SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/62/EU
ze dne 15. května 2014
o trestněprávní ochraně eura a jiných měn proti padělání, kterou se nahrazuje rámcové rozhodnutí Rady 2000/383/SVV
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 83 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Euro jako jednotná měna sdílená členskými státy eurozóny významně ovlivňuje hospodářství Unie a každodenní život jejích občanů. Od zavedení do oběhu v roce 2002 však způsobilo padělání eura finanční škodu ve výši nejméně 500 milionů EUR, neboť je to měna, na kterou se neustále zaměřuje trestná činnost organizovaných padělatelských skupin. Je v zájmu Unie jako celku bránit jakékoli činnosti, při níž může paděláním dojít k narušení pravosti eura, a takovou činnost postihovat.
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět úpravy
Tato směrnice stanoví minimální pravidla týkající se definice trestných činů a sankcí v oblasti padělání eura a jiných měn. Rovněž zavádí společná ustanovení s cílem posílit boj proti těmto trestným činům a zlepšit jejich vyšetřování a zajistit lepší spolupráci v boji proti padělání.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
a)
„penězi“ bankovky a mince, které mají postavení zákonného platidla, včetně eurobankovek a euromincí, které mají postavení zákonného platidla na základě nařízení (ES) č. 974/98;
b)
„právnickou osobou“ jakýkoli subjekt, který má podle použitelného práva právní subjektivitu, s výjimkou států nebo veřejných orgánů vykonávajících státní moc a veřejnoprávních mezinárodních organizací;
Článek 3
Trestné činy
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření pro zajištění trestnosti tohoto úmyslného jednání:
a)
jakékoli podvodné jednání spočívající v padělání nebo pozměňování peněz za použití jakýchkoli prostředků;
b)
podvodné uvedení padělaných peněz do oběhu;
c)
dovoz, vývoz, přeprava, přijetí nebo získání padělaných peněz za účelem jejich uvedení do oběhu s vědomím, že se jedná o padělek;
d)
podvodná výroba, přijetí, získání nebo držení
i)
nástrojů, předmětů, počítačových programů a údajů a jakýchkoli jiných prostředků, které jsou svou povahou určeny k padělání nebo pozměňování peněz, nebo
ii)
bezpečnostních prvků, jako jsou hologramy, vodoznaky nebo jiné součásti peněz, které slouží k ochraně proti padělání.
2. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby jednání uvedené v odst. 1 písm. a), b) a c) bylo trestné rovněž ve vztahu k bankovkám nebo mincím vyráběným nebo vyrobeným za použití legálních zařízení nebo materiálů při porušení práv nebo podmínek, za nichž mohou příslušné orgány vydávat bankovky nebo mince.
3. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby jednání uvedené v odstavcích 1 a 2 bylo trestné rovněž ve vztahu k bankovkám nebo mincím, které nejsou dosud vydány, ale jsou určeny k oběhu jako zákonné platidlo.
Článek 4
Návod, pomoc a účastenství a pokus
1. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby návod ke spáchání trestného činu uvedeného v článku 3 a pomoc i účastenství při něm byly postihovány jako trestný čin.
2. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby byl pokus o spáchání trestného činu uvedeného v čl. 3 odst. 1 písm. a), b) nebo c), v čl. 3 odst. 2 nebo v čl. 3 odst. 3 ve vztahu k jednání uvedenému v čl. 3 odst. 1 písm. a), b) a c) postihován jako trestný čin.
Článek 5
Sankce pro fyzické osoby
1. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby jednání uvedené v článcích 3 a 4 podléhalo účinným, přiměřeným a odrazujícím trestním sankcím.
2. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby za trestné činy uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. d) a v čl. 3 odst. 2 a čl. 3 odst. 3 ve vztahu k jednání uvedenému v čl. 3 odst. 1 písm. d) bylo možné uložit trest odnětí svobody.
3. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby za trestné činy uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. a) a čl. 3 odst. 3 ve vztahu k jednání uvedenému v čl. 3 odst. 1 písm. a) bylo možné uložit trest odnětí svobody s horní hranicí trestní sazby nejméně osmi let.
4. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby za trestné činy uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. b) a c) a čl. 3 odst. 3 ve vztahu k jednání uvedenému v čl. 3 odst. 1 písm. b) a c) bylo možné uložit trest odnětí svobody s horní hranicí trestní sazby nejméně pěti let.
5. Pokud jde o trestný čin uvedený v čl. 3 odst. 1 písm. b), mohou členské státy stanovit jiné účinné, přiměřené a odrazující trestní sankce než ty, které jsou uvedeny v odstavci 4 tohoto článku, včetně pokut a odnětí svobody, pokud byly padělané peníze přijaty bez vědomí toho, že se jedná o padělek, ale předány dále s vědomím, že se jedná o padělek.
Článek 6
Odpovědnost právnických osob
1. Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby právnickou osobu bylo možno činit odpovědnou za trestné činy uvedené v článcích 3 a 4 spáchané v jejich prospěch osobou jednající samostatně nebo jako člen orgánu právnické osoby, která v rámci této právnické osoby působí ve vedoucím postavení na základě
a)
oprávnění zastupovat tuto právnickou osobu;
b)
pravomoci přijímat jménem této právnické osoby rozhodnutí nebo
c)
pravomoci vykonávat kontrolu v rámci této právnické osoby.
2. Členské státy zajistí, aby právnickou osobu bylo možno činit odpovědnou v případech, kdy nedostatek dohledu nebo kontroly ze strany osoby uvedené v odstavci 1 tohoto článku umožnil spáchání trestného činu uvedeného v článcích 3 a 4 ve prospěch této právnické osoby osobou jí podřízenou.
3. Odpovědnost právnické osoby podle odstavců 1 a 2 tohoto článku nevylučuje trestní stíhání fyzických osob pro spáchání trestných činů uvedených v článcích 3 a 4, návod k nim nebo účast na nich.
Článek 7
Sankce pro právnické osoby
Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby právnické osoby odpovědné podle článku 6 podléhaly účinným, přiměřeným a odrazujícím sankcím, které zahrnují pokuty trestní nebo jiné povahy a které mohou zahrnovat i jiné sankce, například
a)
zbavení nároku pobírat veřejné výhody nebo podpory;
b)
dočasný nebo trvalý zákaz provozování obchodní činnosti;
c)
uložení soudního dohledu;
d)
zrušení rozhodnutím soudu;
e)
dočasné nebo trvalé uzavření provozoven použitých ke spáchání trestného činu.
Článek 8
Soudní příslušnost
1. Každý členský stát přijme opatření nezbytná ke stanovení soudní příslušnosti svých soudů pro trestné činy uvedené v článcích 3 a 4, je-li
a)
trestný čin zcela nebo zčásti spáchán na jeho území nebo
b)
pachatel jeho státní příslušník.
2. Každý členský stát, jehož měnou je euro, přijme opatření nezbytná ke stanovení soudní příslušnosti svých soudů pro trestné činy uvedené v článcích 3 a 4, které byly spáchány mimo jeho území, alespoň pokud se tyto trestné činy týkají eura a pokud
a)
se pachatel nachází na území tohoto členského státu a není vydán nebo
b)
padělané eurobankovky a euromince, které mají vztah k trestnému činu, byly odhaleny na území tohoto členského státu.
Pro účely stíhání trestných činů uvedených v čl. 3 odst. 1 písm. a), čl. 3 odst. 2 a 3, pokud se týkají čl. 3 odst. 1 písm. a), jakož i návodu, pomoci, účastenství a pokusu o spáchání těchto trestných činů, přijmou členské státy opatření nezbytná k zajištění toho, aby jejich soudní příslušnost nebyla podmíněna tím, že daný skutek musí být trestným činem v místě, kde byl spáchán.
Článek 9
Vyšetřovací nástroje
Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby osoby, útvary nebo orgány odpovědné za vyšetřování nebo stíhání trestných činů uvedených v článcích 3 a 4 měly k dispozici účinné vyšetřovací nástroje, jakých se využívá při vyšetřování případů organizované a jiné závažné trestné činnosti.
