NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 462/2013
ze dne 21. května 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1060/2009 o ratingových agenturách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1060/2009 (4) vyžaduje, aby ratingové agentury dodržovaly pravidla chování, jejichž cílem je zmírnění možných střetů zájmů, a zajistily vysokou kvalitu a dostatečnou transparentnost ratingů a ratingového procesu. V důsledku změn zavedených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 513/2011 (5) získal Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (6) (dále jen „Evropský orgán pro cenné papíry a trhy“) pravomoc provádět registraci ratingových agentur a vykonávat nad nimi dohled. Toto nařízení stávající právní úpravu ratingových agentur doplňuje. Některé nejdůležitější otázky, jako například střety zájmů vyplývající z obchodního modelu ratingu placeného emitentem a zveřejňování u strukturovaných finančních nástrojů, již byly řešeny a poté, co bude tato úprava v platnosti přiměřeně dlouhou dobu, bude nutné posoudit, zda tyto otázky řeší zcela. Současná krize státního dluhu mezitím zvýraznila potřebu přezkoumat požadavky na průhlednost, procesní požadavky a termíny zveřejňování konkrétně pro ratingy států.
(2)
Usnesení Evropského parlamentu ze dne 8. června 2011 o ratingových agenturách: budoucí perspektivy (7) požaduje zvýšenou regulaci ratingových agentur. Rada pro hospodářské a finanční záležitosti na svém neformálním zasedání ve dnech 30. září a 1. října 2010 potvrdila, že je třeba dále se snažit o vyřešení řady otázek týkajících se ratingových činností, včetně rizika nadměrného spoléhání se na ratingy a rizika střetů zájmů vyplývajícího z modelu odměňování ratingových agentur. Evropská rada dne 23. října 2011 dospěla k závěru, že je třeba dosáhnout pokroku při omezování nadměrného spoléhání se na ratingy.
(3)
Na mezinárodní úrovni vydala Rada pro finanční stabilitu, jejímž členem je Evropská centrální banka (ECB), dne 20. října 2010 zásady pro omezování spoléhání se státních orgánů a finančních institucí na ratingy (dále jen „zásady RFS“). Zásady RFS v listopadu 2010 schválila vrcholná schůzka skupiny G-20 v Soulu. Je proto vhodné, aby odvětvové příslušné orgány posuzovaly postupy účastníků trhu a motivovaly je ke zmírňování dopadu jejich postupů. O motivačních opatřeních by měly rozhodovat odvětvové příslušné orgány. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy by měl, případně ve spolupráci s evropským orgánem dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (8) a evropským orgánem dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (9), v souladu s nařízením (EU) č. 1095/2010 a v rámci tohoto nařízení podniknout kroky k usnadnění sbližování postupů dohledu.
(4)
Ratingové agentury by měly investory upozorňovat na pravděpodobnost selhání ratingů a ratingových výhledů, které vycházejí z údajů o historické výkonnosti uveřejněných centrálním archivem vytvořeným Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy.
(5)
Podle zásad RFS by si „centrální banky měly udělat vlastní úsudek o úvěrových rizicích finančních nástrojů, které přijímají v rámci operací na trhu, ať už jako kolaterál nebo pro přímé nákupy. Politiky centrálních bank by se měly vyhýbat mechanickým přístupům, které by mohly vést ke zbytečně prudkým a rozsáhlým změnám ve způsobilosti finančních nástrojů a v úrovni srážek (haircuts), jež by mohla zesílit lavinové efekty“. ECB navíc ve svém stanovisku ze dne 2. dubna 2012 uvedla, že se zavazuje k podpoře společného cíle, tedy omezování nadměrného spoléhání se na ratingy. V tomto ohledu předkládá ECB pravidelně zprávy o různých opatřeních, která Eurosystém přijal s cílem omezit spoléhání se na ratingy. Podle čl. 284 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) má ECB předkládat výroční zprávu o činnosti Evropského systému centrálních bank (ESCB) a o měnové politice za uplynulý i běžný rok Evropskému parlamentu, Radě, Komisi a také Evropské radě. Prezident ECB má tuto zprávu předložit Evropskému parlamentu, který na jejím základě může zahájit obecnou rozpravu, a Radě. ECB by v těchto zprávách mohla dále popsat, jak uplatňuje zásady RFS, a rovněž alternativní mechanismy hodnocení, které používá.
(6)
Unie v první fázi pracuje na přezkumu toho, zda odkazy na ratingy v právních předpisech Unie vedou nebo by mohly vést k výhradnímu nebo mechanickému spoléhání se na tyto ratingy, a ve druhé fázi na přezkumu všech odkazů na ratingy pro regulatorní účely s cílem je všechny odstranit do roku 2020 za předpokladu, že budou určeny a zavedeny vhodné alternativní způsoby hodnocení úvěrového rizika.
(7)
Význam ratingových výhledů pro investory a emitenty a jejich účinky na trhy jsou srovnatelné s významem a účinky ratingů. Proto by měly všechny požadavky nařízení (ES) č. 1060/2009, jejichž cílem je zajistit, aby byly veškeré ratingové úkony přesné, transparentní a bez střetu zájmů, platit i pro ratingové výhledy. V souladu se stávající dohledovou praxí řada požadavků uvedeného nařízení platí i pro ratingové výhledy. Toto nařízení by mělo vyjasnit pravidla a poskytnout právní jistotu zavedením definice ratingových výhledů a objasněním, která konkrétní ustanovení se na tyto výhledy vztahují. Definice ratingových výhledů by měla rovněž zahrnout stanoviska týkající se pravděpodobného směru vývoje ratingu v krátkodobém horizontu, která se běžně označují jako úvěrové signály (credit watches).
(8)
Ve střednědobém výhledu by měla být posouzena další opatření pro odstranění odkazů na ratingy pro regulatorní účely z finančních předpisů a zamezení hodnocení rizik spojených s aktivy pomocí ratingů. Prozatím jsou však ratingové agentury důležitými účastníky finančního trhu. V důsledku toho má nezávislost a integrita ratingových agentur a jejich ratingové činnosti zvláštní význam jako záruka jejich důvěryhodnosti vzhledem k účastníkům trhu, zejména investorům a jiným uživatelům ratingů. Nařízení (ES) č. 1060/2009 stanoví, že ratingové agentury podléhají registraci a dohledu, neboť jejich služby mají významný vliv na veřejný zájem. Ratingy, na rozdíl od investičního průzkumu, nejsou pouhé názory na hodnotu nebo cenu finančního nástroje nebo finančního závazku. Ratingové agentury nejsou pouhými finančními analytiky nebo investičními poradci. Ratingové agentury mají regulační hodnotu pro regulované investory, jako jsou například úvěrové instituce, pojišťovny a jiní institucionální investoři. Ačkoli je motivace k nadměrnému spoléhání se na ratingy postupně snižována, investiční rozhodnutí se stále ratingy řídí, zejména z důvodu informačních asymetrií a pro účely efektivnosti. V této souvislosti musí být ratingové agentury nezávislé a musí jako takové být vnímány účastníky trhu a metody jejich hodnocení musí být průhledné a jako takové musí být i vnímány.
(9)
Mělo by být omezeno nadměrné spoléhání se na ratingy a postupně by se měly odstranit všechny automatické následky vyplývající z ratingů. Úvěrové instituce a investiční firmy by měly být motivovány k zavedení vnitřních postupů pro vlastní hodnocení úvěrového rizika a měly by investory vybízet k provádění hloubkového hodnocení. V tomto kontextu toto nařízení stanoví, že by se finanční instituce neměly spoléhat na ratingy výhradně či mechanicky. Tyto instituce by proto neměly uzavírat smlouvy, podle nichž by se výhradně či mechanicky spoléhaly na ratingy, a neměly by je ve smlouvách používat jako jediné kritérium pro posuzování bonity investic či rozhodování o tom, zda investovat či se investic zbavit.
(10)
Nařízení (ES) č. 1060/2009 již stanovilo první soubor opatření k řešení otázky nezávislosti a integrity ratingových agentur a jejich ratingové činnosti. Cíl zaručit nezávislost ratingových agentur a cíl zjistit a zvládnout případné střety zájmů, které by mohly nastat, a pokud možno se jim vyhnout, byl již základem několika ustanovení uvedeného nařízení. Výběr a odměňování ratingových agentur hodnocenou osobou (v obchodním modelu ratingu placeného emitentem) vyvolává inherentní střety zájmů. V rámci tohoto modelu mají ratingové agentury motivaci vydávat příliš tolerantní ratingy emitenta za účelem zajištění dlouhodobého obchodního vztahu, aby si zaručily příjmy nebo zajistily další práci a příjmy. Navíc vztahy mezi akcionáři ratingových agentur a hodnocenými osobami mohou způsobit střety zájmů, které stávající pravidla dostatečně neřeší. V důsledku toho mohou být ratingy vydané v rámci obchodního modelu ratingu placeného emitentem vnímány jako ratingy, které vyhovují emitentovi, spíše než jako ratingy, které potřebuje investor. Je nezbytné posílit podmínky nezávislosti platné pro ratingové agentury za účelem zvýšení úrovně důvěryhodnosti ratingů vydaných v rámci obchodního modelu ratingu placeného emitentem.
(11)
V zájmu posílení hospodářské soutěže na trhu, jemuž dominují tři ratingové agentury, by měla být přijata opatření na podporu využívání malých ratingových agentur. V nedávné době se obecnou praxí emitentů nebo spřízněných třetích osob stalo zadávání ratingu dvěma nebo více ratingovým agenturám, a proto by emitent nebo spřízněná třetí osoba v případě, že hodlá zadat dva a více ratingů, měl zvážit možnost pověřit vydáním ratingu alespoň jednou ratingovou agenturou, jejíž celkový tržní podíl nepřesahuje 10 % a kterou by mohl vyhodnotit jako schopnou vydat rating dotyčné emise nebo osoby.
(12)
Na ratingovém trhu se ukazuje, že ratingové agentury a hodnocené osoby obvykle vstupují do dlouhodobých vztahů. To zvyšuje riziko nadstandardních vztahů, neboť ratingové agentury se mohou stát příliš nakloněné přáním hodnocené osoby. Za těchto okolností by mohla být časem zpochybněna nestrannost ratingových agentur. Ratingové agentury jednající z pověření podnikového emitenta, který je platí, mají motivaci vydávat nadměrně příznivé ratingy této hodnocené osoby nebo jejích dluhových nástrojů za účelem udržení obchodního vztahu s tímto emitentem. Na emitenty také působí stimuly ve prospěch dlouhodobých vztahů, například efekt uzamčení, kdy se emitent vyhýbá změně ratingové agentury, neboť by to mohlo vyvolat obavy investorů o bonitu emitenta. Tento problém byl již zjištěn v nařízení (ES) č. 1060/2009, které po ratingových agenturách požadovalo použití mechanismu rotace, který by zajistil postupné změny v analytických týmech a ratingových výborech, aby nebyla ohrožena nezávislost ratingových analytiků a osob schvalujících ratingy. Úspěch těchto pravidel ovšem do značné míry závisel na zásadách chování uvnitř ratingové agentury, totiž na skutečné nezávislosti a profesionalitě zaměstnanců ratingové agentury ve vztahu k obchodním zájmům samotné ratingové agentury. Tato pravidla nebyla vytvořena tak, aby třetím stranám poskytovala dostatečnou záruku, že střety zájmů vyplývající z dlouhodobých vztahů budou efektivně zmírněny a že jim bude zabráněno. Lze toho dosáhnout omezením lhůty, během níž může ratingová agentura nepřetržitě poskytovat ratingy téhož emitenta nebo jeho dluhových nástrojů. Stanovení maximálního trvání smluvního vztahu mezi emitentem, který je hodnocen nebo který vydal hodnocené dluhové nástroje, a ratingovou agenturou by mělo odstranit motivaci pro vydávání příznivých ratingů ve vztahu k tomuto emitentovi. Navíc požadavek na rotaci ratingových agentur jako normální a pravidelnou tržní praxi by měl rovněž účinně zmírnit problém efektu uzamčení. Rotace ratingových agentur by měla mít kladné účinky na ratingový trh, neboť usnadní vstup nových účastníků na trh a stávajícím ratingovým agenturám nabídne příležitost rozšířit jejich podnikání do nových oblastí.
(13)
Je však důležité koncipovat provádění mechanismu rotace takovým způsobem, aby jeho přínosy byly výrazně větší než jeho možné negativní dopady. Časté rotace by například mohly zvyšovat náklady emitentů a ratingových agentur, protože náklady spojené s ratingem nové osoby nebo nového finančního nástroje jsou obvykle vyšší než náklady na sledování již vydaného ratingu. Navíc jakýkoliv subjekt potřebuje k tomu, aby se zavedl jako ratingová agentura, ať už vyplňující mezeru na trhu či pokrývající všechny druhy aktiv, značné množství času a zdrojů. Mimoto neustálá rotace ratingových agentur by mohla mít podstatný vliv na kvalitu a kontinuitu ratingů. Stejně důležité je, aby byl mechanismus rotace prováděn s dostačujícími zárukami, aby měl trh možnost postupně se přizpůsobit dříve, než bude mechanismus v budoucnosti případně posílen. To lze provést omezením oblasti působnosti mechanismu na resekuritizace, což je omezený zdroj financování bank, přičemž by bylo možné, aby již vydané ratingy byly sledovány na vyžádání i poté, co se rotace stane závaznou. Obecně by tedy rotace měla ovlivnit pouze nové resekuritizace, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce. Komise by měla prověřit, zda je vhodné omezený mechanismus rotace zachovat nebo jej uplatnit i na jiné druhy aktiv, a je-li tomu tak, zda jiné druhy aktiv vyžadují odlišné zacházení, například pokud jde o maximální dobu trvání smluvního vztahu. Pokud je mechanismus rotace zřízen pro jiné druhy aktiv, měla by Komise posoudit, zda je nutné zavést povinnost ratingových agentur poskytnout na konci maximální doby trvání smluvního vztahu nastupující ratingové agentuře informace o emitentovi a hodnocených finančních nástrojích (předávací dokumentace).
(14)
Je vhodné zavést rotaci na trh s ratingem resekuritizací. Předně právě tento segment evropského sekuritizačního trhu nevykazuje od počátku finanční krize dostatečné výsledky, a nutnost řešit střety zájmů je tedy u něj nejnaléhavější. A dále, zatímco v případě dluhových nástrojů vydaných například podniky závisí úvěrové riziko do značné míry na schopnosti emitenta plnit dluhovou službu, u resekuritizací je úvěrové riziko obecně spojeno s jednotlivými transakcemi. Pokud tedy vznikne resekuritizace, nehrozí velké nebezpečí, že se v případě najmutí nové ratingové agentury ztratí informace. Jinými slovy, ačkoliv v současné době působí na trhu s ratingem resekuritizací pouze omezený počet ratingových agentur, je tento trh přirozeněji otevřen hospodářské soutěži a mechanismus rotace by mohl být hnací silou jeho dynamizace. Konečně, trh s ratingem resekuritizací je sice ovládán několika velkými ratingovými agenturami, ale i jiné subjekty získávají v této oblasti odborné znalosti a zkušenosti.
(15)
Pravidelná rotace ratingových agentur, které vydávají ratingy resekuritizací, by měla přinést větší různorodost do posuzování bonity. Početnější a různé názory, perspektivy a metodiky používané ratingovými agenturami by měly vést k větší různorodosti ratingů a v konečném důsledku k lepšímu posouzení bonity resekuritizací. Aby tato různorodost hrála roli a aby se předešlo vzájemné solidárnosti původců a ratingových agentur, musí být maximální doba, po kterou je ratingové agentuře dovoleno hodnotit resekuritizace stejného původce, omezena na úrovni, která zaručí pravidelné nové posuzování bonity. Z těchto hledisek a z potřeby zajistit určitou kontinuitu přístupu k ratingům vyplývá, že vhodná lhůta činí čtyři roky. Jsou-li vydáním ratingu pověřeny alespoň čtyři ratingové agentury, bylo cílů mechanismu rotace již dosaženo, takže by se požadavek na rotaci neměl uplatňovat. Má-li být zajištěna skutečná hospodářská soutěž, měla by tato výjimka platit pouze pro případy, kdy nejméně čtyři pověřené ratingové agentury vydávají rating pro určitý podíl nevypořádaných finančních nástrojů původce.
(16)
Středem struktury mechanismu rotace pro resekuritizace by měl být původce. Resekuritizace se vydávají prostřednictvím účelových subjektů, jež nemají velkou kapacitu pro plnění dluhové služby. Pokud by byl tedy středem struktury rotace emitent, byl by tento mechanismus neúčinný. Opačně pak platí, že pokud by byl středem struktury rotace sponzor, výjimka by platila téměř vždy.
(17)
Mechanismus rotace by mohl být důležitým nástrojem ke zmenšování překážek, které brání ve vstupu na trh s ratingem resekuritizací. Současně může být ovšem v důsledku mechanismu rotace pro nové účastníky trhu obtížnější získat na něm pevnou pozici, jelikož si nebudou moci udržet klienty. Pro malé ratingové agentury je tedy vhodné zavést výjimku z mechanismu rotace.
(18)
Aby byl mechanismus rotace účinný, musí být prosazován důvěryhodně. Požadavek rotace by nevedl k dosažení svých cílů, kdyby odcházející ratingová agentura měla za příliš krátkou dobu znovu dovoleno vydávat rating pro resekuritizace téhož původce. Je tudíž důležité stanovit vhodnou lhůtu, během níž odcházející ratingová agentura nemůže být pověřena opětovným hodnocením resekuritizací téhož původce. Tato lhůta by měla být dostatečně dlouhá, aby umožnila přicházející ratingové agentuře účinně poskytovat své ratingové služby, zajistila, že resekuritizace budou skutečně vystaveny novému zkoumání v rámci jiného přístupu, a zaručila, že ratingy vydané novou ratingovou agenturou budou vykazovat dostatečnou kontinuitu. Má-li však mechanismus rotace řádně fungovat, je délka lhůty rovněž omezena počtem dostupných ratingových agentur, které mají dostatečné odborné znalosti v oblasti resekuritizací. Lhůta by proto měla být přiměřeně dlouhá, měla by se obecně rovnat délce smlouvy odcházející ratingové agentury, jejíž doba platnosti uplynula, ale neměla by překročit čtyři roky.
(19)
Požadovat pravidelnou rotaci ratingových agentur je přiměřené sledovanému cíli. Tento požadavek platí pouze pro registrované ratingové agentury, které jsou regulované a které poskytují službu dotýkající se veřejného zájmu (ratingy, které lze využít pro regulatorní účely) podle modelu ratingu placeného emitentem a pro určité druhy aktiv (resekuritizace). Výsada poskytování služeb, které jsou uznávány jako významný faktor regulace trhu finančních služeb, a získání povolení pro výkon této funkce s sebou nese nutnost plnit určité povinnosti, aby byla za všech okolností zaručena nezávislost a vnímání nezávislosti. Ratingová agentura, která nesmí vydávat rating pro resekuritizace určitého původce, by měla stále moci vydávat rating pro resekuritizace jiných původců i rating pro jiné druhy aktiv. Na trhu, na němž pro všechny účastníky platí pravidlo rotace, vzniknou obchodní příležitosti, neboť všechny ratingové agentury budou muset rotovat. Ratingové agentury navíc vždy mohou vydávat nevyžádané ratingy pro resekuritizace téhož původce a využívat při tom svých zkušeností. Nevyžádané ratingy nejsou omezeny obchodním modelem ratingu placeného emitentem, a tudíž jsou teoreticky méně ovlivněné možnými střety zájmů. Maximální doba trvání smluvního vztahu s ratingovou agenturou a požadavek na využívání více než jedné ratingové agentury představují i pro klienty ratingových agentur omezení jejich svobody podnikání. Tato omezení jsou však vzhledem k vlivu obchodního modelu ratingu placeného emitentem na nezbytnou nezávislost ratingových agentur nezbytná z důvodů veřejného zájmu za účelem zaručení nezávislých ratingů, které mohou investoři využít pro regulatorní účely. Tato omezení zároveň nepřekračují nezbytnou míru a je třeba je spíše považovat za faktor zvyšující bonitu resekuritizace ve vztahu k jiným stranám, a v konečném důsledku vzhledem k trhu.
(20)
Nezávislost ratingové agentury ve vztahu k hodnocené osobě je také ovlivněna možnými střety zájmů mezi některým z jejích významných akcionářů a hodnocenou osobou. Akcionář ratingové agentury by mohl být členem správní nebo dozorčí rady hodnocené osoby nebo spřízněné třetí osoby. Nařízení (ES) č. 1060/2009 se touto situací zabývalo, pouze pokud jde o střety zájmů způsobené ratingovými analytiky, osobami schvalujícími ratingy nebo jinými zaměstnanci ratingové agentury. Uvedené nařízení však neřešilo možné střety zájmů způsobené akcionáři nebo podílníky ratingových agentur. S cílem posílit vnímání nezávislosti ratingových agentur ve vztahu k hodnoceným osobám je vhodné stávající pravidla stanovená v uvedeném nařízení, která se týkají střetů zájmů způsobených zaměstnanci ratingových agentur, rozšířit i na střety zájmů způsobené akcionáři nebo podílníky, kteří mají v ratingové agentuře významnou pozici. Ratingová agentura by se tudíž měla zdržet vydávání ratingů nebo by měla zveřejnit, že rating může být ovlivněný, jestliže akcionář nebo podílník, který drží 10 % podíl na hlasovacích právech této agentury, je zároveň členem správní nebo dozorčí rady hodnocené osoby nebo do hodnocené osoby investoval a tato investice dosáhla určité výše. Dále by skutečnost, že akcionář nebo podílník, který drží alespoň 5 % podíl na hlasovacích právech této ratingové agentury, investoval do hodnocené osoby nebo je členem správní nebo dozorčí rady hodnocené osoby, měla být zveřejněna přinejmenším tehdy, pokud investice dosáhne určité výše. Navíc, nachází-li akcionář nebo podílník v pozici s významným vlivem na obchodní činnost ratingové agentury, neměl by hodnocené osobě nebo spřízněné třetí osobě poskytovat konzultační ani poradenské služby týkající se její organizační nebo právní struktury, majetku, závazků nebo činností.
(21)
Aby bylo zajištěno proveditelné uplatňování pravidel nezávislosti a předcházení střetu zájmů stanovených v nařízení (ES) č. 1060/2009 a aby se zabránilo tomu, že se stanou neúčinná, je nezbytný dostatečně vysoký počet ratingových agentur, které nejsou spojeny ani s odcházející ratingovou agenturou v případě rotace, ani s ratingovou agenturou, která současně poskytuje ratingové služby témuž emitentovi. Je vhodné vyžadovat přísné oddělení odcházející agentury od přicházející ratingové agentury v případě rotace a také v případě dvou ratingových agentur současně poskytujících ratingové služby stejnému emitentovi. Dotčené ratingové agentury by navzájem neměly být spojeny kontrolou, příslušností ke stejné skupině ratingových agentur ani tím, že by byly akcionářem nebo podílníkem nebo by mohly vykonávat hlasovací práva v některé z ostatních dotčených ratingových agentur nebo by byly způsobilé jmenovat členy jejich správních nebo dozorčích rad.
(22)
Ratingové agentury by měly vytvořit, udržovat, prosazovat a dokumentovat účinnou strukturu vnitřní kontroly pro politiky a postupy předcházení možným střetům zájmů a jejich kontrolu a pro zajištění nezávislosti ratingů, ratingových analytiků a ratingových týmů vzhledem k akcionářům, správním a řídícím orgánům a prodejním a marketingovým činnostem. Pro podnikovou správu, organizační záležitosti a řešení střetů zájmů by měly být zavedeny standardní provozní postupy. Tyto postupy by měly být pravidelně přezkoumávány a sledovány s cílem posoudit, zda jsou účinné a zda nevyžadují aktualizaci.
(23)
Vnímání nezávislosti ratingových agentur by bylo zvlášť ohroženo, pokud by titíž akcionáři nebo podílníci investovali do různých ratingových agentur, které nepatří do stejné skupiny ratingových agentur, přinejmenším pokud by tato investice dosáhla určité výše, která by těmto akcionářům nebo podílníkům umožnila vykonávat určitý vliv na fungování ratingové agentury. Za účelem zajištění nezávislosti (a vnímání nezávislosti) ratingových agentur je vhodné stanovit přísnější pravidla týkající se vztahů mezi ratingovými agenturami a jejich akcionáři nebo podílníky. Z toho důvodu by žádná osoba neměla současně držet 5 % nebo vyšší podíl ve více než jedné ratingové agentuře, jestliže dotčené ratingové agentury nepatří do téže skupiny.
(24)
K dosažení cíle zajistit dostatečnou nezávislost ratingových agentur je třeba, aby investoři neměli investice ve výši 5 % či více současně ve více než jedné ratingové agentuře. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/109/ES ze dne 15. prosince 2004 o harmonizaci požadavků na průhlednost týkajících se informací o emitentech, jejichž cenné papíry jsou přijaty k obchodování na regulovaném trhu (10), stanoví, že osoby kontrolující alespoň 5 % hlasovacích práv kotované společnosti mají tuto skutečnost zveřejnit, neboť je mimo jiné v zájmu investorů vědět o změnách ve struktuře hlasování takové společnosti. Prahová hodnota 5 % se tedy považuje za významnou účast, s níž je možno ovlivnit strukturu hlasování ve společnosti. Je proto vhodné ji použít pro účely omezení souběžných investic ve více než jedné ratingové agentuře. Toto opatření nelze považovat za nepřiměřené vzhledem k tomu, že všechny registrované ratingové agentury v Unii jsou podniky nekotované na burze cenných papírů, a tudíž nepodléhající pravidlům v oblasti transparentnosti a procesním pravidlům, která platí pro kotované společnosti v Unii v souladu se směrnicí 2004/109/ES. Podniky nekotované na burze cenných papírů se často řídí protokoly nebo dohodami akcionářů a počet akcionářů nebo podílníků je obvykle nízký. Tudíž i menšinové postavení v ratingové agentuře nekotované na burze cenných papírů by mohlo hrát velkou roli. Aby však byla stále zajištěna možnost čistě ekonomických investic do ratingových agentur, nemělo by se toto omezení současných investic do více než jedné ratingové agentury vztahovat na investice prováděné prostřednictvím programů kolektivního investování spravovaných třetími stranami nezávislými na investorovi a nepodléhajícími jeho vlivu.
