ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 529/2013/EU
ze dne 21. května 2013
o pravidlech započítávání týkajících se emisí skleníkových plynů a jejich pohlcení v důsledku činností souvisejících s využíváním půdy, změnami ve využívání půdy a lesnictvím a o informacích o opatřeních týkajících se těchto činností
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Odvětví využívání půdy, změn ve využívání půdy a lesnictví (dále jen „odvětví LULUCF“) v Unii vykazuje čistý propad emisí a je odvětvím, které z ovzduší pohlcuje skleníkové plyny v množství, jež odpovídá významnému podílu celkových emisí skleníkových plynů Unie. Činnosti odvětví LULUCF způsobují antropogenní emise a pohlcování skleníkových plynů v důsledku změn množství uhlíku ukládaného ve vegetaci a půdě, jakož i emise jiných skleníkových plynů než CO2. Vyšší míra udržitelného využívání výrobků z vytěženého dřeva může podstatně snížit emise a posílit pohlcování skleníkových plynů z ovzduší. Emise a pohlcení skleníkových plynů způsobené odvětvím LULUCF se nezapočítávají do cílů Unie snížit emise skleníkových plynů do roku 2020 o 20 % podle rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES ze dne 23. dubna 2009 o úsilí členských států snížit emise skleníkových plynů, aby byly splněny závazky Společenství v oblasti snížení emisí skleníkových plynů do roku 2020 (3), a podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství (4), avšak zčásti se započítávají do kvantifikovaných závazků Unie omezení a snížení emisí podle čl. 3 odst. 3 Kjótského protokolu (dále jen „Kjótský protokol“) k Rámcové úmluvě Organizace spojených národů o změně klimatu (dále jen „UNFCCC“), který byl schválen rozhodnutím Rady 2002/358/ES (5).
(2)
Vzhledem k přechodu na konkurenceschopné nízkouhlíkové hospodářství, jenž má být završen v roce 2050, je třeba o veškerém využívání půdy uvažovat komplexně a zabývat se odvětvím LULUCF v rámci politiky Unie v oblasti klimatu.
(3)
Rozhodnutí č. 406/2009/ES vyžaduje, aby Komise posoudila podmínky, podle nichž budou emise skleníkových plynů a jejich pohlcování v souvislosti s odvětvím LULUCF začleněny do závazku Unie v oblasti snížení emisí skleníkových plynů, přičemž se zajistí trvalost a ekologická vyváženost příspěvku odvětví a zároveň důsledné monitorování a přesné započítávání příslušných emisí a pohlcení. Toto rozhodnutí by proto jako první krok mělo stanovit pravidla započítávání, která se použijí na emise a pohlcování skleníkových plynů v odvětví LULUCF, a přispět tak případně k tvorbě politik směřujících k zařazení odvětví LULUCF do závazku Unie v oblasti snižování emisí, a to s přihlédnutím k environmentálním podmínkám jednotlivých regionů Unie, mimo jiné i v zemích s vysokou mírou zalesnění. Aby se mezitím zachovaly a rozšířily zásoby uhlíku, mělo by toto rozhodnutí rovněž stanovit, že členské státy mají poskytovat informace o svých opatřeních v rámci odvětví LULUCF k omezení nebo snížení emisí a k zachování nebo zvýšení pohlcování v odvětví LULUCF.
(4)
Toto rozhodnutí by mělo stanovit povinnosti členských států, pokud jde o uplatňování uvedených pravidel započítávání a o poskytování informací o opatřeních členských států v odvětví LULUCF. Nemělo by stanovit žádné povinnosti v oblasti započítávání či podávání zpráv pro soukromé subjekty.
(5)
Rozhodnutí 16/CMP.1 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu („rozhodnutí 16/CMP.1“), přijaté na 11. zasedání konference smluvních stran UNFCCC, které se konalo v Montrealu v prosinci roku 2005, a rozhodnutí 2/CMP.7 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu, přijaté na 17. zasedání konference smluvních stran UNFCCC, které se konalo v Durbanu v prosinci roku 2011, stanovují pravidla započítávání pro odvětví LULUCF od druhého kontrolního období v rámci Kjótského protokolu. Toto rozhodnutí by mělo být zcela v souladu s uvedenými rozhodnutími, aby byla zajištěna soudržnost mezi vnitřními pravidly Unie a definicemi, podmínkami, pravidly a pokyny dohodnutými v rámci UNFCCC s cílem zabránit zdvojování zpráv podávaných členskými státy. Toto rozhodnutí by rovněž mělo zohlednit zvláštnosti odvětví LULUCF Unie a povinnosti, jimiž je vázána Unie jako samostatná smluvní strana UNFCCC a Kjótského protokolu.
(6)
Pravidla započítávání použitelná na odvětví LULUCF Unie by neměla způsobovat dodatečnou administrativní zátěž. Neměla by proto být stanovena povinnost zahrnout do zpráv podávaných v souladu s těmito pravidly informace, které nejsou vyžadovány podle rozhodnutí konference smluvních stran UNFCCC a shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu.
(7)
Odvětví LULUCF může přispívat ke zmírňování změny klimatu několika způsoby, zejména snižováním emisí, jakož i zachováváním a posilováním propadů a zásob uhlíku. Pro účinnost opatření, jejichž hlavním cílem je zvýšit pohlcování uhlíku, mají zásadní význam dlouhodobá stabilita a adaptabilita zásobníků uhlíku.
(8)
Pravidla započítávání v rámci odvětví LULUCF by měla odrážet úsilí vynakládané v odvětví zemědělství a lesního hospodářství s cílem posílit přínos změn ve využití zdrojů půdy ke snížení emisí. Toto rozhodnutí by mělo stanovit pravidla započítávání závazná pro činnosti zalesňování, opětovného zalesňování, odlesňování a obhospodařování lesů, jakož i pro činnosti obhospodařování pastvin a obhospodařování orné půdy, s výhradou zvláštních ustanovení, která mají zlepšit systémy členských států pro podávání zpráv a započítávání během prvního období započítávání. Toto rozhodnutí by rovněž mělo stanovit pravidla započítávání, která se dobrovolně použijí na činnosti obnovy vegetace a odvodňování a zavodňování mokřadů. Za tímto účelem by Komise měla zjednodušit a zlepšit výstupy příslušných databází Unie (Eurostat - Lucas, Evropská agentura pro životní prostředí - databáze krajinného pokryvu Corine atd.), jež zpracovávají příslušné informace, a to s cílem pomáhat členským státům v plnění povinností započítávání, zejména pokud jde o obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin, a případně i o dobrovolné započítávání týkající se činností obnovy vegetace a odvodňování a zavodňování mokřadů.
(9)
Pro zajištění ekologické vyváženosti pravidel započítávání vztahujících se na odvětví LULUCF Unie by tato pravidla měla být založena na zásadách započítávání stanovených v rozhodnutí 2/CMP.7, rozhodnutí 2/CMP.6 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu, přijatých na 16. zasedání konference smluvních stran UNFCCC, které se konalo v Cancúnu v prosinci roku 2010, a rozhodnutí 16/CMP.1. Členské státy by měly vypracovat a vést své záznamy tak, aby byla zaručena přesnost, úplnost, konzistentnost, porovnatelnost a transparentnost příslušných informací použitých při odhadech emisí a pohlcování v odvětví LULUCF v souladu s přístupem stanoveným v pokynech Mezivládního panelu pro změnu klimatu (IPCC) pro národní inventury skleníkových plynů, mimo jiné v pokynech upravujících metodiku započítávání emisí jiných skleníkových plynů než CO2, přijatých v rámci UNFCCC.
(10)
Pravidla započítávání vycházející z rozhodnutí 2/CMP.7 a 16/CMP.1 neumožňují započítat substituční účinek užití výrobků ze dřeva vytěženého pro energetické a materiální účely, neboť by výsledkem bylo zdvojené započítávání. Toto užití však může významně přispět ke zmírňování změny klimatu, a informace o opatřeních v rámci odvětví LULUCF poskytované členskými státy tedy mohou zahrnovat opatření, jejichž účelem je nahradit materiály a zdroje energie produkující velké množství skleníkových plynů biomasou. Tímto způsobem by došlo k posílení soudržnosti politik.
(11)
S cílem zajistit pevný základ budoucí tvorby politik a optimalizace využívání půdy v Unii jsou zapotřebí příslušné investice. Aby se zajistilo, že těmto investicím bude možno připisovat priority podle klíčových kategorií, měly by členské státy mít zpočátku možnost vyjmout některé zásobníky uhlíku ze započítávání. V dlouhodobém horizontu by však mělo dojít k vyčerpávajícímu započítávání v rámci daného odvětví tak, aby byly zahrnuty všechny půdy, zásobníky a plyny.
(12)
Pravidla započítávání by měla zajistit, že záznamy přesně odrážejí člověkem vyvolané změny v emisích a pohlcování. V tomto ohledu by toto rozhodnutí mělo stanovit používání konkrétních metodik pro různé činnosti v odvětví LULUCF. Emise a pohlcování spojené se zalesňováním, opětovným zalesňováním a odlesňováním jsou výsledkem člověkem bezprostředně vyvolané přeměny půdy, a měly by proto být započteny v celém rozsahu. Na emise a pohlcení související s obhospodařováním pastvin, obhospodařováním orné půdy, obnovou vegetace nebo odvodňováním a zavodňováním mokřadů se pro účely výpočtu změn v emisích a pohlceních uplatní referenční rok. Avšak emise a pohlcení z obhospodařování lesů závisejí na řadě přírodních faktorů, na věkové struktuře lesů, jakož i na předchozích i stávajících postupech obhospodařování. Uplatnění referenčního roku neumožňuje zohlednit tyto aspekty a jejich cyklické důsledky pro emise a pohlcování či jejich meziroční variace. Příslušná pravidla započítávání pro výpočet změn v emisích a pohlceních by namísto toho měla stanovit použití referenčních úrovní, aby se vyloučily vlivy přírodních faktorů a faktorů spjatých se zvláštnostmi jednotlivých zemí. Referenční úrovně představují odhady ročních čistých emisí nebo pohlcení vyplývajících z obhospodařování lesů na území členského státu za roky zahrnuté v každém období započítávání a měly by být stanoveny transparentně v souladu s rozhodnutími 2/CMP.6 a 2/CMP.7. Referenční úrovně uvedené v tomto rozhodnutí by měly být totožné s referenčními úrovněmi schválenými v rámci procesů UNFCCC. Pokud má některý členský stát k dispozici lepší metodiku či údaje související se stanovením referenční úrovně, měl by takový členský stát provést příslušné technické opravy, aby byl zahrnut dopad přepočtů do započítávání pro obhospodařování lesů.
Pravidla započítávání by měla stanovit horní mezní hodnotu vztahující se na čistá pohlcení v případě obhospodařování lesů, která mohou být započtena. Dojde-li v rámci příslušných mezinárodních procesů k vývoji v oblasti pravidel započítávání pro lesnické činnosti, měla by být zvážena možnost aktualizace pravidel započítávání pro tyto činnosti podle tohoto rozhodnutí, aby byl s daným vývojem zajištěn soulad.
(13)
Pravidla započítávání by měla náležitě odrážet přínos ukládání skleníkových plynů do dřeva a dřevěných výrobků a měla by přispět k většímu využívání lesů jako zdroje v rámci udržitelného obhospodařování lesů a k většímu využívání výrobků ze dřeva.
(14)
Podle kapitoly 4.1.1 pokynů IPCC pro správnou praxi při využívání půdy, změny využívání půdy a lesnictví je správným postupem, pokud země kromě minimální zalesněné oblasti vymezí i minimální šířku použitou pro definici lesa a jednotek půdy, kde se provádí zalesňování, opětovné zalesňování a odlesňování. Měl by být zajištěn soulad mezi definicí použitou daným členským státem ve zprávách podávaných v rámci UNFCCC a Kjótského protokolu a tímto rozhodnutím.
(15)
Pravidla započítávání by měla zajistit, aby členské státy v záznamech přesně zaznamenaly změny v zásobníku výrobků z vytěženého dřeva, jakmile k nim dojde, s cílem vytvořit pobídky pro využívání výrobků z vytěženého dřeva s dlouhou životností. Funkce rozkladu prvního řádu použitelná na emise z výrobků z vytěženého dřeva by proto měla odpovídat rovnici 12.1 pokynů IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006 a příslušné hodnoty směrodatného poločasu rozkladu by měly vycházet z tabulky 3a.1.3 pokynů IPCC pro správnou praxi při využívání půdy, změny využívání půdy a lesnictví z roku 2003. Členské státy by měly mít možnost použít namísto toho metodiku a poločasy rozkladu specifické pro danou zemi, jsou-li v souladu s nejnovějšími přijatými pokyny IPCC.
(16)
Jelikož emise skleníkových plynů a pohlcování v důsledku zemědělských činností meziročně kolísají mnohem méně než emise a pohlcování z lesnických činností, členské státy by měly započítávat emise a pohlcování skleníkových plynů v důsledku činností obhospodařování orné půdy a pastvin k referenčnímu roku nebo období.
