NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 640/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, pokud jde o integrovaný administrativní a kontrolní systém a o podmínky pro zamítnutí nebo odnětí plateb a správní sankce uplatňované na přímé platby, podporu na rozvoj venkova a podmíněnost
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (1), a zejména na čl. 63 odst. 4, čl. 64 odst. 6, čl. 72 odst. 5, článek 76, čl. 77 odst. 7, čl. 93 odst. 4, čl. 101 odst. 1 a článek 120 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením (EU) č. 1306/2013 se mimo jiné zrušuje a nahrazuje nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 (2). Nařízením (EU) č. 1306/2013 se Komisi svěřuje pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci a prováděcí akty. V zájmu zajištění hladkého fungování systému v novém právním rámci musí být prostřednictvím těchto aktů přijata některá pravidla. Tyto akty by měly nahradit zejména pravidla stanovená v nařízení Komise (ES) č. 1122/2009 (3).
(2)
Zejména by měla být stanovena pravidla, která by doplňovala některé jiné než podstatné prvky nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jde o fungování integrovaného administrativního a kontrolního systému (dále jen „integrovaný systém“), lhůty pro podání žádostí o podporu nebo žádostí o platbu, podmínky pro částečné či úplné zamítnutí podpory nebo pro částečné či úplné odnětí neoprávněné podpory a stanovení správních sankcí, které mají řešit případy nesouladu spojené s podmínkami pro získání podpory v rámci režimů zavedených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (4) a s podmínkami pro získání podpory v rámci opatření pro rozvoj venkova zavedených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (5), a pravidla pro zachování stálých pastvin a výpočet správních sankcí, pokud jde o povinnosti v oblasti podmíněnosti.
(3)
Kromě definic stanovených v nařízeních (EU) č. 1305/2013 a (EU) č. 1307/2013 je nutno zavést doplňující definice pro zajištění harmonizovaného provádění integrovaného systému. Kromě toho je nutné vymezit některé pojmy, které se vztahují na pravidla podmíněnosti.
(4)
Ukládání správních sankcí a zamítnutí či odnětí podpory stanovené v tomto nařízení by nemělo bránit členským státům v uplatňování sankcí podle vnitrostátního trestního práva, jestliže tak vnitrostátní právní předpisy stanoví.
(5)
Ustanovení čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 definuje některé případy vyšší moci a mimořádných okolností, které musí členské státy uznat. Měla by být stanovena doplňující pravidla, která členským státům umožní uznat případy vyšší moci a mimořádných okolností ve vztahu k přímým platbám, podpoře na rozvoj venkova a podmíněnosti. Měla by být stanovena lhůta, v níž musí příjemce tyto případy oznámit.
(6)
Je rovněž třeba stanovit doplňující pravidla k systému identifikace zemědělských pozemků, který mají spravovat členské státy v souladu s článkem 70 nařízení (EU) č. 1306/2013. Podle tohoto ustanovení se má využívat postupů počítačového zeměpisného informačního systému (GIS). Je nutné vyjasnit, jaké základní požadavky a kvalitativní cíle má systém splňovat a jaké konkrétní informace mají být v systému GIS dostupné, aby byly zajištěny účinné správní křížové kontroly. Systém evidence půdy by proto měl být pravidelně aktualizován, aby se vyloučily zjevně nezpůsobilé prvky a oblasti. Aby se však předešlo nestabilitě systému, měla by být členským státům zajištěna pružnost, pokud jde o malé změny v maximální způsobilé ploše z důvodu nejistoty při vyhodnocování fotografií, způsobené mimo jiné tvarem a stavem referenčních pozemků.
(7)
Aby mohly členské státy proaktivně zjistit možné nedostatky v systému a v případě potřeby přijmout nápravná opatření, měla by být kvalita systému identifikace zemědělských pozemků každoročně posuzována.
(8)
Pro zajištění řádného provádění režimu základní platby a souvisejících plateb uvedených v hlavě III nařízení (EU) č. 1307/2013 by členské státy měly vytvořit systém identifikace a evidence platebních nároků, který zajistí vysledovatelnost platebních nároků a který umožní mimo jiné křížovou kontrolu mezi plochami ohlášenými pro účely režimu základní platby a platebními nároky každého zemědělce a mezi různými platebními nároky jako takovými.
(9)
S cílem umožnit účinnou kontrolu a zabránit tomu, aby nebylo předloženo několik žádostí o podporu u různých platebních agentur v jednom členském státě, by členské státy měly vytvořit jednotný systém identifikace zemědělců předkládajících žádosti o podporu v rámci integrovaného systému.
(10)
Praxe ukázala, že některé krajinné prvky polí, zejména živé ploty, příkopy a kamenné zídky, by se měly považovat za součást ploch, na něž lze poskytnout přímé platby na plochu. Je nezbytné vymezit přípustnou šířku krajinných prvků na poli. S ohledem na zvláštní potřeby ochrany životního prostředí je vhodné členským státům zajistit určitou pružnost, pokud jde o limity, jež byly zohledněny při stanovení regionálních výnosů pro účely dřívějších plateb na plochu v případě plodin. Členské státy by však měly mít možnost uplatnit odlišnou metodu na trvalé travní porosty s rozptýlenými krajinnými prvky a stromy, jestliže se tato možnost nepoužije.
(11)
Vzhledem ke svému významu pro udržitelné zemědělství by krajinné prvky, na něž se vztahují požadavky a standardy uvedené v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013 a které jsou součástí celkové plochy zemědělského pozemku, měly být považovány za způsobilé.
(12)
Pokud jde o zemědělské pozemky, na nichž se nachází orná půda nebo trvalé travní porosty se stromy, měly by být stanoveny podmínky pro výskyt stromů na uvedených plochách a jejich vliv na způsobilost těchto ploch. V zájmu právní jistoty by měla být stanovena maximální hustota stromů, kterou vymezí členské státy na základě tradičních pěstitelských postupů, přírodních podmínek a důvodů souvisejících s ochranou životního prostředí.
(13)
Z důvodu zjednodušení a ve prospěch pozorovatelnosti a kontrolovatelnosti přímých plateb by mělo být členským státům umožněno uplatňovat poměrný systém s cílem stanovit způsobilou plochu trvalých travních porostů s rozptýlenými nezpůsobilými prvky, jako jsou krajinné prvky a stromy odlišné od krajinných prvků, na něž se vztahují požadavky a standardy uvedené v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013. Způsobilá plocha se určí pro každý referenční pozemek podle předem stanovených prahových hodnot uplatňovaných na úrovni typů homogenního krajinného pokryvu. Za součást způsobilé plochy je možné považovat rozptýlené prvky pokrývající určitý procentní podíl referenčního pozemku. Mělo by se proto stanovit, že není nutné provádět odpočty u plochy s rozptýlenými prvky v první kategorii představující nejnižší procentní podíl nezpůsobilé plochy.
(14)
Měla by být stanovena pravidla pro řešení situací, kdy nejzazší datum pro podání různých žádostí, dokladů nebo změn připadá na státní svátek, sobotu nebo neděli.
(15)
Dodržování lhůt pro podávání žádostí o podporu, žádostí o platbu nebo jiných prohlášení, pro změnu žádostí o podporu na plochu nebo žádostí o platbu a pro jakékoli podklady nebo smlouvy je nezbytné pro to, aby vnitrostátní orgány mohly plánovat a následně provádět účinné kontroly správnosti žádostí o podporu, žádostí o platbu nebo jiných dokladů. Proto by měla být stanovena pravidla týkající se lhůt, v jakých lze přijímat opožděná podání. S cílem přimět příjemce k dodržování těchto lhůt by mělo být v případě opožděného podání uplatněno odrazující snížení plateb, nebylo-li zpoždění způsobeno zásahem vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi.
(16)
Skutečnost, že příjemci podají žádosti o přiznání platebních nároků, popřípadě o zvýšení hodnoty platebních nároků včas, je nezbytná k tomu, aby členské státy mohly platební nároky stanovit ve vymezené lhůtě. Opožděné podání uvedených žádostí by proto mělo být povoleno pouze ve stejné dodatečné lhůtě jako u opožděného podání jakékoli žádosti o podporu. Mělo by být také uplatněno odrazující snížení plateb, nebylo-li zpoždění způsobeno zásahem vyšší moci nebo mimořádnými okolnostmi.
(17)
Příjemcům, kteří příslušné vnitrostátní orgány kdykoli upozorní na chyby v žádostech o podporu nebo žádostech o platbu, by neměly být uloženy žádné správní sankce, a to bez ohledu na důvod nesouladu, pokud daný příjemce již nebyl vyrozuměn o záměru příslušného orgánu provést kontrolu na místě nebo již nebyl příslušným orgánem upozorněn na nesoulad v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu.
(18)
Měla by být stanovena doplňková pravidla umožňující stanovit základ pro výpočet režimů podpory na plochu a opatření podpory na plochu a základ pro výpočet dobrovolné podpory vázané na produkci poskytované na základě žádostí o podporu na hospodářská zvířata v rámci režimů podpory na zvířata nebo výpočet podpory na rozvoj venkova poskytované na základě žádostí o platbu v rámci opatření podpory na zvířata.
(19)
Správní sankce by měly být stanoveny s ohledem na zásadu, že mají být odrazující a přiměřené, a na zvláštní problémy spojené s případy vyšší moci a mimořádnými okolnostmi. Správní sankce by měly být odstupňovány podle závažnosti zjištěného nesouladu a měly by zahrnovat i úplné vyloučení z jednoho nebo několika režimů podpory na plochu či opatření podpory na plochu na konkrétní období. Měly by zohledňovat zvláštnosti různých režimů podpory nebo opatření podpory, pokud jde o kritéria způsobilosti, závazky a další povinnosti, nebo možnost, že příjemce nemusí vykázat všechny své plochy s cílem uměle navodit stav, na jehož základě bude osvobozen od plnění ekologických povinností. Správní sankce stanovené tímto nařízením by měly být považovány za takové, jež dostatečně odrazují od úmyslného nesouladu.
(20)
S cílem umožnit členským státům efektivní provádění kontrol, zejména s ohledem na kontroly dodržování povinností v oblasti podmíněnosti, je třeba stanovit povinnost, aby příjemci ohlašovali v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 veškeré plochy, které mají k dispozici, bez ohledu na to, zda na ně žádají, nebo nežádají o podporu.
(21)
Za účelem zjištění způsobilých ploch a pro potřeby výpočtu příslušného snížení plateb je nutné vymezit plochy patřící do stejné skupiny plodin. Jestliže je plocha ohlášena pro účely získání podpory v rámci více než jednoho režimu nebo opatření podpory, měla by se vzít v úvahu několikrát. Za účelem ekologizace je však třeba mezi jednotlivými skupinami plodin rozlišovat.
(22)
Pro platbu podpory v rámci režimu základní platby je nutné, aby se počet platebních nároků rovnal počtu způsobilých hektarů. Pro účely tohoto režimu je proto vhodné stanovit, že v případě rozdílu mezi počtem ohlášených platebních nároků a ohlášenou plochou by se platba měla vypočítat na základě nižšího údaje. S cílem předejít tomu, aby výpočty vycházely z neexistujících nároků, by mělo být stanoveno, že počet platebních nároků použitých pro výpočet nesmí být vyšší než počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici.
(23)
U žádostí o podporu nebo platbu na plochu se nesoulad obvykle týká části ploch. Ohlášení větší plochy jednoho pozemku lze proto vyrovnat ohlášením menší plochy jiných pozemků se stejnou skupinou plodin. V rámci určité míry tolerance by mělo být stanoveno, že správní sankce se uplatní teprve poté, co je tato míra překročena.
(24)
Dále je třeba uvést, že u žádostí o podporu nebo žádosti o platbu na plochu jsou rozdíly mezi celkovou plochou ohlášenou v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu a celkovou zjištěnou způsobilou plochou často nevýznamné. S cílem předejít velkému počtu drobných úprav žádostí by mělo být stanoveno, že žádosti o podporu nebo žádosti o platbu nemusí být upraveny podle zjištěné plochy, dokud není překročena určitá úroveň rozdílu.
(25)
S ohledem na zvláštní prvky režimu podpory na bavlnu by měla být v souvislosti s tímto režimem zavedena zvláštní ustanovení o správních sankcích.
(26)
Správní sankce by měly být v případě úmyslného nebo nedbalostního nesouladu s požadavky na způsobilost stanoveny s ohledem na zásadu, že mají být odrazující a přiměřené, v případech, kdy příjemce, který podává žádost v rámci režimu pro mladé zemědělce, neplní své povinnosti.
(27)
Správní sankce pro režimy podpory na zvířata a opatření podpory na zvířata by měly být stanoveny s ohledem na zásadu, že mají být odrazující a přiměřené, a na zvláštní problémy související s přírodními okolnostmi. Správní sankce by měly být odstupňovány podle závažnosti zjištěného nesouladu a měly by zahrnovat i úplné vyloučení z jednoho nebo několika režimů či opatření podpory na konkrétní období. Pokud jde o kritéria způsobilosti, měla by zohledňovat zvláštnosti jednotlivých režimů podpory nebo opatření podpory. Správní sankce podle tohoto nařízení by měly být stanoveny na dostatečně odrazující úrovni, aby se zabránilo úmyslnému ohlašování větší plochy.
(28)
V případě žádostí o podporu podaných v rámci režimů podpory na zvířata nebo v případě žádostí o platbu podaných v rámci opatření podpory na zvířata vede nesoulad k tomu, že podporu na dotyčné zvíře poskytnout nelze. Mělo by být stanoveno, že se snížení uplatní již od prvního zvířete, u něhož byl zjištěn nesoulad, správní sankce by však měla být bez ohledu na míru snížení méně přísná, pokud se nesoulad týká nejvýše tří zvířat. Ve všech ostatních případech by přísnost správní sankce měla záviset na procentním podílu zvířat, u nichž byl zjištěn nesoulad.
(29)
Obecně platí, že členské státy by měly přijmout veškerá další opatření nezbytná k zajištění řádného fungování integrovaného systému. Členské státy by měly mít možnost ukládat v případě potřeby dodatečné vnitrostátní sankce.
(30)
Možnost provádět opravy, aniž by to vedlo k uplatnění správní sankce stanovené v případě žádosti o podporu a žádosti o platbu, by se měla vztahovat i na chybné údaje obsažené v počítačové databázi ohledně ohlášených kusů skotu, u nichž tento nesoulad představuje porušení kritéria způsobilosti, pokud daný příjemce již nebyl vyrozuměn o záměru příslušného orgánu provést kontrolu na místě nebo již nebyl příslušným orgánem upozorněn na nesoulad v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu.
(31)
Zamítnutí a odnětí podpory a správní sankce v souvislosti s opatřeními na podporu rozvoje venkova by měly být stanoveny s ohledem na zásadu, že mají být odrazující a přiměřené. Zamítnutí a odnětí podpory by mělo být odstupňováno podle závažnosti, rozsahu, trvání a opakování zjištěného nesouladu. Pokud jde o kritéria způsobilosti, závazky a jiné povinnosti, měly by být v zamítnutí a odnětí podpory a ve správních sankcích zohledněny zvláštnosti jednotlivých opatření podpory. V případě závažného nesouladu nebo v případě, kdy příjemce poskytl za účelem získání podpory nepravdivé důkazy, by měla být podpora zamítnuta a měla by být uložena správní sankce. Správní sankce by měly zahrnovat i úplné vyloučení z jednoho nebo několika opatření podpory nebo typů operací na konkrétní období.
(32)
U opatření na podporu rozvoje venkova by správními sankcemi neměla být dotčena možnost dočasně pozastavit podporu, jíž se týká nesoulad. Měla by být stanovena pravidla umožňující vymezit případy, kdy lze očekávat, že příjemce nesoulad odstraní v přiměřené lhůtě.
(33)
Pokud jde o roky 2015 a 2016, čl. 93 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013 stanoví, že pravidla podmíněnosti musí rovněž zahrnovat zachování stálých pastvin. V této souvislosti je nezbytné stanovit, že členské státy by měly v letech 2015 a 2016 nadále plnit své závazky podle poměru stanoveného v roce 2014.
(34)
V zájmu jasnosti a za účelem stanovení harmonizovaného základu pro posouzení nesouladu a pro výpočet a uplatňování správních sankcí v důsledku podmíněnosti je nutné upřesnit význam pojmů opakování, rozsah, závažnost a trvání nesouladu. Vedle toho je nutné vysvětlit, kdy se má za to, že k nesouladu došlo.
(35)
Pokud jde o nesoulad s povinnostmi v oblasti podmíněnosti, měly by být správní sankce stanoveny s ohledem na zásadu přiměřenosti. Měly by být uplatněny pouze v případě, že zemědělec jednal z nedbalosti nebo úmyslně, a měly by být odstupňovány podle závažnosti nesouladu.
(36)
S ohledem na povinnosti v oblasti podmíněnosti by se mělo vedle odstupňování správních sankcí podle zásady přiměřenosti stanovit, že počínaje určitým okamžikem je opakované porušení téže povinnosti v oblasti podmíněnosti po předchozím upozornění zemědělce považováno za úmyslný nesoulad.
(37)
Navíc pokud za zvláštních podmínek členský stát využije možnosti neuplatnit žádné správní sankce za nesoulad podle čl. 97 odst. 3 a čl. 99 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, měly by být stanoveny požadavky týkající se odstranění příslušného nesouladu.
(38)
Pokud jde konkrétně o systém včasného varování uvedený v čl. 99 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, pak v případě, že příjemce nesplní povinnost přijmout nápravná opatření, mělo by být uplatněno snížení zpětně za rok, za který byl systém včasného varování uplatněn. Při výpočtu správních sankcí by se v roce následné kontroly měla případně rovněž zohlednit skutečnost, že k předmětnému nesouladu došlo opakovaně. Aby byla příjemcům poskytnuta právní jistota, měla by být pro zpětné uplatnění správních sankcí stanovena lhůta.
(39)
Pokud jde o příjemce, kteří působí v rámci víceletých akcí zahájených na základě programů pro rozvoj venkova schválených podle nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (6) a na které se vztahují povinnosti v oblasti podmíněnosti, mělo by být stanoveno, že za účelem snížení administrativní zátěže vnitrostátních orgánů odpovědných za kontrolu jejich souladu a zjednodušení postupů se v jejich případě uplatní nový kontrolní systém a správní sankce.
(40)
S ohledem na případy nesouladu s povinnostmi v oblasti podmíněnosti, na něž nebyly uplatněny správní sankce, jelikož se na ně vztahovalo pravidlo de minimis podle nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (7) nebo nařízení (ES) č. 1698/2005, ale u nichž členské státy měly zajistit, aby příjemci uvedené případy nesouladu odstranili, by měla být stanovena přechodná pravidla, která zajistí soulad povinnosti provést následnou kontrolu zavedenou před vstupem nařízení (EU) č. 1306/2013 v platnost s novými pravidly, jež uvedené nařízení v tomto ohledu obsahuje.
(41)
Z důvodů jasnosti a právní jistoty by nařízení (ES) č. 1122/2009 mělo být zrušeno. Nařízení Komise (EU) č. 65/2011 by mělo být rovněž zrušeno (8).
(42)
S ohledem na čl. 119 odst. 1 druhý pododstavec nařízení (EU) č. 1306/2013 by se toto nařízení mělo vztahovat na žádosti o podporu nebo žádosti o platbu, které se týkají hospodářských roků nebo prémiových období začínajících 1. ledna 2015,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení obsahuje ustanovení, která doplňují některé jiné než podstatné prvky nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jde o:
a)
podmínky částečného nebo celkového zamítnutí nebo odnětí podpory;
b)
určení správní sankce a stanovení zvláštní sazby, která má být uplatněna;
c)
určení případů, kdy se správní sankce neuloží;
d)
pravidla pro termíny, data a lhůty, připadá-li konečné datum pro podání žádostí či změn na státní svátek, sobotu nebo neděli;
e)
konkrétní definice potřebné pro harmonizované provádění integrovaného systému;
f)
základní rysy a technická pravidla pro systém identifikace zemědělských pozemků a identifikace příjemců;
g)
základní rysy, technická pravidla a požadavky na kvalitu systému identifikace a evidence platebních nároků;
h)
základ pro výpočet podpory, včetně pravidel týkajících se řešení některých případů, kdy způsobilé plochy zahrnují krajinné prvky nebo stromy;
i)
dodatečná pravidla pro zprostředkovatele, jako jsou útvary, subjekty a organizace, kteří jsou zapojeni do procesu poskytování podpory;
j)
zachování stálých pastvin ve vztahu k podmíněnosti;
k)
harmonizovaný základ pro výpočet správních sankcí v souvislosti s podmíněností;
l)
podmínky pro uplatnění a výpočet správních sankcí v souvislosti s podmíněností;
m)
doplnění pravidel stanovených v nařízení (EU) č. 1306/2013, která zajišťují plynulý přechod ze zrušených pravidel na pravidla nová.
