PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/84
ze dne 21. ledna 2015,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo uložené na dovoz glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. ŘÍZENÍ
1. Prozatímní opatření
(1)
Evropská komise (dále jen „Komise“) ode dne 22. srpna 2014 uložila prozatímní antidumpingové clo z dovozu glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie prostřednictvím prováděcího nařízení Komise (EU) č. 904/2014 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“).
(2)
Dne 29. listopadu 2013 bylo zahájeno řízení v návaznosti na podnět podaný dne 16. října 2013 společností Ajinomoto Foods Europe SAS (dále jen „žadatel“), která je jediným výrobcem glutamátu sodného v Unii, a představuje tudíž 100 % celkové výroby glutamátu sodného v Unii.
(3)
Jak je uvedeno ve 20. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. dubna 2010 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. Následný postup
(4)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo uloženo prozatímní antidumpingové clo (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), předložilo několik zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Účastníkům řízení, kteří o to požádali, byla poskytnuta možnost slyšení.
(5)
Komise zvážila písemné a ústní připomínky předložené zúčastněnými stranami a v případě potřeby prozatímní zjištění náležitě upravila.
(6)
Všem účastníkům řízení Komise následně sdělila základní skutečnosti a úvahy, na nichž založila svůj záměr uložit konečné antidumpingové clo na dovoz glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie a provést konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, v níž se mohly k poskytnutí konečných informací vyjádřit.
(7)
Stanoviska předložená zúčastněnými stranami byla zvážena a případně vzata v úvahu.
3. Výběr vzorků
(8)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se metody výběru vzorků dodavatelů, kteří nejsou ve spojení, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená v 7. až 19. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(9)
Jak je stanoveno ve 21. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dotčeným výrobkem je glutamát sodný pocházející z Indonésie, vedený v současnosti pod kódem KN ex-2922 42 00 (dále jen „dotčený výrobek“). Glutamát sodný je potravinářská přídatná látka a používá se zejména jako látka zvýrazňující chuť a vůniv polévkách, vývarech, jídlech z ryb a masa, ve směsích koření a v hotových jídlech. Vyrábí se v podobě bílých, různě velikých krystalů bez zápachu. Glutamát sodný se používá rovněž v chemickém průmyslu pro nepotravinářské účely, například jako součást detergentů. Glutamát sodný je k dispozici v různých velikostech balení od spotřebitelského balení o hmotnosti 0,5 g po velkoobjemové pytle o hmotnosti 1 000 kg. Balení o menší velikosti se soukromým spotřebitelům prodávají prostřednictvím maloobchodníků, zatímco větší balení o hmotnosti 20 kg a více jsou určena pro průmyslové uživatele. Mimoto existují různé stupně čistoty. Neexistují však žádné rozdíly ve vlastnostech glutamátu sodného na základě velikosti balení nebo stupně čistoty.
(10)
Jelikož k dotčenému výrobku a obdobnému výrobku nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzují se závěry učiněné ve 21. až 25. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
C. DUMPING
1. Běžná hodnota
(11)
Jelikož ohledně běžné hodnoty nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 26. až 31. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Vývozní cena
(12)
Oba spolupracující vyvážející výrobci z Indonésie zopakovali svá tvrzení, že prodejní ceny, za něž svůj výrobek prodávali společnostem ve spojení, odpovídaly běžným tržním podmínkám, a že stanovení výše vývozních cen by proto mělo vycházet z výše prodejních cen, za které mateřská společnost z Indonésie prodává svůj výrobek prvnímu odběrateli ve spojení, a nikoli z početně zjištěné vývozní ceny.
(13)
Oba vyvážející výrobci na podporu tohoto tvrzení argumentovali, že nebyly k dispozici žádné důkazy týkající se křížové kompenzace mezi výrobky nebo jinými náklady vzniklými mezi mateřskou společností v Indonésii a jejími společnostmi ve spojení. Závěry ve 37. bodě odůvodnění prozatímního nařízení proto neměly vycházet z těchto prvků.
(14)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že jeho společnost ve spojení v Unii nebyla dovozcem, ale zprostředkovatelem, který uskutečňoval další prodej výrobku v Unii před celním odbavením. Tento vyvážející výrobce tvrdil, že na tomto základě by závěry, k nimž se dospělo ve 37. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, a to že transferová cena mezi společnostmi ve spojení nedosahovala úrovně, která by dovozci ve spojení umožňovala dosáhnout přiměřeného zisku v Unii, neměly být použitelné.
(15)
Úvodem je třeba uvést, že již samotné spojení mezi vývozcem a dovozcem postačuje k tomu, aby mohla Komise považovat skutečné vývozní ceny za nespolehlivé, neboť existence spojení mezi vývozcem a dovozcem je jedním z řady důvodů, na jejichž základě lze skutečné vývozní ceny za nespolehlivé považovat. Vzhledem ke spojení mezi dodavatelem a dovozcem jsou ceny účtované dodavatelem jeho společnosti ve spojení v Unii transferovými cenami, které nejsou výsledkem jednání za tržních podmínek, které obvykle převládají mezi nezávislými společnostmi. Kromě toho je zřejmé, že náklady vzniklé z činností společnosti ve spojení a rozpětí zisku, kterého taková společnost dosáhne, účinně snižují částku, kterou vyvážející výrobce obdrží, protože zpravidla vznikají dovozci.
(16)
V tomto případě navíc šetření odhalilo, že příslušné společnosti ve spojení nedosahují v Unii udržitelné ziskové rozpětí. V tomto ohledu je třeba nejprve připomenout, že ziskové rozpětí nezávislého spolupracujícího dovozce nemohlo být použito, neboť bylo důvěrné povahy, a tudíž nemohlo být zpřístupněno účastníkům hospodářské soutěže. Proto se jako referenční hodnota použilo ziskové rozpětí, které bylo používáno v dřívějším řízení týkajícím se jiného chemického výrobku vyráběného podobným odvětvím a dováženého do Unie za podobných okolností jako v tomto případě (3). Toto ziskové rozpětí je nejobjektivnějším dostupným základem pro účel dosažení uspokojivého odhadu tržní vývozní ceny. Toto přiměřené ziskové rozpětí dosahovalo výše 5 %. Vzhledem k tomu, že zisk dosažený společnostmi ve spojení v Unii je výrazně nižší než tato referenční hodnota, a s ohledem na neudržitelnost takového zisku, nebylo možné transferovou cenu považovat za spolehlivou.
(17)
Kromě toho, nesporné důkazy o tom, že skutečně došlo ke křížové kompenzaci nebo ke vzniku určitých nákladů, které vznikají dovozci a jsou jím obvykle hrazeny, ale které zaplatila libovolný strana, mezi společnostmi ve spojení nejsou nezbytně zapotřebí. Jak již bylo uvedeno výše, tyto náklady vždy vznikají až společnosti ve spojení, a to tehdy, když tato společnost vykonává funkce prodeje a dovozu. V důsledku spojení mezi společnostmi ve spojení nelze vyloučit existenci křížové kompenzace prostřednictvím jiných výrobků ani vznik takových nákladů, a proto jsou transferové ceny nespolehlivé.
(18)
Rovněž není relevantní, zda společnost ve spojení v Unii provádí veškeré funkce dovozce či jiné funkce. Rozhodujícím faktorem je, zda je spolehlivá vývozní cena na úrovni hranice Společenství. Jak je uvedeno výše v 15. bodě odůvodnění, současné šetření ukázalo, že úroveň cen mezi společnostmi ve spojení neumožnila společnostem ve spojení v Unii dosáhnout přiměřeného ziskového rozpětí. Žádný z vývozců neposkytl důkazy, proč by toto ziskové rozpětí mělo být nepřiměřené, a proto by tvrzení v tomto ohledu měla být považována za neopodstatněná. Argument, že jedna z těchto společností ve spojení nevykonávala v Unii funkce dovozce, není odůvodněný, jelikož, jak se uvádí výše, není relevantní, které konkrétní funkce společnost v Unii vykonávala. Navíc se skutečnost, že společnost prováděla pouze některé funkce dovozce, nutně odráží v částce prodejních, správních a režijních nákladů společností ve spojení, ale zajisté ne v použitém ziskovém rozpětí. Kromě toho je třeba uvést, že skutečnost, že určité činnosti vykonává společnost ve spojení před dovozem, neznamená, že vývozní cenu nelze zjistit početně na základě ceny při dalším prodeji prvnímu nezávislému odběrateli, a že by neměly být provedeny nezbytné úpravy podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení.
(19)
Po poskytnutí konečných informací dva spolupracující indonéští vyvážející výrobci zopakovali svoje tvrzení týkající se stanovení vývozní ceny. Jeden vyvážející výrobce zpochybnil zjištění uvedená v 15. bodě odůvodnění, tj. že samotná existence spojení mezi vývozcem a dovozcem postačuje k tomu, aby Komise mohla považovat skutečné vývozní ceny za nespolehlivé, a tvrdil, že je to v rozporu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení. Týž vyvážející výrobce kromě toho tvrdil, že úvahy uvedené v 17. bodě odůvodnění, tj. že některé náklady vznikly společnosti ve spojení, když vykonávala funkce prodeje a dovozu, nevycházely z okolností tohoto případu. A nakonec tento vyvážející výrobce tvrdil, že se Komise nezabývala skutečností, že úroveň cen účtovaných společnosti ve spojení a úroveň cen účtovaných nezávislým zákazníkům v Unii byly podobné.
(20)
Druhý vyvážející výrobce zopakoval svoje tvrzení, že při stanovení vývozní ceny by se měla zohlednit jeho vývozní cena účtovaná prvnímu nezávislému zákazníkovi na hranici Unie, přičemž zdůraznil, že společnost ve spojení vystupovala jen jako zprostředkovatel a že, mimo jiné, celní vybavení provedli zákazníci, kteří nebyli ve spojení, v Unii.
(21)
V odpovědi na tato tvrzení je třeba uvést, že Komise se v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení domnívala, že na základě okolností tohoto případu by se vývozní ceny měly početně zjistit, protože existuje spojení mezi vývozci a stranami ve spojení. Šetřením se ve skutečnosti ukázalo, že příslušné strany ve spojení nedosáhly během období šetření v Unii udržitelného ziskového rozpětí. V této souvislosti není při určení toho, zda by se měly v tomto případě ceny početně zjistit, funkce společnosti ve spojení v Unii relevantní. Navíc, jak se uvádí v 18. bodě odůvodnění, skutečnost, že společnosti ve spojení provádějí jen určité funkce, není překážkou pro použití čl. 2 odst. 9 základního nařízení, odráží se však v nižší částce prodejních, správních a režijních nákladů, která se odečte od ceny, za níž se dotčený výrobek poprvé opětovně prodá nezávislému kupujícímu. Závěrem je třeba uvést, že vyvážející výrobci neposkytli žádné nové konkrétní důkazy, které by mohly tyto závěry zvrátit. Pokud jde o tvrzení týkající se podobné úrovně cen účtovaných zákazníkům ve spojení a nezávislým zákazníkům v Unii, je třeba poznamenat, že toto tvrzení se řešilo ve 37. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Šetřením se zjistilo, že navzdory podobnosti s úrovní cen účtovaných nezávislým zákazníkům nedosahovaly transferové ceny účtované mezi společnostmi ve spojení výše, která by dovozcům ve spojení umožňovala dosáhnout udržitelný zisk. Tyto argumenty by se proto měly zamítnout.
(22)
Argumenty týkající se použití početně zjištěných vývozních cen v tomto šetření by se proto měly zamítnout.
(23)
Titíž dva vyvážející výrobci tvrdili, že pokud budou vývozní ceny početně zjištěny navzdory jejich argumentům uvedeným ve 12. až 14. bodě odůvodnění, bylo přiměřené ziskové rozpětí ve výši 5 % použité pro výpočet vývozní ceny nadhodnocené a mělo by se místo toho použít skutečné ziskové rozpětí jejich společností ve spojení, neboť ceny mezi stranami ve spojení byly na stejné úrovni jako ceny účtované nezávislým zákazníkům.
(24)
Na základě úvah uvedených v 15. až 18. bodě odůvodnění, které se týkají spolehlivosti transferových cen a ziskových rozpětí společností ve spojení v Unii, by měl být tento argument zamítnut. V každém případě vycházely úpravy provedené u nákladů vzniklých v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení z příslušných vlastních prodejních, správních a režijních nákladů společností, a odrážely proto činnost těchto společností bez ohledu na jejich funkce. Tento argument by proto měl být zamítnut.
(25)
Jeden z výše uvedených vyvážejících výrobců tvrdil, že v případě specifických transakcí se společností, která není ve spojení s vyvážejícím výrobcem, by vývozní cena neměla vycházet ze skutečné zaplacené ceny nebo ceny splatné v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení. Komise však zjistila, že dotčené prodeje nebyly vývozníprodeje do Unie. Na tomto základě byly dotčené transakce ze stanovení vývozní ceny vyřazeny. Po poskytnutí konečných informací daný vyvážející výrobce zpochybnil toto vyřazení, a to z toho důvodu, že Komise by měla zohlednit celý prodej dotčeného výrobku vyrobeného vyvážejícím výrobcem v Unii. Pro účely stanovení vývozní ceny se však zohlednil celý prodej nezávislému zákazníkovi. Všechny následné transakce ze strany tohoto nezávislého zákazníka se nesmí brát v úvahu, protože zaprvé nejde o prodej na vývoz ve smyslu článku 2 odst. 8 a 9 základního nařízení a za druhé existuje riziko dvojího započtení tohoto prodeje. Na tomto základě bylo tvrzení vyvážejícího výrobce zamítnuto.
(26)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se stanovení vývozní ceny, potvrzují se závěry, k nimž se dospělo ve 32. až 38. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Srovnání
(27)
Po poskytnutí prozatímních informací dva spolupracující vyvážející výrobci zpochybnili, že je vzniklé náklady na přesun zboží z výrobního závodu do skladu možné považovat za vnitřní logistické náklady, které nemají vliv na srovnatelnost cen.
(28)
Jeden z vyvážejících výrobců měl na domácím trhu několik distribučních skladů, z nichž se glutamát sodný zasílal konečným zákazníkům. Tento vyvážející výrobce tvrdil, že by přepravní náklady z továrny do skladů měly být považovány za náklady na vnitrostátní přepravu nákladů a měly by být odečteny od běžné hodnoty, neboť při prodeji na vývoz žádné takové náklady nevznikají. Druhý vyvážející výrobce tvrdil, že v některých případech náklady na přepravu zboží do skladu mohou být spojeny s konkrétní fakturou, a proto představují přímé prodejní náklady, přičemž tyto náklady jsou zahrnuty do ceny účtované odběratelům, a tedy ovlivňují srovnatelnost cen. Proto by se měly odečíst od běžné hodnoty.
(29)
Sklady jsou považovány za součást prostor vyvážejícího výrobce a teprve od okamžiku, kdy je výrobek ve skladu, je připraven k prodeji. Vzdálenost skladu od výrobního závodu je nepodstatná stejně jako to, zda přeprava z výrobního závodu do skladu může být spojena s určitou transakcí domácího prodeje, neboť to jsou obvykle náklady vzniklé před prodejem, a tedy nikoli přímé prodejní náklady, které mají vliv na srovnatelnost cen. Proto by na základě čl. 2 odst. 10 písm. e) základního nařízení měla být tvrzení v tomto ohledu zamítnuta.
(30)
Po zveřejnění prozatímních zjištění spolupracující vyvážející výrobce, který vyvážel glutamát sodný prostřednictvím společnosti ve spojení se sídlem mimo Unii, tvrdil, že jeho vývoz by již neměl být upravován podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, jelikož společnost ve spojení mimo Unii nejednala jako zprostředkovatel a nepobírá za práci provizi. Vyvážející výrobce dále tvrdil, že přirážka pro dotyčnou společnost ve spojení, která sloužila jako základ pro provedenou úpravu, nemá vliv na srovnatelnost cen, protože Komise již při početním určení vývozní ceny odečtla přiměřené ziskové rozpětí na úrovni společnosti ve spojení v Unii, které se vztahovalo na veškerá ziskové rozpětí týkající se všech transakcí mezi společnostmi. Vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že má-li být od početně zjištěné vývozní ceny něco odečítáno, pak pouze prodejní, správní a režijní náklady společností ve spojení se sídlem mimo Unii.
(31)
Šetřením bylo zjištěno, že společnost ve spojení se sídlem mimo Unii zachovávala přirážku v případě každého prodeje na vývoz do Unie. Přirážka ovlivnila srovnatelnost cen, neboť byla zachována pouze u prodeje na vývoz, a nikoli u prodeje na domácím trhu. Tvrzení, že ziskové rozpětí společnosti ve spojení již bylo zohledněno při výpočtu vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení, nemohlo být přijato. Je tomu tak proto, že úpravy podle čl. 2 odst. 9 a čl. 2 odst. 10 základního nařízení mají odlišné cíle, jsou samostatné, navzájem se liší a řídí se rozdílnými podstatnými pravidly. Cílem čl. 2 odst. 9 základního nařízení je stanovit spolehlivou vývozní cenu, zatímco cílem čl. 2 odst. 10 základního nařízení je zajistit srovnatelnost mezi vývozní cenou a běžnou hodnotou. Poté, co byla řádně stanovena vývozní cena podle čl. 2 odst. 8 nebo 9 základního nařízení, veškeré další úpravy podle čl. 2 odst. 10 se již vývozní ceny jako takové netýkají a nejsou v žádném případě určeny ke stanovení běžné hodnoty a vývozní ceny jako takové. Spolupracující vyvážející výrobce tedy přehlíží účel úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, jímž je učinit cenu srovnatelnou s běžnou hodnotou, a nikoli stanovit vývozní cenu jako takovou. Přiměřené ziskové rozpětí odečtené v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení se proto nevztahuje na žádnou možnou přirážku uplatněnou v rámci stejného prodejního kanálu. Pokud jde o částku, která má být upravena, provedená úprava odráží přirážku skutečně účtovanou mezi společnostmi vespojení, a tedy skutečně ovlivňuje ceny a srovnatelnost cen. Není proto důvod nahrazovat ji jinou teoretickou částkou. Komise je nakonec oprávněna zohlednit skutečnost, že platbu obdrží společnost ve spojení se sídlem mimo území Unie (ve formě přirážky, kterou si při prodeji zachová společnost ve spojení při prodeji a kterou fakturuje zákazníkům v Unii). K tomu, aby se mohla společnost ve spojení považovat za společnost podléhající dani z příjmu právnických osob v zemi mimo Unii (která má podstatně nižší sazby daně z příjmu právnických osob než Indonésie), pokud jde o tyto platby, musí v dané zemi skutečně provozovat hospodářskou činnost. Indonéský vyvážející výrobce si takto nemůže zajistit příznivé daňové zacházení, které získá za přítomnosti společnosti ve spojení v zemi mimo Unii a o její hospodářské činnosti v jurisdikci uvedené země, a současně v rámci antidumpingového řízení tvrdit, že společnost ve spojení nevykonává hospodářskou činnost. Proto se tato tvrzení zamítají.
