NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1230/2012
ze dne 12. prosince 2012,
kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 661/2009, pokud jde o požadavky pro schvalování typu motorových vozidel a jejich přípojných vozidel týkající se jejich hmotností a rozměrů, a mění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 661/2009 ze dne 13. července 2009 o požadavcích pro schvalování typu motorových vozidel, jejich přípojných vozidel a systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla z hlediska obecné bezpečnosti (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES ze dne 5. září 2007, kterou se stanoví rámec pro schvalování motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, jakož i systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla (rámcová směrnice) (2), a zejména na čl. 39 odst. 2, 3 a 5 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 661/2009 je zvláštní nařízení pro účely schvalování typu podle směrnice 2007/46/ES.
(2)
Nařízením (ES) č. 661/2009 se zrušuje směrnice Rady 92/21/EHS ze dne 31. března 1992 o hmotnostech a rozměrech motorových vozidel kategorie M1 (3), jakož i směrnice Evropského parlamentu a Rady 97/27/ES ze dne 22. července 1997 o hmotnostech a rozměrech určitých kategorií motorových vozidel a jejich přípojných vozidel a o změně směrnice 70/156/EHS (4). Požadavky týkající se hmotností a rozměrů motorových vozidel a jejich přípojných vozidel stanovené v uvedených směrnicích by měly být převzaty do tohoto nařízení a v případě potřeby změněny tak, aby se přizpůsobily vývoji vědeckých a technických poznatků.
(3)
Nařízení (ES) č. 661/2009 obsahuje základní ustanovení týkající se požadavků pro schvalování typu motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, pokud jde o jejich hmotnosti a rozměry. Je proto nutné pro takové schválení typu stanovit rovněž zvláštní postupy, zkoušky a požadavky.
(4)
Směrnice Rady 96/53/ES ze dne 25. července 1996, kterou se pro určitá silniční vozidla provozovaná v rámci Společenství stanoví maximální přípustné rozměry pro vnitrostátní a mezinárodní provoz a maximální přípustné hmotnosti pro mezinárodní provoz (5), stanovuje určité maximální přípustné rozměry pro vnitrostátní a mezinárodní provoz v členských státech. Při konstrukci vozidel je proto důležité, aby byly zohledněny rozměry, které jsou již v rámci Unie harmonizovány v zájmu podpory a zajištění volného pohybu zboží.
(5)
Směrnice 97/27/ES členským státům umožňovala udělovat ES schválení typu vozidlům, jejichž krajní rozměry překračovaly maximální přípustné rozměry stanovené v uvedené směrnici. Rovněž členským státům umožňovala odmítnout registraci vozidel, jimž bylo uděleno ES schválení typu, pokud jejich krajní rozměry nesplňovaly požadavky stanovené na základě svých vnitrostátních právních předpisů. Je důležité, aby byla zachována možnost povolit za určitých podmínek schválení typu vozidel překračujících přípustné mezní hodnoty, prokáží-li se v členských státech, v nichž je silniční infrastruktura uzpůsobena takovému stavu, výhody z hlediska silniční dopravy a životního prostředí. Pokud se počet vozidel, jež mohou využít odchylného schvalování typu podle článku 23 směrnice 2007/46/EC, pokud jde o maximální přípustné rozměry, omezí na počet nezbytný pro účely tohoto nařízení, měla by být zajištěna možnost povolit taková vozidla na základě systémů pro schválení typu vozidla vyráběného v malých sériích či jednotlivě. Přílohu XII směrnice 2007/46/ES je proto třeba změnit, aby zahrnovala taková početní omezení.
(6)
Směrnice 96/53/ES stanoví maximální přípustné hmotnosti, jež se použijí pouze pro mezinárodní provoz. Uvedená směrnice však členským státům umožňuje, aby pro vnitrostátní provoz i nadále používaly své vnitrostátní právní předpisy. V důsledku toho zřejmě nelze v krátké době harmonizovat maximální technicky přípustnou hmotnost naloženého vozidla a maximální technicky přípustnou hmotnost na nápravy nebo na skupinu náprav za účelem provozu v členských státech. Vzhledem k existenci neharmonizovaných pravidel týkajících se konstrukce silniční infrastruktury je však vhodné požadovat na členských státech, aby pro registraci/provoz stanovily maximální přípustné hmotnosti vozidel s povolením pro vnitrostátní či mezinárodní provoz podle směrnice 96/53/ES a aby zavedly postup umožňující takové stanovení.
(7)
Vzhledem ke zkušenostem získaným při používání právních předpisů Unie týkajících se hmotností a rozměrů vozidel je nezbytné, aby byly stanoveny jasně definované pojmy. Některé z těchto pojmů již byly stanoveny ve směrnicích 97/27/ES a 92/21/EHS. Z důvodu jednotnosti je vhodné tyto definice převzít a v případě potřeby je přizpůsobit s ohledem na vývoj technických a vědeckých poznatků.
(8)
Vzhledem k tomu, že definice skutečné hmotnosti jednotlivého vozidla je zahrnuta do tohoto nařízení, je nezbytné příslušným způsobem změnit přílohu IX směrnice 2007/46/ES, aby se zabránilo nejasnostem při vyplňování prohlášení o shodě.
(9)
Vzhledem k tomu, že bílá kniha „Plán jednotného evropského dopravního prostoru - vytvoření konkurenceschopného dopravního systému účinně využívajícího zdroje“ (6) zdůraznila nutnost zlepšit aerodynamické vlastnosti silničních vozidel a výzkum prokázal, že montáží aerodynamických zařízení na vozidla lze zásadním způsobem snížit spotřebu paliva motorových vozidel a tím i emise CO2, je důležité, aby byla montáž takových aerodynamických zařízení na vozidla povolena. Aerodynamická zařízení by měla být zařazena do seznamu zařízení nebo vybavení, jež se nebere v úvahu při stanovení krajních rozměrů, neboť se tato zařízení skládají z přídavných zařízení, jež v důsledku své konstrukce přesahují krajní zadní nebo boční části vozidel. Tento jejich přesah zadní či boční části je však zásadně nutno omezit tak, aby nebyla ohrožena bezpečnost silničního provozu a aby byla zachována možnost intermodální dopravy. V tomto nařízení by proto měly být stanoveny nezbytné technické požadavky.
(10)
Dostupný software umožňuje využití virtuálních zkušebních metod, jež vycházejí z počítačových simulací. Vzhledem k tomu, že tyto simulace umožňují úspornější a méně náročné zkoušky, je vhodné umožnit, aby byly využity při kontrole, zda vozidlo může projet po úplné kruhové trajektorii (360°), a při měření maximálního vybočení zádi vozidla při projíždění vozidla uvnitř trajektorie. Proto je rovněž nezbytné doplnit toto nařízení na seznam regulačních aktů uvedených v příloze XVI směrnice 2007/46/ES.
(11)
V zájmu zajištění řádného fungování systému schvalování typu je třeba aktualizovat přílohy směrnice 2007/46/ES.
(12)
Přílohy I, III, IX, XII a XVI směrnice 2007/46/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny. Jelikož ustanovení přílohy XII jsou dostatečně podrobná a není třeba dalších prováděcích kroků ze strany členských států, je vhodné je nahradit nařízením v souladu s čl. 39 odst. 8 směrnice 2007/46/ES.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Technického výboru - motorová vozidla,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví požadavky pro ES schvalování typu motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, pokud jde o jejich hmotnosti a rozměry.