(25)
Ustanovení tohoto nařízení týkající se střetů zájmů vyplývajících z vlastnické struktury by se neměla vztahovat pouze na přímé držení podílů, ale i na držení nepřímé, neboť jinak lze tato pravidla snadno obejít. Ratingové agentury by měly co nejvíce usilovat o to, aby znaly své nepřímé akcionáře, a mohly tak zabránit jakýmkoliv případným střetům zájmů tohoto druhu.
(26)
Účinnost pravidel pro nezávislost a předcházení střetům zájmů, která vyžadují, aby ratingové agentury neposkytovaly ratingové služby témuž emitentovi po dlouhou dobu, by mohla být omezena, pokud by se ratingové agentury směly stát významnými akcionáři nebo podílníky jiných ratingových agentur.
(27)
Je důležité zajistit, aby se v důsledku změn metodik pro vydávání ratingů nesnížila přesnost a důslednost metodik. Proto by emitenti, investoři a další zúčastněné strany měli mít možnost vyjádřit se ke všem zamýšleným změnám metodik pro vydávání ratingů. To jim pomůže pochopit důvody zavedení nových metodik a dotčených změn. Vyjádření emitentů a investorů k návrhu metodik může ratingovým agenturám poskytnout cenné podklady pro definování metodik. O zamýšlených změnách by rovněž měl být informován Evropský orgán pro cenné papíry a trhy. Přestože nařízení (ES) č. 1060/2009 uděluje Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy pravomoc ověřit, zda jsou metodiky uplatňované ratingovými agenturami přesné a důsledné, systematické, stabilní a podléhají vyhodnocování založenému na zkušenostech z minulosti, včetně zpětného testování, neměl by tento postup ověřování Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy přiznávat žádnou pravomoc posuzovat vhodnost navrhované metodiky ani obsah ratingů vydaných následně po použití metodik. Metodiky pro vydávání ratingů by měly tam, kde je to vhodné, zohledňovat finanční rizika vyplývající z ohrožení životního prostředí.
(28)
Vzhledem ke složitosti strukturovaných finančních nástrojů se ratingovým agenturám ne vždy dařilo zajišťovat dostatečně vysokou kvalitu vydávaných ratingů těchto nástrojů. To vedlo ke ztrátě důvěry trhů v tento druh ratingů. K obnovení důvěry by bylo vhodné od emitentů nebo spřízněných třetích osob vyžadovat, aby si pro poskytnutí ratingu strukturovaných finančních nástrojů najaly alespoň dvě různé ratingové agentury, což by mohlo vést k různým a konkurenčním ratingům. To by také mohlo omezit nadměrné spoléhání se na jediný rating.
(29)
Návrh směrnice o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky a návrh nařízení o obezřetnostních požadavcích pro úvěrové instituce a investiční společnosti, které mají nahradit směrnici Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES ze dne 14. června 2006 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o jejím výkonu (11) a směrnici Evropského parlamentu a Rady 2006/49/ES ze dne 14. června 2006 o kapitálové přiměřenosti investičních podniků a úvěrových institucí (12), zavádějí požadavek, aby úvěrové instituce a investiční podniky hodnotily úvěrové riziko subjektů a finančních nástrojů, do nichž investují, a nespoléhaly se v tomto ohledu pouze na ratingy. Tento požadavek by měl být rozšířen i na jiné účastníky finančního trhu regulované podle práva Unie, včetně správců investičních fondů. Měl by však být od všech účastníků finančního trhu vymáhán rovnoměrně a měla by být zohledněna povaha, rozsah a složitost dotyčného účastníka. Členské státy by neměly být oprávněny ukládat ani zachovávat pravidla umožňující větší spoléhání se těchto investorů na ratingy.
(30)
Schopnost investorů informovaně hodnotit bonitu investice do strukturovaných finančních nástrojů by se dále zlepšila, pokud by jim byly poskytovány dostatečné informace o těchto nástrojích. Například vzhledem k tomu, že riziko spojené se strukturovanými finančními nástroji do velké míry závisí na kvalitě a výkonnosti podkladových aktiv, měli by být investoři více informováni o tomto druhu aktiv. Tím by se snížila závislost investorů na ratingu. Navíc zveřejnění příslušných informací o strukturovaných finančních nástrojích pravděpodobně posílí hospodářskou soutěž mezi ratingovými agenturami, protože by mohlo vést ke zvýšení počtu nevyžádaných ratingů. Do ledna 2016 by Komise měla prověřit, zda je vhodné uvedený požadavek na zveřejňování informací rozšířit na další finanční produkty, a předložit o tom zprávu. Existují například další finanční produkty, jako jsou kryté dluhopisy a jiné zajištěné dluhy, u nichž riziko do velké míry závisí na vlastnostech podkladového kolaterálu, a u kterých by tedy mohlo být vhodné investory o kolaterálu podrobněji informovat.
(31)
Investoři, emitenti a jiné zúčastněné strany by měli mít přístup k aktuálním ratingovým informacím na centrální internetové stránce. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy by měl zřídit Evropskou ratingovou platformu a umožnit investorům snadné srovnání všech existujících ratingů týkajících se konkrétní hodnocené osoby. Je důležité, aby na internetových stránkách Evropské ratingové platformy byly uvedeny všechny dostupné ratingy pro jednotlivé nástroje, aby investoři mohli před přijetím rozhodnutí o investici posoudit celou škálu názorů. Aby však ratingové agentury mohly i nadále využívat obchodní model ratingu placeného investorem, takové ratingy by v Evropské ratingové platformě zahrnuty být neměly. Malým a novým ratingovým agenturám by Evropská ratingová platforma měla pomoci se zviditelnit. Součástí Evropské ratingové platformy by měl být centrální archiv Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy, aby tak vznikla jedna platforma pro všechny dostupné ratingy podle nástroje a pro informace o historické výkonnosti zveřejňované v centrálním archivu. Evropský parlament podpořil zavedení takového zveřejňování ratingů ve svém usnesení o ratingových agenturách ze dne 8. června 2011.
(32)
Ratingy, ať už vydané pro regulatorní účely, nebo ne, mají významný dopad na investiční rozhodnutí a na image a finanční atraktivitu emitentů. Ratingové agentury tedy mají významnou odpovědnost vůči investorům a emitentům spočívající v dodržování nařízení (ES) č. 1060/2009, aby tak jejich ratingy byly nezávislé, objektivní a přiměřeně kvalitní. Investoři a emitenti však nejsou vždy v takovém postavení, aby na ratingových agenturách vymohli, aby vůči nim jednaly odpovědně. Může být mimořádně složité stanovit občanskoprávní odpovědnost ratingové agentury při neexistenci smluvního vztahu mezi ratingovou agenturou a například investorem nebo emitentem, kteří jsou hodnoceni bez vyžádání. Emitenti mohou rovněž čelit potížím při vymáhání občanskoprávní odpovědnosti na ratingových agenturách, i když mají s dotčenou ratingovou agenturou smluvní vztah: například snížení ratingu na základě porušení nařízení (ES) č. 1060/2009, k němuž došlo úmyslně nebo v důsledku hrubé nedbalosti, může mít negativní dopad na pověst emitenta i na financování jeho nákladů, čímž může způsobit tomuto emitentovi škodu, i když se na ni nebude vztahovat smluvní odpovědnost. Je tudíž důležité stanovit náležité právo na náhradu škody pro investory, kteří se důvodně spolehli na rating vydaný v rozporu s nařízením (ES) č. 1060/2009, jakož i pro emitenty, jimž byla způsobena občanskoprávní škoda v důsledku ratingu vydaného v rozporu s uvedeným nařízením. Investor a emitent by měli mít možnost uplatňovat odpovědnost ratingové agentury za škodu způsobenou porušením uvedeného nařízení, které ovlivnilo výsledek ratingu. Zatímco investoři a emitenti, kteří mají k ratingové agentuře smluvní vztah, se mohou rozhodnout uplatnit svůj nárok vůči této ratingové agentuře na základě porušení smlouvy, možnost uplatňovat nárok na náhradu škod z důvodu porušení nařízení (ES) č. 1060/2009 by měli mít všichni investoři a emitenti bez ohledu na to, zda mezi nimi a druhou stranou existuje smluvní vztah.
(33)
Ratingové agentury by mělo být možné pohnat k odpovědnosti, jestliže úmyslně nebo z hrubé nedbalosti poruší povinnosti jim uložené nařízením (ES) č. 1060/2009. Tato míra zavinění je přiměřená, protože činnost ratingových agentur obnáší určitý stupeň hodnocení složitých hospodářských činitelů a používání různých metodik může vést k různým výsledkům ratingu, z nichž žádný nemůže být považován za nepravdivý. Je také vhodné stanovit, že ratingové agentury nesou potenciálně neomezenou odpovědnost, pouze pokud nařízení (ES) č. 1060/2009 poruší úmyslně nebo z hrubé nedbalosti.
(34)
Investor nebo emitent uplatňující nárok na náhradu škody z důvodu porušení nařízení (ES) č. 1060/2009 by měl předložit přesné a podrobné informace, které dokládají, že se ratingová agentura takového porušení uvedeného nařízení dopustila. Tuto skutečnost by měl posoudit příslušný soud, který by měl současně přihlédnout k tomu, že investor nebo emitent nemusí mít přístup k informacím, které jsou výlučně v dosahu ratingové agentury.
(35)
Záležitosti, které se týkají občanskoprávní odpovědnosti ratingové agentury a na které se nevztahuje toto nařízení nebo které nejsou tímto nařízení vymezeny, včetně příčinné souvislosti a pojmu hrubá nedbalost, se řídí použitelným vnitrostátním právem určeným příslušnými normami mezinárodního práva soukromého. Členské státy by měly mít zejména možnost zachovat vnitrostátní úpravu občanskoprávní odpovědnosti, která je příznivější pro investory či emitenty nebo která není založena na porušení nařízení (ES) č. 1060/2009. Soud příslušný k rozhodnutí o nároku z občanskoprávní odpovědnosti vzneseném investorem nebo emitentem by měly určit příslušné normy mezinárodního práva soukromého.
(36)
Skutečnost, že institucionální investoři, včetně správců investičních fondů, mají povinnost provádět vlastní hodnocení spolehlivosti investice do aktiv, by neměla bránit soudům dospět k závěru, že porušení nařízení (ES) č. 1060/2009 ratingovou agenturou způsobilo investorovi škodu, za niž ratingová agentura odpovídá. I když toto nařízení zlepší možnosti investorů pro provádění vlastního hodnocení rizika, budou mít investoři nadále k informacím omezenější přístup než samotné ratingové agentury. Navíc zejména malým investorům může často chybět schopnost kriticky přezkoumat rating poskytnutý ratingovou agenturou.
(37)
Členské státy a Evropský orgán pro cenné papíry a trhy by měly zajistit, aby veškeré sankce uložené podle nařízení (ES) č. 1060/2009 byly zveřejněny tehdy, je-li to přiměřené.
(38)
V zájmu dalšího zmírnění střetů zájmů a usnadnění spravedlivé hospodářské soutěže na ratingovém trhu je důležité zajistit, aby poplatky účtované ratingovými agenturami klientům nebyly diskriminační. Rozdíly v poplatcích účtovaných za službu téhož druhu by měly být odůvodnitelné pouze rozdílem ve skutečných nákladech při poskytování této služby různým klientům. Navíc by poplatky účtované za ratingové služby danému emitentovi neměly záviset na výsledcích nebo závěru provedené práce nebo na poskytnutí souvisejících (doplňkových) služeb. Dále by v zájmu umožnění účinného dohledu nad těmito pravidly měly ratingové agentury Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy sdělit poplatky přijaté od každého z jejich klientů i svou obecnou cenovou politiku.
(39)
V zájmu aktuálnosti a důvěryhodnosti vydávaných ratingů států a snazšího porozumění uživatelů je důležité uvedené ratingy pravidelně přezkoumávat. Je také důležité zvýšit transparentnost týkající se prováděného průzkumu, zaměstnanců pověřených přípravou ratingů států a základních předpokladů ratingů, které ratingové agentury přijímají ve vztahu ke státnímu dluhu.
(40)
Je velmi důležité, aby investoři měli náležité informace k posuzování bonity členských států. Komise v rámci svého dohledu nad ekonomickou a fiskální politikou členských států shromažďuje a zpracovává údaje o hospodářské, finanční a fiskální situaci a výsledcích všech členských států, z nichž většinu zveřejňuje, a investoři je tedy mohou případně využít k posuzování bonity členských států. Ve vhodných a možných případech a jsou-li splněny příslušné předpisy pro zachování důvěrnosti, jimiž se Komise v rámci svého dohledu nad hospodářskou a fiskální politikou členských států řídí, by měla Komise stávající zprávy o hospodářských výsledcích členských států doplnit o další možné faktory či ukazatele, které by mohly investorům pomoci při posuzování bonity členských států. Tyto faktory by měly být veřejně přístupné a měly by doplňovat již zveřejněné a jinak veřejně přístupné informace, aby tak investoři mohli získat další údaje, které by jim pomohly při posuzování bonity svrchovaných subjektů a údajů o jejich zadlužení. S ohledem na to by Komise měla zvážit, zda by bylo možné vyvinout evropský systém pro posuzování bonity, který by investorům umožnil bonitu členských států nestranně a objektivně posuzovat a zohledňovat při tom konkrétní vývoj jejich hospodářské a sociální situace. V případě potřeby by měla Komise předložit vhodné legislativní návrhy.
(41)
Stávající pravidla stanoví, že ratingy je třeba hodnocené osobě oznámit 12 hodin před zveřejněním. Aby k tomuto oznámení nedošlo mimo pracovní dobu a aby hodnocená osoba měla dostatek času na ověření správnosti údajů, na nichž se rating zakládá, měl by být rating nebo ratingový výhled hodnocené osobě sdělen celý pracovní den před svým zveřejněním. Seznam osob oprávněných obdržet uvedené oznámení by měl být omezený a jasně určený hodnocenou osobou.
(42)
S ohledem na zvláštnosti ratingů států a v zájmu snížení rizika volatility je vhodné a přiměřené od ratingových agentur vyžadovat, aby tyto ratingy zveřejňovaly teprve po uzavření obchodování obchodních systémů usazených v Unii a nejméně jednu hodinu před jejich otevřením. Stejně tak je vhodné a přiměřené, aby ratingové agentury na konci prosince vydávaly harmonogram na příštích dvanáct měsíců, v němž stanoví termíny zveřejnění ratingů států a případně i jim odpovídající termíny zveřejnění souvisejících ratingových výhledů. Tyto termíny by měly být zvoleny tak, aby připadaly na pátek. Pouze v případě nevyžádaných ratingů států by měl být počet termínů zveřejnění v harmonogramu omezen na dva až tři. Ratingové agentury by měly mít možnost odchýlit se od zveřejněného harmonogramu, je-li to nutné za účelem splnění jejich právních povinností, s tím, že podrobně vysvětlí důvody tohoto odchýlení. Toto odchýlení by se však nemělo stát běžnou praxí.
(43)
Na základě vývoje trhu by Komise měla Evropskému parlamentu a Radě předložit zprávu o vhodnosti a způsobech podpory evropské veřejné ratingové agentury, která by hodnotila bonitu státního dluhu členských států, nebo evropské ratingové nadace pro všechny ostatní ratingy. V případě potřeby by měla Komise předložit vhodné legislativní návrhy.
(44)
S ohledem na zvláštnosti ratingů států a s cílem zabránit riziku finanční nákazy šířící se Unií by mělo být zakázáno ohlašovat revize určité skupiny zemí, pokud nebudou doplněny o zprávy o jednotlivých zemích. Mimoto v zájmu posílení spolehlivosti a dostupnosti informačních zdrojů, které ratingové agentury používají pro veřejná sdělení o případných změnách v ratingu států - kromě ratingů, ratingových výhledů a doprovodných tiskových zpráv - by se tato sdělení měla vždy zakládat na informacích v dosahu hodnocené osoby, které byly zveřejněny se souhlasem této osoby, ledaže lze tyto informace získat z obecně dostupných zdrojů. Hodnocená osoba tento souhlas udělit nesmí, pokud jí právní úprava, jíž se řídí, nepovoluje tyto informace zveřejnit, jako například v případě důvěrné informace definované v čl. 1 bodě 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES ze dne 28. ledna 2003 o obchodování zasvěcených osob a manipulaci s trhem (zneužívání trhu) (13).
(45)
Z důvodu transparentnosti by ratingové agentury měly při zveřejňování ratingů států ve svých tiskových prohlášeních nebo zprávách objasnit klíčové faktory, na nichž jsou příslušné ratingy postaveny. Nicméně transparentnost při vydávání ratingů států by neměla být rozhodující pro směr, kterým se ubírají vnitrostátní politiky (v oblasti ekonomiky, zaměstnanosti či jiné). Zatímco tyto politiky mohou být pro ratingovou agenturu jedním z faktorů, které jí slouží k posuzování bonity svrchovaného subjektu či jeho finančních nástrojů, a lze je použít při vysvětlování hlavních důvodů k určitému ratingu státu, nemělo by být ratingovým agenturám povoleno předkládat svrchovaným subjektům přímé či výslovné požadavky nebo doporučení ohledně zmíněných politik. Ratingové agentury by neměly vydávat jakákoli přímá či výslovná doporučení k politikám svrchovaných subjektů.
(46)
Technické normy v odvětví finančních služeb by měly zajistit přiměřenou ochranu vkladatelů, investorů a spotřebitelů v celé Unii. Vypracování návrhu regulačních a prováděcích technických norem, které neobsahují volby politiky, pro předložení Komisi by bylo efektivní a vhodné svěřit Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy jako orgánu s vysoce specializovanými odbornými znalostmi.
(47)
Komise by měla přijmout návrhy regulačních technických norem vypracované Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy týkající se obsahu, četnosti a prezentace informací o strukturovaných finančních nástrojích, které mají poskytovat emitenti, prezentace informací, včetně struktury, formátu, metod a časového rozvrhu předkládání zpráv, které by ratingové agentury měly sdělovat Evropskému výboru pro cenné papíry a trhy v souvislosti s Evropskou ratingovou platformou a obsahem a formátem pravidelných výkazů poplatků účtovaných ratingovými agenturami a předkládaných Evropskému výboru pro cenné papíry a trhy pro účely průběžného dohledu. Komise by měla tyto normy přijmout prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU a v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
(48)
Nařízení (ES) č. 1060/2009 umožňuje použití ratingů vydaných v třetích zemích pro regulatorní účely, pokud jsou vydány ratingovými agenturami certifikovanými podle uvedeného nařízení nebo přejaty ratingovými agenturami usazenými v Unii v souladu s uvedeným nařízením. Certifikace vyžaduje, aby Komise přijala rozhodnutí o rovnocennosti regulatorního režimu třetí země pro ratingové agentury, a převzetí vyžaduje, aby postup ratingové agentury ze třetí země splňoval požadavky, jež jsou alespoň stejně přísné jako příslušná pravidla Unie. Některá ustanovení zaváděná tímto nařízením by se neměla vztahovat na posuzování rovnocennosti a převzetí. Jedná se o ustanovení, jež ukládají povinnosti pouze emitentům, nikoli však ratingovým agenturám. V této souvislosti by se dále nemělo přihlížet k ustanovením, jež se týkají struktury ratingového trhu v Unii, a nikoli stanovení pravidel jednání ratingových agentur. Aby měly třetí země dostatek času k přezkumu svých regulatorních rámců vzhledem ke zbývajícím novým hmotněprávním ustanovením, měla by se tato ustanovení pro účely posuzování rovnocennosti a převzetí používat až od 1. června 2018. V této souvislosti je nutno připomenout, že regulatorní režim třetí země nemusí obsahovat totožná pravidla, jako jsou pravidla tohoto nařízení. Jak již bylo stanoveno v nařízení (ES) č. 1060/2009, je k tomu, aby byl regulatorní režim třetí země považován za rovnocenný regulatornímu režimu Unie nebo za stejně přísný jako regulatorní režim Unie, postačující, aby dosahoval stejných cílů a účinků v praxi.
(49)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž posílení nezávislosti ratingových agentur, prosazení řádných postupů a metodik pro vydávání ratingů, zmírnění rizik spojených s ratingy států, omezení rizik nadměrného spoléhání se účastníků trhu na ratingy a zajištění práva na náhradu škody pro investory, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu celounijní struktury a dopadu ratingových činností, jež mají být předmětem dohledu, lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(50)
Komise by měla do konce roku 2013 předložit zprávu o tom, zda je proveditelné vytvořit síť malých ratingových agentur s cílem posílit na trhu hospodářskou soutěž. Tato zpráva by měla posoudit finanční a nefinanční podporu i pobídky Unie pro vytvoření takové sítě a zohlednit při tom potenciální střety zájmů vyplývající z veřejného financování tohoto druhu.
(51)
Evropský inspektor ochrany údajů byl v souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (14) konzultován a vydal své stanovisko (15).
(52)
Nařízení (ES) č. 1060/2009 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny nařízení (ES) č. 1060/2009
Nařízení (ES) č. 1060/2009 se mění takto:
1)
Článek 1 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Předmět
Toto nařízení zavádí společný regulatorní přístup k posílení čestnosti a poctivosti, transparentnosti, odpovědnosti, řádné správy a řízení a nezávislosti ratingových činností a přispívá ke kvalitě ratingů vydávaných v Unii i k řádnému fungování vnitřního trhu při dosažení vysoké úrovně ochrany spotřebitelů a investorů. Stanoví podmínky pro vydávání ratingů a pravidla organizace a jednání ratingových agentur, včetně jejich akcionářů a podílníků, s cílem podpořit nezávislost ratingových agentur, vyhnout se střetům zájmů a posílit ochranu spotřebitelů a investorů.
Toto nařízení také stanoví emitentům, původcům a sponzorům usazeným v Unii povinnosti ve vztahu ke strukturovaným finančním nástrojům.“
2)
V čl. 2 odst. 1, čl. 3 odst. 1 písm. m), čl. 4 odst. 2, odst. 3 návětí a odst. 4 prvním a druhém pododstavci, čl. 5 odst. 1 návětí, čl. 14 odst. 1 a v bodě 1 přílohy II se slovo „Společenství“ nahrazuje slovem „Unie“ v odpovídajícím mluvnickém tvaru a příslušná věta se případně odpovídajícím způsobem mluvnicky upravuje.
3)
Článek 3 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
i)
písmeno g) se nahrazuje tímto:
„g)
„regulatorním účelem“ použití ratingů ke zvláštnímu účelu dosažení souladu s právem Unie samotným nebo tak, jak je provedeno vnitrostátními právními předpisy členských států;“,
ii)
vkládají se nová písmena, která znějí:
„pa)
„úvěrovou institucí“ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 bodu 1 směrnice 2006/48/ES;
pb)
„investičním podnikem“ investiční podnik ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2004/39/ES;
pc)
„pojišťovnou“ pojišťovna ve smyslu čl. 13 bodu 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES ze dne 25. listopadu 2009 o přístupu k pojišťovací a zajišťovací činnosti a jejím výkonu (Solventnost II) (16);
pd)
„zajišťovnou“ zajišťovna ve smyslu čl. 13 bodu 4 směrnice 2009/138/ES;
pe)
„institucí zaměstnaneckého penzijního pojištění“ instituce zaměstnaneckého penzijního pojištění ve smyslu čl. 6 písm. a) směrnice 2003/41/ES;
pf)
„správcovskou společností“ správcovská společnost ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (17);
pg)
„investiční společností“ investiční společnost zřízená podle směrnice 2009/65/ES;
ph)
„správcem alternativního investičního fondu“ správce ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. b) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU ze dne 8. června 2011 o správcích alternativních investičních fondů (18);
pi)
„ústřední protistranou“ ústřední protistrana ve smyslu čl. 2 bodu 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (19), která je povolena v souladu s článkem 14 uvedeného nařízení;
pj)
„prospektem“ prospekt zveřejněný podle směrnice 2003/71/ES a nařízení (ES) č. 809/2004;
iii)
písmena q) a r) se nahrazují tímto:
„q)
„odvětvovými právními předpisy“ legislativní akty Unie uvedené v písmenech pa) až pj);
r)
„odvětvovými příslušnými orgány“ vnitrostátní příslušné orgány, které byly podle příslušných odvětvových právních předpisů pověřeny dohledem nad úvěrovými institucemi, investičními podniky, pojišťovnami a zajišťovnami, institucemi zaměstnaneckého penzijního připojištění, správcovskými společnostmi, investičními společnostmi, správci alternativních investičních fondů, ústředními protistranami a prospekty;“,
iv)
doplňují se nová písmena, která znějí:
„s)
„emitentem“ emitent ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. h) směrnice 2003/71/ES;
t)
„původcem“ původce ve smyslu čl. 4 bodu 41 směrnice 2006/48/ES;
u)
„sponzorem“ sponzor ve smyslu čl. 4 bodu 42 směrnice 2006/48/ES;
v)
„ratingem státu“
i)
rating, u něhož je hodnocenou osobou stát nebo regionální či místní orgán státu,
ii)
rating, u něhož je emitentem dluhového nástroje nebo finančního závazku, dluhového cenného papíru nebo jiného finančního nástroje stát nebo regionální či místní orgán státu nebo účelový subjekt pro stát nebo regionální či místní orgán,
iii)
rating, u něhož je emitentem mezinárodní finanční instituce zřízená dvěma nebo více státy, jejímž účelem je získávat finanční prostředky a poskytovat finanční pomoc ve prospěch členů této mezinárodní finanční instituce, kteří čelí vážným finančním problémům nebo jim takové problémy hrozí;
w)
„ratingovým výhledem“ stanovisko týkající se pravděpodobného směru vývoje ratingu v krátkém, středním nebo obojím období;
x)
„nevyžádaným ratingem“ a „nevyžádaným ratingem státu“ rating nebo rating státu, který vydá ratingová agentura jinak než na žádost;
y)
„úvěrovým ohodnocením“ měřítko bonity odvozené od sumarizace a vyjádření údajů pouze na základě předem nastaveného statistického systému nebo modelu bez jakýchkoli podstatných dodatečných analytických vstupů ratingového analytika týkajících se ratingu;
z)
„regulovaným trhem“ regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 14 směrnice 2004/39/ES, který je usazen v Unii;
aa)
„resekuritizací“ resekuritizace ve smyslu čl. 4 bodu 40a směrnice 2006/48/ES.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„3. Pro účely tohoto nařízení pojem „akcionář“ zahrnuje skutečné vlastníky ve smyslu čl. 3 bodu 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES ze dne 26. října 2005 o předcházení zneužití finančního systému k praní peněz a financování terorismu (20).