(32)
Po poskytnutí konečných informací daný vyvážející výrobce zopakoval svoje tvrzení týkající se úpravy provedené v případě přirážky jeho společnosti ve spojení a vznesl námitku proti tomu, aby se v rámci antidumpingového šetření zohledňovala otázka daní. Vyvážející výrobce dále tvrdil, že sice nepopírá, že jeho společnost ve spojení provozovala obchodní činnost v dotčené třetí zemi, ale že rozsah této činnosti v souvislosti s dotčeným výrobkem byl omezený. Navíc zopakoval tvrzení, že činnost společnosti ve spojení se jasně odlišovala od činnosti zprostředkovatele, přičemž společnost ve spojení nepobírala od vyvážejícího výrobce v souvislosti s prodejem do Unie žádnou provizi. A závěrem vyvážející výrobce zopakoval svoje tvrzení, že Komise při početním zjištění vývozní ceny již odečetla přiměřené ziskové rozpětí na úrovni společnosti ve spojení v Unii, čímž se pokryla všechna zisková rozpětí vztahující se na všechny transakce mezi společnostmi. Vyvážející výrobce v této souvislosti tvrdil, že v případě následných prodejů mezi společnostmi ve spojení Komise skutečně běžně odečítá pouze ziskové rozpětí společnosti ve spojení, která prodává výrobky přímo nezávislému zákazníkovi v Unii, ale nikoli zisková rozpětí ostatních společností ve spojení v rámci téhož prodejního kanálu.
(33)
Dlužno poznamenat, že v tomto případě může existence samostatného daňového subjektu sloužit jako ukazatel významné hospodářské činnosti provozované společností ve spojení se sídlem mimo Unii, pokud se taková činnost vyžaduje podle vnitrostátního daňového práva. V tomto případě, jak se uvádí ve 31. bodě odůvodnění, Komise zohlednila skutečnost, že dotčený vyvážející výrobce má mimo Unii stranu ve spojení, která provozuje významnou hospodářskou činnost, a skutečnost, že strana ve spojení mimo Unii odečítala u každé prodejní transakce týkající se dotčeného výrobku uskutečněné mezi stranami ve spojení přirážku, což ovlivnilo srovnatelnost cen v případě vývozu glutamátu sodného do Unie. Kromě toho, jak se uvádí ve 31. bodě odůvodnění, částka, z níž úprava vycházela, odrážela skutečnou ověřenou přirážku účtovanou mezi společnostmi ve spojení, a proto také přesně odrážela činnosti společnosti ve spojení. Tyto argumenty by se proto měly zamítnout.
(34)
Po zveřejnění prozatímních zjištění tentýž vyvážející výrobce vznesl námitku proti úpravě provedené u provizí vyplacených na základě vývozní ceny, přičemž tvrdil, že nešlo o přímé prodejní náklady, ale provize vyplácené měsíčně, v důsledku čehož nebyly spojeny s konkrétními prodejními transakcemi a neovlivňovaly srovnatelnost cen. Tento vyvážející výrobce uvedl, že zaplacené provize měly účinek pouze mezi společnostmi ve spojení, a proto se na ně nevztahuje čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení. Vyvážející výrobce rovněž argumentoval, že na základě předpokladu, že by byl společně se svojí společností ve spojení považován za jediný hospodářský subjekt, není v rámci tohoto hospodářského subjektu žádný převod peněz výdajem ani příjmem.
(35)
Šetřením se zjistilo, že podle „dohody o provizích“ mezi tímto vyvážejícím výrobcem a jeho společností ve spojení se provize stanou splatnými tehdy, když vyvážející výrobce v Indonésii prodává výrobky přímo nezávislým odběratelům, kteří nejsou ve spojení, na trhu Unie (nikoli prostřednictvím společnosti ve spojení). Vyplacená provize byla přímo provázána s čistou prodejní hodnotou. V důsledku toho přímý vztah mezi prodejem a vyplacenou provizí ovlivnil srovnatelnost cen podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení.
(36)
Předpoklad, že společnosti ve spojení byly považovány za jeden hospodářský subjekt, je v důsledku nepřesný. Šetřením se zjistilo, že tento vyvážející výrobce měl plně funkční vývozní oddělení a nedocházelo k žádné duplikaci úkolů souvisejících s vývozem mezi vyvážejícím výrobcem a dovozcem ve spojení. Proto nelze společnost ve spojení považovat za interní prodejní oddělení a tyto argumenty by měly být zamítnuty.
(37)
Alternativně, v případě, že by vývozní ceny byly upraveny na základě čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, by podle tvrzení vyvážejícího výrobce měla být částka vyplacených provizí rovněž vyřazena z prodejních, správních a režijních nákladů společnosti ve spojení, které byly odečteny od ceny při dalším prodeji prvnímu nezávislému odběrateli v Unii v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení. Nicméně podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení při výpočtu spolehlivé vývozní ceny by měly být od ceny při dalším prodeji prvnímunezávislému odběrateli v Unii odečteny veškeré náklady vzniklé mezi dovozem a dalším prodejem a neexistuje právní základ, který by umožnil kompenzovat takové náklady jakýmkoli příjmem, jak požaduje vyvážející výrobce. Kromě toho se prodejní, správní a režijní náklady společnosti ve spojení v Unii týkají jiného prodejního kanálu (tj. prostřednictvím zákazníka ve spojení) než příjmu, který se týkal kanálu prodeje nezávislým odběratelům. A konečně, úprava přirážky podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení a stanovení vývozní ceny podle téhož čl. 2 odst. 8 nebo 9 má často rozdílný účel a představuje dvě různé fáze analýzy dumpingu.
(38)
Po poskytnutí konečných informací daný vyvážející výrobce zopakoval svá tvrzení týkající se provize uvedené ve 35. bodě odůvodnění, přičemž argumentoval tím, že by bylo nekonzistentní na jedné straně považovat transferové ceny mezi stranami ve spojení za nespolehlivé a na druhé straně upravovat vývozní cenu na základě dohody o provizích uzavřené mezi stranami ve spojení. Vyvážející výrobce dále zpochybnil zjištění uvedená ve 35. bodě odůvodnění, tedy že vyplácená provize přímo souvisela s čistou hodnotou prodeje a že tedy existoval přímý vztah mezi prodejem a vyplacenou provizí, který měl tak vliv na srovnatelnost cen, neboť provize se vyplácela jednou za měsíc a podrobnosti výpočtu provize si smluvní strany navzájem neposkytly.
(39)
Vyvážející výrobce nepodložil tato tvrzení dalšími důkazy ani na podporu svého tvrzení neposkytl další doplňující faktické informace, které by mohly uvedené závěry vyvrátit. Z toho důvodu se závěry uvedené ve 35. až 37. bodě odůvodnění potvrzují.
(40)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden vyvážející výrobce tvrdil, že by měla být provedena úprava běžné hodnoty za propagační a motivační náklady. Vyvážející výrobce argumentoval tím, že tyto náklady nevznikly při prodeji na vývoz do Unie, přičemž měly přímý dopad na prodejní cenu na domácím trhu. Tento argument vyvážející výrobce opíral o tvrzení, že alespoň v některých případech tyto náklady mohly být vysledovány až ke specifickým prodejním transakcím na domácím trhu. Nakonec tento vyvážející výrobce argumentoval, že propagační a motivační náklady odrážejí různé úrovně obchodování na domácím trhu (kde byl glutamát sodný prodáván přímo maloobchodníkům) na jedné straně a prodeje do Unie (obchodníkům a distributorům) na straně druhé.
(41)
Šetření ukázalo, že propagační a motivační náklady byly většinou vázány na klienty, a nikoli na konkrétní prodejní transakce. Propagační a motivační náklady vznikají bez ohledu na to, zda je výrobek v konečném důsledku prodán. Kromě toho šetření ukázalo, že náklady, o nichž se tvrdilo, že byly spojeny se specifickými prodejními transakcemi, nebyly ve skutečnosti zohledněny v ceně. Na tomto základě byl učiněn závěr, že propagační a motivační náklady neměly na ceny a srovnatelnost cen vliv a toto tvrzení by mělo být zamítnuto.
(42)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že glutamát sodný s velkými krystaly (velikost ok) má odlišné fyzikální vlastnosti a prodává se na odlišné obchodní úrovni než glutamát sodný dovážený do Unie. Vyvážející výrobce proto argumentoval, že glutamát sodný s velkými krystaly by měl být ze stanovení běžné hodnoty vyloučen.
(43)
Šetřením se zjistilo, že existuje několik velikostí ok: prášek, jemné, pravidelné, malé a velké. Všechny velikosti ok jsou zahrnuty do definice výrobku, neboť mají stejné základní vlastnosti, konečné využití a jsou zaměnitelné. Proto by všechny typy výrobků měly být zahrnuty do stanovení běžné hodnoty. Kromě toho se šetřením zjistilo, že různé velikosti ok nejsou nákladovým faktorem.
(44)
Šetření dále prokázalo, že odběratelé na domácím trhu, kteří nakupovali glutamát sodný ve formě velkých ok, kupovali i další velikosti ok. Žádné důkazy neprokázaly, že by rozdíl v ceně pozorovaný u glutamátu sodného o velkosti velkých ok souvisel s fyzikálními vlastnostmi nebo obchodní úrovní, neboť bylo možné tento cenový rozdíl vztáhnout k dalším prvkům, jako jsou zákazníci a zakoupené objemy. Kromě toho vyvážející výrobce nevyčíslil údajný rozdíl ve fyzikálních vlastnostech. Argumenty v tomto ohledu by proto měly být zamítnuty.
(45)
Při nedostatku jakýchkoli dalších připomínek týkajících se srovnání se potvrzují závěry, k nimž se došlo ve 39. až 46. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Dumpingová rozpětí
(46)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky, metodika použitá pro výpočet dumpingového rozpětí, jak je uvedena ve 47. až 48. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, se potvrzuje.
(47)
S ohledem na vyřazení některých transakcí ze stanovení vývozní ceny jednoho vyvážejícího výrobce, jak je popsáno ve 25. bodě odůvodnění, a jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, stanoví se tato konečná dumpingová rozpětí vyjádřená v procentech ceny CIF (náklady, pojištění, přeprava) s dodáním na hranice Unie před proclením:
Společnost
Dumpingové rozpětí
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2 %
PT. Miwon Indonesia
13,3 %
Všechny ostatní společnosti
28,4 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(48)
Zúčastněné strany zopakovaly, že by Komise do výrobního odvětví Unie neměla zahrnovat spolupracujícího výrobce v Unii, protože vyvážející výrobce v Indonésii, který je s ním ve spojení, spolupráci odmítl. Tvrdila, že situace ohledně újmy může být tímto vztahem ovlivněna.
(49)
Dotčené strany nepředložily v tomto ohledu žádné nové informace. Zejména nedoložily svá tvrzení o tom, do jaké míry mohla být situace ohledně újmy ovlivněna. Jak je stanoveno v 53. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, v tomto případě však není třeba vylučovat spolupracujícího výrobce v Unii z výrobního odvětví Unie navzdory jeho vztahu s nespolupracujícím vyvážejícím výrobcem v Indonésii, neboť tento jediný výrobce v Unii s Komisí během šetření plně spolupracoval a byl podroben dokonalé prověrce. Proto neměla skutečnost, že vyvážející výrobce při šetření nespolupracoval, na průběh šetření žádný dopad. Tento argument by měl být proto zamítnut.
(50)
Po poskytnutí informací dotčené strany zopakovaly svůj argument, že by spolupracující výrobce v Unii neměl být zahrnut do výrobního odvětví Unie, protože vyvážející výrobce v Indonésii, který je s ním ve spojení, spolupráci odmítl. Tyto strany tvrdily, že odmítnutí spolupráce ze strany vyvážejícího výrobce ve spojení v Indonésii mohlo mít vliv na situaci týkající se újmy, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo. V podstatě tvrdily, že ceny glutamátu sodného se dohadují na celosvětovém základě a že vzhledem k uvedenému vztahu existovalo riziko křížové kompenzace, která spočívala ve snížení cen účtovaných zákazníkům na trhu Unie a účtování vyšších cen na trhu třetí země. Odmítnutím spolupráce v rámci šetření by vyvážející výrobce ve spojení v Indonésii zbavil Komisi možnosti zkontrolovat, zda docházelo ke křížové kompenzaci.
(51)
Dotčené strany sice předložily dané tvrzení, ale nepodložily jej žádnými skutečnými důkazy. V každém případě, pokud jde o ceny účtované výrobcem z Unie jeho zákazníkům na trhu Unie, které byly během šetření ověřeny, neexistovaly žádné náznaky, že byly tyto ceny sníženy z důvodu křížové kompenzace. Naopak, jak se uvádí ve 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dovozní ceny z Indonésie se během posuzovaného období snížily o 8 %, což vyvíjelo tlak na ceny na trhu Unie, takže výrobní odvětví Unie nemohlo svoje ceny zvýšit v souladu s nárůstem svých nákladů. Proto bylo výrobní odvětví Unie jako celek během posuzovaného období nuceno svoje ceny snížit. Tento argument byl proto zamítnut.
(52)
Jelikož k definici výrobního odvětví Unie a výroby v Unii nebyly předloženy žádné připomínky, byly potvrzeny závěry učiněné v 50. a 51. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Spotřeba v Unii
(53)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana uvedla, že popis vývoje spotřeby v Unii v 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byl neúplný. Především pak strana tvrdila, že pokles spotřeby od roku FY2010/2011 do roku FY2011/2012 byl způsoben tím, že byl dovoz z Vietnamu nahrazen levnějším dovozem z Indonésie, a že proto odběratelé v Unii, kteří již neočekávali zvýšení cen, prodávali své nahromaděné zásoby, v důsledku čehož celkový objem prodeje v Unii klesl.
(54)
Okolnosti uvedené dotčenou společností nebyly v rozporu se závěry uvedenými v 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že pokles spotřeby v letech FY2010/2011 a FY2011/2012 byl zapříčiněn hlavně poklesem prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie. Konkrétně mezi lety FY2010/2011 a FY2011/2012 poklesl prodej výrobního odvětví Unie i dovoz ze třetích zemí. Zatímco se však celkový dovoz snížil pouze o 2 % (viz 107. bod odůvodnění prozatímního nařízení), objem prodeje výrobního odvětví Unie poklesl o 16 % (72. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Pokles objemu prodeje výrobního odvětví Unie se časově shodoval s poklesem objemu výroby výrobního odvětví Unie, jak se uvádí v tabulce v 68. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(55)
Jak ale ukazuje tabulka ve 104. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dovoz z Vietnamu v letech FY2010/2011 a FY2011/2012 vzrostl, na rozdíl od toho, co tvrdí zúčastněná strana, zatímco dovoz z ostatních třetích zemí, např. z Brazílie, během stejného období poklesl téměř o 60 %. Zjištění proto nepotvrdila domněnku, že byl dovoz z Vietnamu nahrazen dovozem z Indonésie.
(56)
Dotčená strana navíc nedoložila své tvrzení, že uživatelé nahromadili před posuzovaným obdobím zásoby, které ve zvýšeném množství prodávali, když se zvýšil dovoz z Indonésie. Ani tato tvrzení nemohla být během šetření potvrzena. Tvrzení zúčastněné strany v tomto ohledu by proto měla být zamítnuta.
(57)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se spotřeby v Unii, byly potvrzeny závěry, k nimž se došlo v 52. až 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Dovoz z dotčené země
(58)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se dovozu z dotčené země, byly potvrzeny závěry, k nimž se došlo v 56. až 66. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(59)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že ačkoli objem výroby a využití kapacity během posuzovaného období klesly, bylo tomu pouze důsledkem výrazného zvýšení před uvedeným obdobím. Tato strana tvrdila, že snížení v posuzovaném období nelze považovat za negativní vývoj a že nesvědčí o újmě. Při posuzování vývoje ukazatelů újmy se nicméně zohledňují pouze tendence zjištěné během posuzovaného období. V projednávaném případě neexistuje žádný platný důvod pro odchylku od této praxe a pro posuzování vývoje ukazatelů újmy během delšího období. Tento argument by se měl proto zamítnout.
(60)
Tatáž zúčastněná strana tvrdila, že náklady výrobního odvětví Unie se mohly zvýšit případným zahrnutím vedlejších produktů, což by také ovlivnilo ziskovost. Toto tvrzení bylo nepravdivé. Výrobní náklady výrobního odvětví Unie, včetně vedlejších produktů, byly podrobeny ověření, přičemž byla uspokojivě doložena úplnost a správnost nákladů. Toto tvrzení by proto mělo být zamítnuto.
(61)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se vývoje ukazatelů újmy, byly potvrzeny závěry, k nimž se dospělo v 67. až 93. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Závěr týkající se újmy
(62)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že ne všechny ukazatele újmy vykazovaly klesající tendenci a že výskyt záporné tendence v případě jen několika ukazatelů újmy nestačí pro vyvození závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu.
(63)
Podle čl. 3 odst. 5 základního nařízení nemusí všechny ukazatele újmy svědčit o nepříznivých tendencích, aby mohl být učiněn závěr o existenci újmy. Tvrzení bylo navíc nesprávné, jelikož šetření ukázalo, že téměř všechny ukazatele újmy vykazovaly během posuzovaného období zápornou tendenci. Tvrzení by se proto mělo zamítnout.
