NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 967/2012
ze dne 9. října 2012,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 282/2011, pokud jde o zvláštní režimy pro neusazené osoby povinné k dani, které poskytují telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby osobám nepovinným k dani
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na článek 397 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2006/112/ES stanoví, že od 1. ledna 2015 musí být veškeré telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání a elektronické služby zdaněny ve členském státě, v němž je příjemce usazen nebo v němž má bydliště nebo místo, kde se obvykle zdržuje (dále jen „členský stát spotřeby“), bez ohledu na to, kde je osoba povinná k dani poskytující tyto služby usazená.
(2)
K usnadnění plnění daňových povinností byl v případech, kdy jsou takové služby poskytnuty osobám nepovinným k dani, zaveden zvláštní režim pro osoby povinné k dani usazené ve Společenství, ale nikoliv v členském státě poskytnutí služby (dále jen „režim Unie“). Na veškeré tyto služby byl rozšířen další stávající zvláštní režim pro osoby povinné k dani neusazené ve Společenství (dále jen „režim mimo Unii“). Neusazené osoby povinné k dani tak budou mít možnost určit členský stát identifikace, který bude jediným místem elektronického kontaktu pro účely identifikace daně z přidané hodnoty (DPH) a podávání přiznání k dani.
(3)
Osoba povinná k dani s provozovnami ve více než jednom členském státě by měla mít v rámci režimu Unie možnost určit jakýkoliv z dotčených členských států jako členský stát identifikace, vyjma případu, kdy má ve Společenství sídlo ekonomické činnosti. V takovém případě je členským státem identifikace stát, v němž má osoba povinná k dani sídlo ekonomické činnosti.
(4)
Aby osoby povinné k dani používající režim Unie nebyly nepřiměřeně zatěžovány, mělo by být ujasněno, jakým způsobem může být provedena změna členského státu identifikace v případě, že osoba povinná k dani přesune svou stálou provozovnu nebo sídlo ekonomické činnosti tak, že je pro další používání uvedeného režimu změna členského státu identifikace nezbytná.
(5)
Na telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání a elektronické služby poskytnuté v členském státě, v němž má osoba povinná k dani sídlo ekonomické činnosti nebo stálou provozovnu, se ani jeden ze zvláštních režimů nevztahuje. Mělo by být vyjasněno, že poskytnutí těchto služeb by mělo být přiznáno přímo v dotčeném členském státě.
(6)
Protože jsou oba zvláštní režimy dobrovolné, může se neusazená osoba povinná k dani kdykoliv rozhodnout, že je přestane používat. Je třeba stanovit, od kdy taková rozhodnutí nabývají účinku.
(7)
Aby se zabránilo zbytečné zátěži pro správce daně, měl by však být osobě povinné k dani, která se rozhodne ukončit používání jednoho ze zvláštních režimů, na určité období odepřen opětovný přístup k uvedenému režimu.
(8)
Aby byly identifikační údaje v databázi aktuální, spoléhá se členský stát identifikace na informace od osoby povinné k dani. S cílem zajistit, aby byly databáze aktualizovány neprodleně, je třeba stanovit lhůtu, ve které by osoba povinná k dani používající zvláštní režimy měla sdělit veškeré příslušné informace o ukončení nebo změně činností a o změnách již poskytnutých příslušných informací.
(9)
Neusazené osobě povinné k dani, která chce používat zvláštní režim, musí být přiděleno identifikační číslo pro DPH. Aby se zabránilo nezamýšlenému zpětnému používání režimů ze strany osob povinných k dani, které se již pro účely DPH identifikovaly, je třeba upřesnit, od jakého okamžiku by se zvláštní režimy měly uplatňovat.
(10)
Aby se zabránilo pochybnostem o tom, který členský stát je příslušný, měl by být stanoven členský stát, který může vyjmout osobu povinnou k dani ze zvláštního režimu. Měly by být také upřesněny okolnosti, za kterých má uvedený členský stát přijmout rozhodnutí o vynětí, a okamžik, od kterého nabývá takové rozhodnutí účinku.
(11)
Měl by být vyjasněn koncept ukončení činnosti neusazené osoby povinné k dani, na kterou se vztahuje jeden ze zvláštních režimů, a koncept soustavného porušování pravidel neusazenou osobou povinnou k dani.
(12)
Aby se podpořilo plnění dodržování pravidel a zabránilo se zbytečné zátěži pro správce daně, měl by být osobě povinné k dani vyňaté z jednoho ze zvláštních režimů kvůli soustavnému porušování pravidel na určité období odepřen přístup k oběma zvláštním režimům.
(13)
Mělo by být jasně stanoveno, že pokud osoba povinná k dani přestane jeden ze zvláštních režimů používat, je z jednoho ze zvláštních režimů vyňata, nebo změní členský stát identifikace, měla by plnit veškeré daňové povinnosti týkající se zdaňovacích období předcházejících tomuto ukončení, vynětí nebo této změně u členského státu, který byl členským státem identifikace před ukončením, vynětím nebo změnou.
(14)
Aby členský stát spotřeby mohl snadněji provádět kontrolu, je třeba každé zdaňovací období řešit zvlášť a změny by se měly provádět pouze u dotčeného přiznání k dani.
(15)
Z důvodu kontroly je vhodné požadovat, aby neusazená osoba povinná k dani podala přiznání k dani členským státům identifikace i v případě, že ve zdaňovacím období nedošlo k poskytnutí žádné služby. Mělo by být také vyjasněno, že je nutné uvádět přesnou výši daně bez zaokrouhlení nahoru nebo dolů.
(16)
U změn přiznání k dani je třeba stanovit lhůtu, ve které lze elektronicky podat přiznání členskému státu identifikace. Členské státy spotřeby by měly v každém případě mít možnost přijmout nebo požadovat příslušné informace přímo od osoby povinné k dani a provádět vyměřování DPH v souladu se svými vnitrostátními předpisy.
(17)
V případě členského státu identifikace, jehož měnou není euro, by měla být neusazená osoba povinná k dani vázána rozhodnutím daného členského státu, pokud jde o měnu, v jaké by měla být vyhotovena veškerá přiznání k dani v rámci zvláštních režimů.
(18)
Aniž by byla dotčena vnitrostátní pravidla členských států spotřeby pro kompenzace nadměrných plateb, mělo by být zajištěno výhradně za účelem zajištění účinné správy zvláštních režimů členským státem identifikace a zamezení nadměrné administrativní zátěži jak tohoto členského státu, tak členských států spotřeby, aby osoba povinná k dani nemohla zahrnout částky odvedené DPH do více než jednoho přiznání, a to ani od samého počátku, ani cestou následných úprav.
(19)
V případě neuhrazení, částečného uhrazení nebo uhrazení vyšší částky neusazenou osobou povinnou k dani a s ohledem na úroky, sankce a další vedlejší poplatky je důležité přesně určit povinnosti členského státu identifikace i členských států spotřeby, aby se usnadnil výběr DPH a zajistilo, že za služby poskytnuté v rámci zvláštních režimů byla uhrazena správná částka.
(20)
Záznamy, jež vede neusazená osoba povinná k dani, musí být dostatečně podrobné, aby správcům daně členských států spotřeby umožnily ověřit, zda je přiznání k dani správné. Proto by měly být stanoveny minimální požadavky na údaje, které musí tyto záznamy obsahovat.
