NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1257/2012
ze dne 17. prosince 2012,
kterým se provádí posílená spolupráce v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 118 první pododstavec této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2011/167/EU ze dne 10. března 2011, kterým se povoluje posílená spolupráce v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany (1),
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
K dosažení cílů Unie uvedených v čl. 3 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii přispívá vytvoření právních podmínek, které podnikům umožňují, aby přizpůsobily svou činnost při výrobě a přeshraniční distribuci výrobků, a poskytují jim větší možnosti a více příležitostí. Mezi právní nástroje, které mají podniky k dispozici, by měla patřit jednotná patentová ochrana v rámci vnitřního trhu nebo alespoň v rámci jeho podstatné části.
(2)
Podle čl. 118 prvního pododstavce Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) zahrnují opatření, která mají být přijata v rámci vytvoření nebo fungování vnitřního trhu, vytvoření jednotné patentové ochrany v Unii a zavedení centralizovaného režimu pro udělování povolení, koordinaci a kontrolu na úrovni Unie.
(3)
Dne 10. března 2011 Rada přijala rozhodnutí 2011/167/EU, kterým se povoluje posílená spolupráce mezi Belgií, Bulharskem, Českou republikou, Dánskem, Německem, Estonskem, Irskem, Řeckem, Francií, Kyprem, Lotyšskem, Litvou, Lucemburskem, Maďarskem, Maltou, Nizozemskem, Rakouskem, Polskem, Portugalskem, Rumunskem, Slovinskem, Slovenskem, Finskem, Švédskem a Spojeným královstvím (dále jen „zúčastněné členské státy“) v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany.
(4)
Jednotná patentová ochrana bude podporovat vědeckotechnický pokrok a fungování vnitřního trhu tím, že zajistí, aby byl přístup k patentovému systému snazší, méně nákladný a právně zajištěný. Zvýší rovněž úroveň patentové ochrany tím, že umožní získat jednotnou patentovou ochranu v zúčastněných členských státech a odstraní náklady a složitost pro podniky v celé Unii. Jednotná patentová ochrana by měla být k dispozici majitelům evropského patentu ze zúčastněných členských států i z jiných států bez ohledu na jejich státní příslušnost, bydliště nebo sídlo.
(5)
Úmluvou o udělování evropských patentů ze dne 5. října 1973, naposledy pozměněnou dne 17. prosince 1991 a dne 29. listopadu 2000 (dále jen „Evropská patentová úmluva“), byla zřízena Evropská patentová organizace, která byla pověřena úkolem udělovat evropské patenty. Tento úkol plní Evropský patentový úřad. Evropský patent udělený Evropským patentovým úřadem by měl mít na žádost majitele patentu na základě tohoto nařízení jednotný účinek v zúčastněných členských státech. O tomto patentu se dále hovoří jako o „evropském patentu s jednotným účinkem“.
(6)
Podle části IX Evropské patentové úmluvy může určitá skupina smluvních států Evropské patentové úmluvy stanovit, že evropské patenty udělené pro tyto státy mají jednotnou povahu. Toto nařízení představuje zvláštní dohodu ve smyslu článku 142 Evropské patentové úmluvy, regionální patentovou dohodu ve smyslu čl. 45 odst. 1 Smlouvy o patentové spolupráci ze dne 19. června 1970 naposledy pozměněné dne 3. února 2001 a zvláštní dohodu ve smyslu článku 19 Úmluvy na ochranu průmyslového vlastnictví podepsané v Paříži dne 20. března 1883 a naposledy pozměněné dne 28. září. 1979.
(7)
Jednotné patentové ochrany by mělo být dosaženo přiznáním jednotného účinku evropským patentům ve fázi po udělení patentu, a to na základě tohoto nařízení a ve vztahu ke všem zúčastněným členským státům. Hlavním rysem evropského patentu s jednotným účinkem by měla být jeho jednotná povaha, to jest že poskytuje jednotnou ochranu a má stejný účinek ve všech zúčastněných členských státech. Evropský patent s jednotným účinkem by tudíž mohl být omezen, převeden, zrušen nebo by mohl zaniknout pouze ve vztahu ke všem zúčastněným členským státům. Mělo by být možné poskytnout k evropskému patentu s jednotným účinkem licenci ve vztahu k celému území zúčastněných členských států nebo jeho části. Aby byl zajištěn jednotný věcný rozsah ochrany vyplývající z jednotné patentové ochrany, měly by mít jednotný účinek pouze evropské patenty, které byly uděleny pro všechny zúčastněné členské státy se stejným souborem nároků. Jednotný účinek přiznaný evropskému patentu by tak měl mít pouze doplňkovou povahu, a mělo by se na něj hledět tak, že v rozsahu, v jakém byl základní evropský patent zrušen nebo omezen, vůbec nevznikl.
(8)
V souladu s obecnými zásadami patentového práva a čl. 64 odst. 1 Evropské patentové úmluvy by měla mít jednotná patentová ochrana zpětnou účinnost v zúčastněných členských státech ode dne zveřejnění oznámení o udělení evropského patentu v Evropském patentovém věstníku. Pokud platí jednotný účinek patentové ochrany, měly by zúčastněné členské státy zajistit, aby se na evropský patent nepohlíželo tak, že nabyl účinnosti na jejich území jako národní patent, aby se zabránilo jakékoli duplicitě patentové ochrany.
(9)
Evropský patent s jednotným účinkem by měl jeho majiteli poskytovat právo zabránit jakékoli třetí osobě v jednání, proti němuž patent poskytuje ochranu. To by mělo být zajištěno zřízením Jednotného patentového soudu. V otázkách, na které se nevztahuje toto nařízení nebo nařízení Rady (EU) č. 1260/2012 ze dne 17. prosince 2012, kterým se provádí posílená spolupráce v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany, pokud jde o příslušná ustanovení o překladu (3), by se měly použít ustanovení Evropské patentové úmluvy, dohoda o Jednotném patentovém soudu, včetně ustanovení vymezujících rozsah a omezení uvedeného práva, a vnitrostátní právní předpisy včetně pravidel mezinárodního práva soukromého.
(10)
Nucené licence pro evropské patenty s jednotným účinkem by se, pokud jde o území zúčastněných členských států, měly řídit jejich příslušnými vnitrostátními právními předpisy.
(11)
Komise by měla ve své zprávě o fungování tohoto nařízení zhodnotit fungování příslušných omezení a případně předložit příslušné návrhy, přičemž by měla zohlednit přínos, který patentový systém představuje pro inovace a technologický pokrok, oprávněné zájmy třetích osob a zásadní zájmy společnosti. Dohoda o Jednotném patentovém soudu nebrání Evropské unii ve výkonu jejích pravomocí v této oblasti.
(12)
V souladu s judikaturou Soudního dvora Evropské unie by se zásada vyčerpání práv měla vztahovat i na evropské patenty s jednotným účinkem. Práva vyplývající z evropského patentu s jednotným účinkem by se proto rovněž neměla vztahovat na činnosti související s výrobkem, na nějž se tento patent vztahuje, které jsou prováděny v zúčastněných členských státech poté, co majitel patentu uvedl výrobek na trh v Unii.
(13)
Režim náhrady škod by se měl řídit právními předpisy zúčastněných členských států, zejména ustanoveními, kterými se provádí článek 13 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/48/ES ze dne 29. dubna 2004 o dodržování práv duševního vlastnictví (4).
(14)
S evropským patentem s jednotným účinkem jakožto předmětem vlastnictví by se mělo zacházet v jeho celistvosti a ve všech zúčastněných členských státech jako s národním patentem zúčastněného členského státu určeného podle zvláštních kritérií, jako je bydliště nebo sídlo, hlavní místo podnikání nebo jedno z míst podnikání přihlašovatele.
(15)
Aby se podpořilo a usnadnilo hospodářské využívání vynálezů chráněných evropskými patenty s jednotným účinkem, měl by mít majitel takového patentu možnost nabídnout poskytnutí licence ke svému patentu komukoli za přiměřenou náhradu. Za tímto účelem by měl mít majitel patentu možnost předat Evropskému patentovému úřadu prohlášení, že je připraven poskytnout licenci ke svému patentu za přiměřenou náhradu. V takovém případě by měly být majiteli patentu po obdržení tohoto prohlášení Evropským patentovým úřadem sníženy udržovací poplatky.
(16)
Skupina členských států, která využije ustanovení části IX Evropské patentové úmluvy, může pověřit Evropský patentový úřad určitými úkoly a zřídit v rámci správní rady Evropské patentové organizace užší výbor (dále jen „užší výbor“).
