ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 5. září 2013
o vnitrostátních prováděcích opatřeních pro přechodné bezplatné přidělování povolenek na emise skleníkových plynů v souladu s čl. 11 odst. 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES
(oznámeno pod číslem C(2013) 5666)
(Text s významem pro EHP)
(2013/448/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (1), a zejména na články 10a a 11 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pro provozovatele zařízení v rámci systému Unie pro obchodování s emisemi (EU ETS) platí počínaje rokem 2013 pravidlo přidělovat povolenky na emise dražením. Způsobilým provozovatelům se však budou v období let 2013-2020 nadále přidělovat bezplatné povolenky. Množství povolenek, které jednotliví provozovatelé obdrží, je určeno na základě harmonizovaných pravidel platných v celé Unii, která jsou dána směrnicí 2003/87/ES a rozhodnutím Komise 2011/278/EU (2).
(2)
Členské státy byly vyzvány, aby Komisi do 30. září 2011 předložily svá vnitrostátní prováděcí opatření, která obsahují kromě dalších povinných informací seznam zařízení na jejich území, která patří mezi zařízení v působnosti směrnice 2003/87/ES, a předběžné množství bezplatných povolenek, které budou přiděleny v období 2013-2020, vypočítané na základě harmonizovaných pravidel platných pro celou Unii.
(3)
Článek 18 Aktu o podmínkách přistoupení Chorvatské republiky a o úpravách Smlouvy o Evropské unii, Smlouvy o fungování Evropské unie a Smlouvy o založení Evropského společenství pro atomovou energii (3) stanoví přechodná opatření týkající se Chorvatska, která jsou uvedena v příloze V tohoto Aktu. Podle oddílu 10 přílohy V Chorvatsko zajistí, aby provozovatelé splňovali požadavky směrnice 2003/87/ES během celého roku 2013. Provozovatelé způsobilých zařízení rovněž obdrží bezplatné povolenky na celý rok 2013, což jim umožní plný soulad se systémem EU ETS a jeho principy ročního monitorování, podávání zpráv, ověřování emisí a vyřazování povolenek. V souladu s uvedeným Chorvatsko předložilo Komisi svá vnitrostátní prováděcí opatření podle čl. 11 odst. 1 směrnice 2003/87/ES a čl. 15 odst. 1 rozhodnutí 2011/278/EU.
(4)
Vnitrostátní prováděcí opatření se předkládají v elektronické šabloně, kterou poskytla Komise, aby zajistila kvalitu a porovnatelnost údajů. Všechny členské státy předložily v tomto nebo podobném formátu seznam zařízení, tabulku se všemi příslušnými údaji ke každému zařízení a zprávu o metodologii, ve které je popsán způsob, jakým příslušné orgány členského státu údaje shromáždily.
(5)
Vzhledem ke značnému záběru předložených informací a údajů Komise nejprve prověřila úplnost všech vnitrostátních prováděcích opatření. V případech, kdy Komise neshledala předložené informace kompletní, požádala dotčený členský stát o dodatečné informace. Příslušné orgány v odpovědi na tyto žádosti předložily dodatečné informace, aby vnitrostátní prováděcí opatření doplnily.
(6)
Vnitrostátní prováděcí opatření včetně předběžného celkového ročního množství povolenek na emise přidělených bezplatně na období 2013-2020 byla vyhodnocena podle kritérií směrnice 2003/87/ES, zejména článku 10a, a podle rozhodnutí 2011/278/EU a s ohledem na pokyny Komise pro členské státy schválené Výborem pro změnu klimatu dne 14. dubna 2011. V odpovídajících případech se bral ohled na pokyny k výkladu přílohy I směrnice 2003/87/ES.
(7)
Komise provedla podrobné posouzení shody vnitrostátních prováděcích opatření v každém členském státě. Komise provedla v rámci tohoto komplexního posouzení jak analýzu konzistence samotných údajů, tak analýzu konzistence údajů s harmonizovanými pravidly pro přidělování povolenek. Komise nejprve prověřila oprávněnost nároku zařízení na bezplatné přidělení povolenek, rozdělení zařízení na dílčí zařízení a jejich hranice. Poté Komise prověřila správnost použití referenčních úrovní v odpovídajících případech dílčích zařízení. Vzhledem k tomu, že pro referenční úrovně produktu dílčích zařízení stanoví rozhodnutí 2011/278/EU v podstatě pro každý produkt jednu referenční úroveň, zaměřila se Komise zejména na používání referenčních úrovní pro konečné produkty podle definice produktu a systémových hranic definovaných v příloze I rozhodnutí 2011/278/EU. Komise navíc podrobně analyzovala výpočty historických úrovní činnosti zařízení, případy významných změn kapacity během základního období a rovněž případy, kdy byla zařízení uvedena do provozu během základního období, výpočty předběžného počtu povolenek k bezplatnému přidělení se zřetelem na zaměnitelnost paliva a elektřiny, statut úniku uhlíku a teplo odváděné do domácností, neboť uvedené aspekty mají významný vliv na přidělování povolenek. Určování případných dodatečných nesrovnalostí v aplikaci harmonizovaných pravidel pro přidělování povolenek se provedlo pomocí dalších statistických analýz a kontrol věrohodnosti pomocí indikátorů, například srovnáním velikosti navrženého přídělu povolenek na historickou aktivitu s referenčními hodnotami nebo srovnáním úrovně historické aktivity s výrobní kapacitou.
(8)
Na základě výsledků uvedeného posouzení provedla Komise detailní posouzení zařízení, u kterých se zjistily nesrovnalosti v používání harmonizovaných pravidel pro přidělování povolenek, a vyžádala si další vysvětlení od příslušných orgánů dotčeného členského státu.
(9)
Na základě výsledků posouzení shody Komise shledává, že vnitrostátní prováděcí opatření Belgie, Bulharska, Dánska, Estonska, Irska, Řecka, Španělska, Francie, Chorvatska, Itálie, Kypru, Lotyšska, Litvy, Lucemburska, Maďarska, Malty, Nizozemska, Rakouska, Polska, Portugalska, Rumunska, Slovinska, Slovenska, Finska, Švédska a Spojeného království jsou v souladu se směrnicí 2003/87/ES a rozhodnutím 2011/278/EU. Zařízení, na která se vztahují vnitrostátní prováděcí opatření členských států, byla shledána způsobilými pro přidělení bezplatných povolenek a nebyly zjištěny žádné nesrovnalosti v předběžné celkové roční výši bezplatně přidělených povolenek navrhovaných jednotlivými členskými státy.
(10)
Výsledky posouzení však ukázaly, že některé aspekty vnitrostátních prováděcích opatření předložených Německem a Českou republikou nejsou v souladu s kritérii směrnice 2003/87/ES a rozhodnutí 2011/278/EU při zohlednění pokynů Komise členským státům schválených 14. dubna 2011 Výborem pro změnu klimatu.
(11)
Komise zjistila, že Německo navrhlo přidělit sedmi zařízením větší množství bezplatných povolenek na emise, aby se podle jeho názoru předešlo zbytečným nesnázím. V souladu s článkem 10a směrnice 2003/87/ES a rozhodnutím 2011/278/EU je předběžné množství bezplatně přidělených povolenek předkládané jako součást vnitrostátních prováděcích opatření vypočteno na základě harmonizovaných pravidel platných pro celou Unii. Rozhodnutí 2011/278/EU neumožňuje úpravu, kterou by Německo chtělo provést na základě § 9 odst. 5 německého zákona o obchodování s emisemi skleníkových plynů (TEHG) z 28. července 2011. Zatímco do roku 2012 bylo bezplatné přidělování povolenek organizováno na národním základě, na období počínající rokem 2013 zákonodárce záměrně zavedl plně harmonizovaná pravidla pro přidělování bezplatných povolenek zařízením, aby měla všechna zařízení stejné podmínky. Jakákoli jednostranná změna v předběžných množstvích bezplatných povolenek vypočítaných členskými státy na základě rozhodnutí 2011/278/EU by uvedený harmonizovaný přístup narušila. Německo neuvedlo, že by příděly vypočítané na základě rozhodnutí 2011/278/EU pro dotčená zařízení byly zjevně nepřiměřené vzhledem k cílům dosažení plné harmonizace přidělování povolenek. Přidělení většího množství bezplatných povolenek některým zařízením by mohlo narušit hospodářskou soutěž, nebo by mohlo vzniknout nebezpečí takového narušení, a vzhledem k tomu, že obchodování s povolenkami má ve všech odvětvích zahrnutých do směrnice 2003/87/ES celounijní charakter, důsledky by měly přeshraniční dosah. S ohledem na zásady jednotného zacházení se zařízeními zahrnutými do EU ETS a jednotného přístupu k členským státům proto Komise nemůže souhlasit s předběžným množstvím bezplatných povolenek pro některá zařízení obsažená v německých vnitrostátních prováděcích opatřeních a uvedená v bodě A přílohy I.
(12)
Komise rovněž zjistila, že vnitrostátní prováděcí opatření navržená Německem jsou v rozporu s rozhodnutím 2011/278/EU, protože použití produktových referenčních úrovní pro tekuté surové kovy v případech uvedených v bodě B přílohy I k tomuto rozhodnutí neodpovídá příslušným pravidlům. Komise v této souvislosti shledává, že v německých vnitrostátních prováděcích opatřeních se v případech výroby oceli v kyslíkových konvertorech a v případech, kdy se tekutý surový kov z vysokých pecí nezpracovává na ocel v témže zařízení, ale zasílá se k dalšímu zpracování, nepřidělují bezplatné povolenky na emise provozovateli vysoké pece na výrobu tekutého kovu. Místo toho se bezplatné povolenky poskytují zařízení na zpracování oceli.