(21)
Aby se usnadnilo provádění zvláštních režimů a aby služby poskytované od 1. ledna 2015 mohly pod tyto režimy spadat, měly by mít neusazené osoby povinné k dani možnost podávat své identifikační údaje členskému státu, který si určily jako svůj členský stát identifikace, od 1. října 2014.
(22)
Prováděcí nařízení (EU) č. 282/2011 (2) by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V prováděcím nařízení (EU) č. 282/2011 se kapitola XI oddíl 2 nahrazuje tímto:
„ODDÍL 2
Zvláštní režimy pro neusazené osoby povinné k dani, které poskytují telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby osobám nepovinným k dani (články 358 až 369k směrnice 2006/112/ES)
Pododdíl 1
Definice
Článek 57a
Pro účely tohoto oddílu se rozumí:
1)
„režimem mimo Unii“ zvláštní režim pro telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby, které poskytují osoby povinné k dani neusazené ve Společenství, jak je stanoveno v hlavě XII kapitole 6 oddílu 2 směrnice 2006/112/ES;
2)
„režimem Unie“ zvláštní režim pro telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby, které poskytují osoby povinné k dani usazené ve Společenství, avšak neusazené v členském státě spotřeby, jak je stanoveno v hlavě XII kapitole 6 oddílu 3 směrnice 2006/112/ES;
3)
„zvláštním režimem“ podle kontextu „režim mimo Unii“nebo „režim Unie“;
4)
„osobou povinnou k dani“ osoba povinná k dani neusazená ve Společenství ve smyslu čl. 358a bodu 1 směrnice 2006/112/ES nebo osoba povinná k dani neusazená v členském státě spotřeby ve smyslu čl. 369a prvního pododstavce bodu 1 uvedené směrnice.
Pododdíl 2
Uplatňování režimu Unie
Článek 57b
Pokud má osoba povinná k dani používající režim Unie sídlo ekonomické činnosti ve Společenství, je členským státem identifikace členský stát, v němž má sídlo ekonomické činnosti.
Pokud má osoba povinná k dani používající režim Unie sídlo ekonomické činnosti mimo Společenství, avšak má ve Společenství více než jednu stálou provozovnu, může si za členský stát identifikace zvolit podle čl. 369a druhého pododstavce směrnice 2006/112/ES kterýkoli členský stát, v němž má stálou provozovnu.
Pododdíl 3
Oblast působnosti režimu Unie
Článek 57c
Režim Unie se nevztahuje na telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby poskytnuté ve členském státě, v němž má osoba povinná k dani sídlo ekonomické činnosti nebo stálou provozovnu. Poskytnutí těchto služeb se přiznává příslušnému správci daně daného členského státu v přiznání k dani podle článku 250 směrnice 2006/112/ES.
Pododdíl 4
Identifikace
Článek 57d
Pokud osoba povinná k dani oznámí členskému státu identifikace, že hodlá používat jeden ze zvláštních režimů, použije se tento zvláštní režim od prvního dne následujícího kalendářního čtvrtletí.
Pokud se však první poskytnutí služby, na které se má tento zvláštní režim vztahovat, uskuteční přede dnem uvedeným v prvním pododstavci, použije se zvláštní režim ode dne tohoto prvního poskytnutí služby, oznámí-li osoba povinná k dani zahájení činnosti, na kterou se má režim vztahovat, členskému státu identifikace nejpozději desátý den v měsíci následujícím po tomto prvním poskytnutí služby.
Článek 57e
Členský stát identifikace určí osobu povinnou k dani používající režim Unie pomocí jejího identifikačního čísla pro DPH, jak je uvedeno v článcích 214 a 215 směrnice 2006/112/ES.
Článek 57f
1. Pokud osoba povinná k dani používající režim Unie přestane splňovat podmínky stanovené v definici v čl. 369a prvním pododstavci bodu 2 směrnice 2006/112/ES, přestane členský stát, v němž je tato osoba identifikována, být členským státem identifikace. Pokud tato osoba povinná k dani nadále splňuje podmínky pro používání daného zvláštního režimu, označí za účelem jeho dalšího používání za nový členský stát identifikace členský stát, ve kterém má sídlo ekonomické činnosti nebo, pokud nemá sídlo ekonomické činnosti ve Společenství, členský stát, ve kterém má stálou provozovnu.
2. Změní-li se členský stát identifikace podle odstavce 1, použije se tato změna ode dne, kdy osoba povinná k dani přestane mít sídlo ekonomické činnosti nebo stálou provozovnu v členském státě, který dříve uvedla jako členský stát identifikace.
Článek 57 g
Osoba povinná k dani používající zvláštní režim může tento zvláštní režim přestat používat bez ohledu na to, zda nadále poskytuje služby, na něž se tento zvláštní režim může vztahovat. Osoba povinná k dani informuje členský stát identifikace nejpozději 15 dnů před koncem kalendářního čtvrtletí předcházejícího tomu, ve kterém hodlá ukončit používání daného režimu. Toto ukončení nabývá účinku prvním dnem následujícího kalendářního čtvrtletí.
Daňové povinnosti související s poskytnutím telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronických služeb, které vznikly po dni, kdy ukončení používání režimu nabylo účinku, se plní přímo u správce daně dotčeného členského státu spotřeby.
Pokud osoba povinná k dani přestane používat zvláštní režim podle prvního pododstavce, je po dobu dvou kalendářních čtvrtletí od data ukončení vyňata z používání tohoto režimu ve všech členských státech.
Pododdíl 5
Oznamovací povinnost
Článek 57h
1. Osoba povinná k dani elektronicky oznámí nejpozději desátý den následujícího měsíce členskému státu identifikace:
-
ukončení své činnosti, na niž se vztahuje zvláštní režim,
-
jakékoli změny své činnosti, na niž se vztahuje zvláštní režim, takové povahy, že dotyčná osoba již nesplňuje podmínky nezbytné pro používání tohoto zvláštního režimu, a
-
jakékoli změny informací dříve poskytnutých členskému státu identifikace.
2. Změní-li se členský stát identifikace podle článku 57f, uvědomí o tom osoba povinná k dani oba členské státy změnou dotčené nejpozději desátý den v měsíci následujícím po změně usazení. Tato osoba sdělí novému členskému státu identifikace identifikační údaje, které jsou vyžadovány, používá-li osoba povinná k dani zvláštní režim poprvé.
Pododdíl 6
Vynětí
Článek 58
Pokud dojde u osoby povinné k dani používající režim mimo Unii k naplnění alespoň jednoho z kritérií pro vynětí podle článků 363 nebo 369e směrnice 2006/112/ES, členský stát identifikace tuto osobu povinnou k dani z příslušného režimu vyjme.
Osobu povinnou k dani je oprávněn z používání zvláštních režimů vyjmout pouze členský stát identifikace.
Členský stát identifikace založí své rozhodnutí o vynětí na jakýchkoli dostupných informacích, včetně informací poskytnutých jiným členským státem.
Vynětí nabývá účinku prvním dnem kalendářního čtvrtletí následujícího po dni, kdy bylo rozhodnutí o vynětí zasláno elektronickými prostředky osobě povinné k dani.
Je-li však vynětí způsobeno změnou sídla ekonomické činnosti nebo stálé provozovny, nabývá vynětí účinku ode dne této změny.