(17)
Zúčastněné členské státy by měly Evropský patentový úřad pověřit určitými správními úkoly, které se týkají evropských patentů s jednotným účinkem, zejména pokud jde o správu žádostí o jednotný účinek, zápis jednotného účinku a případných omezení, licencí, převodů, zrušení nebo zániku evropských patentů s jednotným účinkem, výběr a rozdělování udržovacích poplatků, zveřejňování překladů pro informační účely během přechodného období a správu systému náhrad nákladů na překlad pro přihlašovatele podávající evropské patentové přihlášky v jiném jazyce než v některém z úředních jazyků Evropského patentového úřadu.
(18)
V rámci užšího výboru by zúčastněné členské státy měly zajistit řízení činností souvisejících s úkoly svěřenými Evropskému patentovému úřadu zúčastněnými členskými státy a dohled nad nimi, dále by měly zajistit, aby žádosti o jednotný účinek byly podávány u Evropského patentového úřadu ve lhůtě jednoho měsíce ode dne zveřejnění oznámení o udělení patentu v Evropském patentovém věstníku, a aby byly tyto žádosti předkládány v jazyce řízení u Evropského patentového úřadu spolu s překladem, který v přechodném období požaduje nařízení Rady (EU) č. 1260/2012. Zúčastněné členské státy by měly také zajistit, že budou v souladu s pravidly hlasování stanovenými v čl. 35 odst. 2 Evropské patentové úmluvy stanoveny výše udržovacích poplatků a podíly pro rozdělení udržovacích poplatků podle kritérií uvedených v tomto nařízení.
(19)
Majitelé patentů by měli za evropské patenty s jednotným účinkem platit jednotný roční udržovací poplatek. Udržovací poplatky by se měly po celou dobu patentové ochrany postupně zvyšovat a spolu s poplatky, které se mají platit Evropské patentové organizaci ve fázi před udělením patentu, by měly pokrývat všechny náklady spojené s udělením evropského patentu a správou jednotné patentové ochrany. Výše udržovacích poplatků by se měla stanovit tak, aby usnadňovala inovace a podporovala konkurenceschopnost evropských podniků a zohledňovala situaci specifických subjektů, jakými jsou malé a střední podniky, například formou nižších poplatků. Výše poplatků by měla rovněž odrážet velikost trhu, na který se patent vztahuje, a měla by být podobná jako výše vnitrostátních udržovacích poplatků za průměrný evropský patent s účinky v zúčastněných členských státech v době, kdy je výše udržovacích poplatků stanovena poprvé.
(20)
Přiměřená výše a rozdělování udržovacích poplatků by měly být stanoveny tak, aby bylo zajištěno, že všechny náklady na úkoly svěřené Evropskému patentovému úřadu v souvislosti s jednotnou patentovou ochranou budou plně hrazeny ze zdrojů vytvořených evropskými patenty s jednotným účinkem, a že výnosy z udržovacích poplatků spolu s poplatky, které se mají platit Evropské patentové organizaci ve fázi před udělením patentu, zajistí vyrovnaný rozpočet Evropské patentové organizace.
(21)
Udržovací poplatky by se měly platit Evropské patentové organizaci. Evropský patentový úřad by si měl ponechat určitou částku na pokrytí nákladů vzniklých v rámci tohoto úřadu při plnění úkolů souvisejících s jednotnou patentovou ochranou v souladu s článkem 146 Evropské patentové úmluvy. Zbývající částka by měla být rozdělena mezi zúčastněné členské státy a měla by být použita pro účely související s patenty. Podíly z této částky by se měly stanovit na základě spravedlivých, nestranných a náležitých kritérií, totiž podle úrovně patentové aktivity a velikosti trhu, a měly by zaručovat minimální částku, která se má každému zúčastněnému členskému státu přidělit, aby bylo zachováno vyvážené a udržitelné fungování systému. Způsob rozdělení této částky by měl zajistit náhradu za to, že mají zúčastněné členské státy jiný úřední jazyk než některý z úředních jazyků Evropského patentového úřadu, mají podle evropského srovnávacího přehledu inovací nepřiměřeně nízkou úroveň patentové činnosti nebo získaly členství v Evropské patentové organizaci poměrně nedávno.
(22)
Posílené partnerství mezi Evropským patentovým úřadem a ústředními úřady průmyslového vlastnictví členských států by mělo Evropskému patentovému úřadu umožnit, aby tam, kde je to vhodné, pravidelně využíval případné výsledky rešerší prováděných ústředními úřady průmyslového vlastnictví ohledně národní patentové přihlášky, jejíž priorita se nárokuje v následné evropské patentové přihlášce. Všechny ústřední úřady průmyslového vlastnictví včetně těch, které neprovádějí rešerše v rámci národního řízení o udělení patentu, mohou hrát v rámci posíleného partnerství zásadní roli mimo jiné v tom, že poskytují poradenství a podporu potenciálním přihlašovatelům, a to zejména malým a středním podnikům, přijímají přihlášky, předávají je Evropskému patentovému úřadu a šíří patentové informace.
(23)
Toto nařízení je doplněno nařízením Rady (EU) č. 1260/2012 přijatým Radou v souladu s čl. 118 druhým pododstavcem Smlouvy o fungování EU.
(24)
Soudní pravomoc pro evropské patenty s jednotným účinkem by měla být stanovena a upravena nástrojem, kterým se zřizuje jednotný systém pro vedení patentových sporů souvisejících s evropskými patenty a evropskými patenty s jednotným účinkem.
(25)
Aby se zajistilo řádné fungování evropského patentu s jednotným účinkem, ustálenost judikatury a tím i právní jistota a přiměřenost nákladů pro majitele patentů, je nezbytné zřídit jednotný patentový soud, který by se zabýval případy souvisejícími s evropským patentem s jednotným účinkem. Je tedy nanejvýš důležité, aby zúčastněné členské státy ratifikovaly Dohodu o jednotném patentovém soudu v souladu se svými vnitrostátními ústavními a parlamentními postupy a aby přijaly nezbytná opatření s cílem zajistit co nejdříve zahájení činnosti tohoto soudu.
(26)
Tímto nařízením by nemělo být dotčeno právo zúčastněných členských států udělovat národní patenty a rovněž by toto nařízení nemělo nahrazovat zákony zúčastněných členských států o patentech. Přihlašovatelé patentů by měli mít i nadále možnost získat buď národní patent, evropský patent s jednotným účinkem, evropský patent s účinkem v jednom nebo několika smluvních státech Evropské patentové úmluvy, nebo evropský patent s jednotným účinkem, který bude navíc validován v jednom nebo několika dalších smluvních státech Evropské patentové úmluvy, jež nepatří mezi zúčastněné členské státy.
(27)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž vytvoření jednotné patentové ochrany, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodů rozsahu a účinků tohoto nařízení lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v případě potřeby prostřednictvím posílené spolupráce v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality podle uvedeného článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
1. Tímto nařízením se provádí posílená spolupráce v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany povolená rozhodnutím 2011/167/EU.
2. Toto nařízení představuje zvláštní dohodu ve smyslu článku 142 Úmluvy o udělování evropských patentů ze dne 5. října 1973, naposledy pozměněné dne 17. prosince 1991 a dne 29. listopadu 2000 (dále jen „Evropská patentová úmluva“).
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„zúčastněným členským státem“ členský stát, který se účastní posílené spolupráce v oblasti vytvoření jednotné patentové ochrany na základě rozhodnutí 2011/167/EU nebo na základě rozhodnutí přijatého v souladu s čl. 331 odst. 1 druhým nebo třetím pododstavcem Smlouvy o fungování EU v době, kdy byla podána žádost o jednotný účinek uvedený v článku 9;
b)
„evropským patentem“ patent udělený Evropským patentovým úřadem v souladu s pravidly a postupy stanovenými v Evropské patentové úmluvě;
c)
„evropským patentem s jednotným účinkem“ evropský patent, který má na základě tohoto nařízení jednotný účinek v zúčastněných členských státech;
d)
„evropským patentovým rejstříkem“ rejstřík vedený Evropským patentovým úřadem podle článku 127 Evropské patentové úmluvy;
e)
„rejstříkem jednotné patentové ochrany“ rejstřík, který je součástí evropského patentového rejstříku a do nějž se zapisuje jednotný účinek a případná omezení, převody, zrušení nebo zánik evropského patentu s jednotným účinkem, nebo licence k němu;
f)
„Evropským patentovým věstníkem“ periodická publikace podle článku 129 Evropské patentové úmluvy.