4)
Článek 4 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Úvěrové instituce, investiční podniky, pojišťovny, zajišťovny, instituce zaměstnaneckého penzijního pojištění, správcovské společnosti, investiční společnosti, správci alternativních investičních fondů a ústřední protistrany mohou k regulatorním účelům používat pouze ratingy vydané ratingovými agenturami usazenými v Unii a registrovanými v souladu s tímto nařízením.
Pokud prospekt obsahuje odkaz na rating nebo ratingy, zajistí emitent, předkladatel nabídky nebo osoba žádající o přijetí cenných papírů k obchodování na regulovaném trhu, aby byla v prospektu uvedena také jasná a výrazná informace o tom, zda ratingy vydala ratingová agentura usazená v Unii a registrovaná podle tohoto nařízení.“;
b)
v odstavci 3 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
ratingová agentura ověřila a může Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy) zřízenému nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (21) (dále jen „Evropský orgán pro cenné papíry a trhy“) průběžně dokládat, že ratingovou činnost vedoucí k vydání ratingu, který má být přejat, vykonávala ratingová agentura ze třetí země způsobem, jenž splňuje požadavky alespoň stejně přísné, jako jsou požadavky stanovené v článcích 6 až 12 a v příloze I, s výjimkou článků 6a, 6b, 8a, 8b, 8c a 11a a oddílu B bodu 3 písm. ba) a bodů 3a a 3b přílohy I.
5)
Článek 5 se mění takto:
a)
v odstavci 6 druhém pododstavci se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
ratingové agentury v této třetí zemi jsou povinny dodržovat právně závazná pravidla, která jsou rovnocenná pravidlům stanoveným v článcích 6 až 12 a v příloze I, s výjimkou článků 6a, 6b, 8a, 8b, 8c a 11a a oddílu B bodu 3 písm. ba) a bodů 3a a 3b přílohy I, a“;
b)
odstavec 8 se nahrazuje tímto:
„8. Články 20, 23b a 24 se vztahují na ratingové agentury certifikované v souladu s čl. 5 odst. 3 a jimi vydávané ratingy.“
6)
V hlavě I se vkládají nové články, které znějí:
„Článek 5a
Nadměrné spoléhání se finančních institucí na ratingy
1. Subjekty uvedené v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci provádějí vlastní hodnocení úvěrového rizika a nespoléhají se pro účely posouzení bonity osoby nebo finančního nástroje výhradně nebo mechanicky na ratingy.
2. Odvětvové příslušné orgány pověřené dohledem nad subjekty uvedenými v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci sledují, s přihlédnutím k povaze, rozsahu a složitosti činností těchto subjektů, přiměřenost jejich postupů hodnocení úvěrového rizika, posuzují používání smluvních odkazů na ratingy a případně je v souladu s odvětvovými právními předpisy vybízejí ke zmírňování dopadu těchto odkazů, aby tak omezily výhradní a mechanické spoléhání se na ratingy.
Článek 5b
Spoléhání se evropských orgánů dohledu a Evropské rady pro systémová rizika na ratingy
1. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (22), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (23) a Evropský orgán pro cenné papíry a trhy nebudou ve svých pokynech, doporučeních a návrzích technických norem odkazovat na ratingy, jestliže by tyto odkazy u příslušných orgánů, odvětvových příslušných orgánů nebo subjektů uvedených v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci nebo jiných účastníků finančního trhu mohly vést k výhradnímu nebo mechanickému spoléhání se na ratingy. V souladu s tím do 31. prosince 2013 Evropský orgán pro bankovnictví, Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění a Evropský orgán pro cenné papíry a trhy ve stávajících pokynech a doporučeních přezkoumají a případně odstraní všechny takové odkazy na ratingy.
2. Evropská rada pro systémová rizika zřízená nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o makroobezřetnostním dohledu nad finančním systémem na úrovni Evropské unie a o zřízení Evropské rady pro systémová rizika (24) nebude ve svých varováních a doporučeních odkazovat na ratingy, jestliže by tyto odkazy mohly vést k výhradnímu nebo mechanickému spoléhání se na ratingy.
Článek 5c
Nadměrné spoléhání se na ratingy v právních předpisech Unie
Aniž je dotčeno její právo legislativní iniciativy, pokračuje Komise v přezkumu toho, zda odkazy na ratingy v právních předpisech Unie vedou nebo by mohly vést k tomu, že by se příslušné orgány, odvětvové příslušné orgány, subjekty uvedené v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci či jiní účastníci finančního trhu výhradně nebo mechanicky spoléhali na ratingy, a to s cílem odstranit všechny odkazy na ratingy pro regulatorní účely v právních předpisech Unie do 1. ledna 2020 za předpokladu, že budou určeny a zavedeny vhodné alternativní způsoby hodnocení úvěrového rizika.
7)
Článek 6 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Ratingová agentura přijme veškerá nezbytná opatření, aby zajistila, že vydání ratingu nebo ratingového výhledu není ovlivněno žádnými stávajícími nebo potenciálními střety zájmů ani obchodním vztahem ratingové agentury, která rating nebo ratingový výhled vydává, jejích akcionářů, řídících pracovníků, ratingových analytiků, zaměstnanců či jiných fyzických osob, které poskytují služby pro ratingovou agenturu nebo podle jejích příkazů, nebo jakékoli osoby s ratingovou agenturou přímo či nepřímo spojené prostřednictvím kontroly.“;
b)
v odstavci 3 se návětí nahrazuje tímto:
„3. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy může ratingové agentuře na její žádost udělit výjimku z povinnosti plnit požadavky stanovené v oddíle A bodech 2, 5, 6 a 9 přílohy I a v čl. 7 odst. 4, pokud tato ratingová agentura prokáže, že vzhledem k povaze, rozsahu a složitosti její činnosti i vzhledem k povaze a rozsahu vydávaných ratingů nejsou tyto požadavky přiměřené, a pokud“;
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Ratingové agentury vytvářejí, udržují, prosazují a dokumentují účinnou strukturu vnitřní kontroly pro uplatňování politik a postupů pro předcházení a zmírňování možných střetů zájmů a jejich kontrolu a pro zajištění nezávislosti ratingů, ratingových analytiků a ratingových týmů na akcionářích, správních a řídících orgánech a prodejních a marketingových činnostech. Ratingové agentury zavedou standardní provozní postupy pro podnikovou správu, organizaci a řešení střetů zájmů. Tyto postupy pravidelně sledují a přezkoumávají za účelem posouzení jejich účinnosti a potřeby jejich aktualizace.“
8)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 6a
Střety zájmů týkající se investic do ratingových agentur
1. Akcionář nebo podílník ratingové agentury, který drží 5 % nebo více kapitálu nebo hlasovacích práv v ratingové agentuře nebo ve společnosti, jež má faktickou moc vykonávat nad ní kontrolu nebo dominantní vliv, nesmí
a)
držet 5 % nebo více kapitálu žádné jiné ratingové agentury;
b)
mít právo nebo faktickou moc vykonávat 5 % nebo více hlasovacích práv v žádné jiné ratingové agentuře;
c)
mít právo nebo faktickou moc jmenovat nebo odvolávat členy správní nebo dozorčí rady žádné jiné ratingové agentury;
d)
být členem správní nebo dozorčí rady žádné jiné ratingové agentury;
e)
vykonávat nebo mít faktickou moc vykonávat kontrolu nebo dominantní vliv nad jinou ratingovou agenturou.
Zákaz uvedený v prvním pododstavci písm. a) se nevztahuje na podíly na osobách nebo fondech diverzifikovaného kolektivního investování, včetně spravovaných fondů, jako jsou penzijní fondy nebo životní pojištění, za předpokladu, že podíly na těchto osobách nebo fondech nestaví akcionáře nebo podílníka ratingové agentury do pozice s významným vlivem na obchodní činnosti těchto osob nebo fondů.
2. Tento článek se nevztahuje na investice do jiných ratingových agentur, které patří do téže skupiny ratingových agentur.
Článek 6b
Maximální doba trvání smluvního vztahu s ratingovou agenturou
1. Jestliže ratingová agentura uzavřela smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací, nesmí vydávat ratingy nových resekuritizací, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce, po dobu delší než čtyři roky.
2. Jestliže ratingová agentura uzavře smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací, požaduje, aby uvedený emitent
a)
stanovil počet ratingových agentur, které uzavřely smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce;
b)
vypočítal v procentním vyjádření celkový počet nevypořádaných ratingem hodnocených resekuritizací, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce, ke kterému vydává každá ratingová agentura ratingy.
Jestliže alespoň čtyři ratingové agentury vydávají rating k více než 10 % celkového počtu nevypořádaných ratingem hodnocených resekuritizací, omezení uvedená v odstavci 1 se nepoužijí.
Výjimka stanovena ve druhém pododstavci platí nejméně do doby, kdy ratingová agentura uzavře novou smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce. Pokud při uzavírání takové smlouvy nejsou splněna kritéria uvedená ve druhém pododstavci, počítá se doba uvedená v odstavci 1 ode dne uzavření nové smlouvy.
3. Po uplynutí doby platnosti smlouvy podle odstavce 1 nesmí ratingová agentura uzavřít novou smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací, jejichž podkladová aktiva pocházejí od stejného původce, po dobu rovnající se době trvání ukončené smlouvy, avšak nejdéle po dobu čtyř let.
První pododstavec se použije také na
a)
ratingovou agenturu, která náleží do stejné skupiny ratingových agentur jako ratingová agentura uvedená v odstavci 1;
b)
ratingovou agenturu, která je akcionářem nebo podílníkem ratingové agentury uvedené v odstavci 1;
c)
ratingovou agenturu, v níž je akcionářem nebo podílníkem ratingová agentura uvedená v odstavci 1.
4. Bez ohledu na odstavec 1, pokud byl rating resekuritizace vydán před koncem maximální doby trvání smluvního vztahu uvedené v odstavci 1, může ratingová agentura tyto ratingy na vyžádání dále sledovat a aktualizovat po dobu trvání resekuritizace.
5. Tento článek se nevztahuje na ratingové agentury, které mají na úrovni skupiny méně než 50 zaměstnanců zapojených do výkonu ratingových činností, ani na agentury, jejichž roční obrat z ratingových činností na úrovni skupiny nedosahuje 10 milionů EUR.
6. Jestliže ratingová agentura uzavře smlouvu na vydávání ratingů resekuritizací před 20. červnem 2013, doba uvedená v odstavci 1 se počítá od zmíněného dne.“
9)
V článku 7 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Odměňování a hodnocení výkonu zaměstnanců, kteří jsou zapojeni do výkonu ratingových činností nebo do zpracování ratingových výhledů, a osob schvalujících ratingy nebo ratingové výhledy nesmí záviset na výši příjmů, které ratingové agentuře plynou od hodnocených osob nebo spřízněných třetích osob.“
10)
Článek 8 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Ratingová agentura přijímá, uplatňuje a prosazuje vhodná opatření k zajištění toho, aby ratingy a ratingové výhledy, které vydává, byly založeny na důkladné analýze veškerých informací, které má k dispozici a které jsou podle příslušných metodik pro vydávání ratingů z hlediska jí prováděné analýzy relevantní. Přijme veškerá nezbytná opatření, aby informace, které při udělování ratingů a ratingových výhledů využívá, byly dostatečně kvalitní a pocházely ze spolehlivých zdrojů. Ratingová agentura při vydávání ratingů a ratingových výhledů uvádí, že rating je stanoviskem agentury a že by se na něj mělo spoléhat v omezené míře.
2a. Změny ratingů se vydávají v souladu se zveřejněnými metodikami pro vydávání ratingů ratingové agentury.“;
b)
v odstavci 5 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Ratingy států se přezkoumávají nejméně každých šest měsíců.“;
c)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„5a. Ratingová agentura, která zamýšlí významně změnit stávající nebo používat případné nové ratingové metodiky, modely nebo klíčové předpoklady pro vydávání ratingů, které by mohly ovlivnit rating, na svých internetových stránkách zveřejní navrhované významné změny nebo navrhované nové metodiky pro vydávání ratingů, společně s podrobným vysvětlením důvodů pro navrhované významné změny nebo navrhované nové metodiky pro vydávání ratingů a jejich důsledků a vyzve zúčastněné osoby k podání připomínek ve lhůtě jednoho měsíce.“;
d)
odstavec 6 se mění takto:
i)
návětí se nahrazuje tímto:
„6. Jsou-li v souladu s čl. 14 odst. 3 změněny metodiky pro vydávání ratingů, modely nebo klíčové předpoklady pro vydávání ratingů používané při ratingových činnostech, ratingová agentura“,
ii)
vkládají se nová písmena, která znějí:
„aa)
neprodleně uvědomí Evropský orgán pro cenné papíry a trhy a na svých internetových stránkách zveřejní výsledky připomínkování a nové metodiky pro vydávání ratingů společně s jejich podrobným vysvětlením a s datem, od něhož budou používány;
ab)
neprodleně na svých internetových stránkách zveřejní odpovědi na připomínky uvedené v odstavci 5a s výjimkou případů, kdy ten, kdo připomínky podal, požádal o zachování důvěrnosti;“
e)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„7. Jestliže ratingová agentura zjistí chyby ve svých metodikách pro vydávání ratingů nebo v jejich uplatňování, neprodleně
a)
tyto chyby oznámí Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy a všem dotčeným hodnoceným osobám a vysvětlí jejich vliv na své ratingy, včetně případné nutnosti přezkoumat vydané ratingy;
b)
mají-li některé chyby vliv na její ratingy, zveřejní tyto chyby na svých internetových stránkách;
c)
opraví tyto chyby v metodikách pro vydávání ratingů a
d)
použije opatření uvedená v odst. 6 písm. a), b) a c).“
11)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 8a
Ratingy států
1. Ratingy států se vydávají způsobem, který zaručuje, že byla provedena analýza konkrétní zvláštnosti daného členského státu. Ohlášení revize určité skupiny zemí je zakázáno, pokud není doplněno o zprávy o jednotlivých zemích. Tyto zprávy se zveřejní.
2. Veřejná sdělení jiná než ratingy, ratingové výhledy nebo doprovodná tisková prohlášení nebo zprávy uvedené v oddíle D části I bodě 5 přílohy I, která se týkají případných změn v ratingu státu, se nesmějí zakládat na informacích v dosahu hodnocené osoby, jež byly zveřejněny bez jejího souhlasu, ledaže lze tyto informace získat z obecně dostupných zdrojů nebo hodnocená osoba nemá žádný oprávněný důvod k tomu, aby s jejich zveřejněním nesouhlasila.
3. Ratingová agentura s přihlédnutím k čl. 8 odst. 5 druhému pododstavci na konci prosince každého roku zveřejní na svých internetových stránkách v souladu s oddílem D částí III bodem 3 přílohy I a zašle Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy harmonogram na příštích dvanáct měsíců, v němž stanoví nejvýše tři termíny pro uveřejnění nevyžádaných ratingů států a souvisejících ratingových výhledů a dále termíny pro uveřejnění vyžádaných ratingů států a souvisejících ratingových výhledů. Tyto termíny zvolí tak, aby připadaly na pátek.
4. Od termínů stanovených v harmonogramu pro zveřejnění ratingů států nebo souvisejících ratingových výhledů se ratingová agentura může odchýlit jen tehdy, je-li to nezbytné ke splnění jejích povinností podle čl. 8 odst. 2, čl. 10 odst. 1 a čl. 11 odst. 1. V takovém případě podrobně vysvětlí, proč se od oznámeného harmonogramu odchýlila.
Článek 8b
Informace o strukturovaných finančních nástrojích
1. Emitent, původce a sponzor strukturovaného finančního nástroje usazení v Unii jsou povinni na internetové stránce zřízené Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy podle odstavce 4 společně zveřejnit informace o úvěrové kvalitě a výkonnosti podkladových aktiv tohoto strukturovaného finančního nástroje, struktuře sekuritizační transakce, peněžních tocích a jakémkoli kolaterálu zajišťujícím sekuritizační expozici, jakož i jakékoliv informace, které jsou potřebné pro provedení komplexního a řádně podloženého zátěžového testu peněžních toků a hodnot kolaterálu zajišťujícího podkladové expozice.
2. Povinnost zveřejnit informace v souladu s odstavcem 1 se nevztahuje na zveřejňování informací, které by mělo za následek porušení vnitrostátního práva nebo práva Unie upravujícího ochranu důvěrnosti informačních zdrojů nebo zpracování osobních údajů.
3. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy vypracuje návrhy regulačních technických norem pro upřesnění
a)
informací, které jsou osoby uvedené v odstavci 1 povinny zveřejňovat, aby vyhověly povinnosti vyplývající z odstavce 1 v souladu s odstavcem 2;
b)
frekvence aktualizace informací uvedených v písmenu a);
c)
prezentace informací uvedených v písmenu a) pomocí standardizované předlohy pro zveřejňování informací.
Evropský orgán pro cenné papíry a trhy předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 21. června 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem stanoveným v článcích 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy zřídí internetovou stránku pro zveřejňování informací o strukturovaných finančních nástrojích, jak je uvedeno v odstavci 1.
Článek 8c
Dvojitý rating strukturovaných finančních nástrojů
1. Jestliže emitent nebo spřízněná třetí osoba zamýšlí požádat o rating strukturovaného finančního nástroje, pověří alespoň dvě ratingové agentury, aby nezávisle na sobě poskytly svůj rating.
2. Emitent nebo spřízněná třetí osoba podle odstavce 1 zajistí, aby pověřené ratingové agentury splňovaly tyto podmínky:
a)
nepatří do stejné skupiny ratingových agentur;
b)
nejsou akcionářem nebo podílníkem žádné z ostatních ratingových agentur;
c)
nemají právo nebo faktickou moc vykonávat hlasovací právo v žádné z ostatních ratingových agentur;
d)
nemají právo nebo faktickou moc jmenovat či odvolávat členy správní nebo dozorčí rady žádné z ostatních ratingových agentur;
e)
žádný z členů jejich správní nebo dozorčí rady není členem správní nebo dozorčí rady žádné z ostatních ratingových agentur;
f)
nevykonávají ani nemají faktickou moc vykonávat kontrolu nebo dominantní vliv nad žádnou z ostatních ratingových agentur.
Článek 8d
Využívání více ratingových agentur
1. Zamýšlí-li emitent nebo spřízněná třetí osoba pověřit vydáním ratingu téže emise či ohodnocením téže osoby alespoň dvě ratingové agentury, zváží možnost pověřit tímto úkolem alespoň jednu ratingovou agenturu, jejíž podíl na trhu nepřesahuje 10 % a kterou může vyhodnotit jako schopnou vydat rating dotyčné emise nebo ohodnotit dotyčnou osobu, je-li na základě seznamu Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy uvedeného v odstavci 2 taková ratingová agentura k dispozici. Pokud emitent nebo spřízněná třetí osoba ratingem nepověří alespoň jednu ratingovou agenturu, jejíž celkový podíl na trhu nepřesahuje 10 %, je jeho rozhodnutí zaznamenáno.
2. S cílem usnadnit emitentovi nebo spřízněné třetí osobě vyhodnocení podle odstavce 1 zveřejňuje Evropský orgán pro cenné papíry a trhy každoročně na svých internetových stránkách seznam registrovaných ratingových agentur s uvedením jejich celkového podílu na trhu a typů ratingů, které vydávají. Tento seznam může emitent použít jako východisko pro své vyhodnocení.
3. Pro účely tohoto článku se celkový tržní podíl měří ve vztahu k ročnímu obratu z činnosti a doplňkových služeb ratingové agentury na úrovni skupiny.“
12)
V článku 10 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Ratingová agentura neselektivně a včas uveřejní každý rating nebo ratingový výhled i každé rozhodnutí o ukončení vydávání ratingu. V případě rozhodnutí o ukončení vydávání ratingu obsahuje uveřejněná informace také plné odůvodnění takového rozhodnutí.
První pododstavec se vztahuje také na ratingy, které jsou distribuovány na základě předplatného.
2. Ratingové agentury zajistí, aby byly ratingy a ratingové výhledy prezentovány a zpracovávány v souladu s požadavky stanovenými v oddíle D přílohy I a aby obsahovaly výlučně faktory, které se vztahují k dotčeným ratingům.
2a. Ratingy, ratingové výhledy a související informace se až do svého zveřejnění na trhu považují za důvěrné informace ve smyslu směrnice 2003/6/ES a v souladu s ní.
Na ratingové agentury se obdobně použije zejména čl. 6 odst. 3 uvedené směrnice v souvislosti s jejich povinností zachovávat důvěrnost a vést seznam osob, které mají přístup k jejím ratingům, ratingovým výhledům nebo souvisejícím informacím před jejich zveřejněním.
Seznam osob, jimž jsou ratingy, ratingové výhledy nebo související informace sdělovány před jejich zveřejněním, by měl být omezen na osoby, které za tímto účelem každá hodnocená osoba určí.“
13)
V čl. 10 odst. 5 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„5. Pokud ratingová agentura vydává nevyžádaný rating, zřetelně a s použitím jasně rozeznatelného barevného odlišení pro ratingovou kategorii v něm uvede, zda byla hodnocená osoba nebo spřízněná třetí osoba zapojena do procesu udělování ratingu a zda ratingová agentura měla přístup k účetnictví, řízení a dalším významným interním dokumentům hodnocené osoby nebo spřízněné třetí osoby.“
14)
V článku 11 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Každá registrovaná nebo certifikovaná ratingová agentura poskytne do centrálního archivu zřízeného Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy informace o své historické výkonnosti, včetně četnosti přenosu ratingů, a informace o ratingových hodnoceních vydaných v minulosti a jejich změnách. Tato ratingová agentura poskytuje informace do tohoto archivu na standardním formuláři, který poskytne Evropský orgán pro cenné papíry a trhy. Ten je zpřístupní veřejnosti a každoročně zveřejní souhrnné informace o hlavních aspektech vývoje.“
15)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 11a
Evropská ratingová platforma
1. Každá registrovaná nebo certifikovaná ratingová agentura poskytne při vydávání ratingu či ratingového výhledu Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy ratingové informace včetně ratingu a ratingového výhledu hodnoceného nástroje, informace o druhu ratingu, druhu ratingové činnosti a datu a hodině zveřejnění.
2. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy zveřejní na internetové stránce jednotlivé ratingy, které mu byly předloženy podle odstavce 1 („Evropská ratingová platforma“).
Součástí Evropské ratingové platformy je centrální archiv uvedený v čl. 11 odst. 2.
3. Tento článek se nevztahuje na ratingy a ratingové výhledy, které jsou za poplatek zpracovány a zpřístupněny výlučně investorům.“
16)
V čl. 14 odst. 3 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Aniž je dotčen druhý pododstavec, oznámí ratingová agentura Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy zamýšlené významné změny metodik pro vydávání ratingů nebo navrhované nové metodiky pro vydávání ratingů, když je zveřejní na svých internetových stránkách v souladu s čl. 8 odst. 5a. Po uplynutí lhůty pro podávání připomínek oznámí ratingová agentura Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy veškeré změny vyplývající z těchto připomínek.“
17)
V článku 18 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Každé rozhodnutí podle článku 16, 17 nebo 20 oznámí Evropský orgán pro cenné papíry a trhy Komisi, Evropskému orgánu pro bankovnictví, Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění, příslušným orgánům a odvětvovým příslušným orgánům.“
18)
V článku 19 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy účtuje ratingovým agenturám poplatky v souladu s tímto nařízením a nařízením Komise uvedeným v odstavci 2. Tyto poplatky plně pokrývají nezbytné výdaje Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy související s registrací a certifikací ratingových agentur a dohledem nad nimi a s náhradami veškerých nákladů, jež mohou vzniknout příslušným orgánům při plnění úkolů na základě tohoto nařízení, zejména v důsledku přenesení úkolů podle článku 30.“
19)
Článek 21 se mění takto:
a)
odstavec 4 se mění takto:
i)
návětí se nahrazuje tímto:
„4. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy vypracuje návrhy regulačních technických norem pro upřesnění“,
ii)
písmeno e) se nahrazuje tímto:
„e)
obsahu a formátu pravidelného předkládání ratingových údajů, jež má Evropský orgán pro cenné papíry a trhy od registrovaných a certifikovaných ratingových agentur požadovat pro účely průběžného dohledu.“,
iii)
doplňují se nové pododstavce, které znějí:
„Evropský orgán pro cenné papíry a trhy předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 21. června 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem stanoveným v článcích 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.“;
b)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„4a. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy vypracuje návrhy regulačních technických norem pro upřesnění
a)
obsahu a prezentace informací, včetně struktury, formátu, metody a časového rozvrhu předkládání zpráv, které mají ratingové agentury poskytovat Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy podle čl. 11a odst. 1, a
b)
obsahu a formátu pravidelných výkazů poplatků účtovaných ratingovými agenturami a předkládaných Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy pro účely průběžného dohledu.