Článek 58a
Pokud osoba povinná k dani používající zvláštní režim po dobu osmi po sobě následujících kalendářních čtvrtletí neposkytla ani v jednom členském státě spotřeby službu, na kterou se daný režim vztahuje, má se za to, že její zdanitelné činnosti skončily ve smyslu čl. 363 písm. b) nebo čl. 369e písm. b) směrnice 2006/112/ES. Toto ukončení osobě povinné k dani nebrání zvláštní režim používat, pokud znovu zahájí svou činnost, na niž se vztahuje jeden z obou režimů.
Článek 58b
1. Pokud je osoba povinná k dani vyňata ze zvláštního režimu kvůli soustavnému porušování pravidel souvisejících s daným režimem, je vyňata z obou režimů ve všech členských státech po dobu osmi kalendářních čtvrtletí následujících po kalendářním čtvrtletí, v němž byla tato osoba povinná k dani z režimu vyňata.
2. Má se za to, že osoba povinná k dani soustavně porušuje pravidla související se zvláštním režimem ve smyslu čl. 363 písm. d) nebo čl. 369e písm. d) směrnice 2006/112/ES přinejmenším v těchto případech:
a)
pokud jí byly členským státem identifikace vystaveny upomínky podle článku 60a za tři bezprostředně předcházející kalendářní čtvrtletí a přiznání k dani za každé z těchto kalendářních čtvrtletí nebylo podáno do deseti dnů po odeslání upomínky;
b)
pokud jí byly členským státem identifikace vystaveny upomínky podle článku 63a za tři bezprostředně předcházející kalendářní čtvrtletí a osoba povinná k dani neuhradila v plné výši přiznanou daň za každé z těchto kalendářních čtvrtletí do deseti dnů po odeslání upomínky, s výjimkou případů, kdy je zbývající neuhrazená částka nižší než 100 EUR za každé kalendářní čtvrtletí;
c)
pokud na žádost členského státu identifikace nebo členského státu spotřeby a do jednoho měsíce po následné upomínce ze strany členského státu identifikace osoba povinná k dani elektronicky nezpřístupnila záznamy uvedené v článcích 369 a 369k směrnice 2006/112/ES.
Článek 58c
Osoba povinná k dani, která je vyňata z jednoho ze zvláštních režimů, plní všechny své daňové povinnosti související s poskytnutím telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronických služeb, které vznikly po dni, kdy vynětí nabylo účinku, přímo u správce daně dotčeného členského státu spotřeby.
Pododdíl 7
Přiznání k dani
Článek 59
1. Každé zdaňovací období ve smyslu článku 364 nebo článku 369f směrnice 2006/112/ES je samostatným zdaňovacím obdobím.
2. Použije-li se zvláštní režim ode dne prvního poskytnutí služby podle čl. 57d druhého pododstavce, podá osoba povinná k dani samostatné přiznání k dani za kalendářní čtvrtletí, během kterého došlo k prvnímu poskytnutí služeb.
3. Pokud byla osoba povinná k dani zaregistrována během zdaňovacího období do obou zvláštních režimů, podá přiznání k dani a odvede příslušnou daň členskému státu identifikace v každém z režimů za poskytnuté služby a za období, na která se daný režim vztahuje.
4. Změní-li se členský stát identifikace podle článku 57f po prvním dni dotčeného kalendářního čtvrtletí, podá osoba povinná k dani přiznání k dani a odvede příslušnou daň jak dřívějšímu, tak novému členskému státu identifikace za služby poskytnuté v průběhu příslušných období, ve kterých tyto členské státy byly členským státem identifikace.
Článek 59a
Pokud osoba povinná k dani používající zvláštní režim neposkytla během zdaňovacího období v žádném z členských států spotřeby žádné služby v rámci tohoto zvláštního režimu, podá přiznání k dani, ve kterém uvede, že v daném období nebyly poskytnuty žádné služby (nulové přiznání k dani).
Článek 60
Částky uvedené na přiznáních k dani v rámci zvláštních režimů se nezaokrouhlují nahoru ani dolů na nejbližší celou peněžní jednotku. Přiznána a uhrazena musí být přesná výše daně.
Článek 60a
Členský stát identifikace elektronickými prostředky upomene osoby povinné k dani, které nepodaly daňové přiznání podle článku 364 nebo článku 369f směrnice 2006/112/ES, ohledně jejich povinnosti podat přiznání k dani. Členský stát identifikace vystaví upomínku desátý den ode dne, kdy mělo být přiznání podáno a informuje o vystavení upomínky elektronickými prostředky ostatní členské státy.
Všechny následné upomínky a opatření přijatá za účelem vyměření daně a výběru daně jsou odpovědností dotčeného členského státu spotřeby.
Bez ohledu na upomínky vystavené nebo opatření přijatá členským státem spotřeby podá osoba povinná k dani přiznání k dani členskému státu identifikace.
Článek 61
1. Změny číselných údajů obsažených v přiznání k dani se po jeho podání provedou pouze formou změn tohoto přiznání k dani a nikoli úpravami některého následného přiznání k dani.
2. Změny uvedené v odstavci 1 jsou předávány elektronicky členskému státu identifikace po období tří let ode dne, kdy mělo být podáno původní přiznání.
Pravidla členského státu spotřeby ohledně vyměření a změn však nejsou dotčena.
Článek 61a
Pokud osoba povinná k dani:
a)
přestane jeden ze zvláštních režimů používat;
b)
je z jednoho ze zvláštních režimů vyňata nebo
c)
změní členský stát identifikace podle článku 57f,
podá poslední přiznání k dani a odvede odpovídající platbu, jakož i jakékoliv opravy nebo opožděná předchozí přiznání a odpovídající platby členskému státu, který byl členským státem identifikace v okamžiku ukončení, vynětí nebo změny.
Pododdíl 8
Měna
Článek 61b
Pokud členský stát identifikace, jehož měnou není euro, rozhodne, že údaje v přiznání k dani musí být vyjádřeny v jeho národní měně, vztahuje se takové rozhodnutí na přiznání k dani všech osob povinných k dani používajících zvláštní režimy.
Pododdíl 9
Platby
Článek 62
Aniž je dotčen čl. 63a třetí pododstavec a článek 63b, odvede osoba povinná k dani veškeré platby členskému státu identifikace.
Platby daně provedené osobou povinnou k dani podle článku 367 nebo článku 369i směrnice 2006/112/ES odpovídají přiznání k dani podanému podle článku 364 nebo článku 369f uvedené směrnice. Případné pozdější úpravy odvedených částek provede osoba povinná k dani pouze s odkazem na uvedené přiznání k dani a nesmí být přiřazeny k jinému přiznání k dani ani upraveny v některém následném přiznání k dani. Všechny platby odkazují na referenční číslo příslušného přiznání k dani.
Článek 63
Členský stát identifikace, který obdrží platbu vyšší, než je částka vyplývající z přiznání k dani podaného podle článku 364 nebo 369f směrnice 2006/112/ES, vrátí přeplatek přímo dané osobě povinné k dani.
Obdržel-li členský stát identifikace částku na základě přiznání k dani, o němž se následně zjistí, že je nesprávné, a rozdělil-li již tento členský stát tuto částku mezi členské státy spotřeby, tyto členské státy spotřeby vrátí svou příslušnou část přeplatku přímo osobě povinné k dani.
Pokud se však přeplatky vztahují k obdobím až do posledního zdaňovacího období v roce 2018 včetně, vrátí členský stát identifikace náležitou poměrnou část z příslušného podílu, který si ponechal podle čl. 46 odst. 3 nařízení (EU) č. 904/2010, a členský stát spotřeby vrátí přeplatek po odečtení částky, kterou má vrátit členský stát identifikace.
