SMĚRNICE RADY 2014/107/EU
ze dne 9. prosince 2014,
kterou se mění směrnice 2011/16/EU, pokud jde o povinnou automatickou výměnu informací v oblasti daní
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 115 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V posledních letech výrazně narostly problémy způsobené přeshraničními daňovými podvody a úniky a dostaly se do středu pozornosti v Unii i ve světě. Neoznámené a nezdaněné příjmy značně snižují daňové příjmy členských států. Proto je naléhavě nutné zvýšit účinnost a efektivnost výběru daní. Automatická výměna informací představuje v tomto ohledu významný nástroj a Komise ve svém sdělení ze dne 6. prosince 2012 obsahujícím akční plán pro posílení boje proti daňovým podvodům a únikům zdůraznila nutnost důsledně prosazovat automatickou výměnu informací jako budoucí evropský a mezinárodní standard pro transparentnost a výměnu informací v daňové oblasti.
(2)
Význam automatické výměny informací jakožto prostředku pro boj proti přeshraničním daňovým podvodům a únikům byl nedávno uznán také na mezinárodní úrovni (G20 a G8). V návaznosti na jednání, která proběhla mezi Spojenými státy americkými a dalšími zeměmi, včetně všech členských států, o dvoustranných dohodách o automatické výměně informací k provedení zákona Spojených států amerických o podávání informací o zahraničních účtech pro daňové účely (obecně známého jako „FATCA“ - Foreign Account Tax Compliance Act), pověřila skupina G20 Organizaci pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD), aby na základě uvedených dohod vypracovala jednotný globální standard pro automatickou výměnu informací v daňové oblasti.
(3)
Evropská rada dne 22. května 2013 požádala o rozšíření automatické výměny informací na úrovni Unie i na úrovni celosvětové s cílem bojovat proti daňovým podvodům, daňovým únikům a agresivnímu daňovému plánování. Rovněž uvítala pokračující úsilí vyvíjené v rámci skupin G20, G8 a v rámci OECD, zaměřené na vypracování globálního standardu pro automatickou výměnu informací o finančních účtech v daňové oblasti.
(4)
V únoru 2014 vydala OECD hlavní prvky globálního standardu pro automatickou výměnu informací o finančních účtech v daňové oblasti, totiž modelovou dohodu příslušných orgánů a společný standard pro oznamování, které následně potvrdili ministři financí a guvernéři centrálních bank skupiny G20. V červenci 2014 vydala Rada OECD úplný globální standard obsahující také zbývající prvky, totiž komentáře k modelové dohodě příslušných orgánů a společnému standardu pro oznamování a informačnětechnologické podmínky pro uplatňování globálního standardu. Celý globální standard potvrdili ministři financí a guvernéři centrálních bank skupiny G20 v září 2014.
(5)
Směrnice Rady 2011/16/EU (2) již stanoví povinnou automatickou výměnu informací mezi členskými státy u konkrétních kategorií příjmu a majetku, zejména nefinanční povahy, které daňoví poplatníci drží v jiných členských státech než ve státě, v němž jsou rezidenty. Rovněž zavádí postupný přístup k posílení automatické výměny informací postupným rozšiřováním o nové kategorie příjmu a majetku a odstranění podmínky, že se informace musí předávat, pouze pokud jsou dostupné. Vzhledem k rozšířeným možnostem investovat v zahraničí do širokého spektra finančních produktů však nyní účinnost stávajících nástrojů správní spolupráce v oblasti daní na úrovni Unie a na mezinárodní úrovni při boji proti přeshraničním daňovým podvodům a únikům klesá.
(6)
Jak zdůraznila žádost Evropské rady, s rozšířením automatické výměny informací, jak je stanoveno již v čl. 8 odst. 5 směrnice 2011/16/EU, je vhodné pokročit i ve vztahu k rezidentům jiných členských států. Iniciativa Unie zajistí ucelený, jednotný a komplexní celounijní přístup v oblasti automatické výměny informací na vnitřním trhu, což by vedlo k úsporám nákladů jak daňových správ, tak i hospodářských subjektů.
(7)
Skutečnost, že členské státy uzavřely dohody se Spojenými státy americkými v souvislosti se zákonem FATCA nebo jsou blízko uzavření takových dohod, znamená, že tyto členské státy nabízejí nebo budou nabízet širší spolupráci ve smyslu článku 19 směrnice 2011/16/EU a jsou nebo budou povinny tuto širší spolupráci nabídnout i jiným členským státům.
(8)
Uzavření paralelních a nekoordinovaných dohod členskými státy podle článku 19 směrnice 2011/16/EU by mohlo vést k narušení, které by nepříznivě ovlivnilo řádné fungování vnitřního trhu. Rozšířená automatická výměna informací, která by vycházela z celounijního právního nástroje, by odstranila potřebu členských států uplatnit uvedený článek s cílem uzavřít dvoustranné nebo mnohostranné dohody, které mohou být považovány za přiměřené ve stejné věci, chybí-li relevantní právní předpisy Unie.
(9)
Za účelem minimalizace nákladů a administrativní zátěže pro daňové správy i hospodářské subjekty je rovněž nutné zajistit, aby rozšířená oblast působnosti automatické výměny informací v rámci Unie byla v souladu s mezinárodním vývojem. K dosažení tohoto cíle by členské státy měly vyžadovat, aby jejich finanční instituce uplatňovaly pravidla oznamování a náležité péče, která jsou v plném souladu s pravidly obsaženými ve společném standardu pro oznamování vypracovaném OECD. Oblast působnosti článku 8 směrnice 2011/16/EU by navíc měla být rozšířena tak, aby se vztahovala na tytéž informace jako modelová dohoda příslušných orgánů a společný standard pro oznamování, které vypracovala OECD. Očekává se, že by každý členský stát měl pouze jeden seznam vnitrostátně určených neoznamujících finančních institucí a vyňatých účtů, který by používal při uplatňování této směrnice i při uplatňování jiných dohod provádějících globální standard.
