NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 608/2013
ze dne 12. června 2013
o vymáhání práv duševního vlastnictví celními orgány a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1383/2003
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve svém usnesení ze dne 25. září 2008 o komplexním evropském plánu boje proti padělání a pirátství Rada požádala, aby bylo přezkoumáno nařízení Rady (ES) č. 1383/2003 ze dne 22. července 2003 o přijímání opatření celních orgánů proti zboží podezřelému z porušení určitých práv duševního vlastnictví a o opatřeních, která mají být přijata proti zboží, o kterém bylo zjištěno, že tato práva porušilo (2).
(2)
Uvádění zboží porušujícího práva duševního vlastnictví na trh způsobuje značnou škodu držitelům práv, uživatelům nebo skupinám producentů a výrobcům a obchodníkům, kteří dodržují právní předpisy. Takové uvádění může rovněž klamat spotřebitele a v některých případech by mohlo ohrozit jejich zdraví a bezpečnost. Takovému zboží by měl být pokud možno zamezen přístup na trh Unie a měla by být přijata opatření v zájmu řešení tohoto protiprávního uvádění na trh, aniž by jimi byl ztěžován legitimní obchod.
(3)
Přezkum nařízení (ES) č. 1383/2003 ukázal, že jsou s ohledem na vývoj v hospodářské, obchodní a právní oblasti nezbytná určitá zlepšení právního rámce, která posílí vymáhání práv duševního vlastnictví celními orgány a zajistí rovněž dostatečně jasnou právní úpravu.
(4)
Celní orgány by měly mít pravomoc vymáhat práva duševního vlastnictví, pokud jde o zboží, které podle celních předpisů Unie podléhá celnímu dohledu nebo celní kontrole, a provádět odpovídající kontroly tohoto zboží, aby zabránily operacím, které jsou v rozporu s právními předpisy v oblasti duševního vlastnictví. Vymáhání práv duševního vlastnictví na hranicích, bez ohledu na to, kde zboží je nebo by mělo být pod celním dohledem nebo celní kontrolou, je účinným způsobem, jak rychle a účelně poskytnout držiteli práva i uživatelům nebo skupinám producentů právní ochranu. Pokud je propuštění zboží pozastaveno nebo je zboží zadrženo na hranicích celními orgány, mělo by být zapotřebí jen jediné řízení, zatímco u zboží nalezeného na trhu, které bylo rozděleno a doručeno maloobchodníkům, by k dosažení stejné úrovně vymáhání práva mělo být zapotřebí několik oddělených řízení. Měla by být zavedena výjimka pro zboží propuštěné do volného oběhu v režimu konečného použití, protože takové zboží zůstává pod celním dohledem, i když bylo propuštěno do volného oběhu. Toto nařízení by se nemělo vztahovat na zboží v osobních zavazadlech cestujících, pokud je určeno pro jejich vlastní osobní potřebu a nic nenaznačuje, že se jedná o obchodní dopravu.
(5)
Nařízení (ES) č. 1383/2003 se nevztahuje na některá práva duševního vlastnictví a z oblasti jeho působnosti jsou vyloučena některá porušení. Za účelem posílení vymáhání práv duševního vlastnictví by měl být zásah celních orgánů rozšířen na další druhy porušení, na které se nevztahuje nařízení (ES) č. 1383/2003. Do oblasti působnosti tohoto nařízení by proto měly být zahrnuty kromě práv, která jsou již zahrnuta v nařízení (ES) č. 1383/2003, také obchodní názvy, pokud jsou podle vnitrostátních právních předpisů chráněny jako výlučná vlastnická práva, topografie polovodičových výrobků a užitné vzory a zařízení, jež jsou navržena, vyráběna nebo přizpůsobena především proto, aby umožnila nebo usnadnila obcházení technických opatření.
(6)
Porušení související s takzvaným nelegálním paralelním obchodem a s nadlimitním zbožím („overruns“) jsou z oblasti působnosti nařízení (ES) č. 1383/2003 vyloučena. Zboží určené pro nelegální paralelní obchod, totiž zboží, které sice bylo vyrobeno se souhlasem držitele práva, ale bylo v Evropském hospodářském prostoru poprvé uvedeno na trh bez jeho souhlasu, a nadlimitní zboží, totiž zboží, které osoba, jež je držitelem práv řádně zmocněna k výrobě určitého množství zboží, vyrobila nad rámec množství dohodnutého mezi touto osobou a držitelem práv, je vyráběno jako pravé zboží, a tudíž není vhodné, aby celní orgány na toto zboží zaměřovaly své úsilí. Nelegální paralelní obchod a nadlimitní zboží by tedy měly být z oblasti působnosti tohoto nařízení rovněž vyloučeny.
(7)
Členské státy ve spolupráci s Komisí by měly za účelem zajištění správného uplatňování tohoto nařízení celním úředníkům poskytovat vhodnou odbornou přípravu.
(8)
Toto nařízení, bude-li plně uplatňováno, dále přispěje k dosažení vnitřního trhu, který zajišťuje účinnější ochranu držitelů práv, podporuje tvořivost a inovace a poskytuje spotřebitelům spolehlivé a vysoce kvalitní výrobky, což by mělo následně posílit přeshraniční transakce mezi spotřebiteli, podniky a obchodníky.
(9)
Členské státy čelí stále omezenějším zdrojům v oblasti celních služeb. Je proto nutné podpořit prosazování nových technologií a strategií řízení rizik, aby byly v maximální míře využity zdroje, jež jsou celním orgánům k dispozici.
(10)
Toto nařízení obsahuje pouze procesní pravidla pro celní orgány. Toto nařízení nezavádí ani žádná kritéria pro zjištění, zda nedošlo k porušení práva duševního vlastnictví.
(11)
Podle „prohlášení o dohodě TRIPS a veřejném zdraví“ přijatého Konferencí ministrů WTO v Dohá dne 14. listopadu 2001, může být a měla by být Dohoda o obchodních aspektech práv k duševnímu vlastnictví (dále jen „dohoda TRIPS“) vykládána a prováděna tak, aby podporovala právo členů WTO na ochranu veřejného zdraví, a obzvláště právo na podporu přístupu k lékům pro všechny. V souladu s mezinárodními závazky Unie a její politikou v oblasti rozvojové spolupráce a s ohledem na léčivé přípravky v tranzitu přes území Unie v případech, kdy je průchod tímto územím, ať s překládáním, skladováním, rozdělováním nákladu nebo změnami druhu dopravy či dopravních prostředků, či bez těchto úkonů, pouze částí celé cesty začínající i končící mimo území Unie, by proto celní orgány měly při posuzování rizika porušení práv duševního vlastnictví zvážit, zda existuje významná pravděpodobnost, že budou tyto léčivé přípravky přesměrovány na trh Unie.
(12)
Tímto nařízením by neměla být dotčena ustanovení o pravomoci soudů, zejména ustanovení nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1215/2012 ze dne 12. prosince 2012 o příslušnosti a uznávání a výkonu soudních rozhodnutí v občanských a obchodních věcech (3).
(13)
Osoby, uživatelé nebo skupiny producentů, kteří mohou vlastním jménem zahájit soudní řízení o možném porušení práva duševního vlastnictví, by měli být oprávněni podat žádost.
(14)
Aby bylo zajištěno, že práva duševního vlastnictví budou vymáhána v celé Unii, je třeba stanovit, že se mohou osoby a subjekty domáhající se práva duševního vlastnictví vztahujícího se na celé území Unie obracet se svou žádostí na celní orgány v jednom členském státě. Tito žadatelé by měli mít možnost požádat tyto celní orgány, aby přijaly rozhodnutí požadující přijetí opatření k vymáhání práva duševního vlastnictví jak ve svém členském státě, tak v jakémkoli jiném členském státě.
(15)
Za účelem zajištění rychlého vymáhání práv duševního vlastnictví by mělo být stanoveno, že pokud mají celní orgány na základě dostatečných náznaků podezření, že zboží pod jejich dohledem porušuje práva duševního vlastnictví, mohou buď z vlastního podnětu, nebo na žádost pozastavit propuštění zboží či zboží zadržet, aby osoba nebo subjekt oprávněný podat žádost mohly zahájit řízení o tom, zda bylo právo duševního vlastnictví porušeno.
(16)
Nařízení (ES) č. 1383/2003 členským státům dovolilo stanovit postup umožňující zničení určitých druhů zboží, aniž by vznikla povinnost zahájit řízení ke zjištění, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví. Jak uvádí usnesení Evropského parlamentu ze dne 18. prosince 2008 o dopadu padělatelství na mezinárodní obchod (4), tento postup se v členských státech, kde je k dispozici, velice osvědčil. Proto by měl být takovýto postup povinný u veškerých porušení práv duševního vlastnictví a měl by se používat, pokud deklarant nebo držitel zboží s tímto zničením souhlasí. Tento postup by kromě toho měl zajistit, aby celní orgány mohly mít za to, že deklarant nebo držitel zboží souhlasí se zničením zboží, jestliže ve stanovené lhůtě nevznesl výslovně proti zničení námitky.
(17)
Za účelem snížení administrativní zátěže a nákladů na minimum by měl být pro malé zásilky padělků nebo nedovolených napodobenin zaveden zvláštní postup, který by umožnil toto zboží zničit bez výslovného souhlasu žadatele v každém jednotlivém případě. Za účelem uplatnění tohoto postupu by se však mělo požadovat, aby žadatel uvedl tento požadavek v žádosti. Celní orgány by rovněž měly mít možnost požadovat, aby žadatel pokryl náklady, které v souvislosti s uplatňováním tohoto postupu vzniknou.
(18)
Z důvodu větší právní jistoty je vhodné pozměnit lhůty pro pozastavení propuštění zboží podezřelého z porušení práva duševního vlastnictví a podmínky, za kterých by měly celní orgány držitelům práv, uživatelům nebo skupinám producentů předávat informace o zadrženém zboží, stanovené v současnosti v nařízení (ES) č. 1383/2003.
(19)
Při zohlednění prozatímní a preventivní povahy opatření, která celní orgány přijímají při uplatňování tohoto nařízení, a protichůdných zájmů stran dotčených těmito opatřeními by měly být některé aspekty postupů upraveny tak, aby bylo zajištěno bezproblémové provádění tohoto nařízení a aby byla současně dodržována práva dotčených stran. S ohledem na různá oznámení stanovená v tomto nařízení by tedy měly celní orgány zasílat oznámení příslušné osobě, a to na základě dokumentů týkajících se celního zacházení nebo situace, ve které se zboží nachází. Protože z postupu pro zničení zboží vyplývá, že jak deklarant nebo držitel zboží, tak i držitel rozhodnutí by měli sdělit své možné námitky vůči zničení současně, mělo by být mimoto zajištěno, aby držitel rozhodnutí měl možnost reagovat na potenciální námitku vůči zničení, kterou vznese deklarant nebo držitel zboží. Je tudíž potřeba zajistit, aby deklarantu nebo držiteli zboží bylo oznámeno pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení nejpozději téhož dne, kdy toto bylo oznámeno držiteli rozhodnutí.
(20)
Celní orgány a Komise se vyzývají, aby v rámci svých příslušných pravomocí spolupracovaly s Evropským střediskem pro sledování porušování práv duševního vlastnictví.
(21)
S cílem odstranit mezinárodní obchod se zbožím porušujícím práva duševního vlastnictví stanoví dohoda TRIPS, že členové WTO mají podporovat výměnu informací mezi celními orgány týkajících se takového obchodu. V souladu s tím by mělo být možné, aby Komise a celní orgány členských států sdílely informace o podezřeních týkajících se porušování práv duševního vlastnictví s příslušnými orgány třetích zemí, včetně informací o zboží, které je v tranzitu přes území Unie a pochází z těchto třetích zemí, nebo je pro ně určeno.
(22)
V zájmu účinnosti by se mělo použít nařízení Rady (ES) č. 515/97 ze dne 13. března 1997 o vzájemné pomoci mezi správními orgány členských států a jejich spolupráci s Komisí k zajištění řádného používání celních a zemědělských předpisů (5).
(23)
Odpovědnost celních orgánů by se měla řídit právními předpisy členských států, avšak schválení žádosti celními orgány by nemělo zakládat nárok držitele rozhodnutí na náhradu škody v případě, že zboží podezřelé z porušování práv duševního vlastnictví není celními orgány odhaleno a je propuštěno nebo není přijato žádné opatření k jeho zadržení.
(24)
Vzhledem k tomu, že celní orgány po schválení žádosti přijmou opatření, je vhodné stanovit, že držitel rozhodnutí by měl uhradit veškeré náklady, které celním orgánům při přijímání opatření k vymáhání jeho práv duševního vlastnictví vzniknou. To by ovšem držiteli rozhodnutí nemělo bránit v tom, aby požadoval náhradu škody od porušovatele nebo jiných osob, které podle právních předpisů členského státu, v němž bylo zboží nalezeno, mohou být považovány za odpovědné. Mezi tyto osoby mohou patřit případně i zprostředkovatelé. Náklady a škody, jež vzniknou osobám jiným než celním orgánům v důsledku opatření celních orgánů, při nichž je pozastaveno propuštění zboží nebo je zboží zadrženo na základě nároku třetí osoby vycházejícího z duševního vlastnictví, by se měly řídit zvláštními právními předpisy použitelnými na každý jednotlivý případ.
(25)
Toto nařízení zavádí pro celní orgány možnost povolit, aby zboží, které má být zničeno, bylo přepraveno pod celním dohledem mezi různými místy na celním území Unie. Celní orgány mohou navíc rozhodnout, že toto zboží propustí do volného oběhu za účelem další recyklace nebo vyřazení mimo obchodní toky, mimo jiné i za účelem zvyšování povědomí, odborné přípravy a vzdělávání.
(26)
Vymáhání práv duševního vlastnictví celními orgány vyžaduje výměnu údajů o rozhodnutích týkajících se žádostí. Takové zpracování údajů zahrnuje také osobní údaje, a mělo by proto probíhat v souladu s právem Unie, jak je stanoví zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (6) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (7).
(27)
Informace týkající se rozhodnutí o žádostech a opatření celních orgánů by měly být vyměňovány prostřednictvím ústřední databáze. Je třeba definovat subjekt, který bude kontrolovat a řídit databázi, a subjekty odpovědné za zajištění bezpečnosti zpracovávání údajů, jež databáze obsahuje. Zavedení všech druhů možné interoperability nebo výměn by mělo být v první řadě v souladu se zásadou omezení účelu, konkrétně by údaje měly být použity pro účely, pro které databáze byla vytvořena, a neměla by být povolena žádná další výměna nebo propojení nad rámec tohoto účelu.
(28)
Aby mohla být upravena definice malých zásilek, pokud se ukáže jako nepraktická, při zohlednění potřeby zajistit účinné fungování postupu nebo případně zabránit jakémukoli obcházení tohoto postupu, pokud jde o složení zásilek, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změny jiných než podstatných prvků definice malých zásilek, zejména určitých množství stanovených v uvedené definici. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(29)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení ustanovení ohledně definování prvků praktických opatření pro výměnu údajů se třetími zeměmi a ustanovení týkajících se formulářů žádosti a formulářů žádosti o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, zejména za účelem definování těchto prvků praktických opatření a zavedení příslušných formulářů. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (8). Přestože předmět ustanovení tohoto nařízení, která se mají provést, spadá do působnosti společné obchodní politiky, měl by být vzhledem k povaze a účinkům těchto prováděcích aktů pro zavedení standardních formulářů použit při jejich přijímání poradní postup, jelikož veškeré podrobnosti ohledně toho, které informace mají být ve formulářích uvedeny, přímo vyplývají ze znění tohoto nařízení. Tyto prováděcí akty tudíž zavedou pouze vzor a strukturu formuláře a na společnou obchodní politiku Unie nebudou mít žádný další dopad.
(30)
Nařízení (ES) č. 1383/2003 by mělo být zrušeno.
(31)
Evropský inspektor ochrany údajů byl konzultován v souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 45/2001 a vydal stanovisko dne 12. října 2011 (9),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví podmínky a postupy, za kterých celní orgány přijímají opatření, pokud zboží podezřelé z porušení práva duševního vlastnictví podléhá nebo by mělo podléhat na celním území Unie celnímu dohledu nebo celní kontrole podle nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (10), zejména jedná-li se o zboží v těchto situacích:
a)
pokud je v celním prohlášení navrženo k propuštění do volného oběhu, k vývozu nebo zpětnému vývozu;
b)
pokud vstupuje na celní území Unie nebo je opouští;
c)
pokud je umístěno do režimu s podmíněným osvobozením od cla nebo do svobodného pásma či svobodného skladu.
2. Ohledně zboží podléhajícího celnímu dohledu nebo celní kontrole, a aniž jsou dotčeny články 17 a 18, provádějí celní orgány vhodné celní kontroly a přijímají přiměřená opatření k identifikaci zboží, jak je stanoveno v čl. 13 odst. 1 a v článku 72 nařízení (EHS) č. 2913/92, v souladu s kritérii analýzy rizik s cílem zabránit jednání, které je v rozporu s právními předpisy v oblasti práva duševního vlastnictví platnými na území Unie, a s cílem spolupracovat se třetími zeměmi na prosazování práv duševního vlastnictví.
3. Toto nařízení se nevztahuje na zboží, které bylo propuštěno do volného oběhu v režimu konečného použití.
4. Toto nařízení se nevztahuje na zboží neobchodní povahy v osobních zavazadlech cestujících.
5. Toto nařízení se nevztahuje na zboží, které bylo vyrobeno se souhlasem držitele práva, a ani na zboží, které osoba, jež je držitelem práva řádně zmocněna k výrobě určitého množství zboží, vyrobila nad rámec množství dohodnutého mezi touto osobou a držitelem práva.