2. Toto nařízení se vztahuje na neúplná, úplná a dokončená vozidla kategorií M, N a O.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí, vedle definic uvedených ve směrnici 2007/46/ES a v nařízení (ES) č. 661/2009, tyto definice:
1)
„typem vozidla“ se rozumí skupina vozidel, jak je definována v části B přílohy II směrnice 2007/46/ES;
2)
„standardním vybavením“ se rozumí základní konfigurace vozidla, jež je vybaveno všemi prvky požadovanými regulačními akty uvedenými v příloze IV nebo XI směrnice 2007/46/ES, včetně veškerých prvků, které jsou namontovány, aniž by tím vznikaly nějaké další požadavky na konfiguraci nebo úroveň vybavení;
3)
„volitelným vybavením“ se rozumí veškeré prvky, jež nejsou součástí standardního vybavení a za jejichž montáž na vozidlo odpovídá výrobce, a které může zákazník objednat;
4)
„hmotností v pohotovostním stavu“ se rozumí
a)
u motorových vozidel:
hmotnost vozidla, jehož palivová nádrž (palivové nádrže) se naplní alespoň na 90 % svého objemu, včetně hmotnosti řidiče, paliva a kapalin, vybaveného standardním vybavením podle specifikací výrobce, a jsou-li součástí vybavení, i hmotnost karosérie, kabiny, spojovacího zařízení a náhradního kola (náhradních kol), jakož i nářadí;
b)
v případě přípojného vozidla:
hmotnost vozidla, včetně paliva a kapalin, vybaveného standardním vybavením podle specifikací výrobce, a jsou-li součástí vybavení, i hmotnost karosérie, dalšího (dalších) spojovacího (spojovacích) zařízení a náhradního kola (náhradních kol) a nářadí;
5)
„hmotností volitelného vybavení“ se rozumí hmotnost vybavení, jež může být namontováno na vozidle vedle standardního vybavení podle specifikací výrobce;
6)
„skutečnou hmotností vozidla“ se rozumí hmotnost v pohotovostním stavu a hmotnost volitelného vybavení namontovaného na jednotlivém vozidle;
7)
„maximální technicky přípustnou hmotností naloženého vozidla“ (M) se rozumí maximální hmotnost stanovená pro vozidlo na základě jeho konstrukčních vlastností a konstrukční výkonnosti; technicky přípustná hmotnost naloženého přívěsu nebo návěsu zahrnuje statickou hmotnost přenesenou na přípojné vozidlo, je-li připojeno;
8)
„maximální technicky přípustnou hmotností naložené jízdní soupravy“ (MC) se rozumí maximální hmotnost stanovená pro kombinaci motorového vozidla a jednoho nebo více přípojných vozidel na základě jeho konstrukčních vlastností a konstrukční výkonnosti nebo maximální hmotnost určená pro jízdní soupravu složenou z tahače návěsu a návěsu;
9)
„maximální technicky přípustnou přípojnou hmotností“ (TM) se rozumí maximální hmotnost jednoho nebo více přípojných vozidel, jež mohou být tažena tažným vozidlem, odpovídající celkové hmotnosti přenášené na zem koly nápravy nebo skupiny náprav jakéhokoli přípojného vozidla připojeného k tažnému vozidlu;
10)
„nápravou“ se rozumí společná osa rotace dvou či více kol, hnací či volně se otáčející, složená z jedné či více částí umístěných ve stejné rovině kolmé k podélné střednici vozidla;
11)
„skupinou náprav“ se rozumí více náprav, jež mají vzdálenost mezi nápravami omezenu na vzdálenost mezi nápravami definovanou coby vzdálenost „d“ v příloze I směrnice 96/53/ES a jež spolupůsobí díky zvláštní konstrukci odpružení;
12)
„jednotlivou nápravou“ se rozumí náprava, kterou nelze považovat za součást skupiny náprav;
13)
„maximální technicky přípustnou hmotností na nápravu“ (m) se rozumí hmotnost, která odpovídá maximálnímu přípustnému statickému svislému zatížení přenášenému koly nápravy na zem, danému konstrukčními vlastnostmi nápravy a vozidla a jejich konstrukční výkonností;
14)
„maximální technicky přípustnou hmotností na skupinu náprav“ (μ) se rozumí hmotnost, která odpovídá maximálnímu přípustnému statickému svislému zatížení přenášenému koly skupiny náprav na zem, danému konstrukčními vlastnostmi skupiny náprav a vozidla a jejich konstrukční výkonností;
15)
„spojovacím zařízením“ se rozumí mechanické zařízení včetně jeho součástí, jak je vymezeno v bodech 2.1 až 2.6 předpisu Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (EHK OSN) č. 55 - Jednotná ustanovení týkající se schvalování mechanických spojovacích částí jízdních souprav vozidel (7) a spojení vozidel nakrátko, jak je vymezeno v bodě 2.1.1 předpisu EHK OSN č. 102 - Jednotná ustanovení pro schvalování I.A zařízení pro spojení vozidel nakrátko (ZSVN) II. vozidel, pokud jde o montáž schváleného typu ZSVN (8);
16)
„bodem spojení“ se rozumí střed působení spojovacího zařízení namontovaného na tažené vozidlo v rámci spojovacího zařízení namontovaného na tažné vozidlo;
17)
„hmotností spojovacího zařízení“ se rozumí hmotnost vlastního spojovacího zařízení a součástí potřebných k montáži spojovacího zařízení na vozidlo;
18)
„maximální technicky přípustnou hmotností působící v bodě spojení“ se rozumí:
a)
u tažného vozidla hmotnost odpovídající maximálnímu přípustnému statickému svislému zatížení v bodě spojení (hodnota „S“ nebo „U“) tažného vozidla, danému konstrukčními vlastnostmi spojovacího zařízení a tažného vozidla;
b)
v případě návěsu, přívěsu s nápravami uprostřed nebo tuhého přívěsu hmotnost odpovídající maximálnímu přípustnému statickému svislému zatížení (hodnota „S“ nebo „U“), jež má být přenášena přípojným vozidlem na tažné vozidlo v bodě spojení, danému konstrukčními vlastnostmi spojovacího zařízení a přípojného vozidla;
19)
„hmotností cestujících“ se rozumí jmenovitá hmotnost v závislosti na kategorii vozidla násobená počtem míst k sezení, včetně míst k sezení pro členy posádky a míst k stání, jsou-li takové, jež však nezahrnuje řidiče;
20)
„hmotností řidiče“ se rozumí jmenovitá hmotnost 75 kg působící v referenčním bodě místa k sezení řidiče;
21)
„užitečnou hmotností“ se rozumí rozdíl mezi maximální technicky přípustnou hmotností naloženého vozidla a hmotností v pohotovostním stavu zvětšenou o hmotnost cestujících a volitelného vybavení;
22)
„délkou“ se rozumí rozměr stanovený v bodech 6.1.1, 6.1.2 a 6.1.3 normy ISO 612:1978; tato definice se použije rovněž pro kloubová vozidla složená ze dvou či více částí;
23)
„šířkou“ se rozumí rozměr stanovený v bodě 6.2 normy ISO 612:1978;
24)
„výškou“ se rozumí rozměr stanovený v bodě 6.3 normy ISO 612:1978;
25)
„rozvorem“ se rozumí toto:
a)
rozměr uvedený v bodě 6.4.1 normy ISO 612:1978;
b)
v případě přívěsu s jednou nápravou uprostřed vodorovná vzdálenost mezi svislou osou spojovacího zařízení a středem nápravy;
c)
v případě přívěsu s více než jednou nápravou uprostřed vodorovná vzdálenost mezi svislou osou spojovacího zařízení a středem první nápravy;
26)
„vzdáleností mezi nápravami“ se rozumí vzdálenost mezi dvěma sousedními nápravami uvedenými v bodě 6.4 normy ISO 612:1978 v případě vozidel s více než dvěma nápravami; v případě, že jsou na vozidle namontovány pouze dvě nápravy, nebo v případě návěsu, přívěsu nebo tuhého přívěsu se vzdáleností mezi nápravami, jež je uvedená v bodě 6.4.2 normy ISO 612:1978, rozumí „rozvor“ definovaný v odstavci 25;
27)
„rozchodem“ se rozumí vzdálenost uvedená v bodě 6.5 normy ISO 612:1978;
28)
„předsazením točnice“ se rozumí vzdálenost uvedená v bodě 6.19.2 normy ISO 612: 1978, přičemž se zohlední poznámka uvedená v bodě 6.19 této uvedené normy;
29)
„předním poloměrem upevnění návěsu“ se rozumí vodorovná vzdálenost od osy návěsného čepu a kterýmkoliv bodem předku návěsu;
30)
„předním převisem“ se rozumí vodorovná vzdálenost mezi svislou rovinou procházející přes první nápravu nebo osou čepu v případě návěsu a nejpřednějším bodem vozidla;
31)
„zadním převisem“ se rozumí vodorovná vzdálenost mezi svislou rovinou procházející před poslední zadní nápravu a nejzadnější částí vozidla; je-li na vozidle namontováno spojovací zařízení pevně, je nejzadnějším bodem vozidla bod spojení;
32)
„délkou ložné plochy“ se rozumí vzdálenost od nejpřednějšího vnitřního bodu k nejzadnějšímu vnitřnímu bodu ložného prostoru, měřená vodorovně v podélné rovině vozidla;
33)
„vybočením zádi“ se rozumí vzdálenost mezi skutečným krajním bodem dosaženým zadním koncem vozidla při jízdě za podmínek stanovených v oddíle 7 části B nebo oddíle 6 části C přílohy I tohoto nařízení;
34)
„zařízením pro zdvihání nápravy“ se rozumí mechanismus namontovaný na vozidle za účelem zdvižení nápravy nad zem a jejího spouštění na zem;
35)
„zdvihatelnou nápravou“ se rozumí náprava, jež může být zdvižena ze své obvyklé polohy a opětovně spuštěna prostřednictvím zařízení pro zdvihání nápravy;
36)
„zatížitelnou nápravou“ se rozumí náprava, jejíž zatížení lze měnit bez zvedání pomocí zařízení pro zdvihání nápravy;
37)
„pneumatickým odpružením“ se rozumí systém odpružení, u kterého je nejméně 75 % pružicího účinku vyvoláno pneumatickou pružinou;
38)
„třídou autobusu nebo autokaru“ se rozumí skupina vozidel, jak je definována v bodech 2.1.1 a 2.1.2 předpisu EHK OSN č. 107 - Jednotná ustanovení pro schvalování vozidel kategorie M2 nebo M3 z hlediska jejich celkové konstrukce (9);
39)
„kloubovým vozidlem“ se rozumí vozidlo kategorie M2 nebo M3, jak je definováno v bodě 2.1.3 předpisu EHK OSN č. 107;
40)
„nedělitelným nákladem“ se rozumí náklad, který nemůže být pro účely silniční dopravy rozdělen na dva nebo více nákladů bez nepřiměřených výdajů nebo nebezpečí poškození a který v důsledku své hmotnosti nebo rozměrů nemůže být dopravován vozidlem, jehož hmotnosti a rozměry vyhovují maximálním přípustným hmotnostem a rozměrům použitelným v členském státě.
