NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1306/2013
ze dne 17. prosince 2013
o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Účetního dvora,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů nazvané „Budoucnost SZP do roku 2020: Řešení problémů v oblasti potravin a přírodních zdrojů a územní problematiky“ se zabývá potenciálními úkoly, cíli a směry společné zemědělské politiky (SZP) po roce 2013. S ohledem na diskusi o tomto sdělení by SZP měla být s účinkem od 1. ledna 2014 reformována. Reforma by se měla týkat všech hlavních nástrojů SZP, včetně nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 (2). Ze zkušeností s prováděním uvedeného nařízení je zřejmé, že některé prvky mechanismu financování a sledování je třeba přizpůsobit. S ohledem na oblast působnosti reformy je vhodné nařízení (ES) č. 1290/2005 zrušit a nahradit je novým zněním. Reforma by také měla co nejvíce harmonizovat, zefektivnit a zjednodušit jeho ustanovení.
(2)
S cílem doplnit nebo pozměnit některé nepodstatné prvky tohoto nařízení by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“), pokud jde o akreditaci platebních agentur a koordinačních subjektů, povinnosti platebních agentur v souvislosti s veřejnou intervencí, jakož i o pravidla týkající se obsahu řídících a kontrolních povinností těchto agentur, o opatření, jež mají být financována ze souhrnného rozpočtu Evropské unie (dále jen „rozpočet Unie“) v rámci veřejné intervence a ocenění operací v souvislosti s veřejnou intervencí. Toto přenesení pravomoci by se mělo rovněž vztahovat na výjimky týkající se neoprávněnosti plateb, které platební agentury vyplatily příjemcům před prvním možným termínem nebo po posledním možném termínu platby a vyrovnání mezi výdaji a příjmy v rámci Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF) a Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV). Dále by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na metodu pro závazky a výplatu částek v případě, že k přijetí rozpočtu Unie nedojde do začátku rozpočtového roku nebo v případě, že částka předběžných závazků překračuje hranici stanovenou v čl. 170 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (3).
Následně by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na odklad měsíčních plateb vyplácených Komisí členským státům, pokud jde o výdaje v rámci EZZF a provádění podmínek vztahujících se na případy, kdy Komise přikročí ke snížení nebo pozastavení průběžných plateb vyplácených členským státům v rámci EZFRV. Dále by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na pozastavení měsíčních nebo průběžných plateb, pro které nebyly příslušné statistické informace zaslány včas, zvláštní povinnosti, které musejí členské státy dodržovat, pokud jde o kontroly, kritéria a metodiku provádění oprav v kontextu schvalování souladu a vymáhání dluhů. Dále by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na požadavky v souvislosti s celními režimy, odnětí podpory a sankce v případě nedodržení podmínek způsobilosti a závazků nebo jiných povinností vyplývajících z uplatňování právních předpisů v odvětví zemědělství. Podobně by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na tržní opatření, u kterých může Komise pozastavit měsíční platby, na pravidla týkající se jistot, fungování integrovaného administrativního a kontrolního systému a také na opatření vyňatá z kontroly operací. Obdobně by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na změnu hranice celkových příjmů či plateb, pod jejíž úrovní by obchodní dokumentace podniků neměla být podle tohoto nařízení běžně kontrolována, sankce uplatňované v rámci podmíněnosti, požadavky na kontrolu v odvětví vína a pravidla pro zachování stálých pastvin. Závěrem by se toto přenesení pravomoci mělo vztahovat na pravidla týkající se rozhodné skutečnosti a směnného kurzu uplatňovaných členskými státy, jež nepoužívají euro, opatření k ochraně uplatňování práva Unie v případech, kdy by mimořádné měnové postupy týkající se národní měny mohly jejich používání ohrozit, pokud jde o obsah společného rámce pro sledování a hodnocení opatření přijatých v rámci SZP a pokud jde o přechodná opatření.
Je zvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit souběžné, včasné a náležité předávání příslušných dokumentů Evropskému parlamentu a Radě.
(3)
SZP obsahuje různá opatření, včetně opatření pro rozvoj venkova. Je důležité zajistit jejich financování s cílem přispět k dosažení cílů SZP. Vzhledem k tomu, že tato opatření mají sice některé prvky společné, avšak v několika ohledech se přesto liší, měl by se na jejich financování vztahovat stejný soubor ustanovení. Tam, kde je to nutné by měla uvedená ustanovení umožnit různé postupy. Nařízením (ES) č. 1290/2005 byly zřízeny dva evropské zemědělské fondy, a to EZZF a EZFRD (dále jen „fondy“). Fondy by měly být zachovány.
(4)
Nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a ustanovení přijatá na jeho základě by se měly vztahovat na opatření stanovená tímto nařízením. Toto nařízení zejména obsahuje ustanovení týkající se sdíleného řízení s členskými státy podle zásad řádného finančního řízení, transparentnosti a nediskriminace, jakož i ustanovení o funkci akreditovaných subjektů, rozpočtové zásady, ustanovení, jež by měla být v rámci tohoto nařízení dodržována.
(5)
V zájmu zajištění soudržnosti postupů členských států a jednotného uplatňování ustanovení o vyšší moci by toto nařízení mělo ve vhodných případech umožňovat výjimky z případů vyšší moci a mimořádných okolností a stejně tak by mělo stanovit orientační seznam možných případů vyšší moci a mimořádných okolností, které mají být uznány příslušnými vnitrostátními orgány. Tyto orgány by měly rozhodnout o případech vyšší moci nebo mimořádných okolností individuálně na základě náležitých důkazů uplatňovat pojem vyšší moci v rámci právních předpisů Unie v oblasti zemědělství včetně judikatury Soudního dvora.
(6)
Výdaje SZP, včetně výdajů na rozvoj venkova, by měly být financovány z rozpočtu Unie prostřednictvím fondů buď přímo, nebo v rámci sdíleného řízení s členskými státy. Měl by být upřesněn druh opatření, která je možno z fondů financovat.
(7)
Je zapotřebí ustanovení týkajících se akreditace platebních agentur členskými státy, zavedení postupů umožňujících získat požadovaná prohlášení řídícího subjektu, ověřování systémů řízení a sledování, jakož i ověřování ročních účetních závěrek nezávislými subjekty. V zájmu zajištění transparentnosti vnitrostátních kontrol, zejména pokud jde o postupy schvalování a potvrzování a postupy provádění plateb, snížení administrativní a auditní zátěže útvarů Komise a členských států v případech, kdy je vyžadována akreditace každé jednotlivé platební agentury, je dále třeba omezit počet orgánů a subjektů, které jsou výkonem těchto funkcí pověřeny, s přihlédnutím k ústavním předpisům každého členského státu. Aby se však zabránilo vzniku zbytečných nákladů na reorganizaci, měly by členské státy mít možnost zachovat platební agentury, které akreditaci získaly před vstupem tohoto nařízení v platnost.
(8)
Pokud některý z členských států akredituje více než jednu platební agenturu, je nezbytné, aby určil jediný veřejný koordinační subjekt, který zajistí soudržnost řízení fondů, styk mezi Komisí a jednotlivými akreditovanými platebními agenturami a neprodlené poskytování informací o činnosti jednotlivých platebních agentur požadovaných Komisí. Veřejný koordinační subjekt by také měl přijímat a koordinovat opatření s cílem řešit veškeré nedostatky obecné povahy a informovat Komisi o následných krocích. Navíc by tento subjekt měl prosazovat a pokud možno zajistit jednotné používání společných pravidel a norem.
(9)
Pouze platební agentury, které byly akreditovány členskými státy, poskytují dostatečnou záruku, že před poskytnutím podpory Unie příjemcům byly provedeny nezbytné kontroly. Je proto nutné v tomto nařízení výslovně stanovit, že z rozpočtu Unie mohou být hrazeny pouze výdaje uskutečněné akreditovanými platebními agenturami.
(10)
S cílem pomoci příjemcům získat větší povědomí o vztahu mezi zemědělskými postupy a řízením zemědělských podniků na jedné straně a normami v oblasti životního prostředí, změny klimatu, dobrého zemědělského stavu půdy, bezpečnosti potravin, veřejného zdraví, zdraví zvířat a rostlin a dobrých životních podmínek zvířat na straně druhé je nezbytné, aby členské státy zřídily komplexní zemědělský poradenský systém poskytující poradenství příjemcům. Tímto zemědělským poradenským systémem by neměla být nijak dotčena povinnost a odpovědnost příjemců dodržovat uvedené normy. Členské státy by rovněž měly zajistit jasné oddělení poradenství od kontrol.
(11)
Zemědělský poradenský systém by se měl vztahovat alespoň na povinnosti na úrovni zemědělských podniků vyplývající z požadavků a norem, které tvoří oblast působnosti podmíněnosti. Tento systém by také měl zahrnovat požadavky, které je třeba dodržovat, pokud jde o zemědělské postupy, jež jsou příznivé pro klima a životní prostředí, a zachovávání zemědělských ploch podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (4), jakož i opatření na úrovni zemědělských podniků, která jsou stanovena v programech rozvoje venkova a jejichž cílem je modernizace zemědělských podniků, zvyšování konkurenceschopnosti, zapojení dalších odvětví, inovace a orientace na trh spolu s podporou podnikání.
Systém by se měl rovněž vztahovat i na požadavky uložené příjemcům členskými státy pro provádění konkrétních ustanovení směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (5) a pro provádění článku 55 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 (6), zejména s ohledem na požadavky dodržování obecných zásad integrované ochrany rostlin, jak je uvedena v článku 14 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/128/ES (7).
(12)
Účast v zemědělském poradenském systému by měla být pro příjemce dobrovolná. Možnost účastnit se tohoto systému by měli mít všichni příjemci, i zemědělci, kteří nedostávají podporu v rámci SZP. Členské státy by však měly mít možnost stanovit prioritní kritéria. Vzhledem k povaze systému je vhodné, aby s informacemi získanými v rámci výkonu poradenské činnosti bylo zacházeno jako s důvěrnými informacemi, s výjimkou případu vážného porušení právních předpisů Unie nebo vnitrostátních právních předpisů. Aby byla zajištěna účinnost systému, měli by být poradci řádně kvalifikováni a pravidelně školeni.
(13)
Pokud jde o EZZF, finanční prostředky na úhradu výdajů uskutečněných akreditovanými platebními agenturami, by měla Komise členským státům poskytovat formou následné úhrady na základě vyúčtování výdajů uskutečněných těmito agenturami. Než bude následná úhrada formou měsíčních plateb provedena, měly by členské státy mobilizovat nezbytné prostředky na základě potřeb svých akreditovaných platebních agentur. Správní náklady a náklady na zaměstnance, které vzniknou členským státům a příjemcům zapojeným do provádění SZP, by měli tyto státy a příjemci nést sami
(14)
Díky využívání agrometeorologického systému a získávání a zkvalitňování družicových snímků by Komise měla mít k dispozici zejména prostředky sloužící k řízení zemědělských trhů, ke snazšímu sledování zemědělských výdajů a ke sledování zemědělských zdrojů ve střednědobém a dlouhodobém horizontu. S ohledem na zkušenosti s uplatňováním nařízení Rady (ES) č. 165/94 (8) by též některá jeho ustanovení měla být začleněna do tohoto nařízení, a nařízení (ES) č. 165/94 by tedy mělo být zrušeno.
(15)
V souvislosti s dodržováním rozpočtové kázně je nezbytné vymezit roční strop výdajů financovaných z EZZF, přičemž je třeba vzít v úvahu maximální částky stanovené pro tento fond podle víceletého finančního rámce stanoveného nařízením Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 (9).
(16)
Rozpočtová kázeň rovněž vyžaduje, aby byl roční strop výdajů financovaných z EZZF dodržován za všech okolností a ve všech etapách rozpočtového procesu a plnění rozpočtu. Proto je nezbytné, aby byl vnitrostátní strop přímých plateb pro jednotlivé členské státy stanovený v nařízení (EU) č. 1307/2013 pokládán za finanční strop těchto přímých plateb pro dotyčný členský stát a aby následná úhrada těchto plateb tento strop nepřekročila. Rozpočtová kázeň rovněž vyžaduje, aby veškeré akty v rámci SZP navrhované Komisí nebo přijaté Unií nebo Komisí a financované z EZZF dodržely roční strop výdajů financovaných z tohoto fondu.
(17)
S cílem zajistit, aby částky určené k financování SZP byly v souladu s ročními stropy, je třeba zachovat finanční mechanismus podle nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (10), kterým je upravena výše přímé podpory. Pokud Evropský parlament a Rada nestanoví tyto úpravy před 30. červnem kalendářního roku, pro který platí, měly by být tyto úpravy stanovené Komisí.
(18)
Aby bylo možné poskytnout zemědělskému odvětví podporu v případě závažných krizí s dopadem na zemědělskou produkci či distribuci, měla by být vytvořena rezerva pro případ krizí tak, že by se na začátku každého roku uplatnilo snížení na přímé platby prostřednictvím mechanismu finanční kázně.
(19)
Podle čl. 169 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 mohou být prostředky nepřidělené na závazky týkající se opatření uvedených v čl. 4 odst. 1 tohoto nařízení přeneseny pouze do následujícího rozpočtového roku a takto přenesené prostředky lze použít pouze k dodatečným platbám konečným příjemcům, jimž byly v předchozím rozpočtovém roce upraveny přímé platby podle článku 25 tohoto nařízení. Takový přenos prostředků do následujícího rozpočtového roku by pro vnitrostátní správní orgány znamenal dvojí vyplácení podpory příjemcům přímých plateb v jednom rozpočtovém roce: na jedné straně by to byly platby z nevyužité, přenesené částky získané v důsledku uplatnění mechanismu finanční kázně zemědělcům, na něž se v předchozím rozpočtovém roce tento mechanismus vztahoval, a na druhé straně by se vyplácely přímé platby v rozpočtovém roce N zemědělcům, kteří o ně zažádali. Aby se zabránilo vzniku přílišné administrativní zátěže pro vnitrostátní správní orgány, měla by být stanovena výjimka z čl. 169 odst. 3 čtvrtého pododstavce nařízení (EU, Euratom) č. 966/2015 umožňující těmto orgánům využít částku přenášenou do finančního roku N ve prospěch zemědělců, na něž se vztahuje mechanismus finanční kázně v roce N, namísto zemědělců, na něž se tento mechanismus vztahoval v roce N-1.
(20)
Opatřeními přijatými za účelem stanovení finančního příspěvku z fondů za účelem výpočtu finančních stropů, nejsou dotčeny pravomoci rozpočtového orgánu určeného Smlouvou o fungování EU. Tato opatření by proto měla být založena na referenčních částkách stanovených v souladu s interinstitucionální dohodou mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí ze dne 19. listopadu 2013 o rozpočtové kázni, o spolupráci v rozpočtových záležitostech a o řádném finančním řízení a nařízením (EU, Euratom) č. 1311/2013.
(21)
Rozpočtová kázeň vyžaduje rovněž průběžné posuzování rozpočtové situace ve střednědobém výhledu. Proto by Komise při předkládání návrhu rozpočtu na daný rok měla předložit své prognózy a analýzy Evropskému parlamentu a Radě a případně navrhnout vhodná opatření. Dále by Komise měla v plném rozsahu a neustále využívat svých řídících pravomocí s cílem zajistit dodržování ročního stropu a měla by případně Evropskému parlamentu a Radě nebo Radě navrhnout vhodná opatření pro nápravu rozpočtové situace. Neumožní-li na konci některého z rozpočtových roků žádosti o následnou úhradu předložené členskými státy dodržet roční strop, měla by mít Komise možnost přijmout opatření, která umožní prozatímní rozdělení dostupných rozpočtových prostředků mezi členské státy úměrně k jejich dosud nevyřízeným žádostem o následnou úhradu a rovněž dodržení stropu stanoveného pro daný rok. Platby pro daný rok by měly být zaúčtovány v následujícím rozpočtovém roce a s konečnou platností by měla být stanovena celková výše financování Unií pro jednotlivé členské státy, jakož i vyrovnání mezi členskými státy, aby se zajistilo dodržení stanovené částky.
(22)
Komise by měla v průběhu plnění rozpočtu používat systém včasného varování a sledování zemědělských výdajů na měsíčním základě, aby mohla v případě rizika překročení ročního stropu co nejdříve přijmout vhodná opatření v rámci řídících pravomocí, které jí jsou svěřeny, a aby mohla, pokud by se tato opatření ukázala nedostatečnými, navrhnout jiná opatření. Pravidelná zpráva Komise Evropskému parlamentu a Radě by měla srovnávat vývoj dosavadních uskutečněných výdajů s profily a posoudit předpokládané plnění ve zbytku rozpočtového roku.
(23)
Směnný kurz, který Komise používá při vypracovávání rozpočtových dokumentů, by měl vycházet z nejnovějších dostupných informací s ohledem na dobu, která uplyne od vypracování dokumentů do jejich předložení Komisí.
(24)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (11) stanoví pravidla pro finanční podporu z fondů, na něž se uvedené nařízení vztahuje, včetně EZFRV. Tato pravidla by se měla vztahovat rovněž na způsobilost výdajů, finančního řízení a řídicích a kontrolních systémů. Pokud jde o finanční řízení EZFRV, měl by být z důvodu právní jistoty a soudržnosti mezi fondy, na které se vztahuje toto nařízení, učiněn odkaz na příslušná ustanovení nařízení (EU) č. 1303/2013, která se týkají rozpočtových závazků, platebních lhůt a zrušení závazků.
(25)
Programy rozvoje venkova jsou financovány z rozpočtu Unie na základě závazků vyplácených v ročních splátkách. Členské státy by měly mít vyčleněné prostředky Unie k dispozici již od počátku provádění programů. Je tedy nezbytné zavést vhodně omezený systém předběžného financování s cílem zajistit pravidelný tok prostředků, který umožní, že platby budou příjemcům v rámci programů uskutečňovány v patřičnou dobu.
(26)
Bez ohledu na předběžné financování by měly být jasně odlišeny platby akreditovaným platebním agenturám prováděné Komisí. Měly by být stanoveny průběžné platby a platby zůstatku i podrobná pravidla pro jejich provádění. Pravidlo automatického zrušení závazků by mělo přispívat ke zrychlení provádění programů a k řádnému finančnímu řízení. Pravidla týkající se vnitrostátních rámců členských států s regionálními programy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (12) rovněž poskytují členským státům nástroj pro zajištění provádění programů a řádného finančního řízení.
(27)
Podpora Unie by měla být příjemcům vyplácena včas, aby ji mohli účinně využít. Nedodržování lhůt pro provedení platby stanovených v právu Unie členskými státy by mohlo příjemcům způsobit vážné problémy a ohrozit roční rozpočtový proces Unie. Proto by měly být z financování Unií vyloučeny výdaje, při jejichž uskutečnění nebyly lhůty pro platby dodrženy. Tato zásada proporcionality stanovená v nařízení (ES) č. 1290/2005 by měla být zachována a měla by se vztahovat na fondy. Aby byla zásada proporcionality splněna, měla by mít Komise možnost stanovit výjimky z tohoto obecného pravidla.
(28)
Nařízení (ES) č. 1290/2005 stanoví snížení a pozastavení měsíčních nebo průběžných plateb pro fondy. I přes poměrně širokou formulaci těchto ustanovení se v praxi tato ustanovení používají v podstatě ke snižování plateb za nedodržení lhůt pro platby, stropů a podobných „účetních problémů“, které lze jednoduše zjistit z výkazů výdajů. Uvedená ustanovení umožňují snížení a pozastavení plateb rovněž v případě závažných a přetrvávajících nedostatků ve vnitrostátních kontrolních systémech. Provedení snížení či pozastavení však podléhá spíše omezujícím věcným podmínkám a je pro ně stanoven zvláštní dvoufázový postup. Evropský parlament a Rada opakovaně žádaly Komisi, aby pozastavila platby členským státům, které nedodržují pravidla. Z tohoto důvodu je nezbytné vyjasnit systém snížení a pozastavení stanovený v nařízení (ES) č. 1290/2005 a sloučit pravidla týkající se snížení a pozastavení plateb pro fondy do jediného článku. Systém snížení plateb z důvodu „účetních problémů“ by měl být v souladu se stávající správní praxí zachován. Možnost snížení nebo pozastavení plateb v případě závažných a přetrvávajících nedostatků ve vnitrostátních kontrolních systémech by měla být posílena, aby Komise mohla urychleně pozastavit platby v případě, že jsou zjištěny závažné nedostatky. Taková možnost by rovněž měla být rozšířena o případy nedbalosti v systému pro zpětné získání neoprávněných plateb.
(29)
Podle právních předpisů v odvětví zemědělství mají členské státy v konkrétních lhůtách zasílat informace o počtu prováděných kontrol a jejich výsledcích. Tyto kontrolní statistiky se používají k určování míry chybovosti na úrovni členských států a obecněji pro účely kontroly řízení fondů. Kontrolní statistiky jsou pro Komisi důležitým zdrojem informací, který ji umožňuje zjistit, zda jsou fondy řízeny správně, a jsou zásadním prvkem ročních prohlášení o věrohodnosti. Vzhledem k zásadní povaze těchto kontrolních statistik a s cílem zajistit, aby členské státy dodržely povinnost zasílat je včas, je nezbytné stanovit odrazující prostředek proti pozdnímu poskytování požadovaných údajů, a to způsobem přiměřeným rozsahu neposkytnutí údajů. Proto by mělo být stanoveno, že Komise může pozastavit část měsíčních nebo průběžných plateb, pro které nebyly včas zaslány příslušné statistické informace.
(30)
Aby bylo možné opětovně použít prostředky z fondů, je zapotřebí stanovit pravidla pro přidělování konkrétních částek. Seznam uvedený v nařízení (ES) č. 1290/2005 by měl být doplněn o částky týkající se pozdních plateb a účetních závěrek, pokud jde o výdaje v rámci EZZF. Nařízení Rady (EHS) č. 352/78 (13) rovněž stanovilo pravidla o určení částek plynoucích z propadlých jistot. Tato ustanovení je třeba harmonizovat a sloučit se stávajícími ustanoveními o účelově vázaných příjmech. Nařízení (EHS) č. 352/78 by proto mělo být zrušeno.
(31)
Nařízení Rady (ES) č. 814/2000 (14) a jeho prováděcí pravidla vymezují informační opatření týkající se SZP, která lze financovat podle čl. 5 písm. c) nařízení (ES) č. 1290/2005. Nařízení (ES) č. 814/2000 obsahuje seznam těchto opatření a jejich cíle a stanoví pravidla jejich financování a provádění odpovídajících projektů. Od přijetí uvedeného nařízení byla nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012 přijata pravidla, pokud jde o granty a veřejné zakázky. Tato pravidla by se měla rovněž vztahovat na informační opatření v rámci SZP. Z důvodu zjednodušení a zajištění soudržnosti by nařízení (ES) č. 814/2000 mělo být zrušeno, přičemž současně by měla být zachována zvláštní ustanovení týkající se cílů a druhů financovaných opatření. Tato opatření by měla také zohlednit potřebu zajistit účinnější komunikaci s veřejností a větší soulad mezi komunikačními činnostmi prováděnými z podnětu Komise, jakož i potřebu efektivního informování o politických prioritách Unie. Proto by se měla vztahovat rovněž na informační opatření týkající se SZP v rámci komunikační činnosti uvedené ve sdělení Komise: Rozpočet - Evropa 2020 (dále jen „sdělení Komise o rozpočtu pro Evropu 2020“) - část II: Politické informační listy.
(32)
Financování opatření a akcí v rámci SZP bude částečně probíhat v rámci sdíleného řízení. Aby bylo zajištěno řádné řízení finančních prostředků Unie, měla by Komise provádět kontrolu řízení fondů orgány členských států, které jsou pověřeny prováděním plateb. Je třeba vymezit povahu kontrol, které má Komise provádět, upřesnit podmínky, za jakých může převzít odpovědnost za plnění rozpočtu, a objasnit povinnost spolupracovat, kterou mají členské státy.
(33)
Aby mohla Komise plnit svou povinnost ověřovat zavedení a řádné fungování systémů pro řízení a kontrolu výdajů Unie v členských státech a aniž jsou dotčeny kontroly prováděné členskými státy, je třeba stanovit zavedení kontrol osobami pověřenými Komisí, které by měly mít možnost požádat členské státy o pomoc při výkonu své práce.
(34)
Pro získávání informací, které mají být předány Komisi, je třeba v co nejširším rozsahu používat informační technologie. Komise by při provádění kontrol měla mít neomezený a bezprostřední přístup k informacím týkajícím se výdajů, a to jak v papírové, tak v elektronické podobě.
(35)
Pro vytvoření finanční vazby mezi akreditovanými platebními agenturami a rozpočtem Unie by Komise měla každoročně schvalovat účetní závěrky těchto platebních agentur (finanční schvalování účetních závěrek). Rozhodnutí o schválení účetní závěrky by se mělo týkat úplnosti, přesnosti a věcné správnosti předkládaných účtů, nikoliv však souladu výdajů s právem Unie.
(36)
Za plnění rozpočtu Evropské unie v souladu s článkem 317 Smlouvy o fungování EU odpovídá Komise ve spolupráci s členskými státy. Komise je zmocněna prostřednictvím prováděcích aktů rozhodovat o tom, zda členské státy vynaložily výdaje v souladu s právem Unie. Členské státy by měly mít právo odůvodnit svá rozhodnutí o provedení plateb a v případě neshody mezi nimi a Komisí využít dohodovací řízení. Aby byly členským státům poskytnuty právní a finanční záruky, pokud jde o výdaje uskutečněné v minulosti, je třeba stanovit maximální lhůtu, ve které může Komise rozhodnout o konkrétních finančních důsledcích nesplnění povinností. Postup pro schvalování souladu by s ohledem na EZFRV měl být v souladu s ustanoveními o finančních opravách prováděných Komisí, jak je stanoveno v části 2 nařízení (EU) č. 1303/2013.
(37)
Pokud jde o EZZF, částky získané zpět by měly být vráceny do fondu, jedná-li se o výdaje, jež nejsou v souladu s právem Unie a na něž neexistovalo žádné právo. S cílem poskytnout dostatek času pro všechny nezbytné správní postupy, včetně vnitřních kontrol, by členské státy měly vrácení prostředků vyžádat u příjemce do 18 měsíců poté, co byla schválena kontrolní zpráva nebo podobný doklad konstatující, že došlo k nesrovnalosti, a případně ji obdržela platební agentura či subjekt odpovědný za zpětné získání. Je třeba stanovit systém finanční odpovědnosti v případě, že dojde k nesrovnalostem a zpět není získána celá částka. K tomuto účelu je vhodné stanovit postup umožňující Komisi chránit zájmy rozpočtu Unie přijetím rozhodnutí o tom, že dotyčnému členskému státu budou částečně připsány k tíži částky, k jejichž ztrátě došlo z důvodu nesrovnalostí a jež nebyly získány zpět v přiměřené lhůtě. V některých případech nedbalosti ze strany členského státu lze rovněž připsat dotyčnému členskému státu k tíži částku v plné výši. Aniž jsou dotčeny povinnosti, které mají členské státy splňovat podle svých vnitrostátních postupů, je nicméně vhodné, aby finanční zátěž byla spravedlivě rozdělena mezi Unii a členské státy. Stejná pravidla by měla platit pro EZFRV, avšak s požadavkem, že částky zpětně získané nebo zrušené v důsledku nesrovnalostí by měly zůstat k dispozici pro schválené programy rozvoje venkova v daném členském státě vzhledem k tomu, že byly tomuto státu přiděleny. Je rovněž třeba stanovit oznamovací povinnost členských států.
(38)
Postupy zpětného získávání prostředků použité členskými státy mohou mít za následek zpoždění zpětného získání prostředků o několik let, a to bez jakékoli záruky jejich úspěšného dokončení. Náklady na tyto postupy mohou být také neúměrné vzhledem k částkám, které již byly nebo ještě mohou být získány. Členské státy by proto měly mít v určitých případech možnost postup zpětného získání prostředků zastavit.
(39)
Aby byly chráněny finanční zájmy rozpočtu Unie, měly by členské státy přijmout opatření s cílem ověřit, že operace financované z fondů opravdu probíhají a že jsou řádně prováděny. Členské státy by rovněž měly předcházet veškerým nesrovnalostem nebo nesplnění povinností ze strany příjemců a tyto nesrovnalosti a nesplnění povinností odhalovat a účinně je řešit. Za tímto účelem by se mělo použít nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2988/95 (15). V případě porušení právních předpisů v odvětví zemědělství, kdy právními akty Unie nebyla stanovena prováděcí pravidla týkající se správních sankcí, by členské státy měly uložit vnitrostátní sankce, jež by měly být účinné, odrazující a přiměřené.
(40)
Mělo by se zabránit situaci, aby v rámci SZP byly financovány činnosti, v jejichž důsledku vznikají dodatečné náklady v jiných oblastech politiky souhrnného rozpočtu Evropské unie, jako je především životní prostředí a veřejné zdraví. Kromě toho by zavedení nových systémů plateb a souvisejících systémů sledování a sankcí nemělo vést k dalším zbytečným a komplikovaným správním postupům a byrokracii.
(41)
Pravidla týkající se obecných zásad pro kontroly, odnětí neoprávněných plateb a uložení sankcí jsou obsažena v různých nařízeních pro odvětví zemědělství. Tato pravidla by měla být spojena do stejného právního rámce na horizontální úrovni. Měla by se týkat povinností členských států, pokud jde o správní kontroly a kontroly na místě, jež mají ověřit, zda jsou plněna ustanovení v souvislosti s opatřeními SZP a mají se vztahovat na pravidla pro zpětné získání a snížení podpory a vyloučení z této podpory. Rovněž je třeba stanovit pravidla pro kontrolu povinností, které nemusejí nutně souviset s výplatou podpory.
(42)
Různá ustanovení právních předpisů v odvětví zemědělství vyžadují složení jistoty, která zaručí vyplacení splatné částky v případě nesplnění povinnosti. S cílem posílit rámec jistot by se na všechna tato ustanovení mělo vztahovat jedno horizontální pravidlo.
(43)
Členské státy by měly zřídit a používat integrovaný administrativní a kontrolní systém (dále jen „integrovaný systém“) pro některé platby stanovené v nařízení (EU) č. 1307/2013 a v nařízení (EU) č. 1305/2013. S cílem zlepšit účinnost a sledování podpory Unie by členské státy měly být oprávněny využívat tento integrovaný systém rovněž pro ostatní režimy podpory Unie.
(44)
Je třeba zachovat hlavní prvky tohoto integrovaného systému, zejména ustanovení týkající se počítačové databáze, systému identifikace zemědělských pozemků, žádostí o podporu nebo požadovaných plateb a systému identifikace a evidence platebních nároků, a zároveň by se měl zohlednit vývoj politiky, zejména zavedením plateb pro zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí a ekologický přínos krajinných prvků. S cílem snížit administrativní zátěž a zajistit účinné a účelné kontroly by členské státy při vytváření těchto systémů měly vhodně využít technologických prostředků.
(45)
Při stanovování určité referenční úrovně v systémech identifikace zemědělských pozemků, aby mohly být zachyceny plochy využívané v ekologickém zájmu, by členské státy měly mít možnost zohlednit konkrétní informace, které mohou být od zemědělců vyžadovány při podávání žádostí o podporu pro roky 2015 až 2017, jako je určení takových krajinných prvků či jiných oblastí, které mohou být považovány za plochy využívané v ekologickém zájmu, a případně informace o velikosti těchto prvků a jiných oblastí.