(64)
Na základě výše uvedeného a vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky, potvrzuje Komise závěry učiněné v 94. až 96. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu č. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
1. Vliv dumpingového dovozu
(65)
Jedna strana tvrdila, že vzhledem ke zjištěním uvedeným v 66. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tedy že se vážené průměrné rozpětí cenového podbízení indonéského dovozu během období šetření pohybovalo mezi 0 % a 5 %, nemohl tento dovoz způsobit újmu, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo, neboť nemohl vyvíjet na trhu Unie žádný cenový tlak.
(66)
Toto tvrzení však nedokládají skutečnosti, jež byly zjištěny během šetření. Jak je uvedeno v 99. a 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, objem dumpingového dovozu z Indonésie během posuzovaného období výrazně vzrostl, a to jak v absolutních hodnotách, tak co se týče podílu na trhu. Tento nárůst se odehrál ve stejné době jako pokles objemu prodeje a snížení podílu výrobního odvětví Unie na trhu. Dovoz v tak značném množství donutil výrobní odvětví Unie snížit své prodejní ceny, aby je sladilo s úrovní cen indonéského dovozu. V důsledku toho bylo zjištěné rozpětí cenového podbízení skutečně nízké. Zároveň však výrobní odvětví Unie nemohlo své ceny stanovit v souladu se zvyšováním nákladů, což vedlo ke značnému poklesu jeho ziskovosti během posuzovaného období. To potvrzuje rozsah zjištěných rozpětí újmy, která se pohybují mezi 24,9 % a 47,0 %, jak je uvedeno ve 125. bodě odůvodnění níže. Tento argument by měl být proto zamítnut.
(67)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se vlivu dumpingového dovozu, byly potvrzeny závěry, k nimž se došlo v 98. až 101. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Vliv dalších faktorů
2.1. Vliv dovozu z Číny
(68)
Dvě zúčastněné strany tvrdily, že v rozporu se závěry ve 103. bodě odůvodnění prozatímního nařízení měl čínský dovoz negativní dopad na prodejní ceny výrobního odvětví Unie, a přispěl tedy k podstatné újmě.
(69)
V absolutních číslech zůstal objem dovozu z Číny během posuzovaného období na nízké úrovni, jak je uvedeno ve 102. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Navíc, pokud se vezmou v úvahu antidumpingová cla, byly dovozní ceny vyšší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie a rovněž vyšší než indonéské dovozní ceny. Tvrzení, že čínský dovoz přispěl k podstatné újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, bylo s ohledem na objemy a ceny dovozu z Číny zamítnuto.
(70)
Byly proto potvrzeny závěry, k nimž se došlo ve 102. a 103. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.2. Dovoz z jiných třetích zemí
(71)
Jelikož ke vlivu dovozu z jiných třetích zemí nebyly předloženy žádné připomínky, byly potvrzeny závěry učiněné ve 104. až 108. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.3. Vývoj spotřeby v Unii
(72)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že pokles prodeje výrobního odvětví Unie se časově shodoval s poklesem spotřeby v Unii, který byl proto hlavní příčinou podstatné újmy, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
(73)
Jak je uvedeno ve 109. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokles spotřeby činil pouze 2 %, zatímco pokles objemu prodeje výrobního odvětví Unie dosahoval během posuzovaného období výše 17 %. Pokles spotřeby proto nemůže vysvětlit mnohem vyšší pokles objemu prodeje. Dovoz z Indonésie navíc vzdor klesající spotřebě vzrostl. Toto tvrzení by proto mělo být zamítnuto.
(74)
Jelikož nebyla v tomto ohledu předložena žádná další připomínka, byl potvrzen závěr učiněný ve 109. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.4. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(75)
Jelikož ke vlivu vývozní výkonnosti výrobního odvětví Unie nebyly předloženy žádné připomínky, byly potvrzeny závěry učiněné ve 110. až 112. bodě odůvodnění.
2.5. Údajná neefektivnost výrobního odvětví Unie
(76)
Po poskytnutí prozatímních informací dvě strany zopakovaly, že příčinou újmy, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo, byla údajná neefektivnost výrobního procesu výrobního odvětví Unie, včetně neúčinného využívání zdrojů ze strany tohoto odvětví.
(77)
Tyto strany neupřesnily povahu údajné neefektivnosti. Jak je stanoveno ve 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření neodhalilo žádnou potenciální neefektivnost výrobního odvětví Unie a tvrzení v tomto ohledu byla zamítnuta.
(78)
Po poskytnutí informací zúčastněná strana zopakovala svá tvrzení týkající se neefektivnosti výrobního odvětví Unie. Daná strana v této souvislosti tvrdila, že odstávky výroby kvůli údržbě, začlenění její bývalé přidružené společnosti, zvýšení nákladů práce a nadcházející významné investice a jejich vliv na situaci výrobního odvětví Unie nebyly předmětem šetření.
(79)
Na rozdíl od toho, co tvrdila tato strana, Komise ve skutečnosti výše uvedené faktory analyzovala, jak se uvádí v 94. až 96. bodě odůvodnění (odstávky kvůli údržbě), v 89. a 90. bodě odůvodnění (začlenění bývalé přidružené společnosti), v 91. bodě odůvodnění (náklady práce) a v 82. a 83. bodě odůvodnění (investice) níže, tyto faktory ale nepoukazovaly na žádnou potenciální neefektivnost výrobního odvětví Unie. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(80)
Jelikož k výše uvedenému nebyla předložena žádná další připomínka, byl potvrzen závěr učiněný ve 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.6. Finanční krize
(81)
Jelikož k dopadu finanční krize nebyly vzneseny žádné připomínky, byl potvrzen 114. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.7. Investice a regulační požadavky EU týkající se bezpečnosti
(82)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že újmu způsobila vysoká úroveň investic ze strany výrobního odvětví Unie. Tato strana argumentovala, že není důležité, zda jsou investice nezbytné, neboť by se měl analyzovat pouze jejich vliv na situaci výrobního odvětví Unie a zejména jejich dopad na ziskovost výrobního odvětví Unie.
(83)
Tato strana nevysvětlila, do jaké míry mohly mít investice výrobního odvětví Unie dopad na jeho ziskovost. Jak je popsáno ve 116. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, investice výrobního odvětví Unie byly založeny na odůvodněných obchodních rozhodnutích a nelze je považovat za nepřiměřené. Investiční náklady se navíc v průběhu času odepisují a jako takové nemohly mít žádný významný dopad na ziskovost výrobního odvětví Unie. Tvrzení zúčastněné strany v tomto ohledu byla proto zamítnuta.
(84)
Po zveřejnění informací tato zúčastněná strana zopakovala svoje tvrzení, že újma byla způsobena regulačními požadavky na bezpečnost a vysokou mírou investic výrobního odvětví Unie uskutečněných v zájmu splnění takových požadavků. Zopakovala též, že skutečnost, že tato rozhodnutí byla přiměřenými obchodními rozhodnutími a že při analýze by se měl zohlednit jen vliv na ziskovost, nebyla relevantní. V této souvislosti nakonec tvrdila, že skutečnost, že investiční náklady se v průběhu času odepisují, není relevantní.
(85)
Na rozdíl od toho, co tato strana tvrdila, se při hodnocení zohlednil vliv provedených investic na ziskovost výrobního odvětví Unie. Odpisy investičních nákladů jsou nákladovým faktorem, který je z hlediska stanovení ziskovosti relevantní, a proto se musí zohlednit. Tento argument byl proto zamítnut.
(86)
Jelikož k vlivu investic a regulačních požadavků EU týkajících se bezpečnosti nebyly předloženy žádné připomínky, byly potvrzeny závěry učiněné ve 115. až 116. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.8. Ceny surovin a další náklady
2.8.1. Výrobní náklady
(87)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že ziskovost poklesla vlivem souběžného zvýšení výrobních nákladů obecně. Proto je újma způsobena tímto zvýšením výrobních nákladů spíše než dovozem z Indonésie.
(88)
Jak je uvedeno ve 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, zvýšení výrobních nákladů se kvůli cenovému tlaku ze strany indonéského dovozu glutamátu sodného nemohlo promítnout do prodejní ceny. Klesající ziskovost byla tedy způsobena hlavně nárůstem dumpingového dovozu a tento argument by měl být zamítnut.
2.8.2. Začlenění bývalé přidružené společnosti
(89)
Tatáž zúčastněná strana tvrdila, že nebyl dostatečně analyzován vliv začlenění bývalé přidružené společnosti na ziskovost výrobního odvětví Unie. Tato strana tvrdila, že toto začlenění mělo negativní dopad na ziskovost, a proto způsobilo újmu, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
(90)
Komise dále prošetřila dopad začlenění bývalé přidružené společnosti na příslušné ukazatele újmy, jako jsou náklady výroby, zaměstnanost, investice a ziskovost. Je třeba poznamenat, že přidružená společnost byla zapojena pouze do prodeje dotyčného výrobku. Bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie bylo během rozpočtového roku, v němž došlo k začlenění (FY2011/2012), ziskové. Následující rozpočtový rok (FY2012/2013) byla ziskovost záporná. To se však časově shodovalo se zvýšením objemu dovozu z Indonésie, který se ve skutečnosti během téhož roku zdvojnásobil. Na tomto základě analýza nepotvrdila, že by začlenění bývalé přidružené společnosti mělo významný negativní dopad na ziskovost, a tvrzení v tomto ohledu by proto měla být zamítnuta.
2.8.3. Náklady práce
(91)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že újmu, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo, zapříčinilo zvýšení mzdových nákladů. Zatímco růst celkových nákladů je rovněž způsoben zvýšením nákladů práce během posuzovaného období, šetření ukázalo, že dopad zvýšení nákladů na pracovní sílu na celkové náklady výroby nebyl významný (přesný údaj nelze uvést z důvodu jeho důvěrné povahy). Na tomto základě nelze nárůst nákladů práce považovat za příčinu podstatné újmy, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo, a tvrzení v tomto ohledu by měla být zamítnuta.
(92)
V návaznosti na zveřejnění informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že náklady práce by se neměly posuzovat izolovaně, ale měl by se zohlednit dopad zvýšení jednotlivých nákladových položek jako celek.
(93)
Jak se uvádí v 87. a 88. bodě odůvodnění, Komise zvýšení výrobních nákladů jako celku posoudila, a proto byl argument v této souvislosti zamítnut.
2.8.4. Odstávky kvůli údržbě
(94)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že pokles výroby a prodeje lze připsat na vrub odstávkám výrobního odvětví Unie kvůli údržbě, které způsobily pokles objemu prodeje. Proto by snížení výroby a objemu prodeje výrobního odvětví Unie nemělo být přičítáno dovozu z Indonésie.
(95)
Šetření ukázalo, že pokles výroby mezi FY2012/2013 a obdobím šetření skutečně časově korespondoval s prodlouženou odstávkou výroby kvůli údržbě, ta však byla prováděna pouze ve snaze snížit vysoké zásoby v důsledku klesajícího prodeje za předchozí roky posuzovaného období.
(96)
Proto byl pokles výroby a prodeje důsledkem nárůstu dumpingového dovozu glutamátu sodného z Indonésie a tento argument by měl být zamítnut.
(97)
Po zveřejnění informací další zúčastněná strana zopakovala svoje tvrzení, že ujmu lze připsat na vrub odstávkám kvůli údržbě a že je nepodstatné, zda byly tyto odstávky zapotřebí či nikoli. Tato strana tvrdila, že by se měl zohlednit dopad těchto odstávek na ziskovost výrobního odvětví Unie.
(98)
Jak se uvádí v 95. a 96. bodě odůvodnění, odstávky kvůli údržbě byly důsledkem klesajícího prodeje, který byl sám o sobě důsledkem nárůstu dumpingového dovozu z Indonésie. Dovoz z Indonésie proto skutečně způsobil odstávky kvůli údržbě, které z tohoto důvodu nelze posuzovat izolovaně ani považovat za přerušení příčinné souvislosti mezi tímto dovozem a způsobenou újmou. Argument dotčené zúčastněné strany byl proto zamítnut.
2.8.5. Oslabení indonéské rupie
(99)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že vyvážející výrobci získali komparativní výhodu vlivem oslabení indonéské rupie v období mezi lednem 2012 a lednem 2014, které nesouviselo s jejich rozhodnutími o cenách. Tato strana tvrdila, že by měl být prošetřen dopad tohoto faktoru.
(100)
V této souvislosti je třeba připomenout, že pravděpodobný vliv dumpingového dovozu na ceny výrobního odvětví Unie se v podstatě zkoumá zjištěním cenového podbízení, cenového propadu a stlačení cen. Za tímto účelem se porovnávají dumpingové vývozní ceny a prodejní ceny výrobního odvětví Unie, přičemž vývozní ceny použité pro výpočet újmy je třeba někdy přepočítat na jinou měnu v zájmu vytvoření srovnatelného základu. Proto použití směnných kurzů v této souvislosti pouze zajišťuje, aby byl cenový rozdíl zjištěn na srovnatelném základě. Z toho je zřejmé, že směnný kurz nemůže být považován za faktor způsobující výrobnímu odvětví Unie újmu, jelikož je neoddělitelně spjat s dovozem samým. Tento argument je proto třeba zamítnout.
2.8.6. Závěry
(101)
Jelikož k vlivu nákladů surovin a dalších nákladů nebyly předloženy žádné připomínky, byly potvrzeny závěry učiněné ve 117. až 120. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Závěr týkající se příčinné souvislosti
(102)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se příčinné souvislosti, byly potvrzeny závěry, k nimž se došlo ve 121. až 125. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(103)
Jelikož k zájmu výrobního odvětví Unie nebyly vzneseny žádné připomínky, byl potvrzen 127. až 129. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Zájem dovozců a obchodních společností
(104)
Jelikož k zájmu dovozců a obchodníků, kteří nejsou ve spojení, nebyly vzneseny žádné připomínky, byl potvrzen 130. až 132. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Zájem uživatelů
(105)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden uživatel zopakoval své tvrzení popsané ve 140. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, podle něhož spotřeba glutamátu sodného v Unii dle očekávání významně vzroste, zejména kvůli zákazu, který EU uvalila na fosforečnany a jiné sloučeniny fosforu, které budou údajně nahrazeny glutamátem sodným používaným pro nepotravinářské odvětví. Tento uživatel dále argumentoval, že kapacita výrobního odvětví Unie by nedostačovala k uspokojení rostoucí poptávky na trhu Unie. Tato strana dále tvrdila, že nárůst spotřeby bude pro výrobní odvětví Unie prospěšný, neboť bude moci zvýšit svůj objem prodeje. Stejný uživatel zopakoval své tvrzení, že nebude k dispozici dostatek alternativních zdrojů dodávek, a to zejména proto, že výrobci z jiných třetích zemí tvoří součást stejné skupiny společností jako výrobní odvětví Unie, a proto nebudou zásobovat trh Unie.
(106)
Jak se nastiňuje ve 141. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, je obtížné předvídat budoucí dopad nového regulačního rámce Unie týkajícího se zákazu fosforečnanů a dalších sloučenin fosforu na výrobní odvětví Unie. Dotyčná strana konkrétně neposkytla žádné informace nebo důkazy o tom, zda a do jaké míry tato událost zvýší poptávku po glutamátu sodném v Unii.
(107)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie má volnou kapacitu a bude schopno objem své výroby zvýšit a alespoň částečně tak zvýšenou poptávku na trhu Unie uspokojit. Celková kapacita Unie během období šetření překročila celkovou spotřebu v Unii.
(108)
Pokud jde o alternativní zdroje dodávek, jak již bylo uvedeno ve 147. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetřením bylo zjištěno, že výroba glutamátu sodného existuje v několika třetích zemích. Na začátku posuzovaného období, tedy v roce FY2010/2011, byl podíl dovozu z jiných třetích zemí (například Brazílie, Vietnamu a Koreje) značný a poklesl teprve tehdy, když vzrostl dovoz za nízké ceny z Indonésie. Při šetření bylo rovněž zjištěno, že v několika třetích zemích působí dodavatelé, kteří nepatří do stejné skupiny jako výrobní odvětví Unie. Dovoz z jiných třetích zemí by mohl pokračovat, pokud by se na trhu Unie obnovily rovné podmínky.
(109)
Tvrzení v tomto ohledu by proto měla být zamítnuta.
(110)
V návaznosti na konečné zveřejnění táž zúčastněná strana zopakovala svoje tvrzení, že poptávka po glutamátu sodném v Unii se výrazně zvýší v důsledku budoucího zákazu fosfátů a že výrobní odvětví Unie nebude schopné tuto rostoucí poptávku v Unii uspokojit. Tato strana však nepředložila žádné nové informace ani konkrétní důkazy, a proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(111)
Táž zúčastněná strana rovněž po konečném zveřejnění tvrdila, že Komise nezohlednila procentuální podíl, který glutamát sodný představuje v rámci celkových nákladů na detergenty. Příslušná strana však nepředložila žádný nový prvek, který by odporoval zjištěním uvedeným ve 138. a 139. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, podle nichž bude možný dopad opatření na tuto společnost omezený. Tento argument byl proto zamítnut.
(112)
Táž zúčastněná strana na závěr tvrdila, že se nezohlednily dodatečné náklady pro nepotravinářský průmysl a uživatele nepotravinářských výrobků. Nepředložila však žádné nové informace ani důkazy, a proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(113)
Další uživatel tvrdil, že dopad opatření proti Indonésii a Číně na uživatele by se měl posuzovat společně.
(114)
Dopad obou opatření na uživatele byl analyzován zejména v souvislosti s dostupností alternativních zdrojů dodávek ve 147. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Jak bylo uvedeno ve 108. bodě odůvodnění, tato analýza ukázala, že existuje řada třetích zemí s potenciálem vyvážet glutamát sodný do Unie. Tyto třetí země byly na trhu Unie přítomny předtím, než do Unie ve zvýšeném množství vstoupil dumpingový dovoz z Indonésie.
