NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/63
ze dne 21. října 2014,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2014/59/EU, pokud jde o příspěvky předem do mechanismů financování k řešení krizí
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2014/59/EU ze dne 15. května 2014, kterou se stanoví rámec pro ozdravné postupy a řešení krize úvěrových institucí a investičních podniků a kterou se mění směrnice Rady 82/891/EHS, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/24/ES, 2002/47/ES, 2004/25/ES, 2005/56/ES, 2007/36/ES, 2011/35/EU, 2012/30/EU a 2013/36/EU a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 a (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 103 odst. 7 a 8 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2014/59/EU vyžaduje, aby členské státy zavedly mechanismy financování k řešení krizí, aby orgány příslušné k řešení krize mohly účinně uplatňovat nástroje a pravomoci k řešení krize. Tyto mechanismy financování k řešení krizí by měly mít k dispozici odpovídající finanční zdroje, které by umožnily účinné fungování rámce pro řešení krizí, a proto by měly být oprávněny vybírat od institucí povolených na jejich území, včetně poboček v Unii (dále jen „instituce“) příspěvky předem.
(2)
Členské státy jsou povinny vybírat příspěvky předem do mechanismů financování k řešení krizí nejen od institucí, ale podle čl. 103 odst. 1 uvedené směrnice též od poboček v Unii. Pravomoc Komise přijímat akty v přenesené pravomoci podle čl. 103 odst. 7 a 8 uvedené směrnice se vztahuje i na pobočky v Unii. Avšak vzhledem k tomu, že v souladu s článkem 47 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (2) spadají požadavky obezřetnosti pro pobočky úvěrových institucí třetích zemí a zacházení s těmito pobočkami z hlediska dohledu do odpovědnosti členských států, není u mnohých parametrů pro úpravu podle rizikového profilu stanovených v tomto nařízení v přenesené pravomoci vhodné, aby se přímo vztahovaly na pobočky v Unii. Proto, ačkoli pobočky v Unii nespadají do oblasti působnosti tohoto nařízení, mohou být předmětem zvláštního režimu, který Komise vypracuje v příštím aktu v přenesené pravomoci.
(3)
Podle článků 6, 15, 16, 95 a 96 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (3) nepodléhají určité investiční podniky s povolením provozovat pouze omezené služby a činnosti jistým kapitálovým požadavkům a požadavkům na likviditu nebo od nich mohou být osvobozeny. V důsledku toho by se na ně mnohé parametry, které je třeba stanovit pro úpravu podle rizikového profilu, nevztahovaly. Protože členské státy podléhají podle čl. 103 odst. 1 směrnice 2014/59/EU povinnosti vybírat od těchto investičních podniků příspěvky předem, je vhodné ponechat pravomoc zavést úpravu příspěvků podle rizikového profilu členským státům, aby tyto podniky nebyly neúměrně zatěžovány. Uvedené investiční podniky by proto neměly spadat do oblasti působnosti tohoto nařízení.
(4)
Podle čl. 102 odst. 1 směrnice 2014/59/EU by členské státy měly v období od vstupu uvedené směrnice v platnost do 31. prosince 2024 zajistit, aby finanční prostředky v jejich mechanismech financování dosáhly výše nejméně 1 % hodnoty pojištěných vkladů všech institucí povolených na jejich území. Během tohoto období by příspěvky do mechanismů financování měly být co nejrovnoměrněji rozloženy v čase, dokud nebude dosaženo cílové úrovně, přičemž se zohlední fáze hospodářského cyklu a dopad, který mohou mít procyklické příspěvky na finanční pozici přispívajících institucí.
(5)
Ustanovení čl. 103 odst. 1 směrnice 2014/59/EU vyžaduje, aby za účelem dosažení cílové úrovně uvedené v článku 102 byly příspěvky vybírány nejméně jednou ročně. Podle čl. 103 odst. 2 směrnice 2014/59/EU byroční příspěvek měl odrážet velikost instituce, neboť by se měl zakládat na pevné částce stanovené na základě závazků dané instituce („základní roční příspěvek“); zadruhé odráží úroveň rizika příslušných činností instituce, neboť základní roční příspěvek by měl být uzpůsoben v poměru k rizikovému profilu dané instituce („dodatečná úprava podle rizikového profilu“). Velikost instituce je prvním ukazatelem rizika, které instituce představuje. Čím větší instituce je, tím je pravděpodobnější, že orgán příslušný k řešení krize by v případě problémů měl za to, že je ve veřejném zájmu, aby její krizi řešil a k zajištění účinného uplatňování nástrojů k řešení krize použil mechanismus financování.
(6)
K vyjasnění toho, jak by orgány příslušné k řešení krize měly upravit příspěvky v poměru k rizikovému profilu institucí, je nutné určit soubory ukazatelů rizik a jednotlivé ukazatele rizik, které by se měly ke stanovení rizikového profilu institucí použít, mechanismus pro použití úpravy základního ročního příspěvku podle rizikového profilu a základní roční příspěvek jako výchozí bod pro úpravu podle rizikového profilu. Zmíněné prvky, jež by měly doplnit kritéria rizik stanovená v čl. 103 odst. 7 směrnice 2014/59/EU, by měly být zavedeny tak, aby se zabránilo nejednotnému přístupu členských států k výpočtu příspěvků do jejich příslušných mechanismů financování k řešení krizí, a tím se zachovaly rovné podmínky mezi členskými státy a silný vnitřní trh. To umožní, aby příspěvky placené institucemi do mechanismů financování k řešení krizí byly pro jednotlivé druhy bank srovnatelné a předvídatelné, což je důležitou součástí rovných podmínek na vnitřním trhu.
(7)
V čl. 5 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 806/2014 (4) se stanoví, že výbor pro řešení krizí (dále jen „výbor“) zřízený podle čl. 42 odst. 1 uvedeného nařízení se považuje pro účely uvedeného nařízení a směrnice 2014/59/EU za relevantní vnitrostátní orgán příslušný k řešení krize, pokud tento výbor plní úkoly a vykonává pravomoci, které má podle uvedené směrnice plnit nebo vykonávat vnitrostátní orgán příslušný k řešení krize. Vzhledem k tomu, že čl. 70 odst. 7 nařízení (EU) č. 806/2014 zmocňuje výbor, aby vypočítal příspěvky institucí do Jednotného fondu pro řešení krizí, který by od 1. ledna 2016 nahradil mechanismy financování členských států zúčastněných v jednotném mechanismu pro řešení krizí použitím tohoto nařízení založeného na čl. 103 odst. 7 směrnice 2014/59/EU, pojem orgánu příslušného k řešení krize pro účely tohoto nařízení by měl zahrnovat také tento výbor.
(8)
Výpočet příspěvků na individuální úrovni by vedl v případě skupin při určování základního ročního příspěvku jednotlivých subjektů skupiny k dvojímu započtení některých závazků, protože závazky související s dohodami, jež subjekty téže skupiny uzavřely mezi sebou, by byly součástí celkových závazků, které se berou v úvahu ke stanovení základního ročního příspěvku každého subjektu skupiny. Proto by v případě skupin mělo být stanovení základního ročního příspěvku dále specifikováno, aby se zohlednila vzájemná propojenost subjektů skupiny a předešlo se dvojímu započtení expozic uvnitř skupiny. V zájmu zajištění rovných podmínek mezi subjekty, jež jsou členy jedné skupiny, a institucí, jež jsou členy téhož institucionálního systému ochrany (IPS) nebo jsou trvale přidruženy k témuž ústřednímu subjektu, by se mělo na tyto instituce vztahovat stejné zacházení.
(9)
Pro účely výpočtu základního ročního příspěvku subjektu skupiny by se do celkových závazků, které se berou v úvahu, neměly zahrnout závazky plynoucí ze smlouvy, jež daný subjekt skupiny uzavřel s jiným subjektem, jenž je členem téže skupiny. Vyloučení těchto závazků by však mělo být možné pouze, je-li každý subjekt skupiny usazen v Unii, je zahrnut v téže konsolidaci v plném rozsahu, podléhá odpovídajícím centralizovaným postupům hodnocení, měření a kontroly rizika a neexistují-li současné či předvídatelné podstatné věcné či právní překážky bránící okamžitému splacení dotčených závazků, jakmile nabudou splatnosti. Tím by se mělo zabránit tomu, aby závazky byly vyloučeny ze základu pro výpočet příspěvků v případě, že neexistují záruky, že úvěrové expozice uvnitř skupiny by byly pokryty, jestliže se finanční situace skupiny zhorší. Navíc, aby se zabránilo tomu, že vyloučením závazků uvnitř skupiny se poskytne výhoda subjektům skupiny, které na ně mají nárok, nemělo by vyloučení těchto závazků dotčeným institucím umožnit, aby využívaly systému zjednodušených příspěvků určeného pro malé instituce, i kdyby po vyloučení závazků uvnitř skupiny daná instituce podmínky pro zjednodušený systém splňovala. V zájmu zajištění rovných podmínek mezi subjekty, jež jsou členy jedné skupiny, a institucí, jež jsou členy téhož institucionálního systému ochrany (IPS) nebo jsou trvale přidruženy k témuž ústřednímu subjektu, by se na tyto instituce mělo vztahovat stejné zacházení.
(10)
Odchylně od pravidla, že výpočet příspěvků by se měl provádět na individuálním základě, v případě ústředního subjektu s přidruženými institucemi, které jsou zcela nebo částečně osvobozeny od obezřetnostních požadavků na základě vnitrostátního práva v souladu s článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, by se pravidla o příspěvcích předem měla uplatnit jen na ústřední subjekt a přidružené úvěrové instituce jako celek na konsolidovaném základě, protože platební schopnost a likvidita ústředního subjektu a všech přidružených institucí se sleduje jako celek na základě konsolidované účetní závěrky těchto institucí.
(11)
Stanovení základního ročního příspěvku by se mělo rovněž dále specifikovat v případě infrastruktur finančního trhu. Některé infrastruktury finančního trhu, například ústřední protistrany nebo centrální depozitáře cenných papírů, jsou rovněž povoleny jako úvěrové instituce. Zejména některé centrální depozitáře cenných papírů poskytují služby bankovního typu, které jsou doplňkové k jejich činnosti v roli infrastruktury trhu. Centrální depozitáře cenných papírů na rozdíl od úvěrových institucí nedrží pojištěné vklady, ale většinou vnitrodenní nebo jednodenní vklady, které pocházejí z vypořádání operací s cennými papíry, jež depozitáře zajišťují pro finanční instituce nebo centrální banky. Výsledkem těchto operací zpravidla nejsou peněžní zůstatky, které by se mohly připodobnit finančním prostředkům získaným za účelem provádění bankovních činností. Protože služby bankovního typu prováděné infrastrukturami finančního trhu jsou doplňkové k jejich hlavním činnostem clearingu a vypořádání, pro něž tyto subjekty podléhají přísným obezřetnostním požadavkům podle nařízení (EU) č. 648/2012 (5) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 909/2014 (6), jakož i podle příslušných ustanovení nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU, a protože z obchodního modelu infrastruktur finančního trhu nevyplývají rizika srovnatelná s riziky úvěrových institucí, měly by se při stanovení objemu jejich celkových závazků pro účely výpočtu jejich základního ročního příspěvku brát v úvahu pouze závazky související s jejich činnostmi bankovního typu.
(12)
Účetnictví derivátů není v Unii harmonizováno ve vztahu k jednotlivým účtům a to by mohlo mít dopad na objem závazků, které se berou v úvahu pro výpočet příspěvků každé banky. Metodika pákového poměru uvedená v čl. 429 odst. 6 a 7 nařízení (EU) č. 575/2013 se vztahuje na všechny banky a zajišťuje, že tatáž derivátová smlouva, a zejména vzájemné započtení (netting) derivátových smluv, se bude brát v úvahu stejným způsobem bez ohledu na účetní rámec, kterému daná banka podléhá. Proto, aby se při určování základního ročního příspěvku zajistilo harmonizované zacházení s deriváty, které umožní srovnatelnost jejich oceňování mezi institucemi a rovné podmínky v celé Unii, by se hodnota derivátů měla určovat v souladu s čl. 429 odst. 6 a 7 nařízení (EU) č. 575/2013. Aby však byla zajištěna předvídatelnost oceňování derivátů podle nařízení (EU) č. 575/2013, mělo by být stanoveno, že takové oceňování nesmí vyústit v hodnotu, která je nižší než 75 % hodnoty dotčených derivátů určené podle příslušného účetního rámce.
(13)
Některé úvěrové instituce jsou bankami poskytujícími podporu, jejichž účelem je prosazovat cíle veřejné politiky ústřední nebo regionální vlády členského státu či místního orgánu především poskytováním podpůrných úvěrů na nesoutěžním, neziskovém základě. Úvěry, které tyto instituce poskytují, jsou přímo či nepřímo částečně zaručeny ústřední nebo regionální vládou nebo místním orgánem. Podpůrné úvěry jsou poskytovány na nesoutěžním, neziskovém základě za účelem podpory cílů veřejné politiky Unie nebo ústřední nebo regionální vlády členského státu. Podpůrné úvěry jsou někdy poskytovány prostřednictvím jiné instituce jakožto zprostředkovatele (průchozí úvěry). V takových případech obdrží zprostředkovatelská úvěrová instituce podpůrné úvěry od mezinárodní rozvojové banky nebo subjektu veřejného sektoru a poskytne je jiným úvěrovým institucím, které by je poskytly konečným zákazníkům. Protože zprostředkovatelské úvěrové instituce předávají likviditu těchto úvěrů od původní banky poskytující podporu instituci poskytující úvěr nebo jiné zprostředkovatelské instituci, tyto závazky by neměly být zahrnuty do celkových závazků, které se pro účely výpočtu základního ročního příspěvku mají vzít v úvahu.
(14)
Ustanovení čl. 103 odst. 1 směrnice 2014/59/EU vyžaduje, aby do mechanismů financování k řešení krizí přispívaly všechny instituce. Je však třeba nalézt úměrnou a spravedlivou rovnováhu mezi povinností určité instituce přispívat do mechanismu financování k řešení krizí a její velikostí, rizikovým profilem, rozsahem a složitostí jejích činností, jejím propojením s ostatními institucemi nebo finančním systémem obecně, dopadem jejího selhání na finanční trhy, na ostatní instituce, na podmínky financování nebo na širší ekonomiku, tedy pravděpodobností, že u instituce bude zahájen proces řešení krize a že k tomu bude použit mechanismus financování. Orgány příslušné k řešení krize tyto prvky zohlední v souladu s článkem 4 směrnice 2014/59/EU při rozhodování, zda by určitá instituce měla požívat zjednodušených povinností ohledně požadavků navypracování ozdravných plánů a plánů řešení krize. Při posuzování správné rovnováhy mezi dodržováním požadavků stanovených ve směrnici 2014/59/EU a zvláštnostmi rozličných institucí podléhajících směrnici by též měla být zohledněna administrativní zátěž, která pro určité instituce a orgány příslušné k řešení krize z výpočtu ročních příspěvků vyplývá.
(15)
Malé instituce většinou nemají vysoce rizikový profil, ve srovnání s velkými institucemi jsou méně rizikové pro systém a v mnoha případech je dopad jejich selhání na širší ekonomiku menší než dopad velkých institucí. Zároveň však nelze potenciální dopad selhání malých institucí na finanční stabilitu zcela vyloučit, neboť i malé instituce mohou vytvořit systémové riziko v důsledku své úlohy v širším bankovním systému, kumulativním účinkům svých sítí nebo mohou krizi rozšířit tím, že způsobí ztrátu důvěry v bankovní systém.
(16)
S ohledem na to, že malé instituce ve většině případů nepředstavují systémové riziko a že je méně pravděpodobné, že u nich bude zahájen postup řešení krize, což ve srovnání s velkými institucemi snižuje pravděpodobnost, že budou využívat mechanismy financování k řešení krizí, měla by být metodika pro výpočet jejich ročních příspěvků do mechanismů financování k řešení krizí zjednodušena. Roční příspěvek malých institucí by měl sestávat z jednorázové částky, která se zakládá pouze na jejich základním ročním příspěvku úměrnému jejich velikosti. Taková metodika by měla umožnit poměrný systém ročních příspěvků, jelikož při určování ročních příspěvků každé instituce musí orgán příslušný k řešení krize dodržet roční cílovou úroveň mechanismu financování. Jednorázová částka tedy odráží skutečnost, že malé instituce jsou v mnoha případech méně rizikové, a umožňuje větší úpravu příspěvků velkých institucí, které jsou pro systém obecně významnější, v poměru k jejich rizikovému profilu.
(17)
K určení, které instituce se považují za malé, by se měly použít dva prahy, přičemž první práh založený na celkových závazcích (bez započtení kapitálu), od nichž jsou odečteny pojištěné vklady, by měl být nejvýše 300 milionů EUR a druhý práh založený na celkových závazcích by neměl být vyšší než 1 miliarda EUR. Druhý práh by měl zamezit větším institucím, které splňují první práh související s celkovými závazky, aby mohly těžit ze zjednodušeného systému.
(18)
V kategorii malých institucí by se mělo dále rozlišovat, protože některé jsou velmi malé, zatímco jiné se blíží maximálním prahům, které jim umožňují využívat zjednodušeného systému. Pokud by byla stanovena pouze jedna jednorázová částka, roční příspěvky velmi malých institucí by byly nepřiměřeně vysoké oproti příspěvkům malých institucí, které se blíží maximálním prahům. Současně je třeba zabránit tomu, aby zjednodušený systém způsobil nepoměrné rozdíly v ročních příspěvcích mezi největšími z malých institucí a institucemi, které nesplňují podmínky pro zjednodušený systém, neboť se nacházejí těsně nad prahy. K zabránění těmto nechtěným účinkům by proto bylo vhodné zavést systém několika kategorií malých institucí, jejichž roční příspěvky by byly stanoveny jako různě vysoké jednorázové částky. Tím by se umožnilo odstupňovat příspěvky ve zjednodušeném systému a mezi nejvyšší jednorázovou částkou a nejnižším příspěvkem vypočítaným podle metody, podle níž se základní roční příspěvek upravuje v závislosti na rizikovém profilu instituce.