(10)
Kategorie oznamujících finančních institucí a oznamovaných účtů, na něž se vztahuje tato směrnice, jsou vymezeny tak, aby omezovaly možnosti daňových poplatníků vyhnout se oznamování tím, že majetek přesunou do finančních institucí nebo jej investují do finančních produktů nespadajících do oblasti působnosti této směrnice. Z oblasti působnosti této směrnice by měly být však vyňaty některé finanční instituce a finanční účty, u nichž je nízké riziko, že budou použity k daňovému úniku. Prahové hodnoty by neměly být obecně do této směrnice začleněny, neboť rozdělením účtů do různých finančních institucí by je bylo možné snadno obejít. Za účelem řešení situací, kdy se daňový poplatník snaží skrýt kapitál, který je sám o sobě příjmem nebo majetkem, z něhož nebyla odvedena daň, by se finanční informace, které jsou předmětem oznamovací povinnosti a výměny, měly týkat nejen všech příslušných příjmů (úroků, dividend a obdobných typů příjmů), ale také zůstatků na účtech a výnosů z prodeje finančního majetku. Zpracování informací podle této směrnice je proto nezbytné a přiměřené k tomu, aby byly daňové orgány členských států schopny správně a jednoznačně určit dotčené daňové poplatníky a spravovat a vymáhat své daňové právní předpisy v přeshraničních situacích, odhadnout pravděpodobnost daňového úniku a vyhnout se zbytečnému dalšímu šetření.
(11)
Oznamující finanční instituce by mohly své informační povinnosti vůči jednotlivým oznamovaným osobám splnit tím, že budou postupovat podle podrobných pravidel komunikace, včetně četnosti komunikace, které jsou v souladu s vnitrostátním právem stanoveny v jejich vnitřních postupech.
(12)
Oznamující finanční instituce, zasílající členské státy a přijímající členské státy coby správci údajů by neměly informace zpracovávané podle této směrnice uchovávat déle, než je pro dosažení účelů této směrnice nezbytné. S ohledem na rozdíly v právních předpisech členských států by měla být maximální doba uchovávání určena podle promlčecích lhůt stanovených v daňových právních předpisech členského státu každého správce údajů.
(13)
Při provádění této směrnice by členské státy měly využívat komentáře k modelové dohodě příslušných orgánů a společnému standardu pro oznamování, jež vypracovala OECD, jako zdroj objasnění a výkladu a s cílem zajistit konzistentní uplatňování v členských státech. Opatření Unie v této oblasti by i nadále měla zvláště zohledňovat budoucí vývoj na úrovni OECD.
(14)
Podmínka, že k automatické výměně dochází v závislosti na dostupnosti požadovaných informací, jak je stanoveno v čl. 8 odst. 1 směrnice 2011/16/EU, by se neměla vztahovat na nové položky vložené touto směrnicí do směrnice 2011/16/EU.
(15)
Odkaz na prahovou hodnotu v čl. 8 odst. 3 směrnice 2011/16/EU by měl být odstraněn, neboť tuto prahovou hodnotu není možné v praxi dodržovat.
(16)
Přezkum podmínky dostupnosti, který má být proveden v roce 2017, by měl být rozšířen na všech pět kategorií uvedených v čl. 8 odst. 1 směrnice 2011/16/EU, aby mohly být posouzeny argumenty pro výměnu informací všemi členskými státy ve všech těchto kategoriích.
(17)
Tato směrnice dodržuje základní práva a ctí zásady uznávané zejména Listinou základních práv Evropské unie, včetně práva na ochranu osobních údajů.
(18)
Jelikož cíle této směrnice, totiž účinné správní spolupráce mezi členskými státy za podmínek slučitelných s řádným fungováním vnitřního trhu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, ale spíše jej může být z důvodu požadované jednotnosti a efektivnosti lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(19)
S ohledem na stávající strukturální rozdíly by Rakousku mělo být umožněno, aby první automatickou výměnu informací podle této směrnice uskutečnilo do 30. září 2018 místo do 30. září 2017.
(20)
Směrnice 2011/16/EU by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Směrnice 2011/16/EU se mění takto:
1)
V článku 3 se bod 9 nahrazuje tímto:
„9.
‚automatickou výměnou‘ systematické sdělování předem určených informací o rezidentech jiných členských států příslušnému členskému státu, jehož jsou rezidenty bez předchozí žádosti a v předem stanovených pravidelných intervalech. V souvislosti s článkem 8 se dostupnými informacemi rozumějí informace v daňových záznamech sdělujícího členského státu, jež lze získat postupy pro shromažďování a zpracovávání informací v daném členském státě. Zvýrazněné termíny použité v čl. 8 odst. 3a a 7a, čl. 21 odst. 2 a čl. 25 odst. 2 a 3 je třeba chápat ve smyslu odpovídajících definic obsažených v příloze I;“
.
2)
Článek 8 se mění takto:
a)
Odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušný orgán členského státu může příslušnému orgánu kteréhokoli jiného členského státu sdělit, že si nepřeje dostávat informace o jedné kategorii nebo několika kategoriích příjmu a majetku uvedených v odstavci 1. Uvědomí o tom rovněž Komisi.
Jestliže členský stát neuvědomí Komisi o žádné kategorii, o níž má informace dostupné, lze mít za to, že si nepřeje dostávat informace podle odstavce 1.“
b)
Vkládá se nový odstavec, který zní:
„3a. Každý členský stát přijme nezbytná opatření, aby od svých oznamujících finančních institucí vyžadoval plnění pravidel oznamování a náležité péče obsažených v přílohách I a II a aby zajistil účinné provedení a dodržování uvedených pravidel v souladu s přílohou I oddílem IX.
