NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1052/2013
ze dne 22. října 2013,
kterým se zřizuje Evropský systém ostrahy hranic (EUROSUR)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 písm. d) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
K posílení výměny informací a operativní spolupráce mezi vnitrostátními orgány členských států, jakož i s Evropskou agenturou pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států Evropské unie, zřízenou nařízením Rady (ES) č. 2007/2004 (2) (dále jen „agentura“), je nezbytné zřídit Evropský systém ostrahy hranic (dále jen „EUROSUR“). EUROSUR poskytne těmto orgánům a agentuře infrastrukturu a nástroje potřebné ke zlepšení jejich situační orientace a schopnosti reakce na vnějších hranicích členských států Unie (dále jen „vnější hranice“) pro účely odhalování nedovoleného přistěhovalectví a přeshraniční trestné činnosti, předcházení těmto jevům a boje proti nim, jakož i za účelem přispění k zajištění ochrany a záchrany životů migrantů.
(2)
Praxe cestování na malých plavidlech nezpůsobilých k plavbě na moři dramaticky zvýšila počet migrantů utonulých v oblasti jižních námořních vnějších hranic. EUROSUR by měl podstatně zlepšit operační a technickou schopnost agentury a členských států odhalovat tato malá plavidla, jakož i schopnost reakce členských států, což přispěje ke snížení počtu úmrtí migrantů.
(3)
V tomto nařízení se uznává, že se po migračních trasách pohybují i osoby, které potřebují mezinárodní ochranu.
(4)
Členské státy by měly zřídit národní koordinační centra, aby se mezi nimi navzájem a mezi nimi a agenturou zlepšila výměna informací a spolupráce pro účely ostrahy hranic. Pro náležité fungování EUROSURu je nezbytné, aby všechny vnitrostátní orgány příslušné podle vnitrostátního práva pro ostrahu vnějších hranic spolupracovaly prostřednictvím národních koordinačních center.
(5)
Toto nařízení by nemělo členským státům bránit v tom, aby svým národním koordinačním centrům svěřily také působnost ke koordinaci výměny informací a spolupráce v oblasti ostrahy vzdušných hranic a ke kontrolám na hraničních přechodech.
(6)
Agentura by měla zdokonalit výměnu informací a spolupráci s dalšími institucemi a subjekty Unie, jako jsou Evropská agentura pro námořní bezpečnost a satelitní středisko Evropské unie, s cílem zajistit co nejlepší využití stávajících informací, kapacit a systémů, které již jsou na evropské úrovni dostupné, jako je například Evropský program monitorování Země.
(7)
Toto nařízení je součástí evropského modelu integrovaného řízení vnějších hranic a strategie vnitřní bezpečnosti Evropské unie. EUROSUR přispěje rovněž k rozvoji společného prostředí pro sdílení informací (CISE) pro účely ostrahy v námořní oblasti Unie, neboť poskytuje širší rámec pro situační orientaci v námořní oblasti prostřednictvím výměny informací mezi veřejnými orgány v rámci různých odvětví v Unii.
(8)
K zajištění toho, aby informace obsažené v EUROSURu byly co nejúplnější a nejaktuálnější, zejména s ohledem na situaci ve třetích zemích, by měla agentura spolupracovat s Evropskou službou pro vnější činnost. Delegace a úřady Unie by za tímto účelem měly poskytnout veškeré informace, které mohou být pro EUROSUR relevantní.
(9)
Agentura by měla poskytnout nezbytnou pomoc při rozvíjení a provozování EUROSURu a případně při rozvíjení CISE, včetně zajišťování interoperability systémů, zejména vytvořením, provozováním a koordinováním rámce EUROSURu.
(10)
Agentuře by měly být poskytnuty vhodné finanční a lidské zdroje potřebné k náležitému plnění dodatečných úkolů, které jsou jí uloženy tímto nařízením.
(11)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uznané v článcích 2 a 6 Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU)“a v Listině základních práv Evropské unie, zejména respektování lidské důstojnosti, právo na život, zákaz mučení a nelidského či ponižujícího zacházení anebo trestu, zákaz obchodování s lidmi, právo na svobodu a bezpečnost, právo na ochranu osobních údajů, právo na přístup k dokumentům, právo na azyl a právo na ochranu proti vystěhování a vyhoštění, zákaz navracení, zákaz diskriminace a práva dítěte. Členské státy a agentura by měly toto nařízení uplatňovat v souladu s uvedenými právy a zásadami.
(12)
V souladu s nařízením (ES) č. 2007/2004 by úředník pro otázky základních práv a poradní fórum zřízené uvedeným nařízením měli mít přístup ke všem informacím týkajícím se dodržování lidských práv v souvislosti se všemi činnostmi agentury v rámci EUROSURu.
(13)
Osobní údaje by měly být v evropském situačním obraze a společném předhraničním zpravodajském obraze vyměňovány jen výjimečně. Mělo by se tak dít na základě stávajícího vnitrostátního práva a práva Unie a při respektování jeho specifických požadavků na ochranu údajů. Kde specifičtější nástroje, jako je nařízení (ES) č. 2007/2004, nestanoví plný režim ochrany údajů, použijí se směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (3), nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (4) a rámcové rozhodnutí Rady 2008/977/SVV (5).
(14)
K postupnému zavedení EUROSURu v jednotlivých zeměpisných oblastech by měla být povinnost zřídit a provozovat národní koordinační centra uplatněna ve dvou na sebe navazujících etapách: nejprve by se měla vztahovat na členské státy, které se nacházejí na jižních a východních vnějších hranicích, a ve druhé etapě na zbývající členské státy.
(15)
Toto nařízení obsahuje ustanovení o spolupráci se sousedními třetími zeměmi, protože dobře strukturovaná a trvalá výměna informací a spolupráce s těmito zeměmi, zejména v oblasti Středomoří, jsou klíčovými faktory pro dosažení cílů EUROSURu. Je nezbytné, aby jakákoli výměna informací a jakákoli spolupráce mezi členskými státy a sousedními třetími zeměmi probíhala v plném souladu se základními právy, a zejména se zásadou zákazu navracení.
(16)
Toto nařízení obsahuje ustanovení o možnosti úzké spolupráce s Irskem a Spojeným královstvím, která mohou přispět k lepšímu plnění cílů EUROSURu.
(17)
Při provádění tohoto nařízení by agentura a členské státy měly co nejlépe využívat stávající kapacity z hlediska lidských zdrojů a technického vybavení, a to jak na úrovni Unie, tak i na vnitrostátní úrovni.
(18)
Komise by měla pravidelně posuzovat výsledky provádění tohoto nařízení s cílem určit, nakolik jsou plněny cíle EUROSURu.
(19)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu č. 22 o postavení Dánska,připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto nařízení navazuje na schengenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto nařízení Radou, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(20)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES (6); Spojené království se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné.
(21)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES (7); Irsko se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné.
(22)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (8), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí Rady 1999/437/ES (9). Norsko by mělo zřídit národní koordinační centrum podle tohoto nařízení ode dne 2. prosince 2013.
(23)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (10), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (11).
(24)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (12), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (13).
(25)
Prováděním tohoto nařízení není dotčeno rozdělení pravomocí mezi Unií a členskými státy ani závazky členských států podle Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu, Mezinárodní úmluvy o bezpečnosti lidského života na moři, Mezinárodní úmluvy o pátrání a záchraně na moři, Úmluvy Organizace spojených národů proti nadnárodnímu organizovanému zločinu a jejího protokolu proti pašování přistěhovalců po zemi, po moři a letecky, Úmluvy o právním postavení uprchlíků, Úmluvy o ochraně lidských práv a základních svobod a dalších příslušných mezinárodních nástrojů.
(26)
Prováděním tohoto nařízení nejsou dotčeny nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006 (14) ani pravidla pro ostrahu vnějších námořních hranic v rámci operativní spolupráce koordinované agenturou.
(27)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zřízení EUROSURu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni samotných členských států, a proto jej může být z důvodu jeho rozsahu a účinků lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví společný rámec pro výměnu informací a spolupráci mezi členskými státy a agenturou s cílem zlepšit situační orientaci a posílit schopnost reakce na vnějších hranicích členských států Unie (dále jen „vnější hranice“) pro účely odhalování nedovoleného přistěhovalectví a přeshraniční trestné činnosti, předcházení těmto jevům a boje proti nim, jakož i za účelem přispění k zajištění ochrany a záchrany životů migrantů (dále jen „EUROSUR“).
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na ostrahu vnějších pozemních a námořních hranic, včetně monitorování, odhalování, identifikace a sledování nedovoleného překračování hranic a jeho předcházení a zadržování osob nedovoleně překračujících hranice, pro účely odhalování nedovoleného přistěhovalectví a přeshraniční trestné činnosti, předcházení těmto jevům a boje proti nim, jakož i za účelem přispění k zajištění ochrany a záchrany životů migrantů.
2. Toto nařízení se může vztahovat i na ostrahu vzdušných hranic a na kontroly na hraničních přechodech, pokud tyto informace členské státy dobrovolně poskytnou EUROSURu.
3. Toto nařízení se nevztahuje na žádná právní ani správní opatření přijatá poté, co příslušné orgány členského státu zaznamenají přeshraniční trestné činnosti nebo nedovolené překročení vnějších hranic osobami.
4. Při provádění tohoto nařízení dodržují členské státy a agentura základní práva, zejména zásady zákazu navracení a respektování lidské důstojnosti a požadavky na ochranu údajů. Přednostně se zaměřují na zvláštní potřeby dětí, nezletilých osob bez doprovodu, obětí obchodování s lidmi, osob, které naléhavě potřebují lékařskou pomoc, osob, které potřebují mezinárodní ochranu, osob v tísni na moři a dalších osob ve zvláště zranitelném postavení.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„agenturou“ Evropská agentura pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států Evropské unie, zřízená nařízením (ES) č. 2007/2004;
b)
„situační orientací“ schopnost monitorovat, odhalovat, identifikovat a sledovat nelegální přeshraniční činnosti a těmto činnostem porozumět s cílem nalézt dostatečné důvody pro reakci na základě kompilace nových informací a stávajících poznatků a zlepšit schopnost omezovat ztráty na životech migrantů na vnějších hranicích, podél těchto hranic či v jejich blízkosti;
c)
„schopností reakce“ schopnost činit kroky zaměřené na boj proti nelegálním přeshraničním činnostem na vnějších hranicích, podél těchto hranic nebo v jejich blízkosti, včetně prostředků a harmonogramů pro přiměřenou reakci;
d)
„situačním obrazem“ grafické rozhraní, které umožňuje prezentovat v téměř reálném čase údaje a informace získané od různých orgánů, ze senzorů, platforem a jiných zdrojů a které je prostřednictvím komunikačních a informačních kanálů sdíleno s dalšími orgány s cílem zajistit situační orientaci a podpořit schopnost reakce na vnějších hranicích a v předhraniční oblasti;
e)
„přeshraniční trestnou činností“ jakákoli závažná trestná činnost s přeshraničním rozměrem páchaná na vnějších hranicích, podél těchto hranic nebo v jejich blízkosti;
f)
„úsekem vnějších hranic“ celá vnější pozemní nebo námořní hranice členského státu nebo její část vymezená vnitrostátním právem nebo určená národním koordinačním centrem či jiným příslušným vnitrostátním orgánem;
g)
„předhraniční oblastí“ zeměpisná oblast za vnějšími hranicemi;
h)
„krizovou situací“ jakákoli přírodní nebo člověkem způsobená pohroma, nehoda, humanitární nebo politická krize nebo jiná závažná situace, k níž došlo na vnějších hranicích, podél těchto hranic nebo v jejich blízkosti a která může mít významný dopad na ochranu vnějších hranic;
i)
„incidentem“ situace spojená s nedovoleným přistěhovalectvím nebo přeshraniční trestnou činností nebo s ohrožením životů migrantů na vnějších hranicích, podél těchto hranic nebo v jejich blízkosti.
HLAVA II
RÁMEC
KAPITOLA I
Složky
Článek 4
Rámec EUROSURu
1. Pro účely výměny informací a spolupráce v oblasti ostrahy hranic a s ohledem na stávající mechanismy výměny informací a spolupráce používají členské státy a agentura rámec EUROSURu, jenž sestává z těchto složek:
a)
národní koordinační centra;
b)
vnitrostátní situační obrazy;
c)
komunikační síť;
d)
evropský situační obraz;
e)
společný předhraniční zpravodajský obraz;
f)
společné využívání nástrojů ostrahy.
2. Národní koordinační centra poskytují agentuře prostřednictvím komunikační sítě informace ze svých vnitrostátních situačních obrazů, jež jsou potřebné k vytvoření a zajišťování funkčnosti evropského situačního obrazu a společného předhraničního zpravodajského obrazu.
3. K evropskému situačnímu obrazu a ke společnému předhraničnímu zpravodajskému obrazu poskytuje agentura národním koordinačním centrům neomezený přístup prostřednictvím komunikační sítě.
4. Složky uvedené v odstavci 1 jsou vytvářeny a jejich funkčnost je zajišťována v souladu se zásadami uvedenými v příloze.
Článek 5
Národní koordinační centrum
1. Každý členský stát určí, provozuje a spravuje národní koordinační centrum, jež zajišťuje koordinaci a výměnu informací mezi všemi orgány příslušnými na vnitrostátní úrovni pro ostrahu vnějších hranic, jakož i s ostatními národními koordinačními centry a agenturou. Každý členský stát oznámí zřízení svého národního koordinačního centra Komisi, která o tom neprodleně uvědomí ostatní členské státy a agenturu.