Článek 3
Povinnosti výrobců
1. Výrobce stanoví pro každou verzi v rámci typu vozidla bez ohledu na stav dokončenosti vozidla tyto hmotnosti:
a)
maximální technicky přípustnou hmotnost naloženého vozidla;
b)
maximální technicky přípustnou hmotnost naložené jízdní soupravy;
c)
maximální technicky přípustnou přípojnou hmotnost;
d)
maximální technicky přípustnou hmotnost na nápravy nebo maximální technicky přípustnou hmotnost na skupinu náprav;
e)
maximální technicky přípustné hmotnosti působící v bodě (bodech) spojení, přičemž se zohlední technické vlastnosti spojovacích zařízení, jež případně jsou nebo mohou být namontována na vozidlo.
2. Výrobce při stanovení hmotností uvedených v odstavci 1 zohlední nejlepší postupy osvědčené technické praxe a nejlepší dostupné technické znalosti, aby se minimalizovala nebezpečí mechanického selhání, zejména pak ta, jež jsou způsobena únavou materiálů, a předešlo se poškození silniční infrastruktury.
3. Výrobce vezme při stanovení hmotností uvedených v odstavci 1 v úvahu maximální rychlost danou konstrukcí vozidla.
Vybaví-li výrobce vozidlo zařízením pro omezení rychlosti, je maximální konstrukční rychlost skutečnou rychlostí, kterou umožňuje dosáhnout zařízení pro omezení rychlosti.
4. Výrobce při stanovení hmotností uvedených v odstavci 1 neukládá žádná omezení užívání vozidla, s výjimkou omezení týkajících se parametrů pneumatik, jež mohou být konstrukčně přizpůsobeny k dané rychlosti, jak je umožněno podle předpisu EHK OSN č. 54 - Jednotná ustanovení pro schvalování typu pneumatik užitkových vozidel a jejich přípojných vozidel (10) a podle části 5 přílohy II nařízení Komise (EU) č. 458/2011 (11).
5. Výrobce v případě nedokončených vozidel, včetně vozidel s karosérií typu podvozek-kabina, jež vyžadují další stupeň dokončení, poskytne veškeré příslušné informace výrobcům dalšího stupně, aby bylo zajištěno, že požadavky podle tohoto nařízení budou i nadále dodržovány.
Výrobce pro účely prvního pododstavce určí polohu těžiště hmotnosti odpovídající součtu zatížení.
6. Nedokončená vozidla kategorií M2, M3, N2 a N3, jež nemají namontovánu karosérii, se konstruují tak, aby umožnila výrobcům dalšího stupně splnit požadavky podle oddílů 7 a 8 části B a oddílů 6 a 7 části C přílohy I.
Článek 4
Ustanovení pro ES schvalování typu vozidla, pokud jde o jeho hmotnosti a rozměry
1. Výrobce nebo jeho zástupce předloží schvalovacímu orgánu žádost o ES schválení typu pro typ vozidla z hlediska jeho hmotností a rozměrů.
2. Žádost musí být vyhotovena podle vzoru informačního dokumentu uvedeného v příloze V části A.
3. Pro účely výpočtů rozložení hmotnosti předá výrobce schvalovacímu orgánu typu pro každou technickou konfiguraci v rámci typu vozidla, definovanou souborem hodnot všech relevantních bodů uvedených v příloze V, informace nezbytné k určení těchto hmotností:
a)
maximální technicky přípustné hmotnosti naloženého vozidla;
b)
maximální technicky přípustné hmotnosti na nápravy nebo na skupinu náprav;
c)
maximální technicky přípustné přípojné hmotnosti;
d)
maximální technicky přípustné hmotnosti působící v bodě (bodech) spojení;
e)
maximální technicky přípustné hmotnosti naložené jízdní soupravy.
Informace se poskytují v tabulce nebo jiné vhodné podobě po dohodě se schvalovacím orgánem.
4. Pokud volitelné vybavení podstatným způsobem ovlivňuje hmotnosti a rozměry vozidla, výrobce poskytne příslušné technické zkušebně údaje o umístění, hmotnosti a geometrické poloze těžiště ve vztahu k nápravám volitelného vybavení, jež lze na vozidlo namontovat.
5. Odchylně od odstavce 4 může výrobce, skládá-li se volitelné vybavení z několika částí nacházejících se v různých místech vozidla, poskytnout technické zkušebně pouze rozložení hmotnosti volitelného vybavení na nápravy.
6. U skupin náprav uvede výrobce rozložení celkové hmotnosti, která působí na skupinu, mezi jednotlivé nápravy.
Je-li to nezbytné, uvede výrobce vzorec rozložení hmotnosti nebo předloží příslušné grafy rozložení.
7. Jestliže to schvalovací orgán nebo technická zkušebna považuje za nutné, může po výrobci požadovat, aby poskytl pro účely inspekce jedno vozidlo představující typ, který má být schválen.
8. Výrobce vozidla může schvalovacímu orgánu předložit žádost o uznání rovnocennosti odpružení s pneumatickým odpružením.
Schvalovací orgán uzná rovnocennost odpružení s pneumatickým odpružením, jsou-li splněny požadavky podle přílohy III.
Uznala-li technická zkušebna rovnocennost, vystaví zkušební protokol. Schvalovací orgán připojí zkušební protokol a technický popis odpružení k certifikátu ES schválení typu.
9. Jsou-li splněny požadavky stanovené v přílohách I až IV tohoto nařízení, udělí schvalovací orgán schválení typu v souladu se systémem číslování stanoveným v příloze VII směrnice 2007/46/ES.
Tentýž členský stát nesmí přidělit stejné číslo jinému typu vozidla.
10. Pro účely odstavce 9 schvalovací orgán vyhotoví certifikát ES schválení typu podle vzoru uvedeného v příloze V části B.
11. Pro účely čl. 12 odst. 2 směrnice 2007/46/ES se použijí přípustné odchylky uvedené v dodatku 2 k příloze I.
Článek 5
Maximální přípustné hmotnosti pro registraci/provoz
1. Vnitrostátní orgány stanoví pro účely registrace a uvedení do provozu vozidel, pro něž bylo uděleno schválení typu podle tohoto nařízení, pro každou variantu a verzi v rámci typu vozidla veškeré následující hmotnosti, jež jsou podle směrnice 96/53/ES povoleny pro vnitrostátní či mezinárodní provoz:
a)
maximální přípustnou hmotnost naloženého vozidla pro registraci/provoz;
b)
maximální přípustnou hmotnost pro registraci/provoz na nápravu (nápravy);
c)
maximální přípustná hmotnost pro registraci/provoz na skupinu náprav;
d)
maximální přípustnou přípojnou hmotnost pro registraci/provoz;
e)
maximální přípustnou hmotnost naložené jízdní soupravy pro registraci/provoz.