6. Tímto nařízením není dotčeno vnitrostátní právo ani právo Unie týkající se práv duševního vlastnictví a ani právní předpisy členských států upravující trestní řízení.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„právem duševního vlastnictví“:
a)
ochranná známka;
b)
(průmyslový) vzor;
c)
autorské právo nebo jakékoli související právo stanovené vnitrostátními nebo unijními právními předpisy;
d)
zeměpisné označení;
e)
patent stanovený vnitrostátními nebo unijními právními předpisy;
f)
dodatkové ochranné osvědčení pro léčivé přípravky stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 469/2009 ze dne 6. května 2009 o dodatkových ochranných osvědčeních pro léčivé přípravky (11);
g)
dodatkové ochranné osvědčení pro přípravky na ochranu rostlin stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1610/96 ze dne 23. července 1996 o zavedení dodatkových ochranných osvědčení pro přípravky na ochranu rostlin (12);
h)
odrůdové právo Společenství stanovené v nařízení Rady (ES) č. 2100/94 ze dne 27. července 1994 o odrůdových právech Společenství (13);
i)
odrůdové právo stanovené vnitrostátními právními předpisy;
j)
topografie polovodičového výrobku stanovená vnitrostátními nebo unijními právními předpisy;
k)
užitný vzor, pokud je vnitrostátními nebo unijními právními předpisy chráněn jako právo duševního vlastnictví;
l)
obchodní název, pokud je vnitrostátními nebo unijními předpisy chráněn jako výlučné právo duševního vlastnictví;
2)
„ochrannou známkou“:
a)
ochranná známka Společenství stanovená v nařízení Rady (ES) č. 207/2009 ze dne 26. února 2009 o ochranné známce Společenství (14);
b)
ochranná známka zapsaná v členském státě nebo v případě Belgie, Lucemburska či Nizozemska u Úřadu Beneluxu pro duševní vlastnictví;
c)
ochranná známka zapsaná na základě mezinárodní přihlášky s účinky pro členský stát nebo Unii;
3)
„(průmyslovým) vzorem“:
a)
průmyslový vzor Společenství stanovený v nařízení (ES) č. 6/2002 ze dne 12. prosince 2001 o (průmyslových) vzorech Společenství (15);
b)
průmyslový vzor zapsaný v členském státě nebo v případě Belgie, Lucemburska či Nizozemska u Úřadu Beneluxu pro duševní vlastnictví;
c)
průmyslový vzor zapsaný na základě mezinárodní přihlášky s účinky pro členský stát nebo Unii;
4)
„zeměpisným označením“:
a)
zeměpisné označení nebo chráněné označení původu zemědělských produktů a potravin stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 ze dne 21. listopadu 2012 o režimech jakosti zemědělských produktů a potravin (16);
b)
označení původu nebo zeměpisné označení vína stanovené v nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (17);
c)
zeměpisné označení aromatizovaných vinných nápojů stanovené v nařízení Rady (EHS) č. 1601/91 ze dne 10. června 1991, kterým se stanoví obecná pravidla pro definici, označování a obchodní úpravu aromatizovaných vín, aromatizovaných, vinných nápojů a aromatizovaných vinných koktejlů (18);
d)
zeměpisné označení lihovin stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 ze dne 15. ledna 2008 o definici, popisu, obchodní úpravě, označování a ochraně zeměpisných označení lihovin (19);
e)
zeměpisné označení produktů, na něž se nevztahují písmena a) až d), pokud je vnitrostátními nebo unijními právními předpisy stanoveno jako výlučné právo duševního vlastnictví;
f)
zeměpisné označení stanovené v dohodách mezi Unií a třetími zeměmi, které je v těchto dohodách uvedeno;
5)
„padělky“:
a)
zboží, které je předmětem činu porušujícího práva k ochranné známce v členském státě, kde se zboží nachází, a nese neoprávněně značku, která je totožná s ochrannou známkou platně zapsanou pro stejný druh zboží nebo která nemůže být od této ochranné známky ve svých podstatných znacích odlišena;
b)
zboží, které je předmětem činu porušujícího práva k zeměpisnému označení v členském státě, kde se zboží nachází, a je označené nebo popsané názvem nebo výrazem chráněným ve vztahu k danému zeměpisnému označení;
c)
jakýkoli obal, etiketa, nálepka, leták, návod k použití, doklad o záruce nebo jiná podobná věc, i když je předkládána samostatně, která je předmětem činu porušujícího ochrannou známku nebo zeměpisné označení a která obsahuje značku, název nebo výraz totožný s platně zapsanou ochrannou známkou nebo chráněným zeměpisným označením nebo která nemůže být ve svých podstatných znacích odlišena od této ochranné známky nebo zeměpisného označení a jež může být použita pro stejný druh zboží, jako je ten, pro nějž byly ochranná známka nebo zeměpisné označení zapsány;
6)
„nedovolenými napodobeninami“ zboží, které je v členském státě, v němž se zboží nachází, předmětem činu porušujícího autorské právo nebo právo s ním související nebo (průmyslový) vzor a které představuje nebo obsahuje kopie pořízené bez souhlasu držitele autorského práva nebo práva s ním souvisejícího nebo (průmyslového) vzoru, nebo bez souhlasu osoby oprávněné tímto držitelem v zemi výroby;
7)
„zbožím podezřelým z porušení práva duševního vlastnictví“ zboží, u něhož existují dostatečné náznaky, že v členském státě, ve kterém se zboží nachází, představuje prima facie:
a)
zboží, které je předmětem činu porušujícího právo duševního vlastnictví v daném členském státě;
b)
zařízení, výrobky nebo součástky, jež jsou primárně navrženy, vyráběny nebo přizpůsobeny především proto, aby umožnily nebo usnadnily obcházení jakékoli technologie, zařízení nebo součástky, jež při své obvyklé funkci zamezuje nebo omezuje úkony ve vztahu k dílům, ke kterým nebylo uděleno svolení držitele jakéhokoli autorského práva nebo práva s ním souvisejícího, a jež souvisejí s některým z činů porušujících v daném členském státě tato práva;
c)
jakoukoli formu nebo matrici, které jsou zvláště určeny nebo přizpůsobeny pro výrobu zboží, jež představuje porušení práva duševního vlastnictví, pokud tato forma nebo matrice souvisejí s některým z činů porušujících v daném členském státě právo duševního vlastnictví;
8)
„držitelem práv“ držitel některého práva duševního vlastnictví;
9)
„žádostí“ žádost o přijetí opatření celních orgánů ve vztahu ke zboží podezřelému z porušení práva duševního vlastnictví podaná příslušnému celnímu útvaru;
10)
„vnitrostátní žádostí“ žádost, ve které se od celních orgánů členského státu požaduje, aby přijaly opatření v tomto členském státě;
11)
„unijní žádostí“ žádost podaná v jednom členském státě, ve které se požaduje, aby celní orgány tohoto členského státu a jednoho nebo více jiných členských států přijaly opatření v příslušných členských státech;
12)
„žadatelem“ osoba nebo subjekt, jehož jménem je žádost podána;
13)
„držitelem rozhodnutí“ držitel rozhodnutí o schválení žádosti;
14)
„držitelem zboží“ osoba, která je vlastníkem zboží podezřelého z porušení práva duševního vlastnictví nebo která má podobné právo nakládat s tímto zbožím nebo má nad ním fyzickou kontrolu;
15)
„deklarantem“ deklarant ve smyslu čl. 4 bodu 18 nařízení (EHS) č. 2913/92;
16)
„zničením“ fyzické zničení, recyklace nebo vyřazení zboží z obchodních toků tak, aby se zabránilo způsobení škody držiteli rozhodnutí;
17)
„celním územím Unie“ celní území Společenství ve smyslu článku 3 nařízení (EHS) č. 2913/92;
18)
„propuštěním zboží“ propuštěním zboží ve smyslu čl. 4 bodu 20 nařízení (EHS) č. 2913/92;
19)
„malou zásilkou“ poštovní zásilka nebo expresní zásilka doručovaná kurýrní službou, která:
a)
neobsahuje více než tři jednotky
nebo
b)
má hrubou hmotnost nižší než dva kilogramy.
Pro účely písmene a) se „jednotkou“ rozumí zboží klasifikované podle kombinované nomenklatury v souladu s přílohou I nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (20), pokud je nebalené, nebo balíček takového zboží určeného pro maloobchodní prodej konečnému spotřebiteli.
Pro účely této definice se samostatné zboží spadající pod tentýž kód kombinované nomenklatury považuje za různé jednotky a zboží uváděné jako sady klasifikované v rámci jednoho kódu kombinované nomenklatury se považuje za jednu jednotku;
20)
„zbožím podléhajícím zkáze“ jakékoli zboží, o kterém se celní orgány domnívají, že by se při skladování kratším než 20 dní ode dne pozastavení propuštění nebo zadržení znehodnotilo;
21)
„výlučnou licencí“ licence (ať již všeobecná, nebo omezená), na jejímž základě je nabyvatel licence oprávněn užívat právo duševního vlastnictví způsobem, který licence povoluje, s vyloučením všech ostatních osob, včetně osoby udělující licenci.
KAPITOLA II
ŽÁDOSTI
ODDÍL 1
Podávání žádostí
Článek 3
Oprávnění podat žádost
Následující osoby a subjekty jsou oprávněny v rozsahu, v jakém jsou oprávněny zahájit řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví, v členském státě nebo členských státech, kde mají celní orgány přijmout opatření, podat:
1)
vnitrostátní nebo unijní žádost:
a)
držitelé práv;
b)
kolektivní správci práv duševního vlastnictví podle čl. 4 odst. 1 písm. c) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/48/ES ze dne 29. dubna 2004 o vymáhání práv duševního vlastnictví (21);
c)
profesní subjekty ochrany práv podle čl. 4 odst. 1 písm. d) směrnice 2004/48/ES;
d)
seskupení ve smyslu čl. 3 bodu 2 a čl. 49 odst. 1 nařízení (EU) č. 1151/2012, skupiny výrobců ve smyslu článku 118e nařízení (ES) č. 1234/2007 nebo podobné skupiny producentů uvedené v právních předpisech Unie o zeměpisných označeních, zejména v nařízeních (EHS) č. 1601/91 a (ES) č. 110/2008, které zastupují producenty produktů používajících zeměpisná označení, nebo zástupci takovýchto skupin, a hospodářské subjekty oprávněné používat zeměpisné označení, jakož i kontrolní subjekty nebo orgány příslušné pro takové zeměpisné označení;
2)
vnitrostátní žádost:
a)
osoby nebo subjekty, které mají oprávnění užívat práva duševního vlastnictví a které držitel práva formálně zmocnil k podání návrhu na zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví;
b)
skupiny producentů stanovené v právních přepisech členských států o zeměpisných označeních, které zastupují producenty produktů používajících zeměpisná označení, nebo zástupci takovýchto skupin, a hospodářské subjekty oprávněné používat zeměpisné označení, jakož i kontrolní subjekty nebo orgány příslušné pro takové zeměpisné označení.
3)
unijní žádost: držitelé výlučné licence vztahující se na celé území dvou nebo více členských států, pokud je držitel práva formálně zmocnil v těchto členských státech k podání návrhu na zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví.
Článek 4
Práva duševního vlastnictví, kterých se může týkat unijní žádost
Unijní žádost může být podána pouze ve vztahu k právům duševního vlastnictví založeným na právních předpisech Unie majících účinky v celé Unii.
Článek 5
Podávání žádostí
1. Každý členský stát určí celní útvar příslušný k přijímaní a vyřizování žádostí („příslušný celní útvar“). Členský stát o tom náležitě uvědomí Komisi, která zveřejní seznam příslušných celních útvarů určených členskými státy.
2. Žádosti se podávají u příslušného celního útvaru. Žádost se podává na formuláři uvedeném v článku 6 a musí obsahovat informace požadované v uvedeném článku.
3. Je-li žádost podána po oznámení celních orgánů o pozastavení propuštění nebo o zadržení zboží v souladu s čl. 18 odst. 3, musí splňovat tyto požadavky:
a)
je podána příslušnému celnímu útvaru do čtyř pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění nebo o zadržení zboží;
b)
jedná se o vnitrostátní žádost;
c)
obsahuje informace podle čl. 6 odst. 3. Žadatel však nemusí vždy uvádět údaje podle písmen g) až i) uvedeného odstavce.
4. S výjimkou případů uvedených v čl. 3 bodu 3 může být podána za každý členský stát na totéž právo duševního vlastnictví chráněné v daném členském státě pouze jedna vnitrostátní žádost a jedna unijní žádost. V případech uvedených v čl. 3 bodu 3 je možné podat více než jednu unijní žádost.
5. Pokud je schválena unijní žádost pro členský stát, na který se již vztahuje jiná schválená unijní žádost týkající se téhož žadatele a stejného práva duševního vlastnictví, přijmou celní orgány tohoto členského státu opatření na základě prvně schválené unijní žádosti. O tom informují příslušný celní útvar členského státu, v němž byla schválena jakákoli následná unijní žádost, a ten toto rozhodnutí o schválení této následné unijní žádosti změní nebo zruší.
6. Jsou-li pro účely přijímání a vyřizování žádostí k dispozici počítačové systémy, podávají se žádosti i přílohy pomocí postupů elektronického zpracování údajů. Členské státy a Komise tyto systémy vytvoří, udržují a využívají v souladu s víceletým strategickým plánem uvedeným v čl. 8 odst. 2 rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 70/2008/ES ze dne 15. ledna 2008 o bezpapírovém prostředí pro celnictví a obchod (22).
Článek 6
Formulář žádosti
1. Formulář žádosti stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 34 odst. 2.
2. Formulář žádosti obsahuje informace, které musí být poskytnuty subjektu údajů v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001 a s vnitrostátními právními předpisy provádějícími směrnici 95/46/ES.
3. Komise zajistí, aby se ve formuláři od žadatele vyžadovalo:
a)
údaje o žadateli;
b)
postavení žadatele ve smyslu článku 3;
c)
dokumenty, které příslušnému celnímu útvaru přesvědčivě doloží, že žadatel je oprávněn žádost podat;
d)
pokud žadatel podává žádost prostřednictvím zástupce, podrobné údaje o osobě, která jej zastupuje, a doklad o jejím zmocnění jednat jako zástupce v souladu s právními předpisy členského státu, v němž je žádost podávána;
e)
právo nebo práva duševního vlastnictví, která se mají vymáhat;
f)
v případě unijní žádosti členské státy, ve kterých má být podle žádosti přijato opatření celních orgánů;
g)
zvláštní a technické údaje o pravém zboží, v příslušných případech včetně značení, jako je například čárový kód, a vyobrazení;
h)
informace potřebné k tomu, aby celní orgány dotyčné zboží snadno rozpoznaly;
i)
informace nezbytné pro celní orgány k tomu, aby mohly provést analýzu a posouzení rizika porušení dotčeného práva nebo práv duševního vlastnictví, jako jsou například informace o oprávněných distributorech;
j)
sdělení, zda informace poskytované podle písmen g), h) nebo i) tohoto odstavce mají v souladu s čl. 31 odst. 5 podléhat pouze omezenému použití;
k)
údaje o zástupcích žadatele, keré žadatel zmocnil k právním a technickým záležitostem;
l)
závazek žadatele oznámit příslušnému celnímu útvaru kteroukoli ze situací uvedených v článku 15;
m)
závazek žadatele předat a aktualizovat veškeré informace nezbytné pro celní orgány k tomu, aby mohly provést analýzu a posouzení rizika porušení dotčených práv duševního vlastnictví;
n)
závazek žadatele převzít odpovědnost za podmínek stanovených v článku 28;
o)
závazek žadatele, že ponese náklady uvedené v článku 29 za podmínek stanovených v témže článku;
p)
souhlas žadatele, že údaje, které poskytl, může zpracovávat Komise a členské státy;
q)
sdělení, zda žadatel požaduje, aby byl použit postup uvedený v článku 26, a zda, pokud to celní orgány požadují, souhlasí s tím, že uhradí náklady spojené se zničením zboží v rámci tohoto postupu.
ODDÍL 2
Rozhodnutí o žádostech
Článek 7
Vyřizování neúplných žádostí
1. Jestliže příslušný celní útvar po obdržení žádosti shledá, že žádost neobsahuje všechny požadované informace podle čl. 6 odst. 3, vyzve žadatele, aby chybějící informace doplnil do 10 pracovních dní ode dne oznámení této výzvy.
V těchto případech se běh lhůty uvedené v čl. 9 odst. 1 pozastaví do doby, než jsou příslušné informace obdrženy.
2. Pokud žadatel ve lhůtě uvedené v odst. 1 prvním pododstavci chybějící informace neposkytne, příslušný celní útvar žádost zamítne.
Článek 8
Poplatky
Žadateli se neukládá poplatek za účelem úhrady správních nákladů na vyřízení žádosti.
Článek 9
Oznamování rozhodnutí o schválení nebo zamítnutí žádostí
1. Příslušný celní útvar oznámí žadateli své rozhodnutí o schválení nebo zamítnutí žádosti do 30 pracovních dní od jejího obdržení. V případě zamítnutí žádosti příslušný celní útvar své rozhodnutí odůvodní a uvede poučení o postupu pro podání odvolání.
2. Pokud bylo žadateli oznámeno pozastavení propuštění nebo zadržení zboží celními orgány před podáním žádosti, příslušný celní útvar své rozhodnutí o schválení nebo zamítnutí žádosti žadateli oznámí do dvou pracovních dní od obdržení žádosti.
Článek 10
Rozhodnutí o žádostech
1. Rozhodnutí o schválení vnitrostátní žádosti a rozhodnutí o jeho zrušení nebo změně nabývají v členském státě, v němž byla vnitrostátní žádost podána, účinku dnem následujícím po dni jejich přijetí.
Rozhodnutí o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, nabývají v členském státě, ve kterém byla vnitrostátní žádost podána, účinku dnem následujícím po dni uplynutí lhůty, která má být prodloužena.
2. Rozhodnutí o schválení unijní žádosti a rozhodnutí o jeho zrušení nebo změně nabývají účinku takto:
a)
v členském státě, ve kterém byla žádost podána, dnem následujícím po dni jejich přijetí;
b)
ve všech ostatních členských státech, v nichž se požaduje přijetí opatření celních orgánů, dnem následujícím po dni, kdy celní orgány obdrží oznámení podle čl. 14 odst. 2, a za předpokladu, že držitel rozhodnutí splnil své povinnosti podle čl. 29 odst. 3 ohledně nákladů na překlad.
Rozhodnutí o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, nabývají účinku v členském státě, ve kterém byla unijní žádost podána, a ve všech ostatních členských státech, v nichž se požaduje přijetí opatření celních orgánů, dnem následujícím po dni uplynutí lhůty, která má být prodloužena.
Článek 11
Lhůta, ve které mají celní orgány přijmout opatření
1. Pokud příslušný celní útvar žádost schválí, stanoví lhůtu, ve které mají celní orgány přijmout opatření.
Tato lhůta začíná běžet dnem, kdy nabývá účinku rozhodnutí o schválení žádosti podle článku 10, a její délka nepřekročí jeden rok ode dne následujícího po dni přijetí.
2. Pokud žádost podaná po oznámení celních orgánů o pozastavení propuštění nebo o zadržení zboží podle čl. 18 odst. 3 neobsahuje údaje uvedené v čl. 6 odst. 3 písm. g) až i), schválí se pouze pro účely pozastavení propuštění nebo zadržení uvedeného zboží, ledaže jsou tyto údaje poskytnuty do 10 pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení.
3. Pokud právo duševního vlastnictví pozbude účinku nebo pokud žadatel z jiných důvodů přestane být oprávněn podat žádost, nepřijmou celní orgány žádné opatření. Příslušný celní útvar, který vydal rozhodnutí o schválení žádosti, toto rozhodnutí zruší nebo příslušným způsobem změní.
