NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1152/2014
ze dne 4. června 2014,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU, pokud jde o regulační technické normy pro určování zeměpisné oblasti rozhodných úvěrových expozic pro výpočet individuální sazby proticyklické kapitálové rezervy
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky (1), a zejména na čl. 140 odst. 7 třetí pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Výpočet individuální sazby proticyklické kapitálové rezervy vyžaduje určení zeměpisné oblasti kapitálových požadavků pro všechny úvěrové expozice dané instituce, včetně expozic držených v obchodním portfoliu a všech sekuritizačních expozic.
(2)
Zeměpisná oblast by měla být určena podle umístění rizika spojeného s expozicemi. Tím bude zajištěno, aby tvorba dodatečných rezerv na základě plnění požadavku na proticyklické rezervy byla přidělena finančnímu systému s nadměrným růstem objemu úvěrů.
(3)
Pro určení zeměpisné oblasti všech úvěrových expozic by se obecně mělo používat místo pobytu povinné osoby nebo dlužníka, neboť se má za to, že nejlépe odráží umístění rizika, což je též důležité pro finanční systém. Určení zeměpisné oblasti úvěrových expozic, jež jsou specializovanými úvěrovými expozicemi ve smyslu čl. 147 odst. 8 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (2), by však mělo vycházet z umístění aktiv vytvářejících příjem, jenž je primárním zdrojem splácení závazku.
(4)
Aby opatření pro účely určování zeměpisné oblasti rozhodných úvěrových expozic byla chápána jasně a jednoznačně, je nezbytné stanovit seznam definic technických pojmů používaných v tomto nařízení.
(5)
Expozice vůči právnické osobě by měly být v zásadě přiřazeny členskému státu nebo třetí zemi, v níž má daná osoba sídlo. Místo skutečného správního ústředí a sídlo právnické osoby se však mohou lišit. To uznal Soudní dvůr ve svých rozhodnutích ve věcech C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) a C-210/06 (Cartesio). Aby se v těchto případech zajistilo řádné přidělení proticyklické kapitálové rezervy, měly by instituce, jež jsou si tohoto nesouladu ohledně povinné osoby vědomy, přidělit příslušné expozice místu skutečného správního ústředí dané právnické osoby.
(6)
Expozice vůči subjektům kolektivního investování je vhodné přidělit místu osoby povinné z podkladové expozice, jak je definováno v tomto nařízení. Představuje-li určení osoby povinné z podkladové expozice nepřiměřenou zátěž, lze expozici vůči subjektu kolektivního investování přidělit domovskému členskému státu instituce.
(7)
Expozice vůči ostatním aktivům by v případech, kdy nelze určit povinnou osobu, měly být přiděleny domovskému členskému státu instituce.
(8)
S ohledem na instituce, jejichž celková zahraniční expozice nebo činnost v rámci obchodního portfolia je omezená, by měly být uplatněny zásady proporcionality a významnosti a tyto instituce by měly mít možnost použít jednodušší metody určování zeměpisné oblasti. Cílem je zmírnit zátěž menších institucí, jejichž zahraniční aktivita a činnosti v rámci obchodního portfolia jsou zpravidla omezené.
(9)
Toto nařízení vychází z návrhu regulačních technických norem předložených Komisi Evropským orgánem pro bankovnictví.