(17)
Odvodňování a zavodňování mokřadů zahrnuje emise z rašelinišť, která uchovávají velmi vysoká množství uhlíku. Emise z degradace a odvodňování rašelinišť odpovídají přibližně 5 % celosvětových emisí skleníkových plynů a v roce 2010 představovaly 3,5-4 % emisí Unie. Jakmile budou na mezinárodní úrovni dohodnuty příslušné pokyny IPCC, měla by Unie na mezinárodní úrovni usilovat v této otázce o pokrok, aby bylo možné dosáhnout dohody s orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu ohledně povinnosti vypracovat a vést roční záznamy o emisích a pohlceních emisí z činností spadajících do kategorií odvodňování a zavodňování mokřadů a aby bylo možné tuto povinnost začlenit do celosvětové dohody o klimatu, která má být uzavřena nejpozději v roce 2015.
(18)
Přírodní škodlivé činitele, jako jsou požáry, hmyzí škůdci nebo nákaza, extrémní povětrnostní jevy a škodlivé činitele geologického původu, nad nimiž nemají členské státy kontrolu a které ani podstatně neovlivňují, mohou v odvětví LULUCF vést k dočasným emisím skleníkových plynů nebo mohou způsobit reverzi předchozích pohlcení. Protože reverze může být způsobena rovněž rozhodnutími učiněnými v rámci obhospodařování, jako jsou rozhodnutí o těžbě nebo výsadbě stromů, mělo by toto rozhodnutí zajistit, aby byly člověkem vyvolané reverze pohlcení vždy přesně zaneseny do záznamů v odvětví LULUCF. Toto rozhodnutí by mělo členským státům dále poskytnout omezenou možnost vyloučit ze svých záznamů v odvětví LULUCF emise způsobené při zalesňování, opětovném zalesňování a obhospodařování lesů škodlivými činiteli, které jsou mimo jejich kontrolu, a to pomocí úrovní pozadí a rozpětí v souladu s rozhodnutím 2/CMP.7. Způsob, jakým členské státy uplatňují tato ustanovení, by však neměl vést k nepřiměřeně nízkému započítávání.
(19)
Pravidla podávání zpráv o emisích skleníkových plynů a podávání dalších informací, které se vztahují ke změně klimatu, včetně informací o odvětví LULUCF, spadají do působnosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013 ze dne 21. května 2013 o mechanismu monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací na úrovni členských států a Unie vztahujících se ke změně klimatu (6), a proto se toto rozhodnutí na ně nevztahuje. Členské státy by měly dodržovat uvedená pravidla pro monitorování a podávání zpráv, pokud jde o jejich povinnosti započítávání stanovené v tomto rozhodnutí.
(20)
Sestavování záznamů v odvětví LULUCF na ročním základě by způsobovalo, že by tyto záznamy byly nepřesné a nespolehlivé v důsledku meziročního kolísání emisí a pohlcování, časté potřeby přepočítat některé oznámené údaje a dlouhé doby potřebné k tomu, aby změněné postupy obhospodařování v zemědělství a lesnictví měly dopad na množství uhlíku uloženého ve vegetaci a půdě. Toto rozhodnutí by proto mělo stanovit započítávání na základě delšího období.
(21)
Členské státy by měly poskytnout informace o svých stávajících i budoucích opatřeních v rámci odvětví LULUCF, kterými se stanoví opatření vhodná na vnitrostátní úrovni, jimiž se omezí nebo sníží emise a zachová se nebo zvýší pohlcování v odvětví LULUCF. Uvedené informace by měly obsahovat jisté prvky vymezené tímto rozhodnutím. Na podporu osvědčených postupů a součinnosti s dalšími politikami a opatřeními souvisejícími s lesnictvím a zemědělstvím by měl být kromě toho v příloze tohoto rozhodnutí stanoven orientační seznam opatření, která mohou být do poskytovaných informací rovněž zahrnuta. Za účelem usnadnění výměny srovnatelných informací může Komise vydat pokyny.
(22)
Členské státy během přípravy či provádění svých opatření v rámci odvětví LULUCF případně mohou posoudit, zda neexistují příležitosti pro podporu investic do zemědělství.
(23)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie s cílem aktualizovat definice uvedené v tomto rozhodnutí v souladu se změnami definic přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících; změnit přílohu I, doplnit nebo změnit období započítávání, aby bylo zajištěno, že tato období odpovídají příslušným obdobím přijatým orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících a že jsou v souladu s obdobími započítávání přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících, jež se uplatňují na závazky Unie týkající se snižování emisí v jiných odvětvích; změnit přílohu II v zájmu aktualizace referenčních úrovní v souladu s ustanoveními stanovenými v tomto rozhodnutí; pozměnit informace uvedené v příloze III v souladu se změnami definic přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících; změnit přílohu V v souladu se změnami definic přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících a pozměnit požadavky na informace týkající se pravidel započítávání v případě přírodních škodlivých činitelů stanovených v tomto rozhodnutí za účelem zohlednění změn aktů přijatých orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(24)
Jelikož cílů tohoto opatření, totiž stanovení pravidel započítávání použitelných na emise a pohlcení v důsledku činností v oblasti LULUCF a poskytování informací týkajících se činností LULUCF členskými státy, nemůže být uspokojivě dosaženo pouze na úrovni členských států vzhledem k jejich podstatě, a proto jich může být z důvodu rozsahu a účinků opatření lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. Unie by přitom měla zohlednit pravomoci členských států, pokud jde o politiku v oblasti lesnictví. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto rozhodnutí rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto rozhodnutí stanoví pravidla započítávání, která se použijí na emise a pohlcení skleníkových plynů v důsledku činností v odvětví využívání půdy, změn ve využívání půdy a lesnictví (dále jen „odvětví LULUCF“), a to jako první krok k případnému zařazení těchto činností do závazku Unie v oblasti snižování emisí. Nestanoví žádné povinnosti v oblasti započítávání či podávání zpráv pro soukromé subjekty. Stanoví povinnost pro členské státy poskytovat informace o svých opatřeních v rámci odvětví LULUCF k omezení nebo snížení emisí a k zachování nebo zvýšení pohlcování.
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto rozhodnutí se rozumí:
a)
„emisemi“ antropogenní emise skleníkových plynů do ovzduší ze zdrojů;
b)
„pohlcením“ antropogenní pohlcení skleníkových plynů z ovzduší pomocí propadů;
c)
„zalesňováním“ člověkem bezprostředně vyvolaná přeměna půdy, která nejméně po dobu 50 let nebyla lesem, na les, a to výsadbou, síjí nebo člověkem zajištěnou podporou zdrojů přirozené obnovy, v případě, že se přeměna uskutečnila po 31. prosinci 1989;
d)
„opětovným zalesňováním“ každá člověkem bezprostředně vyvolaná přeměna půdy, která není lesem, na les, a to výsadbou, síjí nebo člověkem zajištěnou podporou zdrojů přirozené obnovy, přičemž se jedná o půdu, jež byla lesem, avšak před 1. lednem 1990 lesem být přestala a byla znovu přeměněna na les v období po 31. prosinci 1989;
e)
„odlesňováním“ člověkem bezprostředně vyvolaná přeměna lesa na půdu, která není lesem, a to v případě, že se přeměna uskutečnila po 31. prosinci 1989;
f)
„obhospodařováním lesů“ každá činnost vyplývající ze systému postupů uplatnitelných na les, která ovlivňuje ekologické, hospodářské nebo sociální funkce lesa;
g)
„obhospodařováním orné půdy“ každá činnost vyplývající ze systému postupů uplatnitelných na půdu, na níž se pěstují zemědělské plodiny, a na půdu, která je vyňata z produkce nebo dočasně není používána pro rostlinnou výrobu;
h)
„obhospodařováním pastvin“ každá činnost vyplývající ze systému postupů uplatnitelných na půdu využívanou pro živočišnou výrobu a zaměřená na kontrolu nebo ovlivňování množství a druhu produkované vegetace a hospodářských zvířat;
i)
„obnovou vegetace“ každá člověkem bezprostředně vyvolaná činnost zaměřená na zvýšení zásoby uhlíku šířením vegetace v lokalitě, jejíž minimální plocha činí 0,05 hektaru, pokud tato činnost nepředstavuje zalesňování nebo opětovné zalesňování;
j)
„zásobou uhlíku“ objem uhlíku ukládaného v zásobníku uhlíku;
k)
„odvodňováním a zavodňováním mokřadů“ každá činnost vyplývající ze systému odvodňování nebo zavodňování půdy, jež byla odvodněna či zavodněna po 31. prosinci 1989, jejíž minimální plocha činí 1 hektar a na níž se nachází organická půda, pokud tato činnost nepředstavuje jednu z ostatních činností, pro něž se podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3 vypracují a vedou záznamy, a pokud k odvodnění došlo v důsledku člověkem bezprostředně vyvolaného snížení hladiny podzemní vody a k zavodnění došlo částečnou nebo úplnou reverzí člověkem bezprostředně vyvolaného odvodnění;
l)
„zdrojem“ každý proces, činnost nebo mechanismus, při kterých se do atmosféry uvolňuje skleníkový plyn, aerosol či prekurzor skleníkového plynu;
m)
„propadem“ každý proces, činnost nebo mechanismus, při kterých se z atmosféry pohlcuje skleníkový plyn, aerosol či prekurzor skleníkového plynu;
n)
„zásobníkem uhlíku“ celek nebo část biogeochemického útvaru nebo systému na území členského státu, v němž se ukládá uhlík, jakýkoli prekurzor skleníkového plynu obsahující uhlík nebo jakýkoli skleníkový plyn obsahující uhlík;
o)
„prekurzorem skleníkového plynu“ chemická sloučenina, jež vstupuje do chemických reakcí, kterými vznikají skleníkové plyny uvedené v čl. 3 odst. 4;
p)
„výrobkem z vytěženého dřeva“ každý výrobek pocházející z těžby dřeva, který opustil místo, kde k těžbě dřeva dochází;
q)
„lesem“ území definované minimálními hodnotami pro velikost plochy, korunový zápoj stromů nebo odpovídající stupeň zakmenění porostu a pro potenciální výšku stromu v dospělosti na místě růstu, jak jsou pro každý členský stát stanoveny v příloze V. Les zahrnuje oblasti se stromy včetně skupin rostoucích semenáčů nebo výsadby, které dosud nedosáhly minimálních hodnot pro korunový zápoj stromů, odpovídajícího stupně zakmenění porostu nebo uvedené minimální výšky, jak je upřesněno v příloze V, včetně jakékoli plochy, která obvykle tvoří součást zalesněné oblasti, ale na které dočasně v důsledku zásahu člověka, například těžby, nebo z přírodních příčin žádné stromy nejsou, ale u níž se očekává návrat k lesnímu porostu;
r)
„korunovým zápojem“ ta poměrná část stanovené oblasti, která je pokryta vertikální projekcí ploch vymezených obvodem korun stromů, vyjádřená jako procentní podíl;
s)
„stupněm zakmenění porostu“ hustota osazení stojících a rostoucích stromů na půdě pokryté lesním porostem, měřená v souladu s metodikou stanovenou členským státem;
t)
„přírodními škodlivými činiteli“ všechny události nebo faktory jiného než antropogenního původu, jež způsobují značný objem emisí v lesích a nad jejichž výskytem v lesích nemá daný členský stát kontrolu, za předpokladu, že členský stát není objektivně schopen významně omezit vliv těchto událostí nebo faktorů na emise, a to ani poté, co k jejich výskytu došlo;
u)
„úrovní pozadí“ průměrné emise způsobené přírodními škodlivými činiteli v konkrétním období po odstranění krajních statistických hodnot, vypočítané podle čl. 9 odst. 2;
v)
„poločasem rozkladu“ počet let, jenž je zapotřebí k tomu, aby se množství uhlíku uloženého v kategorii výrobků z vytěženého dřeva snížilo na polovinu své původní hodnoty;
w)
„okamžitou oxidací“ metoda započítávání, která předpokládá, že k uvolnění celkového množství uhlíku uloženého ve výrobcích z vytěženého dřeva do atmosféry dochází v době těžby;
x)
„nahodilou těžbou“ každá těžební činnost spočívající v zajištění dřeva, které lze stále alespoň částečně využít, z oblastí zasažených působením přírodních škodlivých činitelů.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12 za účelem změny definic uvedených v odstavci 1 tohoto článku s cílem zajistit soulad těchto definic s veškerými změnami příslušných definic přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12 s cílem změnit přílohu V pro účely aktualizace hodnot v této příloze uvedených v souladu se změnami definic ohledně aspektů vymezených v příloze V přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících.
Článek 3
Povinnost vypracovat a vést záznamy v odvětví LULUCF
1. Pro každé období započítávání stanovené v příloze I členské státy vypracují a vedou záznamy, které přesně zachycují všechny emise a pohlcení v důsledku činností na jejich území, jež spadají do těchto kategorií:
a)
zalesňování;
b)
opětovné zalesňování;
c)
odlesňování;
d)
obhospodařování lesů.
2. Pro období započítávání, které začíná dnem 1. ledna 2021, a pro období následující členské státy vypracují a vedou roční záznamy, které přesně zachycují všechny emise a pohlcení v důsledku činností na jejich území, jež spadají do těchto kategorií činností:
a)
obhospodařování orné půdy;
b)
obhospodařování pastvin.