Článek 3
Evropský patent s jednotným účinkem
1. Evropský patent udělený se stejným souborem patentových nároků ve vztahu ke všem zúčastněným členským státům má jednotný účinek v zúčastněných členských státech, pokud je jeho jednotný účinek zapsán v rejstříku jednotné patentové ochrany.
Evropský patent, který byl udělen s různým souborem patentových nároků pro různé zúčastněné členské státy, nemá jednotný účinek.
2. Evropský patent s jednotným účinkem má jednotnou povahu. Poskytuje jednotnou ochranu a má stejný účinek ve všech zúčastněných členských státech.
Evropský patent s jednotným účinkem může být omezen, převeden, nebo zrušen nebo může zaniknout pouze ve vztahu ke všem zúčastněným členským státům.
Licenci k evropskému patentu s jednotným účinkem lze poskytnout ve vztahu k celému území zúčastněných členských států nebo jeho části.
3. U jednotného účinku evropského patentu se má za to, že tento účinek nevznikl v rozsahu, v jakém byl evropský patent zrušen nebo omezen.
Článek 4
Datum účinku
1. Evropský patent s jednotným účinkem nabývá účinku v zúčastněných členských státech ke dni, kdy Evropský patentový úřad zveřejní oznámení o udělení evropského patentu v Evropském patentovém věstníku.
2. Zúčastněné členské státy přijmou nezbytná opatření, aby zajistily, že v případě zápisu jednotného účinku evropského patentu a jeho platnosti na jejich území se má za to, že evropský patent ke dni zveřejnění oznámení o udělení patentu v Evropském patentovém věstníku na jejich území nenabyl účinku jako národní patent.
KAPITOLA II
ÚČINKY EVROPSKÉHO PATENTU S JEDNOTNÝM ÚČINKEM
Článek 5
Jednotná ochrana
1. Evropský patent s jednotným účinkem poskytuje jeho majiteli právo zabránit jakékoli třetí osobě v jednání, proti němuž tento patent poskytuje ochranu, na území všech zúčastněných členských států, v nichž má jednotný účinek, s výhradou příslušných omezení.
2. Rozsah tohoto práva a jeho omezení jsou jednotné ve všech zúčastněných členských státech, v nichž má patent jednotný účinek.
3. Jednání, proti němuž patent poskytuje ochranu podle odstavce 1, a příslušná omezení tohoto práva, jsou vymezeny právními předpisy, které se použijí na evropské patenty s jednotným účinkem v zúčastněném členském státě, jehož právo je právem rozhodným pro evropský patent s jednotným účinkem jakožto předmět vlastnictví podle článku 7.
4. Ve zprávě uvedené v čl. 16 odst. 1 Komise zhodnotí fungování příslušných omezení a případně předloží příslušné návrhy.
Článek 6
Vyčerpání práv vyplývajících z evropského patentu s jednotným účinkem
Práva vyplývající z evropského patentu s jednotným účinkem se nevztahují na činnosti týkající se výrobku, na nějž se vztahuje patent, které jsou prováděny v zúčastněných členských státech, v nichž má patent jednotný účinek, poté, co byl výrobek uveden na trh v Unii majitelem patentu nebo s jeho souhlasem, pokud ovšem neexistují oprávněné důvody k tomu, aby majitel patentu bránil dalšímu obchodnímu využívání výrobku.
KAPITOLA III
EVROPSKÝ PATENT S JEDNOTNÝM ÚČINKEM JAKOŽTO PŘEDMĚT VLASTNICTVÍ
Článek 7
Zacházení s evropským patentem s jednotným účinkem jako s národním patentem
1. S evropským patentem s jednotným účinkem jakožto předmětem vlastnictví se zachází v jeho celistvosti a ve všech zúčastněných členských státech jako s národním patentem zúčastněného členského státu, v němž má patent jednotný účinek a v němž podle evropského patentového rejstříku:
a)
měl přihlašovatel své bydliště nebo sídlo nebo hlavní místo podnikání ke dni podání evropské patentové přihlášky nebo
b)
pokud se nepoužije písmeno a), měl přihlašovatel ke dni podání evropské patentové přihlášky své místo podnikání.
2. Jsou-li v evropském patentovém rejstříku zapsány jako společní přihlašovatelé dvě osoby nebo více osob, použije se odst. 1 písm. a) ve vztahu k přihlašovateli, který je uveden jako první. Pokud to není možné, použije se odst. 1 písm. a) ve vztahu k dalšímu z uvedených přihlašovatelů v pořadí, v jakém jsou v zápisu uvedeni. Nelze-li odst. 1 písm. a) použít ve vztahu k žádnému ze společných přihlašovatelů, použije se odpovídajícím způsobem odst. 1 písm. b).
3. Pokud žádný přihlašovatel nemá pro účely odstavce 1 nebo 2 své bydliště nebo sídlo, hlavní místo podnikání ani jedno z míst podnikání v zúčastněném členském státu, v němž má patent jednotný účinek, zachází se s evropským patentem s jednotným účinkem jakožto předmětem vlastnictví v jeho celistvosti a ve všech zúčastněných členských státech jako s národním patentem státu, kde má podle čl. 6 odst. 1 Evropské patentové úmluvy své sídlo Evropská patentová organizace.
4. Nabytí práva nemůže být závislé na zápisu do národního patentového rejstříku.
Článek 8
Nabídka licence
1. Majitel evropského patentu s jednotným účinkem může předat Evropskému patentovému úřadu prohlášení, že je připraven umožnit libovolné osobě, aby využívala vynález jakožto licenciát za přiměřenou náhradu.
2. Licence získaná podle tohoto nařízení se považuje za smluvní licenci.
KAPITOLA IV
INSTITUCIONÁLNÍ USTANOVENÍ
Článek 9
Administrativní úkoly v rámci Evropské patentové organizace
1. Zúčastněné členské státy pověří Evropský patentový úřad ve smyslu článku 143 Evropské patentové úmluvy těmito úkoly, které mají být prováděny v souladu s vnitřními předpisy Evropského patentového úřadu:
a)
správa žádostí majitelů evropských patentů o jednotný účinek;
b)
zařazení rejstříku jednotné patentové ochrany do evropského patentového rejstříku a správa rejstříku jednotné patentové ochrany;
c)
příjem a zaznamenávání nabídek licencí podle článku 8, jejich zpětvzetí a licenčních závazků majitele evropského patentu s jednotným účinkem přijatých v rámci mezinárodních standardizačních orgánů;
d)
zveřejňování překladů podle článku 6 nařízení (EU) č. 1260/2012 během přechodného období podle uvedeného článku;
e)
výběr a správa udržovacích poplatků za evropské patenty s jednotným účinkem za roky následující po roce, ve kterém je v Evropském patentovém věstníku zveřejněno oznámení o udělení evropského patentu; v případě pozdní úhrady udržovacích poplatků, pokud je taková platba učiněna do šesti měsíců od data splatnosti, výběr a správa dodatečných poplatků, jakož i rozdělování části vybraných udržovacích poplatků mezi zúčastněné členské státy;
f)
správa systému náhrad nákladů na překlady uvedeného v článku 5 nařízení (EU) č. 1260/2012.
g)
zajištění toho, aby žádosti majitele patentu o jednotný účinek evropského patentu byly předloženy v jazyce řízení podle čl. 14 odst. 3 Evropské patentové úmluvy do jednoho měsíce od zveřejnění oznámení o udělení patentu v Evropském patentovém věstníku, a
h)
zajištění toho, aby byl jednotný účinek uveden v rejstříku jednotné patentové ochrany, pokud byla žádost o jednotný účinek podána, aby byla žádost během přechodného období podle článku 6 nařízení Rady (EU) č. 1260/2012 předložena spolu s překlady podle uvedeného článku a aby byl Evropský patentový úřad informován o všech omezeních, převodech a zrušeních evropských patentů s jednotným účinkem a licencích k nim.
2. Zúčastněné členské státy zajistí, aby při plnění jejich mezinárodní závazků přijatých v rámci Evropské patentové úmluvy bylo dodržováno toto nařízení, a budou za tímto účelem spolupracovat. Zúčastněné členské státy jakožto smluvní státy Evropské patentové úmluvy zajistí řízení činností souvisejících s úkoly uvedenými v odstavci 1 tohoto článku a dohled nad nimi a zajistí aby byla výše udržovacích poplatků stanovena v souladu s článkem 12 tohoto nařízení a aby byly podíly pro rozdělení udržovacích poplatků stanoveny v souladu s článkem 13 tohoto nařízení.
Za tím účelem zřídí v rámci správní rady Evropské patentové organizace užší výbor (dále jen „užší výbor“) ve smyslu článku 145 Evropské patentové úmluvy.