Evropský orgán pro cenné papíry a trhy předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 21. června 2014.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem stanoveným v článcích 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
4b. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy podá Komisi do 21. června 2015 zprávu o možnosti zavést jednu nebo více kategorizací ratingů poskytnutých v souladu s čl. 11a odst. 1 stupňům úvěrové kvality (mapping). Zpráva zejména vyhodnotí
a)
možnost, náklady a přínosy zavedení jedné nebo více kategorizací;
b)
jak lze jednu nebo více kategorizací provést, aniž by byly ratingy vzhledem k různým metodikám pro vydávání ratingů nesprávně vykládány;
c)
veškeré dopady, které by kategorizace mohla mít na regulační technické normy vypracované do té doby v souvislosti s čl. 21 odst. 4a písm. a) a b).
Evropský orgán pro cenné papíry a trhy konzultuje ohledně údajů uvedených v prvním pododstavci písm. a) a b) s Evropským orgánem pro bankovnictví a Evropským orgánem pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění.“;
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy zveřejní každoročně zprávu o uplatňování tohoto nařízení. Tato zpráva obsahuje zejména posouzení toho, jak ratingové agentury registrované podle tohoto nařízení uplatňují přílohu I a jak je uplatňován mechanismus přejímání ratingů podle čl. 4 odst. 3.“
20)
Nadpis článku 22a se nahrazuje tímto:
„Posuzování dodržování metodických požadavků“.
21)
Článek 25a se nahrazuje tímto:
„Článek 25a
Odvětvové příslušné orgány zodpovědné za dohled nad čl. 4 odst. 1 a nad články 5a, 8b, 8c a 8d a za jejich prosazování
Odvětvové příslušné orgány zodpovídají za dohled nad čl. 4 odst. 1 a nad články 5a, 8b, 8c a 8d a za jejich prosazování v souladu s příslušnými odvětvovými právními předpisy.“
22)
Vkládá se nová hlava, která zní:
„HLAVA IIIa
OBČANSKOPRÁVNÍ ODPOVĚDNOST RATINGOVÝCH AGENTUR
Článek 35a
Občanskoprávní odpovědnost
1. Jestliže se ratingová agentura úmyslně či z hrubé nedbalosti dopustí kteréhokoliv z porušení povinnosti uvedených v příloze III, jež má vliv na rating, vzniká investorovi nebo emitentovi vůči ratingové agentuře nárok na náhradu škody, která mu v důsledku tohoto porušení vznikla.
Investor může požadovat náhradu škody podle tohoto článku, pokud prokáže, že se v souladu s čl. 5a odst. 1 nebo jinak s náležitou péčí důvodně spoléhal na daný rating v souvislosti s rozhodnutím, zda má do finančního nástroje, který byl předmětem tohoto ratingu, investovat, zda jej má držet nebo se jej má zbavit.
Emitent může požadovat náhradu škody podle tohoto článku, pokud prokáže, že on sám nebo jeho finanční nástroje byly předmětem daného ratingu a že k porušení povinnosti nedošlo v důsledku zavádějících a nepřesných informací poskytnutých emitentem ratingové agentuře, ať přímo nebo prostřednictvím veřejně přístupných informací.
2. Je na investorovi nebo emitentovi, aby předložil přesné a podrobné informace, které dokládají, že ratingová agentura porušila některou povinnost podle tohoto nařízení a že dotyčné porušení ovlivnilo vydaný rating.
Otázku, co představuje přesné a podrobné informace, posoudí příslušný vnitrostátní soud s přihlédnutím k tomu, že investor nebo emitent nemusí mít přístup k informacím, které jsou výlučně v dosahu ratingové agentury.
3. Občanskoprávní odpovědnost ratingových agentur uvedená v odstavci 1 je předem omezena pouze tehdy, je-li toto omezení
a)
rozumné a přiměřené a současně;
b)
možné podle použitelného vnitrostátního práva určeného v souladu s odstavcem 4.
Omezení občanskoprávní odpovědnosti, které je v rozporu s prvním pododstavcem, nebo její vyloučení nemá žádný právní účinek.
4. Pojmy jako „škoda“, „úmysl“, „hrubá nedbalost“, „důvodné spoléhání“, „náležitá péče“, „vliv“, „rozumné“ a „přiměřené“ uvedené v tomto článku, jež toto nařízení nevymezuje, se vykládají a uplatňují v souladu s použitelným vnitrostátním právem určeným příslušnými normami mezinárodního práva soukromého. Otázky občanskoprávní odpovědnosti ratingové agentury, jež toto nařízení neupravuje, se řídí použitelným vnitrostátním právem určeným příslušnými normami mezinárodního práva soukromého. Soud příslušný k rozhodnutí o nároku z občanskoprávní odpovědnosti uplatněném investorem nebo emitentem se určí v souladu s příslušnými normami mezinárodního práva soukromého.
5. Tento článek nevylučuje další nároky z občanskoprávní odpovědnosti v souladu s vnitrostátním právem.
6. Právo na náhradu škody stanovené v tomto článku nebrání Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy, aby plně vykonával své pravomoci stanovené v článku 36a.“
23)
V čl. 36a odst. 2 se první pododstavec mění takto:
a)
písmena a) a b) se nahrazují tímto:
„a)
v případech porušení povinnosti uvedených v bodech 1 až 5, 11 až 15, 19, 20, 23, 26a až 26d, 28, 30, 32, 33, 35, 41, 43, 50, 51 a 55 až 62 oddílu I přílohy III dosahuje výše pokuty nejméně 500 000 EUR, přičemž nepřesáhne 750 000 EUR;
b)
v případech porušení povinnosti uvedených v bodech 6, 7, 8, 16, 17, 18, 21, 22, 22a, 24, 25, 27, 29, 31, 34, 37 až 40, 42, 42a, 42b, 45 až 49a, 52, 53 a 54 oddílu I přílohy III dosahuje výše pokuty nejméně 300 000 EUR, přičemž nepřesáhne 450 000 EUR;“
b)
písmena d) a e) se nahrazují tímto:
„d)
v případech porušení povinnosti uvedených v bodech 1, 6, 7, 8 a 9 oddílu II přílohy III dosahuje výše pokuty nejméně 50 000 EUR, přičemž nepřesáhne 150 000 EUR;
e)
v případech porušení povinnosti uvedených v bodech 2 a 3a až 5 oddílu II přílohy III dosahuje výše pokuty nejméně 25 000 EUR, přičemž nepřesáhne 75 000 EUR;“
c)
písmeno h) se nahrazuje tímto:
„h)
v případě porušení povinnosti uvedených v bodě 20a oddílu I přílohy III a v bodech 4 až 4c, 6, 8 a 10 oddílu III přílohy III dosahuje výše pokuty nejméně 90 000 EUR, přičemž nepřesáhne 200 000 EUR;“.
24)
Článek 39 se mění takto:
a)
odstavce 1 a 3 se zrušují;
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„4. Komise po obdržení technického poradenství Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy přezkoumá situaci na ratingovém trhu pro strukturované finanční nástroje, především na trhu s ratingem resekuritizací. V návaznosti na tento přezkum předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě do 1. července 2016 zprávu, případně doprovázenou legislativním návrhem, v níž posoudí zejména
a)
dostupnost dostatečné volby ke splnění požadavků stanovených v článcích 6b a 8c;
b)
zda je vhodné zkrátit nebo prodloužit maximální dobu trvání smluvního vztahu uvedenou v čl. 6b odst. 1 a minimální lhůtu, než může ratingová agentura znovu uzavřít smlouvu s emitentem nebo se spřízněnou třetí osobou za účelem vydání ratingů resekuritizací uvedených v čl. 6b odst. 3;
c)
zda je vhodné pozměnit výjimku uvedenou v čl. 6b odst. 2 druhém pododstavci.
5. Komise po obdržení technického poradenství Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy přezkoumá situaci na ratingovém trhu. V návaznosti na tento přezkum předloží do 1. ledna 2016 Evropskému parlamentu a Radě zprávu, případně doprovázenou legislativním návrhem, v níž posoudí zejména:
a)
zda je nutné rozšířit povinnosti uvedené v článku 8b a zahrnout do nich další finanční úvěrové produkty;
b)
zda požadavky uvedené v článcích 6, 6a a 7 dostatečně zmírnily střety zájmů;
c)
zda by oblast působnosti mechanismu rotace uvedeného v článku 6b měla být rozšířena na další druhy aktiv a zda je vhodné používat pro různé druhy aktiv různě dlouhá období;
d)
vhodnost stávajících a alternativních modelů odměňování;
e)
zda je nutné provádět další opatření na podporu hospodářské soutěže na ratingovém trhu;
f)
zda je vhodné zavést dodatečná opatření na podporu hospodářské soutěže na ratingovém trhu s ohledem na vývoj struktury tohoto odvětví;
g)
zda je nutné navrhnout opatření, která by řešila nadměrné spoléhání na ratingy ve smlouvách;
h)
míru koncentrace trhu, rizika plynoucí z vysoké koncentrace a vliv na celkovou stabilitu finančního sektoru.
6. Komise alespoň jednou ročně informuje Evropský parlament a Radu o veškerých nových rozhodnutí o rovnocennosti podle čl. 5 odst. 6, která byla přijata během vykazovaného období.“
25)
Článek 39a se nahrazuje tímto:
„Článek 39a
Lidské a finanční zdroje Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy
Evropský orgán pro cenné papíry a trhy do 21. června 2014 posoudí své potřeby lidských a finančních zdrojů, které vyplývají z převzetí pravomocí a povinností podle tohoto nařízení, a předloží Evropskému parlamentu, Radě a Komisi související zprávu.“
26)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 39b
Oznamovací povinnosti
1. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2015 zprávu o
a)
opatřeních přijatých k odstranění odkazů na ratingy, které vedou nebo by mohly vést k výhradnímu nebo mechanickému spoléhání na rating; a
b)
alternativních nástrojích, které by investorům umožnily vypracovávat vlastní hodnocení úvěrového rizika emitentů a finančních nástrojů,
s cílem odstranit všechny odkazy na ratingy v právních předpisech Unie pro regulatorní účely do 1. ledna 2020 za předpokladu, že budou určeny a zavedeny vhodné alternativy. Evropský orgán pro cenné papíry a trhy poskytuje Komisi technické poradenství pro účely tohoto odstavce.
2. Komise s přihlédnutím k situaci na trhu předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2014 zprávu o tom, zda je vhodné vypracovat evropský systém pro posuzování bonity státního dluhu.
Komise s přihlédnutím ke zjištěním obsaženým ve zprávě uvedené v prvním pododstavci a k situaci na trhu předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2016 zprávu o tom, zda je vhodné a proveditelné ustavit evropskou ratingovou agenturu, která by hodnotila bonitu státního dluhu členských států, nebo evropskou ratingovou nadaci pro všechny ostatní ratingy.
3. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2013 zprávu o tom, zda je proveditelné vytvořit síť malých ratingových agentur s cílem posílit na trhu hospodářskou soutěž. V této zprávě posoudí finanční a nefinanční podporu vytvoření takové sítě a zváží potenciální střety zájmů vycházející z takového veřejného financování. Na základě zjištění obsažených v této zprávě a technického poradenství poskytnutého Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy může Komise znovu posoudit článek 8d a navrhnout jeho změnu.“
27)
Příloha I se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
28)
Příloha III se mění v souladu s přílohou II tohoto nařízení.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Bez ohledu na první pododstavec:
1)
čl. 1 bod 7 písm. a), body 9 a 10, bod 11 ve vztahu k článku 8d nařízení (ES) č. 1060/2009 a body 12 a 27 tohoto nařízení se použijí ode dne 1. června 2018 pro účely posouzení podle:
a)
čl. 4 odst. 3 písm. b) nařízení (ES) č. 1060/2009, jehož předmětem je zjistit, zda jsou požadavky třetí země alespoň stejně přísné jako požadavky uvedené v uvedeném písmenu; a
b)
čl. 5 odst. 6 druhého pododstavce písm. b) nařízení (ES) č. 1060/2009, jehož předmětem je zjistit, zda jsou ratingové agentury v třetích zemích povinny dodržovat právně závazná pravidla, která jsou rovnocenná pravidlům stanoveným v uvedeném písmenu;
2)
pokud jde o kteréhokoli akcionáře nebo podílníka ratingové agentury, který k 15. listopadu 2011 držel 5 % nebo více kapitálu více než jedné ratingové agentury, použije se čl. 1 bod 8 tohoto nařízení ve vztahu k čl. 6a odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1060/2009 ode dne 21. června 2014;
3)
čl. 1 bod 15 se použije ode dne 21. června 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 21. května 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 462/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαΐου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) απαιτεί από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας για τη μείωση των πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων και την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας και επαρκούς διαφάνειας στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και τη διαδικασία αξιολόγησης. Έπειτα από τις τροποποιήσεις που εισήγαγε ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 513/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ), η οποία έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), έχει εξουσιοδοτηθεί να εγγράφει και να εποπτεύει οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ο παρών κανονισμός συμπληρώνει το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ορισμένα από τα σημαντικότερα θέματα, όπως οι συγκρούσεις συμφερόντων λόγω του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει» και οι κοινοποιήσεις για τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, έχουν αντιμετωπισθεί και το πλαίσιο θα χρειασθεί να αναθεωρηθεί μετά ένα εύλογο διάστημα ισχύος, για να αξιολογηθεί εάν επιλύει πλήρως τα ζητήματα αυτά. Ενδιαμέσως, επισημάνθηκε η ανάγκη να επανεξετασθεί η διαφάνεια, οι διαδικαστικές απαιτήσεις και η επιλογή του χρόνου δημοσίευσης, ειδικά για τις αξιολογήσεις δημοσίου χρέους λόγω της τρέχουσας κρίσης του δημόσιου χρέους.
(2)
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας: μελλοντικές προοπτικές (7), ζητούσε να ενισχυθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Στην άτυπη συνεδρίασή του της 30ής Σεπτεμβρίου και 1ης Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο Ecofin αναγνώρισε ότι απαιτείται να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για μια σειρά ζητημάτων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και του κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων που απορρέουν από το πρότυπο αποδοχών των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης Οκτωβρίου 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ανάγκη να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τη μείωση της υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
(3)
Σε διεθνές επίπεδο, στις 20 Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB), ίδρυμα-μέλος του οποίου είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), εξέδωσε αρχές για τον περιορισμό της υπέρμετρης στήριξης εκ μέρους των αρχών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας (εφεξής αποκαλούμενες «αρχές FSB»). Οι αρχές FSB εγκρίθηκαν από τη σύνοδο κορυφής της G20 στη Σεούλ, τον Νοέμβριο του 2010. Ενδείκνυται, συνεπώς, οι τομεακές εποπτικές αρχές να αξιολογήσουν τις πρακτικές των συμμετεχόντων στην αγορά και να τους ενθαρρύνουν να μετριάσουν τον αντίκτυπο τέτοιων πρακτικών. Οι τομεακές εποπτικές αρχές θα πρέπει να αποφασίσουν για τα μέτρα ενθάρρυνσης. Η ΕΑΚΑΑ, σε συνεργασία, κατά περίπτωση, με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), η οποία έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), και με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), η οποία έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), θα πρέπει να αναλάβουν δράση για να διευκολύνουν τη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 και στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
(4)
Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να ενημερώνουν τους επενδυτές σχετικά με την πιθανότητα αδυναμίας των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και των προοπτικών αξιολόγησης, με βάση τα δεδομένα του ιστορικού επιδόσεων, όπως αυτό δημοσιεύεται στο κεντρικό αρχείο που δημιουργήθηκε από την ΕΑΚΑΑ.
(5)
Σύμφωνα με τις αρχές FSB, «οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να σχηματίζουν δική τους πιστωτική αξιολόγηση για τα χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία θα δέχονται στις πράξεις που διενεργούνται στην αγορά, είτε ως ασφάλεια είτε για να τα αγοράσουν. Η πολιτική των κεντρικών τραπεζών θα πρέπει να αποφεύγει τις μηχανιστικές μεθόδους οι οποίες θα ήταν δυνατόν να προκαλέσουν αχρείαστα απότομες και μεγάλες αλλαγές στην επιλεξιμότητα των χρηματοπιστωτικών μέσων και στο επίπεδο των περικοπών αποτίμησης και, ενδεχομένως, να οξύνουν τα φαινόμενα αυτοτροφοδότησης ενός φαύλου κύκλου». Επιπλέον, η ΕΚΤ δήλωσε, στο πλαίσιο της γνώμης που διατύπωσε στις 2 Απριλίου 2012, ότι είναι προσηλωμένη στη στήριξη του κοινού στόχου επιδίωξης για μείωση της υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Εν προκειμένω, η ΕΚΤ εκπονεί τακτικά εκθέσεις σχετικά με τα διάφορα μέτρα που λαμβάνονται από το Ευρωσύστημα για τη μείωση της στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Σύμφωνα με το άρθρο 284 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η ΕΚΤ απευθύνει ετήσια έκθεση για τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) και για τη νομισματική πολιτική, τόσο του προηγούμενου όσο και του τρέχοντος έτους, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ παρουσιάζει την έκθεση αυτή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο μπορεί να διεξάγει γενική συζήτηση σε αυτήν τη βάση, και στο Συμβούλιο. Επιπλέον, η ΕΚΤ θα μπορούσε, στις εκθέσεις αυτές, να περιγράφει πώς έχει εφαρμόσει η ΕΚΤ τις αρχές FSB και τους εναλλακτικούς μηχανισμούς αξιολόγησης που χρησιμοποιεί.
(6)
Η Ένωση εργάζεται για την επανεξέταση, σε πρώτο στάδιο, του κατά πόσον τυχόν αναφορές σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στο δίκαιο της Ένωσης ενεργοποιούν ή είναι δυνατόν να ενεργοποιήσουν αποκλειστική ή μηχανιστική στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και, σε δεύτερο στάδιο, για την επανεξέταση όλων των αναφορών στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, για κανονιστικούς σκοπούς, προκειμένου να διαγραφούν αυτές έως το 2020, με την επιφύλαξη του προσδιορισμού και της εφαρμογής κατάλληλων εναλλακτικών για την αξιολόγηση πιστωτικού κινδύνου.
(7)
Η σημασία των προβλέψεων αξιολόγησης για τους επενδυτές και τους εκδότες και των επιπτώσεών τους στις αγορές είναι συγκρίσιμη με τη σημασία και τις επιπτώσεις των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, όλες οι απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 που αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι οι αξιολογήσεις είναι ακριβείς, διαφανείς και απαλλαγμένες από συγκρούσεις συμφερόντων, θα πρέπει να εφαρμόζονται και στις προβλέψεις αξιολόγησης. Σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική σε θέματα εποπτείας, ορισμένες απαιτήσεις του εν λόγω κανονισμού εφαρμόζονται στις προβλέψεις αξιολόγησης. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκρινίζει τους κανόνες και να παρέχει ασφάλεια δικαίου προβλέποντας ορισμό για τις προβλέψεις αξιολόγησης και διευκρινίζοντας ποιες συγκεκριμένες διατάξεις εφαρμόζονται στις εν λόγω προβλέψεις αξιολόγησης. Ο ορισμός των προβλέψεων αξιολόγησης θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει απόψεις σχετικά με την πιθανή κατεύθυνση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας βραχυπρόθεσμα, η οποία συνήθως αναφέρεται ως «καθεστώς πιστοληπτικής επιτήρησης».
(8)
Μεσοπρόθεσμα, θα πρέπει να εξετασθούν περαιτέρω δράσεις για να διαγραφούν οι αναφορές σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για κανονιστικούς σκοπούς από τη χρηματοπιστωτική ρύθμιση και να εξαλειφθεί η στάθμιση του κινδύνου των περιουσιακών στοιχείων μέσω αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Ωστόσο, προς το παρόν, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι σημαντικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Κατά συνέπεια, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητα των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που διεξάγουν είναι ιδιαίτερα σημαντικές ώστε να διασφαλίζεται η αξιοπιστία τους έναντι των συμμετεχόντων στην αγορά, ιδίως των επενδυτών και άλλων χρηστών των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 προβλέπει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι και να εποπτεύονται, καθώς οι υπηρεσίες τους έχουν σημαντική επίπτωση στο δημόσιο συμφέρον. Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, σε αντίθεση με τις επενδυτικές έρευνες, δεν αποτελούν απλές γνώμες σχετικά με μια τιμή ή αξία ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή οικονομικής υποχρέωσης. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν είναι απλά χρηματοοικονομικοί αναλυτές ή σύμβουλοι επενδύσεων. Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας έχουν ρυθμιστική αξία για τους νομοθετικά κατοχυρωμένους επενδυτές, όπως πιστωτικά ιδρύματα, ασφαλιστικές εταιρείες και άλλους θεσμικούς επενδυτές. Αν και τα κίνητρα υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας μειώνονται, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας εξακολουθούν να επηρεάζουν τις επενδυτικές επιλογές, ιδίως λόγω της ασύμμετρης πληροφόρησης και για λόγους αποτελεσματικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να είναι ανεξάρτητοι, και πρέπει να κατανοούνται από τους συμμετέχοντες στην αγορά ως τέτοιοι, και οι μέθοδοι αξιολόγησης που χρησιμοποιούν να είναι διαφανείς, και να γίνονται αντιληπτές ως τέτοιες.
(9)
Η υπέρμετρη στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να μειωθεί και όλα τα αυτόματα αποτελέσματα που απορρέουν από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει σταδιακά να εξαλειφθούν. Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να καθιερώσουν εσωτερικές διαδικασίες για να προβαίνουν σε δικές τους εκτιμήσεις του πιστωτικού κινδύνου, ενώ θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους επενδυτές να προβαίνουν σε έλεγχο δέουσας επιμέλειας. Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών κανονισμός προβλέπει ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν θα πρέπει να στηρίζονται αποκλειστικά ούτε μηχανιστικά στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Κατά συνέπεια, τα ιδρύματα αυτά θα πρέπει να αποφεύγουν να συνομολογούν συμβάσεις οσάκις στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, και θα πρέπει επίσης να αποφεύγουν να τις χρησιμοποιούν στις συμβάσεις ως μοναδική παράμετρο για την αξιολόγηση της φερεγγυότητας των επενδύσεων ή για την απόφαση περί επένδυσης ή εκποίησης.
(10)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 προέβλεπε ήδη την πρώτη σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση του ζητήματος της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των δραστηριοτήτων τους όσον αφορά τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Πλείονες διατάξεις του εν λόγω κανονισμού βασίζονταν ήδη στους στόχους διασφάλισης της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και εντοπισμού, διαχείρισης και, στο μέτρο του δυνατού, αποφυγής οποιασδήποτε σύγκρουσης συμφερόντων που θα μπορούσε να προκύψει. Η επιλογή και η αμοιβή του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από την αξιολογούμενη οντότητα (το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει») δημιουργεί εγγενείς συγκρούσεις συμφερόντων. Σύμφωνα με το πρότυπο αυτό, υπάρχουν κίνητρα που ενθαρρύνουν τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να εκδίδουν εφησυχαστικές αξιολογήσεις σχετικά με τον εκδότη, προκειμένου να εξασφαλίσουν μακροχρόνια επαγγελματική σχέση που θα τους εγγυάται έσοδα ή να εξασφαλίσουν πρόσθετες εργασίες και έσοδα. Επιπλέον, οι σχέσεις μεταξύ των μετόχων των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των αξιολογούμενων οντοτήτων μπορούν να προκαλέσουν συγκρούσεις συμφερόντων που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς από τους υφιστάμενους κανόνες. Επομένως, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται βάσει του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει» μπορούν να γίνονται αντιληπτές ως αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εξυπηρετούν τον εκδότη μάλλον παρά ως αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που χρειάζεται ο επενδυτής. Είναι ουσιώδες να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις ανεξαρτησίας που εφαρμόζονται στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, προκειμένου να αυξηθεί το επίπεδο αξιοπιστίας των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται στο πλαίσιο του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει».
(11)
Για να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός σε μια αγορά που κυριαρχείται από τρεις οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα τα οποία θα ενθαρρύνουν την προσφυγή σε μικρότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Προσφάτως, έχει καθιερωθεί η πρακτική να ζητούν οι εκδότες ή ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από δύο ή περισσότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας· επομένως, όταν ζητούνται δύο ή περισσότερες τέτοιες αξιολογήσεις, ο εκδότης ή το ενδιαφερόμενο τρίτο μέρος θα πρέπει να εξετάζει την ανάθεση της αξιολόγησης σε τουλάχιστον έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν κατέχει συνολικό μερίδιο αγοράς άνω του 10 % και ο οποίος κρίνεται από τον εκδότη ή το ενδιαφερόμενο τρίτο μέρος ως ικανός να αξιολογήσει τη σχετική έκδοση ή οντότητα.