Článek 10
Povinnost předat padělané eurobankovky a euromince pro účely analýzy a rozpoznávání padělků
Členské státy zajistí, aby bylo v průběhu trestního řízení neprodleně povoleno přezkoumání podezřelých padělaných eurobankovek a euromincí pro účely analýzy, identifikace a rozpoznávání dalších padělků národním analytickým střediskem a národním mincovním analytickým střediskem. Příslušné orgány předají nezbytné vzorky neprodleně, a nejpozději v okamžiku, jakmile je dosaženo konečného rozhodnutí o trestním řízení.
Článek 11
Statistika
Členské státy poskytují Komisi alespoň každé dva roky údaje o počtu trestných činů stanovených v článcích 3 a 4 a o počtu osob, které byly ve spojitosti s trestnými činy uvedenými v článcích 3 a 4 stíhány a odsouzeny.
Článek 12
Zprávy Komise a přezkum
Do 23. května 2019 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování této směrnice. Zpráva zhodnotí rozsah, v jakém členské státy přijaly opatření nezbytná k dosažení souladu s touto směrnicí. Ke zprávě se v případě potřeby připojí vhodný legislativní návrh.
Článek 13
Nahrazení rámcového rozhodnutí 2000/383/SVV
Rámcové rozhodnutí 2000/383/SVV se nahrazuje ve vztahu k členským státům, které jsou vázány touto směrnicí, aniž jsou dotčeny povinnosti těchto členských států týkající se lhůt pro provedení rámcového rozhodnutí 2000/383/SVV ve vnitrostátním právu.
Odkazy na rámcové rozhodnutí 2000/383/SVV se ve vztahu k členským státům, které jsou vázány touto směrnicí, považují za odkazy na tuto směrnici.
Článek 14
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 23. května 2016. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 15
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 16
Určení
Tato směrnice je určena členským státům v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/62/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
σχετικά με την προστασία του ευρώ και άλλων νομισμάτων από την παραχάραξη και την κιβδηλεία μέσω του ποινικού δικαίου, και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥ του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 83 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ως το ενιαίο νόμισμα των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, το ευρώ έχει εξελιχθεί σε σημαντικό παράγοντα για την οικονομία της Ένωσης και την καθημερινότητα των πολιτών της. Ωστόσο, από την εισαγωγή του το 2002, ως νόμισμα που αποτελεί συνεχώς στόχο οργανωμένων εγκληματικών ομάδων, οι οποίες δραστηριοποιούνται στη παραχάραξη και την κιβδηλεία του χρήματος, η παραχάραξη και η κιβδηλεία του ευρώ έχει επιφέρει οικονομική ζημία ύψους τουλάχιστον 500 εκατ. EUR. Είναι προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά να αντιτίθεται και να διώκει ποινικά κάθε δραστηριότητα που είναι πιθανόν να διακυβεύσει τη γνησιότητα του ευρώ μέσω παραχάραξης και κιβδηλείας.
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σχετικά με τον ορισμό ποινικών αδικημάτων και κυρώσεων στον τομέα της παραχάραξης και κιβδηλείας του ευρώ και άλλων νομισμάτων. Εισάγει επίσης κοινές διατάξεις για την ενίσχυση της καταπολέμησης των εν λόγω αδικημάτων και τη βελτίωση της διερεύνησής τους και τη διασφάλιση καλύτερης συνεργασίας κατά της παραχάραξης και κιβδηλείας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «νόμισμα» νοούνται τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα που κυκλοφορούν νομίμως, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων ευρώ που κυκλοφορούν νομίμως δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 974/98·
β)
ως «νομικό πρόσωπο» νοείται κάθε οντότητα που έχει νομική προσωπικότητα βάσει του ισχύοντος δικαίου, πλην των κρατών ή άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου όταν ασκούν κρατική εξουσία και των οργανισμών δημοσίου διεθνούς δικαίου.