(19)
Určí-li orgán příslušný k řešení krize, že malá instituce má obzvláště vysoký rizikový profil, měl by mít tento orgán možnost rozhodnout, že dotčená instituce by již neměla požívat zjednodušeného systému, ale její příspěvek by se měl místo toho vypočítat podle metody, podle níž se základní roční příspěvek upraví podle faktorů rizika jiných než velikost instituce.
(20)
Instituce uvedené v čl. 45 odst. 3 směrnice 2014/59/EU nebudou rekapitalizovány s použitím mechanismů financování k řešení krizí v souladu s články 44 a 101 směrnice 2014/59/EU, protože budou zlikvidovány ve vnitrostátním úpadkovém řízení nebo jiném postupu prováděném v souladu s článkem 38, 40 nebo 42 směrnice 2014/59/EU a ukončí svou činnost. Tato řízení zajistí, aby věřitelé těchto institucí, včetně případných držitelů krytých dluhopisů, nesli ztráty způsobem, který dosahuje účelu řešení krize. Jejich příspěvky do mechanismů financování k řešení krizí by proto měly tyto zvláštnosti odrážet. Mechanismy financování k řešení krizí by však mohly být využity pro ostatní účely uvedené v článku 101 směrnice 2014/59/EU. V případě, že taková instituce použije mechanismus financování k řešení krizí pro některý z těchto účelů, orgán příslušný k řešení krize by měl mít možnost porovnat rizikový profil všech ostatních institucí, na něž se vztahuje čl. 45 odst. 3 směrnice 2014/59/EU, s profilem instituce, která využila mechanismu financování k řešení krizí, a použít metodiku stanovenou v tomto aktu v přenesené pravomoci na ty instituce, jež mají podobný nebo vyšší rizikový profil nežinstituce, které využily mechanismu financování k řešení krizí. Je vhodné sestavit seznam prvků, které by orgán příslušný k řešení krize měl při porovnávání rizikových profilů vzít v úvahu.
(21)
Aby se orgánům členských států příslušných k řešení krize umožnil harmonizovaný výklad kritérií stanovených v čl. 103 odst. 7 směrnice 2014/59/EU, takže určování ukazatele rizik institucí pro účely výpočtu jednotlivých příspěvků do mechanismů financování k řešení krizí se bude provádět v celé Unii podobným způsobem, mělo by být poskytnuto několik souborů ukazatelů rizik a odpovídající ukazatele pro každý soubor, jež mají orgány příslušné k řešení krize při posuzování rizikového profilu institucí vzít v úvahu. K zajištění soudržnosti s postupy dohledu by ukazatele rizik měly sestávat ze současných regulačních kritérií, která jsou již dostupná nebo se právě stanovují.
(22)
Stanoví-li příslušné právní předpisy výjimky, jež instituce osvobozují od stanovování některých ukazatelů rizik na úrovni instituce, a případně za předpokladu, že příslušné orgány použití takových výjimek povolí, měly by orgány příslušné k řešení krize posoudit dotčené ukazatele na konsolidované, případně subkonsolidované úrovni, aby dosáhly souladu s postupy dohledu a zajistily, že skupiny, jež tyto výjimky využívají, nejsou nepřiměřeně penalizovány.
(23)
Aby se orgánům příslušným k řešení krize umožnil konzistentní přístup, pokud jde o význam souborů ukazatelů rizik a jednotlivých ukazatelů, jež by měly pro účely určení rizikového profilu institucí vzít v úvahu, mělo by toto nařízení rovněž stanovit relativní váhu každého souboru ukazatelů rizik i jednotlivých ukazatelů. Je však důležité, aby orgánům příslušným k řešení krize byla udělena dostatečná flexibilita při posuzování rizikového profilu institucí, aby mohly přizpůsobit uplatňování souborů ukazatelů rizik a jednotlivých ukazatelů podle zvláštností každé instituce. Jelikož toho nelze dosáhnout výhradně poskytnutím rozmezí pro posuzování rizikového profilu, ale vyžaduje to jistý stupeň volnosti v rozhodování o významu určitých ukazatelů rizik v jednotlivých případech, měla by být váha některých ukazatelů rizik pouze orientační, nebo by pro ně mělo být stanoveno rozmezí, aby orgány příslušné k řešení krize mohly rozhodnout o důležitosti dotčených ukazatelů v daném případě.
(24)
Při rozhodování o významu různých ukazatelů odpovídajících jistému souboru ukazatelů by se měla v rámci souboru použít agregace určením aritmetického váženého průměru jednotlivých ukazatelů. Pokud jde o výpočet konečného složeného ukazatele rizik odpovídajícího jednotlivé instituci, aby nedocházelo ke kompenzaci mezi soubory tak, že instituce, která má poměrně dobré výsledky v několika souborech a velmi špatný výsledek jednom dalším souboru, by podle aritmetického průměru všech souborů obecně získala středně dobré hodnocení, měl by se takový výpočet zakládat na váženém geometrickém průměru jednotlivých souborů.
(25)
Rozmezí pro posuzování stupně rizika, jež instituce představuje, by mělo být takové, aby umožnilo dostatečné přizpůsobení rizikového profilu institucí podle různých souborů ukazatelů rizik a jednotlivých ukazatelů stanovených v tomto nařízení, a zároveň by mělo poskytovat dostatek jistoty a předvídatelnosti ohledně ročních částek, kterými by instituce měly podle směrnice 2014/59/EU a tohoto nařízení přispívat.
(26)
K zajištění toho, že příspěvky budou řádně placeny, je nutné upřesnit podmínky a způsoby platby. Zejména pro příspěvky, jež nejsou placeny v hotovosti, ale prostřednictvím neodvolatelných platebních příslibů podle článku 103 směrnice 2014/59/EU, je nezbytné upřesnit podíl neodvolatelných platebních příslibů, který může každá instituce použít, a druh zajištění, který je pro krytí těchto neodvolatelných platebních příslibů přijatelný, aby se orgánu příslušnému k řešení krize umožnilo při realizaci neodvolatelného platebního příslibu zajistit skutečnou platbu, narazí-li orgán příslušný k řešení krize při realizaci neodvolatelného platebního příslibu na obtíže. K zajištění toho, že roční příspěvky budou řádně placeny, je nutné udělit orgánům příslušným k řešení krize zvláštní pravomoc ukládat správní sankce a jiná správní opatření institucím, které nedodržují požadavky stanovené v tomto nařízení ohledně výpočtu a úpravy příspěvků, například za nedodržení povinnosti poskytovat informace požadované orgánem příslušným pro řešení krize. Orgán příslušný k řešení krize by rovněž měl mít pravomoc uložit instituci penále, zaplatí-li dotčená instituce splatný roční příspěvek pouze z části, nezaplatí-li ho vůbec nebo nesplní-li požadavky stanovené v oznámení, které orgán příslušný k řešení krize učinil. Kromě toho je nezbytné stanovit zvláštní povinnosti týkající se sdílení informací mezi příslušnými orgány a orgány příslušnými k řešení krize.
(27)
K zajištění toho, aby úprava příspěvku podle rizikového profilu odrážela vývoj v bankovním sektoru, a tím neustále splňovala požadavky směrnice 2014/59/EU, Komise na základě zkušeností s jejím prováděním přezkoumá úpravu příspěvku podle rizikového profilu pro účely výpočtu ročních příspěvků, a zejména přiměřenost multiplikátoru úpravy podle rizikového profilu stanoveného v tomto nařízení a potřebu možného zvýšení horního limitu multiplikátoru úpravy do 1. června 2016.
(28)
Protože podle čl. 130 odst. 1 směrnice 2014/59/EU se povinnost členských států vybírat roční příspěvky od institucí povolených na jejich území použije od 1. ledna 2015, toto nařízení by se mělo použít od 1. ledna 2015,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
ODDÍL 1
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla, kterými se upřesňují:
a)
metodika výpočtu příspěvků, jež mají instituce zaplatit do mechanismů financování k řešení krizí, a metodika úpravy podle rizikového profilu institucí;
b)
povinnosti institucí týkající se jednak informací, jež mají poskytnout pro účely výpočtu příspěvků, a jednak placení příspěvků do mechanismů financování k řešení krizí;
c)
opatření zajišťující, že orgány příslušné k řešení krize ověřují, že příspěvky byly zaplaceny správně.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na instituce uvedené v čl. 103 odst. 1 směrnice 2014/59/EU a definované v čl. 2 odst. 1 bodu 23. Rovněž se vztahuje na ústřední subjekt a jeho přidružené instituce na konsolidovaném základě, jsou-li přidružené instituce zcela nebo zčásti osvobozeny od obezřetnostních požadavků na základě vnitrostátního práva v souladu s článkem 10 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. Odkazuje-li se v tomto nařízení na skupinu, měl by být v tomto pojmu zahrnut také ústřední subjekt a všechny úvěrové instituce trvale přidružené k ústřednímu subjektu uvedené v článku 10 nařízení (EU) č. 575/2013 a jejich dceřiné podniky.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice obsažené ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2014/49/EU (7) a směrnici 2014/59/EU. Pro účely tohoto nařízení se dále použijí tyto definice:
1)
„institucemi“ se rozumějí úvěrové instituce definované v čl. 2 odst. 1 bodě 2 směrnice 2014/59/EU nebo investiční podniky definované v bodě 2 tohoto článku i ústřední subjekt a všechny úvěrové instituce trvale přidružené k ústřednímu subjektu v souladu s článkem 10 nařízení (EU) č. 575/2013 jako celek na konsolidovaném základě, jsou-li splněny podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1;
2)
„investičními podniky“ se rozumějí investiční podniky definované v čl. 2 odst. 1 bodě 3 směrnice 2014/59/EU, s výjimkou investičních podniků vyhovujících definici uvedené v čl. 96 odst. 1 písm. a) nebo b) nařízení (EU) č. 575/2013 nebo investičních podniků, které vykonávají činnost 8 uvedenou v oddílu A přílohy I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (8), ale nevykonávají činnosti 3 nebo 6 uvedené v oddílu A přílohy I dané směrnice;
3)
„roční cílovou úrovní“ se rozumí celková hodnota ročních příspěvků, které orgán příslušný k řešení krize stanoví pro každé příspěvkové období s cílem dosáhnout cílové úrovně uvedené v čl. 102 odst. 1 směrnice 2014/59/EU;
4)
„mechanismem financování“ se rozumí mechanismus k zajištění účinného používání nástrojů a pravomocí k řešení krize orgánem příslušným k řešení krize v souladu s čl. 100 odst. 1 směrnice 2014/59/EU;
5)
„ročním příspěvkem“ se rozumí částka uvedená v článku 103 směrnice 2014/59/EU, kterou orgán příslušný k řešení krize vybírá za příslušné příspěvkové období pro vnitrostátní mechanismus financování od každé instituce uvedené v článku 2 tohoto nařízení;
6)
„příspěvkovým obdobím“ se rozumí kalendářní rok;
7)
„orgánem příslušným k řešení krize“ se rozumí orgán uvedený v čl. 2 odst. 1 bodě 18 směrnice 2014/59/EU nebo jakýkoli jiný příslušný orgán jmenovaný členskými státy pro účely čl. 100 odst. 2 a 6 směrnice 2014/59/EU;
8)
„příslušným orgánem“ se rozumí příslušný orgán definovaný v čl. 4 odst. 1 bodě 40 nařízení (EU) č. 575/2013;
9)
„systémy pojištění vkladů“ se rozumějí systémy uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. a), b) nebo c) směrnice 2014/49/EU;
10)
„pojištěnými vklady“ se rozumějí vklady uvedené v čl. 6 odst. 1 směrnice 2014/49/EU, bez dočasných vysokých zůstatků, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 2 dané směrnice;
11)
„celkovými závazky“ se rozumějí celkové závazky definované v oddíle 3 směrnice Rady 86/635/EHS (9) nebo definované v souladu s mezinárodními standardy účetního výkaznictví uvedenými v nařízení Evropskéhoa parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (10);
12)
„celkovými aktivy“ se rozumějí celková aktiva definovaná v oddíle 3 směrnice 86/635/ES nebo definovaná v souladu s mezinárodními standardy účetního výkaznictví uvedenými v nařízení (ES) č. 1606/2002;
13)
„celkovou rizikovou expozicí“ se rozumí celková hodnota rizikové expozice definovaná v čl. 92 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013;
14)
„poměrem kmenového kapitálu tier 1“ se rozumí poměr uvedený v čl. 92 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013;
15)
„minimálním požadavkem na kapitál a způsobilé závazky“ se rozumí minimální požadavek definovaný v čl. 45 odst. 1 směrnice 2014/59/EU;
16)
„kapitálem“ se rozumí kapitál definovaný v čl. 4 odst. 1 bodě 118 nařízení (EU) č. 575/2013;
17)
„způsobilými závazky“ se rozumějí závazky a kapitálové nástroje definované v čl. 2 odst. 1 bodě 71 směrnice 2014/59/EU;
18)
„pákovým poměrem“ se rozumí pákový poměr definovaný v článku 429 nařízení (EU) č. 575/2013;
19)
„ukazatelem krytí likvidity“ se rozumí ukazatel krytí likvidity definovaný v článku 412 nařízení (EU) č. 575/2013 a dále upřesněný v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) 2015/61 (11);
20)
„ukazatelem čistého stabilního financování“ se rozumí ukazatel čistého stabilního financování vykázaný v souladu s článkem 415 nařízení (EU) č. 575/2013;
21)
„ústřední protistranou“ se rozumí právnická osoba definovaná v čl. 2 odst. 1 nařízení (EU) č. 648/2012;
22)
„deriváty“ se rozumějí deriváty podle přílohy II nařízení (EU) č. 575/2013;
23)
„centrálním depozitářem cenných papírů“ se rozumí právnická osoba definovaná v čl. 2 odst. 1 bodě 1 a článku 54 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 909/2014 (12);
24)
„vypořádáním“ se rozumí dokončení transakce s cennými papíry definované v čl. 2 odst. 1 bodě 2 nařízení (EU) č. 909/2014;
25)
„clearingem“ se rozumí proces určení pozic definovaný v čl. 2 odst. 3 nařízení (EU) č. 648/2012;
26)
„infrastrukturou finančního trhu“ se pro účely tohoto nařízení rozumí ústřední protistrana podle bodu 21 tohoto článku nebo centrální depozitář cenných papírů podle bodu 23 tohoto článku, které jsou povoleny jako instituce v souladu s článkem 8 směrnice 2013/36/EU;
27)
„podpůrnou bankou“ se rozumí jakýkoli podnik nebo subjekt zřízený členským státem, ať už ústřední nebo regionální vládou, který na nekonkurenční a neziskové bázi poskytuje podpůrné úvěry za účelem prosazování cílů veřejné politiky této vlády, za předpokladu, že tato vláda má povinnost chránit hospodářskou základnu tohoto podniku nebo subjektu a zachovávat jeho životaschopnost po celou dobu jeho existence, nebo za předpokladu, že nejméně 90 % původních finančních prostředků nebo podpůrných úvěrů, které poskytuje, je přímo nebo nepřímo zaručeno ústřední nebo regionální vládou daného členského státu;
28)
„podpůrným úvěrem“ se rozumí úvěr poskytnutý podpůrnou bankou nebo prostřednictvím zprostředkující banky na nekonkurenční, neziskové bázi za účelem prosazování cílů veřejné politiky ústřední nebo regionální vlády v členském státě;
29)
„zprostředkovatelem“ se rozumí úvěrová instituce, která zprostředkovává podpůrné úvěry, pokud je neposkytuje jako úvěr koncovému zákazníkovi.
ODDÍL 2
METODIKA
Článek 4
Stanovení ročních příspěvků
1. Orgány příslušné k řešení krize stanoví roční příspěvky splatné jednotlivými institucemi v poměru k jejich rizikovému profilu na základě informací, které tyto instituce poskytly podle článku 14, a za použití metodiky stanovené v tomto oddílu.
2. Orgán příslušný k řešení krize stanoví roční příspěvek uvedený v odstavci 1 na základě roční cílové úrovně mechanismu financování k řešení krizí, přičemž zohlední cílovou úroveň, jíž má být podle čl. 102 odst. 1 směrnice 2014/59/EU dosaženo do 31. prosince 2024, a na základě čtvrtletně počítané průměrné hodnoty vkladů pojištěných v předchozím roce všemi institucemi povolenými na jeho území.