2. V rámci EUROSURu a aniž je dotčen článek 17, představuje národní koordinační centrum jediné kontaktní místo pro výměnu informací a spolupráci s ostatními národními koordinačními centry a agenturou.
3. Národní koordinační centrum:
a)
zajišťuje včasnou výměnu informací a včasnou spolupráci mezi všemi vnitrostátními orgány příslušnými pro ostrahu vnějších hranic, jakož i s jinými národními koordinačními centry a agenturou;
b)
zajišťuje včasnou výměnu informací s orgány činnými při pátrání a záchraně osob a s donucovacími, azylovými a imigračními orgány na vnitrostátní úrovni;
c)
přispívá k účelnému a účinnému řízení zdrojů a personálu;
d)
vytváří vnitrostátní situační obraz podle článku 9 a zajišťuje jeho funkčnost;
e)
podporuje plánování a provádění činností v oblasti ostrahy hranic na vnitrostátní úrovni;
f)
koordinuje vnitrostátní systém ostrahy hranic v souladu s vnitrostátním právem;
g)
přispívá k pravidelnému měření účinnosti činností v oblasti ostrahy hranic na vnitrostátní úrovni pro účely tohoto nařízení;
h)
koordinuje operativní opatření s jinými členskými státy, aniž jsou dotčeny pravomoci agentury a členských států.
4. Národní koordinační centrum je v provozu dvacet čtyři hodin denně a sedm dní v týdnu.
Článek 6
Agentura
1. Agentura:
a)
zřizuje komunikační síť EUROSURu podle článku 7 a zajišťuje její funkčnost;
b)
vytváří evropský situační obraz podle článku 10 a zajišťuje jeho funkčnost;
c)
vytváří společný předhraniční zpravodajský obraz podle článku 11 a zajišťuje jeho funkčnost;
d)
koordinuje společné využívání nástrojů ostrahy podle článku 12.
2. Pro účely odstavce 1 je agentura v provozu dvacet čtyři hodin denně a sedm dní v týdnu.
Článek 7
Komunikační síť
1. Agentura vytvoří komunikační síť a zajišťuje její funkčnost s cílem poskytovat komunikační a analytické nástroje a umožnit výměnu neutajovaných citlivých informací a utajovaných informací jak s národními koordinačními centry, tak mezi nimi navzájem, a to zabezpečeným způsobem a v téměř reálném čase. Tato síť je v provozu dvacet čtyři hodin denně a sedm dní v týdnu a umožňuje:
a)
dvoustrannou a mnohostrannou výměnu informací v téměř reálném čase;
b)
pořádání audiokonferencí a videokonferencí;
c)
zabezpečené nakládání s neutajovanými citlivými informacemi, jejich ukládání, přenos a zpracování;
d)
zabezpečené nakládání s utajovanými informacemi EU až do stupně utajení RESTREINT UE / EU RESTRICTED či do rovnocenné úrovně podle vnitrostátních klasifikací, jakož i zabezpečené ukládání, přenos a zpracování těchto informací, při zajištění toho, aby pro nakládání s utajovanými informacemi a jejich ukládání, přenos a zpracování byla vyhrazena samostatná a řádně akreditovaná část komunikační sítě.
2. Agentura poskytuje technickou podporu a zajišťuje, aby byla komunikační síť interoperabilní se všemi dalšími příslušnými komunikačními a informačními systémy, které agentura řídí.
3. Agentura provádí výměnu, zpracování a ukládání neutajovaných citlivých informací a utajovaných informací v komunikační síti v souladu s článkem 11d nařízení (ES) č. 2007/2004.
4. Národní koordinační centra provádějí výměnu, zpracování a ukládání neutajovaných citlivých informací a utajovaných informací v komunikační síti v souladu s pravidly a normami, jež jsou rovnocenné pravidlům a normám stanoveným v jednacím řádu Komise (15).
5. Orgány, agentury a další subjekty členských států, které komunikační síť používají, zajistí, aby byly při nakládání s utajovanými informacemi dodržovány bezpečnostní pravidla a normy, jež jsou rovnocenné pravidlům a normám, které používá agentura.
KAPITOLA II
Situační orientace
Článek 8
Situační obrazy
1. Vnitrostátní situační obrazy, evropský situační obraz a společný předhraniční zpravodajský obraz jsou vytvářeny shromažďováním, hodnocením, ověřováním, analýzou, interpretací, generováním, vizualizací a šířením informací.
2. Obrazy uvedené v odstavci 1 se skládají z těchto vrstev:
a)
vrstva týkající se událostí;
b)
operační vrstva;
c)
analytická vrstva.
Článek 9
Vnitrostátní situační obraz
1. Národní koordinační centrum vytváří vnitrostátní situační obraz a zajišťuje jeho funkčnost s cílem poskytovat všem orgánům příslušným na vnitrostátní úrovni pro ochranu, a zejména pro ostrahu vnějších hranic, účelné, přesné a včasné informace.
2. Vnitrostátní situační obraz je vytvářen z informací získaných z těchto zdrojů:
a)
vnitrostátní systém ostrahy hranic v souladu s vnitrostátním právem;
b)
stacionární a mobilní senzory, jež používají vnitrostátní orgány příslušné pro ostrahu vnějších hranic;
c)
hlídky v rámci ostrahy hranic a další kontrolní mise;
d)
místní, regionální a další koordinační centra;
e)
jiné příslušné vnitrostátní orgány a systémy, včetně styčných úředníků, operačních center a kontaktních míst;
f)
agentura;
g)
národní koordinační centra v jiných členských státech;
h)
orgány třetích zemí, na základě dvoustranných nebo mnohostranných dohod a regionálních sítí uvedených v článku 20;
i)
systémy hlášení lodí, v souladu s jejich příslušnými právními základy;
j)
jiné příslušné evropské a mezinárodní organizace;
k)
další zdroje.
3. Vrstva vnitrostátního situačního obrazu týkající se událostí se skládá z těchto dílčích vrstev:
a)
dílčí vrstva údajů o nedovoleném překračování hranic zahrnující informace, které má národní koordinační centrum k dispozici a které se týkají incidentů spojených s ohrožením životů migrantů;
b)
dílčí vrstva údajů o přeshraniční trestné činnosti;
c)
dílčí vrstva údajů o krizových situacích;
d)
dílčí vrstva údajů o jiných událostech, která obsahuje informace o neidentifikovaných a podezřelých vozidlech, plavidlech a jiných dopravních prostředcích a osobách nacházejících se na vnějších hranicích dotčeného členského státu, podél těchto hranic nebo v jejich blízkosti, jakož i o dalších událostech, které mohou mít významný dopad na ochranu vnějších hranic.
4. Národní koordinační centrum přiřadí každému incidentu ve vrstvě vnitrostátního situačního obrazu týkající se událostí jedinou orientační úroveň dopadu v rozmezí od „nízké“ přes „střední“ až po „vysokou“. Všechny incidenty se oznamují agentuře.
5. Operační vrstva vnitrostátního situačního obrazu se skládá z těchto dílčích vrstev:
a)
dílčí vrstva údajů o vlastních prostředcích, včetně vojenských prostředků na podporu mise k prosazování práva, a operačních oblastech, která obsahuje informace o poloze, stavu a typu vlastních prostředků a o zapojených orgánech. Pokud jde o vojenské prostředky na podporu mise k prosazování práva, může národní koordinační centrum na žádost vnitrostátního orgánu příslušného pro tyto prostředky omezit přístup k těmto informacím podle zásady „vědět jen to nejnutnější“;
b)
dílčí vrstva údajů o prostředí, která obsahuje nebo zpřístupňuje informace o terénu a povětrnostních podmínkách na vnějších hranicích dotčeného členského státu.
6. Informace o vlastních prostředcích v operační vrstvě podléhají utajení ve stupni RESTREINT UE / EU RESTRICTED.
7. Analytická vrstva vnitrostátního situačního obrazu se skládá z těchto dílčích vrstev:
a)
informační dílčí vrstva, která obsahuje údaje o hlavním vývoji a ukazatele, jež jsou relevantní pro účely tohoto nařízení;
b)
analytická dílčí vrstva, která zahrnuje analytické zprávy, trendy v hodnocení rizik, regionální monitoringy a informační sdělení, které jsou relevantní pro účely tohoto nařízení;
c)
zpravodajská dílčí vrstva, která obsahuje analyzované informace relevantní pro účely tohoto nařízení, a zejména pro přiřazení úrovní dopadu k jednotlivým úsekům vnějších hranic;
d)
dílčí vrstva snímků a geodat, která zahrnuje referenční snímky, podkladové mapy, potvrzení platnosti analyzovaných informací a analýzy změn (snímky z pozorování Země), jakož i údaje o detekci změn, georeferenční údaje a mapy propustnosti vnějších hranic.
8. Informace v analytické vrstvě a informace o prostředí v operační vrstvě vnitrostátního situačního obrazu mohou vycházet z informací, jež jsou obsaženy v evropském situačním obraze a ve společném předhraničním zpravodajském obraze.
9. Národní koordinační centra sousedních členských států vzájemně přímo a téměř v reálném čase sdílejí situační obraz sousedících úseků vnějších hranic týkající se:
a)
incidentů a dalších významných událostí, jež jsou obsaženy ve vrstvě týkající se událostí;
b)
zpráv obsahujících taktickou analýzu rizik, jež jsou uvedeny v analytické vrstvě.
10. Národní koordinační centra sousedních členských států mohou vzájemně přímo a téměř v reálném čase sdílet situační obraz sousedících úseků vnějších hranic týkající se polohy, stavu a typu vlastních prostředků působících v sousedících úsecích vnějších hranic, jak jsou uvedeny v operační vrstvě.
Článek 10
Evropský situační obraz
1. Agentura vytváří evropský situační obraz a zajišťuje jeho funkčnost s cílem poskytovat národním koordinačním centrům účinné, přesné a včasné informace a analýzy.
2. Evropský situační obraz je vytvářen z informací získaných z těchto zdrojů:
a)
z vnitrostátních situačních obrazů v rozsahu stanoveném tímto článkem,
b)
od agentury;
c)
od Komise, poskytující strategické informace o ochraně hranic, včetně informací o nedostatcích v zajišťování ochrany vnějších hranic;
d)
od delegací a úřadů Unie;
e)
od jiných příslušných institucí a subjektů Unie a mezinárodních organizací uvedených v článku 18;
f)
z dalších zdrojů.
3. Vrstva evropského situačního obrazu týkající se událostí obsahuje informace o:
a)
incidentech a dalších událostech obsažených ve vrstvě vnitrostátního situačního obrazu týkající se událostí;
b)
incidentech a dalších událostech obsažených ve společném předhraničním zpravodajském obrazu;
c)
incidentech v operačním prostoru společné operace, pilotního projektu nebo zásahu rychlé reakce koordinovaných agenturou.
4. V evropském situačním obraze agentura zohlední úroveň dopadu, jakou danému incidentu přiřadilo národní koordinační centrum ve vnitrostátním situačním obraze.
5. Operační vrstva evropského situačního obrazu se skládá z těchto dílčích vrstev:
a)
dílčí vrstva údajů o vlastních prostředcích, která obsahuje informace o poloze, času, stavu a typu prostředků, jež se účastní společných operací, pilotních projektů a zásahů rychlé reakce agentury, nebo jsou agentuře k dispozici, a dále informace o plánu nasazení, včetně operační oblasti, rozpisu hlídek a komunikačních kódů;
b)
dílčí vrstva údajů o operacích, která obsahuje informace o společných operacích, pilotních projektech a zásazích rychlé reakce koordinovaných agenturou, včetně informací o mandátu mise, jejím umístění, stavu a trvání, dále informace o členských státech a jiných aktérech, denní a týdenní situační zprávy, statistické údaje a soubory informací pro sdělovací prostředky;
c)
dílčí vrstva údajů o prostředí, která zahrnuje informace o terénu a povětrnostních podmínkách na vnějších hranicích.
6. Informace o vlastních prostředcích v operační vrstvě evropského situačního obrazu podléhají utajení ve stupni RESTREINT UE / EU RESTRICTED.
7. Analytická vrstva evropského situačního obrazu je uspořádána stejným způsobem jako ve vnitrostátním situačním obraze uvedeném v čl. 9 odst. 7.
Článek 11
Společný předhraniční zpravodajský obraz
1. Agentura vytváří společný předhraniční zpravodajský obraz a zajišťuje jeho funkčnost s cílem poskytovat národním koordinačním centrům účinné, přesné a včasné informace a analýzu týkající se předhraniční oblasti.
2. Společný předhraniční zpravodajský obraz je vytvářen z informací získaných z těchto zdrojů:
a)
od národních koordinačních center, včetně informací a zpráv získaných od styčných úředníků členských států prostřednictvím příslušných vnitrostátních orgánů;
b)
od delegací a úřadů Unie;
c)
od agentury, včetně informací a zpráv poskytovaných jejími styčnými úředníky;
d)
od jiných příslušných institucí a subjektů Unie a mezinárodních organizací uvedených v článku 18;
e)
od orgánů třetích zemí, na základě dvoustranných nebo mnohostranných dohod a regionálních sítí uvedených v článku 20, prostřednictvím národních koordinačních center;
f)
z dalších zdrojů.
3. Společný předhraniční zpravodajský obraz může obsahovat informace, které jsou relevantní pro ostrahu vzdušných hranic a pro kontroly na hraničních přechodech na vnějších hranicích.
4. Vrstva týkající se událostí a operační a analytická vrstva společného předhraničního zpravodajského obrazu jsou uspořádány stejným způsobem jako v evropském situačním obraze uvedeném v článku 10.