(10)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„obecnou úvěrovou expozicí“ se rozumí objem rizikové expozice vypočtený podle čl. 92 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 pro expozici uvedenou v čl. 140 odst. 4 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
2)
„expozicí obchodního portfolia“ se rozumí objem rizikové expozice vypočtený podle čl. 92 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 pro expozici uvedenou v čl. 140 odst. 4 písm. b) směrnice 2013/36/EU;
3)
„sekuritizační expozicí“ se rozumí objem rizikové expozice vypočtený podle čl. 92 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 pro expozici uvedenou v čl. 140 odst. 4 písm. c) směrnice 2013/36/EU;
4)
„místem povinné osoby“ se rozumí členský stát nebo třetí země, kde má fyzická nebo právnická osoba, která je protistranou instituce v obecné úvěrové expozici, emitentem finančního nástroje nezahrnutého do obchodního portfolia nebo protistranou v expozici neobchodního portfolia, obvyklé místo pobytu (v případě fyzické osoby) nebo sídlo (v případě právnické osoby); v případě právnické osoby, jejíž skutečné správní ústředí se nachází v jiném členském státě nebo třetí zemi, než je členský stát nebo země jejího sídla, se „místem povinné osoby“ rozumí členský stát nebo třetí země jejího skutečného správního ústředí;
5)
„místem dlužníka“ se rozumí členský stát nebo třetí země, kde má fyzická nebo právnická osoba, která je emitentem finančního nástroje zahrnutého do obchodního portfolia nebo protistranou v expozici obchodního portfolia, obvyklé místo pobytu (v případě fyzické osoby) nebo sídlo (v případě právnické osoby); v případě právnické osoby, jejíž skutečné správní ústředí se nachází v jiném členském státě nebo třetí zemi, než je členský stát nebo země jejího sídla, se „místem dlužníka“ rozumí členský stát nebo třetí země jejího skutečného správního ústředí;
6)
„místem příjmů“ se rozumí členský stát nebo třetí země, v níž se nacházejí aktiva vytvářející příjem, který je primárním zdrojem splácení závazku ve vztahu ke specializované úvěrové expozici;
7)
„zahraniční expozicí“ se rozumí obecná úvěrová expozice, jejíž povinná osoba se nenachází v domovském členském státu instituce;
8)
„specializovanou úvěrovou expozicí“ se rozumí obecná úvěrová expozice, která má vlastnosti uvedené v čl. 147 odst. 8 nařízení (EU) č. 575/2013.
Článek 2
Zeměpisná oblast obecných úvěrových expozic
1. Všechny obecné úvěrové expozice, které nespadají do odstavců 2 až 5 tohoto článku, se přidělují místu povinné osoby.
2. Obecné úvěrové expozice vůči subjektům kolektivního investování uvedené v čl. 112 písm. o) nařízení (EU) č. 575/2013 se přidělují místu osoby povinné z podkladových expozic. Existuje-li v případě určité expozice vůči subjektu kolektivního investování více než jedno místo osob povinných z podkladových expozic, lze na danou expozici vůči subjektu kolektivního investování uplatnit též čl. 4 odst. 2 tohoto nařízení.
3. Specializované úvěrové expozice uvedené v čl. 147 odst. 8 nařízení (EU) č. 575/2013 se přidělují místu příjmů.
4. Obecné úvěrové expozice vůči ostatním položkám uvedené v čl. 112 písm. q) nařízení (EU) č. 575/2013 se v případě, že instituce nemůže identifikovat příslušnou povinnou osobu, přidělují domovskému členskému státu instituce.
5. Následující obecné úvěrové expozice lze přiřadit domovskému členskému státu instituce:
a)
expozice vůči subjektům kolektivního investování uvedené v čl. 112 písm. o) nařízení (EU) č. 575/2013, pokud instituce nemůže určit místo osoby povinné (osob povinných) z podkladových expozic na základě informací, jež má k dispozici interně nebo jež jsou dostupné externě, aniž by musela vynaložit nepřiměřené úsilí;
b)
zahraniční expozice, jejichž souhrn nepřesahuje 2 % souhrnu obecných úvěrových expozic, expozic obchodního portfolia a sekuritizačních expozic této instituce. Souhrn obecných úvěrových expozic, expozic obchodního portfolia a sekuritizačních expozic se počítá s vyloučením obecných úvěrových expozic umístěných v souladu s písmenem a) tohoto odstavce a odstavcem 4.
6. Instituce počítají procentní podíl uvedený v odst. 5 písm. b) jednou ročně a ad hoc. Výpočet ad hoc se vyžaduje, pokud nastane událost, která ovlivňuje finanční nebo ekonomickou situaci instituce.