Členské státy spotřeby informují elektronickými prostředky členský stát identifikace o výši těchto vratek.
Článek 63a
Pokud osoba povinná k dani podala přiznání k dani podle článku 364 nebo článku 369f směrnice 2006/112/ES, ale nebyla provedena platba nebo provedená platba je nižší než platba vyplývající z přiznání k dani, zašle členský stát identifikace osobě povinné k dani desátý den po dni, k němuž měla platba být nejpozději provedena podle článku 367 nebo 369i směrnice 2006/112/ES, elektronickými prostředky upomínku ohledně dlužné daně a informuje elektronickými prostředky členské státy spotřeby.
Členský stát identifikace informuje elektronickými prostředky členské státy spotřeby o zaslání upomínky.
Všechny následné upomínky a opatření přijatá za účelem výběru daně jsou odpovědností dotčeného členského státu spotřeby. Pokud tyto následné upomínky vystavil členský stát spotřeby, je příslušná daň odvedena tomuto členskému státu.
O vystavení upomínky informuje členský stát spotřeby elektronickými prostředky členský stát identifikace.
Článek 63b
Pokud přiznání k dani nebylo podáno, nebo pokud je podáno pozdě nebo je neúplné či nesprávné, nebo pokud dojde k prodlení v odvodu daně, vypočítá a vyměří veškeré úroky, sankce či jiné poplatky členský stát spotřeby. Osoba povinná k dani tyto úroky, sankce či jiné poplatky uhradí přímo členskému státu spotřeby.
Pododdíl 10
Záznamy
Článek 63c
1. Aby byly záznamy, které vede osoba povinná k dani, považovány za dostatečně podrobné ve smyslu článků 369 a 369k směrnice 2006/112/ES, musí obsahovat tyto informace:
a)
členský stát spotřeby, do něhož byla služba poskytnuta;
b)
druh poskytnuté služby;
c)
datum poskytnutí služby;
d)
základ daně s uvedením použité měny;
e)
veškerá následná zvýšení nebo snížení základu daně;
f)
uplatněnou sazbu daně;
g)
výši splatné daně s uvedením použité měny;
h)
datum a výši obdržených plateb;
i)
veškeré platby na účet obdržené před poskytnutím služby;
j)
je-li vystavena faktura, informace na ní uvedené;
k)
jméno příjemce, je-li osobě povinné k dani známo;
l)
informace použité ke stanovení místa, kde je příjemce usazen nebo kde má bydliště nebo kde se obvykle zdržuje.
2. Informace uvedené v odstavci 1 zaznamenává osoba povinná k dani tak, aby mohly být dány k dispozici elektronickými prostředky bez prodlení a za jednotlivé poskytnuté služby.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. ledna 2015.
Členské státy však povolí neusazeným osobám povinným k dani podat informace požadované podle článku 360 nebo 369c směrnice 2006/112/ES k registraci v rámci zvláštních režimů pro neusazené osoby povinné k dani, které poskytují telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby osobám nepovinným k dani, od 1. října 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 9. října 2012.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 967/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 9ης Οκτωβρίου 2012
για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2011 όσον αφορά τα ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ ορίζει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλες οι τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές υπηρεσίες φορολογούνται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ή έχει τον τόπο της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του ο πελάτης (στο εξής «κράτος μέλος κατανάλωσης») ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του υποκείμενου στον φόρο ο οποίος παρέχει αυτές τις υπηρεσίες.
(2)
Για να διευκολυνθεί η συμμόρφωση προς τις φορολογικές υποχρεώσεις όταν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε μη υποκείμενους στον φόρο, θεσπίζεται ειδικό καθεστώς για τους υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας αλλά όχι στο κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες (στο εξής «ενωσιακό καθεστώς»). Το υφιστάμενο ειδικό καθεστώς για τους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας (στο εξής «μη ενωσιακό καθεστώς») έχει επεκταθεί ώστε να καλύπτει όλες τις ανωτέρω υπηρεσίες. Με τον τρόπο αυτό, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα διαθέτουν τη δυνατότητα να ορίζουν ένα κράτος μέλος εγγραφής ως ενιαίο σημείο ηλεκτρονικής επαφής για την εγγραφή για σκοπούς ΦΠΑ και την υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ.
(3)
Οι υποκείμενοι στον φόρο με εγκαταστάσεις σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, στο πλαίσιο του ενωσιακού καθεστώτος, να ορίζουν οποιοδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη ως το κράτος μέλος εγγραφής, εκτός εάν η έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς τους βρίσκεται εντός της Κοινότητας. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος εγγραφής είναι εκεί όπου ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του.
(4)
Για να αποφεύγεται ο δυσανάλογος φόρτος για τους υποκείμενους στον φόρο που χρησιμοποιούν το ενωσιακό καθεστώς, θα πρέπει να διευκρινισθεί με ποιον τρόπο μπορεί να πραγματοποιηθεί η μεταβολή του κράτους μέλους εγγραφής όταν ο υποκείμενος στον φόρο μεταβάλλει τη μόνιμη εγκατάστασή του ή την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του, κατά τρόπο που είναι απαραίτητη αλλαγή στο κράτος μέλος εγγραφής, προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το καθεστώς.
(5)
Οι τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται στα κράτη μέλη στα οποία ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση δεν καλύπτονται από κανένα ειδικό καθεστώς. Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών πρέπει να δηλώνεται απευθείας στο οικείο κράτος μέλος.
(6)
Δεδομένου ότι αμφότερα τα ειδικά καθεστώτα είναι προαιρετικά, κάθε μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο δύναται ανά πάσα στιγμή να αποφασίσει να διακόψει τη χρησιμοποίησή τους. Είναι αναγκαίο να προσδιορισθεί ο χρόνος έναρξης ισχύος μιας τέτοιας απόφασης.
(7)
Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί ο άσκοπος φόρτος για τις φορολογικές αρχές, ο υποκείμενος στον φόρο που αποφασίζει να διακόψει τη χρησιμοποίηση ενός από τα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει, για ορισμένη περίοδο, να μην έχει δυνατότητα υπαγωγής εκ νέου στο εν λόγω καθεστώς.
(8)
Για την ενημέρωση των στοιχείων καταχώρισης στις βάσεις δεδομένων τους, το κράτος μέλος εγγραφής στηρίζεται στις πληροφορίες που έχει λάβει από τον υποκείμενο στον φόρο. Για να διασφαλίζεται η άμεση ενημέρωση των βάσεων δεδομένων, είναι αναγκαίος ο καθορισμός προθεσμίας εντός της οποίας ο υποκείμενος στον φόρο που υπάγεται στα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει να κοινοποιεί οποιαδήποτε πληροφορία σε σχέση με την παύση ή μεταβολή δραστηριοτήτων και με αλλαγές σε οποιοδήποτε από τα στοιχεία που ήδη υποβλήθηκαν.
(9)
Είναι αναγκαίο να χορηγείται αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο που επιθυμεί να υπαχθεί σε ειδικό καθεστώς. Για να αποφευχθεί η ακούσια αναδρομική χρήση από υποκείμενους στον φόρο που διαθέτουν ήδη αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του χρόνου έναρξης εφαρμογής των ειδικών καθεστώτων.