Pokud jde o roční záznamy emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin, na období započítávání od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2020 se uplatní následující ustanovení:
a)
V letech 2016 až 2018 členské státy předloží do 15. března každého roku Komisi zprávu o uplatňovaných i vyvíjených systémech odhadů emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin. Členské státy by ve zprávě měly vysvětlit soulad těchto systémů s metodikou IPCC a s požadavky UNFCCC na předkládání zpráv o emisích a pohlcování skleníkových plynů.
b)
V období do 1. ledna 2022 členské státy do 15. března každého roku vypracují a předloží Komisi počáteční, předběžné a nezávazné roční odhady emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin, a to za případného využití metodiky IPCC. Členské státy by měly použít přinejmenším metodiku popsanou v příslušných pokynech IPCC jako úroveň 1. Členské státy se vybízejí, aby uvedené odhady použily pro vymezení klíčových kategorií a aby vypracovaly klíčové metodiky úrovně 2 a 3, specifické pro každou zemi pro stanovení spolehlivých a přesných odhadů emisí a pohlcení.
c)
Členské státy nejpozději dne 15. března 2022 předloží své konečné roční odhady pro započítávání týkající se obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin.
d)
Členský stát může požádat o prodloužení lhůty stanovené v písmenu c), pokud konečné odhady pro započítávání týkající se obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin nelze ve lhůtě stanovené v tomto odstavci řádně provést přinejmenším z jednoho z následujících důvodů:
i)
požadované započítání lze uskutečnit pouze ve fázích, jež lhůtu přesahují, a to z důvodů technické proveditelnosti,
ii)
završení započítání v dané lhůtě by bylo nepřiměřeně nákladné.
Členské státy, které si přejí využít odchylku, předloží Komisi odůvodněnou žádost do 15. ledna 2021.
Shledá-li Komise, že je žádost opodstatněná, povolí odchylku na období nepřesahující délku tří kalendářních let počínaje dnem 15. března 2022. V opačném případě žádost zamítne a své rozhodnutí odůvodní.
V nezbytných případech může Komise požádat, aby jí v konkrétně udané lhůtě přiměřené délky byly předloženy doplňující informace.
Odchylka se považuje za povolenou, pokud do šesti měsíců od obdržení původní žádosti členského státu nebo od obdržení vyžádaných doplňujících informací Komise nevznese námitky.
3. Pro každé období započítávání stanovené v příloze I mohou členské státy rovněž vypracovat a vést záznamy, které přesně zachycují emise a pohlcení v důsledku obnovy vegetace, odvodňování a zavodňování mokřadů.
4. Záznamy uvedené v odstavcích 1, 2 a 3 se vztahují na emise a pohlcení těchto skleníkových plynů:
a)
oxid uhličitý (CO2);
b)
methan (CH4);
c)
oxid dusný (N2O).
5. Členské státy zahrnou do svých záznamů konkrétní činnost podle odstavce 1, 2 a 3, pokud jsou záznamy sestaveny a vedeny v souladu s tímto rozhodnutím, a to ode dne, kdy byla zahájena, nebo od 1. ledna 2013, podle toho, co nastane později.
Článek 4
Obecná pravidla započítávání
1. Členské státy ve svých záznamech uvedených v čl. 3 odst. 1, 2 a 3 označí emise kladným znaménkem (+) a pohlcení záporným znaménkem (-).
2. Členské státy vypracují a vedou své záznamy tak, aby byla zaručena přesnost, úplnost, konzistentnost, srovnatelnost a transparentnost příslušných informací použitých při odhadech emisí a pohlcení v souvislosti s činnostmi uvedenými v čl. 3 odst. 1, 2 a 3.
3. Emise a pohlcení v důsledku jakékoli činnosti, která spadá do více než jedné kategorie uvedené v čl. 3 odst. 1, 2 a 3, se započítají pouze do jedné kategorie, aby se zabránilo zdvojenému započítání.
4. Členské státy na základě transparentních a ověřitelných údajů určí území, na němž se činnost spadající do kategorie uvedené v čl. 3 odst. 1, 2 a 3 provádí. Členské státy zajistí, aby v záznamu příslušné kategorie bylo možné všechna tato území identifikovat.
5. Členské státy zahrnou do svých záznamů podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3 všechny změny zásob uhlíku v těchto zásobnících uhlíku:
a)
nadzemní biomasa;
b)
podzemní biomasa;
c)
odpad;
d)
mrtvá dřevní hmota;
e)
organický uhlík v půdě;
f)
výrobky z vytěženého dřeva.
Členské státy však mohou rozhodnout, že do svých záznamů nezahrnou změny zásob uhlíku v případě zásobníků uhlíku uvedených v prvním pododstavci písm. a) až e), pokud zásobník uhlíku není zdrojem. Členské státy mají za to, že zásobník uhlíku není zdrojem, pouze prokazují-li to transparentní a ověřitelné údaje.
6. Členské státy uzavřou záznamy uvedené v čl. 3 odst. 1, 2 a 3 na konci každého období započítávání stanoveného v příloze I, s tím, že v těchto záznamech uvedou bilanci celkových čistých emisí a pohlcení v průběhu příslušného období započítávání.
7. Členské státy vedou úplné a přesné záznamy o všech údajích použitých ke splnění svých povinností podle tohoto rozhodnutí, a to alespoň po dobu platnosti tohoto rozhodnutí.
8. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12, jimiž změní přílohu I s cílem vložit nebo změnit období započítávání, aby bylo zajištěno, že tato období započítávání odpovídají příslušným obdobím přijatým orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících a že jsou v souladu s obdobími započítávání přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících, jež se uplatňují na závazky Unie týkající se snižování emisí v jiných odvětvích.
Článek 5
Pravidla započítávání pro zalesňování, opětovné zalesňování a odlesňování
1. V záznamech týkajících se zalesňování a opětovného zalesňování členské státy zohlední emise a pohlcení pocházející pouze z činností probíhajících na půdě, na které nebyl lesní porost ke dni 31. prosince 1989. Členské státy mohou emise ze zalesňování a opětovného zalesňování zohlednit v jediném záznamu.
2. Členské státy ve svých záznamech zohlední čisté emise a pohlcení v důsledku činností zalesňování, opětovného zalesňování a odlesňování, a to jako celkové emise a pohlcení pro každý rok v příslušném období započítávání, na základě transparentních a ověřitelných údajů.
3. Členské státy vedou záznamy o emisích a pohlceních z půdy, jež byla v záznamech vykázána podle čl. 4 odst. 4 v rámci kategorie činnosti zalesňování, opětovného zalesňování nebo odlesňování, i pokud se tato činnost již na uvedené půdě neprovádí.
4. Při výpočtech týkajících se činností zalesňování, opětovného zalesňování a odlesňování určí každý členský stát plochu lesa za použití stejné jednotky prostorového posouzení podle přílohy V.
Článek 6
Pravidla započítávání pro obhospodařování lesů
1. Členské státy započítají emise a pohlcení z činnosti obhospodařování lesů, přičemž výpočet se provede odečtením hodnoty získané vynásobením počtu let v daném období započítávání jejich referenční úrovní uvedenou v příloze II od emisí a pohlcení v každém období započítávání uvedeném v příloze I.
2. Pokud je výsledek výpočtu uvedeného v odstavci 1 za období započítávání záporný, započítají členské státy v kategorii obhospodařování lesů celkové emise a pohlcení odpovídající maximálně 3,5 % emisí členského státu v jeho referenčním roce nebo referenčním období podle přílohy VI, které tento členský stát předložil UNFCCC v odpovídající zprávě přijaté podle příslušných rozhodnutí CMP o referenčním roce nebo referenčním období pro druhé kontrolní období v rámci Kjótského protokolu, a to kromě emisí a pohlcení z činností uvedených v čl. 3 odst. 1, 2 a 3, vynásobených počtem let v daném období započítávání.
3. Členské státy zajistí, aby metody výpočtu, které uplatňují na záznamy v případě činností souvisejících s obhospodařováním lesů, byly v souladu s dodatkem II rozhodnutí 2/CMP.6 a s metodami výpočtu použitými pro vymezení jejich referenčních úrovní uvedených v příloze II, a to přinejmenším s ohledem na tyto aspekty:
a)
zásobníky uhlíku a skleníkové plyny;
b)
obhospodařovaná plocha lesů;
c)
výrobky z vytěženého dřeva;
d)
přírodní škodlivé činitele.
4. Nejpozději rok před koncem každého období započítávání sdělí členské státy Komisi revidované referenční úrovně. Tyto referenční úrovně jsou shodné s referenčními úrovněmi stanovenými v aktech schválených orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu, a pokud takové akty nejsou k dispozici, referenční úrovně se vypočítají v souladu s postupem a metodikou, jež jsou vymezeny v příslušných rozhodnutích přijatých orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících.
5. Pokud se příslušná ustanovení rozhodnutí 2/CMP.6 nebo 2/CMP.7 změní, sdělí členské státy Komisi nejpozději šest měsíců po přijetí těchto změn revidované referenční úrovně, které tyto změny zohledňují.
6. Pokud členský stát získá lepší metodiku týkající se údajů používaných pro stanovení referenční úrovně podle přílohy II nebo zlepší-li se výrazně kvalita údajů, kterými členský stát disponuje, dotyčný členský stát provede patřičné technické opravy, jimiž bude do započítávání pro obhospodařování lesů dopad přepočtů zahrnut. Tyto technické opravy jsou shodné s jakýmikoli takovými opravami schválenými v rámci procesu přezkumu UNFCCC v souladu s rozhodnutím 2/CMP.7. Dotčený členský stát sdělí dané opravy Komisi nejpozději jako součást údajů předkládaných podle čl. 7 odst. 1 písm. d) zení č. 525/2013.
7. Pro účely odstavců 4, 5 a 6 uvedou členské státy výši ročních emisí v důsledku přírodních škodlivých činitelů, které byly do jejich revidovaných referenčních úrovní zahrnuty, a způsob, jakým tuto výši odhadly.
8. Komise kontroluje informace týkající se revidovaných referenčních úrovní podle odstavců 4 a 5 a technických oprav podle odstavce 6, aby byla zajištěna konzistentnost informací, jež členské státy zaslaly UNFCCC, a informací, jež členské státy předložily Komisi.
9. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12 za účelem aktualizace referenčních úrovní v příloze II, pokud některý členský stát svou referenční úroveň změní podle odstavců 4 a 5, a poté, co to bylo schváleno prostřednictvím procesů UNFCCC.
10. Členské státy do svých záznamů pro obhospodařování lesů promítnou dopad jakékoli změny přílohy II pro celé příslušné období započítávání.
Článek 7
Pravidla započítávání pro výrobky z vytěženého dřeva
1. Každý členský stát ve svých záznamech podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3 zohlední emise a pohlcení v důsledku změn v zásobníku výrobků z vytěženého dřeva, včetně emisí z výrobků z vytěženého dřeva, jež byly z jeho lesů pohlceny před 1. lednem 2013. Emise z výrobků z vytěženého dřeva, které již byly započteny podle Kjótského protokolu během období 2008-2012 na základě okamžité oxidace, se nezohlední.
2. Na základě výpočtů v souladu s funkcí rozkladu prvního řádu a s využitím výchozích hodnot poločasu rozkladu podle přílohy III členské státy ve svých záznamech podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3 týkajících se výrobků z vytěženého dřeva zohlední emise a pohlcení plynoucí ze změn v zásobníku výrobků z vytěženého dřeva spadajících do následujících kategorií:
a)
papír;
b)
dřevěné desky;
c)
řezivo.
Tyto kategorie mohou členské státy doplnit informacemi o kůře, jsou-li dostupné údaje transparentní a ověřitelné. Členské státy mohou rovněž použít podkategorie kterékoli z uvedených kategorií, jež jsou specifické pro danou zemi. Členské státy mohou místo metodiky a výchozích hodnot poločasu rozkladu uvedených v příloze III použít metodiku a hodnoty poločasu rozkladu specifické pro jednotlivé země za předpokladu, že členský stát tuto metodiku a hodnoty stanoví na základě transparentních a ověřitelných údajů a že použité metody jsou přinejmenším stejně podrobné a přesné jako metody uvedené v příloze III.
V případě vyvážených výrobků z vytěženého dřeva se údaji specifickými pro danou zemi rozumějí hodnoty poločasu rozkladu specifické pro danou zemi a využití výrobků z vytěženého dřeva v dovážející zemi.
Na výrobky z vytěženého dřeva uvedené na trh v Unii členské státy nepoužijí hodnoty poločasu rozkladu specifické pro danou zemi, které se odchylují od hodnot, jež použil dovážející členský stát ve svých záznamech podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3.
Výrobky z vytěženého dřeva získané v důsledku odlesňování se započítají na základě okamžité oxidace.
3. Pokud členské státy zanesou do svých záznamů podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3 emise oxidu uhličitého (CO2) z výrobků z vytěženého dřeva na skládkách pevného odpadu, započtení se provede na základě okamžité oxidace.
4. Pokud členské státy zanesou do svých záznamů emise z výrobků z vytěženého dřeva, které byly vytěženy pro energetické účely, učiní tak rovněž na základě okamžité oxidace.