Článek 3
Zeměpisná oblast expozic obchodního portfolia
1. S výhradou odstavců 2 a 3 se expozice obchodního portfolia přidělují místu dlužníka.
2. V případě expozic obchodního portfolia, na něž se vztahují kapitálové požadavky podle části třetí hlavy IV kapitoly 5 nařízení (EU) č. 575/2013, instituce určí zeměpisnou oblast vynásobením souhrnného objemu jejich rizikové expozice níže uvedeným poměrem:
a)
kapitálové požadavky stanovené podle modelu v části třetí hlavě IV kapitole 5 nařízení (EU) č. 575/2013 pro subportfolia rozdělená podle zeměpisných oblastí;
b)
součet kapitálových požadavků stanovených podle písmene a) za všechny zeměpisné oblasti.
3. Instituce, jejichž souhrn expozic obchodního portfolia nepřesahuje 2 % souhrnu obecných úvěrových expozic, expozic obchodního portfolia a sekuritizačních expozic, mohou tyto expozice přidělit domovskému členskému státu instituce.
4. Instituce počítají procentní podíl uvedený v odstavci 3 jednou ročně a ad hoc. Výpočet ad hoc se vyžaduje, pokud nastane událost, která ovlivňuje finanční nebo ekonomickou situaci instituce.
Článek 4
Zeměpisná oblast sekuritizačních expozic
1. Sekuritizační expozice se přidělují místu osoby povinné z podkladových expozic.
2. V případě, že existuje více než jedno místo osoby povinné z podkladových expozic dané sekuritizační expozice, lze tuto expozici přidělit místu osoby povinné z podkladových expozic, která má na podkladových sekuritizačních expozicích největší podíl.
3. Sekuritizační expozice, u nichž nejsou dostupné informace o podkladových sekuritizačních expozicích, mohou být přiděleny domovskému členskému státu instituce, pokud instituce nemůže identifikovat osobu povinnou z podkladových expozic na základě existujících informací dostupných z interních nebo externích zdrojů nebo aniž by musela k získání těchto informací vynaložit nepřiměřené úsilí.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. června 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1152/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Ιουνίου 2014
για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τον προσδιορισμό της γεωγραφικής θέσης των οικείων πιστωτικών ανοιγμάτων για τον υπολογισμό των ποσοστών αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ειδικά για το κάθε ίδρυμα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (1), και ιδίως το τρίτο εδάφιο του άρθρου 140 παράγραφος 7,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο υπολογισμός των ποσοστών αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ειδικά για το κάθε ίδρυμα απαιτεί τον γεωγραφικό προσδιορισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων όλων των πιστωτικών ανοιγμάτων ενός συγκεκριμένου ιδρύματος και, μεταξύ άλλων, ανοιγμάτων που υπάγονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών και όλων των ανοιγμάτων τιτλοποίησης.
(2)
Η γεωγραφική θέση πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τη θέση του κινδύνου των ανοιγμάτων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι η συσσώρευση των πρόσθετων αποθεματικών από την εφαρμογή του αντικυκλικού αποθέματος θα κατανεμηθεί στο χρηματοπιστωτικό σύστημα με υπέρμετρη ανάπτυξη πίστωσης.
(3)
Ο τόπος διαμονής του οφειλέτη ή του χρεώστη θα πρέπει να χρησιμοποιείται γενικά για τον προσδιορισμό της γεωγραφικής θέσης όλων των πιστωτικών ανοιγμάτων, καθώς θεωρείται ότι αντανακλά καλύτερα την τοποθεσία όπου βρίσκεται ο κίνδυνος και η οποία, ως εκ τούτου, είναι σημαντική για το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ωστόσο, η γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων που προσδιορίζονται ως ανοίγματα ειδικής δανειοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 147 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) θα πρέπει να βασίζεται στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένα τα στοιχεία ενεργητικού που παράγουν το εισόδημα, δηλαδή την πρωταρχική πηγή αποπληρωμής της υποχρέωσης.
(4)
Για τη σαφή και χωρίς αμφισημίες κατανόηση των μέτρων εξακρίβωσης της γεωγραφικής θέσης των σχετικών ανοιγμάτων σε πιστωτικό κίνδυνο, είναι σημαντικό να ορισθεί κατάλογος ορισμών των τεχνικών όρων που χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό.