(10)
Για να αποφεύγονται οι αμφιβολίες ως προς το ποιο κράτος μέλος έχει δικαιοδοσία, θα πρέπει να καθορισθεί το κράτος μέλος που δύναται να εξαιρεί έναν υποκείμενο στον φόρο από τη χρήση ενός ειδικού καθεστώτος. Οι περιστάσεις κατά τις οποίες το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει την απόφασή του για την εξαίρεση θα πρέπει επίσης να καθορισθούν, όπως θα πρέπει να καθορισθεί και ο χρόνος από τον οποίο ισχύει η απόφαση αυτή.
(11)
Θα πρέπει να διευκρινισθεί η έννοια του τερματισμού των δραστηριοτήτων ενός μη εγκατεστημένου υποκείμενου στον φόρο που χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα, όπως επίσης και η έννοια της συστηματικής μη συμμόρφωσης από πλευράς του μη εγκατεστημένου υποκείμενου στον φόρο.
(12)
Προκειμένου να ενισχυθεί η συμμόρφωση και να αποφευχθεί ο άσκοπος φόρτος για τις φορολογικές αρχές, ένας υποκείμενος στον φόρο ο οποίος έχει εξαιρεθεί από ένα ειδικό καθεστώς λόγω συστηματικής μη συμμόρφωσης θα πρέπει για ορισμένο διάστημα να μην έχει δυνατότητα υπαγωγής σε οποιοδήποτε από τα ειδικά καθεστώτα.
(13)
Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι, όταν υποκείμενος στον φόρο παύει να χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα, εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς ή μεταβάλλει το κράτος μέλος εγγραφής, όλες οι φορολογικές υποχρεώσεις που αφορούν φορολογικές περιόδους που προηγούνται της παύσης, της εξαίρεσης ή της μεταβολής πρέπει να εξοφλούνται στο κράτος μέλος το οποίο ήταν το κράτος μέλος εγγραφής πριν από την παύση, την εξαίρεση ή τη μεταβολή.
(14)
Κάθε φορολογική περίοδος θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωριστά ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος από τα κράτη μέλη κατανάλωσης, ενώ τυχόν τροποποιήσεις θα πρέπει να αφορούν μόνον την οικεία δήλωση ΦΠΑ.
(15)
Ενδείκνυται, για λόγους ελέγχου, να προβλεφθεί η υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ από τον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος εγγραφής, ακόμη και εάν δεν έχουν παρασχεθεί υπηρεσίες στη διάρκεια της φορολογικής περιόδου που αφορά η δήλωση Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ότι το ακριβές ποσό του ΦΠΑ πρέπει να δηλώνεται χωρίς στρογγυλοποίηση προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
(16)
Είναι αναγκαίο, αναφορικά με τις τροποποιήσεις μιας δήλωσης ΦΠΑ, να καθορισθεί προθεσμία εντός της οποίας μπορεί να υποβληθεί ηλεκτρονικά στο κράτος μέλος εγγραφής. Τα κράτη μέλη κατανάλωσης θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να μπορούν να λαμβάνουν ή να ζητούν σχετικές πληροφορίες απευθείας από τον υποκείμενο στον φόρο και να προβαίνουν στον υπολογισμό του ΦΠΑ σύμφωνα με τους εθνικούς τους κανόνες.
(17)
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής δεν έχει ως νόμισμά του το ευρώ, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα πρέπει να δεσμεύονται από την απόφαση του εν λόγω κράτους μέλους αναφορικά με το νόμισμα που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη συμπλήρωση όλων των δηλώσεων ΦΠΑ στο πλαίσιο των ειδικών καθεστώτων.
(18)
Με επιφύλαξη των εθνικών κανόνων των κρατών μελών κατανάλωσης για τον συμψηφισμό πληρωμών μεγαλύτερων των κανονικών ποσών και αποκλειστικά για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική διαχείριση των ειδικών καθεστώτων από το κράτος μέλος εγγραφής και να αποφεύγεται ο υπερβολικός διοικητικός φόρτος, τόσο στο εν λόγω κράτος μέλος όσο και στα κράτη μέλη κατανάλωσης, θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι οι υποκείμενοι στον φόρο δεν μπορούν να μεταφέρουν καταβληθέντα ποσά ΦΠΑ σε περισσότερες της μιας περιόδους, είτε εξαρχής είτε με μεταγενέστερες προσαρμογές.
(19)
Σε περίπτωση μη πληρωμής, καταβολής μικρότερου ή μεγαλύτερου ποσού από τον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο και αναφορικά με τόκους, πρόστιμα και άλλες παρεπόμενες χρεώσεις, είναι σημαντικό να καθορισθούν οι αντίστοιχες υποχρεώσεις του κράτους μέλους εγγραφής και των κρατών μελών κατανάλωσης, ώστε να διευκολύνεται η είσπραξη του ΦΠΑ και να διασφαλίζεται η καταβολή του σωστού ποσού όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο των ειδικών καθεστώτων.
(20)
Οι καταχωρίσεις στα λογιστικά βιβλία των μη εγκατεστημένων υποκείμενων στον φόρο θα πρέπει να είναι επαρκώς λεπτομερείς, ώστε οι φορολογικές αρχές των κρατών μελών κατανάλωσης να μπορούν να ελέγχουν την ακρίβεια των δηλώσεων ΦΠΑ. Επομένως, θα πρέπει να καθορισθούν οι απαιτούμενες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνουν οι καταχωρίσεις αυτές.
(21)
Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των ειδικών καθεστώτων και να είναι δυνατή η κάλυψη από τα καθεστώτα αυτά των παρεχόμενων από 1ης Ιανουαρίου 2015 υπηρεσιών, οι μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στον φόρο θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν τα στοιχεία εγγραφής τους στο κράτος μέλος που έχουν ορίσει ως κράτος μέλος εγγραφής από 1ης Οκτωβρίου 2014.
(22)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 (2) θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2011, το τμήμα 2 του κεφαλαίου ΧΙ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ΤΜΗΜΑ 2
Ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο (άρθρα 358 έως 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)
Υποτμήμα 1
Ορισμοί
Άρθρο 57α
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
1)
“μη ενωσιακό καθεστώς”, το ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες παρεχόμενες από υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους εντός της Κοινότητας, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 6 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
2)
“ενωσιακό καθεστώς”, το ειδικό καθεστώς για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες παρεχόμενες από υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι εντός της Κοινότητας αλλά δεν είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος κατανάλωσης, όπως προβλέπεται στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 6 του τίτλου XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·
3)
“ειδικά καθεστώτα”, το “μη ενωσιακό καθεστώς” και/ή το “ενωσιακό καθεστώς”, ανάλογα με την περίπτωση·
4)
“υποκείμενος στον φόρο”, ο υποκείμενος στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος εντός της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 358α σημείο 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ ή ο υποκείμενος στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος κατανάλωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 369α πρώτο εδάφιο σημείο 1 της εν λόγω οδηγίας.
Υποτμήμα 2
Εφαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος
Άρθρο 57β
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του εντός της Κοινότητας, το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του είναι το κράτος μέλος εγγραφής.