5. Každému incidentu ve vrstvě společného zpravodajského předhraničního obrazu týkajícího se událostí přiřadí agentura jedinou orientační úroveň dopadu. Agentura informuje národní koordinační centra o veškerých incidentech v předhraniční oblasti.
Článek 12
Společné využívání nástrojů ostrahy
1. Agentura koordinuje společné využívání nástrojů ostrahy s cílem pravidelně, spolehlivě a nákladově efektivním způsobem zajišťovat národním koordinačním centrům i pro svou potřebu informace o ostraze na vnějších hranicích a v předhraniční oblasti.
2. Agentura poskytne národnímu koordinačnímu centru na požádání informace o vnějších hranicích žádajícího členského státu a o předhraniční oblasti, jež mohou být získány:
a)
ze selektivního monitorování určených přístavů a úseků pobřeží třetí země, které byly na základě analýzy rizik a informací označeny jako místa, která slouží k naloďování na plavidla nebo k nástupu do jiných dopravních prostředků, které jsou používány k nedovolenému přistěhovalectví či přeshraniční trestné činnosti, nebo jako místa tranzitu těchto plavidel a dopravních prostředků;
b)
ze sledování plavidel nebo jiných dopravních prostředků pohybujících se na volném moři, u nichž existuje podezření nebo o nichž bylo zjištěno, že jsou používány k nedovolenému přistěhovalectví či přeshraniční trestné činnosti;
c)
z monitorování určených oblastí v námořním prostoru s cílem odhalit, identifikovat a sledovat plavidla a jiné dopravní prostředky, u nichž existuje podezření nebo o nichž bylo zjištěno, že jsou používány k nedovolenému přistěhovalectví či přeshraniční trestné činnosti;
d)
z hodnocení prostředí v určených oblastech v námořním prostoru a na vnějších pozemních hranicích za účelem optimalizace monitorování a hlídkování;
e)
ze selektivního monitorování určených předhraničních oblastí na vnějších hranicích, které byly na základě analýzy rizik a informací označeny jako potenciální výchozí nebo tranzitní oblasti pro nedovolené přistěhovalectví či přeshraniční trestnou činnost.
3. Za účelem poskytování informací podle odstavce 1 agentura kompiluje a analyzuje údaje, které mohou být získány z těchto systémů, senzorů a platforem:
a)
ze systémů hlášení lodí, v souladu s jejich příslušnými právními základy;
b)
ze satelitních snímků;
c)
ze senzorů instalovaných na vozidlech, plavidlech nebo jiných dopravních prostředcích.
4. Agentura může zamítnout žádost národního koordinačního centra z technických, finančních nebo provozních důvodů. O důvodech takového zamítnutí agentura národní koordinační centrum včas uvědomí.
5. Nástroje ostrahy podle odstavce 2 může agentura použít z vlastního podnětu ke shromažďování informací, které jsou relevantní pro společný zpravodajský předhraniční obraz.
Článek 13
Zpracování osobních údajů
1. Zpracování osobních údajů za použití vnitrostátního situačního obrazu se provádí v souladu se směrnicí 95/46/ES, rámcovým rozhodnutím 2008/977/SVV a příslušnými vnitrostátními právními předpisy o ochraně údajů.
2. Evropský situační obraz a společný předhraniční zpravodajský obraz smějí být použity pouze pro zpracování osobních údajů týkajících se registračních čísel lodí.
Tyto údaje se zpracovávají v souladu s článkem 11ca nařízení (ES) č. 2007/2004. Zpracovávají se pouze pro účely odhalování, identifikace a sledování plavidel, jakož i pro účely uvedené v čl. 11c odst. 3 uvedeného nařízení. Po uplynutí sedmi dnů od obdržení agenturou, nebo je-li pro sledování plavidla třeba dodatečné doby, po uplynutí dvou měsíců od obdržení agenturou se tyto údaje automaticky vymažou.
KAPITOLA III
Schopnost reakce
Článek 14
Určení úseků vnějších hranic
Pro účely tohoto nařízení rozdělí každý členský stát své vnější pozemní a námořní hranice na hraniční úseky a oznámí je agentuře.
Článek 15
Přiřazení úrovní dopadů jednotlivým úsekům vnějších hranic
1. Na základě vlastní analýzy rizik a po dohodě s dotčeným členským státem agentura přiřadí každému z úseků vnějších pozemních a námořních hranic členských států některou z níže uvedených úrovní dopadu nebo změní jeho úroveň dopadu:
a)
nízkou úroveň dopadu, mají-li incidenty související s nedovoleným přistěhovalectvím nebo přeshraniční trestnou činností, ke kterým na daném hraničním úseku dochází, na bezpečnost hranic nevýznamný dopad;
b)
střední úroveň dopadu, mají-li incidenty související s nedovoleným přistěhovalectvím nebo přeshraniční trestnou činností, ke kterým na daném hraničním úseku dochází, na bezpečnost hranic mírný dopad;
c)
vysokou úroveň dopadu, mají-li incidenty související s nedovoleným přistěhovalectvím nebo přeshraniční trestnou činností, ke kterým na daném hraničním úseku dochází, na bezpečnost hranic významný dopad.
2. Národní koordinační centrum na základě informací obsažených ve vnitrostátním situačním obraze pravidelně vyhodnocuje, zda je úroveň dopadu u některého z hraničních úseků třeba změnit.
3. Úrovně dopadu přiřazené vnějším hranicím agentura vyznačí v evropském situačním obraze.
Článek 16
Reakce odpovídající jednotlivým úrovním dopadu
1. Členské státy zajistí, aby ostraha na úsecích vnějších hranic odpovídala přiřazeným úrovním dopadu takto:
a)
je-li úseku vnějších hranic přiřazena nízká úroveň dopadu, vnitrostátní orgány příslušné pro ostrahu vnějších hranic zajistí pravidelnou ostrahu na základě analýzy rizik a zabezpečí, aby byl v příhraniční oblasti udržován v pohotovosti dostatečný počet personálu a zdrojů pro účely sledování, identifikace a zadržení;
b)
je-li úseku vnějších hranic přiřazena střední úroveň dopadu, vnitrostátní orgány příslušné pro ostrahu vnějších hranic vedle opatření přijatých podle písmene a) zajistí, aby na tomto úseku hranice byla v oblasti ostrahy přijata vhodná opatření. Přijetí těchto opatření v oblasti ostrahy se oznamuje národnímu koordinačnímu centru. Národní koordinační centrum koordinuje veškerou podporu poskytovanou v souladu s čl. 5 odst. 3;
c)
je-li úseku vnějších hranic přiřazena vysoká úroveň dopadu, dotčený členský stát vedle opatření přijatých podle písmene b) zajistí prostřednictvím národního koordinačního centra, aby byla vnitrostátním orgánům působícím na tomto úseku vnějších hranic poskytnuta nezbytná podpora a aby byla v oblasti ostrahy přijata zesílená opatření. Uvedený členský stát může agenturu požádat o podporu v souladu s podmínkami pro zahájení společných operací nebo zásahů rychlé reakce stanovenými v nařízení (ES) č. 2007/2004.
2. O opatřeních přijatých na vnitrostátní úrovni podle odst. 1 písm. c) národní koordinační centrum pravidelně informuje agenturu.
3. Je-li úseku vnějších hranic, který přiléhá k hraničnímu úseku jiného členského státu nebo jiné země, se kterou byly uzavřeny dohody nebo zavedeny regionální sítě podle článků 19 a 20, přiřazena střední nebo vysoká úroveň dopadu, národní koordinační centrum kontaktuje národní koordinační centrum tohoto sousedního členského státu nebo příslušný orgán sousední země a vynasnaží se koordinovat nezbytná přeshraniční opatření.
4. V reakci na žádost podanou členským státem podle odst. 1 písm. c) ho může agentura podpořit především:
a)
přednostním zacházením při společném používání nástrojů ostrahy;
b)
koordinací nasazení evropských jednotek pohraniční stráže v souladu s nařízením (ES) č. 2007/2004;
c)
zajištěním nasazení technického vybavení, které má agentura k dispozici, v souladu s nařízením (ES) č. 2007/2004;
d)
koordinací případné další podpory, kterou nabídnou jiné členské státy.
5. Přiřazení úrovně dopadu a odpovídající opatření přijatá na vnitrostátní úrovni a na úrovni Unie vyhodnocuje agentura spolu s dotčeným členským státem ve svých zprávách o analýze rizik.
HLAVA III
ZVLÁŠTNÍ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 17
Přidělení úkolů dalším orgánům v členských státech
1. Členské státy mohou pověřit regionální, místní, věcně specializované nebo jiné orgány, které mohou přijímat operativní rozhodnutí, aby v rámci své působnosti zajišťovaly situační orientaci a schopnost reakce, včetně úkolů a pravomocí podle čl. 5 odst. 3 písm. c), e) a f).
2. Rozhodnutí členských států přidělit úkoly podle odstavce 1 nesmí mít vliv na schopnost národního koordinačního centra spolupracovat a vyměňovat si informace s ostatními národními koordinačními centry a agenturou.
3. V předem vymezených případech stanovených na vnitrostátní úrovni může národní koordinační centrum pověřit orgán uvedený v odstavci 1 předáváním a výměnou informací s regionálními orgány nebo národním koordinačním centrem jiného členského státu nebo s příslušnými orgány třetí země za předpokladu, že o tomto předávání a výměně informací bude pravidelně informovat vlastní národní koordinační centrum.
Článek 18
Spolupráce agentury se třetími stranami
1. Agentura využívá v mezích svých příslušných právních rámců existující informace, kapacity a systémy, jež mají k dispozici jiné orgány, instituce a subjekty Unie a mezinárodní organizace.
2. V souladu s odstavcem 1 agentura spolupracuje zejména s těmito orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a mezinárodními organizacemi:
a)
s Evropským policejním úřadem (Europol) za účelem výměny informací o přeshraniční trestné činnosti, jež mají být zahrnuty do evropského situačního obrazu;
b)
se satelitním střediskem Evropské unie, Evropskou agenturou pro námořní bezpečnost a Evropskou agenturou pro kontrolu rybolovu při zajišťování společného využívání nástrojů ostrahy;
c)
s Komisí, Evropskou službou pro vnější činnost a institucemi a jinými subjekty Unie včetně Evropského podpůrného úřadu pro otázky azylu, jež mohou agentuře poskytovat informace, které jsou relevantní pro zajišťování funkčnosti evropského situačního obrazu a společného zpravodajského předhraničního obrazu;
d)
s mezinárodními organizacemi, jež mohou agentuře poskytovat informace, které jsou relevantní pro zajištění funkčnosti evropského situačního obrazu a společného předhraničního zpravodajského obrazu.
3. V souladu s odstavcem 1 může agentura spolupracovat s Maritime Analysis and Operations Centre - Narcotics (Centrum pro námořní analýzu a operace - narkotika, MAOC-N) a Centre de Coordination pour la lutte antidrogue en Méditerranée (Centrum pro boj proti obchodování s narkotiky ve Středomoří, CeCLAD-M) za účelem výměny informací o přeshraniční trestné činnosti, jež mají být zahrnuty do evropského situačního obrazu.
4. Výměna informací mezi agenturou, institucemi a jinými subjekty Unie a mezinárodními organizacemi podle odstavců 2 a 3 se uskutečňuje prostřednictvím komunikační sítě podle článku 7 nebo jiných komunikačních sítí, které splňují kritéria dostupnosti, důvěrnosti a integrity.
5. Spolupráce mezi agenturou, institucemi a jinými subjekty Unie a mezinárodními organizacemi podle odstavců 2 a 3 se řídí pracovními ujednáními v souladu s nařízením (ES) č. 2007/2004 a příslušným právním základem dotčené instituce nebo subjektu Unie či mezinárodní organizace. Pokud jde o nakládání s utajovanými informacemi, tato ujednání stanoví, že dotčená instituce nebo subjekt Unie či mezinárodní organizace dodržuje bezpečnostní pravidla a normy rovnocenné pravidlům a normám, které používá agentura.
6. Instituce a jiné subjekty Unie a mezinárodní organizace uvedené v odstavcích 2 a 3 využívají informace získané v souvislosti s EUROSURem pouze v mezích svých právních rámců a v souladu se základními právy, včetně požadavků na ochranu údajů.
Článek 19
Spolupráce s Irskem a Spojeným královstvím
1. Pro účely tohoto nařízení může výměna informací a spolupráce s Irskem a se Spojeným královstvím probíhat na základě dvoustranných nebo mnohostranných dohod mezi Irskem nebo Spojeným královstvím a jedním či více sousedními členskými státy nebo prostřednictvím regionálních sítí založených na těchto dohodách. Kontaktními místy pro výměnu informací s odpovídajícími orgány Irska a Spojeného království v EUROSURu jsou národní koordinační centra členských států. Tyto dohody se po uzavření oznámí Komisi.
2. Dohody uvedené v odstavci 1 se omezí na následující výměnu informací mezi národním koordinačním centrem členského státu a odpovídajícím orgánem Irska nebo Spojeného království:
a)
informace obsažené ve vnitrostátním situačním obraze členského státu v rozsahu, v jakém jsou předávány agentuře pro účely evropského situačního obrazu a společného předhraničního zpravodajského obrazu,
b)
informace shromážděné Irskem a Spojeným královstvím, které jsou relevantní pro účely evropského situačního obrazu a společného předhraničního zpravodajského obrazu,
c)
informace podle čl. 9 odst. 9.