Užší výbor tvoří zástupci zúčastněných členských států a jeden zástupce Komise coby pozorovatel a jejich náhradníci, kteří tyto zástupce zastupují po dobu jejich nepřítomnosti. Členům užšího výboru mohou být nápomocni poradci či odborníci.
Užší výbor přijímá rozhodnutí s náležitým ohledem na postoj Komise a v souladu s pravidly stanovenými v čl. 35 odst. 2 Evropské patentové úmluvy.
3. Zúčastněné členské státy zajistí účinnou právní ochranu u příslušného soudu jednoho či několika zúčastněných členských států proti rozhodnutím přijatým Evropským patentovým úřadem při provádění úkolů uvedených v odstavci 1.
KAPITOLA V
FINANČNÍ USTANOVENÍ
Článek 10
Zásada týkající se výdajů
Výdaje vynaložené Evropským patentovým úřadem při provádění dodatečných úkolů, jimiž jej ve smyslu článku 143 Evropské patentové úmluvy pověřily zúčastněné členské státy, se hradí z poplatků za evropské patenty s jednotným účinkem.
Článek 11
Udržovací poplatky
1. Udržovací poplatky za evropské patenty s jednotným účinkem a dodatečné poplatky za jejich pozdní úhradu uhradí majitel patentu Evropské patentové organizaci. Tyto poplatky se platí za roky následující po roce, ve kterém je v Evropském patentovém věstníku zveřejněno oznámení o udělení evropského patentu, jemuž je přiznán jednotný účinek.
2. Pokud není udržovací poplatek patentu a případný dodatečný poplatek zaplacen včas, evropský patent s jednotným účinkem zaniká.
3. Udržovací poplatky, které jsou splatné po obdržení prohlášení uvedeného v čl. 8 odst. 1, se sníží.
Článek 12
Výše udržovacích poplatků
1. Udržovací poplatky za evropské patenty s jednotným účinkem:
a)
se po celou dobu platnosti jednotné patentové ochrany postupně zvyšují;
b)
musí být dostatečné k pokrytí všech nákladů spojených s udělením evropského patentu a správou jednotné patentové ochrany a
c)
musí spolu s poplatky, které se mají platit Evropské patentové organizaci ve fázi před udělením patentu, stačit k zajištění vyrovnaného rozpočtu Evropské patentové organizace.
2. Výše udržovacích poplatků se stanoví mimo jiné s ohledem na situaci zvláštních subjektů, například malých a středních podniků, a to tak, aby:
a)
usnadňovala inovace a podporovala konkurenceschopnost evropských podniků;
b)
odrážela velikost trhu, na který se patent vztahuje, a
c)
byla srovnatelná s výši národních udržovacích poplatků za průměrný evropský patent s účinky v zúčastněných členských státech v době, kdy se výše udržovacích poplatků stanoví poprvé.
3. Za účelem dosažení cílů uvedených v této kapitole se výše udržovacích poplatků patentu stanoví ve výši, která:
a)
je rovnocenná výši udržovacího poplatku, který se má platit za průměrné zeměpisné pokrytí u stávajících evropských patentů;
b)
odráží míru udržování stávajících evropských patentů a rovněž
c)
odráží počet žádostí o jednotný účinek.
Článek 13
Rozdělování příjmů z poplatků
1. Evropský patentový úřad si ponechá 50 % z udržovacích poplatků uvedených v článku 11 zaplacených za evropské patenty s jednotným účinkem. Zbývající částka se rozdělí zúčastněným členským státům v souladu s podíly pro rozdělení udržovacích poplatků podle čl. 9 odst. 2.
2. Za účelem dosažení cílů uvedených v této kapitole se podíly pro rozdělení udržovacích poplatků patentů mezi zúčastněné členské státy zakládají na těchto spravedlivých, nestranných a náležitých kritériích:
a)
počet patentových přihlášek;
b)
velikost trhu, při čemž je zajištěna minimální částka, která se má přidělit každému zúčastněnému členskému státu;
c)
náhrady poskytnuté zúčastněným členským státům, které:
i)
mají jiný úřední jazyk než některý z úředních jazyků Evropského patentového úřadu,
ii)
mají nepřiměřeně nízkou úroveň patentové aktivity nebo
iii)
získaly členství v Evropské patentové organizaci poměrně nedávno.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 14
Spolupráce mezi Komisí a Evropským patentovým úřadem
Komise naváže prostřednictvím pracovní dohody úzkou spolupráci s Evropským patentovým úřadem v oblastech, na které se vztahuje toto nařízení. Tato spolupráce zahrnuje pravidelné výměny názorů na fungování pracovní dohody a zejména na problematiku udržovacích poplatků a jejich dopadu na rozpočet Evropské patentové organizace.
Článek 15
Uplatňování práva hospodářské soutěže a práva týkajícího se nekalé soutěže
Tímto nařízením není dotčeno uplatňování práva hospodářské soutěže a práva týkajícího se nekalé soutěže.
Článek 16
Zpráva o fungování tohoto nařízení
1. Nejpozději do tří let ode dne, kdy první evropský patent s jednotným účinkem nabude účinku, a poté každých pět let předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o fungování tohoto nařízení a v případě potřeby předloží příslušné návrhy na jeho změnu.
2. Komise pravidelně podává Evropskému parlamentu a Radě zprávy o fungování udržovacích poplatků uvedených v článku 11 se zvláštním důrazem na soulad s článkem 12.
Článek 17
Oznámení od zúčastněných členských států
1. Zúčastněné členské státy oznámí Komisi opatření přijatá podle článku 9 do dne použitelnosti tohoto nařízení.
2. Každý zúčastněný členský stát oznámí Komisi opatření přijatá podle čl. 4 odst. 2 do dne použitelnosti tohoto nařízení, nebo jedná-li se o zúčastněný členský stát, v němž jednotný patentový soud nemá ke dni použitelnosti tohoto nařízení výlučnou pravomoc pro evropské patenty s jednotným účinkem, oznámí jí tato opatření do dne, od kterého má tento soud v takovém zúčastněném členském státě výlučnou pravomoc.
Článek 18
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2014, nebo ode dne vstupu Dohody o jednotném patentovém soudu (dále jen „dohoda“) v platnost, podle toho, co nastane později.
Odchylně od čl. 3 odst. 1 a 2 a čl. 4 odst. 1 má evropský patent, jehož jednotný účinek je zapsán v rejstříku jednotné patentové ochrany, jednotný účinek pouze v zúčastněných členských státech, ve kterých má jednotný patentový soud ke dni zápisu do rejstříku výlučnou pravomoc pro evropské patenty s jednotným účinkem.
3. Každý zúčastněný členský stát oznámí Komisi, že ratifikoval dohodu, v okamžiku uložení ratifikační listiny. Komise zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie den vstupu dohody v platnost a seznam členských států, které dohodu ke dni jejího vstupu v platnost ratifikovaly. Poté pravidelně aktualizuje seznam zúčastněných členských států, které dohodu ratifikovaly, a zveřejňuje tento aktualizovaný seznam v Úředním věstníku Evropské unie.
4. Zúčastněné členské státy zajistí, aby opatření uvedená v článku 9 byla přijata do dne použitelnosti tohoto nařízení.
5. Každý zúčastněný členský stát zajistí, aby opatření uvedená v čl. 4 odst. 2 byla přijata do dne použitelnosti tohoto nařízení, nebo jedná-li se o zúčastněný členský stát, v němž jednotný patentový soud nemá ke dni použitelnosti tohoto nařízení výlučnou pravomoc pro evropské patenty s jednotným účinkem, do dne, od něhož má tento soud v takovém zúčastněném členském státě výlučnou pravomoc.
6. Jednotnou patentovou ochranu lze požadovat pro všechny evropské patenty udělené ode dne použitelnosti tohoto nařízení.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v zúčastněných členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 17. prosince 2012.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1257/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2012
για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το πρώτο εδάφιο του άρθρου 118,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2011/167/ΕΕ του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2011, για την έγκριση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών (1),
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η δημιουργία των νομικών συνθηκών οι οποίες επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να προσαρμόσουν τη δραστηριότητά τους στη διασυνοριακή μεταποίηση και διανομή προϊόντων και τους παρέχουν περισσότερες επιλογές και ευκαιρίες συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ενιαία προστασία των ευρεσιτεχνιών στην εσωτερική αγορά, ή τουλάχιστον σε σημαντικό τμήμα της, θα πρέπει να περιλαμβάνεται στις νομικές πράξεις που έχουν στη διάθεσή τους οι επιχειρήσεις.