Článek 2
Definice
1. Pro účely integrovaného systému uvedeného v čl. 67 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 se použijí definice v čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 a v čl. 67 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Použijí se rovněž tyto definice:
1)
„příjemcem“ se rozumí zemědělec definovaný v čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 a uvedený v článku 9 uvedeného nařízení, příjemce, na kterého se vztahují povinnosti v oblasti podmíněnosti ve smyslu článku 92 nařízení (EU) č. 1306/2013, nebo příjemce, který získal podporu na rozvoj venkova podle čl. 2 bodu 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (9);
2)
„nesouladem“ se rozumí:
a)
v případě kritérií způsobilosti, závazků nebo jiných povinností souvisejících s podmínkami poskytování podpory podle čl. 67 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 jakékoli nedodržení těchto kritérií způsobilosti, závazků nebo povinností, nebo
b)
v případě podmíněnosti nesoulad s povinnými požadavky na hospodaření podle právních předpisů Unie, se standardy týkajícími se dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy stanovenými členskými státy v souladu s článkem 94 nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo se zachováním stálých pastvin podle čl. 93 odst. 3 uvedeného nařízení;
3)
„žádostí o podporu“ se rozumí žádost o podporu nebo o přistoupení k opatření podle nařízení (EU) č. 1305/2013;
4)
„žádostí o platbu“ se rozumí žádost příjemce o platbu od vnitrostátních orgánů podle nařízení (EU) č. 1305/2013;
5)
„jiným prohlášením“ se rozumí každé jiné prohlášení či dokument než žádost o podporu nebo žádost o platbu, který musí být předložen příjemcem nebo třetí stranou nebo musí být v jejich držení, aby byly splněny zvláštní požadavky vyplývající z některých opatření pro rozvoj venkova;
6)
„opatřeními pro rozvoj venkova v oblasti působnosti integrovaného systému“ se rozumějí opatření podpory udělená v souladu s čl. 21 odst. 1 písm. a) a b) a články 28 až 31, 33, 34 a 40 nařízení (EU) č. 1305/2013, popřípadě čl. 35 odst. 1 písm. b) a c) nařízení (EU) č. 1303/2013, s výjimkou opatření uvedených v čl. 28 odst. 9 nařízení (EU) č. 1305/2013 a opatření podle čl. 21 odst. 1 písm. a) a b) uvedeného nařízení, pokud jde o náklady na zavedení;
7)
„systémem identifikace a evidence zvířat“ se rozumí systém identifikace a evidence skotu vytvořený nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000 (10) nebo systém identifikace a evidence ovcí a koz vytvořený nařízením Rady (ES) č. 21/2004 (11);
8)
„ušní značkou“ se rozumí ušní značka k individuální identifikaci skotu podle čl. 3 písm. a) a článku 4 nařízení (ES) č. 1760/2000 nebo ušní známka k individuální identifikaci ovcí a koz podle bodu A.3 přílohy nařízení (ES) č. 21/2004;
9)
„počítačovou databází zvířat“ se rozumí počítačová databáze uvedená v čl. 3 písm. b) a článku 5 nařízení (ES) č. 1760/2000 nebo ústřední evidence či počítačová databáze uvedená v čl. 3 odst. 1 písm. d) a článcích 7 a 8 nařízení (ES) č. 21/2004;
10)
„zvířecím pasem“ se rozumí zvířecí pas uvedený v čl. 3 písm. c) a článku 6 nařízení (ES) č. 1760/2000;
11)
„evidencí“ v souvislosti se zvířaty se rozumí evidence vedená chovatelem zvířat, který je uveden v čl. 3 písm. d) a článku 7 nařízení (ES) č. 1760/2000, nebo evidence uvedená v čl. 3 odst. 1 písm. b) a článku 5 nařízení (ES) č. 21/2004;
12)
„identifikačním kódem“ se rozumí identifikační kód uvedený v čl. 4 odst. 1 nařízení (ES) č. 1760/2000 nebo kódy uvedené v bodě A.2 přílohy nařízení (ES) č. 21/2004;
13)
„režimem podpory na zvířata“ se rozumí opatření dobrovolné podpory vázané na produkci podle ustanovení kapitoly 1 hlavy IV nařízení (EU) č. 1307/2013, je-li roční platba, jež má být poskytnuta v rámci stanovených množstevních limitů, založena na stanoveném počtu zvířat;
14)
„opatřeními podpory na zvířata“ se rozumějí opatření nebo typy operací pro rozvoj venkova, u nichž je podpora založena na počtu zvířat nebo počtu ohlášených velkých dobytčích jednotek;
15)
„žádostí o podporu na hospodářská zvířata“ se rozumí žádost o vyplacení podpory, je-li roční platba, jež má být poskytnuta v rámci stanovených množstevních limitů, založena na stanoveném počtu zvířat v rámci dobrovolné podpory vázané na produkci podle ustanovení kapitoly 1 hlavy IV nařízení (EU) č. 1307/2013;
16)
„ohlášenými zvířaty“ se rozumějí zvířata, na něž se vztahuje žádost o podporu na hospodářská zvířata v rámci režimu podpory na zvířata nebo na něž se vztahuje žádost o platbu v souvislosti s opatřením podpory na zvířata;
17)
„zvířetem potenciálně způsobilým k získání podpory“ se rozumí zvíře, které by a priori mohlo potenciálně splnit kritéria způsobilosti pro získání podpory v rámci režimu podpory na zvířata nebo podpory v rámci opatření podpory na zvířata v daném roce podání žádosti;
18)
„zjištěným zvířetem“ se rozumí:
a)
v případě režimu podpory na zvířata zvíře, u něhož byly splněny všechny podmínky stanovené v předpisech o poskytování podpory, nebo
b)
v případě opatření podpory na zvířata zvíře identifikované prostřednictvím správních kontrol nebo kontrol na místě;
19)
„chovatelem zvířat“ se rozumí jakákoli fyzická nebo právnická osoba odpovědná za zvířata trvale nebo dočasně, a to i během přepravy nebo na trhu;
20)
„režimy podpory na plochu“ se rozumějí přímé platby na plochu ve smyslu čl. 67 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 s výjimkou zvláštních opatření v oblasti zemědělství ve prospěch nejvzdálenějších regionů Unie podle kapitoly IV nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (12) a zvláštních opatření v oblasti zemědělství ve prospěch menších ostrovů v Egejském moři podle kapitoly IV nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (13);
21)
„opatřeními podpory na plochu“ se rozumějí opatření nebo typy operací pro rozvoj venkova, u nichž je podpora založena na velikosti ohlášené plochy;
22)
„využitím“ v souvislosti s plochou se rozumí využití plochy z hlediska druhů plodin uvedených v čl. 44 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 a druhů trvalých travních porostů definovaných v čl. 4 odst. 1 písm. h) uvedeného nařízení, jako stálé pastviny uvedené v čl. 45 odst. 2 písm. a) uvedeného nařízení, jako jiné plochy travních porostů, než je trvalý travní porost či stálá pastvina, jako pokrytí půdy nebo jako plochy bez plodin;
23)
„zjištěnou plochou“ se rozumí:
a)
v případě režimů podpory na plochu plocha, u níž byla splněna všechna kritéria způsobilosti nebo jiné povinnosti vztahující se k podmínkám poskytování podpory, bez ohledu na počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici, nebo
b)
v případě opatření podpory na plochu plocha parcel nebo pozemků identifikovaná prostřednictvím správních kontrol nebo kontrol na místě;
24)
„zeměpisným informačním systémem“ (dále jen „GIS“) se rozumí technika počítačového zeměpisného informačního systému uvedeného v článku 70 nařízení (EU) č. 1306/2013;
25)
„referenčním pozemkem“ se rozumí zeměpisně vymezený prostor, který má jedinečnou identifikaci zaznamenanou v systému identifikace zemědělských pozemků uvedeném v článku 70 nařízení (EU) č. 1306/2013;
26)
„zeměpisným materiálem“ se rozumějí mapy nebo jiné dokumenty používané ke sdělování obsahových prvků systému GIS mezi žadateli o podporu a členskými státy.
2. Pro účely hlavy IV tohoto nařízení se použijí definice v hlavě VI nařízení (EU) č. 1306/2013.
Kromě toho se „standardy“ rozumí některý ze standardů stanovených členskými státy v souladu s článkem 94 nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i povinnosti týkající se stálých pastvin stanovené v čl. 93 odst. 3 uvedeného nařízení.
Článek 3
Uplatnění sankcí podle trestního práva
Ukládáním správních sankcí a zamítnutím či odnětím podpory stanoveným v tomto nařízení není dotčeno uplatňování sankcí podle trestního práva, jestliže tak vnitrostátní právní předpisy stanoví.
Článek 4
Vyšší moc a mimořádné okolnosti
1. Pokud jde o přímé platby, pak v případě, že příjemce nemohl jednat v souladu s kritérii způsobilosti nebo jinými povinnostmi v důsledku zásahu vyšší moci nebo mimořádných okolností, neztrácí nárok na podporu na plochu nebo zvířata, na něž bylo možné poskytnout podporu v době, kdy k zásahu vyšší moci nebo k mimořádným okolnostem došlo.
Pokud jde o opatření na podporu rozvoje venkova podle článků 28, 29, 33 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013, pak v případě, že příjemce nemohl splnit závazek v důsledku zásahu vyšší moci nebo mimořádných okolností, je příslušná platba odňata úměrně za roky, ve kterých k zásahu vyšší moci nebo k mimořádným okolnostem došlo. Odnětí se vztahuje pouze na ty části závazku, u nichž nedošlo k vícenákladům nebo ztrátě příjmu před zásahem vyšší moci nebo mimořádnými okolnostmi. Na kritéria způsobilosti ani jiné povinnosti se odnětí nevztahuje a neuplatní se žádná správní sankce.
Pokud jde o jiná opatření na podporu rozvoje venkova, členské státy v případě zásahu vyšší moci nebo mimořádných okolností nepožadují částečnou ani úplnou náhradu podpory. V případě víceletých závazků nebo plateb se náhrada podpory získané v předchozích letech nepožaduje, přičemž závazky jsou nadále plněny a platby prováděny v následujících letech v souladu s původní délkou jejich platnosti.
Je-li nesouladem způsobeným zásahem vyšší moci nebo mimořádnými okolnostmi dotčena podmíněnost, neuplatní se odpovídající správní sankce podle čl. 91 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Případy vyšší moci a mimořádných okolností se písemně oznamují příslušnému orgánu spolu s příslušnými důkazy, jež tento orgán uzná za vhodné, do patnácti pracovních dnů ode dne, kdy je tak příjemce nebo osoba jím pověřená s to učinit.
HLAVA II
INTEGROVANÝ ADMINISTRATIVNÍ A KONTROLNÍ SYSTÉM
KAPITOLA I
SYSTÉMOVÉ POŽADAVKY
Článek 5
Identifikace zemědělských pozemků
1. Systém identifikace zemědělských pozemků uvedený v článku 70 nařízení (EU) č. 1306/2013 funguje na úrovni referenčních pozemků. Referenční pozemek obsahuje jednotku půdy, která představuje zemědělskou plochu definovanou v čl. 4 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 1307/2013. V případě potřeby může referenční pozemek zahrnovat také plochy podle čl. 32 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013 a zemědělskou půdu podle čl. 28 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Členské státy vymezí referenční pozemky takovým způsobem, aby byly měřitelné, umožňovaly jedinečnou a jednoznačnou lokalizaci zemědělských pozemků, které jsou každoročně ohlášeny, a v zásadě byly stabilní v průběhu času.
2. Členské státy rovněž zajistí, aby ohlášené zemědělské pozemky byly spolehlivě identifikovány. Zejména vyžadují, aby žádosti o podporu a žádosti o platby obsahovaly podrobné údaje nebo aby k nim byly přiloženy doklady, které určí příslušný orgán, za účelem lokalizace a změření každého zemědělského pozemku. U každého referenčního pozemku členské státy:
a)
určí maximální způsobilou plochu pro účely režimů podpory uvedených v příloze I nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
určí maximální způsobilou plochu pro účely opatření souvisejících s plochou podle článků 28 až 31 nařízení (EU) č. 1305/2013;
c)
lokalizují a určí rozlohu těch ploch využívaných v ekologickém zájmu uvedených v čl. 46 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, u nichž daný členský stát rozhodl, že mají být považovány za plochy využívané v ekologickém zájmu. Pro tento účel členské státy případně použijí přepočítací nebo váhové koeficienty stanovené v příloze X nařízení (EU) č. 1307/2013;
d)
určí, zda se na ně vztahují ustanovení pro horské oblasti, oblasti, které čelí značným přírodním omezením a ostatní oblasti postižené zvláštními omezeními podle článku 32 nařízení (EU) č. 1305/2013, oblasti sítě Natura 2000, oblasti, na které se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (14), zemědělskou půdu schválenou pro pěstování bavlny podle článku 57 nařízení (EU) č. 1307/2013, plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin podle čl. 4 odst. 1 písm. c) bodu iii) nařízení (EU) č. 1307/2013, plochy určené členskými státy k regionálnímu nebo kolektivnímu provádění ploch využívaných v ekologickém zájmu v souladu s čl. 46 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, plochy, které byly oznámeny Komisi v souladu s článkem 20 nařízení (EU) č. 1307/2013, oblasti pokryté trvalými travními porosty, které jsou environmentálně citlivé v oblastech, na které se vztahují směrnice Rady 92/43/EHS (15) nebo směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (16), a další citlivé oblasti podle čl. 45 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo oblasti určené členskými státy v souladu s článkem 48 uvedeného nařízení.
3. Členské státy zajistí, aby maximální způsobilá plocha připadající na referenční pozemek podle odstavce 2 písm. a) byla správně vyčíslena s maximálním tolerančním rozpětím 2 % s přihlédnutím k tvaru a stavu referenčních pozemků.
4. V případě opatření podle čl. 21 odst. 1 písm. a) a článků 30 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013 mohou členské státy zavést vhodné alternativní systémy za účelem jednoznačného určení pozemků, na které se poskytuje podpora, pokud je plocha pokrytá lesy.
5. GIS funguje na základě vnitrostátního souřadnicového referenčního systému definovaného ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/2/ES (17), který umožňuje standardizované měření a jedinečnou identifikaci zemědělských pozemků na celém území dotčeného členského státu. Pokud se používají různé souřadnicové systémy, vzájemně se vylučují a každý z nich zajišťuje spojitost mezi jednotlivými informacemi, které odkazují na totožnou polohu.
Článek 6
Posouzení kvality systému identifikace zemědělských pozemků
1. Členské státy každoročně posoudí kvalitu systému identifikace zemědělských pozemků pro účely režimu základní platby a režimu jednotné platby na plochu podle kapitoly 1 hlavy III nařízení (EU) č. 1307/2013. Posouzení shody probíhá ve dvou úrovních.
V první úrovni posuzování kvality systému identifikace zemědělských pozemků se posuzují tyto prvky:
a)
správné vyčíslení maximální způsobilé plochy;
b)
poměr a rozdělení referenčních pozemků v případě, kdy se u maximální způsobilé plochy zohledňují nezpůsobilé plochy, nebo v případě, že se zemědělská plocha nezohledňuje;
c)
výskyt referenčních pozemků s kritickými vadami.
Ve druhé úrovni se posuzují tyto prvky kvality s cílem zjistit v systému identifikace zemědělských pozemků možné nedostatky:
a)
kategorizace referenčních pozemků v případě, kdy se u maximální způsobilé plochy zohledňují nezpůsobilé plochy, nebo v případě, kdy se zemědělská plocha nezohledňuje nebo vykazuje kritickou vadu;
b)
poměr ohlášené plochy k maximální způsobilé ploše uvnitř referenčních pozemků;
c)
procentní podíl referenčních pozemků, které se během let změnily.
Pokud výsledky posouzení kvality odhalí nedostatky v systému, členský stát přijme vhodná nápravná opatření.
2. Členské státy provádějí posouzení podle odstavce 1 na základě vzorku referenčních pozemků, který jim vybere a poskytne Komise. Použijí údaje umožňující posoudit stávající situaci na místě.
3. Do 31. ledna následujícího po příslušném kalendářním roce se Komisi zasílá hodnotící zpráva, případně doplněná o nápravná opatření a časový harmonogram jejich provedení.
Článek 7
Identifikace a evidence platebních nároků
1. Systém identifikace a evidence platebních nároků stanovený v článku 71 nařízení (EU) č. 1306/2013 je elektronický rejstřík na úrovni členského státu, který zejména u křížových kontrol podle odstavce 1 uvedeného článku zaručuje efektivní sledovatelnost platebních nároků, pokud jde o tyto prvky:
a)
držitele;
b)
roční hodnoty;
c)
datum stanovení nároku;
d)
datum poslední aktivace;
e)
původ, zejména z hlediska přidělení, původní, vnitrostátní nebo regionální rezervy, jakož i koupě, nájem a dědictví;
f)
v případech použití čl. 21 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 nároky zachované na základě uvedeného ustanovení;
g)
popřípadě regionální omezení.
2. Členské státy s více než jednou platební agenturou se mohou rozhodnout elektronický rejstřík provozovat na úrovni platební agentury. V takovém případě dotčený členský stát zajistí, aby byly jednotlivé rejstříky navzájem slučitelné.
Článek 8
Identifikace příjemců
Aniž je dotčen čl. 72 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013, zaručí jednotný systém pro zaznamenání totožnosti každého příjemce stanovený v článku 73 uvedeného nařízení jedinečnou identifikaci všech žádostí o podporu a žádostí o platbu nebo jiných ohlášení podaných stejným příjemcem.
KAPITOLA II
ZEMĚDĚLSKÉ POZEMKY S KRAJINNÝMI PRVKY A STROMY
Článek 9
Určení ploch v případě, kdy zemědělské pozemky zahrnují krajinné prvky a stromy
1. V případě regionů, v nichž jsou některé krajinné prvky, zejména živé ploty, příkopy a zídky, tradiční součástí správných zemědělských postupů pěstování plodin nebo využití půdy na zemědělské ploše, mohou členské státy rozhodnout, že odpovídající plocha se má považovat za součást způsobilé plochy zemědělského pozemku ve smyslu čl. 67 odst. 4 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud nepřesáhne celkovou šířku, kterou dotčený členský stát určí. Tato šířka musí odpovídat tradiční šířce v dotčeném regionu a nesmí přesáhnout dva metry.
Pokud však členské státy před 9. prosincem 2009 Komisi oznámily šířku větší než dva metry v souladu s čl. 30 odst. 2 třetím pododstavcem nařízení Komise (ES) č. 796/2004 (18), lze stále použít tuto šířku.
První a druhý pododstavec se nevztahují na trvalé travní porosty s rozptýlenými krajinnými prvky a stromy, pokud se dotčený členský stát rozhodl používat poměrný systém podle článku 10.
2. Veškeré krajinné prvky podléhající požadavkům a standardům uvedeným v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013, jež tvoří součást celkové plochy zemědělského pozemku, se považují za součást způsobilé plochy tohoto zemědělského pozemku.
3. Zemědělský pozemek, který zahrnuje rozptýlené stromy, je považován za způsobilou plochu za předpokladu, že jsou splněny tyto podmínky:
a)
zemědělské činnosti se na těchto pozemcích mohou provádět podobným způsobem jako na pozemcích bez stromů na stejné ploše a
b)
počet stromů na hektar nepřesáhne maximální hustotu.
Maximální hustotu podle prvního pododstavce písm. b) vymezí členské státy na základě tradičních pěstitelských postupů, přírodních podmínek a důvodů souvisejících s ochranou životního prostředí a oznámí ji. Nepřesáhne 100 stromů na hektar. Toto omezení však neplatí ve vztahu k opatřením stanoveným v článcích 28 a 30 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Tento odstavec se nevztahuje na rozptýlené ovocné stromy, které nesou opakovaně úrodu, na rozptýlené stromy, které mohou být spásány na trvalých travních porostech, a na trvalé travní porosty s rozptýlenými krajinnými prvky a stromy, pokud se dotčený členský stát rozhodl používat poměrný systém podle článku 10.
Článek 10
Poměrný systém pro trvalé travní porosty s krajinnými prvky a stromy
1. Pokud jde o trvalé travní porosty s rozptýlenými nezpůsobilými prvky, jako jsou krajinné prvky a stromy, mohou se členské státy rozhodnout používat pro určování způsobilé plochy v rámci referenčního pozemku poměrný systém.
Poměrný systém uvedený v prvním pododstavci tvoří různé kategorie typů homogenního krajinného pokryvu, pro které se použije stanovený koeficient snížení vycházející z procentního podílu nezpůsobilé plochy. Kategorie představující nejnižší procentní podíl nezpůsobilé plochy nepřesáhne 10 % nezpůsobilé plochy a nepoužije se na ni žádný koeficient snížení.
2. Veškeré krajinné prvky podléhající požadavkům a standardům uvedeným v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013, jež tvoří součást celkové plochy zemědělského pozemku, se považují za součást způsobilé plochy.
3. Tento článek se nepoužije na trvalé travní porosty s ovocnými stromy, které nesou opakovaně úrodu.
KAPITOLA III
ŽÁDOSTI O PODPORU A ŽÁDOSTI O PLATBU
Článek 11
Jednotná žádost
Jednotná žádost se vztahuje alespoň na žádost o přímé platby podle čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jde o režim základní platby nebo režim jednotné platby na plochu a jiné režimy podpory na plochu.
Článek 12
Odchylka od konečného data pro podání
Odchylně od čl. 5 odst. 1 nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1182/71 (19) platí, že pokud konečné datum pro podání žádosti o podporu, žádosti o platbu či jiných prohlášení nebo pro předložení jakýchkoli podkladů či smluv nebo konečné datum pro provedení změn jednotné žádosti nebo žádosti o platbu připadá na státní svátek, sobotu nebo neděli, považuje se za konečné datum bezprostředně následující pracovní den.
První pododstavec se rovněž použije na nejzazší možné datum pro opožděné podání podle čl. 13 odst. 1 třetího pododstavce a na nejzazší možné datum pro opožděné podání podle čl. 14 druhého pododstavce v případě žádostí příjemců o přiznání nebo zvýšení platebních nároků.
Článek 13
Opožděné podání
1. S výjimkou případů vyšší moci a mimořádných okolností podle článku 4 má podání žádosti o podporu nebo žádosti o platbu podle tohoto nařízení po uplynutí konečného data pro toto podání stanoveného Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 za následek snížení částek, na které by měl příjemce nárok, kdyby žádost podal ve stanovené lhůtě, o 1 % za každý pracovní den.
Aniž jsou dotčena jakákoli konkrétní opatření, která musí členské státy přijmout s cílem zajistit včasné předkládání veškerých podkladů tak, aby bylo možné naplánovat a provést účinné kontroly, první pododstavec se použije rovněž na žádosti o podporu, doklady, smlouvy nebo jiná prohlášení, které mají být předloženy příslušnému orgánu, pokud tyto žádosti o podporu, doklady, smlouvy nebo prohlášení zakládají způsobilost pro získání dotčené podpory. V takovém případě se snížení vztahuje na částku, která je za dotčenou podporu splatná.
Přesáhne-li toto prodlení 25 kalendářních dnů, považuje se žádost za nepřípustnou a příjemci není poskytnuta žádná podpora.
2. S výjimkou případů vyšší moci a mimořádných okolností podle článku 4 platí, že pokud příjemce režimů stanovených v článcích 46 a 47 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (20), na kterého se rovněž vztahují povinnosti v oblasti podmíněnosti v souladu s článkem 92 nařízení (EU) č. 1306/2013, nepodá formulář jednotné žádosti do uplynutí konečného data uvedeného v odst. 1 prvním pododstavci tohoto článku, uplatní se snížení částek o 1 % za každý pracovní den. Maximální snížení nepřekročí 25 %. Procentní podíl snížení se uplatní na celkovou částku plateb souvisejících s opatřeními podle článků 46 a 47 nařízení (EU) č. 1308/2013 vydělenou třemi pro účely restrukturalizace a konverze.
3. S výjimkou případů vyšší moci a mimořádných okolností podle článku 4 má podání změny jednotné žádosti nebo žádosti o platbu po uplynutí konečného data pro toto podání stanoveného Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 za následek snížení částek vztahujících se ke skutečnému využití dotčených zemědělských pozemků o 1 % za každý pracovní den.
Změny jednotné žádosti nebo žádosti o platbu jsou přípustné pouze do nejzazšího možného dne pro opožděné podání jednotné žádosti nebo žádosti o platbu uvedeného v odst. 1 třetím pododstavci. Pokud však tento den nastane dříve než konečné datum pro podání změny jednotné žádosti nebo žádosti o platbu podle prvního pododstavce tohoto odstavce nebo připadne-li na toto konečné datum, pokládají se změny jednotné žádosti nebo žádosti o platbu provedené po tomto datu za nepřípustné.
Článek 14
Opožděné podání žádosti týkající se platebních nároků
S výjimkou případů vyšší moci a mimořádných okolností podle článku 4 má podání žádosti o přiznání platebních nároků, popřípadě o zvýšení hodnoty platebních nároků po uplynutí konečného data stanoveného pro tento účel Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 za následek snížení částek, jež mají být v daném roce na platební nároky přiznané příjemci, popřípadě na zvýšení hodnoty platebních nároků přiznané příjemci vyplaceny, o 3 % za každý pracovní den.
Přesáhne-li tohoto prodlení 25 kalendářních dnů, považuje se žádost za nepřípustnou a příjemci nejsou přiznány žádné platební nároky, popřípadě mu není přiznáno žádné zvýšení hodnoty platebních nároků.
KAPITOLA IV
VÝPOČET PODPORY A SPRÁVNÍCH SANKCÍ TÝKAJÍCÍCH SE REŽIMŮ PŘÍMÝCH PLATEB A OPATŘENÍ PRO ROZVOJ VENKOVA V OBLASTI PŮSOBNOSTI INTEGROVANÉHO SYSTÉMU
ODDÍL 1
Obecná pravidla
Článek 15
Výjimky z uplatnění správních sankcí
1. Správní sankce stanovené v této kapitole se nepoužijí na tu část žádosti o podporu nebo žádosti o platbu, v jejímž případě příjemce písemně informoval příslušný orgán o tom, že daná žádost o podporu nebo žádost o platbu byla chybná nebo se stala chybnou po svém podání, za předpokladu, že příjemce již nebyl vyrozuměn o záměru příslušného orgánu provést kontrolu na místě a že ho příslušný orgán již neinformoval o nesouladu v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu.
2. Informace poskytnuté příjemcem, na něž se odkazuje v odstavci 1, vedou k úpravě žádosti o podporu nebo žádosti o platbu podle aktuálního stavu.
Článek 16
Neohlášení všech ploch
1. Jestliže příjemce v daném roce neohlásí všechny zemědělské pozemky související s plochami uvedenými v čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 a rozdíl mezi celkovou plochou ohlášenou v jednotné žádosti nebo žádosti o platbu na jedné straně a ohlášenou plochou plus celkovou plochou neohlášených pozemků na druhé straně je větší než 3 % ohlášené plochy, celková částka přímých plateb na plochu nebo podpory v rámci opatření podpory na plochu splatných tomuto příjemci v daném roce se sníží až o 3 % v závislosti na závažnosti opomenutí.
Sankce vypočítaná v souladu s prvním pododstavcem se sníží o částku jakýchkoli správních sankcí uplatněných v souladu s čl. 28 odst. 2.
2. Odstavec 1 se použije rovněž na platby související s režimy stanovenými v článcích 46 a 47 nařízení (EU) č. 1308/2013, pokud se na příjemce vztahují povinnosti v oblasti podmíněnosti podle článku 92 nařízení (EU) č. 1306/2013. Procentní podíl snížení se uplatní na celkovou částku plateb souvisejících s opatřeními podle článků 46 a 47 nařízení (EU) č. 1308/2013 vydělenou třemi pro účely restrukturalizace a konverze.
3. Odstavec 1 se nepoužije na platby v rámci režimu pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013.
ODDÍL 2
Režimy podpory na plochu, s výjimkou plateb na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí, nebo opatření podpory na plochu
Článek 17
Obecné zásady
1. Pro účely tohoto oddílu se rozlišují tyto skupiny plodin:
a)
plochy ohlášené pro účely aktivace platebních nároků v rámci režimu základní platby nebo pro účely získání jednotné platby na plochu;
b)
skupina pro každou z ploch ohlášených pro účely jakéhokoli jiného režimu nebo opatření podpory na plochu, na nějž se vztahuje jiná sazba podpory nebo opatření;
c)
plochy ohlášené pod hlavičkou „jiné využití“.