Výhradně pro informační účely mohou členské státy do předkládaných údajů zahrnout údaje o poměrném množství dřeva použitého pro energetické účely, jež bylo dovezeno ze zemí mimo Unii, a země původu tohoto dřeva.
5. Dovážející členský stát nezapočítá dovážené výrobky z vytěženého dřeva, a to bez ohledu na jejich původ. Členské státy tudíž do svých záznamů zanesou emise a pohlcení z výrobků z vytěženého dřeva pouze v případě, že tyto emise a pohlcení pocházejí z výrobků z vytěženého dřeva, které byly přemístěny z půdy zahrnuté do jejich záznamů podle čl. 3 odst. 1, 2 a 3.
6. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12 s cílem revidovat informace vymezené v příloze III, aby byly zohledněny změny aktů přijatých orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících.
Článek 8
Pravidla započítávání pro obhospodařování orné půdy, obhospodařování pastvin, obnovu vegetace, odvodňování a zavodňování mokřadů
1. Ve svých záznamech týkajících se obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin každý členský stát zohlední emise a pohlcení z příslušných činností, přičemž výpočet se provede odečtením hodnoty získané vynásobením počtu let v daném období započítávání emisemi a pohlcením plynoucími z daných činností v uvedeném členském státu v jeho referenčním roce podle přílohy VI od emisí a pohlcení v každém období započítávání uvedeném v příloze I.
2. Jestliže členský stát rozhodne, že vypracuje a povede záznamy pro obnovu vegetace nebo odvodňování a zavodňování mokřadů, použije metodu výpočtu uvedenou v odstavci 1.
Článek 9
Pravidla započítávání pro přírodní škodlivé činitele
1. Jsou-li splněny podmínky stanovené v odstavcích 2 a 5 tohoto článku, mohou členské státy z výpočtů, které se týkají jejich povinností započítávání podle čl. 3 odst. 1 písm. a), b) a d), vyloučit jiné než antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů, které vznikly v důsledku přírodních škodlivých činitelů.
2. Pokud členské státy uplatňují odstavec 1 tohoto článku, vypočítají podle metodiky vymezené v příloze VII úroveň pozadí pro každou z činností uvedených v čl. 3 odst. 1 písm. a), b) a d). Úroveň pozadí v čl. 3 odst. 1 písm. a) a b) je společná. Členské státy mohou alternativně uplatnit transparentní a srovnatelnou metodiku specifickou pro danou zemi, k čemuž použijí konzistentní a zpočátku úplnou časovou řadu údajů, a to i pro období 1990-2009.
3. Každoročně nebo na konci příslušného období započítávání mohou členské státy ze svých záznamů pro odvětví LULUCF vyloučit jiné než antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů, jež překračují úroveň pozadí vypočítanou v souladu s odstavcem 2, pokud:
a)
emise v konkrétním roce období započítávání překračují úroveň pozadí s připočtením rozpětí. Je-li úroveň pozadí vypočtena v souladu s metodou stanovenou v příloze VII, rovná se rozpětí dvojnásobku směrodatné odchylky časové řady použité pro výpočet úrovně pozadí. Je-li úroveň pozadí vypočtena za použití metodiky specifické pro danou zemi, členské státy popíšou způsob stanovení rozpětí v případech, kdy je toto rozpětí zapotřebí. U každé použité metodiky je nutné se v průběhu období započítávání vyhnout očekávání čistých kreditů;
b)
jsou splněny požadavky na informace podle odstavce 5 a informace jsou členskými státy předány.
4. Každý členský stát, který v konkrétním roce období započítávání vyloučí jiné než antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů, které vznikly v důsledku přírodních škodlivých činitelů:
a)
po zbytek období započítávání vyloučí ze započítávání všechna následná pohlcení pro půdy zasažené přírodními škodlivými činiteli a půdy, kde došlo k emisím podle odstavce 3;
b)
nevyloučí emise plynoucí z činností těžby a nahodilé těžby, které na dané půdě proběhly po výskytu přírodních škodlivých činitelů;
c)
nevyloučí emise plynoucí z řízeného vypalování, které na dané půdě proběhlo v příslušném konkrétním roce období započítávání;
d)
nevyloučí emise v případě půdy, jež byla podrobena odlesňování po výskytu přírodních škodlivých činitelů.
5. Členské státy mohou vyloučit jiné než antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů, které vznikly v důsledku přírodních škodlivých činitelů, pouze v případě, že poskytnou transparentní informace prokazující:
a)
že jsou identifikovány veškeré půdní plochy zasažené přírodními škodlivými činiteli v příslušném konkrétním vykazovaném roce, včetně jejich geografické polohy, roku a druhů přírodních škodlivých činitelů;
b)
že po zbytek příslušného období započítávání na půdě, jež byla zasažena přírodními škodlivými činiteli a v jejímž případě byly emise ze započítávání vyloučeny, neproběhlo odlesňování;
c)
které ověřitelné metody a kritéria budou použity pro identifikaci odlesnění na takové půdě v nadcházejících letech období započítávání;
d)
pokud je to možné, která opatření členský stát podnikl s cílem řídit nebo kontrolovat dopad dotyčných přírodních škodlivých činitelů;
e)
pokud je to možné, která opatření členský stát podnikl v zájmu sanace půdy zasažené dotyčnými přírodními škodlivými činiteli.
6. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 12 za účelem revize požadavků na informace uvedených v odstavci 5 tohoto článku za účelem zohlednění revizí aktů přijatých orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu.
Článek 10
Informace o opatřeních v rámci odvětví LULUCF
1. Nejpozději 18 měsíců po začátku každého období započítávání uvedeného v příloze I členské státy vypracují a předají Komisi informace o svých stávajících i budoucích opatřeních v rámci odvětví LULUCF v zájmu omezení nebo snížení emisí a zachování nebo zvýšení pohlcování vzniklých v důsledku činností uvedených v čl. 3 odst. 1, 2 a 3 tohoto rozhodnutí, a to v samostatném dokumentu nebo jako jasně rozpoznatelnou součást svých vnitrostátních strategií nízkouhlíkového rozvoje, uvedených v článku 4 nařízení (EU) č. 525/2013, nebo jiných vnitrostátních strategií či plánů, jež s odvětvím LULUCF souvisejí. Členské státy zajistí, aby byla konzultována široká škála zúčastněných stran. Pokud členský stát tyto informace předloží jako součást svých strategií nízkouhlíkového rozvoje podle nařízení (EU) č. 525/2013, použije se příslušný harmonogram vymezený v uvedeném nařízení.
Informace o opatřeních v rámci odvětví LULUCF se vztahují na dobu trvání příslušného období započítávání uvedeného v příloze I.
2. Členské státy zahrnou do svých informací o opatřeních v rámci odvětví LULUCF přinejmenším následující informace, týkající se každé z činností uvedených v čl. 3 odst. 1, 2 a 3:
a)
popis minulých trendů emisí a pohlcování, pokud možno včetně historických trendů, lze-li je v dostatečné míře rekonstruovat;
b)
projekce emisí a pohlcování za období započítávání;
c)
analýzu potenciálu omezení nebo snížení emisí a zachování nebo zvýšení pohlcení;
d)
seznam nejvhodnějších opatření s ohledem na vnitrostátní podmínky, která členský stát plánuje nebo která mají být prováděna v zájmu čerpání potenciálu zmírňování změny klimatu, jenž byl eventuálně zjištěn analýzou podle písmene c); tento seznam případně, avšak nikoli výlučně, zahrnuje orientační opatření uvedená v příloze IV;
e)
stávající a připravované politiky k provádění opatření uvedených v písmenu d), včetně kvantitativního či kvalitativního popisu očekávaného účinku těchto opatření na emise a pohlcování, se zřetelem na další politiky a opatření, jež s odvětvím LULUCF souvisejí;
f)
orientační harmonogramy přijetí a provádění opatření uvedených v písmenu d).
3. V zájmu usnadnění výměny informací může Komise vydat pokyny a poskytnout členským státům technickou pomoc.
Komise může za konzultace s členskými státy vypracovat shrnutí svých zjištění týkajících se informací všech členských států o opatřeních v rámci odvětví LULUCF s cílem usnadnit mezi členskými státy výměnu poznatků a osvědčených postupů.
4. Do dne odpovídajícího polovině každého období započítávání a na konci každého období započítávání uvedeného v příloze I členské státy předloží Komisi zprávu, v níž popíšou pokrok v provádění svých opatření v rámci odvětví LULUCF.
Komise může na základě zpráv uvedených v prvním pododstavci vydat souhrnnou zprávu.
Informace o svých opatřeních v rámci odvětví LULUCF a zprávy uvedené v prvním pododstavci členské státy do tří měsíců od jejich předložení Komisi zpřístupní veřejnosti.
Článek 11
Přezkum
Pravidla započítávání stanovená v tomto rozhodnutí podrobí Komise přezkumu v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo v souladu s jinými právními předpisy Unie, nebo neexistují-li taková rozhodnutí, do 30. června 2017, přičemž případně předloží návrh Evropskému parlamentu a Radě.
Článek 12
Výkon přenesené pravomoci
1. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 2 odst. 2, čl. 2 odst. 3, čl. 4 odst. 8, čl. 6 odst. 9, čl. 7 odst. 6 a čl. 9 odst. 6 se Komisi svěřuje na období osmi let ode dne 8. července 2013. Nejpozději devět měsíců před uplynutím tohoto osmiletého období předloží Komise zprávu o přenesení pravomoci. Přenesení pravomocí se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 2 odst. 2, čl. 2 odst. 3, čl. 4 odst. 8, čl. 6 odst. 9, čl. 7 odst. 6 a čl. 9 odst. 6 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 2 odst. 2, čl. 2 odst. 3, čl. 4 odst. 8, čl. 6 odst. 9, čl. 7 odst. 6 a čl. 9 odst. 6 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 13
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 14
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
Ve Štrasburku dne 21. května 2013.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 529/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαΐου 2013
σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο τομέας των χρήσεων γης, των αλλαγών των χρήσεων γης και της δασοπονίας («LULUCF») στην Ένωση αποτελεί καθαρή καταβόθρα η οποία απορροφά από την ατμόσφαιρα ποσότητα αερίων θερμοκηπίου ισοδύναμη με σημαντικό τμήμα του συνόλου των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση. Οι δραστηριότητες στον τομέα LULUCF προκαλούν ανθρωπογενείς εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω των μεταβολών της ποσότητας του άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και το έδαφος καθώς και εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου εκτός CO2. Η αυξημένη βιώσιμη χρήση προϊόντων υλοτομίας μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και να αυξήσει τις απορροφήσεις τους. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα LULUCF δεν προσμετρώνται στους στόχους της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 20 % μέχρι το 2020 σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (3), και σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (4), πλην όμως προσμετρώνται εν μέρει στις ποσοτικοποιημένες δεσμεύσεις της ΕΕ για τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο («πρωτόκολλο του Κιότο») της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («UNFCCC»), που εγκρίθηκε με την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου (5).
(2)
Στο πλαίσιο της μετάβασης σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα το 2050, όλες οι χρήσεις γης πρέπει να εξετάζονται ως ενιαίο σύνολο και ο τομέας LULUCF πρέπει να καλύπτεται από την πολιτική της Ένωσης για το κλίμα.
(3)
Η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ ορίζει ότι η Επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει πρακτικές λεπτομέρειες προκειμένου να ενταχθούν στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής του συγκεκριμένου τομέα, καθώς και την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή των εν λόγω εκπομπών και απορροφήσεων. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση πρέπει να ορίσει, ως πρώτο βήμα, λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δράσεις LULUCF, συμβάλλοντας στη χάραξη μιας πολιτικής που θα συνυπολογίσει τις δράσεις LULUCF στη δέσμευση της Ένωσης να μειώσει τις εκπομπές, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τις περιβαλλοντικές συνθήκες στις διάφορες περιοχές της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πλούσιων σε δάση χωρών. Στο μεταξύ, για να εξασφαλιστεί η διατήρηση και ο εμπλουτισμός των αποθεμάτων άνθρακα, η παρούσα απόφαση πρέπει επίσης να προβλέπει την εκ μέρους των κρατών μελών παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητές τους που σχετίζονται με τις δράσεις LULUCF, για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και για τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα.
(4)
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή των εν λόγω λογιστικών κανόνων και την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF. Δεν θα πρέπει να θεσπίζει υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής ή κατάρτισης εκθέσεων από ιδιωτικούς φορείς.