(46)
Příslušné vnitrostátní orgány by příjemcům měly poskytovat platby stanovené v režimech podpor Unie, na které se vztahuje integrovaný systém, v plné výši, s výhradou snížení stanovených v tomto nařízení, a ve stanovených lhůtách. V zájmu zvýšení pružnosti řízení přímých plateb by členské státy měly mít možnost poskytovat přímé platby, na které se vztahuje integrovaný systém, až ve dvou splátkách za rok.
(47)
Kontrola obchodní dokumentace podniků, které přijímají nebo provádějí platby, může být velmi účinným prostředkem kontroly operací tvořících součást systému financování z EZZF. Ustanovení o kontrole obchodní dokumentace jsou uvedena v nařízení Rady (ES) č. 485/2008 (16). Tato kontrola doplňuje ostatní kontroly již prováděné členskými státy. Uvedeným nařízením navíc nejsou dotčeny vnitrostátní předpisy týkající se kontroly, které jsou širší než ustanovení tohoto nařízení.
(48)
Podle nařízení (ES) č. 485/2008 by členské státy měly přijímat opatření nezbytná k zajištění účinné ochrany finančních zájmů rozpočtu Unie, a zejména ke kontrole skutečného a řádného provádění operací financovaných z EZZF. V zájmu srozumitelnosti a přehlednosti je třeba příslušná ustanovení začlenit do stejného aktu. Nařízení (ES) č. 485/2008 by tedy mělo být zrušeno.
(49)
Dokumenty, na jejichž základě se dotyčná kontrola uskutečňuje, by měly být určeny tak, aby bylo možné provést úplnou kontrolu. Podniky, které mají být kontrolovány, by měly být vybrány s ohledem na povahu operací prováděných v rámci jejich odpovědnosti a na rozdělení podniků přijímajících nebo provádějících platby podle odvětví a podle jejich finančního významu v systému financování z EZZF.
(50)
Je třeba vymezit pravomoci úředníků pověřených prováděním kontrol, jakož i povinnost podniků zpřístupnit jim po určitou dobu obchodní dokumentaci a podávat jim informace, které si vyžádají. Mělo by být možné, aby byla obchodní dokumentace v některých případech zabavena.
(51)
S ohledem na mezinárodní strukturu obchodu se zemědělskými produkty a v zájmu fungování vnitřního trhu je nezbytné organizovat spolupráci mezi členskými státy. Je rovněž nutné vytvořit na úrovni Unie centralizovaný dokumentační systém týkající se podniků, které přijímají nebo provádějící platby a které jsou usazeny ve třetích zemích.
(52)
Za přijetí programů kontroly odpovídají členské státy; tyto programy musejí být oznámeny Komisi, aby mohla provádět dohled a vykonávat koordinační úlohu s cílem zajistit, že tyto programy jsou přijímány na základě vhodných kritérií, a zaručit, že kontrola se zaměří na odvětví nebo podniky, u nichž je vysoké riziko podvodu. Je nezbytné, aby v každém členském státě byl sledováním kontroly obchodní dokumentace stanovené v tomto nařízení nebo koordinací této kontroly pověřen zvláštní orgán. Tyto zvláštní orgány by měly být provozovány nezávisle na orgánech provádějících kontroly před úhradou plateb. Na informace získané v průběhu těchto kontrol by se mělo vztahovat služební tajemství.
(53)
Nařízení Rady (ES) č. 1782/2003 (17), které bylo nahrazeno nařízením (ES) č. 73/2009, zavedlo zásadu, že platba příjemcům některých podpor v rámci SZP v plné výši by měla být spojena s dodržováním pravidel týkajících se hospodaření s půdou, zemědělské produkce a zemědělské činnosti. Tato zásada byla následně zohledněna v nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (18) a nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (19).
V rámci tohoto systému „podmíněnosti“ mají členské státy uložit sankce ve formě částečného nebo úplného snížení nebo vyloučení z podpory obdržené v rámci SZP.
(54)
Systém podmíněnosti začleňuje do SZP základní normy pro životní prostředí, změnu klimatu, dobrý zemědělský a environmentální stav půdy, veřejné zdraví, zdraví zvířat a rostlin a dobré životní podmínky zvířat. Cílem podmíněnosti je přispět k rozvoji udržitelného zemědělství zvyšováním povědomí příjemců o tom, že uvedené základní normy je třeba dodržovat. Cílem je rovněž přispět k tomu, aby SZP více naplňovala očekávání společnosti tím, že se zlepší soudržnost s politikami životního prostředí, veřejného zdraví, zdraví zvířat a rostlin a dobrých životních podmínek zvířat. Systém podmíněnosti tvoří nedílnou součást SZP, a měl by proto být zachován. Jeho oblast působnosti, kterou prozatím tvoří samostatné seznamy povinných požadavků na hospodaření a norem dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy, by však měla být zefektivněna, aby byla zajištěna soudržnost a větší viditelnost systému podmíněnosti. Za tímto účelem by uvedené požadavky a normy měly být uvedeny v jediném seznamu a roztříděny podle oblastí a problematiky. Zkušenosti také ukazují, že řada požadavků z oblasti působnosti podmíněnosti není dostatečně relevantní pro zemědělskou činnost nebo plochu zemědělského podniku nebo se týká spíše vnitrostátních orgánů než příjemců. Proto je v tomto ohledu třeba oblast působnosti systému podmíněnosti upravit. Dále je třeba upravit zachování stálých pastvin v letech 2015 a 2016.
(55)
Je třeba, aby členské státy plně provedly povinné požadavky na hospodaření, aby mohly být uplatňovány na úrovni zemědělských podniků a aby zajistily nezbytné rovné zacházení se zemědělci.
(56)
Podle článku 22 směrnice 2000/60/ES se dne 23. prosince 2013 zrušuje směrnice Rady 80/68/EHS (20). S cílem zachovat stejná pravidla v rámci podmíněnosti týkající se ochrany podzemních vod, jako ta obsažená ve směrnici 80/68/EHS v poslední den její platnosti, je vhodné upravit oblast působnosti podmíněnosti a vymezit normu dobrého zemědělského a environmentálního stavu zahrnující požadavky článků 4 a 5 uvedené směrnice.
(57)
Systém podmíněnosti znamená pro příjemce i vnitrostátní správy určitá administrativní omezení, neboť je třeba zajistit vedení záznamů, provádět kontroly a případně ukládat sankce. Tyto sankce by měly být přiměřené, účinné a odrazující. Neměly by jimi být dotčeny jiné sankce stanovené jinými ustanoveními právních předpisů Unie nebo vnitrostátních právních předpisů. Z důvodu soudržnosti je vhodné sloučit příslušná ustanovení Unie do jednoho právního nástroje. V případě zemědělců, kteří se účastní režimu pro malé zemědělce uvedeného v hlavě V nařízení (EU) č. 1307/2013, lze mít za to, že úsilí, které je třeba v rámci systému podmíněnosti vynaložit, převyšuje výhody, které účast těchto zemědělců v uvedeném systému přináší. Z důvodu zjednodušení by se proto na tyto zemědělce neměla podmíněnost vztahovat, zejména pak její kontrolní systém a riziko sankcí v rámci podmíněnosti. Touto výjimkou by však neměla být dotčena povinnost dodržovat platná ustanovení odvětvových právních předpisů nebo možnost kontroly a uložení sankcí podle těchto právních předpisů.
(58)
Nařízení (ES) č. 1782/2003 zavedlo rámec norem dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy, podle něhož mají členské státy přijmout vnitrostátní normy s ohledem na zvláštní charakteristiky dotyčných oblastí, včetně půdních a klimatických podmínek, stávajících způsobů hospodaření (využití půdy, střídání plodin, zemědělské postupy) a struktury zemědělských podniků. Cílem těchto norem dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy je přispět k zamezení erozi půdy, zachování úrovně organických složek půdy a struktury půdy, zajištění minimální úrovně udržování, zamezení poškozování stanovišť a ochraně vody a hospodaření s ní. Širší oblast působnosti systému podmíněnosti podle tohoto nařízení by proto měla zahrnovat rámec, v jehož mezích členské státy mají přijmout vnitrostátní normy dobrého zemědělského a environmentálního stavu. Rámec Unie by také měl zahrnovat pravidla v zájmu lepšího řešení otázek týkajících se vod, půdy, zásoby uhlíku, biologické rozmanitosti a krajiny, a rovněž minimální úrovně udržování půdy.
(59)
Příjemci by měli jasně rozumět svým povinnostem, které mají dodržovat, pokud jde o pravidla týkající se podmíněnosti. Za tímto účelem by členské státy měly veškeré požadavky a normy, které tvoří součást těchto pravidel, sdělovat vyčerpávajícím, srozumitelným a jasným způsobem, pokud možno i elektronickou cestou.
(60)
Účinné provádění podmíněnosti vyžaduje ověření, zda příjemci plní povinnosti. Pokud se členský stát rozhodne pro možnost neuplatnit snížení plateb či vyloučení z plateb v případě, že příslušná částka činí méně než 100 EUR, měl by příslušný kontrolní orgán v následujícím roce u vzorku příjemců ověřit, zda byly nedostatky v dodržování požadavků odstraněny.
(61)
Aby byla zajištěna harmonická spolupráce mezi Komisí a členskými státy v oblasti financování výdajů SZP, a zejména aby bylo Komisi umožněno sledovat finanční řízení členských států a schvalovat účetní závěrky akreditovaných platebních agentur, je nezbytné, aby členské státy Komisi sdělovaly některé informace nebo aby je pro její potřebu uchovávaly.
(62)
Pro účely sestavování údajů, které mají být zaslány Komisi, a s cílem umožnit Komisi úplný a okamžitý přístup k údajům o výdajích v papírové i elektronické podobě je třeba stanovit vhodná pravidla pro sdělování a předávání údajů, jakož i pravidla týkající se lhůt.
(63)
Vzhledem k tomu, že v rámci uplatňování vnitrostátních kontrolních systémů a systémů schvalování souladu může dojít ke sdělení osobních údajů nebo obchodních tajemství, měly by členské státy a Komise zajistit důvěrnost informací obdržených v této souvislosti.
(64)
Aby bylo zajištěno řádné finanční řízení rozpočtu Unie a spravedlivé zacházení s členskými státy a příjemci, je nezbytné stanovit pravidla týkající se používání eura.
(65)
V průběhu období, v němž se provádí určitá operace, se může měnit směnný kurz eura vůči národní měně. Proto by se směnný kurz použitelný pro dotyčné částky měl určit s ohledem na skutečnost, jejímž prostřednictvím je dosahováno hospodářského účelu operace. Je třeba použít směnný kurz platný v den, kdy tato skutečnost nastala. Tuto rozhodnou skutečnost je nezbytné upřesnit nebo upustit od jejího uplatnění, a to na základě určitých kritérií a zejména s ohledem na rychlost dopadů měnových pohybů. Tato pravidla jsou stanovena v nařízení Rady (ES) č. 2799/98 (21) a doplňují podobná ustanovení nařízení (ES) č. 1290/2005. V zájmu srozumitelnosti a přehlednosti by příslušná ustanovení měla být začleněna do stejného aktu a nařízení (ES) č. 2799/98 by tedy mělo být zrušeno.
(66)
Je třeba stanovit zvláštní pravidla pro řešení mimořádných měnových situací, které v Unii nebo na světovém trhu nastanou a vyžadují okamžitou reakci, aby se zajistilo, že opatření přijatá v rámci SZP bude účinně fungovat.
(67)
Členské státy, které nepřijaly euro, by měly mít možnost provádět platby na výdaje vzniklé na základě právních předpisů v oblasti SZP v eurech, spíše než v národní měně. Jsou zapotřebí zvláštní pravidla, aby se zajistilo, že tato možnost nepřinese stranám, které provádějí nebo přijímají platby, žádnou neoprávněnou výhodu.
(68)
Každé opatření v rámci SZP by mělo podléhat sledování a hodnocení s cílem zlepšit jeho kvalitu a prokázat jeho výsledky. V této souvislosti by Komise měla určit seznam ukazatelů a posuzovat výsledky SZP z hlediska cílů politiky, kterými jsou životaschopná produkce potravin, udržitelné hospodaření s přírodními zdroji a opatření v oblasti klimatu a vyvážený územní rozvoj. Zejména při posuzování výsledků SZP v oblasti plnění cíle životaschopné produkce potravin by měly být zohledněny všechny příslušné faktory, včetně vývoje cen vstupů. Komise by měla zavést rámec pro společný systém sledování a hodnocení, který mimo jiné zajistí, že příslušné údaje, včetně informací z členských států, budou k dispozici včas. Přitom by Komise měla zohlednit potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů. Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů - Rozpočet - Evropa 2020 - část II mimo jiné uvádí, že výdaje související s oblastí klimatu by v celkovém rozpočtu Unie měly být zvýšeny alespoň na 20 %, i díky příspěvkům z různých politik. Komise by proto měla být schopna posoudit dopad podpory Unie v rámci SZP na cíle v oblasti klimatu.
(69)
Použije se právo Unie týkající se ochrany osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a volného pohybu těchto údajů, zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (22) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (23).
(70)
Rozsudek Soudního dvora ze dne 9. listopadu 2010 ve spojených věcech C-92/09 a 93/09 (24) Volker und Markus Schecke GbR a Hartmut Eifert v Land Hessen prohlásil čl. 42 odst. 8b a článek 44a nařízení (ES) č. 1290/2005 a nařízení Komise (ES) č. 259/2008 (25) za neplatné v rozsahu, v němž v případě fyzických osob, které jsou příjemci podpory z fondů, ukládají tato ustanovení povinnost zveřejňovat osobní údaje o všech příjemcích, aniž činí rozdíl podle takových relevantních kritérií, jako je doba, po kterou takové podpory dostávali, frekvence podpor nebo jejich typ a výše.
(71)
V návaznosti na tento rozsudek bylo do doby, než budou přijata nová pravidla zohledňující námitky Soudního dvora, nařízení (ES) č. 259/2008 pozměněno prováděcím nařízením Komise (EU) č. 410/2011 (26) s cílem výslovně stanovit, že povinnost zveřejňovat informace o příjemcích podpory se nevztahuje na fyzické osoby.
(72)
V září roku 2011 uspořádala Komise konzultaci se zúčastněnými stranami, jíž se zúčastnili zástupci profesních zemědělských a obchodních organizací, zástupci potravinářského průmyslu a pracovníků, jakož i zástupci občanské společnosti a orgánů Unie. V rámci konzultace byly navrženy různé možnosti týkající se zveřejňování údajů o fyzických osobách, které jsou příjemci podpor ze zemědělských fondů EU, a dodržování zásady přiměřenosti při zveřejňování dotyčných informací. Na konferenci zúčastněných stran se projednávala případná nutnost zveřejnění jmen fyzických osob, aby bylo možné lépe chránit finanční zájmy Unie, posílit transparentnost a poukázat na úspěchy příjemců při poskytování veřejných statků a současně zajistit, aby toto zveřejnění nepřekračovalo rámec toho, co je nutné k dosažení těchto oprávněných cílů.
(73)
Soudní dvůr v rozsudku ve spojených věcech Volker und Markus Schecke GbR a Hartmut Eifert v Land Hessen nezpochybnil oprávněnost cíle posílit veřejnou kontrolu v oblasti využívání peněžních prostředků z fondů. Nicméně zdůraznil potřebu zvážit způsoby zveřejňování informací o dotčených příjemcích, které by odpovídaly cíli takového zveřejňování a přitom by představovaly menší zásah do práva těchto příjemců na respektování jejich soukromého života obecně a konkrétně na ochranu jejich osobních údajů.
(74)
Cíl posílení veřejné kontroly v souvislosti s jednotlivými příjemci by měl být analyzován s ohledem na nový rámec finančního řízení a kontroly, který se použije ode dne 1. ledna 2014, a s ohledem na zkušenosti členských států. V rámci tohoto nového rámce nemohou být kontroly ze strany vnitrostátních správních orgánů vyčerpávající, zejména jelikož u téměř všech režimů může být kontrola na místě provedena pouze u omezeného počtu osob. Kromě toho nový rámec stanoví, že za určitých podmínek mohou členské státy snížit počet kontrol na místě.
Dostatečné zvýšení minimální míry kontroly by v této situaci pro vnitrostátní správní orgány znamenalo takovou další finanční a administrativní zátěž, že by provádění této kontroly jednoduše znemožnila.
(75)
Za těchto okolností představuje zveřejnění jména příjemců prostředků z fondů způsob, jak veřejnou kontrolu využívání těchto fondů posílit, a proto představuje i užitečné doplnění stávajícího rámce řízení a kontroly, které je nezbytné k zajištění odpovídající úrovně ochrany finančních zájmů Unie. K tomu částečně vede preventivní a odrazující účinek takového zveřejnění, jež jednotlivé příjemce podpory odradí od nedovoleného chování a zároveň posílí osobní odpovědnost zemědělců za využívání veřejných prostředků, které obdrží.
(76)
V této souvislosti je třeba náležitě uznat úlohu občanské společnosti, včetně úlohy médií a nevládních organizací, a jejich příspěvek k posílení kontrolního rámce správních orgánů pro boj proti podvodům a jakémukoli zneužívání veřejných prostředků.
(77)
Zveřejňování příslušných informací je rovněž v souladu s přístupem uvedeným v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
(78)
Cíl posílení veřejné kontroly v souvislosti s jednotlivými příjemci podpory by případně mohl být splněn stanovením povinnosti členských států zajistit přístup veřejnosti k příslušným informacím na vyžádání, bez zveřejňování. Nicméně tato možnost by mohla být méně účinná a nesla by s sebou riziko vzniku nezamýšlených rozdílů v provádění. Vnitrostátním orgánům by proto mělo být umožněno spoléhat se na veřejnou kontrolu v souvislosti s jednotlivými příjemci díky zveřejnění jejich jmen a dalších příslušných údajů.
(79)
Cíle veřejné kontroly využívání finančních prostředků z fondů sledovaného zveřejněním údajů o příjemcích lze dosáhnout pouze tak, že se zajistí určitá míra informací poskytovaných veřejnosti. Tyto informace by měly zahrnovat údaje o totožnosti příjemce, poskytnuté částce a zemědělském fondu, ze kterého je poskytována, jakož i účel a povahu příslušného opatření. Zveřejnění těchto informací by mělo probíhat takovým způsobem, aby způsobilo co nejmenší zásah do práva příjemců na respektování jejich soukromého života obecně a zejména práva na ochranu jejich osobních údajů, což jsou práva uznaná v článcích 7 a 8 Listiny základních práv Evropské unie.
(80)
Aby se zajistilo, že toto nařízení splňuje zásadu proporcionality, prověřil normotvůrce všechny alternativní způsoby splnění cíle veřejné kontroly využívání prostředků z fondů, analyzované v memorandu stanoveném v příloze dokumentu Rady 6370/13, a zvolil takový způsob, který by co nejméně zasahoval do práv dotčených jednotlivců.
(81)
Zveřejňování podrobností o opatření, které zemědělce opravňuje k získání podpory, jakož i o povaze a účelu podpory by veřejnosti poskytlo konkrétní informace o podporované činnosti a o účelu, pro který byla podpora poskytnuta. To by rovněž přispělo k preventivnímu a odrazujícímu účinku veřejné kontroly při ochraně finančních zájmů.
(82)
Aby byla zajištěna rovnováha mezi sledovaným cílem veřejné kontroly využívání prostředků z fondů na jedné straně a právem příjemců na respektování jejich soukromého života obecně a na ochranu jejich osobních údajů na straně druhé, měl by být zohledněn význam podpory. Po rozsáhlé analýze a konzultaci se zúčastněnými stranami bylo patrné, že v zájmu posílení účinnosti zveřejnění a omezení zásahu do práv příjemců je nutné stanovit prahovou hodnotu vyjádřenou v podobě obdržené podpory, pod jejíž hranicí by jméno příjemce nemělo být zveřejněno.
(83)
Uvedená prahová hodnota by měla být omezena na co nejmenší míru a měla by odrážet úroveň režimů podpory stanovených v rámci SZP a měla by na ní být založena. Jelikož se však struktury zemědělských ekonomik členských států značně liší a mohou se výrazně odchylovat od průměrné struktury zemědělského podniku v Unii, měly by mít členské státy možnost uplatňovat minimální prahové hodnoty odpovídající jejich konkrétní situaci. Nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví jednoduchý a zvláštní režim pro malé zemědělské podniky. Článek 63 uvedeného nařízení stanoví kritéria pro výpočet výše podpory. V zájmu důslednosti by v případě členských států uplatňujících tento režim měla být prahová hodnota, která se má zohlednit, (EU) č. 1307/2013 stanovena ve stejné výši jako částky určené členským státem podle čl. 63 odst. 1 druhého pododstavce nebo čl. 63 odst. 2 druhého pododstavce uvedeného nařízení. Pokud se členský stát rozhodne uvedený režim neuplatňovat, měla by se prahová hodnota, která se má zohlednit, stanovit ve stejné výši jako maximální možná částka podpory v daném režimu podle článku 63 nařízení (EU) č. 1307/2013. S výjimkou jména by zveřejnění pod touto konkrétní prahovou hodnotou mělo obsahovat všechny relevantní informace, které daňovým poplatníkům umožní vytvořit si věrný obraz o SZP.
(84)
Zpřístupnění těchto informací veřejnosti spolu s obecnými informacemi poskytovanými veřejnosti podle tohoto nařízení zvyšuje transparentnost, pokud jde o využívání finančních prostředků Unie v rámci SZP, čímž se přispívá ke zviditelnění a lepšímu chápání této politiky. Umožňuje občanům důkladnější zapojení do rozhodovacího procesu a zaručuje, že správní orgány budou mít větší legitimitu a budou se chovat efektivněji a odpovědněji vůči občanům. Občanům by rovněž umožnilo seznámit se s konkrétními příklady „veřejných statků“, které poskytuje zemědělství, a podpořilo by legitimitu státní podpory pro odvětví zemědělství.
(85)
Je tedy třeba vzít na vědomí, že stanovení obecného zveřejňování příslušných informací nepřekračuje rámec toho, co je v demokratické společnosti nutné, ani toho, co je nutné pro ochranu finančních zájmů Unie, přičemž je třeba mít na paměti prvořadý význam sledovaného cíle veřejné kontroly využívání prostředků z fondů.
(86)
Aby se vyhovělo požadavkům na ochranu údajů, je třeba příjemce finančních prostředků z fondů ještě před zveřejněním informovat o zveřejnění jejich údajů. Je třeba je informovat o tom, že tyto údaje mohou být zpracovávány subjekty Unie a členských států příslušnými v oblasti auditu a kontroly za účelem ochrany finančních zájmů Unie. Příjemci by dále měli být informováni o svých právech podle směrnice 95/46/ES a o postupech výkonu těchto práv.
(87)
V důsledku toho by poté, co byla provedena hloubková analýza a zhodnocení nejvhodnějšího způsobu, jak dodržovat právo na ochranu osobních údajů příjemců, rovněž na základě informací poskytnutých Komisí v průběhu jednání o tomto nařízení, měla být pro zveřejňování informací o všech příjemcích prostředků ze zemědělských fondů stanovena v tomto nařízení nová pravidla.
(88)
Komisi by měly být svěřeny prováděcí pravomoci, aby se zajistily jednotné podmínky provádění tohoto nařízení.
(89)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci týkající se: postupů pro udělování, odnímání a přezkum akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů a pro dohled nad akreditací platebních agentur; pravidel ohledně práce a kontrol, z nichž vychází prohlášení řídícího subjektu vydávané platební agenturou, funkcí koordinačního subjektu a oznamování informací tímto koordinačním subjektem Komisi; pravidel ohledně úkolů certifikačních subjektů, včetně kontrol, a osvědčení a zpráv a průvodních dokumentů, které tyto subjekty mají vypracovávat. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (27).
(90)
Prováděcí pravomoci Komise by se měly vztahovat také na: zásady auditu, na nichž jsou založeny výroky certifikačních subjektů, včetně posouzení rizik, vnitřních kontrol a požadované úrovně důkazních informací, metody auditu, jež mají certifikační subjekty s ohledem na mezinárodní auditorské standardy používat k vydávání svých výroků, popřípadě včetně používání jednotného integrovaného vzorku pro každý soubor a popřípadě včetně možnosti účastnit se kontrol na místě prováděných platebními agenturami.
(91)
Měly by se také vztahovat na: pravidla pro jednotné provádění zemědělského poradenského systému; určení měsíčních plateb vyplácených členským státům z EZZF; stanovení částek pro financování veřejných intervenčních opatření; pravidla pro financování získávání družicových snímků Komisí nezbytných pro kontroly a opatření přijímaná Komisí prostřednictvím aplikací dálkového průzkumu Země používaných ke sledování zemědělských zdrojů; postup pro získávání uvedených družicových snímků Komisí a sledování zemědělských zdrojů, rámec upravující toto získávání, zlepšování a využívání družicových snímků a meteorologických údajů, jakož i platných lhůt.
(92)
Měly by se také vztahovat na: míry úpravy přímých plateb v souvislosti s postupem finanční kázně, jakož i její přizpůsobení a podmínek pro prostředky převedené v souladu s čl. 169 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 za účelem financování přímých plateb; předběžné stanovení částky plateb a prozatímní rozdělení dostupných rozpočtových prostředků mezi členské státy v souvislosti s postupem pro rozpočtovou kázeň.
(93)
Dále by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat také na: stanovení období, v němž musejí akreditované platební agentury vyhotovit a předat Komisi výkazy průběžných výdajů na programy rozvoje venkova; snížení nebo pozastavení měsíčních nebo průběžných plateb vyplácených členským státům, podrobnosti ohledně vedení oddělených účtů platebními agenturami; zvláštní podmínky vztahující se na informace, které se zanášejí do účtů vedených platebními agenturami; pravidla pro financování intervenčních opatření ve formě veřejného skladování a účtování o nich a dalších výdajů financovaných z fondů, podmínky upravující provádění automatického rušení závazků, postupy a jiná praktická ujednání pro řádné fungování pozastavení plateb vyplácených Komisí členským státům v případě, že členské státy dodají informace opožděně.
(94)
Dále by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat také na: postupy ohledně zvláštních povinností, které musejí členské státy splňovat v souvislosti s kontrolami; postupy ohledně povinnosti spolupráce, kterou musejí členské státy dodržet při kontrolách prováděných Komisí na místě, a přístup k informacím; podrobnosti ohledně povinnosti oznamovat nesrovnalosti a podvody, postupy a jiná praktická ujednání pro povinnost uchovávat podklady k provedeným platbám a doklady týkající se provádění správních a fyzických kontrol stanovených právem Unie; schvalování účetní závěrky a schvalování souladu, vyloučení částek připisovaných k tíži rozpočtu Unie z financování Unií, postupy pro zpětné získávání neoprávněných plateb a úroků a na formy, jimiž mají členské státy Komisi oznamovat a sdělovat informace týkající se nesrovnalostí
(95)
Dále by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat také na: pravidla, jejichž cílem je dosáhnout jednotného používání povinností členských států v souvislosti s ochranou finančních zájmů Unie, nezbytná pravidla, jejichž cílem je dosáhnout jednotného uplatňování kontrol v Unii, uplatňování a výpočet částečného nebo celkového odnětí plateb či platebních nároků; zpětné získávání neoprávněných plateb a sankce, jakož i neoprávněně přiznaných platebních nároků a uplatňování úroku. Prováděcí pravomoci by se měly také vztahovat na: uplatnění a výpočet správních sankcí, podrobná pravidla k vymezení nesplnění jako méně závažného, pravidla pro určení případů, v nichž si členské státy mohou v důsledku povahy sankcí tyto získané sankce ponechat, a pozastavení měsíčních plateb ve zvláštních případech podle nařízení (EU) č. 1308/2013.
(96)
Obdobně by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat na: formy jistoty, která má být složena, a postupu pro složení jistoty, pro její přijetí a pro nahrazení původní jistoty; postupy pro uvolnění jistoty a pro oznámení, které mají členské státy nebo Komise v souladu s jistotami učinit. Měly by se vztahovat také na: pravidla, která jsou v mimořádných situacích nezbytná a odůvodněná v zájmu řešení konkrétních problémů v souvislosti s platebními lhůtami a výplatou záloh; pravidla týkající se žádostí o podporu a žádostí o platby, žádostí o platební nároky, včetně konečného data pro podávání žádostí, požadavky na minimální údaje, které mají být v žádosti uvedeny, ustanovení o změnách nebo stažení žádostí o podporu, výjimky z požadavku předkládat žádost o podporu a ustanovení, která členskými státům umožní použít zjednodušené postupy nebo napravit zjevné chyby.
(97)
Dále by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat také na: pravidla pro provádění kontrol za účelem ověření, zda jsou dodržovány povinnosti a zda jsou údaje uvedené v žádosti o podporu nebo v žádosti o platbu správné a úplné, včetně pravidel pro toleranční rozpětí v případě měření prováděných jako součást kontrol na místě, technické specifikace pro účely jednotného provádění integrovaného administrativního a kontrolního systému; pravidel pro situace, kdy je současně s převodem zemědělských podniků prováděn převod povinností týkajících se způsobilosti pro dotyčnou podporu, které je třeba v každém případě splnit; a pravidla pro výplatu záloh. Měly by se vztahovat také na: pravidla, jejichž cílem je dosáhnout jednotného uplatňování pravidel pro kontrolu obchodní dokumentace; postupy týkajících se vlastních databází členských států a databáze analytických údajů o izotopech, které napomohou k odhalování podvodů; postupy ohledně spolupráce a pomoci mezi kontrolními orgány a subjekty, pravidla pro provádění kontrol souladu s obchodními normami, pravidla týkajících se orgánů příslušných k provádění kontrol, jakož i obsah, četnost a fáze uvádění produktu na trh, na něž se tyto kontroly vztahují.
(98)
Prováděcí pravomoci Komise by se měly vztahovat také na: sdělení, která mají členské státy předkládat Komisi v souvislosti s kontrolami týkajícími se označení původu, zeměpisných označení a chráněných tradičních výrazů; pravidla pro orgán odpovědný za ověřování souladu se specifikací produktu, včetně případů, kdy se zeměpisná oblast nachází ve třetí zemi, opatření, jež mají členské státy provést s cílem zabránit neoprávněnému používání chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení a chráněných tradičních výrazů, kontroly a ověření, jež mají provádět členské státy, včetně testování;
Měly by se vztahovat také na: pravidla pro provádění kontrol za účelem ověření, zda jsou dodržovány povinnosti v souvislosti s podmíněností; podrobná procedurální a technická pravidla týkající se výpočtu a uplatňování správních sankcí v důsledku nesplnění požadavků podmíněnosti; pravidla týkající se poskytování informací Komisi členskými státy podle článku 104 a opatření k ochraně používání právních předpisů Unie v případech, kdy by mimořádné měnové postupy týkající se národní měny mohly jejich používání ohrozit.
(99)
Dále by se prováděcí pravomoci Komise měly vztahovat na: soubor zvláštních ukazatelů pro sledování a hodnocení SZP; pravidla pro informace, které mají členské státy zasílat Komisi pro účely sledování a hodnocení SZP; pravidla týkající se formy a harmonogramu zveřejňování informací o příjemcích prostředků z fondů, jednotné provádění povinnosti informování příjemců, že jejich údaje budou zveřejněny a na spolupráci mezi Komisí a členskými státy v souvislosti se zveřejňováním příjemců prostředků z fondů.
