NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/62
ze dne 10. října 2014,
kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, pokud jde o pákový poměr
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 456 odst. 1 písm. j) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Od 1. ledna 2015 budou instituce povinny zveřejňovat pákový poměr vypočítaný podle článku 429 nařízení (EU) č. 575/2013 a před tímto datem je Komisi svěřena pravomoc přijmout akt v přenesené pravomoci, kterým se změní míra expozice a hodnota kapitálu pro výpočet pákového poměru, a napravit tak jakékoli nedostatky zjištěné na základě zpráv předložených institucemi.
(2)
Mezi udávanými pákovými poměry uvedenými v čl. 429 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013 byly zaznamenány rozdíly z důvodu odlišného výkladu ze strany jednotlivých institucí, pokud jde o odečet kolaterálu při financování cenných papírů a repo obchodech. Tyto rozdíly ve výkladu a podávání zpráv se projevily poté, co Evropský orgán pro bankovnictví (EBA) zveřejnil dne 4. března 2014 analytickou zprávu.
(3)
Vzhledem k tomu, že ustanovení nařízení (EU) č. 575/2013 odrážela ustanovení norem rámce Basilej, jsou řešení nalezená pro nedostatky předpisů tohoto rámce vhodná také pro řešení odpovídajících nedostatků příslušných ustanovení tohoto nařízení.
(4)
Basilejský výbor přijal dne 14. ledna 2014 revidované znění předpisů o pákovém poměru, které obsahuje zejména dodatečná opatření týkající se měření a odečtu repo obchodů a transakcí s financováním cenných papírů. Uvedení ustanovení nařízení (EU) č. 575/2013 týkajících se výpočtu pákového poměru do souladu s mezinárodně dohodnutými předpisy by mělo řešit odlišný výklad ze strany jednotlivých institucí, pokud jde o odečet kolaterálu při financování cenných papírů a repo obchodech, a mělo by posílit mezinárodní srovnatelnost a vytvořit rovné podmínky pro instituce, které jsou usazeny v Unii a fungují na mezinárodní úrovni.
(5)
Clearing prováděný prostřednictvím ústřední protistrany podle hlavního modelu běžně používaného v Unii vede k dvojímu započtení páky do míry expozic instituce, která slouží jako člen clearingového systému.
(6)
Clearing transakcí s financováním cenných papírů, zejména repo obchodů, prostřednictvím způsobilých ústředních protistran může přinést velké výhody, jako je mnohostranné vzájemné započtení a důsledné postupy řízení kolaterálu, které posilují finanční stabilitu. Mělo by proto být umožněno odečítat hotovostní pohledávky a platby za repo obchody a reverzní repo obchody se stejnou způsobilou ústřední protistranou.
(7)
Repo obchody, které je možné kdykoli ukončit, pokud je splněna dohodnutá lhůta pro odvolání, by měly být považovány za operace s danou splatností, která je rovna lhůtě pro odvolání, a mělo by se mít za to, že je splněn „tentýž daný termín konečného vypořádání“, tak aby tyto operace byly způsobilé k odečtení hotovostních pohledávek a plateb za repo operace a reverzní repo operace se stejnou protistranou.
(8)
Revidovaný pákový poměr by měl vést k přesnějšímu měření páky a měl by přiměřeným způsobem omezovat hromadění páky v institucích usazených v Unii.
(9)
Podávání zpráv o pákovém poměru na konci čtvrtletního období v daném časovém bodě uvádí pákový poměr lépe do souladu s vykazováním solventnosti než podávání zpráv na základě tříměsíčního průměru.
(10)
Použití hrubé pomyslné hodnoty pro písemné úvěrové zajištění vydané institucí odráží páku vhodněji, než použije-li se pro tyto nástroje metoda ocenění podle tržní hodnoty.
(11)
Rozsah konsolidace pro výpočet pákového poměru by měl být uveden do souladu s regulačním rozsahem konsolidace používané ke stanovení rizikově vážených kapitálových poměrů.
(12)
Změny zavedené tímto nařízením by měly vést k lepší srovnatelnosti pákových poměrů zveřejňovaných institucemi a měly by pomoci zabránit tomu, aby účastníci trhu dostávali zavádějící informace, pokud jde o skutečnou páku institucí. Je proto nezbytné, aby toto nařízení vstoupilo v platnost co nejdříve.
(13)
Nařízení (EU) č. 575/2013 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 575/2013 se mění takto:
1)
Článek 429 se nahrazuje tímto:
„Článek 429
Výpočet pákového poměru
1. Instituce vypočítají svůj pákový poměr podle metodiky stanovené v odstavcích 2 až 13.
2. Pákový poměr se vypočítá jako hodnota kapitálu instituce dělená celkovou mírou expozic dané instituce a vyjadřuje se v procentech.
Instituce vypočítávají pákový poměr k referenčnímu datu vykázání.
3. Pro účely odstavce 2 je hodnotou kapitálu hodnota kapitálu tier 1.
4. Celková míra expozic je součet hodnot expozic:
a)
aktiv uvedených v odstavci 5, pokud nebyly odečteny při stanovování hodnoty kapitálu uvedené v odstavci 3;
b)
derivátů uvedených v odstavci 9;
c)
navýšení pro úvěrové riziko protistrany týkající se repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami uvedenými v článku 429b;
d)
podrozvahových prvků uvedených v odstavci 10.
5. Instituce určí hodnotu expozic pro aktiva, kromě smluv uvedených v příloze II a úvěrových derivátů, v souladu s těmito zásadami:
a)
hodnotami expozic pro aktiva se rozumí hodnoty expozic podle čl. 111 odst. 1 první věty;
b)
nabytý fyzický nebo finanční kolaterál, nabyté záruky nebo snižování úvěrového rizika se nepoužijí ke snížení hodnot expozic aktiv;
c)
úvěry se nesnižují o vklady;
d)
repo obchody, půjčky či výpůjčky cenných papírů nebo komodit, transakce s delší dobou vypořádání a maržové obchody se neodečítají.
6. Instituce mohou z míry expozic stanovených v odstavci 4 tohoto článku odečíst částky odečtené z kmenového kapitálu tier 1 v souladu s čl. 36 odst. 1 písm. d).