Článek 12
Prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření
1. Po uplynutí lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, a za podmínky, že držitel rozhodnutí předtím uhradil veškeré dluhy, které měl vůči celním orgánům podle tohoto nařízení, může příslušný celní útvar, jenž přijal původní rozhodnutí, tuto lhůtu na žádost držitele rozhodnutí prodloužit.
2. Pokud příslušný celní útvar obdržel žádost o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, méně než 30 pracovních dní před uplynutím lhůty, která má být prodloužena, může tuto žádost zamítnout.
3. Příslušný celní útvar oznámí své rozhodnutí o prodloužení lhůty držiteli rozhodnutí do 30 pracovních dní od obdržení této žádosti uvedené v odstavci 1. Příslušný celní útvar stanoví lhůtu, ve které mají celní orgány přijmout opatření.
4. Prodloužená lhůta, ve které mají celní orgány přijmout opatření, začne běžet dnem následujícím po dni, kdy uplyne předchozí lhůta, a její délka nepřekročí jeden rok.
5. Pokud právo duševního vlastnictví pozbude účinku nebo pokud žadatel z jiných důvodů přestane být osobou oprávněnou podat žádost, nepřijmou celní orgány žádné opatření. Příslušný celní útvar, který vydal rozhodnutí o prodloužení lhůty, toto rozhodnutí zruší nebo příslušným způsobem změní.
6. Držiteli rozhodnutí se neukládá poplatek za účelem úhrady správních nákladů na vyřízení žádosti o prodloužení.
7. Formulář žádosti o prodloužení stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 13
Změna rozhodnutí, která se týká práv duševního vlastnictví
Příslušný celní útvar, který přijal rozhodnutí o schválení žádosti, může na žádost držitele tohoto rozhodnutí změnit seznam práv duševního vlastnictví, jenž je v tomto rozhodnutí uveden.
Pokud má být doplněno nové právo duševního vlastnictví, musí žádost obsahovat informace uvedené v čl. 6 odst. 3 písm. c), e), g), h) a i).
V případě rozhodnutí o schválení unijní žádosti se jakékoli změny spočívající v doplnění práv duševního vlastnictví mohou týkat pouze práv duševního vlastnictví, na která se vztahuje článek 4.
Článek 14
Oznamovací povinnosti příslušného celního útvaru
1. Příslušný celní útvar, u kterého byla podána vnitrostátní žádost, předá celním úřadům svého členského státu neprodleně po jejich přijetí tato rozhodnutí:
a)
rozhodnutí o schválení žádosti;
b)
rozhodnutí o zrušení rozhodnutí o schválení žádosti;
c)
rozhodnutí o změně rozhodnutí o schválení žádosti;
d)
rozhodnutí o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření.
2. Příslušný celní útvar, u kterého byla podána unijní žádost, předá příslušnému celnímu útvaru členského státu nebo příslušným celním útvarům členských států uvedených v unijní žádosti neprodleně po jejich přijetí tato rozhodnutí:
a)
rozhodnutí o schválení žádosti;
b)
rozhodnutí o zrušení rozhodnutí o schválení žádosti;
c)
rozhodnutí o změně rozhodnutí o schválení žádosti;
d)
rozhodnutí o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření.
Příslušný celní útvar členského státu nebo příslušné celní útvary členských států uvedených v unijní žádosti předají uvedená rozhodnutí neprodleně po jejich obdržení svým celním úřadům.
3. Příslušný celní útvar členského státu nebo členských států uvedených v unijní žádosti může požádat příslušný celní útvar, který přijal rozhodnutí o schválení žádosti, o poskytnutí dodatečných informací, jež považuje za nezbytné k provedení tohoto rozhodnutí.
4. Příslušný celní útvar předá své rozhodnutí o pozastavení opatření celních orgánů podle čl. 16 odst. 1 písm. b) a čl. 16 odst. 2 celním úřadům svého členského státu neprodleně po jeho přijetí.
Článek 15
Oznamovací povinnosti držitele rozhodnutí
Držitel rozhodnutí neprodleně oznámí příslušnému celnímu útvaru, který schválil žádost:
a)
že právo duševního vlastnictví, na které se žádost vztahuje, pozbývá účinku;
b)
že držitel rozhodnutí z jiných důvodů přestává být oprávněn podat žádost;
c)
změny v informacích uvedených v čl. 6 odst. 3.
Článek 16
Neplnění povinností ze strany držitele rozhodnutí
1. Jestliže držitel rozhodnutí použije informace, které mu byly poskytnuty celními orgány, jinak než pro účely stanovené v článku 21, může příslušný celní útvar členského státu, ve kterém byly informace poskytnuty nebo zneužity:
a)
zrušit jakékoli rozhodnutí, které přijal ohledně schválení vnitrostátní žádosti podané držitelem rozhodnutí, a zamítnout prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření;
b)
pozastavit na svém území během lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, jakékoli rozhodnutí o schválení unijní žádosti podané držitelem rozhodnutí.
2. Příslušný celní útvar může rozhodnout o pozastavení platnosti opatření celních orgánů ve lhůtě, ve které mají tyto orgány přijmout opatření, pokud držitel rozhodnutí:
a)
neplní oznamovací povinnosti podle článku 15;
b)
nesplnil povinnosti podle čl. 19 odst. 3, pokud jde o vracení vzorků;
c)
neplní povinnosti podle čl. 29 odst. 1 a 3 týkající se nákladů a překladů;
d)
bez závažného důvodu nezahájí řízení stanovená v čl. 23 odst. 3 nebo čl. 26 odst. 9.
V případě unijní žádosti vyvolává rozhodnutí o pozastavení platnosti opatření celních orgánů účinky pouze v členském státě, ve kterém bylo toto rozhodnutí přijato.
KAPITOLA III
OPATŘENÍ CELNÍCH ORGÁNŮ
ODDÍL 1
Pozastavení propuštění nebo zadržení zboží podezřelého z porušení práva duševního vlastnictví
Článek 17
Pozastavení propuštění nebo zadržení zboží po schválení žádosti
1. Pokud celní orgány identifikují zboží podezřelé z porušení práva duševního vlastnictví, na které se vztahuje rozhodnutí o schválení žádosti, pozastaví propuštění tohoto zboží nebo je zadrží.
2. Před pozastavením propuštění nebo zadržením zboží mohou celní orgány požádat držitele rozhodnutí o veškeré důležité informace týkající se zboží. Celní orgány mohou rovněž držiteli rozhodnutí poskytnout informace o skutečném nebo předpokládaném množství zboží a jeho skutečné nebo domnělé povaze, případně jeho vyobrazení.
3. Celní orgány oznámí deklarantovi nebo držiteli zboží pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení do jednoho pracovního dne od pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení.
Pokud se celní orgány rozhodnou provést oznámení držiteli zboží a za držitele zboží se považuje více osob, nejsou celní orgány povinny provést oznámení více než jedné osobě.
Celní orgány oznámí pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení držiteli rozhodnutí téhož dne, nebo bezodkladně poté, co bylo oznámeno deklarantovi nebo držiteli zboží.
Oznámení musí obsahovat informace o postupech stanovených v článku 23.
4. U zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo, informují celní orgány držitele rozhodnutí, jakož i deklaranta nebo držitele zboží, o skutečném nebo předpokládaném množství zboží a jeho skutečné nebo domnělé povaze, případně včetně jeho dostupných vyobrazení. Celní orgány rovněž sdělí držiteli rozhodnutí, na jeho žádost, a jsou-li jim známy, jména a adresy příjemce, odesílatele, deklaranta nebo držitele zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo, jakož i celní režim, původ, místo, odkud bylo dovezeno, a místo určení tohoto zboží.
Článek 18
Pozastavení propuštění nebo zadržení zboží před schválením žádosti
1. Pokud celní orgány identifikují zboží podezřelé z porušení práva duševního vlastnictví, na které se nevztahuje rozhodnutí o schválení žádosti, mohou, s výjimkou zboží podléhajícího zkáze, pozastavit propuštění tohoto zboží nebo je mohou zadržet.
2. Před pozastavením propuštění nebo zadržením zboží podezřelého z porušení práva duševního vlastnictví mohou celní orgány, aniž sdělí jakékoli informace kromě skutečného nebo předpokládaného množství zboží, jeho skutečné nebo domnělé povahy a případně jeho vyobrazení, požádat jakoukoli osobu nebo subjekt, které by mohly být potenciálně oprávněny podat žádost týkající se údajného porušení práv duševního vlastnictví, o veškeré důležité informace.
3. Celní orgány oznámí deklarantovi nebo držiteli zboží pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení do jednoho pracovního dne od pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení.
Pokud se celní orgány rozhodnou provést oznámení držiteli zboží a za držitele zboží se považuje více osob, nejsou celní orgány povinny provést oznámení více než jedné osobě.
Celní orgány oznámí osobám nebo subjektům oprávněným podat žádost týkající se údajného porušení práv duševního vlastnictví pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení téhož dne, nebo bezodkladně poté, co bylo oznámeno deklarantovi nebo držiteli zboží.
Celní orgány mohou za účelem zjištění osob nebo subjektů oprávněných podat žádost konzultovat příslušné veřejné orgány.
Oznámení musí obsahovat informace o postupech stanovených v článku 23.
4. Celní orgány schválí propuštění zboží nebo ukončí jeho zadržení ihned poté, co jsou splněny všechny celní formality:
a)
pokud se nepodaří určit osobu oprávněnou podat žádost týkající se údajného porušení práv duševního vlastnictví do jednoho pracovního dne od pozastavení propuštění nebo zadržení zboží;
b)
pokud neobdrží žádost podle čl. 5 odst. 3 nebo pokud takovou žádost zamítnou.
5. Pokud byla žádost schválena, sdělí celní orgány držiteli rozhodnutí, na jeho žádost, a jsou-li jim známy, jména a adresy příjemce, odesílatele, deklaranta nebo držitele zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo, jakož i celní režim, původ, místo, odkud bylo dovezeno, a místo určení tohoto zboží.
Článek 19
Kontrola a odběr vzorků zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo
1. Celní orgány umožní držiteli rozhodnutí a deklarantovi nebo držiteli zboží, aby zkontrolovali zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo.
2. Celní orgány mohou odebrat reprezentativní vzorky zboží. Tyto vzorky mohou předat nebo zaslat držiteli rozhodnutí, pokud o to požádá, a to výhradně za účelem analýzy a pro usnadnění dalšího postupu ve vztahu k padělkům či nedovoleným napodobeninám. Každá analýza těchto vzorků se provede na výhradní odpovědnost držitele rozhodnutí.
3. Držitel rozhodnutí, pokud to okolnosti dovolí, vrátí vzorky uvedené v odstavci 2 po dokončení technické analýzy celním orgánům, a to nejpozději předtím, než je zboží propuštěno nebo jeho zadržení ukončeno.
Článek 20
Podmínky skladování
Podmínky skladování zboží během doby pozastavení propuštění nebo zadržení stanoví celní orgány.
Článek 21
Dovolené použití určitých informací držitelem rozhodnutí
Pokud držitel rozhodnutí obdržel informace uvedené v čl. 17 odst. 4, čl. 18 odst. 5, článku 19 nebo čl. 26 odst. 8, může tyto informace sdělit nebo použít pouze pro tyto účely:
a)
k zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví, a k uplatnění v rámci takového řízení;
b)
v souvislosti s vyšetřováním trestných činů týkajících se porušení práva duševního vlastnictví, které vedou orgány veřejné moci v členském státě, v němž se zboží nachází;
c)
k zahájení trestního řízení a k uplatnění v rámci takového řízení;
d)
k uplatnění nároků na náhradu škody vůči porušovateli nebo jiným osobám;
e)
k dosažení dohody s deklarantem nebo držitelem zboží o tom, že zboží může být zničeno podle čl. 23 odst. 1;
f)
k dosažení dohody s deklarantem nebo držitelem zboží o výši jistoty podle čl. 24 odst. 2 písm. a).
Článek 22
Sdílení informací a údajů mezi celními orgány
1. Aniž jsou dotčena příslušná ustanovení o ochraně údajů v Unii a s cílem přispět k zamezení mezinárodnímu obchodu se zbožím porušujícím práva duševního vlastnictví, mohou Komise a celní orgány členských států sdílet určité údaje a informace, které mají k dispozici, s příslušnými orgány třetích zemí v souladu s praktickými opatřeními podle odstavce 3.
2. Údaje a informace uvedené v odstavci 1 se vyměňují takovým způsobem, aby bylo možné rychle zasáhnout proti zásilkám zboží porušujícího právo duševního vlastnictví. Tyto údaje a informace se mohou týkat zajištění, trendů a informací o obecných rizicích, včetně informací o zboží, které je v tranzitu přes území Unie a pochází z území třetích zemí, nebo je pro toto území určeno. Tyto údaje a informace mohou případně zahrnovat:
a)
povahu a množství zboží;
b)
domněle porušená práva duševního vlastnictví;
c)
původ zboží, místo, odkud bylo dovezeno, a místo určení zboží;
d)
informace o pohybu dopravních prostředků, zejména:
i)
název plavidla nebo registrační značku dopravního prostředku,
ii)
referenční čísla nákladního listu nebo jiného přepravního dokladu,
iii)
počet kontejnerů,
iv)
hmotnost nákladu,
v)
popis nebo kód zboží,
vi)
číslo rezervace,
vii)
číslo pečeti,
viii)
místo první nakládky,
ix)
místo poslední vykládky,
x)
místa překládky,
xi)
předpokládané datum příjezdu na místo poslední vykládky;
e)
informace o pohybu kontejnerů, zejména:
i)
číslo kontejneru,
ii)
stav ložení kontejneru,
iii)
datum pohybu,
iv)
druh pohybu (naložený, vyložený, přeložený, vstup, výstup atd.),
v)
název plavidla nebo registrační značku dopravního prostředku,
vi)
číslo cesty,
vii)
místo,
viii)
nákladní list nebo jiný přepravní doklad.
3. Komise přijme prováděcí akty definující prvky praktických opatření nezbytných k výměně údajů a informací podle odstavců 1 a 2 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 3.
ODDÍL 2
Zničení zboží, zahájení řízení a okamžité propuštění zboží
Článek 23
Zničení zboží a zahájení řízení
1. Zboží podezřelé z porušení práva duševního vlastnictví může být zničeno pod celní kontrolou, aniž je nutné rozhodnout o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví podle právních předpisů členského státu, ve kterém se zboží nachází, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
držitel rozhodnutí celním orgánům písemně potvrdil do 10 pracovních dní nebo, v případě zboží podléhajícího zkáze, do tří pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení, že podle jeho přesvědčení bylo porušeno právo duševního vlastnictví;
b)
držitel rozhodnutí celním orgánům písemně potvrdil do 10 pracovních dní nebo, v případě zboží podléhajícího zkáze, do tří pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení svůj souhlas se zničením zboží;
c)
deklarant nebo držitel zboží celním orgánům písemně potvrdil do 10 pracovních dní nebo, v případě zboží podléhajícího zkáze, do tří pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení, svůj souhlas se zničením zboží. Pokud deklarant nebo držitel zboží celním orgánům nepotvrdí svůj souhlas se zničením zboží ani jim neoznámí svůj nesouhlas se zničením v uvedených lhůtách, mohou mít celní orgány za to, že deklarant nebo držitel zboží potvrdil svůj souhlas se zničením zboží.
Celní orgány zboží propustí, nebo ukončí jeho zadržení ihned po splnění všech celních formalit, pokud ve lhůtách uvedených v prvním pododstavci písmenech a) a b) neobdrží jak písemné potvrzení od držitele rozhodnutí, že podle jeho přesvědčení bylo příslušné právo duševního vlastnictví porušeno, tak jeho souhlas se zničením zboží, ledaže tyto orgány byly náležitě informovány o zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví.
2. Zničení zboží se provede pod celní kontrolou a na odpovědnost držitele rozhodnutí, nestanoví-li jinak právní předpisy členského státu, kde se zničení zboží provádí. Před zničením zboží mohou příslušné orgány odebrat vzorky. Vzorky odebrané před zničením zboží mohou být použity ke vzdělávacím účelům.
3. Pokud ve lhůtách stanovených v odst. 1 prvním pododstavci písm. c) deklarant nebo držitel zboží písemně nepotvrdí svůj souhlas se zničením zboží a pokud se v souladu s odst. 1 prvním pododstavcem písm. c) nemá za to, že deklarant nebo držitel zboží svůj souhlas se zničením zboží potvrdil, oznámí celní orgány tuto skutečnost neprodleně držiteli rozhodnutí. Držitel rozhodnutí do 10 pracovních dní nebo, v případě zboží podléhajícího zkáze, do tří pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení zahájí řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví.
4. Ve vhodných případech na řádně odůvodněnou žádost držitele rozhodnutí, a pokud se nejedná o zboží podléhající zkáze, mohou celní orgány prodloužit lhůtu uvedenou v odstavci 3, a to nanejvýš o 10 pracovních dní.
5. Celní orgány zboží propustí, případně ukončí jeho zadržení ihned po splnění všech celních formalit, pokud jim ve lhůtách uvedených v odstavcích 3 a 4 nebylo náležitě oznámeno v souladu s odstavcem 3 zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno příslušné právo duševního vlastnictví.
Článek 24
Okamžité propuštění zboží
1. Pokud bylo celním orgánům oznámeno zahájení řízení o tom, zda došlo k porušení (průmyslového) vzoru, patentu, užitného vzoru, topografie polovodičového výrobku nebo odrůdového práva, může deklarant nebo držitel zboží celní orgány požádat, aby zboží propustily nebo ukončily jeho zadržení před skončením tohoto řízení.
2. Celní orgány zboží propustí nebo ukončí jeho zadržení, pouze pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
deklarant nebo držitel zboží složil jistotu, která je dostatečně vysoká, aby chránila práva držitele rozhodnutí;
b)
orgán příslušný k určení, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví, nenařídil předběžná opatření;
c)
byly splněny všechny celní formality.
3. Složením jistoty uvedené v odst. 2 písm. a) nejsou dotčeny ostatní nástroje právní ochrany, které má držitel rozhodnutí k dispozici.
Článek 25
Zboží určené ke zničení
1. Zboží, které má být zničeno podle článků 23 nebo 26, nesmí být:
a)
propuštěno do volného oběhu, ledaže celní orgány se souhlasem držitele rozhodnutí rozhodnou, že je to nezbytné, pokud má být zboží recyklováno nebo vyřazeno z obchodních toků, včetně použití pro osvětové účely, odbornou přípravu a vzdělávání. Podmínky, za kterých může být zboží propuštěno do volného oběhu, stanoví celní orgány;
b)
přepraveno mimo celní území Unie;
c)
vyvezeno;
d)
zpětně vyvezeno;
e)
propuštěno do režimu s podmíněným osvobozením od cla;
f)
umístěno do svobodného pásma nebo svobodného skladu.
2. Celní orgány mohou povolit, aby zboží uvedené v odstavci 1 bylo přepraveno pod celním dohledem mezi různými místy na celním území Unie za účelem jeho zničení pod celní kontrolou.