Článek 5
Úprava základního ročního příspěvku podle rizikového profilu
1. Při výpočtu příspěvků uvedených v čl. 103 odst. 2 směrnice 2014/59/EU se nezapočítají tyto závazky:
a)
vnitroskupinové závazky plynoucí z transakcí uzavřených mezi určitou institucí a další institucí, která je součástí téže skupiny, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
i)
každá z institucí je usazena v Unii;
ii)
každá z institucí podléhá stejnému konsolidovanému dohledu podle článků 6 až 17 nařízení (EU) č. 575/2013 v plném rozsahu a podléhá přiměřeným centralizovaným postupům hodnocení, měření a kontroly rizika a
iii)
neexistuje žádná současná nebo předvídatelná podstatná věcná nebo právní překážka, která by bránila rychlému vyrovnání závazku v době jeho splatnosti;
b)
závazky vytvořené institucí, která je členem institucionálního systému ochrany uvedeného v čl. 2 odst. 1 bodě 8 směrnice 2014/59/EU a které příslušný orgán povolil použít čl. 113 odst. 7 nařízení (EU) č. 575/2013, prostřednictvím dohody s jinou institucí, která je členem téhož institucionálního systému ochrany;
c)
v případě ústřední protistrany usazené v členském státě, který využil možnost stanovenou v čl. 14 odst. 5 nařízení (EU) č. 648/2012, závazky související s clearingovými činnostmi podle definice uvedené v čl. 2 odst. 3 daného nařízení, včetně závazků plynoucích z jakéhokoli opatření, které ústředí protistrana přijme, aby splnila maržové požadavky, zřídila fond pro riziko selhání a udržovala dostatečný předem financovaný fond pro riziko selhání ke krytí potenciálních ztrát jako součást postupné ochrany proti selhání v souladu s uvedeným nařízením nebo aby investovala své finanční zdroje v souladu s článkem 47 uvedeného nařízení;
d)
v případě centrálního depozitáře cenných papírů závazky související s činností centrálního depozitáře cenných papírů, včetně závazků vůči účastníkům nebo poskytovatelům služeb centrálního depozitáře cenných papírů se splatností kratší než sedm dní, které vznikly z činností, pro něž získal povolení k poskytování bankovních doplňkových služeb v souladu s hlavou IV nařízení (EU) č. 909/2014, ale bez dalších závazků vznikajících z takovýchto bankovních činností;
e)
v případě investičních firem závazky, které vznikly v důsledku držení aktiv nebo finančních prostředků klientů, včetně aktiv nebo finančních prostředků klientů držených jménem SKIPCP ve smyslu čl. 1 odst. 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (13) nebo alternativních investičních fondů ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. a) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (14), je-li takový klient chráněn příslušným insolvenčním právem;
f)
v případě institucí poskytujících podpůrné úvěry závazky zprostředkovatele vůči původní nebo jiné podpůrné bance nebo jinému zprostředkovateli a závazky původní podpůrné banky vůči subjektům, které jí poskytují finanční prostředky, v míře, v níž je hodnota těchto závazků vyrovnána podpůrnými úvěry dané instituce.
2. Závazky uvedené v odst. 1 písm. a) a b) se na základě jednotlivých transakcí rovnoměrně odečtou od hodnoty celkových závazků institucí, které jsou stranami transakcí nebo dohod uvedených v odst. 1 písm. a) a b).
3. Pro účely tohoto oddílu se průměrná roční hodnota závazků uvedených v odstavci 1 plynoucích z derivátů, počítaná na čtvrtletním základě, ocení podle čl. 429 odst. 6 a 7 nařízení (EU) č. 575/2013.
Hodnota přidělená závazkům plynoucím z derivátů však nemůže být nižší než 75 % hodnoty stejných závazků plynoucí z použití účetních pravidel, které pro danou instituci platí pro účely účetního výkaznictví.
Pokud podle vnitrostátních účetních standardů platných pro instituci neexistuje u některých derivátů žádná účetní expozice, protože jsou podrozvahové, vykáže daná instituce orgánu příslušnému k řešení krize souhrn kladných reálných hodnot těchto derivátů jako reprodukční náklady a připočítá je ke svým rozvahovým účetním hodnotám.
4. Pro účely tohoto oddílu celkové závazky uvedené v odstavci 1 nezahrnují účetní hodnotu závazků plynoucích z derivátů a zahrnují odpovídající hodnotu stanovenou podle odstavce 3.
5. Orgán příslušný k řešení krize vychází při ověřování splnění všech podmínek a požadavků uvedených v odstavcích 1 až 4 z relevantních hodnocení provedených příslušnými orgány, která jsou k dispozici podle článku 90 směrnice 2014/59/EU.
Článek 6
Soubory ukazatelů rizik a jednotlivé ukazatele
1. Orgán příslušný k řešení krize hodnotí rizikový profil institucí na základě čtyř souborů ukazatelů rizik, jimiž jsou:
a)
riziková expozice;
b)
stabilita a různorodost finančních zdrojů;
c)
význam instituce pro stabilitu finančního systému nebo hospodářství;
d)
dodatečné ukazatele rizika, které stanoví orgán příslušný k řešení krize.
2. Soubor „riziková expozice“ se skládá z následujících ukazatelů rizik:
a)
kapitál a způsobilé závazky, které instituce drží nad rámec minimálního požadavku na kapitál a způsobilé závazky;
b)
pákový poměr;
c)
poměr kmenového kapitálu tier 1;
d)
celková riziková expozice vydělená celkovými aktivy.
3. Soubor „stabilita a různorodost finančních zdrojů“ se skládá z následujících ukazatelů rizik:
a)
ukazatel čistého stabilního financování (NSFR),
b)
ukazatel krytí likvidity (LCR).
4. Soubor „význam instituce pro stabilitu finančního systému nebo hospodářství“ se skládá z ukazatele „podíl mezibankovních úvěrů a vkladů v Evropské unii“, který odráží význam instituce pro hospodářství členského státu, v němž je usazena.
5. Soubor „dodatečné ukazatele rizika, které stanoví orgán příslušný k řešení krize“, se skládá z následujících ukazatelů:
a)
obchodní činnosti, podrozvahové expozice, deriváty, složitost a způsobilost k řešení krize;
b)
účast v institucionálním systému ochrany;
c)
rozsah předchozí mimořádné veřejné finanční podpory.
Při určování různých ukazatelů rizika ze souboru „dodatečné ukazatele rizika, které stanoví orgán příslušný k řešení krize,“ vezme tento orgán v úvahu význam těchto ukazatelů podle toho, s jakou pravděpodobností by v dané instituci mohl být zaveden režim řešení krize, a podle toho, s jakou pravděpodobností by pak při řešení krize této instituce došlo k využití mechanismu financování k řešení krizí.
6. Při stanovení ukazatelů „obchodní činnosti, podrozvahové expozice, deriváty, složitost a způsobilost k řešení krize“, které jsou uvedeny v odst. 5 písm. a), bere orgán příslušný k řešení krize v úvahu tyto prvky:
a)
zvýšení rizikového profilu instituce z důvodu:
i)
významu obchodních činností v souvislosti s bilanční sumou, úrovní kapitálu, rizikovostí expozic a celkovým modelem podnikání;
ii)
významu podrozvahových expozic v souvislosti s bilanční sumou, úrovní kapitálu a rizikovostí expozic;
iii)
významu hodnoty derivátů v souvislosti s bilanční sumou, úrovní kapitálu, rizikovostí expozic a celkovým modelem podnikání,
iv)
rozsahu, v němž se podle kapitoly II hlavy II směrnice 2014/59/EU má za to, že model podnikání a organizační struktura instituce jsou složité;
b)
snížení rizikového profilu instituce z důvodu:
i)
relativní hodnoty derivátů zúčtovaných ústřední protistranou;
ii)
rozsahu, v němž podle kapitoly II hlavy II směrnice 2014/59/EU lze krizi instituce řešit rychle a bez právních překážek.
7. Při stanovení ukazatele uvedeného v odst. 5 písm. b) bere orgán příslušný k řešení krize v úvahu tyto prvky:
a)
zda je hodnota finančních prostředků, které jsou okamžitě k dispozici pro rekapitalizaci a financování likvidity, jejichž cílem je podpořit postiženou instituci v případě problémů, tak vysoká, že by této instituci mohla poskytnout důvěryhodnou a účinnou podporu;
b)
stupeň právní nebo smluvní jistoty potvrzující, že finanční prostředky uvedené v písmeni a) budou plně využity před tím, než bude případně požádáno o mimořádnou veřejnou podporu.
8. Ukazatel rizika uvedený v odst. 5 písm. c) má maximální hodnotu rozmezí uvedeného v kroku 3 přílohy I v případě:
a)
instituce, která je součástí skupiny, u níž byla zahájena restrukturalizace poté, co obdržela státní nebo rovnocenné finanční prostředky, například prostředky z mechanismu financování k řešení krizí, a je stále v restrukturalizaci nebo likvidaci, s výjimkou dvou posledních let provádění restrukturalizačního plánu;
b)
instituce, která je v likvidaci, až do konce likvidačního plánu (v míře, v níž ještě má platit příspěvek).
U všech ostatních institucí má minimální hodnotu uvedenou v kroku 3 přílohy I.
9. Pro účely odstavců 6, 7 a 8 orgán příslušný k řešení krize vychází z hodnocení provedených příslušnými orgány, jsou-li taková hodnocení k dispozici.
Článek 7
Relativní váha každého souboru ukazatelů rizika a jednotlivých ukazatelů
1. Při posuzování rizikového profilu každé instituce použije orgán příslušný k řešení krize na každý soubor ukazatelů rizik tyto váhy:
a)
riziková expozice: 50 %;
b)
stabilita a různorodost finančních zdrojů: 20 %;
c)
význam instituce pro stabilitu finančního systému nebo hospodářství: 10 %;
d)
dodatečné ukazatele rizika, které stanoví orgán příslušný k řešení krize: 20 %.
2. Pro jednotlivé ukazatele rizika, které orgány příslušné k řešení krize hodnotí pro stanovení hodnoty souboru ukazatelů „riziková expozice“, se použijí tyto váhy:
a)
kapitál a způsobilé závazky, které instituce drží nad rámec minimálního požadavku na kapitál a způsobilé závazky: 25 %;
b)
pákový poměr: 25 %;
c)
poměr kmenového kapitálu tier 1: 25 %;
d)
celková riziková expozice vydělená celkovými aktivy: 25 %.
3. Všechny ukazatele rizika v souboru „stabilita a různorodost finančních zdrojů“ mají stejnou váhu.
4. Pro jednotlivé ukazatele rizika, které orgány příslušné k řešení krize hodnotí pro stanovení hodnoty souboru ukazatelů „dodatečné ukazatele rizika, které stanoví orgán příslušný k řešení krize“, se použijí tyto váhy:
a)
obchodní činnosti a podrozvahové expozice, deriváty, složitost a způsobilost k řešení krize: 45 %;
b)
členství v mezinárodním systému ochrany: 45 %;
c)
rozsah předchozí mimořádné veřejné finanční podpory: 10 %.
Při použití ukazatele uvedeného v písmeni b) orgán příslušný k řešení krize přihlédne k relativní váze ukazatele uvedeného v písmeni a).
Článek 8
Použití ukazatelů rizika ve zvláštních případech
1. Jestliže příslušný orgán udělil určité instituci výjimku v souladu s články 8 a 21 nařízení (EU) č. 575/2013, použije orgán příslušný k řešení krize ukazatel uvedený v čl. 6 odst. 3 písm. b) tohoto nařízení na úrovni podskupiny pro účely likvidity. Při výpočtu ukazatele rizika takové instituce se hodnota tohoto ukazatele na úrovni podskupiny pro účely likvidity přidělí každé instituci, která je součástí dané podskupiny pro účely likvidity.
2. Pokud příslušný orgán v případě konkrétní instituce úplně upustil od uplatňování kapitálových požadavků v souladu s čl. 7 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013 a orgán příslušný k řešení krize rovněž v případě téže instituce úplně upustil od uplatňování minimálního požadavku na kapitál a způsobilé závazky v souladu s čl. 45 odst. 12 směrnice 2014/59/EU, lze ukazatel uvedený v čl. 6 odst. 2 písm. a) tohoto nařízení vypočítat na konsolidované úrovni. Při výpočtu ukazatele rizika takové instituce se hodnota tohoto ukazatele na konsolidované úrovni přidělí každé instituci, která je součástí dané skupiny.
3. Pokud příslušný orgán udělil určité instituci výjimku za jiných podmínek vymezených v nařízení (EU) č. 575/2013, lze příslušné ukazatele vypočítat na konsolidované úrovni. Při výpočtu ukazatelů rizika takové instituce se hodnota těchto ukazatelů na konsolidované úrovni přidělí každé instituci, která je součástí dané skupiny.
Článek 9
Použití úpravy základního ročního příspěvku podle rizikového profilu
1. Orgán příslušný k řešení krize stanoví pro každou instituci dodatečný multiplikátor pro úpravu příspěvku podle rizikového profilu tím, že zkombinuje ukazatele rizika uvedené v článku 6 podle vzorců a postupů uvedených v příloze I.
2. Aniž je dotčen článek 10, orgán příslušný k řešení krize stanoví roční příspěvek každé instituce pro každé příspěvkové období vynásobením základního ročního příspěvku dodatečným multiplikátorem pro úpravu příspěvku podle rizikového profilu v souladu se vzorci a postupy stanovenými v příloze I.
3. Hodnoty multiplikátoru pro úpravu příspěvku podle rizikového profilu se pohybují v rozmezí 0,8 až 1,5.
Článek 10
Roční příspěvky malých institucí
1. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu 50 000 000 EUR nebo nižší a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 1 000 EUR.
2. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu vyšší než 50 000 000 EUR ale nejvýše 100 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 2 000 EUR.
3. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu vyšší než 100 000 000 EUR ale nejvýše 150 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 7 000 EUR.
4. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu vyšší než 150 000 000 EUR ale nejvýše 200 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 15 000 EUR.
5. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu vyšší než 200 000 000 EUR ale nejvýše 250 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 26 000 EUR.
6. Instituce, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu vyšší než 250 000 000 EUR ale nejvýše 300 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu nižší než 1 000 000 000 EUR, platí jako roční příspěvek za každé příspěvkové období paušální částku 50 000 EUR.
7. Aniž je dotčen odstavec 8, jestliže instituce dostatečným způsobem prokáže, že paušální částka uvedená v odstavcích 1 až 6 je vyšší než příspěvek vypočítaný podle článku 5, použije orgán příslušný k řešení krize nižší částku.
8. Aniž jsou dotčeny odstavce 1 až 6, může orgán příslušný k řešení krize přijmout odůvodněné rozhodnutí stanovující, že rizikový profil instituce je nepřiměřený její malé velikosti, a uplatnit na danou instituci články 5, 6, 7, 8 a 9. Takové rozhodnutí je založeno na těchto kritériích:
a)
model podnikání instituce;
b)
informace, které daná instituce vykázala podle článku 14;
c)
soubory ukazatelů rizik a jednotlivé ukazatele uvedené v článku 6;
d)
posouzení rizikového profilu dané instituce příslušným orgánem.
9. Odstavce 1 až 8 se nepoužijí na ty instituce, jejichž celkové závazky, do nichž není započítán kapitál a pojištěné vklady, mají po vyloučení závazků uvedených v čl. 5 odst. 1 hodnotu 300 000 000 EUR nebo méně.
10. K vyloučením uvedeným v čl. 5 odst. 1 se nepřihlíží při použití odstavců 1 až 9 na ty instituce, jejichž celkové závazky, do nichž není započítán kapitál a pojištěné vklady, mají před vyloučením závazků uvedených v čl. 5 odst. 1 hodnotu 300 000 000 EUR nebo méně.
Článek 11
Roční příspěvek institucí, na něž se vztahuje čl. 45 odst. 3 směrnice 2014/59/EU
1. Aniž je dotčen článek 10, roční příspěvek institucí, na něž se vztahuje čl. 45 odst. 3 směrnice 2014/59/EU se vypočítá v souladu s článkem 9, přičemž se použije 50 % jejich základního ročního příspěvku.
2. Pokud se pro některou instituci, na niž se vztahuje čl. 45 odst. 3 směrnice 2014/59/EU, použije v některém členském státě mechanismus financování k řešení krize pro účely uvedené v článku 101 směrnice 2014/59/EU, může orgán příslušný k řešení krize přijmout odůvodněné rozhodnutí, v němž stanoví, že se na ty instituce, jejichž rizikový profil je obdobný nebo vyšší než rizikový profil instituce, která použila mechanismus financování krize pro některý z účelů uvedených v článku 101 směrnice 2014/59/EU, použijí články 5, 6, 7, 8 a 9. Při přijímání odůvodněného rozhodnutí vezme orgán příslušný k řešení krize pro účely stanovení obdobnosti rizikového profilu v úvahu všechny tyto prvky:
a)
model podnikání dané instituce;
b)
informace, které tato instituce vykázala podle článku 14;
c)
soubory ukazatelů a jednotlivé ukazatele rizik uvedené v článku 6;
d)
hodnocení příslušného orgánu ohledně rizikového profilu dané instituce.
Článek 12
Instituce, které začaly podléhat dohledu nebo změnily status
1. Jedná-li se o instituci, nad níž se dohled začal provádět nově, pouze po část příspěvkového období, stanoví se částečný příspěvek použitím metodiky stanovené v oddíle 3 na hodnotu jejího ročního příspěvku vypočítanou během následujícího příspěvkového období podle počtu celých měsíců příspěvkového období, po něž byl nad danou institucí vykonáván dohled.
2. Změna postavení instituce, včetně malé instituce, během příspěvkového období nemá vliv na roční příspěvek, který má být zaplacen v daném roce.
Článek 13
Postup výběru ročního příspěvku
1. Nejpozději do 1. května každého roku vyrozumí orgán příslušný k řešení krize každou instituci uvedenou v článku 2 o svém rozhodnutí, v němž stanovil roční příspěvek dané instituce.
2. Orgán příslušný k řešení krize o svém rozhodnutí vyrozumí jedním z následujících způsobů:
a)
elektronicky nebo jiným srovnatelným komunikačním prostředkem, který umožňuje obdržet potvrzení o doručení;
b)
doporučenou poštou s doručenkou.
3. V rozhodnutí jsou upřesněny podmínky a způsob platby ročního příspěvku i podíl neodvolatelných platebních příslibů uvedených v článku 103 směrnice 2014/59/EU, které může daná instituce využít. Orgán příslušný k řešení krize přijme pouze kolaterál takového druhu a za takových podmínek, které umožní rychlou realizaci, a to i v případě, že bude rozhodnutí o řešení krize přijato během víkendu. Kolaterál by měl být oceněn konzervativně, aby se přihlédlo k výrazně zhoršeným podmínkám na trhu.
4. Aniž jsou dotčeny další opravné prostředky, které má orgán příslušný k řešení krize k dispozici, v případě částečného splacení, nesplacení nebo nedodržení požadavků stanovených v rozhodnutí nabíhá dané instituci denní penále z nesplacené částky pohledávky.
Úrok z denního penále narůstá ze splatné částky denně podle úrokové sazby uplatňované Evropskou centrální bankou na její hlavní operace refinancování, zveřejněné v řadě C Úředního věstníku Evropské unie, platné prvního kalendářního dne měsíce, v němž končí splatnost, a zvýšené o 8 procentních bodů ode dne splatnosti pohledávky.