3. Informace poskytnuté v souvislosti s EUROSURem agenturou nebo členským státem, který není stranou žádné z dohod podle odstavce 1, nelze sdílet s Irskem nebo Spojeným královstvím bez předchozího souhlasu agentury nebo tohoto členského státu. Členské státy a agentura jsou povinny odmítnutí sdílení daných informací s Irskem nebo Spojeným královstvím respektovat.
4. Informace vyměněné podle tohoto článku nesmějí být dále předány ani sděleny třetím zemím či jiným třetím stranám.
5. Dohody uvedené v odstavci 1 musí obsahovat ustanovení o finančních nákladech vzniklých v souvislosti s účastí Irska a Spojeného království na provádění uvedených dohod.
Článek 20
Spolupráce se sousedními třetími zeměmi
1. Pro účely tohoto nařízení mohou členské státy vyměňovat informace a spolupracovat s jednou nebo více sousedními třetími zeměmi. Tato výměna informací a tato spolupráce probíhají na základě dvoustranných nebo mnohostranných dohod nebo prostřednictvím regionálních sítí zřízených na základě uvedených dohod. Kontaktními místy pro výměnu informací se sousedními třetími zeměmi jsou národní koordinační centra členských států.
2. Každou dohodu uvedenou v odstavci 1 oznámí dotčený členský stát před jejím uzavřením Komisi, která ověří, zda jsou ustanovení této dohody, která se týkají EUROSURu, slučitelná s tímto nařízením. Po uzavření této dohody ji členské státy oznámí Komisi, která o tom uvědomí Evropský parlament, Radu a agenturu.
3. Dohody uvedené v odstavci 1 musí být v souladu s příslušným právem v oblasti základních práv a mezinárodní ochrany na úrovni Unie i na mezinárodní úrovni, včetně Listiny základních práv Evropské unie a Úmluvy o právním postavení uprchlíků, zejména pokud jde o zásadu zákazu navracení.
4. Výměna osobních údajů se třetími zeměmi v rámci EUROSURu je přísně omezena na úroveň, která je naprosto nezbytná pro účely tohoto nařízení. Probíhá v souladu se směrnicí 95/46/ES, rámcovým rozhodnutím 2008/977/SVV a příslušnými vnitrostátními právními předpisy o ochraně údajů.
5. Výměna informací podle odstavce 1, jejímž prostřednictvím jsou třetí zemi poskytovány informace, které by mohly být využity k identifikaci osob nebo skupin osob, jejichž žádost o přístup k mezinárodní ochraně se v daném okamžiku posuzuje nebo které čelí vážnému riziku mučení, nelidského nebo ponižujícího zacházení či trestu nebo dalšího porušování základních práv, je zakázána.
6. Výměna informací podle odstavce 1 musí probíhat v souladu s podmínkami dvoustranných a mnohostranných dohod uzavřených se sousedními třetími zeměmi.
7. Informace poskytnuté v souvislosti s EUROSURem agenturou nebo členským státem, který není stranou žádné z dohod podle odstavce 1, nelze sdílet se třetí zemí podle takové dohody bez předchozího souhlasu agentury nebo tohoto členského státu. Členské státy a agentura jsou povinny odmítnutí sdílení daných informací s dotčenou třetí zemí respektovat.
8. Informace vyměněné podle tohoto článku nesmějí být dále předány ani sděleny třetím zemím či jiným třetím stranám.
9. Pokud byly informace získány prostřednictvím společného využívání nástrojů ostrahy, vztahují se na jejich výměnu se třetími zeměmi právní předpisy a pravidla pro tyto nástroje, jakož i příslušná ustanovení směrnice 95/46/ES, nařízení (ES) č. 45/2001 a rámcového rozhodnutí 2008/977/SVV.
Článek 21
Příručka
1. Komise v úzké spolupráci se členskými státy, agenturou a jinými příslušnými institucemi a subjekty Unie vypracuje praktickou příručku pro uplatňování a řízení EUROSURu (dále jen „příručka“). Příručka obsahuje technické a operativní pokyny, doporučení a osvědčené postupy týkající se mimo jiné spolupráce se třetími zeměmi. Komise příručku přijme ve formě doporučení.
2. Komise může po konzultaci se členskými státy a agenturou rozhodnout, že v souladu s pravidly stanovenými v jednacím řádu Komise některé části příručky podléhají utajení ve stupni RESTREINT UE / EU RESTRICTED.
Článek 22
Sledování a hodnocení
1. Agentura a členské státy pro účely tohoto nařízení zajistí, aby byly zavedeny postupy pro monitorování technických a operačních funkcí EUROSURu z hlediska cílů, které spočívají v dosažení náležité situační orientace a schopnosti reakce na vnějších hranicích, jakož i pro monitorování dodržování základních práv včetně zásady zákazu navracení.
2. Zprávu o fungování EUROSURu předloží agentura Evropskému parlamentu a Radě do 1. prosince 2015 a poté každé dva roky.
3. Celkové hodnocení EUROSURu předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě do 1. prosince 2016 a poté každé čtyři roky. Toto hodnocení bude zahrnovat posouzení dosažených výsledků v porovnání s vytyčenými cíli, posouzení toho, zda nadále platí základní odůvodnění, posouzení uplatňování tohoto nařízení členskými státy a agenturou, posouzení dodržování základních práv a posouzení dopadu tohoto nařízení na tato práva. Zahrne i hodnocení z hlediska nákladů a přínosů. Uvedené hodnocení bude případně doplněno vhodnými návrhy na změnu tohoto nařízení.
4. Členské státy poskytnou agentuře informace nezbytné k vypracování zprávy podle odstavce 2.
Agentura poskytne Komisi informace nezbytné k vypracování hodnocení podle odstavce 3.
Článek 23
Změny nařízení (ES) č. 2007/2004
Nařízení (ES) č. 2007/2004 se mění takto:
1)
V čl. 2 odst. 1 se písmeno i) nahrazuje tímto:
„i)
poskytuje nezbytnou pomoc při rozvíjení a provozování Evropského systému ostrahy hranic, případně při vytváření společného prostředí pro sdílení informací, včetně zajišťování interoperability systémů, a to zejména vytvořením, provozováním a koordinováním rámce EUROSURu v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1052/2013 (16)
2)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 11ca
Zpracování osobních údajů v rámci EUROSURu
Agentura může zpracovávat osobní údaje v souladu s čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 1052/2013, který se použije v souladu s opatřeními uvedenými v článku 11a tohoto nařízení. Při zpracovávání těchto údajů jsou zejména dodržovány zásady nezbytnosti a přiměřenosti a osobní údaje zpracovávané agenturou nesmějí být předány ani sděleny třetím zemím.“
Článek 24
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Toto nařízení se použije ode dne 2. prosince 2013.
3. Bulharsko, Estonsko, Řecko, Španělsko, Francie, Chorvatsko, Itálie, Kypr, Lotyšsko, Litva, Maďarsko, Malta, Polsko, Portugalsko, Rumunsko, Slovinsko, Slovensko a Finsko zřídí národní koordinační centra podle článku 5 ode dne 2. prosince 2013.
Ostatní členské státy zřídí národní koordinační centra podle článku 5 ode dne 1. prosince 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 22. října 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1052/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2013
για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Επιτήρησης των Συνόρων (Eurosur)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο δ),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Συστήματος Επιτήρησης των Συνόρων («EUROSUR») είναι αναγκαία για την ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών και της επιχειρησιακής συνεργασίας, τόσο μεταξύ των εθνικών αρχών των κρατών μελών όσο και με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου (2) («ο Οργανισμός»). Το EUROSUR θα παρέχει στις εν λόγω αρχές και στον Οργανισμό την υποδομή και τα εργαλεία που χρειάζονται ώστε να βελτιώσουν την επίγνωσή τους για την κατάσταση και την ικανότητά τους ανταπόκρισης στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ένωσης («εξωτερικά σύνορα») με σκοπό τον εντοπισμό, την πρόληψη και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και του διασυνοριακού εγκλήματος συμβάλλοντας στη διασφάλιση της προστασίας και της διάσωσης της ζωής μεταναστών.
(2)
Η πρακτική της μετακίνησης με μικρά και ακατάλληλα για πλου σκάφη έχει αυξήσει δραματικά τον αριθμό των μεταναστών που πνίγονται στα νότια θαλάσσια εξωτερικά σύνορα. Το EUROSUR θα πρέπει να βελτιώσει σημαντικά την επιχειρησιακή και τεχνική ικανότητα του Οργανισμού και των κρατών μελών να εντοπίζουν τέτοια μικρά σκάφη και να βελτιώσει την ικανότητα ανταπόκρισης των κρατών μελών, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση των απωλειών ζωής των μεταναστών.
(3)
Ο παρών κανονισμός αναγνωρίζει ότι τις μεταναστευτικές οδούς ακολουθούν επίσης άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας.
(4)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ιδρύσουν εθνικά κέντρα συντονισμού ώστε να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και η συνεργασία σχετικά με την επιτήρηση των συνόρων μεταξύ τους και με τον Οργανισμό. Για τη σωστή λειτουργία τού EUROSUR, είναι απαραίτητο όλες οι εθνικές αρχές που έχουν ευθύνη για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων δυνάμει του εθνικού δικαίου να συνεργάζονται μέσω εθνικών κέντρων συντονισμού.
(5)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εμποδίσει τα κράτη μέλη να καταστήσουν τα δικά τους εθνικά κέντρα συντονισμού αρμόδια και για τον συντονισμό επίσης της ανταλλαγής πληροφοριών και τη συνεργασία όσον αφορά τα εναέρια σύνορα και τους ελέγχους στα σημεία διέλευσης των συνόρων.
(6)
Ο Οργανισμός θα πρέπει να βελτιώσει την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία με άλλους οργανισμούς, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης, όπως ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας και το Δορυφορικό Κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτως ώστε να γίνεται η βέλτιστη δυνατή χρήση των υφισταμένων πληροφοριών, ικανοτήτων και συστημάτων που ήδη διατίθενται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Παρακολούθησης της Γης.
(7)
Ο παρών κανονισμός αποτελεί τμήμα του ευρωπαϊκού μοντέλου ολοκληρωμένης διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων και της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εσωτερική ασφάλεια. Το EUROSUR θα συμβάλλει επίσης στην ανάπτυξη του Κοινού Περιβάλλοντος Ανταλλαγής Πληροφοριών για την επιτήρηση του θαλάσσιου τομέα της Ένωσης (CISE), παρέχοντας ένα ευρύτερο πλαίσιο για την επίγνωση της κατάστασης στη θάλασσα μέσα από την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ δημόσιων αρχών διατομεακά εντός της Ένωσης.
(8)
Για να εξασφαλισθεί ότι οι πληροφορίες που περιέχονται στο EUROSUR είναι κατά το δυνατόν πλήρεις και επικαιροποιημένες, ειδικότερα αναφορικά με την κατάσταση σε τρίτες χώρες, ο Οργανισμός θα πρέπει να συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Για τους σκοπούς αυτούς, οι αντιπροσωπείες και τα γραφεία της Ένωσης θα πρέπει να παρέχουν κάθε πληροφορία που ενδέχεται να ενδιαφέρει το EUROSUR.
(9)
O Οργανισμός θα πρέπει να παρέχει την αναγκαία συνδρομή για την ανάπτυξη και λειτουργία του EUROSUR και, κατά περίπτωση, για την ανάπτυξη του CISE, συμπεριλαμβανομένης της διαλειτουργικότητας των συστημάτων, ειδικότερα με την εγκατάσταση, τη διατήρηση και τον συντονισμό του πλαισίου EUROSUR.
(10)
Ο Οργανισμός θα πρέπει να εφοδιάζεται με τους δέοντες χρηματοδοτικούς και ανθρώπινους πόρους προκειμένου να εκπληρώνει επαρκώς τα πρόσθετα καθήκοντα που του ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
(11)
Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από τα άρθρα 2 και 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στη ζωή, την απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων ή εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, την απαγόρευση της εμπορίας ανθρώπων, το δικαίωμα της ελευθερίας και της ασφάλειας, το δικαίωμα της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το δικαίωμα της πρόσβασης σε έγγραφα, το δικαίωμα ασύλου, και προστασίας σε περιπτώσεις απομάκρυνσης και απέλασης, τη μη επαναπροώθηση, την απαγόρευση των διακρίσεων και τα δικαιώματα του παιδιού. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από τα κράτη μέλη και τον Οργανισμό σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές.
(12)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004, ο Υπεύθυνος Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το συμβουλευτικό φόρουμ που ορίζονται από τον εν λόγω κανονισμό θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που αφορούν τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, σε σχέση με όλες τις δραστηριότητες του Οργανισμού στο πλαίσιο του EUROSUR.
(13)
Οιαδήποτε ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης και στην κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών θα πρέπει να αποτελεί εξαίρεση. Θα πρέπει να διενεργείται βάσει των υφιστάμενων εθνικών και ενωσιακών δικαίων και να σέβεται τις ειδικές απαιτήσεις για την προστασία δεδομένων. Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και η απόφαση - πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου (5) εφαρμόζονται σε περιπτώσεις στις οποίες άλλα ειδικότερα μέσα, όπως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2007/2004, δεν παρέχουν καθεστώς πλήρους προστασίας των δεδομένων.
(14)
Προκειμένου να υλοποιηθεί η σταδιακή γεωγραφική επέκταση του EUROSUR, η υποχρέωση σύστασης και λειτουργίας εθνικών κέντρων συντονισμού θα πρέπει να εφαρμοσθεί σε δύο διαδοχικά στάδια, αρχικά για τα κράτη μέλη που βρίσκονται στα νότια και ανατολικά εξωτερικά σύνορα και, σε δεύτερο στάδιο, για τα εναπομείναντα κράτη μέλη.