Vnitrostátní orgány stanoví postup pro určení maximálních přípustných hmotností pro registraci/provoz uvedených v prvním pododstavci. Určí příslušný orgán pověřený stanovením těchto hmotností a stanoví informace, jež musí být uvedenému příslušnému orgánu předloženy.
2. Maximální přípustné hmotnosti pro registraci/provoz určené postupem uvedeným v odstavci 1 nesmí překročit maximální hmotnosti uvedené v čl. 3 odst. 1.
3. V zájmu zajištění řádného fungování systémů vozidla, zejména brzdového systému a systému řízení, konzultuje příslušný orgán otázky rozdělení hmotnosti na nápravy nebo skupinu náprav s výrobcem.
4. Vnitrostátní orgány při určování maximálních přípustných hmotností pro registraci/provoz zajistí, aby byly neustále dodržovány požadavky regulačních aktů uvedených v příloze IV a XI směrnice 2007/46/ES.
5. Dospějí-li vnitrostátní orgány k závěru, že požadavky některého z regulačních aktů uvedených v příloze IV a XI směrnice 2007/46/ES, s výhradou tohoto nařízení, již nejsou splněny, budou vyžadovat, aby byly provedeny nové zkoušky a případně uděleno nové schválení typu nebo prodloužení schvalovacím orgánem, jenž udělil původní schválení typu na základě dotčeného regulačního aktu.
Článek 6
Výjimky
1. Aniž je dotčen čl. 4 odst. 3 směrnice 96/53/ES, může být uděleno ES schválení typu vozidlům, jejichž rozměry překračují požadavky tohoto nařízení a jež jsou určena pro přepravu nedělitelných nákladů. V takovém případě musí certifikát schválení typu a prohlášení o shodě jasně uvádět, že toto vozidlo je určeno pouze k přepravě nedělitelných nákladů.
2. Členské státy mohou podle článků 23 a 24 směrnice 2007/46/ES udělit schválení vozidlům překračujícím maximální přípustné rozměry stanovené v bodě 1.1 částí B, C, a D přílohy I tohoto nařízení.
Schválení typu podle článku 23 směrnice 2007/46/ES podléhají početním omezením stanoveným v části A oddíle 3 přílohy XII uvedené směrnice.
Článek 7
Přechodná ustanovení
1. Vnitrostátní orgány povolí prodej a uvedení do provozu vozidel, pro něž bylo schválení typu uděleno před datem uvedeným v čl. 13 odst. 2 nařízení (ES) č. 661/2009, a nadále budou udělovat prodloužení schválení udělených v souladu s požadavky uvedenými ve směrnici 92/21/EHS a ve směrnici 97/27/ES.
2. Odchylně od odstavce 1 končí platnost ES schválení typu udělených podle článku 7 směrnice 97/27/ES k datu uvedenému v čl. 19 odst. 1 nařízení (ES) č. 661/2009.
Podle článku 27 směrnice 2007/46/ES však členské státy mohou, požádá-li o to výrobce, registrovat vozidla z výběhu série, jejichž ES schválení typu již není platné, a povolovat jejich prodej nebo uvádění do provozu.
3. Po uplynutí dne 10. ledna 2014 musí výrobci vydávat prohlášení o shodě, jež jsou v souladu s tímto nařízením.
Do dne 9. ledna 2014 výrobci uvádějí skutečnou hmotnost vozidla v položce 52 prohlášení o shodě, není-li uvedena v jiné položce prohlášení o shodě.
Článek 8
Změny směrnice 2007/46/ES
Přílohy I, III, IX a XVI směrnice 2007/46/ES se mění v souladu s přílohou VI tohoto nařízení.
Příloha XII směrnice 2007/46/ES se nahrazuje přílohou VII tohoto nařízení.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se na nové typy vozidel, kterým se schválení typu udělí ode dne 1. listopadu 2012.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. prosince 2012.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1230/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 12ης Δεκεμβρίου 2012
για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 661/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις έγκρισης τύπου σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους και για την τροποποίηση της οδηγίας 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 661/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τις απαιτήσεις έγκρισης τύπου και γενικής ασφαλείας των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά (1), και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο α),
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πλαισίου για την έγκριση των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους, και των συστημάτων, κατασκευαστικών στοιχείων και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά (οδηγία-πλαίσιο) (2), και ιδίως το άρθρο 39 παράγραφοι 2, 3 και 5,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 661/2009 αποτελεί επιμέρους κανονισμό στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης τύπου που προβλέπεται από την οδηγία 2007/46/ΕΚ.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 661/2009 καταργεί την οδηγία 92/21/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των οχημάτων με κινητήρα της κατηγορίας M1 (3), καθώς και την οδηγία 97/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1997, για τις μάζες και διαστάσεις ορισμένων κατηγοριών οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους και για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ (4). Οι απαιτήσεις σχετικά με τη μάζα και τις διαστάσεις των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους οι οποίες προβλέπονται στις εν λόγω οδηγίες θα πρέπει να μεταφερθούν στον παρόντα κανονισμό και, στις περιπτώσεις που είναι αναγκαίο, να τροποποιούνται ώστε να αναπροσαρμόζονται ανάλογα με την εξέλιξη των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 661/2009 θεσπίζει θεμελιώδεις διατάξεις σχετικά με τις απαιτήσεις για την έγκριση τύπου μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους όσον αφορά τις μάζες και τις διαστάσεις τους. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να θεσπιστούν οι ειδικές διαδικασίες, δοκιμές και απαιτήσεις για την εν λόγω έγκριση τύπου.
(4)
Η οδηγία 96/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τον καθορισμό, για ορισμένα οδικά οχήματα που κυκλοφορούν στην Κοινότητα, των μέγιστων επιτρεπόμενων διαστάσεων στις εσωτερικές και τις διεθνείς μεταφορές και των μέγιστων επιτρεπόμενων βαρών στις διεθνείς μεταφορές (5), καθορίζει ορισμένες μέγιστες επιτρεπόμενες διαστάσεις για τις εσωτερικές και τις διεθνείς μεταφορές. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη, για τους σκοπούς της κατασκευής των οχημάτων, οι διαστάσεις που έχουν ήδη εναρμονισθεί στην Ένωση προκειμένου να προωθηθεί και να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων.
(5)
Δυνάμει της οδηγίας 97/27/ΕΚ επιτρεπόταν στα κράτη μέλη να χορηγούν έγκριση ΕΚ τύπου για οχήματα των οποίων οι εξωτερικές διαστάσεις δεν ανταποκρίνονταν στις μέγιστες επιτρεπόμενες διαστάσεις που προέβλεπε η εν λόγω οδηγία. Δυνάμει της οδηγίας επιτρεπόταν επίσης τα κράτη μέλη να απορρίπτουν την ταξινόμηση οχημάτων που έχουν λάβει έγκριση ΕΚ τύπου όταν οι εξωτερικές διαστάσεις τους δεν πληρούν τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας. Είναι σημαντικό να διατηρηθεί η δυνατότητα να επιτρέπεται, υπό ορισμένους όρους, η έγκριση τύπου οχημάτων που υπερβαίνουν τα επιτρεπόμενων όρια, εάν αυτό αποδεικνύεται επωφελές για την οδική κυκλοφορία και για το περιβάλλον στα κράτη μέλη στα οποία οι οδικές υποδομές είναι προσαρμοσμένες στην κατάσταση αυτή. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εξασφαλιστεί η δυνατότητα έγκρισης οχημάτων μικρών σειρών παραγωγής ή καθεστώτων μεμονωμένης έγκρισης, υπό τον όρο ότι το πλήθος των οχημάτων που επιτρέπεται να υπάγονται στην παρέκκλιση σύμφωνα με το άρθρο 23 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ όσον αφορά τις μέγιστες επιτρεπόμενες διαστάσεις περιορίζεται στο απαιτούμενο για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Επομένως, το παράρτημα XII της οδηγίας 2007/46/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα για να συμπεριλαμβάνει τα εν λόγω ποσοτικά όρια.
