SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/95/EU
ze dne 22. října 2014,
kterou se mění směrnice 2013/34/EU, pokud jde o uvádění nefinančních informací a informací týkajících se rozmanitosti některými velkými podniky a skupinami
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 50 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Komise ve svém sdělení nazvaném „Akt o jednotném trhu - Dvanáct nástrojů k podnícení hospodářského růstu a posílení důvěry - 'Společně pro nový růst'“ přijatém dne 13. dubna 2011 vymezila potřebu docílit úrovně transparentnosti sociálních a environmentálních informací poskytovaných podniky ve všech odvětvích, která by byla srovnatelně vysoká, ve všech členských státech. To je plně v souladu s možností, aby členské státy vyžadovaly podle potřeby další zlepšení transparentnosti nefinančních informací podniků, což je ve své podstatě nepřetržité úsilí.
(2)
Potřebu zlepšit uvádění sociálních a environmentálních informací podniky předložením legislativního návrhu v této oblasti zopakovala Komise ve sdělení nazvaném „Obnovená strategie EU pro sociální odpovědnost podniků na období 2011-2014“, které bylo přijato dne 25. října 2011.
(3)
Evropský parlament ve svých usneseních ze dne 6. února 2013 nazvaných „Sociální odpovědnost podniků: řádné, transparentní a odpovědné obchodní chování a udržitelný růst“ a „Sociální odpovědnost podniků: podpora zájmů společnosti a cesta k udržitelné obnově podporující začlenění“ uznal, že je důležité, aby podniky zveřejňovaly informace o udržitelnosti, například o sociálních a environmentálních faktorech, s cílem zjistit rizika udržitelnosti a zvýšit důvěru investorů a spotřebitelů. Uvádění nefinančních informací je totiž zásadním krokem pro zvládnutí změny vedoucí k udržitelnému světovému hospodářství, které spojuje dlouhodobou ziskovost se sociální spravedlností a ochranou životního prostředí. Uvádění nefinančních informací v této souvislosti umožňuje měřit, sledovat a řídit výkonnost podniků a jejich dopad na společnost. Evropský parlament tedy vyzval Komisi, aby předložila legislativní návrh na uvádění nefinančních informací podniky, který poskytne velkou flexibilitu s cílem zohlednit mnohorozměrnou povahu sociální odpovědnosti podniků a rozmanitost politik sociální odpovědnosti podniků, které podniky provádějí, společně s dostatečnou mírou srovnatelnosti tak, aby byly uspokojeny potřeby investorů a dalších zúčastněných stran a také potřeba umožnit spotřebitelům snadný přístup k informacím o dopadu podniků na společnost.
(4)
Koordinace vnitrostátních právních předpisů týkajících se uvádění nefinančních informací některými velkými podniky je důležitá pro zájmy podniků, akcionářů i jiných zúčastněných stran. Koordinace je v těchto oblastech nezbytná, neboť většina z těchto podniků působí ve více než jednom členském státě.
(5)
Je rovněž třeba stanovit určitý minimální právní požadavek, pokud jde o rozsah informací, které by měly podniky v celé Unii zpřístupnit veřejnosti a orgánům. Podniky spadající do oblasti působnosti této směrnice by měly poskytnout věrný a komplexní přehled o svých politikách, výsledcích a rizicích.
(6)
Aby se zvýšila soudržnost a srovnatelnost uváděných nefinančních informací v celé Unii, měly by některé velké podniky vypracovávat přehled nefinančních informací obsahující informace týkající se alespoň environmentálních, sociálních a zaměstnaneckých otázek, dodržování lidských práv a boje proti korupci a úplatkářství. Tento přehled by měl zahrnovat popis politik, výsledků a rizik týkajících se těchto otázek a měl by být zahrnut do zprávy vedení daného podniku. Přehled nefinančních informací by měl obsahovat i informace o postupech náležité péče uplatňovaných podnikem, zejména s ohledem na jeho dodavatelské a subdodavatelské řetězce v relevantních a přiměřených případech, s cílem odhalit existující a potenciální nepříznivé dopady, předcházet jim a zmírňovat je. Členské státy by měly mít možnost osvobodit podniky, na něž se vztahuje tato směrnice, od povinnosti vypracovávat přehled nefinančních informací, pokud podniky předkládají samostatnou zprávu, jež je sestavována za stejné účetní období a obsahuje stejné informace.
(7)
Přehled nefinančních informací, jejž jsou podniky povinny vypracovávat, by měl obsahovat, pokud jde o záležitosti související s životním prostředím, podrobnosti o současných a předvídatelných dopadech působení podniku na životní prostředí a případně na zdraví a bezpečnost, využívání obnovitelných a neobnovitelných zdrojů energie, emise skleníkových plynů, využívání vodních zdrojů a znečištění ovzduší. Pokud jde o sociální a zaměstnanecké záležitosti, mohou se informace poskytované v přehledu týkat opatření k zajištění rovnosti pohlaví, provádění základních úmluv Mezinárodní organizace práce, pracovních podmínek, sociálního dialogu, dodržování práva zaměstnanců na informace a konzultace, dodržování práv odborů, zdraví a bezpečnosti při práci a dialogu s místními společenstvími a opatření k zajištění ochrany a rozvoje těchto společenství. Co se týče lidských práv a boje proti korupci a úplatkářství, mohl by přehled nefinančních informací obsahovat informace o předcházení porušování lidských práv nebo o nástrojích pro boj proti korupci a úplatkářství.
(8)
Podniky, na něž se vztahuje tato směrnice, by měly poskytovat odpovídající informace týkající se záležitostí, které by mohly nejpravděpodobněji přivodit vznik hlavních rizik s vážnými dopady, spolu s riziky, která již existují. Závažnost těchto dopadů by měla být posouzena z hlediska jejich rozsahu a významu. Riziko nepříznivých dopadů může být způsobeno činností samotných podniků nebo může být spojeno s jejich působením a v relevantních a přiměřených případech s jejich produkty, službami a obchodními vztahy, včetně vztahů s dodavatelskými a subdodavatelskými řetězci. To by nemělo vést k přílišnému nárůstu administrativní zátěže pro malé a střední podniky.
(9)
Při poskytování těchto informací by podniky, na něž se vztahuje tato směrnice, mohly vycházet z vnitrostátních rámců, unijních rámců, jako je systém pro environmentální řízení podniků a audit (EMAS), nebo mezinárodních rámců, jako je úmluva OSN „Global Compact“, obecné zásady v oblasti podnikání a lidských práv, které provádějí rámec OSN „Chránit, dodržovat a napravovat“, směrnice Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) pro nadnárodní společnosti, norma Mezinárodní organizace pro normalizaci ISO 26000, tripartitní deklarace Mezinárodní organizace práce o zásadách pro nadnárodní společnosti a sociální politiku, globální iniciativa pro podávání zpráv („Global Reporting Initiative“) nebo jiné uznávané mezinárodní rámce.
(10)
Členské státy by měly zajistit zavedení vhodných a účinných mechanismů, které zaručí, aby podniky uváděly nefinanční informace v souladu s touto směrnicí. Za tímto účelem by členské státy měly zajistit, aby byly zavedeny účinné vnitrostátní postupy, které umožní vymáhat dodržování povinností stanovených touto směrnicí, a aby těchto postupů mohly využívat všechny fyzické i právnické osoby, které mají v souladu s vnitrostátním právem oprávněný zájem na tom, aby bylo zajištěno dodržování ustanovení této směrnice.