(5)
Η απόφαση 16/CMP.1 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εκδόθηκε κατά την 11η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Μόντρεαλ τον Δεκέμβριο του 2005 και η απόφαση 2/CMP.7 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία εκδόθηκε κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Durban τον Δεκέμβριο του 2011 θέτουν κανόνες για τη λογιστική καταγραφή του τομέα LULUCF από τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εναρμονίζεται πλήρως με τις εν λόγω αποφάσεις διασφαλίζοντας τη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών κανόνων της Ένωσης και των ορισμών, πρακτικών λεπτομερειών, κανόνων και κατευθυντήριων γραμμών που εγκρίνονται στο πλαίσιο της UNFCCC ώστε να αποφευχθεί μια διπλή κατάρτιση εκθέσεων σε εθνικό επίπεδο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει τις ιδιαιτερότητες του τομέα LULUCF της Ένωσης και τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ της ιδιότητος της ΕΕ ως χωριστού συμβαλλόμενου μέρους της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(6)
Οι λογιστικοί κανόνες που εφαρμόζονται στον τομέα LULUCF της Ένωσης δεν θα πρέπει να δημιουργούν πρόσθετο διοικητικό φόρτο. Συνεπώς, οι εκθέσεις που υποβάλλονται κατά τους κανόνες αυτούς δεν θα πρέπει υποχρεωτικώς να περιέχουν πληροφορίες μη απαραίτητες βάσει των αποφάσεων της διάσκεψης των μερών της UNFCCC και της συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο.
(7)
Ο τομέας LULUCF μπορεί να συμβάλλει στο μετριασμό της κλιματικής αλλαγής με πολλούς τρόπους και ιδίως μέσω της μείωσης των εκπομπών και της διατήρησης και ενίσχυσης των καταβοθρών και των αποθεμάτων άνθρακα. Για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που στοχεύουν στην αύξηση της δέσμευσης του άνθρακα, είναι πολύ σημαντική η μακροπρόθεσμη σταθερότητα και προσαρμοστικότητα των δεξαμενών άνθρακα.
(8)
Οι λογιστικοί κανόνες για τον τομέα LULUCF πρέπει να απηχούν τις προσπάθειες που καταβάλλονται στους τομείς της γεωργίας και της δασοπονίας για να ενισχυθεί η συμβολή των αλλαγών χρήσης των χερσαίων πόρων στη μείωση των εκπομπών. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να προβλέπει λογιστικούς κανόνες υποχρεωτικής εφαρμογής στις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης, αποδάσωσης και δασικής διαχείρισης, καθώς και στις δραστηριότητες διαχείρισης βοσκοτόπων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων με στόχο τη βελτίωση των συστημάτων κατάρτισης εκθέσεων και λογιστικής καταγραφής στην πρώτη λογιστική περίοδο. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει επίσης να προβλέπει λογιστικούς κανόνες προαιρετικής εφαρμογής στις δραστηριότητες επαναβλάστησης και τις δραστηριότητες αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρέπει να οργανώσει ορθολογικά και να βελτιώσει τα στοιχεία που παρέχονται από τις σχετικές βάσεις δεδομένων της Ένωσης (Eurostat-Lucas, EEA- Corine Land Cover κ.λπ.) που περιλαμβάνουν σχετικές πληροφορίες, προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν τις λογιστικές υποχρεώσεις τους, ιδίως όσον αφορά την υποχρεωτική λογιστική καταγραφή της διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων και, ενδεχομένως, όσον αφορά την προαιρετική λογιστική καταγραφή των δραστηριοτήτων επαναβλάστησης και των δραστηριοτήτων αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων.
(9)
Για λόγους περιβαλλοντικής ακεραιότητας των λογιστικών κανόνων που θα εφαρμόζονται στον τομέα LULUCF στην Ένωση, οι κανόνες αυτοί πρέπει να στηρίζονται στις λογιστικές αρχές που έχουν τεθεί με την απόφαση 2/CMP.7, την απόφαση 2/CMP.6 της διάσκεψης των μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο που ελήφθη κατά τη 16η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που έγινε στο Cancun τον Δεκέμβριο του 2010 και την απόφαση 16/CMP.1. Τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν και να τηρούν τους λογαριασμούς τους μεριμνώντας για την ακρίβεια, την πληρότητα, τη συνοχή, τη συγκρισιμότητα και τη διαφάνεια των πληροφοριών που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) για τους εθνικούς καταλόγους απογραφής των αερίων θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων των μεθοδολογιών για τη λογιστική καταγραφή εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εκτός CO2 όπως εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC).
(10)
Οι λογιστικοί κανόνες που βασίζονται στις αποφάσεις 2/CMP.7 και 16/CMP.1 δεν επιτρέπουν τη λογιστική καταγραφή του αποτελέσματος της υποκατάστασης της χρήσης προϊόντων υλοτομίας για σκοπούς παραγωγής ενέργειας και υλικών, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε διπλή λογιστική καταγραφή. Ωστόσο, η χρήση αυτή μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και συνεπώς οι πληροφορίες στο πλαίσιο δράσεων LULUCF που παρέχουν τα κράτη μέλη μπορούν να περιλαμβάνουν μέτρα με στόχο την υποκατάσταση των υλικών και των ενεργειακών πηγών που εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες αερίων θερμοκηπίου με βιομάζα. Αυτό θα αύξανε τη συνοχή της πολιτικής.
(11)
Για να δημιουργηθεί μια σταθερή βάση για τη χάραξη της μελλοντικής πολιτικής και τη βελτιστοποίηση των χρήσεων γης στην Ένωση χρειάζονται οι κατάλληλες επενδύσεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι επενδύσεις αυτές θα μπορούν να ιεραρχηθούν σε βασικές κατηγορίες, θα πρέπει κατ’ αρχήν να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξαιρούν από τη λογιστική καταγραφή ορισμένες δεξαμενές άνθρακα. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα θα πρέπει να επιδιωχθεί μια πληρέστερη λογιστική καταγραφή όλων των γαιών, δεξαμενών και αερίων.
(12)
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι λογαριασμοί απεικονίζουν επακριβώς τις ανθρωπογενείς μεταβολές των εκπομπών και των απορροφήσεων. Η παρούσα απόφαση πρέπει να προβλέπει τη χρήση ειδικών μεθοδολογιών για τις διάφορες δραστηριότητες LULUCF. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που σχετίζονται με τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση είναι άμεση συνέπεια της αλλαγής χρήσης γης λόγω ανθρώπινης παρέμβασης και, επομένως, πρέπει να καταγράφονται λογιστικά εξ ολοκλήρου. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που σχετίζονται με διαχείριση βοσκοτόπων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, επαναβλάστηση, αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων αξιολογούνται όλες εφαρμόζοντας ένα έτος βάσης για τον υπολογισμό των αλλαγών στις εκπομπές και απορροφήσεις. Ωστόσο, οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από τη δασική διαχείριση εξαρτώνται από ορισμένες φυσικές συνθήκες, την ηλικιακή διάρθρωση των δασών και από παρελθούσες και σημερινές πρακτικές διαχείρισης. Η χρήση έτους βάσης δεν μπορεί να λάβει υπόψη αυτούς τους παράγοντες και τις επιπτώσεις επί των εκπομπών και των απορροφήσεων ή των διαχρονικών τους διακυμάνσεων. Αντιθέτως, οι σχετικοί λογιστικοί κανόνες για τον υπολογισμό των αλλαγών όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις θα πρέπει να προβλέπουν τη χρήση επιπέδων αναφοράς, ώστε να εξαιρεθούν οι επιδράσεις φυσικών και ειδικών ανά χώρα χαρακτηριστικών. Τα επίπεδα αναφοράς είναι εκτιμήσεις των ετήσιων καθαρών εκπομπών ή απορροφήσεων που προκύπτουν από τη δασική διαχείριση στην επικράτεια κράτους μέλους στα έτη που καλύπτει κάθε λογιστική περίοδος και πρέπει να καθορίζονται με διαφάνεια, σύμφωνα με τις αποφάσεις 2/CMP.6 και 2/CMP.7. Τα επίπεδα αναφοράς της παρούσας απόφασης πρέπει να ταυτίζονται με τα επίπεδα που εγκρίνονται μέσω των διαδικασιών της UNFCCC. Εάν σε ένα κράτος μέλος προκύψουν βελτιώσεις των μεθοδολογιών ή των δεδομένων που σχετίζονται με τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς, το κράτος αυτό θα πρέπει να προβεί στις κατάλληλες τεχνικές διορθώσεις ώστε να συμπεριλάβει στη λογιστική καταγραφή της διαχείρισης των δασών τις επιπτώσεις των νέων υπολογισμών.
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να προβλέπουν ανώτατο όριο για τις καθαρές απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου από τη διαχείριση των δασών, που μπορούν να καταγράφονται στους λογιστικούς πίνακες. Σε περίπτωση μεταβολών των λογιστικών κανόνων όσον αφορά τις δασικές δραστηριότητες στο πλαίσιο των σχετικών διεθνών διαδικασιών, θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα επικαιροποίησης των λογιστικών κανόνων για τις δασικές δραστηριότητες στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης ώστε να προσαρμοσθούν στις μεταβολές.
(13)
Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να απεικονίζουν δεόντως τη θετική συμβολή της αποθήκευσης αερίων του θερμοκηπίου στη ξυλεία και τα προϊόντα με βάση την ξυλεία και να συμβάλλουν στη μεγαλύτερη χρήση των δασικών πόρων, στο πλαίσιο αειφορικής διαχείρισης των δασών, και στην αυξημένη χρήση προϊόντων ξυλείας.
(14)
Σύμφωνα με το κεφάλαιο 4.1.1 των κατευθύνσεων ορθής πρακτικής για τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία, της ΙΡCC, αποτελεί ορθή πρακτική να προσδιορίζουν οι χώρες, επιπλέον της ελάχιστης έκτασης του δάσους, το ελάχιστο πλάτος που θα εφαρμόζουν για τον ορισμό των δασών και τις εκτάσεις γης που υπόκεινται σε δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης. Πρέπει να διασφαλιστεί συνοχή ανάμεσα στον ορισμό που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη στις εκθέσεις που υποβάλλουν βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο και στην παρούσα απόφαση.
(15)
Οι λογιστικοί κανόνες πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα κράτη μέλη θα καταγράφουν επακριβώς στους λογαριασμούς τις αλλαγές στη δεξαμενή προϊόντων υλοτομίας τη στιγμή που συμβαίνουν, ώστε να παρέχουν κίνητρα για τη χρήση προϊόντων υλοτομίας με μακρά διάρκεια ζωής. Για τον λόγο αυτό, η συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως προς εφαρμογή στις εκπομπές από τα προϊόντα υλοτομίας πρέπει να αντιστοιχεί στην εξίσωση 12.1 των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 για τους εθνικούς καταλόγους απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου και οι αντίστοιχες προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού πρέπει να βασίζονται στον πίνακα 3a.1.3 των κατευθύνσεων ορθής πρακτικής της IPCC του 2003 για τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία. Αντ’ αυτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, εφόσον είναι σύμφωνες με τις τελευταίες κατευθυντήριες γραμμές της IPCC.
(16)
Επειδή οι ετήσιες διακυμάνσεις των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου από τις γεωργικές δραστηριότητες είναι πολύ μικρότερες από αυτές που σχετίζονται με τις δασικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη πρέπει να καταγράφουν στους λογαριασμούς τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων σε σχέση με το έτος ή την περίοδο βάσης.
(17)
Η αποστράγγιση και η επανύγρανση υγροτόπων καλύπτουν εκπομπές από τυρφώνες όπου αποθηκεύονται πολύ μεγάλες ποσότητες άνθρακα. Οι εκπομπές από υποβαθμισμένους και αποστραγγισμένους τυρφώνες αντιστοιχούν σε περίπου 5 % των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και αντιπροσώπευαν το 3,5 έως 4 % των εκπομπών της Ένωσης το 2010. Συνεπώς, μόλις εγκριθούν παγκοσμίως οι σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της IPCC, η Ένωση πρέπει να προσπαθήσει να προωθήσει το θέμα σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία στα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο όσον αφορά την υποχρέωση κατάρτισης και διατήρησης ετήσιων λογαριασμών εκπομπών και απορροφήσεων από δραστηριότητες που εμπίπτουν στις κατηγορίες της αποστράγγισης και επανύγρανσης ώστε να περιληφθεί αυτή η υποχρέωση στην παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα που θα συναφθεί το αργότερο μέχρι το 2015.
(18)
Φυσικές διαταραχές, όπως οι δασικές πυρκαγιές, η προσβολή από έντομα και ασθένειες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι γεωλογικές διαταραχές που εκφεύγουν του ελέγχου ενός κράτους μέλους και δεν επηρεάζονται ουσιωδώς από αυτό, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε προσωρινές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF ή να αναστρέψουν προγενέστερες απορροφήσεις. Δεδομένου ότι η αναστροφή μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα διαχειριστικών αποφάσεων, όπως αποφάσεων υλοτόμησης ή δενδροφύτευσης, η παρούσα απόφαση πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι ανθρωπογενείς αναστροφές απορροφήσεων καταγράφονται πάντοτε επακριβώς στους λογαριασμούς για τον τομέα LULUCF. Επιπλέον, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη περιορισμένη δυνατότητα να εξαιρούν από τη λογιστική καταγραφή του τομέα LULUCF εκπομπές οφειλόμενες σε διαταραχές στη δάσωση, αναδάσωση και δασική διαχείριση οι οποίες εκφεύγουν του ελέγχου τους, μέσω της χρήσης βασικών επιπέδων και περιθωρίων σύμφωνα με την απόφαση 2/CMP.7. Ωστόσο, ο τρόπος εφαρμογής των διατάξεων αυτών από τα κράτη μέλη δεν πρέπει να οδηγεί σε αδικαιολόγητη ελλιπή λογιστική καταγραφή των εκπομπών.