Άρθρο 3
Αδικήματα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι ακόλουθες ενέργειες θεωρούνται αξιόποινα ποινικά αδικήματα όταν διαπράττονται εκ προθέσεως:
α)
η απατηλή κατασκευή ή αλλοίωση νομίσματος, ανεξαρτήτως του χρησιμοποιηθέντος μέσου·
β)
η απατηλή θέση σε κυκλοφορία παραχαραγμένου νομίσματος·
γ)
η εισαγωγή, εξαγωγή, μεταφορά, αποδοχή ή προμήθεια παραχαραγμένου νομίσματος προκειμένου να τεθεί σε κυκλοφορία εν γνώσει της πλαστότητάς του·
δ)
η απατηλή κατασκευή, αποδοχή, προμήθεια ή κατοχή:
i)
εργαλείων, αντικειμένων, ηλεκτρονικών προγραμμάτων και δεδομένων, καθώς και λοιπών μέσων προορισμένων από τη φύση τους για την παραχάραξη ή αλλοίωση νομίσματος, ή
ii)
χαρακτηριστικών ασφαλείας, όπως ολογράμματα, υδατόσημα ή λοιπά συστατικά στοιχεία του νομίσματος, τα οποία χρησιμεύουν για την προστασία του από την παραχάραξη και την κιβδηλεία.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η συμπεριφορά που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ) είναι αξιόποινη και όταν αφορά τραπεζογραμμάτια ή κέρματα τα οποία κατασκευάζονται ή έχουν κατασκευαστεί με χρήση νόμιμων εγκαταστάσεων ή υλικού κατά παράβαση των δικαιωμάτων των αρμόδιων αρχών ή των προϋποθέσεων έκδοσης τραπεζογραμματίων ή κερμάτων.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η συμπεριφορά που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 είναι αξιόποινη και όταν αφορά τραπεζογραμμάτια και κέρματα που δεν έχουν ακόμη εκδοθεί αλλά προορίζονται για κυκλοφορία ως νόμιμο χρήμα.
Άρθρο 4
Ηθική αυτουργία, συνέργεια και απόπειρα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η ηθική αυτουργία ή η συνέργεια σε αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 3 συνιστούν ποινικό αδίκημα.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η απόπειρα τέλεσης αδικήματος που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) ή γ), στο άρθρο 3 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) συνιστά ποινικό αδίκημα.
Άρθρο 5
Κυρώσεις για φυσικά πρόσωπα
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι η αναφερόμενη στα άρθρα 3 και 4 συμπεριφορά τιμωρείται με αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ), τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) τιμωρείται με μέγιστη κύρωση που προβλέπει φυλάκιση.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) τιμωρείται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον οκτώ ετών.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) και στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σε σχέση με τη συμπεριφορά που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) τιμωρείται με μέγιστη ποινή φυλάκισης τουλάχιστον πέντε ετών.
5. Όσον αφορά το αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές κυρώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και ποινών φυλάκισης, εάν ο αποδέκτης παρέλαβε πλαστά νομίσματα εν αγνοία του αλλά τα διοχέτευσε εν γνώσει του ότι ήταν πλαστά.
Άρθρο 6
Ευθύνη νομικών προσώπων
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε τα νομικά πρόσωπα να υπέχουν ευθύνη για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 τα οποία τελεί για λογαριασμό τους, είτε ατομικώς είτε ως μέλος οργάνου τους, φυσικό πρόσωπο το οποίο κατέχει ιθύνουσα θέση εντός του νομικού προσώπου, με βάση:
α)
εξουσία εκπροσώπησης του νομικού προσώπου·
β)
εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου· ή
γ)
εξουσία άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ένα νομικό πρόσωπο να υπέχει ευθύνη όταν η ελλιπής εποπτεία ή ο ελλιπής έλεγχος από πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθιστά δυνατή τη διάπραξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 3 και 4 προς όφελος του εν λόγω νομικού προσώπου από πρόσωπο το οποίο τελεί υπό την εξουσία του.
3. Η κατά τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου ευθύνη του νομικού προσώπου δεν αποκλείει την ποινική δίωξη φυσικών προσώπων που είναι αυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί στα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4.