(115)
Tvrdilo se, že uživatelé nejsou, vzhledem k vysoké konkurenci na trhu Unie s hotovými potravinovými výrobky, schopni přenést dodatečné náklady antidumpingového cla na konečné spotřebitele.
(116)
Jak se uvádí ve 135. až 137. bodě prozatímního nařízení, pokud jde o odvětví potravin a nápojů, glutamát sodný představuje pouze asi 5 % celkových nákladů výrobků obsahujících glutamát sodný, vyráběných spolupracujícími společnostmi. Zjistilo se, že tyto společnosti jsou ziskové. Zúčastněná strana neposkytla žádné informace, které by tato zjištění popíraly. Proto byly potvrzeny závěry uvedené ve 136. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že opatření budou mít na tyto společnosti pouze omezený dopad, a tvrzení učiněné v tomto ohledu by mělo být zamítnuto.
4. Zájem dodavatelů surovin
(117)
Po poskytnutí prozatímních informací dva dodavatelé zpochybnili závěr uvedený ve 143. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, přičemž tvrdili, že zánik výrobního odvětví Unie by měl významný dopad na jejich obchodní činnost. Tito dodavatelé argumentovali, že vliv případného zastavení výroby glutamátu sodného ze strany výrobního odvětví Unie by měl negativní dopad na jejich celkový obchod, neboť závody na výrobu cukru musí neustále produkovat určité množství cukrového sirupu a melasy, jejichž hlavním odběratelem je výrobní odvětví Unie. Pokud by cukr v těchto formách zůstal neprodán, mohlo by to ovlivnit celkovou efektivnost příslušného závodu.
(118)
Tato tvrzení však nebyla doložena, a nemohla být proto zohledněna.
5. Další argumenty
(119)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana zopakovala své připomínky ohledně údajného dominantního postavení výrobního odvětví Unie, a tvrdila, že uložením opatření na glutamát sodný by výrobní odvětví Unie mělo na trhu Unie komparativní výhodu. Nebyly však předloženy žádné nové důkazy, které by tato tvrzení podpořily. Závěry učiněné ve 145. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byly proto potvrzeny a tvrzení učiněné v tomto ohledu by mělo být zamítnuto.
6. Závěr týkající se zájmu Unie
(120)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se zájmu Unie, byly potvrzeny závěry, k nimž se dospělo ve 126. až 148. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
G. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň odstranění újmy (rozpětí újmy)
(121)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana zpochybnila výpočet cílového zisku použitý k určení úrovně pro odstranění újmy, jak je uvedeno ve 151. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato strana tvrdila, že přiměřenou úrovní zisku související s trhem, založenou na čistém ziskovém rozpětí před zdaněním výrobců glutamátu sodného ve dvou asijských zemí dosaženém v roce 2013, by bylo ziskové rozpětí ve výši 3 % až 5 %.
(122)
Ziskové rozpětí použité při určení úrovně pro odstranění újmy odpovídalo ziskovému rozpětí, jehož by mohlo výrobní odvětví Unie přiměřeně dosáhnout za obvyklých podmínek hospodářské soutěže. Jak je uvedeno ve 151. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, vliv dumpingového dovozu z Indonésie začal působit až během třetího roku posuzovaného období. Proto se považovalo za vhodné stanovit ziskové rozpětí na základě prvních dvou let posuzovaného období.
(123)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se úrovně pro odstranění újmy, byly potvrzeny závěry, k nimž se došlo ve 150. až 152. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Konečná opatření
(124)
Vzhledem k závěrům, k nimž se dospělo ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie a v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení, by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz dotčeného výrobku, a to na úrovni rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla. V tomto případě byla revidována individuální celní sazba jednoho vyvážejícího výrobce po poskytnutí prozatímních informací, neboť některé transakce byly ze stanovení vývozní ceny vyřazeny.
(125)
Na základě výše uvedeného je sazba cel, která budou uložena, stanovena takto:
Země
Společnost
Dumpingové rozpětí
(v %)
Rozpětí újmy
(%)
Konečné antidumpingové clo
(%)
Indonésie
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2
[24,9-40,2]
7,2
Indonésie
PT. Miwon Indonesia
13,3
[27,9-43,6]
13,3
Indonésie
Všechny ostatní společnosti
28,4
[31,4-47,0]
28,4
(126)
Sazby antidumpingových cel pro individuální společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou během tohoto šetření s ohledem na tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými právnickými osobami. Na dovážený dotčený výrobek vyrobený jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení pod svým názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by měla být uvalena celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“. Neměla by se na ně vztahovat žádná z uvedených antidumpingových celních sazeb pro individuální společnosti.
(127)
Pokud společnost následně změní název svého subjektu, může požádat o uplatnění těchto individuálních antidumpingových celních sazeb. Taková žádost musí být zaslána Komisi (4). Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace umožňující prokázat, že daná změna nemá vliv na právo dotyčné společnosti využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje. Pokud změna názvu společnosti nemá vliv na její právo využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje, bude oznámení o změně názvu zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(128)
Za účelem minimalizace rizika obcházení těchto opatření, které vzhledem k velkému rozdílu mezi celními sazbami hrozí, je nutné přijmout zvláštní opatření, která umožní zajistit uplatňování individuálních antidumpingových cel. Společnosti, na něž se vztahují antidumpingové celní sazby pro individuální společnosti, musí celním orgánům členských států předložit platnou obchodní fakturu. Faktura musí splňovat požadavky stanovené v příloze. Na dovoz, k němuž není přiložena taková faktura, se vztahuje antidumpingové clo platné pro „všechny ostatní společnosti“.
(129)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, nebude se antidumpingové clo pro všechny ostatní společnosti vztahovat pouze na vyvážející výrobce, kteří při tomto šetření nespolupracovali, ale i na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
3. Konečný výběr prozatímních cel
(130)
Vzhledem ke zjištěným dumpingovým rozpětím a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie by částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením měly být s konečnou platností vybrány.
(131)
Výbor zřízený podle čl. 15 odst. 1 základního nařízení stanovisko nepředložil,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz glutamátu sodného, v současnosti vedeného pod kódem KN ex 2922 42 00 (kód TARIC 2922420010) a pocházejícího z Indonésie.
2. Sazby konečného antidumpingového cla použitelné na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený společnostmi uvedenými v tabulce stanoveny takto:
Společnost
Konečné antidumpingové clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2
B961
PT. Miwon Indonesia
13,3
B962
Všechny ostatní společnosti
28,4
B999
3. Uplatnění individuálních sazeb antidumpingového cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. Není-li taková faktura předložena, použije se celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle prováděcího nařízení (EU) č. 904/2014 se vyberou s konečnou platností.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. ledna 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/84 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 21ης Ιανουαρίου 2015
σχετικά με την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές όξινου γλουταμινικού νατρίου καταγωγής Ινδονησίας
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («ο βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Προσωρινά μέτρα
(1)
Από τις 22 Αυγούστου 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή») επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές όξινου γλουταμινικού νατρίου καταγωγής Ινδονησίας με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 904/2014 της Επιτροπής (2) («ο προσωρινός κανονισμός»).
(2)
Στις 29 Νοεμβρίου 2013 κινήθηκε διαδικασία έρευνας κατόπιν καταγγελίας που υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2013 από την εταιρεία Ajinomoto Foods Europe SAS («ο καταγγέλλων»), τον μοναδικό ενωσιακό παραγωγό όξινου γλουταμινικού νατρίου, ο οποίος αντιπροσωπεύει επομένως το 100 % της συνολικής ενωσιακής παραγωγής όξινου γλουταμινικού νατρίου.
(3)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 20 του προσωρινού κανονισμού, η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ και τη ζημία κάλυψε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2012 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2013 («περίοδος της έρευνας»). Η εξέταση των συναφών για την εκτίμηση της ζημίας τάσεων κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2010 έως το τέλος της περιόδου έρευνας («εξεταζόμενη περίοδος»).
2. Επακόλουθη διαδικασία
(4)
Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού βάσει των οποίων αποφασίστηκε η επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ («κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων»), ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτώς παρατηρήσεις, γνωστοποιώντας τις απόψεις τους σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα. Τα μέρη που το ζήτησαν έγιναν δεκτά σε ακρόαση.
(5)
Η Επιτροπή εξέτασε τις προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, τροποποίησε ανάλογα τα προσωρινά συμπεράσματα.
(6)
Στη συνέχεια, η Επιτροπή ενημέρωσε όλα τα μέρη για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και για το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προτείνει την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές όξινου γλουταμινικού νατρίου καταγωγής Ινδονησίας και την οριστική είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού («κοινοποίηση τελικών συμπερασμάτων»). Σε όλα τα μέρη δόθηκε επίσης χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα μπορούσαν να διατυπώσουν παρατηρήσεις σχετικά με την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων.
(7)
Οι παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν δεόντως και ελήφθησαν υπόψη όπου κρίθηκε σκόπιμο.
3. Δειγματοληψία
(8)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τη μέθοδο δειγματοληψίας μη συνδεόμενων εισαγωγέων, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 7 έως 19 του προσωρινού κανονισμού.
B. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ
(9)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 21 του προσωρινού κανονισμού, το οικείο προϊον είναι όξινο γλουταμινικό νάτριο («MSG») καταγωγής Ινδονησίας, που επί του παρόντος εμπίπτει στον κωδικό CN code ex 2922 42 00 («το οικείο προϊόν»). Το MSG είναι πρόσθετο τροφίμων και χρησιμοποιείται κυρίως ως ενισχυτικό γεύσης σε σούπες, ζωμούς, πιάτα με ψάρι και κρέας, μείγματα μπαχαρικών και έτοιμα φαγητά. Παράγεται με τη μορφή λευκών, άοσμων κρυστάλλων διαφόρων μεγεθών. Το MSG χρησιμοποιείται επίσης στη χημική βιομηχανία για μη διατροφικές εφαρμογές, όπως τα απορρυπντικά. Το MSG είναι διαθέσιμο σε συσκευασίες διαφόρων μεγεθών, που ποικίλλουν από πακέτα των 0,5 γραμμαρίων μέχρι σάκους των 1 000 χιλιογράμμων για χονδρική πώληση. Τα μικρότερα μεγέθη συσκευασίας πωλούνται λιανικά σε ιδιώτες καταναλωτές, ενώ τα μεγαλύτερα μεγέθη των 20 χιλιογράμμων και άνω προορίζονται για βιομηχανικούς χρήστες. Επιπλέον, υπάρχουν διάφοροι βαθμοί καθαρότητας. Ωστόσο, δεν υπάρχουν διαφορές στα χαρακτηριστικά του όξινου γλουταμινικού νατρίου που βασίζονται στο μέγεθος της συσκευασίας ή στον βαθμό καθαρότητας.
(10)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν και το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 21 έως 25 του προσωρινού κανονισμού.
Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Κανονική αξία
(11)
Ελλείψει παρατηρήσεων σχετικά με την κανονική αξία, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 26 έως 31 του προσωρινού κανονισμού.
2. Τιμή εξαγωγής
(12)
Οι δύο συνεργαζόμενοι παραγωγοί-εξαγωγείς της Ινδονησίας επανέλαβαν τους ισχυρισμούς τους ότι οι τιμές πώλησης στις συνδεόμενες εταιρείες ήταν σύμφωνες με τους συνήθεις όρους της αγοράς και ότι ο καθορισμός της τιμής εξαγωγής θα έπρεπε, συνεπώς, να βασιστεί στην τιμή πώλησης μεταξύ της μητρικής εταιρείας στην Ινδονησία και του πρώτου συνδεόμενου πελάτη, και όχι σε κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής.
(13)
Σε επίρρωση αυτού του ισχυρισμού και οι δύο παραγωγοί-εξαγωγείς υποστήριξαν ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη συμψηφισμού μεταξύ προϊόντων ή άλλων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ της μητρικής εταιρείας στην Ινδονησία και των συνδεόμενων εταιρειών της. Τα συμπεράσματα στην αιτιολογική σκέψη 37 του προσωρινού κανονισμού, επομένως, δεν έπρεπε να έχουν βασιστεί σε αυτά τα στοιχεία.
(14)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε επιπλέον ότι η συνδεόμενη εταιρεία του στην Ένωση δεν ήταν εισαγωγέας, αλλά μεσάζων που επαναπώλησε το προϊόν στην Ένωση πριν από τον εκτελωνισμό. Ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι στη βάση αυτή τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 37 του προσωρινού κανονισμού, ότι δηλαδή οι τιμές μεταφοράς μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών δεν ήταν σε επίπεδο που θα μπορούσε να επιτρέψει στους συνδεόμενους εισαγωγείς να αποκομίσουν εύλογο κέρδος στην Ένωση, δεν ευσταθούν.
(15)
Ευθύς εξαρχής πρέπει να σημειωθεί ότι απλά και μόνο το γεγονός της ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ εξαγωγέα και εισαγωγέα είναι αρκετό για να θεωρήσει η Επιτροπή αναξιόπιστες τις πραγματικές τιμές εξαγωγής, επειδή η ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ εξαγωγέα και εισαγωγέα είναι ένας από τους λόγους που μπορεί να καταστήσει αναξιόπιστες τις πραγματικές τιμές εξαγωγής. Λόγω της ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ προμηθευτή και εισαγωγέα, οι τιμές που χρεώνει ο προμηθευτής στη συνδεόμενη εταιρεία του στην Ένωση είναι τιμές μεταφοράς που δεν προκύπτουν από διαπραγματεύσεις με τους συνήθεις όρους αγοράς που κανονικά ισχύουν μεταξύ ανεξάρτητων εταιρειών. Επιπλέον, είναι σαφές ότι οι δαπάνες που συνεπάγονται οι δραστηριότητες μιας συνδεόμενης εταιρείας και το περιθώριο κέρδους που επιτυγχάνει μια ανάλογη εταιρεία μειώνουν το ποσό που λαμβάνει ο παραγωγός-εξαγωγέας στον βαθμό που οι δαπάνες αυτές κανονικά επιβαρύνουν τον εισαγωγέα.
(16)
Επιπλέον, στην προκειμένη περίπτωση από την έρευνα προέκυψε ότι οι σχετικές συνδεόμενες εταιρείες δεν πραγματοποίησαν βιώσιμο περιθώριο κέρδους στην Ένωση. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί το περιθώριο κέρδους ενός μη συνδεόμενου συνεργαζόμενου εισαγωγέα, επειδή ήταν εμπιστευτικό και δεν επιτρεπόταν επομένως να κοινοποιηθεί στους ανταγωνιστές. Επομένως, ως συγκριτικό στοιχείο χρησιμοποιήθηκε (3) ένα περιθώριο κέρδους που είχε χρησιμοποιηθεί σε προηγούμενη διαδικασία για ένα άλλο χημικό προϊόν που είχε παρασκευαστεί από παρεμφερή κλάδο παραγωγής και είχε εισαχθεί στην Ένωση υπό παρόμοιες συνθήκες όπως στην προκειμένη περίπτωση. Το εν λόγω περιθώριο κέρδους αποτελεί την πλέον αντικειμενική διαθέσιμη βάση προκειμένου να γίνει μια ικανοποιητική εκτίμηση της τιμής εξαγωγής με τους συνήθεις όρους της αγοράς. Το εν λόγω εύλογο περιθώριο κέρδους ήταν 5 %. Επειδή το κέρδος που πραγματοποίησαν οι συνδεόμενες εταιρείες είναι αισθητά χαμηλότερο από αυτό το κατώτατο όριο και δεδομένου του μη βιώσιμου χαρακτήρα αυτού του κέρδους, η τιμή μεταφοράς δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη.
(17)
Επιπλέον, δεν είναι κατ' ανάγκη απαραίτητο να υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι όντως υπήρξε μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών συμψηφισμός ή ότι προέκυψαν μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών ορισμένες δαπάνες που κανονικά επιβάρυναν έναν εισαγωγέα αλλά καταβλήθηκαν από οποιοδήποτε άλλο μέρος. Όπως προαναφέρθηκε, οι εν λόγω δαπάνες βαρύνουν πάντα μια συνδεόμενη εταιρεία αφ' ης στιγμής η εν λόγω εταιρεία προβεί σε πράξεις πώλησης και εισαγωγής. Λόγω της ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών, δεν μπορεί να αποκλειστεί η ύπαρξη συμψηφισμού μέσω άλλων προϊόντων ή δαπανών τέτοιου είδους και για τον λόγο αυτόν οι τιμές μεταφοράς είναι αναξιόπιστες.
(18)
Δεν έχει επίσης σημασία κατά πόσον η συνδεόμενη εταιρεία στην Ένωση εκτελεί εξ ολοκλήρου εισαγωγικές ή και άλλες δραστηριότητες. Εκείνο που έχει σημασία είναι κατά πόσον είναι αξιόπιστες οι τιμές εξαγωγής στα κοινοτικά σύνορα. Όπως προαναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 15, από την παρούσα έρευνα προέκυψε ότι τα επίπεδα τιμών μεταξύ συνδεόμενων εταιρειών δεν επέτρεψαν στις συνδεόμενες εταιρείες στην Ένωση να πραγματοποιήσουν εύλογο περιθώριο κέρδους. Κανένας από τους εξαγωγείς δεν υπέβαλε αποδεικτικά στοιχεία που να εξηγούν τους λόγους για τους οποίους το συγκεκριμένο περιθώριο κέρδους δεν ήταν κατάλληλο και επομένως οι ισχυρισμοί για το θέμα αυτό δεν θεωρούνται βάσιμοι. Το επιχείρημα ότι μία από τις εν λόγω συνδεόμενες εταιρείες δεν έκανε εισαγωγές στην Ένωση δεν ευσταθεί επειδή, όπως προαναφέρθηκε, δεν έχει σημασία τι είδους ακριβώς δραστηριότητες ασκεί στην Ένωση η εταιρεία. Επιπλέον, το γεγονός ότι η εταιρεία πραγματοποίησε ορισμένες μόνο εισαγωγικές δραστηριότητες αντικατοπτρίζεται αναγκαστικά στο ποσό των πωλήσεων και των γενικών και διοικητικών εξόδων των συνδεόμενων εταιρειών, όχι όμως στο περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε. Πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός πως ορισμένες δραστηριότητες πραγματοποιούνται από τη συνδεόμενη εταιρεία πριν από την εισαγωγή δεν σημαίνει ότι η τιμή εξαγωγής δεν μπορεί να κατασκευαστεί με βάση την τιμή μεταπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη εφόσον γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού.