(2)
Σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 118 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο της εγκαθίδρυσης και της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενιαίας προστασίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στο εσωτερικό της Ένωσης και τη δημιουργία κεντρικών καθεστώτων έγκρισης, συντονισμού και ελέγχου στο επίπεδο της Ένωσης.
(3)
Στις 10 Μαρτίου 2011, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2011/167/ΕΕ με την οποία ενέκρινε την ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ Βελγίου, Βουλγαρίας, Τσεχικής Δημοκρατίας, Δανίας, Γερμανίας, Εσθονίας, Ιρλανδίας, Ελλάδας, Γαλλίας, Κύπρου, Λετονίας, Λιθουανίας, Λουξεμβούργου, Ουγγαρίας, Μάλτας, Κάτω Χωρών, Αυστρίας, Πολωνίας, Πορτογαλίας, Ρουμανίας, Σλοβενίας, Σλοβακίας, Φινλανδίας, Σουηδίας, και Ηνωμένου Βασιλείου («συμμετέχοντα κράτη μέλη») στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών.
(4)
Το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών αναμένεται να προωθήσει την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς διευκολύνοντας και καθιστώντας λιγότερο δαπανηρή και περισσότερο νομικά ασφαλή την πρόσβαση στο σύστημα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Αναμένεται επίσης να βελτιώσει το επίπεδο προστασίας των ευρεσιτεχνιών παρέχοντας τη δυνατότητα εξασφάλισης ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών στα συμμετέχοντα κράτη μέλη καθώς και να εξαλείψει το κόστος και την πολυπλοκότητα για τις επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Ένωση. Θα πρέπει να είναι διαθέσιμο στους δικαιούχους ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας τόσο από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη όσο και από άλλα κράτη, ανεξαρτήτως της ιθαγένειας, του τόπου κατοικίας ή τόπου εγκατάστασής τους.
(5)
Η σύμβαση για τη χορήγηση ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 5ης Οκτωβρίου 1973, όπως τροποποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1991 και στις 29 Νοεμβρίου 2000 («ΣΕΔΕ»), ίδρυσε τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και του ανέθεσε το καθήκον της χορήγησης ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το καθήκον αυτό εκτελείται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ΕΓΔΕ»). Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται από το ΕΓΔΕ θα πρέπει, κατόπιν αιτήματος του δικαιούχου του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, να διαθέτει ενιαία ισχύ δυνάμει του παρόντος κανονισμού στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ένα τέτοιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θα αναφέρεται εφεξής ως «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ».
(6)
Σύμφωνα με το μέρος IX της ΣΕΔΕ, ομάδα κρατών που είναι μέρη της ΣΕΔΕ μπορεί να ορίσει ότι τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας που χορηγούνται για τα εν λόγω κράτη έχουν ενιαίο χαρακτήρα. Ο παρών κανονισμός αποτελεί ειδική συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 142 της ΣΕΔΕ, περιφερειακή συνθήκη για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατά την έννοια του άρθρου 45 παράγραφος 1 της συνθήκης συνεργασίας στον τομέα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 19ης Ιουνίου 1970, όπως τροποποιήθηκε τελευταία στις 3 Φεβρουαρίου 2001 και ειδική συμφωνία κατά το άρθρο 19 της σύμβασης για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 20 Μαρτίου 1883 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 28 Σεπτεμβρίου 1979.
(7)
Το καθεστώς ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών θα πρέπει να επιτευχθεί παρέχοντας ενιαία ισχύ στα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας στο στάδιο μετά τη χορήγησή τους δυνάμει του παρόντος κανονισμού και ως προς όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το κύριο χαρακτηριστικό του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να είναι ο ενιαίος χαρακτήρας του, δηλαδή η παροχή ενιαίας προστασίας και η παραγωγή ίδιων αποτελεσμάτων σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να περιορίζεται, να μεταβιβάζεται, να ανακαλείται ή να λήγει μόνον ως προς όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αδειών εκμετάλλευσης σε σχέση με το σύνολο ή μέρος των επικρατειών των συμμετεχόντων κρατών μελών. Προκειμένου να διασφαλίζεται το ομοιόμορφο ουσιαστικό πεδίο της προστασίας που παρέχει το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, μόνον ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας τα οποία χορηγήθηκαν για όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη με το ίδιο σύνολο αξιώσεων πρέπει να διαθέτουν ενιαία ισχύ. Τέλος, η ενιαία ισχύς που αποδίδεται σε ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να έχει επικουρικό χαρακτήρα και θα πρέπει να θεωρείται ότι παύει υφίσταται εφόσον το βασικό ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανακληθεί ή περιορισθεί.
(8)
Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και του άρθρου 64 παράγραφος 1 της ΣΕΔΕ, το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών πρέπει να ισχύει αναδρομικά στις επικράτειες των συμμετεχόντων κρατών μελών από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Όταν ισχύει η ενιαία προστασία της ευρεσιτεχνίας, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι δεν άρχισε να παράγει αποτελέσματα στην επικράτειά τους ως εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν διπλή προστασία της ευρεσιτεχνίας.
(9)
Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να παρέχει στον δικαιούχο το δικαίωμα να εμποδίζει οποιονδήποτε τρίτο από την τέλεση πράξεων έναντι των οποίων το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία. Αυτό θα διασφαλίζεται με την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Για τα θέματα που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό ή τον κανονισμό (EE) αριθ. 1260/2012 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2012, για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών σε σχέση με τις εφαρμοστέες μεταφραστικές ρυθμίσεις (3), θα πρέπει να ισχύουν οι διατάξεις της ΣΕΔΕ, η συμφωνία για την ίδρυση ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεών της περί πεδίου εφαρμογής του εν λόγω δικαιώματος και των περιορισμών του, και το εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου.
(10)
Οι υποχρεωτικές άδειες εκμετάλλευσης για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να διέπονται από τα δίκαια των συμμετεχόντων κρατών μελών στις αντίστοιχες επικράτειές τους.
(11)
Στην έκθεσή της για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τη λειτουργία των ισχυόντων περιορισμών και, εφόσον απαιτείται, να διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολή του συστήματος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στην καινοτομία και την τεχνολογική πρόοδο, τα έννομα συμφέροντα τυχόν τρίτων μερών και τα υπέρτερα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου. Η συμφωνία για τη δημιουργία ενιαίου δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας δεν εμποδίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση από την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε αυτόν τον τομέα.
(12)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρχή της ανάλωσης των δικαιωμάτων πρέπει επίσης να εφαρμόζεται στα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Επομένως, τα δικαιώματα που παρέχονται από ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ πρέπει επίσης να μην εκτείνονται σε πράξεις που αφορούν το προϊόν που καλύπτεται από το συγκεκριμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη μετά τη θέση του προϊόντος στο εμπόριο στην Ένωση από τον δικαιούχο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
(13)
Το καθεστώς που ρυθμίζει την αποζημίωση θα πρέπει να διέπεται από το δίκαιο των συμμετεχόντων κρατών μελών και ιδίως από τις διατάξεις για την εφαρμογή του άρθρου 13 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (4).
(14)
Ως αντικείμενο ιδιοκτησίας, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του συμμετέχοντος κράτους μέλους το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με ειδικά κριτήρια όπως η κατοικία ή η κύρια έδρα ή η έδρα της επιχείρησης του αιτούντος το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
(15)
Για την προώθηση και τη διευκόλυνση της οικονομικής εκμετάλλευσης εφεύρεσης που προστατεύεται από ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, ο δικαιούχος του διπλώματος αυτού θα πρέπει να δύναται να προσφέρει άδεια εκμετάλλευσης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας του έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος. Για τον σκοπό αυτό, ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να δύναται να υποβάλει δήλωση στο ΕΓΔΕ ότι προτίθεται να χορηγήσει άδεια έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος. Στην περίπτωση αυτή, ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να δικαιούται μείωση των τελών ανανέωσης, μετά την παραλαβή της ως άνω δήλωσης από το ΕΓΔΕ.
(16)
Η ομάδα κρατών μελών που κάνει χρήση των διατάξεων του μέρους IX της ΣΕΔΕ δύναται να αναθέσει καθήκοντα στο ΕΓΔΕ και να συστήσει ειδική επιτροπή στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ειδική επιτροπή»).