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του εκτός της Κοινότητας, αλλά έχει περισσότερες από μία μόνιμες εγκαταστάσεις στην Κοινότητα, δύναται να επιλέξει οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη στα οποία έχει μόνιμη εγκατάσταση ως το κράτος μέλος εγγραφής σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 369α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 3
Πεδίο εφαρμογής του ενωσιακού καθεστώτος
Άρθρο 57γ
Το ενωσιακό καθεστώς δεν ισχύει για τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται σε κράτος μέλος στο οποίο ο υποκείμενος στον φόρο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή μόνιμη εγκατάσταση. Η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών πρέπει να δηλώνεται στις αρμόδιες φορολογικές αρχές του οικείου κράτους μέλους με τη δήλωση ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 250 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Υποτμήμα 4
Εγγραφή
Άρθρο 57δ
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει το κράτος μέλος εγγραφής ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει ένα από τα ειδικά καθεστώτα, το ειδικό αυτό καθεστώς εφαρμόζεται από την πρώτη ημέρα του επόμενου ημερολογιακού τριμήνου.
Ωστόσο, όταν η πρώτη παροχή υπηρεσιών που πρόκειται να καλυφθεί από αυτό το ειδικό καθεστώς πραγματοποιείται πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το ειδικό καθεστώς ισχύει από την ημερομηνία της πρώτης παροχής υπηρεσιών, εφόσον ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώσει το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με τη έναρξη των δραστηριοτήτων που καλύπτονται από το εν λόγω καθεστώς το αργότερο τη δέκατη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την εν λόγω πρώτη παροχή υπηρεσιών.
Άρθρο 57ε
Το κράτος μέλος εγγραφής εγγράφει τον υποκείμενο σε φόρο που χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς με τον ατομικό του αριθμό ΦΠΑ σύμφωνα με τα άρθρα 214 και 215 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 57στ
1. Σε περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί το ενωσιακό καθεστώς παύσει να πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον ορισμό του άρθρου 369α πρώτο εδάφιο σημείο 2) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος στο οποίο διαθέτει φορολογικό μητρώο παύει να είναι το κράτος μέλος εγγραφής. Σε περίπτωση που ο υποκείμενος στον φόρο εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις για τη χρήση του εν λόγω ειδικού καθεστώτος, για να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το καθεστώς αυτό πρέπει να ορίσει ως νέο κράτος μέλος εγγραφής το κράτος μέλος στο οποίο διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του ή, εάν δεν διατηρεί την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του στην Κοινότητα, άλλο κράτος μέλος στο οποίο διατηρεί μόνιμη εγκατάσταση.
2. Όταν το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει σύμφωνα με την παράγραφο 1, η αλλαγή αυτή ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία ο υποκείμενος στον φόρο παύει να διατηρεί έδρα οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση στο κράτος μέλος που είχε ορισθεί προηγουμένως ως κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 57ζ
Ο υποκείμενος σε φόρο που χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς μπορεί να παύσει να χρησιμοποιεί αυτό το ειδικό καθεστώς ανεξάρτητα από το αν εξακολουθεί να παρέχει υπηρεσίες που μπορούν να καλύπτονται από αυτό το ειδικό καθεστώς. Ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει το κράτος μέλος εγγραφής τουλάχιστον 15 ημέρες πριν από τη λήξη του ημερολογιακού τριμήνου που προηγείται εκείνου από το οποίο προτίθεται να παύσει τη χρήση του καθεστώτος. Η παύση τίθεται σε ισχύ από την πρώτη ημέρα του επόμενου ημερολογιακού τριμήνου.
Οι υποχρεώσεις ΦΠΑ σε σχέση με την παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών που ανακύπτουν μετά την ημερομηνία κατά την οποία άρχισε να ισχύει η παύση εξοφλούνται απευθείας ενώπιον των φορολογικών αρχών του οικείου κράτους μέλους κατανάλωσης.
Εάν ένας υποκείμενος στον φόρο παύσει να χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο αποκλείεται από τη χρήση του καθεστώτος αυτού σε οποιοδήποτε κράτος μέλος για δύο ημερολογιακά τρίμηνα από την ημερομηνία παύσης.
Υποτμήμα 5
Υποχρεώσεις κοινοποίησης
Άρθρο 57η
1. Ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει, το αργότερο μέχρι τη δέκατη ημέρα του επόμενου μήνα, με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με:
-
την παύση των δραστηριοτήτων του που υπάγονται σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα,
-
οποιεσδήποτε μεταβολές στις δραστηριότητές του που καλύπτονται από ένα ειδικό καθεστώς κατά τρόπον ώστε να μην πληροί πλέον τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω ειδικό καθεστώς, και
-
οποιεσδήποτε αλλαγές των πληροφοριών που παρείχε προηγουμένως στο κράτος μέλος εγγραφής.
2. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με το άρθρο 57στ, το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει, ο υποκείμενος στον φόρο ενημερώνει αμφότερα τα οικεία κράτη μέλη σχετικά με την αλλαγή το αργότερο τη δέκατη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την αλλαγή της εγκατάστασης. Κοινοποιεί στο νέο κράτος μέλος εγγραφής τις λεπτομέρειες εγγραφής που απαιτούνται όταν ένας υποκείμενος στον φόρο χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ένα ειδικό καθεστώς.
Υποτμήμα 6
Εξαίρεση
Άρθρο 58
Εάν υποκείμενος σε φόρο που υπάγεται σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα πληροί τουλάχιστον ένα από τα κριτήρια εξαίρεσης που ορίζονται στα άρθρα 363 ή 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος εγγραφής εξαιρεί τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο από το καθεστώς αυτό.
Μόνον το κράτος μέλος εγγραφής δύναται να εξαιρέσει έναν υποκείμενο στον φόρο από την υπαγωγή σε ένα από τα ειδικά καθεστώτα.
Το κράτος μέλος εγγραφής θεμελιώνει την απόφασή του για εξαίρεση σε οποιαδήποτε διαθέσιμη πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρέχονται από οιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
Η εξαίρεση τίθεται σε ισχύ από την πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τριμήνου που ακολουθεί την ημέρα κατά την οποία η απόφαση για την εξαίρεση αποστέλλεται με ηλεκτρονικά μέσα στον υποκείμενο στον φόρο.
Ωστόσο, εάν η εξαίρεση οφείλεται σε αλλαγή της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμης εγκατάστασης, η εξαίρεση ισχύει από την ημερομηνία αυτής της αλλαγής.
Άρθρο 58α
Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος κάνει χρήση ενός ειδικού καθεστώτος και ο οποίος για διάστημα οκτώ διαδοχικών ημερολογιακών τριμήνων, δεν έχει παράσχει υπηρεσίες που καλύπτονται από το συγκεκριμένο καθεστώς σε κανένα κράτος μέλος κατανάλωσης, θεωρείται ότι έχει παύσει τις φορολογητέες του δραστηριότητες κατά την έννοια του στοιχείου β) του άρθρου 363 ή του στοιχείου β) του άρθρου 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, αντίστοιχα. Η εν λόγω παύση δεν τον εμποδίζει να κάνει χρήση ενός ειδικού καθεστώτος εάν επαναλάβει τις δραστηριότητές του που καλύπτονται από οποιοδήποτε καθεστώς.
Άρθρο 58β
1. Εάν υποκείμενος στον φόρο εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς επειδή συστηματικά δεν συμμορφώνεται με τους κανόνες του εν λόγω καθεστώτος, ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο παραμένει αποκλεισμένος από οποιαδήποτε (ένα κενό) καθεστώτα σε όλα τα κράτη μέλη για οκτώ ημερολογιακά τρίμηνα μετά το τέλος του ημερολογιακού τριμήνου κατά τη διάρκεια του οποίου εξαιρέθηκε ο υποκείμενος στον φόρο.