(5)
Τα ανοίγματα σε ένα νομικό πρόσωπο πρέπει, καταρχήν, να θεωρείται ότι βρίσκονται στο κράτος μέλος ή στην τρίτη χώρα όπου έχει την καταστατική του έδρα το εν λόγω πρόσωπο. Ωστόσο, ο τόπος της πραγματικής έδρας της διοίκησης και ο τόπος της καταστατικής έδρας ενός νομικού προσώπου μπορεί να διαφέρουν. Αυτό αναγνωρίστηκε από το Δικαστήριο στις αποφάσεις του στις υποθέσεις C-81/87 (Daily Mail), C-212/97 (Centros), C-208/00 (Überseering), C-167/01 (Inspire Art), C-411/03 (Sevic) και C-210/06 (Cartesio). Για να εξασφαλιστεί ο ορθός καταμερισμός του αντικυκλικού κεφαλαιακού αποθέματος ασφαλείας στις περιπτώσεις αυτές, τα ιδρύματα τα οποία είναι ενήμερα ότι υπάρχει η εν λόγω αναντιστοιχία όσον αφορά έναν οφειλέτη, θα πρέπει να θεωρεί ότι τα σχετικά ανοίγματα βρίσκονται στον τόπο της πραγματικής έδρας της διοίκησης του σχετικού νομικού προσώπου.
(6)
Για τα ανοίγματα έναντι οργανισμών συλλογικών επενδύσεων (ΟΣΕ), είναι σκόπιμο να θεωρείται ότι βρίσκονται στον τόπο του οφειλέτη του υποκείμενου ανοίγματος όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό. Εφόσον ο ορισμός του οφειλέτη του υποκείμενου ανοίγματος είναι αδικαιολόγητα επαχθής, το άνοιγμα έναντι ΟΣΕ μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος.
(7)
Τα ανοίγματα σε άλλα στοιχεία ενεργητικού θεωρείται ότι βρίσκονται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος, εάν δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί η ταυτότητα του οφειλέτη τους.
(8)
Οι εκτιμήσεις της αναλογικότητας και της σπουδαιότητας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τα ιδρύματα με περιορισμένο συνολικό άνοιγμα στο εξωτερικό ή περιορισμένη δραστηριότητα χαρτοφυλακίου, επιτρέποντας τη χρήση απλούστερων μεθόδων καταμερισμού για αυτά τα ιδρύματα. Αυτό έχει ως στόχο να περιορίσει την επιβάρυνση των μικρότερων ιδρυμάτων που συνήθως έχουν περιορισμένη εξωτερική δραστηριότητα και δραστηριότητα χαρτοφυλακίου συναλλαγών.
(9)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(10)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «γενικό πιστωτικό άνοιγμα» νοείται το ποσό του ανοίγματος σε κίνδυνο, υπολογισμένο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ενός ανοίγματος που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 4 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
2)
ως «άνοιγμα του χαρτοφυλακίου συναλλαγών» νοείται το ποσό του ανοίγματος σε κίνδυνο, υπολογισμένο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ενός ανοίγματος που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
3)
ως «άνοιγμα τιτλοποίησης» νοείται το ποσό του ανοίγματος σε κίνδυνο, υπολογισμένο σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, ενός ανοίγματος που αναφέρεται στο άρθρο 140 παράγραφος 4 στοιχείο γ) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
4)
ως «τόπος του οφειλέτη» νοείται το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα στην οποία το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που είναι αντισυμβαλλόμενος του ιδρύματος σε γενικό πιστωτικό άνοιγμα ή εκδότης ενός χρηματοπιστωτικού μέσου που δεν περιλαμβάνεται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών ή αντισυμβαλλόμενος σε άνοιγμα εκτός χαρτοφυλακίου συναλλαγών, έχει τη συνήθη διαμονή του (σε περίπτωση φυσικού προσώπου), ή έχει την καταστατική του έδρα (σε περίπτωση νομικού προσώπου)· για νομικό πρόσωπο του οποίου η πραγματική έδρα της διοίκησης βρίσκεται σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα άλλη από το κράτος μέλος ή τη χώρα της καταστατικής έδρας του, ως «τόπος του οφειλέτη» νοείται το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα της πραγματικής έδρας της διοίκησης·