Podle použitelných pravidel oznamování a náležité péče obsažených v přílohách I a II sdělí příslušný orgán každého členského státu ve lhůtě stanovené v odst. 6 písm. b) v rámci automatické výměny příslušnému orgánu kteréhokoli jiného členského státu tyto informace týkající se oznamovaného účtu s ohledem na daňová období od 1. ledna 2016:
a)
jméno, adresu, daňové identifikační číslo nebo čísla a datum a místo narození (v případě fyzické osoby) každé oznamované osoby, která je majitelem takového účtu; je-li majitelem účtu subjekt, který je po uplatnění pravidel náležité péče v souladu s přílohami identifikován jako subjekt mající jednu nebo několik ovládajících osob, která nebo které jsou oznamovanou osobou nebo oznamovanými osobami, jméno, adresu a daňové identifikační číslo nebo čísla tohoto subjektu a jméno, adresu, daňové identifikační číslo nebo čísla a datum a místo narození každé oznamované osoby;
b)
číslo účtu (nebo pokud číslo účtu neexistuje, jeho funkční ekvivalent);
c)
název a identifikační číslo (pokud existuje) oznamující finanční instituce;
d)
zůstatek na účtu nebo hodnotu účtu (včetně, v případě pojistné smlouvy s kapitálovou hodnotou nebo smlouvy o pojištění důchodu, taktéž kapitálové hodnoty nebo hodnoty odkupného) ke konci příslušného kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období, nebo pokud byl v tomto roce nebo období účet zrušen, informace o zrušení účtu;
e)
v případě jakéhokoli schovatelského účtu:
i)
celkovou hrubou výši úroku, celkovou hrubou výši dividend a celkovou hrubou výši jiných příjmů plynoucích z prostředků držených na účtu, ve všech uvedených případech vyplacených nebo připsaných na účet (nebo v souvislosti s účtem) v průběhu kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období; a
ii)
celkové hrubé výnosy z prodeje nebo zpětného odkupu finančního majetku vyplacené nebo připsané na účet v průběhu kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období, kdy oznamující finanční instituce působila jako schovatelský správce, makléř, zmocněnec nebo jiný zástupce majitele účtu;
f)
v případě jakéhokoli depozitního účtu celkovou hrubou výši úroku vyplaceného nebo připsaného na účet v průběhu kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období; a
g)
v případě jakéhokoli účtu, který není uveden v písmeni e) nebo f), celkovou hrubou částku vyplacenou nebo připsanou majiteli účtu v souvislosti s účtem v průběhu kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období, kdy je oznamující finanční instituce zavázanou stranou nebo dlužníkem, včetně úhrnné částky zaplacené majiteli účtu za jakýkoli zpětný odkup v průběhu kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období.
Pro účely výměny informací podle tohoto odstavce, není-li v tomto odstavci nebo v přílohách stanoveno jinak, se výše a charakteristika plateb provedených v souvislosti s oznamovaným účtem určí podle vnitrostátních právních předpisů členského státu, který tyto informace sděluje.
Pokud by výměna informací spadala do působnosti odst. 1 písm. c) či jakéhokoli jiného právního nástroje Unie včetně směrnice Rady 2003/48/ES (3), mají první a druhý pododstavec tohoto odstavce přednost před odst. 1 písm. c) i před jakýmkoli jiným právním nástrojem Unie včetně směrnice 2003/48/ES.
(3) Směrnice Rady 2003/48/ES ze dne 3. června 2003 o zdanění příjmů z úspor v podobě úrokových plateb (Úř. věst. L 157, 26.6.2003, s. 38).“" 						
c)
Odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Komise před 1. červencem 2017 předloží zprávu, která bude obsahovat přehled a hodnocení obdržených statistik a informací ohledně otázek, jako jsou správní a další související náklady a přínosy automatické výměny informací a praktické aspekty s tím spojené. Je-li to vhodné, předloží Komise Radě návrh týkající se kategorií a podmínek stanovených v odstavci 1, včetně podmínky, že informace o osobách, které jsou rezidenty jiných členských států, musí být dostupné, nebo položek uvedených v odstavci 3a nebo obojího.
Při projednávání návrhu předloženého Komisí Rada posoudí další posílení účinnosti a fungování automatické výměny informací a zvýšení její úrovně s cílem stanovit, že:
a)
příslušný orgán každého členského státu sdělí automatickou výměnou příslušnému orgánu kteréhokoli jiného členského státu informace týkající se daňových období od 1. ledna 2017 a osob, které jsou rezidenty tohoto jiného členského státu, u všech kategorií příjmu a majetku uvedených v odstavci 1, jak jsou chápány podle vnitrostátních právních předpisů členského státu, který tyto informace sděluje; a
b)
seznamy kategorií a položek uvedené v odstavcích 1 a 3a se rozšíří o další kategorie a položky, včetně licenčních poplatků.“
d)
Odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Informace se sdělují takto:
a)
u kategorií stanovených v odstavci 1 nejméně jednou ročně do šesti měsíců od konce daňového období členského státu, během něhož se staly dostupnými;
b)
u informací stanovených v odstavci 3a každoročně do devíti měsíců od konce kalendářního roku nebo jiného náležitého oznamovacího období, ke kterému se informace vztahují.“
e)
Vkládá se nový odstavec, který zní:
„7a. Pro účely oddílu VIII pododdílu B bodu 1 písm. c) a oddílu VIII pododdílu C bodu 17 písm. g) přílohy I poskytne každý členský stát do 31. července 2015 Komisi seznam subjektů, které mají být považovány za neoznamující finanční instituce, a účtů, které mají být považovány za vyňaté účty. Každý členský stát rovněž Komisi uvědomí o veškerých změnách, k nimž v této souvislosti dojde. Komise zveřejní přehled obdržených informací v Úředním věstníku Evropské unie a dle potřeby jej aktualizuje.
Členské státy zajistí, aby dané typy neoznamujících finančních institucí a vyňatých účtů splňovaly veškeré požadavky stanovené v oddílu VIII pododdílu B bodu 1 písm. c) a oddílu VIII pododdílu C bodu 17 písm. g) přílohy I, a zejména aby status finanční instituce jakožto neoznamující finanční instituce nebo status účtu jakožto vyňatého účtu nemařil účely této směrnice.“
3)
V článku 20 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Automatická výměna informací podle článku 8 probíhá ve standardizovaném elektronickém formátu stanoveném Komisí postupem podle čl. 26 odst. 2, který má usnadnit tuto automatickou výměnu a který vychází ze stávajícího elektronického formátu podle článku 9 směrnice 2003/48/ES, jenž je určen k použití pro všechny druhy automatické výměny informací.“
4)
V článku 21 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Komise odpovídá za veškerý další vývoj sítě CCN, který je nezbytný k umožnění výměny těchto informací mezi členskými státy, a za zajištění bezpečnosti této sítě.