(6)
Στην οδηγία 96/53/ΕΚ ορίζονται οι μέγιστες επιτρεπόμενες μάζες που ισχύει μόνο για τις διεθνείς μεταφορές. Ωστόσο, δυνάμει της εν λόγω οδηγίας παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την εθνική νομοθεσία τους για τις εσωτερικές μεταφορές. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι βραχυπρόθεσμα δεν είναι εφικτή η εναρμόνιση της μέγιστης τεχνικώς αποδεκτής μάζας έμφορτου οχήματος και της μέγιστης τεχνικώς αποδεκτής μάζας στους άξονες ή σε ομάδα αξόνων για τις μεταφορές στα κράτη μέλη. Ωστόσο, επειδή υπάρχουν εναρμονισμένοι κανόνες για την κατασκευή της οδικής υποδομής, είναι σκόπιμο να απαιτείται από τα κράτη μέλη να προσδιορίζουν τις μέγιστες μάζες για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία που είναι αποδεκτές για τις εσωτερικές ή τις διεθνείς μεταφορές δυνάμει της οδηγίας 96/53/ΕΚ και να καθοριστεί διαδικασία για τον προσδιορισμό εν λόγω μαζών.
(7)
Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τις μάζες και τις διαστάσεις των οχημάτων, είναι αναγκαίο να προβλεφθούν σαφείς ορισμοί εννοιών. Μερικές από αυτές τις έννοιες έχουν ήδη οριστεί στις οδηγίες 97/27/ΕΚ και 92/21/ΕΟΚ. Για λόγους συνοχής, είναι σκόπιμο να υιοθετηθούν οι ορισμοί αυτοί και, όταν είναι αναγκαίο, να προσαρμοστούν με βάση τις τεχνικές και επιστημονικές γνώσεις.
(8)
Δεδομένου ότι στον παρόντα κανονισμό έχει περιληφθεί ο ορισμός της πραγματικής μάζας μεμονωμένου οχήματος, είναι αναγκαίο, για να αποφευχθεί σύγχυση κατά τη συμπλήρωση του πιστοποιητικού συμμόρφωσης, να τροποποιηθεί αναλόγως το παράρτημα IX της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
(9)
Είναι σημαντικό να επιτραπεί η τοποθέτηση αεροδυναμικών διατάξεων στα οχήματα, καθώς στη Λευκή Βίβλο με τίτλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών - Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» (6) υπογραμμίστηκε η ανάγκη να βελτιωθούν οι αεροδυναμικές επιδόσεις των οδικών οχημάτων και επειδή, όπως έχει καταδείξει η έρευνα, η κατανάλωση καυσίμων των μηχανοκινήτων οχημάτων και, συνεπώς οι εκπομπές CO2, είναι δυνατόν να μειωθούν σημαντικά με την τοποθέτηση αεροδυναμικών διατάξεων στα οχήματα. Δεδομένου ότι οι αεροδυναμικές διατάξεις είναι προσθήκες που, λόγω του σχεδιασμού τους, εξέχουν από το απώτατο όπισθεν ή πλευρικό άκρο του οχήματος, θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον κατάλογο των διατάξεων ή εξοπλισμού που δεν λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό των εξωτερικών διαστάσεων. Ωστόσο, είναι ουσιαστικής σημασίας ο περιορισμός της προεξοχής τους όπισθεν και πλευρικώς, ώστε να μη θίγεται η οδική ασφάλεια και να εξακολουθούν να είναι δυνατές οι διατροπικές μεταφορές. Οι απαραίτητες τεχνικές προδιαγραφές θα πρέπει, ως εκ τούτου, να καθοριστούν στον παρόντα κανονισμό.
(10)
Το διαθέσιμο λογισμικό καθιστά δυνατή τη χρήση μεθόδων εικονικών δοκιμών βασιζόμενων σε τεχνικές με τη βοήθεια υπολογιστή. Δεδομένου ότι οι εν λόγω τεχνικές καθιστούν δυνατές δοκιμές αποτελεσματικότερες από άποψη κόστους και λιγότερο δαπανηρές, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα να χρησιμοποιούνται οι τεχνικές αυτές για να ελέγχεται εάν το όχημα είναι ικανό να εκτελεί ελιγμό πλήρους κύκλου 360° και να μετριέται η μέγιστη οπίσθια εκφυγή κατά την εκτέλεση του ελιγμού. Ως εκ τούτου, είναι επίσης απαραίτητο να προστεθεί στον παρόντα κανονισμό ο κατάλογος των κανονιστικών πράξεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
(11)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία του συστήματος έγκρισης τύπου, είναι σκόπιμη η επικαιροποίηση των παραρτημάτων της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
(12)
Τα παραρτήματα I, ΙΙΙ, IX, XII και XVI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ θα πρέπει, ως εκ τούτου, να τροποποιηθούν αναλόγως. Καθώς οι διατάξεις του παραρτήματος XII είναι επαρκώς λεπτομερείς και δεν απαιτούν από τα κράτη μέλη περαιτέρω μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, κρίνεται, επομένως, σκόπιμη η αντικατάστασή του μέσω κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 8 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της τεχνικής επιτροπής για τα μηχανοκίνητα οχήματα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις απαιτήσεις για την έγκριση ΕΚ τύπου μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους όσον αφορά τις μάζες και διαστάσεις τους.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ημιτελή, πλήρη και ολοκληρωμένα οχήματα κατηγοριών M, N και O.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, επιπροσθέτως των ορισμών της οδηγίας 2007/46/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 661/2009, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «τύπος οχήματος»: σύνολο οχημάτων, όπως καθορίζεται στο τμήμα Β του παραρτήματος II της οδηγίας 2007/46/ΕΚ·
2) «βασικός εξοπλισμός»: η βασική διάρθρωση οχήματος με όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με τις κανονιστικές πράξεις που αναφέρονται στο παράρτημα IV ή XI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων όλων των χαρακτηριστικών στοιχείων που τοποθετούνται χωρίς να συνεπάγονται περαιτέρω προδιαγραφές σχετικά με το επίπεδο της διάρθρωσης ή του εξοπλισμού·
3) «προαιρετικός εξοπλισμός»: όλα τα με περιλαμβανόμενα στον βασικό εξοπλισμό χαρακτηριστικά στοιχεία τα οποία τοποθετούνται στο όχημα υπό την ευθύνη του κατασκευαστή και έχει τη δυνατότητα να παραγγείλει ο πελάτης·
4) «μάζα σε τάξη πορείας»:
α)
στην περίπτωση μηχανοκίνητου οχήματος:
η μάζα του οχήματος, με τη δεξαμενή(-ές) πλήρη (πλήρεις) τουλάχιστον κατά το 90 % της χωρητικότητάς της (τους), συμπεριλαμβανομένης της μάζας του οδηγού, του καυσίμου και των υγρών, στο οποίο έχει τοποθετηθεί ο βασικός εξοπλισμός σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και, εφόσον έχουν τοποθετηθεί, η μάζα του αμαξώματος, του θαλάμου επιβατών, της ζεύξης και του εφεδρικού τροχού (των εφεδρικών τροχών), καθώς και των εργαλείων·
β)
στην περίπτωση ρυμουλκούμενου:
η μάζα του οχήματος, συμπεριλαμβανομένων του καυσίμου και των υγρών, στο οποίο έχει τοποθετηθεί ο βασικός εξοπλισμός σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή και, εφόσον έχουν τοποθετηθεί, η μάζα του αμαξώματος, πρόσθετης ζεύξης (πρόσθετων ζεύξεων) και του εφεδρικού τροχού (των εφεδρικών τροχών), καθώς και των εργαλείων·
5) «μάζα του προαιρετικού εξοπλισμού»: η μάζα του εξοπλισμού που είναι δυνατόν να τοποθετηθεί στο όχημα επιπλέον του βασικού εξοπλισμού, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή·
6) «πραγματική μάζα του οχήματος»: η μάζα σε τάξη πορείας συν τη μάζα του προαιρετικού εξοπλισμού που τοποθετείται σε μεμονωμένο όχημα·
7) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος (M)»: η μέγιστη μάζα οχήματος που καθορίζεται με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του και τις επιδόσεις σύμφωνα με τον σχεδιασμό του· η μέγιστη τεχνικά αποδεκτή μάζα φορτίου ρυμουλκούμενου ή ημιρυμουλκουμένου περιλαμβάνει τη στατική μάζα που μεταβιβάζεται στο έλκον όχημα όταν είναι συζευγμένο·
8) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα φορτίου του συνδυασμού (MC)»: η μέγιστη μάζα που καθορίζεται για συνδυασμό μηχανοκίνητου οχήματος και ενός ή περισσότερων ρυμουλκούμενων με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του και τις επιδόσεις σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ή η μέγιστη μάζα συνδυασμού μονάδας έλξης και ημιρυμουλκούμενου·
9) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έλξης (TM)»: η μέγιστη μάζα ενός ή περισσότερων ρυμουλκούμενων την οποία είναι ικανό να έλκει το έλκον όχημα, η οποία αντιστοιχεί στο συνολικό φορτίο που μεταβιβάζουν στο έδαφος οι τροχοί ενός άξονα ή μιας ομάδας αξόνων ρυμουλκούμενου συζευγμένου με το έλκον όχημα·
10) «άξονας»: ο κοινός άξονα περιστροφής δύο ή περισσότερων τροχών, κινητήριων ή ελεύθερα περιστρεφόμενων, σε ένα ή περισσότερα τμήματα που βρίσκονται στο ίδιο κάθετο επίπεδο προς το διάμηκες επίπεδο του οχήματος·
11) «ομάδα αξόνων»: περισσότεροι του ενός άξονες με μέγιστη απόσταση μεταξύ τους που δεν υπερβαίνει ένα από τα όρια απόστασης που αναφέρονται ως απόσταση «d» στο παράρτημα I της οδηγίας 96/53/ΕΚ, οι οποίοι αλληλεπιδρούν λόγω του ιδιαίτερου σχεδιασμού της ανάρτησης·
12) «μονός άξονας»: άξονας που δεν μπορεί να θεωρηθεί μέρος ομάδας αξόνων·
13) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στον άξονα (m)»: η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο που μεταβιβάζουν στο έδαφος οι τροχοί ενός άξονα, με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του άξονα και του οχήματος και τις επιδόσεις σύμφωνα τον σχεδιασμό τους·
14) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα σε ομάδα αξόνων (μ)»: η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο που μεταβιβάζουν στο έδαφος οι τροχοί ομάδας αξόνων, με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά της ομάδας αξόνων και του οχήματος και τις επιδόσεις σύμφωνα τον σχεδιασμό τους·
15) «ζεύξη»: μηχανική διάταξη συμπεριλαμβανομένων του κατασκευαστικών στοιχείων, που ορίζεται στα σημεία 2.1 έως 2.6 του κανονισμού αριθ. 55 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) - Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση κατασκευαστικών στοιχείων μηχανικής ζεύξης συνδυασμών οχημάτων (7) και συσκευή κλειστής ζεύξης (CCD), που ορίζεται στο σημείο 2.1.1 του κανονισμού αριθ. 102 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) - Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση I. Συσκευής κλειστής ζεύξης (CCD) II. Οχημάτων όσον αφορά την εγκατάσταση εγκεκριμένου τύπου CCD (8)·
16) «σημείο ζεύξης»: το κέντρο συναρμογής της ζεύξης που είναι τοποθετημένη στο ελκόμενο όχημα εντός της ζεύξης που είναι τοποθετημένη στο έλκον όχημα·
17) «μάζα ζεύξης»: η μάζα της ζεύξης καθαυτής και των μερών που απαιτούνται για τη στερέωση της ζεύξης στο όχημα·
18) «μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στο σημείο ζεύξης»:
α)
στην περίπτωση του έλκοντος οχήματος, η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο στο σημείο ζεύξης (τιμή «S» ή «U») έλκοντος οχήματος, με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά της ζεύξης και του έλκοντος οχήματος·
β)
στην περίπτωση ημιρυμουλκούμενου, κεντροαξονικού ρυμουλκούμενου ή ρυμουλκούμενου με άκαμπτη ράβδο έλξης, η μάζα που αντιστοιχεί στο μέγιστο αποδεκτό στατικό κατακόρυφο φορτίο (τιμή «S» ή «U») το οποίο πρέπει να μεταβιβάζεται από το ρυμουλκούμενο στο σημείο ζεύξης, με βάση τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά της ζεύξης και του έλκοντος οχήματος·
19) «μάζα των επιβατών»: συμβατική τιμή μάζας, ανάλογα με την κατηγορία οχήματος, πολλαπλασιαζόμενη επί το πλήθος των θέσεων καθημένων, καθώς και των τυχόν θέσεων καθημένων για μέλη πληρώματος και το πλήθος όρθιων επιβατών, αλλά μη συμπεριλαμβανομένου του οδηγού·
20) «μάζα του οδηγού»: συμβατική τιμή μάζας 75 kg, η οποία βρίσκεται στο σημείο αναφοράς της θέσης του οδηγού·
21) «ωφέλιμη μάζα»: η διαφορά μεταξύ της μέγιστης τεχνικά αποδεκτής μάζας έμφορτου οχήματος και της μάζας σε τάξη πορείας, προσαυξημένη με τη μάζα των επιβατών και τη μάζα του προαιρετικού εξοπλισμού·
22) «μήκος»: η διάσταση που ορίζεται στα σημεία 6.1.1, 6.1.2 και 6.1.3 του προτύπου ISO 612:1978· ο ορισμός αυτός ισχύει επίσης για τα αρθρωτά οχήματα που αποτελούνται από δύο ή περισσότερα τμήματα·
23) «πλάτος»: η διάσταση που ορίζεται στο σημείο 6.2 του προτύπου ISO 612:1978·
24) «ύψος»: η διάσταση που ορίζεται στο σημείο 6.3 του προτύπου ISO 612:1978·
25) «μεταξόνιο»: το ακόλουθο:
α)
η διάσταση που αναφέρεται στο σημείο 6.4.1 του προτύπου ISO 612:1978·
β)
για τα κεντροαξονικά ρυμουλκούμενα με έναν άξονα, η οριζόντια απόσταση μεταξύ του κατακόρυφου άξονα της ζεύξης και του κέντρου του άξονα·
γ)
για τα κεντροαξονικά ρυμουλκούμενα με περισσότερους από έναν άξονες, η οριζόντια απόσταση μεταξύ του κατακόρυφου άξονα ζεύξης και του κέντρου του πρώτου άξονα·
26) «απόσταση μεταξύ αξόνων»: η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών αξόνων που αναφέρονται στο σημείο 6.4 του προτύπου ISO 612:1978 στην περίπτωση οχημάτων με περισσότερους από δύο άξονες· όταν το όχημα είναι εξοπλισμένο με δύο άξονες μόνο ή στην περίπτωση ημιρυμουλκούμενου, ρυμουλκούμενου με ράβδο έλξης ή με άκαμπτη ράβδο έλξης, η απόσταση μεταξύ αξόνων που αναφέρεται στο σημείο 6.4.2 του προτύπου ISO 612:1978 έχει την έννοια «μεταξόνιο» όπως ορίζεται στο σημείο 25·
27) «μετατρόχιο»: η απόσταση που αναφέρεται στο σημείο 6.5 του προτύπου ISO 612:1978·
28) «πρόβολος εδράνου ζεύξης»: η απόσταση που αναφέρεται στο σημείο 6.19.2 του προτύπου ISO 612:1978, λαμβανομένης υπόψη της σημείωσης που αναφέρεται στο σημείο 6.19 του ίδιου προτύπου·
29) «ακτίνα πρόσθιας προεξοχής ημιρυμουλκούμενου»: η οριζόντια απόσταση του άξονα του πείρου ζεύξης προς οποιοδήποτε σημείο του εμπρόσθιου τμήματος του ημιρυμουλκουμένου·
30) «πρόσθια προεξοχή»: η οριζόντια απόσταση μεταξύ του κατακόρυφου επιπέδου που διέρχεται από τον πρώτο άξονα, ή τον άξονα του πείρου ζεύξης στην περίπτωση ημιρυμουλκούμενου, και του απώτατου εμπρόσθιου σημείου του οχήματος·
31) «οπίσθια προεξοχή»: η οριζόντια απόσταση από το κατακόρυφο επίπεδο που διέρχεται από το τελευταίο όπισθεν άξονα και το απώτατο όπισθεν σημείο του οχήματος· όταν το όχημα είναι εξοπλισμένο με μη αφαιρέσιμη ζεύξη, η οπίσθια προεξοχή του οχήματος είναι το σημείο ζεύξης·
32) «μήκος της επιφάνειας φόρτωσης»: η απόσταση μεταξύ του απώτατου εμπρόσθιου εσωτερικού σημείου και του απώτατου όπισθεν εσωτερικού σημείου του χώρου φορτίου, μετρούμενη οριζοντίως κατά το διάμηκες επίπεδο συμμετρίας του οχήματος·