2. Pokud jedna a tatáž plocha slouží jako základ pro žádost o podporu nebo žádost o platbu v rámci více než jednoho režimu nebo opatření podpory, bere se tato plocha v úvahu pro každý z těchto režimů nebo opatření podpory samostatně.
Článek 18
Základ pro výpočet plateb na plochu
1. S ohledem na žádosti o podporu v rámci režimu základní platby, režimu pro malé zemědělce, redistributivní platby, platby na oblasti s přírodními omezeními, popřípadě režimu pro mladé zemědělce, a pokud členské státy uplatňují režim základní platby, platí, že:
a)
je-li počet ohlášených platebních nároků vyšší než počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici, sníží se počet ohlášených platebních nároků na počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici;
b)
v případě rozdílu mezi počtem ohlášených platebních nároků a ohlášenou plochou se ohlášená plocha upraví na nižší údaj.
Tento odstavec se nepoužije v prvním roce přiznávání platebních nároků.
2. Pokud jde o platby pro mladé zemědělce a pokud si členský stát zvolí způsob platby stanovený v čl. 50 odst. 6, 7 a 8 nařízení (EU) č. 1307/2013, pak je-li plocha ohlášená v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu větší než limit stanovený členským státem v souladu s čl. 50 odst. 9 uvedeného nařízení, sníží se ohlášená plocha na daný limit.
3. Pokud jde o redistributivní platbu, pak je-li je plocha ohlášená v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu větší než limity stanovené členským státem v souladu s čl. 41 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, sníží se ohlášená plocha na daný limit.
4. Pokud jde o platbu na oblasti s přírodními omezeními a pokud si členský stát zvolí způsob platby stanovený v čl. 48 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, pak je-li plocha ohlášená v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu větší než maximální počet hektarů stanovený členským státem, sníží se ohlášená plocha na daný limit.
5. Pokud jde o žádosti o podporu nebo žádosti o platbu v rámci režimů nebo opatření podpory na plochu, pak je-li zjištěná plocha skupiny plodin větší než plocha, která byla ohlášena v žádosti o podporu, použije se pro výpočet podpory ohlášená plocha.
6. Aniž jsou dotčeny správní sankce v souladu s článkem 19, platí, že u žádostí o podporu nebo žádostí o platbu v rámci režimů nebo opatření podpory na plochu se v případě, že je ohlášená plocha větší než plocha, která byla zjištěna pro skupinu plodin podle čl. 17 odst. 1, podpora vypočítá na základě plochy zjištěné pro danou skupinu plodin.
Nicméně aniž je dotčen článek 60 nařízení (EU) č. 1306/2013, v případě, že rozdíl mezi celkovou zjištěnou plochou a celkovou plochou ohlášenou pro účely platby v rámci režimů přímé podpory stanovených v hlavách III, IV a V nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo velikost celkové plochy ohlášená pro účely platby v rámci opatření podpory na plochu činí 0,1 ha nebo méně, se zjištěná plocha stanoví jako plocha rovnající se ohlášené ploše. Při tomto výpočtu se berou v úvahu pouze ohlášení větší plochy na úrovni skupiny plodin podle čl. 17 odst. 1.
Druhý pododstavec se nepoužije, činí-li rozdíl více než 20 % celkové plochy ohlášené pro platby.
7. Pro účely výpočtu podpory v rámci režimu základní platby se bere v úvahu průměr hodnot jednotlivých platebních nároků souvisejících s odpovídající ohlášenou plochou.
Článek 19
Správní sankce v případě ohlášení větší plochy
1. Pokud je v případě skupiny plodin podle čl. 17 odst. 1 plocha ohlášená pro účely jakéhokoli režimu nebo opatření podpory na plochu vyšší než plocha zjištěná podle článku 18, vypočítá se podpora na základě zjištěné plochy snížené o dvojnásobek zjištěného rozdílu, je-li tento rozdíl vyšší než 3 % nebo dva hektary, ale není vyšší než 20 % zjištěné plochy.
Pokud rozdíl přesahuje 20 % zjištěné plochy, nelze na danou skupinu plodin podporu na plochu poskytnout.
2. Pokud rozdíl přesahuje 50 %, nelze na danou skupinu plodin podporu na plochu poskytnout. Příjemce musí navíc uhradit další sankci rovnající se výši podpory, která odpovídá rozdílu mezi ohlášenou plochou a plochou zjištěnou podle článku 18.
3. Pokud v průběhu tří kalendářních let následujících po kalendářním roce, ve kterém bylo zjištěno, že částku vypočítanou podle odstavců 1 a 2 nebude možné plně vyrovnat v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, nevyrovnaný zůstatek se zruší.
Článek 20
Správní sankce související se zvláštní podporou na bavlnu
Aniž jsou dotčeny správní sankce, které se uplatňují podle článku 19 tohoto nařízení, platí, že v případě zjištění, že příjemce nedodržuje povinnosti plynoucí z čl. 61 odst. 1 a 2 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 639/2014 (21), ztratí příjemce právo na zvýšení podpory stanovené v čl. 60 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013. Kromě toho se podpora na bavlnu poskytovaná na způsobilý hektar podle článku 57 nařízení (EU) č. 1307/2013 sníží o částku rovnající se zvýšení, na něž by měl příjemce jinak nárok podle čl. 60 odst. 2 uvedeného nařízení.
Článek 21
Jiné správní sankce než za ohlášení větší plochy související s platbami pro mladé zemědělce podle kapitoly V hlavy III nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Aniž jsou dotčeny správní sankce uplatňované v souladu s článkem 19, platí, že v případě zjištění, že příjemce neplní povinnosti stanovené v čl. 50 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 a článku 49 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 639/2014, se podpora pro mladé zemědělce nevyplatí nebo v plné výši odejme. Pokud se navíc zjistí, že příjemce poskytl pro účely prokázání plnění povinností nepravdivé důkazy, použije se sankce ve výši 20 % částky, na kterou příjemce má nebo by jinak měl nárok jako na platbu pro mladé zemědělce podle čl. 50 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Pokud v průběhu tří kalendářních let následujících po kalendářním roce, ve kterém bylo zjištěno, že částku neoprávněných plateb a správních sankcí uvedených v odstavci 1 nebude možné plně vyrovnat v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, nevyrovnaný zůstatek se zruší.
ODDÍL 3
Platby na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí
Článek 22
Obecné zásady
1. Pro účely tohoto oddílu se rozlišují tyto skupiny plodin:
a)
každá skupina ploch ohlášených jako plochy s některou plodinou podle čl. 44 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
plochy, které jsou ohlášeny jako trvalé travní porosty a jsou environmentálně citlivé podle čl. 45 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013;
c)
jiné plochy ohlášené jako trvalé travní porosty, než jaké jsou uvedeny v písmeni b), a
d)
plochy ohlášené jako plochy využívané v ekologickém zájmu podle čl. 46 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Je-li tatáž plocha ohlášena pro více než jednu skupinu plodin, bere se tato plocha v úvahu pro každou z těchto skupin zvlášť.
Článek 23
Základ pro výpočet platby na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí s ohledem na způsobilé hektary ohlášené v rámci režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu
1. Pokud členský stát používá režim základní platby, platí, že:
a)
je-li počet ohlášených platebních nároků vyšší než počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici, sníží se počet ohlášených platebních nároků na počet platebních nároků, které má příjemce k dispozici;
b)
v případě rozdílu mezi počtem ohlášených platebních nároků a ohlášenou plochou se ohlášená plocha upraví na nižší údaj.
2. Aniž jsou dotčeny správní sankce uplatňované v souladu s článkem 28, platí, že je-li plocha ohlášená v jednotné žádosti o základní platbu nebo jednotnou platbu na plochu větší než zjištěná plocha, použije se pro výpočet ekologické platby na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí (dále jen „ekologická platba“) zjištěná plocha.
Je-li však plocha zjištěná pro účely režimu základní platby nebo režimu jednotné platby na plochu větší než plocha ohlášená v žádosti o podporu, použije se k výpočtu ekologické platby ohlášená plocha.
Článek 24
Snížení ekologické platby v případě nesouladu s požadavky na diverzifikaci plodin
1. Jestliže je v článku 44 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoveno, že se hlavní plodina nesmí pěstovat na více než 75 % celkové plochy orné půdy, avšak plocha, která byla zjištěna pro hlavní skupinu plodin, pokrývá více než 75 %, sníží se plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, o 50 % celkové zjištěné plochy orné půdy vynásobené poměrem rozdílu.
Poměrem rozdílu uvedeným v prvním pododstavci se rozumí podíl plochy s hlavní skupinou plodin převyšující 75 % celkové zjištěné plochy orné půdy na celkové ploše vyžadované pro ostatní skupiny plodin.
2. Jestliže je v článku 44 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoveno, že dvě hlavní plodiny se nesmějí pěstovat na více než 95 % celkové zjištěné plochy orné půdy, avšak plocha, která byla zjištěna pro dvě hlavní skupiny plodin, pokrývá více než 95 %, sníží se plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, o 50 % celkové zjištěné plochy orné půdy vynásobené poměrem rozdílu.
Poměrem rozdílu uvedeným v prvním pododstavci se rozumí podíl plochy s dvěma hlavními skupinami plodin převyšující 95 % celkové zjištěné plochy orné půdy na celkové ploše vyžadované pro ostatní skupiny plodin.
3. Jestliže je v článku 44 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoveno, že hlavní plodina se nesmí pěstovat na více než 75 % celkové zjištěné plochy orné půdy a dvě hlavní plodiny nesmějí pokrývat více než 95 %, avšak plocha, která byla zjištěna pro hlavní skupiny plodin, pokrývá více než 75 % a plocha, která byla zjištěna pro dvě hlavní skupiny plodin, pokrývá více než 95 %, sníží se plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, o 50 % celkové zjištěné plochy orné půdy vynásobené poměrem rozdílu.
Poměrem rozdílu uvedeným v prvním pododstavci se rozumí součet poměrů rozdílu vypočítaných podle odstavce 1 a 2. Hodnota tohoto poměru však nesmí být vyšší než 1.
4. Zjistí-li se, že příjemce po dobu tří let jedná v nesouladu s požadavky na diverzifikaci plodin popsanými v tomto článku, představuje plocha, o niž má být snížena plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby, v souladu s odstavci 1, 2 a 3 na následující roky, celkovou zjištěnou plochu orné půdy vynásobenou poměrem rozdílu.
Článek 25
Snížení ekologické platby v případě nesouladu s požadavky na trvalé travní porosty
1. Je-li zjištěn nesoulad s čl. 45 odst. 1 třetím pododstavcem nařízení (EU) č. 1307/2013, plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, se sníží o plochu, u níž byl zjištěn nesoulad s požadavky čl. 45 odst. 1 třetího pododstavce nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Je-li zjištěn nesoulad s povinnostmi uvedenými v článku 44 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 639/2014, plocha, která má být použita pro výpočet ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, se sníží o plochu, u níž byl zjištěn nesoulad s povinnostmi uvedenými v článku 44 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 639/2014.
3. Má se za to, že nesoulad je „zjištěn“, je-li prokázán v důsledku některého druhu kontrol provedených podle článku 74 nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo je-li na něj jakýmkoli jiným způsobem upozorněn příslušný kontrolní orgán nebo platební agentura.
Článek 26
Snížení ekologické platby v případě nesouladu s požadavky na plochu využívanou v ekologickém zájmu
1. Plocha využívaná v ekologickém zájmu požadovaná podle čl. 46 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 (dále jen „požadovaná plocha využívaná v ekologickém zájmu“) se vypočítá na základě celkové zjištěné plochy orné půdy, která případně podle čl. 46 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje zjištěné plochy uvedené v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci písm. c), d), g) a h) uvedeného nařízení.
2. Jestliže je požadovaná plocha využívaná v ekologickém zájmu větší než plocha využívaná v ekologickém zájmu zjištěná s přihlédnutím k váhovým koeficientům ploch využívaných v ekologickém zájmu podle čl. 46 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, pak se plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby podle článku 23 tohoto nařízení, sníží o 50 % celkové zjištěné plochy orné půdy, která případně podle čl. 46 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje zjištěné plochy uvedené v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci písm. c), d), g) a h) uvedeného nařízení, vynásobené poměrem rozdílu.
Poměrem rozdílu uvedeným v prvním pododstavci se rozumí podíl rozdílu mezi požadovanou plochou využívanou v ekologickém zájmu a zjištěnou plochou využívanou v ekologickém zájmu na požadované ploše využívané v ekologickém zájmu.
3. Zjistí-li se, že příjemce po dobu tří let jedná v nesouladu s požadavky na plochu využívanou v ekologickém zájmu popsanými v tomto článku, představuje plocha, o niž má být snížena plocha, která má být použita k výpočtu ekologické platby, v souladu s odstavcem 2 na následující roky, celkovou zjištěnou plochu orné půdy, která případně podle čl. 46 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje zjištěné plochy uvedené v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci písm. c), d), g) a h) uvedeného nařízení, vynásobenou poměrem rozdílu.
Článek 27
Maximální snížení ekologické platby
1. Součet snížení vypočítaných podle článků 24 a 26 vyjádřený v hektarech nesmí být vyšší než celkový zjištěný počet hektarů orné půdy, která případně podle čl. 46 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje zjištěné plochy uvedené v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci písm. c), d), g) a h) uvedeného nařízení.
2. Aniž jsou dotčeny správní sankce uplatňované v souladu s článkem 28, nesmí být celkové snížení vypočítané podle článků 24 až 26 vyšší než ekologická platba vypočítaná podle článku 23.
Článek 28
Správní sankce související s ekologickou platbou
1. Jestliže se plocha, která má být použita pro výpočet ekologické platby podle článku 23, liší od plochy, která má být použita pro výpočet ekologické platby po uplatnění článků 24 až 27, vypočítá se ekologická platba z této druhé plochy snížené o dvojnásobek zjištěného rozdílu, pokud tento rozdíl představuje více než 3 % nebo dva hektary, ale ne více než 20 % plochy, která má být pro výpočet ekologické platby po uplatnění článků 24 až 27 použita.
Pokud je rozdíl větší než 20 %, neposkytne se žádná podpora.
Pokud je rozdíl větší než 50 %, neposkytne se žádná podpora. Příjemce musí navíc uhradit další sankci rovnající se výši podpory, která odpovídá rozdílu mezi plochou, jež má být použita pro výpočet ekologické platby podle článku 23, a plochou, jež má být pro výpočet ekologické platby použita po uplatnění článků 24 až 27.
2. Jestliže zemědělec neohlásí všechny své plochy orné půdy, v důsledku čehož by byl vyňat z povinností stanovených v článcích 44, 45 a 46 nařízení (EU) č. 1307/2013, nebo neohlásí všechny své trvalé travní porosty, které jsou environmentálně citlivé podle čl. 45 odst. 1 uvedeného nařízení, a jestliže je tato neohlášená plocha větší než 0,1 ha, pak plocha, která má být použita pro výpočet ekologické platby po uplatnění článků 24 až 27 tohoto nařízení, se sníží o dalších 10 %.
3. V souladu s čl. 77 odst. 6 nařízení (EU) č. 1306/2013 se správní sankce vypočítaná podle odstavců 1 a 2 tohoto článku nepoužije v roce podání žádosti 2015 a 2016. Správní sankce vypočítaná podle odstavce 1 a 2 se vydělí pěti a je omezena na nejvýše 20 % částky ekologické platby, na niž by měl daný zemědělec nárok podle článku 23 v roce podání žádosti 2017, a vydělí čtyřmi a omezí na nejvýše 25 % téže částky počínaje rokem podání žádosti 2018.
4. Pokud v průběhu tří kalendářních let následujících po kalendářním roce, ve kterém bylo zjištěno, že výši správních sankcí vypočítaných podle odstavců 1, 2 a 3 nebude možné plně vyrovnat v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, nevyrovnaný zůstatek se zruší.
Článek 29
Pravidla platná pro rovnocenné postupy
Tento oddíl se použije obdobně na rovnocenné postupy uvedené v čl. 43 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013.
ODDÍL 4
Dobrovolná podpora vázaná na produkci poskytovaná na základě žádostí o podporu na hospodářská zvířata v rámci režimů podpory na zvířata nebo podpora na rozvoj venkova poskytovaná na základě žádostí o platbu v rámci opatření podpory na zvířata
Článek 30
Základ pro výpočet
1. Podporu nelze v žádném případě poskytnout na vyšší počet zvířat, než jaký je uveden v žádosti o podporu nebo v žádosti o platbu.
2. Zvířata, která se nacházejí v zemědělském podniku, lze považovat za zjištěná pouze tehdy, pokud jsou identifikována v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu. Identifikovaná zvířata lze bez ztráty práva na výplatu podpory nahradit za předpokladu, že daný příjemce již nebyl příslušným orgánem upozorněn na nesoulad v žádosti nebo nebyl vyrozuměn o záměru tohoto orgánu provést kontrolu na místě. Pokud členský stát nevyužije možnosti zavést systém bez žádostí v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013, zajistí všemi prostředky, že neexistují žádné pochybnosti o tom, kterých zvířat se žádosti příjemců týkají.
3. Aniž je dotčen článek 31, platí, že je-li počet zvířat ohlášených v žádosti o podporu nebo žádosti o platbu vyšší než počet zvířat zjištěných při správních kontrolách nebo kontrolách na místě, podpora se vypočítá podle počtu zjištěných zvířat.
4. Při zjištění případů nesouladu se systémem identifikace a evidence skotu platí, že:
a)
kus skotu, který se nachází v zemědělském podniku a který ztratil jednu ze dvou ušních značek, se považuje za zjištěný za předpokladu, že ho lze jednoznačně a jednotlivě identifikovat podle ostatních prvků systému identifikace a evidence skotu uvedených v čl. 3 prvním pododstavci písm. b), c) a d) nařízení (ES) č. 1760/2000;
b)
pokud jeden jediný kus skotu nacházející se v zemědělském podniku ztratil obě ušní značky, považuje se za zjištěný za předpokladu, že ho lze nadále identifikovat podle evidence, zvířecího pasu, databáze nebo jiného prostředku stanoveného v nařízení (ES) č. 1760/2000 a že chovatel zvířat může doložit, že již před oznámením kontroly na místě podnikl kroky k nápravě situace;
c)
pokud se zjištěný nesoulad týká chybných záznamů v evidenci nebo ve zvířecích pasech, považuje se dotyčné zvíře za nezjištěné pouze v případě, že jsou tyto chyby zjištěny alespoň při dvou kontrolách v průběhu 24 měsíců. Ve všech ostatních případech se dotyčná zvířata považují za nezjištěná již po prvním zjištění nesrovnalosti.
Zápisy a hlášení do systému identifikace a evidence skotu lze kdykoli pozměnit, pokud došlo ke zjevným chybám uznaným příslušným orgánem.
5. Ovce nebo koza, která se nachází v zemědělském podniku a která ztratila jednu ušní značku, se považuje za zjištěnou za předpokladu, že ji lze nadále identifikovat první identifikační značkou v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 21/2004 a že jsou splněny všechny ostatní požadavky systému identifikace a evidence ovcí a koz.
Článek 31
Správní sankce související se zvířaty ohlášenými v rámci režimů nebo opatření podpory na zvířata
1. Pokud je v souvislosti se žádostí o podporu v rámci režimu podpory na zvířata nebo v souvislosti se žádostí o platbu v rámci opatření podpory na zvířata zjištěn rozdíl mezi počtem ohlášených zvířat a počtem zvířat zjištěných v souladu s čl. 30 odst. 3, sníží se celková výše podpory, na niž má příjemce v rámci daného režimu nebo opatření podpory v daném roce podání žádosti nárok, o procentní podíl, který se stanoví podle odstavce 3 tohoto článku, pokud byl nesoulad zjištěn nejvýše u tří zvířat.
2. Pokud byl nesoulad zjištěn u více než tří zvířat, sníží se celková částka podpory, na niž má příjemce v daném roce podání žádosti nárok v rámci režimu nebo opatření podpory uvedených v odstavci 1:
a)
o procentní podíl, který se stanoví v souladu s odstavcem 3, pokud uvedený procentní podíl není vyšší než 10 %;
b)
o dvojnásobek procentního podílu stanoveného v souladu s odstavcem 3, pokud je procentní podíl vyšší než 10 %, ale nepřesahuje 20 %.
Pokud je procentní podíl stanovený v souladu s odstavcem 3 vyšší než 20 %, nebude příjemci v daném roce podání žádosti vyplacena žádná podpora, na niž by měl podle čl. 30 odst. 3 v rámci režimu nebo opatření podpory nárok.
Pokud je procentní podíl stanovený v souladu s odstavcem 3 vyšší než 50 %, nebude příjemci v daném roce podání žádosti vyplacena žádná podpora, na niž by měl podle čl. 30 odst. 3 v rámci režimu nebo opatření podpory nárok. Příjemce musí navíc uhradit další sankci ve výši rovnající se částce, která odpovídá rozdílu mezi počtem ohlášených zvířat a počtem zvířat zjištěných podle článku 30 odst. 3. Pokud v průběhu tří kalendářních let následujících po kalendářním roce, ve kterém bylo zjištěno, že uvedenou částku nebude možné plně vyrovnat v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, nevyrovnaný zůstatek se zruší.
3. Pro stanovení procentních podílů uvedených v odstavcích 1 a 2 se počet zvířat, která byla ohlášena v rámci režimu nebo opatření podpory na zvířata a v jejichž případě byl zjištěn nesoulad, vydělí počtem zvířat zjištěných pro daný režim nebo opatření podpory na zvířata v souvislosti s příslušnou žádostí o podporu nebo žádostí o platbu na daný rok.
Pokud členský stát využije možnosti zavést systém bez žádostí v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013, považují se zvířata, která jsou potenciálně způsobilá k poskytnutí podpory a která nejsou řádně identifikována nebo evidována v systému identifikace a evidence zvířat, za zvířata, u nichž byl zjištěn nesoulad.
Článek 32
Výjimky z uplatnění správních sankcí v případě přírodních okolností
Správní sankce stanovené v článku 31 se nepoužijí v případech, kdy příjemce není schopen plnit kritéria způsobilosti, závazky nebo jiné povinnosti v důsledku přírodních okolností s dopadem na živý inventář nebo stádo, za předpokladu, že písemně uvědomil příslušný orgán do deseti pracovních dnů ode dne, kdy zjistil jakékoli snížení počtu zvířat.
Aniž jsou dotčeny konkrétní okolnosti, které je třeba vzít v úvahu v jednotlivých případech, mohou příslušné orgány uznat přírodní okolnosti s dopadem na živý inventář nebo stádo spočívající ve:
a)
smrti zvířete v důsledku nákazy nebo
b)
smrti zvířete v důsledku nehody, za kterou příjemce nemůže být činěn odpovědným.
Článek 33
Dodatečné sankce a opatření
1. Členské státy mohou stanovit dodatečné vnitrostátní sankce uplatňované na zprostředkovatele, kteří jsou zapojeni do procesu získávání podpory, s cílem zajistit soulad s požadavky v oblasti kontroly, včetně dodržování oznamovací povinnosti.
2. Pokud se u důkazů poskytovaných jinými útvary, subjekty nebo organizacemi, než jsou příslušné orgány, v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 78 písm. c) nařízení (EU) č. 1306/2013 zjistí, že byly nedbalostí nebo úmyslně předloženy jako nesprávné, uplatní dotčený členský stát příslušné vnitrostátní sankce v souladu s vnitrostátními právními předpisy. Je-li takový nesoulad zjištěn podruhé, odebere se příslušnému útvaru, subjektu nebo organizaci nejméně na rok právo poskytovat důkazy, které by sloužily k získání podpory.
Článek 34
Změny a úpravy záznamů v počítačové databázi skotu
Pokud jde o ohlášené kusy skotu, použije se článek 15 na chyby a opomenutí související se záznamy v počítačové databázi skotu, které byly provedeny od okamžiku podání žádosti o podporu nebo žádosti o platbu.
HLAVA III
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO OPATŘENÍ NA PODPORU ROZVOJE VENKOVA
Článek 35
Nesoulad s jinými kritérii způsobilosti, než je velikost plochy nebo počet zvířat, se závazky nebo s dalšími povinnostmi
1. Požadovaná podpora je zamítnuta nebo v plné výši odňata, nejsou-li dodržena kritéria způsobilosti.
2. Požadovaná podpora je zamítnuta nebo v plné výši či zčásti odňata, nejsou-li dodrženy tyto závazky nebo jiné povinnosti:
a)
závazky stanovené v programu rozvoje venkova nebo
b)
případně další povinnosti související s danou operací stanovené v právních předpisech Unie nebo vnitrostátních právních předpisech nebo v programu rozvoje venkova, zejména v normách a požadavcích týkajících se veřejných zakázek, státních podpor a jiných závazných normách a požadavcích.