(19)
Μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, οι δύο συνεργαζόμενοι παραγωγοί-εξαγωγείς στην Ινδονησία επανέλαβαν τους ισχυρισμούς τους όσον αφορά τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής. Ένας παραγωγός-εξαγωγέας αμφισβήτησε τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 15, ότι δηλαδή αρκεί μόνο το γεγονός της ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ του εξαγωγέα και του εισαγωγέα για να θεωρήσει η Επιτροπή αναξιόπιστες τις τιμές εξαγωγής, και ισχυρίστηκε ότι η προσέγγιση αυτή αντιβαίνει στο άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, ο ίδιος παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι το σκεπτικό της αιτιολογικής σκέψης 17, ότι δηλαδή ορισμένες δαπάνες βαρύνουν τη συνδεόμενη εταιρεία αφ' ης στιγμής η εν λόγω εταιρεία προβαίνει σε πράξεις πώλησης και εισαγωγής, δεν βασίζεται στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Τέλος, ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι τα επίπεδα τιμών της συνδεόμενης εταιρείας και των ανεξάρτητων πελατών στην Ένωση ήταν παρόμοια.
(20)
Ο άλλος παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη η τιμή εξαγωγής που εφάρμοσε στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στα σύνορα της Ένωσης, τονίζοντας ότι η συνδεόμενη εταιρεία λειτούργησε απλά ως μεσάζων και ότι, μεταξύ άλλων, ο εκτελωνισμός έγινε από τους μη συνδεόμενους πελάτες στην Ένωση.
(21)
Σε απάντηση στους ισχυρισμούς αυτούς σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή έκρινε ότι, βάσει των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης, έπρεπε να κατασκευαστούν οι τιμές εξαγωγής λόγω της ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ των εξαγωγέων και των συνδεόμενων μερών. Πράγματι, από την έρευνα προέκυψε ότι τα εν λόγω συνδεόμενα μέρη δεν πραγματοποίησαν βιώσιμο περιθώριο κέρδους στην Ένωση κατά την περίοδο της έρευνας. Στο πλαίσιο αυτό, για τον καθορισμό του αν θα πρέπει στην προκειμένη περίπτωση να κατασκευαστούν οι τιμές εξαγωγής, δεν έχει σημασία τι είδους δραστηριότητες εκτελεί η συνδεόμενη εταιρεία στην Ένωση. Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 18, το γεγονός ότι οι συνδεόμενες εταιρείες εκτελούν ορισμένες μόνο δραστηριότητες δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, οδηγεί όμως σε μείωση του ποσού των γενικών και διοικητικών εξόδων που αφαιρείται από την τιμή στην οποία μεταπωλήθηκε το οικείο προϊόν για πρώτη φορά σε ανεξάρτητο αγοραστή. Τέλος, σημειώνεται επίσης ότι οι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν παρείχαν νέα πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία που να ανατρέπουν αυτά τα συμπεράσματα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για το παρόμοιο επίπεδο τιμών μεταξύ συνδεόμενων εταιρειών και ανεξάρτητων πελατών στην Ένωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω ισχυρισμός εξετάστηκε στην αιτιολογική σκέψη 37 του προσωρινού κανονισμού. Από την έρευνα προέκυψε ότι παρά τα παρόμοια επίπεδα τιμών με τους ανεξάρτητους πελάτες, το επίπεδο των τιμών μεταφοράς μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών δεν ήταν τέτοιο που να επιτρέπει στους συνδεόμενους εισαγωγείς να πραγματοποιούν βιώσιμο περιθώριο κέρδους στην Ένωση. Επομένως, οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίπτονται.
(22)
Τα επιχειρήματα που σχετίζονται με την ορθότητα της απόφασης να κατασκευαστούν τιμές εξαγωγής στην παρούσα έρευνα απορρίπτονται.
(23)
Οι ίδιοι δύο παραγωγοί-εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι, αν, παρά τα επιχειρήματά τους που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 12-14, έπρεπε να κατασκευαστούν τιμές εξαγωγής, το εύλογο περιθώριο κέρδους 5 % που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της τιμής εξαγωγής ήταν υπερεκτιμημένο και ότι αντ' αυτού θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί το πραγματικό περιθώριο κέρδους των συνδεόμενων εταιρειών τους, επειδή οι τιμές μεταξύ των συνδεόμενων μερών βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο με εκείνο των ανεξάρτητων πελατών.
(24)
Βάσει του σκεπτικού που εκτίθεται στις αιτιολογικές σκέψεις 15 έως 18 όσον αφορά την αξιοπιστία των τιμών μεταφοράς και τα περιθώρια κέρδους των συνδεόμενων εταιρειών στην Ένωση, το εν λόγω επιχείρημα απορρίπτεται. Σε κάθε περίπτωση, οι προσαρμογές που έγιναν στις πραγματοποιηθείσες δαπάνες, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, βασίστηκαν στα οικεία γενικά και διοικητικά έξοδα των σχετικών εταιρειών και συνεπώς αντικατόπτριζαν τις δραστηριότητες των εν λόγω εταιρειών όποιες και αν ήταν αυτές. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό απορρίπτεται.
(25)
Ένας από τους παραπάνω παραγωγούς-εξαγωγείς ισχυρίστηκε ότι, για ειδικές συναλλαγές με μια εταιρεία που δεν συνδέεται με τον παραγωγό-εξαγωγέα, η τιμή εξαγωγής θα έπρεπε να είχε βασιστεί στην πραγματικά πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού. Η Επιτροπή διαπίστωσε, ωστόσο, ότι οι εν λόγω πωλήσεις δεν ήταν εξαγωγικές πωλήσεις στην Ένωση. Για τον λόγο αυτό, οι εν λόγω συναλλαγές δεν ελήφθησαν υπόψη κατά τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής. Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, ο παραγωγός-εξαγωγέας εξέφρασε τη διαφωνία του για το γεγονός ότι δεν ελήφθησαν υπόψη οι εν λόγω συναλλαγές και προέβαλε ως επιχείρημα ότι η Επιτροπή οφείλει να λαμβάνει υπόψη της όλες τις πωλήσεις του οικείου προϊόντος στην Ένωση που παράγεται από τον παραγωγό-εξαγωγέα. Ωστόσο, για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής ελήφθησαν υπόψη όλες οι πωλήσεις προς τον εν λόγω ανεξάρτητο πελάτη. Τυχόν μεταγενέστερες συναλλαγές από τον εν λόγω ανεξάρτητο πελάτη δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη, επειδή, πρώτον, δεν πρόκειται για εξαγωγικές πωλήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφοι 8 και 9 του βασικού κανονισμού και, δεύτερον, υπάρχει κίνδυνος οι εν λόγω πωλήσεις να υπολογιστούν δύο φορές. Βάσει των ανωτέρω, ο ισχυρισμός του παραγωγού-εξαγωγέα απορρίπτεται.
(26)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 32 έως 38 του προσωρινού κανονισμού.
3. Σύγκριση
(27)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, οι δύο συνεργαζόμενοι παραγωγοί-εξαγωγείς διαφώνησαν με το γεγονός ότι οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν για τη μεταφορά των αγαθών από το εργοστάσιο στην αποθήκη θεωρήθηκαν εσωτερικές δαπάνες υλικοτεχνικής υποστήριξης με αποτέλεσμα να μην επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών.
(28)
Ένας από τους παραγωγούς-εξαγωγείς διέθετε διάφορες αποθήκες διανομής στην εγχώρια αγορά από τις οποίες απεστάλη το όξινο γλουταμινικό νάτριο στους τελικούς πελάτες. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι τα μεταφορικά έξοδα από το εργοστάσιο στις αποθήκες πρέπει να θεωρηθούν δαπάνες εγχώριας μεταφοράς φορτίου και να αφαιρεθούν από την κανονική αξία, επειδή τέτοιου είδους δαπάνες δεν συνδέονται με τις εξαγωγικές πωλήσεις. Ο άλλος παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το κόστος της μεταφοράς προϊόντων στην αποθήκη μπορεί να συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο τιμολόγιο και συνεπώς υφίσταται άμεση δαπάνη πληρωμής που περιλαμβάνεται στην τιμή που χρεώνεται στους πελάτες με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η συγκρισιμότητα των τιμών. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αφαιρείται από την κανονική αξία.
(29)
Οι αποθήκες θεωρούνται τμήμα των εγκαταστάσεων ενός παραγωγού-εξαγωγέα και μόνο από τη στιγμή που το προϊόν βρίσκεται στην αποθήκη θεωρείται έτοιμο προς πώληση. Η απόσταση της αποθήκης από το εργοστάσιο είναι άνευ αντικειμένου, όπως άλλωστε και το γεγονός ότι η μεταφορά από το εργοστάσιο στην αποθήκη μπορεί να συνδεθεί με μια συγκεκριμένη συναλλαγή εγχώριας πώλησης, επειδή πρόκειται για δαπάνες που κατά κανόνα πραγματοποιούνται πριν από την πώληση και δεν πρόκειται επομένως για άμεση δαπάνη πώλησης που επηρεάζει τη συγκρισιμότητα των τιμών. Επομένως, βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο ε) του βασικού κανονισμού, οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίπτονται.
(30)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας που εξήγε το όξινο γλουταμινικό νάτριο μέσω συνδεόμενης εταιρείας που βρίσκεται εκτός της Ένωσης ισχυρίστηκε ότι η εξαγωγή του δεν πρέπει να τύχει προσαρμογής βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, επειδή η συνδεόμενη εταιρεία εκτός της Ένωσης δεν ενήργησε ως αντιπρόσωπος και δεν εργαζόταν σε βάση προμήθειας. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε περαιτέρω ότι το περιθώριο κέρδους για την υπό εξέταση συνδεόμενη εταιρεία, που χρησίμευσε ως βάση για την προσαρμογή που έγινε, δεν επηρεάζει τη συγκρισιμότητα των τιμών, επειδή κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, η Επιτροπή αφαίρεσε ήδη ένα εύλογο περιθώριο κέρδους στο επίπεδο της συνδεόμενης εταιρείας στην Ένωση που καλύπτει όλα τα περιθώρια κέρδους που συνδέονται με όλες τις συναλλαγές μεταξύ εταιρειών. Ο παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι, αν έπρεπε να αφαιρεθεί κάτι τελικά από την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής, αυτό θα έπρεπε να είναι τα γενικά και διοικητικά έξοδα της συνδεόμενης εταιρείας εκτός της Ένωσης.
(31)
Από την έρευνα προέκυψε ότι η συνδεόμενη εταιρεία που βρισκόταν εκτός της Ένωσης είχε περιθώριο κέρδους για κάθε εξαγωγική πώληση στην Ένωση. Το περιθώριο κέρδους επηρέαζε τη συγκρισιμότητα των τιμών, επειδή αφορούσε μόνο τις εξαγωγικές πωλήσεις και όχι τις πωλήσεις στην εγχώρια αγορά. Ο ισχυρισμός ότι το περιθώριο κέρδους της συνδεόμενης εταιρείας είχε ήδη ληφθεί υπόψη κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτός. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι οι προσαρμογές βάσει του άρθρου 2 παράγραφοι 9 και 10 του βασικού κανονισμού έχουν διαφορετικούς στόχους, διακρίνονται οι μεν από τις δε και διέπονται από διαφορετικούς ουσιώδεις κανόνες. Το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού σκοπεύει στον καθορισμό μιας αξιόπιστης τιμής εξαγωγής, ενώ το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού σκοπεύει στη διασφάλιση της συγκρισιμότητας μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής τιμής. Αφού υπολογιστεί η τιμή εξαγωγής κατά τον δέοντα τρόπο, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 8 ή 9 του βασικού κανονισμού, τυχόν περαιτέρω προσαρμογές βάσει του ίδιου άρθρου 2 παράγραφος 10 δεν επηρεάζουν πλέον την τιμή εξαγωγής και κατά κανέναν τρόπο δεν μπορούν να καθορίσουν την κανονική αξία και την τιμή εξαγωγής. Επομένως, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας δεν έχει λάβει υπόψη του τον σκοπό της προσαρμογής βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, που είναι να καταστήσει την τιμή συγκρίσιμη προς την κανονική τιμή και όχι να καθορίσει την τιμή εξαγωγής ως τέτοια. Επομένως, το εύλογο περιθώριο κέρδους που αφαιρείται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού δεν αφορά τυχόν περιθώριο κέρδους που πραγματοποιήθηκε στον ίδιο δίαυλο πωλήσεων. Όσον αφορά το προς προσαρμογή ποσό, η προσαρμογή που γίνεται αντικατοπτρίζει το περιθώριο κέρδους που όντως εφαρμόστηκε μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών και συνεπώς επηρεάζει πραγματικά τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών. Επομένως δεν υπάρχει λόγος να αντικατασταθεί από άλλο θεωρητικό ποσό. Τέλος, η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να λάβει υπόψη της το γεγονός ότι η συνδεόμενη εταιρεία που βρίσκεται εκτός της Ένωσης λαμβάνει πληρωμή (υπό μορφή περιθωρίου κέρδους το οποίο η συνδεόμενη εταιρεία παρακρατεί για τις πωλήσεις τις οποίες τιμολογεί σε πελάτες εντός της Ένωσης). Προκειμένου η συνδεόμενη εταιρεία να θεωρηθεί εταιρεία που υπόκειται, για τις εν λόγω πληρωμές, σε εταιρικό φόρο σε χώρα που βρίσκεται εκτός της Ένωσης (και έχει αισθητά χαμηλότερο εταιρικό φόρο από την Ινδονησία), θα πρέπει να εκτελεί στη χώρα αυτή μια αμιγώς οικονομική δραστηριότητα. Για τον λόγο αυτό, ο παραγωγός-εξαγωγέας στην Ινδονησία δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιδιώκει να διασφαλίσει ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση λόγω της παρουσίας της συνδεόμενης εταιρείας σε χώρα εκτός της Ένωσης και της οικονομικής δραστηριότητας της τελευταίας στη δικαιοδοσία της εν λόγω χώρας και ταυτόχρονα να υποστηρίζει στο πλαίσιο των διαδικασιών αντιντάμπινγκ ότι η συνδεόμενη εταιρεία δεν ασκεί καμία οικονομική δραστηριότητα. Συνεπώς, οι εν λόγω ισχυρισμοί απορρίπτονται.
(32)
Μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, ο παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβε τους ισχυρισμούς του όσον αφορά την προσαρμογή του περιθωρίου κέρδους της συνδεόμενης εταιρείας του και διαφώνησε με την άποψη ότι οι φορολογικές παράμετροι θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο μιας έρευνας αντιντάμπινγκ. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε επίσης ότι ενώ δεν αμφισβητεί ότι η συνδεόμενη εταιρεία του ασκούσε εμπορικές δραστηριότητες στην οικεία τρίτη χώρα, το πεδίο άσκησής τους ήταν περιορισμένο όσον αφορά το οικείο προϊόν. Επιπλέον, επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι η συνδεόμενη εταιρεία είχε σαφώς διαφορετικές δραστηριότητες από εκείνες του αντιπροσώπου και ότι δεν έλαβε καμία προμήθεια από τον παραγωγό-εξαγωγέα όσον αφορά τις πωλήσεις στην Ένωση. Τέλος ο παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβε ότι κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, η Επιτροπή ήδη αφαίρεσε ένα εύλογο περιθώριο κέρδους στο επίπεδο της συνδεόμενης εταιρείας στην Ένωση που καλύπτει όλα τα περιθώρια κέρδους σχετικά με όλες τις συναλλαγές μεταξύ εταιρειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι, σε περίπτωση διαδοχικών πωλήσεων μεταξύ συνδεόμενων εταιρειών, αποτελεί πράγματι πρακτική της Επιτροπής να αφαιρεί μόνο το περιθώριο κέρδους της συνδεόμενης εταιρείας που πωλεί απευθείας στον ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση και όχι τα περιθώρια κέρδους των άλλων συνδεόμενων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον ίδιο δίαυλο πωλήσεων.
(33)
Σημειώνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση η ύπαρξη ξεχωριστής φορολογικής οντότητας μπορεί να χρησιμεύσει ως ένδειξη σημαντικών οικονομικών δραστηριοτήτων που ασκεί το συνδεόμενο μέρος που βρίσκεται εκτός της Ένωσης, επειδή τέτοιου είδους δραστηριότητες απαιτούνται βάσει του εθνικού φορολογικού δικαίου. Στην προκειμένη περίπτωση, και όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 31, η Επιτροπή έλαβε υπόψη της το γεγονός ότι ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας έχει συνδεόμενο μέρος εκτός της Ένωσης με σημαντική οικονομική δραστηριότητα καθώς και το γεγονός ότι το εκτός της Ένωσης συνδεόμενο μέρος αφαιρούσε ένα περιθώριο κέρδους για κάθε συναλλαγή πωλήσεων του οικείου προϊόντος μεταξύ των συνδεόμενων μερών, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η συγκρισιμότητα των τιμών για τις εξαγωγές MSG στην Ένωση. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 31, το ποσό στο οποίο βασίστηκε η προσαρμογή αντικατοπτρίζει το πραγματικά εξακριβωμένο περιθώριο κέρδους που χρεώθηκε μεταξύ των συνδεόμενων εταιρειών και συνεπώς αντικατοπτρίζει, επίσης, επακριβώς τις δραστηριότητες της συνδεόμενης εταιρείας. Επομένως, οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίπτονται.