(13)
Komise poukazuje na to, že rozhodnutím 2011/278/EU byly zavedeny referenční úrovně produktu, podle kterých se povolenky na emise přidělují a které zohledňují definice produktu a celý výrobní proces, díky čemuž je možné ověřit údaje o výrobě a jednotné používání referenčních úrovní produktu v celé Unii. Referenční úrovně produktu se používají pro zařízení, která se za tímto účelem rozdělí na dílčí zařízení, a referenční úrovně dílčího zařízení se definují jako vstupy, výstupy a odpovídající emise související s výrobou produktu, pro který je v příloze I rozhodnutí 2011/278/EU stanovena referenční úroveň. Referenční úroveň se tak stanoví pro produkty, nikoli pro procesy. V souladu s tím byla referenční úroveň vytvořena i pro tekutý kov, přičemž jako produkt bylo definováno tekuté železo nasycené uhlíkem za účelem dalšího zpracování. Skutečnost, že systémové hranice pro referenční úrovně tekutého kovu dané přílohou I rozhodnutí 2011/278/EU zahrnují výrobu oceli v kyslíkových konvertorech, neumožňuje členským státům opomenout, že se příděly povolenek mají vztahovat na výrobu daného produktu. Tento přístup se opírá i o skutečnost, že referenční hodnoty by měly pokrýt všechny přímé emise spojené s výrobou. Zdrojem emisí je právě výroba tekutého kovu ve vysoké peci, zatímco při zpracování surového železa na ocel v kyslíkových konvertorech vzniká emisí poměrně málo. V souladu s tím by měla být i referenční úroveň mnohem nižší, pokud pokrývá zařízení, která dovážejí a zpracovávají tekutý kov v kyslíkových konvertorech na ocel. Vzhledem k celkovému postupu přidělování povolenek stanovenému rozhodnutím 2011/278/EU, zejména s ohledem na pravidla pro rozsáhlé změny kapacity, nelze navíc považovat příděly povolenek navrhované Německem za konsistentní. Komise proto shledala, že vzhledem k nedostatku odpovídajících dílčích zařízení, která by umožnila stanovit příděly povolenek podle článku 10 rozhodnutí 2011/278/EU, nelze zařízení dovážející tekutý kov k dalšímu zpracování považovat za způsobilé k získání bezplatných povolenek na dovážený tekutý kov na základě referenčních úrovní pro tekutý kov. Komise proto nesouhlasí s předběžným celkovým ročním množstvím bezplatných povolenek, které je navrženo pro zařízení uvedená v bodě B přílohy I tohoto rozhodnutí.
(14)
Pokud jde o používání referenčních úrovní pro tekutý kov ve vnitrostátních prováděcích opatřeních navržených Českou republikou, Komise zjistila, že příděly povolenek zařízením s identifikátorem CZ-existing-CZ-73-CZ-0134-11/M uvedeným v bodě C neodpovídají hodnotám referenčních úrovní pro tekutý kov vynásobeným příslušnou historickou úrovní činnosti týkající se produktů, které byly předloženy ve vnitrostátních prováděcích opatřeních, a neodpovídají proto čl. 10 odst. 2 písm. a) rozhodnutí 2011/278/EU. Komise proto nesouhlasí s přídělem povolenek tomuto zařízení, dokud nebude chyba odstraněna. Komise navíc zjistila, že příděl pro zařízení uvedené v bodě C s identifikátorem CZ-existing-CZ-52-CZ-0102-05 započítává procesy zahrnuté do systémových hranic referenční úrovně tekutého kovu. Zařízení však tekutý kov nevyrábí, ale dováží. Vzhledem k tomu, že v zařízení s identifikátorem CZ-existing-CZ-52-CZ-0102-05 k výrobě tekutého kovu nedochází, a není v něm tedy ani odpovídající dílčí zařízení pro referenční úroveň, podle kterého by se dal určit příděl povolenek podle článku 10 rozhodnutí 2011/278/EU, navržené množství povolenek neodpovídá pravidlům pro přidělování a mohlo by dojít k dvojímu započítání. Komise proto nesouhlasí s příděly zařízením uvedeným v bodě C přílohy I tohoto rozhodnutí.
(15)
Komise zjistila, že zařízení uvedená v bodě D přílohy I tohoto rozhodnutí obdrží povolenky na základě dílčího zařízení pro emise z procesů výroby zinku ve vysoké peci a souvisejících procesech. Komise v této souvislosti zjistila, že emise pokryté dílčím zařízením z procesů jsou už zahrnuty do referenčních úrovní dílčích zařízení pro tekutý kov, na základě čehož jedno zařízení rovněž obdrželo povolenky, a jsou tedy započítány dvakrát. Dílčí zařízení pro referenční úroveň produktu pro tekutý kov jednoznačně pokrývá vstupy, výstupy a odpovídající emise z výroby tekutého kovu ve vysoké peci a související procesy dané v příloze I rozhodnutí 2011/278/EU, včetně zpracování strusky. Vnitrostátní prováděcí opatření navrhovaná Německem proto odporují čl. 10 odst. 8 rozhodnutí 2011/278/EU a povinnosti zabránit dvojímu započítávání emisí, neboť některé emise jsou v přídělu pro tato zařízení započítány dvakrát. Komise proto nesouhlasí s přídělem povolenek pro tato zařízení na základě dílčího zařízení pro emise z procesů pro výrobu zinku ve vysoké peci a souvisejících procesů.
(16)
Komise také zjistila, že seznam zařízení uvedený v německých vnitrostátních prováděcích opatřeních není úplný, a neodpovídá tedy čl. 11 odst. 1 směrnice 2003/87/ES. V seznamu nejsou uvedena zařízení na výrobu polymerů, zvláště S-PVC, E-PVC a monomerů vinylchloridu, a předpokládané množství povolenek, které by mělo být těmto zařízením nacházejícím se na území Německa přiděleno, ačkoli se na ně směrnice vztahuje a jsou uvedena v oddílu 5.1 pokynů Komise k výkladu přílohy I směrnice 2003/87/ES schválených 18. března 2010 Výborem pro změnu klimatu. Komise si je v této souvislosti vědoma, že podle názoru Německa výroba polymerů, zvláště S-PVC a E-PVC a monomerů vinylchloridu, do přílohy I směrnice 2003/87/ES nepatří. Komise shledává, že výroba polymerů, včetně S-PVC a E-PVC a monomerů vinylchloridu, splňuje definici příslušných činností v příloze I směrnice 2003/87/ES (množstevní výroba organických chemikálií). V souladu s tím a v úzké spolupráci s členskými státy a dotčenými průmyslovými odvětvími byly odvozeny a do přílohy I rozhodnutí 2011/278/EU zařazeny referenční úrovně produktu pro S-PVC, E-PVC a monomery vinylchloridu.
(17)
Komise zjistila, že neúplný seznam německých zařízení nepříznivě ovlivňuje příděly založené na dílčím zařízení pro referenční úroveň tepla pro zařízení vyjmenovaná v bodě E přílohy I tohoto rozhodnutí, která dodávají teplo zařízením s množstevní výrobou organických chemikálií. Zatímco bezplatné povolenky na základě dílčího zařízení pro referenční úroveň tepla lze přidělit pouze na dodávky tepla do zařízení nebo jednotek nespadajících do působnosti směrnice 2003/87/ES, v německých vnitrostátních prováděcích opatřeních jsou započítány příděly pro zařízení dodávající teplo do zařízení s aktivitami náležejícími do oblasti přílohy I směrnice 2003/87/ES vyjmenovanými v příloze I k tomuto rozhodnutí. Proto navržené příděly pro zařízení uvedená v bodě E přílohy I neodpovídají pravidlům pro přidělování povolenek. Komise proto nesouhlasí s přídělem zařízením uvedeným v bodě E přílohy I tohoto rozhodnutí.
(18)
V souladu s článkem 9 a 9a směrnice 2003/87/ES zveřejnila Komise rozhodnutím 2010/634/EU (4) absolutní množství povolenek na období 2013-2020 pro celou Unii. Množství uvažované podle článku 9 směrnice 2003/87/ES tak vychází z celkového množství povolenek vydaných členskými státy podle rozhodnutí Komise o jejich národních alokačních plánech pro přidělování povolenek na období let 2008-2012. Po skončení obchodovacího období 2008-2012 však Komise získala další informace a přesnější údaje, zejména co se týče množství povolenek vydaných novým členským státům z rezervy pro nové účastníky trhu z řad členských států a o použití rezervních povolenek členských států na projekty společného provádění podle článku 3 rozhodnutí Komise 2006/780/ES (5). S ohledem na upravené množství povolenek pro celou Unii podle článku 9a směrnice 2003/87/ES a zejména na odstavec 1 a 4 uvedeného článku, by se rovněž měly zohlednit nejnovější vědecké poznatky o potenciálu skleníkových plynů ovlivnit globální oteplování, rozhodnutí Komise C(2011) 3798 a C(2012) 497 o přijetí jednostranného rozhodnutí Itálie a Spojeného království o začlenění dalších skleníkových plynů a činností podle článku 24 směrnice 2003/87/ES a vynětí zařízení s nízkými emisemi z EU ETS podle článku 27 směrnice 2003/87/ES Německem, Spojeným královstvím, Francií, Nizozemskem, Španělskem, Slovinskem a Itálií.