Členské státy odpovídají za veškerý další vývoj svých systémů, který je nezbytný k umožnění výměny těchto informací prostřednictvím sítě CCN, a za zajištění bezpečnosti svých systémů.
Členské státy zajistí, aby každá jednotlivá oznamovaná osoba byla vyrozuměna o narušení bezpečnosti týkající se jejích údajů, pokud by toto narušení mohlo mít nepříznivý dopad na ochranu jejích osobních údajů nebo soukromí.
Členské státy se vzdávají všech nároků na náhradu výdajů vzniklých při použití této směrnice s výjimkou případných odměn pro odborníky.“
5)
Článek 25 směrnice se mění takto:
a)
stávající jediný odstavec článku 25 se označuje jako odstavec 1;
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„2. Pro účely směrnice 95/46/ES se oznamující finanční instituce a příslušné orgány každého členského státu považují za správce údajů.
3. Bez ohledu na odstavec 1 každý členský stát zajistí, aby každá oznamující finanční instituce v jeho jurisdikci informovala každou jednotlivou dotčenou oznamovanou osobu o tom, že informace týkající se této osoby uvedené v čl. 8 odst. 3a budou shromážděny a předány v souladu s touto směrnicí, a aby oznamující finanční instituce poskytla dotyčné fyzické osobě veškeré informace, na něž má právo podle vnitrostátních právních předpisů provádějících směrnici 95/46/ES, v dostatečném předstihu, aby dotyčná fyzická osoba mohla uplatnit svá práva na ochranu údajů, a v každém případě předtím, než daná oznamující finanční instituce oznámí informace uvedené v čl. 8 odst. 3a příslušnému orgánu členského státu, jehož je rezidentem.
4. Informace zpracovávané v souladu s touto směrnicí nejsou uchovávány déle, než je nezbytné pro dosažení účelů této směrnice, a v každém případě v souladu s pravidly členského státu správce údajů upravujícími promlčecí lhůty.“
6)
Vkládají se přílohy I a II tak, jak jsou uvedeny v příloze této směrnice.
Článek 2
1. Členské státy do 31. prosince 2015 přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění.
Použijí tyto předpisy ode dne 1. ledna 2016.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Bez ohledu na čl. 1 bod 2) písm. b) a odstavec 1 tohoto článku použije Rakousko ustanovení této směrnice od 1. ledna 2017 ve vztahu k daňovým obdobím počínajícím dnem 1. ledna 2017.
3. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 9. prosince 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/107/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 9ης Δεκεμβρίου 2014
για την τροποποίηση της οδηγίας 2011/16/ΕΕ όσον αφορά την υποχρεωτική αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών στον φορολογικό τομέα
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 115,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, (1)
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τα τελευταία έτη, το πρόβλημα της διασυνοριακής φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής έχει ενταθεί σημαντικά και η επίλυσή του αποτελεί μείζονα προτεραιότητα τόσο σε ενωσιακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα αδήλωτα και μη φορολογηθέντα εισοδήματα μειώνουν σημαντικά τα εθνικά φορολογικά έσοδα. Η αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη είσπραξη φόρων αποτελεί, ως εκ τούτου, επείγουσα ανάγκη. Η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τον σκοπό αυτό, και η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της 6ης Δεκεμβρίου 2012, η οποία περιελάμβανε σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της καταπολέμησης της φορολογικής απάτης και της φοροδιαφυγής, υπογράμμισε την ανάγκη να προωθηθεί δυναμικά η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών ως μελλοντικό ευρωπαϊκό και διεθνές πρότυπο για τη διαφάνεια και την ανταλλαγή πληροφοριών σε φορολογικά θέματα.
(2)
Η σημασία της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών ως μέσου καταπολέμησης της διασυνοριακής φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής αναγνωρίστηκε προσφάτως και σε διεθνές επίπεδο (Ομάδες G20 και G8). Κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και αρκετών άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένων όλων των κρατών μελών, για διμερείς συμφωνίες αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών προς εφαρμογή του Νόμου περί Φορολογικής Συμμόρφωσης Λογαριασμών της Αλλοδαπής (ευρύτερα γνωστός ως «FATCA») των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) έλαβε εντολή από την Ομάδα G20 να διαμορφώσει, βασιζόμενος σε αυτές τις συμφωνίες, ένα ενιαίο παγκόσμιο πρότυπο για την αυτόματη ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών.
(3)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 22ας Μαΐου 2013 ζήτησε την επέκταση της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών σε ενωσιακό και παγκόσμιο επίπεδο, επιδιώκοντας την καταπολέμηση της φορολογικής απάτης, της φοροδιαφυγής και του επιθετικού φορολογικού σχεδιασμού. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρέτισε επίσης τις εν εξελίξει προσπάθειες που καταβάλλονται σε επίπεδο G20, G8 και ΟΟΣΑ για τη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου προτύπου για την αυτόματη ανταλλαγή χρηματοοικονομικών πληροφοριών σε φορολογικά θέματα.
(4)
Τον Φεβρουάριο του 2014, ο ΟΟΣΑ κοινοποίησε τα κύρια στοιχεία του παγκόσμιου προτύπου για την αυτόματη ανταλλαγή χρηματοοικονομικών πληροφοριών σε φορολογικά θέματα, δηλαδή την Πρότυπη συμφωνία Αρμόδιων Αρχών και το Κοινό Πρότυπο Αναφοράς, τα οποία στη συνέχεια εγκρίθηκαν από τους Υπουργούς Οικονομικών και τους Διοικητές Κεντρικών Τραπεζών της Ομάδας G20. Τον Ιούλιο του 2014, το Συμβούλιο του ΟΟΣΑ κοινοποίησε το πλήρες παγκόσμιο πρότυπο, συμπεριλαμβανομένων των εναπομενόντων στοιχείων του, δηλαδή των Σχολίων επί της Πρότυπης συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών και επί του Κοινού Προτύπου Αναφοράς, καθώς και τις Λεπτομέρειες Πληροφοριακών Συστημάτων για την εφαρμογή του παγκόσμιου προτύπου. Η δέσμη μέτρων για το παγκόσμιο πρότυπο εγκρίθηκε στο σύνολό της από τους Υπουργούς Οικονομικών και τους Διοικητές Κεντρικών Τραπεζών της Ομάδας G20 τον Σεπτέμβριο του 2014.