(12)
Η αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας δείχνει ότι, εκ παραδόσεως, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και οι αξιολογούμενες οντότητες συνάπτουν μακροχρόνιες σχέσεις. Το γεγονός αυτό αυξάνει τον κίνδυνο λόγω οικειότητας, καθώς ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να ανταποκριθεί υπερβολικά ευμενώς στις επιθυμίες της αξιολογούμενης οντότητας. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αμεροληψία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί, με την πάροδο του χρόνου, να αμφισβητηθεί. Πράγματι, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που διορίζονται και αμείβονται από έναν εταιρικό εκδότη έχουν κίνητρο να εκδίδουν υπερβολικά ευνοϊκές αξιολογήσεις για την εν λόγω αξιολογούμενη οντότητα ή τους χρεωστικούς τίτλους της, προκειμένου να διατηρήσουν την επαγγελματική σχέση μαζί της. Οι εκδότες υπόκεινται επίσης σε κίνητρα που ευνοούν τις μακροχρόνιες σχέσεις, όπως το αποτρεπτικό αποτέλεσμα: ένας εκδότης αποφεύγει να αλλάξει οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει ανησυχία στους επενδυτές σχετικά με τη φερεγγυότητά του. Το πρόβλημα αυτό είχε ήδη επισημανθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, ο οποίος προβλέπει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να εφαρμόζουν έναν μηχανισμό εναλλαγής που προβλέπει τη σταδιακή αλλαγή των αναλυτικών ομάδων και των επιτροπών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των αναλυτών αξιολόγησης και των προσώπων που εγκρίνουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Η επιτυχία των κανόνων αυτών, ωστόσο, εξαρτάτο, σε μεγάλο βαθμό, από τη συμπεριφορά που θα εφαρμοζόταν στο εσωτερικό του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας: η πραγματική ανεξαρτησία και ο επαγγελματισμός των εργαζομένων του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των εμπορικών συμφερόντων του ίδιου του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι κανόνες αυτοί δεν έχουν σχεδιασθεί για να παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις σε τρίτους ότι οι συγκρούσεις συμφερόντων που προκύπτουν από τη μακροχρόνια σχέση μπορούν στην πράξη να περιορισθούν ή να αποφεύγονται. Ένας τρόπος για να επιτευχθεί αυτό θα μπορούσε να είναι ο περιορισμός της περιόδου κατά την οποία ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να παρέχει συνεχώς αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τον ίδιο εκδότη ή τους χρεωστικούς τίτλους του. Καθορίζοντας μια μέγιστη διάρκεια για τη συμβατική σχέση μεταξύ του εκδότη που αξιολογείται ή ο οποίος εξέδωσε τους αξιολογούμενους χρεωστικούς τίτλους και του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, εξαλείφεται το κίνητρο έκδοσης ευνοϊκής αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε σχέση με τον εν λόγω εκδότη. Επιπλέον, η απαίτηση εναλλαγής των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως φυσιολογική και τακτική πρακτική της αγοράς θα πρέπει επίσης να μετριάσει αποτελεσματικά το αποτρεπτικό αποτέλεσμα. Τέλος, η εναλλαγή οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να έχει θετικές επιπτώσεις στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς θα διευκολύνει την είσοδο στην αγορά νέων οργανισμών και θα προσφέρει στους υπάρχοντες οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας την ευκαιρία να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους σε νέους τομείς.
(13)
Εντούτοις, είναι σημαντικό η εφαρμογή ενός μηχανισμού εναλλαγής να σχεδιασθεί κατά τρόπο ώστε τα πλεονεκτήματά του μηχανισμού να υπερβαίνουν τις ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες του. Παραδείγματος χάριν, η συχνή εναλλαγή θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένο κόστος για τους εκδότες και τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, επειδή το κόστος αξιολόγησης μιας νέας οντότητας ή ενός χρηματοδοτικού μέσου είναι συνήθως υψηλότερο από το κόστος παρακολούθησης μια ήδη εκδοθείσας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Χρειάζεται επίσης πολύς χρόνος και σημαντικοί πόροι για να καθιερωθεί ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είτε σε εξειδικευμένο τμήμα της αγοράς είτε που να καλύπτει όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, η συνεχής εναλλαγή των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα μπορούσε να έχει σημαντική επίπτωση στην ποιότητα και στη συνέχεια των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο μηχανισμός εναλλαγής θα πρέπει να εφαρμόζεται με επαρκείς ασφαλιστικές δικλίδες, οι οποίες θα επιτρέπουν στην αγορά να προσαρμοσθεί σταδιακά πριν από ενδεχόμενη ενίσχυση του μηχανισμού στο μέλλον. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί περιορίζοντας το πεδίο εφαρμογής του μηχανισμού εναλλαγής στις επανατιτλοποιήσεις, που αποτελούν περιορισμένη πηγή χρηματοδότησης των τραπεζών, και επιτρέποντας ταυτόχρονα τη συνέχιση της παρακολούθησης των ήδη εκδοθεισών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας κατόπιν αιτήσεως, ακόμη και αφού η εναλλαγή καταστεί υποχρεωτική. Άρα, κατά γενικό κανόνα, η εναλλαγή θα πρέπει να επηρεάζει μόνο τις νέες επανατιτλοποιήσεις στις οποίες τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία προέρχονται από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα. H Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει κατά πόσον ο μηχανισμός εναλλαγής ενδείκνυται να διατηρηθεί περιορισμένος ή να εφαρμοσθεί και σε άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων και, στην περίπτωση αυτή, κατά πόσον οι άλλες κατηγορίες δικαιολογούν διαφορετική μεταχείριση, παραδείγματος χάριν όσον αφορά τη μέγιστη διάρκεια της συμβατικής σχέσης. Εάν ο μηχανισμός εναλλαγής καθιερωθεί σε άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει κατά πόσον χρειάζεται να θεσπισθεί υποχρέωση του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, στο τέλος της μέγιστης διάρκειας της συμβατικής σχέσης, να παρέχει στον νεοδιορισθέντα οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πληροφορίες σχετικά με τον εκδότη και τα αξιολογηθέντα χρηματοπιστωτικά μέσα (αρχείο παράδοσης).
(14)
Είναι σκόπιμο να θεσπισθεί εναλλαγή στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τις επανατιτλοποιήσεις. Πρώτον, πρόκειται για το τμήμα της ευρωπαϊκής αγοράς τιτλοποιήσεων το οποίο είχε αισθητά χαμηλές επιδόσεις από τότε που άρχισε η χρηματοπιστωτική κρίση, και, συνεπώς, η ανάγκη να αντιμετωπισθούν οι συγκρούσεις συμφερόντων είναι ιδιαίτερα σημαντική. Δεύτερον, ενώ ο πιστωτικός κίνδυνος στην περίπτωση χρεωστικών τίτλων που εκδίδονται, παραδείγματος χάριν, από εταιρείες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα του ίδιου του εκδότη για εξυπηρέτηση του χρέους, ο πιστωτικός κίνδυνος στην περίπτωση των επανατιτλοποιήσεων είναι, κατά κανόνα, μοναδικός για κάθε συναλλαγή. Κατά συνέπεια, όταν γίνεται μια επανατιτλοποίηση δεν είναι μεγαλύτερος ο κίνδυνος να μείνει αναξιοποίητη υπάρχουσα γνώση εξαιτίας του διορισμού νέου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Με άλλα λόγια, μολονότι σήμερα λίγοι μόνο οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δραστηριοποιούνται στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις, η αγορά αυτή είναι φυσικότερο να ανοίξει στον ανταγωνισμό και ένας μηχανισμός εναλλαγής θα μπορούσε να της προσδώσει μεγαλύτερη δυναμική. Τέλος, η αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις κυριαρχείται από ολιγάριθμους μεγάλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, αλλά υπάρχουν και άλλοι που έχουν αποκτήσει πείρα στον τομέα αυτόν.
(15)
Η τακτική εναλλαγή μεταξύ οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδουν αξιολογήσεις για επανατιτλοποιήσεις θα πρέπει να επιφέρει μεγαλύτερη ποικιλομορφία στην αξιολόγηση της φερεγγυότητας. Οι πολλαπλές και διαφορετικές απόψεις, οπτικές και μεθοδολογίες των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα έχουν ως αποτέλεσμα την έκδοση μεγαλύτερης ποικιλίας αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και τελικά θα βελτιώσουν την αξιολόγηση των επανατιτλοποιήσεων. Για να είναι αποτελεσματική η ποικιλομορφία αυτή και να αποφευχθεί ο εφησυχασμός τόσο των μεταβιβαζουσών οντοτήτων όσο και των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η μέγιστη διάρκεια κατά την οποία ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιτρέπεται να αξιολογεί επανατιτλοποιήσεις της ιδίας μεταβιβάζουσας οντότητας πρέπει να περιορίζεται σε επίπεδο που εξασφαλίζει την τακτική ανανέωση της αξιολόγησης της φερεγγυότητας. Οι παράγοντες αυτοί μαζί με την ανάγκη να εξασφαλισθεί ορισμένη συνέχεια στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας σημαίνουν ότι ένα χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών είναι σκόπιμο. Σε περίπτωση διορισμού τουλάχιστον τεσσάρων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι στόχοι του μηχανισμού εναλλαγής έχουν ήδη επιτευχθεί και, συνεπώς, δεν θα πρέπει να ισχύει η απαίτηση εναλλαγής. Για την εξασφάλιση πραγματικού ανταγωνισμού, τέτοια εξαίρεση θα πρέπει να τυγχάνει εφαρμογής μόνον όταν τουλάχιστον τέσσερις από τους διορισμένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αξιολογούν ορισμένο μέρος των κυκλοφορούντων χρηματοπιστωτικών μέσων της μεταβιβάζουσας οντότητας.
(16)
Είναι ενδεδειγμένο να διαρθρωθεί μηχανισμός εναλλαγής για τις επανατιτλοποιήσεις γύρω από τη μεταβιβάζουσα οντότητα. Η έκδοση επανατιτλοποιήσεων γίνεται από φορείς ειδικού σκοπού που δεν έχουν αξιόλογη ικανότητα εξυπηρέτησης του χρέους. Κατά συνέπεια, η διάρθρωση της εναλλαγής όσον αφορά τον εκδότη θα έκανε τον μηχανισμό εναλλαγής αναποτελεσματικό. Αντιστρόφως, η διάρθρωση της εναλλαγής όσον αφορά τον ανάδοχο θα σήμαινε ότι η εξαίρεση θα ίσχυε σχεδόν πάντοτε.
(17)
Ο μηχανισμός εναλλαγής θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για να χαμηλώσουν οι φραγμοί εισόδου στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις. Ταυτόχρονα, ωστόσο, θα ήταν δυνατόν να δυσχεράνει τους νέους συμμετέχοντες στην αγορά να εδραιώσουν τη θέση τους στην αγορά, αφού δεν θα τους επιτρεπόταν να διατηρήσουν τους πελάτες τους. Ενδείκνυται, επομένως, να προβλεφθεί μια εξαίρεση από τον μηχανισμό εναλλαγής για τους μικρούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
(18)
Προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικός, ο μηχανισμός εναλλαγής πρέπει να εφαρμόζεται με αξιόπιστο τρόπο. H απαίτηση εναλλαγής δεν θα επιτύχει τους στόχους της, εάν ο απερχόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιτρέπεται να αξιολογεί επανατιτλοποιήσεις της ιδίας μεταβιβάζουσας οντότητας εκ νέου μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να προβλέπεται ένα ενδεδειγμένο χρονικό διάστημα εντός του οποίου δεν είναι δυνατόν να ανατεθεί εκ νέου στον ίδιο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας η αξιολόγηση επανατιτλοποιήσεων της ιδίας μεταβιβάζουσας οντότητας. Το διάστημα αυτό θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μπορεί ο νεοδιοριζόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να παρέχει αποτελεσματικά τις υπηρεσίες του πιστοληπτικής ικανότητας, να εξασφαλισθεί ότι οι επανατιτλοποιήσεις θα υποβληθούν πράγματι σε ένα νέο έλεγχο κάτω από διαφορετική προσέγγιση, καθώς και να διασφαλισθεί η ύπαρξη επαρκούς συνέχειας στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται από τον νέο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Συγχρόνως, για τη σωστή λειτουργία του μηχανισμού εναλλαγής, η διάρκεια της περιόδου υπόκειται στους περιορισμούς της προσφοράς εκ μέρους οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με επαρκή εμπειρογνωσία στον τομέα των επανατιτλοποιήσεων. Κατά συνέπεια, η διάρκεια της περιόδου θα πρέπει να είναι ανάλογη, και θα πρέπει εν γένει να ισούται με τη διάρκεια της λήξασας σύμβασης του απερχόμενου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αλλά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα τέσσερα έτη.
(19)
Η απαίτηση τακτικής εναλλαγής οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο στόχο. Η απαίτηση αυτή εφαρμόζεται μόνο σε εγγεγραμμένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι ελέγχονται και οι οποίοι παρέχουν υπηρεσία δημόσιου συμφέροντος (αξιολογήσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κανονιστικούς σκοπούς), σύμφωνα με το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» και για συγκεκριμένη κατηγορία περιουσιακών στοιχείων (επανατιτλοποιήσεις). Το προνόμιο της αναγνώρισης ότι οι υπηρεσίες τους διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της έγκρισής τους να διεξάγουν τις δραστηριότητες αυτές, προϋποθέτει την ανάγκη τήρησης ορισμένων υποχρεώσεων για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας τους και του εμφανούς της ανεξαρτησίας τους σε όλες τις περιστάσεις. Ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που παρακωλύεται να αξιολογεί τις επανατιτλοποιήσεις συγκεκριμένης μεταβιβάζουσας οντότητας, επιτρέπεται, παρ’ όλα αυτά, να αξιολογεί επανατιτλοποιήσεις άλλων μεταβιβαζουσών οντοτήτων καθώς και να αξιολογεί άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Σε μια συγκυρία της αγοράς όπου ο κανόνας εναλλαγής ισχύει για όλους τους συμμετέχοντες, θα προκύψουν επιχειρηματικές ευκαιρίες, καθώς όλοι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να εφαρμόζουν την εναλλαγή. Επιπλέον, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δύνανται πάντα να εκδίδουν μη ζητηθείσες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις της αυτής μεταβιβάζουσας οντότητας, αξιοποιώντας την εμπειρία τους. Οι μη ζητηθείσες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας δεν περιορίζονται από το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» και, ως εκ τούτου, θεωρητικά επηρεάζονται λιγότερο από πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων. Για τους πελάτες των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η μέγιστη διάρκεια της συμβατικής σχέσης με έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή ο κανόνας σχετικά με τον διορισμό περισσοτέρων του ενός οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, αποτελεί επίσης περιορισμό της ελευθερίας τους να διοικούν την ίδια την επιχείρησή τους. Ωστόσο, ο περιορισμός αυτός είναι απαραίτητος για λόγους δημόσιου συμφέροντος, λαμβάνοντας υπόψη την επιρροή του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει» στην απαραίτητη ανεξαρτησία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να διασφαλίζουν, για κανονιστικούς σκοπούς, ανεξάρτητες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους επενδυτές. Ταυτόχρονα, οι περιορισμοί αυτοί δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο και θα πρέπει μάλλον να θεωρούνται ότι ενισχύουν τη φερεγγυότητα της επανατιτλοποίησης έναντι άλλων μερών και, εντέλει, της αγοράς.
(20)
Η ανεξαρτησία ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι μιας αξιολογούμενης οντότητας επηρεάζεται επίσης από ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων οποιωνδήποτε σημαντικών μετόχων της με την αξιολογούμενη οντότητα: Ένας μέτοχος ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να είναι μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου μιας αξιολογούμενης οντότητας ή ενός συνδεδεμένου τρίτου μέρους. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 εξετάζει τέτοιου είδους καταστάσεις μόνο όσον αφορά τις συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούνται από αναλυτές αξιολογήσεων, άτομα που εγκρίνουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ή άλλους υπαλλήλους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ωστόσο, ο εν λόγω κανονισμός δεν αναφέρεται σε πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούνται από τους μετόχους ή τα μέλη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Προκειμένου να ενισχυθεί η αντίληψη της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των αξιολογούμενων οντοτήτων, είναι σκόπιμο να επεκταθούν οι υφιστάμενοι κανόνες που εκτίθενται στον εν λόγω κανονισμό και ισχύουν για τις συγκρούσεις συμφερόντων οι οποίες προκαλούνται από τους υπαλλήλους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και σε αυτές που προκαλούνται από τους μετόχους ή τα μέλη που κατέχουν σημαντική θέση εντός του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να απέχει από την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας ή θα πρέπει να κοινοποιεί ότι η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να επηρεασθεί, σε περίπτωση που ένας μέτοχος ή μέλος που κατέχει το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου του συγκεκριμένου οργανισμού είναι επίσης μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου της αξιολογούμενης οντότητας ή έχει επενδύσει στην αξιολογούμενη οντότητα, εφόσον η επένδυση ανέρχεται σε ένα συγκεκριμένο ύψος. Επιπλέον, το γεγονός ότι μέτοχος ή μέλος που κατέχει τουλάχιστον το 5 % των δικαιωμάτων ψήφου του συγκεκριμένου οργανισμού πιστοληπτικής ικανότητας έχει επενδύσει στην αξιολογούμενη οντότητα ή είναι μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου της αξιολογούμενης οντότητας, θα πρέπει να κοινολογείται δημοσίως, τουλάχιστον εάν η επένδυση φθάνει ένα συγκεκριμένο ύψος. Επιπλέον, όταν ένας μέτοχος ή μέλος είναι σε θέση να επηρεάσει σημαντικά την επιχειρηματική δραστηριότητα του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, το πρόσωπο αυτό δεν θα πρέπει να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες στην αξιολογούμενη οντότητα ή συνδεδεμένο τρίτο μέρος αυτής όσον αφορά την εταιρική ή νομική δομή, τα περιουσιακά στοιχεία, τις υποχρεώσεις ή τις δραστηριότητες της.
(21)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η λειτουργική εφαρμογή των κανόνων ανεξαρτησίας και πρόληψης των συγκρούσεων συμφερόντων που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 καθώς και για να μην καταστούν αναποτελεσματικοί, είναι απαραίτητος ένας αρκετά μεγάλος αριθμός οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν συνδέονται τόσο με τον απερχόμενο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε περίπτωση εναλλαγής, όσο και με τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας παράλληλα στον ίδιο εκδότη. Είναι σκόπιμο να απαιτείται ο αυστηρός διαχωρισμός του εξερχόμενου από τον εισερχόμενο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε περίπτωση εναλλαγής και των δύο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που παρέχουν υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας παράλληλα στον ίδιο εκδότη. Οι εν λόγω οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους μέσω ελέγχου, όντας μέρος του ίδιου ομίλου οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, όντας μέτοχοι ή μέλη του ή όντας σε θέση να ασκούν δικαιώματα ψήφου σε οποιονδήποτε από τους άλλους οργανισμούς ή όντας σε θέση να διορίζουν μέλη των διοικητικών ή εποπτικών συμβουλίων σε οποιονδήποτε από τους άλλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
(22)
Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να δημιουργούν, να συντηρούν, να επιβάλλουν την εφαρμογή και να τεκμηριώνουν μια αποτελεσματική δομή εσωτερικού ελέγχου που θα διέπει την εφαρμογή πολιτικών και διαδικασιών για την αποφυγή και τον έλεγχο ενδεχόμενων συγκρούσεων συμφερόντων, καθώς και για να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, των αναλυτών αξιολόγησης και των ομάδων αξιολόγησης από τους μετόχους, τους φορείς διοίκησης και διαχείρισης και τις δραστηριότητες πωλήσεων και προώθησης. Θα πρέπει να καθιερωθούν πρότυπες διαδικασίες λειτουργίας (SOP) όσον αφορά την εταιρική διακυβέρνηση, τα ζητήματα οργάνωσης, και τη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων. Οι SOP θα πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικά και να παρακολουθούνται, ώστε να αξιολογείται η αποτελεσματικότητά τους καθώς και να εξετάζεται το ενδεχόμενο αναπροσαρμογής τους.
(23)
Η αντίληψη της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα επηρεαζόταν ιδιαίτερα σε περίπτωση που οι ίδιοι μέτοχοι ή μέλη επενδύουν σε διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τουλάχιστον εάν η επένδυση αυτή φθάσει σε ένα ορισμένο μέγεθος που μπορεί να επιτρέψει τους μετόχους ή τα μέλη αυτά να ασκήσουν ορισμένη επιρροή στη λειτουργία του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, προκειμένου να διασφαλισθεί η ανεξαρτησία (και η αντίληψη της ανεξαρτησίας) των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν αυστηρότεροι κανόνες για τις σχέσεις μεταξύ των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των μετόχων ή των μελών τους. Για τον λόγο αυτό, κανένα πρόσωπο δεν θα πρέπει ταυτόχρονα να κατέχει συμμετοχή 5 % και άνω σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, εκτός εάν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ανήκουν στον ίδιο όμιλο.
(24)
Ο στόχος της διασφάλισης επαρκούς ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνεπάγεται ότι οι επενδυτές δεν θα πρέπει να κατέχουν ταυτόχρονα επενδύσεις 5 % και άνω σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η οδηγία 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά (10) προβλέπει ότι τα πρόσωπα εκείνα που ελέγχουν τουλάχιστον 5 % των δικαιωμάτων ψήφου σε μια εισηγμένη εταιρεία δημοσιοποιούν το γεγονός αυτό στο κοινό, μεταξύ άλλων, λόγω του ενδιαφέροντος των επενδυτών να γνωρίζουν τις αλλαγές στη διάρθρωση των δικαιωμάτων ψήφου της εν λόγω εταιρείας. Το επίπεδο του 5 % θεωρείται, επομένως, σημαντική συμμετοχή, που μπορεί να επηρεάσει τη διάρθρωση των δικαιωμάτων ψήφου σε μια εταιρεία. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιείται το επίπεδο του 5 % για τον περιορισμό της ταυτόχρονης επένδυσης σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Το μέτρο δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογο, καθώς όλοι οι εγγεγραμμένοι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στην Ένωση είναι επιχειρήσεις που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο και, ως εκ τούτου, δεν υπόκεινται στους κανόνες διαφάνειας και διαδικασίας που ισχύουν για τις εισηγμένες εταιρείες στην Ένωση σύμφωνα με την οδηγία 2004/109/ΕΚ. Συχνά, οι μη εισηγμένες επιχειρήσεις διέπονται από πρωτόκολλα ή συμφωνίες των μετόχων και ο αριθμός των μετόχων ή μελών είναι συνήθως χαμηλός. Ως εκ τούτου, ακόμη και μια θέση μειοψηφίας σε ένα μη εισηγμένο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα μπορούσε να έχει επιρροή. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι θα εξακολουθούν να είναι δυνατές οι αμιγώς οικονομικές επενδύσεις σε οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο περιορισμός της ταυτόχρονης επένδυσης σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να επεκτείνεται σε επενδύσεις που διοχετεύονται μέσω οργανισμών συλλογικών επενδύσεων τους οποίους διαχειρίζονται τρίτοι, ανεξάρτητοι από τον επενδυτή και που δεν υπόκεινται στην επιρροή του.
(25)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν τις συγκρούσεις συμφερόντων σε σχέση με τη μετοχική διάρθρωση δεν θα πρέπει να αναφέρονται μόνο στην άμεση αλλά και στην έμμεση κατοχή μετοχών, ειδάλλως οι κανόνες αυτοί θα μπορούσαν εύκολα να καταστρατηγούνται. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να γνωρίζουν τους έμμεσους μετόχους τους, ώστε να είναι σε θέση να αποφεύγουν οποιαδήποτε ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων στον τομέα αυτόν.
(26)
Η αποτελεσματικότητα των κανόνων σχετικά με την ανεξαρτησία και την πρόληψη της σύγκρουσης συμφερόντων, οι οποίοι προβλέπουν ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να παρέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στον ίδιο εκδότη, μπορεί να υπονομευθεί εάν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιτρεπόταν να γίνουν σημαντικοί μέτοχοι ή μέλη άλλων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
(27)
Είναι σημαντικό να διασφαλισθεί ότι οι τροποποιήσεις των μεθοδολογιών αξιολόγησης δεν έχουν ως αποτέλεσμα λιγότερο αυστηρές μεθοδολογίες. Για τον σκοπό αυτό, οι εκδότες, οι επενδυτές και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν κάθε σχεδιαζόμενη αλλαγή στις μεθοδολογίες αξιολόγησης. Αυτό θα τους βοηθήσει να κατανοήσουν τους λόγους των νέων μεθοδολογιών και για την εν λόγω αλλαγή. Οι παρατηρήσεις που υποβάλλονται από τους εκδότες και τους επενδυτές σχετικά με τα σχέδια μεθοδολογιών μπορούν να παρέχουν πολύτιμη συμβολή για τον καθορισμό των μεθοδολογιών από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές θα πρέπει να κοινοποιούνται και στην ΕΑΚΑΑ. Αν και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 αναθέτει στην ΕΑΚΑΑ την εξουσία να επαληθεύει ότι οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι αυστηρές, συστηματικές, συνεχείς και υπόκεινται σε πιστοποίηση με βάση τα ιστορικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων εκ των υστέρων ελέγχων, αυτή η διαδικασία επαλήθευσης δεν θα πρέπει να παρέχει στην ΕΑΚΑΑ την εξουσία να κρίνει την καταλληλότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας ή το περιεχόμενο των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή των μεθοδολογιών. Όποτε ενδείκνυται, οι μεθοδολογίες αξιολόγησης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους χρηματοπιστωτικούς κινδύνους που απορρέουν από περιβαλλοντικούς κινδύνους.
(28)
Λόγω της πολυπλοκότητας των διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών μέσων, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν έχουν πάντα επιτύχει να διασφαλίσουν μια αρκετά υψηλή ποιότητα των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται για τέτοια μέσα. Αυτό έχει οδηγήσει σε απώλεια της εμπιστοσύνης των αγορών σε αυτόν τον τύπο αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Προκειμένου να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη θα ήταν σκόπιμο να απαιτηθεί από τους εκδότες ή τους τρίτους που σχετίζονται με αυτούς να προσλαμβάνουν τουλάχιστον δύο διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για την παροχή των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετικές και ανταγωνιστικές εκτιμήσεις. Αυτό θα μπορούσε επίσης να μειώσει την υπέρμετρη στήριξη σε μία και μοναδική αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας.