(100)
Pro přijetí některých prováděcích aktů je třeba použít poradní postup. Pokud jde o prováděcí akty, které se týkají výpočtu částek Komisí, umožňuje poradní postup Komisi plně převzít odpovědnost za hospodaření s rozpočtem a s ohledem na lhůty a rozpočtové postupy se zaměřuje na zvýšení účinnosti, předvídatelnosti a rychlosti. Pokud jde o prováděcí akty v rámci plateb vyplacených členským státům a fungování postupu pro schvalování účetních závěrek, umožňuje poradní postup Komisi plně převzít odpovědnost za hospodaření s rozpočtem a ověřování ročních závěrek vnitrostátních platebních agentur s cílem tyto závěrky přijmout, nebo v případě výdajů neuskutečněných v souladu s pravidly Unie tyto výdaje vyloučit z financování Unií. V ostatních případech je třeba pro přijetí prováděcích aktů použít přezkumný postup.
(101)
Komisi by měla být svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty, a to bez použití nařízení (EU) č. 182/2011,pokud jde o stanovení čistého zůstatku, který je k dispozici pro výdaje z EZZF, a provádění doplňkových plateb nebo srážek v souvislosti se způsobem provádění měsíčních plateb.
(102)
Vzhledem k tomu, že by přechod od ustanovení nařízení zrušených tímto nařízením k ustanovením tohoto nařízení mohl způsobit praktické a konkrétní obtíže může Komise v zájmu vyřešení těchto případných obtíží přijímat nezbytná a řádně odůvodněná opatření.
(103)
Vzhledem k tomu, že je naléhavě nutné připravit hladké provedení předpokládaných opatření, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost dnem jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
(104)
Vzhledem k tomu, že programové období pro programy rozvoje venkova financované na základě tohoto nařízení začíná dne 1. ledna 2014, mělo by toto nařízení být použitelné od uvedeného data. Jelikož se však zemědělský rozpočtový rok vztahuje na výdaje vyplacené a příjmy obdržené a zaúčtované do účetnictví rozpočtu fondů platebními agenturami, pokud jde o rozpočtový rok „N“ počínající 16. října roku „N-1“ a končící 15. října roku „N“, měla by se ustanovení týkající se akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů a odnímání akreditace a příslušných pravomocí Komise, finančního řízení fondů jako rozpočtový strop, rezerva pro případ krizí v zemědělství, finanční kázeň a přidělování účelově vázaných příjmů použít od dřívějšího data odpovídajícího začátku rozpočtového roku 2014, tj. od 16. října 2013. Ze stejného důvodu by se ustanovení týkající se postupu pro měsíční platby poskytované Komisí členským státům a dodržování platebních lhůt platebními agenturami měla použít na výdaje, které nastanou od začátku rozpočtového roku, to je od 16. října 2013.
(105)
Evropský inspektor ochrany údajů byl konzultován a vydal stanovisko (28).
(106)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy vzhledem k jeho provázanosti s dalšími nástroji SZP a k omezeným finančním zdrojům členských států v rozšířené Unii, ale spíše jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie prostřednictvím víceleté záruky financování Unií a soustředění se na jeho priority, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“). V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení stanoví pravidla pro:
a)
financování výdajů v rámci společné zemědělské politiky (SZP), včetně výdajů na rozvoj venkova;
b)
zemědělský poradenský systém;
c)
řídicí a kontrolní systémy, které mají zavést členské státy;
d)
systém podmíněnosti;
e)
schvalování účetní závěrky.
Článek 2
Definice používané v tomto nařízení
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„zemědělcem“ zemědělec ve smyslu článku 4 nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
„zemědělskou činností“ zemědělská činnost ve smyslu článku 4 nařízení (EU) č. 1307/2013;
(c)
„zemědělskou plochou“ zemědělská plocha ve smyslu článku 4 nařízení (EU) č. 1307/2013;
d)
„zemědělským podnikem“ zemědělský podnik ve smyslu článku 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, s výjimkou toho, co je stanoveno v čl. 91 odst. 3;
e)
„přímými platbami“ přímé platby ve smyslu článku 1 nařízení (EU) č. 1307/2013;
f)
„právními předpisy v odvětví zemědělství“ veškeré příslušné akty přijaté na základě článku 43 Smlouvy o fungování EU v rámci SZP, jakož i případně veškeré akty v přenesené pravomoci či prováděcí akty přijaté na základě takových aktů a v rozsahu, v jakém se vztahují k EZFRV, na základě ustanovení části 2 nařízení (EU) č. 1303/2013;
g)
„nesrovnalostí“ jakákoli nesrovnalost ve smyslu čl. 1 odst. 2 nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2988/95.
2. Pro účely financování, řízení a sledování SZP se „vyšší mocí“ a „mimořádnými okolnostmi“ rozumějí zejména tyto případy:
a)
úmrtí příjemce;
b)
déletrvající pracovní neschopnost příjemce;
c)
vážná přírodní katastrofa, která významně zasáhne zemědělský podnik;
d)
náhodné zničení budov zemědělského podniku určených k chovu zvířat;
e)
epizoocie nebo choroba rostlin postihující všechna hospodářská zvířata nebo plodiny příjemce nebo jejich část;
f)
vyvlastnění celého zemědělského podniku nebo jeho velké části, nemohlo-li být tomuto vyvlastnění předjímáno v den podání žádosti.
HLAVA II
OBECNÁ USTANOVENÍ O ZEMĚDĚLSKÝCH FONDECH
KAPITOLA I
Zemědělské fondy
Článek 3
Fondy pro financování zemědělských výdajů
1. Pro dosažení cílů SZP stanovených ve Smlouvě o fungování EU provádějí financování různých opatření v rámci této politiky, včetně opatření pro rozvoj venkova:
a)
Evropský zemědělský záruční fond (EZZF);
b)
Evropský zemědělský fond pro rozvoj venkova (EZFRV).
2. EZZF a EZFRV (dále jen „fondy“) jsou součástí souhrnného rozpočtu Evropské unie (dále jen „rozpočet Unie“).
Článek 4
Výdaje z EZZF
1. EZZF se provádí v rámci sdíleného řízení mezi členskými státy a Unií. Financuje, v souladu s právem Unie, tyto výdaje:
a)
opatření pro regulaci nebo podporu zemědělských trhů;
b)
přímé platby zemědělcům v rámci SZP;
c)
finanční příspěvek Unie na informační a propagační opatření ve prospěch zemědělských produktů na vnitřním trhu Unie a ve třetích zemích, prováděná členskými státy na základě programů vybraných Komisí jiných než těch, které jsou uvedeny v článku 5;
d)
finanční příspěvek Unie na projekt Unie „Ovoce a zelenina do škol“ uvedený v článku 23 nařízení (EU) č. 1308/2013 a na opatření týkající se nákaz zvířat a ztráty důvěry spotřebitelů uvedená v článku 155 uvedeného nařízení.
2. Z EZZF se financují přímo a v souladu s právem Unie tyto výdaje určené na:
a)
propagaci zemědělských produktů prováděnou přímo Komisí nebo prostřednictvím mezinárodních organizací;
b)
opatření prováděná v souladu s právem Unie, jejichž cílem je zajistit zachování, popis, sběr a využití genetických zdrojů v zemědělství;
c)
zavedení a provozování účetních informačních systémů v zemědělství;
d)
systémy zemědělských studií, včetně studií o struktuře zemědělských podniků.
Článek 5
Výdaje z EZFRV
EZFRV se provádí v rámci sdíleného řízení mezi členskými státy a Unií. Poskytuje prostředky pro finanční příspěvek Unie pro programy rozvoje venkova prováděné v souladu s právem Unie týkajícími se podpory pro rozvoj venkova.
Článek 6
Jiné výdaje, včetně technické pomoci
Z fondů mohou být z podnětu Komise nebo jejím jménem přímo financovány činnosti zaměřené na přípravu, sledování, správní a technickou pomoc, jakož i hodnocení, audit a kontrolu, která jsou nezbytná pro provádění SZP. Tato opatření zahrnují zejména:
a)
opatření nezbytná pro analýzu, řízení, sledování a provádění SZP a výměnu informací o této politice a opatření zaměřená na zavádění kontrolních systémů a technickou a správní pomoc;
b)
získání družicových snímků Komisí, které jsou nezbytné pro kontroly podle článku 21;
c)
opatření přijatá Komisí prostřednictvím aplikací dálkového průzkumu používaných ke sledování zemědělských zdrojů v souladu s článkem 22;
d)
opatření nezbytná pro zachování a rozvoj metod a technických prostředků pro informace, vzájemné propojení, sledování a kontrolu finančního řízení prostředků použitých na financování SZP;
e)
poskytování informací o SZP v souladu s článkem 45;
f)
studie o SZP a hodnocení opatření financovaných z fondů, včetně zdokonalování metod hodnocení a výměny informací o postupech v rámci SZP;
g)
případné zřízení výkonných agentur v souladu s nařízením Rady (ES) č. 58/2003 (29), které působí v rámci SZP;
h)
opatření pro šíření informací, zvyšování informovanosti, podporu spolupráce a výměnu zkušeností na úrovni Unie prováděná v rámci rozvoje venkova, včetně vytváření sítí zúčastněných stran;
i)
opatření nezbytná pro vytváření, registraci a ochranu log v rámci politiky jakosti Unie a pro ochranu práv duševního vlastnictví s ní spojených, jakož i nezbytný vývoj informačních technologií.
KAPITOLA II
Platební agentury a další subjekty
Článek 7
Akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů a odnímání této akreditace
1. Platební agentury jsou útvary nebo subjekty členských států pověřené řízením a kontrolou výdajů uvedených v čl. 4 odst. 1 a v článku 5.
S výjimkou plateb mohou platební agentury k výkonu těchto úkolů oprávnit jiné subjekty.
2. Členské státy akreditují jako platební agentury orgány nebo subjekty, jež mají administrativní uspořádání a systém vnitřní kontroly, které poskytují dostatečné záruky, že platby jsou legální a správné a řádně vyúčtované. Za tímto účelem splňují platební agentury minimální podmínky pro akreditaci týkající se vnitřního prostředí, kontrolních činností, informací a komunikace a sledování stanovené Komisí podle čl. 8 odst. 1 písm. a).
Každý členský stát omezí s ohledem na své ústavní předpisy počet svých akreditovaných platebních agentur na nejvýše jednu na národní úrovni, případně na jednu v regionu. Jsou-li však platební agentury zřízeny na regionální úrovni, členské státy navíc akreditují platební agenturu na vnitrostátní úrovni pro režimy podpory, které vzhledem ke své povaze musejí být řízeny na vnitrostátní úrovni, nebo svěří řízení těchto režimů svým regionálním platebním agenturám.
Odchylně od druhého pododstavce mohou členské státy zachovat platební agentury, které akreditaci získaly před 20 prosince 2013.
Komise do konce roku 2016 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o fungování systému platebních agentur doprovázenou případně návrhy právních předpisů.
3. Do 15. února roku následujícího po daném rozpočtovém roce vypracuje odpovědný pracovník akreditované platební agentury:
a)
roční účetní závěrku výdajů uskutečněných při výkonu úkolů svěřených jeho akreditované platební agentuře doprovázenou požadovanými informacemi pro její schválení v souladu s článkem 51;
b)
prohlášení řídícího subjektu o úplnosti, přesnosti a věcné správnosti účetní závěrky a řádném fungování systémů vnitřní kontroly, a to na základě objektivních kritérií, jakož i o legalitě a správnosti uskutečněných operací;
c)
každoroční souhrn závěrečných zpráv o auditu a informací o provedených kontrolách, včetně rozboru povahy a rozsahu chyb a nedostatků zjištěných v systémech a nápravných opatření, jež mají být přijata nebo jsou plánována.
Komise může po obdržení oznámení dotyčného členského státu lhůtu stanovenou na 15. února výjimečně prodloužit nejdéle do 1. března.
4. Je-li akreditována více než jedna platební agentura, určí členský stát veřejnoprávní subjekt (dále jen „koordinační subjekt“), který pověří těmito úkoly:
a)
shromažďovat informace, které je třeba poskytnout Komisi, a předávat jí je;
b)
přijímat nebo případně koordinovat opatření s cílem řešit veškeré nedostatky obecné povahy a informovat Komisi o následných krocích;
c)
podporovat a pokud možno zajišťovat harmonizované uplatňování pravidel Unie.
Pokud jde o zpracování finančních informací uvedených v prvním pododstavci písm. a), koordinační subjekt podléhá zvláštní akreditaci udělené členskými státy.
5. Pokud akreditovaná platební agentura neplní nebo přestala plnit jedno nebo více akreditačních kritérií stanovených v odstavci 2, členský stát jí z vlastního podnětu nebo na žádost Komise akreditaci odejme, neprovede-li platební agentura nezbytné změny ve lhůtě stanovené s ohledem na závažnost nedostatku.
6. Platební agentury řídí a zajišťují kontrolu operací spojených s veřejnou intervencí, za kterou jsou odpovědné, a v této oblasti jim náleží celková odpovědnost.
Článek 8
Pravomoci Komise
1. S cílem zajistit řádné fungování systému stanoveného v článku 7 je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 111, pokud jde o:
a)
minimální podmínky pro akreditaci platebních agentur podle čl. 7 odst. 2 a koordinačních subjektů podle čl. 7 odst. 4;
b)
povinnosti platebních agentur, pokud jde o veřejnou intervenci, a pravidla týkající se obsahu jejich řídících a kontrolních povinností.
2. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla týkající se:
a)
postupu pro udělování, odnímání a přezkum akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů, jakož i postupů pro dohled nad akreditací platebních agentur;
b)
činnosti a kontrol, na nichž je prohlášení řídícího subjektu vydávané platební agenturou založeno;
c)
funkcí koordinačního subjektu a oznamování informací Komisi podle čl. 7 odst. 4.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 9
Certifikační subjekty
1. Certifikační subjekt je veřejnoprávní nebo soukromoprávní auditní subjekt určený členským státem. Jedná-li se o soukromoprávní auditní subjekt a vyžadují-li tak platné právní předpisy Unie nebo vnitrostátní právní předpisy, je vybrán členským státem ve veřejném nabídkovém řízení. Tento subjekt poskytuje stanovisko vypracované v souladu s mezinárodně uznávanými auditorskými standardy ohledně úplnosti, přesnosti a věcné správnosti roční účetní závěrky platební agentury, řádného fungování jejího vnitřního kontrolního systému a legality a správnosti výdajů, o jejichž proplacení byla Komise požádána. Ve stanovisku musí být rovněž uvedeno, zda přezkoumání zpochybňuje tvrzení obsažená v prohlášení řídícího subjektu.
Certifikační subjekt má nezbytnou odbornou způsobilost. Je funkčně nezávislý na dotčené platební agentuře a dotčeném koordinačním subjektu, jakož i na orgánu, jenž tuto agenturu akreditoval.
2. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla, pokud jde o úkoly certifikačních subjektů, včetně kontrol, a osvědčení, zprávy a průvodní dokumenty, které tyto subjekty mají vypracovávat. S ohledem na potřebu maximální účinnosti testování operací a profesionálního úsudku auditora, pokud jde o integrovaný přístup, prováděcí akty rovněž stanoví:
a)
zásady auditu, na nichž jsou založena stanoviska certifikačních subjektů, včetně posouzení rizik, vnitřních kontrol a požadované úrovně důkazních informací;
b)
metody auditu, jež mají s ohledem na mezinárodní auditorské standardy používat certifikační subjekty k vydávání svých stanovisek, popřípadě včetně používání jednotného integrovaného vzorku pro každý soubor a popřípadě včetně možnosti účastnit se kontrol na místě prováděných platebními agenturami.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 10
Přípustnost plateb prováděných platebními agenturami
Výdaje uvedené v čl. 4 odst. 1 a v článku 5 mohou být financovány Unií, pouze pokud je uskutečnily akreditované platební agentury.
Článek 11
Platba příjemcům v plné výši
Nestanoví-li právo Unie výslovně jinak, vyplácejí se platby týkající se financování podle tohoto nařízení příjemcům v plné výši.
HLAVA III
ZEMĚDĚLSKÝ PORADENSKÝ SYSTÉM
Článek 12
Zásady a oblast působnosti
1. Členské státy zavedou systém pro poskytování poradenství příjemcům v oblasti obhospodařování půdy a řízení zemědělských podniků („zemědělský poradenský systém“). Zemědělský poradenský systém je provozován určenými veřejnoprávními subjekty nebo vybranými soukromoprávními subjekty.
2. Zemědělský poradenský systém se týká alespoň:
a)
povinností na úrovni zemědělských podniků vyplývajících z povinných požadavků na hospodaření a norem dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy, jak je stanoveno v hlavě VI kapitole I;
b)
zemědělských postupů příznivých pro klima a životní prostředí, jak je stanoveno v hlavě III kapitole 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 a udržování zemědělských ploch podle čl. 4 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013;
c)
opatření na úrovni zemědělských podniků, která jsou stanovena v programech rozvoje venkova a jejichž cílem je modernizace zemědělských podniků, zvyšování konkurenceschopnosti, zapojení dalších odvětví, inovace a orientace na trh společně s podporou podnikání;
d)
požadavků na úrovni příjemců, jak jsou vymezeny pro provádění čl. 11 odst. 3 směrnice 2000/60/ES;
e)
požadavků na úrovni příjemců, jak jsou vymezeny členskými státy pro provádění článku 55 nařízení (ES) č. 1107/2009, zejména dodržování obecných zásad integrované ochrany rostlin podle článku 14 směrnice 2009/128/ES.
3. Zemědělský poradenský systém se také může týkat zejména:
a)
podpory přeměny zemědělských podniků a diverzifikace jejich hospodářských činností;
b)
řízení rizik a zavádění vhodných preventivních opatření zaměřených na přírodní katastrofy, katastrofické události a choroby zvířat a rostlin;
c)
minimálních požadavků stanovených vnitrostátním právem podle čl. 28 odst. 3 a čl. 29 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013;
d)
informací týkajících se zmírňování změny klimatu a přizpůsobování se této změně, biologické rozmanitosti a ochrany vod, jak je stanoveno v příloze I tohoto nařízení.
Článek 13
Zvláštní požadavky týkající se zemědělského poradenského systému
1. Členské státy zajistí, aby poradci působící v rámci zemědělského poradenského systému byli řádně kvalifikováni a pravidelně školeni.
2. Členské státy zajistí oddělení poradenství od kontrol. V tomto ohledu a aniž je dotčeno vnitrostátní právo týkající se přístupu veřejnosti k dokumentům, členské státy zajistí, aby vybrané a určené subjekty uvedené v čl. 12 odst. 1 nesdělovaly žádné osobní nebo jednotlivé informace či údaje, které získají v rámci své poradenské činnosti, jiným osobám, než je příjemce, který spravuje daný zemědělský podnik, s výjimkou případů nesrovnalosti či porušení zjištěných v rámci této poradenské činnosti, pro které právní předpisy Unie nebo vnitrostátní právní předpisy stanoví povinnost informovat veřejný orgán, zvláště v případě trestného činu.
3. Dotčený vnitrostátní orgán poskytne, zejména elektronickou cestou, potenciálnímu příjemci odpovídající seznam vybraných a určených subjektů podle čl. 12 odst. 1.
Článek 14
Přístup k zemědělskému poradenskému systému
Příjemci a zemědělci, kteří nedostávají podporu v rámci SZP, mohou dobrovolně využívat zemědělského poradenského systému.
Aniž je dotčen čl. 99 odst. 2 čtvrtý pododstavec mohou však členské státy podle objektivních kritérií určit kategorie příjemců, kteří mají k zemědělskému poradenskému systému prioritní přístup, včetně sítí pracujících s omezenými zdroji ve smyslu článků 53, 55 a 56 nařízení (EU) č. 1305/2013.
V takových případech členské státy zajistí, aby byli upřednostněni zemědělci s nejvíce omezeným přístupem k jinému poradenskému systému, než je zemědělský poradenský systém.
Zemědělský poradenský systém zajistí, aby příjemci měli přístup k poradenství odpovídajícímu konkrétní situaci jejich zemědělského podniku.
Článek 15
Pravomoci Komise
Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví pravidla pro jednotné provádění zemědělského poradenského systému s cílem učinit tento systém plně funkčním.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
HLAVA IV
FINANČNÍ ŘÍZENÍ FONDŮ
KAPITOLA I
EZZF
Oddíl 1
Financování výdajů
Článek 16
Rozpočtový strop
1. Roční strop výdajů EZZF tvoří maximální částky stanovené pro tento fond v nařízení (EU, Euratom) č. 1311/2013.
2. V případě, že právo Unie stanoví snížení nebo zvýšení částek uvedených v odstavci 1, přijme Komise prováděcí akty bez použití postupu podle článku 116, které stanoví čistý zůstatek pro výdaje EZZF na základě údajů uvedených v právu Unie.
Článek 17
Měsíční platby
1. Komise poskytuje členským státům rozpočtové prostředky nezbytné k financování výdajů podle čl. 4 odst. 1 v podobě měsíčních plateb na základě výdajů uskutečněných akreditovanými platebními agenturami v referenčním období.
2. Do provedení měsíčních plateb Komisí poskytují prostředky nezbytné pro úhradu výdajů podle potřeb svých akreditovaných platebních agentur členské státy.
Článek 18
Způsob provádění měsíčních plateb
1. Aniž je dotčeno použití článků 51 a 52, provádí Komise měsíční platby za výdaje uskutečněné akreditovanými platebními agenturami v referenčním měsíci.
2. Měsíční platby ve prospěch členských států se provedou nejpozději třetí pracovní den druhého měsíce následujícího po měsíci, ve kterém byly výdaje uskutečněny. Výdaje členských států uskutečněné mezi 1. a 15. říjnem se přičítají k měsíci říjnu. Výdaje uskutečněné mezi 16. a 31. říjnem se přičítají k měsíci listopadu.
3. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví měsíční platby, které provádí, na základě výkazu výdajů členských států a informací poskytnutých v souladu s čl. 102 odst. 1, přičemž zohlední snížení nebo pozastavení měsíčních plateb uplatněná v souladu s článkem 41 nebo veškeré jiné opravy. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
4. Komise může přijmout prováděcí akty bez použití postupu podle článku 116, kterými stanoví doplňkové platby nebo srážky. V takových případech je na svém příštím zasedání informován výbor uvedený v čl. 116 odst. 1.
Článek 19
Správní a personální náklady
Z EZZF se nehradí výdaje související se správními a personálními náklady členských států a příjemců podpory z EZZF.
Článek 20
Výdaje na veřejnou intervenci
1. Není-li v rámci společné organizace trhů s ohledem na veřejnou intervenci stanovena částka za jednotku, financuje se dané opatření z EZZF na základě paušálních částek jednotných pro Unii, zejména pokud jde o finanční prostředky, které pocházejí z členských států a jsou používány na nákup produktů, hmotné operace v souvislosti se skladováním a případně na zpracování intervenčních produktů.
2. S cílem zajistit financování výdajů na veřejnou intervenci z EZZF je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o:
a)
druh opatření způsobilých pro financování Unií a podmínky úhrady;
b)
podmínky způsobilosti a metody výpočtu na základě údajů skutečně zjištěných platebními agenturami, nebo na základě paušálních částek stanovených Komisí, nebo na základě paušálních nebo nepaušálních částek stanovených právními předpisy v odvětví zemědělství.
3. Za účelem zajištění řádné správy prostředků zapsaných do rozpočtu Unie pro EZZF je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které stanoví pravidla týkající se oceňování operací v souvislosti s veřejnou intervencí, opatření přijímaná v případě ztráty nebo zkažení produktů v rámci veřejné intervence a určení částek, které budou financovány.
4. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví částky uvedené v odstavci 1. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
Článek 21
Získávání družicových snímků
Seznam družicových snímků nezbytných pro kontroly schválí Komise a členské státy v souladu se specifikacemi vypracovanými každým členským státem.
Komise tyto družicové snímky poskytne zdarma kontrolním subjektům nebo dodavatelům služeb, které tyto subjekty zmocnily k zastupování.
Komise zůstává majitelem těchto družicových snímků a po dokončení práce si je vyžádá zpět. Může rovněž požadovat provedení prací, jež zlepší postupy a pracovní metody, v souvislosti s kontrolou zemědělských ploch pomocí dálkového průzkumu Země.
Článek 22
Sledování zemědělských zdrojů
Cílem opatření financovaných podle čl. 6 písm. c) je poskytnout Komisi nástroje umožňující:
a)
sledovat zemědělské trhy Unie v globálním kontextu,
b)
zajistit agroekonomické a agroenvironmentální sledování zemědělské půdy, včetně zemědělsko-lesnických ploch, a stavu plodin, které umožní vytváření odhadů, zejména pokud jde o výnosy a zemědělskou produkci,
c)
sdílet přístup k těmto odhadům v mezinárodním měřítku, jako jsou iniciativy koordinované OSN nebo jinými mezinárodními agenturami,
d)
přispívat k transparentnosti světových trhů; a
e)
zajistit technologické monitorování agrometeorologického systému.
Opatření financovaná podle čl. 6 písm. c) se týkají shromažďování nebo nákupu údajů nezbytných pro provádění a sledování SZP, včetně družicových a meteorologických údajů, vytváření infrastruktury prostorových údajů a tvorby internetových stránek, provádění specifických studií o klimatických podmínkách, dálkového průzkumu využívaného s cílem přispět ke sledování stavu půdy a aktualizace agrometeorologických a ekonometrických modelů. V případě potřeby se tato opatření provádějí ve spolupráci s laboratořemi a subjekty členských států.
Článek 23
Prováděcí pravomoci
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
pravidla týkající se financování podle čl. 6 písm. b) a c),
b)
postupu, podle kterého se provedou opatření uvedená v článcích 21 a 22 s cílem splnit zadané cíle,
c)
rámce upravujícího získávání, zlepšování a využívání družicových snímků a meteorologických údajů, jakož i platných lhůt.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Oddíl 2
Rozpočtová kázeň
Článek 24
Dodržování stropu
1. Rozpočtové prostředky na výdaje EZZF nesmějí během celého rozpočtového procesu a plnění rozpočtu překročit částku uvedenou v článku 16.
Ve všech právních nástrojích, které navrhne Komise a přijme Evropský parlament a Rada, Rada nebo Komise a které mají vliv na rozpočet EZZF, je dodržována částka uvedená v článku 16.
2. Stanoví-li právo Unie pro některý členský stát finanční strop zemědělských výdajů v eurech, jsou mu tyto výdaje následně uhrazeny do výše tohoto stropu stanoveného v eurech, a pokud se použije článek 41, s nezbytnými úpravami.
3. Vnitrostátní stropy pro přímé platby uvedené v článku 7 nařízení (EU) č. 1307/2013, opravené s ohledem na úpravy podle článku 26 tohoto nařízení, se pokládají za finanční stropy v eurech.
Článek 25
Rezerva pro případ krizí v odvětví zemědělství
Rezerva určená k poskytování dodatečné podpory pro odvětví zemědělství v případě závažných krizí s dopadem na zemědělskou produkci či distribuci (dále jen „rezerva pro případ krizí v odvětví zemědělství“) se vytvoří tak, že se na začátku každého roku uplatní snížení na přímé platby prostřednictvím mechanismu finanční kázně uvedeného v článku 26.
Celková výše rezervy je 2 800 milionů EUR se stejnými ročními splátkami ve výši 400 milionů EUR (v cenách pro rok 2011) na období let 2014-2020 a zahrne se do okruhu 2 víceletého finančního rámce, jak je stanoven v příloze k nařízení (EU, Euratom) č. 1311/2013.
Článek 26
Finanční kázeň
1. S cílem zajistit dodržování ročních stropů stanovených v nařízení (EU, Euratom) č. 1311/2013 a určených k financování výdajů souvisejících s trhem a přímých plateb, se stanoví míra úpravy přímých plateb (dále jen „míra úpravy“), pokud odhady financování opatření financovaných v rámci uvedeného dílčího stropu pro daný rozpočtový rok ukazují, že budou platné roční stropy překročeny.
2. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě návrh týkající se míry úpravy nejpozději do 31. března kalendářního roku, pro který se použije.
3. Nestanoví-li Evropský parlament a Rada míru úpravy do 30. června daného roku, přijme Komise prováděcí akty stanovující míru úpravy a bezodkladně o tom informuje Evropský parlament a Radu. Takový prováděcí akt se přijímá poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
4. Do 1. prosince může Komise na základě nových informací, které má k dispozici, přijmout prováděcí akty, kterými přizpůsobí míru úpravy stanovenou podle odstavců 2 nebo 3. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
5. Odchylně od čl. 169 odst. 3 čtvrtého pododstavce nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 vyplatí členské státy prostředky přenesené v souladu s čl. 169 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 konečným příjemcům, na něž se v rozpočtovém roce, do nějž jsou prostředky přenášeny, vztahuje míra úpravy.
Úhrada podle prvního pododstavce se vztahuje pouze na konečné příjemce v členských státech, v nichž se v předchozím rozpočtovém roce uplatnil mechanismus finanční kázně.
6. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví podmínky pro prostředky převedené v souladu s čl. 169 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 za účelem financování výdajů uvedených v čl. 4 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
7. Při použití tohoto článku se částka pro rezervu pro případ krizí v odvětví zemědělství uvedená v článku 25 zahrne do stanovení míry úpravy. Jakákoli částka, která nebude uvolněna na krizová opatření do konce rozpočtového roku, se vyplatí v souladu s odstavcem 5 tohoto článku.
Článek 27
Postup pro rozpočtovou kázeň
1. Spolu s návrhem rozpočtu na rozpočtový rok N předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě svou předpověď na rozpočtové roky N-1, N a N+1.
2. Ukáže-li se při sestavování návrhu rozpočtu na rozpočtový rok N, že existuje riziko překročení částky uvedené v článku 16 pro rozpočtový rok N, navrhne Komise Evropskému parlamentu a Radě nebo Radě opatření nezbytná k zajištění dodržení uvedené částky.
3. Kdykoli se Komise domnívá, že existuje riziko překročení částky uvedené v článku 16 a že nemůže v rámci svých pravomocí přijmout náležitá opatření k nápravě situace, navrhne jiná opatření, aby se zajistilo, že tato částka bude dodržena. Tato opatření přijme Rada v případě, že právním základem příslušného opatření je čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU, nebo Evropský parlament a Rada v případě, že právním základem příslušného opatření je čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU.
4. Jestliže žádosti o následnou úhradu ze strany členských států na konci rozpočtového roku N překračují nebo by mohly překročit částku uvedenou v článku 16, Komise:
a)
přihlíží k těmto žádostem v poměru k žádostem podaným členskými státy a v rámci dostupných rozpočtových prostředků a přijme prováděcí akty, kterými prozatímně stanoví výši plateb na daný měsíc;
b)
nejpozději do 28. února rozpočtového roku N + 1 určí situaci všech členských států, pokud jde o financování Unií za rozpočtový rok N;
c)
přijme prováděcí akty, kterými stanoví celkovou částku financování Unií rozdělenou podle členských států na základě jednotné sazby financování Unií a v rámci rozpočtových prostředků dostupných pro měsíční platby;
d)
nejpozději při měsíčních platbách na měsíc březen roku N+1 provede případná vyrovnání mezi členskými státy.
Prováděcí akty stanovené v prvním pododstavci písm. a) a c) se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
Článek 28
Systém včasného varování a sledování
Aby se zajistilo, že rozpočtový strop uvedený v článku 16 není překročen, zavede Komise systém včasného varování a sledování výdajů EZZF na měsíčním základě.
K tomuto účelu na začátku každého rozpočtového roku vymezí Komise profily měsíčních výdajů případně založené na průměrných měsíčních výdajích za předchozí tři roky.