Άρθρο 7
Κυρώσεις για τα νομικά πρόσωπα
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε κάθε νομικό πρόσωπο που θεωρείται υπεύθυνο κατά την έννοια του άρθρου 6 να υπόκειται σε αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται ποινικής ή μη ποινικής φύσεως πρόστιμα και, ενδεχομένως, άλλες κυρώσεις, όπως:
α)
αποκλεισμός από πλεονεκτήματα ή ενισχύσεις του δημοσίου·
β)
μέτρα προσωρινής ή οριστικής απαγόρευσης της άσκησης εμπορικής δραστηριότητας·
γ)
θέση υπό δικαστική εποπτεία·
δ)
δικαστική εκκαθάριση·
ε)
προσωρινή ή οριστική διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την τέλεση του αδικήματος.
Άρθρο 8
Δικαιοδοσία
1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, εάν
α)
το αδίκημα έχει διαπραχθεί εν όλω ή εν μέρει στο έδαφός του· ή
β)
ο δράστης είναι υπήκοός του.
2. Κάθε κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα είναι το ευρώ λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 τα οποία διαπράττονται εκτός του εδάφους του, τουλάχιστον εάν έχουν σχέση με το ευρώ και εάν
α)
ο δράστης ευρίσκεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους και δεν έχει εκδοθεί· ή
β)
τα πλαστά τραπεζογραμμάτια ή τα κίβδηλα κέρματα του ευρώ που έχουν σχέση με το αδίκημα εντοπίστηκαν στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους.
Για τη δίωξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3, εφόσον έχουν σχέση με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), καθώς και της ηθικής αυτουργίας, συνέργειας και απόπειρας τέλεσης των εν λόγω αδικημάτων, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσει ότι η δικαιοδοσία του δεν υπόκειται στην προϋπόθεση ότι οι πράξεις συνιστούν ποινικά αδικήματα στον τόπο όπου διαπράχθηκαν.
Άρθρο 9
Ερευνητικά μέσα
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι στα άτομα, στις μονάδες ή στις υπηρεσίες με αρμοδιότητα διερεύνησης ή δίωξης των αναφερόμενων στα άρθρα 3 και 4 αδικημάτων διατίθενται αποτελεσματικά ερευνητικά μέσα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο οργανωμένο έγκλημα ή σε άλλες υποθέσεις σοβαρής εγκληματικότητας.
Άρθρο 10
Υποχρέωση διαβίβασης πλαστών τραπεζογραμματίων και κίβδηλων κερμάτων ευρώ για ανάλυση και εντοπισμό προϊόντων παραχάραξης και κιβδηλείας
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κατά τη διάρκεια ποινικής διαδικασίας να επιτρέπεται αμελλητί η εξέταση, από το εθνικό κέντρο ανάλυσης και το εθνικό κέντρο ανάλυσης κερμάτων, τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ, ύποπτων ως προϊόντων παραχάραξης ή κιβδηλείας για ανάλυση, ανίχνευση και εντοπισμό περαιτέρω προϊόντων παραχάραξης. Οι αρμόδιες αρχές διαβιβάζουν τα απαραίτητα δείγματα χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, και το αργότερο μόλις ληφθεί τελική απόφαση σχετικά με τις ποινικές διαδικασίες.
Άρθρο 11
Στατιστικές
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν, τουλάχιστον κάθε δύο έτη, δεδομένα στην Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, και τον αριθμό των ατόμων στα οποία ασκήθηκε δίωξη και καταδικάστηκαν για τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 3 και 4.
Άρθρο 12
Υποβολή εκθέσεων από την Επιτροπή και αναθεώρηση
Μέχρι τις 23 Μαΐου 2019 η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο τα κράτη μέλη έχουν λάβει τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Η έκθεση συνοδεύεται, εάν κρίνεται απαραίτητο, από νομοθετική πρόταση.
Άρθρο 13
Αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥ
Η απόφαση-πλαίσιο 2000/383/ΔΕΥ αντικαθίσταται όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών ως προς τις προθεσμίες μεταφοράς της απόφασης-πλαισίου 2000/383/ΔΕΥστο εθνικό δίκαιο.
Για τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την παρούσα οδηγία, οι παραπομπές στην απόφαση-πλαίσιο 2000/383/ΔΕΥ νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 14
Μεταφορά
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 23 Μαΐου 2016. Πάραυτα ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από ανάλογη παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών μέτρων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 15
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 16
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.