(19)
Absolutní množství povolenek pro celou Unii musí navíc zohlednit přistoupení Chorvatska k Evropské unii a rozšíření EU ETS o státy EHP-ESVO. Podle oddílu 8 přílohy III Aktu o podmínkách přistoupení Chorvatské republiky a o úpravách Smlouvy o Evropské unii, Smlouvy o fungování Evropské unie a Smlouvy o založení Evropského společenství pro atomovou energii, bylo přistoupením Chorvatska navýšeno množství uvažované v článku 9 směrnice 2003/87/ES o množství povolenek, které Chorvatsko musí dražit podle čl. 10 odst. 1 směrnice 2003/87/ES. Začlenění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/29/ES (6) a rozhodnutí 2011/278/EU ve znění rozhodnutí Komise 2011/745/EU (7) rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 152/2012 (8) do Dohody o Evropském hospodářském prostoru v důsledku zvýší celkové množství povolenek v systému EU ETS jako celku podle článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES. Je proto nutné v Dohodě o EHP zohlednit příslušné hodnoty poskytnuté státy EHP- ESVO v části A přílohy této směrnice.
(20)
Rozhodnutí 2010/634/EU by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(21)
Celkové množství povolenek určených na základě článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES pro rok 2013 se v roce 2014 a v každém následujícím roce snižuje za použití lineárního faktoru 1,74 % vycházejícího z roku 2010, čímž se dojde k počtu 38 264 246 povolenek.
(22)
Ustanovení čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES omezuje maximální roční množství povolenek, které je základem pro výpočet bezplatných povolenek zařízením, na která se nevztahuje čl. 10a odst. 3 směrnice 2003/87/ES. Toto maximální množství je složeno ze dvou částí uvedených v čl. 10a odst. 5 písm. a) a b) směrnice 2003/87/ES, z nichž každou část stanoví Komise na základě množství určeného podle článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES, veřejně přístupných údajů v databázích Unie a informací poskytnutých členskými státy, zejména o podílu emisí z výroby elektřiny a dalších zařízení nezpůsobilých pro přidělení bezplatných povolenek uvedených v čl. 10a odst. 3 směrnice 2003/87/ES a také na základě ověřených emisí z období 2005-2007 ze zařízení náležejících do EU ETS až od roku 2013, pokud jsou k dispozici, se zohledněním nejnovějších vědeckých poznatků o potenciálu skleníkových plynů přispívat ke globálnímu oteplení.
(23)
Maximální počet povolenek stanovený v čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES nemůže být překročen, což je zajištěno použitím ročního opravného koeficientu jednotného pro všechna odvětví, kterým se v případě nutnosti rovnoměrně sníží počet bezplatných povolenek všem způsobilým zařízením. Členské státy musí uvedený koeficient zohlednit při rozhodování vycházejícím z předběžného množství přidělených povolenek a při konečném ročním přidělení povolenek zařízením musí zohlednit toto rozhodnutí. Ustanovení čl. 15 odst. 3 rozhodnutí 2011/278/EU ukládá Komisi, aby stanovila opravný koeficient jednotný pro všechna odvětví, který se stanoví srovnáním souhrnu předběžného celkového ročního množství bezplatných povolenek předloženého členskými státy s maximálním množstvím daným v čl. 10a odst. 5 vypočítaným v souladu s čl. 15 odst. 3 rozhodnutí 2011/278/EU.
(24)
Po začlení směrnice 2009/29/ES do Dohody o EHP rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 152/2012 musí země EHP-ESVO používat maximální počet povolenek daný v čl. 10a odst. 5 směrnice 2003//87/ES, harmonizovaná pravidla přidělování povolenek a opravný faktor jednotný pro všechna odvětví. Je proto nutné, aby se zohlednilo předběžné stanovení množství bezplatných povolenek na emise na období 2013-2020 dané rozhodnutím Kontrolního úřadu ESVO ze dne 10. července 2013 o vnitrostátních prováděcích opatřeních Islandu, Norska a Lichtenštejnska.
(25)
Maximální počet stanovený v čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES je 809 315 756 povolenek pro rok 2013. Ke zjištění tohoto maximálního počtu povolenek Komise nejprve shromáždila informace členských států a zemí EHP-ESVO o tom, zda jsou zařízení klasifikována jako výrobci elektřiny nebo jiná zařízení uvedená v čl. 10a odst. 3 směrnice 2003/87/ES. Poté Komise stanovila za období 2005-2007 podíl emisí ze zařízení, na která se uvedené ustanovení nevztahuje, ale která jsou zahrnuta do EU ETS na období 2008-2012. Komise pak tímto 34,78289436 % podílem vynásobila množství (1 976 784 044 povolenek) vypočítané podle článku 9 směrnice 2003/87/ES. K výsledku tohoto výpočtu pak Komise připočítala 121 733 050 povolenek vycházejících z průměrného množství ověřených emisí z příslušných zařízení za období 2005-2007, při zohlednění revidovaného rozsahu EU ETS z roku 2013. K tomu účelu použila Komise informace poskytnuté členskými státy a zeměmi EHP-ESVO, aby upravila mezní hodnotu. Pokud nebyla k dispozici informace o množství ročních ověřených emisí za období 2005-2007, získala Komise příslušné hodnoty v možném rozsahu extrapolací z ověřených emisí v pozdějších letech za použití faktoru 1,74 % v opačném směru. Informace a údaje k tomu použité Komise konzultovala s členskými státy a ty jejich správnost potvrdily. Porovnáním maximálního počtu povolenek daného v čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES s předběžným ročním množstvím bezplatných povolenek bez použití faktorů uvedených v příloze VI k rozhodnutí 2011/278/EU se obdrží roční opravný faktor jednotný pro všechna odvětví uvedený v příloze II tohoto rozhodnutí.
(26)
Podle doplněného přehledu počtu povolenek k bezplatnému přidělení, který vyplývá z tohoto rozhodnutí, může Komise lépe odhadnout množství povolenek, které jsou určeny k dražbě podle čl. 10 odst. 1 směrnice 2003/87/ES. Vzhledem k maximálnímu počtu povolenek stanovených čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES, k přídělům na výrobu tepla podle čl. 10a odst. 4 uvedeným v tabulce níže a velikosti rezervy pro nové účastníky na trhu Komise odhaduje, že v období 2013-2020 bude dražit 8 176 193 157 povolenek.
(27)
Níže uvedená tabulka udává roční příděl povolenek pro výrobu tepla podle čl. 10a odst. 4 směrnice 2003/87/ES.
Rok
Bezplatné povolenky podle čl. 10a odst. 4 směrnice 2003/87/ES
2013
104 326 872
2014
93 819 860
2015
84 216 053
2016
75 513 746
2017
67 735 206
2018
60 673 411
2019
54 076 655
2020
47 798 754
(28)
Členské státy by na základě vnitrostátních prováděcích opatření, opravného koeficientu jednotného pro všechna odvětví a lineárního faktoru měly určit výsledné roční množství bezplatných povolenek na každý rok období 2013-2020. Výsledné množství bezplatných povolenek by měl členský stát určit podle tohoto rozhodnutí, směrnice 2003/87/ES, rozhodnutí 2011/278/EU a dalších příslušných ustanovení právních předpisů Unie. Stejně tak by měly státy EHP-ESVO postupovat při určování konečného ročního počtu povolenek bezplatně přidělených zařízením na svém území na každý rok období 2013-2020 v souladu s čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU na základě vnitrostátních prováděcích opatření, opravného koeficientu jednotného pro všechna odvětvi a lineárního faktoru.
(29)
Komise shledala, že přidělení bezplatných povolenek zařízením náležejícím do EU ETS na základě harmonizovaných pravidel pro celou Unii nezakládá selektivní hospodářskou výhodu podnikům, která by mohla narušit hospodářskou soutěž a která by mohla ovlivnit vnitřní trh Unie. Členské státy jsou povinny podle právních předpisů Unie přidělovat bezplatné povolenky a nemohou místo toho dražit odpovídající množství. Rozhodnutí členských států o přidělení bezplatných povolenek proto nemůže být považováno za opatření státní podpory ve smyslu článku 107 a 108 SFEU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA I
VNITROSTÁTNÍ PROVÁDĚCÍ OPATŘENÍ
Článek 1
1. Začlenění zařízení uvedených v příloze I tohoto rozhodnutí do seznamů zařízení, na které se vztahuje směrnice 2003/87/ES, předložených Komisi podle čl. 11 odst. 1 směrnice 2003/87/ES a příslušné předběžné celkové množství bezplatných povolenek na emise k přidělení zařízením uvedeným v příloze I tohoto rozhodnutí se zamítá.
2. Není námitek proti tomu, aby členský stát změnil předběžné celkové roční množství povolenek na emise k přidělení zařízením na jeho území zařazeným do seznamu podle odstavce 1 a uvedeným v bodě A přílohy I tohoto rozhodnutí předtím, než stanoví konečné celkové roční množství na každý rok období 2013-2020 podle čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, pokud rozsahem změny nedojde k navýšení přídělů, které toto rozhodnutí nestanoví.