(5)
Η οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου (2), ήδη προβλέπει την υποχρεωτική αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών για ορισμένες κατηγορίες εισοδήματος και κεφαλαίου, κυρίως μη χρηματοοικονομικής φύσης, που οι φορολογούμενοι διαθέτουν σε κράτη μέλη διαφορετικά από το κράτος φορολογικής κατοικίας τους. Επίσης, θεσπίζει μια σταδιακή προσέγγιση για την ενίσχυση της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών μέσω της προοδευτικής επέκτασής της σε νέες κατηγορίες εισοδήματος και κεφαλαίου και της άρσης της προϋπόθεσης ότι οι πληροφορίες πρέπει να ανταλλάσσονται μόνον εφόσον είναι διαθέσιμες. Επί του παρόντος, δεδομένων των αυξημένων ευκαιριών για επενδύσεις στο εξωτερικό σε ευρύ φάσμα χρηματοοικονομικών προϊόντων, τα υφιστάμενα ενωσιακά και διεθνή μέσα διοικητικής συνεργασίας στον φορολογικό τομέα έχουν καταστεί λιγότερο αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της διασυνοριακής φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής.
(6)
Όπως τονίστηκε στο αίτημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ενδείκνυται να επισπευσθεί η επέκταση της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών που ήδη προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ στους φορολογικούς κατοίκους άλλων κρατών μελών. Η ανάληψη ενωσιακής πρωτοβουλίας θα διασφαλίσει μια συνεκτική, συνεπή και ολοκληρωμένη προσέγγιση ανά την Ένωση όσον αφορά την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών στην εσωτερική αγορά, η οποία θα οδηγούσε σε μείωση του κόστους τόσο για τις φορολογικές διοικήσεις όσο και για τους οικονομικούς φορείς.
(7)
Το γεγονός ότι τα κράτη μέλη έχουν συνάψει ή αναμένεται να συνάψουν συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σχετικά με τη FATCΑ σημαίνει ότι εκείνα τα κράτη μέλη προβλέπουν ή θα προβλέψουν ευρύτερη συνεργασία κατά την έννοια του άρθρου 19 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ και ότι είναι ή θα είναι υποχρεωμένα να συνεργάζονται εξίσου ευρέως και με άλλα κράτη μέλη.
(8)
Η σύναψη παράλληλων και μη συντονισμένων συμφωνιών από κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρεβλώσεις επιζήμιες για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η εκτεταμένη αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών βάσει ενωσιακής νομοθετικής πράξης θα απάλλασσε τα κράτη μέλη από την υποχρέωση να επικαλούνται αυτό το άρθρο με σκοπό τη σύναψη διμερών ή πολυμερών συμφωνιών για το ίδιο θέμα ελλείψει σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας.
(9)
Προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν το κόστος και το διοικητικό βάρος τόσο για τις φορολογικές διοικήσεις όσο και για τους οικονομικούς φορείς, είναι επίσης σημαντικό να διασφαλιστεί η ευθυγράμμιση του διευρυμένου πεδίου εφαρμογής της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών εντός της Ένωσης με τις διεθνείς εξελίξεις. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, τα κράτη μέλη πρέπει να απαιτούν από τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα την εφαρμογή της υποβολής στοιχείων και των κανόνων δέουσας επιμέλειας, οι οποίοι συνάδουν πλήρως με τους κανόνες που καθορίζονται στο Κοινό Πρότυπο Αναφοράς του ΟΟΣΑ. Επιπλέον, το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ πρέπει να επεκταθεί ώστε να συμπεριλαμβάνει τις ίδιες πληροφορίες που καλύπτουν η Πρότυπη συμφωνία Αρμόδιων Αρχών και το Κοινό Πρότυπο Αναφοράς του ΟΟΣΑ. Αναμένεται από κάθε κράτος μέλος να διαθέτει έναν μόνο ενιαίο κατάλογο εγχωρίως ορισθέντων μη δηλούντων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και εξαιρούμενων λογαριασμών, τον οποίο θα χρησιμοποιεί τόσο κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας όσο και για την εκτέλεση λοιπών συμφωνιών προς εφαρμογή του παγκόσμιου προτύπου.
(10)
Οι κατηγορίες των δηλούντων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των δηλωτέων λογαριασμών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία είναι διαμορφωμένες ώστε να περιορίζονται οι ευκαιρίες των φορολογουμένων να αποφεύγουν να δηλωθούν μεταφέροντας περιουσιακά στοιχεία σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή επενδύοντας σε χρηματοοικονομικά προϊόντα που δεν καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Εντούτοις, ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και λογαριασμοί που παρουσιάζουν χαμηλό κίνδυνο χρησιμοποίησης προς αποφυγή φορολόγησης θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Σε γενικές γραμμές, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει κατώτατα όρια, καθώς αυτά θα μπορούσαν να παρακαμφθούν εύκολα μέσω της διάσπασης λογαριασμών σε διαφορετικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Οι χρηματοοικονομικές πληροφορίες που πρέπει να υποβληθούν και να ανταλλαχθούν δεν θα πρέπει να αφορούν μόνο κάθε σχετικό εισόδημα (τόκοι, μερίσματα και παρόμοια είδη εισοδήματος), αλλά και τα υπόλοιπα λογαριασμών και τα έσοδα από πωλήσεις χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, για την αντιμετώπιση καταστάσεων κατά τις οποίες οι φορολογούμενοι επιδιώκουν την απόκρυψη κεφαλαίου που αποτελεί εισόδημα ή περιουσιακών στοιχείων των οποίων η φορολόγηση έχει αποφευχθεί. Ως εκ τούτου, η επεξεργασία πληροφοριών στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας είναι απαραίτητη και αναλογική προκειμένου οι φορολογικές διοικήσεις των κρατών μελών να είναι σε θέση να ταυτοποιούν ορθά και αδιαμφισβήτητα τους ενδιαφερόμενους φορολογούμενους, να εφαρμόζουν και να επιβάλλουν τη φορολογική τους νομοθεσία σε διασυνοριακές υποθέσεις, να αξιολογούν την πιθανότητα διάπραξης φοροδιαφυγής και να αποφεύγουν κάθε περιττή περαιτέρω έρευνα.
