκαλλιεργητές·
(x)
πλαίσιο που επιτρέπει στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία να συμπληρώνουν τις άμεσες ενισχύσεις.
Άρθρο 2
Τροποποίηση του παραρτήματος Ι
Χάριν ασφαλείας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την τροποποίηση του καταλόγου των καθεστώτων στήριξης που παρατίθεται στο παράρτημα Ι, στο βαθμό που απαιτείται ώστε να λαμβάνονται υπόψη νέες νομοθετικές πράξεις σχετικά με τα καθεστώτα στήριξης οι οποίες ενδέχεται να εκδοθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 3
Εφαρμογή στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες και στα μικρά νησιά του Αιγαίου
Το άρθρο 11 δεν εφαρμόζεται στις περιοχές της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ («εξόχως απόκεντρες περιοχές») ούτε στις άμεσες ενισχύσεις που χορηγούνται στα μικρά νησιά του Αιγαίου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
Οι τίτλοι III, IV και V του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
Άρθρο 4
Ορισμοί και σχετικές διατάξεις
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
α)
ως «γεωργός» νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή η ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος που προσδίδει το εθνικό δίκαιο στην ομάδα και τα μέλη της, που διαθέτει εκμετάλλευση ευρισκόμενη στο εδαφικό πεδίο των Συνθηκών, όπως ορίζεται στο άρθρο 52 ΣΕΕ σε συνάρτηση με τα άρθρα 349 και 355 ΣΛΕΕ, και ασκεί γεωργική δραστηριότητα·
β)
ως «εκμετάλλευση» νοείται το σύνολο των μονάδων που χρησιμοποιεί για γεωργικές δραστηριότητες και διαχειρίζεται ένας γεωργός στην επικράτεια του ίδιου κράτους μέλους·
γ)
ως «γεωργική δραστηριότητα» νοείται:
i)
η παραγωγή, η εκτροφή ζώων ή η καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων της συγκομιδής, της άμελξης, της αναπαραγωγής ζώων και της εκτροφής ζώων για γεωργική εκμετάλλευση,
ii)
η διατήρηση μιας γεωργικής έκτασης σε κατάσταση που να την καθιστά κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια χωρίς προπαρασκευαστικές ενέργειες πέραν των συνήθων γεωργικών μεθόδων και μηχανημάτων, σύμφωνα με κριτήρια οριζόμενα από τα κράτη μέλη βάσει πλαισίου που θεσπίζει η Επιτροπή, ή
iii)
η άσκηση της ελάχιστης δραστηριότητας, ως ορίζεται από τα κράτη μέλη, για γεωργικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια·
δ)
ως «γεωργικά προϊόντα» νοούνται τα προϊόντα, εξαιρουμένων των αλιευτικών προϊόντων, που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, καθώς και το βαμβάκι·
ε)
ως «γεωργική έκταση» νοείται οποιαδήποτε έκταση αρόσιμης γης, μόνιμων βοσκοτόπων και μόνιμων λειμώνων, ή μόνιμων καλλιεργειών·
στ)
ως «αρόσιμη γη» νοούνται η γη που καλλιεργείται για φυτική παραγωγή ή εκτάσεις διαθέσιμες για φυτική παραγωγή, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας σύμφωνα με τα άρθρα 22, 23 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, με το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 και με το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για γη υπό θερμοκήπια ή υπό σταθερό ή κινητό κάλυμμα·
ζ)
ως «μόνιμες καλλιέργειες» νοούνται οι μη εναλλασσόμενες καλλιέργειες, εκτός από τους μόνιμους βοσκοτόπους και τους μόνιμους λειμώνες, οι οποίες καταλαμβάνουν τη γη για περίοδο τουλάχιστον πέντε ετών και αποδίδουν επαναλαμβανόμενες συγκομιδές, συμπεριλαμβανομένων των φυτωρίων καθώς και των πρεμνοφυών δασών μικρού περίτροπου χρόνου·
η)
ως «μόνιμος βοσκότοπος και μόνιμος λειμώνας», (που αναφέρονται από κοινού ως «μόνιμος βοσκότοπος») νοείται η γη που χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών με φυσικό τρόπο (αυτοφυή) ή με καλλιέργεια (σπαρμένα) και δεν έχει περιληφθεί στην αμειψισπορά επί πέντε έτη ή περισσότερο· μπορεί να περιλαμβάνει άλλα είδη, όπως θάμνους και/ή δένδρα που προσφέρονται για βοσκή, υπό τον όρο ότι επικρατούν τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά, καθώς και, εφόσον ληφθεί σχετική απόφαση των κρατών μελών, γη που προσφέρεται για βοσκή και εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά παραδοσιακά δεν επικρατούν στις εκτάσεις βοσκής·
θ)
ως «αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά» νοούνται όλα τα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά που παραδοσιακά απαντώνται στους φυσικούς βοσκοτόπους ή συνήθως περιλαμβάνονται σε μείγματα σπόρων προς σπορά βοσκοτόπων ή λιβαδιών στο κράτος μέλος, είτε χρησιμοποιούνται για τη βοσκή ζώων είτε όχι·
ι)
ως «φυτώρια» νοούνται οι ακόλουθες εκτάσεις με νεαρά ξυλώδη φυτά που καλλιεργούνται στο ύπαιθρο με σκοπό τη μεταφύτευση:
-
φυτώρια αμπέλων και έρριζων υποκειμένων·
-
φυτώρια οπωροφόρων δέντρων και φυτών με ράγες·
-
φυτώρια καλλωπιστικών φυτών·
-
εμπορικά φυτώρια δασικών δέντρων, εκτός από αυτά που καλλιεργούνται για τις ανάγκες της ίδιας της εκμετάλλευσης σε δασικές περιοχές·
-
φυτώρια δέντρων και θάμνων για φύτευση σε κήπους, πάρκα, παρυφές δρόμων και πρανή (π.χ. φυτών θαμνοστοιχιών, τριανταφυλλιών και άλλων καλλωπιστικών θάμνων, καλλωπιστικών κωνοφόρων), συμπεριλαμβανομένων σε όλες τις περιπτώσεις των υποκειμένων και των νεαρών φυτών τους·
ια)
ως «πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου» νοούνται εκτάσεις που είναι φυτεμένες με είδη δέντρων του κωδικού ΣΟ 0602 90 41 καθοριζόμενα από τα κράτη μέλη και αποτελούνται από ξυλώδεις πολυετείς καλλιέργειες, με έρριζα υποκείμενα ή παραφυάδες που παραμένουν στο έδαφος μετά τη συγκομιδή και αναπτύσσουν νέους βλαστούς την επόμενη περίοδο και με μέγιστο κύκλο συγκομιδής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη·
ιβ)
ως «πώληση» νοείται η πώληση ή οποιαδήποτε άλλη οριστική μεταβίβαση έγγειας ιδιοκτησίας ή δικαιωμάτων ενίσχυσης· ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει την πώληση έγγειας ιδιοκτησίας εάν αυτή μεταβιβάζεται σε δημόσιες αρχές ή για χρήση προς το δημόσιο συμφέρον και η μεταβίβαση πραγματοποιείται για μη γεωργικούς σκοπούς·
ιγ)
ως «μίσθωση» νοείται σύμβαση μίσθωσης ή παρόμοια προσωρινή συναλλαγή·
ιδ)
ως «μεταβίβαση» νοείται η μίσθωση ή πώληση γης ή δικαιωμάτων ενίσχυσης ή η πραγματική ή προσδοκώμενη μεταβίβασή τους λόγω κληρονομίας, ή άλλη οριστική μεταβίβασή τους· ο ορισμός δεν καλύπτει την επιστροφή των δικαιωμάτων κατά τη λήξη μίσθωσης.
2. Τα κράτη μέλη:
α)
θεσπίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί, ώστε να κρίνεται ότι έχουν τηρήσει την υποχρέωση να διατηρούν την γεωργική έκταση σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) σημείο ii)·
β)
όπου ισχύει σε ένα κράτος μέλος, ορίζουν την ελάχιστη δραστηριότητα που πρέπει να ασκείται σε γεωργικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) σημείο iii)·
γ)
ορίζουν τα είδη δέντρων που είναι επιλέξιμα για πρεμνοφυή δάση βραχυχρόνιας αμειψισποράς καθώς και το μέγιστο κύκλο συγκομιδής όσον αφορά αυτά τα είδη δέντρων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο ια).
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι γη που προσφέρεται για βοσκή και εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά παραδοσιακά δεν επικρατούν στις εκτάσεις βοσκής πρέπει να θεωρείται ως μόνιμος βοσκότοπος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο η).
3. Χάριν ασφαλείας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 55 που καθορίζουν:
α)
το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη πρέπει να ορίζουν τα κριτήρια που επιβάλλεται να πληρούν οι γεωργοί ώστε να τηρούν την υποχρέωση της διατήρησης της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ), σημείο ii)·
β)
το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη ορίζουν τις ελάχιστες δραστηριότητες που πρέπει να ασκούνται σε αγροτικές περιοχές εκ φύσεως κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ), σημείο iii)·
γ)
τα κριτήρια προσδιορισμού της επικράτησης αγρωστωδών και λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών και τα κριτήρια προσδιορισμού των καθιερωμένων τοπικών πρακτικών κατά την παράγραφο 1 στοιχείο η).
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινοί κανόνες για τις άμεσες ενισχύσεις
Άρθρο 5
Γενικές διατάξεις κοινής γεωργικής πολιτικής
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού εφαρμόζονται στα καθεστώτα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 6
Εθνικά ανώτατα όρια
1. Για κάθε κράτος μέλος και για κάθε έτος, το εθνικό ανώτατο όριο, που αποτελείται από τη συνολική αξία όλων των χορηγούμενων δικαιωμάτων πληρωμών, του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων και των ανώτατων ορίων που καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53, ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
Όταν ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της εναλλακτικής δυνατότητας του άρθρου 22 παράγραφος 2, είναι δυνατή η υπέρβαση του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για αυτό το κράτος μέλος για το αντίστοιχο έτος κατά το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο αυτή.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, για κάθε κράτος μέλος το οποίο εφαρμόζει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και για κάθε έτος, το εθνικό ανώτατο όριο, που αποτελείται από τα ανώτατα όρια τα οποία καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 36, 42, 47, 49, 51 και 53, είναι το προβλεπόμενο στο παράρτημα ΙΙ.
3. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 και αυτών που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 2, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των εθνικών ανώτατων ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ.
Άρθρο 7
Καθαρά ανώτατα όρια
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, το συνολικό ποσό των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγηθούν σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ, ΙV και V σε σχέση με ένα ημερολογιακό έτος, κατόπιν της εφαρμογής του άρθρου 11, δεν υπερβαίνει το αντίστοιχο ανώτατο όριο του παραρτήματος ΙΙΙ.
Αν το συνολικό ποσό των προς χορήγηση αμέσων ενισχύσεων σε ένα κράτος μέλος θα υπερέβαινε τα ανώτατα όρια του παραρτήματος III, το εν λόγω κράτος μέλος προβαίνει σε γραμμική μείωση των ποσών όλων των αμέσων ενισχύσεων, εξαιρουμένων των αμέσων ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
2. Για κάθε κράτος μέλος, και για κάθε ημερολογιακό έτος, το εκτιμώμενο προϊόν της μείωσης των ενισχύσεων του άρθρου 11 (το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των εθνικών ανωτάτων ορίων του παραρτήματος ΙΙ, με προσθήκη του διαθέσιμου ποσού δυνάμει του άρθρου 58, και των καθαρών ανωτάτων ορίων που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ) διατίθεται ως ενωσιακή στήριξη για μέτρα στο πλαίσιο προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης ο οποίος χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις σχετικά με τα συνολικά ανώτατα ποσά των αμέσων ενισχύσεων που μπορούν να χορηγούνται, συμπεριλαμβανομένων όσων προκύπτουν από τις αποφάσεις που λαμβάνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των ανωτάτων ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Άρθρο 8
Δημοσιονομική πειθαρχία
1. Το ποσοστό προσαρμογής που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται μόνο στις άμεσες ενισχύσεις ύψους άνω των 2 000 EUR που χορηγούνται στους γεωργούς κατά το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος.
2. Λόγω της σταδιακής εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1, το παρόν άρθρο εφαρμόζεται στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία από την 1η Ιανουαρίου 2016.
Λόγω της σταδιακής εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων κατ’ άρθρο 17, η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται στην Κροατία από την 1η Ιανουαρίου 2022.
3. Για την εξασφάλιση της ορθής εφαρμογής των προσαρμογών των αμέσων ενισχύσεων σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη βάση υπολογισμού των μειώσεων που εφαρμόζουν στους γεωργούς τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
4. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν το συντελεστή προσαρμογής της παραγράφου 1 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
Άρθρο 9
Ενεργός γεωργός
1. Δεν χορηγείται άμεση ενίσχυση σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων οι γεωργικές εκτάσεις των οποίων είναι κυρίως εκτάσεις διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και τα οποία δεν ασκούν επί των εκτάσεων αυτών την ελάχιστη δραστηριότητα που προβλέπουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, στοιχείο β).
2. Δεν χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων, που διευθύνουν αερολιμένες, σιδηροδρομικές εταιρείες, δίκτυα ύδρευσης, κτηματομεσιτικές εταιρείες, γήπεδα και υπαίθριους χώρους ψυχαγωγίας.
Τα κράτη μέλη μπορούν, κατά περίπτωση, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, να αποφασίζουν να προσθέσουν στον κατάλογο του πρώτου εδαφίου οποιεσδήποτε άλλες ανάλογες μη γεωργικές επιχειρήσεις ή δραστηριότητες και μπορούν να αποφασίζουν να ανακαλούν οποιεσδήποτε τέτοιες προσθήκες εν συνεχεία.
Πρόσωπο ή ομάδα που εμπίπτει στο πρώτο ή το δεύτερο εδάφιο θεωρείται, ωστόσο, ενεργός γεωργός εάν προσκομίσει εξακριβώσιμα στοιχεία, με τη μορφή που απαιτούν τα κράτη μέλη, τα οποία αποδεικνύουν οτιδήποτε από τα κατωτέρω:
α)
ότι το ετήσιο ποσό των αμέσων ενισχύσεων είναι τουλάχιστον το 5 % των συνολικών εσόδων που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες κατά το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία·
β)
ότι οι γεωργικές του/της δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες·
γ)
ότι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός του/της σκοπός συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης, επιπλέον των παραγράφων 1 και 2, να αποφασίζουν, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, ότι δεν πρέπει να χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων:
α)
οι γεωργικές δραστηριότητές των οποίων δεν αποτελούν παρά ασήμαντο μέρος των συνολικών οικονομικών δραστηριοτήτων τους, ή/και
β)
η κύρια δραστηριότητα ή ο εταιρικός σκοπός των οποίων δεν συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 δεν ισχύουν για τους γεωργούς οι οποίοι απλώς έλαβαν άμεσες ενισχύσεις μη υπερβαίνουσες συγκεκριμένο ποσό για το προηγούμενο έτος. Τα ποσά αυτά καθορίζονται από τα κράτη μέλη βάσει αντικειμενικών κριτηρίων όπως τα εθνικά ή περιφερειακά χαρακτηριστικά τους και δεν υπερβαίνουν τα 5 000 EUR.
5. Για την προστασία των δικαιωμάτων των γεωργών, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση:
α)
κριτηρίων για τον καθορισμό των περιπτώσεων στις οποίες η γεωργική έκταση ενός γεωργού πρέπει να θεωρείται ως κατά κύριο λόγο έκταση εκ φύσεως διατηρούμενη σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια·
β)
κριτηρίων για τον καθορισμό της διάκρισης μεταξύ των εσόδων από γεωργικές και μη γεωργικές δραστηριότητες·
γ)
κριτήρια για τον καθορισμό του ποσού των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 4, ειδικότερα αμέσων ενισχύσεων στο πρώτο έτος χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης εφόσον δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί οριστικά η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως και αμέσων ενισχύσεων για νέους γεωργούς·
δ)
κριτήρια τα οποία πρέπει να πληρούν οι γεωργοί προκειμένου να αποδείξουν για τους σκοπούς των παραγράφων 2 και 3 ότι οι γεωργικές τους δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες και ότι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός τους σκοπός συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 την προβλεπόμενη στις παραγράφους 2, 3 ή 4 απόφασή τους και, σε περίπτωση τροποποιήσεων, εντός δύο εβδομάδων από την ημερομηνία λήψης της απόφασης για την τροποποίηση.
Άρθρο 10
Ελάχιστες προϋποθέσεις για τη λήψη αμέσων ενισχύσεων
1. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τη μη χορήγηση αμέσων ενισχύσεων σε γεωργούς σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν το συνολικό ποσό των ζητούμενων ή των προς καταβολή αμέσων ενισχύσεων προ της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για δεδομένο ημερολογιακό έτος δεν υπερβαίνει τα 100 EUR·
β)
όταν η επιλέξιμη έκταση της εκμετάλλευσης την οποία αφορούν οι ζητούμενες ή προς καταβολή άμεσες ενισχύσεις προ της εφαρμογής του άρθρου 65 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν υπερβαίνει το ένα εκτάριο.
2. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η δομή των γεωργικών οικονομιών τους, τα κράτη μέλη μπορούν να προσαρμόζουν τα κατώτατα όρια που προβλέπονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1 εντός των ορίων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙV.
3. Όταν ένα κράτος μέλος που έχει αποφασίσει να εφαρμόσει κατώτατο όριο έκτασης δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο β), εφαρμόζει εντούτοις το στοιχείο α) της ιδίας παραγράφου στους γεωργούς που λαμβάνουν συνδεδεμένη στήριξη σχετιζόμενη με ζώα όπως προβλέπεται στον τίτλο IV και οι οποίοι έχουν λιγότερα εκτάρια από το κατώτατο όριο έκτασης.
4. Τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να μην εφαρμόζουν την παράγραφο 1 στις εξόχως απόκεντρες περιοχές και τα μικρά νησιά του Αιγαίου.
5. Στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, για το έτος 2015, το ζητούμενο ή προς καταβολή ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σημείο α) υπολογίζεται με βάση το ποσό που προβλέπεται στο παράρτημα V σημείο Α.
Στην Κροατία, για τα έτη 2015-2021, το ζητούμενο ή προς καταβολή ποσό όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 σημείο α) υπολογίζεται με βάση το ποσό που ορίζεται στο παράρτημα VΙ σημείο Α.
Άρθρο 11
Μείωση ενισχύσεων
1. Τα κράτη μέλη μειώνουν το ποσό των αμέσων ενισχύσεων που πρέπει να χορηγηθούν σε γεωργό δυνάμει του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 1 για ένα δεδομένο ημερολογιακό έτος κατά 5 % τουλάχιστον για το μέρος του ποσού που υπερβαίνει τις 150 000 EUR.
2. Πριν εφαρμόσουν την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αφαιρούν τους μισθούς που συνδέονται με γεωργική δραστηριότητα και οι οποίοι έχουν πραγματικά καταβληθεί και δηλωθεί από το γεωργό κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, συμπεριλαμβανομένων των φόρων και κοινωνικών εισφορών λόγω απασχόλησης, από το ποσό των ενισχύσεων προς χορήγηση στο γεωργό σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1 εντός δεδομένου ημερολογιακού έτους. Όπου δεν είναι διαθέσιμα στοιχεία για τους μισθούς που έχουν πραγματικά καταβληθεί και δηλωθεί από το γεωργό κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, χρησιμοποιούνται τα πλέον πρόσφατα στοιχεία.
3. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να δώσει αναδιανεμητική ενίσχυση σε γεωργούς κατά το Κεφάλαιο 2 του Τίτλου ΙΙΙ και να χρησιμοποιήσει άνω του 5 % του ετησίου ανωτάτου ποσού του Παραρτήματος ΙΙ για το σκοπό αυτό, δύναται να μην εφαρμόσει το παρόν άρθρο.
Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να δώσει αναδιανεμητική ενίσχυση στους γεωργούς σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 2 και η εφαρμογή των ανωτάτων ορίων του άρθρου 41 παράγραφος 4 το εμποδίζει να χρησιμοποιήσει περισσότερο από το 5 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το σκοπό αυτό, δύναται να μην εφαρμόσει το παρόν άρθρο.
4. Δεν χορηγείται πλεονέκτημα συνιστάμενο στην αποφυγή των μειώσεων της ενίσχυσης σε γεωργούς που αποδεδειγμένα προκάλεσαν τεχνηέντως, από τις 18 Οκτωβρίου 2011, τις συνθήκες για να αποφύγουν τις επενέργειες του παρόντος άρθρου.
5. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τη μείωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στο επίπεδο των μελών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 τις αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και το τυχόν εκτιμώμενο προϊόν των μειώσεων για τα έτη 2015 έως 2019.
Άρθρο 12
Πολλαπλές αιτήσεις
Η αντιστοιχούσα στον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων έκταση για την οποία έχει υποβληθεί αίτηση βασικής ενίσχυσης από γεωργό σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1 δύναται να αποτελεί το αντικείμενο αίτησης κάθε άλλης άμεσης ενίσχυσης καθώς και κάθε άλλης ενίσχυσης μη καλυπτόμενης από τον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν υπάρχει ρητή αντίθετη διάταξη στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 13
Κρατικές ενισχύσεις
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 211 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), τα άρθρα 107, 108 και 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται σε ενισχύσεις που χορηγούνται από κράτη μέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 14
Ευελιξία μεταξύ πυλώνων
1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να διαθέσουν ως πρόσθετη στήριξη για μέτρα στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 έως το 15 % των ετήσιων εθνικών ανώτατων ορίων για το ημερολογιακό έτος 2014 όπως ορίζεται στο παράρτημα VΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.73/2009 και των ετήσιων εθνικών ανώτατων ορίων για τα ημερολογιακά έτη 2015-2019, όπως ορίζονται στο Παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Κατά συνέπεια, το αντίστοιχο ποσό δεν διατίθεται πλέον για τη χορήγηση αμέσων ενισχύσεων.
Η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κοινοποιείται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Η εν λόγω απόφαση ορίζει το ποσοστό που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο το οποίο μπορεί να διαφέρει από το ένα ημερολογιακό έτος στο άλλο.
Τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση του πρώτου εδαφίου για το ημερολογιακό έτος 2014, μπορούν, πριν από την 1η Αυγούστου 2014, να λάβουν τη σχετική απόφαση, όσον αφορά τα ημερολογιακά έτη 2015 έως 2019. Κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν παρόμοια απόφαση έως την εν λόγω ημερομηνία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθεωρήσουν τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο με ισχύ από το ημερολογιακό έτος 2018. Απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση δεν μπορεί να οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με το πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εν λόγω αποφάσεις αναθεώρησης έως την 1η Αυγούστου 2017.
2. Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2013 τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση της παραγράφου 1 μπορούν να αποφασίσουν να διαθέσουν ως άμεσες ενισχύσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού μέχρι ποσοστού 15 %, ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας, της Εσθονίας, της Ισπανίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας, της Σλοβακίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έως και το 25 % του ποσού που χορηγείται για τη στήριξη μέτρων στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΑΑ κατά την περίοδο 2015-2020, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013. Κατά συνέπεια, το αντίστοιχο ποσό δεν διατίθεται πλέον για μέτρα στήριξης στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης.
Η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κοινοποιείται στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Η εν λόγω απόφαση ορίζει το ποσοστό που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο το οποίο μπορεί να διαφέρει από το ένα ημερολογιακό έτος στο άλλο.
Τα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν την απόφαση του πρώτου εδαφίου για το οικονομικό έτος 2015 μπορούν να λάβουν την απόφαση αυτή πριν από την 1η Αυγούστου 2014 όσον αφορά τα οικονομικά έτη 2016-2020. Κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν παρόμοια απόφαση έως την εν λόγω ημερομηνία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθεωρήσουν την απόφαση που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο με ισχύ για τα οικονομικά έτη 2019 και 2020. Απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση δεν μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του ποσοστού που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με το πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν εν λόγω αποφάσεις βασιζόμενες σε τέτοια αναθεώρηση έως την 1η Αυγούστου 2017.
Άρθρο 15
Αναθεώρηση
Τα καθεστώτα στήριξης του παραρτήματος Ι εφαρμόζονται με την επιφύλαξη ενδεχόμενης αναθεώρησης ανά πάσα στιγμή υπό το πρίσμα των οικονομικών εξελίξεων και της δημοσιονομικής κατάστασης. Η εν λόγω αναθεώρηση μπορεί να καταλήξει στην έκδοση νομοθετικών πράξεων, πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ ή εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 291 ΣΛΕΕ,.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Διατάξεις που ισχύουν για τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Κροατία
Άρθρο 16
Σταδιακή εισαγωγή αμέσων ενισχύσεων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
Στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, τα εθνικά ανώτατα όρια για τις ενισχύσεις που προβλέπονται στα άρθρα 42, 47, 49, 51, 53 και 65 θεσπίζονται το 2015 με βάση το ποσό που ορίζεται στο παράρτημα V σημείο A.
Άρθρο 17
Σταδιακή εισαγωγή αμέσων ενισχύσεων στην Κροατία
Στην Κροατία, οι άμεσες ενισχύσεις εισάγονται σύμφωνα με το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα αυξήσεων, εκφραζόμενων ως ποσοστό του αντίστοιχου επιπέδου των εν λόγω αμέσων ενισχύσεων όπως θα εφαρμόζονται από το 2022:
25 % το 2013,
30 % το 2014,
35 % το 2015,
40 % το 2016,
50 % το 2017,
60 % το 2018,
70 % το 2019,
80 % το 2020,
90 % το 2021,
100 % από το 2022.
Άρθρο 18
Συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις και άμεσες ενισχύσεις στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία
1. Το 2015 η Βουλγαρία και η Ρουμανία μπορούν να χρησιμοποιήσουν εθνικές άμεσες ενισχύσεις ως συμπλήρωμα των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που προβλέπεται στα Μέρη 1, 2 και 3 του κεφαλαίου 1 του Τίτλου III. Το σύνολο των ενισχύσεων αυτών δεν υπερβαίνει το ποσό του σημείου Β του Παραρτήματος V.
2. Το 2015 η Βουλγαρία μπορεί να χρησιμοποιήσει εθνικές άμεσες ενισχύσεις ως συμπλήρωμα των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι που προβλέπεται στο Κεφάλαιο 2 του Τίτλου ΙV. Το σύνολο των ενισχύσεων αυτών δεν υπερβαίνει το ποσό του σημείου Γ του Παραρτήματος V.
3. Οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις χορηγούνται σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
Άρθρο 19
Συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία
1. Η Κροατία μπορεί να συμπληρώνει, έπειτα από έγκριση της Επιτροπής, οποιοδήποτε καθεστώς στήριξης που αναφέρεται στο παράρτημα Ι, εφόσον απαιτείται.
2. Το ποσό των συμπληρωματικών αμέσων εθνικών ενισχύσεων που μπορεί να χορηγηθεί εντός δεδομένου έτους και για δεδομένο καθεστώς στήριξης περιορίζεται από συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Η εν λόγω χρηματοδότηση αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ:
α)
του ποσού των αμέσων ενισχύσεων που διατίθενται ανά καθεστώς στήριξης, μετά την πλήρη εισαγωγή των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 17 για το ημερολογιακό έτος 2022 ·και
β)
του ποσού των αμέσων ενισχύσεων που διατίθενται ανά καθεστώς στήριξης, μετά την εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος αυξήσεων σύμφωνα με το άρθρο 17 για το σχετικό ημερολογιακό έτος.
3. Το συνολικό ποσό των χορηγηθεισών συμπληρωματικών εθνικών αμέσων ενισχύσεων δεν είναι μεγαλύτερο από τα ανώτατα όρια που καθορίζονται στο παράρτημα VΙ σημείο Β για το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος.
4. Η Κροατία μπορεί να αποφασίζει, με αντικειμενικά κριτήρια και έπειτα από έγκριση της Επιτροπής, σχετικά με τα προς χορήγηση ποσά συμπληρωματικής άμεσης εθνικής ενίσχυσης.
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις εγκρίνοντας τη διενέργεια πληρωμών δυνάμει του παρόντος άρθρου και καθορίζοντας τα σχετικά καθεστώτα στήριξης. Ορίζει επίσης το ύψος μέχρι το οποίο μπορούν να καταβάλλονται οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Όσον αφορά τις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις που προορίζονται να συμπληρώσουν την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη που αναφέρεται στον τίτλο IV κεφάλαιο 1, η εκτελεστική πράξη προσδιορίζει επίσης τους συγκεκριμένους τύπους γεωργίας ή τους συγκεκριμένους γεωργικούς τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 τους οποίους μπορεί να αφορούν οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Οι ανωτέρω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 71 παράγραφος 2 ή 3.
6. Οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας για συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία είναι ίδιες με εκείνες που αφορούν τη στήριξη στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων στήριξης, όπως προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
7. Οι συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις για την Κροατία υπόκεινται σε τυχόν προσαρμογές που είναι δυνατόν να καταστούν αναγκαίες λόγω εξελίξεων στην ΚΓΠ. Καταβάλλονται με βάση αντικειμενικά κριτήρια και με τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ίση μεταχείριση μεταξύ των γεωργών και να αποφεύγονται στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
8. Η Κροατία υποβάλλει έκθεση με την οποία παρέχει πληροφορίες για τα μέτρα εφαρμογής των συμπληρωματικών εθνικών αμέσων ενισχύσεων έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους από την εφαρμογή τους. Η έκθεση καλύπτει τουλάχιστον τα ακόλουθα σημεία:
α)
κάθε αλλαγή κατάστασης που επηρεάζει τις συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις·
β)
για κάθε συμπληρωματική εθνική άμεση ενίσχυση, τον αριθμό των δικαιούχων και το συνολικό ποσό της χορηγηθείσας συμπληρωματικής άμεσης εθνικής ενίσχυσης, καθώς και τα εκτάρια και τον αριθμό των ζώων ή άλλες μονάδες για τις οποίες καταβλήθηκε η εν λόγω συμπληρωματική εθνική άμεση ενίσχυση·
γ)
έκθεση σχετικά με τα μέτρα ελέγχου που εφαρμόζονται σε σχέση με τις χορηγηθείσες συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
Άρθρο 20
Ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση της Κροατίας
1. Από το 2015 και μετά η Κροατία κοινοποιεί στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιανουαρίου κάθε έτους, τις εκτάσεις που έχουν προσδιορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 57α παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Η Κροατία κοινοποιεί επίσης στην Επιτροπή τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ήταν διαθέσιμα για τους γεωργούς στις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, καθώς και το ποσό του ειδικού εθνικού αποθεματικού αποναρκοθέτησης που έμεινε αδιάθετο την ίδια ημερομηνία.
Κατά περίπτωση, οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο γίνονται ανά περιφέρεια, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή, όταν προσαρμόζει το παράρτημα ΙΙ βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 3, υπολογίζει σε ετήσια βάση το ποσό που πρέπει να προστεθεί στα ποσά που καθορίζονται για την Κροατία στο παράρτημα ΙΙ, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο των καθεστώτων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, για τις εκτάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Το ποσό αυτό υπολογίζεται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από την Κροατία, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και τον εκτιμώμενο μέσο όρο των αμέσων ενισχύσεων ανά εκτάριο στην Κροατία για το σχετικό έτος.
Το μέγιστο ποσό που πρέπει να προστεθεί σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο με βάση όλες τις εκτάσεις που κοινοποιήθηκαν από την Κροατία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου έως το 2022 ανέρχεται σε 9 600 000 EUR και ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα εισαγωγής των αμέσων ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 17. Τα προκύπτοντα μέγιστα ετήσια ποσά παρατίθενται στο παράρτημα VΙΙ.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τον καθορισμό του μέρους του ποσού που πρέπει να προστεθεί, σύμφωνα με την παράγραφο 2, το οποίο η Κροατία περιλαμβάνει στο ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης για τις εκτάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Το μέρος αυτό υπολογίζεται με βάση την αναλογία μεταξύ του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και του εθνικού μεγίστου ποσού που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ πριν από την αύξησή του εθνικού μεγίστου ποσού σύμφωνα με την παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
4. Για τα έτη 2015 έως 2022, η Κροατία χρησιμοποιεί το ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σε γεωργούς βάσει των αποναρκοθετημένων εκτάσεων τις οποίες δήλωσαν οι γεωργοί κατά το εν λόγω έτος, υπό τους ακόλουθους όρους:
α)
οι εν λόγω εκτάσεις είναι επιλέξιμες κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφοι 2 έως 5,
β)
οι εν λόγω εκτάσεις χρησιμοποιήθηκαν εκ νέου για γεωργικές δραστηριότητες το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, και
γ)
οι εκτάσεις κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
5. Η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι η εθνική ή περιφερειακή μέση αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το έτος χορήγησης εντός των ορίων του ποσού που διατίθεται στο ειδικό εθνικό αποθεματικό αποναρκοθέτησης.
6. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες της εκ νέου χρήσης αποναρκοθετημένων εκτάσεων για γεωργικές δραστηριότητες, όπως κοινοποιήθηκαν από την Κροατία σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 για την προσαρμογή των ποσών του παραρτήματος VΙ.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ, ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Καθεστώς βασικής ενίσχυσης και καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Τμημα 1
Δημιουργια του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ
Άρθρο 21
Δικαιώματα ενίσχυσης
1. Η στήριξη δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης διατίθεται στους γεωργούς:
α)
οι οποίοι αποκτούν δικαιώματα ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος κανονισμού μέσω χορήγησης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4, μέσω πρώτης χορήγησης σύμφωνα με το άρθρο 24 ή το άρθρο 39, μέσω χορήγησης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 30 ή με μεταβίβαση σύμφωνα με το άρθρο 34, ή
β)
οι οποίοι τηρούν το άρθρο 9 και έχουν ιδιόκτητα ή μισθωμένα δικαιώματα ενίσχυσης σε κράτος μέλος που έχει αποφασίσει, σύμφωνα με την παράγραφο 3, να διατηρήσει τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης.
2. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη που θέσπισαν το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με το Τμήμα Ι του Κεφαλαίου 5 του Τίτλου ΙΙΙ ή το Κεφάλαιο 6 του Τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 ή το Κεφάλαιο 3 του Τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μπορούν, έως την 1η Αυγούστου 2014, να αποφασίσουν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης. Κοινοποιούν την απόφαση αυτή στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
4. Στα κράτη μέλη που λαμβάνουν την απόφαση της παραγράφου 3, όταν ο αριθμός των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 που κατέχει ο γεωργός την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που θα οριστεί σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 υπερβαίνει τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσης σύμφωνα με το στοιχείο α) του άρθρου 72 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το 2015 και που είναι στη διάθεσή του την ημερομηνία που θα οριστεί από το κράτος μέλος, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που υπερβαίνει τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων λήγει την τελευταία αυτή ημερομηνία.
Άρθρο 22
Ανώτατο όριο καθεστώτος βασικής ενίσχυσης
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τη θέσπιση, για κάθε κράτος μέλος, του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης αφαιρώντας από το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ τα μέγιστα ποσά που ορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
2. Για κάθε κράτος μέλος, το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να αυξάνεται κατ’ ανώτατο όριο μέχρι 3 % του οικείου ετήσιου εθνικού ανωτάτου ορίου, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, μετά την αφαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή του ποσοστού που ορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 για το αντίστοιχο έτος. Όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει τέτοια αύξηση, αυτή λαμβάνεται υπόψη από την Επιτροπή κατά τον καθορισμό του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, τα ετήσια ποσοστά κατά τα οποία πρέπει να αυξηθεί το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επανεξετάζουν κάθε χρόνο την απόφασή τους που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε απόφαση βασιζομένη σε μια τέτοια αναθεώρηση μέχρι την 1η Αυγούστου του προηγούμενου της εφαρμογής της έτους.
4. Για κάθε κράτος μέλος και για κάθε έτος, η συνολική αξία του συνόλου των δικαιωμάτων ενίσχυσης και του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων ισούται με το αντίστοιχο ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που θεσπίζει η Επιτροπή δυνάμει της παραγράφου 1.
5. Εάν το ανώτατο όριο ενός κράτους μέλους που θεσπίζει η Επιτροπή δυνάμει της παραγράφου 1 είναι διαφορετικό από εκείνο του προηγούμενου έτους λόγω των αποφάσεων που έλαβαν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, το άρθρο 14 παράγραφος 1 τρίτο και το τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 14 παράγραφος 2 τρίτο και το τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 42 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 49 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 51 παράγραφος 1 ή το άρθρο 53, το εν λόγω κράτος μέλος αυξάνει ή μειώνει γραμμικά την αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης για να διασφαλίσει την τήρηση της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 23
Περιφερειακή χορήγηση των εθνικών ανώτατων ορίων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτή την περίπτωση, προσδιορίζουν τις περιφέρειες με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως τα γεωπονικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά τους και το περιφερειακό γεωργικό δυναμικό τους ή η θεσμική ή διοικητική δομή τους.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 μπορούν να λάβουν την απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο μέχρι την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής του βασικού καθεστώτος πληρωμών.
2. Τα κράτη μέλη διαιρούν το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 μεταξύ των περιφερειών βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων.
Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το άρθρο 30 παράγραφος 2, πραγματοποιούν τη διαίρεση αυτή μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπει το άρθρο 30 παράγραφος 1.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα περιφερειακά ανώτατα όρια υπόκεινται σε ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις σύμφωνα με προκαθορισμένα ετήσια στάδια και αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως το γεωργικό δυναμικό ή περιβαλλοντικά κριτήρια.
4. Στον βαθμό που απαιτείται για την τήρηση των εφαρμοστέων περιφερειακών ανώτατων ορίων που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική μείωση ή αύξηση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε καθεμιά από τις σχετικές περιφέρειες.
5. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 μπορούν να αποφασίσουν την παύση της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο από ημερομηνία που ορίζουν τα ίδια.
6. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014 την απόφαση που αναφέρεται στο ανωτέρω εδάφιο και τα μέτρα που έλαβαν για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου του συγκεκριμένου έτους την απόφαση που αναφέρεται στο προαναφερθέν εδάφιο και τα μέτρα που έλαβαν για την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3.
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την παράγραφο 1 κοινοποιούν στην Επιτροπή την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 5 έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής της απόφασης αυτής.