5. V případě instituce, která začala nově podléhat dohledu a podléhala mu pouze po část příspěvkového období, se její částečný roční příspěvek vybere spolu s ročním příspěvkem splatným za následující příspěvkové období.
ODDÍL 3
SPRÁVNÍ ASPEKTY A SANKCE
Článek 14
Vykazovací povinnosti institucí
1. Instituce poskytnou orgánu příslušnému k řešení krize poslední schválené roční účetní závěrky, které mají k dispozici před 31. prosincem roku, jenž předchází příspěvkovému období, spolu s výrokem statutárního auditora nebo auditorské firmy v souladu s článkem 32 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (15).
2. Instituce poskytnou orgánu příslušnému k řešení krize alespoň informace uvedené v příloze II na úrovni jednotlivého subjektu.
3. Informace uvedené v příloze II, které jsou zahrnuty do požadavků na oznamování orgánům dohledu stanovených v prováděcím nařízení Komise (EU) č. 680/2014 (16) nebo případně do jakýchkoli jiných požadavků na oznamování orgánům dohledu platných pro instituci na základě vnitrostátního práva, se poskytnou orgánu příslušnému k řešení krize v podobě, v níž je instituce vykázala v poslední relevantní zprávě, kterou pro účely dohledu předložila příslušnému orgánu v souvislosti s referenčním rokem roční účetní závěrky uvedené v odstavci 1.
4. Informace uvedené v odstavcích 1, 2 a 3 se poskytnou nejpozději 31. ledna každého roku ohledně roku, který skončil 31. prosince předcházejícího roku nebo ohledně relevantního použitelného účetního období. Jestliže 31. leden není pracovním dnem, poskytnou se informace následující pracovní den.
5. Jsou-li informace nebo údaje předložené orgánům příslušným k řešení krize předmětem aktualizací nebo oprav, předloží se takové aktualizace nebo opravy orgánům příslušným k řešení krize bez zbytečného prodlení.
6. Instituce předají informace uvedené v příloze II v takových datových formátech a reprezentacích, které upřesnil orgán příslušný k řešení krize.
7. Informace poskytnuté v souladu s odstavci 2 a 3 podléhají požadavkům na důvěrnost a profesní tajemství stanoveným v článku 84 směrnice 2014/59/EU.
Článek 15
Povinnost orgánů příslušných k řešení krize zajistit výměnu informací
1. Pro účely výpočtu jmenovatele stanoveného v souboru ukazatelů rizik uvedeném v čl. 7 odst. 1 písm. c) poskytnou orgány příslušné k řešení krize Evropskému orgánu pro bankovnictví (EBA) do 15. února každého roku informace, které získaly od všech institucí usazených na jejich území v souvislosti s mezibankovními závazky a vklady uvedenými v příloze I na agregované úrovni.
2. Do 1. března každého roku EBA každému orgánu příslušnému k řešení krize sdělí hodnotu jmenovatele pro soubor ukazatelů rizika uvedený v čl. 7 odst. 1 písm. c).
Článek 16
Vykazovací povinnosti systémů pojištění vkladů
1. Systémy pojištění vkladů poskytnou orgánům příslušným k řešení krize do 31. ledna každého roku výpočet průměrné hodnoty vkladů pojištěných v předchozím roce, vypočítaný na čtvrtletním základě, za všechny jejich členské úvěrové instituce.
2. Tyto informace poskytnou jak na individuální úrovni, tak na agregované úrovni dotčených úvěrových institucí, aby orgány příslušné k řešení krize mohly stanovit roční cílovou úroveň mechanismu financování k řešení krizí v souladu s čl. 4 odst. 2 a určit základní roční příspěvek každé instituce podle článku 5.
Článek 17
Vynucování
1. Jestliže instituce nepředloží všechny informace uvedené v článku 14 v časovém rámci stanoveném v daném článku, použije orgán příslušný k řešení krize k výpočtu ročního příspěvku dané instituce odhady nebo své vlastní předpoklady.
2. Nejsou-li informace poskytnuty do 31. ledna každého roku, může orgán příslušný k řešení krize přidělit dané instituci nejvyšší multiplikátor pro úpravu příspěvku podle rizikového profilu, který je uveden v článku 9.
3. Jsou-li informace předložené institucemi orgánu příslušnému k řešení krize upraveny nebo opraveny, upraví tento orgán roční příspěvek podle aktualizovaných informací po výpočtu ročního příspěvku dané instituce za následující příspěvkové období.
4. Jakýkoli rozdíl mezi ročním příspěvkem vypočítaným a zaplaceným na základě informací, které byly upraveny nebo opraveny, a ročním příspěvkem, který by měl být zaplacen po úpravě, se zahrne do částky ročního příspěvku splatného za následující příspěvkové období. Tato úprava se provede snížením nebo zvýšením příspěvků za následující příspěvkové období.
Článek 18
Správní sankce a jiná správní opatření
Orgány příslušné k řešení krize mohou osobám nebo subjektům odpovědným za porušení tohoto nařízení uložit správní sankce a jiná správní opatření uvedená v článku 110 směrnice 2014/59/EU.
ODDÍL 4
UJEDNÁNÍ O SPOLUPRÁCI
Článek 19
Ujednání o spolupráci
1. Pro zajištění skutečného zaplacení příspěvků jsou příslušné orgány nápomocny orgánům příslušným k řešení krize při provádění jakéhokoli úkolu stanoveného v tomto nařízení, pokud je o to tyto orgány požádají.
2. Příslušné orgány poskytnou orgánu příslušnému k řešení krize na jeho žádost kontaktní údaje institucí, jimž je třeba oznámit rozhodnutí uvedené v čl. 13 odst. 1, nejpozději do 1. dubna každého roku nebo v následující pracovní den, pokud 1. duben není pracovním dnem. Kontaktními údaji se rozumí název právnické osoby, jméno fyzické osoby, která danou právnickou osobu zastupuje, adresa, e-mailová adresa, telefonní číslo, faxové číslo nebo jakékoli další informace umožňující identifikaci instituce.
3. Příslušné orgány poskytnou orgánům příslušným k řešení krize veškeré informace, které těmto orgánům umožní vypočítat roční příspěvky, zejména informace související s dodatečnou úpravou podle rizika a informace o relevantních výjimkách, které příslušné orgány institucím udělily podle směrnice 2013/36/EU a nařízení (EU) č. 574/2013.
ODDÍL 5
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 20
Přechodná ustanovení
1. Pokud informace vyžadované v souvislosti s některým ukazatelem podle přílohy II nejsou pro daný referenční rok zahrnuty do použitelných požadavků na oznamování orgánům dohledu uvedených v článku 14, daný ukazatel rizika se nepoužije, dokud nezačne být daný požadavek na oznamování orgánům dohledu použitelný. Váha ostatních dostupných ukazatelů rizika se přepočítá úměrně jejich váze v souladu s článkem 7, aby součet jejich vah činil 1. V roce 2015 v případě, že systémy pojištění vkladů nebudou mít do 31. ledna k dispozici některé informace uvedené v článku 16 pro účely výpočtu cílové roční úrovně podle čl. 4 odst. 2 nebo základního ročního příspěvku každé instituce podle článku 5, poskytnou orgánům příslušným k řešení krize tyto informace k uvedenému datu příslušné úvěrové instituce poté, co je k tomu systém pojištění vkladů vyzve. Odchylně od čl. 13 odst. 1 v případě příspěvků splatných v roce 2015 orgán příslušný k řešení krize vyrozumí každou instituci o svém rozhodnutí, jímž stanovil její roční příspěvek, nejpozději do 30. listopadu 2015.
2. Odchylně od čl. 13 odst. 4 v případě příspěvků splatných v roce 2015 musí být částka stanovená v rozhodnutí uvedeném v čl. 13 odst. 3 zaplacena do 31. prosince 2015.
3. Odchylně od čl. 14 odst. 4 v případě informací, které mají být orgánu příslušnému k řešení krize poskytnuty v roce 2015, musí být informace uvedené v daném odstavci poskytnuty nejpozději do 1. září 2015.
4. Odchylně od čl. 16 odst. 1 systémy pojištění vkladů poskytnou orgánu příslušnému k řešení krize do 1. září 2005 informace o hodnotě vkladů pojištěných k 31. červenci 2015.
5. Až do konce počátečního období uvedeného v čl. 69 odst. 1 nařízení (EU) č. 806/2014/EU mohou členské státy povolit institucím, jejichž celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů mají hodnotu nad 300 000 000 EUR a jejichž celková aktiva mají hodnotu 3 000 000 000 EUR nebo méně, aby za prvních 300 000 000 EUR celkových závazků bez kapitálu a pojištěných vkladů zaplatily paušální částku 50 000 EUR. Pokud jde o celkové závazky bez kapitálu a pojištěných vkladů nad limitem 300 000 000 EUR, zaplatí tyto instituce příspěvek vypočítaný podle článků 4 až 9 tohoto nařízení.
Článek 21
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. října 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/63 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 21ης Οκτωβρίου 2014
για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 103 παράγραφοι 7 και 8,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, απαιτείται από τα κράτη μέλη να καθιερώσουν χρηματοδοτικές ρυθμίσεις με σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των εργαλείων και άσκησης των εξουσιών εξυγίανσης από την αρχή εξυγίανσης. Οι εν λόγω χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτουν επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους, που να καθιστούν δυνατή την αποτελεσματική λειτουργία του πλαισίου εξυγίανσης και, ως εκ τούτου, είναι εξουσιοδοτημένες να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων από τα ιδρύματα με άδεια λειτουργίας στο έδαφός τους, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων στην Ένωση («ιδρύματα»).
(2)
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης όχι μόνον από ιδρύματα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, και από υποκαταστήματα στην Ένωση. Τα υποκαταστήματα στην Ένωση καλύπτονται επίσης από τις εξουσίες της Επιτροπής να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφοι 7 και 8 αυτής της οδηγίας. Ωστόσο, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος, δυνάμει του άρθρου 47 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), ότι οι απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και η εποπτική μεταχείριση των υποκαταστημάτων στην Ένωση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, πολλές από τις μετρήσεις προσαρμογής κινδύνου, που καθορίζονται στον παρόντα κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό, δεν είναι σκόπιμο να εφαρμόζονται απευθείας για τα υποκαταστήματα στην Ένωση. Ως εκ τούτου, αν και τα υποκαταστήματα στην Ένωση δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, είναι δυνατόν να υπαχθούν σε ειδικό καθεστώς που θα διαμορφωθεί από την Επιτροπή σε μελλοντική κατ' εξουσιοδότηση πράξη.
(3)
Σύμφωνα με τα άρθρα 6, 15, 16, 95 και 96 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), ορισμένες επιχειρήσεις επενδύσεων, που έχουν λάβει άδεια για να παρέχουν μόνον περιορισμένες υπηρεσίες και δραστηριότητες, δεν υπόκεινται σε ορισμένες απαιτήσεις κεφαλαίου και ρευστότητας ή μπορούν να απαλλάσσονται από αυτές. Κατά συνέπεια, πολλές από τις μετρήσεις προσαρμογής κινδύνου, που θα πρέπει να καθοριστούν, δεν θα ισχύουν για αυτές. Μολονότι τα κράτη μέλη υπόκεινται στην υποχρέωση να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων από τις εν λόγω επιχειρήσεις επενδύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΚ, είναι σκόπιμο να αφεθεί στα κράτη μέλη η αρμοδιότητα να καθορίζουν την προσαρμογή κινδύνου, ώστε να μην επιβαρύνουν δυσανάλογα τις επιχειρήσεις αυτές. Επομένως, οι εν λόγω επιχειρήσεις επενδύσεων δεν θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι, εντός μιας περιόδου που αρχίζει από την έναρξη ισχύος της οδηγίας έως την 31η Δεκεμβρίου 2024, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των χρηματοδοτικών τους ρυθμίσεων ανέρχονται τουλάχιστον στο 1 % του ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφός τους. Κατά την εν λόγω χρονική περίοδο, οι συνεισφορές στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις θα πρέπει να κατανέμονται όσο το δυνατόν πιο ισομερώς χρονικά μέχρις ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος, λαμβανομένης υπόψη της φάσης του οικονομικού κύκλου, καθώς και του ενδεχόμενου αντικτύπου των φιλοκυκλικών συνεισφορών στη χρηματοοικονομική θέση των συνεισφερόντων ιδρυμάτων.
(5)
Βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, απαιτείται να καταβάλλονται οι συνεισφορές τουλάχιστον άπαξ ετησίως, προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος που καθορίζεται στο άρθρο 102 της εν λόγω οδηγίας. Σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η ετήσια συνεισφορά θα πρέπει να αντικατοπτρίζει το μέγεθος του ιδρύματος, καθώς η συνεισφορά θα πρέπει να βασίζεται σε ένα σταθερό ποσό, το οποίο προσδιορίζεται βάσει των υποχρεώσεων του ιδρύματος («βασική ετήσια συνεισφορά»)· δεύτερον, αντικατοπτρίζει το επίπεδο κινδύνου των σχετικών δραστηριοτήτων ενός ιδρύματος καθώς η βασική ετήσια συνεισφορά θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος («συμπληρωματική προσαρμογή κινδύνου»). Το μέγεθος ενός ιδρύματος αποτελεί μια πρώτη ένδειξη του κινδύνου που ενέχει ένα ίδρυμα. Όσο μεγαλύτερο είναι ένα ίδρυμα, τόσο πιθανότερο είναι, σε περίπτωση κινδύνου, να θεωρήσει η αρχή εξυγίανσης ότι είναι προς το δημόσιο συμφέρον να εξυγιάνει το εν λόγω ίδρυμα και να κάνει χρήση της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης, για να εξασφαλιστεί αποτελεσματική εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης.
(6)
Προκειμένου να αποσαφηνιστεί πώς θα πρέπει οι αρχές εξυγίανσης να προσαρμόζουν τις συνεισφορές ανάλογα με το προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, είναι αναγκαίο να εξειδικευτούν οι πυλώνες και οι δείκτες κινδύνου, οι οποίοι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, ο μηχανισμός για την εφαρμογή της προσαρμογής κινδύνου στη βασική ετήσια συνεισφορά, καθώς και η βασική ετήσια συνεισφορά, ως αφετηρία για την προσαρμογή κινδύνου. Τα στοιχεία αυτά, τα οποία θα συμπληρώνουν τα κριτήρια κινδύνου που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, θα πρέπει να καθοριστούν κατά τρόπο ώστε να διατηρούνται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών και μια ισχυρή εσωτερική αγορά, με την αποφυγή ανακολουθιών μεταξύ των προσεγγίσεων των κρατών μελών ως προς τον υπολογισμό των συνεισφορών στις αντίστοιχες χρηματοδοτικές τους ρυθμίσεις εξυγίανσης. Με τον τρόπο αυτόν, οι συνεισφορές που καταβάλλονται από τα ιδρύματα στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα μπορούν να είναι συγκρίσιμες και προβλέψιμες ανάλογα με τους τύπους τραπεζών, πράγμα το οποίο αποτελεί σημαντικό στοιχείο των ισότιμων όρων ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.
(7)
Το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) προβλέπει ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης («το Συμβούλιο Εξυγίανσης»), το οποίο συστάθηκε βάσει του άρθρου 42 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, θεωρείται, για τους σκοπούς εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ως η οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης, όταν εκτελεί καθήκοντα και ασκεί εξουσίες, που, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, πρέπει να εκτελούνται ή να ασκούνται από την εθνική αρχή εξυγίανσης. Λαμβανομένου υπόψη ότι, δυνάμει του άρθρου 70 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξουσιοδοτείται να υπολογίζει τις συνεισφορές των ιδρυμάτων στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης, που θα αντικαταστήσει τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις των συμμετεχόντων κρατών μελών στον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης από την 1η Ιανουαρίου 2016, με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η έννοια της αρχής εξυγίανσης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να περιλαμβάνει και το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
(8)
Ο υπολογισμός των συνεισφορών σε ατομικό επίπεδο θα οδηγούσε, στην περίπτωση ομίλων, στη διπλή προσμέτρηση ορισμένων υποχρεώσεων, κατά τον προσδιορισμό της βασικής ετήσιας συνεισφοράς των διαφόρων οντοτήτων του ομίλου, δεδομένου ότι οι υποχρεώσεις που συνδέονται με τις συμφωνίες τις οποίες συνάπτουν μεταξύ τους οι οντότητες του ιδίου ομίλου θα ήταν μέρος των συνολικών υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της βασικής ετήσιας συνεισφοράς κάθε οντότητας του ομίλου. Επομένως, ο προσδιορισμός της βασικής ετήσιας συνεισφοράς θα πρέπει να εξειδικευθεί περαιτέρω στην περίπτωση ομίλων, ώστε να αντανακλά την αλληλοδιασύνδεση των οντοτήτων του ομίλου και να αποφευχθεί η διπλή προσμέτρηση των ενδοομιλικών ανοιγμάτων. Προκειμένου να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των οντοτήτων που ανήκουν σε όμιλο και των ιδρυμάτων που είναι μέλη του ιδίου θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) ή συνδέονται κατά τρόπο μόνιμο με τον ίδιο κεντρικό οργανισμό, θα πρέπει να ισχύει η ίδια μεταχείριση και για τα εν λόγω ιδρύματα.