(29)
Η πρόταση οδηγίας για την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων και η πρόταση κανονισμού σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων, που πρόκειται να αντικαταστήσουν την οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (11), και την οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (12), εισήγαγαν διάταξη που απαιτεί από τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να αξιολογούν οι ίδιες τον πιστωτικό κίνδυνο των φορέων και των χρηματοπιστωτικών μέσων στα οποία επενδύουν και όχι απλώς να βασίζονται εν προκειμένω σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Αυτή η απαίτηση θα πρέπει να επεκταθεί και σε άλλους συμμετέχοντες στην αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών επενδύσεων. Για όλους τους συμμετέχοντες στην αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών πάντως, η εν λόγω απαίτηση θα πρέπει να επιβάλλεται με αναλογικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα του συγκεκριμένου συμμετέχοντος. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να δικαιούνται να επιβάλλουν ούτε να διατηρούν κανόνες που να επιτρέπουν αυστηρότερη στήριξη αυτών των επενδυτών σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
(30)
Επιπλέον, η ικανότητα των επενδυτών να διεξάγουν τεκμηριωμένη αξιολόγηση της φερεγγυότητας διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών μέσων θα βελτιωθεί αν παρασχεθούν στους επενδυτές επαρκείς πληροφορίες σχετικά με αυτά τα μέσα. Παραδείγματος χάριν, επειδή ο κίνδυνος από τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και τις επιδόσεις των υποκείμενων περιουσιακών στοιχείων, θα ήταν χρήσιμο να παρέχονται στους επενδυτές περισσότερες πληροφορίες για τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία. Αυτό θα μείωνε τη στήριξη των επενδυτών σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, η κοινοποίηση σχετικών πληροφοριών σχετικά με διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα είναι πιθανόν να ενισχύσει τον ανταγωνισμό μεταξύ οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, διότι τούτο θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού μη ζητηθεισών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. H Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει και να υποβάλει έκθεση ως προς το εάν ενδείκνυται να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής αυτής της απαίτησης κοινοποίησης και σε άλλα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, έως τον Ιανουάριο 2016. Παραδείγματος χάριν, υπάρχουν άλλα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, όπως τα καλυμμένα ομόλογα και άλλοι χρεωστικοί τίτλοι με εξασφάλιση, όπου ο κίνδυνος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα χαρακτηριστικά κάθε υποκείμενης ασφάλειας και όπου θα ήταν χρήσιμο να παρέχονται στους επενδυτές περισσότερες πληροφορίες για τις ασφάλειες.
(31)
Οι επενδυτές, οι εκδότες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ενημερωμένες πληροφορίες για τις αξιολογήσεις σε έναν κεντρικό δικτυακό τόπο. Μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης θα πρέπει να θεσπισθεί από την ΕΑΚΑΑ και θα πρέπει να επιτρέπει στους επενδυτές να συγκρίνουν εύκολα όλες τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που υπάρχουν όσον αφορά μια συγκεκριμένη αξιολογούμενη οντότητα. Είναι σημαντικό η δικτυακή θέση της ευρωπαϊκής πλατφόρμας αξιολόγησης να εμφανίζει όλες τις διαθέσιμες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ανά μέσο, ώστε να μπορούν οι επενδυτές να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των απόψεων πριν να λάβουν τη δική τους επενδυτική απόφαση. Εντούτοις, για να μην υπονομεύεται η δυνατότητα των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να λειτουργούν σύμφωνα με το πρότυπο «ο επενδυτής πληρώνει», αυτές οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης. Η ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης θα πρέπει να βοηθάει τους μικρότερους και νέους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να αποκτήσουν προβολή. Η ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης θα πρέπει να ενσωματώνει το κεντρικό αρχείο της ΕΑΚΑΑ, ώστε να δημιουργηθεί μια ενιαία πλατφόρμα, για τα δεδομένα αυτά και τις πληροφορίες για τα δεδομένα του ιστορικού επιδόσεων που δημοσιεύονται στο κεντρικό αρχείο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε την καθιέρωση μιας τέτοιας δημοσίευσης των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας στο ψήφισμά του σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της 8ης Ιουνίου 2011.
(32)
Οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας, είτε έχουν εκδοθεί για κανονιστικούς σκοπούς είτε όχι, έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις επενδυτικές αποφάσεις και στην εικόνα και στην εικόνα και τη χρηματοπιστωτική ελκυστικότητα των εκδοτών. Ως εκ τούτου, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχουν σημαντική ευθύνη έναντι των επενδυτών και των εκδοτών, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι συμμορφώνονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 ούτως ώστε οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητάς τους να είναι ανεξάρτητες, αντικειμενικές και με επαρκή ποιότητα. Ωστόσο, οι επενδυτές και οι εκδότες δεν είναι πάντα σε θέση να επιβάλλουν την εφαρμογή της ευθύνης του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προς αυτούς. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να καταστεί ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας υπεύθυνος όταν δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και, παραδείγματος χάριν, ενός επενδυτή ή ενός εκδότη που αξιολογείται χωρίς να το ζητήσει. Οι εκδότες μπορούν επίσης να αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατά την επιβολή της αστικής ευθύνης των οργανισμών προς αυτούς ακόμη και όταν έχουν συμβατική σχέση με τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας: παραδείγματος χάριν, η υποβάθμιση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, που αποφασίστηκε βάσει παράβασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη φήμη και το χρηματοδοτικό κόστος ενός εκδότη, προκαλώντας έτσι στον εκδότη αυτόν ζημία ακόμη και αν δεν καλύπτεται από τη συμβατική ευθύνη. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να προβλεφθεί επαρκές δικαίωμα αποκατάστασης για τους επενδυτές που στηρίχθηκαν ευλόγως σε μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας που εκδόθηκε κατά παράβαση των κανόνων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, καθώς και για τους εκδότες που υπέχουν αστική ευθύνη λόγω αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδόθηκε κατά παράβαση των κανόνων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Ο επενδυτής και ο εκδότης θα πρέπει να μπορούν να καταστήσουν υπεύθυνο τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τη ζημία που προκλήθηκε από την παραβίαση του εν λόγω κανονισμού και είχε αντίκτυπο στο αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Ενώ οι επενδυτές και εκδότες που έχουν συμβατική σχέση με οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορούν να επιλέξουν να θεμελιώσουν μια αξίωση κατά του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κατά παράβαση της σύμβασης, η δυνατότητα για αξίωση αποζημίωσης λόγω παράβασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 θα πρέπει να υπάρχει για όλους τους επενδυτές και εκδότες, ασχέτως εάν υπάρχει ή όχι συμβατική σχέση μεταξύ των μερών.
(33)
Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να είναι δυνατόν να καθίστανται υπεύθυνοι μόνο εάν αθετούν, εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας, τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Αυτός ο βαθμός υπαιτιότητας είναι κατάλληλος, διότι η δραστηριότητα της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας περιλαμβάνει έναν ορισμένο βαθμό εκτίμησης πολύπλοκων οικονομικών παραγόντων και η εφαρμογή διαφορετικών μεθοδολογιών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα αξιολόγησης, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως λανθασμένο. Επιπλέον, ενδείκνυται να υπέχουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εν δυνάμει απεριόριστη ευθύνη μόνον όταν παραβαίνουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας.
(34)
Ο επενδυτής ή εκδότης που αξιώνει αποζημίωση για παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 θα πρέπει να προσκομίζει ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες που υποδεικνύουν ότι ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας διέπραξε τέτοια παράβαση του παρόντος κανονισμού. Αυτό θα πρέπει να κρίνεται από το αρμόδιο δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο επενδυτής ή εκδότης ενδέχεται να μην έχει πρόσβαση σε πληροφορίες που εμπίπτουν καθαρά στο πεδίο του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
(35)
Όσον αφορά τα θέματα που αφορούν την αστική ευθύνη του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και δεν καλύπτονται ούτε ορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων της αιτιώδους συνάφειας και της έννοιας της βαρείας αμέλειας, τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να διέπονται από το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο που καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να διατηρούν εθνικά καθεστώτα αστικής ευθύνης, τα οποία είναι ευνοϊκότερα για τους επενδυτές ή τους εκδότες ή τα οποία δεν βασίζονται σε παράβαση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Το αρμόδιο δικαστήριο που αποφασίζει σχετικά με μια αξίωση για την αστική ευθύνη που προβάλλεται από έναν επενδυτή ή εκδότη θα πρέπει να καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.
(36)
Το γεγονός ότι οι θεσμικοί επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών επενδύσεων, υποχρεούνται να διενεργούν τη δική τους αξιολόγηση της φερεγγυότητας περιουσιακών στοιχείων δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα δικαστήρια να διαπιστώνουν ότι μια παραβίαση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προκάλεσε ζημία σε έναν επενδυτή για την οποία ο εν λόγω οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι υπεύθυνος. Ενώ ο παρών κανονισμός θα βελτιώσει τις δυνατότητες των επενδυτών να διεξάγουν δική τους αξιολόγηση κινδύνου, αυτοί θα συνεχίζουν να έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση σε πληροφορίες από ότι οι ίδιοι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, ειδικότερα οι μικρότεροι επενδυτές ενδέχεται να μην έχουν τη δυνατότητα να εξετάζουν κριτικά μια εξωτερική αξιολόγηση που παρέχεται από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
(37)
Τα κράτη μέλη και η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ενδεχόμενες κυρώσεις οι οποίες επιβάλλονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 δημοσιοποιούνται μόνον εάν η εν λόγω δημοσιοποίηση είναι αναλογική.
(38)
Προκειμένου να αμβλυνθούν περαιτέρω οι συγκρούσεις συμφερόντων και να διευκολυνθεί ο θεμιτός ανταγωνισμός στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είναι σημαντικό να διασφαλισθεί ότι τα τέλη που χρεώνονται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στους πελάτες δεν δημιουργούν διακρίσεις. Οι διαφορές στα τέλη που χρεώνονται για τον ίδιο τύπο υπηρεσίας θα πρέπει να δικαιολογούνται μόνο από τη διαφορά στο πραγματικό κόστος στην παροχή αυτής της υπηρεσίας σε διαφορετικούς πελάτες. Επιπλέον, τα τέλη που χρεώνονται για τις υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε ένα συγκεκριμένο εκδότη δεν θα πρέπει να εξαρτώνται από τα αποτελέσματα ή την έκβαση των εργασιών που εκτελέστηκαν ή από την παροχή των σχετικών (βοηθητικών) υπηρεσιών. Επιπλέον, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εποπτεία των εν λόγω κανόνων, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να κοινολογούν στην ΕΑΚΑΑ τα τέλη που λαμβάνουν από καθέναν από τους πελάτες τους και τη γενική τιμολογιακή πολιτική τους.
(39)
Προκειμένου να υπάρξει συμβολή στην έκδοση ενημερωμένων και αξιόπιστων αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και να διευκολύνεται η κατανόηση από τους χρήστες, είναι σημαντικό να αναθεωρούνται τακτικά αυτές οι αξιολογήσεις. Είναι επίσης σημαντικό να αυξηθεί η διαφάνεια σχετικά με τις ερευνητικές εργασίες που διεξάγονται, το προσωπικό που διατίθεται για την προετοιμασία των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και τις παραδοχές στις οποίες στηρίζονται οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας που πραγματοποιούνται από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε σχέση με το δημόσιο χρέος.
(40)
Είναι ουσιώδες οι επενδυτές να έχουν κατάλληλη πληροφόρηση για να αξιολογούν τη φερεγγυότητα των κρατών μελών. Στο πλαίσιο της εποπτείας της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών μελών, η Επιτροπή συλλέγει και επεξεργάζεται στοιχεία για την οικονομική, χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική κατάσταση και επίδοση όλων των κρατών μελών, τα περισσότερα εκ των οποίων δημοσιεύονται από την Επιτροπή και μπορούν, συνεπώς, να χρησιμοποιούνται από τους επενδυτές για την αξιολόγηση των προοπτικών φερεγγυότητας των κρατών μελών. Οσάκις ενδείκνυται και είναι εφικτό, και με την επιφύλαξη των συναφών κανόνων εμπιστευτικότητας στο πλαίσιο της εποπτείας της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών μελών, η Επιτροπή θα πρέπει να συμπληρώνει τα δημοσιοποιούμενα στοιχεία για τις οικονομικές επιδόσεις των κρατών μελών με τυχόν πρόσθετους παράγοντες ή δείκτες που μπορούν να βοηθήσουν τους επενδυτές στην αξιολόγηση της φερεγγυότητας των κρατών μελών. Τα εν λόγω στοιχεία θα πρέπει να καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό, συμπληρώνοντας τις υπάρχουσες δημοσιεύσεις και τις άλλες δημοσιοποιούμενες πληροφορίες, προκειμένου να παρέχονται στους επενδυτές πρόσθετα δεδομένα που θα τους βοηθούν στην αξιολόγηση της φερεγγυότητας των κρατικών οντοτήτων και των πληροφοριών που σχετίζονται με το χρέος τους. Έχοντας κατά νουν τα ανωτέρω, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα για την ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής αξιολόγησης φερεγγυότητας, ώστε να επιτρέπεται στους επενδυτές να προβαίνουν σε αμερόληπτη και αντικειμενική αξιολόγηση της φερεγγυότητας των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις. Όταν είναι αναγκαίο, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
(41)
Οι ισχύοντες κανόνες προβλέπουν την ανακοίνωση των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας στην αξιολογούμενη οντότητα 12 ώρες πριν από τη δημοσίευσή τους. Προκειμένου να αποφευχθεί η πραγματοποίηση αυτής της κοινοποίησης εκτός ωραρίου εργασίας και να δίδεται στην αξιολογούμενη οντότητα αρκετός χρόνος για να επαληθεύσει την ορθότητα των δεδομένων στα οποία βασίζεται η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, η αξιολογούμενη οντότητα θα πρέπει να ειδοποιείται μία πλήρη εργάσιμη ημέρα πριν από τη δημοσίευση της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή μιας προοπτικής αξιολόγησης. Ο κατάλογος των προσώπων που δικαιούνται να λαμβάνουν τέτοια κοινοποίηση θα πρέπει να είναι περιορισμένος και θα πρέπει να δηλώνεται ρητά από την αξιολογούμενη οντότητα.
(42)
Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αστάθειας, είναι σκόπιμο και σύμφωνο με την αναλογικότητα να απαιτηθεί από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να μην δημοσιεύουν αυτές τις αξιολογήσεις παρά μόνο μετά το πέρας των εργασιών των τόπων συναλλαγών που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση και τουλάχιστον μία ώρα πριν από το άνοιγμα τους. Επί της αυτής βάσης, είναι επίσης σκόπιμο και σύμφωνο με την αναλογικότητα να δημοσιεύουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, στα τέλος Δεκεμβρίου, ένα χρονοδιάγραμμα για τους επόμενους 12 μήνες, στο οποίο θα καθορίζονται οι ημερομηνίες δημοσίευσης των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και των ενδεχόμενων σχετικών προοπτικών αξιολόγησης. Οι ημερομηνίες αυτές θα πρέπει να καθορίζονται για ημέρα Παρασκευή. Μόνο για τις μη ζητηθείσες αξιολογήσεις δημόσιου χρέους, ο αριθμός δημοσιεύσεων στο ετήσιο χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να περιορίζεται στις δύο ή τρεις. Όταν αυτό είναι αναγκαίο για τη συμμόρφωση προς τις νόμιμες υποχρεώσεις τους, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να μπορούν να αποκλίνουν από το ανακοινωμένο χρονοδιάγραμμα, εξηγώντας λεπτομερώς τους λόγους της σχετικής απόκλισης. Εντούτοις, μια τέτοια απόκλιση δεν θα πρέπει να αποτελεί σύνηθες φαινόμενο.
(43)
Βάσει των εξελίξεων στην αγορά, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση στην οποία θα εξετάζεται η σκοπιμότητα και οι τρόποι της στήριξης ενός ευρωπαϊκού δημόσιου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, με έργο την αξιολόγηση της φερεγγυότητας του δημόσιου χρέους των κρατών μελών, και/ή ενός ευρωπαϊκού ιδρύματος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για όλες τις άλλες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Εν ανάγκη, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
(44)
Λόγω των ιδιαιτεροτήτων των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος μετάδοσης των επιπτώσεων στα κράτη μέλη, θα πρέπει να απαγορεύονται οι ανακοινώσεις σχετικά με την αναθεώρηση της αξιολόγησης μιας δεδομένης ομάδας χωρών, αν δεν συνοδεύονται από ατομικές εκθέσεις ανά χώρα. Επιπλέον, προκειμένου να βελτιωθεί η εγκυρότητα και προσβασιμότητα των πηγών πληροφοριών που χρησιμοποιούνται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στις δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με ενδεχόμενες αλλαγές στην αξιολόγηση δημόσιου χρέους, εξαιρουμένων των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, των προοπτικών αξιολόγησης και των συνοδευτικών δελτίων τύπου, οι ανακοινώσεις αυτές θα πρέπει να βασίζονται πάντοτε σε πληροφορίες που εμπίπτουν καθαρά στο πεδίο της αξιολογούμενης οντότητας και έχουν δημοσιοποιηθεί με τη συγκατάθεσή της, εκτός αν οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες από ευρέως προσβάσιμες πηγές. Οσάκις προκύπτει από το νόμιμο πλαίσιο που διέπει την αξιολογούμενη οντότητα, ότι η αξιολογούμενη οντότητα δεν πρέπει να δημοσιοποιεί ορισμένες πληροφορίες, όπως στην περίπτωση εμπιστευτικών πληροφοριών, κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 1) της οδηγίας 2003/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και τις πράξεις χειραγώγησης της αγοράς (κατάχρηση αγοράς) (13), η αξιολογούμενη οντότητα δεν πρέπει να παρέχει τη συγκατάθεσή της.
(45)
Για λόγους διαφάνειας, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, κατά τη δημοσίευση των αξιολογήσεών τους δημόσιου χρέους, θα πρέπει να εξηγούν, στα δελτία τύπου τους ή στις εκθέσεις τους, τούς κυριότερους παράγοντες στους οποίους βασίζονται αυτές οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Εντούτοις, η διαφάνεια για τις αξιολογήσεις δημοσίου χρέους δεν θα πρέπει να οδηγεί σε συμπεράσματα για την κατεύθυνση της εθνικής πολιτικής (οικονομικής, εργασιακής ή άλλης). Κατά συνέπεια, ενώ οι πολιτικές αυτές μπορούν να χρησιμεύουν ως ένας παράγοντας για την αξιολόγηση της φερεγγυότητας μιας κρατικής οντότητας ή του χρέους της από τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, και μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εξήγηση των κυριότερων λόγων αξιολόγησης δημόσιου χρέους, δεν θα πρέπει να επιτρέπονται οι άμεσες ή απερίφραστες απαιτήσεις ή συστάσεις των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προς κρατικές οντότητες όσον αφορά αυτές τις πολιτικές. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να απέχουν από κάθε άμεση ή απερίφραστη σύσταση πολιτικής σε ό,τι αφορά τις πολιτικές κρατικών οντοτήτων.
(46)
Τα τεχνικά πρότυπα στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών θα πρέπει να διασφαλίζουν την επαρκή προστασία των καταθετών, των επενδυτών και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ένωση. Θα ήταν αποδοτικό και σκόπιμο να ανατεθεί στην ΕΑΚΑΑ, ως φορέα με υψηλό βαθμό εξειδικευμένης τεχνογνωσίας, η ανάπτυξη των σχεδίων κανονιστικών τεχνικών προτύπων και των σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που δεν ενέχουν επιλογές πολιτικής, τα οποία κατατίθενται στην Επιτροπή.
(47)
Η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει το σχέδιο ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναπτύχθηκε από την ΕΑΚΑΑ σχετικά με το περιεχόμενο, τη συχνότητα και την παρουσίαση των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται από τους εκδότες για διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, την παρουσίαση των πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της δομής, της μορφής, της μεθόδου και του χρονοδιαγράμματος των εκθέσεων, τα οποία οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να κοινολογούν στην ΕΑΚΑΑ σε σχέση με την ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης, και το περιεχόμενο και τη μορφή των περιοδικών εκθέσεων σχετικά με τα τέλη που χρεώνουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τους σκοπούς της διαρκούς εποπτείας από την ΕΑΚΑΑ. Η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει τα εν λόγω πρότυπα μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
(48)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 επιτρέπει να χρησιμοποιούνται για κανονιστικούς σκοπούς οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν εκδοθεί σε τρίτες χώρες, εφόσον έχουν εκδοθεί από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι είναι πιστοποιημένοι σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό ή προσυπογράφονται από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση, σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό. Η πιστοποίηση προϋποθέτει ότι η Επιτροπή έχει εγκρίνει απόφαση ισοδυναμίας σχετικά με το ρυθμιστικό καθεστώς της τρίτης χώρας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και η προσυπογραφή προϋποθέτει ότι οι κανόνες δεοντολογίας του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μιας τρίτης χώρας πληρούν απαιτήσεις που είναι τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τους σχετικούς κανόνες της Ένωσης. Ορισμένες από τις διατάξεις που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στις αξιολογήσεις ισοδυναμίας και προσυπογραφής: Αυτό ισχύει για τις διατάξεις που καθορίζουν μόνο τις υποχρεώσεις των εκδοτών, και όχι των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, τα άρθρα που αφορούν τη δομή της αγοράς αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας εντός της Ένωσης και όχι τη θέσπιση κανόνων δεοντολογίας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, δεν θα πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο αυτό. Προκειμένου να παρασχεθεί στις τρίτες χώρες επαρκής χρόνος για να επανεξετάζουν τα ρυθμιστικά τους πλαίσια σχετικά με τις υπόλοιπες νέες ουσιαστικές διατάξεις, οι διατάξεις αυτές θα ισχύουν μόνο για τον σκοπό των αξιολογήσεων ισοδυναμίας και προσυπογραφής από την 1η Ιουνίου 2018. Είναι σημαντικό να επισημανθεί, εν προκειμένω, ότι το ρυθμιστικό καθεστώς μιας τρίτης χώρας δεν χρειάζεται να έχει τους ίδιους κανόνες με εκείνους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Όπως έχει ήδη διατυπωθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, για να θεωρηθεί ισοδύναμο ή εξίσου αυστηρό με το ρυθμιστικό καθεστώς της Ένωσης, το ρυθμιστικό καθεστώς της τρίτης χώρας αρκεί να επιτυγχάνει τους ίδιους στόχους και τα ίδια αποτελέσματα στην πράξη.
(49)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, ήτοι η ενίσχυση της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η προώθηση υγιών διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και μεθοδολογιών, ο περιορισμός των κινδύνων που συνδέονται με τις αξιολογήσεις δημοσίου χρέους, η μείωση του κινδύνου υπέρμετρης στήριξης σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από συμμετέχοντες στην αγορά και η διασφάλιση του δικαιώματος αποκατάστασης των επενδυτών, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται, συνεπώς, λόγω της πανευρωπαϊκής δομής και επίπτωσης των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που πρέπει να εποπτεύονται, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(50)
Η Επιτροπή θα πρέπει, μέχρι το τέλος του 2013, να υποβάλει έκθεση σχετικά με τη σκοπιμότητα ενός δικτύου μικρότερων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός στην αγορά. Η έκθεση αυτή θα πρέπει να αξιολογεί την ενωσιακή στήριξη, χρηματοδοτική και μη, και τα κίνητρα για τη δημιουργία ενός τέτοιου δικτύου, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων που απορρέουν από μια τέτοια δημόσια χρηματοδότηση.
(51)
Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (14), ο οποίος διατύπωσε γνώμη (15).
(52)
Επομένως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός εισάγει κοινή ρυθμιστική προσέγγιση για την ενίσχυση της ακεραιότητας, της διαφάνειας, της υπευθυνότητας, της χρηστής διακυβέρνησης και της ανεξαρτησίας των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, συμβάλλοντας στην ποιότητα των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται στην Ένωση και στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, επιτυγχάνοντας παράλληλα υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και των επενδυτών. Ορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και τους κανόνες για την οργάνωση και συμπεριφορά των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων και των μελών τους, ώστε να προωθείται η ανεξαρτησία τους, να αποφεύγονται οι συγκρούσεις συμφερόντων και να ενισχύεται η προστασία των καταναλωτών και των επενδυτών.
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει επίσης τις υποχρεώσεις για τους εκδότες, τις μεταβιβάζουσες οντότητες και τους αναδόχους που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση σχετικά με τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα.».
2)
Στο άρθρο 2 παράγραφος 1, στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο ιγ), στο άρθρο 4 παράγραφος 2, στο άρθρο 4 παράγραφος 3 εισαγωγικό μέρος, στο άρθρο 4 παράγραφος 4 πρώτο και δεύτερο εδάφιο, στο άρθρο 5 παράγραφος 1 εισαγωγικό μέρος, στο άρθρο 14 παράγραφος 1 και στο παράρτημα II σημείο 1), η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση».
3)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής;
i)
το στοιχείο ζ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ζ)
ως “κανονιστικοί σκοποί” νοούνται η χρησιμοποίηση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για συγκεκριμένο σκοπό συμμόρφωσης με το ενωσιακό δίκαιο ή με το ενωσιακό δίκαιο, όπως εφαρμόζεται από την εθνική νομοθεσία των κρατών μελών»·
ii)
παρεμβάλλονται τα ακόλουθα στοιχεία:
«ιστ α)
ως “πιστωτικό ίδρυμα” νοείται το πιστωτικό ίδρυμα, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 1 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
ιστ β)
ως “επιχείρηση επενδύσεων” νοείται η επιχείρηση επενδύσεων, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
ιστ γ)
ως “ασφαλιστική επιχείρηση” νοείται ασφαλιστική επιχείρηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 13 σημείο 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) (16)·
ιστ δ)
ως “αντασφαλιστική επιχείρηση” νοείται αντασφαλιστική επιχείρηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 13 σημείο 4 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ·
ιστ ε)
ως “ίδρυμα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών” νοείται ίδρυμα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 στοιχείο α) της οδηγίας 2003/41/ΕΚ·
ιστ στ)
ως “εταιρεία διαχείρισης” νοείται εταιρεία διαχείρισης, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (17)·
ιστ ζ)
ως “εταιρεία επενδύσεων” νοείται εταιρεία επενδύσεων που έχει συσταθεί με καταστατικό, σύμφωνα με την οδηγία 2009/65/ΕΚ·
ιστ η)
ως “οργανισμός εναλλακτικών επενδύσεων” νοείται “ΟΕΕ”, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων (18)·
ιστ θ)
ως “κεντρικός αντισυμβαλλόμενος” νοείται “CCP”, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (19), ο οποίος έχει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 14 του εν λόγω κανονισμού.