2. Ένας υποκείμενος στον φόρο θεωρείται ότι συστηματικά δεν συμμορφώνεται προς τους κανόνες που αφορούν ένα ειδικό καθεστώς, κατά την έννοια του στοιχείου δ) του άρθρου 363 ή του στοιχείου δ) του άρθρου 369ε της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, τουλάχιστον στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν, σύμφωνα με το άρθρο 60α, το κράτος μέλος εγγραφής έχει εκδώσει υπενθυμίσεις προς τον υποκείμενο στον φόρο για τα τρία αμέσως προηγούμενα ημερολογιακά τρίμηνα και αυτός δεν έχει υποβάλει δήλωση ΦΠΑ για καθένα από τα εν λόγω ημερολογιακά τρίμηνα εντός δέκα ημερών μετά την αποστολή της υπενθύμισης·
β)
όταν, σύμφωνα με το άρθρο 63α, το κράτος μέλος εγγραφής έχει εκδώσει υπενθυμίσεις προς τον υποκείμενο στον φόρο για τα τρία αμέσως προηγούμενα ημερολογιακά τρίμηνα και ο υποκείμενος στον φόρο δεν έχει ακόμα καταβάλει το σύνολο του ποσού του δηλωθέντος ΦΠΑ για καθένα από τα εν λόγω ημερολογιακά τρίμηνα εντός δέκα ημερών μετά την αποστολή της υπενθύμισης, εκτός εάν το υπόλοιπο μη καταβληθέν ποσό δεν υπερβαίνει τα 100 EUR για κάθε ημερολογιακό τρίμηνο·
γ)
όταν, μετά από αίτημα του κράτους μέλους εγγραφής ή του κράτους μέλους κατανάλωσης, και έναν μήνα μετά την επακόλουθη υπενθύμιση από το κράτος μέλος εγγραφής, δεν έχει κοινοποιήσει με ηλεκτρονικά μέσα τις καταχωρίσεις που αναφέρονται στα άρθρα 369 και 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
Άρθρο 58γ
Ένας υποκείμενος στον φόρο που έχει εξαιρεθεί από ένα ειδικό καθεστώς, εξοφλεί όλες τις υποχρεώσεις ΦΠΑ σε σχέση με την παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών που έχουν ανακύψει μετά την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ η εξαίρεση απευθείας ενώπιον των φορολογικών αρχών του οικείου κράτους μέλους κατανάλωσης.
Υποτμήμα 7
Δήλωση ΦΠΑ
Άρθρο 59
1. Κάθε φορολογική περίοδος κατά την έννοια του άρθρου 364 ή του άρθρου 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ είναι ανεξάρτητη φορολογική περίοδος.
2. Όταν, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 57δ, εφαρμόζεται ειδικό καθεστώς από την ημερομηνία της πρώτης παροχής υπηρεσιών, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει χωριστή δήλωση ΦΠΑ για το ημερολογιακό τρίμηνο κατά το οποίο έγινε η πρώτη παροχή υπηρεσιών.
3. Όταν υποκείμενος στον φόρο έχει εγγραφεί σε καθένα από τα ειδικά καθεστώτα κατά τη διάρκεια μιας φορολογικής περιόδου, υποβάλλει δηλώσεις ΦΠΑ και καταβάλλει τις αντίστοιχες πληρωμές στο κράτος μέλος εγγραφής για κάθε καθεστώς σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων περιόδων που καλύπτονται από τα εν λόγω καθεστώτα.
4. Εάν το κράτος μέλος εγγραφής αλλάξει σύμφωνα με το άρθρο 57στ μετά την πρώτη ημέρα του εν λόγω ημερολογιακού τριμήνου, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει δηλώσεις ΦΠΑ και προβαίνει σε αντίστοιχες πληρωμές και στο προηγούμενο και στο νέο κράτος μέλος εγγραφής που καλύπτουν τις παροχές υπηρεσιών που έγιναν τις αντίστοιχες περιόδους κατά τις οποίες τα κράτη μέλη υπήρξαν κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 59α
Σε περίπτωση που υποκείμενος στον φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί ένα ειδικό καθεστώς δεν έχει παράσχει υπηρεσίες σε οποιοδήποτε κράτος μέλος κατανάλωσης στο πλαίσιο του εν λόγω ειδικού καθεστώτος κατά τη διάρκεια μιας φορολογικής περιόδου, υποβάλλει δήλωση ΦΠΑ βεβαιώνοντας ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία παροχή υπηρεσιών στη διάρκεια αυτής της περιόδου (μηδενική δήλωση ΦΠΑ).
Άρθρο 60
Τα ποσά των δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλονται στα πλαίσια των ειδικών καθεστώτων δεν στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη προς τα πάνω ή προς τα κάτω ακέραια νομισματική μονάδα. Δηλώνεται και καταβάλλεται το ακριβές ποσό του ΦΠΑ.
Άρθρο 60α
Το κράτος μέλος εγγραφής υπενθυμίζει με ηλεκτρονικά μέσα στους υποκείμενους στον φόρο που δεν έχουν υποβάλει δήλωση ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, την υποχρέωσή τους να υποβάλουν τέτοια δήλωση. Το κράτος μέλος εγγραφής εκδίδει την υπενθύμιση τη δέκατη ημέρα μετά την ημέρα κατά την οποία θα έπρεπε να έχει υποβληθεί η δήλωση και ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα τα άλλα κράτη μέλη ότι εκδόθηκε υπενθύμιση.
Για τυχόν επακόλουθες υπενθυμίσεις και ενέργειες για τον υπολογισμό και την είσπραξη του ΦΠΑ αρμόδιο είναι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κατανάλωσης.
Παρά τις υπενθυμίσεις που εκδόθηκαν και τις ενέργειες που έγιναν από το κράτος μέλος κατανάλωσης, ο υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει τη δήλωση ΦΠΑ στο κράτος μέλος εγγραφής.
Άρθρο 61
1. Αλλαγές στα αριθμητικά στοιχεία που περιέχονται σε δήλωση ΦΠΑ μετά την υποβολή της, γίνονται μόνο μέσω τροποποιήσεων της δήλωσης αυτής και όχι μέσω αναπροσαρμογών σε επόμενη δήλωση.
2. Οι τροποποιήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υποβάλλονται με ηλεκτρονικά μέσα στο κράτος μέλος εγγραφής εντός τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία προβλέπεται η υποβολή της αρχικής δήλωσης.
Ωστόσο, οι κανόνες του κράτους μέλους κατανάλωσης σχετικά με τους υπολογισμούς και τις τροποποιήσεις παραμένουν αναλλοίωτοι.
Άρθρο 61α
Όταν ο υποκείμενος στον φόρο:
α)
παύει να χρησιμοποιεί ένα από τα ειδικά καθεστώτα·
β)
εξαιρείται από ένα ειδικό καθεστώς ή
γ)
αλλάζει κράτος μέλος εγγραφής σύμφωνα με το άρθρο 57στ,
υποβάλλει την τελική του δήλωση ΦΠΑ και την αντίστοιχη πληρωμή καθώς και τυχόν διορθώσεις ή καθυστερημένες υποβολές προηγούμενων δηλώσεων και τις αντίστοιχες πληρωμές στο κράτος μέλος που υπήρξε το κράτος μέλος εγγραφής κατά τον χρόνο παύσης, εξαίρεσης ή αλλαγής.