(15)
Ο παρών κανονισμός περιλαμβάνει διατάξεις για τη συνεργασία με γειτονικές τρίτες χώρες, διότι η καλά συγκροτημένη και σταθερή ανταλλαγή πληροφοριών και συνεργασία με τις χώρες αυτές, ιδίως στην περιοχή της Μεσογείου, είναι σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη των στόχων του EUROSUR. Είναι ουσιώδους σημασίας οιαδήποτε ανταλλαγή πληροφοριών και συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και γειτονικών τρίτων χωρών να διεξάγονται σε πλήρη συμμόρφωση με τα θεμελιώδη δικαιώματα, και ιδίως με την αρχή της μη επαναπροώθησης.
(16)
Ο παρών κανονισμός περιέχει διατάξεις περί της δυνατότητας στενής συνεργασίας με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη επίτευξη των στόχων του EUROSUR.
(17)
Ο Οργανισμός και τα κράτη μέλη θα πρέπει, κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, να κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση των υπαρχουσών δυνατοτήτων από άποψη ανθρωπίνων πόρων καθώς και τεχνικού εξοπλισμού, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
(18)
Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τακτικά τα αποτελέσματα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού για να προσδιορίζει τον βαθμό στον οποίο έχουν επιτευχθεί οι στόχοι του EUROSUR.
(19)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν, η Δανία αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός περιόδου έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο έχει αποφασίσει σχετικά με τον παρόντα κανονισμό, εάν θα τον μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο.
(20)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου (6)· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(21)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (7)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(22)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (8), οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο του άρθρου 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (9). Η Νορβηγία θα πρέπει να συστήσει εθνικό κέντρο συντονισμού σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό από τις 2 Δεκεμβρίου 2013.
(23)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (10) που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (11).
(24)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (12) που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, στοιχείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (13).
(25)
Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν επηρεάζει την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, ούτε τις υποχρεώσεις των κρατών μελών δυνάμει της Σύμβασης του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της Διεθνούς Σύμβασης για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, της Διεθνούς Σύμβασης για τη ναυτική έρευνα και διάσωση, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος και των πρωτοκόλλων της για την καταπολέμηση της λαθραίας διακίνησης μεταναστών μέσω ξηράς, θαλάσσης και αέρος, της Σύμβασης σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και άλλων σχετικών διεθνών μέσων.
(26)
Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν επηρεάζει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) ούτε τους κανόνες επιτήρησης των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων στο πλαίσιο της επιχειρησιακής συνεργασίας που συντονίζει ο Οργανισμός.
(27)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η θέσπιση του EUROSUR, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς αποκλειστικά από τα κράτη μέλη, μπορεί ωστόσο, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ένα κοινό πλαίσιο για την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και του Οργανισμού με στόχο την ενίσχυση της επίγνωσης της κατάστασης και της βελτίωσης της ικανότητας ανταπόκρισης στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ένωσης («εξωτερικά σύνορα») με σκοπό τον εντοπισμό, την πρόληψη και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και του διασυνοριακού εγκλήματος και τη συμβολή στη διασφάλιση της προστασίας και της διάσωσης της ζωής μεταναστών («EUROSUR»).
Άρθρο 2
Πεδίο
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην επιτήρηση των εξωτερικών χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων, η οποία περιλαμβάνει την την επιτήρηση, τον εντοπισμό, την αναγνώριση, την παρακολούθηση, την αποτροπή και την αναχαίτιση παράνομων συνοριακών διελεύσεων με σκοπό την ανίχνευση, την αποτροπή και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και του διασυνοριακού εγκλήματος και τη συμβολή στη διασφάλιση της προστασίας και της διάσωσης της ζωής μεταναστών.
2. Ο παρών κανονισμός δύναται επίσης να εφαρμόζεται στην επιτήρηση των εναέριων συνόρων καθώς και στους ελέγχους στα σημεία συνοριακής διέλευσης εφόσον τα κράτη μέλη παρέχουν οικειοθελώς τις σχετικές πληροφορίες στο EUROSUR.
3. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε οιοδήποτε νομικό ή διοικητικό μέτρο το οποίο λαμβάνεται μόλις οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους εντοπίσουν εγκληματικές διασυνοριακές δραστηριότητες ή διέλευση χωρίς άδεια από άτομα των εξωτερικών συνόρων.
4. Όταν εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, τα κράτη μέλη και ο Οργανισμός συμμορφώνονται προς τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδίως των αρχών της μη επαναπροώθησης και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των απαιτήσεων για την προστασία των δεδομένων. Δίδουν προτεραιότητα στις ειδικές ανάγκες των παιδιών, των ασυνόδευτων ανηλίκων, των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων, των ατόμων που έχουν ανάγκη επείγουσας ιατρικής βοήθειας, ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας, ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα και ατόμων των οποίων η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ευάλωτη.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «Οργανισμός», νοείται ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004,
β)
ως «επίγνωση της κατάστασης», νοείται η ικανότητα επιτήρησης, εντοπισμού, αναγνώρισης, παρακολούθησης και αντίληψης παράνομων διασυνοριακών δραστηριοτήτων προκειμένου να εξευρεθεί βάσιμη αιτιολόγηση για τη λήψη μέτρων αντίδρασης επί τη βάσει του συνδυασμού νέων και υφιστάμενων πληροφοριών, και προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα μείωσης των απωλειών της ζωής μεταναστών στα εξωτερικά σύνορα, κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων,
γ)
ως «ικανότητα ανταπόκρισης», νοείται η ικανότητα ανάληψης δράσεων που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση παράνομων διασυνοριακών δραστηριοτήτων στα εξωτερικά σύνορα και κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων, συμπεριλαμβανομένων των μέσων και των χρονιδιαγραμμάτων για επαρκή αντίδραση,
δ)
ως «εικόνα της κατάστασης», νοείται μια γραφική διεπαφή για την παρουσίαση, σε σχεδόν πραγματικό χρόνο, δεδομένων και πληροφοριών που λαμβάνονται από διαφορετικές αρχές, αισθητήρες, πλατφόρμες και άλλες πηγές και ανταλλάσσεται μέσω διαύλων επικοινωνίας και πληροφόρησης με άλλες αρχές, προκειμένου να επιτυγχάνεται επίγνωση της κατάστασης και να υποστηρίζεται η ικανότητα ανταπόκρισης κατά μήκος των εξωτερικών συνόρων και στην προσυνοριακή περιοχή,
ε)
ως «διασυνοριακό έγκλημα», νοείται οιοδήποτε σοβαρό έγκλημα με διασυνοριακή διάσταση το οποίο διαπράττεται στα εξωτερικά σύνορα, κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων,
στ)
ως «τμήμα εξωτερικών συνόρων», νοείται το σύνολο ή μέρος των εξωτερικών χερσαίων ή θαλάσσιων συνόρων ενός κράτους μέλους, όπως αυτά καθορίζονται στο εθνικό δίκαιο ή προσδιορίζονται από το εθνικό κέντρο συντονισμού ή από οιαδήποτε άλλη αρμόδια εθνική αρχή,
ζ)
ως «προσυνοριακή περιοχή», νοείται η γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται πέρα από τα εξωτερικά σύνορα,
η)
ως «κατάσταση κρίσης», νοείται η φυσική ή ανθρωπογενής καταστροφή, το ατύχημα, η ανθρωπιστική ή πολιτική κρίση ή οποιοδήποτε άλλη σοβαρή κατάσταση που εκδηλώνεται στα εξωτερικά σύνορα, κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων και ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων,
θ)
ως «συμβάν», νοείται μια κατάσταση που σχετίζεται με την παράνομη μετανάστευση, το διασυνοριακό έγκλημα ή με κίνδυνο για τις ζωές των μεταναστών στα εξωτερικά σύνορα, κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΠΛΑΙΣΙΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Στοιχεία
Άρθρο 4
Πλαίσιο EUROSUR
1. Για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών και για τη συνεργασία στο πεδίο της επιτήρησης των συνόρων, και λαμβάνοντας υπόψη τους υφιστάμενους μηχανισμούς ανταλλαγής πληροφοριών και συνεργασίας, τα κράτη μέλη και ο Οργανισμός χρησιμοποιούν το πλαίσιο του EUROSUR, το οποίο αποτελείται από τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
εθνικά κέντρα συντονισμού,
β)
εθνικές εικόνες της κατάστασης,
γ)
ένα δίκτυο επικοινωνίας,
δ)
μία ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης,
ε)
μια κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών (intelligence),
στ)
μια κοινή εφαρμογή προϊόντων επιτήρησης.
2. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού παρέχουν στον Οργανισμό μέσω του δικτύου επικοινωνίας πληροφορίες από την εθνική εικόνα της κατάστασης, οι οποίες απαιτούνται για τη δημιουργία και διατήρηση της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης και της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών.
3. Ο Οργανισμός παρέχει στα εθνικά κέντρα συντονισμού, μέσω του δικτύου επικοινωνίας, απεριόριστη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης και στην κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών.
4. Τα στοιχεία που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 θεσπίζονται και διατηρούνται σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στο Παράρτημα.
Άρθρο 5
Εθνικό Κέντρο Συντονισμού
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει λειτουργεί και διατηρεί ένα εθνικό κέντρο συντονισμού, το οποίο συντονίζει και ανταλλάσσει πληροφορίες με κάθε αρχή που έχει αρμοδιότητα για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων σε εθνικό επίπεδο καθώς και με άλλα εθνικά κέντρα συντονισμού και τον Οργανισμό. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί την ίδρυση του εθνικού κέντρου συντονισμού του στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει αμέσως τα υπόλοιπα κράτη μέλη και τον Οργανισμό.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 17 και στο πλαίσιο του EUROSUR, το εθνικό κέντρο συντονισμού αποτελεί το μοναδικό σημείο επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών και για τη συνεργασία με άλλα εθνικά κέντρα συντονισμού και τον Οργανισμό.
3. Το εθνικό κέντρο συντονισμού:
α)
διασφαλίζει την έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών και την έγκαιρη συνεργασία μεταξύ όλων των εθνικών αρχών που έχουν αρμοδιότητα για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων καθώς και με τα υπόλοιπα εθνικά κέντρα συντονισμού και με τον Οργανισμό,
β)
διασφαλίζει την έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών με τις αρχές έρευνας και διάσωσης, επιβολής του νόμου, ασύλου και μετανάστευσης σε εθνικό επίπεδο,
γ)
συμβάλλει στην αποτελεσματική και αποδοτική διαχείριση πόρων και προσωπικού,
δ)
δημιουργεί και διατηρεί την εθνική εικόνα της κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 9,
ε)
παρέχει στήριξη στο σχεδιασμό και την υλοποίηση εθνικών δραστηριοτήτων επιτήρησης των συνόρων,
στ)
συντονίζει το εθνικό σύστημα επιτήρησης των συνόρων, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο,
ζ)
συμβάλει στην τακτική μέτρηση των αποτελεσμάτων των εθνικών δραστηριοτήτων επιτήρησης των συνόρων για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού,
η)
συντονίζει επιχειρησιακά μέτρα σε συνεργασία με άλλα κράτη μέλη, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Οργανισμού και των κρατών μελών.
4. Το εθνικό κέντρο συντονισμού λειτουργεί εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα και επτά ημέρες την εβδομάδα.
Άρθρο 6
Ο Οργανισμός
1. Ο Οργανισμός:
α)
δημιουργεί και διατηρεί το δίκτυο επικοινωνίας του συστήματος EUROSUR σύμφωνα με το άρθρο 7,
β)
καταρτίζει και διατηρεί την ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 10,
γ)
δημιουργεί και διατηρεί την κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 11,
δ)
συντονίζει την κοινή εφαρμογή των προϊόντων επιτήρησης σύμφωνα με το άρθρο 12.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ο Οργανισμός λειτουργεί εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα και επτά ημέρες την εβδομάδα.
Άρθρο 7
Δίκτυο επικοινωνίας
1. Ο Οργανισμός δημιουργεί και διατηρεί ένα δίκτυο επικοινωνίας προκειμένου να παρέχει εργαλεία επικοινωνίας και ανάλυσης και να επιτρέπει την ανταλλαγή μη διαβαθμισμένων, ευαίσθητων και διαβαθμισμένων πληροφοριών με τρόπο ασφαλή και σε σχεδόν πραγματικό χρόνο τόσο με τα εθνικά κέντρα συντονισμού, όσο και μεταξύ των κέντρων αυτών. Το δίκτυο λειτουργεί εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα και επτά ημέρες την εβδομάδα και επιτρέπει:
α)
τη διμερή και πολυμερή ανταλλαγή πληροφοριών σε σχεδόν πραγματικό χρόνο,
β)
ακουστικές και οπτικές τηλεδιασκέψεις,
γ)
ασφαλή χειρισμό, αποθήκευση, διαβίβαση και επεξεργασία μη διαβαθμισμένων ευαίσθητων πληροφοριών,
δ)
ασφαλή χειρισμό, αποθήκευση, διαβίβαση και επεξεργασία πληροφοριών της ΕΕ διαβαθμισμένων έως το επίπεδο RESTREINT UE/EU RESTRICTED ή αντίστοιχων εθνικών επιπέδων διαβάθμισης, διασφαλίζοντας ότι ο χειρισμός, η αποθήκευση, η διαβίβαση και η επεξεργασία των διαβαθμισμένων πληροφοριών γίνεται σε χωριστό και δεόντως διαπιστευμένο τμήμα του δικτύου επικοινωνίας.