(34)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ο ίδιος παραγωγός-εξαγωγέας διαφώνησε με την προσαρμογή που έγινε για τις προμήθειες που καταβλήθηκαν για τις τιμές εξαγωγής υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν άμεσες δαπάνες πώλησης, αλλά καταβάλλονταν σε μηνιαία βάση με αποτέλεσμα να μη συνδέονται με κάποια συγκεκριμένη συναλλαγή πώλησης και να μην επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι οι προμήθειες που καταβλήθηκαν επηρέασαν μόνο τις συνδεόμενες εταιρείες και ότι επομένως το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού ήταν άνευ αντικειμένου. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε, επίσης, ότι, με βάση την παραδοχή ότι θεωρείται ενιαία οικονομική οντότητα με τη συνδεόμενη εταιρεία του, οποιαδήποτε μεταβίβαση χρημάτων στο εσωτερικό της εν λόγω οικονομικής οντότητας δεν πρέπει να θεωρείται έξοδα ή έσοδα για την εν λόγω οικονομική οντότητα.
(35)
Από την έρευνα προέκυψε ότι, βάσει μιας «συμφωνίας περί προμηθειών» μεταξύ του παραγωγού-εξαγωγέα και της συνδεόμενης εταιρείας του, έπρεπε να καταβάλλεται προμήθεια όταν ο παραγωγός-εξαγωγέας στην Ινδονησία πωλούσε απευθείας σε ανεξάρτητους πελάτες στην ενωσιακή αγορά (αντί μέσω της συνδεόμενης εταιρείας του). Η καταβαλλόμενη προμήθεια συνδεόταν απευθείας με την καθαρή αξία πωλήσεων. Κατά συνέπεια, η άμεση σχέση μεταξύ των πωλήσεων και της καταβληθείσας προμήθειας επηρέασε τη συγκρισιμότητα των τιμών βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού.
(36)
Τέλος, η παραδοχή ότι οι συνδεόμενες εταιρείες θεωρούνται ενιαία οικονομική οντότητα είναι ανακριβής. Από την έρευνα προέκυψε ότι ο παραγωγός-εξαγωγέας διέθετε ένα απολύτως λειτουργικό τμήμα εξαγωγών και ότι δεν υπήρχε επικάλυψη των εργασιών των σχετικών με τις εξαγωγές μεταξύ του παραγωγού-εξαγωγέα και του συνδεόμενου εισαγωγέα. Επομένως, η συνδεόμενη εταιρεία δεν μπορεί να θεωρηθεί εσωτερικό τμήμα πωλήσεων και τα σχετικά επιχειρήματα απορρίπτονται.
(37)
Εναλλακτικά, σε περίπτωση προσαρμογής των τιμών εξαγωγής βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι θα πρέπει επίσης να εξαιρεθεί από τα γενικά και διοικητικά έξοδα της συνδεόμενης εταιρείας που αφαιρέθηκαν από την τιμή μεταπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση το ποσό που καταβλήθηκε για προμήθειες, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, κατά την κατασκευή μιας αξιόπιστης τιμής εξαγωγής, πρέπει να αφαιρούνται από την τιμή μεταπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση όλες οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ εισαγωγής και μεταπώλησης και δεν υφίσταται νομική βάση για τον συμψηφισμό αυτών των εξόδων με οποιαδήποτε έσοδα, όπως ζητεί ο παραγωγός-εξαγωγέας. Επιπλέον, τα γενικά και διοικητικά έξοδα της συνδεόμενης εταιρείας στην Ένωση εμπίπτουν σε διαφορετικό δίαυλο πωλήσεων (π.χ. μέσω του συνδεόμενου πελάτη) από ό,τι τα έσοδα από προμήθειες που εμπίπτουν στον δίαυλο πωλήσεων σε μη συνδεόμενους πελάτες. Τέλος, η προσαρμογή για το περιθώριο κέρδους σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού και ο καθορισμός της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με τις παραγράφους 8 ή 9 του ίδιου άρθρου 2 εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς και αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικά στάδια της ανάλυσης ντάμπινγκ.
(38)
Μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, ο παραγωγός-εξαγωγέας επανέλαβε τους ισχυρισμούς του όσον αφορά την προμήθεια που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 35 και υποστήριξε ότι είναι αντιφατικό, αφενός, να θεωρούνται οι τιμές μεταφοράς μεταξύ συνδεόμενων μερών αναξιόπιστες και, αφετέρου, να γίνεται προσαρμογή της τιμής εξαγωγής που έχει βασιστεί σε συμφωνία περί προμήθειας μεταξύ των συνδεόμενων μερών. Ο παραγωγός-εξαγωγέας διαφώνησε επίσης με τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 35, σύμφωνα με τα οποία η καταβληθείσα προμήθεια συνδεόταν άμεσα με την καθαρή αξία των πωλήσεων και ότι υπήρχε επομένως άμεση σχέση μεταξύ της πώλησης και της καταβληθείσας προμήθειας, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η συγκρισιμότητα των τιμών, επειδή καταβαλλόταν μία φορά τον μήνα και δεν κοινοποιούνταν μεταξύ των μερών οι λεπτομέρειες του υπολογισμού της προμήθειας.
(39)
Ο παραγωγός-εξαγωγέας δεν τεκμηρίωσε περαιτέρω τους ισχυρισμούς του ούτε παρείχε επιπρόσθετα ουσιώδη στοιχεία προς επίρρωση των δηλώσεών του που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τα προαναφερθέντα συμπεράσματα. Ως εκ τούτου, τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 35 έως 37 επιβεβαιώνονται.
(40)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι έπρεπε να γίνει προσαρμογή της κανονικής αξίας για τα έξοδα προβολής και παροχής κινήτρων. Ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι τα έξοδα αυτά δεν αφορούσαν τις εξαγωγικές πωλήσεις στην Ένωση ενώ είχαν άμεση επίπτωση στην εγχώρια τιμή πώλησης. Προς επίρρωση αυτού του επιχειρήματος, ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι, τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις, τα εν λόγω έξοδα μπορούσαν να εντοπιστούν σε συγκεκριμένες εγχώριες συναλλαγές πωλήσεων. Τέλος, ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι τα έξοδα προβολής και παροχής κινήτρων αντικατοπτρίζουν τα διαφορετικά επίπεδα εμπορίου στην εγχώρια αγορά (όπου το όξινο γλουταμινικό νάτριο πωλείται απευθείας στους εμπόρους λιανικής πώλησης), αφενός, και των πωλήσεων στην Ένωση (προς εμπόρους και διανομείς), αφετέρου.
(41)
Από την έρευνα προέκυψε ότι τα έξοδα προβολής και παροχής κινήτρων συνδέονταν κατά κύριο λόγο με λογαριασμούς πελατών και όχι με συγκεκριμένες συναλλαγές πωλήσεων. Τα έξοδα προβολής και παροχής κινήτρων πραγματοποιούνται ανεξάρτητα από το κατά πόσον το προϊόν πωλείται τελικά. Επιπλέον, από την έρευνα προέκυψε ότι τα έξοδα τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς, συνδέονταν με μία συγκεκριμένη συναλλαγή πωλήσεων, στην πράξη, δεν αντικατοπτρίζονταν στην τιμή. Ως εκ τούτου, εξάχθηκε το συμπέρασμα ότι τα έξοδα προβολής και παροχής κινήτρων δεν επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών και ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.
(42)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι το όξινο γλουταμινικό νάτριο σε κρυστάλλους μεγάλου μεγέθους (μέγεθος ανοιγμάτων πλέγματος) είχε διαφορετικά φυσικά χαρακτηριστικά και πωλήθηκε σε διαφορετικό επίπεδο εμπορίου από ό,τι το ΜSG που εξήχθη στην Ένωση. Για τον λόγο αυτό, ο παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι οι κρύσταλλοι ΜSG μεγάλου μεγέθους θα πρέπει να εξαιρεθούν από τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
(43)
Από την έρευνα προέκυψε ότι υπάρχουν διαφορετικά μεγέθη ανοιγμάτων πλέγματος: σκόνη, πολύ μικρό, μικρό, κανονικό και μεγάλο. Στο πεδίο του προϊόντος περιλαμβάνονται όλα τα μεγέθη πλέγματος, επειδή έχουν τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά, τις ίδιες τελικές χρήσεις και είναι εναλλάξιμα. Επομένως, στον καθορισμό της κανονικής αξίας πρέπει να συμπεριληφθούν όλα τα είδη του προϊόντος. Επιπλέον, από την έρευνα προέκυψε ότι τα διαφορετικά μεγέθη πλέγματος δεν επηρέασαν το κόστος.
(44)
Από την έρευνα προέκυψε επίσης ότι οι πελάτες στην εγχώρια αγορά που αγόραζαν MSG μεγάλου μεγέθους πλέγματος αγόραζαν επίσης και άλλα μεγέθη πλέγματος. Δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι διαφορές τιμών που παρατηρούνται για το MSG μεγάλου μεγέθους πλέγματος συνδέονται με τα φυσικά χαρακτηριστικά ή το επίπεδο εμπορίου, επειδή αυτή η διαφορά των τιμών μπορούσε να συνδεθεί και με άλλα στοιχεία, όπως οι πελάτες και οι ποσότητες που αγοράστηκαν. Επιπλέον, ο παραγωγός-εξαγωγέας δεν προσδιόρισε ποσοτικά την εικαζόμενη διαφορά σε φυσικά χαρακτηριστικά. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν σχετικά με το θέμα αυτό απορρίπτονται.
(45)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων στο θέμα αυτό, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 39 έως 46 του προσωρινού κανονισμού.
4. Περιθώριο ντάμπινγκ
(46)
Ελλείψει παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 47 έως 48 του προσωρινού κανονισμού.
(47)
Λαμβανομένης υπόψη της μη συμπερίληψης στον καθορισμό της τιμής εξαγωγής ενός παραγωγού-εξαγωγέα ορισμένων συναλλαγών, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 25, και ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή του δασμού, καθορίζονται ως εξής:
Εταιρεία
Περιθώριο ντάμπινγκ
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2 %
PT. Miwon Indonesia
13,3 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
28,4 %
Δ. ΖΗΜΙΑ
1. Ορισμός του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και της ενωσιακής παραγωγής
(48)
Τα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν ότι η Επιτροπή πρέπει να εξαιρέσει τον συνεργαζόμενο ενωσιακό παραγωγό από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής λόγω της άρνησης συνεργασίας ενός παραγωγού-εξαγωγέα στην Ινδονησία που συνδέεται με αυτόν. Υποστηρίχθηκε ότι η εικόνα της ζημίας μπορεί να αλλοιωθεί από τη σχέση αυτή.
(49)
Τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν παρείχαν νέες πληροφορίες ή αποδεικτικά στοιχεία για το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα, δεν τεκμηρίωσαν τον ισχυρισμό τους ως προς τον βαθμό στον οποίο μπορεί να έχει αλλοιωθεί η εικόνα της ζημίας. Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 53 του προσωρινού κανονισμού, στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι ανάγκη να εξαιρεθεί ο συνεργαζόμενος ενωσιακός παραγωγός από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, παρά τη σχέση του με τον μη συνεργαζόμενο παραγωγό-εξαγωγέα στην Ινδονησία, επειδή ο εν λόγω μοναδικός παραγωγός της Ένωσης συνεργάστηκε πλήρως με την Επιτροπή κατά την περίοδο της έρευνας και υποβλήθηκε σε πλήρη επαλήθευση. Επομένως, η αδυναμία του εξαγωγέα-παραγωγού της Ινδονησίας να συνεργαστεί στην έρευνα δεν επηρέασε τη διεξαγωγή της έρευνας. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό απορρίπτεται.
(50)
Μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, τα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν τον ισχυρισμό τους ότι ο συνεργαζόμενος παραγωγός της Ένωσης πρέπει να εξαιρεθεί από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής λόγω της άρνησης συνεργασίας ενός παραγωγού-εξαγωγέα στην Ινδονησία που συνδέεται με αυτόν. Τα εν λόγω μέρη υποστήριξαν ότι η άρνηση συνεργασίας του συνδεόμενου παραγωγού-εξαγωγέα στην Ινδονησία μπορεί να αλλοίωσε την εικόνα της ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Συγκεκριμένα, υποστήριξαν ότι οι τιμές του MSG αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε παγκόσμιο επίπεδο και ότι, λόγω του συνδέσμου αυτού, υπήρχε κίνδυνος συμψηφισμού, με αποτέλεσμα οι τιμές στους πελάτες στην ενωσιακή αγορά να είναι χαμηλότερες και στην αγορά τρίτων χωρών υψηλότερες. Η άρνηση συνεργασίας στην έρευνα του παραγωγού-εξαγωγέα στην Ινδονησία είχε ως αποτέλεσμα να μη δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να ελέγξει κατά πόσον υπήρξε συμψηφισμός.
(51)
Τα ενδιαφερόμενα μέρη περιορίστηκαν να προβάλουν αυτό το επιχείρημα χωρίς ωστόσο να το τεκμηριώσουν με πραγματικά στοιχεία. Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά τις τιμές που επέβαλε ο ενωσιακός παραγωγός στους πελάτες του στην ενωσιακή αγορά, που εξακριβώθηκαν κατά τη διενέργεια της έρευνας, δεν υπήρξαν ενδείξεις ότι οι τιμές μειώθηκαν λόγω συμψηφισμού. Απεναντίας, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 100 του προσωρινού κανονισμού, οι τιμές των εισαγωγών από την Ινδονησία μειώθηκαν κατά 8 % κατά την εξεταζόμενη περίοδο, γεγονός που συνέβαλε στην άσκηση πίεσης στις τιμές στην ενωσιακή αγορά, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η Ένωση να αυξήσει τις τιμές της κατ' αναλογία προς την αύξηση των εξόδων της. Επομένως, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής συνολικά αναγκάστηκε να μειώσει τις τιμές του κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Για τον λόγο αυτό, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(52)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν άλλες παρατηρήσεις σχετικά με το συμφέρον των χρηστών, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 50 και 51 του προσωρινού κανονισμού.
2. Κατανάλωση της Ένωσης
(53)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι η περιγραφή της εξέλιξης της ενωσιακής κατανάλωσης στην αιτιολογική σκέψη 55 του προσωρινού κανονισμού ήταν ελλιπής. Ειδικότερα, το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι η μείωση της κατανάλωσης στο διάστημα από το οικονομικό έτος 2010/2011 έως το οικονομικό έτος 2011/2012 οφειλόταν στο γεγονός ότι οι εισαγωγές από το Βιετνάμ αντικαταστάθηκαν από φτηνότερες εισαγωγές από την Ινδονησία και ότι, επομένως, οι πελάτες στην Ένωση, που δεν περίμεναν άλλες αυξήσεις τιμών, πούλησαν τα συσσωρευμένα αποθέματά τους, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο συνολικός όγκος των πωλήσεων στην Ένωση.
(54)
Οι συνθήκες που περιγράφονται από το ενδιαφερόμενο μέρος δεν έρχονται σε αντίθεση με τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 55 του προσωρινού κανονισμού, ότι δηλαδή η μείωση της κατανάλωσης μεταξύ των οικονομικών ετών 2010/2011 και 2011/2012 οφειλόταν κυρίως στη μείωση των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής στην ενωσιακή αγορά. Ειδικότερα, μεταξύ των οικονομικών ετών 2010/2011 και 2011/2012, μειώθηκαν τόσο οι πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής όσο και οι εισαγωγές από τρίτες χώρες. Ωστόσο, ενώ το σύνολο των εισαγωγών μειώθηκε μόνο κατά 2 % (βλέπε αιτιολογική σκέψη 107 του προσωρινού κανονισμού), ο όγκος πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής μειώθηκε κατά 16 % (αιτιολογική σκέψη 72 του προσωρινού κανονισμού). Η μείωση του όγκου πωλήσεων από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής συνέπεσε με τη μείωση του όγκου παραγωγής του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, όπως προκύπτει από τον πίνακα στην αιτιολογική σκέψη 68 του προσωρινού κανονισμού.
(55)
Ωστόσο, όπως προκύπτει από τον πίνακα στην αιτιολογική σκέψη 104 του προσωρινού κανονισμού, οι εισαγωγές από το Βιετνάμ μεταξύ των οικονομικών ετών 2010/2011 και 2011/2012 αυξήθηκαν, αντίθετα με όσα ισχυρίζεται το ενδιαφερόμενο μέρος, ενώ οι εισαγωγές από άλλες τρεις χώρες, όπως η Βραζιλία, μειώθηκαν κατά περίπου 60 % κατά την ίδια περίοδο. Συνεπώς, η υπόθεση ότι οι εισαγωγές από το Βιετνάμ αντικαταστάθηκαν από τις εισαγωγές από την Ινδονησία δεν επιβεβαιώνεται από τα συμπεράσματα.
(56)
Επιπλέον, το ενδιαφερόμενο μέρος δεν τεκμηρίωσε τον ισχυρισμό του ότι οι χρήστες είχαν συσσωρεύσει αποθέματα πριν από την εξεταζόμενη περίοδο και ότι τα πούλησαν σε αυξημένες ποσότητες όταν αυξήθηκαν οι εισαγωγές από την Ινδονησία. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν μπόρεσαν επίσης να επιβεβαιωθούν από την έρευνα. Επομένως, οι σχετικοί ισχυρισμοί του ενδιαφερόμενου μέρους απορρίπτονται.
(57)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά την κατανάλωση της Ένωσης, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 52 έως 55 του προσωρινού κανονισμού.
3. Εισαγωγές από την υπό εξέταση χώρα
(58)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον ορισμό του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 56 έως 66 του προσωρινού κανονισμού.
4. Οικονομική κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής
(59)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι το γεγονός ότι ο όγκος της παραγωγής και η χρήση της παραγωγικής ικανότητας μειώθηκαν κατά την εξεταζόμενη περίοδο ήταν μόνο συνέπεια μιας σημαντικής αύξησης που προηγήθηκε. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι, για τον λόγο αυτό, η μείωση κατά την εξεταζόμενη περίοδο δεν πρέπει να θεωρηθεί αρνητική εξέλιξη και δεν αποτελεί ένδειξη ζημίας. Ωστόσο, κατά την αξιολόγηση της εξέλιξης των δεικτών ζημίας, λαμβάνονται κατά κανόνα υπόψη μόνο οι τάσεις που διαπιστώνονται κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχε κανένας βάσιμος λόγος για να υπάρξει παρέκκλιση από αυτήν την πρακτική και να αξιολογηθούν οι τάσεις των δεικτών ζημίας για μια μεγαλύτερη χρονική περίοδο. Το επιχείρημα αυτό, επομένως, απορρίπτεται.