Článek 26
Postup pro zničení zboží v malých zásilkách
1. Tento článek se na zboží použije, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
u zboží existuje podezření, že jde o padělky nebo nedovolené napodobeniny;
b)
nejedná se o zboží podléhající zkáze;
c)
na zboží se vztahuje rozhodnutí o schválení žádosti;
d)
držitel rozhodnutí v žádosti požádal o využití postupu uvedeného v tomto článku;
e)
zboží je přepravováno v malých zásilkách.
2. Použije-li se postup podle tohoto článku, čl. 17 odst. 3 a 4 a čl. 19 odst. 2 a 3 se nepoužijí.
3. Celní orgány oznámí deklarantovi nebo držiteli zboží pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení do jednoho pracovního dne od pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení. Oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení obsahuje tyto informace:
a)
zda celní orgány zamýšlejí zboží zničit;
b)
práva deklaranta nebo držitele zboží podle odstavců 4, 5 a 6.
4. Deklarant nebo držitel zboží musí mít možnost vyjádřit své stanovisko do 10 pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení.
5. Dotčené zboží může být zničeno, pokud deklarant nebo držitel zboží do 10 pracovních dní od oznámení o pozastavení propuštění zboží nebo o jeho zadržení potvrdí celním orgánům svůj souhlas se zničením zboží.
6. Pokud deklarant nebo držitel zboží ve lhůtě uvedené v odstavci 5 nepotvrdí celním orgánům svůj souhlas se zničením zboží ani jim neoznámí svůj nesouhlas se zničením zboží, mohou mít celní orgány za to, že deklarant nebo držitel zboží potvrdil svůj souhlas se zničením zboží.
7. Zničení se provede pod celní kontrolou. Celní orgány poskytnou držiteli rozhodnutí, pokud o to požádá a pokud je to vhodné, informace o skutečném či odhadovaném množství zničeného zboží a o jeho povaze.
8. Pokud deklarant nebo držitel zboží nepotvrdil svůj souhlas se zničením zboží a pokud se podle odstavce 6 nemá za to, že deklarant nebo držitel zboží takový souhlas potvrdil, celní orgány neprodleně oznámí držiteli rozhodnutí tuto skutečnost, jakož i množství zboží a jeho povahu, případně včetně jeho vyobrazení. Celní orgány rovněž sdělí držiteli rozhodnutí, na jeho žádost, a jsou-li jim známy, jména a adresy příjemce, odesílatele, deklaranta nebo držitele zboží, jehož propuštění bylo pozastaveno nebo které bylo zadrženo, jakož i celní režim, původ, místo, odkud bylo dovezeno, a místo určení tohoto zboží.
9. Celní orgány zboží propustí, nebo ukončí jeho zadržení ihned poté, co jsou splněny všechny celní formality, pokud od držitele rozhodnutí do 10 pracovních dní od oznámení podle odstavce 8 neobdrží informaci o zahájení řízení o tom, zda bylo porušeno právo duševního vlastnictví.
10. Komise je zmocněna přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 35, kterými se mění množství v definici malých zásilek, jestliže se uvedená definice vzhledem k potřebě zajistit účinné fungování postupu stanoveného v tomto článku ukáže jako nepraktická nebo je-li třeba zabránit jakémukoli obcházení tohoto postupu, pokud jde o složení zásilek.
KAPITOLA IV
ODPOVĚDNOST, NÁKLADY A SANKCE
Článek 27
Odpovědnost celních orgánů
Aniž jsou dotčeny vnitrostátní právní předpisy, nezakládá rozhodnutí o schválení žádosti pro jeho držitele nárok na náhradu škody v případě, že zboží podezřelé z porušení práva duševního vlastnictví není celním úřadem odhaleno a je propuštěno nebo není přijato žádné opatření k jeho zadržení.
Článek 28
Odpovědnost držitele rozhodnutí
Pokud je postup řádně zahájený podle tohoto nařízení zastaven v důsledku jednání nebo opomenutí držitele rozhodnutí, pokud vzorky odebrané podle čl. 19 odst. 2 nejsou vráceny nebo jsou poškozeny a jsou nepoužitelné v důsledku jednání nebo opomenutí držitele rozhodnutí nebo pokud se následně zjistí, že dotyčné zboží neporušuje právo duševního vlastnictví, je držitel rozhodnutí odpovědný v souladu se zvláštními právními předpisy za škodu způsobenou držiteli zboží nebo deklarantovi.
Článek 29
Náklady
1. Na žádost celních orgánů uhradí držitel rozhodnutí náklady, které vznikly celním orgánům nebo jiným subjektům jednajícím jménem celních orgánů od okamžiku zadržení zboží nebo pozastavení jeho propuštění, včetně nákladů na skladování zboží a manipulaci s ním, v souladu s čl. 17 odst. 1, čl. 18 odst. 1 a čl. 19 odst. 2 a 3, nebo v důsledku použití nápravných opatření, jako je například zničení zboží podle článků 23 a 26.
Držiteli zboží, kterému bylo oznámeno pozastavení propuštění nebo zadržení zboží, poskytnou celní orgány na jeho žádost informace o tom, kde a jakým způsobem je toto zboží skladováno a jaké jsou odhadované náklady na skladování podle tohoto odstavce. Informaci o odhadovaných nákladech lze vyjádřit časem, výrobky, objemem, hmotností nebo službou, v závislosti na způsobu skladování a povaze zboží.
2. Tímto článkem není dotčeno právo držitele rozhodnutí dovolávat se náhrady škody od porušovatele nebo jiných osob v souladu s příslušnými právními předpisy.
3. Držitel rozhodnutí o schválení unijní žádosti zajistí a zaplatí veškeré překlady vyžadované příslušným celním útvarem nebo celními orgány, které mají přijmout opatření týkající se zboží podezřelého z porušení práva duševního vlastnictví.
Článek 30
Sankce
Členské státy zajistí, aby držitelé rozhodnutí plnili povinnosti stanovené tímto nařízením, a to i stanovením vhodných sankcí. Tyto sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Členské státy Komisi neprodleně oznámí takto stanovené sankce a jakékoli následné související změny.
KAPITOLA V
VÝMĚNA INFORMACÍ
Článek 31
Výměna údajů o rozhodnutích týkajících se žádostí a zadržení mezi členskými státy a Komisí
1. Příslušné celní útvary neprodleně Komisi oznámí:
a)
rozhodnutí o schválení žádosti, včetně žádosti a jejích příloh;
b)
rozhodnutí o prodloužení lhůty, ve které mají celní orgány přijmout opatření, a rozhodnutí o zrušení nebo změně rozhodnutí o schválení žádosti;
c)
veškerá pozastavení platnosti rozhodnutí o schválení žádosti.
2. Aniž je dotčen čl. 24 písm. g) nařízení (ES) č. 515/97, celní orgány v případě pozastavení propuštění zboží nebo jeho zadržení předají Komisi veškeré důležité informace, kromě osobních údajů, včetně informací o počtu a druhu zboží, jeho hodnotě, právech duševního vlastnictví, celních režimech, o zemi, odkud bylo zboží dovezeno, zemi původu a určení a o dopravních trasách a prostředcích.
3. Předávání informací uvedených v odstavcích 1 a 2 tohoto článku a všechny výměny údajů týkající se rozhodnutí o žádostech podle článku 14 mezi celními orgány členských států se uskutečňují prostřednictvím ústřední databáze Komise. Informace a údaje se ukládají do této databáze.
4. Pro účely zajištění zpracování informací uvedeného v odstavcích 1 až 3 se ústřední databáze uvedená v odstavci 3 zřídí v elektronické formě. Ústřední databáze obsahuje informace, včetně osobních údajů, uvedené v čl. 6 odst. 3, článku 14 a v tomto článku.
5. Celní orgány členských států a Komise mají přístup k informacím obsaženým v ústřední databázi pro účely plnění svých povinností podle tohoto nařízení. Přístup k informacím označeným podle čl. 6 odst. 3 jako informace pro omezené použití je vyhrazen celním orgánům členských států, v nichž se požaduje přijetí opatření. Pokud je to pro uplatňování tohoto nařízení naprosto nezbytné, mohou celní orgány členských států umožnit Komisi na její odůvodněnou žádost přístup k těmto informacím.
6. Celní orgány vloží do ústřední databáze informace týkající se žádostí podaných příslušnému celnímu útvaru. Celní orgány, které vložily informace do ústřední databáze, tyto informace případně pozmění, doplní, opraví nebo odstraní. Každý celní orgán, který informace do ústřední databáze vložil, je odpovědný za jejich přesnost, přiměřenost a relevanci.
7. Komise přijme a provádí vhodná technická a organizační opatření k zajištění spolehlivého a bezpečného fungování ústřední databáze. Celní orgány členských států přijmou a provádějí vhodná technická a organizační opatření k zajištění důvěrnosti a bezpečnosti zpracování informací, pokud jde o zpracování prováděné jejich celními orgány a o terminály ústřední databáze umístěné na území daného členského státu.
Článek 32
Zřízení ústřední databáze
Komise zřídí ústřední databázi uvedenou v článku 31. Tato databáze bude zprovozněna co nejdříve, nejpozději 1. ledna 2015.
Článek 33
Ustanovení o ochraně údajů
1. Zpracování osobních údajů v ústřední databázi Komise se provádí v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001 a pod dohledem evropského inspektora ochrany údajů.
2. Zpracování osobních údajů příslušnými orgány v členských státech se provádí v souladu se směrnicí 95/46/ES a pod dohledem nezávislého veřejného orgánu členského státu uvedeného v článku 28 uvedené směrnice.
3. Osobní údaje jsou shromažďovány a používány výhradně pro účely tohoto nařízení. Takto shromážděné osobní údaje musí být přesné a musí být aktualizovány.
4. Každý celní orgán, který vložil osobní údaje do ústřední databáze, provádí dohled nad jejich zpracováním.
5. Subjekt údajů má právo na přístup k osobním údajům, jež se ho týkají a jež jsou zpracovávány prostřednictvím ústřední databáze, a případně i právo na opravu, vymazání či zablokování těchto údajů v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001 či s vnitrostátními právními předpisy, kterými se provádí směrnice 95/46/ES.
6. Všechny žádosti o využití práva na přístup k údajům a na jejich opravu, vymazání či zablokování se podávají celním orgánům, které je zpracují. Pokud subjekt údajů předložil žádost o využití tohoto práva Komisi, postoupí Komise tuto žádost příslušným celním orgánům.
7. Osobní údaje se uchovávají nejdéle po dobu šesti měsíců ode dne, kdy bylo zrušeno příslušné rozhodnutí o schválení žádosti, nebo ode dne, kdy uplynulo příslušné období, během nějž měly celní orgány přijmout opatření.
8. Pokud držitel rozhodnutí zahájil řízení podle čl. 23 odst. 3 nebo čl. 26 odst. 9 a oznámil zahájení tohoto řízení celním orgánům, uchovávají se osobní údaje po dobu šesti měsíců ode dne, kdy bylo v rámci tohoto řízení s konečnou platností rozhodnuto o tom, zda bylo právo duševního vlastnictví porušeno.
KAPITOLA VI
VÝBOR, PŘENESENÍ PRAVOMOCI A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 34
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro celní kodex zřízený články 247a a 248a nařízení (EHS) č. 2913/92. Uvedený výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 35
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 26 odst. 10 je svěřena Komisi na dobu neurčitou počínaje dnem 19. července 2013.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 26 odst. 10 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 26 odst. 10 vstoupí v platnost, pouze pokud Evropský parlament ani Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud před uplynutím této lhůty Evropský parlament i Rada informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 36
Vzájemná správní pomoc
Na toto nařízení se použije obdobně nařízení (ES) č. 515/97.
Článek 37
Zprávy
Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování tohoto nařízení do 31. prosince 2016. V případě potřeby se zpráva doplní vhodnými doporučeními.
Ve zprávě se uvedou veškeré příslušné případy týkající se léčivých přípravků v tranzitu přes celní území Unie, ke kterým může dojít podle tohoto nařízení, včetně posouzení jeho možného dopadu na závazky Unie v oblasti přístupu k léčivým přípravkům podle „prohlášení o dohodě TRIPS a veřejném zdraví“ přijatého Konferencí ministrů WTO v Dohá dne 14. listopadu 2001, a opatření přijatá k vyřešení jakékoli situace, která by v tomto ohledu vyvolala nepříznivě účinky.
Článek 38
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1383/2003 se zrušuje s účinkem od 1. ledna 2014.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze.
Článek 39
Přechodná ustanovení
Žádosti schválené v souladu s nařízením (ES) č. 1383/2003 zůstávají v platnosti po dobu stanovenou v rozhodnutí o schválení žádosti, během níž mají celní orgány přijmout opatření a která nebude prodloužena.
Článek 40
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2014 s výjimkou:
a)
článku 6, čl. 12 odst. 7 a čl. 22 odst. 3, které se použijí ode dne 19. července 2013;
b)
čl. 31 odst. 1 a 3 až 7 a článku 33, které se použijí ode dne zprovoznění ústřední databáze uvedené v článku 32. Komise datum tohoto zprovoznění zveřejní.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Štrasburku dne 12. června 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 608/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2013
σχετικά με την τελωνειακή επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το Συμβούλιο, με το ψήφισμά του, της 25ης Σεπτεμβρίου 2008, για ένα συνολικό ευρωπαϊκό σχέδιο για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας, ζήτησε να επανεξεταστεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, για την παρέμβαση των τελωνειακών αρχών έναντι εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται έναντι των εμπορευμάτων που διαπιστώνεται ότι παραβιάζουν παρόμοια δικαιώματα (2).
(2)
Η εμπορική διάθεση εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας ζημιώνει σημαντικά τους κατόχους δικαιωμάτων, τους χρήστες ή τις ομάδες παραγωγών καθώς και τους νομοταγείς κατασκευαστές και εμπόρους. Μία τέτοια εμπορική διάθεση μπορεί επίσης να οδηγεί σε εξαπάτηση των καταναλωτών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να θέσει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλειά τους. Τα εμπορεύματα αυτά θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να τίθενται εκτός της ενωσιακής αγοράς και η παράνομη εμπορία τους θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη λήψη μέτρων, χωρίς ωστόσο να παρακωλύεται το νόμιμο εμπόριο.
(3)
Η επανεξέταση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 κατέδειξε ότι, υπό το φως των εξελίξεων στο οικονομικό, εμπορικό και νομικό πεδίο, είναι αναγκαίες ορισμένες βελτιώσεις του νομικού πλαισίου, προκειμένου να ενισχυθεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας από τις τελωνειακές αρχές, καθώς και να διασφαλιστεί η προσήκουσα νομική σαφήνεια.
(4)
Οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να είναι αρμόδιες για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας όσον αφορά εμπορεύματα τα οποία, δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας της Ένωσης, υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο και να διενεργούν τους κατάλληλους ελέγχους στα εμπορεύματα αυτά με σκοπό την πρόληψη ενεργειών παραβίασης της νομοθεσίας περί δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στα σύνορα, όταν τα εμπορεύματα τελούν ή έπρεπε να έχουν παραμείνει υπό καθεστώς τελωνειακής επιτήρησης ή τελωνειακού ελέγχου, αποτελεί αποτελεσματικό τρόπο για την ταχεία και αποτελεσματική παροχή νομικής προστασίας στους κατόχους των δικαιωμάτων καθώς και στους χρήστες και τις ομάδες παραγωγών. Όταν η παράδοση των εμπορευμάτων αναστέλλεται ή όταν τα εμπορεύματα δεσμεύονται στα σύνορα από τις τελωνειακές αρχές, θα πρέπει να απαιτείται μόνο μία δικαστική διαδικασία, ενώ θα πρέπει να απαιτούνται χωριστές διαδικασίες για το ίδιο επίπεδο επιβολής όσον αφορά εμπορεύματα εντοπιζόμενα στην αγορά, τα οποία έχουν διαχωριστεί και παραδοθεί στους λιανέμπορους. Θα πρέπει να προβλεφθεί εξαίρεση για τα εμπορεύματα που παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία βάσει του καθεστώτος χρησιμοποίησης για ειδικούς σκοπούς, καθώς τα εν λόγω εμπορεύματα παραμένουν υπό τελωνειακή επιτήρηση, παρότι παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που μεταφέρονται από επιβάτες στις προσωπικές τους αποσκευές, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω εμπορεύματα προορίζονται για δική τους προσωπική χρήση και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι πρόκειται για εμπορική διακίνηση.
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 δεν καλύπτει ορισμένα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και ορισμένες παραβιάσεις εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του. Προκειμένου να ενισχυθεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να επεκταθεί η τελωνειακή παρέμβαση και σε άλλους τύπους παραβιάσεων που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επομένως, επιπλέον των δικαιωμάτων που ήδη καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003, να περιλαμβάνει επίσης τις εμπορικές επωνυμίες, εφόσον προστατεύονται ως αποκλειστικά δικαιώματα ιδιοκτησίας δυνάμει εθνικής νομοθεσίας, οι τοπογραφίες προϊόντων ημιαγωγών, τα υποδείγματα χρησιμότητας και οι συσκευές οι οποίες σχεδιάζονται, παράγονται ή προσαρμόζονται για την καταστρατήγηση ή τη διευκόλυνση της καταστρατήγησης τεχνολογικών μέτρων.
(6)
Οι παραβιάσεις που προκύπτουν από το αποκαλούμενο παράνομο παράλληλο εμπόριο και τις υπερβάσεις εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1383/2003. Τα εμπορεύματα που διατίθενται στο παράνομο παράλληλο εμπόριο, ήτοι εμπορεύματα που έχουν παρασκευαστεί με την έγκριση του κατόχου των δικαιωμάτων αλλά διατίθενται στην αγορά για πρώτη φορά στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο χωρίς την έγκρισή του, και οι υπερβάσεις, ήτοι, εμπορεύματα που έχουν παρασκευαστεί μεν από πρόσωπο που έχει τη δέουσα εξουσιοδότηση του κατόχου των δικαιωμάτων να παρασκευάσει ορισμένη ποσότητα αγαθών, καθ’ υπέρβαση όμως των ποσοτήτων που έχουν συμφωνηθεί από το πρόσωπο αυτό και τον κάτοχο των δικαιωμάτων, παρασκευάζονται ως αυθεντικά και, ως εκ τούτου, δεν είναι σκόπιμο οι τελωνειακές αρχές να εστιάζουν τις προσπάθειές τους σε αυτά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει επίσης να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού το παράνομο παράλληλο εμπόριο και οι υπερβάσεις.