Není námitek proti tomu, aby členský stát změnil předběžné celkové roční množství povolenek na emise k bezplatnému přidělení zařízením na jeho území zařazeným do seznamu podle odstavce 1 a uvedeným v bodě B přílohy I tohoto rozhodnutí předtím, než stanoví koneční celkové roční množství pro každý rok období 2013-2020 podle čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, pokud v rámci změny nebudou přiděleny povolenky na základě referenčních úrovní tekutého kovu zařízením, které tekutý kov dovážejí k dalšímu zpracování, jak uvádí příloha I rozhodnutí 2011/278/EU. Pokud tím dojde k navýšení předběžného celkového ročního množství povolenek na emise zařízením, která vyrábějí tekuté kovy a vyvážejí je do zařízení uvedených v bodě B přílohy I tohoto rozhodnutí, není námitek proti tomu, aby dotčený členský stát odpovídajícím způsobem změnil předběžné celkové roční množství pro tato zařízení vyrábějící a vyvážející tekuté kovy.
Není námitek proti tomu, aby členský stát změnil předběžné celkové roční množství povolenek na emise k bezplatnému přidělení zařízením na jeho území zařazeným do seznamu podle odstavce 1 a uvedeným v bodě C přílohy I tohoto rozhodnutí předtím, než stanoví konečné celkové roční množství pro každý rok období 2013-2020 podle čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, pokud bude přidělení povolenek v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. a) rozhodnutí 2011/278/EU a vyloučí se jakékoli příděly procesům, na které se vztahují systémové hranice referenční úrovně produktu pro tekutý kov stanovené v příloze I rozhodnutí 2011/278/EU pro zařízení, která surové tekuté kovy nevyrábějí, ale dovážejí, které by jinak vedlo ke dvojímu započítání.
Není námitek proti tomu, aby členský stát změnil předběžné celkové roční množství povolenek na emise k bezplatnému přidělení zařízením na jeho území zařazeným do seznamu podle odstavce 1 a uvedeným v bodě D přílohy I tohoto rozhodnutí předtím, než stanoví konečné celkové roční množství pro každý rok období 2013-2020 podle čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, pokud se v rámci změny nepřidělí povolenky na základě dílčího zařízení pro emise z procesů pro výrobu zinku ve vysokých pecích a souvisejících procesů. Pokud by tím došlo k navýšení předběžných přídělů dílčím zařízením pro referenční úroveň tepla v zařízeních s vysokou pecí a uvedeným v bodě D přílohy I tohoto rozhodnutí, není námitek proti tomu, aby dotčený členský stát odpovídajícím způsobem změnil předběžné celkové roční množství pro tato zařízení.
Není námitek proti tomu, aby členský stát změnil předběžné celkové roční množství povolenek na emise k bezplatnému přidělení zařízením na jeho území zařazeným do seznamu podle odstavce 1 a uvedeným v bodě E přílohy I tohoto rozhodnutí předtím, než stanoví konečné celkové roční množství pro každý rok období 2013-2020 podle čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, pokud v rámci změny nedojde k přidělení na teplo dodávané zařízením vyrábějícím polymery, jako jsou S-PVC a E-PVC a VCM.
3. Všechny změny uvedené v odstavci 2 musí být v co nejkratší lhůtě oznámeny Komisi a členské státy nepřistoupí k určování konečného celkového ročního množství pro jednotlivé roky období 2013-2020 v souladu s čl. 10 odst. 9 rozhodnutí 2011/278/EU, dokud nebude provedena přijatelná změna.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 1, není námitek k seznamu zařízení, na která se vztahuje směrnice 2003/87/ES, předloženému členskými státy podle čl. 11 odst. 1 směrnice 2003/87/ES a příslušným předběžným celkovým množstvím povolenek na emise bezplatně přidělených těmto zařízením.
KAPITOLA II
CELKOVÉ MNOŽSTVÍ POVOLENEK
Článek 3
Článek 1 rozhodnutí 2010/634/EU se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Na základě článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES je celkové množství povolenek vydávaných počínaje rokem 2013 a každoročně lineárně snižovaných způsobem podle článku 9 směrnice 2003/87/ES stanoveno na 2 084 301 856 povolenek.“
KAPITOLA III
OPRAVNÝ KOEFICIENT JEDNOTNÝ PRO VŠECHNA ODVĚTVÍ
Článek 4
Opravný koeficient jednotný pro všechna odvětví uvedený v čl. 10a odst. 5 směrnice 2003/87/ES a stanovený podle čl. 15 odst. 3 rozhodnutí 2011/278/EU je uveden v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 5
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 5. září 2013.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 5ης Σεπτεμβρίου 2013
σχετικά με τα εθνικά μέτρα εφαρμογής για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 5666]
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
(2013/448/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως τα άρθρα 10α και 11,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο πλειστηριασμός αποτελεί τον κανόνα για την κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής από το 2013 και μετά όσον αφορά τους φορείς εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων, στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής της Ένωσης (ΣΕΔΕ της ΕΕ). Ωστόσο, οι επιλέξιμοι φορείς εκμετάλλευσης θα συνεχίσουν να λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα από το 2013 έως το 2020. Η ποσότητα των δικαιωμάτων που λαμβάνει καθένας από αυτούς τους φορείς εκμετάλλευσης καθορίζεται βάσει των εναρμονισμένων ενωσιακών κανόνων οι οποίοι προβλέπονται στην οδηγία 2003/87/ΕΚ και στην απόφαση 2011/278/ΕΕ της Επιτροπής (2).
(2)
Τα κράτη μέλη έπρεπε να διαβιβάσουν στην Επιτροπή έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2011 τα εθνικά μέτρα εφαρμογής τους (ΕΜΕ), στα οποία συγκαταλέγονταν, ανάμεσα σε άλλα υποχρεωτικά στοιχεία, κατάλογος των εγκαταστάσεων που υπάγονται στην οδηγία 2003/87/ΕΚ εντός της επικράτειάς τους, καθώς και η προκαταρκτική ποσότητα των δωρεάν δικαιωμάτων που πρόκειται να κατανεμηθούν από το 2013 έως το 2020 και τα οποία υπολογίζονται με βάση τους εναρμονισμένους ενωσιακούς κανόνες.
(3)
Το άρθρο 18 της πράξης για τους όρους προσχώρησης της Δημοκρατίας της Κροατίας και τις προσαρμογές της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (3) προβλέπει τα μεταβατικά μέτρα που θα εφαρμοστούν σε σχέση με την Κροατία, τα οποία ορίζονται στο παράρτημα V της εν λόγω πράξης. Σύμφωνα με το σημείο 10 του εν λόγω παραρτήματος V, η Κροατία πρέπει να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση των φορέων εκμετάλλευσης με την οδηγία 2003/87/ΕΚ για ολόκληρο το 2013. Ομοίως, οι φορείς εκμετάλλευσης των επιλέξιμων εγκαταστάσεων λαμβάνουν δωρεάν κατανομή για ολόκληρο το 2013, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πλήρης συμμόρφωσή τους με το ΣΕΔΕ της ΕΕ και την αρχή της ετήσιας παρακολούθησης, αναφοράς και επαλήθευσης των εκπομπών, καθώς και την εκχώρηση των δικαιωμάτων εκπομπής. Ως εκ τούτου, η Κροατία υπέβαλε στην Επιτροπή τα ΕΜΕ σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και το άρθρο 15 παράγραφος 1 της απόφασης 2011/278/ΕΕ.
(4)
Για να διασφαλιστεί η ποιότητα και η συγκρισιμότητα των δεδομένων, η Επιτροπή παρείχε ένα ηλεκτρονικό πρότυπο για την υποβολή των ΕΜΕ. Όλα τα κράτη μέλη παρείχαν σ’ αυτήν ή σε παρόμοια μορφή κατάλογο των εγκαταστάσεων, πίνακα που περιλαμβάνει όλα τα σχετικά δεδομένα ανά εγκατάσταση και μεθοδολογική έκθεση που προσδιορίζει τη μέθοδο συλλογής δεδομένων την οποία ακολούθησαν οι αρχές των κρατών μελών.
(5)
Λόγω του ευρέος φάσματος των υποβληθέντων στοιχείων και δεδομένων, η Επιτροπή προέβη πρώτα σε ανάλυση της πληρότητας όλων των ΕΜΕ. Στις περιπτώσεις όπου η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα υποβληθέντα στοιχεία ήταν ελλιπή, ζήτησε πρόσθετα στοιχεία από τα αντίστοιχα κράτη μέλη. Σε απάντηση προς αυτές τις αιτήσεις, οι αρμόδιες αρχές υπέβαλαν πρόσθετα σχετικά στοιχεία προκειμένου να συμπληρώσουν τα υποβληθέντα ΕΜΕ.