7. Příslušné orgány mohou instituci udělit svolení, aby do míry expozic nezahrnovala expozice, které mohou využít zacházení stanoveného v čl. 113 odst. 6. Příslušné orgány mohou toto svolení udělit pouze tehdy, pokud jsou splněny všechny podmínky stanovené v čl. 113 odst. 6 písm. a) až e) a pokud udělily souhlas stanovený v čl. 113 odst. 6.
8. Odchylně od odst. 5 písm. d) mohou instituce určit hodnotu expozice hotovostních pohledávek a plateb zahrnutých do repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů se stejnou protistranou na základě čisté hodnoty pouze tehdy, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
transakce mají tentýž daný termín konečného vypořádání;
b)
právo započítat částky, které dluží protistraně, vůči částkám, které je dlužna protistrana, je právně vymahatelné ve všech těchto situacích:
i)
za běžného fungování;
ii)
v případě selhání, platební neschopnosti nebo konkursu;
c)
protistrany mají v úmyslu provést čisté vypořádání závazků, realizovat aktiva a současně vypořádat závazky nebo se na transakce vztahuje mechanismus vypořádání, jehož výsledek funkčně odpovídá čistému vypořádání.
Pro účely písmene c) prvního pododstavce výsledek mechanismu vypořádání funkčně odpovídá čistému vypořádání tehdy, pokud se ke dni vypořádání čistý výsledek peněžních toků transakcí v rámci tohoto mechanismu rovná jediné čisté částce v rámci čistého vypořádání.
9. Instituce určují hodnoty expozic u smluv uvedených v příloze II a úvěrových derivátů, včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami, v souladu s článkem 429a.
10. Instituce určují hodnoty expozic podrozvahových položek s výjimkou smluv uvedených v příloze II, úvěrových derivátů, repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů v souladu s čl. 111 odst. 1. Instituce však nesníží nominální hodnotu těchto položek specifickými úpravami o úvěrové riziko.
V souladu s čl. 166 odst. 9, pokud se některý příslib vztahuje k prodloužení jiného příslibu, použije se nižší ze dvou konverzních faktorů spojených s jednotlivými přísliby. Na hodnotu expozice podrozvahových položek s nízkým rizikem uvedených v čl. 111 odst. 1 písm. d) se vztahuje horní hranice ve výši 10 % jejich nominální hodnoty.
11. Instituce, která je členem clearingového systému způsobilé ústřední protistrany, může z výpočtu míry expozic vyloučit obchodní expozice následujících položek, za podmínky, že je u těchto obchodních expozic prováděn clearing prostřednictvím těchto způsobilých ústředních protistran a že současně splňují podmínky stanovené v čl. 306 odst. 1 písm. c):
a)
smlouvy uvedené v příloze II;
b)
úvěrové deriváty;
c)
repo obchody;
d)
půjčky či výpůjčky cenných papírů nebo komodit;
e)
transakce s delší dobou vypořádání;
f)
maržové obchody.
12. Pokud instituce, která je členem clearingového systému způsobilé ústřední protistrany, poskytne této způsobilé ústřední protistraně záruku za plnění klienta, jenž přímo vstupuje do derivátových transakcí se způsobilou ústřední protistranou, zahrne do míry expozic expozici, která je výsledkem záruky jako derivátová expozice pro klienta v souladu s článkem 429a.
13. Pokud se podle vnitrostátních všeobecně přijímaných účetních zásad aktiva ve svěřenecké správě zaúčtovávají v rozvaze podle článku 10 směrnice 86/635/EHS, je možné tato aktiva z celkové míry expozic pro účely pákového poměru vyjmout, pokud splňují kritéria pro nezaúčtování stanovená v mezinárodním účetním standardu (IAS) 39 podle nařízení (ES) č. 1606/2002, a případně kritéria pro vynětí z konsolidace stanovená v mezinárodním standardu účetního výkaznictví (IFRS) 10 podle nařízení (ES) č. 1606/2002.
14. Příslušné orgány mohou instituci povolit, aby z míry expozic vyloučila expozice, které splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou expozicemi vůči subjektu veřejného sektoru;
b)
zachází se s nimi v souladu s čl. 116 odst. 4;
c)
vyplývají z vkladů, které musí instituce na základě právní povinnosti převést na subjekt veřejného sektoru uvedený v písmenu a) pro účely financování investic obecného zájmu.“
2)
Doplňují se nové články 429a a 429b, které znějí:
„Článek 429a
Hodnota expozice derivátů
1. Instituce určují hodnoty expozic u smluv uvedených v příloze II a úvěrových derivátů, včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami, metodou stanovenou v článku 274. Instituce určí potenciální budoucí úvěrové expozice pro úvěrové deriváty pomocí čl. 299 odst. 2 písm. a).
Při určování potenciální budoucí úvěrové expozice u úvěrových derivátů uplatní instituce zásady stanovené v čl. 299 odst. 2 písm. a) na všechny své úvěrové deriváty, nikoliv pouze na deriváty, které jsou zařazeny do obchodního portfolia.
Při určování hodnoty expozice instituce mohou zohlednit dopady smluv o novaci a ostatních dohod o započtení v souladu s článkem 295. Křížové započtení se neuplatňuje. Instituce však mohou započítávat v rámci kategorie produktů uvedené v čl. 272 bodě 25 písm. c) a úvěrových derivátů, pokud se na ně vztahují dohody o smluvním křížovém započtení uvedené v čl. 295 písm. c).
2. Pokud poskytnutí kolaterálu souvisejícího s derivátovými smlouvami snižuje množství aktiv v rámci použitelného účetního rámce, instituce provede reverzi tohoto snížení.
3. Pro účely odstavce 1 instituce mohou odečíst variační marži, kterou obdržely v hotovosti od protistrany, z podílu současných reprodukčních nákladů hodnoty expozice, pokud podle použitelného účetního rámce nebyla variační marže již uznána pro snížení hodnoty expozice a pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
v případě obchodů, u nichž není prováděn clearing prostřednictvím způsobilých ústředních protistran, není hotovost, kterou obdržela přijímající protistrana, oddělena;
b)
variační marže je vypočítávána a vyměňována denně na základě oceňování derivátových pozic podle tržní hodnoty;
c)
variační marže obdržená v hotovosti je ve stejné měně jako vypořádání derivátových smluv;
d)
vyměňovaná variační marže je úplnou částkou, která by byla nezbytná k celkovému zániku expozice na základě oceňování podle tržní hodnoty, pokud jde o deriváty, na něž se vztahují limity a minimální hodnoty převodu použitelné u protistrany;
e)
na derivátovou smlouvu a variační marži mezi institucí a protistranou smlouvy se vztahuje jediná dohoda o započtení, se kterou může instituce zacházet jako s faktorem snižujícím riziko v souladu s článkem 295.