Komise pravidelně předkládá Evropskému parlamentu a Radě zprávu o vývoji uskutečněných výdajů ve srovnání s profily, která obsahuje také hodnocení očekávaného plnění v běžném rozpočtovém roce.
Článek 29
Referenční směnné kurzy
1. Při přijímání návrhu rozpočtu nebo změny návrhu rozpočtu, která se týká zemědělských výdajů, použije Komise k vytvoření odhadů rozpočtových prostředků EZZF průměrný tržní kurz eura vůči americkému dolaru za poslední čtvrtletí končící nejméně 20 dnů před přijetím rozpočtového dokumentu Komisí.
2. Při přijímání návrhu dodatkového a opravného rozpočtu nebo návrhu na změnu tohoto návrhu Komise v případě, že se tyto dokumenty týkají rozpočtových prostředků na opatření uvedená v čl. 4 odst. 1 písm. a), použije:
a)
průměrný tržní kurz eura vůči americkému dolaru skutečně zaznamenaný na trhu od 1. srpna předchozího rozpočtového roku do konce posledního čtvrtletí končícího nejméně 20 dnů před přijetím rozpočtového dokumentu Komisí, nejpozději však 31. července běžného rozpočtového roku, a
b)
průměrný směnný kurz skutečně zaznamenaný za poslední čtvrtletí končící nejméně 20 dnů před přijetím rozpočtového dokumentu Komisí, jako předpověď pro zbytek rozpočtového roku.
KAPITOLA II
EZFRV
Oddíl 1
Obecná ustanovení pro ezfrv
Článek 30
Zamezení dvojímu financování
Výdaje financované z EZFRV nesmějí být předmětem žádného jiného financování z rozpočtu Unie.
Článek 31
Ustanovení pro všechny platby
1. V souladu s čl. 77 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 nepřekročí platby příspěvku EZFRV prováděné Komisí podle článku 5 tohoto nařízení rozpočtové závazky.
Tyto platby se přiřazují se k nejstaršímu otevřenému rozpočtovému závazku.
2. Použije se článek 84 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
Oddíl 2
Financování programů rozvoje venkova
Článek 32
Finanční příspěvek z EZFRV
Finanční příspěvek z EZFRV na výdaje programů rozvoje venkova se určí pro každý program v mezích stropů stanovených právem Unie týkajícím se podpory rozvoje venkova z EZFRV.
Článek 33
Rozpočtové závazky
Pokud jde o rozpočtové závazky Unie týkající se programů rozvoje venkova, použije se článek 76 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Oddíl 3
Finanční příspěvek na programy rozvoje venkova
Článek 34
Ustanovení týkající se plateb pro programy rozvoje venkova
1. Prostředky nezbytné k financování výdajů uvedených v článku 5 se poskytují členským státům formou předběžného financování, průběžných plateb a platby zůstatku, jak je popsáno v tomto oddíle.
2. Souhrnná částka platby předběžného financování a průběžných plateb nepřekročí 95 % příspěvku z EZFRV na každý program rozvoje venkova.
Při dosažení stropu 95 % členské státy i nadále předávají žádosti o platby Komisi.
Článek 35
Předběžné financování
1. Poté, co Komise přijme rozhodnutí o schválení programu rozvoje venkova, vyplatí danému členskému státu počáteční částku předběžného financování na celé programové období. Tato počáteční částka předběžného financování se vyplácí v těchto splátkách:
a)
v roce 2014: 1 % částky podpory z EZFRV na celé programové období pro daný program a 1,5 % částky podpory z EZFRV na celé programové období pro daný program, pokud členský stát přijímá od roku 2010 finanční pomoc buď v souladu s články 122 a 143 Smlouvy o fungování EU, nebo z Evropského nástroje finanční stability, nebo pokud přijímá ke dni 31. prosince 2013 finanční pomoc v souladu s články 136 a 143 Smlouvy o fungování EU;
b)
v roce 2015: 1 % částky podpory z EZFRV na celé programové období pro daný program a 1,5 % částky podpory z EZFRV na celé programové období pro daný program, pokud členský stát přijímá od roku 2010 finanční pomoc v souladu s články 122 a 143 Smlouvy o fungování EU nebo z Evropského nástroje finanční stability nebo pokud přijímá ke dni 31. prosince 2014 finanční pomoc v souladu s články 136 a 143 Smlouvy o fungování EU;
c)
v roce 2016: 1 % částky podpory z EZFRV na celé programové období pro daný program.
Pokud je program rozvoje venkova přijat v roce 2015 nebo později, dřívější splátky se vyplatí v roce přijetí.
2. Nevzniknou-li žádné výdaje a není-li Komisi do dvaceti čtyř měsíců od vyplacení první splátky předběžného financování zaslán výkaz výdajů pro program rozvoje venkova, vrátí se celková částka vyplacená v rámci předběžného financování Komisi.
3. Úroky z předběžného financování se přidělují na daný program rozvoje venkova a odečítají se z částky veřejných výdajů uváděných v závěrečném výkazu výdajů.
4. Částka vyplacená v rámci předběžného financování se vyúčtuje postupem podle článku 51 tohoto nařízení před uzavřením programu rozvoje venkova.
Článek 36
Průběžné platby
1. Průběžné platby se provádějí pro jednotlivé programy rozvoje venkova. Vypočítávají se tak, že se na skutečné veřejné výdaje na jednotlivá opatření použije sazba spolufinancování těchto opatření, jak je uvedeno v článku 59 nařízení (EU) č. 1305/2013.
2. Podle dostupnosti rozpočtových prostředků Komise provádí průběžné platby za účelem následného uhrazení výdajů vzniklých akreditovaným platebním agenturám při provádění programů, přičemž zohledňuje snížení nebo pozastavení podle článku 41.
3. Jednotlivé průběžné platby provádí Komise s výhradou splnění těchto požadavků:
a)
předání výkazu výdajů podepsaného akreditovanou platební agenturou v souladu s čl. 102 odst. 1 písm. c) Komisi;
b)
nepřekročení celkové částky příspěvku z EZFRV poskytnuté na jednotlivá opatření na celou dobu trvání dotyčného programu;
c)
předání poslední výroční zprávy o pokroku týkající se provádění programu rozvoje venkova Komisi.
4. Jestliže některý z požadavků stanovených v odstavci 3 nebyl splněn, informuje Komise co nejrychleji akreditovanou platební agenturu nebo koordinační subjekt, byl-li určen. Jestliže některý z požadavků stanovených v odst. 3 písm. a) nebo c) nebyl dodržen, je výkaz výdajů nepřípustný.
5. Aniž je dotčeno použití článků 51 a 52, provede Komise průběžné platby do 45 dnů od registrace výkazu výdajů, který splňuje požadavky uvedené v odstavci 3 tohoto článku.
6. Akreditované platební agentury vyhotovují a předávají Komisi přímo nebo prostřednictvím koordinačního subjektu, pokud byl určen, výkazy průběžných výdajů na programy rozvoje venkova ve lhůtách stanovených Komisí.
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví období pro předávání výkazů průběžných výdajů akreditovanými platebními agenturami. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Tyto výkazy výdajů zahrnují výdaje vzniklé platebním agenturám během každého dotyčného období. Avšak v případech, kdy výdaje uvedené v čl. 65 odst. 9 nařízení (EU) č. 1303/2013 nemohou být v příslušném období Komisi vykázány, neboť Komise dosud neschválila změnu programu, je lze vykázat v následných obdobích.
Výkazy průběžných výdajů týkající se výdajů uskutečněných od 16. října jsou financovány z rozpočtu na následující rok.
7. Použije se článek 83 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 37
Platba konečného zůstatku a uzavření programu
1. Platbu konečného zůstatku provádí Komise podle dostupnosti rozpočtových prostředků po obdržení poslední výroční zprávy o pokroku týkající se provádění programu rozvoje venkova na základě platného finančního plánu, roční účetní závěrky za poslední rozpočtový rok provádění daného programu rozvoje venkova a odpovídajícího rozhodnutí o schválení účetní závěrky. Tato účetní závěrka se předkládá Komisi nejpozději šest měsíců po konečném datu způsobilosti výdajů uvedeném v čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 a týká se výdajů uskutečněných platební agentuře do posledního data způsobilosti výdajů.
2. Konečný zůstatek se převede nejpozději šest měsíců poté, co Komise uzná informace a doklady uvedené v odstavci 1 tohoto článku za přijatelné, a poté, co byla schválena poslední roční účetní závěrka. Aniž je dotčen čl. 38 odst. 5, částky, které zůstanou přiděleny po platbě konečného zůstatku, Komise zruší nejpozději ve lhůtě šesti měsíců.
3. Není-li ve lhůtě stanovené v odstavci 1 Komisi předána poslední výroční zpráva o pokroku a doklady nezbytné ke schválení účetní závěrky za poslední rok provádění programu, dojde k automatickému zrušení zůstatku v souladu s článkem 38.
Článek 38
Automatické zrušení závazků u programů rozvoje venkova
1. Komise automaticky zruší každou část rozpočtového závazku na program rozvoje venkova, která nebyla použita pro účely předběžného financování nebo průběžných plateb nebo u níž nebyl Komisi předložen výkaz výdajů splňující požadavky stanovené v čl. 36 odst. 3, pokud jde o výdaje uskutečněné do 31. prosince třetího roku následujícího po roce, kdy byl daný rozpočtový závazek učiněn.
2. Automaticky se zruší ta část rozpočtových závazků, která bude dosud otevřena k poslednímu datu způsobilosti výdajů podle čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 a v souvislosti s níž nebyl nejpozději šest měsíců po tomto datu vypracován výkaz výdajů.
3. V případě soudního řízení nebo řízení o správním opravném prostředku s odkladným účinkem se po dobu tohoto řízení přeruší v souvislosti s částkou odpovídající dotyčným operacím lhůta pro automatické zrušení závazku uvedená v odstavci 1 nebo 2 za předpokladu, že Komise obdrží od členského státu nejpozději dne 31. prosince roku N + 3 řádně odůvodněné informace.
4. Do výpočtu automaticky rušených závazků se nezahrnuje:
a)
ta část rozpočtových závazků, v souvislosti s níž byl vypracován výkaz výdajů, ale jejíž úhrada byla ke dni 31. prosince roku N + 3 Komisí snížena nebo pozastavena;
b)
ta část rozpočtových závazků, která nemohla být vyplacena platební agenturou z důvodu vyšší moci, což vážně ovlivnilo provádění programu rozvoje venkova. Vnitrostátní orgány, které se odvolávají na vyšší moc, musí prokázat její přímé následky na provádění celého programu nebo jeho části.
Členské státy zašlou do 31. ledna Komisi informace o výjimkách uvedených v prvním pododstavci, týkajících se částek vykázaných do konce předcházejícího roku.
5. Komise včas uvědomí členské státy, jestliže hrozí automatické zrušení závazku. Sdělí jim částku automaticky zrušeného závazku vyplývající z informací, jež má k dispozici. Členské státy mají ode dne obdržení těchto informací dva měsíce na vyjádření souhlasu s dotyčnou částkou nebo na předložení připomínek. Komise provede automatické zrušení závazku nejpozději devět měsíců po uplynutí poslední lhůty vyplývající z použití odstavců 1 až 3.
6. V případě automatického zrušení závazku se příspěvek EZFRV na dotyčný program rozvoje venkova pro daný rok snižuje o částku automaticky zrušeného závazku. Členský stát vypracuje revidovaný finanční plán, v němž částku snížení podpory rozloží mezi opatření, a předloží jej Komisi ke schválení. Pokud tak neučiní, sníží Komise poměrným způsobem částky přidělené na každé opatření.
KAPITOLA III
Společná ustanovení
Článek 39
Zemědělský rozpočtový rok
Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení týkající se výkazů výdajů a příjmů v souvislosti s veřejnou intervencí stanovená Komisí podle čl. 46 odst. 6 písm. a), vztahuje se zemědělský rozpočtový rok na výdaje vyplacené a příjmy obdržené a zaúčtované do účetnictví rozpočtu fondů platebními agenturami, pokud jde o rozpočtový rok „N“ počínající 16. října roku „N-1“ a končící 15. října roku „N“.
Článek 40
Dodržování platebních lhůt
Pokud právo Unie stanoví platební lhůty, má platba provedená platebními agenturami příjemcům před prvním možným termínem pro platby a po posledním možném termínu pro platby za následek neoprávněnost plateb pro financování Unií, s výjimkou případů, podmínek a omezení stanovených s ohledem na zásadu proporcionality.
Aby byly výdaje uskutečněné před prvním možným termínem pro platby nebo po posledním možném termínu pro platby způsobilé pro financování Unií a aby se omezil finanční dopad, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o výjimky z pravidla uvedeného v prvním pododstavci.
Článek 41
Snížení a pozastavení měsíčních a průběžných plateb
1. Pokud výkazy výdajů nebo informace uvedené v článku 102 umožní Komisi zjistit, že výdaje byly uskutečněny subjekty, jež nejsou akreditovanými platebními agenturami, že platební lhůty nebo finanční stropy stanovené právem Unie nebyly dodrženy nebo že výdaje nebyly jiným způsobem uskutečněny v souladu s pravidly Unie, může Komise poté, co dotyčnému členskému státu umožnila předložit připomínky, snížit nebo pozastavit tomuto členskému státu měsíční nebo průběžné platby v rámci prováděcích aktů, které se týkají rozhodnutí o měsíčních platbách uvedeného v čl. 18 odst. 3 nebo v rámci průběžných plateb uvedených v článku 36
Pokud výkazy výdajů nebo informace uvedené v článku 102 neumožní Komisi zjistit, že výdaje byly uskutečněny v souladu s pravidly Unie, požádá Komise dotyčný členský stát o poskytnutí doplňujících informací a předložení připomínek ve lhůtě, která nesmí být kratší než 30 dnů. Neodpoví-li členský stát na žádost Komise ve stanovené lhůtě nebo není-li odpověď považována za dostačující nebo prokazuje-li, že výdaje nebyly uskutečněny v souladu s pravidly Unie, může Komise dotyčnému členskému státu snížit nebo pozastavit měsíční nebo průběžné platby v rámci prováděcích aktů, které se týkají měsíčních plateb uvedených v čl. 18 odst. 3 nebo v rámci průběžných plateb uvedených v článku 36
2. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými členskému státu sníží nebo pozastaví měsíční nebo průběžné platby, jestliže z důvodu závažnosti nebo přetrvávání zjištěných nedostatků neexistuje nebo není účinná jedna nebo více základních součástí daného vnitrostátního kontrolního systému nebo existují podobné závažné nedostatky v systému zpětného získávání neoprávněných plateb a je-li splněna jedna z těchto podmínek:
a)
nedostatky uvedené v prvním pododstavci jsou trvalé povahy a byly důvodem pro přijetí nejméně dvou prováděcích aktů podle článku 52 o vyloučení výdajů daného členského státu z financování Unií, nebo
b)
Komise dospěla k závěru, že daný členský stát není schopen bezodkladně provést nezbytná nápravná opatření v souladu s akčním plánem obsahujícím jasné ukazatele pokroku, který má být vypracován po konzultaci s Komisí.
Prováděcí akty stanovené v tomto odstavci se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
Snížení nebo pozastavení se v případě výskytu nedostatků uplatní na příslušné výdaje uskutečněné platební agenturou po dobu určenou prováděcími akty uvedenými v tomto odstavci, která nepřekročí dvanáct měsíců. Pokud zůstávají splněny podmínky pro snížení nebo pozastavení, může Komise přijmout prováděcí akty, kterými prodlouží uvedenou dobu o další dobu nejvýše dvanácti měsíců. Přestanou-li tyto podmínky být plněny, uvedená doba skončí.
Prováděcí akty uvedené v tomto odstavci se přijímají v souladu s poradním postupem uvedeným v čl. 116 odst. 2.
Před přijetím prováděcích aktů uvedených v tomto odstavci informuje Komise o tomto záměru dotyčný členský stát a požádá jej, aby reagoval ve lhůtě, která nesmí být kratší než 30 dnů.
Prováděcí akty stanovující měsíční platby uvedené v čl. 18 odst. 3 nebo průběžné platby uvedené v článku 36 zohlední prováděcí akty přijaté podle tohoto odstavce.
3. Snížení a pozastavení podle tohoto článku se použijí v souladu se zásadou proporcionality a nemají vliv na použití článků 51 a 52.
4. Snížením a pozastavením plateb podle tohoto článku nejsou dotčeny články 19, 22 a 23 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Pozastavení plateb uvedená v článcích 19 a 22 nařízení (EU) č. 1303/2013 se provádějí postupem podle odstavce 2 tohoto článku.
Článek 42
Pozastavení plateb v případě pozdního předložení informací
Pokud právní předpisy v odvětví zemědělství vyžadují, aby členské státy v konkrétním období předložily informace o počtu kontrol provedených podle článku 59 a o jejich výsledku, a pokud členské státy toto období překročí, může Komise pozastavit měsíční platby uvedené v článku 18 nebo průběžné platby uvedené v článku 36 za předpokladu, že členským státům poskytla všechny informace, formuláře a vysvětlení, které jsou třeba pro zjištění příslušných statistických údajů, v dostatečném předstihu před začátkem období, kterého se tyto údaje týkají. Částka, jejíž vyplacení má být pozastaveno, nesmí překročit 1,5 % výdajů, jichž se příslušné statistické informace, které nebyly zaslány včas, týkají. Komise přitom jedná v souladu se zásadou proporcionality a současně přihlíží k délce prodlení. Zejména se zohlední, ohrožuje-li opožděné předložení informací udělení absolutoria za plnění ročního rozpočtu. Před pozastavením měsíčních plateb Komise písemně informuje dotčený členský stát. Komise uhradí pozastavené částky, jakmile obdrží statistické informace od dotčených členských států, za předpokladu, že tyto informace obdrží nejpozději do 31. ledna následujícího roku.
Článek 43
Přidělování účelově vázaných příjmů
1. Ve smyslu článku [21] nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 se za „účelově vázané příjmy“ považují:
a)
částky, které musejí být podle článku 40 a článku 51, pokud jde o výdaje v rámci EZZF, a článků 52 a 54 včetně souvisejících úroků převedeny do rozpočtu Unie;
b)
částky vybrané nebo získané zpět podle části II hlavy I kapitoly III oddílu III nařízení Rady (ES) č. 1234/2007;
c)
částky vybrané v důsledku sankcí v souladu se zvláštními pravidly stanovenými v právních předpisech Unie v odvětví zemědělství, pokud tyto právní předpisy výslovně nestanoví, že tyto částky si mohou ponechat členské státy;
d)
částky odpovídající sankcím uplatněným v souladu s pravidly o podmíněnosti stanovenými v hlavě VI kapitole II, pokud jde o výdaje v rámci EZZF;
e)
jakékoli jistoty, kauce nebo záruky poskytnuté na základě právních předpisů Unie přijatých v rámci SZP s výjimkou rozvoje venkova, které následně propadly. Propadlé jistoty složené při vydávání vývozních nebo dovozních licencí nebo v rámci nabídkového řízení, jehož jediným účelem je zajistit, aby uchazeči předkládali vážné nabídky, si však ponechají členské státy.
2. Částky uvedené v odstavci 1 se převádějí do rozpočtu Unie a v případě opětovného použití se použijí výhradně na financování výdajů z EZZF nebo EZFRV.
3. Toto nařízení se použije obdobně na účelově vázané příjmy uvedené v odstavci 1.
4. Pokud jde o EZZF, použijí se články [170 a 171] nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 obdobně na zaúčtování účelově vázaných příjmů uvedených v tomto nařízení.
Článek 44
Vedení oddělených účtů
Každá platební agentura vede oddělené účty pro prostředky zanesené do rozpočtu Unie pro fondy.
Článek 45
Informační opatření
1. Cílem poskytování informací financovaného podle čl. 6 písm. e) je zejména pomoci vysvětlovat, provádět a rozvíjet SZP a zvyšovat informovanost veřejnosti o jejím obsahu a cílech, prostřednictvím informačních kampaní obnovovat důvěru spotřebitelů po krizích, informovat zemědělce a ostatní subjekty činné ve venkovských oblastech, prosazovat evropský model zemědělství a také pomáhat občanům jej pochopit.
Účelem je podávat soudržné, objektivní a úplné informace v rámci Unie i mimo ni, aby byl poskytnut přesný celkový přehled o SZP.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 mohou sestávat z:
a)
ročních pracovních programů nebo jiných konkrétních opatření předložených třetími stranami;
b)
činností prováděných z podnětu Komise.
Jsou vyloučena opatření, která jsou stanovena právními předpisy, a opatření, která jsou již financována v rámci jiné akce Unie.
Při provádění činností uvedených v písmeni b) mohou být Komisi nápomocni externí odborníci.
Vztahují-li se opatření uvedená v prvním pododstavci na obecné cíle tohoto nařízení, přispívají rovněž ke komunikační činnosti informující o politických prioritách Unie.
3. Komise každý rok do 31. října zveřejní výzvu k předkládání návrhů, které splňují podmínky stanovené v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
4. Výboru uvedenému v čl. 116 odst. 1 se oznamují opatření stanovená a přijatá podle tohoto článku.
5. Komise předloží každé dva roky Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění tohoto článku.
Článek 46
Pravomoci Komise
1. S cílem zohlednit příjmy, které platební agentury vybírají pro rozpočet Unie při platbách prováděných na základě výkazů výdajů předkládaných členskými státy, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o podmínky, za nichž mají být vyrovnány některé druhy výdajů a příjmů v rámci fondů.
2. Aby bylo možné spravedlivě rozdělovat dostupné rozpočtové prostředky mezi členské státy, nebyl-li do začátku rozpočtového roku přijat rozpočet Unie nebo překročí-li celková částka předběžných závazků hranici stanovenou v čl. 170 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115 tohoto nařízení, pokud jde o ustanovení týkající se metody pro závazky a výplatu částek.
3. S cílem ověřit soudržnost údajů oznámených členskými státy ohledně výdajů nebo jiných informací stanovených tímto nařízením je Komisi v případě nesplnění povinnosti informovat Komisi v souladu s článkem 102 svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115 týkající se odkladu měsíčních plateb vyplácených členským státům uvedených v článku 42, pokud jde o výdaje v rámci EZZF, a stanovující podmínky vztahující se na případy, kdy Komise sníží nebo pozastaví průběžné platby vyplácené členským státům v rámci EZFRV podle uvedeného článku.
4. Aby se zajistilo dodržování zásady proporcionality při použití článku 42, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115 týkající se pravidel pro:
a)
seznam opatření ve smyslu článku 42;
b)
míru pozastavení plateb podle uvedeného článku;
5. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví další pravidla týkající se povinnosti stanovené v článku 44 a rovněž zvláštní podmínky vztahující se na informace, které se zanášejí do účtů vedených platebními agenturami. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
6. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví pravidla týkající se:
a)
pravidel pro financování intervenčních opatření ve formě veřejného skladování a účtování o nich a dalších výdajů financovaných z fondů;
b)
podmínek upravujících provádění automatického rušení závazků;
c)
postupu a dalších podrobných ujednání týkajících se řádného fungování mechanismu podle článku 42.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
KAPITOLA IV
Schvalování účetní závěrky
Oddíl I
Obecná ustanovení
Článek 47
Kontroly na místě prováděné Komisí
1. Aniž jsou dotčeny kontroly prováděné členskými státy na základě vnitrostátních právních a správních předpisů, článku 287 Smlouvy o fungování EU anebo jakákoli kontrola zorganizovaná na základě článku 322 Smlouvy o fungování EU nebo založená na nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (30), může Komise v členských státech organizovat kontroly na místě s cílem ověřovat zejména:
a)
zda je správní praxe v souladu s pravidly Unie;
b)
zda jsou k dispozici požadované podklady a zda jsou v souladu s operacemi financovanými z EZZF nebo EZFRV;
c)
podmínky, za kterých jsou operace financované z EZZF nebo EZFRV prováděny a kontrolovány;
d)
zda platební agentura splňuje akreditační kritéria stanovená v čl. 7 odst. 2 a zda členské státy řádně uplatňují čl. 7 odst. 5.
Osoby pověřené Komisí prováděním kontrol na místě nebo zástupci Komise působící v rámci pravomocí, které jim jsou svěřeny, mají přístup k účetnictví a všem dalším dokladům, jež souvisejí s výdaji financovanými z EZZF nebo EZFRV, včetně dokladů a jejich popisných informací vytvořených nebo obdržených a uchovávaných v elektronické podobě.
Pravomocemi provádět kontroly na místě není dotčeno uplatňování práva členského státu, které vyhrazuje některé úkony činitelům vnitrostátním právem zvlášť určeným. Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (31) a nařízení (Euratom, ES) č. 2185/96, neúčastní se osoby pověřené Komisí jednat jejím jménem mimo jiné domovních prohlídek ani úředních výslechů osob podle práva dotčeného členského státu. K takto získaným informacím však mají přístup.
2. Komise s dostatečným předstihem ohlásí kontrolu na místě dotyčnému členskému státu nebo členskému státu, na jehož území má být kontrola provedena, přičemž při organizaci kontrol zohlední administrativní dopad na platební agentury. Zástupci dotyčného členského státu se mohou této kontroly zúčastnit.
Na žádost Komise a se souhlasem členského státu provádějí příslušné orgány tohoto členského státu dodatečné kontroly nebo šetření týkající se operací uvedených v tomto nařízení. Zástupci Komise nebo osoby pověřené Komisí jednat jejím jménem se mohou těchto kontrol zúčastnit.
K účinnějšímu provádění kontrol může Komise se souhlasem dotčených členských států požádat o účast orgánů těchto členských států na určitých kontrolách nebo šetřeních.
Článek 48
Přístup k informacím
1. Členské státy poskytují Komisi veškeré informace nezbytné k řádnému fungování fondů a přijímají veškerá vhodná opatření usnadňující kontroly, které Komise považuje za vhodné v souvislosti s řízením financování Unií, včetně kontrol na místě.
2. Členské státy sdělí Komisi na její žádost právní a správní předpisy, které přijaly k provedení právních aktů Unie týkajících se SZP, pokud tyto akty mají finanční důsledky pro EZZF nebo EZFRV.
3. Členské státy poskytují Komisi informace o zjištěných nesrovnalostech a případech podezření na podvod a také o krocích podniknutých za účelem zpětného získání neoprávněných plateb v souvislosti s těmito nesrovnalostmi a podvody podle oddílu III této kapitoly.
Článek 49
Přístup k dokumentům
Akreditované platební agentury uchovávají podklady k provedeným platbám a doklady týkající se provádění správních a fyzických kontrol stanovených právem Unie a poskytují tyto doklady a údaje Komisi. Tyto podklady mohou být uchovávány v elektronické podobě za podmínek stanovených Komisí na základě čl. 50 odst. 2.
Uchovává-li tyto doklady orgán, který jedná v přenesené pravomoci akreditované platební agentury a který je pověřen schvalováním výdajů, předává tento orgán akreditované platební agentuře zprávy o počtu provedených kontrol, jejich obsahu a opatřeních přijatých na základě jejich výsledků.
Článek 50
Pravomoci Komise
1. S cílem zajistit správné a účinné používání ustanovení o kontrolách na místě a přístupu k dokumentům a informacím uvedených v této kapitole je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, jimiž se doplňují zvláštní povinnosti, které musejí členské státy dodržovat podle této kapitoly.
2. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví pravidla pro:
a)
postupy týkající se zvláštních povinností, které musí členské státy splňovat v souvislosti s kontrolami stanovenými v této kapitole;
b)
postupy týkající se povinnosti spolupracovat, kterou musí členské státy dodržet při provádění článků 47 a 48;
c)
postupy týkající se oznamovací povinnosti uvedené v čl. 48 odst. 3;
d)
podmínky, za nichž se uchovávají podklady uvedené v článku 49, včetně jejich podoby a doby uchování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Oddíl II
Schvalování
Článek 51
Schvalování účetní závěrky
Před 31. květnem roku následujícího po daném rozpočtovém roce a na základě informací předaných v souladu s čl. 102 odst. 1 písm. c) přijme Komise prováděcí akty obsahující rozhodnutí o schválení účetních závěrek akreditovaných platebních agentur. Tyto prováděcí akty se týkají úplnosti, přesnosti a věcné správnosti předložených ročních účetních závěrek a nedotýkají se obsahu dalších rozhodnutí podle článku 52.
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
Článek 52
Schvalování souladu
1. Pokud výdaje uvedené v čl. 4 odst. 1 a v článku 5 nebyly uskutečněny v souladu s právem Unie a v případě EZFRV nebyly uskutečněny v souladu s platným právem Unie a vnitrostátním právem podle článku 85 nařízení (EU) č. 1303/2013 přijme Komise prováděcí akty, kterými stanoví částky, které mají být vyloučeny z financování Unií. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
2. Komise posuzuje částky, které mají být vyloučeny z financování, s ohledem na závažnost zjištěného nesouladu. Komise náležitě zohlední povahu porušení pravidel a finanční újmu způsobenou Unii. Vyloučení částek z financování provede na základě určení neoprávněně vynaložených částek, a pokud tyto částky nelze přiměřeným úsilím určit, může použít opravy na základě extrapolace či paušální částky. Opravy na základě paušální částky se použijí pouze v těch případech, kde vzhledem k povaze případu nebo z důvodu neposkytnutí potřebných informací Komisi ze strany členských států není možné přiměřeným úsilím přesněji určit finanční újmu způsobenou Unii.
3. Před přijetím rozhodnutí o zamítnutí financování jsou výsledky kontroly Komise i odpovědi dotyčného členského státu písemně oznámeny, a poté se obě strany pokusí dosáhnout dohody o opatřeních, která je třeba přijmout. V této fázi řízení musí být členským státům poskytnuta možnost prokázat, že skutečný rozsah nedodržení požadavků je menší, než uvádí Komise.
Není-li dohody dosaženo, může členský stát požádat o zahájení řízení, jehož účelem je ve lhůtě čtyř měsíců smířit stanoviska obou stran. Zpráva o výsledcích řízení se předloží Komisi. Komise před vydáním rozhodnutí o případném zamítnutí financování zohlední doporučení uvedená ve zprávě a rozhodne-li, že se od těchto doporučení odchýlí, uvede důvody, které ji k tomu vedly.
4. Financování nelze zamítnout, pokud jde o:
a)
výdaje uvedené v čl. 4 odst. 1 uskutečněné více než 24 měsíců předtím, než Komise dotyčnému členskému státu písemně oznámí výsledky kontrol;
b)
výdaje na víceletá opatření, jež spadají do oblasti působnosti čl. 4 odst. 1 nebo programů uvedených v článku 5, u kterých poslední povinnost pro příjemce vznikla více než 24 měsíců předtím, než Komise dotyčnému členskému státu písemně oznámí výsledky kontrol;
c)
výdaje na opatření obsažená v programech uvedených v článku 5 jiných než uvedených v písmeni b) tohoto odstavce, pro které platební agentura provedla platbu nebo případně poslední platbu více než 24 měsíců předtím, než Komise dotyčnému členskému státu písemně oznámí výsledky kontrol.
5. Ustanovení odstavce 4 se nepoužije v případě:
a)
nesrovnalostí uvedených v oddíle III této kapitoly;
b)
vnitrostátních podpor, v jejichž důsledku zahájila Komise řízení stanovené v čl. 108 odst. 2 Smlouvy o fungování EU, nebo nesplnění povinností, na jehož základě Komise zaslala dotyčnému členskému státu v souladu s článkem 258 Smlouvy o fungování EU formální písemné upozornění;
c)
nesplnění povinností členských států podle hlavy V kapitoly III tohoto nařízení, pokud Komise písemně oznámí členskému státu výsledky kontrol do 12 měsíců po obdržení zprávy tohoto členského státu o výsledcích kontrol dotčených výdajů.