(11)
Odstavec 47 závěrečného dokumentu konference OSN Rio+20 nazvané „Budoucnost, jakou chceme,“ uznává význam podávání zpráv podniků o udržitelnosti a vyzývá podniky, aby případně zvážily zahrnutí informací o udržitelnosti do svého cyklu podávání zpráv. Rovněž vyzývá průmysl, zainteresované vlády a příslušné zúčastněné strany, aby za podpory systému OSN případně vypracovaly modely osvědčených postupů a s ohledem na zkušenosti stávajících rámců zjednodušily začlenění finančních a nefinančních informací.
(12)
Přístup investorů k nefinančním informacím je krokem k dosažení cíle stanoveného v rámci Plánu pro Evropu účinněji využívající zdroje, podle kterého mají být do roku 2020 zavedeny tržní a politické pobídky, které odměňují investice podniků do účinného využívání zdrojů.
(13)
Evropská rada ve svých závěrech ze dnů 24. a 25. března 2011 vyzvala ke snížení celkové regulační zátěže na evropské a vnitrostátní úrovni, zejména pro malé a střední podniky, a navrhla opatření ke zvýšení produktivity, zatímco cílem strategie Evropa 2020 pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění je zlepšit podnikatelské prostředí pro malé a střední podniky a podpořit jejich internacionalizaci. Proto by se v souladu se zásadou „zelenou malým a středním podnikům“ měly nové požadavky na uvádění informací vztahovat pouze na některé velké podniky a skupiny.
(14)
Rozsah těchto požadavků na uvádění nefinančních informací by měl být vymezen ve vztahu k průměrnému počtu zaměstnanců, bilanční sumě a čistému obratu. Malé a střední podniky by měly být osvobozeny od dalších požadavků a povinnost uvádět přehled nefinančních informací by se měla vztahovat pouze na ty velké podniky, které jsou subjekty veřejného zájmu, a na ty subjekty veřejného zájmu, které jsou mateřským podnikem velké skupiny, v obou případech pokud jejich průměrný počet zaměstnanců přesahuje 500, a to v případě skupiny na konsolidovaném základě. To by nemělo bránit členským státům, aby vyžadovaly uvádění nefinančních informací od podniků a skupin jiných než podniky, na které se vztahuje tato směrnice.
(15)
Mnoho podniků, které spadají do oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (3), je členy skupin podniků. Konsolidované zprávy vedení podniku by měly být sestavovány tak, aby informace týkající se těchto skupin podniků mohly být předány členům a třetím stranám. Vnitrostátní právní předpisy týkající se konsolidovaných zpráv vedení podniku by proto měly být koordinovány, aby se docílilo srovnatelnosti a soudržnosti informací, jež by měly podniky v Unii zveřejňovat.
(16)
Statutární auditoři a auditorské společnosti by měli pouze ověřit, zda byly přehled nefinančních informací nebo samostatná zpráva vypracovány. Kromě toho by členské státy měly mít možnost požadovat, aby byly informace obsažené v přehledu nefinančních informací nebo v samostatné zprávě ověřeny nezávislým poskytovatelem ověřovacích služeb.
(17)
S cílem usnadnit uvádění nefinančních informací podniky by Komise měla vypracovat nezávazné pokyny, včetně obecných a odvětvových nefinančních klíčových ukazatelů výkonnosti. Komise by měla vzít v úvahu stávající osvědčené postupy, mezinárodní vývoj a výsledky souvisejících iniciativ Unie. Komise by měla vést odpovídající konzultace, a to i s příslušnými zúčastněnými stranami. Při odkazech na environmentální aspekty by Komise měla zahrnout přinejmenším využívání půdy, vodních zdrojů, emise skleníkových plynů a využívání materiálů.
(18)
Rozmanitost pravomocí a stanovisek členů správních, řídících a dozorčích orgánů podniků usnadňuje dobré porozumění podnikové organizaci a záležitostem dotyčného podniku. Umožňuje členům těchto orgánů konstruktivně zpochybňovat rozhodnutí řídících pracovníků a být otevřenější vůči inovativním myšlenkám, čímž se zamezí podobnosti názorů členů známé jako jev „skupinového myšlení“. Přispívá tak k účinnému dohledu nad řídícími pracovníky a úspěšné správě a řízení podniku. Z tohoto důvodu je důležité zvýšit transparentnost, pokud jde o uplatňovanou politiku rozmanitosti. Tím by byl trh informován o postupech správy a řízení podniků, a mohl by tak na podniky vytvářet nepřímý tlak, aby posílily rozmanitost v rámci svých řídících a dozorčích orgánů.
(19)
Povinnost uvádět politiky rozmanitosti pro správní, řídící a dozorčí orgány, pokud jde o takové aspekty, jako jsou například věk, pohlaví, vzdělání nebo profesní zkušenosti, by se měla vztahovat pouze na některé velké podniky. Uvádění politiky rozmanitosti by mělo být součástí výkazu o správě a řízení podniku, jak je stanoveno v článku 20 směrnice 2013/34/EU. Pokud se neuplatňuje žádná politika rozmanitosti, neměla by existovat povinnost ji zavést, ale ve výkazu o správě a řízení podniku by mělo být jasně vysvětleno, proč tomu tak je.
(20)
Byly vzaty na vědomí iniciativy na úrovni Unie, včetně podávání zpráv podle jednotlivých zemí v několika odvětvích, a také odkazy Evropské rady uvedené v jejích závěrech ze dnů 22. května a 19. a 20. prosince 2013 na podávání zpráv podle jednotlivých zemí ze strany velkých podniků a skupin, obdobná ustanovení ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (4) a mezinárodní úsilí o zvýšení transparentnosti v oblasti finančního výkaznictví. V rámci vrcholných schůzek skupin G8 a G20 byla OECD požádána, aby vypracovala standardizovaný vzor pro podávání zpráv pro nadnárodní podniky, jimiž by podávaly daňovým orgánům zprávy o svých ziscích a daňových platbách po celém světě. Tento vývoj doplňují návrhy obsažené v této směrnici jako vhodná opatření pro dané účely.
(21)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zvýšit relevantnost, soudržnost a srovnatelnost informací uváděných některými velkými podniky a skupinami v Unii, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jej z důvodu účinků může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné k dosažení tohoto cíle.
(22)
Tato směrnice dodržuje základní práva a ctí zásady uznávané Listinou základních práv Evropské unie, včetně práva na svobodu podnikání, respektování soukromého života a ochranu osobních údajů. Tato směrnice musí být provedena v souladu s těmito právy a zásadami.
(23)
Směrnice 2013/34/EU by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 2013/34/EU
Směrnice 2013/34/EU se mění takto:
1)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 19a
Přehled nefinančních informací
1. Velké podniky, které jsou subjekty veřejného zájmu a které k rozvahovému dni překročí kritérium průměrného počtu 500 zaměstnanců za účetní období, zahrnou do zprávy vedení podniku přehled nefinančních informací obsahující v rozsahu potřebném k pochopení vývoje podniku, jeho výkonnosti a postavení a dopadů jeho činnosti informace týkající se alespoň environmentálních, sociálních a zaměstnaneckých otázek, dodržování lidských práv a boje proti korupci a úplatkářství, včetně:
a)
stručného popisu obchodního modelu podniku;
b)
popisu politik, jež podnik ve vztahu k těmto otázkám sleduje, včetně uplatňovaných postupů náležité péče;
c)
výsledků těchto politik;
d)
hlavních rizik souvisejících s těmito otázkami, jež jsou spojeny s operacemi podniku, včetně, je-li to relevantní a přiměřené, jeho obchodních vztahů, produktů nebo služeb, které by mohly mít nepříznivé dopady v těchto oblastech, a způsobu, jakým podnik tato rizika řídí;
e)
nefinančních klíčových ukazatelů výkonnosti, které se vztahují k příslušné podnikatelské činnosti.