Pro účely písmene c) prvního pododstavce platí, že pokud se na derivátovou smlouvu vztahuje kvalifikovaná rámcová dohoda o započtení, měnou započtení se rozumí jakákoli měna započtení specifikovaná v derivátové smlouvě, řídicí kvalifikované rámcové dohodě o započtení nebo příloze ke kvalifikované rámcové dohodě o započtení týkající se úvěrové podpory.
Pokud podle použitelného účetního rámce instituce uzná variační marži zaplacenou v hotovosti protistraně jako pohledávku, může tuto pohledávku vyloučit z míry expozic za předpokladu, že jsou splněny podmínky v bodech a) až e).
4. Pro účely odstavce 3 platí toto:
a)
odečtení obdržené variační marže je omezeno na kladnou část současných reprodukčních nákladů hodnoty expozic;
b)
instituce nepoužije variační marži obdrženou v hotovosti ke snížení částky potenciální budoucí úvěrové expozice, a to ani pro účely čl. 298 odst. 1 písm. c) bodu ii).
5. Kromě zacházení stanoveného v odstavci 1 instituce u písemných úvěrových derivátů zahrnou do hodnoty expozice efektivní pomyslné částky, na které odkazují písemné úvěrové deriváty snížené o veškeré záporné změny reálné hodnoty, které byly začleněny do kapitálu tier 1, pokud jde o písemné úvěrové deriváty. Výsledná hodnota expozic může být dále snížena o efektivní pomyslné částky zakoupených úvěrových derivátů se stejným referenčním jménem za předpokladu, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
v případě úvěrových derivátů na jedno jméno musí být zakoupené úvěrové deriváty na referenční jméno, které je na stejné úrovni jako podkladový referenční závazek písemného úvěrového derivátu nebo je mu podřízeno, a úvěrová událost na nadřízeném referenčním aktivu povede k úvěrové události na podřízeném aktivu;
b)
pokud instituce zakoupí zajištění na skupinu referenčních jmen, zakoupené zajištění může kompenzovat prodané zajištění na skupinu referenčních jmen pouze tehdy, pokud je skupina referenčních nástrojů a míra podřízenosti v obou transakcích totožná;
c)
zbývající doba splatnosti zakoupených úvěrových derivátů je rovna zbývající době splatnosti písemných úvěrových derivátů nebo delší;
d)
při určování dodatečné hodnoty expozic písemných úvěrových derivátů je pomyslná částka zakoupených úvěrových derivátů snížena o veškeré kladné změny reálné hodnoty, které byly začleněny do kapitálu tier 1, pokud jde o zakoupené úvěrové deriváty;
e)
u tranšovaných produktů jsou úvěrové deriváty zakoupené jako zajištění na referenční závazek, který je na stejné úrovni jako podkladový referenční závazek písemného úvěrového derivátu.
Pokud pomyslná částka písemného úvěrového derivátu není snížena o pomyslnou částku zakoupeného úvěrového derivátu, instituce mohou odečíst jednotlivé potenciální budoucí expozice tohoto písemného úvěrového derivátu od celkové potenciální budoucí expozice určené v souladu s odstavcem 1 tohoto článku, případně ve spojení s čl. 274 odst. 2 nebo čl. 299 odst. 2 písm. a). V případě, že potenciální budoucí úvěrová expozice bude určena ve spojení s čl. 298 odst. 1 písm. c) bodem ii), hodnota PCEgross může být snížena o jednotlivé potenciální budoucí expozice písemných úvěrových derivátů, aniž by došlo k úpravám poměru čistý/hrubý (NGR).
6. Instituce nesníží efektivní pomyslnou částku písemného úvěrového derivátu v případě, že zakoupí úvěrové zajištění prostřednictvím swapu veškerých výnosů a obdržené čisté platby eviduje jako čistý příjem, avšak v evidenci nezohledňuje žádné snížení hodnoty písemného úvěrového derivátu, které se odráží v kapitálu tier 1.
7. V případě zakoupených úvěrových derivátů na skupinu referenčních nástrojů mohou instituce uznat snížení v souladu s odstavcem 5 týkající se písemných úvěrových derivátů na jednotlivá referenční jména pouze tehdy, pokud zakoupené zajištění z ekonomického hlediska odpovídá zakoupení samostatného zajištění pro jednotlivá jména ve skupině. Pokud instituce zakoupí úvěrový derivát pro skupinu referenčních jmen, může uznat snížení pro skupinu písemných úvěrových derivátů pouze tehdy, pokud je skupina referenčních nástrojů a míra podřízenosti v obou transakcích totožná.
8. Odchylně od odstavce 1 tohoto článku mohou instituce použít metodu stanovenou v článku 275 k určení hodnoty expozice u smluv uvedených v příloze II bodech 1 a 2 pouze tehdy, pokud tuto metodu používají také ke stanovení hodnoty expozice u těchto smluv pro účely splnění požadavků na kapitál uvedených v článku 92.
Pokud instituce použijí metodu stanovenou v článku 275, nesníží míru expozic o částku variační marže obdrženou v hotovosti.
Článek 429b
Navýšení pro úvěrové riziko protistrany týkající se repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů
1. Kromě hodnoty expozic repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami v souladu s čl. 429 odst. 5, instituce zahrnou do míry expozic navýšení pro úvěrové riziko protistrany stanovené v souladu s odstavci 2 nebo případně 3 tohoto článku.
2. Pro účely odstavce 1 se v případě transakcí s protistranou, na něž se nevztahuje rámcová dohoda o započtení, která splňuje podmínky stanovené v článku 206, určí navýšení (Ei*) individuálně pro jednotlivé transakce podle tohoto vzorce:
kde:
Ei je reálná hodnota cenných papírů nebo hotovosti zapůjčených protistraně v rámci transakce i;
Ci je reálná hodnota hotovosti nebo cenných papírů obdržených od protistrany v rámci transakce i.