Άρθρο 24
Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Δικαιώματα ενίσχυσης χορηγούνται στους γεωργούς που δικαιούνται να λάβουν άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού εφόσον:
α)
υποβάλουν αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης έως την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων εντός του 2015 που πρέπει να καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 78 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, και
β)
είχαν το δικαίωμα να λάβουν ενίσχυση, πριν από τυχόν μείωση ή αποκλεισμό που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙ κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, σε ό,τι αφορά αίτηση ενίσχυσης για άμεσες ενισχύσεις ή μεταβατική εθνική ενίσχυση ή συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς που δικαιούνται αμέσου ενισχύσεως κατά το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, πληρούν τον όρο του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου και:
α)
δεν έλαβαν για το 2013 ενισχύσεις σε συνάρτηση με αίτηση ενίσχυσης όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου, οι οποίοι, την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 της Επιτροπής (22) για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013:
i)
σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης:
-
παρήγαν φρούτα, λαχανικά, εδώδιμα γεώμηλα, γεώμηλα για σπορά ή διακοσμητικά φυτά και το έπραξαν σε ελάχιστη έκταση εκφραζόμενη σε εκτάρια, εάν το συγκεκριμένο κράτος μέλος αποφασίσει να θεσπίσει σχετική προϋπόθεση, ή
-
καλλιεργούσαν αμπελώνες· ή
ii)
σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, διέθεταν μόνο γεωργική γη η οποία στις 30 Ιουνίου 2003 δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· ή
β)
κατά το 2014, έλαβαν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα βάσει του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 41 ή 57 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· ή
γ)
ουδέποτε είχαν ή μίσθωναν δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και οι οποίοι υποβάλλουν επαληθεύσιμα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013, επιδόθηκαν στην εκτροφή ζώων ή παρήγαγαν ή καλλιέργησαν γεωργικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της συγκομιδής, της άμελξης, της αναπαραγωγής ζώων και της εκτροφής ζώων για γεωργική εκμετάλλευση. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσθέσουν τα δικά τους αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για την εν λόγω κατηγορία γεωργών όσον αφορά κατάλληλα προσόντα, εμπειρία ή κατάρτιση.
2. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται ανά γεωργό το 2015 ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων, τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσής του σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το 2015 και τα οποία έχει στη διάθεσή του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος. Η εν λόγω ημερομηνία δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερους των περιορισμών των παραγράφων 4 έως 7, όσον αφορά τα δικαιώματα ενίσχυσης που διατίθενται κατά την παράγραφο 2.
4. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να δοθούν ισούται είτε με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων τον οποίο δήλωσε ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 το 2013 είτε με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με το ποιος αριθμός είναι χαμηλότερος. Για την Κροατία, η χρήση της επιλογής αυτής εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης για αποναρκοθετημένα εκτάρια σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
5. Όταν ο συνολικός αριθμός των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε κράτος μέλος συνεπάγεται αύξηση άνω του 35 % του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 το 2009, ή στην περίπτωση της Κροατίας το 2013, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγηθούν το 2015 σε ελάχιστο ποσοστό είτε 135 % είτε 145 % του συνολικού αριθμού εκταρίων που δηλώθηκαν το 2009, ή στην περίπτωση της Κροατίας του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν το 2013, σύμφωνα με το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή αυτή, τα κράτη μέλη χορηγούν μειωμένο αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης στους γεωργούς. Ο αριθμός αυτός υπολογίζεται με εφαρμογή αναλογικής μείωσης του επιπρόσθετου αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώθηκαν από κάθε γεωργό το 2015 σε σύγκριση με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 που δήλωσε ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσης το 2011, ή στην περίπτωση της Κροατίας το 2013, με την επιφύλαξη των αποναρκοθετημένων εκταρίων για τα οποία χορηγούνται δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού·
6. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 2 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν, με σκοπό τον καθορισμό του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που μπορεί να λάβει ένας γεωργός, συντελεστή μείωσης όσον αφορά τα επιλέξιμα εκτάρια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τα οποία αποτελούνται από μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται σε περιοχές με δύσκολες καιρικές συνθήκες, ιδίως λόγω υψομέτρου τους και άλλων φυσικών περιορισμών, όπως η χαμηλή ποιότητα του εδάφους, η κλίση του και η παροχή ύδατος·
7. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 2 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης προς χορήγηση στον γεωργό ισούται με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου τα οποία δεν ήταν εκτάρια αμπελώνων κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013 ή εκτάρια αρόσιμης γης σε μόνιμα θερμοκήπια.
8. Σε περίπτωση πώλησης ή μίσθωσης της εκμετάλλευσής τους ή τμήματος αυτής, τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που τηρούν τις διατάξεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορούν, με συμβόλαιο υπογεγραμμένο πριν από την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων εντός του 2015 που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 78 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, να μεταβιβάσουν το δικαίωμα λήψης δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε έναν ή περισσότερους γεωργούς υπό τον όρο ότι ο γεωργός ή οι γεωργοί αυτοί πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού.
9. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να καθορίσει ελάχιστο μέγεθος ανά εκμετάλλευση, εκφραζόμενο σε επιλέξιμα εκτάρια, για την οποία είναι δυνατόν να ζητηθεί από γεωργό η χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης. Αυτό το ελάχιστο μέγεθος δεν υπερβαίνει τα κατώτατα όρια που ορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σε συνδυασμό με την παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου.
10. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν, όταν χρειάζεται, την Επιτροπή για τις αποφάσεις του παρόντος άρθρου μέχρι την 1η Αυγούστου 2014.
11. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων για τις αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται κατά το έτος χορήγησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης δεν μπορούν να καθορισθούν ακόμη οριστικά και η χορήγησή τους επηρεάζεται από ειδικές περιστάσεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 25
Αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης και σύγκλιση
1. Το 2015, τα κράτη μέλη υπολογίζουν τη μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για κάθε σχετικό έτος διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης του 2015 σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από τα περιφερειακά αποθέματα το 2015.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται αντιστοίχως σύμφωνα με τα άρθρα 22 παράγραφος 1 ή άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το 2015. Ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης αντιστοιχεί στον αριθμό των εκταρίων.
2. Κατά παρέκκλιση από τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να διαφοροποιούν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από τα περιφερειακά αποθέματα το 2015, για κάθε σχετικό έτος βάσει της υπολογιζομένης κατ' άρθρο 26 αρχικής μοναδιαίας αξίας τους.
3. Από το έτος αιτήσεων 2019 το αργότερο, όλα τα δικαιώματα ενίσχυσης σε ένα κράτος μέλος ή, σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 23, σε μια περιφέρεια, έχουν ενιαία μοναδιαία αξία.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι η μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης των οποίων η αρχική μοναδιαία αξία κατά το άρθρο 26 είναι μικρότερη από το 90 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019 θα αυξηθεί, για το έτος υποβολής αιτήσεων 2019 το αργότερο, τουλάχιστον κατά το ένα τρίτο της διαφοράς μεταξύ της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους και του 90 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019.
Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν το ποσοστό του πρώτου εδαφίου σε επίπεδο ανώτερο του 90 % αλλά όχι ανώτερο του 100 %.
Επιπλέον, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, για το έτος υποβολής αιτήσεων 2019 το αργότερο, κανένα δικαίωμα ενίσχυσης δεν θα έχει μοναδιαία αξία χαμηλότερη του 60 % της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019, εκτός εάν αυτό συνεπάγεται μέγιστη μείωση που υπερβαίνει το κατώτατο όριο της παραγράφου 7 στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το εν λόγω κατώτατο όριο. Στην περίπτωση αυτή, η ελάχιστη μοναδιαία αξία καθορίζεται στο απαιτούμενο επίπεδο ώστε να τηρείται το εν λόγω κατώτατο όριο.
5. Η αναφερόμενη στην παράγραφο 4 εθνική ή περιφερειακή μοναδιαία αξία το 2019 υπολογίζεται διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, ή του περιφερειακού ανώτατου ορίου, για το ημερολογιακό έτος 2019, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το 2015 στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα κατά το 2015. Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντίστοιχα για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ ή του περιφερειακού ανώτατου ορίου, για το 2015.
6. Τα περιφερειακά ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 5 υπολογίζονται με εφαρμογή ενός σταθερού ποσοστού στο εθνικό ανώτατο όριο όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το έτος 2019. Το εν λόγω σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας τα αντίστοιχα περιφερειακά ανώτατα όρια, όπως ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 για το έτος 2015, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 για το έτος 2015, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 όταν εφαρμόζεται το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 2.
7. Για τη χρηματοδότηση των αυξήσεων της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρονται στην παράγραφο 4, όταν πρόκειται για δικαιώματα ενίσχυσης με αρχική μοναδιαία αξία ανώτερη της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019, η διαφορά μεταξύ της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους και της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019 μειώνεται βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Τα κριτήρια αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν τον καθορισμό μέγιστης μείωσης της αρχικής μοναδιαίας αξίας κατά 30 %.
8. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η μετάβαση από την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 26 στην τελική μοναδιαία αξία τους το 2019 που καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 ή 4 έως 7 του παρόντος άρθρου πραγματοποιείται με ίσα βήματα αρχής γενομένης από το 2015.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με το καθορισμένο ποσοστό όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για κάθε έτος, προσαρμόζεται η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης με αρχική μοναδιαία αξία ανώτερη της εθνικής ή περιφερειακής μοναδιαίας αξίας το 2019.
9. Κατά παρέκκλιση εκ της παραγράφου 8 του παρόντος άρθρου όταν ένα κράτος μέλος που αποφασίζει κατά το άρθρο 21 παράγραφος 3 να κρατήσει τα υφιστάμενα δικαιώματα εφαρμόζει την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, η μετάβαση από την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης, ως ορίζεται κατά το άρθρο 26 παράγραφος 5 στην τελική τους μοναδιαία αξία το 2019,ως ορίζεται κατά την παράγραφο 3 ή τις παραγράφους 4 έως 7 του παρόντος άρθρου, γίνεται, όπου πρέπει, εφαρμόζοντας τα εθνικά μέτρα κατά το άρθρο 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.
Για να τηρηθεί το καθορισμένο ποσοστό όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για κάθε χρόνο, η αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης προσαρμόζεται γραμμικώς.
10. Το 2015, τα κράτη μέλη θα ενημερώσουν τους γεωργούς για την αξία των οικείων δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο και τα άρθρα 26 και 27 για κάθε έτος της περιόδου που καλύπτει ο παρών κανονισμός.
Άρθρο 26
Υπολογισμός της αρχικής μοναδιαίας αξίας
1. Η αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 2 σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης στο ημερολογιακό έτος 2014 και δεν έχουν αποφασίσει να κρατήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης κατά το άρθρο 21 παράγραφος 3 ορίζεται σύμφωνα με μία από τις μεθόδους των παραγράφων 2 ή 3:
2. Ένα σταθερό ποσοστό των ενισχύσεων που έλαβε ο γεωργός για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς που προβλέπονται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του εν λόγω κανονισμού, διαιρείται διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 2 του άρθρου 30 του παρόντος κανονισμού, διά του ποσού των ενισχύσεων για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
3. Ένα σταθερό ποσοστό της αξίας των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δικαιωμάτων, τα οποία ο γεωργός είχε κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, διαιρείται διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά της συνολικής αξίας όλων των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δικαιωμάτων στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης.
Για τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου, ένας γεωργός θεωρείται ότι κατέχει δικαιώματα ενίσχυσης κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για το 2014 εφόσον έως την ημερομηνία αυτή του έχουν χορηγηθεί ή μεταβιβαστεί οριστικώς δικαιώματα ενίσχυσης.
4. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης περιοχής στο ημερολογιακό έτος 2014 υπολογίζουν την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης του άρθρου 25 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό της συνολικής αξίας των ενισχύσεων που έλαβε ο γεωργός για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και δυνάμει των άρθρων 132, 133 και 133α του εν λόγω κανονισμού, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς που προβλέπονται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του εν λόγω κανονισμού, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης τα οποία του χορηγούνται το 2015, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό απόθεμα ή από το περιφερειακό απόθεμα το 2015.
Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά της συνολικής αξίας των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και δυνάμει των άρθρων 132 και 133α του εν λόγω κανονισμού για το 2014 εντός του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή της ενδιαφερόμενης περιοχής, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του προαναφερθέντος κανονισμού.
5. Τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης στο ημερολογιακό έτος 2014 και τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, αποφασίζουν να διατηρήσουν τα υφιστάμενα δικαιώματα ενίσχυσης υπολογίζουν την αρχική μοναδιαία αξία ενός δικαιώματος ενίσχυσης του άρθρου 25 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού πολλαπλασιάζοντας την μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων με σταθερό ποσοστό. Αυτό το σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για το έτος 2015, κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, διά του ποσού των ενισχύσεων για το 2014 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στο οικείο κράτος μέλος ή περιοχή, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς του τίτλου ΙΙ κεφαλαίου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
6. Για τους σκοπούς των υπολογισμών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εφαρμόζεται στους αντίστοιχους τομείς η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να λάβουν υπόψη τη στήριξη που χορηγείται κατά το ημερολογιακό έτος 2014 στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων καθεστώτων σύμφωνα με το άρθρο 52, το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και, όσον αφορά τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του εν λόγω κανονισμού.
Αν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού, μπορεί να λάβει υπόψη και τις διαφορές μεταξύ του επιπέδου της στήριξης που χορηγείται κατά το ημερολογιακό έτος 2014 και του επιπέδου της προς χορήγηση στήριξης σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού για τον υπολογισμό που αναφέρεται στις παραγράφους 3α έως 3γ του παρόντος άρθρου, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον Τίτλο IV του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται σε τομέα στον οποίο έχει χορηγηθεί στήριξη κατά το ημερολογιακό έτος 2014 σύμφωνα με το άρθρο 52, το άρθρο 53 παράγραφος 1 και το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και, για τα κράτη μέλη τα οποία εφάρμοσαν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, και
β)
το ανά μονάδα ποσό αυτής της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης είναι μειωμένο σε σύγκριση με το ανά μονάδα ποσό της στήριξης κατά το 2014.
Άρθρο 27
Προσθήκη του εθνικού αποθεματικού για αποναρκοθέτηση
Όσον αφορά την Κροατία, οποιαδήποτε αναφορά στα άρθρα 25 και 26 στο εθνικό απόθεμα, θεωρείται ότι περιλαμβάνει το ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση που αναφέρεται στο άρθρο 20.
Επιπλέον, το ποσό που προκύπτει από το ειδικό εθνικό αποθεματικό για την αποναρκοθέτηση αφαιρείται από τα ανώτατα όρια του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, στις παραγράφους 5 και 6 του προαναφερθέντος άρθρου και στο άρθρο 26.
Άρθρο 28
Απροσδόκητο κέρδος
Για τους σκοπούς του άρθρου 25 παράγραφοι 4 έως 7 και του άρθρου 26, ένα κράτος μέλος μπορεί, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, να ορίζει ότι, σε περίπτωση αγοράς ή παραχώρησης ή λήξης του συνόλου ή μέρους μιας σύμβασης μίσθωσης γεωργικών εκτάσεων μετά την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 35 ή το άρθρο 124 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και πριν από την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, η αύξηση ή μέρος της αύξησης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγούνταν στον οικείο γεωργό επιστρέφεται στο εθνικό απόθεμα ή το περιφερειακό απόθεμα, σε περίπτωση που η αύξηση θα οδηγούσε σε απροσδόκητο κέρδος για τον οικείο γεωργό.
Τα αντικειμενικά αυτά κριτήρια θεσπίζονται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, περιλαμβάνουν δε τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
μια ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης· και
β)
το ποσοστό της ληφθείσας ενίσχυσης που επιστρέφεται στο εθνικό απόθεμα ή το περιφερειακό απόθεμα.
Άρθρο 29
Ενημέρωση για την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης και τη σύγκλιση
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν, όταν χρειάζεται, την Επιτροπή για τις αποφάσεις των άρθρων 25, 26 και 28 μέχρι την 1η Αυγούστου 2014.
Τμημα 2
Εθνικο αποθεμα και περιφερειακα αποθεματα
Άρθρο 30
Δημιουργία και χρήση του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων
1. Κάθε κράτος μέλος δημιουργεί εθνικό απόθεμα. Για τον σκοπό αυτό, κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική ποσοστιαία μείωση του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό επίπεδο.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 23 παράγραφος 1 μπορούν να δημιουργούν περιφερειακά αποθέματα. Για τον σκοπό αυτό, κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη προβαίνουν σε γραμμική ποσοστιαία μείωση του ανώτατου ορίου του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 2, προκειμένου να συγκροτήσουν το περιφερειακό απόθεμα.
3. Η μείωση που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 δεν υπερβαίνει το 3 % εκτός, εάν απαιτείται υψηλότερο ποσοστό, για να καλυφθούν οι ανάγκες χορήγησης που ορίζονται στην παράγραφο 6 ή στην παράγραφο 7 στοιχεία α) και β) για το έτος 2015 ή, όσον αφορά τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
4. Τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακό τους αποθέματα σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.
5. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που αναφέρονται στην παράγραφο 4 χορηγούνται μόνον στους γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται χορήγησης αμέσων ενισχύσεων κατά το άρθρο 9.
6. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακό τους αποθέματα για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης, κατά προτεραιότητα, σε γεωργούς νεαρής ηλικίας και σε γεωργούς που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν το εθνικό τους απόθεμα ή τα περιφερειακά τους αποθέματα για:
α)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς προκειμένου να αποφεύγεται η εγκατάλειψη της γης, μεταξύ άλλων σε περιοχές στις οποίες εφαρμόζονται προγράμματα αναδιάρθρωσης ή προγράμματα ανάπτυξης που υπόκεινται σε κάποια μορφή δημόσιας παρέμβασης,
β)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς ως αντιστάθμιση σε ειδικά μειονεκτήματα
γ)
να χορηγήσουν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δεν μπόρεσαν να λάβουν δικαιώματα ενίσχυσης δυνάμει του παρόντος Κεφαλαίου λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων·
δ)
να χορηγήσουν, όταν εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς των οποίων ο αριθμός επιλεξίμων εκταρίων που θα δηλώσουν το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και που είναι στη διάθεσή τους κατά την καθορισμένη από το συγκεκριμένο κράτος μέλος ημερομηνία, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης, είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που ορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και που κατέχει ο γεωργός κατά την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που καθορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
ε)
να αυξήσουν γραμμικά σε μόνιμη βάση την αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο αν το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα υπερβαίνουν το 0,5 % του ετήσιου εθνικού ή περιφερειακού ανώτατου ορίου για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, υπό την προϋπόθεση ότι επαρκή ποσά παραμένουν διαθέσιμα για την κάλυψη της κατανομής όπως αυτή ορίζεται στην παράγραφο 6, στα στοιχεία α) και β) της παρούσας παραγράφου και στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου.
στ)
να καλύψουν τις ετήσιες ανάγκες πληρωμών που πρέπει να δοθούν σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 και το άρθρο 65 παράγραφοι 1, 2 και 3 του παρόντος κανονισμού.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη αποφασίζουν τις προτεραιότητες μεταξύ των διαφορετικών επιλογών που αναφέρονται σε αυτήν.
8. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 6 και των στοιχείων α), β) και γ) της παραγράφου 7, τα κράτη μέλη καθορίζουν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται στους γεωργούς στον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το έτος χορήγησης.
Ο εθνικός ή περιφερειακός μέσος όρος υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του βασικού συστήματος ενίσχυσης όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως για το έτος χορήγησης, μη περιλαμβανομένου του ποσού του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος, και, για την Κροατία, του ειδικού αποθεματικού αποναρκοθέτησης, διά του αριθμού των χορηγηθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα βήματα για τις ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα λαμβάνοντας υπόψη τις τροποποιήσεις των εθνικών ή περιφερειακών ανώτατων ορίων για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που ορίζονται με το άρθρο 22 παράγραφος 1 και στο άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως τις οποίες συνεπάγονται οι διακυμάνσεις του επιπέδου των εθνικών ανώτατων ορίων που καθορίζονται στο Παράρτημα ΙΙ.
9. Σε περίπτωση που γεωργός δικαιούται να λάβει δικαιώματα ενίσχυσης ή να αυξήσει την αξία των υφισταμένων δικαιωμάτων του βάσει τελεσίδικης δικαστικής απόφασης ή οριστικής διοικητικής πράξης της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους, ο γεωργός λαμβάνει τον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζονται στην εν λόγω απόφαση ή πράξη σε ημερομηνία που καθορίζεται από το κράτος μέλος. Ωστόσο, η ημερομηνία αυτή δεν πρέπει να είναι μεταγενέστερη της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που έπεται της ημερομηνίας έκδοσης της δικαστικής απόφασης ή διοικητικής πράξης, λαμβανομένης υπόψη της εφαρμογής των άρθρων 32 και 33.
10. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 6, του στοιχείου α) και β) της παραγράφου 7 και της παραγράφου 9, τα κράτη μέλη μπορούν είτε να χορηγήσουν νέα δικαιώματα είτε να αυξήσουν τη μοναδιαία αξία όλων των υφιστάμενων δικαιωμάτων ενός γεωργού, έως την αξία του εθνικού ή περιφερειακού μέσου όρου.
11. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «γεωργοί νεαρής ηλικίας» νοούνται οι γεωργοί οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφος 2 και, κατά περίπτωση, τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφοι 3 και 11·
β)
ως «γεωργοί που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα» νοούνται φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία, κατά τα πέντε έτη που προηγούνται της έναρξης γεωργικής δραστηριότητας, δεν άσκησαν γεωργική δραστηριότητα στο όνομά τους και υπ’ ευθύνη τους ούτε ήλεγχαν νομικό πρόσωπο που ασκούσε γεωργική δραστηριότητα. Σε περίπτωση νομικού προσώπου, το ή τα φυσικά πρόσωπα που ελέγχουν το νομικό πρόσωπο δεν πρέπει να έχουν ασκήσει γεωργική δραστηριότητα στο όνομά τους και υπ’ ευθύνη τους ούτε να ελέγχουν νομικό πρόσωπο το οποίο έχει ασκήσει γεωργική δραστηριότητα, κατά τα πέντε έτη που προηγούνται της έναρξης της γεωργικής δραστηριότητας του νομικού προσώπου· τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν τα δικά τους πρόσθετα αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για την προκειμένη κατηγορία γεωργών σχετικά με κατάλληλα προσόντα, εμπειρία ή κατάρτιση.
Άρθρο 31
Αναπλήρωση του εθνικού αποθέματος ή των περιφερειακών αποθεμάτων
1. Το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα αναπληρώνονται με ποσά που προκύπτουν από:
α)
δικαιώματα ενίσχυσης που δεν συνεπάγονται καταβολές ενισχύσεων επί δύο συναπτά έτη λόγω της εφαρμογής οποιουδήποτε εκ των κατωτέρω:
i)
του άρθρου 9,
ii)
του άρθρου 10 παράγραφος 1, ή
iii)
του άρθρου 11 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
β)
αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης ισοδύναμο με τον συνολικό αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που δεν έχουν ενεργοποιηθεί από γεωργό σύμφωνα με το άρθρο 32 του παρόντος κανονισμού επί δύο συναπτά έτη, εκτός αν η ενεργοποίηση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Για τον καθορισμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων του γεωργού που επιστρέφονται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, δίνεται προτεραιότητα στα δικαιώματα με τη χαμηλότερη αξία·
γ)
δικαιώματα ενίσχυσης που επιστρέφονται εκουσίως από τους γεωργούς·
δ)
την εφαρμογή του άρθρου 28 του παρόντος κανονισμού
ε)
αδικαιολογήτως χορηγηθέντα δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
στ)
γραμμική μείωση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο όταν το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα δεν επαρκεί για την κάλυψη των περιπτώσεων του άρθρου 30 παράγραφος 9 του παρόντος κανονισμού.
ζ)
τα κράτη μέλη μπορούν, όταν το κρίνουν απαραίτητο, να προβαίνουν σε γραμμική μείωση των δικαιωμάτων ενίσχυσης υπό το βασικό καθεστώς ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για την κάλυψη των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 30 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού·
η)
την εφαρμογή του άρθρου 34 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα απαραίτητα μέτρα σχετικά με την επιστροφή μη ενεργοποιημένων δικαιωμάτων ενίσχυσης στο εθνικό ή το περιφερειακό απόθεμα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Εφαρμογη του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ
Άρθρο 32
Ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Η στήριξη στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης χορηγείται στους γεωργούς, μέσω δήλωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, κατόπιν ενεργοποίησης δικαιώματος ενίσχυσης ανά επιλέξιμο εκτάριο στο κράτος μέλος στο οποίο έχει χορηγηθεί το δικαίωμα. Τα ενεργοποιημένα δικαιώματα ενίσχυσης συνεπάγονται δικαίωμα ετήσιας είσπραξης των ποσών που ορίζονται σε αυτά, με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, και των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7, το άρθρο 51 παράγραφος 2 και το άρθρο 65 παράγραφος 2, στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού καθώς της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος Τίτλου, ως «επιλέξιμο εκτάριο» νοείται:
α)
κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης που χρησιμοποιείται για γεωργικές δραστηριότητες ή, σε περίπτωση που έχει και μη γεωργική χρήση, κατά κύριο λόγο για γεωργικές δραστηριότητες, περιλαμβανομένων περιοχών που δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2003 στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004 και επέλεξαν κατά την προσχώρηση να εφαρμόσουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης· ή
β)
κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και η οποία:
i)
δεν ανταποκρίνεται πλέον στον ορισμό του «επιλέξιμου εκταρίου» που περιλαμβάνεται στο στοιχείο α) λόγω της εφαρμογής της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και της οδηγίας 2009/147/ΕΚ· ή
ii)
καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής δέσμευσης του συγκεκριμένου γεωργού, αναδασώνεται σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 ή το άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ή στο πλαίσιο εθνικού καθεστώτος του οποίου οι προϋποθέσεις είναι σύμφωνες με το άρθρο 43 παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 · ή
iii)
καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής δέσμευσης του συγκεκριμένου γεωργού, τελεί υπό καθεστώς παύσης καλλιέργειας σύμφωνα με τα άρθρα 22, 23 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 ή το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Για τους σκοπούς του στοιχείου α) της παραγράφου 2:
α)
όταν η γεωργική έκταση μιας εκμετάλλευσης χρησιμοποιείται και για μη γεωργικές δραστηριότητες, η έκταση αυτή θεωρείται ότι χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για γεωργικές δραστηριότητες εάν οι δραστηριότητες αυτές μπορούν να ασκούνται χωρίς να παρεμποδίζονται σημαντικά από την ένταση, τη φύση, τη διάρκεια και το χρονοδιάγραμμα των μη γεωργικών δραστηριοτήτων,
β)
τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίζουν κατάλογο των περιοχών που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για μη γεωργικές δραστηριότητες.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κριτήρια για την εφαρμογή του παρόντος εδαφίου στην επικράτειά τους.
4. Για να είναι επιλέξιμες, οι εκτάσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στον ορισμό του επιλέξιμου εκταρίου καθ’ όλο το ημερολογιακό έτος, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων.
5. Για τους σκοπούς του προσδιορισμού του «επιλέξιμου εκταρίου», τα κράτη μέλη που λαμβάνουν την απόφαση του άρθρου 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο μπορούν να εφαρμόζουν συντελεστή μείωσης για τη μετατροπή των εκταρίων αυτών σε «επιλέξιμα εκτάρια».
6. Οι εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή κάνναβης αποτελούν επιλέξιμα εκτάρια μόνο εάν οι ποικιλίες που χρησιμοποιούνται έχουν περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη που δεν υπερβαίνει το 0,2 %.
Άρθρο 33
Δήλωση επιλεξίμων εκταρίων
1. Για τους σκοπούς της ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1, ο γεωργός δηλώνει τα αγροτεμάχια που αντιστοιχούν στα επιλέξιμα εκτάρια τα οποία συνδέονται με δικαίωμα ενίσχυσης. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, τα αγροτεμάχια αυτά μπορούν να δηλωθούν μόνο αν είναι στη διάθεση του γεωργού από ημερομηνία που ορίζεται από το κράτος μέλος και δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να επιτρέπουν στον γεωργό να τροποποιεί τη δήλωσή του με την προϋπόθεση ότι διατηρεί τουλάχιστον τον αριθμό των εκταρίων που αντιστοιχούν στα δικαιώματα ενίσχυσής του και τηρεί τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης για τη συγκεκριμένη έκταση.
Άρθρο 34
Μεταβίβαση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης μπορούν να μεταβιβάζονται μόνο σε γεωργό που δικαιούται άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9, εγκατεστημένο εντός του ίδιου κράτους μέλους, εκτός από την περίπτωση μεταβίβασης μέσω υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης, περιλαμβανομένης της υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς, μπορούν να ενεργοποιούνται μόνο στο κράτος μέλος όπου χορηγήθηκαν.
2. Στην περίπτωση εφαρμογής από τα κράτη μέλη της δυνατότητας του άρθρου 23 παράγραφος 1, τα δικαιώματα ενίσχυσης επιτρέπεται να μεταβιβάζονται ή να ενεργοποιούνται μόνον εντός της ίδιας περιφέρειας.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης, περιλαμβανομένης της υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς μπορούν να ενεργοποιούνται μόνο στην περιφέρεια όπου χορηγήθηκαν.
3. Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν την εναλλακτική δυνατότητα κατά το άρθρο 23 παράγραφος 1 μπορούν να αποφασίζουν ότι τα δικαιώματα ενίσχυσης μπορούν να μεταβιβάζονται ή να ενεργοποιούνται μόνον εντός μίας και της αυτής περιφέρειας, πλην της περιπτώσεως υφιστάμενης ή αναμενόμενης κληρονομιάς.
Οι εν λόγω περιφέρειες ορίζονται στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση των γεωργών και η αποφυγή στρεβλώσεων της αγοράς και του ανταγωνισμού.
4. Κατά τη μεταβίβαση δικαιωμάτων ενίσχυσης χωρίς γη, τα κράτη μέλη, ενεργώντας σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, μπορούν να αποφασίζουν ότι μέρος των δικαιωμάτων ενίσχυσης που μεταβιβάζονται επιστρέφουν στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα ή ότι η μοναδιαία αξία τους μειώνεται υπέρ του εθνικού ή περιφερειακού αποθέματος. Τέτοια μείωση μπορεί να εφαρμόζεται σε έναν ή περισσότερους τύπους μεταβίβασης.
5. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τους λεπτομερείς κανόνες για την κοινοποίηση που κάνουν οι γεωργοί προς τις εθνικές αρχές σε περίπτωση μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης, καθώς και τις προθεσμίες της κοινοποίησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 35
Ανάθεση εξουσίας
1. Χάριν ασφαλείας δικαίου και για την αποσαφήνιση των ειδικών καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν κατά την εφαρμογή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά τα ακόλουθα:
α)
κανόνες για την επιλεξιμότητα και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης, σε περίπτωση υφιστάμενης και αναμενόμενης κληρονομιάς, διαδοχής βάσει συμβατικής μίσθωσης, μεταβολής του νομικού καθεστώτος ή της επωνυμίας, μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης και σε περίπτωση συγχώνευσης ή κατάτμησης της εκμετάλλευσης καθώς και σε περίπτωση εφαρμογής της ρήτρας σύναψης συμβολαίου που περιέχεται στο άρθρο 24 παράγραφος 8·
β)
κανόνες για τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού ή της αύξησης ή της μείωσης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε σχέση με τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει οποιασδήποτε διάταξης του παρόντος Τίτλου, συμπεριλαμβανομένων κανόνων:
i)
σχετικά με τη δυνατότητα καθορισμού, σε προσωρινή βάση, της αξίας και του αριθμού ή της αύξησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται βάσει της αίτησης του γεωργού,
ii)
σχετικά με τους όρους για τον καθορισμό της προσωρινής και της οριστικής αξίας καθώς και του προσωρινού και του οριστικού αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης,
iii)
σχετικά με τις περιπτώσεις όπου σύμβαση πώλησης ή μίσθωσης θα μπορούσε να επηρεάσει τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης·
γ)
κανόνες για τον καθορισμό και τον υπολογισμό της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λαμβάνονται από το εθνικό απόθεμα ή τα περιφερειακά αποθέματα·
δ)
κανόνες για την τροποποίηση της μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης στην περίπτωση υποδιαιρέσεων των δικαιωμάτων ενίσχυσης και στην περίπτωση μεταβίβασης δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4·
ε)
κριτήρια για την εφαρμογή επιλογών σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) του τρίτου εδαφίου του άρθρου 24 παράγραφος 1·
στ)
κριτήρια για την εφαρμογή περιορισμών στον αριθμό των προς χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφοι 4 έως 7·
ζ)
κριτήρια για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 30 παράγραφοι 6 και 7·
η)
κριτήρια για τον καθορισμό του συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο πέμπτο εδάφιο του άρθρου 32 παράγραφος 5.
2. Για τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης των δικαιωμάτων ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες για το περιεχόμενο της δήλωσης και τις απαιτήσεις για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
3. Για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες που εξαρτούν τη χορήγηση των ενισχύσεων από τη χρήση πιστοποιημένων σπόρων ορισμένων ποικιλιών κάνναβης και προσδιορίζουν τη διαδικασία για τον καθορισμό των ποικιλιών κάνναβης και την εξακρίβωση της περιεκτικότητάς τους σε τετραϋδροκανναβινόλη που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 6.
Τμημα 4
Καθεστωσ ενιαιασ στρεμματικησ ενισχυσησ
Άρθρο 36
Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη τα οποία το 2014 εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζεται στο Κεφάλαιο 2 Τίτλος V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μπορούν να συνεχίσουν, υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού, την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Κοινοποιούν την απόφασή τους, και την ημερομηνία λήξης της εφαρμογής αυτής, στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
Κατά το διάστημα εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης δεν ισχύουν για τα εν λόγω κράτη μέλη τα Τμήματα 1, 2 και 3 του παρόντος Κεφαλαίου, με εξαίρεση το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 23 παράγραφος 1, το άρθρο 23 παράγραφος 6 και το άρθρο 32 παράγραφοι 2 έως 6.
2. Η ενιαία στρεμματική ενίσχυση καταβάλλεται ετησίως για κάθε επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται από τον γεωργό σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Υπολογίζεται κάθε έτος διαιρώντας την ετήσια συνολική χρηματοδότηση, που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, διά του συνολικού αριθμού επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στο αντίστοιχο κράτος μέλος σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη τα οποία αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 38 του παρόντος κανονισμού από 1ης Ιανουαρίου 2018 το αργότερο μπορούν να χρησιμοποιούν, για το διάστημα κατά το οποίο εφαρμόζουν το άρθρο αυτό, έως το 20 % της ετήσιας συνολικής χρηματοδότησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανά εκτάριο.
Για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανά εκτάριο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ενίσχυση που χορηγείται για το ημερολογιακό έτος 2014 στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων εκ των καθεστώτων σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) του άρθρου 68 παράγραφος 1 και των άρθρων 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
Για την Κύπρο η ενίσχυση μπορεί να διαφοροποιηθεί λαμβάνοντας υπόψη την ειδική ανά τομέα χρηματοδότηση όπως περιλαμβάνεται στο Παράρτημα XVΙΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 μειωμένη κατά την τυχόν ενίσχυση που χορηγείται στον ίδιο τομέα σύμφωνα με το άρθρο 37 του παρόντος κανονισμού.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν, για κάθε κράτος μέλος, το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης αφαιρώντας από το ετήσιο εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ τα ανώτατα ποσά που ορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 42, 47, 49, 51 και 53. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
5. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1α εκτάρια είναι στη διάθεση του γεωργού από ημερομηνία που ορίζεται από το κράτος μέλος και δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 όσον αφορά κανόνες περί επιλεξιμότητας και την πρόσβαση των γεωργών στο καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
Άρθρο 37
Μεταβατική εθνική ενίσχυση
1. Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 36 μπορούν να αποφασίσουν τη χορήγηση μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης κατά το διάστημα 2015-2020.
2. Η μεταβατική εθνική ενίσχυση μπορεί να χορηγείται σε γεωργούς σε τομείς στους οποίους το 2013 χορηγήθηκε η ενίσχυση αυτή ή, στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, χορηγήθηκαν συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις.
3. Η μεταβατική εθνική ενίσχυση χορηγείται υπό τους αυτούς όρους που ισχύουν για την καταβολή των ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 7 ή το άρθρο 133α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013, εξαιρουμένης της μείωσης των ενισχύσεων συνεπεία της εφαρμογής του άρθρου 132 παρ.2 σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 10 του εν λόγω κανονισμού.
4. Το συνολικό ποσό μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης προς τους γεωργούς σε οποιονδήποτε τομέα αναφερόμενο στην παράγραφο 2 περιορίζεται από το ακόλουθο ποσοστό της χρηματοδότησης ανά τομέα που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 7 ή το άρθρο 133α παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου το 2013:
-
75 % το 2015,
-
70 % το 2016,
-
65 % το 2017,
-
60 % το 2018,
-
55 % το 2019,
-
50 % το 2020.
Για την Κύπρο το ποσοστό αυτό υπολογίζεται βάσει της ειδικής ανά τομέα χρηματοδότησης που ορίζεται στο Παράρτημα XVΙΙα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
5. Οι διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 δεν εφαρμόζονται στην Κύπρο.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους. Κοινοποιούνται τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
ανά τομέα συνολική χρηματοδότηση·
β)
μέγιστο ποσοστό της μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης, κατά περίπτωση.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και εντός των ορίων που τίθενται στην παράγραφο 4, σχετικά με τα προς χορήγηση ποσά μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης.
Τμημα 5
Εφαρμογη του καθεστωτοσ βασικησ ενισχυσησ στα κρατη μελη τα οποια εχουν εφαρμοσει το καθεστωσ ενιαιασ στρεμματικησ ενισχυσησ
Άρθρο 38
Εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Εκτός αν προβλέπεται άλλως στο παρόν τμήμα, ο παρών Τίτλος εφαρμόζεται στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο Τμήμα 4 του παρόντος Κεφαλαίου.
Τα άρθρα 24 έως 29 δεν εφαρμόζονται έναντι των ανωτέρω κρατών μελών.
Άρθρο 39
Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης χορηγούνται σε γεωργούς που δικαιούνται άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού εάν:
α)
υποβάλουν αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης έως την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων που θα καθοριστεί σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 78 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, και
β)
είχαν το δικαίωμα να λάβουν πληρωμές, πριν από οποιαδήποτε μείωση ή αποκλεισμό που προβλέπεται στο Κεφάλαιο 4 του Τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, στο πλαίσιο αίτησης ενίσχυσης για άμεσες ενισχύσεις ή μεταβατική εθνική ενίσχυση ή συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις ή, στην περίπτωση της Κύπρου, κρατική ενίσχυση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το 2013.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται αμέσου ενισχύσεως κατά το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, οι οποίοι πληρούν τον όρο του στοιχείου α) του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι δεν έλαβαν ενισχύσεις για το 2013 στο πλαίσιο αίτησης ενίσχυσης αναφερομένης στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου και οι οποίοι, την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος υποβολής αιτήσεων 2013, διέθεταν μόνο γεωργική γη η οποία στις 30 Ιουνίου 2003 δεν ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση όπως προβλέπεται στο άρθρο 124 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
2. Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται ανά γεωργό κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσής του σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και τα οποία έχει στη διάθεσή του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 για τον καθορισμό περαιτέρω κανόνων σχετικά με την εισαγωγή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης στα κράτη μέλη τα οποία έχουν εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τις αιτήσεις χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης που υποβάλλονται κατά το έτος χορήγησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης δεν μπορούν να καθορισθούν ακόμη οριστικά και η χορήγησή τους επηρεάζεται από ειδικές περιστάσεις.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 40
Αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη υπολογίζουν τη μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης διαιρώντας σταθερό ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για κάθε σχετικό έτος διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται αντιστοίχως δυνάμει των άρθρων 22 παράγραφος 1 ή 23 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, για το πρώτο έτος εφαρμογής του ανωτέρω καθεστώτος κατόπιν εφαρμογής της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 2 του άρθρου 30, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης. Τα δικαιώματα ενίσχυσης εκφράζονται με αριθμό αντιστοιχούντα προς αριθμό εκταρίων.