(19)
Οι κανόνες υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σχετικά με την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τον τομέα LULUCF, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή (6), και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης. Τα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν αυτούς του κανόνες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων λαμβάνοντας υπόψη τις λογιστικές υποχρεώσεις που θέτει η παρούσα απόφαση.
(20)
Η κατάρτιση των λογαριασμών LULUCF σε ετήσια βάση θα τους καθιστούσε ανακριβείς και αναξιόπιστους λόγω των ετήσιων διακυμάνσεων των εκπομπών και των απορροφήσεων, της συχνής ανάγκης επανυπολογισμού ορισμένων από τα δεδομένα που υποβάλλονται και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που απαιτείται προκειμένου οι μεταβολές των διαχειριστικών πρακτικών στη γεωργία και τη δασοπονία να έχουν επίδραση στην ποσότητα άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και το έδαφος. Για τον λόγο αυτό, στην παρούσα απόφαση πρέπει να προβλέπονται μεγαλύτερες λογιστικές περίοδοι.
(21)
Τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν πληροφορίες για τις τρέχουσες και μελλοντικές δράσεις τους στον τομέα LULUCF, καθορίζοντας κατάλληλα εθνικά μέτρα για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιέχουν τα συγκεκριμένα στοιχεία που ορίζει η παρούσα απόφαση. Επιπλέον, για την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και των συνεργειών με άλλες πολιτικές και μέτρα σχετικά με τα δάση και τη γεωργία, πρέπει να παρατεθεί ως παράρτημα στην παρούσα απόφαση ενδεικτικός κατάλογος μέτρων που μπορούν να περιληφθούν στις παρεχόμενες πληροφορίες. Η Επιτροπή μπορεί να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για να διευκολύνει την ανταλλαγή συγκρίσιμων πληροφοριών.
(22)
Όταν σχεδιάζουν ή υλοποιούν τις οικείες δράσεις LULUCF τα κράτη μέλη μπορούν αν χρειασθεί να εξετάσουν αν υπάρχουν δυνατότητες να προωθηθούν γεωργικές επενδύσεις.
(23)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να επικαιροποιεί τους ορισμούς της παρούσας απόφασης ώστε να ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις των ορισμών που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν· να τροποποιεί το παράρτημα Ι προσθέτοντας ή τροποποιώντας λογιστικές περιόδους ώστε αυτές να αντιστοιχούν στις περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και να εναρμονίζονται με τις λογιστικές περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν οι οποίες εφαρμόζονται στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς· να τροποποιεί το παράρτημα ΙΙ αναπροσαρμόζοντας τα επίπεδα αναφοράς σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης· να αναθεωρεί τις πληροφορίες του παραρτήματος ΙΙΙ ώστε να ανταποκρίνονται στους τροποποιημένους ορισμούς που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν· να τροποποιεί το παράρτημα V ώστε να ανταποκρίνεται στους τροποποιημένους ορισμούς που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και να αναθεωρεί τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών όσον αφορά τους λογιστικούς κανόνες για τις φυσικές διαταραχές που ορίζονται στην παρούσα απόφαση, ώστε να λαμβάνονται υπόψη αναθεωρήσεις πράξεων που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(24)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας απόφασης, δηλαδή να θέσει λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες στον τομέα LULUCF και να ρυθμίσει την εκ μέρους των κρατών μελών παροχή πληροφοριών σχετικά με δράσεις στον τομέα LULUCF, δεν είναι δυνατόν, ως εκ της φύσεώς τους, να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο πλαίσιο της δράσης της, η Ένωση σέβεται τις αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά τη δασική πολιτική. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
Η παρούσα απόφαση ορίζει λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου που οφείλονται στις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία («LULUCF»), ως πρώτο βήμα για μια ενδεχόμενη ένταξη των δραστηριοτήτων αυτών στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών. Η παρούσα απόφαση δεν θεσπίζει υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής ή κατάρτισης εκθέσεων από τους ιδιωτικούς φορείς. Προβλέπει επίσης την υποχρέωση των κρατών μελών δίνουν υποχρεωτικώς πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «εκπομπές»: οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου από πηγές·
β) «απορροφήσεις»: οι απορροφήσεις από την ατμόσφαιρα ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου από καταβόθρες·
γ) «δάσωση»: η άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή έκτασης που δεν ήταν δάσος επί 50 τουλάχιστον έτη σε δάσος, μέσω φύτευσης, σποράς και/ή ανθρωπογενούς προαγωγής φυσικών πηγών σπόρων, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
δ) «αναδάσωση»: κάθε άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή έκτασης που δεν είναι δάσος σε δάσος, μέσω φύτευσης, σποράς και/ή ανθρωπογενούς προαγωγής φυσικών πηγών σπόρων, περιοριζόμενη σε έκταση που ήταν δάσος αλλά έπαψε να είναι δάσος πριν από την 1η Ιανουαρίου 1990 και μετατράπηκε εκ νέου σε δάσος μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
ε) «αποδάσωση»: η άμεσα ανθρωπογενής μετατροπή δάσους σε έκταση που δεν είναι δάσος, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989·
στ) «διαχείριση δάσους»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών που εφαρμόζεται σε δάσος που επηρεάζει τις οικολογικές, οικονομικές ή κοινωνικές λειτουργίες του·
ζ) «διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις με γεωργικές καλλιέργειες καθώς και σε εκτάσεις που βρίσκονται σε αγρανάπαυση ή που προσωρινά δεν χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γεωργικών προϊόντων·
η) «διαχείριση βοσκοτόπων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις χρησιμοποιούμενες για παραγωγή ζωικού κεφαλαίου και αποσκοπούν στον έλεγχο ή τον επηρεασμό της ποσότητας και του τύπου της βλάστησης και του παραγόμενου κτηνοτροφικού κεφαλαίου·
θ) «επαναβλάστηση»: κάθε άμεση ανθρωπογενής δραστηριότητα με την οποία επιδιώκεται να αυξηθεί το απόθεμα άνθρακα έκτασης τουλάχιστον 0,05 εκταρίου μέσω του πολλαπλασιασμού των φυτών, εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν συνιστά δάσωση ή αναδάσωση·
ι) «απόθεμα άνθρακα»: η μάζα άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε δεξαμενή άνθρακα·
ια) «αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων»: κάθε δραστηριότητα απορρέουσα από σύστημα αποστράγγισης ή επανύγρανσης εκτάσεων τουλάχιστον 1 εκταρίου με οργανικό έδαφος οι οποίες έχουν υποστεί αποστράγγιση και/ή επανύγρανση μετά την 31η Δεκεμβρίου 1989, υπό τον όρο ότι δεν πρόκειται για άλλη δραστηριότητα για την οποία καταρτίζονται και τηρούνται λογαριασμοί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 και εφόσον η αποστράγγιση συνίσταται σε άμεση ανθρωπογενή ταπείνωση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα του εδάφους και η επανύγρανση σε άμεση ανθρωπογενή μερική ή ολική αναστροφή της αποστράγγισης·
ιβ) «πηγή»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα αέριο του θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου·
ιγ) «καταβόθρα»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που απορροφά από την ατμόσφαιρα αέριο του θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου·
ιδ) «δεξαμενή άνθρακα»: το σύνολο ή μέρος βιογεωχημικού στοιχείου ή συστήματος που βρίσκεται στην επικράτεια κράτους μέλους και εντός του οποίου αποθηκεύεται άνθρακας, κάθε πρόδρομος ενός αερίου του θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα ή κάθε αέριο του θερμοκηπίου που περιέχει άνθρακα·
ιε) «πρόδρομος ουσία αερίου του θερμοκηπίου»: χημική ένωση η οποία συμμετέχει στις χημικές αντιδράσεις παραγωγής οποιουδήποτε από τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο άρθρο 3 παράγραφος 4·
ιστ) «προϊόν υλοτομίας»: κάθε προϊόν υλοτομίας που εξέρχεται από τόπο υλοτομίας·
ιζ) «δάσος»: χερσαία έκταση οριζόμενη με βάση τις ελάχιστες τιμές μεγέθους έκτασης, συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος και δυνητικού ύψους των δέντρων κατά την ωριμότητα στο σημείο ανάπτυξης των δένδρων, όπως προσδιορίζονται για κάθε κράτος μέλος στο παράρτημα V. Στα δάση περιλαμβάνονται εκτάσεις με δέντρα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων νεαρών φυσικά αναπτυσσόμενων δέντρων ή φυτειών, που δεν έχουν ακόμη φθάσει τις ελάχιστες τιμές που προβλέπονται στο παράρτημα V συγκόμωσης ή ισοδύναμου ξυλαποθέματος ή το προαναφερόμενο ελάχιστο ύψος, συμπεριλαμβανομένης κάθε έκτασης που κανονικά αποτελεί τμήμα δασικής έκτασης αλλά λόγω ανθρώπινης παρέμβασης, όπως η υλοτομία, ή φυσικών αιτίων δεν καλύπτεται προσωρινά από δέντρα, όμως αναμένεται να μετατραπεί εκ νέου σε δάσος·
ιη) «συγκόμωση»: το τμήμα συγκεκριμένης έκτασης το οποίο καλύπτεται από την κάθετη προβολή της περιμέτρου της κόμης των δέντρων, εκφραζόμενο σε επί τοις εκατό ποσοστό·
ιθ) «ξυλαπόθεμα»: η πυκνότητα ιστάμενων και αναπτυσσόμενων δέντρων σε έκταση που καλύπτεται από δάσος, μετρούμενη σύμφωνα με μεθοδολογία που ορίζεται από το κράτος μέλος·
κ) «φυσική διαταραχή» ή «φυσικές διαταραχές»: συμβάντα ή περιστάσεις που δεν οφείλονται στον άνθρωπο, προκαλούν σημαντικές εκπομπές σε δάση και εκφεύγουν από τον έλεγχο του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος μέλος αδυνατεί αντικειμενικά να περιορίσει σημαντικά την επίδραση των συμβάντων ή των περιστάσεων στις εκπομπές, ακόμη και μετά την επέλευσή τους·
κα) «βασικό επίπεδο»: ο μέσος όρος των εκπομπών που προκαλούνται από φυσικές διαταραχές σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εξαιρουμένων των έκτροπων στατιστικών τιμών, ο οποίος υπολογίζεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 9 παράγραφος 2·
κβ) «χρόνος υποδιπλασιασμού»: ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική τιμή της ποσότητας άνθρακα που αποθηκεύεται σε προϊόντα υλοτομίας·
κγ) «στιγμιαία οξείδωση»: λογιστική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιείται η παραδοχή ότι το σύνολο της ποσότητας άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε προϊόντα υλοτομίας ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα τη χρονική στιγμή της υλοτόμησης·
κδ) «υπολειμματική υλοτομία»: κάθε υλοτομική δραστηριότητα που συνίσταται στην απόληψη ξυλείας προερχόμενης μεν από εκτάσεις οι οποίες έχουν πληγεί από φυσικές διαταραχές αλλά η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί, τουλάχιστον εν μέρει.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 12, για την τροποποίηση των ορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα μεταξύ αυτών των ορισμών και ενδεχόμενων τροποποιήσεων των ορισμών από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την τροποποίηση του παραρτήματος V με σκοπό την επικαιροποίηση των τιμών που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα σύμφωνα με τις τροποποιήσεις των ορισμών σχετικά με τα οριζόμενα στο παράρτημα V μεγέθη από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
Άρθρο 3
Υποχρέωση κατάρτισης και τήρησης λογαριασμών στον τομέα LULUCF
1. Για κάθε λογιστική περίοδο του παραρτήματος Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και τηρούν λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες στην επικράτειά τους οι οποίες εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
δάσωση·
β)
αναδάσωση·
γ)
αποδάσωση·
δ)
διαχείριση δάσους.
2. Για τη λογιστική περίοδο που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2021 και στο εξής, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και τηρεί ετήσιους λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς όλες οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες στην επικράτειά τους οι οποίες εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
α)
διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων·
β)
διαχείριση βοσκοτόπων.
Όσον αφορά τους ετήσιους λογαριασμούς εκπομπών και απορροφήσεων από τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, για τη λογιστική περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2013 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, εφαρμόζονται τα εξής:
α)
Από το 2016 έως το 2018, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έως τις 15 Μαρτίου εκάστου έτους έκθεση σχετικά με τα συστήματα που υπάρχουν και αναπτύσσονται για τον υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων. Τα κράτη μέλη αναφέρουν κατά πόσον αυτά τα συστήματα είναι σύμφωνα με τις μεθοδολογίες της IPCC και τις απαιτήσεις υποβολής στοιχείων της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC) σχετικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου.