(17)
Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να αναθέσουν ορισμένα διοικητικά καθήκοντα σχετικά με τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στο ΕΓΔΕ, ιδίως όσον αφορά τη διαχείριση αιτημάτων ενιαίας ισχύος, την καταχώριση της ενιαίας ισχύος και τυχόν περιορισμών, παραχωρήσεων αδειών εκμετάλλευσης, μεταβιβάσεων, ανακλήσεων ή λήξεων των ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, την είσπραξη και την κατανομή τελών ανανέωσης, τη δημοσίευση μεταφράσεων για ενημερωτικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου και τη διαχείριση ενός καθεστώτος αποζημίωσης για την επιστροφή των μεταφραστικών δαπανών για τους αιτούντες που υποβάλλουν αιτήσεις για τη χορήγηση ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας σε γλώσσα διαφορετική από τις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ.
(18)
Στο πλαίσιο της ειδικής επιτροπής, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη διεύθυνση και εποπτεία των δραστηριοτήτων των σχετικών με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στο ΕΓΔΕ από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, να διασφαλίζουν ότι τα αιτήματα ενιαίας ισχύος υποβάλλονται στο ΕΓΔΕ εντός ενός μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και να διασφαλίζουν ότι αυτά τα αιτήματα υποβάλλονται στη γλώσσα της διαδικασίας στο ΕΓΔΕ μαζί με τη μετάφραση που απαιτείται, κατά τη μεταβατική περίοδο, από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1260/2012. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν, σύμφωνα με τις περί ψηφοφορίας ρυθμίσεις του άρθρου 35 παράγραφος 2 της ΣΕΔΕ, τον καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης και του μεριδίου κατανομής των τελών ανανέωσης σύμφωνα με τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού.
(19)
Οι δικαιούχοι διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας θα πρέπει να καταβάλλουν ένα ετήσιο τέλος ανανέωσης για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Τα τέλη ανανέωσης πρέπει να είναι προοδευτικά καθ’ όλη τη διάρκεια της προστασίας του διπλώματος ευρεσιτεχνίας και, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας στο στάδιο πριν από τη χορήγηση, πρέπει να καλύπτουν όλες τις δαπάνες που συνδέονται με τη χορήγηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το ύψος των τελών ανανέωσης θα πρέπει να καθορισθεί με στόχο τη διευκόλυνση της καινοτομίας και την προώθηση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης ορισμένων μονάδων, όπως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, λόγου χάρη υπό μορφή χαμηλότερων τελών. Πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει το μέγεθος της αγοράς που καλύπτεται από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και να είναι παρεμφερές με το ύψος των εθνικών τελών ανανέωσης για ένα μέσο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά τον αρχικό καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης.
(20)
Το κατάλληλο ύψος και η κατανομή των τελών ανανέωσης θα πρέπει να καθορίζονται ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι, όσον αφορά το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, όλες οι δαπάνες των εργασιών που ανατίθενται στο ΕΓΔΕ καλύπτονται πλήρως από τους πόρους που παράγουν τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ και ότι, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας κατά το στάδιο πριν από τη χορήγηση, τα έσοδα από τα τέλη ανανέωσης διασφαλίζουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
(21)
Πρέπει να καταβάλλονται τέλη ανανέωσης στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας. Το ΕΓΔΕ θα πρέπει να παρακρατεί ένα ποσόν προς κάλυψη των εξόδων που προκύπτουν στο ΕΓΔΕ κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του που σχετίζονται με το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών σύμφωνα με το άρθρο 146 της ΣΕΔΕ. Το υπόλοιπο ποσόν θα πρέπει να κατανέμεται μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών, και πρέπει να χρησιμοποιείται για σκοπούς σχετικούς με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Τα μερίδια της κατανομής πρέπει να καθορίζονται βάσει αντικειμενικών, δίκαιων και συναφών κριτηρίων, ήτοι του επιπέδου δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και του μεγέθους της αγοράς και θα πρέπει να εγγυώνται ένα ελάχιστο ποσόν προς κατανομή σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος προκειμένου να διατηρηθεί μια ισόρροπη και βιώσιμη λειτουργία του συστήματος. Η κατανομή θα πρέπει να παρέχει αποζημίωση για τη χρήση επίσημης γλώσσας η οποία δεν περιλαμβάνεται στις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ, για δυσανάλογα χαμηλό επίπεδο δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, προσδιοριζόμενο βάσει του ευρωπαϊκού πίνακα αποτελεσμάτων στον τομέα της καινοτομίας και/ή για τη σχετικά πρόσφατη συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
(22)
Η ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ του ΕΓΔΕ και των κεντρικών γραφείων βιομηχανικής ιδιοκτησίας των κρατών μελών πρέπει να επιτρέπει στο ΕΓΔΕ να κάνει τακτική χρήση, όπου απαιτείται, του αποτελέσματος οποιασδήποτε έρευνας η οποία διεξάγεται από κεντρικά γραφεία βιομηχανικής ιδιοκτησίας σχετικά με αίτηση χορήγησης εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, του οποίου η προτεραιότητα διεκδικείται σε επακόλουθη αίτηση χορήγησης ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Όλα τα κεντρικά γραφεία βιομηχανικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν διεξάγουν έρευνες στο πλαίσιο διαδικασίας χορήγησης εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, μπορούν να διαδραματίσουν ουσιώδη ρόλο στο πλαίσιο της ενισχυμένης συνεργασίας, μεταξύ άλλων, παρέχοντας συμβουλές και στήριξη σε δυνητικούς αιτούντες τη χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και ιδίως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, παραλαμβάνοντας αιτήσεις, διαβιβάζοντας αιτήσεις στο ΕΓΔΕ και διαδίδοντας πληροφορίες σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
(23)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1260/2012 ο οποίος εκδίδεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 118 της ΣΛΕΕ.
(24)
Η δικαιοδοσία για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ θα πρέπει να συσταθεί και να διέπεται από πράξη σχετική με τη σύσταση ενιαίου συστήματος επίλυσης των διαφορών για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
(25)
Η σύσταση ενός Ενιαίου Δικαστηρίου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας που θα εκδικάζει υποθέσεις που αφορούν το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ έχει καθοριστική σημασία προκειμένου να διασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία του διπλώματος αυτού, η συνοχή της νομολογίας και, ως εκ τούτου, η ασφάλεια δικαίου και η αποτελεσματικότητα κόστους για τους δικαιούχους διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Είναι συνεπώς ύψιστης σημασίας να επικυρώσουν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη τη σύμβαση για ένα Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με τις εθνικές συνταγματικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες τους και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου το δικαστήριο αυτό να ξεκινήσει τις εργασίες του το ταχύτερο δυνατόν.
(26)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα των συμμετεχόντων κρατών μελών να χορηγούν εθνικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και δεν πρέπει να αντικαθιστά τη νομοθεσία των συμμετεχόντων κρατών μελών όσον αφορά τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Οι αιτούντες τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας πρέπει να μπορούν να επιλέξουν εάν θα αποκτήσουν εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ισχύ σε ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα κράτη της ΣΕΔΕ ή ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ επικυρωμένο επιπλέον σε ένα ή περισσότερα συμβαλλόμενα κράτη της ΣΕΔΕ τα οποία δεν συγκαταλέγονται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(27)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, και συγκεκριμένα η δημιουργία ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί ως εκ τούτου, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του παρόντος κανονισμού, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, όπου ενδείκνυται, μέσω ενισχυμένης συνεργασίας, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού όρια,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει την ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 2011/167/ΕΕ.
2. Ο παρών κανονισμός αποτελεί ειδική συμφωνία κατά την έννοια του άρθρου 142 της σύμβασης για τη χορήγηση ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της 5ης Οκτωβρίου 1973, όπως τροποποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1991 και στις 29 Νοεμβρίου 2000 («ΣΕΔΕ»).
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «συμμετέχον κράτος μέλος»: κράτος μέλος το οποίο συμμετέχει, σε ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, δυνάμει της απόφασης 2011/167/ΕΕ ή δυνάμει απόφασης η οποία εκδίδεται σύμφωνα με το δεύτερο ή το τρίτο εδάφιο του άρθρου 331 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, κατά την υποβολή της αίτησης ενιαίας ισχύος η οποία αναφέρεται στο άρθρο 9·
β) «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας»: δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο χορηγείται από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ΕΓΔΕ») βάσει των κανόνων και των διαδικασιών που θεσπίζονται στη ΣΕΔΕ·
γ) «ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ»: ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στα συμμετέχοντα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος κανονισμού·
δ) «μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας»: το μητρώο που τηρείται από το ΕΓΔΕ βάσει του άρθρου 127 της ΣΕΔΕ·
ε) «μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών»: μητρώο στο οποίο καταχωρίζονται η ενιαία ισχύς καθώς και κάθε περιορισμός, άδεια εκμετάλλευσης, μεταβίβαση, ανάκληση ή λήξη ενός ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, και το οποίο αποτελεί τμήμα του μητρώου ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
στ) «δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας»: η περιοδική δημοσίευση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 129 της ΣΕΔΕ.