Pokud podnik nesleduje politiky ve vztahu k jedné nebo více z těchto otázek, poskytne přehled nefinančních informací jasné a odůvodněné vysvětlení, proč je nesleduje.
Přehled nefinančních informací uvedený v prvním pododstavci obsahuje případně také odkazy na částky vykazované v roční účetní závěrce a další komentář k nim.
Členské státy mohou povolit, aby byly informace týkající se budoucího vývoje nebo záležitostí, které se právě projednávají, vynechány, a to ve výjimečných případech, kdy by podle řádně odůvodněného stanoviska členů správních, řídících a dozorčích orgánů, jednajících v mezích pravomocí, které jim svěřuje vnitrostátní právo, a majících za toto stanovisko kolektivní odpovědnost, uvedení těchto informací výrazně poškodilo obchodní postavení daného podniku, neznemožňuje-li ovšem jejich vynechání objektivní a vyvážené pochopení vývoje podniku, jeho výkonnosti a postavení a dopadu jeho činnosti.
Při ukládání požadavku na uvádění informací podle prvního pododstavce členské státy stanoví, že podniky mohou vycházet z vnitrostátních, unijních nebo mezinárodních rámců; pokud tak podniky učiní, upřesní, ze kterých rámců vycházely.
2. Pokud podniky plní povinnost stanovenou v odstavci 1, má se za to, že splnily povinnost týkající se analýzy nefinančních informací stanovenou v čl. 19 odst. 1 třetím pododstavci.
3. Podnik, který je dceřiným podnikem, je osvobozen od povinnosti stanovené v odstavci 1, jestliže jsou on sám a jeho případné dceřiné podniky zahrnuty do konsolidované zprávy vedení podniku nebo samostatné zprávy jiného podniku, která je vypracována v souladu s článkem 29 a s tímto článkem.
4. Pokud podnik vypracovává za stejné účetní období samostatnou zprávu, ať již vycházející z vnitrostátních, unijních nebo mezinárodních rámců či nikoli, která obsahuje informace požadované pro přehled nefinančních informací stanovené v odstavci 1, mohou ho členské státy osvobodit od povinnosti vypracovat přehled nefinančních informací stanovený v odstavci 1, je-li tato samostatná zpráva:
a)
zveřejněna společně se zprávou vedení podniku v souladu s článkem 30; nebo
b)
zpřístupněna veřejnosti v přiměřené době, která nesmí překročit šest měsíců od rozvahového dne, na internetových stránkách podniku a je na ni ve zprávě vedení podniku uveden odkaz.
Odstavec 2 se použije na podniky vypracovávající samostatnou zprávu podle prvního pododstavce tohoto odstavce obdobně.
5. Členské státy zajistí, aby statutární auditor nebo auditorská společnost ověřili, zda byl vypracován přehled nefinančních informací podle odstavce 1 nebo samostatná zpráva podle odstavce 4.
6. Členské státy mohou požadovat, aby byly informace obsažené v přehledu nefinančních informací podle odstavce 1 nebo v samostatné zprávě podle odstavce 4 ověřeny nezávislým poskytovatelem ověřovacích služeb.“
2)
Článek 20 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„g)
popis politiky rozmanitosti uplatňované na správní, řídící a dozorčí orgány podniku s ohledem na aspekty, jako jsou například věk, pohlaví, vzdělání nebo profesní zkušenosti, cíle této politiky rozmanitosti, způsob jejího provádění a její výsledky ve vykazovaném období. Pokud není žádná taková politika uplatňována, obsahuje výkaz vysvětlení, proč tomu tak je.“
;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Statutární auditor nebo auditorská společnost vyjádří názor v souladu s čl. 34 odst. 1 druhým pododstavcem na informace vypracované podle odst. 1 písm. c) a d) tohoto článku a ověří, že byly poskytnuty informace uvedené v odst. 1 písm. a), b), e), f) a g) tohoto článku.“
;
c)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Členské státy mohou osvobodit podniky uvedené v odstavci 1, které emitovaly pouze cenné papíry jiné než akcie přijaté k obchodování na regulovaném trhu ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, od použití odst. 1 písm. a), b), e), f) a g) tohoto článku, pokud tyto podniky neemitovaly akcie, se kterými se obchoduje v mnohostranném systému obchodování ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2004/39/ES.“
;
d)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Bez ohledu na článek 40 se odst. 1 písm. g) tohoto článku nevztahuje na malé a střední podniky.“
3)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 29a
Konsolidovaný přehled nefinančních informací
1. Subjekty veřejného zájmu, které jsou mateřskými podniky velké skupiny, jež k rozvahovému dni překročí na konsolidovaném základě kritérium průměrného počtu 500 zaměstnanců za účetní období, zahrnou do konsolidované zprávy vedení podniku konsolidovaný přehled nefinančních informací obsahující v rozsahu nezbytném pro pochopení vývoje skupiny, její výkonnosti a postavení a dopadů její činnosti informace týkající se alespoň environmentálních, sociálních a zaměstnaneckých otázek, dodržování lidských práv a boje proti korupci a úplatkářství, včetně:
a)
stručného popisu obchodního modelu skupiny;
b)
popisu politik, jež skupina ve vztahu k těmto otázkám sleduje, včetně uplatňovaných postupů náležité péče;
c)
výsledků těchto politik;
d)
hlavních rizik souvisejících s těmito otázkami, jež jsou spojené s operacemi skupiny, včetně, je-li to relevantní a přiměřené, jejích obchodních vztahů, produktů nebo služeb, které by mohly mít nepříznivé dopady v těchto oblastech, a způsobu, jakým skupina tato rizika řídí;
e)
nefinančních klíčových ukazatelů výkonnosti, které se vztahují k příslušné podnikatelské činnosti.
Pokud skupina nesleduje politiky ve vztahu k jedné nebo více z těchto otázek, poskytne konsolidovaný přehled nefinančních informací jasné a odůvodněné vysvětlení, proč je nesleduje.
Konsolidovaný přehled nefinančních informací uvedený v prvním pododstavci obsahuje případně také odkazy na částky vykazované v konsolidované účetní závěrce a další komentář k nim.
Členské státy mohou povolit, aby byly informace týkající se budoucího vývoje nebo záležitostí, které se právě projednávají, vynechány, a to ve výjimečných případech, kdy by podle řádně odůvodněného stanoviska členů správních, řídících a dozorčích orgánů, jednajících v mezích pravomocí, které jim svěřuje vnitrostátní právo, a majících za toto stanovisko kolektivní odpovědnost, uvedení těchto informací výrazně poškodilo obchodní postavení dané skupiny, neznemožňuje-li ovšem jejich vynechání objektivní a vyvážené pochopení vývoje skupiny, její výkonnosti a postavení a dopadů její činnosti.
Při ukládání požadavku na uvádění informací podle prvního pododstavce členské státy stanoví, že mateřský podnik může vycházet z vnitrostátních, unijních nebo mezinárodních rámců; pokud tak mateřský podnik učiní, upřesní, ze kterých rámců vycházel.
2. Pokud mateřský podnik plní povinnost stanovenou v odstavci 1, má se za to, že splnil povinnost týkající se analýzy nefinančních informací stanovenou v čl. 19 odst. 1 třetím pododstavci a v článku 29.
3. Mateřský podnik, který je zároveň dceřiným podnikem, je osvobozen od povinnosti stanovené v odstavci 1, jestliže jsou on sám a jeho dceřiné podniky zahrnuty do konsolidované zprávy vedení podniku nebo samostatné zprávy jiného podniku, která je vypracována v souladu s článkem 29 a s tímto článkem.