3. Pro účely odstavce 1 se v případě transakcí s protistranou, na něž se vztahuje rámcová dohoda o započtení, která splňuje podmínky stanovené v článku 206, určí navýšení pro tyto transakce (Ei*) individuálně na základě jednotlivých dohod podle tohoto vzorce:
kde:
Ei je reálná hodnota cenných papírů nebo hotovosti zapůjčených protistraně v rámci transakcí, na něž se vztahuje rámcová dohoda o započtení i;
Ci je reálná hodnota hotovosti nebo cenných papírů obdržených od protistrany na základě rámcové dohody o započtení i.
4. Odchylně od odstavce 1 tohoto článku mohou instituce použít metodu stanovenou v článku 222, za podmínky uplatnění příslušné rizikové váhy s horní hranicí ve výši 20 %, ke stanovení navýšení pro repo obchody, půjčky či výpůjčky cenných papírů nebo komodit, transakce s delší dobou vypořádání a maržové obchody včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami. Instituce mohou tuto metodu použít pouze tehdy, pokud ji používají také ke stanovení hodnoty expozice těchto transakcí pro účely splnění požadavků na kapitál uvedených v článku 92.
5. Pokud použitelný účetní rámec umožňuje použít u repo obchodů odbytové účetnictví, provede instituce reverzi všech účetních zápisů souvisejících s prodejem.
6. Pokud instituce jedná v rámci repo obchodů, půjček či výpůjček cenných papírů nebo komodit, transakcí s delší dobou vypořádání a maržových obchodů včetně těch, které jsou podrozvahovými položkami, jako zmocněnec mezi jejich dvěma stranami, platí toto:
a)
pokud instituce poskytuje zákazníkovi nebo protistraně zabezpečení či záruku, které jsou omezeny na rozdíl mezi hodnotou cenných papírů nebo hotovosti, jež zapůjčil zákazník, a hodnotou kolaterálu, který poskytl dlužník, zahrne do míry expozic pouze navýšení stanovené v souladu s odstavci 2 nebo případně 3;
b)
pokud instituce neposkytuje žádné ze zapojených stran zabezpečení či záruku, transakce nebude zahrnuta do míry expozic;
c)
pokud je instituce ekonomicky vystavena podkladovým cenným papírům nebo hotovosti v rámci transakce, která je mimo rámec expozice, na niž se vztahuje navýšení, zahrne do míry expozic také expozici, která se rovná plné částce cenných papírů nebo hotovosti.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. října 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/62 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 10ης Οκτωβρίου 2014
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον δείκτη μόχλευσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 456 παράγραφος 1 στοιχείο ι),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο δείκτης μόχλευσης, ο οποίος υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 429 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, πρέπει να δημοσιοποιείται από ιδρύματα από την 1η Ιανουαρίου 2015 και εξής και, πριν από την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κατ' εξουσιοδότηση πράξη για την τροποποίηση του μέτρου ανοίγματος και κεφαλαίου για τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης, με σκοπό τη διόρθωση τυχόν ελλείψεων που διαπιστώθηκαν βάσει των εκθέσεων που υποβάλλουν τα ιδρύματα.
(2)
Παρατηρήθηκαν διαφορές στους κοινοποιούμενους δείκτες μόχλευσης οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 429 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λόγω των διαφορετικών ερμηνειών που δίνουν τα ιδρύματα στον συμψηφισμό των εξασφαλίσεων σε συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων και επαναγοράς. Οι διαφορές αυτές στην ερμηνεία και την υποβολή αναφορών κατέστησαν πρόδηλες μετά την αναλυτική έκθεση που δημοσίευσε στις 4 Μαρτίου 2014 η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ).
(3)
Δεδομένου ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ήταν πανομοιότυπες με εκείνες των προτύπων της Βασιλείας, οι λύσεις για την αντιμετώπιση των αδυναμιών των κανόνων της Βασιλείας ενδείκνυνται επίσης για την αντιμετώπιση των αντίστοιχων ελλείψεων των σχετικών διατάξεων του εν λόγω κανονισμού.
(4)
Στις 14 Ιανουαρίου 2014 η Επιτροπή της Βασιλείας ενέκρινε ένα αναθεωρημένο κείμενο κανόνων για τον δείκτη μόχλευσης, το οποίο περιλαμβάνει ειδικότερα πρόσθετες ρυθμίσεις όσον αφορά τη μέτρηση και τον συμψηφισμό για τις συναλλαγές επαναγοράς και τις συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων. Η ευθυγράμμιση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σχετικά με τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης με τους διεθνώς συμφωνημένους κανόνες θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις αποκλίνουσες ερμηνείες των ιδρυμάτων για τον συμψηφισμό των εξασφαλίσεων στις συναλλαγές χρηματοδότησης τίτλων και επαναγοράς και θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τη διεθνή συγκρισιμότητα να δημιουργήσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση και δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο.
(5)
Η εκκαθάριση μέσω κεντρικών αντισυμβαλλομένων σύμφωνα με το κύριο μοντέλο που χρησιμοποιείται συνήθως στην Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγεί σε διπλό υπολογισμό της μόχλευσης στο μέτρο ανοίγματος ενός ιδρύματος που ενεργεί ως εκκαθαριστικό μέλος.
(6)
Η εκκαθάριση των συναλλαγών χρηματοδότησης τίτλων, ιδίως των συναλλαγών επαναγοράς, μέσω αναγνωρισμένων κεντρικών αντισυμβαλλομένων, μπορεί να αποφέρει πλεονεκτήματα, όπως ο πολυμερής συμψηφισμός και αυστηρές διαδικασίες διαχείρισης των εξασφαλίσεων που ενισχύουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η εκκαθάριση των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από συναλλαγές επαναγοράς και συναλλαγές αγοράς και επαναπώλησης με τον ίδιο αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο θα πρέπει επομένως να επιτρέπεται.
(7)
Οι συναλλαγές επαναγοράς που μπορούν να τερματιστούν οποιαδήποτε ημέρα βάσει μιας συμφωνημένης προθεσμίας ανακοίνωσης της ανάκλησης θα πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν ρητή ημερομηνία λήξεως ίση με την προθεσμία ανακοίνωσης της ανάκλησης και θα πρέπει να τηρείται η «ίδια ρητή τελική ημερομηνία διακανονισμού», έτσι ώστε οι συναλλαγές αυτές να είναι επιλέξιμες για την εκκαθάριση των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από συναλλαγές επαναγοράς και συναλλαγές αγοράς και επαναπώλησης με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο.