(7)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει, σε συνεργασία με την Επιτροπή, να παρέχουν την κατάλληλη εκπαίδευση στους τελωνειακούς υπαλλήλους, προκειμένου να διασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(8)
Ο παρών κανονισμός, όταν τεθεί πλήρως σε εφαρμογή, θα συμβάλει περαιτέρω στην ανάπτυξη μιας εσωτερικής αγοράς που θα εξασφαλίζει στους κατόχους δικαιωμάτων αποτελεσματικότερη προστασία, θα τροφοδοτεί τη δημιουργικότητα και την καινοτομία και θα παρέχει στους καταναλωτές αξιόπιστα και υψηλής ποιότητας προϊόντα, που με τη σειρά τους θα ενδυναμώσουν τις διασυνοριακές συναλλαγές μεταξύ καταναλωτών, επιχειρήσεων και εμπόρων.
(9)
Τα κράτη μέλη βρίσκονται αντιμέτωπα με μια διαρκώς επιδεινούμενη έλλειψη πόρων στον τελωνειακό τομέα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να δοθεί στήριξη στην προαγωγή τεχνολογιών διαχείρισης κινδύνου και στρατηγικών για τη μέγιστη αξιοποίηση των πόρων που έχουν στη διάθεσή τους οι τελωνειακές αρχές.
(10)
Ο παρών κανονισμός περιέχει αποκλειστικά διαδικαστικούς κανόνες για τις τελωνειακές αρχές. Κατά συνέπεια, δεν θέτει κριτήρια για την εξακρίβωση της ύπαρξης παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας.
(11)
Βάσει της «Δήλωσης σχετικά με τη συμφωνία TRIPS και τη δημόσια υγεία», η οποία εγκρίθηκε από την υπουργική διάσκεψη του ΠΟΕ στην Ντόχα στις 14 Νοεμβρίου 2001, η συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS) μπορεί και θα πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται κατά τρόπο ώστε να υποστηρίζεται το δικαίωμα των μελών του ΠΟΕ να προστατεύουν τη δημόσια υγεία και, ιδίως, να προωθούν την πρόσβαση όλων στα φάρμακα. Συνεπώς, σύμφωνα προς τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης και της πολιτικής της περί συνεργασίας για την ανάπτυξη, σε ό,τι αφορά φάρμακα των οποίων η διέλευση από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, με ή χωρίς μεταφόρτωση, αποθήκευση, διαχωρισμό του φορτίου ή αλλαγές του τρόπου ή του μέσου μεταφοράς, αποτελεί τμήμα μόνον μιας ολόκληρης διαδρομής που αρχίζει και ολοκληρώνεται εκτός του εδάφους της Ένωσης, οι τελωνειακές αρχές, όταν αξιολογούν τον κίνδυνο παραβίασης δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη κάθε ουσιαστική πιθανότητα εκτροπής των φαρμάκων αυτών προς την αγορά της Ένωσης.
(12)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει τις διατάξεις περί αρμοδιότητας των δικαστηρίων, ιδίως εκείνες του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (3).
(13)
Θα πρέπει να δικαιούται να υποβάλλει αίτηση κάθε πρόσωπο, χρήστης, οργανισμός ή ομάδα παραγωγών που είναι σε θέση να κινήσει ιδίω ονόματι δικαστική διαδικασία για πιθανή παραβίαση δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας.
(14)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας σε ολόκληρη την Ένωση, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στα πρόσωπα ή τις οντότητες που επιδιώκουν την επιβολή ενός δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτει ολόκληρο το έδαφος της Ένωσης να υποβάλλουν αίτηση στις τελωνειακές αρχές ενός κράτους μέλους. Οι αιτούντες θα πρέπει να μπορούν να ζητήσουν από τις εν λόγω αρχές να λάβουν απόφαση για την επιβολή του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, τόσο στο δικό τους κράτος μέλος όσο και σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
(15)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ταχεία επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, όταν οι τελωνειακές αρχές κράτους μέλους έχουν υποψία, βάσει ευλόγων ενδείξεων, ότι εμπορεύματα που τελούν υπό την επιτήρησή τους παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, θα δύνανται να αναστέλλουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή να προβαίνουν σε δέσμευσή τους, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως, ώστε να παρέχουν στο πρόσωπο ή την οντότητα που δικαιούται να υποβάλει αίτηση τη δυνατότητα να κινήσει διαδικασία προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
(16)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να προβλέψουν διαδικασία που να επιτρέπει την καταστροφή ορισμένων εμπορευμάτων, χωρίς να απαιτείται να κινηθεί διαδικασία για να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας. Όπως αναγνωρίζεται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τις επιπτώσεις της παραποίησης/απομίμησης στο διεθνές εμπόριο (4), η διαδικασία αυτή έχει αποδειχθεί πολύ επιτυχημένη στα κράτη μέλη όπου είναι διαθέσιμη. Ως εκ τούτου, η διαδικασία θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική για όλες τις παραβιάσεις δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και θα πρέπει να εφαρμόζεται εφόσον ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων συμφωνεί για την καταστροφή. Επιπλέον, η διαδικασία θα πρέπει να προβλέπει ότι οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρούν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα εφόσον συμφωνεί για την καταστροφή τους εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.
(17)
Για να μειωθούν στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος και τα έξοδα, θα πρέπει να καθιερωθεί ειδική διαδικασία για μικρές αποστολές εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης και πειρατικών εμπορευμάτων, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα να καταστρέφονται τα εμπορεύματα αυτά χωρίς τη ρητή συμφωνία του αιτούντος σε κάθε περίπτωση. Για την εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας θα πρέπει να απαιτείται, ωστόσο, γενική αίτηση του αιτούντος. Περαιτέρω, οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από τον αιτούντα να καλύπτει τα έξοδα που συνεπάγεται η εφαρμογή της εν λόγω διαδικασίας.
(18)
Για λόγους περαιτέρω ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν οι προθεσμίες αναστολής παράδοσης ή δέσμευσης των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να διαβιβάζονται από τις τελωνειακές αρχές στους στα οικεία πρόσωπα και στις οικείες οντότητες, πληροφορίες σχετικά με τα δεσμευμένα εμπορεύματα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003.
(19)
Λαμβανομένου υπόψη του προσωρινού και προληπτικού χαρακτήρα των μέτρων που λαμβάνονται από τις τελωνειακές αρχές κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού καθώς και των αντιτιθέμενων συμφερόντων των μερών που θίγονται από τα μέτρα, θα πρέπει να προσαρμοστούν ορισμένες πτυχές των διαδικασιών, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, παράλληλα με τη διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων μερών. Εν προκειμένω, όσον αφορά τις διάφορες κοινοποιήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να αποστέλλουν κοινοποίηση στο οικείο πρόσωπο, βάσει των εγγράφων σχετικά με τον τελωνειακό προορισμό ή της κατάστασης στην οποία τίθενται τα εμπορεύματα. Επιπλέον, δεδομένου ότι η διαδικασία καταστροφής των εμπορευμάτων συνεπάγεται ότι τόσο ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων όσο και ο υπέρ ου η απόφαση κοινοποιούν εκ παραλλήλου τις ενδεχόμενες αντιρρήσεις τους όσον αφορά την καταστροφή, θα πρέπει να διασφαλίζεται η δυνατότητα του υπέρ ου η απόφαση να αντιδρά σε πιθανή αντίρρηση του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων όσον αφορά την καταστροφή. Θα πρέπει να διασφαλιστεί, ως εκ τούτου, ότι η αναστολή της παράδοσης των εμπορευμάτων ή η δέσμευσή τους θα κοινοποιείται στον υπέρ ου η απόφαση πριν ή την ίδια ημέρα κατά την οποία κοινοποιείται στον διασαφιστή ή στον κάτοχο των εμπορευμάτων.
(20)
Οι τελωνειακές αρχές και η Επιτροπή ενθαρρύνονται να συνεργάζονται με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Παραβίασης των Δικαιωμάτων Διανοητικής Ιδιοκτησίας στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους.
(21)
Στοχεύοντας στην εξάλειψη του διεθνούς εμπορίου εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, η συμφωνία TRIPS προβλέπει ότι τα κράτη μέλη του ΠΟΕ πρέπει να προωθούν την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή και τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών η δυνατότητα να ανταλλάσσουν με τις οικείες αρχές τρίτων χωρών πληροφορίες σχετικά με περιπτώσεις όπου υπάρχουν υποψίες παραβίασης δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, μεταξύ άλλων για τα εμπορεύματα υπό διαμετακόμιση μέσω του εδάφους της Ένωσης τα οποία προέρχονται από το έδαφος των εν λόγω τρίτων χωρών ή προορίζονται προς αυτό.
(22)
Για λόγους αποτελεσματικότητας, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 1997, περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών ή γεωργικών ρυθμίσεων (5).
(23)
Η ευθύνη των τελωνειακών αρχών θα πρέπει να διέπεται από τη νομοθεσία των κρατών μελών, αν και η έγκριση αίτησης από τις τελωνειακές αρχές δεν θα πρέπει να δημιουργεί για τον υπέρ ου η απόφαση αξίωση αποζημίωσης, σε περίπτωση που τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν εντοπιστούν από τις τελωνειακές αρχές και παραδοθούν ή δεν υπάρξει παρέμβαση για τη δέσμευσή τους.
(24)
Δεδομένου ότι οι τελωνειακές αρχές παρεμβαίνουν κατόπιν αίτησης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι ο υπέρ ου η απόφαση θα πρέπει να επιστρέφει όλα τα έξοδα με τα οποία βαρύνονται οι τελωνειακές αρχές κατά την παρέμβαση για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας του. Παρά ταύτα, το γεγονός αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει τον υπέρ ου η απόφαση να αξιώνει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα που ενδέχεται να θεωρηθούν υπεύθυνα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους όπου βρέθηκαν τα εμπορεύματα. Στα πρόσωπα αυτά μπορεί, κατά περίπτωση, να περιλαμβάνονται μεσάζοντες. Οι περιπτώσεις εξόδων και ζημιών που βαρύνουν άλλα πρόσωπα εκτός από τις τελωνειακές αρχές λόγω τελωνειακής παρέμβασης, όταν αναστέλλεται η παράδοση των εμπορευμάτων ή όταν τα εμπορεύματα δεσμεύονται κατόπιν αίτησης τρίτου βάσει δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, θα πρέπει να ρυθμίζονται από την ειδική νομοθεσία που εφαρμόζεται στην εκάστοτε περίπτωση.
(25)
Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται η δυνατότητα των τελωνειακών αρχών να επιτρέπουν τη μετακίνηση, υπό τελωνειακή επίβλεψη, εμπορευμάτων προς καταστροφή, μεταξύ διαφορετικών τοποθεσιών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να αποφασίζουν να παραδίδουν προς ελεύθερη κυκλοφορία τέτοιου είδους εμπορεύματα με σκοπό την επακόλουθη ανακύκλωση ή απόρριψή τους εκτός των εμπορικών διαύλων, μεταξύ άλλων και για λόγους ευαισθητοποίησης, κατάρτισης και εκπαίδευσης.
(26)
Η τελωνειακή επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας συνεπάγεται την ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με αποφάσεις που αφορούν τις αιτήσεις. Η εν λόγω επεξεργασία δεδομένων καλύπτει επίσης τα προσωπικά δεδομένα και θα πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, όπως προβλέπεται στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (6) και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (7).
(27)
Η ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με αποφάσεις που αφορούν τις αιτήσεις και οι ενέργειες των τελωνείων θα πρέπει να γίνεται μέσω κεντρικής ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων. Ό φορέας που θα ελέγχει και θα διαχειρίζεται την εν λόγω βάση δεδομένων και οι φορείς που θα έχουν την ευθύνη για την ασφάλεια της επεξεργασίας των δεδομένων που περιέχει η βάση δεδομένων θα πρέπει να καθορισθούν. Η θέσπιση οποιουδήποτε τύπου ενδεχόμενης διαλειτουργικότητας ή ανταλλαγής θα πρέπει, κατά πρώτο και κύριο λόγο, να συμμορφώνεται με την αρχή του περιορισμού του σκοπού, δηλαδή τα δεδομένα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε η βάση δεδομένων και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται καμία περαιτέρω ανταλλαγή ή διασύνδεση για άλλο σκοπό.
(28)
Για να διασφαλιστεί η δυνατότητα προσαρμογής του ορισμού των μικρών αποστολών εάν κριθεί ακατάλληλος, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας, ή εάν απαιτείται για να αποτραπεί οποιαδήποτε καταστρατήγηση της εν λόγω διαδικασίας όσον αφορά τη σύνθεση των αποστολών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του ορισμού των μικρών αποστολών, και δη των συγκεκριμένων ποσοτήτων που αναφέρονται σε αυτόν. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(29)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον καθορισμό των στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων για την ανταλλαγή δεδομένων με τρίτες χώρες, καθώς και των διατάξεων σχετικά με τα έντυπα για την αίτηση παρέμβασης και την αίτηση παράτασης του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες που θα αφορούν, συγκεκριμένα, τον καθορισμό των σχετικών στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων και την κατάρτιση τυποποιημένων εντύπων. Οι εν λόγω εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (8). Για την κατάρτιση των τυποποιημένων εντύπων, μολονότι το αντικείμενο των εφαρμοστέων διατάξεων του παρόντος κανονισμού εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής, δεδομένης της φύσης και των συνεπειών των εκτελεστικών πράξεων, θα πρέπει να γίνεται χρήση της συμβουλευτικής διαδικασίας για την έκδοσή τους, καθόσον όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με τις πληροφορίες που θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα έντυπα προκύπτουν απευθείας από το κείμενο του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις καθορίζουν μόνο τον τύπο και τη δομή του εντύπου και δεν ενέχουν άλλες επιπτώσεις για την κοινή εμπορική πολιτική της Ένωσης.
(30)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 θα πρέπει να καταργηθεί.
(31)
Ζητήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ο οποίος γνωμοδότησε στις 12 Οκτωβρίου 2011 (9),
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται οι όροι και οι διαδικασίες παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, όταν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας τελούν ή θα έπρεπε να τελούν υπό τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (10), και δη εμπορεύματα στις ακόλουθες καταστάσεις:
α)
όταν διασαφίζονται για παράδοση προς ελεύθερη κυκλοφορία, εξαγωγή ή επανεξαγωγή·
β)
όταν εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό·
γ)
όταν τίθενται σε καθεστώς αναστολής ή σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη.
2. Όσον αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση ή τελωνειακό έλεγχο, και με την επιφύλαξη των άρθρων 17 και 18, οι τελωνειακές αρχές διεξάγουν τους κατάλληλους τελωνειακούς ελέγχους και λαμβάνουν αναλογικά μέτρα αναγνώρισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 και το άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, σύμφωνα με κριτήρια ανάλυσης κινδύνου, με σκοπό την πρόληψη πράξεων που παραβαίνουν τη νομοθεσία περί διανοητικής ιδιοκτησίας που εφαρμόζεται στο έδαφος της Ένωσης, καθώς και στο πλαίσιο της συνεργασίας με τρίτες χώρες για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας.
3. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία βάσει του καθεστώτος χρησιμοποίησης για ειδικούς σκοπούς.
4. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε αγαθά μη εμπορικού χαρακτήρα τα οποία περιέχονται σε προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών.
5. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε εμπορεύματα που έχουν παρασκευασθεί με τη συγκατάθεση του κατόχου των δικαιωμάτων ούτε σε εμπορεύματα που έχουν παρασκευασθεί μεν από πρόσωπο που έχει τη δέουσα εξουσιοδότηση του κατόχου των δικαιωμάτων να παρασκευάσει ορισμένη ποσότητα εμπορευμάτων, καθ’ υπέρβαση όμως των ποσοτήτων που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ του εν λόγω προσώπου και του κατόχου των δικαιωμάτων.
6. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει το εθνικό δίκαιο ή το δίκαιο της Ένωσης περί διανοητικής ιδιοκτησίας ή τη νομοθεσία των κρατών μελών που αφορά τις ποινικές διαδικασίες.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας»:
α)
σήμα·
β)
σχέδιο ή υπόδειγμα·
γ)
δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικό δικαίωμα, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
δ)
γεωγραφική ένδειξη·
ε)
δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
στ)
συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φάρμακα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 469/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, περί του συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φάρμακα (11)·
ζ)
συμπληρωματικό πιστοποιητικό προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1610/96 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, σχετικά με την καθιέρωση συμπληρωματικού πιστοποιητικού προστασίας για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα (12)·
η)
κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (13)·
θ)
δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, όπως προβλέπεται στο εθνικό δίκαιο·
ι)
τοπογραφία προϊόντος ημιαγωγών, όπως προβλέπεται στο εθνικό ή στο ενωσιακό δίκαιο·
ια)
υπόδειγμα χρησιμότητας, εφόσον προστατεύεται από δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
ιβ)
εμπορική επωνυμία, εφόσον προστατεύεται ως αποκλειστικό δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
2) «εμπορικό σήμα»:
α)
κοινοτικό εμπορικό σήμα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (14)·
β)
σήμα καταχωρισμένο σε κράτος μέλος ή, όσον αφορά το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο ή τις Κάτω Χώρες, στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Μπενελούξ·
γ)
σήμα καταχωρισμένο δυνάμει διεθνών συμφωνιών το οποίο ισχύει σε κράτος μέλος ή στην Ένωση·
3) «σχέδιο ή υπόδειγμα»:
α)
κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (15)·
β)
σχέδιο ή υπόδειγμα καταχωρισμένο σε κράτος μέλος ή, όσον αφορά το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο ή τις Κάτω Χώρες, στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Μπενελούξ·
γ)
σχέδιο ή υπόδειγμα καταχωρισμένο δυνάμει διεθνών συμφωνιών το οποίο ισχύει σε κράτος μέλος ή στην Ένωση·
4) «γεωγραφική ένδειξη»:
α)
προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή ονομασία προέλευσης γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (16)·
β)
ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη οίνου, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (17)·
γ)
γεωγραφική ονομασία αρωματισμένων ποτών με βάση αμπελοοινικά προϊόντα, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1991 για τη θέσπιση των γενικών κανόνων σχετικά με τον ορισμό, τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση των αρωματισμένων οίνων, των αρωματισμένων ποτών με βάση τον οίνο και των αρωματισμένων κοκτέιλ αμπελοοινικών προϊόντων (18)·
δ)
γεωγραφική ένδειξη αλκοολούχων ποτών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, σχετικά με τον ορισμό, την περιγραφή, την παρουσίαση, την επισήμανση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων των αλκοολούχων ποτών (19)·
ε)
γεωγραφική ένδειξη προϊόντων που δεν εμπίπτουν στα στοιχεία α) έως δ), εφόσον έχει καθιερωθεί ως αποκλειστικό δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας από το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο·
στ)
γεωγραφική ένδειξη, όπως προβλέπεται σε συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών και όπως αυτή αναγράφεται στις εν λόγω συμφωνίες·
5) «εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης»:
α)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο πράξης παραβίασης σήματος στο κράτος μέλος όπου βρίσκονται και φέρουν χωρίς άδεια σύμβολο που είναι ίδιο με το σήμα που έχει εγκύρως καταχωριστεί για τους ίδιους τύπους εμπορευμάτων ή μη διακριτό ως προς τα βασικά του χαρακτηριστικά από το εν λόγω σήμα·
β)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο πράξης παραβίασης γεωγραφικής ένδειξης στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται και φέρουν ή περιγράφονται με προστατευόμενη ονομασία ή όρο όσον αφορά την εν λόγω γεωγραφική ένδειξη·
γ)
οιοδήποτε περιτύλιγμα, ετικέτα, αυτοκόλλητο, ενημερωτικό δελτίο, έντυπο οδηγιών χρήσεως, πιστοποιητικό εγγύησης και άλλο παρόμοιο στοιχείο, ακόμη και αν παρουσιάζεται χωριστά, το οποίο είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης σήματος ή γεωγραφικής ένδειξης, το οποίο περιλαμβάνει σύμβολο, ονομασία ή όρο ίδιο με εγκύρως καταχωρισμένο σήμα ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή είναι μη διακριτό ως προς τα βασικά του χαρακτηριστικά από το εν λόγω σήμα ή τη γεωγραφική ένδειξη, και δύναται να χρησιμοποιηθεί για τον ίδιο τύπο εμπορεύματος με εκείνο για τον οποίο έχει καταχωριστεί το σήμα ή η γεωγραφική ένδειξη·
6) «πειρατικά εμπορεύματα»: εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος ή σχεδίου ή υποδείγματος στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται τα εμπορεύματα και τα οποία είναι ή περιέχουν αντίγραφα κατασκευασμένα χωρίς τη συγκατάθεση του κατόχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή του συγγενικού δικαιώματος ή του δικαιώματος επί του σχεδίου ή του υποδείγματος ούτε προσώπου εξουσιοδοτημένου από τον κάτοχο στη χώρα παραγωγής·
7) «εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας»: εμπορεύματα για τα οποία υπάρχουν εύλογες ενδείξεις ότι, στο κράτος μέλος όπου βρίσκονται, τα εν λόγω εμπορεύματα είναι εκ πρώτης όψεως:
α)
εμπορεύματα τα οποία είναι το αντικείμενο ενέργειας παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω κράτος μέλος·
β)
συσκευές, προϊόντα ή στοιχεία που σχεδιάζονται, παράγονται ή προσαρμόζονται πρωτίστως για την καταστρατήγηση ή τη διευκόλυνση της καταστρατήγησης τεχνολογίας, συσκευής ή στοιχείου το οποίο, κατά την κανονική του λειτουργία, εμποδίζει ή περιορίζει την εκτέλεση ενεργειών επί ενός έργου μη επιτρεπόμενων από τον κάτοχο του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή οποιουδήποτε συγγενικού δικαιώματος και οι οποίες συνδέονται με πράξη παραβίασης των δικαιωμάτων αυτών στο εν λόγω κράτος μέλος·
γ)
κάθε καλούπι ή μήτρα που έχει σχεδιαστεί ή προσαρμοστεί ειδικά για την κατασκευή εμπορευμάτων που παραβιάζει δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας εφόσον τα εν λόγω καλούπια ή μήτρες συνδέονται με πράξη παραβίασης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας στο εν λόγω κράτος μέλος·
8) «κάτοχος δικαιώματος»: ο κάτοχος δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας·
9) «αίτηση»: αίτηση που υποβάλλεται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία για παρέμβαση των τελωνειακών αρχών σε σχέση με εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
10) «εθνική αίτηση»: αίτηση με την οποία ζητείται από τις τελωνειακές αρχές κράτους μέλους να ασκήσουν παρέμβαση στο εν λόγω κράτος μέλος·
11) «ενωσιακή αίτηση»: αίτηση υποβαλλόμενη σε κράτος μέλος με την οποία ζητείται από τις τελωνειακές αρχές του εν λόγω κράτους μέλους και ενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών μελών να ασκήσουν παρέμβαση στα αντίστοιχα κράτη μέλη·
12) «αιτών»: το πρόσωπο ή η οντότητα στο όνομα του οποίου ή της οποίας υποβάλλεται η αίτηση·
13) «υπέρ ου η απόφαση»: ο υπέρ ου η απόφαση που δέχεται την αίτηση·
14) «κάτοχος των εμπορευμάτων»: το πρόσωπο που έχει την κυριότητα ή παρεμφερές δικαίωμα διάθεσης των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας ή που ασκεί φυσικό έλεγχο επ’ αυτών των εμπορευμάτων·
15) «διασαφιστής»: ο διασαφιστής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 σημείο 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
16) «καταστροφή»: η φυσική καταστροφή, η ανακύκλωση ή η απόρριψη εμπορευμάτων εκτός των εμπορικών διαύλων, ούτως ώστε να αποφευχθεί ζημία του υπέρ ου η απόφαση·
17) «τελωνειακό έδαφος της Ένωσης»: το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
18) «παράδοση εμπορευμάτων»: η παράδοση εμπορευμάτων, όπως καθορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
19) «μικρή αποστολή»: αποστολή μέσω ταχυδρομείου ή υπηρεσίας ταχυμεταφοράς:
α)
η οποία δεν περιλαμβάνει περισσότερα από τρία τεμάχια·
ή
β)
της οποίας το μεικτό βάρος δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιόγραμμα.
Για τους σκοπούς του στοιχείου α), ως «τεμάχια», νοούνται εμπορεύματα που έχουν ταξινομηθεί στη συνδυασμένη ονοματολογία σύμφωνα με το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (20), εάν δεν είναι συσκευασμένα, ή η συσκευασία τέτοιου είδους εμπορευμάτων που προορίζονται για λιανική πώληση στον τελικό καταναλωτή.
Για τον σκοπό του ορισμού αυτού, χωριστά εμπορεύματα που εμπίπτουν στον ίδιο κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας θεωρούνται διαφορετικά τεμάχια, ενώ εμπορεύματα που παρουσιάζονται ως σύνολα ταξινομημένα σε έναν κωδικό της συνδυασμένης ονοματολογίας θεωρούνται ένα τεμάχιο·
20) «αλλοιώσιμα εμπορεύματα»: εμπορεύματα τα οποία, κατά την κρίση των τελωνειακών αρχών, θα παρουσιάσουν φθορά εάν κρατηθούν για διάστημα έως 20 ημερών από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευσή τους·
21) «αποκλειστική άδεια»: η (γενική ή περιορισμένη) άδεια με την οποία εξουσιοδοτείται ο κάτοχός της, εξαιρουμένων όλων των λοιπών προσώπων, συμπεριλαμβανομένου του χορηγού της άδειας, να χρησιμοποιεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας κατά τον τρόπο που του επιτρέπει η άδεια.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΙΤΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Υποβολή αιτήσεων
Άρθρο 3
Δικαίωμα υποβολής αίτησης
Τα ακόλουθα πρόσωπα και οντότητες, στον βαθμό που δικαιούνται να κινήσουν διαδικασία προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας στο κράτος ή στα κράτη μέλη στα οποία παρεμβαίνουν οι τελωνειακές αρχές, δικαιούνται να υποβάλλουν:
1)
εθνική ή ενωσιακή αίτηση:
α)
κάτοχοι δικαιωμάτων·
β)
οργανισμοί διαχείρισης συλλογικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας όπως αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (21)·
γ)
οργανισμοί προάσπισης επαγγελματικών συμφερόντων, όπως αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2004/48/ΕΚ·
δ)
ομάδες κατά την έννοια του άρθρου 3 σημείο 2 και του άρθρου 49 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, ομάδες παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 118ε του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 ή παρεμφερείς ομάδες παραγωγών οι οποίες προβλέπονται στο δίκαιο της Ένωσης περί γεωγραφικών ενδείξεων και εκπροσωπούν παραγωγούς προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη, ή αντιπρόσωποι τέτοιων ομάδων, ιδίως σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1601/91 και (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και επιχειρήσεις που δικαιούνται να χρησιμοποιούν ορισμένη γεωγραφική ένδειξη καθώς και οργανισμοί ή αρχές ελέγχου αρμόδιες για αυτήν τη γεωγραφική ένδειξη·
2)
εθνική αίτηση:
α)
πρόσωπα ή οντότητες εξουσιοδοτημένα να κάνουν χρήση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τα οποία έχουν εξουσιοδοτηθεί επισήμως από τον κάτοχο του δικαιώματος να κινήσουν διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
β)
ομάδες παραγωγών οι οποίες προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών περί γεωγραφικών ενδείξεων και εκπροσωπούν παραγωγούς προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις ή αντιπρόσωποι τέτοιων ομάδων, επιχειρήσεις που δικαιούνται να χρησιμοποιούν ορισμένη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και οργανισμοί ή αρχές ελέγχου αρμόδιες για αυτήν τη γεωγραφική ένδειξη·
3)
ενωσιακή αίτηση: κάτοχοι αποκλειστικών αδειών που καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, εφόσον οι εν λόγω κάτοχοι αδειών έχουν εξουσιοδοτηθεί επισήμως από τον δικαιούχο δικαιώματος να κινήσουν διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Άρθρο 4
Δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτονται από ενωσιακές αιτήσεις
Ενωσιακή αίτηση μπορεί να υποβάλλεται μόνο για δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας βασιζόμενο σε ενωσιακή νομοθεσία που παράγει αποτελέσματα στο έδαφος της Ένωσης.
Άρθρο 5
Υποβολή αιτήσεων
1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την τελωνειακή υπηρεσία που είναι αρμόδια να παραλαμβάνει και να εξετάζει τις αιτήσεις («αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία»). Το κράτος μέλος ενημερώνει σχετικώς την Επιτροπή, η οποία δημοσιεύει κατάλογο των αρμόδιων τελωνειακών υπηρεσιών που ορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Οι αιτήσεις υποβάλλονται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία. Οι αιτήσεις συμπληρώνονται με το έντυπο που αναφέρεται στο άρθρο 6 και περιλαμβάνουν τις πληροφορίες που απαιτούνται εκεί.
3. Στις περιπτώσεις όπου η αίτηση υποβάλλεται αφότου κοινοποιηθεί από τις τελωνειακές αρχές η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3, η εν λόγω αίτηση πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
α)
υποβάλλεται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία εντός 4 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους·
β)
πρόκειται για εθνική αίτηση·
γ)
περιέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3. Ωστόσο, ο αιτών δύναται να παραλείπει τις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία ζ), η) ή θ) της εν λόγω παραγράφου.
4. Εκτός από τις περιπτώσεις του σημείου 3 του άρθρου 3, μόνο μία εθνική αίτηση και μία ενωσιακή αίτηση δύνανται να υποβάλλονται ανά κράτος μέλος για το ίδιο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που προστατεύεται στο εν λόγω κράτος μέλος. Στις περιπτώσεις του σημείου 3 του άρθρου 3, επιτρέπεται η υποβολή περισσοτέρων της μιας ενωσιακών αιτήσεων.
5. Σε περίπτωση που ενωσιακή αίτηση εγκρίνεται για κράτος μέλος που ήδη καλύπτεται από άλλη ενωσιακή αίτηση εγκριθείσα για τον ίδιο αιτούντα και το ίδιο δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, οι τελωνειακές αρχές του εν λόγω κράτους μέλους παρεμβαίνουν βάσει της πρώτης ενωσιακής αίτησης που εγκρίθηκε. Ενημερώνουν την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους όπου εγκρίθηκε κάθε επόμενη ενωσιακή αίτηση. Η υπηρεσία αυτή τροποποιεί ή ανακαλεί την απόφαση που εγκρίνει αυτή την επόμενη ενωσιακή αίτηση.
6. Όταν υπάρχουν διαθέσιμα μηχανογραφημένα συστήματα για την παραλαβή και την επεξεργασία αιτήσεων, οι αιτήσεις και τα συνημμένα έγγραφα υποβάλλονται με τη χρησιμοποίηση τεχνικών ηλεκτρονικής επεξεργασίας δεδομένων. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αναπτύσσουν, συντηρούν και χρησιμοποιούν τα εν λόγω συστήματα σύμφωνα με το πολυετές στρατηγικό σχέδιο που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 70/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, για ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις (22).
Άρθρο 6
Έντυπο αίτησης
1. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, το έντυπο της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2.
2. Το έντυπο της αίτησης καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στο υποκείμενο δεδομένων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και τους εθνικούς νόμους που εφαρμόζουν την οδηγία 95/46/ΕΚ.
3. Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι ακόλουθες πληροφορίες απαιτείται να παρέχονται από τον αιτούντα στο έντυπο αίτησης:
α)
λεπτομέρειες σχετικά με τον αιτούντα·
β)
ιδιότητα του αιτούντος κατά την έννοια του άρθρου 3·
γ)
έγγραφα με στοιχεία που να αποδεικνύουν στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ότι ο αιτών δικαιούται να υποβάλει την αίτηση·
δ)
όταν ο αιτών υποβάλλει την αίτηση μέσω αντιπροσώπου, οι λεπτομέρειες όσον αφορά το πρόσωπο που τον εκπροσωπεί καθώς και στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι είναι εξουσιοδοτημένος να ενεργεί ως αντιπρόσωπος, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση·
ε)
το ή τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας προς επιβολή·
στ)
στην περίπτωση ενωσιακής αίτησης, τα κράτη μέλη εντός των οποίων ζητείται η παρέμβαση των τελωνειακών αρχών·
ζ)
ειδικά και τεχνικά δεδομένα για τα αυθεντικά εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων σημάνσεων, όπως γραμμωτών κωδίκων, και εικόνων, ανάλογα με την περίπτωση·
η)
τις απαραίτητες πληροφορίες που επιτρέπουν την άμεση αναγνώριση των σχετικών εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές·
θ)
πληροφορίες χρήσιμες για τη διενεργούμενη από τις τελωνειακές αρχές ανάλυση και αξιολόγηση του κινδύνου παραβίασης του ή των σχετικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, όπως, επί παραδείγματι, οι εγκεκριμένοι διανομείς·
ι)
αν οι πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με τα στοιχεία ζ), η) ή θ) της παρούσας παραγράφου πρέπει να χαρακτηριστούν ως προοριζόμενες για περιορισμένη επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 5·
ια)
όνομα και στοιχεία οποιουδήποτε αντιπροσώπου του αιτούντος που είναι εξουσιοδοτημένος για νομικά και τεχνικά θέματα·
ιβ)
δέσμευση του αιτούντος να κοινοποιήσει στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία οποιαδήποτε από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 15 περιστάσεις·
ιγ)
δέσμευση του αιτούντος να διαβιβάσει και να επικαιροποιήσει κάθε πληροφορία χρήσιμη για τη διενεργούμενη από τις τελωνειακές αρχές ανάλυση και αξιολόγηση του κινδύνου παραβίασης του ή των σχετικών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας·
ιδ)
δέσμευση του αιτούντος να αναλάβει ευθύνη υπό τους όρους του άρθρου 28·
ιε)
δέσμευση του αιτούντος να αναλάβει τα έξοδα που αναφέρονται στο άρθρο 29 υπό τους όρους του εν λόγω άρθρου·
ιστ)
συγκατάθεση του αιτούντος για την επεξεργασία των δεδομένων που δύναται να παράσχει από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη·
ιζ)
αν ο αιτών ζητεί την εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 26 και, εφόσον ζητηθεί από τις τελωνειακές αρχές, αν συμφωνεί να καλύψει τα έξοδα καταστροφής των εμπορευμάτων βάσει της διαδικασίας αυτής.
ΤΜΗΜΑ 2
Αποφάσεις για τις αιτήσεις
Άρθρο 7
Εξέταση των ελλιπών αιτήσεων
1. Εάν, μετά την παραλαβή της αίτησης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κρίνει ότι στην αίτηση δεν περιέχονται όλες οι πληροφορίες βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 3, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ζητεί από τον αιτούντα να προσκομίσει τις ελλείπουσες πληροφορίες εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αίτησης.
Στις περιπτώσεις αυτές, η προθεσμία που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 αναστέλλεται έως ότου ληφθούν οι σχετικές πληροφορίες.
2. Εάν ο αιτών δεν προσκομίσει τις ελλείπουσες πληροφορίες εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία απορρίπτει την αίτηση.
Άρθρο 8
Τέλη
Ο αιτών δεν βαρύνεται με τέλη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών που συνεπάγεται η εξέταση της αίτησης.
Άρθρο 9
Κοινοποίηση αποφάσεων έγκρισης ή απόρριψης αιτήσεων
1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή της να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Σε περίπτωση απόρριψης, η απόφαση της αρμόδιας τελωνειακής υπηρεσίας πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να περιλαμβάνει πληροφορίες για τη διαδικασία προσφυγής.
2. Εάν έχει κοινοποιηθεί στον αιτούντα η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές πριν από την υποβολή της αίτησης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον αιτούντα την απόφασή της να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση εντός 2 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης.
Άρθρο 10
Αποφάσεις σχετικά με τις αιτήσεις
1. Η απόφαση έγκρισης εθνικής αίτησης και οποιαδήποτε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησής της αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η εθνική αίτηση την επομένη της έκδοσης.
H απόφαση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η εθνική αίτηση την επομένη της λήξης του προς παράταση διαστήματος.
2. Η απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης και οποιαδήποτε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης αρχίζουν να ισχύουν:
α)
στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η αίτηση, την επομένη της έκδοσης·
β)
σε όλα τα άλλα κράτη μέλη όπου ζητείται παρέμβαση των τελωνειακών αρχών, την επομένη της κοινοποίησης στις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 υπό την προϋπόθεση ότι ο υπέρ ου η απόφαση έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 3 όσον αφορά τα έξοδα μετάφρασης.
H απόφαση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει να ισχύει στο κράτος μέλος όπου υποβλήθηκε η ενωσιακή αίτηση και σε όλα τα λοιπά κράτη μέλη όπου ζητείται παρέμβαση των τελωνειακών αρχών την επομένη της λήξης του προς παράταση διαστήματος.
Άρθρο 11
Διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών
1. Όταν εγκρίνει μια αίτηση, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία καθορίζει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
Το διάστημα αυτό αρχίζει την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η απόφαση έγκρισης της αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 10 και δεν υπερβαίνει το ένα έτος από την επομένη της ημερομηνίας έκδοσης.
2. Εάν αίτηση που υποβάλλεται αφότου κοινοποιηθεί από τις τελωνειακές αρχές η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 δεν περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχεία ζ), η) ή θ), εγκρίνεται μόνον για την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εν λόγω εμπορευμάτων, εκτός εάν οι πληροφορίες αυτές παρασχεθούν εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους.