2. Κατά παρέκκλιση από τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να διαφοροποιούν την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, για κάθε σχετικό έτος, βάσει της αρχικής μοναδιαίας αξίας τους.
3. Η αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ορίζεται διαιρώντας ένα σταθερό ποσοστό της συνολικής αξίας των ενισχύσεων, μη περιλαμβανομένων των ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει των άρθρων 41, 43, 48 και 50 και του Τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, που έλαβε γεωργός σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για το αμέσως προηγούμενο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ημερολογιακό έτος πριν την εφαρμογή του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, διά του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έλαβε ο γεωργός κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μη περιλαμβανομένων εκείνων που χορηγούνται από το εθνικό ή το περιφερειακό απόθεμα.
Το εν λόγω σταθερό ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το εθνικό ή περιφερειακό ανώτατο όριο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που καθορίζεται με το άρθρο 22 παράγραφος 1 ή το άρθρο 23 παράγραφος 2 αντιστοίχως του παρόντος κανονισμού για το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 23 παράγραφος 2, διά της συνολικής αξίας των ενισχύσεων, μη περιλαμβανομένων των ενισχύσεων που χορηγούνται δυνάμει των άρθρων 41, 43, 48 και 50 και του Τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, για το αμέσως προηγούμενο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ημερολογιακό έτος εντός του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή, πριν την εφαρμογή του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη, ενεργώντας σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, προβαίνουν στην προσέγγιση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. Προς τούτο, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τις ενέργειες στις οποίες πρόκειται να προβούν και τον τρόπο υπολογισμού που θα χρησιμοποιηθεί και τα κοινοποιούν στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης. Τα βήματα αυτά περιλαμβάνουν ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις της αρχικής αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, αρχής γενομένης από το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
Κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους γεωργούς σχετικά με την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που τους αναλογούν όπως υπολογίζονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο για κάθε έτος της καλυπτόμενης από τον παρόντα κανονισμό περιόδου.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3, ένα κράτος μέλος μπορεί, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, να ορίζει ότι, σε περίπτωση αγοράς ή παραχώρησης ή λήξης του συνόλου ή μέρους μιας σύμβασης μίσθωσης γεωργικών εκτάσεων μετά την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 5 και πριν από την ημερομηνία που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, η αύξηση ή μέρος της αύξησης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που θα χορηγούνταν στον οικείο γεωργό επιστρέφεται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, αν η αύξηση θα οδηγούσε σε απροσδόκητο κέρδος για τον γεωργό.
Τα αντικειμενικά αυτά κριτήρια θεσπίζονται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, περιλαμβάνουν δε τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
την ελάχιστη διάρκεια της μίσθωσης·
β)
το ποσοστό της ληφθείσας ενίσχυσης που επιστρέφεται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Αναδιανεμητική ενίσχυση
Άρθρο 41
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, έως την 1η Αυγούστου δεδομένου έτους, να χορηγήσουν από το επόμενο έτος ετήσια ενίσχυση σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο Κεφάλαιο 1 Τμήματα 1, 2, 3 και 5 ή στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που αναφέρεται στο Τμήμα 4 του κεφαλαίου 1 («αναδιανεμητική ενίσχυση»).
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή, έως την ημερομηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη που έχουν αποφασίσει να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με το άρθρο 23 μπορούν να χορηγούν την αναδιανεμητική ενίσχυση που αναφέρεται στο παρόν Κεφάλαιο σε περιφερειακό επίπεδο.
3. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, των γραμμικών μειώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η αναδιανεμητική ενίσχυση χορηγείται ετησίως κατόπιν ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης από τον γεωργό ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, κατόπιν, δήλωσης των επιλεξίμων εκταρίων από τον γεωργό.
4. Η αναδιανεμητική ενίσχυση υπολογίζεται ετησίως από τα κράτη μέλη πολλαπλασιάζοντας ένα ποσό που καθορίζει το κράτος μέλος και δεν πρέπει να είναι ανώτερο από το 65 % της μέσης εθνικής ή περιφερειακής ενίσχυσης ανά εκτάριο με τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιεί ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή με τον αριθμό επιλέξιμων εκταρίων που δηλώνει ο γεωργός κατά το άρθρο 36 παράγραφος 2. Ο αριθμός των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης ή εκταρίων δεν μπορεί να υπερβαίνει ένα ανώτατο όριο που θέτουν τα κράτη μέλη το οποίο δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια ή το μέσο μέγεθος γεωργικής εκμετάλλευσης όπως ορίζεται στο Παράρτημα VΙΙΙ εφόσον το μέγεθος αυτό. υπερβαίνει τα 30 εκτάρια στο οικείο κράτος μέλος.
5. Εφόσον τηρούνται τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 4, τα κράτη μέλη μπορούν, σε εθνικό επίπεδο, να θεσπίζουν διαβάθμιση εντός του αριθμού εκταρίων που καθορίζεται βάσει του εν λόγω εδαφίου, η οποία εφαρμόζεται πανομοιότυπα σε όλους τους γεωργούς.
6. Η εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση το εθνικό ανώτατο όριο που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παράγραφος 2 το 2015.
Η περιφερειακή μέση ενίσχυση ανά εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση ένα μερίδιο του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στη συγκεκριμένη περιοχή σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 το 2015. Για κάθε περιφέρεια, το μερίδιο αυτό υπολογίζεται διαιρώντας το αντίστοιχο περιφερειακό ανώτατο όριο, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2, διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 σε περίπτωση μη εφαρμογής του άρθρου 30 παράγραφος 2.
7. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να μην χορηγείται πλεονέκτημα προβλεπόμενο στο παρόν Κεφάλαιο σε γεωργούς οι οποίοι αποδεδειγμένα, μετά τις 18 Οκτωβρίου 2011, διαιρούν την εκμετάλλευσή τους με μοναδικό σκοπό να εισπράξουν την αναδιανεμητική ενίσχυση. Αυτό ισχύει επίσης για γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις προήλθαν από τέτοια διαίρεση.
8. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τον μέγιστο αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης ή εκταρίων που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό καθεστώς τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
Άρθρο 42
Χρηματοδοτικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της αναδιανεμητικής ενίσχυσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν έως την ημερομηνία του άρθρου 41 παράγραφος 1, να χρησιμοποιούν έως το 30 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ. Κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή έως την ημερομηνία αυτή.
2. Βάσει του ποσοστού του εθνικού ανώτατου ορίου που χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση αυτή σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Ενίσχυση για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον
Άρθρο 43
Γενικοί κανόνες
1. Οι γεωργοί που δικαιούνται ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης τηρούν, σε όλα τα επιλέξιμα εκτάριά τους κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφοι 2 έως 5, τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον και αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή τις ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
2. Οι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές είναι οι εξής:
α)
διαφοροποίηση καλλιεργειών·
β)
διατήρηση των υφιστάμενων μόνιμων χορτολιβαδικών εκτάσεων και
γ)
ύπαρξη περιοχής οικολογικής εστίασης στη γεωργική έκταση.
3. Οι ισοδύναμες πρακτικές είναι αυτές που περιλαμβάνουν παρόμοιες πρακτικές οι οποίες προσφέρουν ισοδύναμο ή ανώτερο επίπεδο οφέλους για το κλίμα και το περιβάλλον σε σύγκριση με μία ή πολλές από τις πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω ισοδύναμες πρακτικές και η πρακτική ή πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 με την(τις) οποία(-ες) είναι ισοδύναμη(-ες) παρατίθενται στο Παράρτημα ΙΧ και καλύπτονται από ένα εκ των εξής:
α)
δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
β)
εθνικά ή περιφερειακά συστήματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης, περιλαμβανομένων των συστημάτων πιστοποίησης της συμμόρφωσης προς εθνική περιβαλλοντική νομοθεσία που υπερβαίνει τα υποχρεωτικά πρότυπα που καθορίζονται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Ι του Τίτλου VI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα οποία σκοπό έχουν να ανταποκριθούν στους στόχους της προστασίας του εδάφους και των υδάτων, της βιοποικιλότητας, της διατήρησης του φυσικού τοπίου καθώς και του μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και της προσαρμογής σε αυτήν. Τα εν λόγω συστήματα πιστοποίησης μπορούν να περιλαμβάνουν τις πρακτικές που παρατίθενται στο Παράρτημα ΙΧ του παρόντος κανονισμού, τις πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ή συνδυασμό των πρακτικών αυτών
4. Οι ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεν αποτελούν αντικείμενο διπλής χρηματοδότησης.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, να περιορίσουν την επιλογή των γεωργών όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των δυνατοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 σημεία α) και β).
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, ότι οι γεωργοί εκπληρώνουν όλες τις συναφείς υποχρεώσεις τους δυνάμει της παραγράφου 1 σύμφωνα με τα εθνικά ή περιφερειακά συστήματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3.
7. Με την επιφύλαξη των αποφάσεων των κρατών μελών που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, ένας γεωργός μπορεί να χρησιμοποιήσει μία (ή περισσότερες) από τις πρακτικές που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παραγράφου 3 μόνον εάν αυτές αντικαθιστούν πλήρως την ή τις συναφείς πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Ένας γεωργός μπορεί να χρησιμοποιήσει τα συστήματα πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3 μόνον εάν αυτά καλύπτουν ολόκληρη την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
8. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις τους που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6 και τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή τα συστήματα πιστοποίησης που προτίθενται να εφαρμόσουν ως ισοδύναμες πρακτικές κατά την έννοια της παραγράφου 3.
Η Επιτροπή κρίνει κατά πόσον οι πρακτικές που περιλαμβάνονται στις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή στα συστήματα πιστοποίησης καλύπτονται από τον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ και, εάν θεωρεί ότι αυτό δεν συμβαίνει, το κοινοποιεί στα κράτη μέλη μέσω εκτελεστικής πράξης χωρίς να εφαρμόσει τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 ή 3. Εάν η Επιτροπή κοινοποιήσει σε κράτος μέλος ότι οι πρακτικές δεν καλύπτονται από τον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ, το κράτος μέλος δεν αναγνωρίζει ως ισοδύναμες κατά την έννοια της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή τα συστήματα πιστοποίησης που αφορά η κοινοποίηση της Επιτροπής.
9. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 10 και 11 του παρόντος άρθρου και της εφαρμογής της δημοσιονομικής πειθαρχίας, των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη χορηγούν την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο σε γεωργούς οι οποίοι τηρούν όσες από τις πρακτικές της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου έχουν συνάφεια με τη δραστηριότητά τους και αναλόγως της συμμόρφωσης των εν λόγω γεωργών με τις διατάξεις των άρθρων 44, 45 και 46 του παρόντος κανονισμού.
Η ενίσχυση αυτή λαμβάνει τη μορφή ετήσιας πληρωμής ανά επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 παρ. 2, τη μορφή ετήσιας πληρωμής ανά επιλέξιμο εκτάριο που δηλώνεται στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, το ποσό της οποίας υπολογίζεται ετησίως διαιρώντας το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 47 διά του συνολικού αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2, στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ή στη συγκεκριμένη περιφέρεια.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 25 παράγραφος 2 μπορούν να αποφασίσουν να χορηγήσουν την ενίσχυση που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο ως ποσοστό της συνολικής αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιεί ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 για κάθε συγκεκριμένο έτος.
Για κάθε έτος και κάθε κράτος μέλος ή περιφέρεια, το ανωτέρω ποσοστό υπολογίζεται διαιρώντας το ποσό που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 47 με τη συνολική αξία όλων των δικαιωμάτων ενίσχυσης που ενεργοποιούνται βάσει του άρθρου 33 παράγραφος 1 στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ή περιφέρεια.
10. Οι γεωργοί των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται εν όλω ή εν μέρει σε περιοχές που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ, 2000/60/ΕΚ ή 2009/147/ΕΚ δικαιούνται την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο υπό την προϋπόθεση ότι τηρούν τις πρακτικές που αναφέρονται στο παρόν Κεφάλαιο, στον βαθμό που οι πρακτικές αυτές στη συγκεκριμένη εκμετάλλευση συνάδουν με τους στόχους των εν λόγω οδηγιών.
11. Οι γεωργοί που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007 όσον αφορά τη βιολογική γεωργία δικαιούνται αυτοδικαίως την ενίσχυση που προβλέπεται στο παρόν Κεφάλαιο.
Όσον αφορά τη βιολογική γεωργία, το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο στις μονάδες μιας εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται για βιολογική παραγωγή σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007.
12. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70, με στόχο:
α)
την προσθήκη ισοδύναμων πρακτικών στον κατάλογο του Παραρτήματος ΙΧ·
β)
τον καθορισμό κατάλληλων απαιτήσεων που ισχύουν για τα εθνικά ή περιφερειακά συστήματα πιστοποίησης που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένου του επιπέδου των εγγυήσεων που πρέπει να παρέχουν τα εν λόγω συστήματα·
γ)
τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για τον υπολογισμό του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 για τις πρακτικές που αναφέρονται στα σημεία 3 και 4 του Τμήματος Ι και στο σημείο 7 του Τμήματος ΙΙΙ του Παραρτήματος ΙΧ του παρόντος κανονισμού και τυχόν περαιτέρω ισοδύναμες πρακτικές που προστίθενται στο εν λόγω Παράρτημα σύμφωνα με το στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου, όσον αφορά τις οποίες χρειάζεται ειδικός υπολογισμός προς αποφυγήν διπλής χρηματοδότησης.
13. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τη διαδικασία των κοινοποιήσεων, και τα χρονοδιαγράμματα υποβολής τους, και για τις εκτιμήσεις της κατά την παράγραφο 8. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 44
Διαφοροποίηση καλλιεργειών
1. Όταν η αρόσιμη γη του γεωργού καλύπτει έκταση μεταξύ 10 και 30 εκταρίων και δεν καλλιεργείται εξ ολοκλήρου με καλλιέργειες κάτω από το νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο διαφορετικές καλλιέργειες σε αυτή την αρόσιμη γη. Η κύρια καλλιέργεια δεν πρέπει να καλύπτει περισσότερο από το 75 % αυτής της αρόσιμης γης.
Όταν η αρόσιμη γη του γεωργού καλύπτει έκταση πάνω από 30 εκτάρια και δεν καλλιεργείται εξ ολοκλήρου με καλλιέργειες κάτω από το νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις διαφορετικές καλλιέργειες σε αυτή την αρόσιμη γη. Η κύρια καλλιέργεια δεν πρέπει να καλύπτει πάνω από το 75 % αυτής της αρόσιμης γης και οι δύο κύριες καλλιέργειες δεν πρέπει να καλύπτουν από κοινού πάνω από το 95 % αυτής της αρόσιμης γης.
2. Με την επιφύλαξη του αριθμού των καλλιεργειών που απαιτούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα ανώτατα όρια που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζονται στις εκμεταλλεύσεις όπου αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση καλύπτουν άνω του 75 % της αρόσιμης γης. Στην περίπτωση αυτή, η κύρια καλλιέργεια στην υπόλοιπη αρόσιμη έκταση δεν πρέπει να καλύπτει άνω του 75 % της υπόλοιπης αυτής αρόσιμης γης, εκτός εάν η υπόλοιπη αυτή έκταση καλύπτεται από αγρωστώδη ή λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις:
α)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της αρόσιμης γης χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών, ως γη υπό αγρανάπαυση ή για συνδυασμό των δύο, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη γη που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
β)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της επιλέξιμης γεωργικής έκτασης χρησιμοποιείται ως μόνιμος βοσκότοπος, χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών ή καλλιεργείται με καλλιέργειες κάτω από νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας ή για συνδυασμό των χρήσεων αυτών, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη έκταση που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
γ)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 50 % των δεδηλωμένων εκτάσεων αρόσιμης γης δεν δηλώθηκε από τον γεωργό στην αίτηση ενίσχυσης του προηγούμενου έτους και εφόσον, βάσει των γεωχωρικών στοιχείων των αιτήσεων ενίσχυσης, προκύπτει ότι όλη η αρόσιμη γη καλλιεργείται με διαφορετική καλλιέργεια από εκείνη του προηγούμενου ημερολογιακού έτους·
δ)
που βρίσκονται σε περιοχές βόρεια του 62ου παραλλήλου ή σε ορισμένες παρακείμενες περιοχές. Όταν η αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης καλύπτει περισσότερα από 10 εκτάρια, πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο διαφορετικές καλλιέργειες στην εν λόγω αρόσιμη γη. Καμία από τις καλλιέργειες αυτές δεν πρέπει να υπερβαίνει το 75 % της αρόσιμης γης εκτός όταν η κύρια καλλιέργεια αφορά αγρωστώδη ή άλλα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά ή γη υπό αγρανάπαυση.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «καλλιέργεια» νοείται αδιακρίτως:
α)
η καλλιέργεια οποιουδήποτε εκ των διαφορετικών γενών που ορίζονται στη βοτανική ταξινόμηση των καλλιεργειών
β)
η καλλιέργεια οποιουδήποτε εκ των ειδών στην περίπτωση Brassicaceae, Solanaceae και Cucurbitaceae,
γ)
η γη υπό αγρανάπαυση
δ)
τα αγρωστώδη ή άλλα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά.
Οι χειμερινές και οι εαρινές καλλιέργειες θεωρούνται διαφορετικές ακόμη και εάν ανήκουν στο ίδιο γένος.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 προκειμένου:
α)
να αναγνωριστούν άλλες κατηγορίες γένους και είδους από εκείνες που προβλέπονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου· και
β)
να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την πραγματοποίηση του ακριβούς υπολογισμού των μεριδίων των διαφόρων καλλιεργειών.
Άρθρο 45
Μόνιμοι βοσκότοποι
1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν μόνιμους βοσκότοπους οι οποίοι είναι ευαίσθητοι από περιβαλλοντική άποψη στις περιφέρειες που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ και οι οποίοι απαιτούν αυστηρή προστασία προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι των εν λόγω οδηγιών.
Τα κράτη μέλη μπορούν, προκειμένου να εξασφαλίσουν την προστασία των πολύτιμων, από περιβαλλοντική άποψη, μόνιμων βοσκότοπων, να αποφασίσουν να καθορίσουν περαιτέρω ευαίσθητες περιοχές που βρίσκονται εκτός των περιοχών που καλύπτονται από τις οδηγίες 92/43/ΕΟΚ ή 2009/147/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των μόνιμων βοσκότοπων σε εδάφη πλούσια σε άνθρακα.
Οι γεωργοί δεν μετατρέπουν ούτε οργώνουν τους μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται στις περιοχές που έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο και, κατά περίπτωση, το δεύτερο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η αναλογία της γης που αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο προς τη συνολική γεωργική έκταση που δηλώθηκε από τους γεωργούς σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν μειώνεται κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % σε σύγκριση με την αναλογία αναφοράς που καθορίζεται από τα κράτη μέλη το 2015 διαιρώντας τη γη που αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) του δευτέρου εδαφίου της παρούσης παραγράφου με τη συνολική γεωργική έκταση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου.
Για τον καθορισμό της αναλογίας αναφοράς του πρώτου εδαφίου:
α)
έκταση των μόνιμων βοσκότοπων είναι η έκταση των μόνιμων λειμώνων που είχε δηλωθεί το 2012, ή το 2013 στην περίπτωση της Κροατίας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου, συν την έκταση των μόνιμων βοσκότοπων που δηλώνεται το 2015 σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου, η οποία δεν είχε δηλωθεί ως μόνιμος λειμώνας το 2012, ή το 2013 στην περίπτωση της Κροατίας·
β)
συνολική γεωργική έκταση είναι η γεωργική έκταση που δηλώνεται το 2015 σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 από τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου.