(60)
Το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι η πιθανή συμπερίληψη υποπροϊόντων μπορεί να οδήγησε σε διόγκωση του κόστους παραγωγής του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, γεγονός που επίσης μπορεί να επηρέασε την κερδοφορία. Ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί. Το κόστος παραγωγής του ενωσιακού κλάδου, συμπεριλαμβανομένων των υποπροϊόντων, αποτέλεσαν αντικείμενο ελέγχου και διαπιστώθηκαν η πληρότητα και η εγκυρότητα των εξόδων. Επομένως, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.
(61)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά την εξέλιξη των δεικτών ζημίας, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 67 έως 93 του προσωρινού κανονισμού.
5. Συμπέρασμα σχετικά με τη ζημία
(62)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι δεν έδειχναν όλοι οι δείκτες ζημίας αρνητική τάση και ότι η ύπαρξη αρνητικής τάσης σε λίγους μόνο δείκτες ζημίας δεν αρκεί για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο ενωσιακός κλάδος υπέστη σημαντική ζημία.
(63)
Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, δεν πρέπει να εμφανίζουν όλοι οι δείκτες ζημίας αρνητική τάση προκειμένου να εξαχθεί συμπέρασμα για την ύπαρξη ζημίας. Επιπλέον, ο ισχυρισμός είναι εσφαλμένος επειδή από την έρευνα προέκυψε ότι σχεδόν όλοι οι δείκτες ζημίας σημείωσαν αρνητική τάση κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί απορρίπτονται.
(64)
Βάσει των ανωτέρω και ελλείψει άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα αποτελέσματα των αιτιολογικών σκέψεων 94 έως 96 του προσωρινού κανονισμού ότι ο ενωσιακός κλάδος υπέστη σημαντική ζημία, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού.
Ε. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ
1. Συνέπειες των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ
(65)
Ένα μέρος υποστήριξε ότι, βάσει των συμπερασμάτων που περιέχονται στην αιτιολογική σκέψη 66 του προσωρινού κανονισμού, ότι δηλαδή το μέσο σταθμισμένο περιθώριο υποτιμολόγησης των εισαγωγών από την Ινδονησία κυμάνθηκε μεταξύ 0 % και 5 % κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι εν λόγω εισαγωγές δεν μπορεί να προκάλεσαν τη ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής, επειδή δεν ήταν δυνατό να είχαν ασκήσει καμία πίεση στις τιμές στην αγορά της Ένωσης.
(66)
Ο ισχυρισμός αυτός δεν επιβεβαιώνεται από τα συμπεράσματα της έρευνας. Όπως υπογραμμίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 99 και 100 του προσωρινού κανονισμού, οι εισαγωγές με ντάμπινγκ από την Ινδονησία αυξήθηκαν σημαντικά κατά την εξεταζόμενη περίοδο τόσο σε απόλυτους όρους όσο και σε όρους μεριδίου της αγοράς. Η εν λόγω αύξηση συνέπεσε με μείωση του όγκου πωλήσεων και του μεριδίου αγοράς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Οι εισαγωγές σε τόσο σημαντικές ποσότητες ανάγκασαν τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής να μειώσει τις οικείες τιμές πώλησης προκειμένου να τις ευθυγραμμίσει με τα επίπεδα τιμών των εισαγωγών από την Ινδονησία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα περιθώρια υποτιμολόγησης που διαπιστώθηκαν να είναι όντως χαμηλά. Ωστόσο, ταυτόχρονα, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεν ήταν σε θέση να καθορίσει τις τιμές του σε επίπεδα ανάλογα με την αύξηση του κόστους, γεγονός που οδήγησε σε σημαντική μείωση της κερδοφορίας του κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Αυτό επιβεβαιώνεται από το μέγεθος των περιθωρίων ζημίας που διαπιστώθηκαν, που κυμαίνονται μεταξύ 24,9 % και 47,0 %, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 125 παρακάτω. Συνεπώς, το επιχείρημα αυτό απορρίπτεται.
(67)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τις συνέπειες των εισαγωγών με ντάμπινγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 98 έως 101 του προσωρινού κανονισμού.
2. Επίδραση άλλων παραγόντων
2.1. Επιπτώσεις των εισαγωγών από την Κίνα
(68)
Δύο ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι, αντιθέτως προς τα συμπεράσματα που παρουσιάζονται στην αιτιολογική σκέψη 103, οι κινεζικές εισαγωγές είχαν αρνητική επίδραση στις τιμές πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και συνέβαλαν, επομένως, στην πρόκληση σημαντικής ζημίας.
(69)
Σε απόλυτους όρους, ο όγκος των κινεζικών εισαγωγών παρέμεινε σε χαμηλά επίπεδα κατά την εξεταζόμενη περίοδο, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 102 του προσωρινού κανονισμού. Επιπλέον, αν συνυπολογιστούν οι δασμοί αντιντάμπινγκ, οι τιμές εισαγωγής βρίσκονταν σε υψηλότερα επίπεδα από τις τιμές πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και ήταν επίσης υψηλότερες από τις τιμές εισαγωγής από την Ινδονησία. Ο ισχυρισμός ότι οι κινεζικές εισαγωγές συνέβαλαν στην πρόκληση της σοβαρής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεδομένου του όγκου των εισαγωγών και των επιπέδων των τιμών εισαγωγής από την Κίνα απορρίπτεται.
(70)
Συνεπώς, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 102 και 103 του προσωρινού κανονισμού.
2.2. Εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες
(71)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν και το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 104 έως 108 του προσωρινού κανονισμού.
2.3. Εξέλιξη της κατανάλωσης στην Ένωση
(72)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι η μείωση των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής συνέπεσε με τη μείωση της ενωσιακής κατανάλωσης και ότι αυτή ήταν επομένως η κύρια αιτία για τη σημαντική ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
(73)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 109 του προσωρινού κανονισμού, η μείωση της κατανάλωσης ήταν μόνο 2 %, ενώ η μείωση των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής ήταν 17 % κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Επομένως, η μείωση της κατανάλωσης δεν μπορεί να εξηγήσει την κατά πολύ μεγαλύτερη μείωση του όγκου των πωλήσεων. Επιπλέον, οι εισαγωγές από την Ινδονησία αυξήθηκαν παρά τη μικρότερη κατανάλωση. Επομένως, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.
(74)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που διατυπώνονται στην αιτιολογική σκέψη 109 του προσωρινού κανονισμού.
2.4. Εξαγωγικές επιδόσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής
(75)
Ελλείψει παρατηρήσεων όσον αφορά την επίδραση των εξαγωγικών επιδόσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 110 έως 112.
2.5. Εικαζόμενες ανεπάρκειες του ενωσιακού κλάδου παραγωγής
(76)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, δύο μέρη επανέλαβαν τον ισχυρισμό ότι η ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής οφειλόταν στις εικαζόμενες εγγενείς ανεπάρκειες στην παραγωγική διαδικασία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής συμπεριλαμβανομένης της ανεπαρκούς χρήσης πόρων από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
(77)
Τα εν λόγω μέρη παρέλειψαν να διευκρινίσουν τον χαρακτήρα των εικαζόμενων ανεπαρκειών. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 113 του προσωρινού κανονισμού, η έρευνα δεν έφερε στο φως τυχόν ανεπάρκεια του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίπτονται.
(78)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος επανέλαβε τους ισχυρισμούς του όσον αφορά τις ανεπάρκειες του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι δεν διερευνήθηκαν οι διακοπές λειτουργίας για λόγους συντήρησης, η ένταξη μιας πρώην θυγατρικής εταιρείας, η αύξηση του εργατικού κόστους και οι επικείμενες σημαντικές επενδύσεις και η επίπτωσή τους στην κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
(79)
Αντίθετα προς τους ισχυρισμούς, οι προαναφερθέντες παράγοντες όντως αναλύθηκαν από την Επιτροπή, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 94 έως 96 (διακοπές λειτουργίας για λόγους συντήρησης), 89 και 90 (ένταξη της πρώην θυγατρικής εταιρείας), 91 (εργατικό κόστος) και 82 και 83 (επενδύσεις) παρακάτω, που όμως δεν οδηγούν στην εξαγωγή συμπεράσματος για τυχόν ανεπάρκειες του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Συνεπώς, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται
(80)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα που διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 113 του προσωρινού κανονισμού.
2.6. Χρηματοπιστωτική κρίση
(81)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 114 του προσωρινού κανονισμού.
2.7. Επενδύσεις και ρυθμιστικές απαιτήσεις ασφάλειας της ΕΕ
(82)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι τη ζημία την προκάλεσε το υψηλό επίπεδο των επενδύσεων που πραγματοποίησε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι δεν έχει σημασία κατά πόσον ήταν αναγκαίες οι επενδύσεις, επειδή πρέπει να αναλυθεί μόνο κατά πόσον αυτές επηρέασαν την κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, και ιδίως την κερδοφορία του.
(83)
Το εν λόγω μέρος δεν εξήγησε σε ποιον βαθμό οι επενδύσεις που πραγματοποίησε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής θα μπορούσαν να έχουν επηρεάσει την κερδοφορία τους. Όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 116 του προσωρινού κανονισμού, οι επενδύσεις που πραγματοποίησε ο ενωσιακός κλάδος βασίστηκαν σε εύλογες επιχειρηματικές αποφάσεις και δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι διέσπασαν την αιτιώδη συνάφεια. Επιπλέον οι επενδυτικές δαπάνες με την πάροδο του χρόνου αποσβέστηκαν και για τον λόγο αυτό δεν είχαν σημαντικό αντίκτυπο στην κερδοφορία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν σχετικά με το θέμα αυτό απορρίφθηκαν.
(84)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, το εν λόγω ενδιαφερόμενο μέρος επανέλαβε τους ισχυρισμούς του ότι η ζημία προκλήθηκε από τις απαιτήσεις που προβλέπονται από τον νόμο και από το υψηλό επίπεδο επενδύσεων που έκανε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής προκειμένου να τις ικανοποιήσει. Επανέλαβαν επίσης ότι δεν έχει σημασία αν πρόκειται για εύλογες επιχειρηματικές αποφάσεις και ότι στην ανάλυση θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη μόνο η επίπτωση στην κερδοφορία. Στο πλαίσιο αυτό προβλήθηκε και ένα τελευταίο επιχείρημα, ότι δεν είχε σημασία το γεγονός ότι το επενδυτικό κόστος είχε αποσβεστεί με την πάροδο του χρόνου.
(85)
Αντιθέτως με τους ισχυρισμούς αυτούς, στην αξιολόγηση λήφθηκε υπόψη η επίπτωση που είχαν οι επενδύσεις στην κερδοφορία του βιομηχανικού κλάδου παραγωγής. Η απόσβεση του επενδυτικού κόστους είναι ένας παράγοντας κόστους που έχει σημασία για τον καθορισμό της κερδοφορίας, και για τον λόγο αυτόν έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Συνεπώς, το εν λόγω επιχείρημα απορρίπτεται.
(86)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον αντίκτυπο των επενδύσεων και των ρυθμιστικών απαιτήσεων ασφάλειας της ΕΕ, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 115 και 116 του προσωρινού κανονισμού.
2.8. Κόστος πρώτων υλών και άλλα έξοδα
2.8.1. Κόστος παραγωγής
(87)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι η μείωση της κερδοφορίας οφείλεται στην παράλληλη αύξηση του κόστους παραγωγής εν γένει. Επομένως, η ζημία προκλήθηκε από την εν λόγω αύξηση του κόστους παραγωγής μάλλον παρά από τις εισαγωγές από την Ινδονησία.
(88)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 100 του προσωρινού κανονισμού, το κόστος της αύξησης της παραγωγής δεν έγινε δυνατό να αντικατοπτριστεί στην τιμή πώλησης λόγω της πίεσης που άσκησαν στις τιμές οι εισαγωγές MSG από την Ινδονησία. Η μείωση της κερδοφορίας οφείλεται, επομένως, κατά κύριο λόγο στην αύξηση των εισαγωγών με ντάμπινγκ και το εν λόγω επιχείρημα απορρίπτεται.
2.8.2. Ένταξη μιας πρώην συνδεόμενης εταιρείας
(89)
Το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι δεν έχει αναλυθεί επαρκώς η επίπτωση της ένταξης μιας πρώην συνδεόμενης εταιρείας στην κερδοφορία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Το εν λόγω μέρος ισχυρίστηκε ότι η ένταξη αυτή είχε αρνητικό αντίκτυπο στην κερδοφορία και ως εκ τούτου προκάλεσε τη ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
(90)
Η Επιτροπή διερεύνησε περαιτέρω τις επιπτώσεις στους σχετικούς δείκτες ζημίας της ένταξης μιας πρώην συνδεόμενης εταιρείας, όπως το κόστος παραγωγής, η απασχόληση, οι επενδύσεις και η κερδοφορία. Σημειώνεται ότι η υπό εξέταση συνδεόμενη εταιρεία είχε και άλλες δραστηριότητες εκτός από την πώληση του οικείου προϊόντος. Διαπιστώθηκε ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ήταν κερδοφόρος κατά το οικονομικό έτος κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε η ένταξη (2011/2012). Το επόμενο οικονομικό έτος (2012/2013) η κερδοφορία ήταν αρνητική. Η αλλαγή αυτή συνέπεσε με αύξηση του όγκου εισαγωγών από την Ινδονησία, που πράγματι διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους. Στη βάση αυτή, η ανάλυση δεν επιβεβαίωσε ότι η ένταξη της πρώην συνδεόμενης εταιρείας είχε σημαντική αρνητική επίδραση στην κερδοφορία και για τον λόγο αυτό οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίπτονται.
2.8.3. Εργατικό κόστος
(91)
Διάφορα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η αύξηση του εργατικού κόστους ευθύνεται για τη ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Ενώ η αύξηση του συνολικού κόστους προκλήθηκε επίσης από την αύξηση του εργατικού κόστους κατά την εξεταζόμενη περίοδο, από την έρευνα προέκυψε ότι ο αντίκτυπος της αύξησης του εργατικού κόστους στο συνολικό κόστος παραγωγής δεν ήταν σημαντικός (για λόγους εμπιστευτικότητας δεν επιτρέπεται να κοινοποιηθούν ακριβή αριθμητικά στοιχεία). Στη βάση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η σημαντική ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής οφείλεται στην αύξηση του εργατικού κόστους και οι σχετικοί ισχυρισμοί απορρίπτονται.
(92)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι το εργατικό κόστος δεν έπρεπε να αξιολογηθεί μεμονωμένα, αλλά έπρεπε να έχει συνεκτιμηθεί ο αντίκτυπος της αύξησης των διαφόρων παραμέτρων του κόστους στο σύνολό τους.
(93)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 87 και 88, η Επιτροπή αξιολόγησε την αύξηση του κόστους παραγωγής συνολικά και ως εκ τούτου το σχετικό επιχείρημα απορρίπτεται.
2.8.4. Διακοπές λειτουργίας λόγω συντήρησης
(94)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι η μείωση της παραγωγής και των πωλήσεων οφείλεται σε διακοπές λειτουργίας του ενωσιακού κλάδου παραγωγής για λόγους συντήρησης που οδήγησαν σε μείωση του όγκου πωλήσεων. Επομένως, η μείωση της παραγωγής και του όγκου πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής δεν πρέπει να αποδοθεί στις εισαγωγές από την Ινδονησία.
(95)
Από την έρευνα προέκυψε ότι η μείωση της παραγωγής μεταξύ του οικονομικού έτους 2012/2013 και της περιόδου έρευνας συνέπεσε πράγματι με παρατεταμένες διακοπές της παραγωγής για λόγους συντήρησης, που, ωστόσο, έγιναν σε μια προσπάθεια να μειωθούν τα μεγάλα αποθέματα που προκλήθηκαν από τη μείωση του αριθμού των πωλήσεων τα προηγούμενα έτη στο πλαίσιο της εξεταζόμενης περιόδου.
(96)
Επομένως, η μείωση της παραγωγής και των πωλήσεων οφειλόταν στις εισαγωγές με ντάμπινγκ όξινου γλουταμινικού νατρίου από την Ινδονησία και το επιχείρημα αυτό απορρίπτεται.
(97)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, ένα άλλο ενδιαφερόμενο μέρος επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι η ζημία οφειλόταν στις διακοπές λειτουργίας λόγω συντήρησης και ότι δεν είχε σημασία κατά πόσον αυτές οι διακοπές λειτουργίας ήταν αναγκαίες. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη μόνον ο αντίκτυπος αυτών των διακοπών λειτουργίας στην κερδοφορία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
(98)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 95 και 96, οι διακοπές λειτουργίας λόγω συντήρησης ήταν συνέπεια της φθίνουσας πορείας των πωλήσεων που προκλήθηκε από την αύξηση των εισαγωγών με ντάμπινγκ από την Ινδονησία. Επομένως, οι εισαγωγές από την Ινδονησία προκάλεσαν πράγματι τις διακοπές λειτουργίας λόγω συντήρησης, που επομένως δεν μπορούν να αξιολογηθούν μεμονωμένα ούτε να θεωρηθεί ότι διέσπασαν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εν λόγω εισαγωγών και της ζημίας που προκλήθηκε. Επομένως, το επιχείρημα του ενδιαφερόμενου μέρους απορρίπτεται.
2.8.5. Υποτίμηση της ινδονησιακής ρουπίας
(99)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι η υποτίμηση της ινδονησιακής ρουπίας την περίοδο μεταξύ Ιανουαρίου 2012 και Ιανουαρίου 2014 έδωσε στους παραγωγούς-εξαγωγείς συγκριτικό πλεονέκτημα, που δεν συνδέεται με τις αποφάσεις τους σε θέματα τιμολόγησης. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι θα πρέπει να εξεταστεί ο αντίκτυπος του παράγοντα αυτού.