Článek 53
Pravomoci Komise
1. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví prováděcí pravidla týkající se:
a)
schvalování účetní závěrky podle článku 51, pokud jde o opatření, jež je třeba přijmout v souvislosti s přijetím rozhodnutí a jeho prováděním, včetně výměny informací mezi Komisí a členskými státy a příslušných lhůt;
b)
schvalování souladu podle článku 52, pokud jde o opatření, jež je třeba přijmout v souvislosti s přijetím rozhodnutí a jeho prováděním, včetně výměny informací mezi Komisí a členskými státy a příslušných lhůt, jakož i smírčí řízení stanovené v uvedeném článku, včetně zřízení smírčího orgánu, jeho úkolů, složení a pracovního režimu.
2. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
3. Za účelem umožnění Komisi, aby chránila finanční zájmy Unie a zajistila účinné uplatňování ustanovení týkajících se schvalování souladu podle článku 52, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o kritéria a metodiku provádění oprav.
Oddíl III
Nesrovnalosti
Článek 54
Společná ustanovení
1. V případě neoprávněných plateb v důsledku nesrovnalosti nebo nedbalosti požádají členské státy u příjemce o vrácení těchto plateb do 18 měsíců poté, co byla schválena kontrolní zpráva nebo podobný doklad konstatující, že došlo k nesrovnalosti, popřípadě poté, co tuto zprávu nebo podobný dokument obdržela platební agentura či subjekt odpovědný za zpětné získávání daných plateb. Odpovídající částky se v okamžiku podání žádosti o vrácení plateb zaznamenají do knihy dlužníků platební agentury.
2. Nedojde-li ke zpětnému získání plateb do čtyř let od data žádosti o vrácení plateb, nebo do osmi let v případě, že zpětné získání je vymáháno u vnitrostátních soudů, pak finanční důsledky toho, že platby nebyly získány zpět, nese z 50 % dotyčný členský stát a z 50 % jsou kryty z rozpočtu Unie, aniž je dotčen požadavek, že dotyčný členský stát musí v souladu s článkem 58 pokračovat ve vymáhání neoprávněně vyplacených částek.
Pokud v souvislosti s vymáháním neoprávněně vyplacených částek stanoví pravomocný správní nebo soudní akt, že k žádné nesrovnalosti nedošlo, dotyčný členský stát vykáže finanční zátěž, kterou nesl podle prvního pododstavce, jako výdaj vůči fondům.
Pokud však z důvodů, jež nebyly způsobeny dotyčným členským státem, není možné částku získat zpět ve lhůtě uvedené v prvním pododstavci a tato částka, která má být získána zpět, přesahuje 1 milion EUR, může Komise na žádost členského státu tuto lhůtu prodloužit až o polovinu původně stanovené doby.
3. V řádně odůvodněných případech se členské státy mohou rozhodnout ve vymáhání plateb nepokračovat. Toto rozhodnutí může být přijato pouze v těchto případech:
a)
pokud je souhrn vynaložených a odhadovaných nákladů na zpětné získání vyšší než částka, která má být získána zpět, tato podmínka je považována za splněnou, pokud:
i)
částka, která má být od příjemce získána zpět v souvislosti s jednotlivou platbou režimu plateb nebo opatřením podpory, nepřesahuje 100 EUR bez zahrnutí úroků; nebo
ii)
částka, která má být od příjemce získána zpět v souvislosti s jednotlivou platbou režimu plateb nebo opatřením podpory, se pohybuje v rozmezí 100 EUR až 150 EUR bez zahrnutí úroků a daný členský stát uplatňuje v rámci vnitrostátních právních předpisů prahovou hodnotu pro nevymáhání dluhů na vnitrostátní úrovni, která se rovná částce, jež má být získána zpět, nebo je vyšší;
b)
pokud se ukáže, že zpětné získání není možné z důvodu platební neschopnosti dlužníka nebo osob za nesrovnalost právně odpovědných zjištěné a uznané v souladu s vnitrostátním právem dotyčného členského státu.
Je-li rozhodnutí podle prvního pododstavce tohoto odstavce přijato předtím, než se na dlužnou částku začala vztahovat pravidla uvedená v odstavci 2, jsou finanční důsledky toho, že částky nebyly získány zpět, kryty z rozpočtu Unie.
4. Částky, jež členské státy ponesou podle odstavce 2 tohoto článku, zanesou do roční účetní závěrky, která má být předána Komisi v souladu s čl. 102 odst. 1 písm. c) bodem iv). Komise splnění této povinnosti ověří a v prováděcím aktu podle čl. 51 případně provede nezbytné úpravy v prováděcím aktu.
5. Za předpokladu, že byl použit postup podle čl. 52 odst. 3 může Komise přijmout prováděcí akty, kterými z financování Unií vyloučí částky připsané k tíži rozpočtu Unie v těchto případech:
a)
pokud členský stát nedodržel lhůty uvedené v odstavci 1;
b)
pokud má za to, že rozhodnutí nepokračovat ve zpětném získání částek přijaté členským státem podle odstavce 3 není odůvodněné;
c)
pokud má za to, že nesrovnalost nebo neexistence zpětně získaných částek jsou důsledkem nesrovnalosti nebo nedbalosti, které lze přičíst správním orgánům nebo jinému úřednímu subjektu členského státu.
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 116 odst. 2.
Článek 55
Zvláštní ustanovení pro EZZF
Částky získané zpět v důsledku nesrovnalosti nebo nedbalosti a související úroky se převádějí na platební agenturu, jež je zaúčtuje jako účelově vázaný příjem EZZF v měsíci, kdy byly skutečně inkasovány.
Při převádění prostředků do rozpočtu Unie podle prvního pododstavce si může členský stát ponechat 20 % odpovídajících částek jako paušální úhradu nákladů na zpětné získávání, s výjimkou případů nesrovnalosti nebo nedbalosti, které lze přičíst správním orgánům nebo jiným úředním subjektům dotyčného členského státu.
Článek 56
Zvláštní ustanovení pro EZFRV
V případě, že jsou v operacích nebo programech rozvoje venkova zjištěny nesrovnalosti a nedbalost, provádějí členské státy finanční úpravy tak, že úplně nebo částečně zruší dotyčné vynakládání finančních prostředků Unie. Členské státy vezmou v úvahu povahu a závažnost zjištěných nesrovnalostí, jakož i úroveň finanční ztráty pro EZFRV.
Zrušené částky finančních prostředků Unie vynakládaných v rámci EZFRV a částky získané zpět, jakož i související úroky se opětovně přidělí na dotyčný program. Zrušené nebo zpětně získané finanční prostředky Unie však může členský stát opětovně použít pouze na operaci stanovenou v témže programu rozvoje venkova a za předpokladu, že tyto prostředky nejsou opětovně přiděleny na operace, jež byly předmětem finanční úpravy. Po uzavření programu rozvoje venkova vrátí členský stát částky získané zpět do rozpočtu Unie.
Článek 57
Pravomoci Komise
1. S cílem zajistit správné a účinné používání ustanovení týkajících se podmínek pro zpětné získávání neoprávněných plateb a souvisejících úroků je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o zvláštní povinnosti, které musejí členské státy dodržovat.
2. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví pravidla týkající se:
a)
postupů pro zpětné získávání neoprávněných plateb a úroků, jak je uvedeno v tomto oddíle, a pro průběžné informování Komise o částkách, které dosud nebyly získány zpět;
b)
forem, jimiž mají členské státy Komisi oznamovat a sdělovat informace týkající se povinností uvedených v tomto oddíle.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
HLAVA V
KONTROLNÍ SYSTÉMY A SANKCE
KAPITOLA I
Obecná pravidla
Článek 58
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Členské státy přijmou v rámci SZP veškeré právní a správní předpisy a veškerá další opatření nezbytná k zajištění účinné ochrany finančních zájmů Unie, zejména k:
a)
kontrole legality a správnosti operací financovaných z fondů;
b)
zajištění účinné ochrany před podvody, především pokud jde o odvětví s vyšší úrovní rizika, přičemž tato ochrana musí mít odrazující účinek, a to s ohledem na náklady a přínos i přiměřenost opatření;
c)
předcházení nesrovnalostem a podvodům, jejich zjišťování a nápravě;
d)
ukládání sankcí, jež jsou účinné, odrazující a přiměřené v souladu s právem Unie nebo případně vnitrostátními právními předpisy, a dle potřeby k zahájení soudního řízení za tímto účelem;
e)
zpětnému získání neoprávněných plateb a úroku a dle potřeby k zahájení soudního řízení za tímto účelem.
2. Členské státy zavedou účinné řídící a kontrolní systémy, aby zajistily soulad s právními předpisy, jež upravují režimy podpory Unie a mají za cíl minimalizovat riziko finanční újmy způsobené Unii.
3. Členské státy informují Komisi o ustanoveních a opatřeních přijatých podle odstavců 1 a 2.
Veškeré podmínky, které členské státy stanoví navíc k podmínkám stanoveným pravidly Unie pro získávání podpory financované z EZZF nebo EZFRV, musejí být ověřitelné.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná pravidla zaměřená na dosažení jednotného používání tohoto článku. Tato pravidla se mohou týkat:
a)
postupů, lhůt a výměny informací, pokud jde o povinnosti stanovené v odstavcích 1 a 2;
b)
oznamování a sdělování informací Komisi členskými státy, pokud jde o povinnost uvedenou v odstavci 3.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 59
Obecné zásady kontrol
1. Pokud není stanoveno jinak, zahrnuje systém zavedený členskými státy v souladu s čl. 58 odst. 2 systematické správní kontroly všech žádostí o podporu a žádostí o platbu. Uvedený systém je doplněn o kontroly na místě.
2. Pokud jde o kontroly na místě, vybere odpovědný orgán z celkového souboru žadatelů kontrolní vzorek, který se případně skládá z namátkové části, s cílem zjistit reprezentativní míru chybovosti, a z rizikové části, která se zaměří na oblasti, u nichž je riziko chyb největší.
3. Odpovědný orgán vypracuje z každé kontroly na místě zprávu.
4. Ve vhodných případech se všechny kontroly na místě stanovené v pravidlech Unie pro zemědělské podpory a podporu pro rozvoj venkova provádějí zároveň.
5. Členské státy zajistí minimální úroveň kontrol na místě nezbytných pro účinné řízení rizik a uvedenou minimální úroveň případně zvýší. Členské státy mohou uvedenou minimální úroveň snížit, pokud řídící a kontrolní systémy fungují správně a míra chybovosti zůstává na přijatelné úrovni.
6. V případech, jež stanoví Komise na základě čl. 62 odst. 2 písm. h), mohou být žádosti o podporu a žádosti o platbu nebo jakákoli jiná sdělení, požadavky či žádosti po svém předložení v případě zjevných chyb, jež příslušný orgán uzná, opraveny a upraveny.
7. Žádost o podporu nebo žádost o platbu se zamítne, pokud příjemce nebo jeho zástupce zabrání provedení kontroly na místě, s výjimkou případů vyšší moci nebo mimořádných okolností.
Článek 60
Doložka o obcházení
Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení, neposkytne se žádná z výhod stanovených v právních předpisech v odvětví zemědělství fyzické nebo právnické osobě, o níž se zjistí, že podmínky nezbytné pro získání těchto výhod byly vytvořeny uměle v rozporu s cíli uvedených právních předpisů.
Článek 61
Slučitelnost režimů podpory pro účely kontrol v odvětví vína
Pro účely uplatňování režimů podpory v odvětví vína podle nařízení (EU) č. 1308/2013členské státy zajistí, aby správní a kontrolní postupy uplatňované na tyto režimy byly slučitelné s integrovaným systémem uvedeným v kapitole II této hlavy, pokud jde o tyto prvky:
a)
počítačová databáze;
b)
systémy identifikace zemědělských pozemků;
c)
správní kontroly.
Tyto postupy umožňují společné fungování nebo výměnu údajů s integrovaným systémem.
Článek 62
Pravomoci Komise týkající se kontrol
1. Aby se zajistilo, že jsou kontroly prováděny správně a účinně a že ověřování podmínek způsobilosti probíhá účinným, soudržným a nediskriminačním způsobem, který chrání finanční zájmy Unie, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, kterými stanoví další požadavky v souvislosti s celními režimy, zejména jak stanoví nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 952/2013 (32), vyžaduje-li to řádná správa systému.
2. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná pravidla s cílem dosáhnout jednotného používání této kapitoly v Unii a zejména:
a)
pravidla pro správní kontroly a kontroly na místě, které provádějí členské státy, pokud jde o dodržování povinností, závazků a kritérií způsobilosti vyplývajících z uplatňování práva Unie;
b)
pravidla pro minimální četnost kontrol a povinnosti četnost zvýšit nebo možnosti ji snížit, jak stanoví čl. 59 odst. 5;
c)
pravidla a způsoby podávání zpráv o provedených kontrolách a ověřování a jejich výsledcích;
d)
orgány odpovědné za provádění kontrol souladu, jakož i obsahu, četnosti a fází uvádění na trh, na něž se tyto kontroly použijí;
e)
pravidla pro zvláštní kontrolní opatření a metody umožňující stanovit obsah tetrahydrokannabinolu, pokud jde o konopí podle článku 52 nařízení (EU) č. 1307/2013;
f)
systémy kontrol schválených mezioborových organizací, pokud jde o bavlnu podle článku 56 nařízení (EU) č. 1307/2013;
g)
pravidla pro měření ploch a pravidel týkajících se kontrol a pravidel upravujících zvláštní finanční postupy pro zlepšení kontrol, pokud jde o víno podle nařízení (EU) č. 1308/2013;
h)
případy, kdy mohou být žádosti o podporu a žádosti o platbu nebo jakákoli jiná sdělení, požadavky či žádosti po svém předložení opraveny a upraveny v souladu s čl. 59 odst. 6;
i)
testy a metody používané pro stanovení způsobilosti produktů určených pro veřejnou intervenci a soukromé skladování, jakož i používání nabídkových řízení pro veřejnou intervenci a soukromé skladování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 63
Neoprávněné platby a správní sankce
1. Zjistí-li se, že příjemce nesplňuje kritéria způsobilosti, závazky nebo jiné povinnosti týkající se podmínek pro poskytování podpory stanovených v právních předpisech v odvětví zemědělství, podpora se nevyplatí nebo se zcela nebo zčásti odejme a případně se nepřiznají nebo odejmou odpovídající platební nároky podle článku 21 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Členské státy navíc, stanoví-li tak právní předpisy v oblasti zemědělství, uloží rovněž správní sankce v souladu s pravidly stanovenými v článku 64 a v článku 77. Tímto ustanovením nejsou dotčena ustanovení podle článků 91 až 101 hlavy VI.
3. Aniž je dotčen čl. 54 odst. 3, částky, včetně úroků z těchto částek, a platební nároky, na které se vztahuje odnětí podle odstavce 1 a sankce uvedené v odstavci 2, se získají zpět.
4. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, kterými stanoví podmínky pro částečné nebo úplné odnětí částek podle odstavce 1.
5. Komise přijme prováděcí akty, které stanoví podrobná procedurální a technická pravidla týkající se:
a)
uplatnění a výpočtu částečného nebo celkového odnětí podle podstavce 1;
b)
zpětného získávání neoprávněných plateb a sankcí, dále neoprávněně přiznaných platebních nároků a uplatňování úroku.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 64
Ukládání správních sankcí
1. Pokud jde o správní sankce podle čl. 63 odst. 2, použije se tento článek v případě nesplnění kritérií způsobilosti, závazků nebo jiných povinností vyplývajících z uplatňování právních předpisů v odvětví zemědělství, s výjimkou těch, které jsou stanoveny v článcích 67 až 78 kapitoly II této hlavy a v článcích 91 až 101hlavy IV a těch, na které se vztahují sankce podle čl. 89 odst. 3 a čl. 89 odst. 4.
2. Správní sankce se neuloží:
a)
je-li nesplnění způsobeno vyšší mocí;
b)
je-li nesplnění způsobeno zjevnými chybami, jak je uvedeno v čl. 59 odst. 6;
c)
je-li nesplnění způsobeno chybou příslušného orgánu či jiného orgánu nebo v případě, že osoba dotčená správní sankcí nemohla chybu rozumným způsobem zjistit;
d)
může-li dotčená osoba příslušnému orgánu uspokojivě prokázat, že k nesplnění povinností podle odstavce 1 nedošlo její vinou, nebo pokud se příslušný orgán jinak přesvědčí, že dotčená osoba nenese zavinění;
e)
je-li nesplnění méně závažné povahy, a to i v případě, že nedosahuje prahové hodnoty, kterou určí Komise v souladu s odst. 7 písm. b);
f)
v jiných případech, kdy není uložení sankce vhodné, jak určí Komise v souladu s odst. 6 písm. b).
3. Správní sankce lze uplatnit vůči příjemci podpory a jiným fyzickým nebo právnickým osobám, včetně seskupení nebo sdružení takových příjemců nebo jiných osob, na něž se vztahují povinnosti stanovené v pravidlech podle odstavce 1.
4. Správní sankce mohou mít jednu z těchto forem:
a)
snížení částky podpory, která má být vyplacena v souvislosti s žádostí o podporu nebo s žádostí o platbu, jichž se týká nesplnění, nebo v souvislosti s dalšími žádostmi; pokud však jde o podporu rozvoje venkova, tímto ustanovením není dotčena možnost pozastavení podpory v případech, když lze očekávat, že příjemce může nesplnění v přiměřené době odstranit;
b)
vyplacení částky vypočtené na základě množství nebo období dotčených nesplněním;
c)
pozastavení nebo odnětí schválení, uznání nebo povolení;
d)
vyloučení z práva na účast v dotčeném režimu podpory nebo na jeho využívání nebo z práva na účast na dotčeném opatření podpory či jiných opatřeních nebo na jejich využívání.
5. Správní sankce musejí být přiměřené a odstupňované podle závažnosti, rozsahu, trvání a opakování zjištěného nesplnění a nesmějí překročit tyto limity:
a)
výše správní sankce podle odst. 4 písm. a) nepřekročí 200 % částky uvedené v žádosti o podporu nebo v žádosti o platbu;
b)
bez ohledu na písmeno a), pokud jde o podporu venkova, výše správní sankce podle odst. 4 písm. a) nepřekročí 100 % způsobilé částky;
c)
výše správní sankce podle odst. 4 písm. b) nepřekročí částku srovnatelnou s procentním podílem uvedeným v písm. a) tohoto odstavce;
d)
pozastavení, odnětí nebo vyloučení podle odst. 4 písm. c) a d) lze uložit v maximální délce tří po sobě jdoucích let, přičemž tuto dobu lze v případě nového nesplnění prodloužit.
6. S cílem zohlednit odrazující účinek ukládaných poplatků a sankcí na jedné straně a zvláštních vlastností každého režimu podpory nebo opatření podpory v rámci právních předpisů v odvětví zemědělství na straně druhé je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které:
a)
určí formu správní sankce ze seznamu uvedeného v odstavci 4 v rámci limitů stanovených v odstavci 5 a určení zvláštní sazby, včetně případů nekvantifikovatelného nesplnění, kterou členské státy uplatní na všechny režimy podpory nebo opatření podpory a dotčené osoby podle odstavce 3;
b)
určí případy, kdy se správní sankce neuloží, jak je uvedeno v odst. 2 písm. f).
7. S cílem sjednotit provádění tohoto článku Komise přijme prováděcí akty, které stanoví podrobná procedurální a technická pravidla pro:
a)
uplatnění a výpočet správních sankcí;
b)
podrobná pravidla k vymezení nesplnění jako méně závažného, včetně stanovení prahové hodnoty vyjádřené jako nominální hodnota nebo procentní podíl způsobilé částky podpory, která pokud jde o podporu rozvoje venkova, nesmí být menší než 3 % a která pro jinou podporu nesmí být menší než 1 %;
c)
pravidla pro určení případů, v nichž si členské státy mohou v důsledku povahy sankcí tyto získané sankce ponechat.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 65
Pozastavení plateb členským státům ve zvláštních případech podle nařízení (EU) č. 1308/2013
1. Vyžaduje-li nařízení (EU) č. 1308/2013, aby členské státy v konkrétním časovém horizontu předložily určité informace, a členské státy tuto povinnost nesplní, nebo ji nesplní včas, nebo předloží chybné informace, může Komise pozastavit měsíční platby podle článku 18 za předpokladu, že členským státům včas poskytla nezbytné informace, formuláře a vysvětlení. Částka, která má být pozastavena, souvisí s výdaji na tržní opatření pro něž nebyly požadované informace zaslány, nebyly zaslány včas nebo byly chybné.
2. S cílem zajistit dodržování zásady proporcionality při použití odstavce 1 je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o tržní opatření, jichž se pozastavení plateb týká, a o sazbu a období pro pozastavení plateb podle odstavce 1.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví podrobná pravidla pro postupy a jiné podmínky pro řádné fungování pozastavení měsíčních plateb podle odstavce 1. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 66
Jistoty
1. Pokud to stanoví právní předpisy v odvětví zemědělství, požádají členské státy o složení jistoty, která zaručí, že v případě nesplnění konkrétní povinnosti vyplývající z právních předpisů v odvětví zemědělství bude příslušnému orgánu uhrazena určitá finanční částka nebo propadne v jeho prospěch.
2. S výjimkou případů vyšší moci jistota zcela nebo částečně propadá, pokud se konkrétní povinnost nesplní nebo pokud se splní pouze částečně.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o pravidla, která zajistí nediskriminační zacházení, rovnost a dodržování zásady proporcionality při skládání jistoty a:
a)
určí odpovědnou stranu v případě nesplnění povinnosti;
b)
stanoví zvláštní situace, kdy příslušný orgán může upustit od požadavku týkajícího se jistoty;
c)
stanoví podmínky týkající se skládané jistoty a ručitele a podmínky pro složení a uvolnění jistoty;
d)
stanoví zvláštní podmínky týkající se jistoty složené v rámci záloh;
e)
rozhodne o důsledcích porušení povinností, na jejichž základě byla složena jistota, jak je stanoveno v odstavci 1, včetně propadnutí jistot, sazby snížení použité na uvolnění jistot pro náhrady, licence, nabídky, nabídky v rámci nabídkového řízení nebo konkrétní žádosti a v případě, že povinnost, na kterou se tato jistota vztahuje, nebyla částečně či zcela splněna, a to s ohledem na povahu dané povinnosti, na množství, u nějž byla povinnost porušena, na dobu překračující lhůtu, v níž měla být povinnost splněna, a na lhůtu, v níž byl předložen doklad potvrzující splnění povinnosti.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví pravidla týkající se:
a)
formy jistoty, která má být složena, a postupu pro složení jistoty, pro její přijetí a pro nahrazení původní jistoty;
b)
postupů pro uvolnění jistoty;
c)
oznámení, která mají provést členské státy a Komise.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
KAPITOLA II
Integrovaný administrativní a kontrolní systém
Článek 67
Oblast působnosti a definice
1. Každý členský stát zavede a provozuje integrovaný administrativní a kontrolní systém („integrovaný systém“).
2. Integrovaný systém se použije pro režimy podpory uvedené v příloze I nařízení (EU) č. 1307/2013a na podporu poskytovanou v souladu s čl. 21 odst. 1 písm. a) a b), články 28 až 31, 33, 34 a 40 nařízení (EU) č. 1305/2013 a případně s čl. 35 odst. 1 písm. b) a c) nařízení (EU) č. 1303/2013.
Tato kapitola se však nepoužije na opatření uvedená v čl. 28 odst. 9 nařízení (EU) č. 1305/2013. Nepoužije se ani na opatření podle čl. 21 odst. 1 písm. a) a b) uvedeného nařízení, pokud jde o náklady na zavedení.
3. Integrovaný systém se také v nezbytném rozsahu použije na kontrolu podmíněnosti, jak je stanoveno v hlavě VI.
4. Pro účely této hlavy se rozumí:
a)
„zemědělským pozemkem“ souvislý díl půdy ohlášený jedním zemědělcem, na kterém se pěstuje jen jedna skupina plodin; je-li však v kontextu nařízení (EU) č. 1307/2013 požadováno samostatné ohlášení využití plochy v rámci jedné skupiny plodin, toto zvláštní využití případně zemědělský pozemek dále vymezuje; členské státy mohou stanovit doplňková kritéria pro další vymezení zemědělského pozemku;
b)
„přímou podporou na plochu“ režim základní platby, režim jednotné platby na plochu a redistributivní platba podle hlavy III kapitoly 1 nařízení (EU) č. 1307/2013; platby za zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí podle hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013; platby za oblasti s přírodními omezeními podle hlavy III kapitoly 4 nařízení (EU) č. 1307/2013; platby pro mladé zemědělce podle hlavy III kapitoly 5 nařízení (EU) č. 1307/2013; dobrovolná podpora vázaná na produkci podle hlavy IV kapitoly 1 v případech, kdy je podpora vyplácena na hektar; platby v rámci zvláštní podpory pro bavlnu podle hlavy IV kapitoly 2; režim pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013; zvláštní opatření v oblasti zemědělství ve prospěch nejvzdálenějších regionů Unie podle kapitoly IV nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (33) v případech, kdy je podpora vyplácena na hektar; a zvláštní opatření v oblasti zemědělství ve prospěch menších ostrovů v Egejském moři podle kapitoly IV nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (34) v případech, kdy je podpora vyplácena na hektar.
Článek 68
Prvky integrovaného systému
1. Integrovaný systém zahrnuje tyto prvky:
a)
počítačovou databázi;
b)
systém identifikace zemědělských pozemků;
c)
systém identifikace a evidence platebních nároků;
d)
žádosti o podporu a žádosti o platbu;
e)
integrovaný kontrolní systém;
f)
jednotný systém identifikace každého příjemce podpory uvedené v čl. 67 odst. 2, který předloží žádost o podporu nebo žádost o platbu.
2. Integrovaný systém zahrnuje případně systém pro identifikaci a evidenci zvířat zavedený v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000 (35) a nařízením Rady (ES) č. 21/2004 (36).
3. Aniž je dotčena odpovědnost členských států za zavedení a používání integrovaného systému, může Komise využít služeb specializovaných subjektů nebo osob, aby usnadnila zavedení, sledování a využívání integrovaného systému, zejména s cílem poskytnout na požádání technické poradenství příslušným orgánům členských států.
4. Členské státy přijmou veškerá další opatření nezbytná k řádnému používání integrovaného systému a poskytují si vzájemnou pomoc potřebnou pro účely kontrol požadovaných podle tohoto nařízení.
Článek 69
Počítačová databáze
1. Do počítačové databáze (dále jen „databáze“) se u každého příjemce podpory uvedené v čl. 67 odst. 2 zaznamenávají údaje získané ze žádostí o podporu a ze žádostí o platbu.
Díky této databázi je prostřednictvím příslušného orgánu členského státu zejména umožněn přístup k údajům za běžné kalendářní nebo hospodářské roky a za posledních deset takových let. V případě, kdy je úroveň podpory poskytované zemědělcům ovlivněna údaji za kalendářní a/nebo hospodářské roky počínaje rokem 2000, umožní databáze přístup také k údajům týkajícím se uvedených let. Databáze rovněž umožní přímý a bezprostřední přístup k údajům přinejmenším za poslední čtyři po sobě následující kalendářní roky a v případě údajů týkajících se „stálých pastvin“, jak jsou definovány v čl. 2 písm. c) nařízení Komise (ES) č. 1120/2009 (37), a pro období ode dne jejich uplatňování údaje týkající se „trvalých travních porostů a stálých pastvin“ podle definice v čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013, databáze umožní přímý a bezprostřední přístup k údajům vztahujícím se přinejmenším k posledním pěti po sobě následujícím kalendářním rokům.
Odchylně od druhého pododstavce mají členské státy, které přistoupily k Unii v roce 2004 nebo později, povinnost zajistit přístup k údajům od roku svého přistoupení.
2. Členské státy mohou vytvářet decentralizované databáze pod podmínkou, že tyto databáze, jakož i administrativní postupy pro evidenci a zpřístupňování údajů budou upraveny stejně pro celé území členského státu a budou vzájemně slučitelné, aby bylo možné provádět křížové kontroly.
Článek 70
Systém identifikace zemědělských pozemků
1. Systém identifikace zemědělských pozemků je vytvořen na základě map, dokumentů evidence pozemků nebo jiných kartografických údajů. Využívané postupy se zakládají na postupech počítačového zeměpisného informačního systému, včetně leteckých nebo družicových snímků se stejnými standardy, které zaručují přesnost rovnající se alespoň přesnosti kartografie v měřítku 1:10 000 a od roku 2016 v měřítku 1:5 000, přičemž se zohlední tvar a stav pozemku. To se stanoví podle stávajících standardů Unie.
Aniž je dotčen první pododstavec členské státy mohou i nadále využívat těchto postupů, včetně leteckých nebo družicových snímků se stejnými standardy, které zaručují přesnost rovnající se alespoň přesnosti kartografie v měřítku 1:10 000 od roku 2016, získaných na základě dlouhodobých smluv dohodnutých před listopadem roku 2012.
2. Členské státy zajistí, aby systém identifikace zemědělských pozemků obsahoval referenční úroveň pro zachycení ploch využívaných v ekologickém zájmu. Referenční úroveň zejména obsahuje příslušné konkrétní závazky nebo systémy ekologické certifikace podle čl. 43 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, které jsou rovnocenné s postupy podle článku 46 uvedeného nařízení, dříve, než budou nejpozději pro rok 2018, který je rokem pro podání žádosti, poskytnuty formuláře uvedené v článku 72 tohoto nařízení pro žádosti o platby pro zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí uvedené v článcích 43 až 46 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 71
Systém identifikace a evidence platebních nároků
1. Systém identifikace a evidence platebních nároků umožňuje ověřování nároků a křížové kontroly s žádostmi o podporu a systémem identifikace zemědělských pozemků.
2. Systém uvedený v odstavci 1 musí prostřednictvím příslušného orgánu členského státu umožnit přímý a bezprostřední přístup k údajům přinejmenším za poslední čtyři po sobě následující kalendářní roky.
Článek 72
Žádosti o podporu a žádosti o platbu
1. Příjemce podpory uvedené v čl. 67 odst. 2 předkládá každý rok žádost o přímé platby pro příslušnou plochu nebo žádost o platbu pro příslušná opatření pro rozvoj venkova týkající se zvířat, ve které případně uvede:
a)
všechny zemědělské pozemky zemědělského podniku a nezemědělské plochy, pro které je požadována podpora podle čl. 67 odst. 2;
b)
platební nároky ohlášené k aktivaci;
c)
veškeré další informace stanovené v tomto nařízení nebo vyžadované pro účely provádění příslušných právních předpisů v odvětví zemědělství nebo vyžadované dotyčným členským státem.
Pokud jde o přímé platby na plochu, určí každý členský stát minimální rozlohu zemědělských pozemků, které mohou být předmětem žádosti. Minimální rozloha však nesmí překročit 0,3 ha.
2. Odchylně od odst. 1 písm. a) mohou členské státy rozhodnout, že zemědělské pozemky o rozloze do 0,1 ha, u nichž není předložena žádost o platbu, nemusejí být ohlášeny v případě, že celková plocha těchto pozemků nepřekročí 1 ha, nebo mohou rozhodnout, že zemědělec, který nežádá o přímou podporu na základě plochy, nemusí ohlašovat své zemědělské pozemky v případě, že celková zemědělská plocha nepřekročí 1 ha. Ve všech případech zemědělec ve své žádosti uvede, že disponuje zemědělskými pozemky, a na žádost příslušných orgánů uvede jejich polohu.