(8)
Ο αναθεωρημένος δείκτης μόχλευσης θα πρέπει να οδηγεί σε ακριβέστερη μέτρηση της μόχλευσης και θα πρέπει να λειτουργεί ως αναλογικός περιορισμός της συσσώρευσης μόχλευσης για τα ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στην Ένωση.
(9)
Η υποβολή αναφορών για τον δείκτη μόχλευσης στο τέλος τριμηνιαίας περιόδου αναφοράς με βάση μια δεδομένη χρονική στιγμή και όχι με βάση τον μέσο όρο τριών μηνών ευθυγραμμίζει καλύτερα τον δείκτη μόχλευσης με την υποβολή αναφορών σε θέματα φερεγγυότητας.
(10)
Η χρήση των ακαθάριστων πλασματικών ποσών για την πωλούμενη πιστωτική προστασία που παρέχεται από ένα ίδρυμα αντικατοπτρίζει ορθότερα τη μόχλευση σε σύγκριση με τη χρήση της μεθόδου της ημερήσιας αναπροσαρμογής για τα μέσα αυτά.
(11)
Το πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης για τον υπολογισμό του δείκτη μόχλευσης θα πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένο με το κανονιστικό πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο δεικτών κεφαλαίου.
(12)
Οι αλλαγές που εισάγονται με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να οδηγήσουν σε βελτίωση της συγκρισιμότητας του δείκτη μόχλευσης που κοινοποιούν τα ιδρύματα και θα πρέπει να βοηθήσει να αποφευχθεί η παραπλάνηση των συμμετεχόντων στην αγορά ως προς την πραγματική μόχλευση των ιδρυμάτων. Ο παρών κανονισμός είναι, ως εκ τούτου, αναγκαίο να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
(13)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 429 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 429
Υπολογισμός του δείκτη μόχλευσης
1. Τα ιδρύματα υπολογίζουν τον δείκτη μόχλευσής τους σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 13.
2. Ο δείκτης μόχλευσης υπολογίζεται ως το μέτρο κεφαλαίου ενός ιδρύματος προς το μέτρο συνολικού ανοίγματος του ιδρύματος αυτού και εκφράζεται ως ποσοστό.
Τα ιδρύματα υπολογίζουν τον δείκτη μόχλευσης κατά την ημερομηνία αναφοράς για την υποβολή αναφορών.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, το μέτρο του κεφαλαίου είναι το κεφάλαιο της κατηγορίας 1.
4. Το μέτρο συνολικού ανοίγματος ισούται με το άθροισμα των αξιών ανοίγματος των εξής:
α)
των στοιχείων ενεργητικού που αναφέρονται στην παράγραφο 5, εκτός εάν αφαιρούνται κατά τον προσδιορισμό του μέτρου κεφαλαίου που αναφέρεται στην παράγραφο 3·
β)
των παραγώγων που αναφέρονται στην παράγραφο 9·
γ)
των προσαυξήσεων για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου στις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, τις πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού, που αναφέρονται στο άρθρο 429β·
δ)
των στοιχείων εκτός ισολογισμού που αναφέρονται στην παράγραφο 10.
5. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των στοιχείων ενεργητικού, εξαιρουμένων των συμβολαίων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II και των πιστωτικών παραγώγων, σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
α)
οι αξίες ανοίγματος των στοιχείων ενεργητικού είναι οι αξίες ανοίγματος σύμφωνα με την πρώτη πρόταση του άρθρου 111 παράγραφος 1·
β)
οι αγορασθείσες εμπράγματες ή χρηματοοικονομικές εξασφαλίσεις, εγγυήσεις ή μειώσεις του πιστωτικού κινδύνου δεν χρησιμοποιούνται για τη μείωση των αξιών ανοιγμάτων στοιχείων ενεργητικού·
γ)
τα δάνεια δεν συμψηφίζονται με τις καταθέσεις·
δ)
οι πράξεις επαναγοράς ή οι συναλλαγές δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, οι πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και οι πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης δεν συμψηφίζονται.
6. Τα ιδρύματα μπορούν να αφαιρούν από το μέτρο ανοίγματος που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου τα ποσά που αφαιρούνται από μέσα κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 1 στοιχείο δ).
7. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιτρέψουν σε ένα ίδρυμα να μη συμπεριλάβει στο μέτρο ανοίγματος τα ανοίγματα που μπορούν να τύχουν της μεταχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 113 παράγραφος 6. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να χορηγήσουν την άδεια αυτή μόνον εφόσον πληρούνται όλοι οι όροι που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) του άρθρου 113 παράγραφος 6 και εφόσον έχουν παράσχει την έγκριση που προβλέπεται στο άρθρο 113 παράγραφος 6.
8. Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο δ) της παραγράφου 5, τα ιδρύματα μπορούν να προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων τοις μετρητοίς από πράξεις επαναγοράς, πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης με τον ίδιο αντισυμβαλλόμενο σε καθαρή βάση μόνον εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι συναλλαγές έχουν την ίδια ρητή τελική ημερομηνία διακανονισμού·
β)
το δικαίωμα συμψηφισμού του ποσού που οφείλεται στον αντισυμβαλλόμενο με το ποσό που οφείλεται από τον αντισυμβαλλόμενο είναι νομικά εκτελεστό σε όλες τις παρακάτω περιπτώσεις:
i)
στο πλαίσιο της κανονικής δραστηριότητας·
ii)
σε περίπτωση αθέτησης, αφερεγγυότητας και πτώχευσης·
γ)
οι αντισυμβαλλόμενοι προτίθενται να προβούν σε καθαρό ή ταυτόχρονο διακανονισμό ή οι συναλλαγές υπόκεινται σε μηχανισμό διακανονισμού που οδηγεί στο λειτουργικό ισοδύναμο του καθαρού διακανονισμού.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, ένας μηχανισμός διακανονισμού καταλήγει στο λειτουργικό ισοδύναμο του καθαρού διακανονισμού, εφόσον, κατά την ημερομηνία διακανονισμού, το καθαρό αποτέλεσμα των ταμειακών ροών των συναλλαγών στο πλαίσιο του μηχανισμού αυτού ισούται με το ενιαίο καθαρό ποσό βάσει του καθαρού διακανονισμού.
9. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν τις αξίες ανοιγμάτων των συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II και των πιστωτικών παραγώγων, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι εκτός ισολογισμού, σύμφωνα με το άρθρο 429α.
10. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των στοιχείων εκτός ισολογισμού, με εξαίρεση τις συμβάσεις που απαριθμούνται στο παράρτημα II, τα πιστωτικά παράγωγα, τις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή εμπορευμάτων, τις πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, σύμφωνα με το άρθρο 111 παράγραφος 1. Ωστόσο, τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να μειώνουν την ονομαστική αξία των εν λόγω στοιχείων με ειδικές προσαρμογές πιστωτικού κινδύνου.
Σύμφωνα με το άρθρο 166 παράγραφος 9, εάν η πιστωτική διευκόλυνση αφορά την επέκταση άλλης πιστωτικής διευκόλυνσης, εφαρμόζεται ο μικρότερος από τους δύο συντελεστές μετατροπής που συνδέονται με τις μεμονωμένες πιστωτικές διευκολύνσεις. Η αξία ανοίγματος των χαμηλού κινδύνου στοιχείων εκτός ισολογισμού που αναφέρονται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 στοιχείο δ) υπόκειται σε κατώτατο όριο ύψους 10 % της ονομαστικής τους αξίας.
11. Ένα ίδρυμα που είναι εκκαθαριστικό μέλος ενός αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου μπορεί να αποκλείσει από τον υπολογισμό του μέτρου ανοίγματος τα ανοίγματα διαπραγμάτευσης για τα ακόλουθα στοιχεία, με την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω ανοίγματα διαπραγμάτευσης εκκαθαρίζονται με τον εν λόγω αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο και πληρούν, ταυτόχρονα, τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 306 παράγραφος 1 στοιχείο γ):
α)
συμβάσεις του παραρτήματος II·
β)
πιστωτικά παράγωγα·
γ)
συναλλαγές επαναγοράς·
δ)
συναλλαγές δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων·
ε)
συναλλαγές με μακρά περίοδο διακανονισμού·
στ)
πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης
12. Εάν ένα ίδρυμα που είναι εκκαθαριστικό μέλος ενός αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου εγγυάται στον αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο την απόδοση ενός πελάτη που συνάπτει απευθείας συναλλαγές παραγώγων με τον αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο ανοίγματος το άνοιγμα που προκύπτει από την εγγύηση ως άνοιγμα παραγώγων έναντι του πελάτη σύμφωνα με το άρθρο 429α.
13. Εάν οι εθνικές γενικά αποδεκτές λογιστικές αρχές αναγνωρίζουν εμπιστευματικά στοιχεία ενεργητικού στον ισολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ, τα εν λόγω στοιχεία ενεργητικού μπορούν να εξαιρούνται από το μέτρο του συνολικού ανοίγματος του δείκτη μόχλευσης εφόσον πληρούν τα κριτήρια για μη αναγνώριση που ορίζονται στο Διεθνές Λογιστικό Πρότυπο (ΔΛΠ) 39, όπως ισχύουν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002, και, κατά περίπτωση, τα κριτήρια για μη ενοποίηση που ορίζονται στο Διεθνές Πρότυπο Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (ΔΠΧΑ) 10, όπως ισχύουν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/2002.
14. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέπουν σε κάποιο ίδρυμα να εξαιρεί από το μέτρο του ανοίγματος τα ανοίγματα που ικανοποιούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
πρόκειται για ανοίγματα σε οντότητα του δημόσιου τομέα·
β)
ο χειρισμός τους πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 116 παράγραφος 4·
γ)
προκύπτουν από καταθέσεις που το ίδρυμα υποχρεούται εκ του νόμου να μεταβιβάσει στην οντότητα του δημόσιου τομέα η οποία αναφέρεται στο στοιχείο α) για τους σκοπούς της χρηματοδότησης επενδύσεων δημοσίου συμφέροντος»
.
2)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα 429α και 429β:
«Άρθρο 429α
Αξία ανοίγματος παραγώγων
1. Τα ιδρύματα προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II και πιστωτικών παραγώγων, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι εκτός ισολογισμού, σύμφωνα με τη μέθοδο του άρθρου 274. Τα ιδρύματα εφαρμόζουν το άρθρο 299 παράγραφος 2 στοιχείο α) για τον προσδιορισμό των ενδεχόμενων μελλοντικών πιστωτικών ανοιγμάτων για τα πιστωτικά παράγωγα.
Κατά τον προσδιορισμό των ενδεχόμενων μελλοντικών πιστωτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών παραγώγων, τα ιδρύματα εφαρμόζουν τις αρχές του άρθρου 299 παράγραφος 2 στοιχείο α) σε όλα τα πιστωτικά τους παράγωγα και όχι μόνο σε εκείνα που εντάσσονται στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών.
Κατά τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος, τα ιδρύματα δύνανται να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις των συμβάσεων ανανέωσης οφειλής και άλλων συμφωνιών συμψηφισμού, σύμφωνα με το άρθρο 295. Δεν εφαρμόζεται συμψηφισμός μεταξύ προϊόντων. Ωστόσο, τα ιδρύματα δύνανται να συμψηφίζουν στην κατηγορία των προϊόντων που αναφέρονται στο σημείο 25 στοιχείο γ) του άρθρου 272 και τα πιστωτικά παράγωγα, όταν υπόκεινται σε συμφωνία συμβατικού συμψηφισμού μεταξύ προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 295 στοιχείο γ).