33) «οπίσθια εκφυγή»: η απόσταση μεταξύ του πραγματικού ακραίου σημείου που φθάνει το όπισθεν άκρο του οχήματος όταν εκτελεί τους ελιγμούς υπό τις συνθήκες που προδιαγράφονται στο τμήμα 7 του μέρους Β ή στο τμήμα 6 του μέρους Γ του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού·
34) «σύστημα ανύψωσης άξονα»: μηχανισμός ενσωματωμένος σε όχημα για την αύξηση της απόστασης άξονα από το έδαφος ή το χαμήλωμα του άξονα πλησιέστερα προς το έδαφος·
35) «ανυψούμενος ή ανασυρόμενος άξονας»: άξονας ο οποίος είναι δυνατόν να ανυψωθεί από την κανονική θέση του και να χαμηλωθεί εκ νέου μέσω συστήματος ανύψωσης άξονα·
36) «φορτιζόμενος άξονας»: άξονας του οποίου το φορτίο είναι δυνατόν να αυξομειώνεται χωρίς ο άξονας να ανυψώνεται με τη χρήση συστήματος ανύψωσης άξονα·
37) «πνευματική ανάρτηση»: σύστημα ανάρτησης στο οποίο το 75 % τουλάχιστον της επαναφοράς του ελατηρίου της ανάρτησης επιτελεί πνευματικό ελατήριο·
38) «κλάση λεωφορείου ή πούλμαν»: σύνολο οχημάτων, όπως ορίζονται στα σημεία 2.1.1 και 2.1.2 του κανονισμού αριθ. 107 ΟΕΕ/ΗΕ - Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση οχημάτων της κατηγορίας M2 ή M3 όσον αφορά τη γενική κατασκευή τους (9)·
39) «αρθρωτό όχημα»: όχημα κατηγορίας M2 ή M3 που ορίζεται στο σημείο 2.1.3 του κανονισμού αριθ. 107 ΟΕΕ/ΗΕ·
40) «αδιαίρετο φορτίο»: φορτίο το οποίο, προκειμένου να μεταφερθεί οδικώς, δεν είναι δυνατόν να διαιρεθεί σε δύο ή περισσότερα φορτία χωρίς υπερβολική δαπάνη ή κίνδυνο ζημίας και το οποίο, λόγω της μάζας ή των διαστάσεών του, δεν είναι δυνατόν να μεταφερθεί από όχημα του οποίου οι μάζες και διαστάσεις συμμορφώνονται με τις μέγιστες επιτρεπόμενες μάζες και διαστάσεις που ισχύουν σε κράτος μέλος.
Άρθρο 3
Υποχρεώσεις των κατασκευαστών
1. Ο κατασκευαστής προσδιορίζει, για κάθε έκδοση τύπου οχήματος, ανεξάρτητα από την κατάσταση ολοκλήρωσης του οχήματος, τις ακόλουθες μάζες:
α)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος·
β)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα φορτίου του συνδυασμού·
γ)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έλξης·
δ)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στους άξονες ή τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα σε ομάδα αξόνων·
ε)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στο σημείο (στα σημεία) ζεύξης, με βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ζεύξης που είναι τοποθετημένα ή είναι δυνατόν να τοποθετηθούν στο όχημα, ανάλογα με την περίπτωση.
2. Κατά τον προσδιορισμό των μαζών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο κατασκευαστής λαμβάνει υπόψη τις βέλτιστες πρακτικές της ορθής τεχνικής πρακτικής και τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές γνώσεις για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων μηχανικής βλάβης, ιδίως εκείνων που οφείλονται στην κόπωση των υλικών, και για την αποφυγή της φθοράς των οδικών υποδομών.
3. Κατά τον προσδιορισμό των μαζών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο κατασκευαστής λαμβάνει υπόψη τη μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα του οχήματος.
Εάν το όχημα είναι εφοδιασμένο από τον κατασκευαστή με σύστημα περιορισμού της ταχύτητας, η μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα είναι η πραγματική ταχύτητα που επιτρέπει το σύστημα περιορισμού της ταχύτητας.
4. Κατά τον προσδιορισμό των μαζών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο κατασκευαστής δεν επιβάλλει περιορισμούς σχετικά με τη χρήση του οχήματος πλην εκείνων που αφορούν την ικανότητα των ελαστικών επισώτρων, η οποία μπορεί να προσαρμόζεται στην εκ κατασκευής ταχύτητα όπως προβλέπεται στον κανονισμό αριθ. 54 ΟΕΕ/ΗΕ - Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση πνευματικών ελαστικών επισώτρων για επαγγελματικά οχήματα και τα ρυμουλκούμενά τους (10) και στο τμήμα 5 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 458/2011 της Επιτροπής (11).
5. Προκειμένου για ημιτελή οχήματα, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων που συνίστανται σε πλαίσιο με θάλαμο οδηγού, για τα οποία απαιτείται περαιτέρω στάδιο ολοκλήρωσης, ο κατασκευαστής παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες στους κατασκευαστές του επόμενου σταδίου, ώστε να εξακολουθούν να πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, ο κατασκευαστής προσδιορίζει τη θέση του κέντρου βάρους της μάζας που αντιστοιχεί στο άθροισμα του φορτίου.
6. Τα ημιτελή οχήματα κατηγοριών M2, M3, N2 και N3 στα οποία δεν έχει τοποθετηθεί αμάξωμα σχεδιάζονται κατά τρόπο που να καθιστά δυνατό στους κατασκευαστές του επόμενου σταδίου να πληρούν τις απαιτήσεις των τμημάτων 7 και 8 του μέρους Β και των τμημάτων 6 και 7 του μέρους Γ του παραρτήματος I.
Άρθρο 4
Διατάξεις για την έγκριση ΕΚ τύπου οχήματος όσον αφορά τη μάζα και τις διαστάσεις του
1. Ο κατασκευαστής ή ο εκπρόσωπός του υποβάλλει στην αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή αίτηση για την έγκριση ΕΚ τύπου οχήματος όσον αφορά τη μάζα και τις διαστάσεις του.
2. Η αίτηση συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα του εγγράφου πληροφοριών που καθορίζεται στο μέρος Α του παραρτήματος V.
3. Για τους σκοπούς των υπολογισμών κατανομής της μάζας, ο κατασκευαστής παρέχει στην αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή, για κάθε τεχνική διάρθρωση του ίδιου τύπου οχήματος σύμφωνα με το σύνολο τιμών στα σχετικά σημεία του παραρτήματος V, τις πληροφορίες που απαιτούνται για τον προσδιορισμό των ακόλουθων μαζών:
α)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος·
β)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στον άξονα ή σε ομάδα αξόνων·
γ)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα έλξης·
δ)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα στο σημείο (στα σημεία) ζεύξης·
ε)
τη μέγιστη τεχνικώς αποδεκτή μάζα φορτίου του συνδυασμού.
Οι πληροφορίες παρέχονται σε πίνακες ή οποιαδήποτε άλλη κατάλληλη μορφή, σε συμφωνία με την αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή.
4. Όταν ο προαιρετικός εξοπλισμός επηρεάζει σημαντικά τη μάζα και τις διαστάσεις του οχήματος, ο κατασκευαστής γνωστοποιεί στην τεχνική υπηρεσία τον τόπο, τη μάζα και τη γεωμετρική θέση του κέντρου βάρους όσον αφορά τους άξονες του προαιρετικού εξοπλισμού που είναι δυνατόν να τοποθετηθεί στο όχημα.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4, όταν ο προαιρετικός εξοπλισμός αποτελείται από διάφορα μέρη που βρίσκονται σε διάφορους χώρους εντός του οχήματος, ο κατασκευαστής έχει τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει στην τεχνική υπηρεσία την κατανομή της μάζας του προαιρετικού εξοπλισμού στους άξονες.