5)
ως «τόπος του χρεώστη» νοείται το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα, όπου το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που είναι ο εκδότης του χρηματοπιστωτικού μέσου του χαρτοφυλακίου συναλλαγών ή ο αντισυμβαλλόμενος σε άνοιγμα του χαρτοφυλακίου συναλλαγών, έχει τη συνήθη διαμονή του (σε περίπτωση φυσικού προσώπου), ή έχει την καταστατική του έδρα (σε περίπτωση νομικού προσώπου)· για νομικό πρόσωπο του οποίου η πραγματική έδρα της διοίκησης βρίσκεται σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα άλλη από το κράτος μέλος ή τη χώρα της καταστατική έδρας του, ως «τόπος του χρεώστη» νοείται το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα της πραγματικής έδρας της διοίκησης)·
6)
ως «τόπος του εισοδήματος» νοείται το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα στην οποία βρίσκονται τα στοιχεία ενεργητικού τα οποία παράγουν το εισόδημα που αποτελεί την πρωταρχική πηγή αποπληρωμής υποχρέωσης που συνδέεται με άνοιγμα ειδικής δανειοδότησης·
7)
ως «άνοιγμα στο εξωτερικό» νοείται ένα γενικό πιστωτικό άνοιγμα του οποίου ο οφειλέτης δεν βρίσκεται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος·
8)
ως «άνοιγμα ειδικής δανειοδότησης» νοείται το γενικό πιστωτικό άνοιγμα που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο άρθρο 147 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013.
Άρθρο 2
Τόπος των γενικών πιστωτικών ανοιγμάτων
1. Όλα τα γενικά πιστωτικά ανοίγματα, τα οποία δεν εμπίπτουν στις παραγράφους 2 έως 5 του παρόντος άρθρου, θεωρείται ότι βρίσκονται στον τόπο του οφειλέτη
2. Τα γενικά πιστωτικά ανοίγματα έναντι ΟΣΕ, όπως αναφέρονται στο στοιχείο ιε) του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θεωρείται ότι βρίσκονται στον τόπο του οφειλέτη των υποκείμενων ανοιγμάτων. Εάν στους οφειλέτες των υποκείμενων ανοιγμάτων ενός συγκεκριμένου ανοίγματος έναντι ΟΣΕ αντιστοιχούν περισσότεροι του ενός τόποι διαμονής, το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού μπορεί επίσης να εφαρμόζεται στο εν λόγω άνοιγμα έναντι ΟΣΕ.
3. Τα ανοίγματα ειδικής δανειοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 147 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεωρείται ότι βρίσκονται στον τόπο του εισοδήματος.
4. Τα γενικά πιστωτικά ανοίγματα σε άλλα στοιχεία που αναφέρονται στο στοιχείο ιζ) του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεωρείται ότι βρίσκονται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος όπου εδρεύει το ίδρυμα εάν το ίδρυμα δεν μπορεί να προσδιορίσει τον οφειλέτη τους.
5. Τα ακόλουθα γενικά πιστωτικά ανοίγματα μπορούν να θεωρούνται ότι βρίσκονται στο κράτος μέλος καταγωγής ενός ιδρύματος:
α)
ανοίγματα έναντι ΟΣΕ, σύμφωνα με το στοιχείο ιε) του άρθρου 112 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, εφόσον το ίδρυμα δεν μπορεί να προσδιορίσει τον τόπο του οφειλέτη ή των οφειλετών των υποκείμενων ανοιγμάτων με βάση πληροφορίες που υπάρχουν στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό, χωρίς δυσανάλογη προσπάθεια.