2. Σε περίπτωση που η παροχή εξασφαλίσεων που σχετίζονται με συμβάσεις παραγώγων μειώνει το ποσό των στοιχείων ενεργητικού σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, τα ιδρύματα αντιστρέφουν τη μείωση αυτή.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα ιδρύματα δύνανται να αφαιρούν το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που έχουν λάβει τοις μετρητοίς από τον αντισυμβαλλόμενο από το τμήμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης της αξίας ανοίγματος, εφόσον σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης δεν έχει ήδη αναγνωριστεί ως μείωση της αξίας ανοίγματος και όταν πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
για τις συναλλαγές που δεν εκκαθαρίζονται μέσω αναγνωρισμένου κεντρικού αντισυμβαλλομένου, τα μετρητά που εισπράττονται από τον αποδέκτη αντισυμβαλλόμενο δεν είναι διαχωρισμένα·
β)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης υπολογίζεται και ανταλλάσσεται σε καθημερινή βάση, με αποτίμηση των θέσεων των παραγώγων βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς·
γ)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που εισπράττεται σε μετρητά είναι στο ίδιο νόμισμα με το νόμισμα διακανονισμού της σύμβασης παραγώγων·
δ)
το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που ανταλλάσσεται είναι ολόκληρο το ποσό που θα χρειαζόταν προκειμένου να εξαλειφθεί πλήρως το άνοιγμα του παραγώγου βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς, με την επιφύλαξη του κατώτατου ορίου και των ελάχιστων ποσών μεταβίβασης που ισχύουν για τον αντισυμβαλλόμενο·
ε)
η σύμβαση παραγώγου και το περιθώριο διακύμανσης μεταξύ του ιδρύματος και του αντισυμβαλλομένου στη σύμβαση αυτή καλύπτονται από μια ενιαία σύμβαση συμψηφισμού την οποία το ίδρυμα μπορεί να αντιμετωπίζει ως στοιχείο ελάττωσης του κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 295.
Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, όταν η σύμβαση παραγώγου υπόκειται σε αποδεκτή συμφωνία-πλαίσιο συμψηφισμού, ως νόμισμα διακανονισμού νοείται κάθε νόμισμα διακανονισμού που ορίζεται στη σύμβαση παραγώγου, την κύρια αποδεκτή συμφωνία-πλαίσιο συμψηφισμού ή το παράρτημα της αποδεκτής συμφωνίας-πλαισίου συμψηφισμού που αφορά την πιστωτική στήριξη.
Εάν, σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, ένα ίδρυμα αναγνωρίζει το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που καταβάλλεται σε μετρητά στον αντισυμβαλλόμενο ως εισπρακτέο στοιχείο ενεργητικού, μπορεί να αποκλείσει το εν λόγω στοιχείο ενεργητικού από το μέτρο ανοίγματος, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις των στοιχείων α) έως ε).
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 3 ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
η αφαίρεση του περιθωρίου διαφοράς αποτίμησης που έχει εισπραχθεί περιορίζεται στο θετικό τμήμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης της αξίας ανοίγματος·
β)
ένα ίδρυμα δεν χρησιμοποιεί το περιθώριο διαφοράς αποτίμησης που έχει εισπράξει σε μετρητά για να μειώσει το ποσό του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος, ακόμη και για τους σκοπούς του άρθρου 298 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii)·
5. Εκτός από τον χειρισμό που προβλέπεται στην παράγραφο 1, τα ιδρύματα περιλαμβάνουν στην αξία ανοίγματος των πωληθέντων πιστωτικών ανοιγμάτων τα πραγματικά ονομαστικά ποσά που καθορίζονται από τα πωληθέντα πιστωτικά παράγωγα μείον τυχόν αρνητικές μεταβολές στην εύλογη αξία που έχουν ενσωματωθεί στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1 σε σχέση με το πωληθέν πιστωτικό παράγωγο. Η προκύπτουσα αξία ανοίγματος μπορεί να μειωθεί περαιτέρω κατά το πραγματικό ονομαστικό ποσό ενός αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου για το ίδιο όνομα αναφοράς υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
για τα πιστωτικά παράγωγα με ενιαίο όνομα, τα αγορασθέντα πιστωτικά παράγωγα πρέπει να είναι καταχωρισμένα σε όνομα αναφοράς που έχει την ίδια προτεραιότητα ή είναι κατώτερα από την υποκείμενη υποχρέωση αναφοράς του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου και ένα πιστωτικό γεγονός σε σχέση με το ανώτερο στοιχείο ενεργητικού αναφοράς θα προκαλούσε πιστωτικό γεγονός σε σχέση με το στοιχείο ενεργητικού μειωμένης εξασφάλισης·
β)
όταν ένα ίδρυμα αγοράζει προστασία σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς, η αγορασθείσα προστασία μπορεί να αντισταθμίσει την πωληθείσα προστασία σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς μόνο αν η ομάδα των οντοτήτων αναφοράς και το επίπεδο εξοφλητικής προτεραιότητας και στις δύο συναλλαγές είναι ταυτόσημο·
γ)
η εναπομένουσα διάρκεια του αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου είναι ίση ή μεγαλύτερη από την εναπομένουσα διάρκεια του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου·
δ)
για τον προσδιορισμό της επιπλέον αξίας ανοίγματος για τα πωληθέντα πιστωτικά παράγωγα, το ονομαστικό ποσό του αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου μειώνεται κατά το ύψος οποιασδήποτε θετικής μεταβολής της εύλογης αξίας που έχει ενσωματωθεί στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1 σε σχέση με το αγορασθέν πιστωτικό παράγωγο·
ε)
για τα προϊόντα κατά τμήματα, το πιστωτικό παράγωγο που έχει αγοραστεί ως προστασία υπόκειται σε υποχρέωση αναφοράς της αυτής προτεραιότητας σε σχέση με την υποκείμενη υποχρέωση αναφοράς του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου.
Σε περίπτωση που το ονομαστικό ποσό του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου δεν είναι μειωμένο κατά το ύψος του ονομαστικού ποσού ενός αγορασθέντος πιστωτικού παραγώγου, τα ιδρύματα μπορούν να αφαιρούν το επιμέρους ενδεχόμενο μελλοντικό άνοιγμα του εν λόγω πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου από το συνολικό ενδεχόμενο μελλοντικό άνοιγμα που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε συνδυασμό με το άρθρο 274 παράγραφος 2 ή το άρθρο 299 παράγραφος 2 στοιχείο α), όπως ισχύει. Σε περίπτωση που το ενδεχόμενο μελλοντικό πιστωτικό άνοιγμα προσδιορίζεται σε συνδυασμό με το άρθρο 298 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii) και το PCEgross μπορεί να είναι μειωμένο κατά το ύψος του μεμονωμένου ενδεχόμενου μελλοντικού ανοίγματος των πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων χωρίς προσαρμογή του NGR.