3. Při rozhodování o výši zamítnuté nebo odňaté podpory v důsledku nesouladu se závazky nebo jinými povinnostmi uvedenými v odstavci 2 přihlédne členský stát k závažnosti, rozsahu, trvání a opakování nesouladu týkajícího se podmínek poskytování podpory podle odstavce 2.
Závažnost nesouladu závisí zejména na závažnosti z něj vyplývajících důsledků, přičemž se zohledňují cíle nedodržených závazků nebo povinností.
Rozsah nesouladu závisí zejména na účinku, který vyvolá na celkovou operaci.
Trvání závisí zejména na době, po kterou účinek trvá, nebo na možnosti tento účinek přiměřenými prostředky ukončit.
Opakování závisí na tom, zda byl obdobný nesoulad zjištěn již dříve během posledních čtyř let nebo v průběhu celého programového období 2014-2020, pokud jde o stejného příjemce a stejné opatření nebo typ operace nebo o obdobné opatření v případě programového období 2007-2013.
4. V případě víceletých závazků nebo plateb platí, že odnětí na základě kritérií uvedených v odstavci 3 se rovněž vztahuje na částky, které byly pro účely téže operace vyplaceny již v předchozích letech.
5. V případě, že celkové posouzení na základě kritérií uvedených v odstavci 3 vede ke zjištění závažného nesouladu, podpora je zamítnuta nebo v plné výši odňata. Příjemce je navíc během kalendářního roku zjištění nesouladu a během následujícího kalendářního roku vyloučen ze stejného opatření nebo typu operace v rámci téhož opatření.
6. Pokud se prokáže, že příjemce poskytl za účelem získání podpory nepravdivé důkazy nebo že vlastní nedbalostí neposkytl potřebné informace, podpora je zamítnuta nebo v plné výši odňata. Příjemce je navíc během kalendářního roku zjištění nesouladu a během následujícího kalendářního roku vyloučen ze stejného opatření nebo typu operace v rámci téhož opatření.
7. Pokud v průběhu tří kalendářních let následujících po kalendářním roce, ve kterém bylo zjištěno, že odnětí podpory a správní sankce uvedené v odstavcích 1, 2, 4, 5 a 6 nebude možné plně vyrovnat v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013, nevyrovnaný zůstatek se zruší.
Článek 36
Pozastavení podpory
Platební agentura může v souvislosti s některými náklady podporu pozastavit, je-li zjištěn nesoulad, který vedl k uložení správní sankce. Platební agentura toto pozastavení zruší, jakmile příjemce příslušnému orgánu uspokojivě prokáže, že situaci napravil. Pozastavení podpory netrvá déle než tři měsíce. Členské státy rovněž mohou v závislosti na typu operací a účincích příslušného nesouladu stanovit i kratší maximální lhůtu.
Platební agentura může podporu pozastavit pouze v případě, kdy nesouladem není dotčeno dosažení obecného účelu dotčené operace a kdy lze předpokládat, že příjemce bude schopen situaci v rámci vymezené maximální lhůty napravit.
HLAVA IV
KONTROLNÍ SYSTÉM A SPRÁVNÍ SANKCE VE VZTAHU K PODMÍNĚNOSTI
KAPITOLA I
ZACHOVÁNÍ STÁLÝCH PASTVIN
Článek 37
Povinnosti týkající se stálých pastvin
1. Je-li zjištěno, že poměr uvedený v čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 1122/2009 se v roce 2014 na vnitrostátní nebo regionální úrovni snížil, může dotyčný členský stát stanovit příjemcům žádajícím o některou podporu v rámci režimů přímých plateb v roce 2015 povinnost, aby bez předchozího povolení nepřeměňovali půdu pokrytou stálými pastvinami.
Pokud se zjistí, že se tento poměr v roce 2014 snížil o více než 5 %, dotyčný členský stát tuto povinnost stanoví.
Jestliže je povolení uvedené v prvním a druhém pododstavci podmíněno vyčleněním určité plochy půdy jako stálé pastviny, tato půda se odchylně od definice stanovené v čl. 2 druhém pododstavci bodě 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 považuje za stálou pastvinu od prvního dne přeměny. Tato plocha musí být využívána k pěstování trav nebo jiných zelených pícnin po dobu pěti po sobě jdoucích let ode dne přeměny.
2. Povinnost příjemců stanovená v odstavci 1 se nepoužije, pokud příjemci vytvořili půdu pokrytou stálými pastvinami v souladu s nařízeními Rady (EHS) č. 2078/92 (22), (ES) č. 1257/1999 (23) a (ES) č. 1698/2005.
3. Je-li zjištěno, že splnění povinnosti uvedené v čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 nelze v roce 2014 zajistit, stanoví dotyčný členský stát kromě opatření, která mají být přijata podle odstavce 1 tohoto článku, na vnitrostátní nebo regionální úrovni příjemcům žádajícím o podporu v rámci některého z režimů přímých plateb v roce 2015 povinnost, aby půdu opětovně přeměnili na půdu pokrytou stálými pastvinami.
První pododstavec se vztahuje pouze na příjemce, kteří mají k dispozici půdu, která byla přeměněna z půdy pokryté stálými pastvinami na půdu určenou k jiným účelům.
První pododstavec se vztahuje na plochu půdy takto přeměněnou od prvního dne 24měsíčního období předcházejícího poslednímu dni pro podání jednotných žádostí v dotčeném členském státě v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009.
V takovém případě zemědělci opětovně přemění určitý procentní podíl této plochy na stálou pastvinu nebo vyčlení plochu o této rozloze jako stálou pastvinu. Tento procentní podíl se vypočítá na základě rozlohy plochy takto přeměněné zemědělcem a rozlohy plochy nezbytné k opětovnému nastolení rovnováhy.
Pokud však byla tato plocha po své přeměně na půdu určenou k jiným účelům převedena, první pododstavec se použije jedině tehdy, pokud k převodu došlo po 6. květnu 2004.
Plochy opětovně přeměněné na stálou pastvinu nebo vyčleněné jako stálá pastvina se odchylně od čl. 2 druhého pododstavce bodu 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 považují za „stálé pastviny“ od prvního dne opětovné přeměny nebo vyčlenění. Takové plochy musí být užívány k pěstování trav nebo jiných zelených pícnin po dobu pěti po sobě jdoucích let ode dne přeměny.
4. Odstavce 1 a 3 se použijí pouze během roku 2015.
5. Členské státy provedou v letech 2015 a 2016 kontroly s cílem zajistit soulad s odstavci 1 a 3.
KAPITOLA II
VÝPOČET A UPLATŇOVÁNÍ SPRÁVNÍCH SANKCÍ
Článek 38
Obecná pravidla týkající nesouladu
1. Pro účely této kapitoly se „opakováním“ nesouladu rozumí nesoulad s tímtéž požadavkem nebo s toutéž normou zjištěný více než jednou v průběhu tří po sobě jdoucích kalendářních let, pokud byl příjemce o předchozím nesouladu již informován a měl případně možnost přijmout nezbytná opatření k jeho nápravě. Pro účely stanovení toho, že došlo k opakování nesouladu, se zohlední případy nesouladu zjištěné podle nařízení (ES) č. 1122/2009, přičemž se zejména standardy pro dobrý zemědělský a environmentální stav půdy (DZES) 3 uvedené v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013 považují za rovnocenné povinným požadavkům na hospodaření (PPH) 2 uvedeným v příloze II nařízení (ES) č. 73/2009 ve znění platném k 21. prosinci 2013.
2. „Rozsah“ nesouladu se určí s přihlédnutím zejména k tomu, zda má dalekosáhlý dopad nebo zda se omezuje na samotný zemědělský podnik.
3. „Závažnost“ nesouladu závisí zejména na tom, jak významné jsou jeho důsledky s ohledem na cíle dotčeného požadavku nebo normy.
4. Zda je nesoulad „trvalý“, závisí zejména na době, po kterou účinek trvá, nebo na možnosti tento účinek přiměřenými prostředky ukončit.
5. Pro účely této kapitoly se za „zjištěné“ považují případy nesouladu, které vyplynou z jakékoli kontroly provedené v souladu s tímto nařízením nebo na které byl jakýmkoli jiným způsobem upozorněn příslušný kontrolní orgán nebo případně platební agentura.
Článek 39
Výpočet a uplatnění správních sankcí v případě nedbalosti
1. Pokud ke zjištěnému nesouladu došlo z nedbalosti příjemce, uplatní se snížení. Toto snížení zpravidla činí 3 % celkové částky vyplývající z plateb a ročních prémií uvedených v článku 92 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Platební agentura však může na základě posouzení významu nesouladu uvedeného příslušným kontrolním orgánem v hodnotící části kontrolní zprávy s přihlédnutím ke kritériím uvedeným v čl. 38 odst. 1 až 4 rozhodnout buď o snížení uvedeného procentního podílu na 1 %, nebo o jeho zvýšení na 5 % celkové částky uvedené v prvním pododstavci, anebo v případech, kdy ustanovení vztahující se k dotčenému požadavku nebo standardu připouštějí možnost dále se zjištěným nesouladem nezabývat, nebo v případech, ve kterých je poskytována podpora podle čl. 17 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 1305/2013, neuložit snížení vůbec.
2. Pokud se členský stát rozhodne neuplatnit správní sankci podle čl. 97 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013 a příjemce situaci nenapraví ve lhůtě stanovené příslušným orgánem, správní sankce se uplatní.
Příslušný orgán lhůtu stanoví nejpozději na konec roku následujícího po roce, v němž došlo ke zjištění.
3. Pokud členský stát využije možnosti stanovené v čl. 99 odst. 2 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 a příjemce situaci nenapraví ve lhůtě stanovené příslušným orgánem, uplatní se zpětně za rok prvního zjištění nesouladu, kdy byl použit systém včasného varování, snížení nejméně o 1 % stanovené v odstavci 1 tohoto článku, jestliže se zjistí, že nesoulad nebyl odstraněn během období nejvýše tří po sobě jdoucích kalendářních let počítaných od začátku uvedeného roku.
Příslušný orgán lhůtu stanoví nejpozději na konec roku následujícího po roce, v němž došlo ke zjištění.
Nesoulad, který příjemce odstranil ve stanovené lhůtě, se nepovažuje za nesoulad pro účely stanovení toho, zda došlo k jeho opakování v souladu s odstavcem 4.
4. Aniž jsou dotčeny případy úmyslného nesouladu, snížení, které se má uplatnit při prvním opakování téhož nesouladu podle odstavce 1, se vynásobí koeficientem tři.
V případě dalších opakování se koeficientem tři vynásobí vždy výsledek snížení stanovený za předchozí opakování. Maximální snížení však nepřekročí 15 % celkové částky uvedené v odstavci 1.
Po dosažení maximálního procentního podílu ve výši 15 % sdělí platební agentura dotčenému příjemci, že bude-li tentýž nesoulad zjištěn znovu, bude se mít za to, že příjemce jednal úmyslně ve smyslu článku 40.
Článek 40
Výpočet a uplatnění správních sankcí v případě úmyslného nesouladu
Pokud se zjištěného nesouladu dopustil příjemce úmyslně, uplatní se na celkovou částku uvedenou v čl. 39 odst. 1 snížení, které činí zpravidla 20 % této celkové částky.
Platební agentura však může na základě posouzení významu nesouladu uvedeného příslušným kontrolním orgánem v hodnotící části kontrolní zprávy s ohledem na kritéria uvedená v čl. 38 odst. 1 až 4 rozhodnout o snížení tohoto procentního podílu na nejméně 15 %, nebo o jeho zvýšení až na 100 % celkové částky.
Článek 41
Kumulace správních sankcí
Pokud případ nesouladu ve smyslu čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 2 písm. b) zároveň představuje nesoulad ve smyslu čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 2 písm. a), správní sankce se uplatní v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 77 odst. 8 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
HLAVA V
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 42
Přechodná pravidla týkající se podmíněnosti
1. Pokud jde o povinnosti v oblasti podmíněnosti, které se vztahují na příjemce opatření zavedených podle nařízení (ES) č. 1698/2005, použijí se pravidla o kontrolním systému a správních sankcích stanovená v tomto nařízení a v prováděcích aktech přijatých Komisí na základě nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. V případech nesouladu s povinnostmi v oblasti podmíněnosti, na něž nebyly uplatněny správní sankce, protože se na ně vztahovalo pravidlo de minimis podle čl. 23 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009 nebo podle čl. 51 odst. 2 nařízení (EU) č. 1698/2005, se použije ustanovení čl. 97 odst. 3 druhého pododstavce nařízení č. 1306/2013 s ohledem na povinnost kontrolního orgánu přijmout opatření nezbytná k ověření toho, že příjemce zjištěný nesoulad odstranil.
Článek 43
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1122/2009 a (EU) č. 65/2011 se zrušují s účinkem ode dne 1. ledna 2015.
Uvedená nařízení se však nadále použijí na:
a)
žádosti o podporu v souvislosti s přímými platbami podané za prémiová období počínající přede dnem 1. ledna 2015;
b)
žádosti o platbu podané za rok 2014 a
c)
kontrolní systém a správní sankce, pokud jde o povinnosti zemědělců v oblasti podmíněnosti podle článků 85 t a 103z nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (24).
Článek 44
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se na žádosti o podporu nebo žádosti o platbu, které se týkají roku podání žádosti nebo prémiových období počínajících dnem 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 640/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου και τους όρους απόρριψης ή ανάκτησης πληρωμών καθώς και τις διοικητικές κυρώσεις που εφαρμόζονται στις άμεσες ενισχύσεις, τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης και την πολλαπλή συμμόρφωση
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (1), και ιδίως τα άρθρα 63 παράγραφος 4, 64 παράγραφος 6, 72 παράγραφος 5, 76, 77 παράγραφος 7, 93 παράγραφος 4, 101 παράγραφος 1 και 120,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καταργεί και αντικαθιστά, μεταξύ άλλων, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου (2). Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και εκτελεστικές πράξεις. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του συστήματος στο νέο νομικό πλαίσιο, πρέπει να εγκριθούν ορισμένοι κανόνες μέσω αυτών των πράξεων. Οι εν λόγω πράξεις πρέπει να αντικαταστήσουν ιδίως τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 της Επιτροπής (3).
(2)
Πρέπει ιδίως να θεσπιστούν κανόνες για τη συμπλήρωση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σχετικά με τη λειτουργία του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου (ολοκληρωμένο σύστημα), τα χρονικά περιθώρια για την υποβολή αιτήσεων ενίσχυσης ή αιτήσεων πληρωμής, τις προϋποθέσεις για τη μερική ή ολική απόρριψη της ενίσχυσης και τη μερική ή ολική ανάκτηση της αχρεωστήτως καταβληθείσας ενίσχυσης ή στήριξης και τον καθορισμό των διοικητικών κυρώσεων για την αντιμετώπιση περιπτώσεων μη συμμόρφωσης σε σχέση με τις προϋποθέσεις χορήγησης ενίσχυσης στο πλαίσιο καθεστώτων που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) και τις προϋποθέσεις χορήγησης ενίσχυσης στο πλαίσιο των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) καθώς και τους κανόνες για τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων και τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων όσον αφορά τις υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης.
(3)
Απαιτούνται πρόσθετοι ορισμοί ώστε να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος, πέραν των ορισμών που προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να οριστούν ορισμένοι όροι που ισχύουν για τους κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης.
(4)
Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων και οι απορρίψεις ή οι ανακτήσεις ενίσχυσης ή στήριξης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό δεν πρέπει να εμποδίζουν την εφαρμογή των εθνικών ποινικών κυρώσεων από τα κράτη μέλη, εφόσον αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία.
(5)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ορίζονται οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας και οι εξαιρετικές περιστάσεις που πρέπει να αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη. Πρέπει να θεσπιστούν συμπληρωματικοί κανόνες οι οποίοι να επιτρέπουν στα κράτη μέλη να αναγνωρίζουν περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή εξαιρετικές περιστάσεις σε σχέση με τις άμεσες πληρωμές, τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης και την πολλαπλή συμμόρφωση. Πρέπει, ωστόσο, να καθοριστεί προθεσμία εντός της οποίας ο δικαιούχος πρέπει να γνωστοποιεί τις περιπτώσεις αυτές.
(6)
Πρέπει επίσης να θεσπισθούν συμπληρωματικοί κανόνες όσον αφορά το σύστημα ταυτοποίησης των αγροτεμαχίων που θα χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, πρέπει να χρησιμοποιούνται τεχνικές ηλεκτρονικού συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών (ΣΓΠ). Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ποιες είναι οι βασικές απαιτήσεις που πρέπει να πληροί το σύστημα, οι ποιοτικοί στόχοι και οι συγκεκριμένες πληροφορίες που πρέπει να είναι διαθέσιμες στο ΣΓΠ ώστε να εξασφαλίζονται αποτελεσματικοί διοικητικοί διασταυρωτικοί έλεγχοι. Συνεπώς, το σύστημα πληροφοριών για αγροτεμάχια (ΣΑΑ) πρέπει να ενημερώνεται τακτικά, ώστε να αποκλείονται προδήλως μη επιλέξιμα χαρακτηριστικά και εκτάσεις. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί η αστάθεια του συστήματος, πρέπει να παρέχεται στα κράτη μέλη η ευχέρεια για μικρές αλλαγές όσον αφορά τη μέγιστη επιλέξιμη έκταση λόγω αβεβαιότητας της ερμηνείας βάσει φωτογραφιών, η οποία μεταξύ άλλων προκαλείται από το περίγραμμα και την κατάσταση των αγροτεμαχίων αναφοράς.
(7)
Προκειμένου τα κράτη μέλη να είναι σε θέση να εντοπίζουν εγκαίρως πιθανές αδυναμίες στο σύστημα και να λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα εφόσον απαιτείται, η ποιότητα του συστήματος αναγνώρισης των αγροτεμαχίων πρέπει να υπόκειται σε ετήσια αξιολόγηση.
(8)
Για λόγους ορθής εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και πραγματοποίησης των σχετικών πληρωμών που προβλέπονται στον τίτλο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη πρέπει να δημιουργήσουν ένα σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης το οποίο θα εξασφαλίζει ότι τα δικαιώματα ενίσχυσης θα είναι ανιχνεύσιμα και θα επιτρέπει, μεταξύ άλλων, τη διασταύρωση των εκτάσεων που δηλώνονται για τους σκοπούς του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης με τα δικαιώματα ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του κάθε γεωργός, καθώς και μεταξύ των διαφόρων δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(9)
Προκειμένου να υπάρξει δυνατότητα αποτελεσματικού ελέγχου και να αποτραπεί η υποβολή πολλαπλών αιτήσεων ενίσχυσης σε διάφορους οργανισμούς πληρωμών στο ίδιο κράτος μέλος, τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέψουν ενιαίο σύστημα καταγραφής της ταυτότητας των γεωργών που υποβάλλουν αιτήσεις ενίσχυσης στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου συστήματος.
(10)
Η πείρα έχει δείξει ότι ορισμένα χαρακτηριστικά τοπίου των αγρών, ιδίως φράκτες, τάφροι και πέτρινοι τοίχοι, πρέπει να θεωρούνται τμήμα της επιλέξιμης έκτασης για άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις. Είναι αναγκαίο να καθοριστεί το αποδεκτό εύρος των χαρακτηριστικών τοπίου του αγρού. Λαμβανομένων υπόψη συγκεκριμένων περιβαλλοντικών αναγκών, πρέπει να προβλέπεται κάποιος βαθμός ευελιξίας των κρατών μελών όσον αφορά τα όρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό των περιφερειακών αποδόσεων σχετικά με πρώην στρεμματικές ενισχύσεις για καλλιέργειες. Ωστόσο, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι ελεύθερα να εφαρμόζουν διαφορετική μέθοδο για μόνιμους λειμώνες με διάσπαρτα χαρακτηριστικά τοπίου και δένδρα για τους οποίους δεν ισχύει αυτή η μέθοδος.
(11)
Δεδομένης της σημασίας τους για τη βιώσιμη γεωργία, πρέπει να θεωρούνται επιλέξιμα τα χαρακτηριστικά τοπίου που υπόκεινται στις απαιτήσεις και τα πρότυπα που απαριθμούνται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα οποία αποτελούν τμήμα της συνολικής έκτασης ενός αγροτεμαχίου.
(12)
Όσον αφορά τα αγροτεμάχια που καλύπτονται από αρόσιμη γη ή μόνιμους λειμώνες με δένδρα, πρέπει να καθοριστούν οι προϋποθέσεις όσον αφορά την παρουσία δένδρων στις εκτάσεις αυτές και οι επιπτώσεις τους στην επιλεξιμότητα των εκτάσεων. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να προσδιοριστεί η μέγιστη πυκνότητα δένδρων η οποία πρέπει να καθορίζεται από τα κράτη μέλη βάσει των παραδοσιακών πρακτικών καλλιέργειας, των φυσικών συνθηκών και βάσει περιβαλλοντικών λόγων.
(13)
Για λόγους απλοποίησης και καλύτερης παρατήρησης και ελέγχου των άμεσων πληρωμών, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν σύστημα προκειμένου να καθοριστεί η επιλέξιμη έκταση των μόνιμων λειμώνων που χαρακτηρίζονται από διάσπαρτα μη επιλέξιμα χαρακτηριστικά, όπως χαρακτηριστικά τοπίου και δέντρα, εκτός από τα χαρακτηριστικά τοπίου που υπόκεινται στις απαιτήσεις και τα πρότυπα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Η επιλέξιμη έκταση καθορίζεται για κάθε αγροτεμάχιο αναφοράς σύμφωνα με προκαθορισμένα όρια που εφαρμόζονται στο επίπεδο τύπου κάλυψης ομοιογενούς γης. Τα διάσπαρτα χαρακτηριστικά έως ένα ορισμένο ποσοστό του αγροτεμαχίου αναφοράς μπορεί να θεωρείται ότι αποτελούν τμήμα της επιλέξιμης έκτασης. Ως εκ τούτου, πρέπει να προβλεφθεί ότι δεν απαιτείται καμία μείωση για την έκταση διάσπαρτων χαρακτηριστικών στην πρώτη κατηγορία που αντιπροσωπεύει το χαμηλότερο ποσοστό μη επιλέξιμης έκτασης.
(14)
Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τις περιπτώσεις που η λήξη της προθεσμίας υποβολής διαφόρων αιτήσεων, εγγράφων ή τροποποιήσεων συμπίπτει με αργία, Σάββατο ή Κυριακή.
(15)
Η τήρηση των προθεσμιών για την υποβολή αιτήσεων ενίσχυσης, αιτήσεων πληρωμής και λοιπών δηλώσεων για την τροποποίηση των αιτήσεων στρεμματικής ενίσχυσης ή αιτήσεων πληρωμής με βάση την έκταση και για την υποβολή δικαιολογητικών εγγράφων ή συμβάσεων είναι απαραίτητη ώστε οι εθνικές αρχές να είναι σε θέση να προγραμματίζουν και στη συνέχεια να διενεργούν αποτελεσματικούς ελέγχους όσον αφορά την ορθότητα των αιτήσεων ενίσχυσης, των αιτήσεων πληρωμής ή των λοιπών εγγράφων. Πρέπει επομένως να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά τις προθεσμίες εντός των οποίων είναι αποδεκτές οι εκπρόθεσμες αιτήσεις. Προκειμένου να ενθαρρύνονται οι δικαιούχοι να τηρούν τις προθεσμίες, σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής, πρέπει να επιβάλλεται μείωση που θα λειτουργεί αποτρεπτικά, εκτός εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή σε εξαιρετικές περιστάσεις.
(16)
Η εμπρόθεσμη υποβολή αιτήσεων για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης ή, κατά περίπτωση, για αύξηση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης από τους δικαιούχους είναι ουσιαστικής σημασίας για τα κράτη μέλη προκειμένου να καθορίζονται έγκαιρα τα δικαιώματα ενίσχυσης. Η εκπρόθεσμη υποβολή των αιτήσεων αυτών πρέπει, επομένως, να επιτρέπεται μόνον εντός της ίδιας συμπληρωματικής προθεσμίας που ισχύει για την εκπρόθεσμη υποβολή τυχόν αιτήσεων ενίσχυσης. Πρέπει επίσης να επιβάλλεται μείωση που θα λειτουργεί αποτρεπτικά, εκτός εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή σε εξαιρετικές περιστάσεις.