3. Členské státy poskytnou, mimo jiné elektronickou cestou, předtištěné tiskopisy na základě ploch určených v předcházejícím roce, jakož i grafické dokumenty znázorňující polohu těchto ploch.
Členské státy mohou rozhodnout, že žádost o podporu a žádost o platbu:
a)
jsou platné, pokud příjemce potvrdí, že v souvislosti s žádostí o podporu a žádostí o platbu předloženými v předcházejícím roce nenastaly změny;
b)
musejí obsahovat pouze změny ve vztahu k žádosti o podporu a žádosti o platbu podané pro předcházející rok.
Pokud však jde o režim pro malé zemědělce uvedený v hlavě V nařízení (EU) č. 1307/2013, je tato možnost otevřena všem dotyčným zemědělcům.
4. Členský stát může rozhodnout, že jednotná žádost o podporu zahrnuje několik režimů podpor nebo všechny režimy podpor a opatření uvedená v článku 67, nebo jiné režimy podpor a opatření.
5. Odchylně od nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1182/71 (38) se výpočet dne pro podání nebo změnu žádosti o podporu, žádosti o platbu či podklady, smlouvy či prohlášení podle této kapitoly upraví podle konkrétních požadavků integrovaného systému. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o pravidla pro lhůty, data a termíny, je-li konečným dnem pro podání žádostí či změn svátek, sobota či neděle.
Článek 73
Systém identifikace příjemců
Jednotný systém pro zaznamenání totožnosti každého příjemce podpory podle čl. 67 odst. 2 zaručí, aby všechny žádosti o podporu a žádosti o platbu podané jedním příjemcem mohly být jako takové identifikovány.
Článek 74
Ověřování podmínek způsobilosti a snížení
1. V souladu s článkem 59 provádějí členské státy prostřednictvím platebních agentur nebo jimi pověřených subjektů správní kontroly žádostí o podporu s cílem ověřit podmínky způsobilosti pro podporu. Tyto kontroly jsou doplněny kontrolami na místě.
2. Pro účely kontrol na místě vypracují členské státy plán výběru zemědělských podniků nebo příjemců.
3. Členské státy mohou pro provádění kontroly zemědělských pozemků na místě využívat techniky dálkového průzkumu Země a globální družicový navigační systém (GNSS).
4. V případě nedodržení podmínek způsobilosti se použije článek 63.
Článek 75
Platby příjemcům
1. Platby příjemcům v rámci režimů podpory a opatření uvedených v čl. 67 odst. 2 se provádějí v období od 1. prosince do 30. června následujícího kalendářního roku.
Platby se v tomto období provádějí nejvýše ve dvou splátkách.
Aniž je dotčen první a druhý pododstavec, členské státy mohou do 1. prosince, avšak ne před 16. říjnem, vyplácet zálohy až do výše 50 %, pokud jde o přímé platby, a až do výše 75 % na podporu poskytnutou v rámci rozvoje venkova podle čl. 67 odst. 2.
S ohledem na podporu poskytovanou v rámci rozvoje venkova podle čl. 67 odst. 2 se tento odstavec uplatní v případě žádostí o podporu nebo žádostí o platbu předložených od roku podání žádosti 2018, který je rokem pro podání žádosti, s výjimkou výplaty záloh až do výše 75 %, jak je stanoveno ve třetím pododstavci tohoto odstavce.
2. Platby uvedené v odstavci 1 se neprovedou, dokud nebude dokončeno ověření podmínek způsobilosti, které podle článku 74 provádějí členské státy.
Odchylně od prvního pododstavce lze zálohy na podporu poskytovanou v rámci rozvoje venkova podle čl. 67 odst. 2 vyplatit po dokončení správních kontrol podle čl. 59 odst. 1.
3. V mimořádných situacích Komise přijme prováděcí akty k řešení konkrétních problémů souvisejících s uplatňováním tohoto článku, za předpokladu, že tyto akty jsou nezbytné a odůvodněné. Tyto prováděcí akty se mohou odchýlit od ustanovení odstavců 1 a 2, avšak pouze v míře a po dobu, jež jsou nezbytně nutné.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 76
Přenesené pravomoci
1. Aby se zajistilo provádění integrovaného systému stanoveného v této kapitole účinným, soudržným a nediskriminačním způsobem, který chrání finanční zájmy Unie, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o:
a)
konkrétní definice potřebné pro harmonizované provádění integrovaného systému kromě definic stanovených v nařízení (EU) č. 1307/2013 a nařízení (ES) č. 1305/2013;
b)
v souvislosti s články 67 až 75 pravidla pro další opatření nezbytná k zajištění souladu s požadavky na kontrolu stanovenými v tomto nařízení nebo v právních předpisech v odvětví zemědělství, která mají přijmout členské státy ve vztahu ku producentům, službám, subjektům, organizacím nebo jiným provozovatelům, jako jsou jatka nebo sdružení zapojená do procesu poskytování podpory, v případech, kdy toto nařízení nestanoví příslušné správní sankce; taková opatření v co největší míře obdobně sledují ustanovení týkající se sankcí uvedená v čl. 77 odst. 1 až 5.
2. Aby se zajistilo správné rozdělování finančních prostředků vyplývajících ze žádostí o podporu stanovených v článku 72 oprávněným příjemcům a umožnilo se ověření toho, jak příjemci plní související povinnosti, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o:
a)
základní rysy, technická pravidla, včetně odpovídajícího tolerančního rozpětí, pro aktualizace referenčních pozemků, se zohledněním tvaru a stavu pozemku a včetně pravidel týkajících se zahrnutí krajinných prvků sousedících s pozemkem, a požadavků na kvalitu systému identifikace zemědělských pozemků stanoveného v článku 70 a systému identifikace příjemců stanoveného v článku 73;
b)
základní rysy, technická pravidla a požadavky na kvalitu systému identifikace a evidence platebních nároků podle článku 71;
c)
pravidla pro určení definice základu pro výpočet podpory, včetně pravidel týkajících se řešení některých případů, kdy plochy, na které lze poskytnout podporu, zahrnují krajinné prvky nebo stromy; taková pravidla členským státům umožní, aby pro plochy s trvalým travním porostem automaticky považovaly rozptýlené krajinné prvky a stromy, jejichž celková plocha nepřesahuje určitý procentní podíl referenčního pozemku, za součást způsobilé oblasti, aniž by je musely k tomuto účelu zmapovat.
Článek 77
Uplatnění správních sankcí
1. Pokud jde o správní sankce podle čl. 63 odst. 2, použije se tento článek v případě nesplnění kritérií způsobilosti, závazků nebo jiných povinností vyplývajících z uplatňování pravidel pro podporu podle čl. 67 odst. 2.
2. Správní sankce se neuloží:
a)
je-li nesplnění způsobeno vyšší mocí;
b)
je-li nesplnění způsobeno zjevnými chybami, jak je uvedeno v čl. 59 odst. 6;
c)
je-li nesplnění způsobeno chybou příslušného orgánu či jiného orgánu nebo v případě, že osoba dotčená správní sankcí nemohla chybu logicky zjistit;
d)
může-li dotčená osoba příslušnému orgánu uspokojivě prokázat, že k nesplnění povinností podle odstavce 1 nedošlo její vinou, nebo pokud se příslušný orgán jinak přesvědčí, že dotčená osoba nenese zavinění;
e)
je-li nesplnění méně závažné povahy, a to i v případě, že nedosahuje prahové hodnoty, kterou určí Komise v souladu s odst. 7 písm. b);
f)
v jiných případech, není-li uložení sankce vhodné, jak určí Komise v souladu s odst. 7 písm. b).
3. Správní sankce lze uložit příjemci podpory, včetně jejich sdružení nebo seskupení, na nějž se vztahují povinnosti stanovené v pravidlech podle odstavce 1.
4. Správní sankce mohou mít jednu z těchto forem:
a)
snížení částky podpory, která je nebo má být vyplácena v souvislosti s žádostmi o podporu nebo s žádostmi o platbu, jichž se týká nesplnění, a/nebo v souvislosti s žádostmi o podporu nebo žádostmi o platbu podanými na předchozí nebo následující roky;
b)
vyplacení částky vypočtené na základě množství nebo období dotčených nesplněním;
c)
vyloučení z práva na účast na dotčeném režimu podpory nebo na dotčeném opatření podpory.
5. Správní sankce musejí být přiměřené a odstupňované podle závažnosti, rozsahu, trvání a opakování zjištěného nesouladu a nesmějí překročit tyto limity:
a)
částka správní sankce pro daný rok podle odst. 4 písm. a) nepřekročí 100 % částky uvedené v žádostech o podporu nebo v žádostech o platbu;
b)
částka správní sankce pro daný rok podle odst. 4 písm. b) nepřekročí 100 % částky uvedené v žádosti o podporu nebo v žádosti o platbu, na niž se sankce vztahuje;
c)
výjimku podle odst. 4 písm. c) lze uložit v maximální délce tří po sobě jdoucích let, přičemž tuto dobu lze v případě nového nesplnění obnovit.
6. Aniž jsou dotčeny odstavce 4 a 5, správní sankce v souvislosti s platbou podle hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 mají podobu snížení částky plateb, které podle uvedeného nařízení jsou nebo mají být vypláceny.
Správní sankce podle tohoto odstavce musejí být přiměřené a odstupňované podle závažnosti, rozsahu, trvání a opakování zjištěného nesplnění.
Částka takových správních sankcí nesmí pro daný rok překročit 0 % za první dva roky uplatňování hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 (rok pro podání žádosti 2015 a 2016), 20 % za třetí rok uplatňování (rok pro podání žádosti 2017) a 25 % počínaje čtvrtým rokem uplatňování (rok pro podání žádosti 2018) částky uvedené v hlavě III kapitole 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, na niž by měl daný zemědělec nárok, pokud by splnil podmínky pro tuto platbu.
7. S cílem zohlednit odrazující účinek ukládaných sankcí na jedné straně a zvláštních vlastností každého režimu podpory nebo opatření podpory podle čl. 67 odst. 2 na straně druhé je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které:
a)
určí formu správní sankce ze seznamu uvedeného v odstavci 4 v rámci limitů stanovených v odstavci 5 a odstavci 6 a zvláštní sazby, včetně případů nekvantifikovatelného nesplnění, kterou uplatní členské státy, na všechny režimy podpory nebo opatření podpory a dotčené osoby podle odstavce 3;
b)
určí případy, kdy se správní sankce neuloží, jak je uvedeno v odst. 2 písm. f).
8. S cílem sjednotit provádění tohoto článku Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví podrobná procedurální a technická pravidla pro:
a)
uplatnění a výpočet takových správních sankcí;
b)
pro vymezení nesplnění jako méně závažného, včetně stanovení kvantitativní prahové hodnoty vyjádřené jako nominální hodnota nebo procentní podíl zjištěné plochy nebo způsobilé částky podpory, který by neměl být menší než 0,5 %;
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 78
Prováděcí pravomoci
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
základní rysy, technická pravidla a požadavky na kvalitu počítačové databáze podle článku 69;
b)
pravidla týkající se žádostí o podporu a žádostí o platby podle článku 72 a žádostí o platební nároky, včetně konečného data pro podávání žádostí, požadavků na minimální údaje, které mají být v žádostech uvedeny, ustanovení o změnách nebo stažení žádostí o podporu, výjimky z požadavku předkládat žádosti o podporu a ustanovení, která členskými státům umožní použít zjednodušené postupy nebo napravit zjevné chyby;
c)
pravidla pro provádění kontrol za účelem ověření, zda jsou dodržovány povinnosti a zda jsou údaje uvedené v žádosti o podporu nebo v žádosti o platbu správné a úplné, včetně pravidel pro toleranční rozpětí v případě měření prováděných jako součást kontrol na místě;
d)
technické specifikace pro účely jednotného provádění této kapitoly;
e)
pravidla pro situace, kdy je současně s převodem zemědělských podniků prováděn převod povinností týkajících se způsobilosti pro dotyčnou podporu, které je třeba v každém případě splnit;
f)
pravidla pro výplatu záloh podle článku 75.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
KAPITOLA III
Kontrola operací
Článek 79
Oblast působnosti a definice
1. Tato kapitola stanoví zvláštní pravidla pro kontrolu obchodní dokumentace subjektů nebo jejich zástupců (dále jen „podniky“), které přijímají nebo provádějí platby, jež se přímo nebo nepřímo vztahují k systému financování z EZZF, za účelem zjištění, zda byly operace tvořící součást systému financování z EZZF skutečně a řádně provedeny.
2. Tato kapitola se nepoužije na opatření, na něž se vztahuje integrovaný systém uvedený v kapitole II této hlavy. S cílem reagovat na změny právních předpisů v odvětví zemědělství a zajistit účinnost systému následných kontrol stanovených v této kapitole je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o vytvoření seznamu opatření, která s ohledem na svou formu a požadavky na kontrolu nejsou vhodná k dodatečným následným kontrolám prováděným prostřednictvím kontroly obchodní dokumentace, a kontrole podle této kapitoly proto nemají podléhat.
3. Pro účely této kapitoly se použijí tyto definice:
a)
„obchodní dokumentací“ se rozumí všechny účetní knihy, evidence, záznamy a související podpůrné dokumenty, účetnictví, záznamy o produkci a jakosti a korespondence související s obchodní činností podniku, jakož i obchodní údaje v jakékoli podobě včetně elektronické, pokud tyto dokumenty a údaje souvisejí přímo anebo nepřímo s operacemi uvedenými v odstavci 1;
b)
„třetí osobou“ se rozumí fyzická nebo právnická osoba, která má přímý nebo nepřímý vztah k operacím prováděným v rámci systému financování z EZZF.
Článek 80
Kontrola ze strany členských států
1. Členské státy provádějí systematické kontroly obchodní dokumentace podniků s přihlédnutím k povaze operací, jichž se kontrola týká. Členské státy zajistí, aby výběr podniků ke kontrole poskytoval nejlepší záruku účinnosti opatření pro předcházení nesrovnalostem a jejich zjišťování. Při výběru se zohlední mimo jiné finanční význam podniků v daném systému a ostatní rizikové faktory.
2. Ve vhodných případech se kontrola uvedená v odstavci 1 rozšíří i na fyzické a právnické osoby, s nimiž jsou podniky spojeny, a na všechny další fyzické a právnické osoby, které mohou mít zájem na sledování cílů stanovených v článku 81.
3. Kontrolou prováděnou podle této kapitoly nejsou dotčeny kontroly uskutečňované podle článků 47 a 48.
Článek 81
Cíle kontroly
1. Přesnost základních údajů podrobených kontrole je ověřována křížovými kontrolami, včetně případného porovnání s obchodní dokumentací třetích osob, jejichž počet je dostatečný s ohledem na úroveň rizika, a jež zahrnují:
a)
porovnávání s obchodní dokumentací dodavatelů, zákazníků, dopravců a jiných třetích osob;
b)
případně fyzické kontroly množství a povahy zásob;
c)
porovnání s účetnictvím finančních toků předcházejících příslušným operacím prováděným v rámci systému financování z EZZF nebo po nich následujících a
d)
prověrky vedení účetnictví nebo záznamů o finančních pohybech, ze kterých v době provádění kontroly vyplývá, že dokumentace uchovávaná platební agenturou jako doklad o výplatě podpor ve prospěch příjemce je správná.
2. Zejména v případech, kdy jsou podniky povinny vést zvláštní účetnictví týkající se zásob v souladu s ustanoveními Unie nebo daného členského státu, zahrne kontrola tohoto účetnictví ve vhodných případech porovnání s obchodní dokumentací a případně se skutečným stavem zásob.
3. Při výběru operací ke kontrole se plně přihlíží k existující úrovni rizika.
Článek 82
Přístup k obchodní dokumentaci
1. Osoby odpovědné za daný podnik nebo třetí osoba zajistí, aby úředníkům pověřeným prováděním kontroly nebo osobám k tomuto účelu zmocněným byla předána veškerá obchodní dokumentace a doplňující informace. Elektronicky uchovávané údaje se poskytují na vhodném nosiči.
2. Úředníci pověření prováděním kontroly nebo osoby k tomuto účelu zmocněné si mohou vyžádat, aby jim byly předány výpisy z dokumentace uvedené v odstavci 1 nebo kopie této dokumentace.
3. Pokud je v průběhu kontroly prováděné podle této kapitoly obchodní dokumentace uchovávaná podnikem shledána nepřiměřenou pro účely kontroly, je podnik požádán, aby v budoucnu vedl dokumentaci podle pokynů členského státu příslušného ke kontrole, aniž jsou dotčeny povinnosti vymezené v ostatních nařízeních týkajících se této oblasti.
Členské státy určí den, od nějž musí být dokumentace vedena.
Pokud se veškerá obchodní dokumentace, která má být předmětem kontroly prováděné na základě této kapitoly, nebo její část nachází v podniku téže obchodní skupiny, téhož partnerství nebo téhož sdružení podniků řízených na jednotném základě s kontrolovaným podnikem bez ohledu na to, zda se nachází na území Unie nebo mimo ně, je kontrolovaný podnik povinen danou dokumentaci úředníkům pověřeným provedením kontroly poskytnout, a to na místě a v den, které určí členský stát příslušný k provedení kontroly.
4. Členské státy zajistí, aby úředníci pověření prováděním kontroly byli oprávněni obchodní dokumentaci zajistit nebo ji nechat zajistit. Toto právo je vykonáváno s náležitým zohledněním příslušných vnitrostátních ustanovení a není jím dotčeno použití předpisů, které upravují řízení v trestních věcech v souvislosti se zajištěním dokumentů.
Článek 83
Vzájemná pomoc
1. Členské státy si jsou vzájemně nápomocny při provádění kontroly uvedené v této kapitole v těchto případech:
a)
jsou-li podnik nebo třetí osoba usazeny v jiném členském státě, než ve kterém byla anebo měla být vyplacena nebo obdržena dotyčná částka;
b)
jsou-li podnik nebo třetí osoba usazeny v jiném členském státě, než ve kterém se nachází daná dokumentace a informace nezbytné k provedení kontroly.
Komise může koordinovat společné činnosti zahrnující vzájemnou pomoc mezi dvěma nebo více členskými státy.
2. V průběhu prvních tří měsíců následujících po rozpočtovém roce EZZF, v němž byla provedena platba, zašlou členské státy Komisi seznam podniků usazených ve třetí zemi, pro něž byla nebo měla být vyplacena nebo obdržena částka v tomto členském státě.
3. Požadují-li se v jiném členském státě doplňující informace jako součást kontroly podniku v souladu s článkem 80, a zejména křížových kontrol prováděných v souladu s článkem 81, je možné podat zvláštní žádosti o kontrolu s uvedením důvodů. Přehled těchto zvláštních žádostí se čtvrtletně zasílá Komisi, a to do jednoho měsíce po uplynutí každého čtvrtletí. Komise může požadovat předložení kopií jednotlivých žádostí.
Žádosti o kontrolu se vyhoví do šesti měsíců od jejího obdržení; výsledky kontroly jsou neprodleně sděleny dožadujícímu členskému státu a Komisi. Sdělení se zasílá Komisi čtvrtletně, a to do jednoho měsíce po uplynutí každého čtvrtletí.
Článek 84
Tvorba programů
1. Členské státy vypracují programy kontrol, které budou prováděny v souladu s článkem 80 v průběhu následujícího kontrolního období.
2. Do 15. dubna každého roku předloží členské státy Komisi svůj program uvedený v odstavci 1 a blíže určí:
a)
počet podniků, v nichž bude provedena kontrola, a jejich rozčlenění podle odvětví s ohledem na související částky;
b)
kritéria použitá k vypracování programu.
3. Členské státy provádějí jimi vypracované programy, které předložily Komisi, pokud k nim Komise ve lhůtě osmi týdnů nevznese připomínky.
4. Odstavec 3 se použije obdobně na změny programu provedené členskými státy.
5. Komise si může v kterékoli fázi vyžádat zařazení určité kategorie podniků do programu kontrol členského státu.
6. Podniky, u nichž je celková výše příjmů nebo plateb nižší než 40 000 EUR, jsou kontrolovány podle této kapitoly pouze na základě konkrétních důvodů, které uvedou členské státy ve svém ročním programu podle odstavce 1 nebo které uvede Komise v jakémkoli návrhu na změnu tohoto programu. S cílem zohlednit vývoj hospodářské situace je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o změnu prahové částky ve výši 40 000 EUR.
Článek 85
Zvláštní orgány
1. V každém členském státě je sledováním uplatňování této kapitoly pověřen zvláštní orgán. Tyto úřady odpovídají zejména za:
a)
provádění kontrol stanovených v této kapitole úředníky, které tento zvláštní orgán přímo zaměstnává, nebo
b)
koordinaci a obecný dohled nad kontrolami prováděnými úředníky, kteří jsou zaměstnanci jiných úřadů.
Členské státy mohou rovněž stanovit, aby kontroly, které se mají provádět podle této kapitoly, byly rozděleny mezi zvláštní orgány a jiné vnitrostátní orgány, pokud zvláštní orgán zajišťuje jejich koordinaci.
2. Úřad nebo úřady pověřené uplatňováním této kapitoly musejí být organizovány tak, aby byly nezávislé na úřadech nebo odděleních úřadů pověřených platbami a předběžnou kontrolou.
3. Pro zajištění řádného uplatňování této kapitoly přijme zvláštní orgán uvedený v odstavci 1 veškerá nezbytná opatření a dotyčný členský stát mu svěří veškeré pravomoci nezbytné k výkonu úkolů uvedených v této kapitole.
4. Členské státy přijmou vhodná opatření k uložení sankcí fyzickým nebo právnickým osobám, které neplní své povinnosti vyplývající z této kapitoly.
Článek 86
Podávání zpráv
1. Před 1. lednem roku následujícího po kontrolním období zašlou členské státy Komisi podrobnou zprávu o uplatňování této kapitoly.
2. Členské státy a Komise si pravidelně vyměňují názory na uplatňování této kapitoly.
Článek 87
Přístup Komise k informacím a kontrolám
1. V souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy mají úředníci Komise přístup ke všem dokumentům vypracovaným v souvislosti s kontrolami prováděnými podle této kapitoly nebo v návaznosti na tyto kontroly, jakož i ke shromážděným údajům, včetně údajů uložených v informačních systémech. Tyto údaje jsou na požádání poskytnuty na vhodném nosiči.
2. Kontroly uvedené v článku 80 provádějí úředníci členských států. Úředníci Komise se mohou těchto kontrol účastnit. Nemohou však sami vykonávat kontrolní pravomoci náležející vnitrostátním úředníkům. Nicméně mají přístup do týchž prostor a k téže dokumentaci jako úředníci členských států.
3. Probíhají-li kontroly podle článku 83, mohou být úředníci dožadujícího členského státu přítomni při kontrolách prováděných v dožádaném členském státě se souhlasem dožádaného členského státu a mohou mít přístup do týchž prostor a k téže dokumentaci jako úředníci tohoto členského státu.
Úředníci dožadujícího členského státu přítomní při provádění kontrol v dožádaném členském státě musejí být vždy schopni prokázat svou úřední způsobilost. Kontrolu však vždy provádějí úředníci dožádaného členského státu.
4. Aniž jsou dotčena ustanovení nařízení (EU, Euratom) č. 883/2013 a (Euratom, ES) č. 2185/96, pokud vnitrostátní ustanovení týkající se trestního řízení vyhrazují některé úkony úředníkům zvlášť určeným vnitrostátními právními předpisy, úředníci Komise ani úředníci členského státu uvedení v odstavci 3 se těchto úkonů neúčastní. V žádném případě se neúčastní zejména domovních prohlídek a formálních výslechů osob, které jsou prováděny na základě trestního práva dotčeného členského státu. K takto získaným informacím však mají přístup.
Článek 88
Pravomoci Komise
Komise v nezbytných případech přijme prováděcí akty, kterými stanoví pravidla pro jednotné používání této kapitoly, zejména pokud jde o:
a)
provádění kontrol uvedených v článku 80, pokud jde o výběr podniků, počet a termíny kontrol;
b)
uchovávání obchodní dokumentace a druhy uchovávaných dokumentů nebo zaznamenávaných údajů;
c)
vykonávání a koordinaci společných činností uvedených v čl. 83 odst. 1;
d)
podrobnosti a specifikace týkající se obsahu, formy a způsobu podávání žádostí, obsahu, formy a způsobu oznamování, podávání a výměny informací požadovaných v rámci této kapitoly;
e)
podmínky a způsoby zveřejnění nebo zvláštní pravidla a podmínky šíření nebo zpřístupnění informací potřebných v rámci tohoto nařízení Komisí příslušným orgánům členských států;
f)
odpovědnost zvláštních úřadů uvedených v článku 85;
g)
obsah zpráv uvedených v článku 86.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
KAPITOLA IV
Další ustanovení o kontrolách a sankcích
Článek 89
Další kontroly a sankce týkající se pravidel pro uvádění na trh
1. Členské státy přijmou opatření k zajištění toho, aby produkty uvedené v čl. 119 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013, které nejsou označeny v souladu s ustanoveními uvedeného nařízení, nebyly uvedeny na trh nebo aby z něj byly staženy.
2. Aniž jsou dotčena jakákoli zvláštní ustanovení, která může Komise přijmout, podléhá dovoz produktů uvedených v čl. 189 odst. 1 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 1308/2013 do Unie kontrolám, které určí, zda jsou plněny podmínky podle odstavce 1 uvedeného článku.
3. Členské státy provádějí na základě analýzy rizik kontroly s cílem ověřit, zda jsou produkty uvedené v příloze I nařízení (EU) č. 1308/2013 v souladu s pravidly stanovenými v části II hlavě II kapitole I oddíle I nařízení (EU) č. …/2013 a v případě porušení těchto pravidel případně uloží sankce.
4. Aniž jsou dotčeny akty týkající se odvětví vína přijaté na základě článku 64, uloží členské státy v případě porušení pravidel Unie v odvětví vína přiměřené, účinné a odrazující správní sankce. Tyto sankce se neuloží v případech uvedených v čl. 64 odst. 2 písm. a) až d) a v případě, že nesplnění pravidel je méně závažné povahy.
5. S cílem chránit finanční prostředky Unie a identitu, původ a jakost vína Unie je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o:
a)
zřízení databanky analytických údajů o izotopech, která napomůže k odhalování podvodů a která bude vytvořena na základě vzorků shromážděných členskými státy;
b)
pravidla týkající se kontrolních subjektů a vzájemné pomoci mezi nimi;
c)
pravidla týkající se společného využití skutečností zjištěných členskými státy.
6. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro:
a)
postupy týkající se vlastních databází členských států a databáze analytických údajů o izotopech, které napomohou k odhalování podvodů;
b)
postupy týkající se spolupráce a pomoci mezi kontrolními orgány a subjekty;
c)
povinnost uvedenou v odstavci 3, pravidla pro provádění kontrol souladu s obchodními normami, pravidla týkající se orgánů příslušných k provádění kontrol, jakož i obsahu, četnosti a fáze uvádění produktu na trh, na něž se tyto kontroly mají vztahovat.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 90
Kontroly týkající se označení původu, zeměpisných označení a chráněných tradičních výrazů
1. Členské státy učiní nezbytné kroky, aby zabránily neoprávněnému používání chráněných označení původu, chráněných zeměpisných označení a chráněných tradičních výrazů podle nařízení (EU) č. 1308/2013.
2. Členské státy určí příslušný orgán odpovědný za kontroly povinností stanovených v části 2 hlavě II kapitole I oddíle II nařízení (EU) č. 1308/2013 v souladu s kritérii stanovenými v článku 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (39) a zajistí, aby hospodářské subjekty, jež tyto povinnosti splňují, měly nárok na zahrnutí do systému kontrol.
3. Roční ověření souladu se specifikací produktu během výroby a během úpravy vína nebo po něm zajistí v rámci Unie příslušný orgán uvedený v odstavci 2 nebo jeden či více kontrolních subjektů ve smyslu čl. 2 druhého pododstavce bodu 5 nařízení (ES) č. 882/2004, které fungují jako subjekt pro certifikaci produktu v souladu s kritérii stanovenými v článku 5 uvedeného nařízení.
4. Komise přijme prováděcí akty týkající se:
a)
sdělení, která mají Komisi předkládat členské státy;
b)
pravidel pro orgán odpovědný za ověřování souladu se specifikací produktu, včetně případů, kdy se zeměpisná oblast nachází ve třetí zemi;
c)
opatření, jež mají členské státy provést s cílem zabránit neoprávněnému používání chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení a chráněných tradičních výrazů;
d)
kontrol a ověření, jež mají provést členské státy, včetně testování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
HLAVA VI
PODMÍNĚNOST
KAPITOLA I
Oblast působnosti
Článek 91
Obecné pravidlo
1. Pokud příjemce uvedený v článku 92 nedodržuje pravidla podmíněnosti stanovené v článku 93, uloží se mu správní sankce.
2. Správní sankce uvedená v odstavci 1 se použije pouze tehdy, pokud nedodržení podmínek vyplývá z jednání nebo opominutí, které lze přímo připsat dotyčnému příjemci; a pokud je splněna jedna nebo obě tyto dodatečné podmínky:
a)
nedodržení podmínek souvisí se zemědělskou činností příjemce;
b)
jedná se o plochu zemědělského podniku příjemce.
Tato sankce se však neuplatní na lesní oblasti, pokud není požadována podpora pro dotyčnou oblast v souladu s čl. 21 odst. 1 písm. a) a články 30 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013.
3. Pro účely této hlavy se rozumí:
a)
„zemědělským podnikem“ všechny produkční jednotky a plochy spravované příjemcem uvedeným v článku 92, které se nacházejí na území stejného členského státu;
b)
„požadavkem“ každý jednotlivý povinný požadavek na hospodaření stanovený právem Unie uvedeným v příloze II v rámci daného aktu, který se co do obsahu liší od jakýchkoli jiných požadavků stejného aktu.
Článek 92
Dotčení příjemci
Článek 91 se vztahuje na příjemce, kteří získávají přímé platby podle nařízení (EU) č. 1307/2013, platby podle článků 46 a 47 nařízení (EU) č. 1308/2013 a roční prémie podle čl. 21 odst. 1 písm. a) a b), článků 28 až 31, 33 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Článek 91 se však nevztahuje na příjemce, kteří se účastní režimu pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013. Sankce stanovená v uvedeném článku se nevztahuje ani na podporu podle čl. 28 odst. 9 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Článek 93
Pravidla podmíněnosti
1. Pravidla podmíněnosti tvoří povinné požadavky na hospodaření podle práva Unie a standardy dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy stanovené na vnitrostátní úrovni a uvedené v příloze II, jež se týkají:
a)
životního prostředí, změny klimatu a dobrého zemědělského stavu půdy;
b)
veřejného zdraví, zdraví zvířat a rostlin;
c)
dobrých životních podmínek zvířat.
2. Právní předpisy uvedené v příloze II týkající se povinných požadavků na hospodaření se použijí v platném znění a v případě směrnic ve znění provedeném členskými státy.