(11)
Τα Δηλούντα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα θα μπορούσαν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους ως προς την ενημέρωση κάθε Δηλωτέου Προσώπου ακολουθώντας τις λεπτομερείς ρυθμίσεις επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητάς της, που προβλέπονται από τις εσωτερικές τους διαδικασίες σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία.
(12)
Τα Δηλούντα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα, τα αποστέλλοντα κράτη μέλη και τα λαμβάνοντα κράτη μέλη, ως υπεύθυνοι επεξεργασίας, πρέπει να διατηρούν τις πληροφορίες που υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με την παρούσα οδηγία μόνο για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την εκπλήρωση των σκοπών της παρούσας οδηγίας. Δεδομένων των διαφορών στη νομοθεσία των κρατών μελών, η μέγιστη περίοδος διατήρησης πρέπει να ορισθεί σε συνάρτηση με τους κανόνες παραγραφής που προβλέπονται στην εθνική φορολογική νομοθεσία κάθε υπεύθυνου επεξεργασίας.
(13)
Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν τα Σχόλια επί της Πρότυπης συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών και επί του Κοινού Προτύπου Αναφοράς του ΟΟΣΑ ως πηγή παραδειγμάτων ή ερμηνείας και προκειμένου να διασφαλίζεται η συνέπεια της εφαρμογής ανά τα κράτη μέλη. Κατά τη δράση της σε αυτόν τον τομέα, η Ένωση πρέπει να συνεχίσει να λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τις μελλοντικές εξελίξεις σε επίπεδο ΟΟΣΑ.
(14)
Η προϋπόθεση ότι η αυτόματη ανταλλαγή μπορεί να υπόκειται στη διαθεσιμότητα των ζητούμενων πληροφοριών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, δεν πρέπει να ισχύει για τα νέα στοιχεία όπως εισάγονται από την παρούσα οδηγία στην οδηγία 2011/16/ΕΕ.
(15)
Η αναφορά σε κατώτατο όριο στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ πρέπει να διαγραφεί, δεδομένου ότι η διαχείριση του ορίου αυτού δημιουργεί προβλήματα στην πράξη.
(16)
Η αναθεώρηση του όρου της διαθεσιμότητας, που θα πραγματοποιηθεί το 2017, πρέπει να επεκταθεί και στις πέντε κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, ώστε να μπορεί να εξεταστεί η περίπτωση ανταλλαγής πληροφοριών από όλα τα κράτη μέλη σε όλες αυτές τις κατηγορίες.
(17)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.
(18)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η αποδοτική διοικητική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών κατά τρόπο συμβατό με τη σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη αλλά λόγω της απαιτούμενης ομοιογένειας και αποτελεσματικότητας, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως ορίζει το άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η οποία προβλέπεται σε αυτό το άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του προαναφερθέντος στόχου.
(19)
Λόγω των υφιστάμενων διαρθρωτικών διαφορών, επιτρέπεται στην Αυστρία να ξεκινήσει για πρώτη φορά την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει της παρούσας οδηγίας έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2018 αντί της 30ής Σεπτεμβρίου 2017.
(20)
Η οδηγία 2011/16/ΕΕ πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Η οδηγία 2011/16/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 3, σημείο 9) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«9) “αυτόματη ανταλλαγή”: η συστηματική κοινοποίηση προκαθορισμένων πληροφοριών σχετικά με φορολογικούς κατοίκους άλλων κρατών μελών στο οικείο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας, χωρίς προηγούμενο αίτημα και ανά προκαθορισμένα τακτά διαστήματα. Στο πλαίσιο του άρθρου 8, ως διαθέσιμες νοούνται οι πληροφορίες των φορολογικών αρχείων του κράτους μέλους που κοινοποιεί τις πληροφορίες, οι οποίες μπορούν να ανακτηθούν σύμφωνα με τις διαδικασίες συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών αυτού του κράτους μέλους. Στο πλαίσιο του άρθρου 8 παράγραφος 3α του άρθρου 8 παράγραφος 7α, του άρθρου 21 παράγραφος 2 και του άρθρου 25 παράγραφοι 2 και 3, κάθε όρος γραμμένος με κεφαλαία γράμματα έχει τη σημασία που αποδίδεται στους αντίστοιχους ορισμούς που καθορίζονται στο παράρτημα I.»
.
2)
Το άρθρο 8 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους μπορεί να δηλώνει στην αρμόδια αρχή οιουδήποτε άλλου κράτους μέλους ότι δεν επιθυμεί να λαμβάνει πληροφορίες για μία ή μερικές από τις κατηγορίες εισοδήματος και κεφαλαίου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.
Ένα κράτος μέλος μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν επιθυμεί να λαμβάνει πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν δεν ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με οιαδήποτε μεμονωμένη κατηγορία για την οποία διαθέτει πληροφορίες.»
.
β)
Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να απαιτεί από τα Δηλούντα Χρηματοπιστωτικά του Ιδρύματα να εφαρμόζουν την υποβολή στοιχείων και τους κανόνες δέουσας επιμέλειας που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα I και ΙΙ και να διασφαλίζουν την αποτελεσματική και σύμφωνη εφαρμογή αυτών των κανόνων βάσει του τμήματος IX του παραρτήματος I.