(17)
Οι δικαιούχοι που ενημερώνουν, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι οι αιτήσεις τους για ενίσχυση ή πληρωμή περιέχουν σφάλματα δεν πρέπει να υπόκεινται σε διοικητικές κυρώσεις, ανεξάρτητα από τον λόγο της μη συμμόρφωσης, εκτός εάν ο δικαιούχος έχει ενημερωθεί για την πρόθεση της αρμόδιας αρχής να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο ή η αρχή τον έχει ήδη πληροφορήσει σχετικά με μη συμμόρφωση που έχει διαπιστωθεί σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής.
(18)
Πρέπει να θεσπιστούν συμπληρωματικοί κανόνες σχετικά με τη βάση υπολογισμού των καθεστώτων στρεμματικών ενισχύσεων και των μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης, καθώς και σχετικά με τη βάση υπολογισμού της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης βάσει των αιτήσεων ενίσχυσης για ζώα στο πλαίσιο καθεστώτων ενίσχυσης που αφορούν ζώα ή καθεστώτων στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης βάσει των αιτήσεων πληρωμής στο πλαίσιο μέτρων στήριξης που αφορούν ζώα.
(19)
Οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να καθορίζονται με βάση τις αρχές της αποτρεπτικότητας και της αναλογικότητας και με βάση τα ειδικά προβλήματα που οφείλονται σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή σε εξαιρετικές περιστάσεις. Οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη συμμόρφωσης και να φθάνουν μέχρι τον πλήρη αποκλεισμό από ένα ή περισσότερα καθεστώτα στρεμματικών ενισχύσεων ή μέτρα στήριξης βάσει της έκτασης για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διάφορων καθεστώτων ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης όσον αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις και τις άλλες υποχρεώσεις ή το ενδεχόμενο να μην δηλώνει ένας δικαιούχος όλη την έκτασή του ώστε να δημιουργείται τεχνητά η προϋπόθεση που του επιτρέπει να εξαιρείται από τις οικολογικές τους υποχρεώσεις. Οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό πρέπει να θεωρούνται επαρκείς για την αποθάρρυνση της από πρόθεση μη συμμόρφωσης.
(20)
Για να μπορούν τα κράτη μέλη να διενεργούν αποτελεσματικά τους ελέγχους, και ιδίως τους ελέγχους τήρησης των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η επιβολή στους δικαιούχους της υποχρέωσης να δηλώνουν όλες τις εκτάσεις που έχουν στη διάθεσή τους, είτε ζητούν ενίσχυση για τις εκτάσεις αυτές είτε όχι, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(21)
Για τον προσδιορισμό των επιλέξιμων εκτάσεων και τον υπολογισμό των εφαρμοστέων μειώσεων, είναι αναγκαίο να οριστούν οι εκτάσεις που ανήκουν στην ίδια ομάδα καλλιεργειών. Μια έκταση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη περισσότερες φορές, εφόσον δηλώνεται για ενίσχυση ή στήριξη στο πλαίσιο περισσοτέρων του ενός καθεστώτων ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης. Ωστόσο, για τους σκοπούς της πράσινης ενίσχυσης, είναι απαραίτητο να γίνεται διάκριση μεταξύ των ομάδων καλλιεργειών.
(22)
Η καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης απαιτεί ίσο αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης και επιλέξιμων εκταρίων. Για τους σκοπούς του καθεστώτος αυτού, επομένως, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ του αριθμού των δηλούμενων δικαιωμάτων ενίσχυσης και της δηλούμενης έκτασης, ως βάση για τον υπολογισμό της ενίσχυσης πρέπει να λαμβάνεται το μικρότερο μέγεθος. Προκειμένου να αποφεύγεται ο υπολογισμός με βάση ανύπαρκτα δικαιώματα, πρέπει να προβλεφθεί ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό δεν πρέπει να υπερβαίνει τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος.
(23)
Όσον αφορά τις αιτήσεις στρεμματικών ενισχύσεων και/ή τις αιτήσεις πληρωμής, οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης αφορούν συνήθως τμήματα εκτάσεων. Η δήλωση έκτασης μεγαλύτερης της πραγματικής σε σχέση με ένα αγροτεμάχιο μπορεί, επομένως, να συμψηφιστεί με τη δήλωση εκτάσεων μικρότερων των πραγματικών για άλλα αγροτεμάχια της ίδιας ομάδας καλλιεργειών. Πρέπει να προβλεφθεί ότι, εντός ορισμένου περιθωρίου ανοχής, οι διοικητικές κυρώσεις επιβάλλονται μόνον εφόσον υπάρξει υπέρβαση του εν λόγω περιθωρίου.
(24)
Επιπλέον, όσον αφορά τις αιτήσεις για στρεμματικές ενισχύσεις και/ή αιτήσεις πληρωμής, οι διαφορές μεταξύ της συνολικής έκτασης που δηλώνεται στην αίτηση ενίσχυσης και/ή στις αιτήσεις πληρωμής και της συνολικής έκτασης που καθορίζεται ως επιλέξιμη είναι συχνά αμελητέες. Προκειμένου να αποφεύγονται οι πολλές μικρές αναπροσαρμογές των αιτήσεων, πρέπει να προβλεφθεί ότι η προσαρμογή της αίτησης ενίσχυσης και/ή της αίτησης πληρωμής στην προσδιορισθείσα έκταση δεν είναι υποχρεωτική παρά μόνο σε περίπτωση που η διαφορά υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο όριο.
(25)
Λόγω των ιδιαιτεροτήτων του καθεστώτος ενίσχυσης για το βαμβάκι, πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις για διοικητικές κυρώσεις σχετικά με το εν λόγω καθεστώς.
(26)
Πρέπει να προβλεφθούν διοικητικές κυρώσεις στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης, από πρόθεση ή από αμέλεια, προς τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της αποτρεπτικότητας και της αναλογικότητας, στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος που υποβάλλει αίτηση για το καθεστώς νέου γεωργού δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του.
(27)
Πρέπει να θεσπιστούν διοικητικές κυρώσεις για τα καθεστώτα ενίσχυσης και τα μέτρα στήριξης που αφορούν ζώα με βάση τις αρχές της αποτρεπτικότητας και της αναλογικότητας και με βάση τα ειδικά προβλήματα που συνδέονται με φυσιολογικές περιστάσεις. Οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη συμμόρφωσης και να φθάνουν μέχρι τον πλήρη αποκλεισμό από ένα ή περισσότερα καθεστώτα ενίσχυσης ή μέτρα στήριξης για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Πρέπει επίσης, όσον αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας, να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων καθεστώτων ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης. Οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό πρέπει να οριστούν σε επίπεδο επαρκές για την αποθάρρυνση της από πρόθεση δήλωσης έκτασης μεγαλύτερης από την πραγματική.
(28)
Όσον αφορά τις αιτήσεις ενίσχυσης στο πλαίσιο καθεστώτων ενίσχυσης για ζώα ή τις αιτήσεις πληρωμής στο πλαίσιο μέτρων στήριξης που αφορούν ζώα, οι μη συμμορφώσεις συνεπάγονται την άρση της επιλεξιμότητας των σχετικών ζώων. Πρέπει να προβλέπονται μειώσεις από το πρώτο ζώο σε σχέση με το οποίο διαπιστώνεται μη συμμόρφωση αλλά, ανεξάρτητα από το ύψος της μείωσης, πρέπει να επιβάλλονται πιο επιεικείς κυρώσεις στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που αφορούν τρία ή λιγότερα ζώα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η αυστηρότητα της διοικητικής κύρωσης πρέπει να εξαρτάται από το ποσοστό των ζώων σε σχέση με τα οποία διαπιστώνεται μη συμμόρφωση.
(29)
Κατά γενικό κανόνα, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του ολοκληρωμένου συστήματος. Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν πρόσθετες εθνικές κυρώσεις, εφόσον κρίνεται αναγκαίο.
(30)
Η δυνατότητα για διορθώσεις χωρίς την επιβολή της διοικητικής κύρωσης που προβλέπεται σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης και την αίτηση πληρωμής πρέπει επίσης να ισχύει σε σχέση με εσφαλμένα στοιχεία τα οποία περιέχονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων για δηλωθέντα βοοειδή για τα οποία η εν λόγω μη συμμόρφωση συνιστά μη εκπλήρωση ενός κριτηρίου επιλεξιμότητας, εκτός εάν ο δικαιούχος έχει ενημερωθεί για την πρόθεση της αρμόδιας αρχής να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο ή η αρχή δεν έχει ήδη πληροφορήσει τον δικαιούχο σχετικά με μη συμμόρφωση στην αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής.
(31)
Πρέπει να προβλέπονται απορρίψεις και ανακτήσεις ενισχύσεων και διοικητικές κυρώσεις σε σχέση με τα μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης με βάση τις αρχές της αποτρεπτικότητας και της αναλογικότητας. Οι απορρίψεις και οι ανακτήσεις στήριξης πρέπει να κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης. Οι απορρίψεις και οι ανακτήσεις στήριξης και οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει, όσον αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις και τις λοιπές υποχρεώσεις, να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων μέτρων στήριξης. Σε περιπτώσεις σοβαρής μη συμμόρφωσης ή στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος προσκομίζει ψευδή στοιχεία προκειμένου να εισπράξει τη στήριξη, πρέπει να απορρίπτεται η αίτηση στήριξης και να επιβάλλεται διοικητική κύρωση. Οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να φθάνουν μέχρι τον πλήρη αποκλεισμό από ένα ή περισσότερα μέτρα στήριξης ή είδη δράσεων για καθορισμένη περίοδο.
(32)
Όσον αφορά τα μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, οι διοικητικές κυρώσεις δεν πρέπει να θίγουν τη δυνατότητα προσωρινής αναστολής της ενίσχυσης που επηρεάζεται από τη μη συμμόρφωση. Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τις περιπτώσεις που η μη συμμόρφωση εκ μέρους του δικαιούχου αναμένεται να αρθεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
(33)
Το άρθρο 93 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προβλέπει, όσον αφορά τα έτη 2015 και 2016, ότι οι κανόνες σχετικά με την πολλαπλή συμμόρφωση περιλαμβάνουν επίσης τη διατήρηση των μόνιμων βοσκότοπων. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους το 2015 και το 2016, σύμφωνα με την αναλογία που καθορίστηκε το 2014.
(34)
Για λόγους σαφήνειας και προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη βάση για την αξιολόγηση των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης και τον υπολογισμό και την επιβολή διοικητικών κυρώσεων λόγω πολλαπλής συμμόρφωσης, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η έννοια των όρων συχνότητα, έκταση, σοβαρότητα και διάρκεια της μη συμμόρφωσης. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί υπό ποίες προϋποθέσεις μια μη συμμόρφωση θεωρείται προσδιορισθείσα.
(35)
Όσον αφορά τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης, οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να καθορίζονται με βάση την αρχή της αναλογικότητας. Μπορούν να εφαρμόζονται μόνο σε περίπτωση που ο γεωργός έχει ενεργήσει από αμέλεια ή από πρόθεση και πρέπει να κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα της μη συμμόρφωσης.
(36)
Όσον αφορά τις υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης, εκτός από την κλιμάκωση των διοικητικών κυρώσεων με βάση την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να προβλέπεται ότι, από ένα χρονικό σημείο και μετά, οι επανειλημμένες παραβάσεις της ίδιας υποχρέωσης πολλαπλής συμμόρφωσης πρέπει, αφού ειδοποιηθεί προηγουμένως ο γεωργός, να αντιμετωπίζονται ως περιπτώσεις μη συμμόρφωσης από πρόθεση.
(37)
Επιπλέον, όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας να μην επιβάλει διοικητικές κυρώσεις στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 97 παράγραφος 3 και στο άρθρο 99 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, πρέπει να καθοριστούν οι απαιτήσεις που θα διέπουν τα διορθωτικά μέτρα για την αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης.
(38)
Όσον αφορά ειδικότερα το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 99 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, στην περίπτωση που ο δικαιούχος δεν εκπληρώνει την υποχρέωση λήψης διορθωτικών μέτρων, η μείωση πρέπει να επιβάλλεται αναδρομικά σε σχέση με το έτος για το οποίο εφαρμόστηκε το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Κατά τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων πρέπει επίσης, κατά περίπτωση, να λαμβάνεται υπόψη η συχνότητα της συγκεκριμένης μη συμμόρφωσης κατά το έτος του επόμενου ελέγχου. Για λόγους ασφάλειας δικαίου όσον αφορά για τους δικαιούχους, πρέπει να καθοριστεί προθεσμία για την αναδρομική επιβολή των διοικητικών κυρώσεων.
(39)
Όσον αφορά τους δικαιούχους πολυετών δράσεων οι οποίες δρομολογήθηκαν βάσει των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης που εγκρίθηκαν δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (6) και οι οποίοι υπόκεινται σε υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης, πρέπει να προβλεφθεί ότι ισχύει το νέο σύστημα ελέγχου και οι διοικητικές κυρώσεις, προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος των εθνικών αρχών που είναι επιφορτισμένες με τον έλεγχο της συμμόρφωσης τους και να εξασφαλιστεί η απλοποίηση των διαδικασιών.
(40)
Όσον αφορά τις περιπτώσεις μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης για τις οποίες δεν επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις δεδομένου ότι εμπίπτουν στον κανόνα de minimis που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 (7) ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, αλλά για τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι δικαιούχοι θα θέτουν τέρμα στη μη συμμόρφωση, πρέπει να θεσπιστούν μεταβατικοί κανόνες για να εξασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ της υποχρέωσης παρακολούθησης που ίσχυε πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και των νέων σχετικών κανόνων του εν λόγω κανονισμού.
(41)
Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 πρέπει να καταργηθεί. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 65/2011 της Επιτροπής (8) πρέπει επίσης να καταργηθεί.
(42)
Έχοντας υπόψη το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 119 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ο παρών κανονισμός πρέπει να ισχύει για τις αιτήσεις ενίσχυσης ή τις αιτήσεις πληρωμής οι οποίες αφορούν περιόδους εμπορίας ή πριμοδότησης που αρχίζουν την 1η Ιανουαρίου 2015,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Πεδίο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει διατάξεις για τη συμπλήρωση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 όσον αφορά:
α)
τις προϋποθέσεις για τη μερική ή ολική απόρριψη ή ανάκτηση της ενίσχυσης ή στήριξης·
β)
τον προσδιορισμό των επιβαλλόμενων διοικητικών κυρώσεων και του ειδικού συντελεστή·
γ)
τον προσδιορισμό των περιπτώσεων στις οποίες δεν επιβάλλονται οι διοικητικές κυρώσεις·
δ)
τους κανόνες που ισχύουν ως προς τις περιόδους, ημερομηνίες και προθεσμίες στις περιπτώσεις που η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων ή τροποποιήσεων συμπίπτει με αργία, Σάββατο ή Κυριακή·
ε)
τους αναγκαίους ειδικούς ορισμούς για να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος·
στ)
τα βασικά χαρακτηριστικά και τους τεχνικούς κανόνες για το σύστημα αναγνώρισης των αγροτεμαχίων και ταυτοποίηση των δικαιούχων·
ζ)
τα βασικά χαρακτηριστικά, τους τεχνικούς κανόνες και τις απαιτήσεις ποιότητας για το σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης·
η)
τη βάση για τον υπολογισμό των ενισχύσεων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την αντιμετώπιση ορισμένων περιπτώσεων που οι επιλέξιμες εκτάσεις περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά τοπίου ή δένδρα·
θ)
τους πρόσθετους κανόνες για τους μεσάζοντες, όπως υπηρεσίες, φορείς και οργανώσεις, που εμπλέκονται στη διαδικασία χορήγησης της ενίσχυσης ή στήριξης·
ι)
τη διατήρηση μόνιμων βοσκοτόπων σε σχέση με την πολλαπλή συμμόρφωση·
ια)
την εναρμονισμένη βάση για τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων που αφορούν την πολλαπλή συμμόρφωση·
ιβ)
τις προϋποθέσεις για την επιβολή και τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων λόγω πολλαπλής συμμόρφωσης·
ιγ)
επιπρόσθετα προς τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή εφαρμογή των νέων κανόνων.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του ολοκληρωμένου συστήματος που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οι ορισμοί του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και του άρθρου 67 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «δικαιούχος» νοείται ο γεωργός όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και αναφέρεται στο άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού, ο δικαιούχος που υπέχει υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης κατά την έννοια του άρθρου 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και/ή ο δικαιούχος που λαμβάνει στήριξη αγροτικής ανάπτυξης σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9)·
2)
ως «μη συμμόρφωση» νοείται:
α)
όσον αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή τις λοιπές υποχρεώσεις που συνδέονται με τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης ή στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οποιαδήποτε περίπτωση μη εκπλήρωσης των εν λόγω κριτηρίων επιλεξιμότητας, δεσμεύσεων ή λοιπών υποχρεώσεων· ή
β)
όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, η μη συμμόρφωση με τις σχετικές με τη διαχείριση κανονιστικές διατάξεις που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία, με τα πρότυπα καλής γεωργικής και περιβαλλοντικής κατάστασης των εκτάσεων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 94 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, ή με τη διατήρηση μόνιμων βοσκοτόπων που αναφέρεται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού·
3)
ως «αίτηση στήριξης» νοείται η αίτηση για τη χορήγηση στήριξης ή για την υπαγωγή σε μέτρο στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
4)
ως «αίτηση πληρωμής» νοείται η αίτηση που υποβάλλει ο δικαιούχος για τη χορήγηση ενίσχυσης από τις εθνικές αρχές στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
5)
ως «άλλη δήλωση» νοείται κάθε δήλωση ή έγγραφο, εκτός από τις αιτήσεις στήριξης ή τις αιτήσεις πληρωμής, που πρέπει να υποβάλλεται ή να διατηρείται από τον δικαιούχο ή το τρίτο μέρος για τη συμμόρφωση προς ειδικές διατάξεις που αφορούν ορισμένα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης·
6)
ως «μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στο πεδίο ισχύος του ολοκληρωμένου συστήματος» νοούνται τα μέτρα στήριξης που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και τα άρθρα 28 έως 31, 33, 34 και 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 35 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, εξαιρουμένων των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, και των μέτρων βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του εν λόγω κανονισμού όσον αφορά το κόστος εγκατάστασης·
7)
ως «σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των ζώων» νοείται το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής βοοειδών που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) και/ή το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής αιγοπροβάτων που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 21/2004 του Συμβουλίου (11) αντίστοιχα·
8)
ως «ενώτιο» νοείται το ενώτιο για την ατομική αναγνώριση των βοοειδών σύμφωνα με το άρθρο 3 στοιχείο α) και το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και/ή το ενώτιο για την ατομική αναγνώριση των αιγοπροβάτων σύμφωνα με το σημείο A.3. του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004, αντίστοιχα·
9)
ως «ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τα ζώα» νοείται η ηλεκτρονική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 3 στοιχείο β) και το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και/ή το κεντρικό μητρώο ή η ηλεκτρονική βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ), το άρθρο 7 και το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004, αντίστοιχα·
10)
ως «διαβατήριο ζώου» νοείται το διαβατήριο ζώου που αναφέρεται στο άρθρο 3 στοιχείο γ) και στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000·
11)
ως «μητρώο» σε σχέση με τα ζώα νοείται το μητρώο που τηρείται από τους κατόχους ζώων σύμφωνα με το άρθρο 3 στοιχείο δ) και το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και/ή με το μητρώο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) και το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004, αντίστοιχα·
12)
ως «κωδικός αναγνώρισης» νοείται ο κωδικός αναγνώρισης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και/ή οι κωδικοί που αναφέρονται στο σημείο A.2. του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004, αντίστοιχα·
13)
ως «καθεστώς ενισχύσεων για ζώα» νοείται ένα προαιρετικό μέτρο συνδεδεμένης στήριξης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε περίπτωση που η ετήσια ενίσχυση που πρέπει να χορηγηθεί εντός καθορισμένων ποσοτικών ορίων βασίζεται σε σταθερό αριθμό ζώων·
14)
ως «μέτρα στήριξης που αφορούν ζώα» νοούνται τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης ή είδη δράσεων η στήριξη των οποίων εξαρτάται από τον αριθμό των ζώων ή τον αριθμό των μονάδων ζωικού κεφαλαίου που έχουν δηλωθεί·
15)
ως «αίτηση ενίσχυσης για ζώα» νοούνται οι αιτήσεις για τη χορήγηση ενισχύσεων σε περίπτωση που η ετήσια ενίσχυση που πρέπει να χορηγείται εντός καθορισμένων ποσοτικών ορίων βασίζεται σε σταθερό αριθμό ζώων στο πλαίσιο της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης που προβλέπεται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
16)
ως «δηλωθέντα ζώα» νοούνται τα ζώα που αποτελούν αντικείμενο αίτησης ενίσχυσης για ζώα στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης για ζώα ή αποτελούν αντικείμενο αίτησης ενίσχυσης στο πλαίσιο μέτρου στήριξης που αφορά ζώα·
17)
ως «δυνητικά επιλέξιμο ζώο» νοείται το ζώο το οποίο καταρχήν πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας για ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων για ζώα ή για στήριξη στο πλαίσιο μέτρου στήριξης που αφορά ζώα κατά το εξεταζόμενο έτος·
18)
ως «προσδιορισθέν ζώο» νοείται:
α)
όσον αφορά καθεστώς ενισχύσεων για ζώα, το ζώο για το οποίο πληρούνται όλοι οι όροι που περιλαμβάνονται στους κανόνες για τη χορήγηση της ενίσχυσης· ή
β)
όσον αφορά μέτρο στήριξης που αφορά ζώα, ένα ζώο που προσδιορίζεται μέσω διοικητικών ή επιτόπιων ελέγχων·
19)
ως «κάτοχος ζώων» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για ζώα είτε σε μόνιμη είτε σε προσωρινή βάση, καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς ή σε κάποια αγορά·
20)
ως «καθεστώτα στρεμματικών ενισχύσεων» νοούνται οι άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 67 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού 1306/2013, εξαιρουμένων των ειδικών μέτρων για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης σύμφωνα με το κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) και των ειδικών μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου σύμφωνα με το κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13)·
21)
ως «μέτρα στήριξης βάσει της έκτασης» νοούνται τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης ή το είδος των δράσεων η στήριξη των οποίων εξαρτάται από το μέγεθος της δηλωθείσας έκτασης·
22)
ως «χρήση» σε σχέση με την έκταση νοείται η χρήση έκτασης από την άποψη του είδους της καλλιέργειας σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, των μόνιμων λειμώνων όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του εν λόγω κανονισμού, των μόνιμων βοσκοτόπων που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 στοιχείο α) του ίδιου κανονισμού ή των χορτολιβαδικών εκτάσεων, πέραν των μόνιμων λειμώνων ή των μόνιμων βοσκοτόπων ή της φυτικής κάλυψης ή της απουσίας καλλιέργειας·
23)
ως «προσδιορισθείσα έκταση» νοείται:
α)
όσον αφορά τα καθεστώτα στρεμματικών ενισχύσεων, η έκταση ως προς την οποία πληρούνται όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας ή οι λοιποί όροι χορήγησης της ενίσχυσης, ανεξαρτήτως του αριθμού δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος ή
β)
όσον αφορά τα μέτρα στήριξης βάσει της έκτασης, οι εκτάσεις ή τα αγροτεμάχια που προσδιορίζονται μέσω διοικητικών ή επιτόπιων ελέγχων·
24)
ως «σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών» (εφεξής «ΣΓΠ») νοούνται οι τεχνικές ηλεκτρονικού συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013·
25)
ως «αγροτεμάχιο αναφοράς» νοείται γεωγραφικά οριοθετημένη έκταση η οποία φέρει ενιαία στοιχεία αναγνώρισης, όπως έχουν καταχωρισθεί στο σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων σύμφωνα με το άρθρο 70 του κανονισμού (ΕE) αριθ. 1306/2013·
26)
ως «γεωγραφικό υλικό» νοούνται οι χάρτες ή τα λοιπά έγγραφα που χρησιμοποιούνται για την ανακοίνωση του περιεχομένου του ΣΓΠ μεταξύ των αιτούντων ενίσχυση ή στήριξη και των κρατών μελών.