2. Ο Οργανισμός παρέχει τεχνική υποστήριξη και διασφαλίζει ότι το δίκτυο επικοινωνίας είναι διαλειτουργικό με οιοδήποτε άλλο σχετικό σύστημα επικοινωνίας και πληροφοριών διαχειρίζεται ο ίδιος.
3. Ο Οργανισμός ανταλλάσσει, επεξεργάζεται και αποθηκεύει μη διαβαθμισμένες ευαίσθητες και διαβαθμισμένες πληροφορίες στο δίκτυο επικοινωνίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 11δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2007/2004.
4. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού ανταλλάσσουν, επεξεργάζονται και αποθηκεύουν μη διαβαθμισμένες ευαίσθητες και διαβαθμισμένες πληροφορίες στο δίκτυο επικοινωνίας σύμφωνα με τους κανόνες και τα κοινά πρότυπα που ισοδυναμούν με τους κανόνες που καθορίζονται στον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής (15).
5. Οι αρχές, οργανισμοί και άλλοι φορείς των κρατών μελών που χρησιμοποιούν το δίκτυο επικοινωνίας διασφαλίζουν ότι για το χειρισμό διαβαθμισμένων πληροφοριών τηρούνται κανονισμοί και πρότυπα ασφαλείας ισοδύναμα με εκείνα που εφαρμόζει ο Οργανισμός.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Επίγνωση της κατάστασης
Άρθρο 8
Εικόνες της κατάστασης
1. Οι εθνικές εικόνες της κατάστασης, η ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης και η κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών διαμορφώνονται μέσα από τη συλλογή, την αξιολόγηση, τη συσχέτιση, την ανάλυση, την ερμηνεία, την παραγωγή, την οπτικοποίηση και τη διάχυση πληροφοριών.
2. Οι εικόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συνίστανται στα ακόλουθα επίπεδα:
α)
επίπεδο γεγονότων,
β)
επιχειρησιακό επίπεδο,
γ)
επίπεδο ανάλυσης.
Άρθρο 9
Εθνική Εικόνα της Κατάστασης
1. Το εθνικό κέντρο συντονισμού δημιουργεί και διατηρεί την εθνική εικόνα της κατάστασης προκειμένου να παρέχει σε όλες τις αρχές που έχουν αρμοδιότητα στον έλεγχο, και ειδικότερα στην επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων σε εθνικό επίπεδο, αποτελεσματικές, ακριβείς και επίκαιρες πληροφορίες.
2. Η εθνική εικόνα της κατάστασης απαρτίζεται από πληροφορίες οι οποίες συγκεντρώνονται από τις ακόλουθες πηγές:
α)
το εθνικό σύστημα επιτήρησης των συνόρων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο,
β)
σταθερούς και κινητούς αισθητήρες τους οποίους χειρίζονται εθνικές αρχές που έχουν αρμοδιότητα για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων,
γ)
περιπολίες για την επιτήρηση των συνόρων και άλλες αποστολές παρακολούθησης,
δ)
τοπικά, περιφερειακά και λοιπά κέντρα συντονισμού,
ε)
άλλες αρμόδιες εθνικές αρχές και συστήματα, συμπεριλαμβανομένων αξιωματικών συνδέσμων, επιχειρησιακών κέντρων και σημείων επαφής,
στ)
τον Οργανισμό,
ζ)
εθνικά κέντρα συντονισμού σε άλλα κράτη μέλη,
η)
αρχές τρίτων χωρών, βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών, και περιφερειακά δίκτυα όπως αναφέρεται στο άρθρο 20,
θ)
συστήματα αναφορών πλοίων κατά τα οριζόμενα στις αντίστοιχες νομικές τους βάσεις,
ι)
άλλους σχετικούς ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς,
ια)
άλλες πηγές.
3. Το επίπεδο γεγονότων της εθνικής εικόνας της κατάστασης αποτελείται από τα ακόλουθα υποεπίπεδα:
α)
ένα υποεπίπεδο για τη διέλευση συνόρων χωρίς άδεια, στο οποίο περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στο εθνικό κέντρο συντονισμού, όσον αφορά συμβάντα που σχετίζονται με κίνδυνο για τη ζωή των μεταναστών,
β)
ένα υποεπίπεδο σχετικά με το διασυνοριακό έγκλημα,
γ)
ένα υποεπίπεδο σχετικά με τις καταστάσεις κρίσης,
δ)
ένα υποεπίπεδο για άλλα γεγονότα, το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με μη ταυτοποιημένα και ύποπτα οχήματα, πλοία και άλλα σκάφη καθώς και άτομα που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα, κατά μήκος ή πλησίον των εξωτερικών συνόρων του οικείου κράτους μέλους καθώς και με οιοδήποτε άλλο γεγονός το οποίο μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων.
4. Το εθνικό κέντρο συντονισμού καθορίζει ένα μοναδικό ενδεικτικό επίπεδο επίπτωσης, από «χαμηλό» και «μεσαίο» έως «υψηλό» σε κάθε συμβάν στο επίπεδο γεγονότων της εθνικής εικόνας της κατάστασης. Όλα τα συμβάντα ανταλλάσσονται με τον Οργανισμό.
5. Το επιχειρησιακό επίπεδο της εθνικής εικόνας της κατάστασης αποτελείται από τα ακόλουθα υποεπίπεδα:
α)
ένα υποεπίπεδο για τους ίδιους πόρους, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών πόρων που επικουρούν αποστολές επιβολής του νόμου, και τις περιοχές επιχειρήσεων, το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με τη θέση, την κατάσταση και το είδος των ίδιων πόρων και για τις αρχές που εμπλέκονται. Όσον αφορά στρατιωτικούς πόρους που επικουρούν αποστολές επιβολής του νόμου, το εθνικό κέντρο συντονισμού μπορεί να αποφασίζει, κατόπιν αιτήματος της εθνικής αρχής που είναι υπεύθυνη για τους πόρους αυτούς, να περιορίζει την πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες μόνο στις περιπτώσεις που υφίσταται ανάγκη γνώσης,
β)
ένα υποεπίπεδο σχετικά με περιβαλλοντικές πληροφορίες, το οποίο περιέχει ή παρέχει πρόσβαση σε πληροφορίες για τις εδαφικές και καιρικές συνθήκες που επικρατούν στα εξωτερικά σύνορα του οικείου κράτους μέλους.
6. Οι πληροφορίες σχετικά με τους ίδιους πόρους του επιχειρησιακού επιπέδου διαβαθμίζονται ως RESTREINT UE/EU RESTRICTED.
7. Το επίπεδο ανάλυσης της εθνικής εικόνας της κατάστασης αποτελείται από τα ακόλουθα υποεπίπεδα:
α)
ένα υποεπίπεδο πληροφοριών, το οποίο περιέχει τις κυριότερες εξελίξεις και δείκτες που αφορούν τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού,
β)
ένα αναλυτικό υποεπίπεδο, το οποίο περιέχει αναλυτικές εκθέσεις, τάσεις στη διαβάθμιση του κινδύνου, περιφερειακά συστήματα παρακολούθησης και ενημερωτικά σημειώματα που αφορούν στους σκοπούς του παρόντος κανονισμού,
γ)
ένα υποεπίπεδο επεξεργασμένων πληροφοριών, το οποίο περιέχει αναλυμένες πληροφορίες που αφορούν στους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, και ειδικότερα στον καθορισμό των επιπέδων επίπτωσης στα τμήματα των εξωτερικών συνόρων,
δ)
ένα υποεπίπεδο σχετικά με εικονικά και γεωγραφικά δεδομένα, το οποίο περιέχει απεικόνιση αναφοράς, χάρτες υπόβαθρου, επικύρωση αναλυμένων πληροφοριών και ανάλυση μεταβολών (εικόνες γεωσκόπησης) καθώς και ανίχνευση μεταβολών, δεδομένα από γεωαναφορά και χάρτες διαπερατότητας των εξωτερικών συνόρων.
8. Οι πληροφορίες που περιέχονται στο επίπεδο ανάλυσης και στις περιβαλλοντικές πληροφορίες του επιχειρησιακού επιπέδου της εθνικής εικόνας της κατάστασης δύνανται να βασίζονται στις πληροφορίες που παρέχονται στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης και στην κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών.
9. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού γειτονικών κρατών μελών ανταλλάσσουν μεταξύ τους απευθείας και σε σχεδόν πραγματικό χρόνο την εικόνα της κατάστασης των γειτονικών τμημάτων των εξωτερικών συνόρων αναφορικά με:
α)
συμβάντα και τυχόν άλλα σημαντικά γεγονότα που περιέχονται στο επίπεδο γεγονότων,
β)
στρατηγικές εκθέσεις ανάλυσης του κινδύνου, όπως αυτές περιέχονται στο επίπεδο ανάλυσης.
10. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού γειτονικών κρατών μελών μπορούν να ανταλλάσσουν μεταξύ τους απευθείας και σε σχεδόν πραγματικό χρόνο την εικόνα της κατάστασης των γειτονικών τμημάτων των εξωτερικών συνόρων αναφορικά με τις θέσεις, την κατάσταση και τον τύπο των ιδίων πόρων που επιχειρούν στα τμήματα των γειτονικών εξωτερικών συνόρων, όπως περιλαμβάνονται στο επιχειρησιακό επίπεδο.
Άρθρο 10
Ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης
1. Ο Οργανισμός δημιουργεί και διατηρεί μια ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης προκειμένου να παρέχει σε όλα τα εθνικά κέντρα συντονισμού αποτελεσματικές, ακριβείς και επίκαιρες πληροφορίες και αναλύσεις.
2. Η ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης απαρτίζεται από πληροφορίες οι οποίες συγκεντρώνονται από τις ακόλουθες πηγές:
α)
τις εθνικές εικόνες της κατάστασης στον βαθμό που απαιτείται από το παρόν άρθρο,
β)
τον Οργανισμό,
γ)
την Επιτροπή, η οποία παρέχει στρατηγικής φύσεως πληροφορίες για τον έλεγχο των συνόρων, μεταξύ άλλων και για αδυναμίες κατά τη διενέργεια του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων,
δ)
αντιπροσωπείες και γραφεία της Ένωσης,
ε)
άλλους αρμόδιους οργανισμούς, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης και διεθνείς οργανισμούς, όπως αναφέρονται στο άρθρο 18,
στ)
άλλες πηγές.
3. Το επίπεδο γεγονότων της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με:
α)
τα συμβάντα και τυχόν άλλα γεγονότα που περιλαμβάνονται στο επίπεδο γεγονότων της εθνικής εικόνας της κατάστασης,
β)
τα συμβάντα και τα τυχόν άλλα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών,
γ)
τα συμβάντα στην επιχειρησιακή περιοχή μικτής επιχείρησης, πιλοτικού προγράμματος ή ταχείας επέμβασης που συντονίζει ο Οργανισμός.
4. Στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης ο Οργανισμός λαμβάνει υπόψη του το επίπεδο επίπτωσης που έχει καθορισθεί από το εθνικό κέντρο συντονισμού σε ένα συγκεκριμένο συμβάν στην εθνική εικόνα της κατάστασης.
5. Το επιχειρησιακό επίπεδο της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης αποτελείται από τα ακόλουθα υποεπίπεδα:
α)
ένα υποεπίπεδο για τους ίδιους πόρους, το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με τη θέση, την ώρα, την κατάσταση και το είδος των πόρων που συμμετέχουν σε κοινές επιχειρήσεις, πιλοτικά προγράμματα ή ταχείες επεμβάσεις του Οργανισμού ή βρίσκονται στη διάθεσή του, καθώς και το σχέδιο ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής της επιχείρησης, των χρονοδιαγραμμάτων των περιπολιών και των κωδικών επικοινωνίας,
β)
ένα υποεπίπεδο που αφορά στις επιχειρήσεις, το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με μικτές επιχειρήσεις, πιλοτικά προγράμματα ή ταχείες επεμβάσεις που συντονίζει ο Οργανισμός, όπως η δήλωση αποστολής, η θέση, η κατάσταση, η διάρκεια, πληροφορίες για τα κράτη μέλη και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, καθημερινές και εβδομαδιαίες εκθέσεις κατάστασης, στατιστικά δεδομένα και πακέτα πληροφοριών για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης,
γ)
ένα υποεπίπεδο σχετικά με περιβαλλοντικές πληροφορίες, το οποίο περιέχει πληροφορίες για τις εδαφικές και καιρικές συνθήκες που επικρατούν στα εξωτερικά σύνορα.
6. Οι πληροφορίες σχετικά με τους ίδιους πόρους του επιχειρησιακού επιπέδου της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης διαβαθμίζονται ως RESTREINT UE/EU RESTRICTED.
7. Το επίπεδο ανάλυσης της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης δομείται κατά τον ίδιο τρόπο που ισχύει και για την εθνική εικόνα της κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 7.
Άρθρο 11
Κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών
1. Ο Οργανισμός δημιουργεί και διατηρεί μία κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών προκειμένου να παρέχει σε όλα τα εθνικά κέντρα συντονισμού αποτελεσματικές, ακριβείς και επίκαιρες πληροφορίες και αναλύσεις σχετικά με την προσυνοριακή περιοχή.