4. Pokud mateřský podnik vypracovává za stejné účetní období samostatnou zprávu odkazující na celou skupinu, ať již vycházející z vnitrostátních, unijních nebo mezinárodních rámců či nikoli, která obsahuje informace požadované pro konsolidovaný přehled nefinančních informací stanovený v odstavci 1, mohou ho členské státy osvobodit od povinnosti vypracovat konsolidovaný přehled nefinančních informací stanovený v odstavci 1, je-li tato samostatná zpráva:
a)
zveřejněna společně s konsolidovanou zprávou vedení podniku v souladu s článkem 30; nebo
b)
zpřístupněna veřejnosti v přiměřené době, která nesmí překročit šest měsíců od rozvahového dne, na internetových stránkách mateřského podniku a je na ni v konsolidované zprávě vedení podniku uveden odkaz.
Odstavec 2 se použije na podniky vypracovávající samostatnou zprávu podle prvního pododstavce tohoto odstavce obdobně.
5. Členské státy zajistí, aby statutární auditor nebo auditorská společnost ověřili, zda byl vypracován konsolidovaný přehled nefinančních informací podle odstavce 1 nebo samostatná zpráva podle odstavce 4.
6. Členské státy mohou požadovat, aby byly informace obsažené v konsolidovaném přehledu nefinančních informací podle odstavce 1 nebo v samostatné zprávě podle odstavce 4 ověřeny nezávislým poskytovatelem ověřovacích služeb.“
4)
V článku 33 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Členské státy zajistí, aby členové správních, řídících a dozorčích orgánů podniku jednající v mezích pravomocí, které jim svěřuje vnitrostátní právo, měli kolektivní povinnost zajistit, aby
a)
roční účetní závěrka, zpráva vedení podniku, výkaz o správě a řízení podniku, pokud jsou předkládány samostatně, a zpráva uvedená v čl. 19a odst. 4; a
b)
konsolidovaná účetní závěrka, konsolidovaná zpráva vedení podniku, konsolidovaný výkaz o správě a řízení podniku, pokud jsou předkládány samostatně, a zpráva uvedená v čl. 29a odst. 4
byly vypracovány a zveřejněny v souladu s požadavky této směrnice a případně s mezinárodními účetními standardy přijatými podle nařízení (ES) č. 1606/2002.“
5)
V článku 34 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Tento článek se nevztahuje na přehled nefinančních informací uvedený v čl. 19a odst. 1, na konsolidovaný přehled nefinančních informací uvedený v čl. 29a odst. 1 ani na samostatné zprávy uvedené v čl. 19a odst. 4 a čl. 29a odst. 4.“
6)
V článku 48 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Ve zprávě se také s přihlédnutím k vývoji v OECD a k výsledkům souvisejících evropských iniciativ zváží možnost zavedení povinnosti pro velké podniky, aby každoročně vydaly zprávu podle jednotlivých zemí za každý členský stát a třetí zemi, v nichž podniky působí, která by obsahovala přinejmenším informace o dosažených ziscích, o zaplacených daních ze zisku a o obdržených veřejných podporách.“
Článek 2
Pokyny pro vypracovávání zpráv
Komise vypracuje nezávazné pokyny k metodice vypracování zpráv obsahujících nefinanční informace, včetně nefinančních klíčových ukazatelů výkonnosti, a to obecných i odvětvových, s cílem usnadnit relevantní, užitečné a srovnatelné uvádění nefinančních informací podniky. Komise přitom konzultuje s příslušnými zúčastněnými stranami.
Komise zveřejní tyto pokyny do 6. prosince 2016.
Článek 3
Přezkum
Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování této směrnice týkající se mimo jiné její oblasti působnosti, zejména pokud jde o velké nekotované podniky, její účinnosti a úrovně poskytnutých pokynů a metod. Tuto zprávu, případně provázenou legislativními návrhy, zveřejní do 6. prosince 2018.
Článek 4
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 6. prosince 2016. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Členské státy stanoví, že se předpisy uvedené v prvním pododstavci použijí na všechny podniky v oblasti působnosti článku 1 pro účetní období počínající dne 1. ledna 2017 nebo v průběhu kalendářního roku 2017.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 5
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 6
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 22. října 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/95/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
για την τροποποίηση της οδηγίας 2013/34/ΕΕ όσον αφορά τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και πληροφοριών για την πολυμορφία από ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 50 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Η Πράξη για την ενιαία αγορά - Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης “Μαζί για μια νέα ανάπτυξη”» που εκδόθηκε στις 13 Απριλίου 2011, η Επιτροπή επισήμανε την ανάγκη να φθάσει στο ίδιο υψηλό επίπεδο σε όλα τα κράτη μέλη η διαφάνεια των κοινωνικών και περιβαλλοντικών πληροφοριών που παρέχουν οι επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς. Αυτό συνάδει απολύτως με τη δυνατότητα των κρατών μελών να απαιτούν, κατά περίπτωση περαιτέρω βελτιώσεις ως προς τη διαφάνεια των μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, πράγμα που, από τη φύση του, απαιτεί συνεχή προσπάθεια.
(2)
Η ανάγκη να βελτιωθεί η εκ μέρους των επιχειρήσεων δημοσιοποίηση κοινωνικών και περιβαλλοντικών πληροφοριών, με την υποβολή νομοθετικής πρότασης στον τομέα αυτόν, τονίστηκε εκ νέου στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Μια ανανεωμένη στρατηγική ΕΕ 2011-14 για την εταιρική κοινωνική ευθύνη» που εκδόθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2011.
(3)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τα ψηφίσματά του της 6ης Φεβρουαρίου 2013 με θεματικό αντικείμενο, αντιστοίχως, «Εταιρική κοινωνική ευθύνη: αξιόπιστη, διαφανής και υπεύθυνη επιχειρηματική συμπεριφορά και βιώσιμη ανάπτυξη» και «Εταιρική κοινωνική ευθύνη: αξιόπιστη προώθηση των συμφερόντων της κοινωνίας και οδηγός προς μια βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», αναγνώρισε τη σημασία της δημοσιοποίησης, εκ μέρους των επιχειρήσεων, πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα, όπως κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, με στόχο τον εντοπισμό κινδύνων για τη βιωσιμότητα και την αύξηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και των καταναλωτών. Πράγματι, η δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών είναι ζωτικής σημασίας για τη διαχείριση της αλλαγής στην πορεία προς μία βιώσιμη παγκόσμια οικονομία, μέσω του συνδυασμού της μακροπρόθεσμης κερδοφορίας με τη κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία του περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, η δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών συμβάλλει στη καταμέτρηση, την παρακολούθηση και τη διαχείριση των επιδόσεων των επιχειρήσεων και του αντίκτυπού τους στη κοινωνία. Συνεπώς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών από τις επιχειρήσεις, δίνοντας τη δυνατότητα για μεγαλύτερη ευελιξία δράσης, προκειμένου να ληφθεί υπόψη ο πολυδιάστατος χαρακτήρας της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ) και η πολυμορφία των πολιτικών ΕΚΕ που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις, σε συνδυασμό με ένα επαρκές επίπεδο συγκρισιμότητας ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των επενδυτών και άλλων ενδιαφερόμενων μερών καθώς και η ανάγκη να δοθεί στους καταναλωτές εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των επιχειρήσεων στην κοινωνία.
(4)
Ο συντονισμός των εθνικών διατάξεων που αφορούν τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικής πληροφόρησης όσον αφορά ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις έχει σημασία για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, των μετόχων και άλλων ενδιαφερομένων φορέων. Είναι αναγκαίος ο συντονισμός στα εν λόγω πεδία, επειδή οι περισσότερες από τις εν λόγω επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη.