3. Σε περίπτωση που ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας παύσει να ισχύει ή σε περίπτωση που ο αιτών παύσει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει αίτηση, οι τελωνειακές αρχές δεν παρεμβαίνουν. Η απόφαση έγκρισης της αίτησης ανακαλείται ή τροποποιείται αναλόγως από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την απόφαση.
Άρθρο 12
Παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών
1. Κατά τη λήξη του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών και υπό τον όρο ότι έχουν εξοφληθεί προηγουμένως από τον υπέρ ου η απόφαση όλες οι οφειλές του προς τις τελωνειακές αρχές βάσει του παρόντος κανονισμού, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την αρχική απόφαση δύναται, κατόπιν αίτησης του υπέρ ου η απόφαση, να παρατείνει αυτό το διάστημα.
2. Εάν η αίτηση για την παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών παραληφθεί από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία σε λιγότερο από 30 εργάσιμες ημέρες πριν τη λήξη της παράτασης, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία δύναται να αρνηθεί την αίτηση αυτή.
3. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία κοινοποιεί στον υπέρ ου η απόφαση την απόφασή της για την παράταση εντός 30 εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία προσδιορίζει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
4. Το παραταθέν διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών αρχίζει από την επομένη της λήξης του προηγούμενου διαστήματος και δεν υπερβαίνει το ένα έτος.
5. Εάν ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας παύσει να ισχύει ή εάν ο αιτών παύσει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει αίτηση, οι τελωνειακές αρχές δεν παρεμβαίνουν. Η απόφαση έγκρισης της παράτασης ανακαλείται ή τροποποιείται αναλόγως από την αρμόδια τελωνειακή αρχή που εξέδωσε την απόφαση.
6. Ο υπέρ ου η απόφαση δεν βαρύνεται με τέλη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών που συνεπάγεται η εξέταση της αίτησης παράτασης.
7. Η Επιτροπή ορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, το έντυπο της αίτησης παράτασης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 2.
Άρθρο 13
Τροποποίηση της απόφασης όσον αφορά τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας
Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία η οποία εξέδωσε την απόφαση έγκρισης της αίτησης δύναται, κατόπιν αίτησης του υπέρ ου η απόφαση, να τροποποιεί τον κατάλογο δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που περιέχονται στην εν λόγω απόφαση.
Στην περίπτωση προσθήκης νέου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, στην αίτηση περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3 στοιχεία γ), ε), ζ), η) και θ).
Στην περίπτωση απόφασης έγκρισης ενωσιακής αίτησης, κάθε τροποποίηση που συνίσταται σε προσθήκη δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας περιορίζεται στα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτονται από το άρθρο 4.
Άρθρο 14
Υποχρεώσεις κοινοποίησης από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία
1. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία στην οποία υποβάλλονται εθνικές αιτήσεις διαβιβάζει τις ακόλουθες αποφάσεις στα τελωνεία του οικείου κράτους μέλους, αμέσως μετά την έκδοσή τους:
α)
αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
β)
αποφάσεις με τις οποίες ανακαλούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
γ)
αποφάσεις με τις οποίες τροποποιούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
δ)
αποφάσεις για παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
2. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία στην οποία υποβάλλονται ενωσιακές αιτήσεις διαβιβάζει τις ακόλουθες αποφάσεις στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση, αμέσως μετά την έκδοσή τους:
α)
αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
β)
αποφάσεις με τις οποίες ανακαλούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
γ)
αποφάσεις με τις οποίες τροποποιούνται οι αποφάσεις έγκρισης των αιτήσεων·
δ)
αποφάσεις για παράταση του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση διαβιβάζει αμέσως μετά την παραλαβή τις εν λόγω αποφάσεις στα οικεία τελωνεία.
3. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους ή των κρατών μελών που αναφέρονται στην ενωσιακή αίτηση μπορεί να ζητήσει από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που εξέδωσε την απόφαση έγκρισης της αίτησης να παράσχει πρόσθετες πληροφορίες που κρίνονται απαραίτητες για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης.
4. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία διαβιβάζει την απόφασή της με την οποία αναστέλλεται η παρέμβαση των τελωνειακών αρχών βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) και του άρθρου 16 παράγραφος 2 στα τελωνεία του οικείου κράτους μέλους, αμέσως μετά την έκδοσή της.
Άρθρο 15
Υποχρεώσεις κοινοποίησης από τον υπέρ ου η απόφαση
Ο υπέρ ου η απόφαση προβαίνει αμέσως σε σχετική κοινοποίηση προς την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία που ενέκρινε την αίτηση για οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
ένα δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που καλύπτεται από την αίτηση παύει να ισχύει·
β)
ο υπέρ ου η απόφαση παύει για άλλους λόγους να δικαιούται να υποβάλει την αίτηση·
γ)
επέρχονται τροποποιήσεις στις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3.
Άρθρο 16
Αθέτηση υποχρεώσεων από τον υπέρ ου η απόφαση
1. Εάν ο υπέρ ου η απόφαση χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί από τις τελωνειακές αρχές για άλλους σκοπούς εκτός των προβλεπομένων στο άρθρο 21, η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχουν παρασχεθεί οι πληροφορίες ή έχει συντελεστεί κατάχρησή τους, δύναται:
α)
να ανακαλέσει οποιαδήποτε απόφασή της με την οποία ενέκρινε εθνική αίτηση από τον υπέρ ου η απόφαση και να αρνηθεί να παρατείνει το διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών·
β)
να αναστείλει στο έδαφός της, κατά την περίοδο που οι τελωνειακές αρχές αναλαμβάνουν δράση, οποιαδήποτε απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης από τον υπέρ ου η απόφαση.
2. Η αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία δύναται να αποφασίζει την αναστολή της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών μέχρι τη λήξη του διαστήματος παρέμβασής τους σε περίπτωση που ο υπέρ ου η απόφαση:
α)
αθετήσει τις υποχρεώσεις κοινοποίησης που καθορίζονται στο άρθρο 15·
β)
δεν τηρήσει την υποχρέωση που καθορίζεται στο άρθρο 19 παράγραφος 3 σχετικά με επιστροφή των δειγμάτων·
γ)
αθετήσει τις υποχρεώσεις όσον αφορά τα έξοδα και τη μετάφραση που καθορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 3·
δ)
χωρίς βάσιμο λόγο, δεν κινήσει διαδικασία κατά το άρθρο 23 παράγραφος 3 ή το άρθρο 26 παράγραφος 9.
Σε περίπτωση ενωσιακής αίτησης, η απόφαση αναστολής της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών ισχύει μόνον στο κράτος μέλος όπου λαμβάνεται αυτή η απόφαση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
ΤΜΗΜΑ 1
Αναστολή παράδοσης ή δέσμευση εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας
Άρθρο 17
Αναστολή της παράδοσης ή δέσμευση εμπορευμάτων μετά την έγκριση αίτησης
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές εντοπίσουν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας καλυπτόμενο από απόφαση έγκρισης αίτησης, προβαίνουν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευσή τους.
2. Πριν να προβούν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευση των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από τον υπέρ ου η απόφαση να τους παράσχει κάθε σχετική πληροφορία για τα εμπορεύματα. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να παράσχουν στον υπέρ ου η απόφαση πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ή αναμενόμενη ποσότητα εμπορευμάτων, την πραγματική ή τεκμαιρόμενη φύση τους, καθώς και εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την εν λόγω αναστολή ή τη δέσμευση.
Εάν οι τελωνειακές αρχές επιλέγουν να ενημερώσουν τον κάτοχο των εμπορευμάτων και δύο ή περισσότερα πρόσωπα θεωρούνται κάτοχοι των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να προβούν στην ενημέρωση σε περισσότερα από ένα εξ αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν την απόφαση αναστολής παράδοσης των εμπορευμάτων ή δέσμευσης στον υπέρ ου η απόφαση την ίδια ημέρα ή αμέσως μετά, που κοινοποιείται στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Οι κοινοποιήσεις περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που εκτίθεται στο άρθρο 23.
4. Οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν τον υπέρ ου η απόφαση και τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων σχετικά με την πραγματική ή την εκτιμώμενη ποσότητα και την πραγματική ή την τεκμαιρόμενη φύση των υπό αναστολή παράδοσης ή υπό δέσμευση εμπορευμάτων, διαβιβάζοντάς τους παράλληλα διαθέσιμες εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν επίσης στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και εφόσον είναι διαθέσιμα σε αυτές, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία, καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
Άρθρο 18
Αναστολή της παράδοσης ή δέσμευση των εμπορευμάτων πριν την έγκριση αίτησης
1. Εάν οι τελωνειακές αρχές εντοπίσουν εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που δεν καλύπτονται από απόφαση που εγκρίνει την αίτηση, δύνανται, εκτός από την περίπτωση των αλλοιώσιμων, να προβούν σε αναστολή της παράδοσης ή σε δέσμευσή τους.
2. Πριν να προβούν στην αναστολή της παράδοσης ή στη δέσμευση των εμπορευμάτων για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, οι τελωνειακές αρχές, χωρίς να αποκαλύψουν άλλες πληροφορίες πέρα από την πραγματική ή την αναμενόμενη ποσότητα εμπορευμάτων, την πραγματική ή τεκμαιρόμενη φύση τους και εικόνες τους ανάλογα με την περίπτωση, μπορούν να ζητήσουν από κάθε πρόσωπο που θα μπορούσε ενδεχομένως να δικαιούται να υποβάλει αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας να τους παράσχει κάθε σχετική πληροφορία.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την εν λόγω αναστολή ή δέσμευση.
Εάν οι τελωνειακές αρχές επιλέγουν να ενημερώσουν τον κάτοχο των εμπορευμάτων και δύο ή περισσότερα πρόσωπα θεωρούνται κάτοχοι των εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές δεν υποχρεούνται να προβούν στην ενημέρωση σε περισσότερα από ένα εξ αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στα πρόσωπα ή τις οντότητες που δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων την ίδια ημέρα ή αμέσως μετά την κοινοποίηση στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων.
Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να συμβουλεύονται τις αρμόδιες εθνικές αρχές προκειμένου να εντοπίσουν τα πρόσωπα ή τις οντότητες που δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση.
Οι κοινοποιήσεις περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που εκτίθεται στο άρθρο 23.
4. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
σε περίπτωση που δεν έχουν εντοπίσει πρόσωπο ή οντότητα που δικαιούται να υποβάλει αίτηση σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευσή των εμπορευμάτων·
β)
σε περίπτωση που δεν έχουν λάβει αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 ή την έχουν απορρίψει.
5. Όταν εγκριθεί αίτηση, οι τελωνειακές αρχές, κατόπιν αιτήματος και εφόσον διαθέτουν τα στοιχεία, κοινοποιούν στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
Άρθρο 19
Επιθεώρηση και δειγματοληψία εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση
1. Οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση και τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων τη δυνατότητα επιθεώρησης των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
2. Οι τελωνειακές αρχές δύνανται να προβαίνουν σε δειγματοληψία αντιπροσωπευτική των εμπορευμάτων. Δύνανται να παρέχουν ή να αποστέλλουν τέτοια δείγματα στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του, αποκλειστικά και μόνον για να πραγματοποιηθεί ανάλυση και να διευκολυνθεί η επακόλουθη διαδικασία όσον αφορά τα εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης και τα πειρατικά εμπορεύματα. Κάθε ανάλυση των δειγμάτων αυτών πραγματοποιείται με αποκλειστική ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση.
3. Εκτός και εάν δεν το επιτρέπουν οι περιστάσεις, ο υπέρ ου η απόφαση επιστρέφει τα δείγματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στις τελωνειακές αρχές μόλις ολοκληρωθεί η τεχνική ανάλυση και το αργότερο έως την παράδοση των εμπορευμάτων ή την άρση της δέσμευσής τους.
Άρθρο 20
Όροι αποθήκευσης
Οι όροι αποθήκευσης των εμπορευμάτων για όσο διάστημα διαρκεί η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευσή τους καθορίζονται από τις τελωνειακές αρχές.
Άρθρο 21
Επιτρεπόμενη χρήση ορισμένων πληροφοριών από τον υπέρ ου η απόφαση
Εάν έχουν κοινοποιηθεί στον υπέρ ου η απόφαση οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4, το άρθρο 18 παράγραφος 5, το άρθρο 19 ή το άρθρο 26 παράγραφος 8, ο υπέρ ου η απόφαση δύναται να τις αποκαλύψει ή να τις χρησιμοποιήσει μόνον για τους ακόλουθους σκοπούς:
α)
για να κινήσει διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας καθώς και κατά τη διάρκεια των διαδικασιών αυτών·
β)
σε σχέση με ποινικές έρευνες που σχετίζονται με την παραβίαση δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας και διεξάγονται από δημόσιες αρχές στο κράτος μέλος όπου ευρίσκονται τα εμπορεύματα·
γ)
για να κινήσει ποινικές διαδικασίες καθώς και στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών·
δ)
για να αξιώσει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα·
ε)
για να συμφωνήσει με τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων για την καταστροφή των εμπορευμάτων σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1·
στ)
για να συμφωνήσει με τον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων όσον αφορά το ύψος της εγγύησης που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 24 παράγραφος 2.
Άρθρο 22
Ανταλλαγή πληροφοριών και δεδομένων μεταξύ τελωνειακών αρχών
1. Η Επιτροπή και οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών, με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων διατάξεων για την προστασία των δεδομένων στην Ένωση και με στόχο να συνεισφέρουν στην εξάλειψη του διεθνούς εμπορίου αγαθών που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, μπορούν να ανταλλάσσουν ορισμένα δεδομένα και πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών σύμφωνα με τις πρακτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
2. Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανταλλάσσονται ώστε να καθίσταται άμεσα δυνατή η αποτελεσματική επιβολή του νόμου σε περιπτώσεις μεταφοράς εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας. Τα εν λόγω δεδομένα και οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν να αφορούν κατασχέσεις, τάσεις και γενικές πληροφορίες για τους κινδύνους, μεταξύ άλλων και για εμπορεύματα υπό διαμετακόμιση μέσω του εδάφους της Ένωσης τα οποία προέρχονται από το έδαφος των οικείων τρίτων χωρών ή προορίζονται προς αυτό. Στα δεδομένα και τις πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται, κατά περίπτωση, τα ακόλουθα:
α)
η φύση και η ποσότητα των εμπορευμάτων·
β)
το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας για το οποίο υπάρχει υποψία ότι παραβιάζεται·
γ)
η καταγωγή, η προέλευση και ο προορισμός των εμπορευμάτων·
δ)
πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των μέσων μεταφοράς και ιδίως:
i)
η ονομασία του σκάφους ή ο αριθμός κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου,
ii)
οι αριθμοί αναφοράς της φορτωτικής ή άλλου εγγράφου μεταφοράς,
iii)
ο αριθμός των εμπορευματοκιβωτίων,
iv)
το βάρος του φορτίου,
v)
η περιγραφή και/ή και η κωδικοποίηση των εμπορευμάτων,
vi)
ο αριθμός κράτησης,
vii)
ο αριθμός σφραγίδας,
viii)
ο τόπος πρώτης φόρτωσης,
ix)
ο τόπος τελικής εκφόρτωσης,
x)
οι τόποι μεταφόρτωσης,
xi)
η αναμενόμενη ημερομηνία άφιξης στον τόπο τελικής εκφόρτωσης·
ε)
πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των εμπορευματοκιβωτίων και ιδίως:
i)
ο αριθμός του εμπορευματοκιβωτίου,
ii)
η κατάσταση φόρτωσης του εμπορευματοκιβωτίου,
iii)
η ημερομηνία κίνησης,
iv)
το είδος της κίνησης (φόρτωση, εκφόρτωση, μεταφόρτωση, είσοδος, έξοδος κ.λπ.),
v)
η ονομασία του σκάφους ή ο αριθμός κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου,
vi)
ο αριθμός δρομολογίου,
vii)
ο τόπος,
viii)
η φορτωτική ή άλλο έγγραφο μεταφοράς.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον προσδιορισμό των στοιχείων των πρακτικών ρυθμίσεων που απαιτούνται σχετικά με την ανταλλαγή των δεδομένων και των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 3.
ΤΜΗΜΑ 2
Καταστροφή εμπορευμάτων, κίνηση διαδικασίας και πρόωρη παράδοση των εμπορευμάτων
Άρθρο 23
Καταστροφή εμπορευμάτων και κίνηση διαδικασίας
1. Τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας μπορούν να καταστρέφονται υπό τελωνειακό έλεγχο, χωρίς να χρειάζεται να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας βάσει του δικαίου του κράτους μέλους όπου ευρίσκονται, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι, κατά την πεποίθησή του, έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας·
β)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα·
γ)
ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει γραπτώς στις τελωνειακές αρχές, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών στην περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους, ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα ούτε κοινοποιήσει την αντίρρησή του όσον αφορά την καταστροφή τους εντός των εν λόγω προθεσμιών, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρήσουν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί με την καταστροφή των εμπορευμάτων αυτών.
Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους, αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου, δεν λάβουν γραπτή επιβεβαίωση από τον υπέρ ότι, κατά την κρίση του, έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας και ότι συμφωνεί με την καταστροφή, εκτός και εάν ενημερωθούν δεόντως για την κίνηση διαδικασίας με σκοπό να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
2. Η καταστροφή των εμπορευμάτων διενεργείται υπό τελωνειακό έλεγχο και υπό την ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση, εκτός εάν ορίζει άλλως η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους όπου καταστρέφονται τα εμπορεύματα. Πριν από την καταστροφή των εμπορευμάτων, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να λαμβάνουν δείγματα. Τα δείγματα που λαμβάνονται πριν από την καταστροφή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκπαιδευτικούς λόγους.
3. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων δεν επιβεβαιώσει γραπτώς ή δεν θεωρείται πως έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα, σύμφωνα με το στοιχείο γ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1, εντός των προθεσμιών που ορίζονται σε αυτό, οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν αμέσως τον υπέρ ου η απόφαση σχετικώς. Ο υπέρ ου η απόφαση, εντός 10 εργάσιμων ημερών, ή τριών εργάσιμων ημερών σε περίπτωση αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους κινεί διαδικασία για να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
4. Εκτός από την περίπτωση των αλλοιώσιμων εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, δύνανται να παρατείνουν την αναφερόμενη στην παράγραφο 3 προθεσμία έως και κατά 10 εργάσιμες ημέρες, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του υπέρ ου η απόφαση.
5. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός των προθεσμιών που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4, δεν ενημερωθούν δεόντως, σύμφωνα με την παράγραφο 3, για την κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Άρθρο 24
Πρόωρη παράδοση εμπορευμάτων
1. Εάν έχει κοινοποιηθεί στις τελωνειακές αρχές η κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα σχεδίου ή υποδείγματος, διπλώματος ευρεσιτεχνίας, υποδείγματος χρησιμότητας ή τοπογραφίας προϊόντος ημιαγωγών ή δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας, ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων μπορεί να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές να επιτρέψουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή να άρουν τη δέσμευσή τους πριν την ολοκλήρωση των εν λόγω διαδικασιών.
2. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους, μόνον εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει καταθέσει εγγύηση, της οποίας το ποσό είναι επαρκές για την προστασία των συμφερόντων του υπέρ ου η απόφαση·
β)
η αρχή που είναι αρμόδια να εξακριβώσει αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν έχει εγκρίνει τη λήψη συντηρητικών μέτρων·
γ)
έχουν ολοκληρωθεί όλες οι τελωνειακές διατυπώσεις.
3. Η παροχή της εγγύησης που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2 δεν θίγει τα λοιπά ένδικα μέσα που έχει στη διάθεσή του ο υπέρ ου η απόφαση.
Άρθρο 25
Εμπορεύματα για καταστροφή
1. Τα εμπορεύματα για καταστροφή, βάσει των άρθρων 23 ή 26:
α)
δεν παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία, εκτός εάν κριθεί αναγκαίο από τις τελωνειακές αρχές με τη σύμφωνη γνώμη του υπέρ ου η απόφαση, σε περίπτωση που τα εμπορεύματα πρόκειται να ανακυκλωθούν ή να απορριφθούν εκτός των εμπορικών διαύλων, μεταξύ άλλων και για λόγους ευαισθητοποίησης, κατάρτισης και εκπαίδευσης. Οι όροι υπό τους οποίους τα εμπορεύματα μπορούν να παραδίδονται προς ελεύθερη κυκλοφορία ορίζονται από τις τελωνειακές αρχές·
β)
δεν μεταφέρονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης·
γ)
δεν εξάγονται·
δ)
δεν επανεξάγονται·
ε)
δεν τίθενται σε καθεστώς αναστολής·
στ)
δεν τίθενται σε ελεύθερη ζώνη ή σε ελεύθερη αποθήκη.
2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέψουν, υπό τελωνειακή επιτήρηση, τη διακίνηση των εμπορευμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μεταξύ διαφορετικών τοποθεσιών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, προκειμένου να καταστραφούν υπό τελωνειακό έλεγχο.
Άρθρο 26
Διαδικασία για την καταστροφή εμπορευμάτων σε μικρές αποστολές
1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται για εμπορεύματα που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υπάρχει υποψία ότι πρόκειται για εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης ή πειρατικά εμπορεύματα·
β)
τα εμπορεύματα δεν είναι αλλοιώσιμα·
γ)
τα εμπορεύματα καλύπτονται από απόφαση έγκρισης αίτησης·
δ)
ο υπέρ ου η απόφαση έχει ζητήσει στην αίτησή του να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο·
ε)
τα εμπορεύματα μεταφέρονται σε μικρές αποστολές.
2. Όταν εφαρμόζεται η διαδικασία που αναφέρεται στο παρόν άρθρο, το άρθρο 17 παράγραφοι 3 και 4 και το άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3 δεν εφαρμόζονται.
3. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν στον διασαφιστή ή τον κάτοχο των εμπορευμάτων την αναστολή της παράδοσης των εμπορευμάτων ή τη δέσμευσή τους εντός μιας εργάσιμης ημέρας από την αναστολή της παράδοσης ή τη δέσμευση των εμπορευμάτων. Η κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
ότι οι τελωνειακές αρχές προτίθενται να καταστρέψουν τα εμπορεύματα·
β)
τα δικαιώματα του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων βάσει των παραγράφων 4, 5 και 6.
4. Ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει τη δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής της παράδοσης των εμπορευμάτων ή της δέσμευσής τους.
5. Τα σχετικά εμπορεύματα μπορούν να καταστραφούν εφόσον, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση της αναστολής παράδοσης ή της δέσμευσής τους, ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα.
6. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει στις τελωνειακές αρχές ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα ούτε κοινοποιήσει την αντίρρησή του όσον αφορά την καταστροφή τους εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 5, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να θεωρήσουν ότι ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα.
7. Η καταστροφή πραγματοποιείται υπό τελωνειακό έλεγχο. Οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και ανάλογα με την περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ή την αναμενόμενη ποσότητα των εμπορευμάτων που καταστράφηκαν και τη φύση τους.
8. Σε περίπτωση που ο διασαφιστής ή ο κάτοχος των εμπορευμάτων ούτε επιβεβαιώσει ούτε θεωρείται πως έχει επιβεβαιώσει ότι συμφωνεί να καταστραφούν τα εμπορεύματα, σύμφωνα με την παράγραφο 6, οι τελωνειακές αρχές ενημερώνουν σχετικώς τον υπέρ ου η απόφαση, κοινοποιώντας του επίσης την ποσότητα και τη φύση των εμπορευμάτων, μαζί με εικόνες τους, ανάλογα με την περίπτωση. Οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν επίσης στον υπέρ ου η απόφαση, κατόπιν αίτησής του και εφόσον τα διαθέτουν, τα ονόματα και τις διευθύνσεις του παραλήπτη, του αποστολέα και του διασαφιστή ή του κατόχου των εμπορευμάτων, την τελωνειακή διαδικασία καθώς και την καταγωγή, την προέλευση και τον προορισμό των εμπορευμάτων που τελούν υπό αναστολή παράδοσης ή δέσμευση.
9. Οι τελωνειακές αρχές επιτρέπουν την παράδοση των εμπορευμάτων ή αίρουν τη δέσμευσή τους αμέσως μετά τη διεκπεραίωση όλων των τελωνειακών διατυπώσεων, εφόσον, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 8, δεν λάβουν πληροφορίες από τον υπέρ ου η απόφαση σχετικά με την κίνηση διαδικασίας προκειμένου να εξακριβωθεί αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
10. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 35 σχετικά με την τροποποίηση των ποσοτήτων στον ορισμό των μικρών αποστολών, σε περίπτωση που ο ορισμός αυτός κριθεί ακατάλληλος, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας που ορίζεται στο παρόν άρθρο ή, εάν χρειαστεί, προκειμένου να αποτραπεί οποιαδήποτε καταστρατήγηση της εν λόγω διαδικασίας όσον αφορά τη σύνθεση των αποστολών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΥΘΥΝΗ, ΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
Άρθρο 27
Ευθύνη των τελωνειακών αρχών
Υπό την επιφύλαξη του εθνικού του δικαίου, η απόφαση έγκρισης μιας αίτησης δεν δημιουργεί για τον υπέρ ου η απόφαση αξίωση αποζημίωσης εάν τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας δεν εντοπιστούν από τελωνείο και παραδοθούν ή δεν υπάρξει παρέμβαση για τη δέσμευσή τους.
Άρθρο 28
Ευθύνη του υπέρ ου η απόφαση
Εάν μια διαδικασία που κινήθηκε κατά τα δέοντα δυνάμει του παρόντος κανονισμού διακοπεί εξαιτίας πράξης ή παράλειψης του υπέρ ου η απόφαση, εάν τα δείγματα που ελήφθησαν δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 είτε δεν επιστραφούν είτε καταστραφούν και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξαιτίας πράξης ή παράλειψης του υπέρ ου η απόφαση ή εάν διαπιστωθεί ακολούθως ότι τα σχετικά εμπορεύματα δεν παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, ο υπέρ ου η απόφαση φέρει ευθύνη έναντι κατόχου των εμπορευμάτων ή του διασαφιστή που υπέστη ζημία ως προς το θέμα αυτό σύμφωνα με την ειδική εφαρμοστέα νομοθεσία.
Άρθρο 29
Έξοδα
1. Εφόσον ζητηθεί από τις τελωνειακές αρχές, ο υπέρ ου η απόφαση επιστρέφει τα έξοδα με τα οποία βαρύνονται οι τελωνειακές αρχές ή τρίτοι που ενεργούν εξ ονόματος των αρχών αυτών από τη στιγμή της δέσμευσης ή της αναστολής της παράδοσης των προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης και της διαχείρισης των εμπορευμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1, το άρθρο 18 παράγραφος 1 και το άρθρο 19 παράγραφοι 2 και 3, καθώς και κατά την εφαρμογή διορθωτικών μέτρων, όπως η καταστροφή των εμπορευμάτων σύμφωνα με τα άρθρα 23 και 26.
Εφόσον τους ζητηθούν, οι τελωνειακές αρχές παρέχουν στον υπέρ ου η απόφαση στον οποίο έχει κοινοποιηθεί η αναστολή της παράδοσης ή η δέσμευση των εμπορευμάτων πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο και τον τρόπο αποθήκευσης των εμπορευμάτων καθώς και το εκτιμώμενο κόστος της αποθήκευσης που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο. Οι πληροφορίες για το εκτιμώμενο κόστος μπορούν να εκφράζονται ανά χρόνο, προϊόν, όγκο, βάρος ή υπηρεσία, ανάλογα με τις συνθήκες αποθήκευσης και τη φύση των εμπορευμάτων.
2. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του δικαιώματος του υπέρ ου η απόφαση να αξιώνει αποζημίωση από τον παραβάτη ή άλλα πρόσωπα, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομοθεσία.
3. Ο υπέρ ου η απόφαση έγκρισης ενωσιακής αίτησης προσκομίζει κάθε μετάφραση που απαιτείται από την αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία ή τις τελωνειακές αρχές που θα παρέμβουν όσον αφορά τα εμπορεύματα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι παραβιάζουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, και βαρύνεται με τα σχετικά έξοδα.
Άρθρο 30
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υπέρ ου η απόφαση να τηρούν τις υποχρεώσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, μεταξύ άλλων θεσπίζοντας, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, διατάξεις με τις οποίες ορίζονται κυρώσεις. Οι κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 31
Ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με αποφάσεις που αφορούν αιτήσεις και δεσμεύσεις
1. Οι αρμόδιες τελωνειακές υπηρεσίες κοινοποιούν στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση τα ακόλουθα:
α)
αποφάσεις έγκρισης αίτησης, μαζί με την αίτηση και τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα·
β)
την απόφαση παράτασης του διαστήματος παρέμβασης των τελωνειακών αρχών ή κάθε απόφαση ανάκλησης ή τροποποίησης της απόφασης για την έγκριση της αίτησης·
γ)
την αναστολή απόφασης για την έγκριση αίτησης.
2. Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 24 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97, σε περίπτωση αναστολής παράδοσης εμπορευμάτων ή δέσμευσης εμπορευμάτων, οι τελωνειακές αρχές διαβιβάζουν στην Επιτροπή κάθε σχετική πληροφορία, εκτός από προσωπικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων για την ποσότητα και το είδος των εμπορευμάτων, την αξία, τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, τις τελωνειακές διαδικασίες, τις χώρες προέλευσης, καταγωγής και προορισμού, καθώς και τις διαδρομές και τα μέσα μεταφοράς.
3. Η διαβίβαση των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου και όλες οι ανταλλαγές δεδομένων σχετικά με αιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 14 μεταξύ τελωνειακών αρχών των κρατών μελών πραγματοποιούνται μέσω κεντρικής βάσης δεδομένων της Επιτροπής. Οι πληροφορίες και τα δεδομένα αποθηκεύονται στην εν λόγω βάση δεδομένων.
4. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η επεξεργασία των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 3 του παρόντος άρθρου, η κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στην παράγραφο 3 συγκροτείται σε ηλεκτρονική μορφή. Η κεντρική βάση δεδομένων περιέχει τις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών δεδομένων, που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 14 και στο παρόν άρθρο.
5. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών και η Επιτροπή έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στην κεντρική βάση δεδομένων, όπως κρίνεται σκόπιμο για την εκπλήρωση των νομικών τους υποχρεώσεων κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η πρόσβαση σε πληροφορίες που χαρακτηρίζονται ως προοριζόμενες για περιορισμένη επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 περιορίζεται στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών όπου ζητείται η παρέμβαση. Κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης της Επιτροπής, οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν την πρόσβαση της Επιτροπής στις πληροφορίες αυτές, όπου είναι απολύτως αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
6. Οι τελωνειακές αρχές καταχωρίζουν στη βάση δεδομένων πληροφορίες σχετικά με τις αιτήσεις που υποβάλλονται στην αρμόδια τελωνειακή υπηρεσία. Οι τελωνειακές αρχές που καταχωρίζουν πληροφορίες στην κεντρική βάση δεδομένων τροποποιούν, συμπληρώνουν, διορθώνουν ή διαγράφουν τις πληροφορίες αυτές, εάν χρειαστεί. Κάθε τελωνειακή αρχή που καταχωρίζει πληροφορίες στην κεντρική βάση δεδομένων είναι υπεύθυνη για την ακρίβεια, την επάρκεια και την καταλληλότητα αυτών των πληροφοριών.
7. Η Επιτροπή θεσπίζει και διατηρεί επαρκείς τεχνικές και οργανωτικές ρυθμίσεις για την αξιόπιστη και ασφαλή λειτουργία της κεντρικής βάσης δεδομένων. Οι τελωνειακές αρχές κάθε κράτους μέλους θεσπίζουν και διατηρούν επαρκείς τεχνικές και οργανωτικές ρυθμίσεις για την εξασφάλιση της εμπιστευτικότητας και της ασφάλειας της επεξεργασίας όσον αφορά τις πράξεις επεξεργασίας που εκτελούν οι τελωνειακές αρχές τους και τα τερματικά της κεντρικής βάσης δεδομένων που βρίσκονται στην επικράτεια του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
Άρθρο 32
Κατασκευή κεντρικής βάσης δεδομένων
Η Επιτροπή κατασκευάζει την κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 31. Η εν λόγω βάση δεδομένων τίθεται σε λειτουργία το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
Άρθρο 33
Διατάξεις περί προστασίας των δεδομένων
1. Η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων στην κεντρική βάση δεδομένων της Επιτροπής διενεργείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και υπό την εποπτεία του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων.
2. Η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και υπό την εποπτεία της δημόσιας ανεξάρτητης αρχής του κράτους μέλους η οποία αναφέρεται στο άρθρο 28 της εν λόγω οδηγίας.
3. Προσωπικά δεδομένα συλλέγονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται με τον τρόπο αυτό πρέπει να είναι ακριβή και να τηρούνται ενήμερα.
4. Κάθε τελωνειακή αρχή που καταχωρίζει προσωπικά δεδομένα στην κεντρική βάση δεδομένων έχει ελεγκτική αρμοδιότητα ως προς την επεξεργασία αυτών των δεδομένων.
5. Κάθε υποκείμενο δεδομένων έχει δικαίωμα πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα τα οποία το αφορούν και υφίστανται επεξεργασία μέσω της κεντρικής βάσης δεδομένων και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, έχει δικαίωμα διόρθωσης, διαγραφής ή κλειδώματος των προσωπικών δεδομένων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 ή τους εθνικούς νόμους με τους οποίους εφαρμόζεται η οδηγία 95/46/ΕΚ.
6. Όλες οι αιτήσεις για άσκηση του δικαιώματος πρόσβασης, διόρθωσης, διαγραφής ή κλειδώματος υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές, οι οποίες και τις επεξεργάζονται. Εάν ένα υποκείμενο δεδομένων υποβάλλει στην Επιτροπή αίτηση για άσκηση του εν λόγω δικαιώματος, η Επιτροπή διαβιβάζει την αίτηση στις οικείες τελωνειακές αρχές.
7. Τα προσωπικά δεδομένα διατηρούνται έως και 6 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία ανεκλήθη η σχετική απόφαση για την έγκριση της αίτησης ή παρήλθε το σχετικό διάστημα παρέμβασης των τελωνειακών αρχών.
8. Όταν ο υπέρ ου η απόφαση έχει κινήσει διαδικασίες σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 ή το άρθρο 26 παράγραφος 9 και έχει κοινοποιήσει το γεγονός αυτό στις τελωνειακές αρχές, τα προσωπικά δεδομένα διατηρούνται για 6 μήνες αφότου εξακριβωθεί κατά τρόπο οριστικό στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών αν έχει παραβιαστεί δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 34
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή τελωνειακού κώδικα που έχει συσταθεί βάσει των άρθρων 247α και 248α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 35
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 26 παράγραφος 10 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για αόριστο χρονικό διάστημα από τις 19 Ιουλίου 2013.
3. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 26 παράγραφος 10 εξουσιοδότηση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 10 τίθενται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε από το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα διατυπώσουν αντιρρήσεις. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες.
Άρθρο 36
Αμοιβαία διοικητική συνδρομή
Εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, στον παρόντα κανονισμό οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97.
Άρθρο 37
Υποβολή εκθέσεων
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Εάν κριθεί αναγκαίο, η έκθεση συνοδεύεται από κατάλληλες συστάσεις.
Στην έκθεση αυτή αναφέρεται κάθε συμβάν σχετικό με φάρμακα υπό διαμετακόμιση μέσω του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης το οποίο μπορεί να προκύψει στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, μαζί με εκτίμηση του δυνητικού αντίκτυπου του στις δεσμεύσεις της Ένωσης όσον αφορά την πρόσβαση στα φάρμακα δυνάμει της «Δήλωσης σχετικά με τη συμφωνία TRIPS και τη δημόσια υγεία» που εγκρίθηκε από την υπουργική διάσκεψη του ΠΟΕ στην Ντόχα στις 14 Νοεμβρίου 2001, καθώς και τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση τυχόν καταστάσεων με δυσμενείς επιπτώσεις ως προς το ζήτημα αυτό.
Άρθρο 38
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 καταργείται την 1η Ιανουαρίου 2014.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα.
Άρθρο 39
Μεταβατικές διατάξεις
Οι αιτήσεις που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1383/2003 παραμένουν σε ισχύ για το διάστημα της παρέμβασης των τελωνειακών αρχών, όπως αυτό καθορίζεται στην απόφαση έγκρισης της κάθε αίτησης. Η ισχύς τους δεν παρατείνεται.
Άρθρο 40
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014, εκτός από:
α)
το άρθρο 6, το άρθρο 12 παράγραφος 7 και το άρθρο 22 παράγραφος 3 που εφαρμόζονται από τις 19 Ιουλίου 2013·
β)
το άρθρο 31 παράγραφος 1 και παράγραφοι 3 έως 7 και το άρθρο 33 που εφαρμόζονται από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε λειτουργία η κεντρική βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 32. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την εν λόγω ημερομηνία.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 12 Ιουνίου 2013.