3. Pokud jde o roky 2015 a 2016, musejí pravidla podmíněnosti kromě toho rovněž zahrnovat zachování stálých pastvin. Členské státy, které byly členy Unie ke dni 1. ledna 2004, zajistí, aby půda, která byla ke dni stanovenému pro žádosti o podporu na plochu pro rok 2003 pokryta stálými pastvinami, zůstala pokryta stálými pastvinami v rámci vymezených limitů. Členské státy, které se staly členy Unie v roce 2004, zajistí, aby půda, která byla dne 1. května 2004 pokryta stálými pastvinami, zůstala pokryta stálými pastvinami v rámci vymezených limitů. Bulharsko a Rumunsko zajistí, aby půda, která byla dne 1. ledna 2007 pokryta stálými pastvinami, zůstala pokryta stálými pastvinami v rámci vymezených limitů. Chorvatsko zajistí, aby půda, která byla dne 1. července 2013 pokryta stálými pastvinami, zůstala pokryta stálými pastvinami v rámci vymezených limitů.
První pododstavec se nepoužije na půdu pokrytou stálými pastvinami určenou k zalesnění, pokud je takové zalesnění slučitelné s životním prostředím, s výjimkou pěstování vánočních stromků a rychle rostoucích dřevin pěstovaných krátkodobě.
4. Aby se zohlednil odstavce 3, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o pravidla pro zachování stálých pastvin, zejména s cílem zajistit, aby ze strany zemědělců byla přijata opatření k zachování půdy se stálými pastvinami, včetně jednotlivých povinností, jež musejí být dodrženy, jako je povinnost opětovné přeměny ploch na stálé pastviny, pokud se zjistí, že podíl půdy pokryté stálými pastvinami se snižuje.
Pokud jde o zachování stálých pastvin, aby se zajistilo správné uplatňování povinností členských států na jedné straně a jednotlivých zemědělců na straně druhé, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115 ohledně podmínek a metod určení podílu stálých pastvin a zemědělské půdy, jejž je třeba zachovat.
5. Pro účely odstavce 3 a 4 se „stálou pastvinou“ rozumí stálá pastvina, jak je definována v čl. 2 písm. c) nařízení (ES) č. 1120/2009 v původním znění.
Článek 94
Povinnosti členských států související s dobrým zemědělským a environmentálním stavem
Členské státy zajistí, aby veškerá zemědělská plocha, včetně půdy, která se již nevyužívá pro účely produkce, byla udržována v dobrém zemědělském a environmentálním stavu. Na základě přílohy II stanoví členské státy na vnitrostátní nebo regionální úrovni pro příjemce minimální standardy týkající se dobrého zemědělského a environmentálního stavu půdy, které zohledňují zvláštní charakteristiky dotyčných oblastí, včetně půdních a klimatických podmínek, stávajících způsobů hospodaření, využití půdy, střídání plodin, zemědělských postupů a struktury zemědělských podniků.
Členské státy nesmějí stanovit minimální požadavky, které nejsou stanoveny v příloze II.
Článek 95
Informace pro příjemce
Členské státy poskytnou dotčeným příjemcům, ve vhodných případech elektronickou cestou, seznam požadavků a standardů, jež je na úrovni zemědělských podniků třeba dodržovat, a jasné a přesné informace o nich.
KAPITOLA II
Systém kontrol a správní sankce ve vztahu k podmíněnosti
Článek 96
Kontroly podmíněnosti
1. Členské státy v případě potřeby využijí integrovaného systému stanoveného v hlavě V kapitole II, a zejména čl. 68 odst. 1 písm. a), b), d), e) a f).
Členské státy mohou využít svých stávajících administrativních a kontrolních systémů, aby zajistily dodržování pravidel podmíněnosti.
Tyto systémy, a zejména systém identifikace a evidence zvířat zavedený v souladu se směrnicí Rady 2008/71/ES (40) a nařízeními (ES) č. 1760/2000 a (ES) č. 21/2004, musejí být slučitelné s integrovaným systémem uvedeným v hlavě V kapitole II tohoto nařízení.
2. V závislosti na daných požadavcích, standardech, aktech nebo oblastech podmíněnosti mohou členské státy rozhodnout o provádění správních kontrol, zejména těch, které jsou již stanoveny v rámci kontrolních režimů použitelných na příslušný požadavek, standard, akt nebo oblast podmíněnosti.
3. Členské státy provádějí kontroly na místě, aby ověřily, zda příjemce dodržuje povinnosti stanovené v této hlavě.
4. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví pravidla pro provádění kontrol za účelem ověření dodržování povinností uvedených v rámci této hlavy, včetně pravidel umožňujících, aby analýza rizik zohlednila tyto skutečnosti:
a)
zapojení zemědělce do zemědělského poradenského systému stanoveného v hlavě III tohoto nařízení;
b)
zapojení zemědělce do certifikačního systému, pokud tento systém pokrývá dotčené požadavky a standardy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Článek 97
Uplatnění správní sankce
1. Správní sankce stanovená v článku 91 je uložena, pokud kdykoli v daném kalendářním roce nejsou dodržována pravidla podmíněnosti a pokud dané nedodržení pravidel lze přímo přičíst příjemci, který v daném kalendářním roce podal žádost o podporu nebo žádost o platbu.
První pododstavec se použije obdobně na příjemce, u kterých se zjistí, že nedodrželi pravidla podmíněnosti kdykoli během tří let od 1. ledna roku následujícího po kalendářním roce, v němž byla poskytnuta první platba v rámci programů na podporu restrukturalizace a přeměny, nebo kdykoli během jednoho roku od 1. ledna roku následujícího po kalendářním roce, v němž byla poskytnuta platba v rámci programů na podporu zelené sklizně podle nařízení (EU) č. 1308/2013 („dané roky / daná léta“).
2. V případech, kdy je půda během daného kalendářního roku nebo daných let převedena, se odstavec 1 použije také tehdy, kdy je dotyčné nedodržení pravidel důsledkem jednání nebo opomenutí, jež lze přímo přičíst osobě, na kterou byla zemědělská půda převedena nebo která zemědělskou půdu převedla. Odchylně se v případě, že osoba, které lze toto jednání nebo opomenutí přímo přičíst, podala žádost o podporu nebo žádost o platbu v daném kalendářním roce nebo v daných letech, správní sankce se uloží na základě celkových částek plateb uvedených v článku 92, jež byly nebo mají být této osobě poskytnuty.
Pro účely tohoto odstavce se „převodem“ rozumí jakýkoli druh transakce, při níž převodce přestává disponovat zemědělskou půdou.
3. Bez ohledu na odstavec 1 a podle pravidel přijímaných podle článku 101 se mohou členské státy rozhodnout neuplatnit správní sankci na příjemce a kalendářní rok, pokud je sankce ve výši 100 EUR nebo méně.
Pokud se členský stát rozhodne využít možnosti podle prvního pododstavce, příslušný orgán v následujícím roce přijme u vzorku příjemců opatření nezbytná pro ověření, že příjemce zjištěné nedostatky v dodržování pravidel odstranil. Zjištěné nedostatky a povinnost přijmout nápravná opatření se oznámí příjemci.
4. Uložením správní sankce není dotčena legalita a správnost plateb, na něž se vztahuje snížení nebo vyloučení.
Článek 98
Uplatnění správní sankce v Bulharsku, Chorvatsku a Rumunsku
Pokud jde o povinné požadavky na hospodaření v oblasti dobrých životních podmínek zvířat uvedené v příloze II, uplatní se správní sankce uvedené v článku 91 v případě Bulharska a Rumunska nejpozději od 1. ledna 2016.
Pokud jde o povinné požadavky na hospodaření (PPH) uvedené v příloze II, uplatní se sankce uvedené v článku 91 v případě Chorvatska podle tohoto časového harmonogramu:
a)
od 1. ledna 2014 u PPH 1 až PPH 3 a u PPH 6 až PPH 8;
b)
od 1. ledna 2016 u PPH 4, PPH 5, PPH 9 a PPH 10;
c)
od 1. ledna 2018 u PPH 11 až PPH 13.
Článek 99
Výpočet správní sankce
1. Správní sankce stanovená v článku 91 se uplatní snížením nebo vyloučením celkové částky plateb uvedených v článku 92, které byly nebo mají být poskytnuty dotčenému příjemci v souvislosti se žádostmi o podporu, které příjemce podal nebo podá během kalendářního roku, kdy došlo ke zjištění.
Při výpočtu těchto snížení a vyloučení je třeba vzít v úvahu závažnost, rozsah, trvání a opakování zjištěného nedodržení požadavků, jakož i kritéria stanovená v odstavcích 2, 3 a 4.
2. V případě nedodržení požadavků z důvodu nedbalosti nepřesáhne procento snížení 5 % a v případě opakovaného nedodržení požadavků 15 %.
Členské státy mohou zavést systém včasného varování, který se vztahuje na případy nedodržení požadavků, jež vzhledem ke své malé závažnosti, rozsahu a trvání nepovedou v řádně odůvodněných případech ke snížení nebo vyloučení. Pokud se členský stát rozhodne této možnosti využít, příslušný orgán příjemci zašle včas dopis s upozorněním, který jej informuje o zjištěných nedostatcích a o povinnosti přijmout nápravná opatření. Zjistí-li se při následné kontrole, že k napravení nedošlo, uplatní se snížení podle prvního odstavce zpětně.
V případě nedodržení požadavků, jež představuje přímé nebezpečí pro lidské zdraví nebo zdraví zvířat, se však snížení nebo vyloučení uplatní vždy.
Členské státy mohou přednostně zpřístupnit zemědělský poradenský systém příjemcům, kterým se včasného varování dostalo poprvé.
3. V případě úmyslného nedodržení požadavků nesmí být míra snížení v zásadě nižší než 20 % a může vést až k úplnému vyloučení z jednoho či více režimů podpory; lze ji uplatnit na jeden kalendářní rok či na více kalendářních let.
4. V každém případě nesmí být celková výše snížení a vyloučení za jeden kalendářní rok vyšší než celková částka podle odst. 1 prvního pododstavce.
Článek 100
Částky vyplývající z podmíněnosti
Členské státy si mohou ponechat 25 % částek vyplývajících z uplatnění snížení a vyloučení podle článku 99.
Článek 101
Pravomoci Komise v souvislosti s uplatňováním a výpočtem správních sankcí
1. S cílem zajistit správné rozdělení finančních prostředků oprávněným příjemcům a provádění podmíněnosti účinným, soudržným a nediskriminačním způsobem je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, kterými:
a)
stanoví harmonizovaný základ pro výpočet správních sankcí v důsledku podmíněnosti podle článku 99 s ohledem na snížení z důvodu finanční kázně;
b)
stanoví podmínky pro uplatnění a výpočet správních sankcí v důsledku podmíněnosti, a to i v případě nesouladu, který lze přímo přičíst danému příjemci.
2. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví procedurální a technická pravidla týkající se výpočtu a uplatňování správních sankcí podle článků 97 až 99, a to i pokud jde o příjemce sestávající se ze skupin osob podle článků 28 a 29 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
HLAVA VII
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA I
Komunikace
Článek 102
Sdělování informací
1. Nad rámec ustanovení v odvětvových nařízeních předávají členské státy Komisi tyto informace, výkazy a doklady:
a)
u akreditovaných platebních agentur a akreditovaných koordinačních subjektů:
i)
jejich akreditační listinu,
ii)
jejich funkci (akreditovaná platební agentura nebo akreditovaný koordinační subjekt),
iii)
případně odnětí jejich akreditace;
b)
u certifikačních subjektů:
i)
jejich název,
ii)
jejich adresu;
c)
u opatření souvisejících s operacemi financovanými z fondů:
i)
výkazy výdajů, které slouží zároveň jako žádost o platby, podepsané akreditovanou platební agenturou nebo akreditovaným koordinačním subjektem, k nimž jsou přiloženy požadované informace,
ii)
pokud jde o EZZF, odhad jejich finančních potřeb, a pokud jde o EZFRV, aktualizovaný odhad výkazů výdajů, které budou předloženy v průběhu roku, a odhad výkazů výdajů na příští rozpočtový rok,
iii)
prohlášení řídícího subjektu a roční účetní závěrky akreditovaných platebních agentur,
iv)
každoroční souhrn výsledků všech dostupných auditů a kontrol prováděných v souladu s harmonogramem a prováděcími ustanoveními uvedenými ve zvláštních odvětvových pravidlech.
Roční účetní závěrka akreditovaných platebních agentur týkající se výdajů EZFRV se předkládá za každý jednotlivý program.
2. Členské státy podrobně informují Komisi o opatřeních přijatých k provádění dobrého zemědělského a environmentálního stavu podle článku 94 a o prvcích zemědělského poradenského systému podle hlavy III.
3. Členské státy pravidelně informují Komisi o uplatňování integrovaného systému podle hlavy V kapitoly II. Komise k této otázce organizuje výměny názorů s členskými státy.
Článek 103
Zachování důvěrnosti
1. Členské státy a Komise přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily důvěrnost informací sdělených nebo získaných v rámci kontrol a schvalování účetní závěrky prováděných podle tohoto nařízení.
Na tyto informace se vztahují pravidla stanovená v článku 8 nařízení (Euratom, ES) č. 2185/96.
2. Aniž jsou dotčena vnitrostátní ustanovení o soudním řízení, vztahuje se na informace získané v průběhu kontrol podle hlavy V kapitoly III služební tajemství. Nesmějí být sděleny jiným osobám kromě těch, které je musejí znát pro výkon povinností vyplývajících z jejich postavení v členských státech anebo v orgánech Unie.
Článek 104
Pravomoci Komise
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví pravidla týkající se:
a)
formy, obsahu, intervalů, lhůt a postupů, jak jsou Komisi předávány nebo poskytovány:
i)
výkazy výdajů a odhady výdajů, jakož i jejich aktualizace, včetně účelově vázaných příjmů,
ii)
prohlášení řídícího subjektu a roční účetní závěrky platebních agentur, jakož i výsledky všech dostupných provedených auditů a kontrol,
iii)
zprávy o potvrzení účetní závěrky,
iv)
název a další identifikační údaje akreditovaných platebních agentur, akreditovaných koordinačních subjektů a certifikačních subjektů,
v)
pravidla zaúčtování a plateb výdajů financovaných z fondů,
vi)
oznámení o finančních úpravách provedených členskými státy v souvislosti s operacemi nebo programy rozvoje venkova a souhrnné zprávy o postupech vymáhání částek zahájených členskými státy v důsledku nesrovnalostí,
vii)
informace o opatřeních přijatých podle článku 58;
b)
postupů pro výměnu informací a dokumentů mezi Komisí a členskými státy a zavedení informačních systémů, včetně typu, formy a obsahu údajů zpracovávaných těmito systémy a pravidel jejich uchovávání;
c)
oznamování informací, dokumentů, statistik a zpráv členských států Komisi, jakož i lhůty a způsoby jejich oznamování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
KAPITOLA II
Použití eura
Článek 105
Obecné zásady
1. Částky uváděné v rozhodnutích Komise, jimiž se přijímají programy rozvoje venkova, částky závazků a plateb Komise, ověřené nebo potvrzené částky výdajů a částky výkazů výdajů členských států se vyjadřují a vyplácejí v eurech.
2. Ceny a částky stanovené v právních předpisech v oblasti zemědělství se vyjadřují v eurech.
V členských státech, které přijaly euro, se tyto ceny a částky poskytují nebo vybírají v eurech, a v členských státech, které euro nepřijaly, v jejich národní měně.
Článek 106
Směnný kurz a rozhodná skutečnost
1. Ceny a částky podle čl. 105 odst. 2 se v členských státech, které nepřijaly euro, přepočtou na národní měnu za použití směnného kurzu.
2. Rozhodnou skutečností pro směnný kurz je:
a)
splnění celních formalit při dovozu nebo vývozu v případě částek vybraných nebo poskytnutých v rámci obchodu s třetími zeměmi;
b)
skutečnost, jejímž prostřednictvím je dosaženo hospodářského účelu operace ve všech ostatních případech.
3. Je-li přímá platba stanovená nařízením (EU) č. 1307/2013 provedena příjemci v jiné měně než v euru, pak částku podpory vyjádřenou v eurech přepočtou členské státy na národní měnu na základě posledního směnného kursu stanoveného Evropskou centrální bankou před 1. říjnem roku, pro který je podpora udělena.
Odchylně od prvního pododstavce mohou členské státy v řádně odůvodněných případech rozhodnout, že přepočet provedou na základě průměru směnných kurzů stanovených Evropskou centrální bankou v průběhu měsíce předcházejícího 1. říjnu roku, pro který je podpora udělena. Členské státy, které této možnosti využijí, stanoví a zveřejní tento průměrný směnný kurz před 1. prosincem daného roku.
4. Pokud jde o EZZF, členské státy, jež nepřijaly euro, použijí při vypracovávání svých výkazů výdajů v souladu s ustanoveními této kapitoly stejný směnný kurz, který použily pro účely provedení plateb příjemcům nebo obdržení příjmů.
5. S cílem blíže určit rozhodnou skutečnost uvedenou v odstavci 2 nebo ji stanovit ze zvláštních důvodů souvisejících s organizací trhů nebo danou částkou je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které stanoví pravidla pro tyto rozhodné skutečnosti a směnný kurz, který je třeba použít. Zvláštní rozhodná skutečnost se určí s ohledem na tato kritéria:
a)
skutečná a co nejrychlejší použitelnost změn směnného kurzu;
b)
podobnost rozhodných skutečností pro obdobné operace prováděné v rámci organizace trhů;
c)
souvztažnost mezi rozhodnými skutečnostmi pro různé ceny a částky, které se vztahují k organizaci trhů;
d)
použitelnost a účinnost kontrol používání vhodných směnných kurzů.
6. S cílem zabránit tomu, aby členské státy, které nepřijaly euro, nepoužívaly jiný směnný kurz při zaúčtování zinkasovaných příjmů nebo podpor vyplacených příjemcům v jiné měně než v eurech na straně jedné a při sestavování výkazu výdajů platební agenturou na straně druhé, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které stanoví pravidla pro směnný kurz platný při vypracování výkazů výdajů a záznamu operací veřejného skladování v účetnictví platební agentury.
Článek 107
Ochranná opatření a odchylky
1. Pokud by mimořádné měnové postupy související s národní měnou mohly ohrozit uplatňování práva Unie, může Komise přijmout prováděcí akty, kterými stanoví ochranná opatření. Tyto prováděcí akty se mohou od stávajících pravidel odchýlit pouze na dobu nezbytně nutnou.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Opatření podle prvního pododstavce se neprodleně sdělí Evropskému parlamentu, Radě a členským státům.
2. V případech, kdy by mimořádné měnové postupy týkající se národní měny mohly ohrozit uplatňování práva Unie, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, které stanoví výjimku z tohoto oddílu, zejména pak v těchto případech:
a)
pokud země používá abnormální kurzové techniky, například diferencované směnné kurzy, nebo dohody o směnném obchodu;
b)
pokud země má měnu, která není kotována na oficiálních devizových trzích, nebo pokud tendence takových měn hrozí vyvolat narušení obchodu.
Článek 108
Používání eura členskými státy, které nejsou členy eurozóny
1. Rozhodne-li se členský stát, který nepřijal euro, vyplácet výdaje vyplývající z právních předpisů v oblasti zemědělství v eurech namísto své národní měny, přijme opatření, která zajistí, že používání eura neposkytne žádnou soustavnou výhodu oproti použití národní měny.
2. Členský stát oznámí Komisi zamýšlená opatření dříve, než nabydou účinku. Opatření nesmějí nabýt účinku dříve, než s nimi Komise vyjádří souhlas.
KAPITOLA III
Zpráva a hodnocení
Článek 109
Výroční finanční zpráva
Do konce září každého roku následujícího po rozpočtovém roce vypracuje Komise finanční zprávu o řízení fondů za předchozí rozpočtový rok a předloží ji Evropskému parlamentu a Radě.
Článek 110
Sledování a hodnocení SZP
1. Zřizuje se společný rámec pro sledování a hodnocení, aby bylo možné měřit úspěšnost SZP, a zejména:
a)
přímých plateb podle nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
tržních opatření podle nařízení (EU) č. 1308/2013;
c)
opatření pro rozvoj venkova podle nařízení (EU) č. 1305/2013, a
d)
ustanovení tohoto nařízení.
Komise sleduje tato opatření politiky na základě zpráv členských států v souladu s pravidly stanovenými v nařízeních uvedených v prvním pododstavci. Komise vypracuje víceletý plán hodnocení s pravidelným hodnocením konkrétních nástrojů, který také následně provede.
S cílem zajistit účinné měření úspěšnosti je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o obsah a tvorbu uvedeného rámce.
2. Úspěšnost opatření SZP podle odstavce 1 se měří ve vztahu k těmto cílům:
a)
životaschopná produkce potravin se zaměřením na příjmy v zemědělství, zemědělskou produktivitu a cenovou stabilitu;
b)
udržitelné hospodaření s přírodními zdroji a opatření v oblasti klimatu se zaměřením na emise skleníkových plynů, biologickou rozmanitost, půdu a vodu;
c)
vyvážený územní rozvoj se zaměřením na zaměstnanost, růst a chudobu ve venkovských oblastech.
Komise přijme prováděcí akty, kterými vymezí soubor zvláštních ukazatelů pro cíle uvedené v prvním pododstavci. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
Ukazatele souvisejí se strukturou a cíli dané politiky a umožňují hodnocení pokroku, účinnosti a účelnosti politiky s ohledem na tyto cíle.
3. Rámec pro sledování a hodnocení odráží strukturu SZP takto:
a)
v případě přímých plateb podle nařízení (EU) č. 1307/2013, tržních opatření podle nařízení (EU) č. 1308/2013 a ustanovení tohoto nařízení sleduje Komise tyto nástroje na základě zpráv členských států v souladu s pravidly stanovenými v těchto nařízeních. Komise vypracuje víceletý plán hodnocení s pravidelným hodnocením konkrétních nástrojů, které se provádí z pověření Komise; hodnocení je prováděno včas a nezávislými hodnotiteli;
b)
sledování a hodnocení intervenčních opatření v rámci politiky rozvoje venkova se provádí podle článků 67 až 79 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Komise zajistí, aby kombinovaný dopad všech nástrojů SZP podle odstavce 1 byl měřen a hodnocen na základě společných cílů uvedených v odstavci 2. Úspěšnost SZP při dosahování společných cílů se měří a hodnotí na základě společných ukazatelů dopadu a souvisejících zvláštních cílů na základě ukazatelů výsledků. Zprávy o měření a hodnocení celkové úspěšnosti všech nástrojů SZP vypracovává Komise na základě údajů uvedených v hodnoceních SZP, včetně hodnocení programů rozvoje venkova, jakož i dalších příslušných zdrojů informací.
4. Členské státy poskytnou Komisi veškeré nezbytné informace, které umožní sledování a hodnocení dotyčných opatření. Tyto informace by pokud možno měly pocházet ze zavedených zdrojů údajů, jakými jsou například zemědělská účetní datová síť a Eurostat.
Komise zohlední potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů, a zejména jejich případné použití pro statistické účely.
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví pravidla týkající se informací, které mají poskytovat členské státy, přičemž zohlední potřebu zamezit jakékoli zbytečné administrativní zátěži, jakož i pravidla týkající se potřeby údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
5. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě první zprávu o provádění tohoto článku, včetně prvních výsledků týkajících se výkonnosti SZP, do 31. prosince 2018. Druhou zprávu, včetně hodnocení úspěšnosti SZP, předloží nejpozději do 31. prosince 2021.
KAPITOLA IV
Transparentnost
Článek 111
Zveřejňování údajů o příjemcích
1. Členské státy zajistí každoroční následné zveřejnění údajů o příjemcích finančních prostředků z fondů. Toto zveřejnění obsahuje:
a)
aniž je dotčen čl. 112 první pododstavec tohoto nařízení, tyto údaje o příjemci
i)
jméno a příjmení, pokud je příjemcem fyzická osoba,
ii)
plný evidovaný oficiální název, pokud jsou příjemcem právnická osoba s vlastní právní subjektivitou podle právních předpisů daného členského státu;
iii)
plný název sdružení, tak jak je evidováno nebo jinak úředně uznáno, pokud je příjemcem sdružení právnických osob bez vlastní právní subjektivity;
b)
název obce, kde příjemce sídlí nebo je registrován, a případně poštovní směrovací číslo nebo jeho část identifikující danou obec;
c)
výši vyplacených částek odpovídajících každému opatření financovanému z fondů, které každý příjemce obdržel v daném finančním roce;
d)
povahu a popis opatření financovaných z jednoho z fondů a v jejichž rámci se platba uvedená v písmenu c) uděluje.
Údaje uvedené v prvním pododstavci se zveřejňují na zvláštních internetových stránkách pro každý členský stát. Musejí být dostupné po dva roky od data, kdy byly poprvé zveřejněny.
2. Pokud jde o platby odpovídající opatřením financovaným z EZFRV uvedené v odst. 1 prvním pododstavci písm. c), odpovídají částky, které mají být zveřejněny, celkovému veřejnému financování, které zahrnuje jak prostředky Unie, tak i vnitrostátní příspěvek.
Článek 112
Prahová hodnota
Členské státy nesmějí zveřejnit jméno příjemce, jak je stanoveno v čl. 111 odst. 1 prvním pododstavci písm. a) tohoto nařízení, za těchto okolností:
a)
pokud je v případě členských států, které zavádějí režim pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013, částka podpory obdržené příjemcem v jednom roce stejná jako částka stanovená členským státem podle čl. 63 odst. 1 druhého pododstavce nebo čl. 63 odst. 2 druhého pododstavce daného nařízení, nebo je nižší;
b)
pokud je v případě členských států, které nezavádějí režim pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013, částka podpory obdržené příjemcem v jednom roce rovna částce 1 250 EUR, nebo je nižší.
Pokud se použije písm. a) první pododstavec, zveřejní Komise v souladu s pravidly přijatými podle článku 114 částky stanovené členským státem podle článku 63 nařízení (EU) č. 1307/2013 a oznámené Komisi podle uvedeného nařízení.
V případě, kdy se použije první pododstavec tohoto článku, zveřejní členské státy informace uvedené v čl. 111 odst. 1 prvním pododstavci písm. b), c) a d) a příjemce je identifikován pomocí kódu. O formě tohoto kódu rozhodnou členské státy.
Článek 113
Informování příjemců
Členské státy informují příjemce, že jejich údaje budou zveřejněny v souladu s článkem 111 a že tyto údaje mohou být zpracovávány subjekty Unie a členských států příslušnými v oblasti auditu a kontroly za účelem ochrany finančních zájmů Unie.
V případě osobních údajů informují členské státy v souladu s požadavky směrnice 95/46/ES příjemce o jejich právech vyplývajících z pravidel pro ochranu údajů a o postupech výkonu těchto práv.
Článek 114
Pravomoci Komise
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví pravidla týkající se:
a)
formy, včetně způsobu prezentace podle opatření, a harmonogramu zveřejnění podle článků 111 a 112;
b)
jednotného uplatňování článku 113;
c)
spolupráce mezi Komisí a členskými státy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 116 odst. 3.
HLAVA VIII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 115
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 a 120 je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 a 120 je svěřena Komisi na dobu sedmi let ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto sedmiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článcích 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 a 120, kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 a 120 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 116
Postup projednávání ve výborech
1. Komisi je nápomocen Výbor zemědělských fondů. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
Pro účely článků 15, 58, 62, 63, 64, 65, 66, 75, 77, 78, 89, 90, 96, 101 a 104, pokud jde o záležitosti týkající se přímých plateb, rozvoje venkova a/nebo společné organizace trhů, je Komisi nápomocen Výbor zemědělských fondů zřízený tímto nařízením, Výbor pro přímé platby zřízený nařízením (EU) č. 1307/2013, Výbor pro rozvoj venkova zřízený nařízením (EU) č. 1305/2013 nebo Výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů zřízený nařízením (EU) č. 1308/2013. Tyto výbory jsou výbory ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud v případě aktů uvedených v článku 8 výbor nevydá žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 117
Zpracování a ochrana osobních údajů
1. Členské státy a Komise shromažďují osobní údaje za účelem plnění svých příslušných povinností v oblasti řízení, kontroly, auditu, jakož i sledování a hodnocení, které vyplývají z tohoto nařízení, a zejména povinností stanovených v hlavě II kapitole II, v hlavě III, v hlavě IV kapitole III a IV, v hlavách V a VI a v hlavě VII kapitole III, jakož i pro statistické účely, a zpracovávají tyto údaje pouze způsobem slučitelným s těmito účely.
2. Pokud jsou osobní údaje zpracovávány pro účely sledování a hodnocení podle hlavy VII kapitoly III, jakož i pro statistické účely, musejí být anonymizovány a zpracovány pouze v souhrnné podobě.
3. Osobní údaje se zpracovávají v souladu s pravidly stanovenými ve směrnici 95/46/ES a v nařízení (ES) č. 45/2001. Tyto údaje se především neuchovávají ve formě umožňující identifikaci subjektů údajů po dobu delší, než je nezbytné pro účely, ke kterým byly údaje shromážděny nebo ke kterým jsou dále zpracovávány, se zohledněním minimální doby pro uchovávání údajů stanovené v příslušných právních předpisech členských států a Unie.
4. Členské státy informují subjekty údajů o tom, že jejich osobní údaje mohou být v souladu s odstavcem 1 zpracovány vnitrostátními orgány a orgány Unie a že v tomto ohledu požívají práv, která jsou stanovena v příslušných pravidlech na ochranu údajů obsažených ve směrnici 95/46/ES a nařízení (ES) č. 45/2001.
5. Na tento článek se vztahují články 111 až 114.
Článek 118
Úroveň provádění
Členské státy odpovídají za provádění programů a plnění svých úkolů podle tohoto nařízení na úrovni, kterou považují za vhodnou v souladu se svým institucionálním, právním a finančním rámcem a v souladu s tímto nařízením a dalšími příslušnými pravidly Unie.
Článek 119
Zrušení
1. Nařízení (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 se zrušují.
Článek 31 nařízení (ES) č. 1290/2005 a příslušná prováděcí pravidla však zůstávají v platnosti do 31. prosince 2014.
2. Odkazy na zrušená nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze III.
Článek 120
Přechodná ustanovení
Pro zajištění hladkého přechodu od ustanovení zrušených nařízení uvedených v článku 118 k ustanovením tohoto nařízení je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 115, pokud jde o případy, kdy lze uplatnit odchylky od pravidel stanovených v tomto nařízení, jakož i jejich doplnění.
Článek 121
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
2. Následující ustanovení se však použijí:
a)
články 7, 8, 16, 25, 26 a 43 ode dne 16. října 2013;
b)
články 18 a 40, pokud jde o výdaje uskutečněné ode dne 16. října 2013;
c)
článek 52 ode dne 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2013
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (EE) αριθ. 1306/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα εξής:
(1)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των μελλοντικών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος» ερευνώνται οι πιθανές προκλήσεις, οι στόχοι και οι προσανατολισμοί της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) μετά το 2013. Από τη συζήτηση για την ανακοίνωση αυτή προέκυψε ότι η ΚΓΠ θα πρέπει να υποστεί μεταρρύθμιση με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύπτει όλα τα βασικά εργαλεία της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 (2). Από την πείρα που αποκτήθηκε με την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι ορισμένα στοιχεία του μηχανισμού χρηματοδότησης και παρακολούθησης πρέπει να προσαρμοστούν. Λόγω του εύρους της μεταρρύθμισης, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και να αντικατασταθεί με νέο κείμενο. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει επίσης, στο μέτρο του δυνατού, να εναρμονίσει, να εξορθολογήσει και να απλουστεύσει τις διατάξεις της.