(5)
Είναι επίσης αναγκαίο να θεσπιστεί μια ορισμένη ελάχιστη νομική απαίτηση όσον αφορά την έκταση των πληροφοριών που θα πρέπει να τίθενται στη διάθεση του κοινού και των αρχών από τις επιχειρήσεις σε όλη την Ένωση. Οι επιχειρήσεις που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να παρέχουν ορθή και συνολική εικόνα των πολιτικών, των αποτελεσμάτων και των κινδύνων τους.
(6)
Προκειμένου να βελτιωθεί η συνοχή και η συγκρισιμότητα των μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που δημοσιοποιούνται σε ολόκληρη την Ένωση, ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις θα πρέπει να καταρτίζουν μια μη χρηματοοικονομική κατάσταση που θα περιέχει τουλάχιστον πληροφορίες για περιβαλλοντικά θέματα, κοινωνικά θέματα και θέματα σχετικά με τους εργαζομένους, τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την καταπολέμηση της διαφθοράς και θέματα σχετικά με τη δωροδοκία. Η κατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνει περιγραφή των πολιτικών, των αποτελεσμάτων και των κινδύνων που συνδέονται με τα εν λόγω θέματα και θα πρέπει να περιέχεται στην έκθεση διαχείρισης της ενδιαφερομένης επιχείρησης. Η μη χρηματοοικονομική κατάσταση θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά τις διαδικασίες δέουσας επιμέλειας που εφαρμόζει η οικεία επιχείρηση, και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο και αναλογικό, όσον αφορά τις αλυσίδες εφοδιασμού και υπεργολαβικής ανάθεσης της επιχείρησης, προκειμένου να εντοπίζει, να προλαμβάνει και μετριάζει υφιστάμενες και δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαλλάσσουν τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία από την υποχρέωση κατάρτισης μη χρηματοοικονομικής κατάστασης στην περίπτωση που παρέχεται από την επιχείρηση χωριστή έκθεση η οποία αντιστοιχεί στον ίδιο οικονομικό έτος και καλύπτει το ίδιο περιεχόμενο.
(7)
Εφόσον οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να καταρτίσουν μια μη χρηματοοικονομική κατάσταση, η εν λόγω κατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνει, όσον αφορά τα περιβαλλοντικά θέματα, λεπτομέρειες για τις υφιστάμενες και τις προβλεπόμενες επιπτώσεις των δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης στο περιβάλλον και, κατά περίπτωση, στην υγεία και την ασφάλεια, στη χρήση ανανεώσιμων και/ή μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, στη χρήση των υδάτων και στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Όσον αφορά τα κοινωνικά θέματα και τα θέματα που συνδέονται με τους εργαζόμενους, οι πληροφορίες που παρέχονται στην κατάσταση μπορούν να αφορούν τις δράσεις που αναλαμβάνονται για τη διασφάλιση της ισότητας των φύλων, της εφαρμογής των θεμελιωδών συμβάσεων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, των συνθηκών εργασίας, του κοινωνικού διαλόγου, του σεβασμού του δικαιώματος των εργαζομένων για ενημέρωση και διαβούλευση, του σεβασμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία και του διαλόγου με τις τοπικές κοινότητες και/ή τις δράσεις που αναλαμβάνονται για τη διασφάλιση της προστασίας και της ανάπτυξης των κοινοτήτων αυτών. Όσον αφορά τα δικαιώματα του ανθρώπου, την καταπολέμηση της διαφθοράς και της δωροδοκίας, η μη χρηματοοικονομική κατάσταση μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες για την πρόληψη των παραβιάσεων των δικαιωμάτων του ανθρώπου και/ή για τα υφιστάμενα μέσα για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της δωροδοκίας.
(8)
Οι επιχειρήσεις που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να παρέχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με θέματα που ξεχωρίζουν ως τα πλέον πιθανά να προκαλέσουν τους κυριότερους κινδύνους με σοβαρές επιπτώσεις, μαζί με εκείνους που έχουν ήδη προκληθεί. Η σοβαρότητα των εν λόγω επιπτώσεων θα πρέπει να κρίνεται με βάση την κλίμακα και τη βαρύτητά τους. Οι κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων μπορούν να προέρχονται από τις ίδιες τις δραστηριότητες της επιχείρησης ή μπορούν να συνδέονται με τις επιχειρησιακές πράξεις της και, κατά περίπτωση και αναλογικά, με τα προϊόντα της, τις υπηρεσίες της ή τις επιχειρηματικές σχέσεις της, μεταξύ άλλων, με τις αλυσίδες της εφοδιασμού και υπεργολαβικής ανάθεσης. Αυτό δεν θα πρέπει να οδηγεί σε υπερβολικό πρόσθετο διοικητικό φόρτο για τις επιχειρήσεις μικρού και μεσαίου μεγέθους.
(9)
Όταν παρέχουν τις πληροφορίες αυτές, οι επιχειρήσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας μπορούν να βασίζονται σε εθνικά πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην Ένωση όπως το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS), ή διεθνή πλαίσια, όπως το παγκόσμιο σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), οι κατευθυντήριες αρχές σχετικά με τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα για την εφαρμογή του πλαισίου του ΟΗΕ «Προστασία, σεβασμός και επανόρθωση», οι κατευθυντήριες γραμμές του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, το πρότυπο 26000 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης ISO, η τριμερής δήλωση αρχών της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και την κοινωνική πολιτική, η πρωτοβουλία για την υποβολή εκθέσεων απολογισμού σε παγκόσμιο επίπεδο (Global Reporting Initiative), ή άλλα αναγνωρισμένα διεθνή πλαίσια.
(10)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την ύπαρξη επαρκών και αποτελεσματικών μέσων για τη διασφάλιση της δημοσιοποίησης μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών από τις επιχειρήσεις σε συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Προς τούτο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται αποτελεσματικές εθνικές διαδικασίες προκειμένου να επιβάλλεται η συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία και ότι οι διαδικασίες αυτές είναι διαθέσιμες για όλα τα φυσικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες που έχουν έννομο συμφέρον, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να διασφαλίζεται η τήρηση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.
(11)
Στην παράγραφο 47 του τελικού εγγράφου της Διάσκεψης Rio+20 των Ηνωμένων Εθνών, με τίτλο «Το μέλλον που θέλουμε», αναγνωρίζεται η σημασία της υποβολής εκθέσεων για τη βιωσιμότητα εκ μέρους των επιχειρήσεων και ενθαρρύνονται οι επιχειρήσεις, όπου ενδείκνυται, να εξετάσουν το ενδεχόμενο ενσωμάτωσης πληροφοριών για τη βιωσιμότητά τους στον κύκλο υποβολής στοιχείων τους. Επίσης, ενθαρρύνονται η βιομηχανία, οι ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις και οι ενδιαφερόμενοι φορείς με την υποστήριξη του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, κατά περίπτωση, να αναπτύξουν μοντέλα για βέλτιστες πρακτικές και να διευκολύνουν τη δράση για την ενσωμάτωση χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, λαμβάνοντας υπόψη εμπειρίες από ήδη υφιστάμενα πλαίσια.
(12)
Η πρόσβαση των επενδυτών σε μη χρηματοοικονομικές πληροφορίες αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση της επίτευξης του οροσήμου της ύπαρξης, έως το 2020, κινήτρων της αγοράς και κινήτρων πολιτικής τα οποία επιβραβεύουν τις επιχειρηματικές επενδύσεις με κριτήριο την αποδοτικότητα που θα έχει επιτευχθεί έως το 2020 στο πλαίσιο του Χάρτη πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη.