(100)
Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζεται ότι η πιθανή επίπτωση των εισαγωγών με ντάμπινγκ στις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής εξετάζεται κατά κύριο λόγο μέσω της υποτιμολόγησης και της συμπίεσης των τιμών. Για τον σκοπό αυτό, γίνεται σύγκριση των τιμών των εξαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ με τις τιμές πώλησης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής· οι τιμές των εξαγωγών που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της ζημίας ενδέχεται, ορισμένες φορές, να πρέπει να μετατραπούν σε άλλο νόμισμα, έτσι ώστε να υπάρξει συγκρίσιμη βάση. Κατά συνέπεια, η χρήση συναλλαγματικών ισοτιμιών στο πλαίσιο αυτό εξασφαλίζει απλώς ότι οι διαφορές των τιμών καθορίζονται σε συγκρίσιμη βάση. Εξ αυτού καθίσταται προφανές ότι στην προκειμένη περίπτωση η συναλλαγματική ισοτιμία δεν μπορεί να θεωρηθεί παράγοντας που προκάλεσε ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, επειδή δεν μπορεί να διαχωριστεί από αυτές καθαυτές τις εισαγωγές. Συνεπώς, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
2.8.6. Συμπεράσματα
(101)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά την επίπτωση του κόστους των πρώτων υλών και άλλων δαπανών, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 117 έως 120 του προσωρινού κανονισμού.
3. Συμπέρασμα σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια
(102)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων στο θέμα αυτό, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 121 έως 125 του προσωρινού κανονισμού.
ΣΤ. ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
1. Συμφέρον του κλάδου παραγωγής της Ένωσης
(103)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 127 έως 129 του προσωρινού κανονισμού.
2. Συμφέρον των εισαγωγέων/εμπόρων
(104)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 130 έως 132 του προσωρινού κανονισμού.
3. Συμφέρον των χρηστών
(105)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας χρήστης επανέλαβε τον ισχυρισμό του, που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 140 του προσωρινού κανονισμού, σύμφωνα με τον οποίο η κατανάλωση MSG στην Ένωση αναμένεται να αυξηθεί αισθητά, ιδίως λόγω της απαγόρευσης των φωσφορικών αλάτων και άλλων φωσφορικών ενώσεων στην Ένωση, που εικάζεται ότι θα αντικατασταθούν από τον MSG που χρησιμοποιείται για τον μη διατροφικό τομέα. Ο εν λόγω χρήστης υποστήριξε επίσης ότι η παραγωγική ικανότητα του ενωσιακού κλάδου παραγωγής δεν θα αρκεί να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση στην ενωσιακή αγορά. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε επίσης ότι η αύξηση της κατανάλωσης θα ωφελήσει τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, επειδή θα μπορέσει να αυξήσει τον οικείο όγκο πωλήσεων. Ο ίδιος χρήστης επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι δεν θα υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού, ιδίως επειδή οι παραγωγοί από άλλες τρίτες χώρες ανήκουν στον ίδιο όμιλο εταιρειών με τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και επομένως δεν προμηθεύουν την ενωσιακή αγορά.
(106)
Όπως υπογραμμίζεται στην αιτιολογική σκέψη 141 του προσωρινού κανονισμού, είναι δύσκολο να προβλεφθεί ο αντίκτυπος που θα έχει στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής το νέο κανονιστικό πλαίσιο όσον αφορά την απαγόρευση των φωσφορικών αλάτων και άλλων φωσφορικών ενώσεων στην Ένωση. Ειδικότερα, το ενδιαφερόμενο μέρος δεν παρείχε πληροφορίες ή αποδεικτικά στοιχεία για το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό αυτό το γεγονός θα αυξήσει τη ζήτηση MSG στην Ένωση.
(107)
Από την έρευνα προέκυψε ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής έχει πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και θα ήταν σε θέση να αυξήσει τον οικείο όγκο παραγωγής και να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση στην Ένωση, τουλάχιστον εν μέρει. Κατά την περίοδο της έρευνας, η συνολική παραγωγική ικανότητα της Ένωσης υπερέβη τη συνολική κατανάλωση στην Ένωση.
(108)
Όσον αφορά τις εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού, και όπως αναφέρεται ήδη στην αιτιολογική σκέψη 147 του προσωρινού κανονισμού, από την έρευνα προέκυψε ότι MSG παράγουν διάφορες τρίτες χώρες. Στην αρχή της εξεταζόμενης περιόδου, π.χ. κατά το οικονομικό έτος 2010/2011, το μερίδιο αγοράς των εισαγωγών από άλλες τρίτες χώρες (π.χ. Βραζιλία, Βιετνάμ και Κορέα) ήταν σημαντικό και μειώθηκε μόνον όταν αυξήθηκαν οι χαμηλά τιμολογημένες εισαγωγές από την Ινδονησία. Από την έρευνα προέκυψε ότι διάφορες τρίτες χώρς είχαν προμηθευτές που δεν ανήκαν στον ίδιο όμιλο με τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Αν αποκατασταθούν οι ισότιμοι όροι ανταγωνισμού στην ενωσιακή αγορά, θα μπορούν να ξεκινήσουν και πάλι οι εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες.
(109)
Συνεπώς, οι ισχυρισμοί που διατυπώθηκαν σχετικά με το θέμα αυτό απορρίπτονται.
(110)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των τελικών συμπερασμάτων, το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι η ζήτηση MSG θα αυξηθεί αισθητά στην Ένωση λόγω της μελλοντικής απαγόρευσης των φωσφορικών αλάτων και άλλων φωσφορικών ενώσεων και ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεν θα είναι σε θέση να καλύψει αυτήν την αυξανόμενη ζήτηση στην Ένωση. Ωστόσο, το εν λόγω μέρος δεν παρείχε νέες πληροφορίες ή συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και επομένως ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(111)
Το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε, επίσης, μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της το ποσοστό που αντιπροσωπεύει το MSG στο τελικό κόστος απορρυπαντικών. Ωστόσο, το ενδιαφερόμενο μέρος δεν υπέβαλε κανένα νέο στοιχείο προς αντίκρουση των συμπερασμάτων στις αιτιολογικές σκέψεις 138 και 139 του προσωρινού κανονισμού, σύμφωνα με τα οποία η πιθανή επίπτωση των μέτρων στην εν λόγω εταιρεία είναι περιορισμένη. Για τον λόγο αυτό, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(112)
Το ίδιο ενδιαφερόμενο μέρος στο τέλος υποστήριξε ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ούτε το επιπρόσθετο κόστος για τον μη διατροφικό κλάδο παραγωγής ούτε οι χρήστες των μη διατροφικών προϊόντων. Ωστόσο, δεν παρείχε νέες πληροφορίες ή αποδεικτικά στοιχεία και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός του απορρίπτεται.
(113)
Ένας άλλος χρήστης υποστήριξε ότι θα πρέπει να αποτιμηθεί συνολικά ο αντίκτυπος στους χρήστες των μέτρων κατά της Ινδονησίας και της Κίνας.
(114)
Ο αντίκτυπος των δύο μέτρων στους χρήστες αναλύθηκε ιδιαίτερα στο πλαίσιο της διαθεσιμότητας εναλλακτικών πηγών εφοδιασμού στην αιτιολογική σκέψη 147 του προσωρινού κανονισμού. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 108, από την εν λόγω ανάλυση προκύπτει ότι ορισμένες τρίτες χώρες είχαν δυνατότητα να εξάγουν MSG στην Ένωση. Οι εν λόγω τρίτες χώρες δραστηριοποιούνταν στην ενωσιακή αγορά πριν αρχίσουν οι αυξημένες εισαγωγές με ντάμπινγκ από την Ινδονησία στην Ένωση.
(115)
Υποστηρίχτηκε ότι οι χρήστες δεν είναι σε θέση να μετακυλίσουν το επιπλέον κόστος ενός δασμού αντιντάμπινγκ στον τελικό καταναλωτή, λόγω της μεγάλης ανταγωνιστικότητας στην ενωσιακή αγορά τελικών τροφίμων.
(116)
Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 135 έως 137 του προσωρινού κανονισμού, όσον αφορά τον τομέα της εστίασης το MSG αντιπροσωπεύει μόνο το 5 % περίπου του συνολικού κόστους των προϊόντων που περιέχουν όξινο γλουταμινικό νάτριο των συνεργαζόμενων εταιρειών. Οι εν λόγω εταιρείες διαπιστώθηκε ότι ήταν κερδοφόρες. Το ενδιαφερόμενο μέρος δεν παρείχε στοιχεία που θα μπορούσαν να αντικρούσουν αυτά τα συμπεράσματα. Επομένως, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη 136 του προσωρινού κανονισμού, ότι δηλαδή τα μέτρα θα έχουν περιορισμένο μόνο αντίκτυπο στις εν λόγω εταιρείες, και ο σχετικός ισχυρισμός απορρίπτεται.
4. Συμφέρον των προμηθευτών πρώτων υλών
(117)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, δύο προμηθευτές αμφισβήτησαν το συμπέρασμα που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 143 του προσωρινού κανονισμού υποστηρίζοντας ότι η εξαφάνιση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Οι εν λόγω προμηθευτές υποστήριξαν ότι η επίπτωση μιας πιθανής διακοπής της παραγωγής MSG από την Ένωση θα ήταν επιζήμια για το σύνολο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, επειδή τα εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης παράγουν ούτως ή άλλως ορισμένες ποσότητες σιρόπι από ζάχαρη και μελάσα, των οποίων κύριος αγοραστής είναι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Σε περίπτωση που παραμείνει απούλητη η ζάχαρη σε αυτές τις μορφές της, θα υπάρξει αντίκτυπος στη συνολική αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου εργοστασίου.
(118)
Εντούτοις, ο ισχυρισμός αυτός δεν τεκμηριώθηκε και, επομένως, δεν ήταν δυνατόν να ληφθεί υπόψη.
5. Άλλα επιχειρήματα
(119)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος επανέλαβε τις παρατηρήσεις του για την εικαζόμενη δεσπόζουσα θέση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, υποστηρίζοντας ότι, με την επιβολή μέτρων για το MSG, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής θα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα στην ενωσιακή αγορά. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκαν αποδεικτικά στοιχεία προς επίρρωση αυτού του ισχυρισμού. Επομένως, τα συμπεράσματα της αιτιολογικής σκέψης 145 του προσωρινού κανονισμού επιβεβαιώνονται και ο σχετικός ισχυρισμός απορρίπτεται.
6. Συμπέρασμα σχετικά με το συμφέρον της Ένωσης
(120)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον της Ένωσης, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 126 έως 148 του προσωρινού κανονισμού.
Ζ. ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας (περιθώριο ζημίας)
(121)
Σε συνέχεια της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων, ένα ενδιαφερόμενο μέρος αμφισβήτησε το στοχευόμενο κέρδος που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 151 του προσωρινού κανονισμού. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι ένα περιθώριο κέρδους προ φόρων της τάξης του 3 %-5 % αποτελεί εύλογο επίπεδο εμπορικού κέρδους που βασίζεται στο καθαρό περιθώριο κέρδους προ φόρων των παραγωγών MSG που πραγματοποιήθηκε το 2013 σε δυο ασιατικές χώρες.
(122)
Το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας αντιστοιχεί στο περιθώριο κέρδους που θα ανέμενε λογικά να πραγματοποιήσει ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 151 του προσωρινού κανονισμού, οι εισαγωγές με ντάμπινγκ από την Ινδονησία άρχισαν να παράγουν αποτελέσματα μόνο κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους της εξεταζόμενης περιόδου. Επομένως θεωρήθηκε λογικό να καθοριστεί το περιθώριο κέρδους σε συνάρτηση με τα δύο πρώτα έτη της εξεταζόμενης περιόδου.
(123)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιγράφονται στις αιτιολογικές σκέψεις 150 έως 152 του προσωρινού κανονισμού.
2. Οριστικά μέτρα
(124)
Με βάση τα συμπεράσματα που συνάχθηκαν όσον αφορά το ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Ένωσης και σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, θα πρέπει να επιβληθούν οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στο επίπεδο των περιθωρίων ζημίας, σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού. Στην προκειμένη περίπτωση ο μεμονωμένος συντελεστής δασμού ενός παραγωγού-εξαγωγέα αναθεωρήθηκε μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, επειδή ορισμένες συναλλαγές είχαν εξαιρεθεί από τον καθορισμό της οικείας τιμής εξαγωγής.
(125)
Με βάση τα ανωτέρω, ο συντελεστής με βάση τον οποίο θα επιβληθούν οι εν λόγω δασμοί καθορίζεται ως εξής:
Χώρα
Εταιρεία
Περιθώριο ντάμπινγκ
(%)
Περιθώριο ζημίας
(%)
Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ
(%)
Ινδονησία
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2
[24,9-40,2]
7,2
Ινδονησία
PT. Miwon Indonesia
13,3
[27,9-43,6]
13,3
Indonesia
Όλες οι άλλες εταιρείες
28,4
[31,4-47,0]
28,4
(126)
Οι ατομικοί δασμολογικοί συντελεστές αντιντάμπινγκ για κάθε εταιρεία που προσδιορίζονται στον παρόντα κανονισμό καθορίστηκαν βάσει των συμπερασμάτων της εν λόγω έρευνας. Επομένως, αντικατοπτρίζουν την κατάσταση που διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας για τις εν λόγω εταιρείες. Οι εν λόγω δασμολογικοί συντελεστές εφαρμόζονται αποκλειστικά στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που κατάγεται από την οικεία χώρα και έχει παραχθεί από τις κατονομαζόμενες νομικές οντότητες. Το υπό εξέταση εισαγόμενο προϊόν που παράγεται από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία η οποία δεν κατονομάζεται ρητώς με την επωνυμία και τη διεύθυνσή της στο διατακτικό του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των οντοτήτων που συνδέονται με τις εταιρείες που κατονομάζονται ρητώς, θα πρέπει να υπόκειται στον δασμολογικό συντελεστή που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες». Δεν θα πρέπει να υπόκειται σε ατομικό δασμολογικό συντελεστή αντιντάμπινγκ.
(127)
Μια εταιρεία μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή των εν λόγω ατομικών δασμολογικών συντελεστών αντιντάμπινγκ σε περίπτωση επακόλουθης αλλαγής της επωνυμίας της οντότητας. Το αίτημα αυτό πρέπει να απευθύνεται στην Επιτροπή (4). Το αίτημα πρέπει να περιέχει όλα τα απαραίτητα σχετικά στοιχεία προκειμένου να αποδειχθεί ότι η αλλαγή δεν επηρεάζει το δικαίωμα της εταιρείας να επωφελείται από τον δασμολογικό συντελεστή που ισχύει γι' αυτήν. Αν η αλλαγή της επωνυμίας της εταιρείας δεν επηρεάζει το δικαίωμά της να επωφελείται από τον δασμολογικό συντελεστή που ισχύει γι' αυτήν, θα δημοσιεύεται ανακοίνωση για την αλλαγή της επωνυμίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(128)
Για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι καταστρατήγησης λόγω της μεγάλης διαφοράς των δασμολογικών συντελεστών, απαιτούνται ειδικά μέτρα για να διασφαλιστεί η εφαρμογή των ατομικών δασμών αντιντάμπινγκ. Οι εταιρείες με ατομικούς δασμούς αντιντάμπινγκ πρέπει να προσκομίσουν έγκυρο εμπορικό τιμολόγιο στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών. Το τιμολόγιο πρέπει να συμφωνεί με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα. Οι εισαγωγές που δεν συνοδεύονται από παρόμοιο τιμολόγιο θα υποβάλλονται στον δασμό αντιντάμπινγκ που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες».
(129)
Για να εξασφαλιστεί η ορθή επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ, ο δασμός αντιντάμπινγκ για όλες τις άλλες εταιρείες θα ισχύει όχι μόνο για τους παραγωγούς-εξαγωγείς που δεν συνεργάστηκαν στην εν λόγω έρευνα, αλλά και για τους παραγωγούς που δεν πραγματοποίησαν εξαγωγές στην Ένωση κατά την περίοδο της έρευνας.
3. Οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού
(130)
Δεδομένων των περιθωρίων ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου της ζημίας που προκλήθηκε στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, θα πρέπει να εισπραχθούν οριστικά τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση μέσω του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, ο οποίος επιβλήθηκε με τον προσωρινό κανονισμό.
(131)
Η επιτροπή που συστάθηκε βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού δεν εξέδωσε γνώμη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Επιβάλλεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές όξινου γλουταμινικού νατρίου, που επί του παρόντος υπάγεται στον κωδικό ΣΟ ex 2922 42 00 (κωδικός TARIC 2922420010), καταγωγής Ινδονησίας.
2. Οι συντελεστές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή, «ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης», πριν από την επιβολή δασμού, για το προϊόν που περιγράφεται στην παράγραφο 1 και παρασκευάζεται από τις εταιρείες που απαριθμούνται κατωτέρω, καθορίζεται ως εξής:
Εταιρεία
Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ (%)
Πρόσθετος κωδικός TARIC
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,2
B961
PT. Miwon Indonesia
13,3
B962
Όλες οι άλλες εταιρείες
28,4
B999
3. Η εφαρμογή των ατομικών δασμολογικών συντελεστών αντιντάμπινγκ που καθορίζονται για τις αναφερόμενες στην παράγραφο 2 εταιρείες εξαρτάται από την προσκόμιση στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έγκυρου εμπορικού τιμολογίου, το οποίο πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα. Αν δεν προσκομιστεί σχετικό τιμολόγιο, εφαρμόζεται ο δασμός που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες».
4. Αν δεν υπάρξει άλλη ρύθμιση, εφαρμόζονται οι ισχύουσες για τους τελωνειακούς δασμούς διατάξεις.
Άρθρο 2
Εισπράττονται οριστικά τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση μέσω των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ, σύμφωνα με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 904/2014.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Ιανουαρίου 2015.