(6)
Στη συνέχεια, τα ΕΜΕ, στα οποία περιλαμβάνονται οι προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν από το 2013 έως το 2020, αξιολογήθηκαν σε σχέση με τα κριτήρια που περιέχονται στην οδηγία 2003/87/ΕΚ, και ιδίως στο άρθρο 10α, καθώς και στην απόφαση 2011/278/ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα καθοδήγησης προς τα κράτη μέλη τα οποία ενέκρινε η επιτροπή κλιματικής αλλαγής στις 14 Απριλίου 2011. Ανάλογα με την περίπτωση, ελήφθησαν υπόψη οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ερμηνεία του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
(7)
Η Επιτροπή πραγματοποίησε μια αξιολόγηση σε βάθος όσον αφορά τη συμμόρφωση των ΕΜΕ για κάθε επιμέρους κράτος μέλος. Στο πλαίσιο αυτής της ενδελεχούς αξιολόγησης, η Επιτροπή ανέλυσε κατά πόσον τα δεδομένα συμφωνούσαν μεταξύ τους, καθώς και με τους εναρμονισμένους κανόνες κατανομής. Αρχικά, η Επιτροπή εξέτασε την επιλεξιμότητα των εγκαταστάσεων για δωρεάν κατανομή, τη διαίρεση των εγκαταστάσεων σε υποεγκαταστάσεις και τα όριά τους. Στη συνέχεια, η Επιτροπή ανέλυσε κατά πόσον εφαρμόζονται οι ορθές τιμές των δεικτών αναφοράς στις αντίστοιχες υποεγκαταστάσεις. Δεδομένου ότι για τις υποεγκαταστάσεις δείκτη αναφοράς προϊόντος η απόφαση 2011/278/ΕΕ προβλέπει, κατά κανόνα, έναν δείκτη αναφοράς για κάθε προϊόν, η Επιτροπή έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην εφαρμογή της τιμής του δείκτη αναφοράς στο τελικό προϊόν το οποίο παράγεται σύμφωνα με τον ορισμό προϊόντος και τα όρια συστήματος που ορίζονται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ. Επιπλέον, δεδομένης της σημαντικής επίδρασης όσον αφορά τις κατανομές, η Επιτροπή ανέλυσε λεπτομερώς τον υπολογισμό των ιστορικών επιπέδων δραστηριότητας των εγκαταστάσεων, περιπτώσεις σημαντικών μεταβολών της παραγωγικής ικανότητας κατά την περίοδο αναφοράς, καθώς και περιπτώσεις εγκαταστάσεων που ξεκίνησαν τη λειτουργία τους κατά την περίοδο αναφοράς, τον υπολογισμό του προκαταρκτικού αριθμού δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν, λαμβανομένης υπόψη της ανταλλαξιμότητας καυσίμου και ηλεκτρικής ενέργειας, τον κίνδυνο διαρροής άνθρακα, καθώς και τις εξαγωγές θερμότητας σε νοικοκυριά. Περαιτέρω στατιστικές αναλύσεις και έλεγχοι ευλογοφάνειας με χρήση δεικτών όπως, για παράδειγμα, της προτεινόμενης κατανομής ανά ιστορικό επίπεδο δραστηριότητας σε σύγκριση με τις τιμές των δεικτών αναφοράς ή του ιστορικού επιπέδου δραστηριότητας σε σύγκριση με την παραγωγική ικανότητα, βοήθησαν στον εντοπισμό πρόσθετων δυνητικών ατασθαλιών ως προς την εφαρμογή των εναρμονισμένων κανόνων κατανομής.
(8)
Με βάση τα αποτελέσματα αυτής της αξιολόγησης, η Επιτροπή πραγματοποίησε ενδελεχή αξιολόγηση των εγκαταστάσεων στις οποίες εντοπίστηκαν δυνητικές ατασθαλίες ως προς την εφαρμογή των εναρμονισμένων κανόνων κατανομής, ζητώντας περαιτέρω διευκρινίσεις από τις αρμόδιες αρχές του αντίστοιχου κράτους μέλους.
(9)
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της αξιολόγησης συμμόρφωσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα ΕΜΕ του Βελγίου, της Βουλγαρίας, της Δανίας, της Εσθονίας, της Ιρλανδίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Κροατίας, της Ιταλίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, του Λουξεμβούργου, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, των Κάτω Χωρών, της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας, της Σλοβενίας, της Σλοβακίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου είναι συμβατά με την οδηγία 2003/87/ΕΚ και την απόφαση 2011/278/ΕΕ. Οι εγκαταστάσεις που περιλαμβάνονταν στα ΕΜΕ αυτών των κρατών μελών κρίθηκαν επιλέξιμες για δωρεάν κατανομή, ενώ δεν εντοπίστηκε καμία αναντιστοιχία όσον αφορά τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν και τις οποίες πρότεινε καθένα από αυτά τα κράτη μέλη.
(10)
Σύμφωνα, ωστόσο, με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, η Επιτροπή θεωρεί ότι ορισμένα σημεία των ΕΜΕ που υποβλήθηκαν από την Τσεχική Δημοκρατία και τη Γερμανία είναι ασύμβατα με τα κριτήρια που περιέχονται στην οδηγία 2003/87/ΕΚ και την απόφαση 2011/278/ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα καθοδήγησης προς τα κράτη μέλη τα οποία ενέκρινε η επιτροπή κλιματικής αλλαγής στις 14 Απριλίου 2011.
(11)
Η Επιτροπή σημειώνει ότι η Γερμανία έχει προτείνει την αύξηση του επιπέδου δωρεάν κατανομής όσον αφορά τα δικαιώματα εκπομπής σε 7 εγκαταστάσεις, καθώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποφεύγονταν περιττές δυσκολίες. Σύμφωνα με το άρθρο 10α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και την απόφαση 2011/278/ΕΕ, οι προκαταρκτικές ποσότητες προς δωρεάν κατανομή οι οποίες πρέπει να υποβάλλονται ως μέρος των ΕΜΕ υπολογίζονται βάσει εναρμονισμένων ενωσιακών κανόνων. Η απόφαση 2011/278/ΕΕ δεν προβλέπει την προσαρμογή που επιθυμεί να πραγματοποιήσει η Γερμανία βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 5 του γερμανικού νόμου περί εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου - TEHG της 28ης Ιουλίου 2011. Ενώ, έως το 2012, η οργάνωση της δωρεάν κατανομής των δικαιωμάτων εκπομπής γινόταν σε εθνικό επίπεδο, για την περίοδο από το 2013 και μετά ο νομοθέτης θέσπισε σε διεθνή κλίμακα πλήρως εναρμονισμένους κανόνες για τη δωρεάν κατανομή σε εγκαταστάσεις, προκειμένου όλες οι εγκαταστάσεις να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Τυχόν μονομερής αλλαγή στις προκαταρκτικές ποσότητες προς δωρεάν κατανομή, ο υπολογισμός των οποίων γίνεται από τα κράτη μέλη βάσει της απόφασης 2011/278/ΕΕ, θα υπονόμευε αυτή την εναρμονισμένη προσέγγιση. Η Γερμανία δεν απέδειξε ότι η κατανομή για τις υπόψη εγκαταστάσεις, η οποία υπολογίστηκε βάσει της απόφασης 2011/278/ΕΕ, ήταν προδήλως ακατάλληλη σε σχέση με τον προς επίτευξη στόχο της πλήρους εναρμόνισης των κατανομών. Η εκχώρηση επιπλέον δωρεάν δικαιωμάτων σε κάποιες εγκαταστάσεις θα οδηγούσε ή θα κινδύνευε να οδηγήσει σε στρέβλωση του ανταγωνισμού και θα είχε διασυνοριακές επιπτώσεις, δεδομένης της εμπορίας σε επίπεδο ΕΕ που πραγματοποιείται σε όλους τους τομείς οι οποίοι καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ. Βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης εγκαταστάσεων που υπάγονται στο ΣΕΔΕ της ΕΕ και κρατών μελών, η Επιτροπή κρίνει ως εκ τούτου ότι οφείλει να εγείρει αντιρρήσεις ως προς τις προκαταρκτικές ποσότητες προς δωρεάν κατανομή σε ορισμένες εγκαταστάσεις οι οποίες περιέχονται στα γερμανικά ΕΜΕ και περιλαμβάνονται στο παράρτημα I σημείο Α.
(12)
Η Επιτροπή κρίνει ότι τα ΕΜΕ που προτείνονται από τη Γερμανία αντιβαίνουν επίσης στην απόφαση 2011/278/ΕΕ, καθώς η εφαρμογή του δείκτη αναφοράς προϊόντος για θερμό μέταλλο στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο Β της παρούσας απόφασης δεν συμφωνεί με τους σχετικούς κανόνες. Σχετικά με αυτό το θέμα, η Επιτροπή παρατηρεί ότι στα γερμανικά ΕΜΕ, σε περιπτώσεις διαδικασιών παραγωγής χάλυβα μέσω καμίνων βασικού οξυγόνου (basic oxygen furnace - BOF), και όπου το θερμό μέταλλο από την υψικάμινο δεν μετατρέπεται σε χάλυβα εντός της ίδιας εγκατάστασης, αλλά εξάγεται για περαιτέρω επεξεργασία, δεν παρέχεται δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής στον φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστασης με την υψικάμινο για την παραγωγή του θερμού μετάλλου. Αντ’ αυτού, η δωρεάν κατανομή παρέχεται στην εγκατάσταση όπου λαμβάνει χώρα η επεξεργασία του χάλυβα.