(13)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 24ης και 25ης Μαρτίου 2011, έκανε έκκληση για μείωση του συνολικού ρυθμιστικού φόρτου, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις («ΜΜΕ»), τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, και πρότεινε μέτρα για την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ στόχος της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, είναι η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τις ΜΜΕ και η προώθηση της διεθνοποίησής τους. Έτσι, σύμφωνα την αρχή «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις», οι νέες απαιτήσεις δημοσιοποίησης θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους.
(14)
Το πεδίο εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων δημοσιοποίησης μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών θα πρέπει να καθοριστεί με βάση το μέσο αριθμό εργαζομένων, τον συνολικό ισολογισμό και τον καθαρό κύκλο εργασιών. Οι ΜΜΕ θα πρέπει να εξαιρούνται από πρόσθετες απαιτήσεις, και η υποχρέωση δημοσιοποίησης μη χρηματοοικονομικής κατάστασης θα πρέπει να ισχύει μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις που είναι οντότητες δημόσιου συμφέροντος και για τις οντότητες δημόσιου συμφέροντος που είναι μητρικές επιχειρήσεις ενός μεγάλου ομίλου, των οποίων ο μέσος αριθμός εργαζομένων υπερβαίνει τους 500, σε μία ενοποιημένη βάση στην περίπτωση ομίλου. Αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να απαιτούν τη δημοσιοποίηση πληροφοριών μη χρηματοοικονομικού χαρακτήρα από επιχειρήσεις και ομίλους άλλους από τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία.
(15)
Πολλές από τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2013/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) είναι μέλη ομίλων επιχειρήσεων. Οι ενοποιημένες εκθέσεις διαχείρισης θα πρέπει να καταρτίζονται κατά τρόπον ώστε οι πληροφορίες που αφορούν τους εν λόγω ομίλους επιχειρήσεων να μπορούν να περιέρχονται σε γνώση των εταίρων και τρίτων μερών. Συνεπώς, επιβάλλεται η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών για τις ενοποιημένες εκθέσεις διαχείρισης προκειμένου να υλοποιηθούν οι στόχοι της δυνατότητας σύγκρισης και της ισοδυναμίας των πληροφοριών που θα πρέπει να δημοσιεύουν οι επιχειρήσεις εντός της Ένωσης.
(16)
Οι νόμιμοι ελεγκτές και τα ελεγκτικά γραφεία θα πρέπει να εξετάζουν μόνο εάν έχει δοθεί η μη χρηματοοικονομική κατάσταση ή η χωριστή έκθεση. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν να ελέγχονται από ανεξάρτητο πάροχο υπηρεσιών εξακρίβωσης οι πληροφορίες που περιέχονται στη μη χρηματοοικονομική κατάσταση ή στη χωριστή έκθεση.
(17)
Προκειμένου να διευκολύνεται η δημοσιοποίηση των μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που παρέχουν οι επιχειρήσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές, στις οποίες θα συμπεριλαμβάνονται γενικοί και τομεακοί μη χρηματοοικονομικοί βασικοί δείκτες επιδόσεων. Η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις τρέχουσες βέλτιστες πρακτικές, τις διεθνείς εξελίξεις και τα αποτελέσματα των σχετικών πρωτοβουλιών της Ένωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να προβαίνει στις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και με τους ενδιαφερόμενους φορείς. Όταν αναφέρεται σε περιβαλλοντικές πτυχές, η Επιτροπή θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον τη χρήση της γης, τη χρήση των υδάτων, τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τη χρήση των υλικών.
(18)
Η πολυμορφία των αρμοδιοτήτων και των απόψεων των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων των επιχειρήσεων διευκολύνει την καλή κατανόηση της επιχειρηματικής οργάνωσης και των επιχειρηματικών υποθέσεων της ενδιαφερομένης επιχείρησης. Επιτρέπει στα μέλη που απαρτίζουν τα όργανα αυτά να αμφισβητούν εποικοδομητικά τις αποφάσεις διαχείρισης και να είναι περισσότερο ανοικτά σε καινοτόμες ιδέες, καταπολεμώντας την ομοιομορφία των απόψεων των μελών, που είναι επίσης γνωστή ως το φαινόμενο της «νοοτροπίας ομάδας». Συμβάλλει έτσι στην αποτελεσματική εποπτεία της διαχείρισης και στην επιτυχημένη διακυβέρνηση της επιχείρησης. Είναι επομένως σημαντικό να ενισχυθεί η διαφάνεια όσον αφορά την εφαρμοζόμενη πολιτική πολυμορφίας. Αυτό θα ενημερώνει την αγορά σχετικά με τις πρακτικές διοίκησης των επιχειρήσεων και άρα θα ασκεί έμμεση πίεση στις επιχειρήσεις να έχουν πιο διαφοροποιημένα συμβούλια.
(19)
Η υποχρέωση δημοσιοποίησης των πολιτικών πολυμορφίας για τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα όσον αφορά πτυχές όπως, για παράδειγμα, η ηλικία, το φύλο ή το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό ιστορικό των μελών τους, θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις. Η δημοσιοποίηση της πολιτικής για την πολυμορφία θα πρέπει να αποτελεί μέρος της δήλωσης εταιρικής διακυβέρνησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 20 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ. Εάν δεν εφαρμόζεται πολιτική πολυμορφίας δεν θα πρέπει να υφίσταται υποχρέωση υιοθέτησης μιας τέτοιας πολιτικής, αλλά η δήλωση εταιρικής διακυβέρνησης θα πρέπει να περιέχει σαφή εξήγηση για ποιό λόγο συμβαίνει αυτό.
(20)
Έχουν επισημανθεί οι πρωτοβουλίες σε ενωσιακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της υποβολής εκθέσεων ανά χώρα για συγκεκριμένους τομείς, καθώς και οι αναφορές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στα συμπεράσματά του της 22ας Μαΐου 2013 και της 19ης και 20ής Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την υποβολή εκθέσεων ανά χώρα εκ μέρους των μεγάλων εταιρειών και ομίλων, και οι παρεμφερείς διατάξεις της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) καθώς και οι διεθνείς προσπάθειες για τη βελτίωση της διαφάνειας κατά την υποβολή χρηματοοικονομικών εκθέσεων. Στο πλαίσιο του G8 και του G20, ζητήθηκε από τον ΟΟΣΑ να καταρτίσει ένα τυποποιημένο πρότυπο υποβολής εκθέσεων ώστε οι πολυεθνικές επιχειρήσεις να υποβάλλουν εκθέσεις στις φορολογικές αρχές του τόπου όπου πραγματοποιούν τα κέρδη τους και καταβάλλουν φόρους σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι εξελίξεις αυτές συμπληρώνουν τις προτάσεις που περιέχονται στην παρούσα οδηγία, ως κατάλληλα μέτρα για την επίτευξη των αντίστοιχων στόχων τους.
(21)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η αύξηση της συνάφειας, της συνεκτικότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών που δημοσιοποιούν ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις και όμιλοι σε όλη την Ένωση, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη αυτού του στόχου.
(22)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που έχουν αναγνωριστεί ιδίως στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρηματικής ελευθερίας, του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές.