2. Η κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών αποτελείται από πληροφορίες οι οποίες συγκεντρώνονται από τις ακόλουθες πηγές:
α)
εθνικά κέντρα συντονισμού, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών και εκθέσεων που συλλέγονται από τους αξιωματικούς συνδέσμους των κρατών μελών μέσω των αρμοδίων εθνικών αρχών,
β)
αντιπροσωπείες και γραφεία της Ένωσης,
γ)
τον Οργανισμό, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών και των εκθέσεων που υποβάλλουν οι αξιωματικοί σύνδεσμοί του,
δ)
άλλους σχετικούς οργανισμούς, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης και διεθνείς οργανισμούς, όπως αναφέρονται στο άρθρο 18,
ε)
αρχές τρίτων χωρών, βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών και περιφερειακών δικτύων κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 20, μέσω των εθνικών κέντρων συντονισμού,
στ)
άλλες πηγές.
3. Η κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών μπορεί να περιέχει πληροφορίες που αφορούν επιτήρηση των εναέριων συνόρων και ελέγχους σε σημεία διέλευσης των εξωτερικών συνόρων.
4. Τα επίπεδα γεγονότων, επιχειρήσεων και αναλύσεων της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών δομούνται κατά τον ίδιο τρόπο που ισχύει και για την ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 10.
5. Ο Οργανισμός καθορίζει ένα μοναδικό ενδεικτικό επίπεδο επίπτωσης σε κάθε συμβάν στο επίπεδο γεγονότων της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών. Ο Οργανισμός ενημερώνει τα εθνικά κέντρα συντονισμού για οιοδήποτε συμβάν στην προσυνοριακή περιοχή.
Άρθρο 12
Κοινή εφαρμογή προϊόντων επιτήρησης
1. Ο Οργανισμός συντονίζει την κοινή εφαρμογή των προϊόντων επιτήρησης προκειμένου να παρέχει στα εθνικά κέντρα συντονισμού και στον ίδιο πληροφορίες επιτήρησης στα εξωτερικά σύνορα και στην προσυνοριακή περιοχή σε τακτική, αξιόπιστη και αποδοτική ως προς το κόστος βάση.
2. Ο Οργανισμός παρέχει στα εθνικά κέντρα συντονισμού πληροφορίες, κατόπιν αίτησής τους, σχετικά με τα εξωτερικά σύνορα του αιτούντος κράτους μέλους και με την προσυνοριακή περιοχή, οι οποίες μπορούν να προέρχονται από:
α)
επιλεκτική παρακολούθηση καθορισμένων λιμένων και ακτών τρίτων χωρών που έχουν ταυτοποιηθεί, μέσω ανάλυσης του κινδύνου και πληροφοριών, ως σημεία επιβίβασης ή διέλευσης οχημάτων, πλοίων ή λοιπών σκαφών που χρησιμοποιούνται για παράνομη μετανάστευση ή διασυνοριακό έγκλημα,
β)
παρακολούθηση σε ανοιχτές θάλασσες πλοίων ή άλλων σκαφών για τα οποία εικάζεται ή έχει διαπιστωθεί ότι χρησιμοποιούνται για παράνομη μετανάστευση ή διασυνοριακό έγκλημα,
γ)
επιτήρηση καθορισμένων περιοχών του θαλάσσιου πεδίου με σκοπό τον εντοπισμό, την αναγνώριση και την παρακολούθηση οχημάτων, πλοίων και λοιπών σκαφών που χρησιμοποιούνται ή για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι χρησιμοποιούνται για παράνομη μετανάστευση ή διασυνοριακό έγκλημα,
δ)
περιβαλλοντική εκτίμηση καθορισμένων περιοχών στον θαλάσσιο πεδίο και στα εξωτερικά χερσαία σύνορα ώστε να βελτιστοποιούνται οι δραστηριότητες παρακολούθησης και περιπολίας,
ε)
επιλεκτική επιτήρηση καθορισμένων προσυνοριακών περιοχών στα εξωτερικά σύνορα, οι οποίες έχουν ταυτοποιηθεί, μέσω ανάλυσης κινδύνου και πληροφοριών, ως δυνητικά σημεία αναχώρησης ή διέλευσης για παράνομη μετανάστευση ή διασυνοριακό έγκλημα.
3. Ο Οργανισμός παρέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατόπιν συνδυασμού και ανάλυσης δεδομένων που μπορούν να συλλέγονται από τα ακόλουθα συστήματα, αισθητήρες και πλατφόρμες:
α)
συστήματα αναφορών πλοίων κατά τα οριζόμενα στις αντίστοιχες νομικές τους βάσεις,
β)
δορυφορική απεικόνιση,
γ)
αισθητήρες τοποθετημένους σε οιοδήποτε όχημα, πλοίο ή άλλο σκάφος.
4. Ο Οργανισμός δύναται να απορρίψει το αίτημα ενός εθνικού κέντρου συντονισμού εξαιτίας τεχνικών, χρηματοοικονομικών ή επιχειρησιακών λόγων. Ο Οργανισμός κοινοποιεί σε εύλογο χρονικό διάστημα στο εθνικό κέντρο συντονισμού τους λόγους της συγκεκριμένης απόρριψης.
5. Ο Οργανισμός δύναται να χρησιμοποιήσει με ίδια πρωτοβουλία τα προϊόντα επιτήρησης που αναφέρονται στην παράγραφο 2 για τη συλλογή πληροφοριών που αφορούν στην κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών.
Άρθρο 13
Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Όταν χρησιμοποιείται η εθνική εικόνα της κατάστασης για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η επεξεργασία πραγματοποιείται σύμφωνα προς την οδηγία 95/46/ΕΚ, την απόφαση πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ και τις οικείες εθνικές διατάξεις περί προστασίας δεδομένων.
2. Η ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης και η κοινή προσυνοριακή εικόνα βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν στον αριθμό αναγνώρισης των πλοίων.
Τα εν λόγω δεδομένα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 11γα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2007/2004. Η επεξεργασία τους γίνεται μόνο για τον εντοπισμό, την αναγνώριση και την παρακολούθηση σκαφών, καθώς και για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 11γ, παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού. Διαγράφονται αυτομάτως εντός επτά ημερών από την παραλαβή τους από τον Οργανισμό ή, εάν χρειάζεται επιπλέον χρόνος για την παρακολούθηση σκάφους, εντός δύο μηνών μετά την παραλαβή των σχετικών δεδομένων από τον Οργανισμό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Ικανότητα αντίδρασης
Άρθρο 14
Καθορισμός τμημάτων εξωτερικών συνόρων
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, κάθε κράτος μέλος διαιρεί τα εξωτερικά χερσαία και θαλάσσια σύνορά του σε τμήματα συνόρων και τα κοινοποιεί στον Οργανισμό.
Άρθρο 15
Καθορισμός επιπέδων επίπτωσης σε τμήματα εξωτερικών συνόρων
1. Βάσει της ανάλυσης του κινδύνου που εκπονεί ο Οργανισμός και σε συμφωνία με τα οικεία κράτη μέλη, ο Οργανισμός καθορίζει ή τροποποιεί τα ακόλουθα επίπεδα επίπτωσης σε κάθε τμήμα των εξωτερικών χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων των κρατών μελών:
α)
χαμηλό επίπεδο επίπτωσης όπου τα συμβάντα που συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση ή το διασυνοριακό έγκλημα και εκδηλώνονται στο σχετικό τμήμα των συνόρων έχουν ασήμαντη επίπτωση στην ασφάλεια των συνόρων,
β)
μεσαίο επίπεδο επίπτωσης όπου τα συμβάντα που συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση ή το διασυνοριακό έγκλημα και εκδηλώνονται στο σχετικό τμήμα των συνόρων έχουν μέτρια επίπτωση στην ασφάλεια των συνόρων,
γ)
υψηλό επίπεδο επίπτωσης όπου τα συμβάντα που συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση ή το διασυνοριακό έγκλημα και εκδηλώνονται στο σχετικό τμήμα των συνόρων έχουν σημαντική επίπτωση στην ασφάλεια των συνόρων.
2. Το εθνικό κέντρο συντονισμού αξιολογεί σε τακτική βάση την ανάγκη μεταβολής του επιπέδου επίπτωσης κάθε συνοριακού τμήματος λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που περιέχει η εθνική εικόνα της κατάστασης.
3. Ο Οργανισμός οπτικοποιεί τα επίπεδα επίπτωσης που αποδίδονται στα εξωτερικά σύνορα στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης.
Άρθρο 16
Ανταπόκριση βάσει των επιπέδων επίπτωσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητες επιτήρησης που διενεργούνται στα τμήματα των εξωτερικών συνόρων αντιστοιχούν στα επίπεδα επίπτωσης που έχουν καθορισθεί, ως εξής:
α)
όταν έχει καθορισθεί χαμηλό επίπεδο επίπτωσης σε ένα τμήμα των εξωτερικών συνόρων, οι εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων οργανώνουν τακτική επιτήρηση με βάση αναλύσεις κινδύνου και μεριμνούν προκειμένου επαρκής αριθμός προσωπικού και πόρων να παραμένει σε ετοιμότητα στην περιοχή της μεθορίου για παρακολούθηση, αναγνώριση και αναχαίτιση,
β)
όταν έχει καθορισθεί μέτριο επίπεδο επίπτωσης σε ένα τμήμα των εξωτερικών συνόρων, οι εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων μεριμνούν ώστε, πέραν των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του στοιχείου α), να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα επιτήρησης στο εν λόγω τμήμα των συνόρων. Όποτε λαμβάνονται τέτοια μέτρα επιτήρησης, το εθνικό κέντρο συντονισμού ειδοποιείται σχετικά. Το εθνικό κέντρο συντονισμού συντονίζει την τυχόν στήριξη που παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφο 3,
γ)
όταν έχει καθορισθεί υψηλό επίπεδο επίπτωσης σε ένα τμήμα των εξωτερικών συνόρων, το οικείο κράτος μέλος μεριμνά ώστε, πέραν των μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του στοιχείου β), μέσω του εθνικού κέντρου συντονισμού, να παρέχεται στις εθνικές αρχές που επιχειρούν στο συγκεκριμένο τμήμα των συνόρων η κατάλληλη στήριξη και να λαμβάνονται ενισχυμένα μέτρα επιτήρησης. Το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει στήριξη από τον Οργανισμό, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων για την έναρξη μικτών επιχειρήσεων ή ταχειών επεμβάσεων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004.
2. Το εθνικό κέντρο συντονισμού ενημερώνει τακτικά τον Οργανισμό για τα μέτρα που λαμβάνονται στο εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με το στοιχείο γ) της παραγράφου 1.
3. Σε περίπτωση που έχει καθορισθεί μεσαίο ή υψηλό επίπεδο επίπτωσης σε ένα τμήμα των εξωτερικών συνόρων όμορο με τμήμα των συνόρων άλλου κράτους μέλους ή χώρας με την οποία υφίστανται διμερείς συμφωνίες ή περιφερειακά δίκτυα, όπως αναφέρεται στα άρθρα 19 και 20, το εθνικό κέντρο συντονισμού επικοινωνεί με το εθνικό κέντρο συντονισμού του γειτονικού κράτους μέλους ή την αρμόδια αρχή της γειτονικής χώρας και καταβάλλει προσπάθειες για τον συντονισμό της εφαρμογής των απαραίτητων διασυνοριακών μέτρων.
4. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος υποβάλλει αίτημα σύμφωνα με το στοιχείο γ) της παραγράφου 1, ο Οργανισμός, απαντώντας στο εν λόγω αίτημα, δύναται να στηρίξει το εν λόγω κράτος μέλος, ειδικότερα με τους εξής τρόπους:
α)
δίνοντας προτεραιότητα στην κοινή εφαρμογή προϊόντων επιτήρησης,
β)
συντονίζοντας την ανάπτυξη Ευρωπαϊκών Ομάδων Συνοροφυλάκων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004,
γ)
διασφαλίζοντας την ανάπτυξη τεχνικού εξοπλισμού που έχει στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004,
δ)
συντονίζοντας την τυχόν πρόσθετη στήριξη που προσφέρουν άλλα κράτη μέλη.
5. Ο Οργανισμός, από κοινού με το οικείο κράτος μέλος, αξιολογεί τον καθορισμό των επιπέδων επίπτωσης και τα αντίστοιχα μέτρα που λαμβάνονται σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο στις εκθέσεις ανάλυσης κινδύνου που εκπονεί.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ
ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Ανάθεση καθηκόντων σε άλλες αρχές των κρατών μελών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέτουν σε περιφερειακές, τοπικές, λειτουργικές ή άλλες αρχές που είναι σε θέση να λαμβάνουν επιχειρησιακές αποφάσεις, την ευθύνη να διασφαλίζουν επαρκή επίγνωση της κατάστασης και ικανότητα ανταπόκρισης στο αντίστοιχο πεδίο αρμοδιοτήτων, περιλαμβανομένων των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων που αναφέρονται στα στοιχεία γ), ε) και στ) της παραγράφου 3 του άρθρου 5.
2. Η απόφαση των κρατών μελών να αναθέσουν καθήκοντα σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν πρέπει να επηρεάζει την ικανότητα του εθνικού κέντρου συντονισμού να συνεργάζεται και να ανταλλάσσει πληροφορίες με άλλα εθνικά κέντρα συντονισμού και τον Οργανισμό.