β)
ανοίγματα στο εξωτερικό, των οποίων το συνολικό πιστωτικό άνοιγμα δεν υπερβαίνει το 2 % του συνόλου των γενικών πιστωτικών ανοιγμάτων, των ανοιγμάτων του χαρτοφυλακίου συναλλαγών και των ανοιγμάτων τιτλοποίησης του εν λόγω ιδρύματος. Το σύνολο των γενικών πιστωτικών ανοιγμάτων, των ανοιγμάτων του χαρτοφυλακίου συναλλαγών και των ανοιγμάτων τιτλοποίησης υπολογίζεται με τον αποκλεισμό των γενικών πιστωτικών ανοιγμάτων των οποίων ο τόπος προσδιορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου και την παράγραφο 4.
6. Τα ιδρύματα υπολογίζουν το ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 5 σε ετήσια βάση και κατά περίπτωση. Ειδικός υπολογισμός απαιτείται όταν συμβαίνει ένα γεγονός που επηρεάζει τη χρηματοπιστωτική ή οικονομική κατάσταση του ιδρύματος.
Άρθρο 3
Γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων του χαρτοφυλακίου συναλλαγών
1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, τα ανοίγματα του χαρτοφυλακίου συναλλαγών θεωρείται ότι βρίσκονται στον τόπο του χρεώστη.
2. Για τα ανοίγματα του χαρτοφυλακίου συναλλαγών που υπόκεινται στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με το τρίτο μέρος, τίτλος IV, κεφάλαιο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα προσδιορίζουν τη γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων αυτών με τον πολλαπλασιασμό του ποσού της συνολική έκθεση σε κίνδυνο για τα ανοίγματα αυτά επί την παρακάτω αναλογία:
α)
απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για επιμέρους χαρτοφυλάκια που κατανέμονται ανάλογα με τη γεωγραφική θέση που καθορίζεται σύμφωνα με το πρότυπο που παρουσιάζεται στο τρίτο μέρος, τίτλος IV, κεφάλαιο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 προς
β)
το άθροισμα των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που προσδιορίζεται σύμφωνα με το στοιχείο α) σε όλες τις γεωγραφικές τοποθεσίες.
3. Τα ιδρύματα, των οποίων το σύνολο των ανοιγμάτων του χαρτοφυλακίου συναλλαγών δεν υπερβαίνει το 2 % των συνολικών γενικών πιστωτικών ανοιγμάτων, των ανοιγμάτων του χαρτοφυλακίου συναλλαγών και των ανοιγμάτων τιτλοποίησης, μπορούν να θεωρούν ότι τα ανοίγματα αυτά βρίσκονται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος.
4. Τα ιδρύματα υπολογίζουν το ποσοστό που αναφέρεται στην παράγραφο 3 σε ετήσια βάση και κατά περίπτωση. Ειδικός υπολογισμός απαιτείται όταν συμβαίνει ένα γεγονός που επηρεάζει τη χρηματοπιστωτική ή οικονομική κατάσταση του ιδρύματος.
Άρθρο 4
Γεωγραφική θέση των ανοιγμάτων τιτλοποίησης
1. Ένα άνοιγμα τιτλοποίησης θεωρείται ότι βρίσκεται στον τόπο του οφειλέτη των υποκείμενων ανοιγμάτων.
2. Εφόσον στον οφειλέτη των υποκείμενων ανοιγμάτων ενός συγκεκριμένου ανοίγματος τιτλοποίησης αντιστοιχούν περισσότερες από μία θέσεις, το εν λόγω άνοιγμα θεωρείται ότι βρίσκεται στον τόπο του οφειλέτη των υποκείμενων ανοιγμάτων με το υψηλότερο ποσοστό στα υποκείμενα ανοίγματα τιτλοποίησης.
3. Τα ανοίγματα τιτλοποίησης για τα οποία δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με υποκείμενα ανοίγματα τιτλοποίησης, θεωρείται ότι βρίσκονται στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος εάν το ίδρυμα δεν μπορεί να προσδιορίσει τον υποκείμενο οφειλέτη με βάση τις υπάρχουσες διαθέσιμες πληροφορίες από εσωτερικές ή εξωτερικές πηγές, ή χωρίς να ασκήσει δυσανάλογη προσπάθεια για να αποκτήσει τις πληροφορίες.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Ιουνίου 2014.