(9)
Για τον σκοπό του υπολογισμού της βασικής ετήσιας συνεισφοράς μιας οντότητας του ομίλου, στο σύνολο των υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από οποιαδήποτε σύμβαση την οποία έχει συνάψει η εν λόγω οντότητα του ομίλου με οποιαδήποτε άλλη οντότητα που αποτελεί μέρος του ιδίου ομίλου. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή θα πρέπει να είναι δυνατή μόνον εφόσον κάθε οντότητα του ομίλου είναι εγκατεστημένη στην Ένωση, περιλαμβάνεται στην ίδια ενοποίηση με τη μέθοδο της ολικής ενοποίησης, υπόκειται σε κατάλληλες κεντρικές διαδικασίες αξιολόγησης, μέτρησης και ελέγχου των κινδύνων, και εφόσον δεν υπάρχει κανένα τρέχον ή προβλεπόμενο ουσιώδες, πρακτικό ή νομικό κώλυμα για την άμεση εξόφληση των σχετικών υποχρεώσεων, όταν καθίστανται απαιτητές. Με τον τρόπο αυτόν, αναμένεται να αποφευχθεί η περίπτωση να εξαιρούνται υποχρεώσεις από τη βάση υπολογισμού των συνεισφορών, εάν δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα καλύπτονται τα ενδοομιλικά δανειοδοτικά ανοίγματα, σε περίπτωση που επιδεινωθεί η χρηματοοικονομική ευρωστία του ομίλου. Επιπλέον, για να αποφευχθεί η περίπτωση να παρέχει πλεονέκτημα η εξαίρεση των ενδοομιλικών υποχρεώσεων σε οντότητες του ομίλου που επωφελούνται από την εξαίρεση αυτή, η εν λόγω απαλλαγή δεν θα πρέπει να επιτρέπει στα σχετικά ιδρύματα να επωφελούνται από το απλουστευμένο σύστημα συνεισφορών που παραχωρείται στα μικρά ιδρύματα, όταν, μετά την εξαίρεση των ενδοομιλικών υποχρεώσεων, ένα ίδρυμα θα μπορούσε να υπαχθεί στο απλουστευμένο σύστημα. Προκειμένου να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των οντοτήτων που ανήκουν σε όμιλο και των ιδρυμάτων που είναι μέλη του ιδίου θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) ή συνδέονται κατά τρόπο μόνιμο με τον ίδιο κεντρικό οργανισμό, θα πρέπει να ισχύει η ίδια μεταχείριση και για τα εν λόγω ιδρύματα.
(10)
Κατά παρέκκλιση από τον κανόνα ότι ο υπολογισμός των συνεισφορών θα πρέπει να πραγματοποιείται σε ατομικό επίπεδο, στην περίπτωση κεντρικού οργανισμού με πιστωτικά ιδρύματα τα οποία συνδέονται με αυτόν και εξαιρούνται πλήρως ή μερικώς από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, οι κανόνες για τις εκ των προτέρων συνεισφορές θα πρέπει να ισχύουν μόνον για τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεδεμένα πιστωτικά ιδρύματα συνολικά σε ενοποιημένη βάση, διότι η φερεγγυότητα και η ρευστότητα του κεντρικού οργανισμού και όλων των ιδρυμάτων που συνδέονται με αυτόν παρακολουθούνται στο σύνολό τους βάσει ενοποιημένων λογαριασμών των εν λόγω ιδρυμάτων.
(11)
Ο προσδιορισμός της βασικής ετήσιας συνεισφοράς θα πρέπει επίσης να εξειδικευθεί περαιτέρω στην περίπτωση των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών («FMI»). Ορισμένες FMI, όπως οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι («CCP») ή τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων («ΚΑΤ») έχουν επίσης λάβει άδεια λειτουργίας και ως πιστωτικά ιδρύματα. Συγκεκριμένα, ορισμένα ΚΑΤ παρέχουν υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, οι οποίες είναι επικουρικές της δραστηριότητάς τους ως υποδομών της αγοράς. Αντιθέτως προς τα πιστωτικά ιδρύματα, τα ΚΑΤ δεν κατέχουν καλυπτόμενες καταθέσεις, αλλά ως επί το πλείστον ενδοημερήσια ή ημερήσια υπόλοιπα, τα οποία προκύπτουν από τον διακανονισμό των συναλλαγών τίτλων που παρέχουν σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή κεντρικές τράπεζες. Γενικώς, από αυτά δεν προκύπτουν ταμειακά υπόλοιπα που θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με χρηματοδότηση που αντλείται για την άσκηση τραπεζικών δραστηριοτήτων. Δεδομένου ότι οι υπηρεσίες τραπεζικού τύπου που παρέχονται από τις FMI είναι επικουρικές ως προς τις κύριες δραστηριότητές τους της εκκαθάρισης ή του διακανονισμού, για τις οποίες οι εν λόγω οντότητες υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, βάσει των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (5) και (ΕΕ) αριθ. 909/2014 (6), καθώς και των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, και δεδομένου ότι το επιχειρηματικό μοντέλο των FMI δεν συνεπάγεται κινδύνους συγκρίσιμους με εκείνους ενός πιστωτικού ιδρύματος, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι υποχρεώσεις που συνδέονται με τις δραστηριότητες τραπεζικού τύπου των εν λόγω οντοτήτων, κατά τον προσδιορισμό του ποσού των συνολικών υποχρεώσεών τους για τον σκοπό του υπολογισμού της βασικής ετήσιας συνεισφοράς τους.
(12)
Η λογιστική των παραγώγων δεν είναι εναρμονισμένη στην Ένωση όσον αφορά τους ατομικούς λογαριασμούς και, επομένως, το γεγονός αυτό θα μπορούσε να έχει συνέπειες στο ποσό των υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των συνεισφορών από κάθε τράπεζα. Η μέθοδος για τον δείκτη μόχλευσης, που αναφέρεται στο άρθρο 429 παράγραφοι 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ισχύει για όλες τις τράπεζες και διασφαλίζει ότι η ίδια σύμβαση παραγώγων, και ιδίως ο συμψηφισμός μεταξύ συμβάσεων παραγώγων, θα λαμβάνεται υπόψη με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από το λογιστικό πλαίσιο στο οποίο υπόκειται η εν λόγω τράπεζα. Συνεπώς, για να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη μεταχείριση των παραγώγων, κατά τον προσδιορισμό της βασικής ετήσιας συνεισφοράς, που να επιτρέπει τη συγκρισιμότητα της αποτίμησής τους μεταξύ ιδρυμάτων και ισότιμους όρους ανταγωνισμού σε ολόκληρη την Ένωση, τα παράγωγα θα πρέπει να αποτιμώνται σύμφωνα με το άρθρο 429 παράγραφοι 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Παρά ταύτα, για να εξασφαλιστεί η προβλεψιμότητα της αποτίμησης των παραγώγων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η εν λόγω αποτίμηση δεν μπορεί να οδηγεί σε αξία η οποία να είναι μικρότερη από το 75 % της αξίας των συγκεκριμένων παραγώγων σύμφωνα με το σχετικό λογιστικό πλαίσιο.
(13)
Ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα είναι αναπτυξιακές τράπεζες, σκοπός των οποίων είναι η προώθηση των στόχων δημόσιας πολιτικής της κεντρικής ή περιφερειακής κυβέρνησης ενός κράτους μέλους, ή τοπικής αρχής, κυρίως μέσω της παροχής προνομιακών δανείων σε μη ανταγωνιστική, μη κερδοσκοπική βάση. Τα δάνεια τα οποία χορηγούνται από τα εν λόγω ιδρύματα είναι, άμεσα ή έμμεσα, εν μέρει εγγυημένα από την κεντρική ή περιφερειακή κυβέρνηση ή την τοπική αρχή. Τα προνομιακά δάνεια χορηγούνται σε μη ανταγωνιστική, μη κερδοσκοπική βάση, για την προώθηση στόχων δημόσιας πολιτικής της Ένωσης ή της κεντρικής ή περιφερειακής κυβέρνησης ενός κράτους μέλους. Τα προνομιακά δάνεια μερικές φορές επεκτείνονται μέσω άλλου ιδρύματος, που ενεργεί ως διαμεσολαβητής (δάνεια άμεσης επανεκχώρησης). Στις περιπτώσεις αυτές, το πιστωτικό ίδρυμα που ενεργεί ως διαμεσολαβητής λαμβάνει προνομιακά δάνεια από μια πολυμερή τράπεζα ανάπτυξης ή μια οντότητα του δημόσιου τομέα και τα προωθεί σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα, τα οποία θα τα παρέχουν στους τελικούς πελάτες. Δεδομένου ότι τα πιστωτικά ιδρύματα που ενεργούν ως διαμεσολαβητές επανεκχωρούν άμεσα τη ρευστότητα αυτών των δανείων από την αρχική αναπτυξιακή τράπεζα προς ένα δανειοδοτικό ίδρυμα ή άλλο ίδρυμα διαμεσολάβησης, οι εν λόγω υποχρεώσεις δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στις συνολικές υποχρεώσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον σκοπό του υπολογισμού της βασικής ετήσιας συνεισφοράς.
(14)
Βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, απαιτείται από όλα τα ιδρύματα να συνεισφέρουν στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Ωστόσο, χρειάζεται να επιτευχθεί αναλογική και σωστή ισορροπία μεταξύ, αφενός, της υποχρέωσης κάθε ιδρύματος να συνεισφέρει σε χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης και, αφετέρου, του μεγέθους, του προφίλ κινδύνου, της έκτασης και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων του, της διασύνδεσής του με τα άλλα ιδρύματα ή με το χρηματοπιστωτικό σύστημα εν γένει, των επιπτώσεων της χρεωκοπίας του στις χρηματοοικονομικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα, στους όρους χρηματοδότησης ή στην ευρύτερη οικονομία, και, επομένως, της πιθανότητας να τεθεί το ίδρυμα υπό καθεστώς εξυγίανσης και να κάνει χρήση της χρηματοδοτικής ρύθμισης. Τα εν λόγω στοιχεία λαμβάνονται υπόψη από τις αρχές εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, όταν αποφασίζουν κατά πόσον ορισμένα ιδρύματα θα πρέπει να επωφελούνται από απλουστευμένες υποχρεώσεις όσον αφορά τις απαιτήσεις να καταρτίζουν σχέδια ανάκαμψης και εξυγίανσης. Εξάλλου, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο διοικητικός φόρτος που προκύπτει για ορισμένα ιδρύματα και αρχές εξυγίανσης από τον υπολογισμό των ετήσιων συνεισφορών, κατά την εκτίμηση της ορθής ισορροπίας μεταξύ της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και των ιδιαιτεροτήτων των διαφόρων ιδρυμάτων που υπόκεινται στην εν λόγω οδηγία.
(15)
Τα μικρά ιδρύματα δεν εμφανίζουν εν γένει υψηλό προφίλ κινδύνου, παρουσιάζουν συχνά μικρότερο συστημικό κίνδυνο, σε σύγκριση με τα μεγάλα ιδρύματα, και, σε πολλές περιπτώσεις, οι επιπτώσεις της χρεωκοπίας τους στην ευρύτερη οικονομία είναι χαμηλότερες από εκείνες των μεγάλων ιδρυμάτων. Ταυτοχρόνως, δεν μπορούν να αποκλειστούν οι ενδεχόμενες επιπτώσεις από τη χρεωκοπία μικρών ιδρυμάτων στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εφόσον ακόμη και τα μικρά ιδρύματα μπορούν να δημιουργήσουν συστημικό κίνδυνο, λόγω του ρόλου τους στο ευρύτερο τραπεζικό σύστημα, των σωρευτικών αποτελεσμάτων των δικτύων τους ή των φαινομένων μετάδοσης των προβλημάτων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν, με την απώλεια της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα.
(16)
Λαμβανομένου υπόψη ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μικρά ιδρύματα δεν δημιουργούν συστημικό κίνδυνο και είναι λιγότερο πιθανό να τεθούν υπό εξυγίανση, πράγμα το οποίο, συνεπώς, μειώνει την πιθανότητα να επωφεληθούν από τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης, σε σύγκριση με τα μεγάλα ιδρύματα, θα πρέπει να απλουστευθεί η μέθοδος για τον υπολογισμό των ετήσιων συνεισφορών τους στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης. Οι ετήσιες συνεισφορές των μικρών ιδρυμάτων θα πρέπει να συνίσταται σε ένα κατ' αποκοπή ποσό, με βάση μόνον τη βασική ετήσια συνεισφορά τους, ανάλογη προς το μέγεθός τους. Η εν λόγω μέθοδος αναμένεται να προβλέπει ένα αναλογικό σύστημα ετήσιων συνεισφορών, εφόσον, κατά τον προσδιορισμό της ετήσιας συνεισφοράς του κάθε ιδρύματος, η αρχή εξυγίανσης πρέπει να τηρεί ένα ετήσιο επίπεδο-στόχο της χρηματοδοτικής ρύθμισης. Επομένως, ένα κατ' αποκοπή ποσό αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι, σε πολλές περιπτώσεις, τα μικρά ιδρύματα παρουσιάζουν μικρότερο κίνδυνο, και παρέχει τη δυνατότητα για ευρύτερη προσαρμογή της συνεισφοράς από τα μεγαλύτερα ιδρύματα, τα οποία είναι γενικώς πιο συστημικά, ανάλογα με το προφίλ κινδύνου τους.
(17)
Προκειμένου να προσδιορίζεται ποια ιδρύματα θεωρούνται μικρά, θα πρέπει να χρησιμοποιείται διπλό κατώτατο όριο, όπου το πρώτο όριο, με βάση τις συνολικές υποχρεώσεις (εξαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων) μείον τις καλυπτόμενες καταθέσεις, θα πρέπει να είναι το πολύ 300 εκατ. ευρώ και το δεύτερο όριο, βάσει των συνολικών περιουσιακών στοιχείων, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 1 δισεκατ. ευρώ. Με το δεύτερο όριο αναμένεται να αποτρέπεται η περίπτωση να επωφελούνται από το απλουστευμένο σύστημα τα μεγαλύτερα ιδρύματα που πληρούν το πρώτο όριο όσον αφορά το ποσό των υποχρεώσεων.
(18)
Θα πρέπει να γίνει διάκριση εντός της κατηγορίας των μικρών ιδρυμάτων, δεδομένου ότι ορισμένα είναι πολύ μικρά, ενώ άλλα βρίσκονται κοντά στα ανώτατα όρια βάσει των οποίων τους επιτρέπεται να επωφελούνται από το απλουστευμένο σύστημα. Σύμφωνα με το κατ' αποκοπήν σύστημα, οι ετήσιες συνεισφορές από πολύ μικρά ιδρύματα θα ήταν δυσανάλογα υψηλότερες από εκείνες των μικρών ιδρυμάτων που βρίσκονται κοντά στα μέγιστα κατώτατα όρια. Ταυτοχρόνως, θα πρέπει να αποφεύγεται η περίπτωση να οδηγεί το απλουστευμένο σύστημα σε δυσανάλογη διαφορά, ως προς τις ετήσιες συνεισφορές, μεταξύ των μεγαλύτερων από τα μικρά ιδρύματα και των ιδρυμάτων τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να υπαχθούν στο απλουστευμένο σύστημα, καθώς βρίσκονται μόλις πάνω από τα κατώτατα όρια. Για να αποφευχθούν τέτοια ανεπιθύμητα αποτελέσματα είναι, επομένως, σκόπιμο να προβλεφθεί ένα σύστημα με διάφορες κατηγορίες μικρών ιδρυμάτων, των οποίων οι ετήσιες συνεισφορές θα πρέπει να συνίστανται σε διαφορετικά κατ' αποκοπήν ποσά. Με τον τρόπο αυτόν, αναμένεται να δοθεί η δυνατότητα για προοδευτική κλίμακα συνεισφορών στο πλαίσιο του απλουστευμένου συστήματος, και μεταξύ του υψηλότερου κατ' αποκοπήν ποσού και της χαμηλότερης συνεισφοράς σύμφωνα με τη μέθοδο όπου η βασική ετήσια συνεισφορά προσαρμόζεται ανάλογα με το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος.
(19)
Στην περίπτωση που η αρχή εξυγίανσης κρίνει ότι ένα μικρό ίδρυμα έχει ιδιαίτερα υψηλό προφίλ κινδύνου, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίζει ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα δεν θα πρέπει πλέον να επωφελείται από το απλουστευμένο σύστημα, αλλά η συνεισφορά του θα πρέπει, αντιθέτως, να υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο όπου η βασική ετήσια συνεισφορά προσαρμόζεται ανάλογα με άλλους παράγοντες κινδύνου, εκτός από το μέγεθος του ιδρύματος.
(20)
Τα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ δεν θα ανακεφαλαιοποιούνται μέσω της χρήσης των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης, σύμφωνα με τα άρθρα 44 και 101 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, διότι θα εξυγιαίνονται μέσω εθνικών διαδικασιών αφερεγγυότητας ή μέσω διαδικασιών άλλου τύπου, που εφαρμόζονται σύμφωνα με τα άρθρα 38, 40 ή 42 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και θα παύουν τις δραστηριότητές τους. Αυτές οι διαδικασίες εξασφαλίζουν ότι οι πιστωτές των εν λόγω ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση όσων κατέχουν καλυμμένα ομόλογα, θα υφίστανται τις ζημίες κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στους στόχους της εξυγίανσης. Ως εκ τούτου, οι συνεισφορές τους στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις ιδιαιτερότητες αυτές. Οι χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα μπορούσαν, ωστόσο, να χρησιμοποιηθούν για τους άλλους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 101 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Σε περίπτωση που ένα τέτοιο ίδρυμα χρησιμοποιήσει τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης για οποιονδήποτε από τους σκοπούς αυτούς, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να είναι σε θέση να συγκρίνει το προφίλ κινδύνου όλων των άλλων ιδρυμάτων, που καλύπτονται από το άρθρο 45 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, με εκείνο του ιδρύματος το οποίο χρησιμοποίησε τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης και να εφαρμόσει τη μεθοδολογία που προβλέπεται την παρούσα κατ' εξουσιοδότηση πράξη για τα ιδρύματα εκείνα που παρουσιάζουν προφίλ κινδύνου παρόμοιο ή υψηλότερο από εκείνο των ιδρυμάτων που χρησιμοποίησαν τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης. Είναι, επίσης, σκόπιμο να καταρτιστεί κατάλογος των στοιχείων που θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη η αρχή εξυγίανσης, όταν προβαίνει σε σύγκριση των προφίλ κινδύνου.