(13)
Η Επιτροπή σημειώνει ότι, για τους σκοπούς της κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής, έχουν οριστεί δείκτες αναφοράς προϊόντων στην απόφαση 2011/278/ΕΕ, λαμβάνοντας υπόψη τους ορισμούς προϊόντων και την πολυπλοκότητα των διεργασιών παραγωγής, οι οποίοι επιτρέπουν την επαλήθευση των δεδομένων παραγωγής και την ενιαία εφαρμογή των δεικτών αναφοράς προϊόντος σε ολόκληρη την Ένωση. Για την εφαρμογή των δεικτών αναφοράς προϊόντος, οι εγκαταστάσεις διαιρούνται σε υποεγκαταστάσεις, όπου η υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς προϊόντος ορίζεται ως οι εισροές, οι εκροές και οι αντίστοιχες εκπομπές που σχετίζονται με την παραγωγή ενός προϊόντος για το οποίο καθορίζεται δείκτης αναφοράς στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ. Επομένως, οι δείκτες αναφοράς καθορίζονται για προϊόντα και όχι για διεργασίες. Ως εκ τούτου, έχει καθοριστεί ένας δείκτης αναφοράς για το θερμό μέταλλο, με το εν λόγω προϊόν να ορίζεται ως ρευστός σίδηρος κορεσμένος με άνθρακα για περαιτέρω επεξεργασία. Το γεγονός ότι τα όρια συστήματος για τον δείκτη αναφοράς του θερμού μετάλλου τα οποία ορίζονται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ περιλαμβάνουν την BOF, δεν μπορεί να επιτρέπει στα κράτη μέλη να παραβλέπουν την υποχρέωση πραγματοποίησης κατανομών σε ό,τι αφορά την παραγωγή ενός συγκεκριμένου προϊόντος. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι οι τιμές των δεικτών αναφοράς θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις άμεσες εκπομπές που σχετίζονται με την παραγωγή. Ωστόσο, οι εκπομπές προκαλούνται κυρίως από την παραγωγή θερμού μετάλλου στην υψικάμινο, ενώ η διεργασία της μετατροπής του θερμού μετάλλου σε χάλυβα στον μετατροπέα BOF παράγει σχετικά χαμηλές εκπομπές. Κατά συνέπεια, η τιμή του δείκτη αναφοράς θα ήταν πολύ χαμηλότερη, εάν κάλυπτε και τις εγκαταστάσεις που εισάγουν θερμό μέταλλο και το μετατρέπουν σε χάλυβα στον μετατροπέα BOF. Επιπλέον, με βάση το συνολικό σύστημα κατανομής που θεσπίζεται με την απόφαση 2011/278/ΕΕ, ιδίως σε ό,τι αφορά τους κανόνες για σημαντικές μεταβολές της παραγωγικής ικανότητας, η κατανομή που προτείνεται από τη Γερμανία δεν μπορεί να θεωρηθεί σύμφωνη. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κρίνει ότι, λόγω της απουσίας αντίστοιχης υποεγκατάστασης η οποία θα επέτρεπε τον καθορισμό της κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 10 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, οι εγκαταστάσεις που εισάγουν θερμό μέταλλο για περαιτέρω επεξεργασία δεν μπορούν να θεωρηθούν επιλέξιμες για την εκχώρηση δωρεάν κατανομής βάσει του δείκτη αναφοράς θερμού μετάλλου όσον αφορά την εισαγόμενη ποσότητα θερμού μετάλλου. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εγείρει αντιρρήσεις ως προς τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες προς δωρεάν κατανομή οι οποίες περιλαμβάνονται στο παράρτημα I σημείο Β της παρούσας απόφασης.
(14)
Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του δείκτη αναφοράς για το θερμό μέταλλο στα ΕΜΕ που προτείνονται από την Τσεχική Δημοκρατία, η Επιτροπή σημειώνει ότι η κατανομή στην εγκατάσταση που αναφέρεται στο σημείο Γ με το αναγνωριστικό CZ-existing-CZ-73-CZ-0134-11/M δεν ανταποκρίνεται στο γινόμενο της τιμής του δείκτη αναφοράς θερμού μετάλλου επί το αντίστοιχο ιστορικό επίπεδο δραστηριότητας που σχετίζεται με προϊόν και, ως εκ τούτου, δεν συμφωνεί με το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο α) της απόφασης 2011/278/ΕΕ. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εγείρει αντιρρήσεις ως προς την κατανομή στην εν λόγω εγκατάσταση έως ότου διορθωθεί αυτό το σφάλμα. Επιπλέον, η Επιτροπή σημειώνει ότι η κατανομή στην εγκατάσταση που αναφέρεται στο σημείο Γ με το αναγνωριστικό CZ-existing-CZ-52-CZ-0102-05 λαμβάνει υπόψη διεργασίες που καλύπτονται από τα όρια συστήματος για τον δείκτη αναφοράς του θερμού μετάλλου. Η εγκατάσταση αυτή, ωστόσο, δεν παράγει, αλλά εισάγει θερμό μέταλλο. Λόγω της απουσίας παραγωγής θερμού μετάλλου στην εγκατάσταση με το αναγνωριστικό CZ-existing-CZ-52-CZ-0102-05 και, ως εκ τούτου, της απουσίας αντίστοιχης υποεγκατάστασης δείκτη αναφοράς προϊόντος η οποία θα επέτρεπε τον καθορισμό της κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 10 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, η προτεινόμενη κατανομή δεν συμφωνεί με τους κανόνες κατανομής και ενδέχεται να οδηγήσει σε διπλή προσμέτρηση. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εγείρει αντιρρήσεις ως προς την κατανομή στις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο Γ της παρούσας απόφασης.
(15)
Η Επιτροπή σημειώνει ότι οι εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο Δ της παρούσας απόφασης λαμβάνουν κατανομή βάσει μιας υποεγκατάστασης εκπομπών διεργασίας για την παραγωγή ψευδαργύρου στην υψικάμινο και σχετικές διεργασίες. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι οι εκπομπές που καλύπτονται από την υποεγκατάσταση εκπομπών διεργασίας καλύπτονται ήδη από την υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς προϊόντος για θερμό μέταλλο βάσει της οποίας λαμβάνει επίσης κατανομή μία από τις εγκαταστάσεις και, επομένως, προσμετρώνται διπλά. Η υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς προϊόντος για θερμό μέταλλο καλύπτει σαφώς τις εισροές, τις εκροές και τις αντίστοιχες εκπομπές που σχετίζονται με την παραγωγή θερμού μετάλλου στην υψικάμινο και όλες τις σχετικές διεργασίες, όπως αυτές ορίζονται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας σκωρίας. Επομένως, τα ΕΜΕ που προτείνονται από τη Γερμανία αντιβαίνουν σαφώς στο άρθρο 10 παράγραφος 8 της απόφασης 2011/278/ΕΕ και στην υποχρέωση να αποφεύγεται η διπλή προσμέτρηση των εκπομπών, καθώς ορισμένες εκπομπές προσμετρώνται διπλά στην κατανομή για αυτές τις εγκαταστάσεις. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εγείρει αντιρρήσεις ως προς την κατανομή σ’ αυτές τις εγκαταστάσεις βάσει μιας υποεγκατάστασης εκπομπών διεργασίας για την παραγωγή ψευδαργύρου στην υψικάμινο και σχετικές διεργασίες.
(16)
Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι ο κατάλογος των εγκαταστάσεων που περιέχεται στα γερμανικά ΕΜΕ είναι ελλιπής και, κατά συνέπεια, αντιβαίνει στο άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Ο κατάλογος αυτός δεν περιλαμβάνει τις εγκαταστάσεις που παράγουν πολυμερή, και ιδίως τα S-PVC και E-PVC, καθώς και το μονομερές βινυλοχλωρίδιο (VCM), με τις ποσότητες των δικαιωμάτων που προορίζονται να κατανεμηθούν σε καθεμία από αυτές τις εγκαταστάσεις οι οποίες βρίσκονται εντός της γερμανικής επικράτειας, για τις οποίες ισχύει η εν λόγω οδηγία και οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 5.1 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την ερμηνεία του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, τις οποίες ενέκρινε η επιτροπή κλιματικής αλλαγής στις 18 Μαρτίου 2010. Σχετικά με αυτό το θέμα, η Επιτροπή γνωρίζει την άποψη που προέβαλε η Γερμανία, σύμφωνα με την οποία η παραγωγή πολυμερών, και ιδίως των S-PVC και E-PVC, καθώς και του μονομερούς βινυλοχλωριδίου (VCM), δεν καλύπτεται από το παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα πολυμερή, συμπεριλαμβανομένων των S-PVC, E-PVC και VCM, πληρούν τον ορισμό της αντίστοιχης δραστηριότητας (παραγωγή χύδην οργανικών χημικών ουσιών) που περιέχεται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Ως εκ τούτου, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους βιομηχανικούς κλάδους, συνάχθηκαν αντίστοιχοι δείκτες αναφοράς προϊόντος για τα S-PVC και E-PVC, καθώς και για το VCM, οι οποίοι ορίζονται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ.
(17)
Η Επιτροπή σημειώνει ότι το γεγονός ότι ο γερμανικός κατάλογος εγκαταστάσεων είναι ελλιπής έχει αδικαιολόγητες επιπτώσεις ως προς την κατανομή με βάση την υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας όσον αφορά τις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο Ε της παρούσας απόφασης και οι οποίες εξάγουν θερμότητα σε εγκαταστάσεις που παράγουν χύδην οργανικές χημικές ουσίες. Αν και μόνο οι εξαγωγές θερμότητας σε εγκαταστάσεις ή άλλες οντότητες που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ συνεπάγονται δωρεάν κατανομή με βάση την υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας, στα γερμανικά ΕΜΕ, οι εξαγωγές θερμότητας σε εγκαταστάσεις που διενεργούν δραστηριότητες οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παραρτήματος I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ λαμβάνονται υπόψη για την κατανομή στις εγκαταστάσεις που περιέχονται στο παράρτημα I σημείο Ε της παρούσας απόφασης. Ως εκ τούτου, οι προτεινόμενες κατανομές στις εγκαταστάσεις που περιέχονται στο παράρτημα I σημείο Ε δεν συμφωνούν με τους κανόνες κατανομής. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εγείρει αντιρρήσεις ως προς την κατανομή στις εγκαταστάσεις που περιέχονται στο παράρτημα I σημείο Ε της παρούσας απόφασης.