Υποτμήμα 8
Νόμισμα
Άρθρο 61β
Όταν ένα κράτος μέλος εγγραφής το νόμισμα του οποίου δεν είναι το ευρώ ορίζει ότι η δήλωση ΦΠΑ πρέπει να συμπληρώνεται στο εθνικό νόμισμά του, ο ορισμός αυτός ισχύει για τις δηλώσεις ΦΠΑ όλων των υποκειμένων στον φόρο που χρησιμοποιούν τα ειδικά καθεστώτα.
Υποτμήμα 9
Πληρωμές
Άρθρο 62
Με την επιφύλαξη του τρίτου εδαφίου του άρθρου 63α και του άρθρου 63β, ο υποκείμενος στον φόρο καταβάλλει οιαδήποτε πληρωμή στο κράτος μέλος εγγραφής.
Οι πληρωμές ΦΠΑ που γίνονται από τον υποκείμενο στον φόρο σύμφωνα με το άρθρο 367 ή το άρθρο 369θ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αφορούν αποκλειστικά τη δήλωση ΦΠΑ, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της εν λόγω οδηγίας. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των καταβληθέντων ποσών από τον υποκείμενο στον φόρο γίνεται μόνο με αναφορά στην εν λόγω δήλωση και τα ποσά δεν μεταφέρονται σε άλλη δήλωση, ούτε γίνεται διόρθωση των στοιχείων σε επόμενη δήλωση. Κάθε πληρωμή πρέπει να παραπέμπει στον αριθμό αναφοράς εκείνης της συγκεκριμένης δήλωσης.
Άρθρο 63
Το κράτος μέλος εγγραφής το οποίο έχει εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από το αναφερόμενο στη δήλωση ΦΠΑ που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιστρέφει το επιπλέον καταβληθέν ποσό απευθείας στον οικείο υποκείμενο στον φόρο.
Όταν το κράτος μέλος εγγραφής έχει εισπράξει ποσό που αντιστοιχεί σε δήλωση ΦΠΑ η οποία μεταγενέστερα διαπιστώνεται ότι είναι λανθασμένη, και το εν λόγω κράτος μέλος έχει ήδη κατανείμει το ποσό στα κράτη μέλη κατανάλωσης, κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης επιστρέφει απευθείας στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο το αντίστοιχο μέρος από το επιπλέον καταβληθέν ποσό.
Εντούτοις, όταν τα επιπλέον καταβληθέντα ποσά έχουν σχέση με περιόδους μέχρι και την τελευταία περίοδο υποβολής δηλώσεων του 2018, το κράτος μέλος εγγραφής επιστρέφει το σχετικό τμήμα του αντίστοιχου μέρους του ποσού που κρατήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 904/2010, και το κράτος μέλος κατανάλωσης επιστρέφει το επιπλέον καταβληθέν ποσό μείον το ποσό που πρέπει να επιστραφεί από το κράτος μέλος εγγραφής.
Τα κράτη μέλη κατανάλωσης ενημερώνουν με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής σχετικά με το ποσό των επιστροφών.
Άρθρο 63α
Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο υπέβαλε δήλωση ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 364 ή το άρθρο 369στ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, αλλά δεν έχει πραγματοποιηθεί πληρωμή ή η πληρωμή είναι μικρότερη από εκείνη που προκύπτει από τη δήλωση, το κράτος μέλος εγγραφής, τη δέκατη ημέρα από την επομένη ημέρα από εκείνη που έπρεπε να γίνει η πληρωμή σύμφωνα με το άρθρο 367 ή το άρθρο 369θ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, υπενθυμίζει με ηλεκτρονικά μέσα στον υποκείμενο σε φόρο την όποια οφειλή ΦΠΑ.
Το κράτος μέλος εγγραφής ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα τα κράτη μέλη κατανάλωσης ότι η υπενθύμιση στάλθηκε.
Για όποιες επακόλουθες υπενθυμίσεις και ενέργειες με σκοπό την είσπραξη του ΦΠΑ αρμόδιο είναι το οικείο κράτος μέλους κατανάλωσης. Όταν το κράτος μέλος κατανάλωσης έχει εκδώσει τέτοιες επακόλουθες υπενθυμίσεις, ο αντίστοιχος ΦΠΑ καταβάλλεται σε αυτό το κράτος μέλος.
Το κράτος μέλος κατανάλωσης ενημερώνει με ηλεκτρονικά μέσα το κράτος μέλος εγγραφής ότι έχει εκδώσει υπενθύμιση.
Άρθρο 63β
Όταν δεν υποβληθεί δήλωση ΦΠΑ ή όταν η υποβληθείσα δήλωση ΦΠΑ είναι εκπρόθεσμη, ελλιπής ή ανακριβής, ή όταν ο ΦΠΑ καταβάλλεται εκπρόθεσμα, οι όποιοι τόκοι, πρόστιμα ή άλλες χρεώσεις υπολογίζονται και εκτιμώνται από το κράτος μέλος κατανάλωσης. Ο υποκείμενος στον φόρο καταβάλλει τους προαναφερόμενους τόκους, πρόστιμα και άλλες χρεώσεις απευθείας στο κράτος μέλος κατανάλωσης.
Υποτμήμα 10
Καταχωρίσεις
Άρθρο 63γ
1. Προκειμένου να θεωρούνται επαρκώς λεπτομερείς κατά την έννοια των άρθρων 369 και 369ια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι καταχωρίσεις στα λογιστικά βιβλία του υποκείμενου στον φόρο περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
το κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία·
β)
το είδος της παρεχόμενης υπηρεσίας·
γ)
την ημερομηνία παροχής της υπηρεσίας·
δ)
τη φορολογητέα βάση με ένδειξη του χρησιμοποιούμενου νομίσματος·
ε)
τυχόν μεταγενέστερη αύξηση ή μείωση της φορολογητέας βάσης·
στ)
τον ισχύοντα συντελεστή ΦΠΑ·
ζ)
το πληρωτέο ποσό ΦΠΑ με ένδειξη του χρησιμοποιούμενου νομίσματος·
η)
την ημερομηνία και το ύψος των εισπραχθέντων ποσών·
θ)
τυχόν προκαταβολές που εισπράχθηκαν πριν από την παροχή της υπηρεσίας·
ι)
σε περίπτωση έκδοσης τιμολογίου, τις πληροφορίες που περιέχονται στο τιμολόγιο·
ια)
το όνομα του πελάτη, εφόσον είναι γνωστό στον υποκείμενο στον φόρο·
ιβ)
τις πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του τόπου εγκατάστασης ή μόνιμης διεύθυνσης ή συνήθους διαμονής του πελάτη.
2. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καταχωρίζονται στα λογιστικά βιβλία από τον υποκείμενο στον φόρο κατά τρόπο ώστε να είναι άμεσα διαθέσιμες με ηλεκτρονικά μέσα για κάθε παρεχόμενη υπηρεσία χωριστά.»
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο να υποβάλλουν από 1ης Οκτωβρίου 2014 τις πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 360 ή το άρθρο 369γ της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ώστε να υπαχθούν στα ειδικά καθεστώτα για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι παρέχουν τηλεπικοινωνιακές, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκείμενους στον φόρο από 1ης Οκτωβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 9 Οκτωβρίου 2012.