3. Σε προκαθορισμένες περιπτώσεις, που επιλέγονται σε εθνικό επίπεδο, το εθνικό κέντρο συντονισμού μπορεί να εξουσιοδοτεί μια από τις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 να επικοινωνεί και να ανταλλάσσει πληροφορίες με τις περιφερειακές αρχές ή το εθνικό κέντρο συντονισμού άλλου κράτους μέλους ή τις αρμόδιες αρχές τρίτης χώρας, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω αρχή ενημερώνει τακτικά το δικό του κέντρο συντονισμού σχετικά με αυτή την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών.
Άρθρο 18
Συνεργασία του Οργανισμού με τρίτους
1. Ο Οργανισμός αξιοποιεί τις υφιστάμενες πληροφορίες, τις δυνατότητες και τα συστήματα που διαθέτουν άλλα θεσμικά όργανα, οργανισμοί, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης και διεθνείς οργανισμοί, εντός του αντίστοιχου νομικού πλαισίου.
2. Σύμφωνα με την παράγραφο 1, ο Οργανισμός συνεργάζεται ιδιαίτερα με τα ακόλουθα θεσμικά όργανα, οργανισμούς, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης και διεθνείς οργανισμούς:
α)
την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με το διασυνοριακό έγκλημα για να περιληφθούν στην Ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης,
β)
το Δορυφορικό Κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας κατά την παροχή της κοινής εφαρμογής των προϊόντων επιτήρησης,
γ)
την Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης και τους οργανισμούς, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, που μπορούν να παρέχουν στον Οργανισμό πληροφορίες που αφορούν στη διατήρηση της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης και της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών,
δ)
διεθνείς οργανισμούς οι οποίοι μπορούν να παρέχουν στον Οργανισμό πληροφορίες που αφορούν στη συντήρηση της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης και της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών.
3. Σύμφωνα με την παράγραφο 1, ο Οργανισμός μπορεί να συνεργάζεται με το Κέντρο Θαλάσσιων Αναλύσεων και Επιχειρήσεων - Ναρκωτικών (MAOC-N) και το Κέντρο για τον συντονισμό της καταπολέμησης της διακίνησης ναρκωτικών στη Μεσόγειο (CeCLAD-M) με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με το διασυνοριακό έγκλημα για να περιληφθούν στην ευρωπαϊκή εικόνα της κατάστασης.
4. Οι πληροφορίες μεταξύ του Οργανισμού και των οργανισμών, υπηρεσιών και φορέων της Ένωσης και διεθνών οργανισμών που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 ανταλλάσσονται μέσω του αναφερόμενου στην παράγραφο 7 δικτύου επικοινωνίας ή μέσω άλλων δικτύων επικοινωνίας τα οποία πληρούν τα κριτήρια της διαθεσιμότητας, της εμπιστευτικότητας και της ακεραιότητας.
5. Η συνεργασία μεταξύ του Οργανισμού και των οργανισμών, υπηρεσιών και φορέων της Ένωσης και διεθνών οργανισμών που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 διέπεται, ως μέρος των ρυθμίσεων εργασίας, από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 και την αντίστοιχη νομική βάση του συγκεκριμένου οργανισμού, υπηρεσίας ή φορέα της Ένωσης ή διεθνούς οργανισμού. Σε ό,τι αφορά τον χειρισμό διαβαθμισμένων πληροφοριών, οι ρυθμίσεις αυτές προβλέπουν τη συμμόρφωση του συγκεκριμένου οργανισμού, υπηρεσίας ή φορέα της Ένωσης ή διεθνούς οργανισμού με κανονισμούς και πρότυπα ασφαλείας ισοδύναμα με εκείνα που εφαρμόζει ο Οργανισμός.
6. Οι οργανισμοί, υπηρεσίες και φορείς της Ένωσης και οι διεθνείς οργανισμοί που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 χρησιμοποιούν πληροφορίες που λαμβάνονται στο πλαίσιο του EUROSUR μόνον εντός των ορίων των νομικών τους πλαισίων και σε συμμόρφωση προς τα θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των προδιαγραφών περί προστασίας των δεδομένων.
Άρθρο 19
Συνεργασία με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, η ανταλλαγή πληροφοριών και η συνεργασία με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δύναται να διεξάγεται επί τη βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών μεταξύ της Ιρλανδίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου, αντιστοίχως, και ενός ή περισσότερων γειτονικών κρατών μελών, ή μέσω περιφερειακών δικτύων βασισμένων στις εν λόγω συμφωνίες. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού των κρατών μελών συνιστούν τα σημεία επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών με τις αντίστοιχες αρχές της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο του EUROSUR. Μόλις οι εν λόγω συμφωνίες συναφθούν, κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
2. Οι συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιορίζονται στην ακόλουθη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών κέντρων συντονισμού ενός κράτους μέλους και της αντίστοιχης αρχής της Ιρλανδίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου:
α)
πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην εθνική εικόνα της κατάστασης κράτους μέλους, στο βαθμό που διαβιβάζονται προς τον Οργανισμό για τους σκοπούς της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης και της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών,
β)
πληροφορίες που συλλέγουν η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες έχουν σημασία για τους σκοπούς της ευρωπαϊκής εικόνας της κατάστασης και της κοινής προσυνοριακής εικόνας βάσει επεξεργασμένων πληροφοριών,
γ)
πληροφορίες κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 9 παράγραφος 9.
3. Πληροφορίες που παρέχονται στο πλαίσιο του EUROSUR από τον Οργανισμό ή από κράτος μέλος που δεν είναι μέρος ουδεμίας εκ των συμφωνιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή του Οργανισμού δεν μπορέσουν να αποτελέσουν αντικείμενο ανταλλαγής με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Οργανισμού ή του οικείου κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη και ο Οργανισμός δεσμεύονται από την άρνηση ανταλλαγής των εν λόγω πληροφοριών με την Ιρλανδία ή το Ηνωμένο Βασίλειο.
4. Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται δυνάμει του παρόντος άρθρου απαγορεύεται να διαβιβάζονται περαιτέρω ή να γνωστοποιούνται σε τρίτες χώρες ή σε άλλους τρίτους.
5. Οι συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν διατάξεις περί του οικονομικού κόστους που προκύπτει από τη συμμετοχή της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στην εφαρμογή των εν λόγω συμφωνιών.
Άρθρο 20
Συνεργασία με γειτονικές τρίτες χώρες
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να συνεργάζονται με μία ή περισσότερες γειτονικές τρίτες χώρες. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών και η συνεργασία διεξάγεται επί τη βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή μέσω περιφερειακών δικτύων ιδρυθέντων βάσει των συμφωνιών αυτών. Τα εθνικά κέντρα συντονισμού των κρατών μελών αποτελούν το σημείο επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών με γειτονικές τρίτες χώρες.
2. Προτού συναφθεί οποιαδήποτε συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα οικεία κράτη μέλη κοινοποιούν τη συμφωνία στην Επιτροπή, η οποία επαληθεύει ότι οι διατάξεις της που είναι κρίσιμες για το EUROSUR συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό. Μόλις συναφθεί η συμφωνία, το οικείο κράτος μέλος την κοινοποιεί στην Επιτροπή η οποία ενημερώνει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τον Οργανισμό.
3. Οι συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συμμορφώνονται με το σχετικό ενωσιακό και διεθνές δίκαιο περί θεμελιωδών δικαιωμάτων και διεθνούς προστασίας, όπου περιλαμβάνεται ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, ιδίως όσον αφορά την αρχή της μη επαναπροώθησης.
4. Οιαδήποτε ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με τρίτες χώρες στο πλαίσιο του EUROSUR περιορίζεται αυστηρά σε όσα είναι τελείως απαραίτητα για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ, την απόφαση-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ και τις οικείες εθνικές διατάξεις περί προστασίας των δεδομένων.
5. Απαγορεύεται οιαδήποτε ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει της παραγράφου 1, η οποία παρέχει στην τρίτη χώρα πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με σκοπό την ταυτοποίηση ατόμων ή ομάδων ατόμων, των οποίων το αίτημα για υπαγωγή στη διεθνή προστασία τελεί υπό εξέταση ή τα οποία διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να υποστούν βασανιστήρια, απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση ή οιαδήποτε άλλη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
6. Οιαδήποτε ανταλλαγή πληροφοριών η οποία προβλέπεται στην παράγραφο 1 συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις των διμερών και πολυμερών συμφωνιών που συνάπτονται με γειτονικές τρίτες χώρες.
7. Πληροφορίες που παρέχονται στο πλαίσιο του EUROSUR από τον Οργανισμό ή από κράτος μέλος που δεν είναι μέρος ουδεμίας εκ των συμφωνιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή του Οργανισμού δεν μπορέσουν να αποτελέσουν αντικείμενο ανταλλαγής με τρίτη χώρα σύμφωνα με την εν λόγω συμφωνία χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Οργανισμού ή του οικείου κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη και ο Οργανισμός δεσμεύονται από την άρνηση ανταλλαγής των εν λόγω πληροφοριών με την οικεία τρίτη χώρα.
8. Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται δυνάμει του παρόντος άρθρου απαγορεύεται να διαβιβάζονται περαιτέρω ή να γνωστοποιούνται σε άλλες τρίτες χώρες ή τρίτους.
9. Οιαδήποτε ανταλλαγή με τρίτες χώρες πληροφοριών οι οποίες έχουν αποκτηθεί μέσω της κοινής εφαρμογής των προϊόντων επιτήρησης, υπόκειται στη νομοθεσία και τους κανόνες που διέπουν τα εν λόγω προϊόντα καθώς και στις διατάξεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και της απόφασης πλαισίου 2008/977/ΔΕΥ.
Άρθρο 21
Εγχειρίδιο
1. Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, τον Οργανισμό και οποιουσδήποτε άλλους οργανισμούς, υπηρεσίες ή φορείς της Ένωσης, καθιστά διαθέσιμο ένα πρακτικό εγχειρίδιο για την εφαρμογή και τη διαχείριση του EUROSUR («εγχειρίδιο»). Το εγχειρίδιο παρέχει τεχνικές και επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές, συστάσεις και βέλτιστες πρακτικές, μεταξύ άλλων και για τη συνεργασία με τρίτες χώρες. Η Επιτροπή υιοθετεί το εγχειρίδιο υπό μορφή σύστασης.
2. Η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει, κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη και τον Οργανισμό, τη διαβάθμιση μερών του εγχειριδίου ως RESTREINT UE/EU RESTRICTED σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον εσωτερικό κανονισμό της Επιτροπής.
Άρθρο 22
Παρακολούθηση και αξιολόγηση
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ο Οργανισμός και τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τίθενται σε λειτουργία διαδικασίες για την παρακολούθηση της τεχνικής και επιχειρησιακής λειτουργίας του EUROSUR σε σχέση με τους στόχους της επίτευξης επαρκούς επίγνωσης της κατάστασης και ικανότητας ανταπόκρισης στα εξωτερικά σύνορα, καθώς και για τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της αρχή της μη επαναπροώθησης.
2. Ο Οργανισμός υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του EUROSUR έως την 1η Δεκεμβρίου 2015 και, εν συνεχεία, ανά διετία.
3. Η Επιτροπή υποβάλει συνολική αξιολόγηση του EUROSUR στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έως την 1η Δεκεμβρίου 2016 και εν συνεχεία ανά τέσσερα έτη. Η εν λόγω αξιολόγηση περιλαμβάνει αποτίμηση των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν σε σχέση με τους στόχους, της συνέχισης ισχύος της λογικής θεμελίωσης του συστήματος, της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού από τα κράτη μέλη και τον Οργανισμό και της συμμόρφωσης προς τα θεμελιώδη δικαιώματα και των επιπτώσεών της σε αυτά. Περιλαμβάνει επίσης εκτίμηση κόστους/ οφέλους. Η εν λόγω αξιολόγηση συνοδεύεται, εφόσον συντρέχει περίπτωση, από κατάλληλες προτάσεις τροποποίησης του παρόντος κανονισμού.
4. Τα κράτη μέλη παρέχουν στον Οργανισμό τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για τη σύνταξη της έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
Ο Οργανισμός παρέχει στην Επιτροπή τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκπόνηση της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 3.
Άρθρο 23
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2007/2004
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 1, το στοιχείο θ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«θ)
παρέχουν την απαραίτητη συνδρομή για την ανάπτυξη και λειτουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος επιτήρησης των συνόρων και, εφόσον απαιτηθεί, για την ανάπτυξη κοινού περιβάλλοντος ανταλλαγής πληροφοριών, ιδίως της διαλειτουργικότητας των συστημάτων, κυρίως με τη δημιουργία, διατήρηση και συντονισμό του πλαισίου του EUROSUR σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1052/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16)
2)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 11γα
Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του EUROSUR
Ο Οργανισμός μπορεί να επεξεργάζεται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα όπως ορίζεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1052/2013, το οποίο εφαρμόζεται σύμφωνα με τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 11α του εν λόγω κανονισμού. Ειδικότερα, η επεξεργασία των δεδομένων αυτών πρέπει να τηρεί πλήρως τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, και απαγορεύεται η περαιτέρω διαβίβαση ή άλλη ανακοίνωση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που επεξεργάζεται ο Οργανισμός προς τρίτες χώρες.».
Άρθρο 24
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 2 Δεκεμβρίου 2013.
3. Η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Κροατία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Λεττονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Σλοβακία και η Φινλανδία συστήνουν εθνικό κέντρο συντονισμού σύμφωνα με το άρθρο 5 από τις 2 Δεκεμβρίου 2013.
Τα υπόλοιπα κράτη μέλη συστήνουν εθνικό κέντρο συντονισμού σύμφωνα με το άρθρο 5 από την 1η Δεκεμβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2013.