(23)
Η οδηγία 2013/34/ΕΕ θα πρέπει επομένως να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις της οδηγίας 2013/34/ΕΕ
Η οδηγία 2013/34/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 19α
Μη χρηματοοικονομική κατάσταση
1. Οι μεγάλες επιχειρήσεις που είναι οντότητες δημόσιου συμφέροντος οι οποίες, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού τους, υπερβαίνουν τον μέσο αριθμό των 500 εργαζομένων κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους, περιλαμβάνουν στην έκθεση διαχείρισης μια μη χρηματοοικονομική κατάσταση που περιέχει πληροφορίες, στον βαθμό που απαιτείται για την κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων της, σε σχέση, τουλάχιστον, με περιβαλλοντικά, κοινωνικά και εργασιακά θέματα, τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την καταπολέμηση της διαφθοράς και με θέματα σχετικά με τη δωροδοκία, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
α)
σύντομη περιγραφή του επιχειρηματικού μοντέλου της επιχείρησης·
β)
περιγραφή των πολιτικών που εφαρμόζει η επιχείρηση σε σχέση με τα εν λόγω θέματα, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών δέουσας επιμέλειας που εφαρμόζει·
γ)
τα αποτελέσματα των εν λόγω πολιτικών·
δ)
οι κυριότεροι κίνδυνοι που αφορούν τα εν λόγω θέματα και που συνδέονται με τις δραστηριότητες της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση και αναλογικά, των επιχειρηματικών σχέσεών της, των προϊόντων της ή των υπηρεσιών της τα οποία είναι πιθανόν να προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στους εν λόγω τομείς και ο τρόπος με τον οποίο η επιχείρηση διαχειρίζεται αυτούς τους κινδύνους·
ε)
μη χρηματοοικονομικοί βασικοί δείκτες επιδόσεων που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τομέα επιχειρήσεων.
Όταν μια επιχείρηση δεν ασκεί πολιτικές σε σχέση με ένα ή περισσότερα από τα εν λόγω θέματα, παρέχεται στην μη χρηματοοικονομική κατάσταση σαφής και αιτιολογημένη εξήγηση για την απουσία των εν λόγω πολιτικών.
Η μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει επίσης, όπου ενδείκνυται, αναφορές και πρόσθετες εξηγήσεις για τα ποσά που αναγράφονται στις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις.
Τα κράτη μέλη μπορούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις να επιτρέψουν την παράλειψη πληροφοριών σχετικά με επικείμενες εξελίξεις ή θέματα υπό διαπραγμάτευση όταν, κατά τη δεόντως αιτιολογημένη γνώμη των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων, που ενεργούν εντός των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί από το εθνικό δίκαιο και που υπέχουν σχετικώς συλλογική ευθύνη της εν λόγω γνώμης, η δημοσιοποίηση αυτών των πληροφοριών θα έβλαπτε σοβαρά την εμπορική θέση της επιχείρησης, υπό την προϋπόθεση ότι η παράλειψη αυτή δεν εμποδίζει την ορθή και ισορροπημένη κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων της επιχείρησης.
Με την απαίτηση για δημοσιοποίηση των πληροφοριών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να βασίζονται σε εθνικά πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην Ένωση ή διεθνή πλαίσια και, στην περίπτωση αυτή, οι επιχειρήσεις διευκρινίζουν σε ποια πλαίσια βασίστηκαν.
2. Οι επιχειρήσεις που εκπληρώνουν την υποχρέωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 θεωρούνται ότι έχουν εκπληρώσει την υποχρέωση που αφορά την ανάλυση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο.
3. Μια επιχείρηση, η οποία είναι θυγατρική επιχείρηση, απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1, εάν η εν λόγω επιχείρηση και οι θυγατρικές της επιχειρήσεις συμπεριλαμβάνονται στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης ή στη χωριστή έκθεση άλλης επιχείρησης η οποία συντάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 29 και σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
4. Στην περίπτωση κατά την οποία μια επιχείρηση καταρτίζει χωριστή έκθεση που αντιστοιχεί στο ίδιο οικονομικό έτος, είτε βασίζεται είτε όχι σε εθνικά πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην Ένωση ή διεθνή πλαίσια και καλύπτει της πληροφορίες της μη χρηματοοικονομικής κατάστασης που προβλέπονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάξουν την επιχείρηση αυτή από την υποχρέωση κατάρτισης της μη χρηματοοικονομικής κατάστασης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, υπό τον όρο ότι αυτή η χωριστή έκθεση:
α)
δημοσιεύεται μαζί με την έκθεση διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 30· ή
β)
δημοσιοποιείται, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες μετά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού, στον ιστότοπο της επιχείρησης και αναφέρεται στην έκθεση διαχείρισης.
Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται κατ' αναλογία σε επιχειρήσεις που καταρτίζουν χωριστή έκθεση όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο νόμιμος ελεγκτής ή το ελεγκτικό γραφείο εξετάζει εάν έχει υποβληθεί η μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή η χωριστή έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν οι πληροφορίες που παρέχονται στην μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή στη χωριστή έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 να ελέγχονται από ανεξάρτητο πάροχο υπηρεσιών εξακρίβωσης.»
.
2)
Το άρθρο 20 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:
«ζ)
περιγραφή της πολιτικής σχετικά με την πολυμορφία που εφαρμόζεται για τα διοικητικά, διαχειριστικά και εποπτικά όργανα της επιχείρησης όσον αφορά πτυχές όπως, για παράδειγμα, η ηλικία, το φύλο ή το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό ιστορικό των μελών, οι στόχοι της εν λόγω πολιτικής για την πολυμορφία, ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόστηκε και τα αποτελέσματα κατά την περίοδο αναφοράς. Αν δεν εφαρμόζεται τέτοια πολιτική, η δήλωση θα περιλαμβάνει εξήγηση ως προς το γιατί συμβαίνει αυτό.»
·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Ο νόμιμος ελεγκτής ή το ελεγκτικό γραφείο διατυπώνουν γνώμη σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο για τα πληροφοριακά στοιχεία που καταρτίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία γ) και δ) του παρόντος άρθρου και ελέγχουν αν έχουν παρασχεθεί τα πληροφοριακά στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β), ε), στ) και ζ) του παρόντος άρθρου.»
·
γ)
η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 στοιχεία α), β), ε), στ) και ζ) του παρόντος άρθρου τις επιχειρήσεις της παραγράφου 1 που έχουν εκδώσει τίτλους πλην μετοχών που είναι δεκτοί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 14 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ, εκτός αν οι επιχειρήσεις αυτές έχουν εκδώσει μετοχές που είναι δεκτές προς διαπραγμάτευση σε πολυμερή μηχανισμό διαπραγμάτευσης, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 15 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ.»
·
δ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 40, η παράγραφος 1 στοιχείο ζ) δεν εφαρμόζεται σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.»
.
3)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 29α
Ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση
1. Οι οντότητες δημόσιου συμφέροντος που είναι μητρικές επιχειρήσεις μεγάλου ομίλου ο οποίος, κατά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού του σε ενοποιημένη βάση υπερβαίνει τον μέσο αριθμό των 500 εργαζομένων κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους, περιλαμβάνουν στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης μια ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση που περιέχει πληροφορίες, στον βαθμό που απαιτείται για την κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων του, σε σχέση, τουλάχιστον, με περιβαλλοντικά, κοινωνικά και εργασιακά θέματα, τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την καταπολέμηση της διαφθοράς και με θέματα σχετικά με τη δωροδοκία, όπου συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
α)
σύντομη περιγραφή του επιχειρηματικού μοντέλου του ομίλου·
β)
περιγραφή των πολιτικών που εφαρμόζει ο όμιλος σε σχέση με τα εν λόγω θέματα, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών δέουσας επιμέλειας που εφαρμόζει·
γ)
το αποτέλεσμα των εν λόγω πολιτικών·
δ)
οι κυριότεροι κίνδυνοι που αφορούν τα εν λόγω θέματα και που συνδέονται με τις δραστηριότητες του ομίλου, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση και αναλογικά, των επιχειρηματικών σχέσεών του, των προϊόντων του ή των υπηρεσιών του τα οποία είναι πιθανόν να προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στους εν λόγω τομείς και ο τρόπος με τον οποίο ο όμιλος διαχειρίζεται αυτούς τους κινδύνους·
ε)
μη χρηματοοικονομικοί βασικοί δείκτες επιδόσεων που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τομέα επιχειρήσεων.