β)
Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2022, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου εκάστου έτους, αρχικές, προκαταρκτικές και μη δεσμευτικές εκτιμήσεις των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, χρησιμοποιώντας, κατά περίπτωση, μεθοδολογίες της IPCC. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τουλάχιστον τη μεθοδολογία που περιγράφεται ως «Tier 1» στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της IPCC. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν αυτές τις εκτιμήσεις προκειμένου να καθορίσουν σημαντικές κατηγορίες και να αναπτύξουν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες Τier 2 και Tier 3 για τον σταθερό και ακριβή υπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων.
γ)
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις τελικές ετήσιες εκτιμήσεις τους για τη λογιστική απεικόνιση των δραστηριοτήτων διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων το αργότερο έως τις 15 Μαρτίου 2022.
δ)
Ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει παρέκκλιση προκειμένου να μεταθέσει την προθεσμία που ορίζεται στο στοιχείο γ), όταν ο καθορισμός των τελικών εκτιμήσεων για τη λογιστική απεικόνιση των δραστηριοτήτων διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων δεν μπορεί λογικά να επιτευχθεί εντός του χρονοδιαγράμματος που προβλέπεται στην παράγραφο αυτή για έναν τουλάχιστον από τους ακόλουθους λόγους:
i)
η απαιτούμενη λογιστική απεικόνιση δεν είναι, για τεχνικούς λόγους, δυνατόν να επιτευχθεί παρά μόνο σε χρονικά στάδια που υπερβαίνουν το χρονοδιάγραμμα,
ii)
η ολοκλήρωση της λογιστικής απεικόνισης εντός του χρονοδιαγράμματος θα ήταν δυσανάλογα δαπανηρή.
Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να τύχουν παρεκκλίσεως υποβάλλουν έως τις 15 Ιανουαρίου 2021 στην Επιτροπή αιτιολογημένη αίτηση.
Εφόσον η Επιτροπή θεωρήσει ότι η αίτηση είναι δικαιολογημένη, εγκρίνει την παρέκκλιση για μέγιστη περίοδο τριών ημερολογιακών ετών από τις 15 Μαρτίου 2022. Σε αντίθετη περίπτωση απορρίπτει την αίτηση και αιτιολογεί την απόφασή της.
Εάν χρειαστεί, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες που πρέπει να υποβληθούν εντός συγκεκριμένου εύλογου διαστήματος.
Η αίτηση παρέκκλισης θεωρείται ότι έγινε δεκτή εάν η Επιτροπή δεν έχει διατυπώσει αντιρρήσεις εντός έξι μηνών από την παραλαβή της αρχικής αίτησης του κράτους μέλους ή των συμπληρωματικών πληροφοριών που ζητήθηκαν.
3. Για κάθε λογιστική περίοδο του παραρτήματος Ι τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να καταρτίζουν και να τηρούν λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται επακριβώς οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από δραστηριότητες επαναβλάστησης και από δραστηριότητες αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων.
4. Οι αναφερόμενοι στις παραγράφους 1, 2 και 3 λογαριασμοί καλύπτουν τις εκπομπές και τις απορροφήσεις των ακόλουθων αερίων του θερμοκηπίου:
α)
διοξείδιο του άνθρακα (CO2)·
β)
μεθάνιο (CH4)·
γ)
υποξείδιο του αζώτου (N2O).
5. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στους λογαριασμούς τους συγκεκριμένη δραστηριότητα αναφερομένη στις παραγράφους 1, 2 και 3, όταν οι λογαριασμοί έχουν καταρτισθεί και τηρηθεί σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, από την ημερομηνία έναρξης της συγκεκριμένης δράσης ή από την 1η Ιανουαρίου 2013, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.
Άρθρο 4
Γενικοί λογιστικοί κανόνες
1. Στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους, τα κράτη μέλη σημειώνουν τις εκπομπές με θετικό (+) πρόσημο και τις απορροφήσεις με αρνητικό (-).
2. Κατά την κατάρτιση και την τήρηση των λογαριασμών τους, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ακρίβεια, την πληρότητα, τη συγκρισιμότητα και τη διαφάνεια των πληροφοριών που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση εκπομπών και απορροφήσεων σχετιζόμενων με τις αναφερόμενες στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 δραστηριότητες.
3. Οι εκπομπές και απορροφήσεις από δραστηριότητα εμπίπτουσα σε περισσότερες από μία κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 καταγράφονται μόνο σε μία κατηγορία για να αποφεύγεται διπλή καταγραφή.
4. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν, με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα, τις χερσαίες εκτάσεις όπου διεξάγεται δραστηριότητα εμπίπτουσα σε κατηγορία του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3. Εξασφαλίζουν ότι οι χερσαίες αυτές εκτάσεις μπορούν να ταυτοποιηθούν στον λογαριασμό που τηρείται για την αντίστοιχη κατηγορία.
5. Τα κράτη μέλη καταχωρίζουν στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους κάθε μεταβολή του αποθέματος άνθρακα των ακόλουθων δεξαμενών άνθρακα:
α)
υπέργεια βιομάζα·
β)
υπόγεια βιομάζα·
γ)
φυλλάδα·
δ)
νεκρό ξύλο·
ε)
οργανικός άνθρακας του εδάφους·
στ)
προϊόντα υλοτομίας.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέγουν να μη συμπεριλάβουν στους λογαριασμούς τους μεταβολές του αποθέματος άνθρακα για τις δεξαμενές άνθρακα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) του πρώτου εδαφίου εφόσον η δεξαμενή δεν αποτελεί πηγή. Τα κράτη μέλη θεωρούν ότι μια δεξαμενή άνθρακα δεν αποτελεί πηγή μόνο αν αυτό έχει αποδειχθεί με διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα.
6. Στο τέλος κάθε λογιστικής περιόδου που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη κλείνουν τους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 λογαριασμούς τους προσδιορίζοντας στους εν λόγω λογαριασμούς το ισοζύγιο των συνολικών καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων κατά τη σχετική λογιστική περίοδο.
7. Τα κράτη μέλη τηρούν πλήρες και ακριβές αρχείο όλων των δεδομένων που χρησιμοποιούν για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από την παρούσα απόφαση, τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ισχύει η παρούσα απόφαση.
8. Ανατίθεται επίσης στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 προκειμένου να τροποποιεί το παράρτημα Ι για να προσθέτει ή να τροποποιεί τις λογιστικές περιόδους ώστε να εξασφαλίζεται ότι αντιστοιχούν στις αντίστοιχες περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και ότι είναι συνεκτικές με τις λογιστικές περιόδους που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν και οι οποίες εφαρμόζονται στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς.
Άρθρο 5
Λογιστικοί κανόνες για τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση
1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν στους σχετικούς με τη δάσωση και την αναδάσωση λογαριασμούς τους τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που οφείλονται αποκλειστικά στη διεξαγωγή δραστηριοτήτων αυτού του είδους σε εκτάσεις που δεν ήταν δάση την 31η Δεκεμβρίου 1989. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταγράφουν τις εκπομπές από τις δραστηριότητες δάσωσης και αναδάσωσης σε ενιαίο λογαριασμό.
2. Τα κράτη μέλη καταγράφουν στους λογαριασμούς τους τις καθαρές εκπομπές και απορροφήσεις από τις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, καθώς και τις συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις για κάθε έτος της σχετικής λογιστικής περιόδου με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα στοιχεία.
3. Τα κράτη μέλη τηρούν λογαριασμούς για εκπομπές και απορροφήσεις σε εκτάσεις που έχουν ταυτοποιηθεί σε λογαριασμούς ως εκτάσεις υπό την κατηγορία της δραστηριότητας δάσωσης, αναδάσωσης ή αποδάσωσης, βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 4, ακόμη και όταν δεν διεξάγονται πλέον στις εκτάσεις αυτές οι συγκεκριμένες δραστηριότητες.
4. Στους υπολογισμούς για τις δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, κάθε κράτος μέλος καθορίζει τη δασική έκταση χρησιμοποιώντας την ίδια μονάδα χωρικής εκτίμησης που προσδιορίζεται στο παράρτημα V.
Άρθρο 6
Λογιστικοί κανόνες για τη διαχείριση των δασών
1. Τα κράτη μέλη καταγράφουν τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε δραστηριότητες διαχείρισης δασών, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί το αντίστοιχο επίπεδο αναφοράς που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Εάν το αποτέλεσμα του αναφερόμενου στην παράγραφο 1 υπολογισμού είναι αρνητικό για κάποια λογιστική περίοδο, το κράτος μέλος περιλαμβάνει, στους σχετικούς με τη διαχείριση των δασών λογαριασμούς του, συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις που δεν υπερβαίνουν το 3,5 % των εκπομπών του κατά το οριζόμενο στο παράρτημα VI έτος ή περίοδο βάσης, όπως δηλώνονται στην αντίστοιχη έκθεση την οποία υπέβαλε στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων της CMP ανά έτος ή περίοδο βάσης για τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, εξαιρουμένων των εκπομπών και των απορροφήσεων από δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3, επί τον αριθμό των ετών της συγκεκριμένης λογιστικής περιόδου.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι μέθοδοι υπολογισμού τις οποίες εφαρμόζουν στους λογαριασμούς τους για τις δραστηριότητες δασικής διαχείρισης συμφωνούν με το προσάρτημα II της απόφασης 2/CMP.6 και συνάδουν με τις μεθόδους υπολογισμού που εφαρμόζονται για τον υπολογισμό των οικείων επιπέδων αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ όσον αφορά τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
δεξαμενές άνθρακα και αέρια του θερμοκηπίου·
β)
έκταση δάσους υπό διαχείριση·
γ)
προϊόντα υλοτομίας·
δ)
φυσικές διαταραχές.
4. Το αργότερο ένα έτος πριν από το τέλος κάθε λογιστικής περιόδου, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς. Τα επίπεδα αναφοράς πρέπει να ταυτίζονται με αυτά που καθορίζονται μέσω πράξεων που εγκρίνουν όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή, ελλείψει τέτοιων πράξεων, τα επίπεδα αναφοράς υπολογίζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες και μεθοδολογίες που προβλέπονται σε σχετικές αποφάσεις που εκδίδονται από όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
5. Σε περίπτωση τροποποίησης των σχετικών διατάξεων των αποφάσεων 2/CMP.6 ή 2/CMP.7, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις αυτές, το αργότερο έξι μήνες μετά την έγκρισή τους.
6. Εάν σε ένα κράτος μέλος προκύψουν βελτιώσεις των μεθοδολογιών σχετικά με τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του επιπέδου αναφοράς που προσδιορίζεται στο παράρτημα ΙΙ, ή σε περίπτωση σημαντικής βελτίωσης της ποιότητας των δεδομένων που διαθέτει, το εν λόγω κράτος μέλος προβαίνει στις κατάλληλες τεχνικές διορθώσεις ώστε να συμπεριλάβει την επίδραση των επανυπολογισμών στους λογαριασμούς για τη διαχείριση των δασών. Οι τεχνικές διορθώσεις πρέπει να ταυτίζονται με τυχόν αντίστοιχες διορθώσεις που εγκρίνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξέτασης της UNFCCC, σύμφωνα με την απόφαση 2/CMP.7. Το κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή τις διορθώσεις αυτές το αργότερο μαζί με τα στοιχεία που υποβάλλει σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013.
7. Για τους σκοπούς των παραγράφων 4, 5 και 6, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την ποσότητα ετήσιων εκπομπών από φυσικές διαταραχές που έχει συμπεριληφθεί στα αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς τους, καθώς και τον τρόπο εκτίμησης της ποσότητας αυτής.
8. Η Επιτροπή ελέγχει τις πληροφορίες σχετικά με τα αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 καθώς και τις τεχνικές διορθώσεις κατά την παράγραφο 6 προκειμένου να διασφαλίσουν τη συνοχή των πληροφοριών που αποστέλλονται στην UNFCCC και των πληροφοριών που κοινοποιούνται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη.
9. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς του παραρτήματος ΙΙ σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιεί το επίπεδο αναφοράς του σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5 και κατόπιν της έγκρισης του επιπέδου αναφοράς μέσω των διαδικασιών της UNFCCC.
10. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη στους σχετικούς με τη διαχείριση των δασών λογαριασμούς τους την επίπτωση της όποιας τροποποίησης του παραρτήματος ΙΙ για το σύνολο της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου.
Άρθρο 7
Λογιστικοί κανόνες για τα προϊόντα υλοτομίας
1. Στους λογαριασμούς που τηρεί κάθε κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 καταγράφονται οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που οφείλονται σε αλλαγές της δεξαμενής των προϊόντων υλοτομίας, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών από προϊόντα υλοτομίας που έχουν απομακρυνθεί από τα δάση του πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013. Δεν συμπεριλαμβάνονται εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που έχουν ήδη καταγραφεί λογιστικά στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο κατά το χρονικό διάστημα 2008-2012 με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
2. Στους σχετικούς με τα προϊόντα υλοτομίας λογαριασμούς που τηρούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3, καταγράφονται τουλάχιστον οι εκπομπές που οφείλονται σε μεταβολές της δεξαμενής των προϊόντων υλοτομίας που εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες, με βάση τη συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως και τις προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ:
α)
χαρτί·
β)
ξυλόφυλλα·
γ)
πριστή ξυλεία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να συμπληρώνουν τις εν λόγω κατηγορίες με πληροφορίες σχετικά με τους φλοιούς, εφόσον τα διαθέσιμα δεδομένα είναι διαφανή και επαληθεύσιμα. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα υποκατηγορίες στο πλαίσιο οποιασδήποτε από τις ως άνω κατηγορίες. Αντί των μεθοδολογιών και των προκαθορισμένων τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού του παραρτήματος ΙΙΙ, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές ανά χώρα μεθοδολογίες και τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές προσδιορίζονται με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα και ότι οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι τουλάχιστον εξίσου αναλυτικές και ακριβείς με αυτές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ.