Άρθρο 3
Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται με το ίδιο σύνολο αξιώσεων σε σχέση με όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διαθέτει ενιαία ισχύ στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι η ενιαία ισχύς του καταχωρίζεται στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών.
Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγήθηκε με διαφορετικά σύνολα αξιώσεων για διαφορετικά συμμετέχοντα κράτη μέλη δεν διαθέτει ενιαία ισχύ.
2. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ έχει ενιαίο χαρακτήρα. Παρέχει ενιαία προστασία και παράγει τα ίδια αποτελέσματα σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Μπορεί να περιορισθεί, να μεταβιβασθεί να ανακληθεί ή να λήξει, μόνον σε σχέση με όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αδειών εκμετάλλευσης στο σύνολο ή μέρος της επικράτειας ενός ή πλειόνων συμμετεχόντων κρατών μελών.
3. Η ενιαία ισχύς του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι παύει να υφίσταται εφόσον το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανακληθεί ή περιορισθεί.
Άρθρο 4
Ημερομηνία παραγωγής αποτελεσμάτων
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη από την ημερομηνία δημοσίευσης από το ΕΓΔΕ της ανακοίνωσης της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
2. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι, όταν καταχωρισθεί η ενιαία ισχύς ενός ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και επεκταθεί στην επικράτειά τους, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θεωρείται ότι δεν παράγει αποτελέσματα ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην επικράτειά τους από την ημερομηνία δημοσίευσης της ανακοίνωσης της χορήγησης στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕ ΕΝΙΑΙΑ ΙΣΧΥ
Άρθρο 5
Ενιαία προστασία
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ παρέχει στον δικαιούχο το δικαίωμα να εμποδίζει οποιονδήποτε τρίτο από την τέλεση πράξεων έναντι των οποίων το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία στις επικράτειες των συμμετεχόντων κρατών μελών στα οποία έχει ενιαία ισχύ, υπό την αίρεση ισχυόντων περιορισμών.
2. Το πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος αυτού και οι περιορισμοί του είναι ομοιόμορφοι σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στα οποία το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ.
3. Οι αναφερόμενες στην παράγραφο 1 πράξεις έναντι των οποίων το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας παρέχει προστασία και οι ισχύοντες περιορισμοί είναι οι καθοριζόμενοι από τη νομοθεσία που ισχύει για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ στο συμμετέχον κράτος μέλος του οποίου η εθνική νομοθεσία εφαρμόζεται στο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας σύμφωνα με το άρθρο 7.
4. Στην έκθεσή της που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1, η Επιτροπή αξιολογεί τη λειτουργία των ισχυόντων περιορισμών και, εφόσον απαιτείται, διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις.
Άρθρο 6
Ανάλωση των δικαιωμάτων που παρέχονται από το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ
Τα δικαιώματα που παρέχονται από το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ δεν εκτείνονται σε πράξεις που σχετίζονται με προϊόν που καλύπτεται από το συγκεκριμένο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, στα οποία το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ, μετά τη διάθεση στο εμπόριο του εν λόγω προϊόντος στην Ένωση από τον δικαιούχο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή με τη συγκατάθεσή του, εκτός εάν υπάρχουν θεμιτοί λόγοι ώστε ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική διάθεση του προϊόντος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΑΣ ΜΕ ΕΝΙΑΙΑ ΙΣΧΥ ΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ
Άρθρο 7
Θεώρηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως εθνικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας
1. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του συμμετέχοντος κράτους μέλους, στο οποίο το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ και στο οποίο, σύμφωνα με το μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας:
α)
ο αιτών διπλώματος ευρεσιτεχνίας είχε την κατοικία ή την κύρια έδρα επιχειρηματικής δραστηριότητας κατά την ημερομηνία της υποβολής της αίτησης χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας· ή
β)
εάν δεν εφαρμόζεται το στοιχείο α), ο αιτών είχε επαγγελματική κατοικία κατά την ημερομηνία της υποβολής της αίτησης χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
2. Εάν δύο ή περισσότερα πρόσωπα αναφέρονται στο μητρώο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως συναιτούντες, το στοιχείο α) της παραγράφου 1 εφαρμόζεται στον συναιτούντα που αναφέρεται πρώτος. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, το στοιχείο α) της παραγράφου 1 εφαρμόζεται στον επόμενο αναφερόμενο συναιτούντα με τη σειρά καταχώρισης. Εάν το στοιχείο α) της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζεται σε κανέναν από τους συναιτούντες, εφαρμόζεται ανάλογα το στοιχείο β) της παραγράφου 1.
3. Εάν κανένας αιτών δεν διέθετε την κατοικία ή την κύρια έδρα του ή την έδρα του σε συμμετέχον κράτος μέλος, στο οποίο το εν λόγω δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει ενιαία ισχύ, για τους σκοπούς των παραγράφων 1 ή 2, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ ως αντικείμενο ιδιοκτησίας αντιμετωπίζεται στο σύνολό του και σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη ως εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του κράτους στο οποίο έχει την έδρα του ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 της ΣΕΔΕ.
4. Η απόκτηση ενός δικαιώματος δεν μπορεί να εξαρτηθεί από οποιαδήποτε καταχώριση σε εθνικό μητρώο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Άρθρο 8
Άδειες εκμετάλλευσης κατόπιν δήλωσης του δικαιούχου
1. Ο δικαιούχος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ μπορεί να υποβάλει δήλωση στο ΕΓΔΕ σύμφωνα με την οποία ο δικαιούχος προτίθεται να επιτρέψει σε κάθε ενδιαφερόμενο να χρησιμοποιήσει την εφεύρεση, ως κάτοχος άδειας, έναντι καταβολής εύλογου ανταλλάγματος.
2. Η άδεια που αποκτάται βάσει του παρόντος κανονισμού αντιμετωπίζεται ως συμβατική άδεια εκμετάλλευσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 9
Διοικητικά καθήκοντα που ανατίθενται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά την έννοια του άρθρου 143 της ΣΕΔΕ αναθέτουν στο ΕΓΔΕ τα ακόλουθα καθήκοντα, τα οποία πρέπει να εκτελούνται σε συμφωνία προς τον εσωτερικό κανονισμό του ΕΓΔΕ:
α)
τη διαχείριση αιτημάτων ενιαίας ισχύος από δικαιούχους ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
την ένταξη του μητρώου για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών εντός του ευρωπαϊκού μητρώου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του μητρώου για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών·
γ)
την παραλαβή και την καταχώριση δηλώσεων για την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 8, την απόσυρσή τους και τους όρους παραχώρησης αδειών εκμετάλλευσης που προβλέφθηκαν σε διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης από τον δικαιούχο του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ·
δ)
τη δημοσίευση των μεταφράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012 κατά τη μεταβατική περίοδο που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο·
ε)
την είσπραξη και τη διαχείριση των τελών ανανέωσης για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ, σε σχέση με τα έτη που έπονται του έτους κατά το οποίο το δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας αναφέρει ότι χορηγήθηκε το εν λόγω δίπλωμα· την είσπραξη και τη διαχείριση πρόσθετων τελών για την καθυστερημένη πληρωμή τελών ανανέωσης, όπου η καθυστερημένη πληρωμή γίνεται εντός έξι μηνών από την ημερομηνία οφειλής καθώς και την κατανομή μέρους των εισπραχθέντων τελών ανανέωσης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη·
στ)
τη διαχείριση ενός καθεστώτος αποζημίωσης για την επιστροφή των μεταφραστικών δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012·
ζ)
τη διασφάλιση ότι τα αιτήματα ενιαίας ισχύος από τον δικαιούχο του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας υποβάλλονται στη γλώσσα της διαδικασίας η οποία ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 της ΣΕΔΕ το αργότερο έναν μήνα μετά τη δημοσίευση της ανακοίνωσης της χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο δελτίο ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας· και
η)
τη διασφάλιση ότι η ενιαία ισχύς αναφέρεται στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών, στο οποίο υποβάλλεται αίτημα ενιαίας ισχύος και, ότι κατά τη μεταβατική περίοδο η οποία προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1260/2012, συνυποβάλλονται οι μεταφράσεις που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο, καθώς και ότι το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας ενημερώνεται για όλους τους περιορισμούς, τις άδειες εκμετάλλευσης, τις μεταβιβάσεις ή τις ανακλήσεις ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
2. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, κατά την εκπλήρωση των διεθνών τους υποχρεώσεων που ανέλαβαν στο πλαίσιο της ΣΕΔΕ, διασφαλίζουν την τήρηση του παρόντος κανονισμού και συνεργάζονται για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Υπό την ιδιότητά τους ως συμβαλλόμενων κρατών της ΣΕΔΕ, τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη διακυβέρνηση και την εποπτεία των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τα καθήκοντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθώς και τον καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και την κατανομή των τελών ανανέωσης σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού.