2. Για τους σκοπούς του τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί του τίτλου VI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Επιπροσθέτως, ως «πρότυπα» νοούνται τα πρότυπα που ορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 94 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και οι υποχρεώσεις σε σχέση με τους μόνιμους βοσκότοπους, όπως ορίζονται στο άρθρο 93 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 3
Επιβολή ποινικών κυρώσεων
Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων και η απόρριψη ή η ανάκτηση ενίσχυσης ή στήριξης όπως προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό πρέπει να μην εμποδίζουν την επιβολή ποινικών κυρώσεων από τα κράτη μέλη, εφόσον αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία.
Άρθρο 4
Ανωτέρα βία και εξαιρετικές περιστάσεις
1. Όσον αφορά τις άμεσες ενισχύσεις, εάν ο δικαιούχος δεν κατέστη δυνατόν να συμμορφωθεί με τα κριτήρια επιλεξιμότητας ή τις λοιπές υποχρεώσεις λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων διατηρεί το δικαίωμά του να λάβει ενίσχυση για την έκταση ή τα ζώα που ήταν επιλέξιμα κατά τον χρόνο που προέκυψαν οι λόγοι ανωτέρας βίας ή οι εξαιρετικές περιστάσεις.
Όσον αφορά τα μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τα άρθρα 28, 29, 33 και 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, εάν ο δικαιούχος δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του αποτέλεσμα ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, η αντίστοιχη ενίσχυση πρέπει να ανακτηθεί για τα έτη κατά τα οποία προέκυψε η περίπτωση ανωτέρας βίας ή οι εξαιρετικές περιστάσεις. Η ανάκτηση αφορά μόνο τις δεσμεύσεις σχετικά με τις οποίες δεν υπήρξαν πρόσθετα κόστη ή διαφυγόν εισόδημα πριν από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή τις εξαιρετικές περιστάσεις. Η ανάκτηση δεν επηρεάζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας και τις λοιπές υποχρεώσεις και δεν επιβάλλεται ουδεμία διοικητική κύρωση.
Όσον αφορά άλλα μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαιτήσουν μερική ή πλήρη επιστροφή της στήριξης σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Στην περίπτωση πολυετών δεσμεύσεων ή πληρωμών, δεν απαιτείται επιστροφή της στήριξης που χορηγήθηκε κατά τα προηγούμενα έτη και η δέσμευση ή καταβολή της στήριξης πρέπει να συνεχισθεί κατά τα επόμενα έτη σύμφωνα με την αρχική της διάρκεια.
Όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας ή σε εξαιρετικές περιστάσεις και αφορά πολλαπλή συμμόρφωση, δεν επιβάλλεται η αντίστοιχη διοικητική κύρωση σύμφωνα με το άρθρο 91 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας και οι εξαιρετικές περιστάσεις κοινοποιούνται εγγράφως στην αρμόδια αρχή, μαζί με τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία που κρίνονται ικανοποιητικά από την εν λόγω αρχή, εντός δεκαπέντε εργάσιμων ημερών από την ημέρα που ο δικαιούχος ή ο έλκων εξ αυτού δικαιώματα είναι σε θέση να το πράξει.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Άρθρο 5
Αναγνώριση αγροτεμαχίων
1. Το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων που προβλέπεται στο άρθρο 70 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 λειτουργεί σε επίπεδο αγροτεμαχίου αναφοράς. Το αγροτεμάχιο αναφοράς περιλαμβάνει μια μονάδα γης που αντιπροσωπεύει αγροτική περιοχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Κατά περίπτωση, το αγροτεμάχιο περιλαμβάνει επίσης τις περιοχές που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τη γεωργική γη που προβλέπεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Τα κράτη μέλη οριοθετούν το αγροτεμάχιο αναφοράς κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ότι είναι μετρήσιμο, παρέχει τη δυνατότητα εντοπισμού κατά τρόπο μοναδικό και αναμφισβήτητο κάθε αγροτεμαχίου που δηλώνεται ετησίως και δεν αλλάζει από χρόνο σε χρόνο.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επίσης ότι τα αγροτεμάχια που δηλώνονται έχουν αναγνωριστεί κατά τρόπο αξιόπιστο. Απαιτούν, ιδίως, οι αιτήσεις ενίσχυσης και οι αιτήσεις πληρωμής να περιλαμβάνουν συγκεκριμένες πληροφορίες ή να συνοδεύονται από τα έγγραφα που έχει καθορίσει η αρμόδια αρχή και που παρέχουν τη δυνατότητα εντοπισμού και μέτρησης κάθε αγροτεμαχίου. Για κάθε αγροτεμάχιο αναφοράς τα κράτη μέλη:
α)
καθορίζουν τη μέγιστη επιλέξιμη έκταση για τους σκοπούς των καθεστώτων στήριξης που απαριθμούνται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
καθορίζουν τη μέγιστη επιλέξιμη έκταση για τους σκοπούς των μέτρων βάσει της έκτασης που αναφέρονται στα άρθρα 28 έως 31 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013·
γ)
εντοπίζουν και καθορίζουν το μέγεθος των εν λόγω περιοχών οικολογικής εστίασης που απαριθμούνται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για τις οποίες το κράτος μέλος έχει αποφασίσει ότι πρέπει να θεωρούνται περιοχές οικολογικής εστίασης. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους συντελεστές μετατροπής και/ή στάθμισης που παρατίθενται στο παράρτημα X του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κατά περίπτωση·
δ)
καθορίζουν κατά πόσον εφαρμόζονται οι διατάξεις για τις ορεινές εκτάσεις, τις εκτάσεις που αντιμετωπίζουν σημαντικά φυσικά μειονεκτήματα και άλλες εκτάσεις που παρουσιάζουν ειδικά μειονεκτήματα που προβλέπονται στο άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, περιοχές Natura 2000, εκτάσεις που καλύπτονται από την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), γεωργική γη όπου επιτρέπεται παραγωγή βαμβακιού σύμφωνα με το άρθρο 57 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εκτάσεις που ορίζονται από τα κράτη μέλη για περιφερειακή ή/και συλλογική εφαρμογή των κριτηρίων οικολογικής εστίασης σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εκτάσεις που έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εκτάσεις που καλύπτονται από μόνιμους λειμώνες οι οποίοι είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι στις ζώνες που διέπονται από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (15) ή την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) και άλλες ευαίσθητες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και/ή εκτάσεις που ορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 48 του εν λόγω κανονισμού.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η μέγιστη επιλέξιμη έκταση ανά αγροτεμάχιο αναφοράς, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο α), έχει εκτιμηθεί ορθώς ποσοτικά εντός μέγιστου περιθωρίου 2 %, λαμβάνοντας υπόψη το περίγραμμα και την κατάσταση του αγροτεμαχίου αναφοράς.
4. Για τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) και τα άρθρα 30 και 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίσουν κατάλληλα εναλλακτικά συστήματα για τον επακριβή προσδιορισμό της γης που αποτελεί αντικείμενο στήριξης, εφόσον η εν λόγω γη καλύπτεται από δάση.
5. Το Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ) λειτουργεί βάσει ενός εθνικού συστήματος συντεταγμένων αναφοράς όπως ορίζεται στην οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και επιτρέπει την τυποποιημένη μέτρηση και την ενιαία αναγνώριση των αγροτεμαχίων σε ολόκληρο το οικείο κράτος μέλος. Εφόσον χρησιμοποιούνται διαφορετικά συστήματα συντεταγμένων, πρέπει να αλληλοαποκλείονται και καθένα από αυτά να εξασφαλίζει την αντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων που αφορούν την ίδια γεωγραφική θέση.
Άρθρο 6
Ποιοτική αξιολόγηση του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων
1. Τα κράτη μέλη αξιολογούν ετησίως την ποιότητα του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων για τους σκοπούς του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης και του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που αναφέρονται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Η αξιολόγηση αυτή περιλαμβάνει δύο κατηγορίες συμμόρφωσης.
Η πρώτη κατηγορία συμμόρφωσης καλύπτει τα ακόλουθα στοιχεία, που έχουν σχέση με την εκτίμηση της ποιότητας του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων:
α)
την ορθή ποσοτική εκτίμηση της μέγιστης επιλέξιμης έκτασης·
β)
την αναλογία και την κατανομή των αγροτεμαχίων αναφοράς όπου η δηλωθείσα έκταση περιλαμβάνει και μη επιλέξιμες εκτάσεις ή δεν περιλαμβάνει γεωργική έκταση·
γ)
την ύπαρξη αγροτεμαχίων αναφοράς με σημαντικά μειονεκτήματα·
Η δεύτερη κατηγορία συμμόρφωσης καλύπτει τα ακόλουθα στοιχεία, ώστε να εκτιμάται η ποιότητα του συστήματος αναγνώρισης αγροτεμαχίων:
α)
την κατηγοριοποίηση των αγροτεμαχίων αναφοράς στις περιπτώσεις που η δηλωθείσα έκταση περιλαμβάνει και μη επιλέξιμες εκτάσεις, δεν περιλαμβάνει γεωργική έκταση ή παρουσιάζει σημαντικά μειονεκτήματα·
β)
την αναλογία της δηλωθείσας έκτασης προς τη μέγιστη επιλέξιμη έκταση εντός των αγροτεμαχίων αναφοράς·
γ)
το ποσοστό αγροτεμαχίων αναφοράς που έχουν αποτελέσει αντικείμενο τροποποιήσεων, με το πέρασμα των ετών.
Εφόσον τα αποτελέσματα της ποιοτικής αξιολόγησης αποκαλύπτουν ελλείψεις στο σύστημα, το κράτος μέλος οφείλει να προβεί στις κατάλληλες διορθωτικές ενέργειες.
2. Τα κράτη μέλη διενεργούν την αξιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με βάση δείγμα των προς επιλογή αγροτεμαχίων αναφοράς, το οποίο παρέχεται από την Επιτροπή. Χρησιμοποιούν στοιχεία που επιτρέπουν την αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης επιτόπου.
3. Η έκθεση αξιολόγησης και, κατά περίπτωση, οι διορθωτικές ενέργειες με το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους διαβιβάζονται στην Επιτροπή έως τις 31 Ιανουαρίου του έτους που έπεται του σχετικού ημερολογιακού έτους.
Άρθρο 7
Προσδιορισμός και καταγραφή των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Το σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 είναι ηλεκτρονικό μητρώο σε επίπεδο κράτους μέλους και, ιδίως όσον αφορά τους διασταυρωτικούς ελέγχους που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου, εξασφαλίζει ουσιαστική ιχνηλασιμότητα των δικαιωμάτων ενίσχυσης, ιδίως ως προς τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
τον κάτοχο·
β)
τις ετήσιες τιμές·
γ)
την ημερομηνία βεβαίωσης·
δ)
την ημερομηνία τελευταίας ενεργοποίησης·
ε)
την προέλευση, ιδίως όσον αφορά τη χορήγησή της, τα αρχικά, εθνικά ή περιφερειακά αποθέματα, καθώς και την αγορά, μίσθωση και κληρονομική διαδοχή·
στ)
στην περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 21 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα δικαιώματα διατηρούνται δυνάμει της εν λόγω διάταξης·
ζ)
τους τυχόν περιφερειακούς περιορισμούς.
2. Τα κράτη μέλη στα οποία υπάρχουν περισσότεροι του ενός οργανισμοί πληρωμών μπορούν να εγκρίνουν τη χρήση ηλεκτρονικού μητρώου σε επίπεδο οργανισμού πληρωμών. Στην περίπτωση αυτή, το οικείο κράτος μέλος μεριμνά ώστε τα διάφορα μητρώα να είναι συμβατά μεταξύ τους.
Άρθρο 8
Προσδιορισμός της ταυτότητας των δικαιούχων
Με την επιφύλαξη του άρθρου 72 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το ενιαίο σύστημα καταγραφής της ταυτότητας κάθε δικαιούχου που προβλέπεται στο άρθρο 73 του εν λόγω κανονισμού εξασφαλίζει τον κατά τρόπο μοναδικό προσδιορισμό της ταυτότητας σε σχέση με όλες τις αιτήσεις ενίσχυσης, τις αιτήσεις πληρωμής και τις λοιπές δηλώσεις που υποβάλλει ο ίδιος δικαιούχος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΑ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝΔΡΑ
Άρθρο 9
Προσδιορισμός των εκτάσεων στις οποίες το αγροτεμάχιο περιλαμβάνει χαρακτηριστικά τοπίου και δέντρα
1. Σε περίπτωση που ορισμένα χαρακτηριστικά τοπίου, ειδικότερα φράκτες, τάφροι και τοιχία, θεωρούνται κατά παράδοση ως ορθές πρακτικές καλλιέργειας ή γεωργικής εκμετάλλευσης στις γεωργικές εκτάσεις ορισμένων περιφερειών, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η αντίστοιχη επιφάνεια αποτελεί τμήμα της επιλέξιμης έκτασης του αγροτεμαχίου κατά την έννοια του άρθρου 67 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει ένα συνολικό πλάτος που καθορίζεται από το οικείο κράτος μέλος. Το πλάτος αυτό αντιστοιχεί στο παραδοσιακό πλάτος στη συγκεκριμένη περιφέρεια και δεν υπερβαίνει τα δυο μέτρα.
Εντούτοις, εφόσον το κράτος μέλος κοινοποίησε στην Επιτροπή πριν τις 9 Δεκεμβρίου 2009 πλάτος μεγαλύτερο από δυο μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 796/2004 (18), μπορεί να συνεχίσει να εφαρμόζει αυτό το πλάτος.
Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο δεν εφαρμόζονται στους μόνιμους λειμώνες με διάσπαρτα χαρακτηριστικά τοπίου και δένδρα, όπου το οικείο κράτος μέλος έχει αποφασίσει να εφαρμόσει αναλογικό σύστημα σύμφωνα με το άρθρο 10.
2. Τα χαρακτηριστικά τοπίου που διέπονται από τις διατάξεις και τα πρότυπα του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα οποία αποτελούν τμήμα της συνολικής επιφάνειας ενός αγροτεμαχίου θεωρούνται τμήμα της επιλέξιμης έκτασης του εν λόγω αγροτεμαχίου.
3. Αγροτεμάχιο που περιέχει διάσπαρτα δένδρα θεωρείται επιλέξιμη έκταση, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
μπορούν να ασκούνται γεωργικές δραστηριότητες υπό συνθήκες αντίστοιχες με εκείνες των αγροτεμαχίων της ίδιας περιοχής χωρίς δένδρα· και
β)
ο αριθμός των δένδρων ανά εκτάριο δεν υπερβαίνει τη μέγιστη πυκνότητα.
Η μέγιστη πυκνότητα που αναφέρεται στο στοιχείο β) του πρώτου εδαφίου καθορίζεται από τα κράτη μέλη και κοινοποιείται βάσει των παραδοσιακών πρακτικών καλλιέργειας, των φυσικών συνθηκών και βάσει περιβαλλοντικών λόγων. Δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 100 δένδρα ανά εκτάριο. Ωστόσο, το όριο αυτό δεν ισχύει όσον αφορά τα μέτρα των άρθρων 28 και 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Εφόσον το οικείο κράτος μέλος έχει αποφασίσει να εφαρμόσει αναλογικό σύστημα σύμφωνα με το άρθρο 10, η παρούσα παράγραφος δεν ισχύει όσον αφορά τα διάσπαρτα οπωροφόρα δένδρα πολλαπλής συγκομιδής, τα διάσπαρτα δέντρα τα οποία βρίσκονται σε μόνιμους λειμώνες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βόσκηση καθώς και όσον αφορά τους μόνιμους λειμώνες με διάσπαρτα χαρακτηριστικά τοπίου και δένδρα.
Άρθρο 10
Αναλογικό σύστημα για μόνιμους λειμώνες που περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά τοπίου και δένδρα
1. Όσον αφορά τους μόνιμους λειμώνες με διάσπαρτα μη επιλέξιμα χαρακτηριστικά, όπως χαρακτηριστικά τοπίου και δένδρα, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν την εφαρμογή αναλογικού συστήματος για τον προσδιορισμό της επιλέξιμης έκτασης εντός του αγροτεμαχίου αναφοράς.
Το αναλογικό σύστημα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συνίσταται σε διαφορετικές κατηγορίες τύπων κάλυψης ομοιογενούς γης για τις οποίες εφαρμόζεται σταθερός συντελεστής μείωσης με βάση το ποσοστό της μη επιλέξιμης έκτασης. Η κατηγορία που αντιστοιχεί στο χαμηλότερο ποσοστό μη επιλέξιμης έκτασης δεν υπερβαίνει το 10 % της μη επιλέξιμης έκτασης και στην κατηγορία αυτή δεν εφαρμόζεται συντελεστής μείωσης.
2. Τα χαρακτηριστικά τοπίου που διέπονται από τις διατάξεις και τα πρότυπα του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα οποία αποτελούν τμήμα της συνολικής επιφάνειας ενός αγροτεμαχίου θεωρούνται τμήμα της επιλέξιμης έκτασης.
3. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για τους μόνιμους λειμώνες με οπωροφόρα δένδρα πολλαπλής συγκομιδής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ
Άρθρο 11
Ενιαία αίτηση
Η ενιαία αίτηση καλύπτει τουλάχιστον την αίτηση άμεσης ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σχετικά με το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και άλλα καθεστώτα στρεμματικών ενισχύσεων.
Άρθρο 12
Παρέκκλιση από την καταληκτική ημερομηνία υποβολής
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου (19), όταν η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή αίτησης ενίσχυσης, αίτησης στήριξης, αίτησης πληρωμής ή λοιπών δηλώσεων ή δικαιολογητικών εγγράφων ή συμβάσεων, ή η καταληκτική ημερομηνία για τις τροποποιήσεις της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμών συμπίπτει με αργία, Σάββατο ή Κυριακή, τότε θεωρείται ότι η προθεσμία λήγει την πρώτη επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης όσον αφορά την τελευταία πιθανή ημερομηνία εκπρόθεσμης υποβολής που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο του άρθρου 13 παράγραφος 1 και την τελευταία δυνατή ημερομηνία εκπρόθεσμης υποβολής που αναφέρεται στο άρθρο 14 δεύτερο εδάφιο για την υποβολή αιτήσεων από τους δικαιούχους για την κατανομή ή την αύξηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Άρθρο 13
Εκπρόθεσμη υποβολή
1. Εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας και τις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, η υποβολή αίτησης ενίσχυσης ή αίτησης πληρωμής βάσει του παρόντος κανονισμού μετά την καταληκτική ημερομηνία για την εν λόγω υποβολή, όπως καθορίζεται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συνεπάγεται μείωση κατά 1 % ανά εργάσιμη ημέρα των ποσών που θα εδικαιούτο να λάβει ο δικαιούχος εάν η αίτηση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα.
Με την επιφύλαξη των ειδικών μέτρων που λαμβάνουν τα κράτη μέλη ενόψει της ανάγκης έγκαιρης υποβολής δικαιολογητικών εγγράφων ώστε να μπορούν να προγραμματιστούν και να διενεργηθούν αποτελεσματικοί έλεγχοι, το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για τις αιτήσεις στήριξης, τα έγγραφα, τις συμβάσεις ή λοιπές δηλώσεις που πρέπει να υποβάλλονται στην αρμόδια αρχή σε περίπτωση που οι εν λόγω αιτήσεις στήριξης, τα έγγραφα, οι συμβάσεις ή οι δηλώσεις αποτελούν συστατικό στοιχείο της επιλεξιμότητας για τη συγκεκριμένη ενίσχυση ή στήριξη. Στην περίπτωση αυτή η μείωση επιβάλλεται επί του καταβλητέου ποσού της σχετικής ενίσχυσης ή στήριξης.
Εάν η εν λόγω καθυστέρηση είναι μεγαλύτερη των 25 ημερών, η αίτηση θεωρείται ως μη αποδεκτή και δεν χορηγείται ουδεμία ενίσχυση ή στήριξη στον δικαιούχο.
2. Εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας και τις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, όταν ο δικαιούχος των καθεστώτων που προβλέπονται στα άρθρα 46 και 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20) ο οποίος επίσης υπέχει υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν υποβάλλει το έντυπο ενιαίας αίτησης έως την καταληκτική ημερομηνία όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, εφαρμόζεται μείωση κατά 1 % ανά εργάσιμη ημέρα. Η μέγιστη μείωση περιορίζεται σε 25 %. Το ποσοστό μείωσης εφαρμόζεται επί του συνολικού ποσού των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 46 και 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, διαιρούμενο διά του 3 για τα μέτρα αναδιάρθρωσης και μετατροπής.
3. Εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας και τις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, η υποβολή τροποποίησης της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμής μετά την καταληκτική ημερομηνία για την εν λόγω υποβολή όπως καθορίζεται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συνεπάγεται μείωση κατά 1 % ανά εργάσιμη ημέρα των ποσών που σχετίζονται με την πραγματική χρήση των συγκεκριμένων αγροτεμαχίων.
Οι τροποποιήσεις της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμής γίνονται αποδεκτές μόνον έως την τελευταία δυνατή ημερομηνία για εκπρόθεσμη υποβολή της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμής όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 τρίτο εδάφιο. Ωστόσο, σε περίπτωση που η ημερομηνία αυτή είναι προγενέστερη ή συμπίπτει με την καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή τροποποίησης της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμής όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, οι τροποποιήσεις της ενιαίας αίτησης ή της αίτησης πληρωμής δεν επιτρέπονται μετά την ημερομηνία αυτή.
Άρθρο 14
Εκπρόθεσμη υποβολή αίτησης που αφορά δικαιώματα ενίσχυσης
Εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας και τις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, η υποβολή αίτησης χορήγησης ή, κατά περίπτωση, αύξησης της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης μετά την καταληκτική ημερομηνία που καθορίζεται για το σκοπό αυτό από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, συνεπάγεται μείωση κατά 3 % ανά εργάσιμη ημέρα των ποσών που πρέπει να καταβληθούν κατά το συγκεκριμένο έτος σε σχέση με τα δικαιώματα ενίσχυσης ή, κατά περίπτωση, σε σχέση με την αύξηση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρόκειται να χορηγηθούν στον δικαιούχο.
Σε περίπτωση καθυστέρησης μεγαλύτερης των 25 ημερολογιακών ημερών η αίτηση θεωρείται ως μη αποδεκτή και δεν χορηγούνται στον δικαιούχο δικαιώματα ενίσχυσης ούτε, κατά περίπτωση, αυξάνεται η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΟΣΔΕ
ΤΜΗΜΑ 1
Γενικοί κανόνες
Άρθρο 15
Εξαιρέσεις από την επιβολή διοικητικών κυρώσεων
1. Οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο δεν επιβάλλονται για εκείνα τα στοιχεία της αίτησης ενίσχυσης ή της αίτησης πληρωμής ως προς τα οποία ο δικαιούχος ενημερώνει εγγράφως την αρμόδια αρχή ότι η αίτηση ενίσχυσης ή η αίτηση πληρωμής είναι ανακριβής ή κατέστη ανακριβής μετά την υποβολή της, υπό τον όρο ότι η αρμόδια αρχή δεν έχει γνωστοποιήσει στον δικαιούχο την πρόθεσή της να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο και δεν τον έχει ήδη ενημερώσει σχετικά με τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης όσον αφορά την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής.
2. Η αναφερόμενη στην παράγραφο 1 ενημέρωση από τον δικαιούχο έχει ως αποτέλεσμα την προσαρμογή της αίτησης ενίσχυσης ή της αίτησης πληρωμής στην πραγματική κατάσταση.
Άρθρο 16
Παράλειψη δήλωσης του συνόλου των εκτάσεων
1. Εάν, για ένα δεδομένο έτος, δικαιούχος δεν δηλώσει όλα τα αγροτεμάχιά του που σχετίζονται με εκτάσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και η διαφορά μεταξύ της συνολικής έκτασης που δηλώνεται στην ενιαία αίτηση ενίσχυσης και/ή πληρωμής, αφενός, και της έκτασης που προκύπτει εάν στην έκταση αυτή προστεθεί η συνολική έκταση των αδήλωτων αγροτεμαχίων, αφετέρου, υπερβαίνει το 3 %, το συνολικό ποσό των άμεσων πληρωμών βάσει της έκτασης και/ή της στήριξης βάσει μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης που οφείλεται στον εν λόγω δικαιούχο για το συγκεκριμένο έτος μειώνεται έως και κατά 3 %, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράλειψης.
Η κύρωση που υπολογίζεται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο μειώνεται κατά το ποσό της διοικητικής κύρωσης που επιβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2.