Για τα εξαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, τα ειδικά ανά χώρα δεδομένα αναφέρονται στις ειδικές ανά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού και τη χρήση των προϊόντων υλοτομίας στη χώρα εισαγωγής.
Τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν ειδικές κατά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού για προϊόντα υλοτομίας που τίθενται σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης, οι οποίες αποκλίνουν από εκείνες που χρησιμοποιούνται από το κράτος μέλος εισαγωγής στους λογαριασμούς τους δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3.
Τα προϊόντα ξυλείας που προέρχονται από αποδάσωση καταγράφονται στους λογαριασμούς με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
3. Όταν τα κράτη μέλη καταγράφουν στους λογαριασμούς που τηρούν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από προϊόντα υλοτομίας σε χώρους εναπόθεσης στερεών αποβλήτων, η λογιστική καταγραφή γίνεται με βάση τη στιγμιαία οξείδωση.
4. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν επίσης τη στιγμιαία οξείδωση όταν καταγράφουν στους λογαριασμούς τους εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που συγκομίστηκαν για ενεργειακούς σκοπούς.
Τα κράτη μέλη μπορούν, αποκλειστικά για λόγους ενημέρωσης, να περιλαμβάνουν στα στοιχεία που υποβάλλουν το ποσοστό ξυλείας για ενεργειακούς σκοπούς που εισάγεται από χώρες εκτός της Ένωσης και τις χώρες προέλευσης αυτής της ξυλείας.
5. Τα εισαγόμενα προϊόντα υλοτομίας, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, δεν καταγράφονται λογιστικά από το κράτος μέλος εισαγωγής. Τα κράτη μέλη καταγράφουν συνεπώς στους λογαριασμούς τους τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από προϊόντα υλοτομίας μόνον εφόσον αυτές οφείλονται σε προϊόντα υλοτομίας τα οποία απομακρύνονται από εκτάσεις που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς τους κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 1, 2 και 3.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την αναθεώρηση των πληροφοριών του παραρτήματος ΙΙΙ ώστε να ανταποκρίνονται στις τροποποιήσεις που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνιών που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
Άρθρο 8
Λογιστικοί κανόνες για τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, την επαναβλάστηση και την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων
1. Κάθε κράτος μέλος καταγράφει στους σχετικούς με τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων λογαριασμούς τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που οφείλονται σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί τις εκπομπές και τις απορροφήσεις του συγκεκριμένου κράτους μέλους που οφείλονται σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες κατά το έτος βάσης του που ορίζεται στο παράρτημα VI.
2. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν να καταρτίσουν και να τηρούν λογαριασμούς για την επαναβλάστηση και/ή την αποστράγγιση και την επανύγρανση υγροτόπων εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού που ορίζεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 9
Λογιστικοί κανόνες για τις φυσικές διαταραχές
1. Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις των παραγράφων 2 και 5 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τις μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές από τις υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), και δ).
2. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τη διάταξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, υπολογίζουν, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που καθορίζεται στο παράρτημα VII, ένα βασικό επίπεδο για καθεμία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ). Τα στοιχεία α) και β) του άρθρου 3 παράγραφος 1 έχουν κοινό βασικό επίπεδο. Εναλλακτικά, τα κράτη μέρη μπορούν να εφαρμόζουν μια διαφανή και συγκρίσιμη ειδική ανά χώρα μεθοδολογία, χρησιμοποιώντας μια σταθερή και εξ αρχής πλήρη χρονολογική σειρά δεδομένων, η οποία θα καλύπτει και το χρονικό διάστημα 1990-2009.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από τους λογαριασμούς τους για τον τομέα LULUCF, είτε σε ετήσια βάση είτε στο τέλος της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου, τις μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές που υπερβαίνουν το βασικό επίπεδο, όπως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 εφόσον:
α)
οι εκπομπές αυτές κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους της λογιστικής περιόδου υπερβαίνουν το βασικό επίπεδο συν ένα περιθώριο. Όταν το βασικό επίπεδο υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο που ορίζεται στο παράρτημα VII, το περιθώριο αυτό είναι ίσο με το διπλάσιο της τυπικής απόκλισης της χρονολογικής σειράς που έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του βασικού επιπέδου. Όταν το βασικό επίπεδο υπολογίζεται βάσει ειδικής ανά χώρα μεθοδολογίας, τα κράτη μέλη περιγράφουν τον τρόπο προσδιορισμού του περιθωρίου, σε περίπτωση που απαιτείται τέτοιο περιθώριο. Ανεξαρτήτως της χρησιμοποιούμενης μεθοδολογίας, αποφεύγεται η προσδοκία καθαρών πιστώσεων κατά τη διάρκεια της λογιστικής περιόδου·
β)
οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών της παραγράφου 5 πληρούνται και δηλώνονται από τα κράτη μέλη.
4. Κάθε κράτος μέλος που εξαιρεί μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές προκύπτουσες από φυσικές διαταραχές σε ένα συγκεκριμένο έτος της λογιστικής περιόδου:
α)
εξαιρεί από τη λογιστική καταγραφή, για το υπόλοιπο διάστημα της λογιστικής περιόδου, το σύνολο των επακόλουθων απορροφήσεων από τις εκτάσεις που επλήγησαν από τις φυσικές διαταραχές και στις οποίες σημειώθηκαν οι αναφερόμενες στην παράγραφο 3 εκπομπές·
β)
δεν εξαιρεί εκπομπές οφειλόμενες σε δραστηριότητες υλοτομίας και υπολειμματικής υλοτομίας που πραγματοποιήθηκαν στις εν λόγω εκτάσεις μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών·
γ)
δεν εξαιρεί εκπομπές οφειλόμενες σε προδιαγεγραμμένη καύση που έλαβε χώρα στις εν λόγω εκτάσεις κατά το συγκεκριμένο έτος της λογιστικής περιόδου·
δ)
δεν εξαιρεί εκπομπές σε εκτάσεις που υπέστησαν αποδάσωση μετά από συμβάντα φυσικών διαταραχών.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές προκύπτουσες από φυσικές διαταραχές μόνο εφόσον παρέχουν διαφανείς πληροφορίες επιδεικνύοντας:
α)
ότι έχουν προσδιοριστεί όλες οι χερσαίες εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές κατά το συγκεκριμένο έτος αναφοράς, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής θέσης τους καθώς και του έτους και του είδους των φυσικών διαταραχών·
β)
ότι δεν επήλθε κατά το υπόλοιπο διάστημα της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου αποδάσωση σε εκτάσεις που επλήγησαν από φυσικές διαταραχές και των οποίων οι εκπομπές εξαιρέθηκαν από τη λογιστική καταγραφή·
γ)
ποιες επαληθεύσιμες μέθοδοι και κριτήρια θα εφαρμοστούν για να διαπιστωθεί αν θα επέλθει αποδάσωση στις εν λόγω εκτάσεις κατά τα επόμενα έτη της λογιστικής περιόδου·
δ)
εάν είναι πρακτικά εφικτό, ποια μέτρα έλαβε το κράτος μέλος για τη διαχείριση ή τον έλεγχο των επιπτώσεων των εν λόγω φυσικών διαταραχών·
ε)
εάν είναι δυνατόν, ποια μέτρα έλαβε το κράτος μέλος για την αποκατάσταση των εκτάσεων που επλήγησαν από τις εν λόγω φυσικές διαταραχές.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 12 για την αναθεώρηση των απαιτήσεων παροχής πληροφοριών της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου ώστε να ανταποκρίνονται στις αναθεωρήσεις πράξεων των οργάνων της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Άρθρο 10
Πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις στον τομέα LULUCF
1. Το αργότερο 18 μήνες μετά την έναρξη κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τις τρέχουσες και μελλοντικές δράσεις τους στον τομέα LULUCF για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και τη διατήρηση ή την αύξηση των απορροφήσεων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3 της παρούσας απόφασης, υπό τη μορφή χωριστού εγγράφου ή ως σαφώς διακριτό τμήμα των εθνικών αναπτυξιακών στρατηγικών χαμηλών εκπομπών άνθρακα σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 ή άλλων εθνικών στρατηγικών ή σχεδίων που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων φορέων. Όταν ένα κράτος μέλος υποβάλλει τέτοιου είδους πληροφορίες στο πλαίσιο αναπτυξιακών στρατηγικών χαμηλών εκπομπών βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013, ισχύει το σχετικό χρονοδιάγραμμα που ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό.
Οι πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις στον τομέα LULUCF καλύπτουν την αντίστοιχη λογιστική περίοδο που καθορίζεται στο παράρτημα Ι.
2. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στις πληροφορίες που υποβάλλουν σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες, όσον αφορά κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1, 2 και 3:
α)
περιγραφή παλαιότερων τάσεων των εκπομπών και των απορροφήσεων, συμπεριλαμβανομένων, ει δυνατόν, των ιστορικών τάσεων στον βαθμό που αυτές μπορούν ευλόγως να ανασυσταθούν·
β)
προβλέψεις για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις κατά τη λογιστική περίοδο·
γ)
ανάλυση των δυνατοτήτων περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών και διατήρησης ή αύξησης των απορροφήσεων·
δ)
κατάλογο των πλέον κατάλληλων μέτρων για να ληφθεί υπόψιν η κατάσταση στη χώρα, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση αλλά όχι αποκλειστικά των ενδεικτικών μέτρων που καθορίζονται στο παράρτημα IV, τα οποία έχουν προγραμματιστεί από το κράτος μέλος και/ή πρόκειται να εφαρμοστούν για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων μετριασμού, εφόσον έχουν προσδιοριστεί τέτοιες δυνατότητες βάσει της ανάλυσης που αναφέρεται στο στοιχείο γ)·
ε)
υπάρχουσες και προβλεπόμενες πολιτικές για την εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο δ), συμπεριλαμβανομένης ποσοτικής ή ποιοτικής περιγραφής του αναμενόμενου αντικτύπου των μέτρων αυτών στις εκπομπές και τις απορροφήσεις, λαμβανομένων υπόψη άλλων πολιτικών και μέτρων που σχετίζονται με τον τομέα LULUCF·
στ)
ενδεικτικά χρονοδιαγράμματα για τη θέσπιση και την εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο δ).
3. Η Επιτροπή μπορεί να παρέχει κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη για να διευκολύνει την ανταλλαγή συγκρίσιμων πληροφοριών.
Η Επιτροπή μπορεί, σε συνεννόηση με τα κράτη μέλη, να συγκεφαλαιώνει τα συμπεράσματά της από όλες τις πληροφορίες που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF, προκειμένου να διευκολύνει την ανταλλαγή γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών.
4. Το αργότερο στο μέσο κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, καθώς και κατά τη λήξη της περιόδου αυτής, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση στην οποία περιγράφουν την πρόοδο της εφαρμογής των δράσεών τους στον τομέα LULUCF.
Η Επιτροπή μπορεί να δημοσιεύει συγκεφαλαιωτική έκθεση με βάση τις εκθέσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού τις πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις τους στον τομέα LULUCF καθώς και τις εκθέσεις του πρώτου εδαφίου εντός τριών μηνών από την υποβολή τους στην Επιτροπή.
Άρθρο 11
Επανεξέταση
Η Επιτροπή επανεξετάζει τους λογιστικούς κανόνες της παρούσας απόφασης με βάση σχετικές αποφάσεις των οργάνων της UNFCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή σύμφωνα με άλλη ενωσιακή νομοθεσία, ή, ελλείψει τέτοιων αποφάσεων, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2017, και, εάν κριθεί σκόπιμο, υποβάλλει σχετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Άρθρο 12
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων εκχωρείται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 2 παράγραφος 3, στο άρθρο 4 παράγραφος 8, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 6 εκχωρείται στην Επιτροπή για περίοδο οκτώ ετών από τις 8 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των οκτώ ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 2 παράγραφος 3, στο άρθρο 4 παράγραφος 8, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 6, μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτή και παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία η οποία καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη ισχυουσών κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2, του άρθρου 2 παράγραφος 3, του άρθρου 4 παράγραφος 8, του άρθρου 6 παράγραφος 9, του άρθρου 7 παράγραφος 6 και του άρθρου 9 παράγραφος 6 τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθεί ένσταση ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε από το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν ένσταση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 13
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 14
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 21 Μαΐου 2013.