Όταν ένας όμιλος δεν ασκεί πολιτικές σε σχέση με ένα ή περισσότερα από τα εν λόγω θέματα, παρέχεται στην ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση σαφής και αιτιολογημένη εξήγηση για την απουσία των εν λόγω πολιτικών.
Η ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει επίσης, όπου ενδείκνυται, αναφορές και πρόσθετες εξηγήσεις για τα ποσά που αναγράφονται στις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις.
Τα κράτη μέλη μπορούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις να επιτρέψουν την παράλειψη πληροφοριών σχετικά με επικείμενες εξελίξεις ή θέματα υπό διαπραγμάτευση όταν, κατά τη δεόντως αιτιολογημένη γνώμη των μελών των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων, που ενεργούν εντός των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί από το εθνικό δίκαιο και που υπέχουν σχετικώς συλλογική ευθύνη της εν λόγω γνώμης, η δημοσιοποίηση των πληροφοριών αυτών θα έβλαπτε σοβαρά την εμπορική θέση του ομίλου, υπό την προϋπόθεση ότι η παράλειψη αυτή δεν εμποδίζει την ορθή και ισορροπημένη κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων του ομίλου.
Με την απαίτηση για δημοσιοποίηση των πληροφοριών σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη ορίζουν ότι η μητρική επιχείρηση μπορεί να βασίζεται σε εθνικά πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην Ένωση ή διεθνή πλαίσια και, στην περίπτωση αυτή, η μητρική επιχείρηση διευκρινίζει σε ποια πλαίσια βασίστηκε.
2. Μία μητρική επιχείρηση που εκπληρώνει την υποχρέωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 θεωρείται ότι έχει εκπληρώσει την υποχρέωση που αφορά την ανάλυση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και στο άρθρο 29.
3. Μια μητρική επιχείρηση που είναι επίσης θυγατρική επιχείρηση απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1, εφόσον η απαλλασσόμενη μητρική επιχείρηση και οι θυγατρικές της συμπεριλαμβάνονται στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης ή στη χωριστή έκθεση άλλης επιχείρησης η οποία συντάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 29 και σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
4. Στην περίπτωση κατά την οποία μια μητρική επιχείρηση καταρτίζει χωριστή έκθεση που αντιστοιχεί στο ίδιο οικονομικό έτος και αναφέρεται στο σύνολο του ομίλου, είτε βασίζεται είτε όχι σε εθνικά πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην ΕΕ ή διεθνή πλαίσια και καλύπτει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάξουν αυτή τη μητρική επιχείρηση από την υποχρέωση κατάρτισης της ενοποιημένης μη χρηματοοικονομικής κατάστασης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, υπό τον όρο ότι αυτή η χωριστή έκθεση:
α)
δημοσιεύεται μαζί με την ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 30· ή
β)
δημοσιοποιείται, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες μετά την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού, στον ιστότοπο της μητρικής επιχείρησης και αναφέρεται στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης.
Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται κατ' αναλογία σε μητρικές επιχειρήσεις που καταρτίζουν χωριστή έκθεση όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο νόμιμος ελεγκτής ή το ελεγκτικό γραφείο εξετάζει εάν έχει υποβληθεί η ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή η χωριστή έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν οι πληροφορίες που παρέχονται στην ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή στην χωριστή έκθεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 να ελέγχονται από ανεξάρτητο πάροχο υπηρεσιών εξακρίβωσης.»
.
4)
Στο άρθρο 33, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέλη των διοικητικών, διαχειριστικών και εποπτικών οργάνων μιας επιχείρησης, που ενεργούν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που τους αναθέτει το εθνικό δίκαιο υπέχουν συλλογική ευθύνη για να εξασφαλίσουν ότι:
α)
οι ετήσιες οικονομικές καταστάσεις, η έκθεση διαχείρισης, η δήλωση εταιρικής διακυβέρνησης όταν παρέχεται χωριστά και η έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 19α παράγραφος 4· και
β)
οι ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις, οι ενοποιημένες εκθέσεις διαχείρισης, η ενοποιημένη δήλωση εταιρικής διακυβέρνησης όταν παρέχεται χωριστά και η έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 29α παράγραφος 4
έχουν καταρτιστεί και δημοσιοποιηθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και, κατά περίπτωση, με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα που θεσπίσθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002.»
.
5)
Στο άρθρο 34, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις μη χρηματοοικονομικές καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19α παράγραφος 1 και στις ενοποιημένες μη χρηματοοικονομικές καταστάσεις του άρθρου 29α παράγραφος 1 ή στις χωριστές εκθέσεις των άρθρων 19α παράγραφος 4 και 29α παράγραφος 4.»
.
6)
Στο άρθρο 48, παρεμβάλλεται το ακόλουθο εδάφιο πριν από το τελευταίο εδάφιο:
«Η έκθεση εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στον ΟΟΣΑ και τα αποτελέσματα σχετικών ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών, να θεσπιστεί υποχρέωση βάσει της οποίας οι μεγάλες επιχειρήσεις θα οφείλουν να καταρτίζουν, σε ετήσια βάση, μια έκθεση ανά χώρα για κάθε κράτος μέλος και για κάθε τρίτη χώρα στην οποία δραστηριοποιούνται, η οποία θα περιλαμβάνει, κατ' ελάχιστον, πληροφορίες για τα κέρδη που πραγματοποίησαν, τον φόρο επί των κερδών που κατέβαλαν και τις δημόσιες επιδοτήσεις που έλαβαν.»
.
Άρθρο 2
Οδηγός για την υποβολή εκθέσεων
Η Επιτροπή εκπονεί μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη μεθοδολογία της υποβολής εκθέσεων για μη χρηματοοικονομικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων μη χρηματοοικονομικών βασικών δεικτών επιδόσεων, γενικών και τομεακών, προκειμένου να διευκολυνθεί η συναφής, χρήσιμη και συγκρίσιμη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών εκ μέρους των επιχειρήσεων. Εν προκειμένω, η Επιτροπή ζητεί τη γνώμη των ενδιαφερομένων φορέων.
Η Επιτροπή δημοσιεύει τις κατευθυντήριες γραμμές έως τις 6 Δεκεμβρίου 2016.
Άρθρο 3
Αναθεώρηση
Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων πτυχών, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ιδίως όσον αφορά τις μεγάλες μη εισηγμένες επιχειρήσεις, την αποτελεσματικότητα και την παρεχόμενη καθοδήγηση και μεθόδους. Η έκθεση δημοσιεύεται έως τις 6 Δεκεμβρίου 2018, και συνοδεύεται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από νομοθετικές προτάσεις.
Άρθρο 4
Μεταφορά
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία έως τις 6 Δεκεμβρίου 2016. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο διατάξεις εφαρμόζονται σε όλες τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1 για το οικονομικό έτος που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2017 ή κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους 2017.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 6
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014.