6. Τα ιδρύματα δεν θα πρέπει να μειώνουν το ονομαστικό ποσό του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου εάν αγοράζουν πιστωτική προστασία με συμφωνία ανταλλαγής ολικής απόδοσης και καταχωρίζουν τα καθαρά ποσά που λαμβάνουν ως καθαρό εισόδημα, αλλά δεν καταχωρίζουν καμία αντίστοιχη μείωση της αξίας του πωληθέντος πιστωτικού παραγώγου που αντικατοπτρίζεται στο κεφάλαιο της κατηγορίας 1.
7. Σε περίπτωση αγορασθέντων πιστωτικών παραγώγων που περιλαμβάνονται σε ομάδα οντοτήτων αναφοράς, τα ιδρύματα μπορούν να αναγνωρίζουν μείωση σύμφωνα με την παράγραφο 5 επί των πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων για επιμέρους ονόματα αναφοράς, μόνον εάν η προστασία που αγοράζεται είναι οικονομικά ισοδύναμη με την αγορά προστασίας χωριστά σε καθένα από τα επιμέρους ονόματα στην ομάδα. Όταν ένα ίδρυμα αγοράζει ένα πιστωτικό παράγωγο σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς, μπορεί να αναγνωρίσει μόνο μείωση σε μια ομάδα πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων, όταν η ομάδα των οντοτήτων αναφοράς και το επίπεδο εξοφλητικής προτεραιότητας και στις δύο συναλλαγές είναι ταυτόσημα.
8. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο του άρθρου 275 για να προσδιορίζουν την αξία ανοίγματος των συμβάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα II σημεία 1 και 2 μόνο εάν χρησιμοποιούν την εν λόγω μέθοδο και για τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος των εν λόγω συμβάσεων για τους σκοπούς της ικανοποίησης των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που προβλέπονται στο άρθρο 92.
Όταν τα ιδρύματα εφαρμόζουν τη μέθοδο που ορίζεται στο άρθρο 275, τα κράτη μέλη δεν μειώνουν το μέτρο της έκθεσης κατά το ύψος του περιθωρίου διαφοράς αποτίμησης που έχει ληφθεί σε μετρητά.
Άρθρο 429β
Προσαύξηση για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου για τις πράξεις επαναγοράς ή πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, τις πράξεις με μακρά περίοδο διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης
1. Εκτός από την αξία ανοίγματος των πράξεων επαναγοράς, των πράξεων δανειοδοσίας ή δανειοληψίας τίτλων ή βασικών εμπορευμάτων, των πράξεων με μακρά περίοδο διακανονισμού και των πράξεων δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν περιλαμβάνονται στον ισολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 429 παράγραφος 5, τα ιδρύματα περιλαμβάνουν στο μέτρο του ανοίγματος μια προσαύξηση για τον πιστωτικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου που καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 ή 3 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με την περίπτωση.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, για τις πράξεις με έναν αντισυμβαλλόμενο που δεν υπόκεινται σε σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού που πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 206, η προσαύξηση (Ei*) καθορίζεται για κάθε πράξη ξεχωριστά, σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
όπου:
Ei είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν δανειοδοτηθεί στον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της πράξης i·
Ci είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν ληφθεί από τον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της πράξης i·
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, για τις πράξεις με έναν αντισυμβαλλόμενο που υπόκεινται σε σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού που πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 206, η προσαύξηση για τις εν λόγω πράξεις (Ei*) καθορίζεται για κάθε συμφωνία ξεχωριστά, σύμφωνα με τον ακόλουθο τύπο:
όπου:
Ei είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν δανειοδοτηθεί στον αντισυμβαλλόμενο για τις πράξεις που υπάγονται στη σύμβαση-πλαίσιο συμψηφισμού i·
Ci είναι η εύλογη αξία των τίτλων ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχουν ληφθεί από τον αντισυμβαλλόμενο στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου συμψηφισμού i.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο που ορίζεται στο άρθρο 222, εφόσον τηρείται ανώτατο όριο 20 % για τον εφαρμοστέο συντελεστή στάθμισης κινδύνου, για να καθορίζουν την προσαύξηση για τις πράξεις επαναγοράς, τις πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας, τις πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και τις πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού. Τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο αυτή μόνο όταν τη χρησιμοποιούν και για τον προσδιορισμό της αξίας ανοίγματος των πράξεων αυτών για τον σκοπό της εκπλήρωσης των απαιτήσεων όσον αφορά τα ίδια κεφάλαια, όπως ορίζεται στο άρθρο 92.
5. Όταν επιτυγχάνεται λογιστική καταχώριση πώλησης για μια πράξη επαναγοράς σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πλαίσιο, το ίδρυμα αντιστρέφει όλες τις πωλήσεις που σχετίζονται με λογιστικές εγγραφές.
6. Όταν ένα ίδρυμα ενεργεί ως αντιπρόσωπος των δύο μερών σε πράξεις επαναγοράς, πράξεις δανειοδοσίας ή δανειοληψίας, πράξεις μακράς περιόδου διακανονισμού και πράξεις δανεισμού σε λογαριασμό περιθωρίου ασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι εκτός ισολογισμού, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
εάν το ίδρυμα παρέχει αποζημίωση ή εγγύηση σε έναν πελάτη ή αντισυμβαλλόμενο, η οποία περιορίζεται στο ύψος οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της αξίας του τίτλου ή των χρηματικών διαθεσίμων που έχει δανειοδοτήσει ο πελάτης και της αξίας των εξασφαλίσεων που έχει παράσχει ο δανειολήπτης, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο του ανοίγματος μόνο την προσαύξηση που προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3, ανάλογα με την περίπτωση·
β)
εάν το ίδρυμα δεν παρέχει αποζημίωση ή εγγύηση σε κάποιο από τα εμπλεκόμενα μέρη, η πράξη δεν συμπεριλαμβάνεται στο μέτρο του ανοίγματος·
γ)
εάν το ίδρυμα έχει οικονομικό άνοιγμα στον υποκείμενο τίτλο ή στα υποκείμενα χρηματικά διαθέσιμα της πράξης πέραν του ανοίγματος που καλύπτεται από την προσαύξηση, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο του ανοίγματος και ένα άνοιγμα ίσο με ολόκληρο το ποσό του τίτλου ή των χρηματικών διαθεσίμων»
.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 10 Οκτωβρίου 2014.