6. Όσον αφορά τις ομάδες αξόνων, ο κατασκευαστής αναφέρει την κατανομή του φορτίου στους άξονες της ομάδας αξόνων.
Εφόσον απαιτείται, ο κατασκευαστής δηλώνει τους μαθηματικούς τύπους για την κατανομή ή υποβάλλει τις σχετικές γραφικές παραστάσεις κατανομής.
7. Εάν κρίνεται απαραίτητο από την αρμόδια για την έγκριση αρχή ή από την τεχνική υπηρεσία, ο κατασκευαστής θέτει στη διάθεσή τους αντιπροσωπευτικό όχημα του τύπου για τον οποίο ζητείται η έγκριση με σκοπό την επιθεώρηση.
8. Ο κατασκευαστής του οχήματος έχει τη δυνατότητα να υποβάλει στην αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή αίτηση για την αναγνώριση της ισοδυναμίας ανάρτησης με πνευματική ανάρτηση.
Η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή αναγνωρίζει την ισοδυναμία ανάρτησης με πνευματική ανάρτηση εάν πληρούνται οι απαιτήσεις του παραρτήματος III.
Αφού η τεχνική υπηρεσία αναγνωρίσει την ισοδυναμία, εκδίδει έκθεση δοκιμής. Η αρμόδια για την έγκριση τύπου αρχή επισυνάπτει στο πιστοποιητικό έγκρισης ΕΚ τύπου έκθεση δοκιμής και τεχνική περιγραφή της ανάρτησης.
9. Εάν πληρούνται οι σχετικές απαιτήσεις που ορίζονται στα παραρτήματα I έως IV του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια για την έγκριση αρχή χορηγεί έγκριση τύπου σύμφωνα με το σύστημα αρίθμησης που ορίζεται στο παράρτημα VII της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να αποδίδουν τον ίδιο αριθμό σε άλλο τύπο οχήματος.
10. Για τους σκοπούς της παραγράφου 9, η αρχή έγκρισης τύπου εκδίδει το πιστοποιητικό έγκρισης ΕΚ τύπου, το οποίο συντάσσεται σύμφωνα με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο μέρος B του παραρτήματος V.
11. Οι αποδεκτές αποκλίσεις που αναφέρονται στο προσάρτημα 2 του παραρτήματος I ισχύουν για τους σκοπούς του άρθρου 12 παράγραφος 2 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
Άρθρο 5
Μέγιστες επιτρεπόμενες μάζες για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία
1. Για τους σκοπούς της ταξινόμησης και της θέσης σε κυκλοφορία οχημάτων με έγκριση τύπου δυνάμει του παρόντος κανονισμού, οι εθνικές αρχές προσδιορίζουν, για κάθε παραλλαγή και έκδοση στο πλαίσιο του τύπου οχήματος, όλες τις ακόλουθες μάζες που επιτρέπονται για τις εθνικές ή τις διεθνείς μεταφορές δυνάμει της οδηγίας 96/53/ΕΚ:
α)
τη μέγιστη αποδεκτή μάζα έμφορτου οχήματος για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία·
β)
τη μέγιστη αποδεκτή μάζα στον άξονα (στους άξονες) για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία·
γ)
τη μέγιστη αποδεκτή μάζα σε ομάδα αξόνων για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία·
δ)
τη μέγιστη αποδεκτή μάζα έλξης για την ταξινόμηση / την κυκλοφορία·
ε)
τη μέγιστη αποδεκτή μάζα φορτίου του συνδυασμού για την ταξινόμηση/την κυκλοφορία.
Οι εθνικές αρχές καθορίζουν τη διαδικασία για τον προσδιορισμό των μέγιστων αποδεκτών μαζών για την ταξινόμηση/την κυκλοφορία που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. Οι εθνικές αρχές ορίζουν την αρμόδια αρχή στην οποία ανατίθεται ο προσδιορισμός των εν λόγω μαζών και εξειδικεύουν τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στην εν λόγω αρμόδια αρχή.
2. Οι μέγιστες επιτρεπόμενες μάζες που προσδιορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν τις μέγιστες μάζες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
3. Η αρμόδια αρχή ζητεί τη γνώμη του κατασκευαστή όσον αφορά την κατανομή της μάζας στους άξονες ή στην ομάδα αξόνων, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή λειτουργία των συστημάτων του οχήματος, ιδίως του συστήματος πέδησης και του συστήματος διεύθυνσης.
4. Κατά τον καθορισμό των μέγιστων αποδεκτών μαζών για την ταξινόμηση/την κυκλοφορία, οι εθνικές αρχές εξασφαλίζουν ότι εξακολουθούν να πληρούνται οι απαιτήσεις των σχετικών κανονιστικών πράξεων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV και στο παράρτημα XI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
5. Όταν οι εθνικές αρχές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν πληρούνται πλέον οι απαιτήσεις μιας από τις κανονιστικές πράξεις που απαριθμούνται στο παράρτημα IV και στο παράρτημα XI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ, πλην του παρόντος κανονισμού, απαιτούν τη διενέργεια νέων δοκιμών για τη χορήγηση νέας έγκρισης τύπου και την επέκταση της έγκρισης τύπου, ανάλογα με την περίπτωση, από την αρμόδια για τις εγκρίσεις τύπου αρχή που χορήγησε την αρχική έγκριση τύπου δυνάμει της εν λόγω κανονιστικής πράξης.
Άρθρο 6
Παρεκκλίσεις
1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας 96/53/ΕΚ, έγκριση ΕΚ τύπου είναι δυνατόν να χορηγηθεί για οχήματα των οποίων οι διαστάσεις υπερβαίνουν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά αδιαίρετων φορτίων. Στην περίπτωση αυτή, το πιστοποιητικό έγκρισης τύπου και στο πιστοποιητικό συμμόρφωσης δηλώνεται σαφώς ότι το όχημα προορίζεται αποκλειστικώς για τη μεταφορά αδιαίρετων φορτίων.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν εγκρίσεις δυνάμει των άρθρων 23 και 24 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ για οχήματα που υπερβαίνουν τις μέγιστες επιτρεπόμενες διαστάσεις που αναφέρονται στο σημείο 1.1 των μερών Β, Γ και Δ του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού.
Οι εγκρίσεις τύπου σύμφωνα με το άρθρο 23 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ υπόκεινται στα ποσοτικά όρια που καθορίζονται στο τμήμα 3 του μέρους Α του παραρτήματος XII της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 7
Μεταβατικές διατάξεις
1. Οι εθνικές αρχές επιτρέπουν την πώληση και τη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων που έχουν λάβει έγκριση τύπου πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 661/2009 και εξακολουθούν να χορηγούν επέκταση εγκρίσεων σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 92/21/ΕΟΚ και της οδηγίας 97/27/ΕΚ.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι εγκρίσεις ΕΚ τύπου που χορηγούνται δυνάμει του άρθρου 7 της οδηγίας 97/27/ΕΚ παύουν να ισχύουν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 661/2009.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη επιτρέπεται να ταξινομούν και να επιτρέπουν την πώληση ή τη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων τέλους σειράς των οποίων η έγκριση ΕΚ τύπου δεν ισχύει πλέον, εφόσον το ζητήσει ο κατασκευαστής, σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2007/46/ΕΚ.
3. Από τις 10 Ιανουαρίου 2014 οι κατασκευαστές χορηγούν πιστοποιητικά συμμόρφωσης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Έως τις 9 Ιανουαρίου 2014 αναφέρουν την πραγματική μάζα του οχήματος στην καταχώριση 52 του πιστοποιητικού συμμόρφωσης, εκτός εάν η πραγματική μάζα του οχήματος αναφέρεται σε άλλη καταχώριση του πιστοποιητικού συμμόρφωσης.
Άρθρο 8
Τροποποιήσεις της οδηγίας 2007/46/ΕΚ
Τα παραρτήματα I, III, IX και XVI της οδηγίας 2007/46/ΕΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
Το παράρτημα XII της οδηγίας 2007/46/ΕΚ αντικαθίσταται από το παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται στους νέους τύπους οχημάτων για τα οποία η έγκριση τύπου χορηγείται από την 1η Νοεμβρίου 2012.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2012.