(21)
Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στις αρχές εξυγίανσης των κρατών μελών να έχουν στη διάθεσή τους μια εναρμονισμένη ερμηνεία των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ούτως ώστε ο προσδιορισμός του δείκτη κινδύνου των ιδρυμάτων, για τον σκοπό του υπολογισμού των ατομικών συνεισφορών στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης, να πραγματοποιείται με παρεμφερή τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να προβλεφθεί μια σειρά πυλώνων κινδύνου, και αντίστοιχοι δείκτες κινδύνου για κάθε έναν από αυτούς τους πυλώνες κινδύνου, με σκοπό να λαμβάνονται υπόψη από τις αρχές εξυγίανσης κατά την εκτίμηση του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων. Για να εξασφαλιστεί συνοχή με τις εποπτικές πρακτικές, οι δείκτες κινδύνου θα πρέπει να αποτελούνται από τρέχοντα ρυθμιστικά κριτήρια αναφοράς, που είναι ήδη διαθέσιμα ή στο στάδιο της καθιέρωσης.
(22)
Όπου η σχετική νομοθεσία προβλέπει εξαιρέσεις, με τις οποίες τα ιδρύματα απαλλάσσονται από τον καθορισμό ορισμένων δεικτών κινδύνου στο επίπεδο του ιδρύματος, και εφόσον, κατά περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν την εφαρμογή τέτοιων εξαιρέσεων, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να αξιολογούν τους σχετικούς δείκτες σε ενοποιημένο ή υπο-ενοποιημένο επίπεδο, ανάλογα με την περίπτωση, προκειμένου να είναι συνεπείς με τις εποπτικές πρακτικές και να διασφαλίζουν ότι οι όμιλοι που κάνουν χρήση των εξαιρέσεων αυτών δεν θα βρεθούν αδικαιολόγητα σε μειονεκτική θέση.
(23)
Προκειμένου να μπορούν οι αρχές εξυγίανσης να έχουν συνεπή προσέγγιση όσον αφορά τη σημασία των πυλώνων και των δεικτών κινδύνου, τους οποίους θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη για τον σκοπό του προσδιορισμού του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει επίσης να προσδιοριστεί η σχετική βαρύτητα του κάθε πυλώνα και δείκτη κινδύνου. Είναι σημαντικό, ωστόσο, να προσφερθεί στις αρχές εξυγίανσης επαρκής ευελιξία κατά την εκτίμηση του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, με τη δυνατότητα να διαφοροποιούν την εφαρμογή των πυλώνων και των δεικτών κινδύνου ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του κάθε ιδρύματος. Καθώς αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί αποκλειστικά με την πρόβλεψη ενός εύρους τιμών για την εκτίμηση του προφίλ κινδύνου, αλλά προϋποθέτει κάποιο βαθμό διακριτικής ευχέρειας κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη σημασία ορισμένων δεικτών κινδύνου κατά περίπτωση, η βαρύτητα ορισμένων δεικτών κινδύνου θα πρέπει να είναι μόνον ενδεικτική, ή θα πρέπει να καθορίζεται για αυτούς ένα εύρος τιμών τιμών, προκειμένου να είναι σε θέση οι αρχές εξυγίανσης να αποφασίζουν σχετικά με τη σημασία αυτών των δεικτών σε μια δεδομένη περίπτωση.
(24)
Κατά τον προσδιορισμό της σημασίας των διαφόρων δεικτών που αντιστοιχούν σε έναν συγκεκριμένο πυλώνα, η συγκέντρωση εντός των πυλώνων θα πρέπει να γίνεται με αριθμητικό σταθμικό μέσο όρο των επιμέρους δεικτών. Όσον αφορά τον υπολογισμό του τελικού σύνθετου δείκτη κινδύνου που αντιστοιχεί σε κάθε ίδρυμα, για την αποφυγή επιδράσεων αντιστάθμισης μεταξύ των πυλώνων, σύμφωνα με την οποία ένα ίδρυμα, που εμφανίζει αρκετά καλές επιδόσεις σε διάφορους πυλώνες και πολύ χαμηλές σε έναν άλλο, θα μπορούσε γενικά να λαμβάνει μια μέση βαθμολογία σύμφωνα με έναν αριθμητικό μέσο όρο των διαφόρων πυλώνων, ο υπολογισμός αυτός θα πρέπει να βασίζεται στον γεωμετρικό σταθμικό μέσο όρο των επιμέρους πυλώνων.
(25)
Το εύρος τιμών για την εκτίμηση του βαθμού κινδύνου που ενέχει ένα ίδρυμα θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να επιτρέπει επαρκή διαφοροποίηση του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, σύμφωνα με τους διάφορους πυλώνες και δείκτες κινδύνου που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, παρέχοντας ταυτοχρόνως επαρκή βεβαιότητα και προβλεψιμότητα όσον αφορά τα ετήσια ποσά που θα πρέπει να συνεισφέρουν τα ιδρύματα, σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ και τον παρόντα κανονισμό.
(26)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι συνεισφορές όντως καταβάλλονται, είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν οι προϋποθέσεις και οι τρόποι πληρωμής. Ειδικότερα, για τις συνεισφορές που δεν καταβάλλονται σε μετρητά, αλλά σε αμετάκλητες δεσμεύσεις πληρωμής, σύμφωνα με το άρθρο 103 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, είναι αναγκαίο να εξειδικευθεί το μερίδιο των αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής που μπορεί να χρησιμοποιεί κάθε ίδρυμα, καθώς και το είδος των εξασφαλίσεων που είναι αποδεκτές για την κάλυψη των εν λόγω αμετάκλητων δεσμεύσεων πληρωμής, ούτως ώστε να μπορεί η αρχή εξυγίανσης να διασφαλίζει την καταβολή της πληρωμής, κατά την εκτέλεση της αμετάκλητης δέσμευσης πληρωμής, σε περίπτωση που η αρχή εξυγίανσης αντιμετωπίζει δυσκολίες κατά την εκτέλεση της αμετάκλητης δέσμευσης πληρωμής. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ετήσιες συνεισφορές όντως καταβάλλονται, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ειδική εξουσία των αρχών εξυγίανσης να επιβάλλουν διοικητικές κυρώσεις και άλλα διοικητικά μέτρα στα ιδρύματα που παραβαίνουν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό για τον υπολογισμό και την προσαρμογή των συνεισφορών, όπως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την υποχρέωση παροχής των πληροφοριών που έχουν ζητηθεί από την αρχή εξυγίανσης. Η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει, επίσης, να έχει την εξουσία να επιβάλλει ημερήσια ποινή σε ένα ίδρυμα, όταν το συγκεκριμένο ίδρυμα καταβάλλει μόνον εν μέρει την ετήσια συνεισφορά που οφείλεται ή όταν δεν την καταβάλλει ή όταν το ίδρυμα δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στην κοινοποίηση από την αρχή εξυγίανσης. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να προβλεφθούν ειδικές υποχρεώσεις ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των αρχών εξυγίανσης.
(27)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η προσαρμογή κινδύνου εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει τις εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα και, ως εκ τούτου, πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας 2014/59/ΕΕ σε συνεχή βάση, με βάση την πείρα που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή της, η Επιτροπή θα επανεξετάσει την προσαρμογή κινδύνου για τον υπολογισμό των ετήσιων συνεισφορών και, ιδίως, την καταλληλότητα του πολλαπλασιαστή προσαρμογής κινδύνου που καθορίζεται στον παρόντα κανονισμό, καθώς και την ανάγκη για πιθανή αύξηση του ανωτάτου ορίου του πολλαπλασιαστή προσαρμογής κινδύνου, πριν από την 1η Ιουνίου 2016.
(28)
Δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 130 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η υποχρέωση των κρατών μελών να συγκεντρώνουν ετήσιες συνεισφορές από ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στο έδαφός τους εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015, ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2015,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΜΗΜΑ 1
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός ορίζει κανόνες που καθορίζουν:
α)
τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό και την προσαρμογή στο προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, των συνεισφορών που καταβάλλονται από τα ιδρύματα στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης·
β)
τις υποχρεώσεις των ιδρυμάτων όσον αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται για τους σκοπούς του υπολογισμού των συνεισφορών και όσον αφορά την καταβολή των συνεισφορών στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης·
γ)
τα μέτρα για την εξασφάλιση της επαλήθευσης από τις αρχές εξυγίανσης ότι οι συνεισφορές έχουν καταβληθεί σωστά.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 23). Εφαρμόζεται επίσης σε κεντρικό οργανισμό και τα συνδεδεμένα με αυτόν ιδρύματα σε ενοποιημένη βάση, όταν τα συνδεδεμένα ιδρύματα απαλλάσσονται εν όλω ή εν μέρει από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Κάθε αναφορά σε όμιλο θα πρέπει να περιλαμβάνει έναν κεντρικό οργανισμό και όλα τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι μόνιμα συνδεδεμένα με τον κεντρικό οργανισμό, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και τις θυγατρικές τους.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στην οδηγία 2014/49/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) και στην οδηγία 2014/59/ΕΕ. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «ιδρύματα» νοούνται τα πιστωτικά ιδρύματα, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 2) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ή οι επιχειρήσεις επενδύσεων, όπως ορίζονται στο σημείο 2) του παρόντος άρθρου, καθώς και ο κεντρικός οργανισμός και όλα τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι μόνιμα συνδεδεμένα με τον κεντρικό οργανισμό, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ως σύνολο σε ενοποιημένη βάση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1·
2)
ως «επιχειρήσεις επενδύσεων» νοούνται οι επιχειρήσεις επενδύσεων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 3) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, εκτός από τις επιχειρήσεις επενδύσεων που εμπίπτουν στον ορισμό του άρθρου 96 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή οι επιχειρήσεις επενδύσεων που ασκούν τη δραστηριότητα 8 του παραρτήματος I τμήμα A της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), αλλά που δεν ασκούν τις δραστηριότητες 3 ή 6 του παραρτήματος I τμήμα A της εν λόγω οδηγίας·
3)
ως «ετήσιο επίπεδο-στόχος» νοείται το συνολικό ποσό των ετήσιων συνεισφορών τις οποίες καθορίζει για κάθε περίοδο συνεισφορών η αρχή εξυγίανσης για την επίτευξη του επιπέδου-στόχου, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2014/59/ΕΕ·
4)
ως «χρηματοδοτική ρύθμιση» νοείται ρύθμιση με σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής, από την αρχή εξυγίανσης, των εργαλείων και άσκησης των εξουσιών εξυγίανσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 100 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
5)
ως «ετήσια συνεισφορά» νοείται το ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 103 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, αντλούμενο από την αρχή εξυγίανσης για την εθνική χρηματοδοτική ρύθμιση κατά τη διάρκεια της περιόδου συνεισφοράς για έκαστο των ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού·
6)
ως «περίοδος συμμετοχής» νοείται ημερολογιακό έτος·
7)
ως «αρχή εξυγίανσης» νοείται η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 18) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ή κάθε άλλη σχετική αρχή που ορίζεται από τα κράτη μέλη για τους σκοπούς του άρθρου 100 παράγραφοι 2 και 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
8)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται αρμόδια αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 40) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
9)
ως «συστήματα εγγύησης των καταθέσεων» («ΣΕΚ») νοούνται τα συστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α), β), ή γ) της οδηγίας 2014/49/ΕΕ·
10)
«καλυπτόμενες καταθέσεις»: οι καταθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/49/ΕΕ, με εξαίρεση προσωρινά υψηλά υπόλοιπα λογαριασμών, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας·
11)
ως «σύνολο παθητικού» νοείται το σύνολο του παθητικού όπως ορίζεται στο τμήμα 3 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ (9), ή όπως ορίζεται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα χρηματοοικονομικής αναφοράς που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10)·
12)
ως «σύνολο ενεργητικού» νοείται το σύνολο του ενεργητικού, όπως ορίζεται στο τμήμα 3 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ, ή όπως ορίζεται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα χρηματοοικονομικής αναφοράς που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002·
13)
ως «συνολικό άνοιγμα σε κίνδυνο» («ΣΑΚ») νοείται το συνολικό ποσό ανοίγματος σε κίνδυνο, όπως ορίζεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
14)
ως «δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1» νοείται ο δείκτης που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
15)
ως «ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων» σημαίνει την ελάχιστη απαίτηση για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
16)
ως «ίδια κεφάλαια» νοούνται τα ίδια κεφάλαια σύμφωνα με τον ορισμό στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 118) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
17)
ως «επιλέξιμες υποχρεώσεις» νοούνται οι υποχρεώσεις και τα κεφαλαιακά μέσα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 71) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
18)
ως «δείκτης μόχλευσης» νοείται ο δείκτης μόχλευσης σύμφωνα με τον ορισμό στο άρθρο 429 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
19)
ως «δείκτης κάλυψης ρευστότητας» («LCR») νοείται ο δείκτης κάλυψης ρευστότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 412 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και διευκρινίζεται περαιτέρω στον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής (11)·
20)
ως «δείκτης καθαρής σταθερής χρηματοδότησης» («NSFR») νοείται ο δείκτης καθαρής σταθερής χρηματοδότησης, όπως αναφέρεται σύμφωνα με το άρθρο 415 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
21)
ως «κεντρικός αντισυμβαλλόμενος» («CCP») νοείται το νομικό πρόσωπο σύμφωνα με τον ορισμό στο άρθρο 2 σημείο 1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
22)
ως «παράγωγα» νοούνται τα παράγωγα σύμφωνα με το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
23)
ως «κεντρικό αποθετήριο τίτλων» («ΚΑΤ») νοείται ένα νομικό πρόσωπο όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 1) και στο άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
24)
ως «διακανονισμός» νοείται η ολοκλήρωση συναλλαγής τίτλων, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 2) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014·
25)
ως «εκκαθάριση» νοείται η διαδικασία καθορισμού θέσεων σύμφωνα με τον ορισμό στο άρθρο 2 σημείο 3) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
26)
ως «υποδομή χρηματοπιστωτικής αγοράς» νοείται, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, κεντρικός αντισυμβαλλόμενος, όπως αναφέρεται στο σημείο 21) του παρόντος άρθρου, ή κεντρικό αποθετήριο τίτλων, όπως αναφέρεται στο σημείο 23) του παρόντος άρθρου, που έχουν αδειοδοτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
27)
ως «αναπτυξιακή τράπεζα» νοείται κάθε επιχείρηση ή οντότητα που έχει συσταθεί από κράτος μέλος, κεντρική ή περιφερειακή κυβέρνηση, η οποία χορηγεί προνομιακά δάνεια σε μη ανταγωνιστική, μη κερδοσκοπική βάση, για την προώθηση στόχων δημόσιας πολιτικής της εν λόγω κυβέρνησης, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω κυβέρνηση έχει υποχρέωση να προστατεύει την οικονομική βάση της επιχείρησης ή της οντότητας και να διατηρεί τη βιωσιμότητά της καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής της, ή ότι τουλάχιστον το 90 % της αρχικής χρηματοδότησής της ή του προνομιακού δανείου που χορηγεί είναι εγγυημένα άμεσα ή έμμεσα από την κεντρική ή περιφερειακή κυβέρνηση του κράτους μέλους·
28)
ως «προνομιακό δάνειο» νοείται δάνειο που χορηγείται από αναπτυξιακή τράπεζα ή μέσω ενδιάμεσης τράπεζας σε μη ανταγωνιστική, μη κερδοσκοπική βάση, για την προώθηση των στόχων δημόσιας πολιτικής της κεντρικής ή περιφερειακής κυβέρνησης σε ένα κράτος μέλος·
29)
ως «ενδιάμεσο ίδρυμα» νοείται πιστωτικό ίδρυμα το οποίο μεσολαβεί για τη χορήγηση προνομιακών δανείων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν τα χορηγεί ως πίστωση σε τελικό καταναλωτή.
ΤΜΗΜΑ 2
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ
Άρθρο 4
Καθορισμός των ετήσιων συνεισφορών
1. Οι αρχές εξυγίανσης καθορίζουν τις ετήσιες συνεισφορές που πρέπει να καταβληθούν από κάθε ίδρυμα ανάλογα με το προφίλ κινδύνου του, με βάση τις πληροφορίες που παρέχει το ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 14 και εφαρμόζοντας τη μέθοδο που παρατίθεται στο παρόν τμήμα.
2. Η αρχή εξυγίανσης ορίζει την ετήσια συνεισφορά που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με βάση το ετήσιο επίπεδο-στόχο της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο-στόχο που πρέπει να επιτευχθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024, σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και με βάση το μέσο ποσό των καλυπτόμενων καταθέσεων του προηγούμενου έτους, υπολογιζόμενο ανά τρίμηνο, όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφός της.