ιστ ι)
ως “ενημερωτικό δελτίο” νοείται το δελτίο που δημοσιεύεται σύμφωνα με την οδηγία 2003/71/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 809/2004.
iii)
τα στοιχεία ιζ) και ιη) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«ιζ)
ως “τομεακή νομοθεσία” νοούνται οι νομοθετικές πράξεις της Ένωσης οι οποίες αναφέρονται στα στοιχεία ιστ α) και ιστ ι)·
ιη)
ως “τομεακές αρμόδιες αρχές” νοούνται οι εθνικές αρμόδιες αρχές που διορίζονται στο πλαίσιο της σχετικής τομεακής νομοθεσίας για την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, των επιχειρήσεων επενδύσεων, των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, των εταιρειών διαχείρισης, των εταιρειών επενδύσεων, των διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων, των κεντρικών αντισυμβαλλομένων και των δελτίων.»·
iv)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«ιθ)
ως “εκδότης” νοείται εκδότης, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο η) της οδηγίας 2003/71/ΕΚ·
κ)
ως “μεταβιβάζουσα οντότητα” νοείται μια μεταβιβάζουσα οντότητα, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 41) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
κα)
ως “ανάδοχος” νοείται ένας ανάδοχος, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 42) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ·
κβ)
ως “αξιολόγηση δημόσιου χρέους” νοείται:
i)
μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, όταν η αξιολογούμενη οντότητα είναι ένα κράτος ή μια περιφερειακή ή τοπική αρχή ενός κράτους·
ii)
μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, όταν ο εκδότης του χρέους ή της οικονομικής υποχρέωσης, του χρεωστικού τίτλου ή άλλου χρηματοπιστωτικού μέσου είναι ένα κράτος ή μια περιφερειακή ή τοπική αρχή ενός κράτους, ή είναι ένας φορέας ειδικού σκοπού ενός κράτους ή μιας περιφερειακής ή τοπικής αρχής·
iii)
μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας όταν ο εκδότης είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που έχει συσταθεί από δύο ή περισσότερα κράτη, με στόχο την κινητοποίηση της χρηματοδότησης και την παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής προς όφελος των μελών του εν λόγω διεθνούς χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, τα οποία βιώνουν ή απειλούνται από σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης·
κγ)
ως “προοπτική αξιολόγησης” νοείται γνώμη σχετικά με την πιθανή κατεύθυνση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, ή και τα δύο·
κδ)
ως “μη ζητηθείσα αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας” και ως “μη ζητηθείσα αξιολόγηση δημοσίου χρέους” νοείται αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας ή αξιολόγηση δημοσίου χρέους, αντίστοιχα, την οποία αναλαμβάνει οργανισμός αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας χωρίς αυτό να του έχει ζητηθεί·
κε)
ως “βαθμολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας” νοείται διαβάθμιση της φερεγγυότητας που προκύπτει από τη συνάθροιση και έκφραση δεδομένων που βασίζονται μόνο σε ένα προκαθορισμένο στατιστικό σύστημα ή πρότυπο, χωρίς παρεμβολή πρόσθετων ουσιωδών αναλυτικών πληροφοριών από πλευράς ενός αναλυτή αξιολογήσεων·
κστ)
ως “ρυθμιζόμενη αγορά” νοείται ρυθμιζόμενη αγορά εγκατεστημένη στην Ένωση, όπως ορίζεται στο σημείο 14 του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
κζ)
ως “επανατιτλοποίηση” νοείται επανατιτλοποίηση, όπως ορίζεται στο σημείο 40α) του άρθρου 4 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ.».
β)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ο όρος “μέτοχος” συμπεριλαμβάνει τους πραγματικούς δικαιούχους, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 6 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας (20)·
4)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα πιστωτικά ιδρύματα, οι επιχειρήσεις επενδύσεων, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, οι εταιρείες διαχείρισης, οι εταιρείες επενδύσεων, οι διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι, δύνανται να χρησιμοποιούν, για κανονιστικούς σκοπούς, μόνο τις αξιολογήσεις που εκδίδονται από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση και έχουν εγγραφεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Εφόσον ένα ενημερωτικό δελτίο περιλαμβάνει αναφορά σε αξιολόγηση ή αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, ο εκδότης, ο προσφέρων ή πρόσωπο που ζητεί εισαγωγή σε ρυθμιζόμενη αγορά προς διαπραγμάτευση εξασφαλίζει ότι το δελτίο περιλαμβάνει επίσης σαφείς και ζωτικού ενδιαφέροντος πληροφορίες με τις οποίες δηλώνεται κατά πόσον οι εν λόγω αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδονται από οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που είναι εγκατεστημένος στην Ένωση και εγγεγραμμένος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.».
β)
Στην παράγραφο 3, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει επαληθεύσει και είναι σε θέση να αποδεικνύει συνεχώς στην Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21) ότι η διεξαγωγή δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας τρίτης χώρας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση της αξιολόγησης που θα πρέπει να προσυπογραφεί, πληροί απαιτήσεις τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τις προβλεπόμενες στα άρθρα 6 έως 12 και στο παράρτημα I, με εξαίρεση τα άρθρα 6α, 6β, 8α, 8β, 8γ και 11α και το παράρτημα I ενότητα Β σημείο 3 στοιχείο βα) και σημεία 3α) και 3β).
5)
Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 6, δεύτερο εδάφιο, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στην εν λόγω τρίτη χώρα υπόκεινται σε νομικά δεσμευτικούς κανόνες που είναι ισοδύναμοι με εκείνους που ορίζονται στα άρθρα 6 έως 12 και στο παράρτημα I, με εξαίρεση τα άρθρα 6α, 6β, 8α, 8β, 8γ και 11α και το παράρτημα I ενότητα Β σημείο 3 στοιχείο βα) και σημεία 3α) και 3β)· και»·
β)
η παράγραφος 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«8. Τα άρθρα 20, 23β και 24 εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 στους πιστοποιημένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας τις οποίες εκδίδουν οι οργανισμοί αυτοί.».
6)
Στον τίτλο I, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 5α
Υπερβολική στήριξη χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας
1. Οι οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, διεξάγουν δική τους αξιολόγηση κινδύνου και δεν στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για την αξιολόγηση της φερεγγυότητας μιας οντότητας ή ενός χρηματοπιστωτικού μέσου.
2. Οι αρμόδιες τομεακές αρχές που είναι επιφορτισμένες με την εποπτεία των οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους, παρακολουθούν την επάρκεια των διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής τους ικανότητας, εξετάζουν τη χρησιμοποίηση συμβατικών αναφορών σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και, οσάκις ενδείκνυται, ενθαρρύνουν την άμβλυνση του αντίκτυπου των αναφορών αυτών, προκειμένου να μειωθεί η αποκλειστική και μηχανιστική στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, σύμφωνα με την ειδική τομεακή νομοθεσία.
Άρθρο 5β
Στήριξη των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας
1. Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (ΕΑΤ), η οποία συστήνεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22), η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) (ΕΑΑΕΣ), η οποία συστήνεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (23) και η ΕΑΚΑΑ δεν αναφέρονται σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις κατευθυντήριες γραμμές, τις συστάσεις και τα σχέδια τεχνικών κανόνων τους, οσάκις οι αναφορές αυτές έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουν αποκλειστική ή μηχανιστική στήριξη στις αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας από αρμόδιες αρχές, τομεακές αρμόδιες αρχές ή τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο ή άλλους συμμετέχοντες στην αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η ΕΑΚΑΑ επανεξετάζουν και αφαιρούν, εφόσον απαιτείται, όλες αυτές τις αναφορές των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
2. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ), το οποίο συστήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (24) δεν αναφέρεται σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του, οσάκις οι αναφορές αυτές έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουν αποκλειστική ή μηχανιστική στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
Άρθρο 5γ
Υπέρμετρη στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στο δίκαιο της Ένωσης
Με την επιφύλαξη του δικαιώματος πρωτοβουλίας της, η Επιτροπή συνεχίζει να επανεξετάζει κατά πόσον αναφορές στο ενωσιακό δίκαιο σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ενεργοποιούν ή είναι δυνατόν να ενεργοποιήσουν αποκλειστική ή μηχανιστική στήριξη στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από τις αρμόδιες αρχές, τις τομεακές αρμόδιες αρχές ή τις οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο ή άλλους συμμετέχοντες στην αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, προκειμένου να διαγραφούν όλες οι αναφορές έως την 1η Ιανουαρίου 2020, με την επιφύλαξη του προσδιορισμού και της εφαρμογής κατάλληλων εναλλακτικών για την αξιολόγηση πιστωτικού κινδύνου.
7)
Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζει ότι η έκδοση αξιολόγησης ή προοπτικής αξιολόγησης δεν επηρεάζεται από υπάρχουσες ή ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων ή επαγγελματικές σχέσεις στις οποίες συμμετέχουν ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδει την αξιολόγηση ή την προοπτική αξιολόγησης, οι μέτοχοί του, τα στελέχη, οι αναλυτές αξιολογήσεων, οι εργαζόμενοι ή οποιοδήποτε άλλο φυσικό πρόσωπο οι υπηρεσίες του οποίου τίθενται στη διάθεση ή υπό τον έλεγχο του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή κάθε πρόσωπο που συνδέεται μαζί του μέσω ελέγχου, άμεσα ή έμμεσα.».
β)
Στην παράγραφο 3, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Κατ’ αίτηση οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η ΕΑΚΑΑ μπορεί να εξαιρεί οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από την εκπλήρωση των απαιτήσεων του παραρτήματος I ενότητα Α σημεία 2, 5, 6 και 9 και του άρθρου 7 παράγραφος 4, εφόσον ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι σε θέση να αποδείξει ότι, λόγω της φύσης, της κλίμακας και της πολυπλοκότητας των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του, καθώς και της φύσης και του φάσματος της έκδοσης των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, οι απαιτήσεις αυτές δεν ευρίσκονται σε αναλογία και ότι:».
γ)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δημιουργούν, διατηρούν, επιβάλλουν και τεκμηριώνουν σύστημα εσωτερικού ελέγχου που ρυθμίζει την εφαρμογή πολιτικών και διαδικασιών για την αποφυγή και την άμβλυνση πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων και για να εξασφαλίζεται η ανεξαρτησία των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, των αναλυτών αξιολόγησης και των ομάδων αξιολόγησης σε σχέση με τους μετόχους, τους φορείς διοίκησης και διαχείρισης και τις δραστηριότητες πωλήσεων και προώθησης. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας καθιερώνουν τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας (ΤΔΛ) αναφορικά με την εταιρική διακυβέρνηση, την οργάνωση και τη διαχείριση της σύγκρουσης συμφερόντων. Παρακολουθούν και επανεξετάζουν τακτικά τις εν λόγω ΤΔΛ, ώστε να αξιολογείται η αποτελεσματικότητά τους και να κρίνεται κατά πόσον θα πρέπει να επικαιροποιηθούν.».
8)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 6α
Συγκρούσεις συμφερόντων που αφορούν επενδύσεις σε οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
1. Ένας μέτοχος ή μέλος ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που κατέχει τουλάχιστον το 5 % είτε του κεφαλαίου είτε των δικαιωμάτων ψήφου ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή μιας εταιρείας η οποία έχει εξουσία άσκησης ελέγχου ή δεσπόζουσας επιρροής στον εν λόγω οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, απαγορεύεται:
α)
να κατέχει το 5 % ή περισσότερο του κεφαλαίου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
β)
να έχει το δικαίωμα ή την εξουσία να ασκεί το 5 % ή περισσότερο των δικαιωμάτων ψήφου σε οποιονδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
γ)
να έχει το δικαίωμα ή την εξουσία να διορίζει ή να παύει μέλη του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
δ)
να είναι μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
ε)
να ασκεί ή να έχει την εξουσία να ασκεί έλεγχο ή δεσπόζουσα επιρροή σε οποιονδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Η απαγόρευση που αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου δεν ισχύει για τα μερίδια σε προγράμματα διαφοροποιημένων συλλογικών επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαίων υπό διαχείριση, όπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλίσεις ζωής, με την προϋπόθεση ότι οι συμμετοχές σε τέτοια προγράμματα δεν δίνουν τη δυνατότητα στους μετόχους ή τα μέλη ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να ασκούν σημαντική επιρροή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των εν λόγω προγραμμάτων.
2. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για επενδύσεις σε άλλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Άρθρο 6β
Μέγιστη διάρκεια της συμβατικής σχέσης με έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
1. Όταν οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνομολογεί σύμβαση για την έκδοση αξιολογήσεων για επανατιτλοποιήσεις, δεν εκδίδει αξιολογήσεις για νέες επανατιτλοποιήσεις με υποκείμενα στοιχεία ενεργητικού από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα για περίοδο άνω των τεσσάρων ετών.
2. Όταν οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνάπτει σύμβαση για αξιολόγηση επανατιτλοποιήσεων, ζητά από τον εκδότη:
α)
να καθορίσει τον αριθμό των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν συνάψει συμβατική σχέση για την έκδοση αξιολογήσεων για επανατιτλοποιήσεις με υποκείμενα στοιχεία ενεργητικού από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα·
β)
να υπολογίσει το ποσοστό του συνολικού αριθμού των κυκλοφορουσών διαβαθμισμένων επανατιτλοποιήσεων με υποκείμενα στοιχεία ενεργητικού από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα για τις οποίες κάθε οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει εκδώσει αξιολόγηση.
Όταν τουλάχιστον τέσσερις οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αξιολογούν ο καθένας περισσότερο από 10 % των κυκλοφορουσών διαβαθμισμένων επανατιτλοποιήσεων, οι περιορισμοί της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζονται.
Η εξαίρεση του δευτέρου εδαφίου εξακολουθεί να ισχύει τουλάχιστον έως ότου ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνομολογήσει νέα σύμβαση για την αξιολόγηση επανατιτλοποιήσεων με υποκείμενα στοιχεία ενεργητικού από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα. Όταν τα κριτήρια του δευτέρου εδαφίου δεν πληρούνται κατά τη συνομολόγηση μιας τέτοιας σύμβασης, η περίοδος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία συνομολογήθηκε η νέα σύμβαση.
3. Μετά τη λήξη μιας σύμβασης της παραγράφου 1, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν συνομολογεί νέα σύμβαση για την έκδοση αξιολογήσεων για επανατιτλοποιήσεις με υποκείμενα στοιχεία ενεργητικού από την ίδια μεταβιβάζουσα οντότητα επί χρονικό διάστημα ίσο προς τη διάρκεια της σύμβασης που έληξε αλλά όχι μεγαλύτερο των τεσσάρων ετών.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για:
α)
έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που ανήκει στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1·
β)
έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που είναι μέτοχος ή μέλος του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1·
γ)
έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στον οποίο ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι μέτοχος ή μέλος.
4. Παρά την παράγραφο 1, εάν εκδοθεί αξιολόγηση για επανατιτλοποίηση πριν από τη λήξη της μέγιστης διάρκειας της συμβατικής σχέσης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί, κατόπιν παραγγελίας, να συνεχίσει να παρακολουθεί και να ενημερώνει τις αξιολογήσεις αυτές καθ’ όλη τη διάρκεια της επανατιτλοποίησης.
5. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οι οποίοι διαθέτουν λιγότερους από 50 απασχολουμένους σε επίπεδο ομίλου και οι οποίοι εμπλέκονται στην παροχή αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, ή με ετήσιο κύκλο εργασιών από δραστηριότητες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κάτω των 10 εκατ. EUR σε επίπεδο ομίλου.
6. Εάν ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνομολογήσει σύμβαση για την έκδοση αξιολογήσεων για επανατιτλοποιήσεις πριν από τις 20 Ιουνίου 2013, η περίοδος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται από την εν λόγω ημερομηνία.».
9)
Στο άρθρο 7, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Η αμοιβή και η αξιολόγηση της απόδοσης των υπαλλήλων που συμμετέχουν στις δραστηριότητες έκδοσης αξιολογήσεων ή προοπτικών αξιολόγησης, καθώς και των προσώπων που εγκρίνουν τις αξιολογήσεις ή τις προοπτικές αξιολόγησης, δεν εξαρτάται από το ύψος των εσόδων που εισπράττει ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από τις αξιολογούμενες οντότητες ή τους σχετιζόμενους με αυτές τρίτους.».
10)
Το άρθρο 8 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θεσπίζει, εφαρμόζει και επιβάλλει κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζει ότι οι αξιολογήσεις και οι προοπτικές αξιολόγησης που εκδίδει στηρίζονται σε προσεκτική ανάλυση όλων των πληροφοριών που διαθέτει οι οποίες είναι σχετικές με την ανάλυσή του σύμφωνα με τις εφαρμοζόμενες μεθοδολογίες αξιολόγησης. Λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η ποιότητα των πληροφοριών που χρησιμοποιεί για την έκδοση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και προοπτικών αξιολόγησης να είναι επαρκής και οι εν λόγω πληροφορίες να προέρχονται από αξιόπιστες πηγές. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδει τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και τις προοπτικές αξιολόγησης, δηλώνοντας ότι η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας είναι η γνώμη του οργανισμού και ότι οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στηρίζονται σε αυτή σε περιορισμένο βαθμό.
2α. Οι τροποποιήσεις των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδονται σύμφωνα με τις δημοσιευμένες μεθοδολογίες αξιολόγησης του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.».
β)
Στην παράγραφο 5, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Οι αξιολογήσεις δημόσιου χρέους επανεξετάζονται τουλάχιστον ανά έξι μήνες.».
γ)
Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5α. Ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που προτίθεται να κάνει μια ουσιώδη αλλαγή στις ή να χρησιμοποιήσει νέες μεθοδολογίες αξιολόγησης, πρότυπα ή βασικές παραδοχές αξιολόγησης με ενδεχόμενο αντίκτυπο στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, δημοσιεύει τις προτεινόμενες ουσιώδεις αλλαγές ή τις προτεινόμενες νέες μεθοδολογίες αξιολόγησης, στον δικτυακό του τόπο, ζητώντας από τους ενδιαφερομένους να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους για περίοδο ενός μηνός, μαζί με μια λεπτομερή εξήγηση των αιτιών και των επιπτώσεων των προτεινόμενων ουσιωδών αλλαγών ή των προτεινόμενων νέων μεθοδολογιών αξιολόγησης.».
δ)
Η παράγραφος 6 τροποποιείται ως εξής:
i)
το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Όταν οι μεθοδολογίες αξιολόγησης, τα πρότυπα ή οι βασικές παραδοχές αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται στις δραστηριότητες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας τροποποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας:»·
ii)
παρεμβάλλονται τα ακόλουθα στοιχεία:
«αα)
ενημερώνει αμέσως την ΕΑΚΑΑ και δημοσιεύει στον δικτυακό του τόπο τα αποτελέσματα της διαβούλευσης και τις νέες μεθοδολογίες αξιολόγησης, μαζί με μια αναλυτική επεξήγηση αυτών και την ημερομηνία εφαρμογής τους·
αβ)
δημοσιεύει αμέσως στον δικτυακό του τόπο τις απαντήσεις στη διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 5α, εκτός εάν ο απαντών στη διαβούλευση έχει ζητήσει εμπιστευτικότητα·».
ε)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Εφόσον ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αντιληφθεί σφάλματα στις μεθοδολογίες αξιολόγησής του ή στην εφαρμογή τους, αμέσως:
α)
κοινοποιεί τα εν λόγω σφάλματα στην ΕΑΚΑΑ και όλες τις επηρεαζόμενες αξιολογούμενες οντότητες εξηγώντας τον αντίκτυπο στις αξιολογήσεις του, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να επανεξετασθούν εκδοθείσες αξιολογήσεις·
β)
εάν τα σφάλματα έχουν αντίκτυπο στις αξιολογήσεις του πιστοληπτικής ικανότητας, δημοσιεύει τα εν λόγω σφάλματα στον δικτυακό του τόπο·
γ)
διορθώνει τα εν λόγω σφάλματα στις μεθοδολογίες αξιολόγησης· και
δ)
εφαρμόζει τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 6 στοιχεία α), β) και γ).».
11)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 8α
Αξιολόγηση δημόσιου χρέους
1. Οι αξιολογήσεις δημόσιου χρέους εκδίδονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται η ανάλυση των επιμέρους ιδιαιτεροτήτων του εκάστοτε κράτους μέλους. Δήλωση με την οποία ανακοινώνεται η αναθεώρηση μιας δεδομένης ομάδας χωρών απαγορεύεται, αν δεν συνοδεύεται από ατομικές εκθέσεις ανά χώρα. Οι εκθέσεις αυτές δημοσιοποιούνται.
2. Οι δημόσιες κοινοποιήσεις πλην των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, των προοπτικών αξιολόγησης ή των συνοδευτικών δελτίων τύπου ή αναφορών, όπως αναφέρονται στο παράρτημα I ενότητα Δ μέρος I σημείο 5, οι οποίες σχετίζονται με ενδεχόμενες αλλαγές στην αξιολόγηση δημόσιου χρέους, δεν στηρίζονται σε πληροφορίες που ευρίσκονται στην κατοχή της αξιολογούμενης οντότητας και που έχουν κοινοποιηθεί χωρίς την έγκριση της αξιολογούμενης οντότητας, εκτός αν οι πληροφορίες αυτές είναι διαθέσιμες από ευρέως προσβάσιμες πηγές ή δεν υπάρχουν θεμιτοί λόγοι για να μη συγκατατεθεί η αξιολογούμενη οντότητα στην κοινοποίηση της πληροφορίας.
3. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 8 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο, δημοσιεύει στον δικτυακό του τόπο και υποβάλλει στην ΕΑΚΑΑ σε ετήσια βάση, σύμφωνα με το παράρτημα I ενότητα Δ μέρος III σημείο 3, κατά το τέλος του μήνα Δεκεμβρίου ένα χρονοδιάγραμμα για τους επόμενους 12 μήνες, στο οποίο καθορίζονται κατ’ ανώτατο όριο τρεις ημερομηνίες για τη δημοσίευση μη ζητηθεισών αξιολογήσεων δημοσίου χρέους και των σχετικών προοπτικών αξιολόγησης καθώς και οι ημερομηνίες για τη δημοσίευση ζητηθεισών αξιολογήσεων δημοσίου χρέους και των σχετικών προοπτικών αξιολόγησης. Οι ημερομηνίες αυτές καθορίζονται για ημέρα Παρασκευή.
4. Η απόκλιση της δημοσίευσης αξιολογήσεων δημοσίου χρέους ή συναφών προοπτικών αξιολόγησης από το χρονοδιάγραμμα είναι δυνατή μόνο εφόσον αυτό καθίσταται αναγκαίο για τη συμμόρφωση του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προς τις υποχρεώσεις του άρθρου 8 παράγραφος 2, του άρθρου 10 παράγραφος 1 και του άρθρου 11 παράγραφος 1, και συνοδεύεται από λεπτομερή αιτιολόγηση των λόγων απόκλισης από το ανακοινωθέν χρονοδιάγραμμα.
Άρθρο 8β
Πληροφορίες σχετικά με διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα
1. Ο εκδότης, η μεταβιβάζουσα οντότητα και ο ανάδοχος ενός διαρθρωμένου χρηματοπιστωτικού μέσου που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση δημοσιεύουν από κοινού, στον δικτυακό τόπο που δημιουργήθηκε από την ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με την παράγραφο 4, τις πληροφορίες σχετικά με την πιστωτική ποιότητα και την απόδοση των υποκείμενων περιουσιακών στοιχείων του διαρθρωμένου χρηματοπιστωτικού μέσου, τη δομή της πράξης τιτλοποίησης, τις ταμειακές ροές και κάθε ασφάλεια που υποστηρίζει ένα άνοιγμα τιτλοποίησης, καθώς και κάθε πληροφορία που είναι απαραίτητη για τη διεξαγωγή ολοκληρωμένων και καλά ενημερωμένων προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων για τις ταμειακές ροές και τις τιμές των ασφαλειών που υποστηρίζουν τα υποκείμενα ανοίγματα.
2. Η υποχρέωση δημοσίευσης πληροφοριών σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν επεκτείνεται σε περιπτώσεις που μια τέτοια δημοσίευση θα παραβίαζε το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο που διέπει την προστασία της εμπιστευτικότητας των πηγών πληροφοριών ή της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων.
3. Η ΕΑΚΑΑ αναπτύσσει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να διευκρινίσει:
α)
τις πληροφορίες τις οποίες πρέπει να δημοσιεύουν τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, προκειμένου να συμμορφωθούν με την υποχρέωση που απορρέει από την παράγραφο 1 σύμφωνα με την παράγραφο 2·
β)
τη συχνότητα με την οποία ενημερώνονται οι πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
την παρουσίαση των πληροφοριών που αναφέρονται στο στοιχείο α) μέσω ενός τυποποιημένου περιγράμματος κοινοποίησης.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλει αυτά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 21 Ιουνίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
4. Η ΕΑΚΑΑ δημιουργεί ιστότοπο για τη δημοσίευση των πληροφοριών σχετικά με τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1.