Η αναλογία αναφοράς των μόνιμων βοσκότοπων υπολογίζεται εκ νέου στις περιπτώσεις όπου οι γεωργοί που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου έχουν υποχρέωση να μετατρέψουν εκ νέου εκτάσεις σε μόνιμους βοσκότοπους το 2015 και/ή το 2016 σύμφωνα με το άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προσθέτοντας αυτές τις εκτάσεις στις εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων που αναφέρονται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου.
Η αναλογία των μόνιμων βοσκότοπων καθορίζεται ετησίως βάσει των εκτάσεων που δηλώνουν οι γεωργοί που υπόκεινται στις υποχρεώσεις του παρόντος Κεφαλαίου για το συγκεκριμένο έτος βάσει του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Η υποχρέωση βάσει της παρούσας παραγράφου ισχύει σε εθνικό, σε περιφερειακό ή στο ενδεδειγμένο υποπεριφερειακό επίπεδο. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν την υποχρέωση διατήρησης μόνιμων βοσκότοπων σε επίπεδο εκμεταλλεύσεων προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η αναλογία μόνιμων βοσκότοπων δεν μειώνεται κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 %. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν κάθε σχετική απόφαση στην Επιτροπή έως την 1η Αυγούστου 2014.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν την αναλογία αναφοράς και την αναλογία που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο στην Επιτροπή.
3. Όταν αποδεικνύεται ότι η αναλογία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 έχει μειωθεί κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % σε περιφερειακό ή υποπεριφερειακό επίπεδο ή, κατά περίπτωση, σε εθνικό επίπεδο, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος επιβάλλει υποχρεώσεις στο επίπεδο εκμετάλλευσης για μετατροπή εκτάσεων σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων όσον αφορά τους γεωργούς που διαθέτουν γη η οποία μετατράπηκε από εκτάσεις μόνιμων λειμώνων ή μόνιμων βοσκοτόπων σε γη για άλλες χρήσεις κατά τη διάρκεια παρελθούσας περιόδου.
Ωστόσο, όταν η έκταση των μόνιμων βοσκότοπων σε απόλυτους όρους σύμφωνα με το στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2 παραμένει εντός ορισμένων ορίων, η υποχρέωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 θεωρείται ότι έχει τηρηθεί.
4. Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται όταν η μείωση κάτω από τα όρια οφείλεται σε αναδάσωση, υπό την προϋπόθεση ότι η αναδάσωση αυτή σέβεται το περιβάλλον και δεν περιλαμβάνει καλλιέργειες πρεμνοφυών δασών μικρού περίτροπου χρόνου, χριστουγεννιάτικων δένδρων ή δένδρων ταχείας ανάπτυξης για την παραγωγή ενέργειας.
5. Για να εξασφαλιστεί η διατήρηση της αναλογίας των μόνιμων βοσκότοπων, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά τη διατήρηση μόνιμων βοσκότοπων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων περί μετατροπής σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, κανόνων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη σχετικά με την πρόβλεψη υποχρεώσεων σε επίπεδο εκμετάλλευσης για τη διατήρηση μόνιμων βοσκότοπων σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 και την τυχόν απαιτούμενη αναπροσαρμογή της αναλογίας αναφοράς σύμφωνα με την παράγραφο 2.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70:
α)
για τον καθορισμό του πλαισίου εντός του οποίου πραγματοποιούνται οι καθορισμοί περαιτέρω ευαίσθητων περιοχών που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου·
β)
για την εκπόνηση λεπτομερών μεθόδων για τον καθορισμό της αναλογίας μεταξύ μόνιμων βοσκότοπων και συνολικής γεωργικής έκτασης που πρέπει να διατηρείται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου·
γ)
για τον καθορισμό της παρελθούσας περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2α του παρόντος άρθρου.
7. Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τα όρια που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 46
Περιοχή οικολογικής εστίασης
1. Όταν η αρόσιμη γη μιας εκμετάλλευσης καλύπτει περισσότερα από 15 εκτάρια, οι γεωργοί διασφαλίζουν ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2015, μια έκταση αντιστοιχούσα τουλάχιστον στο 5 % της αρόσιμης γης της εκμετάλλευσης που δήλωσε ο γεωργός σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και, αν θεωρείται περιοχή οικολογικής εστίασης από το οικείο κράτος μέλος κατά την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που αναφέρονται στα στοιχεία γ), δ), ζ) και η) της ανωτέρω παραγράφου, αποτελεί περιοχή οικολογικής εστίασης
Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου μπορεί να αυξηθεί από 5 % σε 7 % με νομοθετική πράξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣλΕΕ.
Έως τις 31 Μαρτίου 2017, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου συνοδευόμενη, κατά περίπτωση, από πρόταση νομοθετικής πράξης όπως αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο.
2. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν έως την 1η Αυγούστου 2014 εάν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα στοιχεία θα θεωρηθούν περιοχές οικολογικής εστίασης:
α)
γη υπό αγρανάπαυση·
β)
αναβαθμίδες·
γ)
χαρακτηριστικά τοπίου, συμπεριλαμβανομένων παρόμοιων χαρακτηριστικών παρακείμενων στην αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης κατά παρέκκλιση από το άρθρο 43 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, μπορούν να περιλαμβάνονται χαρακτηριστικά τοπίου μη συμπεριλαμβανόμενα στην επιλέξιμη έκταση σύμφωνα με το στοιχείο γ) του άρθρου 76 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
δ)
ζώνες ανάσχεσης, συμπεριλαμβανομένων των ζωνών ανάσχεσης που καλύπτονται από μόνιμο βοσκότοπο με την προϋπόθεση ότι είναι χωριστές από παρακείμενη επιλέξιμη γεωργική έκταση·
ε)
εκτάρια αγροδασοκομικών εκτάσεων τα οποία λαμβάνουν ή έλαβαν στήριξη δυνάμει του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 και/ή του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
στ)
λωρίδες επιλεξίμων εκταρίων στις άκρες δασικών εκτάσεων·
ζ)
εκτάσεις με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου στις οποίες δεν χρησιμοποιούνται ορυκτά λιπάσματα και/ή φυτοπροστατευτικά προϊόντα·
η)
αναδασωμένες εκτάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) σημείο ii) του άρθρου 32 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού
θ)
εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη που λαμβάνονται από τη φύτευση και βλάστηση σπόρων, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των συντελεστών στάθμισης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου·
ι)
εκτάσεις με καλλιέργεια που έχει ικανότητες δέσμευσης του αζώτου.
Με εξαίρεση τις εκτάσεις της εκμετάλλευσης που αναφέρονται στα στοιχεία ζ) και η) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, οι περιοχές οικολογικής εστίασης βρίσκονται στην αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση των εκτάσεων που αναφέρονται στα σημεία γ) και δ) του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, η περιοχή οικολογικής εστίασης μπορεί επίσης να γειτνιάζει με την αρόσιμη γη της εκμετάλλευσης που δηλώνει ο γεωργός σύμφωνα με το σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
3. Προκειμένου να απλοποιηθεί η διαχείριση και να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των ειδών περιοχών οικολογικής εστίασης που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 και να διευκολύνεται η μέτρησή τους, τα κράτη μέλη μπορούν, κατά τον υπολογισμό των συνολικών εκταρίων που αντιπροσωπεύει η περιοχή οικολογικής εστίασης της εκμετάλλευσης, να χρησιμοποιούν τους συντελεστές μετατροπής και/ή τους συντελεστές στάθμισης που αναφέρονται στο Παράρτημα Χ. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να θεωρήσει ως περιοχή οικολογικής εστίασης την περιοχή του στοιχείου θ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 ή οποιαδήποτε άλλη περιοχή η οποία αποτελεί αντικείμενο στάθμισης μικρότερης του 1, η χρήση των συντελεστών στάθμισης που αναφέρονται στο Παράρτημα Χ είναι υποχρεωτική.
4. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις:
α)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της αρόσιμης γης χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών, ως γη υπό αγρανάπαυση, καλλιεργείται με καλλιέργειες ψυχανθών ή για συνδυασμό των δύο, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη γη που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια.
β)
όταν ποσοστό μεγαλύτερο του 75 % της επιλέξιμης γεωργικής έκτασης αποτελεί μόνιμο βοσκότοπο, χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγρωστωδών ή λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών ή καλλιεργείται με καλλιέργειες κάτω από νερό για σημαντικό μέρος του έτους ή για σημαντικό μέρος του κύκλου καλλιέργειας ή για συνδυασμό των χρήσεων αυτών, με την προϋπόθεση ότι η αρόσιμη έκταση που δεν καλύπτεται από αυτές τις χρήσεις δεν υπερβαίνει τα 30 εκτάρια·
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν έως το μισό των ποσοστιαίων μονάδων των περιοχών οικολογικής εστίασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σε περιφερειακό επίπεδο, προκειμένου να διευκολύνουν τον σχηματισμό παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις εκτάσεις και τις υποχρεώσεις που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί ή οι ομάδες γεωργών που συμμετέχουν. Ο ορισμός των εκτάσεων και των υποχρεώσεων έχει ως στόχο την υποστήριξη της υλοποίησης των πολιτικών της Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και τη βιοποικιλότητα.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να επιτρέπουν στους γεωργούς των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται σε στενή εγγύτητα να τηρούν την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συλλογικώς («συλλογική εφαρμογή») με την προϋπόθεση ότι οι σχετικές περιοχές οικολογικής εστίασης συνορεύουν. Προς υποστήριξη της υλοποίησης των πολιτικών της Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και τη βιοποικιλότητα, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν τις περιοχές στις οποίες είναι δυνατή η συλλογική εφαρμογή και μπορούν επίσης να επιβάλλουν περαιτέρω υποχρεώσεις στους γεωργούς ή στις ομάδες γεωργών που συμμετέχουν στην εν λόγω συλλογική υλοποίηση.
Κάθε γεωργός που συμμετέχει σε συλλογική εφαρμογή μεριμνά ώστε τουλάχιστον το 50 % της έκτασης που υπόκειται στην υποχρέωση της παραγράφου 1 να βρίσκεται στη γη της εκμετάλλευσής του και σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Ο αριθμός των γεωργών που συμμετέχουν σε τέτοια συλλογική εφαρμογή δεν υπερβαίνει τους δέκα.
7. Τα κράτη μέλη στα οποία άνω του 50 % της συνολικής έκτασης καλύπτεται από δάση μπορούν να αποφασίσουν ότι η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται στις εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται σε περιοχές τις οποίες τα εν λόγω κράτη μέλη έχουν ορίσει ως περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικά μειονεκτήματα σύμφωνα με το στοιχείο α) ή β) του άρθρου 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, με την προϋπόθεση ότι άνω του 50 % της συνολικής έκτασης της μονάδας που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου καλύπτεται από δάση και η αναλογία των δασικών εκτάσεων προς τις γεωργικές εκτάσεις είναι μεγαλύτερη του 3:1.
Η δασική έκταση και η αναλογία δασικών εκτάσεων/γεωργικών εκτάσεων αξιολογούνται σε επίπεδο έκτασης αντίστοιχο του επιπέδου ΤΔΜ 2 ή σε επίπεδο άλλης, σαφώς οριοθετημένης μονάδας που καλύπτει μία ενιαία, καθορισμένη, συνεχόμενη γεωγραφική περιοχή με παρόμοιες γεωργικές συνθήκες.
8. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 έως την 1η Αυγούστου 2014, και τυχόν αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3, 5, 6 ή 7 έως την 1η Αυγούστου του προηγούμενου της εφαρμογής τους έτους.
9. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70:
α)
για τον καθορισμό περαιτέρω κριτηρίων για τον χαρακτηρισμό του είδους εκτάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου ως περιοχών οικολογικής εστίασης·
β)
για την προσθήκη άλλου είδους εκτάσεων, πέραν των αναφερόμενων στην παράγραφο 2, που μπορούν να ληφθούν υπόψη για την τήρηση του ποσοστού που προβλέπεται στην παράγραφο1.·
γ)
για την προσαρμογή του Παραρτήματος Χ ώστε να θεσπιστούν οι συντελεστές μετατροπής και στάθμισης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και για τον συνυπολογισμό των κριτηρίων και/ή του είδους των εκτάσεων που θα καθοριστούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τα σημεία α) και β) της παρούσας παραγράφου·
δ)
για τον καθορισμό κανόνων για την εφαρμογή που αναφέρονται στις παραγράφους 5 και 6, συμπεριλαμβανομένων των ελαχίστων απαιτήσεων της εν λόγω εφαρμογής·
ε)
για τον προσδιορισμό πλαισίου εντός του οποίου τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι εκμεταλλεύσεις προκειμένου να θεωρηθεί ότι βρίσκονται σε στενή εγγύτητα για τους σκοπούς της παραγράφου 6·
στ)
για τον καθορισμό των μεθόδων προσδιορισμού της αναλογίας των δασικών εκτάσεων προς τη συνολική έκταση και της αναλογίας των δασικών εκτάσεων προς τις γεωργικές εκτάσεις στην παράγραφο 7.
Άρθρο 47
Χρηματοδοτικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της προβλεπόμενης στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυσης, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το 30 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την προβλεπόμενη στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυση σε εθνικό επίπεδο.
Κατά την εφαρμογή του άρθρου 23 τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να εφαρμόσουν την ενίσχυση σε περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτή την περίπτωση, χρησιμοποιούν σε κάθε περιφέρεια μερίδιο του ανώτατου ορίου που ορίζεται δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Για κάθε περιφέρεια, το μερίδιο αυτό υπολογίζεται διαιρώντας το αντίστοιχο περιφερειακό ανώτατο όριο όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 διά του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1, μετά την εφαρμογή της γραμμικής μείωσης κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 30, σε περίπτωση μη εφαρμογής του άρθρου 23 παράγραφος 2.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, το αντίστοιχο ανώτατο όριο για την προβλεπόμενη στο παρόν Κεφάλαιο ενίσχυση σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς
Άρθρο 48
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν ενίσχυση σε γεωργούς που δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 και των οποίων οι εκμεταλλεύσεις βρίσκονται εν όλω ή εν μέρει σε περιοχές με φυσικούς περιορισμούς που ορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 («ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς»).
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να χορηγούν την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε όλες τις περιοχές που εμπίπτουν στην παράγραφο 1 ή, με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, να περιορίζουν την ενίσχυση σε ορισμένες από τις περιοχές αυτές.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της σταδιακής μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11, και της γραμμικής μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς χορηγείται ετησίως ανά επιλέξιμο εκτάριο που βρίσκεται στις περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και καταβάλλεται κατόπιν ενεργοποιήσεως των δικαιωμάτων ενίσχυσης για τα εκτάρια που κατέχει ο ενδιαφερόμενος γεωργός ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, για τα επιλέξιμα εκτάρια που δηλώνονται από το γεωργό.
4. Η ανά εκτάριο ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς υπολογίζεται με τη διαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 49 δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ 2, και βρίσκονται στις περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να ορίζουν, βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, τον μέγιστο αριθμό εκταρίων ανά εκμετάλλευση για τα οποία μπορεί να χορηγείται ενίσχυση δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με τους όρους της παρούσας παραγράφου εφόσον έχουν ορίσει τις σχετικές περιφέρειες σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια και, ιδίως, τα χαρακτηριστικά των φυσικών περιορισμών τους συμπεριλαμβανομένου του βαθμού σοβαρότητας των περιορισμών, και τις γεωπονικές τους συνθήκες.
Τα κράτη μέλη υποδιαιρούν τα εθνικά ανώτατα όρια του άρθρου 49 παράγραφος 1, μεταξύ των περιφερειών με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια.
Η ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε περιφερειακό επίπεδο υπολογίζεται με τη διαίρεση του περιφερειακού ανώτατου ορίου που υπολογίζεται σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρούσης παραγράφου δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται στην αντίστοιχη περιοχή σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2 και βρίσκονται σε περιοχές στις οποίες ένα κράτος μέλος έχει αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 49
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2014, να χρησιμοποιούν έως το 5 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ. Κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή έως την ημερομηνία αυτή.
Τα κράτη μέλη μπορούν, μέχρι την 1η Αυγούστου 2016, να επανεξετάζουν την απόφασή τους, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017. Κοινοποιούν στην Επιτροπή την απόφασή τους έως την 1η Αυγούστου 2016.
2. Βάσει του ποσοστού του ανώτατου ορίου που χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 1, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
Ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας
Άρθρο 50
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη χορηγούν ετήσια ενίσχυση σε γεωργούς νεαρής ηλικίας που δικαιούνται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1(«ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας).
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «γεωργοί νεαρής ηλικίας» νοούνται τα φυσικά πρόσωπα:
α)
που δημιουργούν για πρώτη φορά γεωργική εκμετάλλευση ως επικεφαλής της εκμετάλλευσης ή τα οποία έχουν ήδη εγκατασταθεί κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγούνται της πρώτης υποβολής αίτησης για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013· και
β)
που είναι ηλικίας έως 40 ετών κατά το έτος υποβολής της αίτησης που προβλέπεται στο στοιχείο α).
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν περαιτέρω αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας για γεωργούς νεαρής ηλικίας που υποβάλλουν αίτηση για την παροχή της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας όσον αφορά κατάλληλες δεξιότητες και/ή απαιτήσεις εκπαίδευσης.
4. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής δημοσιονομικής πειθαρχίας, της σταδιακής μείωσης των ενισχύσεων κατά το άρθρο 11και των γραμμικών μειώσεων σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού, και της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας χορηγείται ετησίως κατόπιν ενεργοποίησης των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το γεωργό ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 του παρόντος κανονισμού, κατόπιν δήλωσης των επιλεξίμων εκταρίων από τον γεωργό.
5. Η ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας χορηγείται ανά γεωργό για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Η περίοδος αυτή μειώνεται κατά τον αριθμό των ετών που μεσολάβησαν μεταξύ της δημιουργίας της εκμετάλλευσης που προβλέπεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) και της πρώτης υποβολής της αίτησης ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας
6. Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το άρθρο 36 υπολογίζουν κάθε χρόνο το ύψος της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των δικαιωμάτων που έχει ενεργοποιήσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 επί αριθμητικής τιμής η οποία αντιστοιχεί:
α)
στο 25 % της μέσης αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που κατέχει ή μισθώνει ο γεωργός, ή
β)
στο 25 % ποσού το οποίο υπολογίζεται με τη διαίρεση καθορισμένου ποσοστού του εθνικού ανώτατου ορίου για το ημερολογιακό έτος 2019, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, δια του αριθμού όλων των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1. Το εν λόγω καθορισμένο ποσοστό ισούται με το μερίδιο του εθνικού ανώτατου ορίου που απομένει για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 για το 2015.
7. Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36 υπολογίζουν το ποσό της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας ετησίως με τον πολλαπλασιασμό αριθμητικής τιμής που αντιστοιχεί στο 25 % της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπολογιζόμενης σύμφωνα με το άρθρο 36 με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
8. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 6 και 7, τα κράτη μέλη μπορούν να υπολογίζουν το ποσό της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας με τον πολλαπλασιασμό αριθμητικής τιμής που αντιστοιχεί στο 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά εκτάριο με τον αριθμό των δικαιωμάτων που έχει ενεργοποιήσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 ή με τον αριθμό των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
Η μέση εθνική ενίσχυση ανά εκτάριο υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου για το ημερολογιακό έτος 2019, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΙΙ, δια του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, με το άρθρο 36 παράγραφος 2.