Δυνάμει των εφαρμοστέων κανόνων υποβολής στοιχείων και δέουσας επιμέλειας που περιέχονται στα παραρτήματα I και ΙΙ, η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή οιουδήποτε άλλου κράτους μέλους, με αυτόματη ανταλλαγή και εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 6, τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τις φορολογικές περιόδους από την 1η Ιανουαρίου 2016 και εξής όσον αφορά έναν Δηλωτέο Λογαριασμό:
α)
το όνομα, τη διεύθυνση, τον/τους ΑΦΜ και την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης (στην περίπτωση φυσικού προσώπου) κάθε Δηλωτέου Προσώπου που είναι Δικαιούχος Λογαριασμού και, στην περίπτωση οντότητας η οποία είναι Δικαιούχος Λογαριασμού και για την οποία, κατόπιν εφαρμογής κανόνων δέουσας επιμέλειας σύμφωνων προς τα παραρτήματα, διαπιστώνεται ότι διαθέτει ένα ή περισσότερα Ελέγχοντα Πρόσωπα που είναι Δηλωτέα Πρόσωπα, την επωνυμία, τη διεύθυνση και τον/τους ΑΦΜ της οντότητας, καθώς και το όνομα, τη διεύθυνση, τον/τους αριθμό/ούς φορολογικού μητρώου και την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης κάθε Δηλωτέου Προσώπου·
β)
τον αριθμό λογαριασμού (ή το λειτουργικό ισοδύναμο ελλείψει αριθμού λογαριασμού)·
γ)
την επωνυμία και τον αριθμό ταυτοποίησης (εάν υπάρχει) του Δηλούντος Χρηματοπιστωτικού Ιδρύματος·
δ)
το υπόλοιπο ή την αξία του λογαριασμού (συμπεριλαμβανομένης, στην περίπτωση του Ασφαλιστήριου Συμβολαίου με Αξία Εξαγοράς ή του Συμβολαίου Προσόδων, της αξίας εξαγοράς κατά τη λήξη ή της τιμής εξαγοράς σε περίπτωση πρόωρης λύσης του συμβολαίου) στο τέλος του σχετικού ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων, ή το κλείσιμο του λογαριασμού, εάν ο λογαριασμός έκλεισε κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ή αυτής της περιόδου·
ε)
σε περίπτωση Λογαριασμού Θεματοφυλακής:
i)
το συνολικό ακαθάριστο ποσό των τόκων, το συνολικό ακαθάριστο ποσό των μερισμάτων και το συνολικό ακαθάριστο ποσό λοιπών εισοδημάτων που προέκυψαν σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που τηρούνται στον λογαριασμό, σε κάθε περίπτωση που καταβλήθηκαν ή πιστώθηκαν στον λογαριασμό (ή σε σχέση με τον λογαριασμό) κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων και
ii)
τα συνολικά ακαθάριστα έσοδα από την πώληση ή την εξαγορά χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων που καταβλήθηκαν ή πιστώθηκαν στον λογαριασμό κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων για τα οποία το Δηλούν Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα ενήργησε ως θεματοφύλακας, μεσάζων, εντολοδόχος ή άλλως ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του Δικαιούχου Λογαριασμού·
στ)
στην περίπτωση Καταθετικού Λογαριασμού, το συνολικό ακαθάριστο ποσό των τόκων που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε στον λογαριασμό κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων και
ζ)
σε περίπτωση λογαριασμού που δεν περιγράφεται στα στοιχεία ε) ή στ), το συνολικό ακαθάριστο ποσό που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε στον Δικαιούχο Λογαριασμού σε σχέση με τον λογαριασμό κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων, ως προς το οποίο το δηλούν Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα είναι οφειλέτης ή χρεώστης, συμπεριλαμβανομένου του συνολικού ποσού τυχόν πληρωμών εξόφλησης προς τον Δικαιούχο Λογαριασμού κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων.
Για την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της παρούσας παραγράφου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο ή στα παραρτήματα, το ποσό και ο χαρακτηρισμός των πληρωμών που πραγματοποιούνται σε σχέση με Δηλωτέο Λογαριασμό καθορίζονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους που κοινοποιεί τις πληροφορίες.
Το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου υπερισχύουν του στοιχείου γ) της παραγράφου 1 ή κάθε άλλης ενωσιακής νομικής πράξης, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου (3), στον βαθμό που η σχετική ανταλλαγή πληροφοριών εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του στοιχείου γ) της παραγράφου 1 ή άλλης ενωσιακής νομικής πράξης, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2003/48/ΕΚ.
(3) Οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις (ΕΕ L 157 της 26.6.2003, σ. 38).»" 						
.
γ)
Η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Πριν από την 1η Ιουλίου 2017, η Επιτροπή υποβάλει έκθεση που περιλαμβάνει επισκόπηση και αξιολόγηση των στατιστικών στοιχείων και των πληροφοριών που έχουν ληφθεί για θέματα όπως οι διοικητικές και λοιπές σχετικές δαπάνες για την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών και τα οφέλη από αυτήν, καθώς και οι σχετικές πρακτικές πτυχές. Εάν κριθεί αναγκαίο, η Επιτροπή υποβάλει πρόταση προς το Συμβούλιο όσον αφορά τις κατηγορίες και προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένης της προϋπόθεσης διαθεσιμότητας των πληροφοριών που αφορούν φορολογικούς κατοίκους σε άλλα κράτη μέλη, ή όσον αφορά τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 3α ή και τα δύο.
Το Συμβούλιο, όταν εξετάζει πρόταση της Επιτροπής, εκτιμά την περαιτέρω ενίσχυση της αποδοτικότητας και της λειτουργίας της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών και την καθιέρωση υψηλότερων σχετικών προδιαγραφών, ώστε να προβλέπεται ότι:
α)
η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή οιουδήποτε άλλου κράτους μέλους, με αυτόματη ανταλλαγή, πληροφορίες που αφορούν φορολογικές περιόδους από την 1η Ιανουαρίου 2017 και εξής σχετικά με φορολογικούς κατοίκους σε αυτό το άλλο κράτος μέλος, όσον αφορά όλες τις κατηγορίες εισοδήματος και κεφαλαίου της παραγράφου 1, όπως αυτές ορίζονται στην εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους που κοινοποιεί τις πληροφορίες, και
β)
οι κατάλογοι των κατηγοριών και των στοιχείων που ορίζονται στις παραγράφους 1 και 3α επεκτείνονται προκειμένου να συμπεριλάβουν επιπλέον κατηγορίες και στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών για δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.»
.