(18)
Σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 9α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, η Επιτροπή δημοσίευσε μέσω της απόφασης 2010/634/ΕΕ (4) την απόλυτη ποσότητα δικαιωμάτων για ολόκληρη την Ένωση κατά την περίοδο 2013 έως 2020. Στο πλαίσιο αυτό, η ποσότητα που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ βασίζεται στις συνολικές ποσότητες δικαιωμάτων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής όσον αφορά τα εθνικά σχέδια κατανομής τους για την περίοδο 2008 έως 2012. Ωστόσο, μετά το τέλος της περιόδου εμπορίας 2008 έως 2012, ήρθαν στη διάθεση της Επιτροπής πρόσθετες πληροφορίες και πιο ακριβή δεδομένα, ιδίως όσον αφορά την ποσότητα των δικαιωμάτων που εκδίδονται σε νεοεισερχόμενους από τα αποθέματα για νεοεισερχόμενους των κρατών μελών, καθώς και τη χρήση των δικαιωμάτων στις προβλέψεις των κρατών μελών για έργα κοινής εφαρμογής, οι οποίες καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης 2006/780/ΕΚ της Επιτροπής (5). Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την προσαρμογή της ποσότητας των δικαιωμάτων σε επίπεδο ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 9α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, και ιδίως τις παραγράφους 1 και 4, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα σχετικά με το δυναμικό θέρμανσης του πλανήτη για τα αέρια θερμοκηπίου σύμφωνα με τις αποφάσεις C(2011)3798 και C(2012)497 της Επιτροπής, και να γίνει δεκτή η μονομερής ένταξη πρόσθετων αερίων θερμοκηπίου και δραστηριοτήτων από την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με το άρθρο 24 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθώς και η εξαίρεση από το ΣΕΔΕ της ΕΕ εγκαταστάσεων με χαμηλές εκπομπές από τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τις Κάτω Χώρες, την Ισπανία, τη Σλοβενία και την Ιταλία, σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
(19)
Επιπρόσθετα, σε ό,τι αφορά την απόλυτη ποσότητα δικαιωμάτων για ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και η επέκταση του ΣΕΔΕ της ΕΕ στις χώρες ΕΟΧ-ΕΖΕΣ. Σύμφωνα με το παράρτημα III σημείο 8 της πράξης για τους όρους προσχώρησης της Δημοκρατίας της Κροατίας και τις προσαρμογές της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, η ποσότητα που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ αυξάνεται λόγω της προσχώρησης της Κροατίας κατά την ποσότητα δικαιωμάτων που εκπλειστηριάζει η Κροατία σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Η ενσωμάτωση στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) της οδηγίας 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και της απόφασης 2011/278/ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 2011/745/ΕΕ της Επιτροπής (7), μέσω της απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 152/2012 (8), συνεπάγεται αύξηση της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων εκπομπής στο πλαίσιο του ΣΕΔΕ της ΕΕ ως σύνολο, σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 9α της οδηγίας 20003/87/ΕΚ. Είναι επομένως απαραίτητο να ληφθούν υπόψη στη συμφωνία για τον ΕΟΧ τα σχετικά αριθμητικά στοιχεία που παρέχονται από τις χώρες ΕΟΧ-ΕΖΕΣ στο μέρος Α του προσαρτήματος της εν λόγω οδηγίας.
(20)
Επομένως, η οδηγία 2010/634/EE θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(21)
Το 2014 και για κάθε μεταγενέστερο έτος, η συνολική ποσότητα δικαιωμάτων που ορίστηκε για το 2013 βάσει των άρθρων 9 και 9α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ μειώνεται κατά γραμμικό συντελεστή 1,74 % σε σχέση με το 2010 και, ως εκ τούτου, ανέρχεται σε 38 264 246 δικαιώματα.
(22)
Το άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ περιορίζει τη μέγιστη ετήσια ποσότητα δικαιωμάτων που συνιστά τη βάση υπολογισμού των δωρεάν κατανομών σε εγκαταστάσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από το άρθρο 10α παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Το όριο αυτό αποτελείται από δύο στοιχεία τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθένα από τα οποία έχει προσδιοριστεί από την Επιτροπή με βάση τις ποσότητες που καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 9α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, τα δεδομένα που δημοσιοποιούνται στο μητρώο της Ένωσης και τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη· συγκεκριμένα, τα στοιχεία αυτά αφορούν το μερίδιο των εκπομπών από παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος και τις άλλες, μη επιλέξιμες για δωρεάν κατανομή εγκαταστάσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 10α παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθώς και τις ελεγμένες εκπομπές κατά την περίοδο 2005 έως 2007 από εγκαταστάσεις που περιλαμβάνονται στο ΣΕΔΕ της ΕΕ μόνο από το 2013 και εφεξής, όταν αυτές είναι διαθέσιμες, λαμβανομένων υπόψη των τελευταίων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με το δυναμικό θέρμανσης του πλανήτη για τα αέρια θερμοκηπίου.
(23)
Η υπέρβαση του ορίου που καθορίζεται από το άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ δεν επιτρέπεται, ενώ το όριο αυτό διασφαλίζεται μέσω της εφαρμογής ενός ετήσιου διατομεακού διορθωτικού συντελεστή ο οποίος, εφόσον είναι αναγκαίο, μειώνει ομοιόμορφα τον αριθμό δικαιωμάτων σε όλες τις εγκαταστάσεις που είναι επιλέξιμες για δωρεάν κατανομή. Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη αυτόν τον συντελεστή όταν αποφασίζουν σχετικά με τις τελικές ετήσιες ποσότητες κατανομής σε εγκαταστάσεις με βάση τις προκαταρκτικές κατανομές και την παρούσα απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, η Επιτροπή υποχρεούται να καθορίζει τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή· ο καθορισμός αυτός γίνεται με σύγκριση του αθροίσματος των προκαταρκτικών συνολικών ετήσιων ποσοτήτων προς δωρεάν κατανομή τις οποίες υποβάλλουν τα κράτη μέλη με το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5, κατά τον τρόπο που περιγράφεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 της απόφασης 2011/278.ΕΕ.
(24)
Μετά την ενσωμάτωση στη συμφωνία για τον ΕΟΧ της οδηγίας 2009/29/ΕΚ μέσω της απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 152/2012, θα τεθούν σε εφαρμογή στις χώρες ΕΟΧ-ΕΖΕΣ το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, οι εναρμονισμένοι κανόνες κατανομής και ο διατομεακός διορθωτικός συντελεστής. Είναι επομένως απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι προκαταρκτικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν κατά την περίοδο 2013 έως 2020, όπως αυτές καθορίζονται από τις αποφάσεις της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, της 10ης Ιουλίου 2013, σχετικά με τα ΕΜΕ της Ισλανδίας, της Νορβηγίας και του Λιχτενστάιν.
(25)
Το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ είναι 809 315 756 δικαιώματα για το 2013. Για να καταλήξει σ’ αυτό το όριο, η Επιτροπή συνέλεξε αρχικά από τα κράτη μέλη και τις χώρες ΕΟΧ-ΕΖΕΣ στοιχεία σχετικά με το αν οι διάφορες εγκαταστάσεις πληρούν τις προϋποθέσεις για να θεωρηθούν παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος ή άλλου είδους εγκαταστάσεις οι οποίες καλύπτονται από το άρθρο 10α παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Στη συνέχεια, η Επιτροπή καθόρισε το μερίδιο των εκπομπών για την περίοδο 2005 έως 2007 από τις εγκαταστάσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από την εν λόγω διάταξη, αλλά περιλαμβάνονται στο ΣΕΔΕ της ΕΕ για την περίοδο 2008 έως 2012. Ακολούθως, η Επιτροπή εφάρμοσε αυτό το μερίδιο ύψους 34,78289436 % στην ποσότητα που καθορίστηκε με βάση το άρθρο 9 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (1 976 784 044 δικαιώματα). Στο αποτέλεσμα αυτού του υπολογισμού, η Επιτροπή πρόσθεσε κατόπιν 121 733 050 δικαιώματα, με βάση τις μέσες ετήσιες ελεγμένες εκπομπές των αντίστοιχων εγκαταστάσεων για την περίοδο 2005 έως 2007, λαμβάνοντας υπόψη το αναθεωρημένο πεδίο εφαρμογής του ΣΕΔΕ της ΕΕ από το 2013 και μετά. Κατά τη διεργασία αυτή, η Επιτροπή χρησιμοποίησε στοιχεία που παρείχαν τα κράτη μέλη και οι χώρες του ΕΟΧ-ΕΖΕΣ για την προσαρμογή του ανώτατου ορίου. Στις περιπτώσεις όπου δεν υπήρχαν διαθέσιμες ετήσιες ελεγμένες εκπομπές για την περίοδο 2005-2007, η Επιτροπή πραγματοποίησε αναγωγή, στον βαθμό που ήταν δυνατόν, των σχετικών στοιχείων από ελεγμένες εκπομπές σε μεταγενέστερα έτη, εφαρμόζοντας αντίστροφα τον συντελεστή 1,74 %. Η Επιτροπή συμβουλεύτηκε και έλαβε επιβεβαίωση από τις αρχές των κρατών μελών σχετικά με τα στοιχεία και τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για αυτόν τον σκοπό. Το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, συγκρινόμενο με το άθροισμα των προκαταρκτικών ετήσιων ποσοτήτων προς δωρεάν κατανομή, χωρίς εφαρμογή των συντελεστών που αναφέρονται στο παράρτημα VI της απόφασης 2011/278/ΕΕ, δίνει τον ετήσιο διατομεακό διορθωτικό συντελεστή, όπως αυτός ορίζεται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
(26)
Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση θα παρέχει μια πιο σφαιρική άποψη όσον αφορά τον αριθμό των δικαιωμάτων που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν, η Επιτροπή είναι σε θέση να εκτιμήσει καλύτερα την ποσότητα των δικαιωμάτων προς πλειστηριασμό σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Λαμβανομένου υπόψη του ορίου που καθορίζεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, της κατανομής όσον αφορά την παραγωγή θερμότητας σύμφωνα με το άρθρο 10α παράγραφος 4, η οποία προσδιορίζεται στον παρακάτω πίνακα, και του μεγέθους του αποθεματικού για νεοεισερχόμενους, η Επιτροπή εκτιμά ότι η ποσότητα των δικαιωμάτων προς πλειστηριασμό για την περίοδο 2013 έως 2020 είναι 8 176 193 157.