9. Τα κράτη μέλη ορίζουν ενιαίο μέγιστο όριο το οποίο εφαρμόζεται στον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχουν ενεργοποιηθεί από τον γεωργό ή των επιλεξίμων εκταρίων που έχει δηλώσει ο γεωργός. Το όριο αυτό είναι μεταξύ 25 και 90 εκταρίων. Κατά την εφαρμογή των παραγράφων 6, 7 και 8 τα κράτη μέλη τηρούν το όριο αυτό.
10. Κατά παρέκκλιση εκ των παραγράφων 6 έως 9, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν ετήσιο κατ’ αποκοπή ποσό ανά γεωργό υπολογιζόμενο με τον πολλαπλασιασμό καθορισμένου αριθμού εκταρίων με αριθμητική τιμή που αντιστοιχεί στο 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά εκτάριο όπως καθορίζεται βάσει της παραγράφου 8.
Ο καθορισμένος αριθμός εκταρίων που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου υπολογίζεται με τη διαίρεση του συνολικού αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, με το άρθρο 36 παράγραφος 2 από τους γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 το 2015 δια του συνολικού αριθμού των γεωργών νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ίδια ενίσχυση το 2015.
Ένα κράτος μέλος μπορεί να υπολογίζει εκ νέου τον καθορισμένο αριθμό εκταρίων κατά οιοδήποτε έτος μετά το 2015 σε περίπτωση σημαντικών αλλαγών του αριθμού των γεωργών νεαρής ηλικίας οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για την ενίσχυση ή του μεγέθους των εκμεταλλεύσεων γεωργών νεαρής ηλικίας ή και των δύο.
Το κατ’ αποκοπή ετήσιο ποσό που μπορεί να λάβει ένας γεωργός δεν υπερβαίνει το συνολικό ποσό της βασικής ενίσχυσής του προ της εφαρμογής του άρθρου 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το δεδομένο έτος.
11. Για την εγγύηση της προστασίας των δικαιωμάτων των δικαιούχων και την αποφυγή διακρίσεων μεταξύ τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους ένα νομικό πρόσωπο μπορεί να θεωρείται επιλέξιμο για τη λήψη της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας.
Άρθρο 51
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης για γεωργούς νεαρής ηλικίας τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ποσοστό του προβλεπόμενου στο παράρτημα ΙΙ ετήσιου ανώτατου ορίου που δεν υπερβαίνει το 2 %. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 1 Αυγούστου 2014, το εκτιμώμενο ποσοστό που είναι απαραίτητο για τη χρηματοδότηση αυτής της ενίσχυσης.
Τα κράτη μέλη μπορούν, έως τις 1 Αυγούστου κάθε έτους, να αναθεωρούν το εκτιμώμενο ποσοστό τους, με ισχύ από το επόμενο έτος. Κοινοποιούν στην Επιτροπή το αναθεωρημένο ποσοστό έως την 1η Αυγούστου του έτους πριν από το έτος εφαρμογής του αναθεωρημένου ποσοστού.
2. Με την επιφύλαξη του μέγιστου ποσοστού του 2 % που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, όταν το συνολικό ποσό των ενισχύσεων για γεωργούς νεαρής ηλικίας που εφαρμόζονται σε ένα κράτος μέλος συγκεκριμένο έτος υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται δυνάμει της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου και όταν το ανώτατο όριο είναι χαμηλότερο από το 2 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα II, το κράτος μέλος χρηματοδοτεί τη διαφορά εφαρμόζοντας το άρθρο 30 παράγραφος 7, στοιχείο στ) στο οικείο έτος, εφαρμόζοντας γραμμική μείωση σε όλες τις ενισχύσεις που πρέπει να χορηγηθούν προς όλους τους γεωργούς, σύμφωνα με το άρθρο 32 ή το άρθρο 36 παράγραφος 2, ή δια των δύο μεθόδων.
3. Εάν το συνολικό ποσό των ενισχύσεων για γεωργούς νεαρής ηλικίας που ζητούνται σε κράτος μέλος κατά τη διάρκεια δεδομένου έτους υπερβαίνει το ανώτατο όριο που ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου και εάν το ανώτατο όριο ανέρχεται στο 2 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν γραμμική μείωση στα ποσά που πρέπει να καταβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 50, ώστε να είναι σύμφωνα με αυτό το ανώτατο όριο.
4. Η Επιτροπή ορίζει ετησίως, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας που προβλέπεται στο άρθρο 36 με βάση το ποσοστό που κοινοποιείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΣΤΗΡΙΞΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη
Άρθρο 52
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν συνδεδεμένη στήριξη σε γεωργούς σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κεφαλαίου (στο παρόν κεφάλαιο αναφέρεται ως «συνδεδεμένη στήριξη»).
2. Συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται στους ακόλουθους τομείς και παραγόμενα είδη: σιτηρά, ελαιούχους σπόρους, πρωτεϊνούχες καλλιέργειες, όσπρια, λινάρι, κάνναβη, ρύζι, καρπούς με κέλυφος, γεώμηλα αμυλοποιίας, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, σπόρους, πρόβειο και αίγειο κρέας, βόειο κρέας, ελαιόλαδο, μεταξοσκώληκες, αποξηραμένη χορτονομή, λυκίσκο, ζαχαρότευτλα, ζαχαροκάλαμο και κιχώριο, οπωροκηπευτικά και πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου.
3. Η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται μόνο σε εκείνους τους τομείς ή σε εκείνες τις περιφέρειες κράτους μέλους όπου συγκεκριμένα είδη γεωργικής δραστηριότητας ή συγκεκριμένοι γεωργικοί τομείς αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες και είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για οικονομικούς, κοινωνικούς και/ή περιβαλλοντικούς λόγους.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί επίσης να χορηγείται σε γεωργούς:
α)
οι οποίοι κατέχουν, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, τα δικαιώματα ενίσχυσης που χορηγούνται σύμφωνα με το τμήμα 2 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΙΙΙ και το άρθρο 71ιγ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και σύμφωνα με το άρθρο 60 και την τέταρτη παράγραφο του άρθρου 65 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009· και
β)
οι οποίοι δεν διαθέτουν επιλέξιμα εκτάρια για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού.
5. Η συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγείται μόνο στο βαθμό που απαιτείται για τη δημιουργία κινήτρου διατήρησης των τρεχόντων επιπέδων παραγωγής στις περιφέρειες ή στους τομείς αυτούς.
6. Η συνδεδεμένη στήριξη λαμβάνει τη μορφή ετήσιας ενίσχυσης και χορηγείται εντός καθορισμένων ποσοτικών ορίων και βάσει καθορισμένων εκτάσεων και αποδόσεων ή καθορισμένου αριθμού ζώων.
7. Στην περίπτωση νομικού προσώπου, ή ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στο επίπεδο των μελών εκείνων των νομικών προσώπων ή ομάδων όπου η εθνική νομοθεσία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις μεμονωμένων μελών συγκρίσιμα με εκείνα μεμονωμένων γεωργών με την ιδιότητα διαχειριστή εκμετάλλευσης, ιδίως όσον αφορά το οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό επίπεδό τους, εφόσον έχουν συνεισφέρει στην ενίσχυση των γεωργικών δομών των εν λόγω νομικών προσώπων ή ομάδων.
8. Κάθε συνδεδεμένη στήριξη που χορηγείται δυνάμει του παρόντος άρθρου πρέπει να συνάδει με τα λοιπά μέτρα και τις πολιτικές της Ένωσης.
9. Για την εξασφάλιση της αποδοτικής και στοχευμένης χρήσης των πόρων της Ένωσης και την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης στο πλαίσιο άλλων παρομοίων μέσων στήριξης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με:
α)
τους όρους για τη χορήγηση της συνδεδεμένης στήριξης,
β)
κανόνες για τη συνεκτικότητα με άλλα μέτρα της Ένωσης και για τη σώρευση στήριξης.
Άρθρο 53
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται του πρώτου έτους εφαρμογής της στήριξης αυτής, να χρησιμοποιήσουν έως και το 8 % του εθνικού ανώτατου ορίου τους που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν έως και το 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙ, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014:
i)
εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης όπως θεσπίζεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
ii)
χρηματοδοτούν μέτρα βάσει του άρθρου 111 του εν λόγω κανονισμού, ή
iii)
καλύπτονται από την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 69 παράγραφος 5, ή, στην περίπτωση της Μάλτας, στο άρθρο 69 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού και/ή
β)
χορηγούν συνολικώς, στη διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους κατά την περίοδο 2010-2014, πάνω από το 5 % του ποσού που είχαν στη διάθεσή τους για χορήγηση αμέσων ενισχύσεων προβλεπόμενων στους τίτλους III, IV και V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, εξαιρουμένου του τίτλου IV κεφάλαιο 1 τμήμα 6, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν
i)
τα μέτρα που ορίζονται στον τίτλο III κεφάλαιο 2 τμήμα 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
ii)
τη στήριξη που προβλέπεται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημεία (i) έως (iv) και στοιχεία β) και ε) του εν λόγω κανονισμού ή
iii)
τα μέτρα στο κεφάλαιο 1, εξαιρουμένου του τμήματος 6 του τίτλου IV του εν λόγω κανονισμού.
3. Το ποσοστό του ετησίου εθνικού ανώτατου ορίου που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί να αυξηθεί έως δύο ποσοστιαίες μονάδες για τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον το 2 % του ετησίου εθνικού ανώτατου ορίου τους που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για τη στήριξη της παραγωγής πρωτεϊνούχων καλλιεργειών δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 και 2, τα κράτη μέλη που χορηγούν συνολικώς, στη διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους κατά την περίοδο 2010-2014, πάνω από το 10 % του διαθέσιμου ποσού για τη χορήγηση των αμέσων ενισχύσεων όπως προβλέπονται στους τίτλους III, IV, με εξαίρεση το τμήμα 6 του κεφαλαίου 1 του τίτλου IV,και στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για τη χρηματοδότηση
α)
των μέτρων που ορίζονται στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 2 του τίτλου III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009,
β)
της στήριξης όπως προβλέπεται στα σημεία (i) έως (iv) της παραγράφου 1 στοιχείο α) και στα στοιχεία β) και ε) του άρθρου 68 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, ή
γ)
των μέτρων του κεφαλαίου 1, εξαιρουμένου του τμήματος 6, του τίτλου IV του εν λόγω κανονισμού
μπορεί να αποφασίσουν να χρησιμοποιήσουν ποσοστό μεγαλύτερο από 13 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου όπως παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού κατόπιν εγκρίσεως από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 55 αυτού.
5. Κατά παρέκκλιση από τα ποσοστά των παραγράφων 1 έως 5, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν έως 3 εκατομμύρια EUR ετησίως για την χρηματοδότηση της συνδεδεμένης στήριξης.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν, έως την 1η Αυγούστου 2016, να αναθεωρήσουν την απόφασή τους σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4 και να αποφασίσουν, με ισχύ από το 2017:
α)
να μην αλλάξουν, να αυξήσουν ή να μειώσουν το ποσοστό που έχει ορισθεί δυνάμει των παραγράφων 1, 2 και 3, εντός των ορίων που θεσπίζονται σε αυτές κατά περίπτωση ή να μην αλλάξουν, να αυξήσουν ή να μειώσουν το ποσοστό που έχει ορισθεί δυνάμει της παραγράφου 4,
β)
να τροποποιήσουν τους όρους χορήγησης της στήριξης,
γ)
να παύσουν τη χορήγηση της στήριξης που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο.
7. Με βάση την απόφαση που λαμβάνουν τα κράτη μέλη δυνάμει των παραγράφων 1 έως 6 για το ποσοστό του εθνικού ανώτατου ορίου που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί, η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα αντίστοιχα ανώτατα όρια για την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη σε ετήσια βάση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 54
Κοινοποίηση
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 53 έως τις ημερομηνίες που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο. Εκτός από την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο γ) η κοινοποίηση περιλαμβάνει πληροφορίες για τις στοχευμένες περιφέρειες, τα επιλεγμένα είδη γεωργικής δραστηριότητας ή τομείς, καθώς και το επίπεδο της στήριξης που πρόκειται να χορηγηθεί.
2. Οι αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 παράγραφοι 2 και 4, ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο α), περιλαμβάνουν λεπτομερή περιγραφή της συγκεκριμένης κατάστασης στη στοχευμένη περιφέρεια και των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών των τύπων γεωργικής δραστηριότητας ή των ειδικών γεωργικών τομέων, τα οποία καθιστούν το ποσοστό που προβλέπεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 ανεπαρκές για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που προβλέπονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 και οι οποίες δικαιολογούν το αυξημένο επίπεδο στήριξης.
Άρθρο 55
Έγκριση από την Επιτροπή
1. Η Επιτροπή εγκρίνει, μέσω εκτελεστικών πράξεων εκδιδόμενων χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 ή 3, την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 53 παράγραφος 4 ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο α), όταν καταδεικνύεται ότι στην οικεία περιφέρεια ή στον οικείο τομέα υπάρχει μια από τις ακόλουθες ανάγκες:
α)
ανάγκη να διατηρηθεί ορισμένο επίπεδο συγκεκριμένης παραγωγής λόγω απουσίας εναλλακτικών λύσεων και να περιορισθούν ο κίνδυνος εγκατάλειψης της παραγωγής και τα συνεπακόλουθα κοινωνικά και/ή περιβαλλοντικά προβλήματα,
β)
ανάγκη σταθερού εφοδιασμού της τοπικής μεταποιητικής βιομηχανίας ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις τυχόν συνεπακόλουθης αναδιάρθρωσης,
γ)
ανάγκη αντιστάθμισης των μειονεκτημάτων που αντιμετωπίζουν οι γεωργοί ενός συγκεκριμένου τομέα λόγω συνεχιζόμενων διαταραχών στη σχετική αγορά,·
δ)
ανάγκη παρέμβασης όταν η ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης στήριξης διαθέσιμης δυνάμει του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ή οποιουδήποτε εγκεκριμένου καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων κρίνεται ανεπαρκής για την κάλυψη των αναγκών που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσης παραγράφου.
2. Η Επιτροπή ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τη διαδικασία εκτίμησης και έγκρισης των αποφάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι
Άρθρο 56
Πεδίο εφαρμογής
Στους γεωργούς που παράγουν βαμβάκι υπαγόμενο στον κωδικό ΣΟ 5201 00 χορηγείται ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κεφαλαίου («Ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι»).
Άρθρο 57
Επιλεξιμότητα
1. Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι χορηγείται ανά εκτάριο επιλέξιμης έκτασης βαμβακιού. Επιλέξιμη έκταση είναι μόνο εκείνη που βρίσκεται σε γεωργική έκταση εγκεκριμένη από το κράτος μέλος για βαμβακοπαραγωγή, που έχει σπαρεί με ποικιλίες εγκεκριμένες από το κράτος μέλος και στην οποία η συγκομιδή πραγματοποιείται πραγματικά υπό κανονικές συνθήκες ανάπτυξης των φυτών.
Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι καταβάλλεται για βαμβάκι καθαρής, ανόθευτης και εμπορεύσιμης ποιότητας.
2. Τα κράτη μέλη εγκρίνουν τη γη και τις ποικιλίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σύμφωνα με τους κανόνες και τους όρους που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 3.
3. Για τη διασφάλιση της αποδοτικής διαχείρισης της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με κανόνες και όρους για την έγκριση της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης της γης και των ποικιλιών για τους σκοπούς της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι καθώς και σχετικά με τις κοινοποιήσεις της έγκρισης αυτής στους παραγωγούς. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 58
Βασικές εκτάσεις, καθορισμένες αποδόσεις και ποσά αναφοράς
1. Οι εθνικές βασικές εκτάσεις είναι οι εξής:
-
Βουλγαρία: 3 342 εκτάρια,
-
Ελλάδα: 250 000 εκτάρια,
-
Ισπανία: 48 000 εκτάρια,
-
Πορτογαλία: 360 εκτάρια.
2. Οι καθορισμένες αποδόσεις κατά την περίοδο αναφοράς είναι οι εξής:
-
Βουλγαρία: 1,2 τόνοι/εκτάριο,
-
Ελλάδα: 3,2 τόνοι/εκτάριο,
-
Ισπανία: 3,5 τόνοι/εκτάριο,
-
Πορτογαλία: 2,2 τόνοι/εκτάριο.
3. Προκειμένου να υπολογισθεί το ποσό για τη συγκεκριμένη καλλιέργεια ανά εκτάριο επιλέξιμης περιοχής, οι αποδόσεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 πολλαπλασιάζονται επί τα εξής ποσά αναφοράς:
-
Βουλγαρία: 584,88 EUR το 2015, και 649,45 EUR για το 2016 και έπειτα
-
Ελλάδα: 234,18 EUR
-
Ισπανία: 362,15 EUR
-
Πορτογαλία: 228,00 EUR
4. Εάν σε δεδομένο κράτος μέλος και σε δεδομένο έτος η επιλέξιμη προς ενίσχυση έκταση βαμβακιού υπερβαίνει τη βασική έκταση που ορίζεται στην παράγραφο 1, το ποσό της παραγράφου 3 για το εν λόγω κράτος μέλος μειώνεται κατ’ αναλογία προς την υπέρβαση της βασικής έκτασης.
5. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με κανόνες για τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης αυτής, με τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας και με τις γεωπονικές πρακτικές.
6. Η Επιτροπή μπορεί να ορίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, κανόνες για τον υπολογισμό της μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 4. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 59
Εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση» νοείται φορέας με νομική προσωπικότητα, συγκροτούμενος από βαμβακοπαραγωγούς και από έναν τουλάχιστον εκκοκκιστή, οι οποίοι αναπτύσσουν δραστηριότητες όπως:
α)
παροχή βοήθειας για τον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης του βαμβακιού στην αγορά, ιδίως με την εκπόνηση ερευνών και μελετών αγοράς·
β)
κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με τους κανόνες της Ένωσης·
γ)
προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα καλύτερα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς και την καταναλωτική ζήτηση, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα και την προστασία των καταναλωτών·
δ)
επικαιροποίηση των μεθόδων και των μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων·
ε)
ανάπτυξη στρατηγικών εμπορίας για την προώθηση του βαμβακιού μέσω συστημάτων πιστοποίησης της ποιότητας.
2. Το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου είναι εγκατεστημένοι οι εκκοκκιστές εγκρίνει τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που πληρούν τα κριτήρια που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3.
3. Για την εξασφάλιση της αποδοτικής εφαρμογής της ειδικής ενίσχυσης για το βαμβάκι, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τα εξής:
α)
κριτήρια έγκρισης των διεπαγγελματικών οργανώσεων,
β)
υποχρεώσεις των παραγωγών,
γ)
κανόνες που διέπουν την περίπτωση στην οποία η εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί τα αναφερόμενα στο σημείο α) κριτήρια.
Άρθρο 60
Χορήγηση της ενίσχυσης
1. Η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι καταβάλλεται στους γεωργούς ανά επιλέξιμο εκτάριο σύμφωνα με το άρθρο 58.
2. Στους γεωργούς που είναι μέλη εγκεκριμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι χορηγείται ανά επιλέξιμο εκτάριο εντός της βασικής έκτασης που καθορίζεται στο άρθρο 58 παράγραφος 1, προσαυξημένη με το ποσό των 2 EUR.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΚΑΘΕΣΤΏΣ ΜΙΚΡΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΏΝ
Άρθρο 61
Γενικοί κανόνες
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές σύμφωνα με τους όρους του παρόντος τίτλου («καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές»).