δ)
Η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Η κοινοποίηση πληροφοριών πραγματοποιείται ως ακολούθως:
α)
όσον αφορά τις κατηγορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1, κοινοποιούνται τουλάχιστον άπαξ του έτους, εντός έξι μηνών από το τέλος του φορολογικού έτους του κράτους μέλους κατά τη διάρκεια του οποίου κατέστησαν διαθέσιμες·
β)
όσον αφορά τις κατηγορίες που ορίζονται στην παράγραφο 3α, κοινοποιούνται ετησίως, εντός εννέα μηνών από το τέλος του ημερολογιακού έτους ή άλλης αντίστοιχης περιόδου υποβολής στοιχείων που αφορούν οι πληροφορίες.»
.
ε)
Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7α. Για τους σκοπούς του τμήματος VIII ενότητα B παράγραφος 1 στοιχείο γ) και ενότητα Γ παράγραφος 17 στοιχείο ζ) του παραρτήματος I, κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή έως την 31η Ιουλίου 2015 τον κατάλογο οντοτήτων και λογαριασμών που πρέπει να αντιμετωπιστούν ως Μη Δηλούντα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα και Εξαιρούμενοι Λογαριασμοί, αντιστοίχως. Επίσης, κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με οιαδήποτε αλλαγή αυτών των στοιχείων. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον κατάλογο ως καταρτίζεται βάσει των ληφθεισών πληροφοριών, τον οποίο και επικαιροποιεί κατά το δέον.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα είδη των Μη Δηλούντων Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων και των Εξαιρούμενων Λογαριασμών πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που παρατίθενται στο τμήμα VIII ενότητα B παράγραφος 1 στοιχείο γ) και ενότητα Γ παράγραφος 17 στοιχείο ζ) του παραρτήματος I και ιδιαίτερα ότι το καθεστώς ενός Χρηματοπιστωτικού Ιδρύματος ως Μη Δηλούντος Χρηματοπιστωτικού Ιδρύματος ή το καθεστώς ενός λογαριασμού ως Εξαιρούμενου Λογαριασμού δεν παρακωλύει την επίτευξη των σκοπών της παρούσας οδηγίας.»
.
3)
Στο άρθρο 20, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Οι αυτόματες ανταλλαγές πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 8 αποστέλλονται χρησιμοποιώντας τυποποιημένο ηλεκτρονικό μορφότυπο με στόχο τη διευκόλυνση της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών και με βάση τον ισχύοντα ηλεκτρονικό μορφότυπο κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 της οδηγίας 2003/48/ΕΚ, ο οποίος πρέπει να χρησιμοποιείται για όλους τους τύπους αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών και ο οποίος εγκρίνεται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 26 παράγραφος 2.»
.
4)
Στο άρθρο 21 η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για κάθε ανάπτυξη του δικτύου CCN απαιτείται προκειμένου να είναι δυνατή η ανταλλαγή των πληροφοριών αυτών μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και για τη διασφάλιση της ασφάλειας του δικτύου CCN.
Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για κάθε ανάπτυξη των συστημάτων τους απαιτείται προκειμένου να είναι δυνατή η ανταλλαγή των πληροφοριών αυτών μέσω του δικτύου CCN, καθώς και για τη διασφάλιση της ασφάλειας των συστημάτων τους.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε Δηλωτέο Πρόσωπο ειδοποιείται σε περίπτωση παραβίασης ασφάλειας που αφορά τα δεδομένα του, όταν η παραβίαση αυτή ενδέχεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων ή του ιδιωτικού του βίου.
Τα κράτη μέλη παραιτούνται από κάθε αξίωση επιστροφής δαπανών που προκύπτουν κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, εξαιρουμένων, όπου απαιτείται, των αμοιβών εμπειρογνωμόνων.»
.
5)
Το άρθρο 25 τροποποιείται ως εξής:
α)
Το τρέχον κείμενο του άρθρου 25 γίνεται παράγραφος 1.
β)
Παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«2. Τα Δηλούντα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα και οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους θεωρούνται υπεύθυνοι επεξεργασίας για τους σκοπούς της οδηγίας 95/46/ΕΚ.
3. Κατά παρέκκλιση από τα οριζόμενα στην παράγραφο 1, κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι κάθε δηλούν Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα υπό τη δικαιοδοσία του ενημερώνει κάθε ενδιαφερόμενο Δηλωτέο Πρόσωπο ότι οι πληροφορίες που το αφορούν και που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3α θα συλλεχθούν και θα διαβιβαστούν σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, καθώς επίσης διασφαλίζει ότι το Δηλούν Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα παράσχει σε αυτό το πρόσωπο κάθε πληροφορία της οποίας δικαιούται να λαμβάνει γνώση δυνάμει της εθνικής του νομοθεσίας προς εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ εντός επαρκούς χρονικού διαστήματος, ώστε το πρόσωπο να ασκήσει τα δικαιώματά του ως προς την προστασία δεδομένων και, σε κάθε περίπτωση, πριν το ενδιαφερόμενο Δηλούν Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα υποβάλει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3α στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους φορολογικής κατοικίας του.
4. Οι πληροφορίες που υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με την παρούσα οδηγία διατηρούνται μόνο για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την επιδίωξη των σκοπών της παρούσας οδηγίας και, σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τους εγχώριους κανόνες περί παραγραφής κάθε υπεύθυνου επεξεργασίας.»
6)
Προστίθενται τα παραρτήματα I και ΙΙ, το περιεχόμενο των οποίων καθορίζεται αντίστοιχα στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
1. Τα κράτη μέλη εκδίδουν και δημοσιεύουν, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο αυτών των μέτρων.
Εφαρμόζουν τα μέτρα αυτά από την 1η Ιανουαρίου 2016.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν αυτά τα μέτρα, πρέπει να γίνεται παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή πρέπει τα μέτρα αυτά να συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο β) του σημείου 2) του άρθρου 1 και την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η Αυστρία εφαρμόζει τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας από την 1η Ιανουαρίου 2017, όσον αφορά φορολογικές περιόδους από την ημερομηνία αυτή και εξής.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 3
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 9 Δεκεμβρίου 2014.