(27)
Στον παρακάτω πίνακα προσδιορίζεται η ετήσια κατανομή όσον αφορά την παραγωγή θερμότητας σύμφωνα με το άρθρο 10α παράγραφος 4 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
Έτος
Δωρεάν κατανομή βάσει του άρθρου 10α παράγραφος 4 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ
2013
104 326 872
2014
93 819 860
2015
84 216 053
2016
75 513 746
2017
67 735 206
2018
60 673 411
2019
54 076 655
2020
47 798 754
(28)
Με βάση τα ΕΜΕ, τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή και τον γραμμικό συντελεστή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβούν στον καθορισμό της τελικής ετήσιας ποσότητας δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν για κάθε έτος κατά την περίοδο 2013 έως 2020. Η τελική ετήσια ποσότητα των δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπής θα πρέπει να καθορίζεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, την οδηγία 2003/87/ΕΚ, την απόφαση 2011/278/ΕΕ και τις λοιπές σχετικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης. Παρομοίως, οι χώρες ΕΟΧ-ΕΖΕΣ θα πρέπει να προβούν στον καθορισμό της τελικής ετήσιας ποσότητας δικαιωμάτων που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ σε εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς τους με βάση τα ΕΜΕ τους, τον διατομεακό διορθωτικό συντελεστή και τον γραμμικό συντελεστή.
(29)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων σε εγκαταστάσεις που καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ βάσει των εναρμονισμένων ενωσιακών κανόνων δεν προσφέρει επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα σε επιχειρήσεις που έχουν τη δυνατότητα να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό και να επηρεάσουν το ενδοενωσιακό εμπόριο. Βάσει του ενωσιακού δικαίου, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να πραγματοποιούν δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων και δεν μπορούν να επιλέξουν να εκπλειστηριάσουν τις αντίστοιχες ποσότητες. Επομένως, οι αποφάσεις των κρατών μελών σχετικά με τη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι συνεπάγονται κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο 1
1. Η εγγραφή των εγκαταστάσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της παρούσας απόφασης στους καταλόγους εγκαταστάσεων που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και οι οποίοι υποβάλλονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθώς και οι αντίστοιχες προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εν λόγω εγκαταστάσεις, απορρίπτονται.
2. Δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιήσει τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που υποβάλλονται για τις εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς του οι οποίες περιλαμβάνονται στους καταλόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I σημείο Α της παρούσας απόφασης, πριν από τον καθορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, στον βαθμό που η τροποποίηση συνίσταται στον αποκλεισμό τυχόν αύξησης στην κατανομή η οποία δεν προβλέπεται στην εν λόγω απόφαση.
Δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιήσει τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς του οι οποίες περιλαμβάνονται στους καταλόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I σημείο Β της παρούσας απόφασης, πριν από τον καθορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, στον βαθμό που η τροποποίηση συνίσταται στον αποκλεισμό τυχόν κατανομής με βάση τον δείκτη αναφοράς του θερμού μετάλλου σε εγκαταστάσεις που εισάγουν θερμό μέταλλο, όπως ορίζεται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ, για περαιτέρω επεξεργασία. Όταν αυτό οδηγεί σε αύξηση της προκαταρκτικής συνολικής ετήσιας ποσότητας δικαιωμάτων εκπομπής σε μια εγκατάσταση η οποία παράγει και εξάγει θερμό μέταλλο σε μια εγκατάσταση η οποία αναφέρεται στο παράρτημα I σημείο Β της παρούσας απόφασης, δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που το αντίστοιχο κράτος μέλος τροποποιήσει αναλόγως την προκαταρκτική συνολική ετήσια ποσότητα της εν λόγω εγκατάστασης που παράγει και εξάγει θερμό μέταλλο.
Δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιήσει τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς του οι οποίες περιλαμβάνονται στους καταλόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I σημείο Γ της παρούσας απόφασης, πριν από τον καθορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, στον βαθμό που η τροποποίηση συνίσταται στην προσαρμογή της κατανομής ώστε να συμφωνεί με το άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο α) της απόφασης 2011/278/ΕΕ και στον αποκλεισμό τυχόν κατανομής για διεργασίες οι οποίες καλύπτονται από τα όρια συστήματος για τον δείκτη αναφοράς του θερμού μετάλλου, όπως αυτά ορίζονται στο παράρτημα I της απόφασης 2011/278/ΕΕ, σε μια εγκατάσταση που δεν παράγει, αλλά εισάγει θερμό μέταλλο, κάτι που ειδάλλως θα οδηγούσε σε διπλή προσμέτρηση.
Δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιήσει τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς του οι οποίες περιλαμβάνονται στους καταλόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I σημείο Δ της παρούσας απόφασης, πριν από τον καθορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, στον βαθμό που η τροποποίηση συνίσταται στον αποκλεισμό τυχόν κατανομής βάσει μιας υποεγκατάστασης εκπομπών διεργασίας για την παραγωγή ψευδαργύρου στην υψικάμινο και σχετικές διεργασίες. Όταν αυτό οδηγεί σε αύξηση της προκαταρκτικής κατανομής κάτω από την υποεγκατάσταση δείκτη αναφοράς θερμότητας ή καυσίμου σε μια εγκατάσταση με υψικάμινο η οποία αναφέρεται στο παράρτημα I σημείο Δ της παρούσας απόφασης, δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που το αντίστοιχο κράτος μέλος τροποποιήσει αναλόγως την προκαταρκτική συνολική ετήσια ποσότητα της εν λόγω εγκατάστασης.
Δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος τροποποιήσει τις προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εγκαταστάσεις εντός της επικράτειάς του οι οποίες περιλαμβάνονται στους καταλόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα I σημείο Ε της παρούσας απόφασης, πριν από τον καθορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, στον βαθμό που η τροποποίηση συνίσταται στον αποκλεισμό τυχόν κατανομής για εξαγωγή θερμότητας σε εγκαταστάσεις που παράγουν πολυμερή, όπως τα S-PVC και E-PVC, καθώς και το VCM.
3. Κάθε τροποποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 κοινοποιείται το συντομότερο δυνατόν στην Επιτροπή, ενώ ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβεί στον προσδιορισμό της τελικής συνολικής ετήσιας ποσότητας για κάθε έτος από το 2013 έως το 2020 σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 9 της απόφασης 2011/278/ΕΕ έως ότου γίνουν αποδεκτές τροποποιήσεις.
Άρθρο 2
Με την επιφύλαξη του άρθρου 1, δεν εγείρονται αντιρρήσεις σε σχέση με τους καταλόγους εγκαταστάσεων που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και οι οποίοι υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, καθώς και τις αντίστοιχες προκαταρκτικές συνολικές ετήσιες ποσότητες δικαιωμάτων εκπομπής που πρόκειται να κατανεμηθούν δωρεάν στις εν λόγω εγκαταστάσεις.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Άρθρο 3
Το άρθρο 1 της απόφασης 2010/634/ΕΕ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 1
Βάσει των άρθρων 9 και 9α της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, η συνολική ποσότητα εκχωρητέων δικαιωμάτων εκπομπής από το 2013 και εφεξής, η οποία μειώνεται γραμμικά κάθε έτος σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, ανέρχεται σε 2 084 301 856 δικαιώματα.».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΔΙΑΤΟΜΕΑΚΟΣ ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ
Άρθρο 4
Ο ενιαίος διατομεακός διορθωτικός συντελεστής, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 10α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 της απόφασης 2011/278/ΕΕ, ορίζεται στο παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 5 Σεπτεμβρίου 2013.