Άρθρο 5
Προσαρμογή κινδύνου της βασικής ετήσιας συνεισφοράς
1. Οι συνεισφορές που αναφέρονται στο άρθρο 103 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ υπολογίζονται αποκλείοντας τις ακόλουθες υποχρεώσεις:
α)
τις ενδοομιλικές υποχρεώσεις που απορρέουν από συναλλαγές που συνήφθησαν από ένα ίδρυμα με ίδρυμα του ιδίου ομίλου, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
κάθε ίδρυμα είναι εγκατεστημένο στην Ένωση·
ii)
κάθε ίδρυμα περιλαμβάνεται στην ίδια ενοποιημένη εποπτεία, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 6 έως 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, με τη μέθοδο της ολικής ενοποίησης και υπόκειται σε κατάλληλες κεντρικές διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου, μέτρησης και ελέγχου· και
iii)
δεν υπάρχει κανένα τρέχον ή προβλεπόμενο ουσιώδες, πρακτικό ή νομικό κώλυμα για την άμεση εξόφληση της οφειλόμενης υποχρέωσης·
β)
τις υποχρεώσεις που δημιουργούνται από ένα ίδρυμα, το οποίο συμμετέχει σε ΘΣΠ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και στο οποίο έχει επιτραπεί από την αρμόδια αρχή να εφαρμόσει το άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, μέσω συμφωνίας που συνάπτεται με άλλο ίδρυμα που είναι μέλος του ίδιου ΘΣΠ·
γ)
στην περίπτωση κεντρικού αντισυμβαλλομένου, εγκατεστημένου σε κράτος μέλος, που έχει κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, υποχρεώσεις που σχετίζονται με δραστηριότητες εκκαθάρισης, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 3) του εν λόγω κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προκύπτουν από μέτρα που λαμβάνει ο κεντρικός αντισυμβαλλόμενος ώστε να πληροί τις απαιτήσεις περιθωρίου ασφαλείας, να σχηματίσει κεφάλαιο εκκαθάρισης και να διατηρήσει επαρκείς προχρηματοδοτημένους χρηματοοικονομικούς πόρους για την κάλυψη δυνητικών ζημιών, ως μέρος των γραμμών άμυνας σε περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης, σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, καθώς και να επενδύει τους χρηματοοικονομικούς πόρους του σύμφωνα με το άρθρο 47 του εν λόγω κανονισμού·
δ)
στην περίπτωση κεντρικού αποθετηρίου τίτλων, τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με τις δραστηριότητες ενός κεντρικού αποθετηρίου τίτλων, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων σε συμμετέχοντες ή παρόχους υπηρεσιών του κεντρικού αποθετηρίου τίτλων με διάρκεια μικρότερη των επτά ημερών, που προκύπτουν από δραστηριότητες για τις οποίες έχει λάβει άδεια για την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου, σύμφωνα με τον τίτλο IV του κανονισμού (EE) αριθ. 909/2014, αλλά εξαιρουμένων των άλλων υποχρεώσεων που προκύπτουν από τέτοιες δραστηριότητες τραπεζικού τύπου·
ε)
στην περίπτωση επιχειρήσεων επενδύσεων, τις υποχρεώσεις που προκύπτουν λόγω της κατοχής περιουσιακών στοιχείων πελατών ή ρευστών των πελατών, συμπεριλαμβανομένων περιουσιακών στοιχείων πελατών ή ρευστών των πελατών που κατέχονται για λογαριασμό ΟΣΕΚΑ, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), ή ΟΕΕ, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω πελάτες προστατεύονται δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας·
στ)
στην περίπτωση των ιδρυμάτων που χορηγούν προνομιακά δάνεια, τις υποχρεώσεις του ενδιάμεσου ιδρύματος έναντι της εκδότριας ή άλλης αναπτυξιακής τράπεζας ή άλλου ενδιάμεσου ιδρύματος και τις υποχρεώσεις της αρχικής αναπτυξιακής τράπεζας προς τα συνεισφέροντα μέρη της, στον βαθμό που το ποσό των εν λόγω υποχρεώσεων αντιστοιχίζεται με τα προνομιακά δάνεια του εν λόγω ιδρύματος.
2. Οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) αφαιρούνται ομοιόμορφα για κάθε συναλλαγή χωριστά από το ποσό του συνόλου παθητικού των ιδρυμάτων που συμμετέχουν στις πράξεις ή συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β).
3. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, το μέσο ετήσιο ποσό, που υπολογίζεται σε τριμηνιαία βάση, των υποχρεώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, που απορρέουν από συμβάσεις παραγώγων, αποτιμάται σύμφωνα με το άρθρο 429 παράγραφοι 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Ωστόσο, η αξία που αποδίδεται σε υποχρεώσεις που απορρέουν από συμβάσεις επί παραγώγων δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το 75 % της αξίας των ιδίων των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή των εφαρμοστέων διατάξεων λογιστικής στο οικείο ίδρυμα για τους σκοπούς της χρηματοοικονομικής αναφοράς.
Εάν, βάσει των εθνικών λογιστικών προτύπων που εφαρμόζονται σε ένα ίδρυμα, δεν υπάρχει καμία λογιστική μέτρηση του ανοίγματος για ορισμένα παράγωγα μέσα, επειδή τηρούνται εκτός ισολογισμού, το ίδρυμα αναφέρει στην αρχή εξυγίανσης το άθροισμα των θετικών εύλογων αξιών των εν λόγω παραγώγων ως το κόστος αντικατάστασης και τις προσθέτει στις εντός ισολογισμού λογιστικές αξίες της.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, στο σύνολο παθητικού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν περιλαμβάνεται η λογιστική αξία των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις συμβάσεις επί παραγώγων και περιλαμβάνεται η αντίστοιχη αξία που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3.
5. Για την εξακρίβωση του κατά πόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και οι απαιτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4, η αρχή εξυγίανσης βασίζεται στις σχετικές αξιολογήσεις που διενεργούνται από τις αρμόδιες αρχές και διατίθενται σύμφωνα με το άρθρο 90 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Άρθρο 6
Πυλώνες και δείκτες κινδύνου
1. Η αρχή εξυγίανσης αξιολογεί το προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, βάσει των ακόλουθων τεσσάρων πυλώνων κινδύνου:
α)
έκθεση σε κίνδυνο·
β)
σταθερότητα και ποικιλομορφία πηγών χρηματοδότησης·
γ)
σημασία ενός ιδρύματος για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή της οικονομίας·
δ)
πρόσθετοι δείκτες κινδύνου που πρόκειται να προσδιοριστούν από την αρχή εξυγίανσης.
2. Ο πυλώνας «Έκθεση σε κίνδυνο» αποτελείται από τους ακόλουθους δείκτες κινδύνου:
α)
ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις που κατέχει το ίδρυμα πέραν των ελάχιστων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων·
β)
δείκτης μόχλευσης·
γ)
δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1·
δ)
συνολική έκθεση σε κίνδυνο διαιρούμενη διά του συνόλου ενεργητικού.
3. Ο πυλώνας «Σταθερότητα και ποικιλομορφία πηγών χρηματοδότησης» αποτελείται από τους ακόλουθους δείκτες κινδύνου:
α)
δείκτης καθαρής σταθερής χρηματοδότησης·
β)
δείκτης κάλυψης ρευστότητας (LCR).
4. Ο πυλώνας «Σημασία ενός ιδρύματος για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή της οικονομίας» αποτελείται από τον δείκτη «Ποσοστό διατραπεζικών δανείων και καταθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αντικατοπτρίζει τη σημασία του ιδρύματος στην οικονομία του κράτους μέλους εγκατάστασης».
5. Ο πυλώνας «Πρόσθετοι δείκτες κινδύνου που πρόκειται να προσδιοριστούν από την αρχή εξυγίανσης» αποτελείται από τους ακόλουθους δείκτες:
α)
εμπορικές δραστηριότητες, εκτός ισολογισμού ανοίγματα, παράγωγα, πολυπλοκότητα και δυνατότητα εξυγίανσης·
β)
συμμετοχή σε θεσμικό σύστημα προστασίας·
γ)
έκταση προηγούμενης έκτακτης δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης.
Κατά τον προσδιορισμό των διαφόρων δεικτών κινδύνου στον πυλώνα «Πρόσθετοι δείκτες κινδύνου που πρόκειται να προσδιοριστούν από την αρχή εξυγίανσης», η αρχή εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τη σημασία των εν λόγω δεικτών με βάση την πιθανότητα το οικείο ίδρυμα να τεθεί υπό εξυγίανση και τη συνακόλουθη πιθανότητα να κάνει χρήση της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης, εφόσον το ίδρυμα πρόκειται να εξυγιανθεί.
6. Κατά τον προσδιορισμό των δεικτών «Εμπορικές δραστηριότητες, εκτός ισολογισμού ανοίγματα, παράγωγα, πολυπλοκότητα και δυνατότητα εξυγίανσης», που αναφέρεται στην παράγραφο 5 στοιχείο α), η αρχή εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
Την αύξηση στο προφίλ κινδύνου του ιδρύματος λόγω:
i)
της σημασίας των εμπορικών δραστηριοτήτων σε σχέση με το μέγεθος του ισολογισμού, το επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων, την επικινδυνότητα των ανοιγμάτων, και το συνολικό επιχειρηματικό μοντέλο·
ii)
της σημασίας των εκτός ισολογισμού ανοιγμάτων σε σχέση με το μέγεθος του ισολογισμού, το επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων, καθώς και την επικινδυνότητα των ανοιγμάτων·
iii)
της σημασίας της αξίας των παραγώγων σε σχέση με το μέγεθος του ισολογισμού, το επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων, την επικινδυνότητα των ανοιγμάτων, και το συνολικό επιχειρηματικό μοντέλο·
iv)
του βαθμού στον οποίο, σύμφωνα με τον τίτλο II κεφάλαιο II της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, το επιχειρηματικό μοντέλο και η οργανωτική διάρθρωση ενός ιδρύματος θεωρούνται πολύπλοκα.
β)
Τη μείωση στο προφίλ κινδύνου του ιδρύματος λόγω:
i)
της σχετικής αξίας των παραγώγων τα οποία εκκαθαρίζονται μέσω κεντρικού αντισυμβαλλομένου (CCP)·
ii)
του βαθμού στον οποίο, σύμφωνα με τον τίτλο II κεφάλαιο II της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ένα ίδρυμα μπορεί να εξυγιανθεί αμέσως και χωρίς νομικά κωλύματα.
7. Κατά τον προσδιορισμό του δείκτη που αναφέρεται στην παράγραφο 5 στοιχείο β), η αρχή εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
αν το ύψος των κεφαλαίων που είναι διαθέσιμα χωρίς καθυστέρηση, τόσο για την ανακεφαλαιοποίηση όσο και για τη ρευστότητα, προκειμένου να στηριχθεί το επηρεαζόμενο ίδρυμα σε περίπτωση προβλημάτων, είναι αρκετά μεγάλο ώστε να επιτρέπει την αξιόπιστη και αποτελεσματική στήριξη του εν λόγω ιδρύματος·
β)
ο βαθμός νομικής ή συμβατικής βεβαιότητας ότι τα κεφάλαια που αναφέρονται στο στοιχείο α) θα χρησιμοποιηθούν εξ ολοκλήρου, προτού ζητηθεί οποιαδήποτε έκτακτη δημόσια στήριξη.
8. Ο δείκτης κινδύνου στην παράγραφο 5 στοιχείο γ) λαμβάνει τη μέγιστη τιμή που αναφέρεται στο βήμα 3 του παραρτήματος I για:
α)
κάθε ίδρυμα που αποτελεί μέρος ομίλου που έχει τεθεί υπό αναδιάρθρωση αφού έχει λάβει δημόσια ή ισοδύναμα κεφάλαια, όπως από χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης, και εξακολουθεί να βρίσκεται εντός της περιόδου αναδιάρθρωσης ή εκκαθάρισης, με εξαίρεση τα τελευταία 2 έτη εφαρμογής του σχεδίου αναδιάρθρωσης·
β)
κάθε ίδρυμα που είναι υπό εκκαθάριση, μέχρι το τέλος του σχεδίου εκκαθάρισης (στο μέτρο που εξακολουθεί να υποχρεούται να καταβάλει τη συνεισφορά).
Λαμβάνει την ελάχιστη τιμή του εύρους τιμών που αναφέρεται στο βήμα 3 του παραρτήματος I για όλα τα άλλα ιδρύματα.
9. Για τους σκοπούς των παραγράφων 6, 7 και 8, η αρχή εξυγίανσης βασίζεται στις αξιολογήσεις που διενεργούνται από τις αρμόδιες αρχές, εφόσον είναι διαθέσιμες.
Άρθρο 7
Σχετική στάθμιση εκάστου πυλώνα και δείκτη κινδύνου
1. Κατά την αξιολόγηση του προφίλ κινδύνου κάθε ιδρύματος, η αρχή εξυγίανσης εφαρμόζει στους πυλώνες κινδύνου τους κατωτέρω συντελεστές στάθμισης:
α)
έκθεση σε κίνδυνο: 50 %·
β)
σταθερότητα και ποικιλομορφία πηγών χρηματοδότησης: 20 %·
γ)
σημασία ενός ιδρύματος για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή της οικονομίας· 10 %·
δ)
πρόσθετοι δείκτες κινδύνου που πρόκειται να προσδιοριστούν από την αρχή εξυγίανσης: 20 %.
2. Η σχετική στάθμιση των δεικτών κινδύνου που οι αρχές εξυγίανσης αξιολογούν για τον προσδιορισμό του πυλώνα «Έκθεση σε κίνδυνο» είναι οι εξής:
α)
ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις που κατέχει το ίδρυμα πέραν των ελάχιστων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων: 25 %·
β)
δείκτης μόχλευσης: 25 %·
γ)
δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1: 25 %·
δ)
συνολική έκθεση σε κίνδυνο διαιρούμενη διά του συνόλου ενεργητικού: 25 %.
3. Κάθε δείκτης κινδύνου στον πυλώνα «Σταθερότητα και ποικιλομορφία πηγών χρηματοδότησης» έχει την ίδια στάθμιση.
4. Οι σχετικές σταθμίσεις εκάστου δείκτη κινδύνου που οι αρχές εξυγίανσης αξιολογούν για τον προσδιορισμό του πυλώνα «Πρόσθετοι δείκτες κινδύνου που πρόκειται να προσδιοριστούν από την αρχή εξυγίανσης» είναι οι εξής:
α)
εμπορικές δραστηριότητες, εκτός ισολογισμού ανοίγματα, παράγωγα, πολυπλοκότητα και δυνατότητα εξυγίανσης: 45 %·
β)
συμμετοχή σε θεσμικό σύστημα προστασίας: 45 %·
γ)
έκταση προηγούμενης έκτακτης δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης: 10 %.
Κατά την εφαρμογή του δείκτη που αναφέρεται στο στοιχείο β), η αρχή εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τη σχετική στάθμιση του δείκτη που αναφέρεται στο στοιχείο α).
Άρθρο 8
Εφαρμογή των δεικτών κινδύνου σε συγκεκριμένες περιπτώσεις
1. Όταν μια αρμόδια αρχή έχει χορηγήσει εξαίρεση σε ίδρυμα, σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ο δείκτης που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται από την αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο υποομάδας ρευστότητας. Η βαθμολογία που λαμβάνει ο εν λόγω δείκτης σε επίπεδο υποομάδας ρευστότητας αποδίδεται σε κάθε ίδρυμα που αποτελεί μέρος της υποομάδας ρευστότητας για τους σκοπούς υπολογισμού του δείκτη κινδύνου του συγκεκριμένου ιδρύματος.
2. Όταν η αρμόδια αρχή έχει απαλλάξει πλήρως ένα ίδρυμα από την εφαρμογή των κεφαλαιακών απαιτήσεων σε ατομικό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και η αρχή εξυγίανσης έχει επίσης απαλλάξει πλήρως το ίδιο ίδρυμα από την εφαρμογή σε ατομικό επίπεδο των ελάχιστων απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 12 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ο δείκτης που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού μπορεί να υπολογιστεί σε ενοποιημένο επίπεδο. Η βαθμολογία την οποία λαμβάνει ο εν λόγω δείκτης σε ενοποιημένο επίπεδο αποδίδεται σε κάθε ίδρυμα που αποτελεί μέρος του ομίλου για τους σκοπούς υπολογισμού του δείκτη κινδύνου του συγκεκριμένου ιδρύματος.
3. Εφόσον μια αρμόδια αρχή έχει χορηγήσει παρέκκλιση σε ίδρυμα σε άλλες περιπτώσεις που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι σχετικοί δείκτες μπορούν να υπολογιστούν σε ενοποιημένο επίπεδο. Η βαθμολογία την οποία λαμβάνουν οι εν λόγω δείκτες σε ενοποιημένο επίπεδο αποδίδεται σε κάθε ίδρυμα που αποτελεί μέρος του ομίλου για τους σκοπούς υπολογισμού των δεικτών κινδύνου του συγκεκριμένου ιδρύματος.
Άρθρο 9
Εφαρμογή της προσαρμογής κινδύνου στη βασική ετήσια συνεισφορά
1. Η αρχή εξυγίανσης προσδιορίζει τον πολλαπλασιαστή πρόσθετης προσαρμογής στον κίνδυνο για κάθε ίδρυμα με συνδυασμό των δεικτών κινδύνου που αναφέρονται στο άρθρο 6, σύμφωνα με τον τύπο και τις διαδικασίες που παρατίθενται στο παράρτημα I.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10, η ετήσια συνεισφορά κάθε ιδρύματος προσδιορίζεται για κάθε περίοδο συνεισφοράς από την αρχή εξυγίανσης, πολλαπλασιάζοντας τη βασική ετήσια συνεισφορά επί τον πολλαπλασιαστή πρόσθετης προσαρμογής στον κίνδυνο, σύμφωνα με τον τύπο και τις διαδικασίες που παρατίθενται στο παράρτημα I.
3. Ο πολλαπλασιαστής προσαρμογής κινδύνου κυμαίνεται μεταξύ 0,8 και 1,5.
Άρθρο 10
Ετήσιες συνεισφορές μικρών ιδρυμάτων
1. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ίσες ή κατώτερες από 50 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 1 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
2. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ανώτερες από 50 000 000 ευρώ αλλά ίσες ή κατώτερες από 100 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 2 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
3. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ανώτερες από 100 000 000 ευρώ αλλά ίσες ή κατώτερες από 150 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 7 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
4. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ανώτερες από 150 000 000 ευρώ αλλά ίσες ή κατώτερες από 200 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 15 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
5. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ανώτερες από 200 000 000 ευρώ αλλά ίσες ή κατώτερες από 250 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 26 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
6. Τα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ανώτερες από 250 000 000 ευρώ αλλά ίσες ή κατώτερες από 300 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο ενεργητικού είναι κατώτερο από 1 000 000 000 ευρώ, καταβάλλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 50 000 ευρώ ως ετήσια συνεισφορά για κάθε περίοδο συνεισφοράς.
7. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 8, εάν το ίδρυμα παρέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι το κατ' αποκοπήν ποσό που αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 6 είναι υψηλότερο από τη συνεισφορά που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5, η αρχή εξυγίανσης εφαρμόζει το χαμηλότερο.
8. Παρά τις παραγράφους 1 έως 6, η αρχή εξυγίανσης μπορεί να εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση με την οποία διαπιστώνεται ότι ένα ίδρυμα έχει προφίλ κινδύνου δυσανάλογο σε σχέση με το μικρό του μέγεθος και να εφαρμόζει τα άρθρα 5, 6, 7, 8 και 9 στο ίδρυμα αυτό. Η εν λόγω απόφαση βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια:
α)
το επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος·
β)
τις πληροφορίες που υποβάλλονται από το ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 14·
γ)
τους πυλώνες και δείκτες κινδύνου που αναφέρονται στο άρθρο 6·
δ)
την εκτίμηση της αρμόδιας αρχής όσον αφορά το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος.
9. Οι παράγραφοι 1 έως 8 δεν εφαρμόζονται στα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ίσες ή κατώτερες των 300 000 000 ευρώ μετά την εξαίρεση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
10. Οι εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 δεν λαμβάνονται υπόψη, όταν εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1 έως 9 στα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, αφαιρουμένων των ιδίων κεφαλαίων και των καλυπτόμενων καταθέσεων, είναι ίσες ή κατώτερες των 300 000 000 ευρώ, πριν από την εξαίρεση των υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
Άρθρο 11
Ετήσιες συνεισφορές ιδρυμάτων που καλύπτονται από το άρθρο 45 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10, οι ετήσιες συνεισφορές των ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9, χρησιμοποιώντας το 50 % της βασικής ετήσιας συνεισφοράς τους.
2. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης σε σχέση με ίδρυμα που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 3 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ σε κράτος μέλος για οποιονδήποτε από τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 101 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η αρχή εξυγίανσης δύναται να εκδώσει αιτιολογημένη απόφαση, αναφέροντας ότι τα άρθρα 5, 6, 7, 8 και 9 εφαρμόζονται σε εκείνα τα ιδρύματα με προφίλ κινδύνου παρόμοιο ή ανώτερο του προφίλ κινδύνου του ιδρύματος το οποίο χρησιμοποίησε τη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης για οποιονδήποτε από τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 101 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Ο προσδιορισμός της ομοιότητας του προφίλ κινδύνου από την αρχή εξυγίανσης για τους σκοπούς της αιτιολογημένης απόφασής της λαμβάνει υπόψη όλα τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το επιχειρηματικό μοντέλο του εν λόγω ιδρύματος·
β)
τις πληροφορίες που υποβάλλονται από το εν λόγω ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 14·
γ)
τους πυλώνες και δείκτες κινδύνου που αναφέρονται στο άρθρο 6·
δ)
την εκτίμηση της αρμόδιας αρχής όσον αφορά το προφίλ κινδύνου του εν λόγω ιδρύματος.
Άρθρο 12
Νεοεποπτευόμενα ιδρύματα ή αλλαγή καθεστώτος
1. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα είναι νεοεποπτευόμενο ίδρυμα μόνο για ένα μέρος της περιόδου συνεισφοράς, η μερική συνεισφορά καθορίζεται με εφαρμογή της μεθοδολογίας που παρατίθεται στο τμήμα 3 για το ποσό της ετήσιας συνεισφοράς του, που υπολογίζεται κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου συνεισφοράς με παραπομπή στον αριθμό των πλήρων μηνών της περιόδου συνεισφοράς για τους οποίους εποπτεύεται το ίδρυμα.
2. Μια αλλαγή του καθεστώτος ενός ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού ιδρύματος, κατά τη διάρκεια της περιόδου συνεισφοράς δεν επηρεάζει την ετήσια καταβλητέα συνεισφορά κατά το συγκεκριμένο έτος.
Άρθρο 13
Διαδικασία για την άντληση των ετήσιων συνεισφορών
1. Η αρχή εξυγίανσης κοινοποιεί σε κάθε ίδρυμα που αναφέρεται στο άρθρο 2 την απόφασή της για τον καθορισμό της ετήσιας συνεισφοράς που οφείλεται από κάθε ίδρυμα, το αργότερο την 1η Μαΐου κάθε έτους.
2. Η αρχή εξυγίανσης κοινοποιεί την απόφαση με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:
α)
ηλεκτρονικά ή με άλλο παρόμοιο μέσο επικοινωνίας που επιτρέπει την απόδειξη παραλαβής·
β)
με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής.
3. Η απόφαση προσδιορίζει τους όρους και τα μέσα με τα οποία καταβάλλεται η ετήσια συνεισφορά και το μερίδιο των αμετάκλητων αναλήψεων υποχρεώσεων πληρωμής που αναφέρονται στο άρθρο 103 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, που μπορεί να χρησιμοποιεί κάθε ίδρυμα. Η αρχή εξυγίανσης δέχεται εξασφάλιση μόνον του είδους και υπό όρους που επιτρέπουν την ταχεία ρευστοποίηση, μεταξύ άλλων σε περίπτωση απόφασης εξυγίανσης κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου. Η αποτίμηση της εξασφάλισης θα πρέπει να είναι συντηρητική ώστε να αντικατοπτρίζει σημαντική επιδείνωση των όρων της αγοράς.
4. Με την επιφύλαξη τυχόν άλλων ένδικων μέσων στη διάθεση της αρχής εξυγίανσης, σε περίπτωση μερικής πληρωμής, μη πληρωμής ή μη συμμόρφωσης με την απαίτηση που καθορίζεται στην απόφαση, το οικείο ίδρυμα βαρύνεται με ημερήσια χρηματική ποινή για το οφειλόμενο ποσό της δόσης.
Οι τόκοι της ημερήσιας χρηματικής ποινής υπολογίζονται σε ημερήσια βάση επί του οφειλόμενου ποσού με το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, όπως δημοσιεύεται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο ισχύει την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του μήνα της λήξης της προθεσμίας πληρωμής, προσαυξημένο κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη απαιτητή η δόση.
5. Σε περίπτωση που ένα ίδρυμα είναι νεοεποπτευόμενο ίδρυμα μόνον για ένα μέρος της περιόδου συνεισφοράς, η μερική συνεισφορά εισπράττεται ταυτόχρονα με την ετήσια συνεισφορά που οφείλεται για την επόμενη περίοδο συνεισφοράς.
ΤΜΗΜΑ 3
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
Άρθρο 14
Υποχρεώσεις αναφοράς των ιδρυμάτων
1. Τα ιδρύματα παρέχουν στην αρχή εξυγίανσης τις τελευταίες εγκεκριμένες διαθέσιμες ετήσιες οικονομικές καταστάσεις πριν από τις 31 Δεκεμβρίου του έτους που προηγείται της περιόδου συνεισφοράς, μαζί με τη γνωμοδότηση που υποβάλλεται από τον νόμιμο ελεγκτή ή το ελεγκτικό γραφείο, σύμφωνα με το άρθρο 32 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15).
2. Τα ιδρύματα παρέχουν στην αρχή εξυγίανσης τουλάχιστον τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II σε επίπεδο μεμονωμένης οντότητας.
3. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II, που περιλαμβάνονται στις απαιτήσεις εποπτικής αναφοράς που ορίζονται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (16) ή, ενδεχομένως, επιβάλλονται από οποιαδήποτε άλλη απαίτηση εποπτικής αναφοράς που ισχύει για το ίδρυμα σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, παρέχονται στην αρχή εξυγίανσης, όπως αναφέρονται από το ίδρυμα στην πλέον πρόσφατη σχετική εποπτική έκθεση που υποβλήθηκε στην αρμόδια αρχή σχετικά με το έτος αναφοράς των ετήσιων οικονομικών καταστάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
4. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 παρέχονται στο αργότερο την 31η Ιανουαρίου εκάστου έτους σε σχέση με το έτος που έληξε την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, ή του εφαρμοστέου σχετικού οικονομικού έτους. Εάν η 31η Ιανουαρίου δεν είναι εργάσιμη, οι εν λόγω πληροφορίες παρέχονται την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
5. Εάν οι πληροφορίες ή τα δεδομένα που υποβάλλονται στις αρχές εξυγίανσης υπόκεινται σε επικαιροποιήσεις ή διορθώσεις, οι εν λόγω επικαιροποιήσεις ή διορθώσεις υποβάλλονται στις αρχές εξυγίανσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
6. Τα ιδρύματα υποβάλλουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II σύμφωνα με τους μορφότυπους ανταλλαγής δεδομένων και τις παρουσιάσεις που ορίζονται από την αρχή εξυγίανσης.
7. Οι πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 υπόκεινται στις απαιτήσεις εμπιστευτικότητας και επαγγελματικού απορρήτου που ορίζονται στο άρθρο 84 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Άρθρο 15
Υποχρέωση των αρχών εξυγίανσης περί ανταλλαγής πληροφοριών
1. Για τον υπολογισμό του παρονομαστή που προβλέπεται στον πυλώνα κινδύνου που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ), έως την 15η Φεβρουαρίου εκάστου έτους, οι αρχές εξυγίανσης παρέχουν στην Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ) τις πληροφορίες που λαμβάνουν από όλα τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στην επικράτειά τους αναφορικά με τις διατραπεζικές υποχρεώσεις και τις καταθέσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I, σε συγκεντρωτικό επίπεδο.
2. Έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους, η ΕΑΤ γνωστοποιεί σε κάθε αρχή εξυγίανσης την τιμή του παρονομαστή του πυλώνα κινδύνου που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ).
Άρθρο 16
Υποχρεώσεις αναφοράς των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων
1. Έως την 31η Ιανουαρίου κάθε έτους, τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων κοινοποιούν στις αρχές εξυγίανσης τον υπολογισμό του μέσου ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων του προηγούμενου έτους, υπολογιζόμενο ανά τρίμηνο, για όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι μέλη τους.
2. Οι εν λόγω πληροφορίες παρέχονται τόσο σε ατομικό όσο και σε συγκεντρωτικό επίπεδο των οικείων πιστωτικών ιδρυμάτων, προκειμένου να μπορούν οι αρχές εξυγίανσης να προσδιορίζουν το ετήσιο επίπεδο-στόχο της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2, και να προσδιορίζουν τη βασική ετήσια συνεισφορά κάθε ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 5.
Άρθρο 17
Επιβολή
1. Εφόσον τα ιδρύματα δεν υποβάλλουν όλες τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 14, εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, η αρχή εξυγίανσης χρησιμοποιεί εκτιμήσεις ή τις δικές της παραδοχές για τον υπολογισμό της ετήσιας συνεισφοράς του οικείου ιδρύματος.
2. Εφόσον οι πληροφορίες δεν παρέχονται έως την 31η Ιανουαρίου κάθε έτους, η αρχή εξυγίανσης μπορεί να κατατάσσει το ίδρυμα στον υψηλότερο πολλαπλασιαστή ρύθμισης κινδύνου όπως αναφέρεται στο άρθρο 9.
3. Εφόσον οι πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τα ιδρύματα στην αρχή εξυγίανσης υπόκεινται σε αναδιατυπώσεις ή αναθεωρήσεις, η αρχή εξυγίανσης προσαρμόζει την ετήσια συνεισφορά σύμφωνα με τις επικαιροποιημένες πληροφορίες κατά τον υπολογισμό της ετήσιας συνεισφοράς του εν λόγω ιδρύματος για την επόμενη περίοδο συνεισφοράς.
4. Τυχόν διαφορά μεταξύ της ετήσιας συνεισφοράς που υπολογίζεται και καταβάλλεται βάσει των πληροφοριών που υπόκεινται σε αναδιατυπώσεις ή αναθεωρήσεις και της ετήσιας συνεισφοράς που θα έπρεπε να είχε καταβληθεί ύστερα από την προσαρμογή της ετήσιας συνεισφοράς διακανονίζεται στο ποσό της ετήσιας συνεισφοράς που οφείλεται για την επόμενη περίοδο. Η προσαρμογή αυτή γίνεται με μείωση ή αύξηση των συνεισφορών κατά την επόμενη περίοδο συνεισφοράς.
Άρθρο 18
Διοικητικές κυρώσεις και λοιπά διοικητικά μέτρα
Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να επιβάλλουν διοικητικές κυρώσεις και λοιπά διοικητικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 110 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ στα πρόσωπα ή τις οντότητες που είναι υπεύθυνες για παραβιάσεις του παρόντος κανονισμού.
ΤΜΗΜΑ 4
ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Άρθρο 19
Ρυθμίσεις συνεργασίας
1. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εισφορές πράγματι καταβάλλονται, οι αρμόδιες αρχές βοηθούν τις αρχές εξυγίανσης για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, εφόσον οι τελευταίες το ζητήσουν.
2. Κατόπιν αιτήματος, οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στις αρχές εξυγίανσης τα στοιχεία επικοινωνίας των ιδρυμάτων στα οποία πρέπει να κοινοποιηθεί η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 13, το αργότερο έως την 1η Απριλίου κάθε έτους, ή την επόμενη εργάσιμη ημέρα, όταν η 1η Απριλίου δεν είναι εργάσιμη ημέρα. Τα εν λόγω στοιχεία αφορούν το όνομα του νομικού προσώπου, το όνομα του φυσικού προσώπου που εκπροσωπεί το νομικό πρόσωπο, τη διεύθυνση, τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τον αριθμό τηλεφώνου, τον αριθμό φαξ ή κάθε άλλη πληροφορία που επιτρέπει την ταυτοποίηση ενός ιδρύματος.
3. Οι αρμόδιες αρχές παρέχουν στις αρχές εξυγίανσης οποιεσδήποτε πληροφορίες που επιτρέπουν στις αρχές εξυγίανσης να υπολογίζουν τις ετήσιες συνεισφορές, ιδίως τις πληροφορίες που συνδέονται με την πρόσθετη προσαρμογή κινδύνου και τυχόν σχετικές εξαιρέσεις που έχουν χορηγήσει οι αρμόδιες αρχές σε ιδρύματα σύμφωνα με την οδηγία 2013/36/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
ΤΜΗΜΑ 5
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 20
Μεταβατικές διατάξεις
1. Όταν οι πληροφορίες που απαιτούνται για έναν συγκεκριμένο δείκτη, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II, δεν περιλαμβάνονται στην εφαρμοστέα εποπτική απαίτηση υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στο άρθρο 14 για το έτος αναφοράς, ο εν λόγω δείκτης κινδύνου δεν εφαρμόζεται έως ότου τεθεί σε εφαρμογή η εν λόγω εποπτική απαίτηση υποβολής εκθέσεων. Οι σταθμίσεις των λοιπών διαθέσιμων δεικτών κινδύνου αναβαθμονομούνται αναλογικά με τη στάθμισή τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7, κατά τρόπον ώστε το άθροισμα των σταθμίσεών τους να είναι 1. Το 2015, εφόσον οποιαδήποτε από τις πληροφορίες που απαιτούνται στο άρθρο 16 δεν είναι διαθέσιμες στο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων μέχρι τις 31 Ιανουαρίου, για τους σκοπούς του υπολογισμού του ετήσιου επιπέδου-στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 ή της βασικής ετήσιας συνεισφοράς εκάστου ιδρύματος που αναφέρεται στο άρθρο 5, κατόπιν κοινοποίησης από το σύστημα εγγύησης καταθέσεων, τα σχετικά πιστωτικά ιδρύματα παρέχουν στις αρχές εξυγίανσης τις εν λόγω πληροφορίες μέχρι την ημερομηνία αυτή. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 1, όσον αφορά τις συνεισφορές που καταβλήθηκαν το 2015, οι αρχές εξυγίανσης κοινοποιούν σε κάθε ίδρυμα την απόφασή τους για τον προσδιορισμό της ετήσιας συνεισφοράς εισφοράς που πρέπει να καταβληθεί από αυτό το αργότερο έως τις 30 Νοεμβρίου 2015.
2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 13 παράγραφος 4, και όσον αφορά τις συνεισφορές που πρέπει να καταβληθούν το 2015, το πληρωτέο ποσό βάσει της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 3 καταβάλλεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 14 παράγραφος 4, και όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στην αρχή εξυγίανσης το 2015, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο παρέχονται το αργότερο μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2015.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 16 παράγραφος 1, τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων γνωστοποιούν στην αρχή εξυγίανσης έως την 1η Σεπτεμβρίου 2015 τις πληροφορίες σχετικά με το ποσό των καλυπτόμενων καταθέσεων κατά την 31η Ιουλίου 2015.
5. Μέχρι το τέλος της αρχικής περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 69 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014/ΕΕ, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στα ιδρύματα των οποίων οι συνολικές υποχρεώσεις, μείον τα ίδια κεφάλαια και τις καλυπτόμενες καταθέσεις, υπερβαίνουν τα 300 000 000 ευρώ, και των οποίων το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού είναι ίσο ή μικρότερο των 3 000 000 000 ευρώ, να καταβάλουν ένα κατ' αποκοπήν ποσό 50 000 ευρώ για τα πρώτα 300 000 000 ευρώ συνολικών υποχρεώσεων, μείον τα ίδια κεφάλαια και τις καλυπτόμενες καταθέσεις. Για τις συνολικές υποχρεώσεις μείον τα ίδια κεφάλαια και τις καλυπτόμενες καταθέσεις που υπερβαίνουν τα 300 000 000 ευρώ, τα εν λόγω ιδρύματα συνεισφέρουν σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 9 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 21
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Οκτωβρίου 2014.