Οι γεωργοί που το 2015 έχουν ιδιόκτητα ή μισθωμένα δικαιώματα ενίσχυσης ή, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, υποβάλλουν αίτηση για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και πληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις του άρθρου 10 παράγραφος 1 μπορούν να επιλέγουν να συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
2. Οι ενισχύσεις στο πλαίσιο του καθεστώτος μικροκαλλιεργητών αντικαθιστούν τις ενισχύσεις που πρόκειται να χορηγηθούν δυνάμει των τίτλων ΙΙΙ και IV.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν κράτος μέλος επιλέγει τη μέθοδο παροχής της ενίσχυσης του άρθρου 63 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α). Σε αυτή την περίπτωση η ενίσχυση υπόκειται στους οικείους όρους των τίτλων ΙΙΙ και IV με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
3. Οι γεωργοί που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές εξαιρούνται από τις γεωργικές δραστηριότητες που προβλέπονται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3.
4. Δεν χορηγείται πλεονέκτημα προβλεπόμενο στον παρόντα τίτλο σε γεωργούς οι οποίοι αποδεδειγμένα προκάλεσαν τεχνητά, από τις 18 Οκτωβρίου 2011, τις συνθήκες για να επωφεληθούν από το καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
Άρθρο 62
Συμμετοχή
1. Οι γεωργοί που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές υποβάλλουν αίτηση έως ημερομηνία που ορίζεται από τα κράτη μέλη αλλά όχι αργότερα από τις 15 Οκτωβρίου 2015. Η ημερομηνία που ορίζουν τα κράτη μέλη δεν μπορεί, ωστόσο, να προηγείται της τελικής ημερομηνίας για την υποβολή αίτησης υπαγωγής στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
Οι γεωργοί που δεν έχουν υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές έως την ημερομηνία που ορίζει το κράτος μέλος ή αποφασίζουν να αποσυρθούν από αυτό μετά την ημερομηνία αυτή ή έχουν επιλεγεί για στήριξη βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 δεν έχουν πλέον δικαίωμα συμμετοχής στο εν λόγω καθεστώς.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι γεωργοί οι οποίοι λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις δυνάμει των Τίτλων ΙΙΙ και IV των οποίων το ποσό είναι χαμηλότερο του μέγιστου ποσού που ορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 63, περιλαμβάνονται αυτομάτως στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές εκτός αν αποσυρθούν ρητά από αυτό έως την ημερομηνία που έχει ορίσει το κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή σε μεταγενέστερο έτος. Τα κράτη μέλη τα οποία χρησιμοποιούν αυτή τη δυνατότητα ενημερώνουν εγκαίρως τους ενδιαφερόμενους γεωργούς όσον αφορά το δικαίωμά τους να αποσύρονται από το καθεστώς.
3. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε να κοινοποιείται εγκαίρως στους γεωργούς εκτίμηση του ύψους της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 63, πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ή απόσυρσης που ορίζεται από το κράτος μέλος.
Άρθρο 63
Ποσό της ενίσχυσης
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν ως ποσό της ετήσιας ενίσχυσης για κάθε γεωργό που συμμετέχει στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές ένα από τα ακόλουθα ποσά, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3:
α)
ποσό το οποίο δεν υπερβαίνει το 25 % της εθνικής μέσης ενίσχυσης ανά δικαιούχο, και καθορίζεται από τα κράτη μέλη βάσει του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και του αριθμού των γεωργών που δήλωσαν επιλέξιμα εκτάρια, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2, το 2015·
β)
ποσό που αντιστοιχεί στην εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο πολλαπλασιαζόμενο επί αριθμητική τιμή που αντιστοιχεί στον αριθμό των εκταρίων ο οποίος δεν υπερβαίνει τα πέντε, την οποία ορίζουν τα κράτη μέλη. Η εθνική μέση ενίσχυση ανά εκτάριο καθορίζεται από τα κράτη μέλη βάσει του εθνικού ανώτατου ορίου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ για το ημερολογιακό έτος 2019 και του αριθμού των επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 1 ή το άρθρο 36 παρ. 2 το 2015.
Το ποσό που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) ή β) δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο των 500 EUR ούτε υψηλότερο των 1 250 EUR.
Σε περίπτωση που η εφαρμογή του πρώτου εδαφίου στοιχεία α) και β) έχει ως αποτέλεσμα ποσό χαμηλότερο των 500 EUR ή υψηλότερο των 1 250 EUR, το ποσό στρογγυλοποιείται προς τα πάνω ή προς τα κάτω, αντίστοιχα, προς το ελάχιστο ή μέγιστο ποσό.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να χορηγούν στους συμμετέχοντες γεωργούς:
α)
ποσό ίσο προς τη συνολική αξία των ενισχύσεων που πρέπει να χορηγούνται ετησίως στον γεωργό σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ και IV, ή
β)
ποσό ίσο προς τη συνολική αξία των ενισχύσεων που πρέπει να χορηγηθούν στον γεωργό το 2015 σύμφωνα με τους τίτλους ΙΙΙ και IV το οποίο τα κράτη μέλη μπορούν να αναπροσαρμόσουν κατά τα επόμενα έτη προκειμένου να ληφθούν υπόψη, κατ’ αναλογίαν, οι αλλαγές του εθνικού ανώτατου ορίου του παραρτήματος ΙΙ.
Το ποσό των σημείων α) ή β) του πρώτου εδαφίου δεν υπερβαίνει ποσό που έχει ορισθεί από το κράτος μέλος, το οποίο είναι μεταξύ 500 και 1 250 EUR.
Όταν η εφαρμογή των στοιχείων α) ή β) του πρώτου εδαφίου δίνει ενίσχυση χαμηλότερη των 500 EUR, τα οικεία κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν τη στρογγυλοποίηση του ποσού αυτού σε 500 EUR.
3. Κατά παρέκκλιση εκ των παραγράφων 1 και 2, στην Κύπρο, την Κροατία, τη Μάλτα και τη Σλοβενία, το ποσό που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 μπορεί να καθορισθεί σε επίπεδο χαμηλότερο των 500 EUR, αλλά όχι χαμηλότερο των 200 EUR ή, στην περίπτωση της Μάλτας, όχι χαμηλότερο των 50 EUR.
Άρθρο 64
Ειδικοί όροι
1. Κατά τη διάρκεια της συμμετοχής στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές, οι γεωργοί:
α)
διατηρούν τουλάχιστον έναν αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που αντιστοιχεί στον αριθμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχουν ή στον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων που δηλώνονται το 2015 κατά το άρθρο 36 παρ. 2,
β)
πληρούν την ελάχιστη προϋπόθεση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β).
2. Τα δικαιώματα ενίσχυσης που ενεργοποιούνται το 2015 δυνάμει των άρθρων 32 και 33 από γεωργό που συμμετέχει στο καθεστώς μικροκαλλιεργητών θεωρούνται ως ενεργοποιημένα δικαιώματα για τη διάρκεια συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς αυτό.
Τα δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχει ή μισθώνει ένας γεωργός κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο καθεστώς αυτό δεν θεωρούνται αχρησιμοποίητα δικαιώματα προς επιστροφή στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα κατά το άρθρο 31 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 36, τα επιλέξιμα εκτάρια που δηλώνονται το 2015 κατά το άρθρο 36 παράγραφος 2 από γεωργό συμμετέχοντα στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές θεωρούνται δηλωθέντα για όλη τη διάρκεια της συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 34, τα δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχουν γεωργοί που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές δεν είναι μεταβιβάσιμα, εκτός από περίπτωση κληρονομίας ή αναμενόμενης κληρονομίας.
Οι γεωργοί που λαμβάνουν δικαιώματα ενίσχυσης λόγω κληρονομίας ή αναμενόμενης κληρονομίας από γεωργό που συμμετείχε στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές είναι επιλέξιμοι για συμμετοχή στο καθεστώς αυτό εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο καθεστώς βασικής ενίσχυσης και κληρονομούν το σύνολο των δικαιωμάτων ενίσχυσης που κατείχε ο γεωργός από τον οποίο λαμβάνουν τα δικαιώματα ενίσχυσης.
4. Οι παράγραφοι 1, 2 και το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται όταν κράτος μέλος επιλέγει τη μέθοδο παροχής της ενίσχυσης που ορίζεται στο σημείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 63 παράγραφος 2 χωρίς εφαρμογή του τρίτου εδαφίου του άρθρου 63 παράγραφος 2.
5. Για την εγγύηση της ασφάλειας δικαίου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τον καθορισμό των όρων συμμετοχής στο καθεστώς σε περίπτωση μεταβολής της κατάστασης του συμμετέχοντος γεωργού.
Άρθρο 65
Δημοσιονομικές διατάξεις
1. Για τη χρηματοδότηση των ενισχύσεων που προβλέπονται στον παρόντα τίτλο, τα κράτη μέλη αφαιρούν από τα συνολικά ποσά που είναι διαθέσιμα για τις αντίστοιχες ενισχύσεις τα ποσά που αντιστοιχούν σε εκείνα που θα εδικαιούντο οι μικροκαλλιεργητές:
α)
δυνάμει του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1,
β)
ως αναδιανεμητική ενίσχυση προβλεπόμενη στο κεφάλαιο 2 του τίτλου ΙΙΙ,
γ)
ως πληρωμή για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3,
δ)
ως ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 4,
ε)
ως ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 5, και
στ)
ως συνδεδεμένη στήριξη σύμφωνα με τον τίτλο IV.
Στα κράτη μέλη που επέλεξαν τον υπολογισμό του ποσού των ενισχύσεων σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2πρώτο εδάφιο, στοιχείο α), όταν το άθροισμα των εν λόγω ποσών για συγκεκριμένο γεωργό υπερβαίνει το ανώτατο ποσό που έχουν ορίσει, κάθε ποσό μειώνεται κατ' αναλογία.
2. Η διαφορά μεταξύ του αθροίσματος όλων των προς χορήγηση ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος για τους μικροκαλλιεργητές και του συνολικού ποσού που χρηματοδοτείται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, χρηματοδοτείται με έναν ή με περισσότερους από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
με την εφαρμογή του άρθρου 30 παράγραφος 7 κατά το σχετικό έτος·
β)
με τη χρήση των κεφαλαίων που έμειναν αδιάθετα κατά το σχετικό έτος για τη χρηματοδότηση της ενίσχυσης των γεωργών νεαρής ηλικίας που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 5·
γ)
με την εφαρμογή γραμμικής μείωσης σε όλες τις ενισχύσεις προς χορήγηση σύμφωνα με το άρθρο 32 ή 36.
3. Εκτός αν το κράτος μέλος έχει επιλέξει τον καθορισμό του ποσού της ετήσιας ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α) τα στοιχεία βάσει των οποίων καθορίζονται τα ποσά που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παραμένουν τα ίδια καθ’ όλη τη διάρκεια της συμμετοχής του γεωργού στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές.
4. Αν το συνολικό ποσό των καταβλητέων ενισχύσεων στο πλαίσιο του καθεστώτος για τους μικροκαλλιεργητές υπερβαίνει το 10 % του ετήσιου εθνικού ανώτατου ορίου που προβλέπεται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν γραμμική μείωση των ποσών που πρέπει να καταβληθούν σύμφωνα με τον παρόντα τίτλο ώστε να τηρηθεί το ανωτέρω ποσοστό, εκτός αν όρισαν το ποσό της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο α) χωρίς να εφαρμόζουν το τρίτο εδάφιο του άρθρου 63 παράγραφος 2.
Η ίδια εξαίρεση ισχύει για τα κράτη μέλη τα οποία έχουν ορίσει το ποσό της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, στοιχείο β) χωρίς εφαρμογή του άρθρου 63 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο, των οποίων το ανώτατο όριο στο παράρτημα ΙΙ για το έτος 2019 είναι υψηλότερο από εκείνο για το έτος 2015 και τα οποία εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού του άρθρου 25 παράγραφος 1 ή, αντίστοιχα, του άρθρου 36 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΒΑΜΒΑΚΙΟΥ
Άρθρο 66
Χρήση του ετήσιου προϋπολογισμού για τα προγράμματα αναδιάρθρωσης
1. Για κράτη μέλη που έχουν εφαρμόσει το άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008, τα σχετικά ετήσια κονδύλια που διατίθενται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού μεταφέρονται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2014 και συνιστούν συμπληρωματικούς χρηματοδοτικούς πόρους της Ένωσης για μέτρα στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
2. Για κράτη μέλη που έχουν εφαρμόσει το άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008, τα σχετικά ετήσια κονδύλια που διατίθενται δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού αυτού συμπεριλαμβάνονται, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017, στα εθνικά ανώτατά όριά τους που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Κοινοποιήσεις και περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης
Άρθρο 67
Απαιτήσεις κοινοποίησης
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ορθή εφαρμογή των κανόνων του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τα απαραίτητα μέτρα σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ή για σκοπούς εξακρίβωσης, ελέγχου, παρακολούθησης, αξιολόγησης και δημοσιονομικού ελέγχου των αμέσων ενισχύσεων και συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί με απόφαση του Συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης που προβλέπονται στις συμφωνίες αυτές. Για τον σκοπό αυτόν λαμβάνονται από την Επιτροπή υπόψη οι ανάγκες για δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
Οι πληροφορίες που λαμβάνονται μπορούν, εάν κρίνεται σκόπιμο, να διαβιβάζονται ή να τίθενται στη διάθεση διεθνών οργανισμών και των αρμόδιων αρχών τρίτων χωρών και μπορούν να δημοσιοποιούνται, με την επιφύλαξη της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και του εννόμου συμφέροντος των επιχειρήσεων για προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
2. Προκειμένου να καταστούν οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ταχείες, αποδοτικές, ακριβείς και οικονομικές, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 70 για τη θέσπιση περαιτέρω κανόνων για:
α)
τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών,
β)
τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τις μέγιστες περιόδους διατήρησης,
γ)
τα δικαιώματα πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα,
δ)
τους όρους δημοσίευσης των πληροφοριών.
3. Η Επιτροπή ορίζει μέσω εκτελεστικών πράξεων:
α)
τις μεθόδους κοινοποίησης,
β)
κανόνες σχετικά με την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου,
γ)
ρυθμίσεις για τη διαχείριση των προς κοινοποίηση πληροφοριών, καθώς και κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή, τον χρόνο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες των κοινοποιήσεων,
δ)
ρυθμίσεις για τη διαβίβαση ή διάθεση πληροφοριών και εγγράφων στα κράτη μέλη, τους διεθνείς οργανισμούς, τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή το κοινό, με την επιφύλαξη της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και του έννομου συμφέροντος των γεωργών και των επιχειρήσεων για προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
Άρθρο 68
Επεξεργασία και προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συλλέγουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς του άρθρου 67 παράγραφος 1 και δεν επεξεργάζονται τα δεδομένα αυτά κατά τρόπο ασύμβατο προς τους σκοπούς αυτούς.
2. Κατά την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για σκοπούς παρακολούθησης και αξιολόγησης κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 67 παράγραφος 1, τα δεδομένα καθίστανται ανώνυμα και υφίστανται επεξεργασία μόνον σε συγκεντρωτική μορφή.
3. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001. Ειδικότερα, τα δεδομένα αυτά δεν αποθηκεύονται σε μορφή η οποία να επιτρέπει την ταυτοποίηση των ενδιαφερόμενων προσώπων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή για τους οποίους υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία, λαμβανομένων υπόψη των ελάχιστων περιόδων διατήρησης που καθορίζονται στην κείμενη εθνική και ενωσιακή νομοθεσία.
4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα πρόσωπα τα οποία αφορούν τα δεδομένα ότι τα προσωπικά δεδομένα τους μπορούν να υποστούν επεξεργασία από εθνικούς και ενωσιακούς φορείς σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ότι στη συνάρτηση αυτή απολαύουν των δικαιωμάτων εκ της οδηγίας 95/46/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 αντιστοίχως.
5. Το παρόν άρθρο διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 111 έως 114 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 69
Μέτρα για την επίλυση ειδικών προβλημάτων
1. Για να λύσει ειδικά προβλήματα, η Επιτροπή εκδίδει τις εκτελεστικές πράξεις που είναι απαραίτητες και δικαιολογημένες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις μπορεί να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, αλλά μόνο στο βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2.
2. Όταν το απαιτούν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης και προκειμένου να επιλυθούν συγκεκριμένα προβλήματα και να διασφαλισθεί η συνέχεια του συστήματος αμέσων ενισχύσεων σε περίπτωση έκτακτων περιστάσεων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 71 παράγραφος 3.
3. Τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2 παραμένουν σε ισχύ μέχρι δώδεκα μήνες. Εάν μετά την εκπνοή αυτής της περιόδου εξακολουθούν τα συγκεκριμένα προβλήματα που αναφέρονται στις παραγράφους αυτές, η Επιτροπή δύναται να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για την εξεύρεση μόνιμης λύσης.
4. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για οποιοδήποτε μέτρο εγκρίνει βάσει της παραγράφου 1 ή 2 εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έγκρισή του.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Εκχώρηση αρμοδιοτήτων και εκτελεστικές διατάξεις
Άρθρο 70
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από το πέρας της επταετίας. Η ανάθεση αρμοδιότητας παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντιτεθεί στην εν λόγω παράταση το αργότερο τρεις μήνες πριν από το τέλος κάθε περιόδου.
3. Η ανάθεση αρμοδιότητας σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εκχώρηση εξουσιών που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 2, 4 παράγραφος 3, 6 παράγραφος 3, 7 παράγραφος 3, 8 παράγραφος 3, 9 παράγραφος 5, 20 παράγραφος 6, 35, 36 παράγραφος 6, 39 παράγραφος 3, 43 παράγραφος 12, 44 παράγραφος 5, 45 παράγραφοι 5 και 6, 46 παράγραφος 9, 50 παράγραφος 11, 52 παράγραφος 9, 57 παράγραφος 3, 58 παράγραφος 5, 59 παράγραφος 3, 64 παράγραφος 5, 67 παράγραφοι 1 και 2 και 73, τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν προβάλουν ενστάσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από την εκπνοή της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν ενστάσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 71
Διαδικασία επιτροπών
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που φέρει την ονομασία «Επιτροπή Αμέσων Ενισχύσεων». Η ως άνω αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση πράξεων αναφερόμενων στα άρθρα 24 παράγραφος 11, 31 παράγραφος 2 και 67 παράγραφος 3, εάν η επιτροπή δεν εκδώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Μεταβατικές και τελικές διατάξεις
Άρθρο 72
Καταργούμενες διατάξεις
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 637/2008 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ωστόσο, εξακολουθεί να ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017 σε σχέση με τα κράτη μέλη τα οποία έχουν ασκήσει το δικαίωμα που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
2. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 73/2009 καταργείται.
Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό ή στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΧΙ του παρόντος κανονισμού.
3. Οι παραπομπές στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 οι οποίες περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στους εν λόγω κανονισμούς, όπως αυτοί ίσχυαν πριν από την κατάργησή τους.
Άρθρο 73
Μεταβατικές διατάξεις
Για τη διασφάλιση της ομαλής μετάβασης από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 σε αυτές του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 70 σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την προστασία ενδεχόμενων κεκτημένων δικαιωμάτων και εύλογων προσδοκιών των γεωργών.
Άρθρο 74
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, το άρθρο 8,το άρθρο 9 παρ. 6, το άρθρο 11 παρ. 6, το άρθρο 14, το άρθρο 16, το άρθρο 21 παρ. 2 και 3, το άρθρο 22 παρ. 2, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 23 παρ. 1, το άρθρο 23 παρ. 6, το άρθρο 24 παρ. 10, το άρθρο 29, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 36 παρ. 1, το άρθρο 41 παρ. 1, το άρθρο 42 παρ.1, το άρθρο 43 παρ.2 και παρ.13, το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 45(2), το άρθρο 46 παρ. 2 και 8, το άρθρο 49 (1), το άρθρο 51 (1), το άρθρο 53, το άρθρο 54, το άρθρο 66(1), τα άρθρα 67 και 70 και το άρθρο 72(1) εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.