2. Η παράγραφος 1 ισχύει επίσης για τις ενισχύσεις οι οποίες χορηγούνται στο πλαίσιο των καθεστώτων που προβλέπονται στα άρθρα 46 και 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, περιπτώσεις που ο δικαιούχος υπέχει υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Το ποσοστό μείωσης εφαρμόζεται επί του συνολικού ποσού των ενισχύσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 46 και 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, διαιρούμενο διά του 3 για τα μέτρα αναδιάρθρωσης και μετατροπής.
3. Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τις ενισχύσεις βάσει του καθεστώτος κατόχων μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων σύμφωνα με τον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
ΤΜΗΜΑ 2
Καθεστώτα στρεμματικής ενίσχυσης, εκτός των ενισχύσεων για γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον ή μέτρα στήριξης βάσει της έκτασης
Άρθρο 17
Γενικές αρχές
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος οι καλλιεργητικές ομάδες υποδιαιρούνται ως εξής:
α)
στις εκτάσεις που δηλώνονται με σκοπό την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή με σκοπό την υπαγωγή στο καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης·
β)
στις εκτάσεις που δηλώνονται στο πλαίσιο κάθε άλλου καθεστώτος στρεμματικής ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης βάσει της έκτασης, για το οποίο ισχύει διαφορετικό ποσοστό ενίσχυσης ή στήριξης·
γ)
εκτάσεις που δηλώνονται στη στήλη «άλλες χρήσεις».
2. Εάν η ίδια έκταση χρησιμεύει ως βάση για αίτηση ενίσχυσης και/ή αίτηση πληρωμής στο πλαίσιο περισσότερων του ενός καθεστώτων στρεμματικής ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης, η έκταση αυτή λαμβάνεται υπόψη χωριστά για καθένα από τα εν λόγω καθεστώτα ενίσχυσης ή μέτρα στήριξης.
Άρθρο 18
Βάση υπολογισμού σε σχέση με τις στρεμματικές ενισχύσεις
1. Όσον αφορά τις αιτήσεις ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, τις αιτήσεις ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος κατόχων μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, τις αναδιανεμητικές ενισχύσεις, τις ενισχύσεις για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς και, ενδεχομένως, το καθεστώς για νέους γεωργούς και τις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν ο αριθμός των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης υπερβαίνει τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος, ο αριθμός των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης περιορίζεται στον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος·
β)
εάν υπάρχει απόκλιση μεταξύ του αριθμού των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης και της δηλωθείσας έκτασης, η δηλωθείσα έκταση προσαρμόζεται με βάση το μικρότερο μέγεθος.
Η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται κατά το πρώτο έτος κατανομής των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
2. Στην περίπτωση ενίσχυσης για νέους γεωργούς και εφόσον το κράτος μέλος επιλέξει τη μέθοδο πληρωμών που προβλέπεται στο άρθρο 50 παράγραφοι 6, 7 και 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013· εάν η έκταση που δηλώνεται στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπερβαίνει το όριο που έχει θέσει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 9 του εν λόγω κανονισμού, η δηλωθείσα έκταση μειώνεται με βάση το όριο αυτό.
3. Σε περίπτωση αναδιανεμητικής ενίσχυσης, εάν η έκταση που δηλώνεται στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπερβαίνει το όριο που έχει θέσει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η δηλωθείσα έκταση μειώνεται με βάση το όριο αυτό.
4. Σε περίπτωση ενίσχυσης για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς και εφόσον κράτος μέλος επιλέγει τη μέθοδο χορήγησης της ενίσχυσης που ορίζεται στο άρθρο 48 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εάν η έκταση που δηλώνεται στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπερβαίνει τον μέγιστο αριθμό εκταρίων που έχει καθορίσει το κράτος μέλος, η δηλωθείσα έκταση μειώνεται με βάση το όριο αυτό.
5. Στην περίπτωση αιτήσεων ενίσχυσης και/ή αιτήσεων πληρωμής βάσει καθεστώτων στρεμματικής ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης, εάν η προσδιορισθείσα έκταση μιας καλλιεργητικής ομάδας είναι μεγαλύτερη από τη δηλωθείσα με την αίτηση ενίσχυσης, για τον υπολογισμό της ενίσχυσης χρησιμοποιείται η δηλωθείσα έκταση.
6. Με την επιφύλαξη των διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 19, στην περίπτωση των αιτήσεων ενίσχυσης και/ή αιτήσεων πληρωμής βάσει καθεστώτων στρεμματικής ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης, εάν η δηλωθείσα έκταση υπερβαίνει την προσδιορισθείσα έκταση για μια καλλιεργητική ομάδα όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1, η ενίσχυση υπολογίζεται με βάση την προσδιορισθείσα έκταση για την εν λόγω καλλιεργητική ομάδα.
Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 60 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εάν η διαφορά μεταξύ της συνολικής προσδιορισθείσας έκτασης και της συνολικής έκτασης που δηλώνεται για ενίσχυση στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσων ενισχύσεων που προβλέπονται στους τίτλους III, IV και V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή η συνολική έκταση που δηλώνεται για ενίσχυση στο πλαίσιο μέτρου στήριξης βάσει της έκτασης είναι ίση με 0,1 εκτάριο ή μικρότερη, η προσδιορισθείσα έκταση θεωρείται ίση με τη δηλωθείσα έκταση. Για τον υπολογισμό αυτό λαμβάνονται υπόψη μόνον οι δηλωθείσες ως μεγαλύτερες εκτάσεις όσον αφορά τις καλλιεργητικές ομάδες που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1.
Το δεύτερο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η διαφορά υπερβαίνει το 20 % της συνολικής έκτασης που έχει δηλωθεί για ενισχύσεις.
7. Για τον υπολογισμό της ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος της αξίας των διαφόρων δικαιωμάτων ενίσχυσης για τη δηλούμενη έκταση.
Άρθρο 19
Διοικητικές κυρώσεις σε περιπτώσεις δήλωσης έκτασης μεγαλύτερης από την πραγματική
1. Εάν, όσον αφορά μια καλλιεργητική ομάδα που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1, η έκταση που δηλώνεται για την εφαρμογή καθεστώτων στρεμματικής ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης βάσει της έκτασης υπερβαίνει την έκταση που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 18, η ενίσχυση υπολογίζεται με βάση την προσδιορισθείσα έκταση μειωμένη κατά το διπλάσιο της διαπιστωθείσας διαφοράς, εάν η εν λόγω διαφορά υπερβαίνει τα δύο εκτάρια ή κυμαίνεται μεταξύ του 3 % και του 20 % της προσδιορισθείσας έκτασης.
Εάν η διαφορά υπερβαίνει το 20 % της προσδιορισθείσας έκτασης, δεν χορηγείται στρεμματική ενίσχυση ή ενίσχυση βάσει της έκτασης για τη σχετική καλλιεργητική ομάδα.
2. Εάν η διαφορά υπερβαίνει το 50 %, δεν χορηγείται στρεμματική ενίσχυση ή ενίσχυση βάσει της έκτασης για τη σχετική καλλιεργητική ομάδα. Επιπροσθέτως, ο δικαιούχος υπόκειται σε πρόσθετη κύρωση ισόποση με την ενίσχυση που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ δηλωθείσας έκτασης και έκτασης καθορισμένης σύμφωνα με το άρθρο 18.
3. Εάν το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 δεν μπορεί να αποτελέσει εξ ολοκλήρου αντικείμενο συμψηφισμού κατά τη διάρκεια των τριών ημερολογιακών ετών που έπονται του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το υπόλοιπο διαγράφεται.
Άρθρο 20
Διοικητικές κυρώσεις όσον αφορά την ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι
Με την επιφύλαξη της επιβολής των εφαρμοστέων διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 19 του παρόντος κανονισμού, εάν διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 61 παράγραφοι 1 και 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 639/2014 της Επιτροπής (21), ο εν λόγω δικαιούχος στερείται του δικαιώματος αύξησης της ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 60 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Επιπροσθέτως, η ενίσχυση για το βαμβάκι ανά επιλέξιμο εκτάριο σύμφωνα με το άρθρο 57 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 μειώνεται κατά το ποσό της αύξησης που θα είχε κανονικά χορηγηθεί στον συγκεκριμένο δικαιούχο σύμφωνα με το άρθρο 60 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 21
Διοικητικές κυρώσεις, άλλες πλην αυτών για δήλωση έκτασης μεγαλύτερης από την πραγματική, όσον αφορά τις ενισχύσεις για νέους γεωργούς βάσει του κεφαλαίου V του τίτλου III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Με την επιφύλαξη της επιβολής των εφαρμοστέων διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 19, εάν διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 50 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και στο άρθρο 49 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 639/2014, η ενίσχυση για νέους γεωργούς δεν καταβάλλεται ή ανακτάται στο σύνολό της. Επιπλέον, εάν διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος υπέβαλε αναληθή στοιχεία για να αποδείξει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων, επιβάλλεται κύρωση που αντιστοιχεί στο 20 % του ποσού που έλαβε, ή θα είχε κανονικά λάβει, ο δικαιούχος ως ενίσχυση για νέους γεωργούς σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Εάν το ποσό των αχρεώστητων πληρωμών και των διοικητικών κυρώσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να αποτελέσει εξ ολοκλήρου αντικείμενο συμψηφισμού κατά τη διάρκεια των τριών ημερολογιακών ετών που έπονται του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το υπόλοιπο διαγράφεται.
ΤΜΗΜΑ 3
Ενισχύσεις για γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον
Άρθρο 22
Γενικές αρχές
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος οι καλλιεργητικές ομάδες υποδιαιρούνται ως εξής:
α)
στις ομάδες εκτάσεων που δηλώνονται για συγκεκριμένη καλλιέργεια όπως αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
στις εκτάσεις που δηλώνονται ως μόνιμοι λειμώνες οι οποίοι είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι όπως αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
γ)
άλλες εκτάσεις πλην των αναφερόμενων στο σημείο β) οι οποίες δηλώνονται ως μόνιμοι βοσκότοποι· και
δ)
στις εκτάσεις που δηλώνονται ως περιοχές οικολογικής εστίασης όπως αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Στην περίπτωση που η ίδια έκταση δηλώνεται για περισσότερες από μία καλλιεργητικές ομάδες, η εν λόγω έκταση λαμβάνεται υπόψη χωριστά για καθεμία από τις εν λόγω καλλιεργητικές ομάδες.
Άρθρο 23
Βάση υπολογισμού της ενίσχυσης για γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον σε σχέση με τα επιλέξιμα εκτάρια που δηλώθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
1. Στις περιπτώσεις που το κράτος μέλος εφαρμόζει το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν ο αριθμός των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης υπερβαίνει τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος, ο αριθμός των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης περιορίζεται στον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης που έχει στη διάθεσή του ο δικαιούχος·
β)
εάν υπάρχει απόκλιση μεταξύ του αριθμού των δηλωθέντων δικαιωμάτων ενίσχυσης και της δηλωθείσας έκτασης, η δηλωθείσα έκταση προσαρμόζεται με βάση το μικρότερο μέγεθος.
2. Με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 28, εάν η έκταση που δηλώνεται με μία ενιαία αίτηση για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή για το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης υπερβαίνει την προσδιορισθείσα έκταση, για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης για γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον, εφεξής η «πράσινη ενίσχυση», χρησιμοποιείται η δηλωθείσα έκταση.
Ωστόσο, εάν η έκταση που προσδιορίζεται για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης διαπιστωθεί ότι είναι μεγαλύτερη από την έκταση που έχει δηλωθεί στην αίτηση ενίσχυσης, για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης χρησιμοποιείται η δηλωθείσα έκταση.
Άρθρο 24
Μείωση της πράσινης ενίσχυσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς την απαίτηση διαφοροποίησης των καλλιεργειών
1. Στις περιπτώσεις που το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 απαιτεί να μην καλύπτει η κύρια καλλιέργεια περισσότερο από το 75 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης αλλά η έκταση που έχει προσδιοριστεί για την κύρια καλλιεργητική ομάδα καλύπτει περισσότερο από το 75 %, η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά το 50 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης πολλαπλασιαζόμενο επί τον λόγο της διαφοράς.
Ο λόγος της διαφοράς που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι το μέγεθος της έκτασης της κύριας καλλιεργητικής ομάδας που υπερβαίνει το 75 % της συνολικής έκτασης της προσδιορισθείσας αρόσιμης γης επί της συνολικής έκτασης που απαιτείται για τις άλλες καλλιεργητικές ομάδες.
2. Στις περιπτώσεις που το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 απαιτεί να μην καλύπτει οι δύο κύριες καλλιέργειες περισσότερο από το 95 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης αλλά η έκταση που έχει προσδιοριστεί για την κύρια καλλιεργητική ομάδα καλύπτει περισσότερο από το 95 %, η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά το 50 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης πολλαπλασιαζόμενο επί τον λόγο της διαφοράς.
Ο λόγος της διαφοράς που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισούται με το ποσοστό της έκτασης των δύο κύριων καλλιεργητικών ομάδων που υπερβαίνει το 95 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης που απαιτείται για τις άλλες καλλιεργητικές ομάδες.
3. Στις περιπτώσεις που το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 απαιτεί η κύρια καλλιέργεια να μην καλύπτει περισσότερο από το 75 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης και οι δύο κύριες καλλιέργειες να μην καλύπτουν περισσότερο από το 95 % αλλά η έκταση που έχει προσδιοριστεί για την κύρια καλλιεργητική ομάδα καλύπτει περισσότερο από το 75 % και η έκταση που έχει προσδιοριστεί για τις δύο κύριες καλλιεργητικές ομάδες καλύπτει περισσότερο από το 95 %, η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά το 50 % του συνόλου της προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης πολλαπλασιαζόμενο επί τον λόγο της διαφοράς.
Ο λόγος της διαφοράς που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι το άθροισμα των λόγων της διαφοράς που υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2. Ωστόσο, η τιμή αυτής της διαφοράς δεν μπορεί να υπερβεί το 1.
4. Όταν έχει διαπιστωθεί μη συμμόρφωση δικαιούχου όσον αφορά τη διαφοροποίηση των καλλιεργειών, όπως αυτή περιγράφεται στο παρόν άρθρο, επί τρία έτη, η έκταση κατά την οποία πρέπει να μειωθεί η έκταση που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης, σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3, για τα επακόλουθα έτη προκύπτει από το γινόμενο της συνολική έκτασης αρόσιμης γης που προσδιορίστηκε επί τον ισχύοντα λόγο της διαφοράς.
Άρθρο 25
Μείωση της πράσινης ενίσχυσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις για τους μόνιμους λειμώνες
1. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το άρθρο 45 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η έκταση που πρέπει να χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά την έκταση που διαπιστώνεται ότι δεν συμμορφώνεται προς τις διατάξεις του άρθρου 45 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις διατάξεις του άρθρου 44 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 639/2014, η έκταση που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά την έκταση που διαπιστώνεται ότι δεν συμμορφώνεται προς τις διατάξεις του άρθρου 44 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 639/2014.
3. Οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης θεωρούνται «προσδιορισθείσες» εάν διαπιστώνονται κατόπιν ελέγχου οποιουδήποτε είδους ο οποίος διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 74 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή εάν έχουν υποπέσει με άλλον τρόπο στην αντίληψη της αρμόδιας ελεγκτικής αρχής ή του οργανισμού πληρωμών.
Άρθρο 26
Μείωση της πράσινης ενίσχυσης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις για τις περιοχές οικολογικής εστίασης
1. H περιοχή οικολογικής εστίασης που απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εφεξής η «απαιτούμενη περιοχή οικολογικής εστίασης», υπολογίζεται βάσει της συνολικής προσδιορισθείσας έκτασης αρόσιμης γης συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, των προσδιορισθεισών εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 στοιχεία γ), δ), ζ) και η) του εν λόγω κανονισμού.
2. Εάν η απαιτούμενη περιοχή οικολογικής εστίασης υπερβαίνει την περιοχή οικολογικής εστίασης που προσδιορίσθηκε με βάση τη στάθμιση των περιοχών οικολογικής εστίασης που προβλέπει το άρθρο 46 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η έκταση που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού μειώνεται κατά το 50 % του συνόλου της προσδιορισθείσας αρόσιμης γης συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, των προσδιορισθεισών εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχεία γ), δ), ζ) και η) του εν λόγω κανονισμού, πολλαπλασιαζόμενο επί τον λόγο της διαφοράς.
Ο λόγος της διαφοράς που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισούται με το ποσοστό της διαφοράς μεταξύ της απαιτούμενης περιοχής οικολογικής εστίασης, αφενός, και της προσδιοριζόμενης περιοχής οικολογικής εστίασης, αφετέρου.
3. Όταν έχει διαπιστωθεί μη συμμόρφωση δικαιούχου προς τις απαιτήσεις για τις περιοχές οικολογικής εστίασης, όπως περιγράφονται στο παρόν άρθρο, επί τρία έτη, η έκταση κατά την οποία πρέπει να μειωθεί η έκταση που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης, σύμφωνα με την παράγραφο 2, για τα επακόλουθα έτη προκύπτει από το γινόμενο της συνολικής έκτασης αρόσιμης γης που προσδιορίστηκε - συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, των προσδιορισθεισών εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 στοιχεία γ), δ), ζ) και η) του πρώτου εδαφίου του εν λόγω κανονισμού επί τον λόγο της διαφοράς.
Άρθρο 27
Μέγιστη μείωση της πράσινης ενίσχυσης
1. Το ποσό των μειώσεων που υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 24 και 26 εκφραζόμενο σε εκτάρια δεν υπερβαίνει τον συνολικό αριθμό εκταρίων της προσδιορισθείσας αρόσιμης γης συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, των προσδιορισθεισών εκτάσεων που προβλέπονται στα σημεία γ), δ), ζ) και η) του άρθρου 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
2. Με την επιφύλαξη της επιβολής των εφαρμοστέων διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το άρθρο 28, η συνολική μείωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 24 έως 26 δεν υπερβαίνει την πράσινη ενίσχυση που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 23.
Άρθρο 28
Διοικητικές κυρώσεις όσον αφορά την πράσινη ενίσχυση
1. Εάν η έκταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 διαφέρει από την έκταση που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης βάσει των άρθρων 24 έως 27, η πράσινη ενίσχυση υπολογίζεται βάσει της δεύτερης έκτασης μειωμένης κατά το διπλάσιο της διαπιστωθείσας διαφοράς εάν η διαφορά αυτή υπερβαίνει τα δύο εκτάρια ή κυμαίνεται μεταξύ του 3 % και του 20 % της έκτασης που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης μετά την εφαρμογή των άρθρων 24 έως 27.
Εάν η διαφορά υπερβαίνει το 20 %, δεν χορηγείται καμία ενίσχυση.
Εάν η διαφορά υπερβαίνει το 50 %, δεν χορηγείται καμία ενίσχυση. Επιπροσθέτως, ο δικαιούχος υπόκειται σε πρόσθετη κύρωση ισόποση με την ενίσχυση που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ έκτασης που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 23 και της έκτασης που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης βάσει των άρθρων 24 έως 27.
2. Εάν ο δικαιούχος δεν δηλώνει ολόκληρη την έκτασή του ως αρόσιμη γη με αποτέλεσμα να είχε εξαιρεθεί από τις υποχρεώσεις των άρθρων 44, 45 και 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή/και δεν δηλώνει όλους τους μόνιμους βοσκοτόπους του που είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού και η μη δηλωθείσα έκταση είναι μεγαλύτερη από 0,1 εκτάριο, η έκταση που πρέπει να χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της πράσινης ενίσχυσης βάσει των άρθρων 24 έως 27 του παρόντος κανονισμού μειώνεται περαιτέρω κατά 10 %.
3. Σύμφωνα με το άρθρο 77 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η διοικητική κύρωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν επιβάλλεται για τα έτη 2015 και 2016. Η διοικητική κύρωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 διαιρείται διά του 5 και περιορίζεται στο 20 % του ποσού της πράσινης ενίσχυσης που ο γεωργός θα εδικαιούτο να λάβει σύμφωνα με το άρθρο 23 κατά το έτος 2017, διαιρείται δε διά του 4 και περιορίζεται στο 25 % του ίδιου ποσού για τα έτη 2018 και επόμενα.
4. Εάν το ποσό των διοικητικών κυρώσεων που υπολογίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν μπορεί να αποτελέσει εξ ολοκλήρου αντικείμενο συμψηφισμού κατά τη διάρκεια των τριών ημερολογιακών ετών που έπονται του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το υπόλοιπο διαγράφεται.
Άρθρο 29
Εφαρμοστέοι κανόνες για ισοδύναμες πρακτικές
Το παρόν τμήμα ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών, για τις ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
ΤΜΗΜΑ 4
Προαιρετική συνδεδεμένη ενίσχυση βάσει των αιτήσεων ενίσχυσης για ζώα στο πλαίσιο καθεστώτων ενίσχυσης για ζώα ή ενίσχυσης της αγροτικής ανάπτυξης βάσει των αιτήσεων πληρωμών στο πλαίσιο μέτρων ενίσχυσης που αφορούν ζώα
Άρθρο 30
Βάση υπολογισμού
1. Σε καμία περίπτωση δεν χορηγείται ενίσχυση ή στήριξη για αριθμό ζώων μεγαλύτερο από τον αναγραφόμενο στην αίτηση ενίσχυσης ή στην αίτηση πληρωμής.
2. Τα ζώα που είναι παρόντα στην εκμετάλλευση θεωρούνται προσδιορισθέντα μόνον εάν η ταυτότητά τους προσδιορίζεται στην αίτηση ενίσχυσης ή στην αίτηση πληρωμής. Τα προσδιορισθέντα ζώα μπορούν να αντικατασταθούν χωρίς απώλεια του δικαιώματος χορήγησης της ενίσχυσης ή στήριξης, εφόσον ο δικαιούχος δεν έχει ήδη ενημερωθεί από την αρμόδια αρχή για μη συμμόρφωση που έχει διαπιστωθεί σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής ούτε έχει ενημερωθεί από αυτήν για την πρόθεσή της να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο. Όταν ένα κράτος μέλος δεν κάνει χρήση της δυνατότητας να έχει ένα σύστημα χωρίς υποβολή αιτήσεων, σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μεριμνά με κάθε τρόπο ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με τα ζώα που καλύπτονται από τις αιτήσεις ενίσχυσης ή αιτήσεις πληρωμής των δικαιούχων.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 31, εάν ο αριθμός ζώων που δηλώνεται σε αίτηση ενίσχυσης ή σε αίτηση πληρωμής υπερβαίνει εκείνον που προσδιορίζεται κατόπιν διοικητικών ή επιτόπιων ελέγχων, η ενίσχυση υπολογίζεται με βάση τα προσδιορισθέντα ζώα.
4. Όταν διαπιστώνονται περιπτώσεις μη συμμόρφωσης όσον αφορά το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
βοοειδές το οποίο είναι παρόν σε εκμετάλλευση και έχει απολέσει ένα από τα δύο ενώτια θεωρείται ότι έχει προσδιοριστεί υπό τον όρο ότι αναγνωρίζεται σαφώς και ατομικώς βάσει των άλλων στοιχείων του συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών·που αναφέρεται στα στοιχεία β), γ) και δ) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1760/2000·
β)
στις περιπτώσεις που ένα μόνο βοοειδές που είναι παρόν στην εκμετάλλευση απολέσει και τα δύο ενώτια, θεωρείται ότι έχει προσδιοριστεί υπό τον όρο ότι μπορεί να αναγνωριστεί με βάση το μητρώο, το διαβατήριο του ζώου, τη βάση δεδομένων ή οποιοδήποτε άλλο μέσο προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και υπό τον όρο ότι ο κάτοχος του ζώου μπορεί να αποδείξει ότι έχει ήδη λάβει μέτρα για τη διόρθωση της κατάστασης πριν από την αναγγελία του επιτόπιου ελέγχου·
γ)
στις περιπτώσεις που οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης αφορούν εσφαλμένες καταχωρίσεις στο μητρώο ή στα διαβατήρια των ζώων, το συγκεκριμένο ζώο θεωρείται ως μη προσδιορισθέν μόνον εάν τα σχετικά σφάλματα διαπιστωθούν τουλάχιστον σε δύο ελέγχους σε διάστημα 24 μηνών. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, τα συγκεκριμένα ζώα θεωρούνται ως μη προσδιορισθέντα μετά την πρώτη διαπίστωση.