Για τον σκοπό αυτό, συστήνουν μια ειδική επιτροπή στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («ειδική επιτροπή») κατά την έννοια του άρθρου 145 της ΣΕΔΕ.
Η ειδική επιτροπή απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των συμμετεχόντων κρατών μελών και από ένα εκπρόσωπο της Επιτροπής ως παρατηρητή καθώς και τους αναπληρωτές τους που τους εκπροσωπούν σε περίπτωση απουσίας. Τα μέλη της ειδικής επιτροπής μπορούν να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες.
Η ειδική επιτροπή αποφασίζει λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τη θέση της Επιτροπής και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του άρθρου 35 παράγραφος 2 της ΣΕΔΕ.
3. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν αποτελεσματική έννομη προστασία ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους ή περισσότερων συμμετεχόντων κρατών μελών κατά των αποφάσεων του ΕΓΔΕ οι οποίες λαμβάνονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 10
Αρχή για τις δαπάνες
Οι δαπάνες που πραγματοποιεί το ΕΓΔΕ για την εκτέλεση των πρόσθετων καθηκόντων που του ανατίθενται, κατά την έννοια του άρθρου 143 της ΣΕΔΕ, από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη καλύπτονται από τα τέλη που παράγουν τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
Άρθρο 11
Τέλη ανανέωσης
1. Ο δικαιούχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας καταβάλλει στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας τέλη ανανέωσης και πρόσθετα τέλη για την καθυστερημένη πληρωμή τελών ανανέωσης για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Τα εν λόγω τέλη οφείλονται σε σχέση με τα έτη που έπονται του έτους κατά το οποίο δημοσιεύεται στο ευρωπαϊκό δελτίο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας μνεία της χορήγησης του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας που διαθέτει ενιαία ισχύ.
2. Το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ λήγει εάν δεν καταβληθούν εμπρόθεσμα τα τέλη ανανέωσης και, όπου συντρέχει περίπτωση, τα τυχόν πρόσθετα τέλη.
3. Τα τέλη ανανέωσης για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τα οποία καθίστανται ληξιπρόθεσμα μετά την παραλαβή της δήλωσης του άρθρου 8 παράγραφος 1 μειώνονται.
Άρθρο 12
Ύψος των τελών ανανέωσης
1. Τα τέλη ανανέωσης για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ:
α)
είναι προοδευτικά καθ’ όλη τη διάρκεια του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών·
β)
επαρκούν για την κάλυψη όλων των δαπανών που συνδέονται με τη χορήγηση του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και τη διαχείριση του ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών, και
γ)
επαρκούν, μαζί με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας κατά το στάδιο πριν από τη χορήγηση, ώστε να διασφαλίζεται ισοσκελισμένος προϋπολογισμός του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
2. Το ύψος των τελών ανανέωσης καθορίζεται, λαμβανομένης υπόψη μεταξύ άλλων της κατάστασης ορισμένων μονάδων όπως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με στόχο:
α)
να διευκολύνεται η καινοτομία και να προωθείται η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων·
β)
να αντικατοπτρίζει το μέγεθος της αγοράς που καλύπτεται από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, και
γ)
να είναι παρεμφερές με το ύψος των εθνικών τελών ανανέωσης για ένα μέσο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που παράγει αποτελέσματα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη κατά τον αρχικό καθορισμό του ύψους των τελών ανανέωσης.
3. Για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, το ύψος των τελών ανανέωσης καθορίζεται σε επίπεδο:
α)
ισοδύναμο προς το ύψος των τελών ανανέωσης που καταβάλλονται για τη μέση γεωγραφική κάλυψη των ισχυόντων ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
το οποίο αντικατοπτρίζει το ποσοστό ανανέωσης των ισχυόντων ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και
γ)
το οποίο αντικατοπτρίζει τον αριθμό των αιτημάτων ενιαίας προστασίας.
Άρθρο 13
Κατανομή
1. Το ΕΓΔΕ παρακρατεί 50 % των τελών ανανέωσης που αναφέρονται στο άρθρο 11 τα οποία καταβάλλονται για ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Το υπόλοιπο ποσόν κατανέμεται στα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με το μερίδιο κατανομής των τελών ανανέωσης όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2.
2. Για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, το μερίδιο κατανομής των τελών ανανέωσης μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών έχει ως βάση τα ακόλουθα αντικειμενικά, δίκαια και συναφή κριτήρια:
α)
τον αριθμό των αιτήσεων χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·
β)
το μέγεθος τα αγοράς, εξασφαλίζοντας παράλληλα ελάχιστο ποσό προς κατανομή σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος·
γ)
την αποζημίωση για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη:
i)
με επίσημη γλώσσα διαφορετική από τις επίσημες γλώσσες του ΕΓΔΕ,
ii)
με δυσανάλογα χαμηλό επίπεδο δραστηριότητας χορήγησης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, και/ή
iii)
με σχετικά πρόσφατη συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 14
Συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και του ΕΓΔΕ
Η Επιτροπή καθιερώνει στενή συνεργασία μέσω συμφωνίας συνεργασίας με το ΕΓΔΕ στους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Η εν λόγω συνεργασία περιλαμβάνει τακτικές ανταλλαγές απόψεων σχετικά με τη λειτουργία της συμφωνίας συνεργασίας και ειδικότερα σχετικά με το ζήτημα των τελών ανανέωσης και τις επιπτώσεις τους στον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας.
Άρθρο 15
Εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού και της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού και της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού.
Άρθρο 16
Έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού
1. Το αργότερο τρία έτη από την ημερομηνία κατά την οποία το πρώτο ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ αρχίζει να παράγει αποτελέσματα, και εν συνεχεία ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού και, εφόσον απαιτείται, διατυπώνει κατάλληλες προτάσεις για την τροποποίησή του.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τη λειτουργία των τελών ανανέωσης που αναφέρονται στο άρθρο 11 με ιδιαίτερη έμφαση στη συμμόρφωση προς το άρθρο 12.
Άρθρο 17
Κοινοποίηση από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη
1. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που θεσπίζουν σύμφωνα με το άρθρο 9 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
2. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τα μέτρα που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή, στην περίπτωση ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας δεν διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, έως την ημερομηνία από την οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει τη σχετική αποκλειστική αρμοδιότητα στο εν λόγω συμμετέχον κράτος μέλος.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 ή την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης για το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας («σύμβαση»), αναλόγως του ποια από τις ημερομηνίες αυτές είναι η τελευταία.
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2 και από το άρθρο 4 παράγραφος 1, το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, η ενιαία ισχύς του οποίου έχει καταχωριστεί στο μητρώο για το ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών διαθέτει ενιαία ισχύ μόνο σε εκείνα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στα οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει την ημερομηνία της καταχώρισης αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ.
3. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή την εκ μέρους του επικύρωση της συμφωνίας κατά τον χρόνο κατάθεσης των κυρωτικών του εγγράφων. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας και ένα κατάλογο των κρατών μελών που έχουν επικυρώσει τη σύμβαση κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος. Η Επιτροπή επικαιροποιεί στη συνέχεια τακτικά τον κατάλογο των συμμετεχόντων κρατών μελών που έχουν επικυρώσει τη σύμβαση και δημοσιεύει τον επικαιροποιημένο κατάλογο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
4. Τα συμμετέχοντα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη θέσπιση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 9 το αργότερο έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
5. Κάθε συμμετέχον κράτος μέλος διασφαλίζει τη θέσπιση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή, στην περίπτωση ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους στο οποίο το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας δεν διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά διπλώματα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, έως την ημερομηνία από την οποία το Ενιαίο Δικαστήριο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας διαθέτει τη σχετική αποκλειστική αρμοδιότητα στο εν λόγω συμμετέχον κράτος μέλος.
6. Το καθεστώς ενιαίας προστασίας των ευρεσιτεχνιών μπορεί να ζητηθεί για κάθε ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο χορηγείται από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2012.