Άρθρο 8γ
Διπλή αξιολόγηση διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών μέσων
1. Εφόσον ένας εκδότης ή ένας σχετιζόμενος τρίτος προτίθεται να ζητήσει αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας ενός διαρθρωμένου χρηματοπιστωτικού μέσου, αναθέτει σε τουλάχιστον δύο οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να παράσχουν αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ο ένας ανεξάρτητα από τον άλλον.
2. Ο εκδότης ή ο σχετιζόμενος με αυτόν τρίτος που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μεριμνούν ώστε οι διορισμένοι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να πληρούν τους ακόλουθους όρους:
α)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
β)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν είναι μέτοχοι ή μέλη οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
γ)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν έχουν το δικαίωμα ή την εξουσία να ασκούν δικαιώματα ψήφου σε οιοδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
δ)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν έχουν το δικαίωμα ή την εξουσία να διορίζουν ή να παύουν μέλη του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου οιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
ε)
κανένα από τα μέλη των διοικητικών ή εποπτικών συμβουλίων σε έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν είναι μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
στ)
οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν ασκούν ούτε έχουν την εξουσία να ασκήσουν έλεγχο ή δεσπόζουσα επιρροή σε οιοδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
Άρθρο 8δ
Χρησιμοποίηση δύο ή περισσότερων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας
1. Εάν ο εκδότης ή ένας σχετιζόμενος με αυτόν τρίτος προτίθεται να αναθέσει σε δύο ή περισσότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας την αξιολόγηση της ίδιας έκδοσης ή οντότητας, ο εκδότης ή ο σχετιζόμενος με αυτόν τρίτος εξετάζει το ενδεχόμενο ανάθεσης σε τουλάχιστον έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν κατέχει συνολικό μερίδιο αγοράς άνω του 10 % και ο οποίος κρίνεται από τον εκδότη ή τον σχετιζόμενο με αυτόν τρίτο ως ικανός να αξιολογήσει τη σχετική έκδοση ή οντότητα, υπό την προϋπόθεση ότι, βάσει του καταλόγου της ΕΑΚΑΑ που αναφέρεται στην παράγραφο 2, είναι διαθέσιμος ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για την αξιολόγηση της συγκριμένης έκδοσης ή οντότητας. Εάν ο εκδότης ή ο σχετιζόμενος με αυτόν τρίτος δεν αναθέσει την αξιολόγηση σε τουλάχιστον έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν κατέχει συνολικό μερίδιο αγοράς άνω του 10 %, το γεγονός αυτό καταγράφεται.
2. Προκειμένου να διευκολυνθεί ο σχηματισμός της γνώμης του εκδότη ή ενός σχετιζόμενου με αυτόν τρίτου σύμφωνα με την παράγραφο 1, η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει ετησίως στο δικτυακό της τόπο έναν κατάλογο των εγγεγραμμένων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, αναφέροντας το συνολικό μερίδιό τους της αγοράς και τους τύπους των εκδιδόμενων αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιείται από τον εκδότη ως αφετηρία για να σχηματίσει την εκτίμησή του.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το συνολικό μερίδιο αγοράς μετράται σε σχέση με τον ετήσιο κύκλο εργασιών που προκύπτει από δραστηριότητες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και βοηθητικές υπηρεσίες σε επίπεδο ομίλου.».
12)
Στο άρθρο 10, οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κοινοποιεί οιαδήποτε αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας ή προοπτική αξιολόγησης καθώς και οιαδήποτε απόφαση παύσης μιας αξιολόγησης, σε μη επιλεκτική βάση και εγκαίρως. Εφόσον ληφθεί απόφαση παύσης αξιολόγησης, οι πληροφορίες που κοινοποιούνται περιλαμβάνουν πλήρη αιτιολογία της απόφασης.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που διανέμονται με την καταβολή συνδρομής.
2. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εξασφαλίζουν ότι οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και οι προοπτικές αξιολόγησης παρουσιάζονται και αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα I ενότητα Δ και δεν παρουσιάζουν άλλους παράγοντες πλην εκείνων που σχετίζονται με τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
2α. Μέχρις ότου κοινοποιηθούν στο κοινό οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, οι προοπτικές αξιολόγησης και οι πληροφορίες που σχετίζονται με αυτές θεωρούνται εμπιστευτικές πληροφορίες, όπως ορίζεται στην και κατά την έννοια της οδηγίας 2003/6/ΕΚ.
Το άρθρο 6 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας όσον αφορά την υποχρέωσή τους για εχεμύθεια και την υποχρέωσή τους να διατηρούν κατάλογο των προσώπων που έχουν πρόσβαση στις αξιολογήσεις τους πιστοληπτικής ικανότητας, στις προοπτικές αξιολόγησης και στις συναφείς πληροφορίες πριν από την κοινοποίησή τους.
Ο κατάλογος των προσώπων στα οποία οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, οι προοπτικές αξιολόγησης και οι σχετικές πληροφορίες παρέχονται πριν κοινοποιηθούν περιλαμβάνει μόνο τα πρόσωπα που προσδιορίζονται από την εκάστοτε αξιολογούμενη οντότητα για τον σκοπό αυτό.».
13)
Στο άρθρο 10 παράγραφος 5, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Σε περίπτωση που οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδει μη ζητηθείσα αξιολόγηση, αναφέρει ευδιάκριτα στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, χρησιμοποιώντας εμφανώς διαφορετικό χρωματικό κώδικα για την κατηγορία αξιολόγησης, εάν η αξιολογούμενη οντότητα ή ο σχετιζόμενος με αυτήν τρίτος συμμετείχαν στη διαδικασία αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και εάν ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είχε πρόσβαση στους λογαριασμούς, στη διαχείριση και σε άλλα συναφή εσωτερικά έγγραφα της αξιολογούμενης οντότητας ή σχετιζόμενου τρίτου.».
14)
Στο άρθρο 11, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Κάθε εγγεγραμμένος ή πιστοποιημένος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας καθιστά διαθέσιμες, σε κεντρικό αρχείο που δημιουργεί η ΕΑΚΑΑ, τις πληροφορίες σχετικά με τα ιστορικά δεδομένα των επιδόσεών του, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας της μεταβολής των αξιολογήσεων, και πληροφορίες σχετικά με παλαιότερες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδόθηκαν στο παρελθόν και τις αλλαγές τους. Ένας τέτοιος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας παρέχει πληροφορίες στο αρχείο αυτό σε τυποποιημένη μορφή, όπως προβλέπεται από την ΕΑΚΑΑ. Η ΕΑΚΑΑ παρέχει στο κοινό πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες και δημοσιεύει, σε συνοπτική μορφή, πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικότερες εξελίξεις που παρατηρούνται σε ετήσια βάση.».
15)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 11α
Ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης
1. Κάθε εγγεγραμμένος και κάθε πιστοποιημένος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, όταν εκδίδει μια αξιολόγηση ή μια προοπτική αξιολόγησης, υποβάλλει στην ΕΑΚΑΑ πληροφορίες αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και της προοπτικής αξιολόγησης του αξιολογούμενου μέσου, πληροφορίες σχετικά με τον τύπο αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τον τύπο της δράσης αξιολόγησης και την ημερομηνία και ώρα δημοσίευσης.
2. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει σε δικτυακό τόπο τις ατομικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που της υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 (“Ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης”).
Το κεντρικό αρχείο του άρθρου 11 παράγραφος 2 ενσωματώνεται στην Ευρωπαϊκή πλατφόρμα αξιολόγησης.
3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ή τις προοπτικές αξιολόγησης που παράγονται και κοινοποιούνται αποκλειστικά στους επενδυτές έναντι καταβολής τέλους.».
16)
Στο άρθρο 14 παράγραφος 3, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Υπό την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κοινοποιεί στην ΕΑΚΑΑ τις προτιθέμενες ουσιώδεις αλλαγές στις μεθοδολογίες αξιολόγησης, τα υποδείγματα ή τις βασικές παραδοχές αξιολόγησης ή τις προτεινόμενες νέες μεθοδολογίες αξιολόγησης, υποδείγματα ή βασικές παραδοχές αξιολόγησης όταν ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δημοσιοποιεί τις προτεινόμενες αλλαγές ή τις προτεινόμενες νέες μεθοδολογίες, στον δικτυακό του τόπο σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 5α. Μετά τη λήξη της περιόδου διαβούλευσης, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κοινοποιεί στην ΕΑΚΑΑ οιεσδήποτε αλλαγές οφειλόμενες στη διαβούλευση.».
17)
Στο άρθρο 18, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η ΕΑΚΑΑ κοινοποιεί στην Επιτροπή, την ΕΑΤ, την ΕΑΑΕΣ, τις αρμόδιες αρχές και τις τομεακές αρμόδιες αρχές, κάθε απόφαση βάσει των άρθρων 16, 17 ή 20.».
18)
Στο άρθρο 19, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η ΕΑΚΑΑ χρεώνει τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας με τέλη σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τον κανονισμό της Επιτροπής που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Τα εν λόγω τέλη καλύπτουν πλήρως τις αναγκαίες δαπάνες τις ΕΑΚΑΑ που είναι σχετικές με την εγγραφή, την πιστοποίηση και την εποπτεία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και την κάλυψη κάθε δαπάνης στην οποία είναι δυνατόν να υποβληθούν οι αρμόδιες αρχές σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ιδίως ως αποτέλεσμα οποιασδήποτε ανάθεσης καθηκόντων σύμφωνα με το άρθρο 30.».
19)
Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Η ΕΑΚΑΑ αναπτύσσει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να διευκρινίσει:»·
ii)
το στοιχείο ε) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ε)
το περιεχόμενο και τη μορφή των περιοδικών αναφορών των δεδομένων των αξιολογήσεων που πρέπει να ζητούνται από εγγεγραμμένους και πιστοποιημένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τον σκοπό της διαρκούς εποπτείας από την ΕΑΚΑΑ.»·
iii)
μετά το στοιχείο ε), προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:
«Η ΕΑΚΑΑ υποβάλει αυτά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 21 Ιουνίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.».
β)
Παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«4α. Η ΕΑΚΑΑ αναπτύσσει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να διευκρινίσει:
α)
το περιεχόμενο και την παρουσίαση των πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της δομής, της μορφής, της μεθόδου και του χρονοδιαγράμματος των εκθέσεων, τα οποία οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ σύμφωνα με το άρθρο 11α παράγραφος 1· και
β)
το περιεχόμενο και τη μορφή των περιοδικών εκθέσεων σχετικά με τα τέλη που χρεώνουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τους σκοπούς της διαρκούς εποπτείας από την ΕΑΚΑΑ.
Η ΕΑΚΑΑ υποβάλει αυτά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 21 Ιουνίου 2014.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να θεσπίζει τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
4β. Η ΕΑΚΑΑ συντάσσει έκθεση σχετικά με τη δυνατότητα μιας ή περισσοτέρων χαρτογραφήσεων των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας σύμφωνα με το άρθρο 11α παράγραφος 1 και την υποβάλλει στην Επιτροπή έως τις 21 Ιουνίου 2015. Ειδικότερα, η έκθεση αυτή αξιολογεί:
α)
τη δυνατότητα, το κόστος και το όφελος μιας ή περισσοτέρων χαρτογραφήσεων·
β)
πώς μπορούν να δημιουργηθούν μια ή περισσότερες χαρτογραφήσεις χωρίς να διαστρεβλώνονται οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας υπό το πρίσμα διαφόρων μεθοδολογιών αξιολόγησης·
γ)
τυχόν συνέπειες που οι χαρτογραφήσεις θα μπορούσαν να έχουν στα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα τα οποία έχουν αναπτυχθεί μέχρι στιγμής σε συνάρτηση με το άρθρο 21 παράγραφος 4α στοιχεία α) και β).
Η ΕΑΚΑΑ διαβουλεύεται με την ΕΑΤ και την ΕΑΑΕΣ σε σχέση με τα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου.».
γ)
Η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Η ΕΑΚΑΑ δημοσιεύει ετησίως έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Αυτή η έκθεση περιέχει, ειδικότερα, αποτίμηση της υλοποίησης του παραρτήματος I από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που είναι εγγεγραμμένοι σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, και αποτίμηση της εφαρμογής του μηχανισμού προσυπογραφής που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3.».
20)
Στο άρθρο 22α, ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Εξέταση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις μεθοδολογίας».
21)
Το άρθρο 25α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 25α
Τομεακές αρμόδιες αρχές υπεύθυνες για την εποπτεία και την επιβολή της εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 1 και των άρθρων 5α, 8β, 8γ και 8δ
Οι τομεακές αρμόδιες αρχές είναι υπεύθυνες για την εποπτεία και την επιβολή της εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 1 και των άρθρων 5α, 8β, 8γ και 8δ σύμφωνα με τη σχετική τομεακή νομοθεσία.».
22)
Παρεμβάλλεται ο ακόλουθος τίτλος:
«ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙΑ
ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ
Άρθρο 35α
Αστική ευθύνη
1. Εάν ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει διαπράξει εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας οιαδήποτε από τις παραβάσεις του παραρτήματος III που έχει επιπτώσεις στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, ο επενδυτής ή ο εκδότης μπορεί να αξιώσει αποζημίωση από τον εν λόγω οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για την προκληθείσα σε αυτόν ζημία εξαιτίας της παράβασης αυτής.
Ο επενδυτής μπορεί να αξιώσει αποζημίωση βάσει του παρόντος άρθρου, εφόσον αποδεικνύει ότι βασίστηκε ευλόγως, σύμφωνα με το άρθρο 5α παράγραφος 1 ή άλλως με τη δέουσα επιμέλεια, σε μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας για να λάβει απόφαση να επενδύσει, να διακρατήσει ή να εκποιήσει χρηματοοικονομικό μέσο που καλύπτεται από την εν λόγω αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας.
Ο εκδότης μπορεί να αξιώσει αποζημίωση βάσει του παρόντος άρθρου, εφόσον αποδεικνύει ότι ο ίδιος ή τα χρηματοπιστωτικά μέσα του καλύπτονται από την εν λόγω αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας και ότι η παράβαση δεν οφείλεται σε παραπλανητικές και ανακριβείς πληροφορίες που παρέσχε ο εκδότης στον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είτε απευθείας είτε μέσω δημόσιας πληροφόρησης.
2. Εναπόκειται στον επενδυτή ή εκδότη να προσκομίσει ακριβή και λεπτομερή στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει διαπράξει παράβαση του παρόντος κανονισμού και ότι η εν λόγω παράβαση είχε επίπτωση στην εκδοθείσα αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας.
Το τι συνιστούν ακριβή και λεπτομερή στοιχεία κρίνεται από το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο, λαμβανομένου υπόψη ότι ο επενδυτής ή εκδότης ενδέχεται να μην έχει πρόσβαση σε πληροφορίες που εμπίπτουν καθαρά στο πεδίο του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
3. Η αστική ευθύνη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, μπορεί μόνον να περιορισθεί εκ των προτέρων εφόσον ο εν λόγω περιορισμός:
α)
είναι εύλογος και αναλογικός, και
β)
επιτρέπεται από το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο σύμφωνα με την παράγραφο 4.
Κάθε περιορισμός που δεν συμμορφώνεται με το πρώτο εδάφιο ή τυχόν αποκλεισμός της αστικής ευθύνης δεν έχει καμία νομική ισχύ.
4. Όροι όπως “ζημία”, “πρόθεση”, “βαρεία αμέλεια”, “εύλογη εμπιστοσύνη”, “δέουσα επιμέλεια”, “επίπτωση”, “εύλογο” και “αναλογικό”, που αναφέρονται στο παρόν άρθρο χωρίς να ορίζονται, ερμηνεύονται και εφαρμόζονται σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, όπως καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Θέματα που αφορούν την αστική ευθύνη του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό διέπονται από το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, όπως καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να αποφασίσει σχετικά με αξίωση για αστική ευθύνη η οποία προβάλλεται από έναν επενδυτή ή έναν εκδότη καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.
5. Το παρόν άρθρο δεν αποκλείει περαιτέρω αξιώσεις για αστική ευθύνη κατ’ εφαρμογή του εθνικού δικαίου·
6. Το δικαίωμα αποκατάστασης που καθορίζεται στο παρόν άρθρο δεν εμποδίζει την ΕΑΚΑΑ να ασκεί πλήρως τις εξουσίες της, όπως ορίζονται στο άρθρο 36α.».
23)
Στο άρθρο 36α παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο τροποποιείται ως εξής:
α)
Τα στοιχεία α) και β) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στα σημεία 1 έως 5, 11 έως 15, 19, 20, 23, 26α έως 26δ, 28, 30, 32, 33, 35, 41, 43, 50, 51 και 55 έως 62 της ενότητας I του παραρτήματος III, τα ποσά των προστίμων ορίζονται στα 500 000 EUR κατ’ ελάχιστον και δεν υπερβαίνουν τα 750 000 EUR·
β)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στα σημεία 6, 7 8, 16, 17, 18, 21, 22, 22α, 24, 25, 27, 29, 31, 34, 37 έως 40, 42, 42α, 42β, 45 έως 49α, 52, 53 και 54 της ενότητας I του παραρτήματος III, τα ποσά των προστίμων ορίζονται στα 300 000 EUR κατ’ ελάχιστον και δεν υπερβαίνουν τα 450 000 EUR·».
β)
Τα στοιχεία δ) και ε) αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«δ)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στα σημεία 1, 6, 7, 8 και 9 της ενότητας II του παραρτήματος III, τα ποσά των προστίμων ορίζονται στα 50 000 EUR κατ’ ελάχιστον και δεν υπερβαίνουν τα 150 000 EUR·
ε)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στα σημεία 2, 3α έως 5 της ενότητας II του παραρτήματος III, τα ποσά των προστίμων ορίζονται στα 25 000 EUR κατ’ ελάχιστον και δεν υπερβαίνουν τα 75 000 EUR·».
γ)
Το στοιχείο η) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«η)
για τις παραβάσεις που αναφέρονται στο σημείο 20α της ενότητας Ι του παραρτήματος III, στα σημεία 4 έως 4γ, 6, 8 και 10 της ενότητας III του παραρτήματος III, τα ποσά των προστίμων ορίζονται στα 90 000 EUR κατ’ ελάχιστον και δεν υπερβαίνουν τα 200 000 EUR·».
24)
Το άρθρο 39 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1 και 3 διαγράφονται.
β)
Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«4. Η Επιτροπή, αφού λάβει τεχνικές συμβουλές από την ΕΑΚΑΑ, επανεξετάζει την κατάσταση στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, και ιδίως στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις. Μετά από αυτήν την επανεξέταση, η Επιτροπή, έως την 1η Ιουλίου 2016, υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση, συνοδευόμενη ενδεχομένως από νομοθετική πρόταση, η οποία εξετάζει ειδικότερα:
α)
τη διαθεσιμότητα επαρκών δυνατοτήτων επιλογής προς συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των άρθρων 6β και 8γ·
β)
κατά πόσον είναι σκόπιμο να μειωθεί ή να επεκταθεί η μέγιστη διάρκεια της συμβατικής σχέσης που αναφέρεται στο άρθρο 6β παράγραφος 1 και η ελάχιστη περίοδος πριν από την οποία ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να συνάψει εκ νέου σύμβαση με έναν εκδότη ή ένα σχετιζόμενο με αυτόν τρίτο μέρος για την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για επανατιτλοποιήσεις, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6β παράγραφος 3·
γ)
κατά πόσον είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί η εξαίρεση που αναφέρεται στο άρθρο 6β παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο.
5. Η Επιτροπή, αφού λάβει τεχνικές συμβουλές από την ΕΑΚΑΑ, επανεξετάζει την κατάσταση στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Μετά από αυτήν την επανεξέταση, η Επιτροπή, έως την 1η Ιανουαρίου 2016, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, συνοδευόμενη ενδεχομένως από νομοθετική πρόταση, η οποία εξετάζει ειδικότερα:
α)
κατά πόσον υπάρχει ανάγκη να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής των υποχρεώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8β, ώστε να συμπεριλάβει οποιαδήποτε άλλα χρηματοπιστωτικά προϊόντα·
β)
κατά πόσον οι απαιτήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 6, 6α και 7 μετρίασαν επαρκώς τις συγκρούσεις συμφερόντων·
γ)
κατά πόσον το πεδίο του μηχανισμού εναλλαγής που αναφέρεται στο άρθρο 6β θα πρέπει να επεκταθεί σε άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, και κατά πόσον είναι σκόπιμο να ισχύσουν διαφορετικές διάρκειες περιόδων στις διάφορες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων·
δ)
κατά πόσον ενδείκνυται να υπάρχουν εναλλακτικά μοντέλα αμοιβών·
ε)
κατά πόσον υπάρχει ανάγκη να εφαρμοσθούν άλλα μέτρα προς ενίσχυση του ανταγωνισμού στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας·
στ)
κατά πόσον συνιστώνται πρόσθετες πρωτοβουλίες για την προώθηση του ανταγωνισμού στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, λαμβανομένων υπόψη των εξελίξεων όσον αφορά τη διάρθρωση του κλάδου·
ζ)
κατά πόσον υπάρχει ανάγκη να προταθούν μέτρα για τη διόρθωση της συμβατικής υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας·
η)
τα επίπεδα συγκέντρωσης της αγοράς, τους κινδύνους που προκύπτουν από την υψηλή συγκέντρωση και τις επιπτώσεις στη συνολική σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα.
6. Η Επιτροπή ενημερώνει τουλάχιστον ετησίως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με οιαδήποτε νέα απόφαση ισοδυναμίας του άρθρου 5 παράγραφος 6 ληφθείσα κατά την περίοδο που καλύπτει η έκθεση.».
25)
Το άρθρο 39α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 39α
Προσωπικό και πόροι της ΕΑΚΑΑ
Έως τις 21 Ιουνίου 2014, η ΕΑΚΑΑ προβαίνει σε αποτίμηση των αναγκών σε προσωπικό και πόρους τις οποίες συνεπάγεται η ανάληψη των εξουσιών και καθηκόντων της δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.».
26)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 39β
Υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων
1. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο επί των εξής:
α)
τις ενέργειες που αναλήφθηκαν όσον αφορά τη διαγραφή των αναφορών σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που ενεργοποιούν ή είναι δυνατόν να ενεργοποιήσουν αποκλειστική ή μηχανιστική στήριξη σε αυτές, και
β)
τα εναλλακτικά μέσα που θα παρείχαν τη δυνατότητα στους επενδυτές να προβαίνουν οι ίδιοι σε αξιολόγηση πιστοληπτικού κινδύνου των εκδοτών και των χρηματοπιστωτικών μέσων,
προκειμένου να διαγραφούν όλες οι αναφορές στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στο ενωσιακό δίκαιο, για κανονιστικούς σκοπούς, έως την 1η Ιανουαρίου 2020, με την επιφύλαξη του προσδιορισμού και της εφαρμογής κατάλληλων εναλλακτικών. Η ΕΑΚΑΑ παρέχει τεχνικές συμβουλές προς την Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας παραγράφου.
2. Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση στην αγορά, η Επιτροπή υποβάλλει, έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη σκοπιμότητα της ανάπτυξης μιας ευρωπαϊκής αξιολόγησης φερεγγυότητας για το δημόσιο χρέος.
Λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα της έκθεσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο καθώς και την κατάσταση στην αγορά, η Επιτροπή υποβάλλει, έως την 31η Δεκεμβρίου 2016, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη σκοπιμότητα και την εφικτότητα της στήριξης Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αξιολόγησης Πιστοληπτικής Ικανότητας, με έργο την αξιολόγηση της φερεγγυότητας του δημόσιου χρέους των κρατών μελών, και/ή Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Αξιολόγησης Πιστοληπτικής Ικανότητας για όλες τις άλλες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.
3. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για την εφικτότητα ενός δικτύου μικρότερων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προκειμένου να αυξηθεί ο ανταγωνισμός στην αγορά. Η έκθεση αυτή αξιολογεί τη δυνατότητα χρηματοδοτικής και μη χρηματοδοτικής ενίσχυσης, για τη σύσταση ενός τέτοιου δικτύου, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανή σύγκρουση συμφερόντων που ανακύπτει από αυτή τη δημόσια χρηματοδότηση. Βάσει των πορισμάτων της εν λόγω έκθεσης και μετά την παροχή τεχνικών συμβουλών από την ΕΑΚΑΑ, η Επιτροπή μπορεί να επανεκτιμά και να εισηγηθεί την τροποποίηση του άρθρου 8δ.».
27)
Το παράρτημα I τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού·
28)
Το παράρτημα III τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παρά την πρώτη παράγραφο:
1)
το σημείο 7 στοιχείο α), τα σημεία 9 και 10, το σημείο 11 σε σχέση με το άρθρο 8δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και το άρθρο 1 σημεία 12 και 27 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται από την 1η Ιουνίου 2018 για τους σκοπούς της αξιολόγησης που αναφέρεται:
α)
στο άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 ως προς το εάν οι απαιτήσεις τρίτων χωρών είναι τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον εν λόγω σημείο, και
β)
στο άρθρο 5 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 ως προς το εάν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας τρίτων χωρών υπόκεινται σε νομικά δεσμευτικούς κανόνες που είναι ισοδύναμοι με εκείνους που ορίζονται στο εν λόγω στοιχείο.
2)
Το άρθρο 1 σημείο 8 του παρόντος κανονισμού σε σχέση με το άρθρο 6α παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 εφαρμόζεται από τις 21 Ιουνίου 2014 όσον αφορά οποιονδήποτε μέτοχο ή μέλος οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ο οποίος στις 15 Νοεμβρίου 2011 κατείχε το 5 % ή περισσότερο του κεφαλαίου περισσοτέρων του ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας.
3)
Το άρθρο 1 σημείο 15 εφαρμόζεται από τις 21 Ιουνίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 21 Μαΐου 2013.