Οι καταχωρίσεις και οι δηλώσεις στο σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών μπορούν να αναπροσαρμοστούν ανά πάσα στιγμή σε περιπτώσεις πρόδηλων σφαλμάτων που αναγνωρίζονται από την αρμόδια αρχή.
5. Αιγοπρόβατο που είναι παρόν στην εκμετάλλευση και έχει απολέσει ένα ενώτιο θεωρείται ως προσδιορισθέν υπό τον όρο ότι μπορεί να αναγνωριστεί με έναν από τους τρόπους αναγνώρισης που προβλέπει το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004 και υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι άλλες προϋποθέσεις του συστήματος για την αναγνώριση και καταγραφή των αιγοπροβάτων.
Άρθρο 31
Διοικητικές κυρώσεις σχετικά με ζώα τα οποία έχουν δηλωθεί στο πλαίσιο των καθεστώτων ενισχύσεων για ζώα ή των μέτρων στήριξης που αφορούν ζώα
1. Εάν, σε σχέση με αίτηση ενίσχυσης στο πλαίσιο καθεστώτος ενισχύσεων για ζώα ή σε σχέση με αίτηση πληρωμής στο πλαίσιο μέτρων ενίσχυσης που αφορούν ζώα, διαπιστωθεί διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού ζώων και του προσδιορισθέντος σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 3, το συνολικό ποσό της ενίσχυσης το οποίο δικαιούται ο δικαιούχος στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος ή μέτρου ενίσχυσης για το συγκεκριμένο έτος υποβολής αίτησης μειώνεται κατά το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, εφόσον οι περιπτώσεις μη συμμόφωσης δεν αφορούν περισσότερα από τρία ζώα.
2. Εάν οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης αφορούν περισσότερα από τρία ζώα, το συνολικό ποσό της ενίσχυσης το οποίο δικαιούται ο δικαιούχος στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 για το συγκεκριμένο έτος μειώνεται κατά:
α)
το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3, εάν αυτό δεν υπερβαίνει το 10 %·
β)
το διπλάσιο του ποσοστού που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3, εάν αυτό κυμαίνεται μεταξύ 10 % και 20 %.
Εάν το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 υπερβαίνει το 20 %, δεν χορηγείται η ενίσχυση ή στήριξη την οποία θα εδικαιούτο ο δικαιούχος σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 3 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης για το σχετικό έτος.
Εάν το ποσοστό που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 υπερβαίνει το 50 %, δεν χορηγείται η ενίσχυση ή στήριξη την οποία θα εδικαιούτο ο δικαιούχος σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 3 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης για το σχετικό έτος. Επιπροσθέτως, ο δικαιούχος υπόκειται σε πρόσθετη κύρωση ισόποση με την ενίσχυση που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του αριθμού ζώων που δηλώθηκε και του αριθμού ζώων που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 3. Εάν το εν λόγω ποσό δεν μπορεί να αποτελέσει εξ ολοκλήρου αντικείμενο συμψηφισμού κατά τη διάρκεια των τριών ημερολογιακών ετών που έπονται του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το υπόλοιπο διαγράφεται.
3. Για να καθοριστούν τα ποσοστά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, ο αριθμός των ζώων που δηλώνονται στο πλαίσιο καθεστώτων ενίσχυσης ή μέτρων στήριξης για ζώα και για τα οποία διαπιστώνονται περιπτώσεις μη συμμόρφωσης διαιρείται διά του αριθμού ζώων που προσδιορίζεται για το εν λόγω καθεστώς ενίσχυσης ή μέτρο στήριξης για ζώα όσον αφορά την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής για το σχετικό έτος.
Όταν ένα κράτος μέλος δεν κάνει χρήση της δυνατότητας να έχει ένα σύστημα χωρίς υποβολή αιτήσεων, σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα δυνητικά επιλέξιμα ζώα για τα οποία διαπιστώνεται εσφαλμένη ταυτοποίηση ή καταγραφή στο σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής ζώων θεωρούνται ζώα σε σχέση με τα οποία έχουν διαπιστωθεί περιπτώσεις μη συμμόρφωσης.
Άρθρο 32
Εξαιρέσεις από την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων σε περιπτώσεις φυσικών περιστατικών
Οι διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 31 δεν επιβάλλονται στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή τις λοιπές υποχρεώσεις λόγω φυσικών περιστατικών που επηρεάζουν την αγέλη ή το ποίμνιο, υπό τον όρο ότι έχει ενημερώσει εγγράφως την αρμόδια αρχή εντός δέκα εργάσιμων ημερών από τη διαπίστωση της μείωσης του αριθμού των ζώων.
Με την επιφύλαξη των πραγματικών περιστάσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές μπορεί να αποδεχθούν ως φυσικά περιστατικά που επηρεάζουν την αγέλη ή το ποίμνιο
α)
τον θάνατο ζώου εξαιτίας ασθένειας ή
β)
τον θάνατο ζώου μετά από ατύχημα για το οποίο ο δικαιούχος δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος.
Άρθρο 33
Πρόσθετες κυρώσεις και μέτρα
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν πρόσθετες εθνικές κυρώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν εθνικές κυρώσεις προς επιβολή σε μεσάζοντες οι οποίοι εμπλέκονται στη διαδικασία λήψης ενίσχυσης ή στήριξης, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων κοινοποίησης.
2. Όσον αφορά τα στοιχεία που παρέχονται από υπηρεσίες, φορείς ή οργανισμούς άλλους από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εάν διαπιστωθεί ότι έχουν παρασχεθεί εσφαλμένα στοιχεία από αμέλεια ή από πρόθεση, το οικείο κράτος μέλος επιβάλλει τις κατάλληλες κυρώσεις σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Εάν τέτοιες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης διαπιστωθούν για δεύτερη φορά, αφαιρείται από την εμπλεκόμενη υπηρεσία, φορέα ή οργανισμό, για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους, το δικαίωμα παροχής στοιχείων που απαιτούνται για την καταβολή ενίσχυσης.
Άρθρο 34
Τροποποιήσεις και προσαρμογές των καταχωρίσεων στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τα βοοειδή
Όσον αφορά τα δηλωθέντα βοοειδή, το άρθρο 15 ισχύει όσον αφορά τα σφάλματα και τις παραλείψεις σε σχέση με τις καταχωρίσεις στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων για τα βοοειδή που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή της αίτησης ενίσχυσης ή της αίτησης πληρωμής.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Άρθρο 35
Μη συμμόρφωση προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας εκτός από το μέγεθος της έκτασης ή τον αριθμό των ζώων, τις δεσμεύσεις ή τις λοιπές υποχρεώσεις
1. Η στήριξη που ζητείται απορρίπτεται ή ανακτάται εξ ολοκλήρου όταν τα κριτήρια επιλεξιμότητας δεν πληρούνται.
2. Η στήριξη που ζητείται δεν καταβάλλεται ή πρέπει να ανακτάται εν όλω ή εν μέρει, εφόσον δεν πληρούνται οι ακόλουθες δεσμεύσεις ή λοιπές υποχρεώσεις:
α)
δεσμεύσεις που καθορίζονται στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης· ή
β)
ενδεχομένως, άλλες υποχρεώσεις σε σχέση με τη δράση που προβλέπονται από την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία ή καθορίζονται στο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, και ιδίως οι διατάξεις για τις κρατικές προμήθειες και τις κρατικές ενισχύσεις και άλλα υποχρεωτικά πρότυπα και διατάξεις.
3. Όταν αποφασίζει σχετικά με το ποσοστό απόρριψης ή ανάκτησης στήριξης λόγω μη συμμόρφωσης με τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις της παραγράφου 2, το κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τη σοβαρότητα, την έκταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα της μη συμμόρφωσης σε σχέση με τις προϋποθέσεις στήριξης της παραγράφου 2.
Η σοβαρότητα της μη συμμόρφωσης εξαρτάται ιδίως από το μέγεθος των επιπτώσεών της, λαμβανομένων υπόψη των στόχων των μη τηρούμενων δεσμεύσεων ή υποχρεώσεων.
Το μέγεθος της μη συμμόρφωσης εξαρτάται ιδίως από την επίπτωσή της στο σύνολο της δράσης.
Η διάρκεια εξαρτάται ιδίως από τη χρονική διάρκεια των επιπτώσεών της ή από τη δυνατότητα τερματισμού τους με εύλογα μέσα.
Η συχνότητα προκύπτει από τον αριθμό παρόμοιων περιπτώσεων μη συμμόρφωσης κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών ή καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού 2014-2020 σε σχέση με τον ίδιο δικαιούχο και το ίδιο μέτρο ή είδος δράσης ή, στην περίπτωση της περιόδου προγραμματισμού 2007-2013, σε σχέση με παρόμοιο μέτρο.
4. Στην περίπτωση πολυετών δεσμεύσεων ή πληρωμών, οι ανακτήσεις βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 ισχύουν επίσης και για τα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί κατά τα προηγούμενα έτη για την εν λόγω δράση.
5. Σε περίπτωση που η συνολική εκτίμηση βάσει των κριτηρίων της παραγράφου 3 οδηγεί στη διαπίστωση σοβαρής μη συμμόρφωσης, η στήριξη δεν καταβάλλεται ή ανακτάται εξ ολοκλήρου. Επιπλέον, ο δικαιούχος αποκλείεται από το ίδιο μέτρο ή είδος δράσης για το ημερολογιακό έτος της διαπίστωσης καθώς και για το επόμενο.
6. Στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι ο δικαιούχος δηλώνει ψευδή στοιχεία προκειμένου να λάβει ενίσχυση ή δεν δηλώνει τα απαραίτητα στοιχεία λόγω αμελείας, η στήριξη δεν καταβάλλεται ή ανακτάται εξ ολοκλήρου. Επιπλέον, ο δικαιούχος αποκλείεται από το ίδιο μέτρο ή είδος δράσης για το ημερολογιακό έτος της διαπίστωσης καθώς και για το επόμενο.
7. Εάν οι ανακτήσεις και οι διοικητικές κυρώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2, 4, 5 και 6 δεν μπορούν να αποτελέσουν εξ ολοκλήρου αντικείμενο συμψηφισμού κατά τη διάρκεια των τριών ημερολογιακών ετών που έπονται του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το υπόλοιπο διαγράφεται.
Άρθρο 36
Αναστολή της στήριξης
Ο οργανισμός πληρωμών μπορεί να αναστείλει τη στήριξη που αφορά μια συγκεκριμένη δαπάνη όταν εντοπίζεται μη συμμόρφωση η οποία έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή διοικητικής κύρωσης. Η αναστολή αίρεται από τον οργανισμό πληρωμών μόλις ο δικαιούχος πείσει την αρμόδια αρχή ότι έχει λάβει τα δέοντα διορθωτικά μέτρα. Η μέγιστη περίοδος αναστολής δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να καθορίζουν μικρότερες μέγιστες περιόδους, ανάλογα με το είδος δράσης και τις επιπτώσεις της εν λόγω μη συμμόρφωσης.
Ο οργανισμός πληρωμών μπορεί μόνο να αναστείλει τη χορήγηση της στήριξης σε περίπτωση που η μη συμμόρφωση δεν διακυβεύει την εκπλήρωση του συνολικού σκοπού της σχετικής δράσης και εφόσον αναμένεται ότι ο δικαιούχος της ενίσχυσης είναι σε θέση να διορθώσει την κατάσταση κατά τη διάρκεια της ορισθείσας μέγιστης περιόδου.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΒΟΣΚΟΤΟΠΩΝ
Άρθρο 37
Υποχρεώσεις μόνιμων βοσκοτόπων
1. Εάν διαπιστωθεί ότι η αναλογία που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 μειώθηκε το 2014 σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να επιβάλει την υποχρέωση στους δικαιούχους που υποβάλλουν αίτηση για οποιαδήποτε ενίσχυση στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης ενίσχυσης το 2015 να μην αλλάζουν τη χρήση εκτάσεων που αποτελούν μόνιμους βοσκότοπους χωρίς άδεια εκ των προτέρων.
Εάν διαπιστωθεί ότι η αναλογία μειώθηκε κατά 5 % και πλέον το 2014, τότε το οικείο κράτος μέλος επιβάλλει την εν λόγω υποχρέωση.
Εάν η άδεια που αναφέρεται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο χορηγείται υπό τον όρο μια έκταση να χαρακτηριστεί ως μόνιμος βοσκότοπος, η έκταση αυτή, από την πρώτη ημέρα της μετατροπής, θεωρείται μόνιμος βοσκότοπος, κατά παρέκκλιση από τον ορισμό του σημείου 2 του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009. Η εν λόγω έκταση χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών επί πέντε συναπτά έτη από την ημερομηνία της μετατροπής.
2. Η υποχρέωση για τους δικαιούχους που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν ισχύει στις περιπτώσεις που οι δικαιούχοι μετατρέπουν κάποιες εκτάσεις σε μόνιμους βοσκότοπους σύμφωνα με τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 (22), (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 (23) και (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.
3. Εάν διαπιστωθεί ότι δεν μπορεί να διασφαλιστεί το 2014 η τήρηση της υποχρέωσης που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009, το οικείο κράτος μέλος, πέραν των μέτρων που πρέπει να λάβει σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, επιβάλλει, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, την υποχρέωση στους δικαιούχους που υποβάλλουν αίτηση ενίσχυσης, στο πλαίσιο οποιουδήποτε από τα καθεστώτα άμεσων ενισχύσεων το 2015, να μετατρέψουν εκ νέου κάποιες εκτάσεις σε μόνιμους βοσκότοπους.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνον όσον αφορά δικαιούχους που διαθέτουν γη η οποία έχει μετατραπεί από μόνιμο βοσκότοπο σε έκταση για άλλες χρήσεις.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει όσον αφορά έκταση γης που άλλαξε χρήση από την ημερομηνία έναρξης της 24μηνης περιόδου που προηγείται της καταληκτικής ημερομηνίας για την υποβολή ενιαίων αιτήσεων στο οικείο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009.
Στην περίπτωση αυτή οι γεωργοί μετατρέπουν και πάλι ένα ποσοστό της εν λόγω έκτασης σε μόνιμο βοσκότοπο ή χαρακτηρίζουν την έκταση αυτή ως μόνιμο βοσκότοπο. Το εν λόγω ποσοστό υπολογίζεται με βάση την έκταση που έχει αλλάξει χρήση από τον γεωργό και την έκταση που χρειάζεται για να αποκατασταθεί η ισορροπία.
Ωστόσο, εάν η εν λόγω έκταση αποτέλεσε αντικείμενο μεταβίβασης μετά τη μετατροπή της σε γη για άλλες χρήσεις, το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνον εάν η μεταβίβαση πραγματοποιήθηκε μετά τις 6 Μαΐου 2004.
Οι εκτάσεις που μετατρέπονται και πάλι σε μόνιμο βοσκότοπο ή χαρακτηρίζονται ως εκτάσεις που αποτελούν μόνιμους βοσκότοπους θεωρούνται, από την πρώτη ημέρα της μετατροπής ή του χαρακτηρισμού, ως «μόνιμος βοσκότοπος» κατά παρέκκλιση του σημείου 2) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009. Οι εκτάσεις αυτές χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών επί πέντε συναπτά έτη από την ημερομηνία της μετατροπής.
4. Οι παράγραφοι 1 και 3 ισχύουν μόνο κατά τη διάρκεια του 2015.
5. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους το 2015 και το 2016, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τις παραγράφους 1 και 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ
Άρθρο 38
Γενικοί κανόνες σχετικά με τη μη συμμόρφωση
1. Ως «συχνή» μη συμμόρφωση νοείται η μη συμμόρφωση με την ίδια διάταξη ή το ίδιο πρότυπο, η οποία διαπιστώνεται περισσότερες από μία φορές εντός περιόδου τριών συναπτών ημερολογιακών ετών, υπό τον όρο ότι ο δικαιούχος έχει ενημερωθεί για την προηγούμενη μη συμμόρφωση και, ανάλογα με την περίπτωση, είχε τη δυνατότητα να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να θέσει τέρμα σε αυτήν. Για τον καθορισμό της συχνότητας της μη συμμόρφωσης λαμβάνονται υπόψη οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 και, ιδίως, το ΚΓΠΚ 3, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, θεωρείται ισοδύναμη προς τις ΚΑΔ 2 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, όπως τροποποιήθηκε και εκδόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2013.
2. Το «μέγεθος» της μη συμμόρφωσης προσδιορίζεται με βάση το εάν έχει ευρύτερες επιπτώσεις ή περιορίζεται απλώς στην εκμετάλλευση.
3. Η «σοβαρότητα» της μη συμμόρφωσης εξαρτάται, ιδίως, από τη βαρύτητα των συνεπειών της, λαμβανομένων υπόψη των στόχων της σχετικής απαίτησης ή του σχετικού προτύπου.
4. Ο «διαρκής χαρακτήρας» της μη συμμόρφωσης εξαρτάται ιδίως από τη χρονική διάρκεια των επιπτώσεών της ή από τη δυνατότητα τερματισμού των εν λόγω επιπτώσεων με εύλογα μέσα.
5. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης θεωρούνται «προσδιορισθείσες», εάν έχουν διαπιστωθεί κατόπιν ελέγχου οιουδήποτε είδους, ο οποίος διενεργείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό ή έχουν υποπέσει με άλλον τρόπο στην αντίληψη της αρμόδιας ελεγκτικής αρχής ή του οργανισμού πληρωμών, ενδεχομένως.
Άρθρο 39
Υπολογισμός και επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση αμέλειας
1. Εάν η προσδιορισθείσα μη συμμόρφωση οφείλεται σε αμέλεια του δικαιούχου, επιβάλλεται μείωση. Η μείωση αυτή ανέρχεται, κατά κανόνα, στο 3 % του συνολικού ποσού που προκύπτει από τις πληρωμές και τις ετήσιες πριμοδοτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Ωστόσο, ο οργανισμός πληρωμών μπορεί, βασιζόμενος στην εκτίμηση της σοβαρότητας της μη συμμόρφωσης που αναγράφεται από την αρμόδια ελεγκτική αρχή στο τμήμα «αξιολόγηση» της έκθεσης ελέγχου, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 38 παράγραφοι 1 έως 4, να αποφασίσει είτε να μειώσει το ανωτέρω ποσοστό σε 1 % είτε να το αυξήσει στο 5 % του συνολικού ποσού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ή, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι διατάξεις που διέπουν την εξεταζόμενη απαίτηση ή πρότυπο παρέχουν την ευχέρεια να μη δίδεται συνέχεια στις διαπιστούμενες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης ή, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες χορηγείται ενίσχυση σύμφωνα με τα άρθρο 17 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, να μην επιβάλλεται καμία μείωση.
2. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει τη μη επιβολή διοικητικής κύρωσης σύμφωνα με το άρθρο 97 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και ο δικαιούχος δεν έχει λάβει διορθωτικά μέτρα εντός της ταχθείσας από την αρμόδια αρχή προθεσμίας, η διοικητική κύρωση επιβάλλεται.
Η προθεσμία που ορίζεται από την αρμόδια αρχή δεν εκτείνεται πέραν του τέλους του έτους που έπεται του έτους κατά το οποίο έγινε η διαπίστωση.
3. Εάν ένα κράτος μέλος χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 99 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και ο δικαιούχος δεν λάβει διορθωτικά μέτρα εντός της ταχθείσας από την αρμόδια αρχή προθεσμίας, επιβάλλεται αναδρομικά μείωση τουλάχιστον 1 %, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, σε σχέση με το έτος της αρχικής διαπίστωσης, κατά το οποίο εφαρμόστηκε το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, εφόσον η μη συμμόρφωση διαπιστώθηκε εντός μέγιστης περιόδου τριών συναπτών ημερολογιακών ετών, υπολογιζόμενων με έτος έναρξης το συγκεκριμένο έτος, το οποίο συμπεριλαμβάνεται.
Η προθεσμία που ορίζεται από την αρμόδια αρχή δεν εκτείνεται πέραν του τέλους του έτους που έπεται του έτους κατά το οποίο έγινε η διαπίστωση.
Η μη συμμόρφωση σχετικά με την οποία ο δικαιούχος έλαβε διορθωτικά μέτρα εντός της ταχθείσας προθεσμίας δεν θεωρείται μη συμμόρφωση για τον προσδιορισμό της συχνότητας σύμφωνα με την παράγραφο 4.
4. Με την επιφύλαξη των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης από πρόθεση, τριπλασιάζεται η μείωση που πρέπει να επιβάλλεται στην περίπτωση επανάληψης της ίδιας μη συμμόρφωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1.
Για να υπολογισθεί η επιβαλλόμενη μείωση σε περίπτωση επανάληψης της μη συμμόρφωσης τριπλασιάζεται το ποσοστό μείωσης που έχει προκύψει εξαιτίας της προηγούμενης μη συμμόρφωσης. Η μέγιστη μείωση δεν πρέπει, ωστόσο, να υπερβαίνει το 15 % του συνολικού ποσού που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Μόλις συμπληρωθεί το ανώτατο ποσοστό του 15 %, ο οργανισμός πληρωμών ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο δικαιούχο ότι, εάν διαπιστωθεί εκ νέου η ίδια μη συμμόρφωση, θα θεωρηθεί ότι έχει ενεργήσει από πρόθεση κατά την έννοια του άρθρου 40.
Άρθρο 40
Υπολογισμός και επιβολή διοικητικών κυρώσεων στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης από πρόθεση
Εάν η προσδιορισθείσα μη συμμόρφωση έχει διαπραχθεί από πρόθεση του δικαιούχου, η επιβαλλόμενη μείωση του συνολικού ποσού που προβλέπεται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 ανέρχεται, κατά κανόνα, στο 20 % του συνολικού αυτού ποσού.
Ωστόσο, ο οργανισμός πληρωμών μπορεί, βασιζόμενος στην εκτίμηση της σοβαρότητας της μη συμμόρφωσης την οποία αναγράφει η αρμόδια ελεγκτική αρχή στο τμήμα «αξιολόγηση» της έκθεσης ελέγχου, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 38 παράγραφοι 1 έως 4, να αποφασίσει να επιβάλει μείωση του συνολικού ποσού ύψους 15 % κατ’ ελάχιστο όριο ή 100 % κατ’ ανώτατο όριο.
Άρθρο 41
Σώρευση διοικητικών κυρώσεων
Όταν μια περίπτωση μη συμμόρφωσης, όπως ορίζεται στο σημείο 2β) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 2 παράγραφος 1 συνιστά επίσης μη συμμόρφωση σύμφωνα με το σημείο 2α) του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 2 παράγραφος 1, οι διοικητικές κυρώσεις επιβάλλονται σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 77 παράγραφος 8 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 42
Μεταβατικός κανόνας σχετικά με τη μη συμμόρφωση
1. Όσον αφορά τις υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης των δικαιούχων μέτρων που εφαρμόζονται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, ισχύουν οι κανόνες για το σύστημα ελέγχου και οι διοικητικές κυρώσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και στις εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Όσον αφορά τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που συνίστανται στη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης για τις οποίες δεν επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις δεδομένου ότι εμπίπτουν στον κανόνα de minimis που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 ή στο άρθρο 51 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 αντιστοίχως, το άρθρο 97 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ισχύει όσον αφορά την υποχρέωση της ελεγκτικής αρχής να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει ότι ο δικαιούχος έχει θέσει τέρμα στις διαπιστωθείσες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης.
Άρθρο 43
Καταργούμενες διατάξεις
Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 και (ΕΕ) αριθ. 65/2011 καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, οι εν λόγω κανονισμοί εξακολουθεί να ισχύουν για:
α)
τις αιτήσεις ενίσχυσης για άμεσες πληρωμές οι οποίες υποβάλλονται για τις περιόδους πριμοδότησης που αρχίζουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015·
β)
αιτήσεις πληρωμών που υποβάλλονται σε σχέση με το έτος 2014· και
γ)
το σύστημα ελέγχου και τις διοικητικές κυρώσεις όσον αφορά τις υποχρεώσεις πολλαπλής συμμόρφωσης των γεωργών που προβλέπονται στα άρθρα 85κ και 103κθ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (24).
Άρθρο 44
Έναρξη ισχύος και επιβολή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ισχύει για τις αιτήσεις ενίσχυσης ή τις αιτήσεις πληρωμής οι οποίες αφορούν έτη αιτήσεων ή περιόδους πριμοδότησης που αρχίζουν την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός στο σύνολό του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.