(2)
Προκειμένου να συμπληρωθούν ή να τροποποιηθούν ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, τις υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση καθώς και τους κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο των αρμοδιοτήτων των εν λόγω οργανισμών, όσον αφορά τη διαχείριση και τον έλεγχο, τα μέτρα που πρέπει να χρηματοδοτούνται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (προϋπολογισμός της Ένωσης) στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης και την αποτίμηση των ενεργειών που αφορούν τη δημόσια παρέμβαση. Η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει παρεκκλίσεις όσον αφορά τη μη επιλεξιμότητα των πληρωμών που πραγματοποιούνται από τους οργανισμούς πληρωμών σε δικαιούχους πριν από την έναρξη ή μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής και την αντιστάθμιση δαπανών και εσόδων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ). Επιπροσθέτως η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει, τις μεθόδους που εφαρμόζονται στις δεσμεύσεις και την πληρωμή των ποσών εάν ο ενωσιακός προϋπολογισμός δεν έχειεγκριθεί έως την έναρξη του οικονομικού έτους ή εάν το συνολικό ποσό των προγραμματισμένων δεσμεύσεων υπερβαίνει το κατώτατο όριο του άρθρου 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3).
Επίσης, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει την αναβολή των μηνιαίων πληρωμών της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και τους όρους που διέπουν τη μείωση ή την αναστολή των ενδιάμεσων πληρωμών της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ. Η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει και την αναστολή των μηνιαίων ή ενδιάμεσων πληρωμών για τις οποίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως τα σχετικά στατιστικά στοιχεία και τις ειδικές υποχρεώσεις που πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη όσον αφορά τους ελέγχους, τα κριτήρια και τη μεθοδολογία για την εφαρμογή διορθώσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμόρφωσης ως προς την εκκαθάριση και την ανάκτηση των οφειλών. Επιπροσθέτως, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις σε σχέση με τις τελωνειακές διαδικασίες, τις ανακλήσεις ενισχύσεων και τις κυρώσεις λόγω μη συμμόρφωσης προς τους όρους επιλεξιμότητας και τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εφαρμογή της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας. Παρομοίως, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει τα μέτρα αγοράς για τα οποία η Επιτροπή μπορεί να αναστέλλει τις μηνιαίες πληρωμές, τους κανόνες περί εγγυήσεων, τη λειτουργία του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, καθώς και τα μέτρα που αποκλείονται από τον έλεγχο των συναλλαγών. Επίσης, η εν λόγω εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει την τροποποίηση του ύψους του αθροίσματος των εισπράξεων ή των πληρωμών κάτω από το οποίο τα εμπορικά έγγραφα των επιχειρήσεων δεν θα πρέπει κανονικά να ελέγχονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, τις κυρώσεις που επιβάλλονται στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμόρφωσης, τις απαιτήσεις ελέγχου στον αμπελοοινικό τομέα, τους κανόνες για τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων. Τέλος, η εξουσιοδότηση θα πρέπει να καλύπτει τους κανόνες για τη γενεσιουργό αιτία και τη συναλλαγματική ισοτιμία που θα πρέπει να χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν το ευρώ, τα μέτρα εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας όταν νομισματικές πρακτικές εξαιρετικού χαρακτήρα που συνδέονται με το εθνικό νόμισμα θα μπορούσαν να τη θέσουν σε κίνδυνο, το περιεχόμενο του κοινού πλαισίου παρακολούθησης και αξιολόγησης των μέτρων που εγκρίνονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ και τα μεταβατικά μέτρα.
Είναι πολύ σημαντικό να πραγματοποιεί η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, και σε επίπεδο επίσης εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και την κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(3)
Η κοινή γεωργική πολιτική περιλαμβάνει σειρά μέτρων, ορισμένα εκ των οποίων αφορούν την αγροτική ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να χρηματοδοτηθούν τα μέτρα αυτά ώστε να συνεισφέρουν στην επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά έχουν ορισμένα κοινά στοιχεία αλλά διαφέρουν ως προς κάποιες πτυχές τους, η χρηματοδότησή τους θα πρέπει να εξετασθεί στο ίδιο σύνολο διατάξεων. Εάν κρίνεται αναγκαίο, οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να επιτρέπουν διαφορετική μεταχείριση. Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 συστάθηκαν δύο ευρωπαϊκά γεωργικά ταμεία: το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ («τα ταμεία»), Τα εν λόγω δύο ταμεία θα πρέπει να διατηρηθούν.
(4)
Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με αυτόν θα πρέπει να εφαρμόζονται επί των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, ο παρών κανονισμός θεσπίζει διατάξεις σχετικά με την επιμερισμένη διαχείριση με τα κράτη μέλη με βάση τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, της διαφάνειας και της μη εισαγωγής διακρίσεων καθώς και διατάξεις όσον αφορά το ρόλο των διαπιστευμένων οργανισμών και τις δημοσιονομικές αρχές. Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να τηρούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστεί συνεκτικότητα μεταξύ των πρακτικών των κρατών μελών και μια εναρμονισμένη εφαρμογή της ρήτρας περί ανωτέρας βίας από τα κράτη μέλη, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει, όπου κρίνεται σκόπιμο, εξαιρέσεις σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας και εξαιρετικών περιστάσεων καθώς και έναν ενδεικτικό κατάλογο πιθανών περιπτώσεων ανωτέρας βίας και εξαιρετικών περιστάσεων που θα πρέπει να αναγνωρίζονται από τις εθνικές αρμόδιες αρχές. Οι εν λόγω αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με περιπτώσεις ανωτέρας βίας και εξαιρετικών περιστάσεων, κατά περίπτωση, βάσει αποδεικτικών στοιχείων, και εφαρμόζοντας την αρχή της ανωτέρας βίας στο πλαίσιο του γεωργικού δικαίου της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της νομολογίας του Δικαστηρίου.
(6)
Ο ενωσιακός προϋπολογισμός θα πρέπει να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της αγροτικής ανάπτυξης, μέσω των δύο ταμείων, είτε απευθείας είτε στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης με τα κράτη μέλη. Θα πρέπει να προσδιοριστεί το είδος των μέτρων που μπορούν να χρηματοδοτούνται από τα ταμεία αυτά.
(7)
Χρειάζονται διατάξεις για τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών από τα κράτη μέλη, την εφαρμογή διαδικασιών οι οποίες θα επιτρέπουν τη σύνταξη των αναγκαίων διαχειριστικών δηλώσεων αξιοπιστίας και την πιστοποίηση των συστημάτων διαχείρισης και παρακολούθησης, καθώς και την πιστοποίηση των ετήσιων λογαριασμών από ανεξάρτητους οργανισμούς. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια των εθνικών ελέγχων, ιδίως όσον αφορά τις διαδικασίες έγκρισης, επικύρωσης και πληρωμής και η μείωση της διοικητικής και ελεγκτικής επιβάρυνσης των υπηρεσιών της Επιτροπής και των κρατών μελών όπου απαιτείται διαπίστευση κάθε οργανισμού πληρωμών, θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των αρχών και οργανισμών στους οποίους ανατίθενται οι αρμοδιότητες αυτές, τηρουμένων παράλληλα των συνταγματικών διατάξεων κάθε κράτους μέλους. Για την αποφυγή περιττών δαπανών αναδιοργάνωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν τον αριθμό των οργανισμών πληρωμής που έχουν διαπιστευτεί πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(8)
Όταν ένα κράτος μέλος διαπιστεύει πλείονες οργανισμούς πληρωμών, είναι σημαντικό να ορίζει ένα μόνο δημόσιο οργανισμό συντονισμού για να διασφαλίζει τη συνεπή διαχείριση των ταμείων, να λειτουργεί ως σύνδεσμος μεταξύ της Επιτροπής και των διάφορων διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών και να μεριμνά για την ταχεία διαβίβαση των στοιχείων που ζητά η Επιτροπή σχετικά με τις δραστηριότητες των διαφόρων οργανισμών πληρωμών. Ο δημόσιος οργανισμός συντονισμού θα πρέπει επίσης να αναλαμβάνει και να συντονίζει δράσεις για τη διόρθωση ελλείψεων κοινής φύσης και να τηρεί την Επιτροπή ενήμερη σχετικά με τις επακόλουθες ενέργειες. Επιπροσθέτως, ο οργανισμός θα πρέπει να προωθεί και, όταν είναι εφικτό, να εξασφαλίζει την ομοιογενή εφαρμογή των κοινών κανόνων και προτύπων.
(9)
Επαρκή εχέγγυα για τη διενέργεια των απαραίτητων ελέγχων πριν δοθεί ενωσιακή ενίσχυση στους δικαιούχους είναι δυνατόν να παρέχονται μόνον μέσω της χρήσης οργανισμών πληρωμών διαπιστευμένων από τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αναφέρεται ρητά στον παρόντα κανονισμό ότι μόνο οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών μπορούν να επιστρέφονται από τον ενωσιακό προϋπολογισμό.
(10)
Προκειμένου οι δικαιούχοι να ευαισθητοποιηθούν περισσότερο όσον αφορά αφενός τη σχέση μεταξύ των γεωργικών πρακτικών και τη διαχείριση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και αφετέρου τα πρότυπα για το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, την καλή περιβαλλοντική κατάσταση των γεωργικών εκτάσεων, την ασφάλεια των τροφίμων, τη δημόσια υγεία, την υγεία των ζώων και των φυτών και την καλή μεταχείριση των ζώων, είναι αναγκαίο τα κράτη μέλη να καθιερώσουν γενικό σύστημα παροχής συμβουλών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που θα απευθύνεται στους δικαιούχους. Το εν λόγω σύστημα δεν θα πρέπει να θίγει καθόλου την υποχρέωση και την ευθύνη των δικαιούχων να τηρούν τα πρότυπα αυτά. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν επίσης τον σαφή διαχωρισμό μεταξύ συμβουλών και ελέγχων.
(11)
Το σύστημα παροχής συμβουλών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον τις υποχρεώσεις στο επίπεδο της εκμετάλλευσης που απορρέουν από τις απαιτήσεις και τα πρότυπα της πολλαπλής συμμόρφωσης. Το σύστημα θα πρέπει επίσης να καλύπτει τις απαιτήσεις που πρέπει να τηρούνται για τις γεωργικές πρακτικές που είναι επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον και τη διατήρηση της γεωργικής έκτασης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), και τα μέτρα σε επίπεδο εκμετάλλευσης που προβλέπονται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης με στόχο τον εκσυγχρονισμό των εκμεταλλεύσεων, την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας, την τομεακή ολοκλήρωση, την καινοτομία, τον προσανατολισμό στην αγορά και την προαγωγή της επιχειρηματικότητας.
Το σύστημα αυτό θα πρέπει επίσης να καλύπτει τις απαιτήσεις που επιβάλλονται στους δικαιούχους από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή συγκεκριμένων διατάξεων της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) και για την εφαρμογή του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), ιδίως όσον αφορά τη συμμόρφωση με τις γενικές αρχές της ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας που αναφέρονται στο άρθρο 14 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
(12)
Η ένταξη των δικαιούχων στο σύστημα παροχής συμβουλών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις θα πρέπει να είναι εθελοντική. Όλοι οι δικαιούχοι, ακόμη και οι γεωργοί που δεν λαμβάνουν στήριξη στο πλαίσιο της ΚΓΠ, θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν στο σύστημα. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θέσουν κριτήρια προτεραιότητας. Ως εκ της φύσεως του συστήματος, είναι σκόπιμο να θεωρούνται εμπιστευτικές οι πληροφορίες που συλλέγονται κατά την παροχή των συμβουλών, εκτός από περίπτωση σοβαρών παραβιάσεων του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου. Για να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος, οι σύμβουλοι θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή προσόντα και να εκπαιδεύονται τακτικά.
(13)
Σε ό,τι αφορά το ΕΓΤΕ, οι αναγκαίοι χρηματοδοτικοί πόροι για την κάλυψη των δαπανών των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ πρέπει να τίθενται στη διάθεση των κρατών μελών από την Επιτροπή ως επιστροφές με βάση τη λογιστική καταχώριση των δαπανών των εν λόγω οργανισμών. Μέχρι την καταβολή των επιστροφών αυτών, υπό τη μορφή μηνιαίων πληρωμών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συγκεντρώνουν τους αναγκαίους χρηματοδοτικούς πόρους ανάλογα με τις ανάγκες των οικείων διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών. Τα κράτη μέλη και οι δικαιούχοι που μετέχουν στην εφαρμογή της ΚΓΠ θα πρέπει να φέρουν το βάρος των δαπανών προσωπικού και διοικητικής λειτουργίας που τους αφορούν.
(14)
Η χρησιμοποίηση του γεωργομετεωρολογικού συστήματος και η απόκτηση και βελτίωση δορυφορικών εικόνων αναμένεται ιδίως να παράσχουν στην Επιτροπή τα μέσα για τη διαχείριση των γεωργικών αγορών, τη διευκόλυνση της παρακολούθησης των γεωργικών δαπανών και την παρακολούθηση των γεωργικών πόρων σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Επιπλέον, υπό το πρίσμα της πείρας που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 165/94 (8) του Συμβουλίου, ορισμένες από τις διατάξεις του θα πρέπει να ενσωματωθούν στον παρόντα κανονισμό και συνεπώς ο προαναφερθείς κανονισμός θα πρέπει να καταργηθεί.
(15)
Στο πλαίσιο της τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας, είναι αναγκαίο να καθοριστεί το ετήσιο ανώτατο όριο για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ, λαμβανομένων υπόψη των ανώτατων ποσών που καθορίζονται για το ταμείο αυτό στο πλαίσιο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 (9) του Συμβουλίου.
(16)
Η δημοσιονομική πειθαρχία επιβάλλει επίσης την τήρηση του ετήσιου ανώτατου ορίου των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ σε όλες τις περιστάσεις και σε όλα τα στάδια της διαδικασίας του προϋπολογισμού και της εκτέλεσής του. Επομένως, είναι απαραίτητο το εθνικό ανώτατο όριο των άμεσων ενισχύσεων ανά κράτος μέλος που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 να θεωρείται δημοσιονομικό ανώτατο όριο για τις εν λόγω άμεσες ενισχύσεις και για το αντίστοιχο κράτος μέλος, οι δε επιστροφές των συγκεκριμένων πληρωμών δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το όριο αυτό. Η δημοσιονομική πειθαρχία επιβάλλει, επιπλέον, όλες οι νομοθετικές πράξεις στο πλαίσιο της ΚΓΠ που προτείνονται από την Επιτροπή ή θεσπίζονται από το νομοθέτη ή την Επιτροπή και χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ να μην υπερβαίνουν το ετήσιο ανώτατο όριο των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το ταμείο αυτό.
(17)
Για να εξασφαλίζεται ότι τα ποσά της χρηματοδότησης της ΚΓΠ δεν υπερβαίνουν τα ετήσια ανώτατα όρια, θα πρέπει να διατηρηθεί ο δημοσιονομικός μηχανισμός που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 (10) του Συμβουλίου, που επιτρέπει την προσαρμογή του επιπέδου των άμεσων ενισχύσεων. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν καθορίζουν τις εν λόγω προσαρμογές πριν από τις 30 Ιουνίου του ημερολογιακού έτους στο οποίο εφαρμόζονται, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για να τις καθορίζει η Επιτροπή.
(18)
Για τη στήριξη του γεωργικού τομέα σε περίπτωση σοβαρών κρίσεων που πλήττουν τη γεωργική παραγωγή ή διανομή, θα πρέπει να δημιουργηθεί αποθεματικό για τις κρίσεις μέσω της εφαρμογής, στην αρχή κάθε έτους, μείωσης των άμεσων ενισχύσεων με τον μηχανισμό δημοσιονομικής πειθαρχίας.
(19)
Το άρθρο 169 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 προβλέπει ότι οι μη δεσμευθείσες πιστώσεις που έχουν σχέση με τις ενέργειες που καθορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού είναι δυνατόν να μεταφερθούν μόνο στο επόμενο οικονομικό έτος και ότι οι μεταφορές αυτές είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε πρόσθετη πληρωμή μόνο προς τους τελικούς αποδέκτες που έχουν υποστεί, κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, μείωση των άμεσων ενισχύσεων, όπως καθορίζεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού. Σε περίπτωση τέτοιου είδους μεταφοράς πιστώσεων στο επόμενο οικονομικό έτος, οι εθνικές διοικήσεις θα έπρεπε να καταβάλουν ενισχύσεις σε δύο ομάδες δικαιούχων ενισχύσεων εντός ενός δεδομένου οικονομικού έτους: επιστροφές, από το μη χρησιμοποιηθέν μεταφερθέν ποσό που προέκυψε από την εφαρμογή της δημοσιονομικής πειθαρχίας, στους γεωργούς που εθίγησαν από τη δημοσιονομική πειθαρχία κατά τη διάρκεια του προηγούμενου οικονομικού έτους αφενός και αφετέρου καταβολή των άμεσων ενισχύσεων κατά το οικονομικό έτος Ν στους γεωργούς που έχουν υποβάλει σχετικές αιτήσεις. Για να αποφευχθεί η υπερβολική διοικητική επιβάρυνση των εθνικών διοικήσεων, θα πρέπει να προβλεφθεί παρέκκλιση από το άρθρο 169 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, ώστε να μπορούν οι εθνικές διοικήσεις να επιστρέφουν το μεταφερόμενο στο οικονομικό έτος Ν ποσό στους γεωργούς που θίγονται από τη δημοσιονομική πειθαρχία κατά το οικονομικό έτος Ν αντί των γεωργών που εθίγησαν από αυτήν κατά το έτος Ν-1.
(20)
Τα μέτρα για τον υπολογισμό των δημοσιονομικών ανωτάτων ορίων που λαμβάνονται προκειμένου να προσδιοριστεί η χρηματοδοτική συνεισφορά του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ δεν θίγουν τις αρμοδιότητες της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής που ορίζεται από τη ΣΛΕΕ. Συνεπώς, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να βασίζονται στα ποσά αναφοράς που καθορίζονται σύμφωνα με τη διοργανική συμφωνία της 19ης Νοεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και τον κανονισμό (ΕΕ, Euratom) αριθ. 1311/2013
(21)
Η δημοσιονομική πειθαρχία συνεπάγεται επίσης συνεχή εξέταση της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής κατάστασης. Ως εκ τούτου, όταν η Επιτροπή καταθέτει το σχέδιο προϋπολογισμού για ένα δεδομένο έτος, θα πρέπει να υποβάλλει τις προβλέψεις και την ανάλυσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και θα πρέπει να προτείνει ενδεχομένως στο νομοθέτη τα κατάλληλα μέτρα. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να ασκεί πλήρως και διαρκώς τις διαχειριστικές της αρμοδιότητες, ώστε να διασφαλίζει την τήρηση του ετήσιου ανώτατου ορίου και, εάν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή στο Συμβούλιο κατάλληλα μέτρα για τη διόρθωση της δημοσιονομικής κατάστασης. Εάν στο τέλος ενός οικονομικού έτους οι αιτήσεις επιστροφών που έχουν υποβληθεί από τα κράτη μέλη καθιστούν ανέφικτη την τήρηση του ετήσιου ανώτατου ορίου, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να θεσπίζει μέτρα που να επιτρέπουν την προσωρινή κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων του προϋπολογισμού μεταξύ των κρατών μελών ανάλογα με τις αιτήσεις επιστροφών που εκκρεμούν καθώς και την τήρηση του ανώτατου ορίου για το συγκεκριμένο έτος. Οι πληρωμές του εν λόγω έτους θα πρέπει να καταλογίζονται στο επόμενο οικονομικό έτος και θα πρέπει επίσης να καθορίζεται το οριστικό συνολικό ποσό της ενωσιακής χρηματοδότησης ανά κράτος μέλος καθώς και η αντιστάθμιση μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να τηρείται το καθορισμένο ποσό.
(22)
Κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να εφαρμόζει ένα σύστημα προειδοποίησης και παρακολούθησης των γεωργικών δαπανών σε μηνιαία βάση, ώστε να μπορεί να αντιδρά το ταχύτερο δυνατόν σε περίπτωση κινδύνου υπέρβασης του ετήσιου ανώτατου ορίου, να θεσπίζει τα κατάλληλα μέτρα στο πλαίσιο των διαχειριστικών αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί και, αν τα μέτρα αποδεικνύονται ανεπαρκή, να προτείνει άλλα. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο περιοδική έκθεση που θα περιλαμβάνει σύγκριση της εξέλιξης των δαπανών που έγιναν έως την ημερομηνία της έκθεσης με την εκτίμηση των δαπανών και αξιολόγηση της προβλεπόμενης εκτέλεσης για το υπόλοιπο οικονομικό έτος.
(23)
Η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιεί η Επιτροπή για τη σύνταξη των δημοσιονομικών εγγράφων θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη σύνταξη των εγγράφων έως τη διαβίβασή τους.
(24)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) προβλέπει κανόνες που εφαρμόζονται στη χρηματοδοτική στήριξη από τα ταμεία που καλύπτει ο εν λόγω κανονισμός, συμπεριλαμβανομένου του ΕΓΤΑΑ. Οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνουν την επιλεξιμότητα των δαπανών, τη δημοσιονομική διαχείριση καθώς και τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου. Όσον αφορά τη δημοσιονομική διαχείριση του ΕΓΤΑΑ, για λόγους νομικής σαφήνειας και συνοχής μεταξύ των καλυπτομένων από τον παρόντα κανονισμό ταμείων, θα πρέπει να γίνεται παραπομπή στις σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 όσον αφορά τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις, τις προθεσμίες πληρωμής και την αποδέσμευση.
(25)
Τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης χρηματοδοτούνται από τον Προϋπολογισμό της Ένωσης με βάση αναλήψεις υποχρεώσεων σε ετήσιες δόσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους τα προβλεπόμενα ενωσιακά κονδύλια ήδη από την έναρξη της εφαρμογής των προγραμμάτων. Συνεπώς, θα πρέπει να καθιερωθεί σύστημα περιορισμένης προχρηματοδότησης για την εξασφάλιση συνεχούς ροής των κονδυλίων, που θα επιτρέπει τη δέουσα εκτέλεση των πληρωμών προς τους δικαιούχους.
(26)
Εκτός από το σύστημα προχρηματοδότησης, θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ των πληρωμών από την Επιτροπή προς τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών. Θα πρέπει να καθοριστούν κανόνες για την καταβολή ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμών υπολοίπων. Ο κανόνας της αυτόματης αποδέσμευσης θα συμβάλει στην επιτάχυνση της εφαρμογής των προγραμμάτων και στη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Οι κανόνες για τα εθνικά πλαίσια των κρατών μελών με περιφερειακά προγράμματα όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) παρέχουν επίσης ένα εργαλείο στα κράτη μέλη για τη διασφάλιση της εφαρμογής και της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης.
(27)
Η ενωσιακή ενίσχυση θα πρέπει να καταβάλλεται στους δικαιούχους εγκαίρως, ώστε να μπορούν να τη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά. Η μη τήρηση από τα κράτη μέλη των προθεσμιών πληρωμής που καθορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στους δικαιούχους και να υπονομεύσει τον ετήσιο χαρακτήρα του προϋπολογισμού της Ένωσης. Ως εκ τούτου, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται χωρίς να τηρούνται οι προθεσμίες πληρωμής θα πρέπει να αποκλείονται από την ενωσιακή χρηματοδότηση. Η αρχή της αναλογικότητας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, θα πρέπει να διατηρηθεί και να εφαρμόζεται και στα δύο ταμεία. Για λόγους τήρησης της αρχής της αναλογικότητας, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προβλέπει εξαιρέσεις από τον γενικό αυτό κανόνα.
(28)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 προβλέπει μειώσεις και αναστολή των μηνιαίων ή ενδιάμεσων πληρωμών για τα ταμεία. Παρά τη μάλλον ευρεία διατύπωση των διατάξεων αυτών, σημειώνεται ότι στην πράξη χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μείωση πληρωμών λόγω μη τήρησης προθεσμιών πληρωμής, ανώτατων ορίων και παρόμοιων «λογιστικών θεμάτων», τα οποία μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα στις δηλώσεις δαπανών. Οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν επίσης υποχρεωτικές μειώσεις και αναστολές σε περίπτωση σοβαρών και συνεχόμενων ελλείψεων στα εθνικά συστήματα ελέγχου αλλά περιλαμβάνουν αρκετά περιοριστικές ουσιαστικές προϋποθέσεις και προβλέπουν την εφαρμογή ειδικής διαδικασίας δύο σταδίων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν ζητήσει επανειλημμένα από την Επιτροπή να αναστείλει τις πληρωμές κρατών μελών που δεν συμμορφώνονται. Για τους λόγους αυτούς, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί το σύστημα που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και να συγκεντρωθούν οι κανόνες για τις μειώσεις και τις αναστολές για το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ σε ένα μόνο άρθρο. Το σύστημα μειώσεων για «λογιστικά θέματα» πρέπει να διατηρηθεί σύμφωνα με τις υφιστάμενες διοικητικές πρακτικές. Η δυνατότητα μείωσης ή αναστολής πληρωμών σε περίπτωση σοβαρών και συνεχόμενων ελλείψεων στα εθνικά συστήματα ελέγχου θα πρέπει να ενισχυθεί προκειμένου να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα ταχείας αναστολής των ενισχύσεων όταν εντοπίζονται σοβαρές ελλείψεις. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει επίσης να επεκταθεί μέσω της ενσωμάτωσης της αμέλειας στο σύστημα ανάκτησης παράτυπων πληρωμών.
(29)
Η τομεακή γεωργική νομοθεσία απαιτεί από τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των ελέγχων που πραγματοποιούνται και τα αποτελέσματά τους εντός καθορισμένων προθεσμιών. Οι εν λόγω στατιστικές ελέγχου χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του επιπέδου σφαλμάτων στο επίπεδο των κρατών μελών και, γενικότερα, για τους σκοπούς ελέγχου της διαχείρισης των ταμείων. Οι εν λόγω στατιστικές είναι σημαντική πηγή πληροφοριών της Επιτροπής για να ελέγχει την ορθή διαχείριση των πόρων των ταμείων και σημαντικό στοιχείο της ετήσιας δήλωσης αξιοπιστίας. Δεδομένου του ζωτικού χαρακτήρα των εν λόγω στατιστικών και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη θα τηρούν την υποχρέωση της έγκαιρης διαβίβασής τους, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ρήτρα αποτρεπτική της καθυστερημένης διαβίβασης των απαιτούμενων στοιχείων κατά τρόπο αναλογικό προς την έκταση των ελλειπόντων στοιχείων. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις βάσει των οποίων η Επιτροπή θα μπορεί να αναστέλλει εν μέρει τις μηνιαίες ή ενδιάμεσες πληρωμές για τις οποίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως τα σχετικά στατιστικά στοιχεία.
(30)
Για να επιτραπεί η επαναχρησιμοποίηση των πόρων των ταμείων απαιτούνται κανόνες για την ανακατανομή συγκεκριμένων ποσών. Ο κατάλογος που περιλαμβάνεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 πρέπει να συμπληρωθεί προσθέτοντας σε αυτόν τα ποσά που αφορούν εκπρόθεσμες πληρωμές και την εκκαθάριση λογαριασμών όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ. Επίσης, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 (13) του Συμβουλίου ορίζει κανόνες για τη διάθεση των ποσών που προκύπτουν από καταπίπτουσες εγγυήσεις. Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να εναρμονιστούν και να συγχωνευθούν με τις υφιστάμενες διατάξεις για τα έσοδα ειδικού προορισμού. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 352/78 θα πρέπει να καταργηθεί.
(31)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 814/2000 (14) και οι εφαρμοστικές του διατάξεις καθορίζουν τις δράσεις ενημέρωσης που αφορούν την ΚΓΠ και οι οποίες μπορούν να χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του άρθρου 5 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 814/2000 περιλαμβάνει κατάλογο των δράσεων αυτών και των στόχων τους και καθορίζει τους κανόνες για τη χρηματοδότησή τους και την εφαρμογή των αντίστοιχων έργων. Μετά τη θέσπιση του εν λόγω κανονισμού, καθορίσθηκαν κανόνες με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 όσον αφορά τις επιχορηγήσεις και τις δημόσιες συμβάσεις. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στις δράσεις ενημέρωσης στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Για λόγους απλούστευσης και συνοχής, θα πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 814/2000 και ταυτόχρονα να διατηρηθούν οι ειδικές διατάξεις που αφορούν τους στόχους και το είδος των δράσεων που πρόκειται να χρηματοδοτηθούν. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη να εξασφαλιστεί αποτελεσματικότερη ενημέρωση του κοινού και ισχυρότερες συνέργειες μεταξύ των δραστηριοτήτων επικοινωνίας που αναλαμβάνονται με πρωτοβουλία της Επιτροπής, καθώς η ανάγκη αποτελεσματικής προβολής των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει επίσης να καλύπτουν μέτρα πληροφόρησης σχετικά με την ΚΓΠ στο πλαίσιο της εταιρικής επικοινωνίας, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο: Ένας προϋπολογισμός για την Ευρώπη 2020 («η ανακοίνωση της Επιτροπής για τον προϋπολογισμό για την Ευρώπη 2020») - Μέρος II: Δελτία πολιτικής».
(32)
Τα μέτρα και οι δράσεις στο πλαίσιο της ΚΓΠ χρηματοδοτούνται εν μέρει βάσει επιμερισμένης διαχείρισης. Για να διασφαλιστεί η χρηστή οικονομική διαχείριση των ενωσιακών πόρων, η Επιτροπή θα πρέπει να ελέγχει τη διαχείριση των ταμείων από τις αρμόδιες για τις πληρωμές αρχές των κρατών μελών. Θα πρέπει να προσδιοριστεί το είδος των ελέγχων που θα διενεργεί η Επιτροπή, να καθοριστούν οι όροι άσκησης των αρμοδιοτήτων της όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού και να διασαφηνιστούν οι υποχρεώσεις συνεργασίας των κρατών μελών.
(33)
Για να μπορέσει η Επιτροπή να εκπληρώσει την υποχρέωσή της σχετικά με την εξακρίβωση της ύπαρξης και της εύρυθμης λειτουργίας των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου των ενωσιακών δαπανών στα κράτη μέλη, ανεξαρτήτως των ελέγχων που διενεργούνται από τα ίδια τα κράτη μέλη, θα πρέπει να προβλεφθούν έλεγχοι από πρόσωπα εξουσιοδοτημένα από την Επιτροπή τα οποία θα μπορούν να ζητούν τη συνδρομή των κρατών μελών για τις εργασίες τους.
(34)
Είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται όσο το δυνατόν εκτενέστερα η τεχνολογία πληροφοριών για τη συγκέντρωση των στοιχείων που πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή. Κατά τους ελέγχους, είναι σημαντικό να έχει η Επιτροπή πλήρη και άμεση πρόσβαση στα στοιχεία για τις δαπάνες τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή.
(35)
Για την εξακρίβωση της δημοσιονομικής σχέσης μεταξύ των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών και του προϋπολογισμού της Ένωσης, η Επιτροπή πρέπει να εκκαθαρίζει ετησίως τους λογαριασμούς των οργανισμών αυτών (Δημοσιονομική εκκαθάριση λογαριασμών). Η απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών θα πρέπει να αφορά την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των λογαριασμών, όχι όμως τη συμμόρφωση των δαπανών με την ενωσιακή νομοθεσία.
(36)
Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 317 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να αποφασίζει, με εκτελεστικές πράξεις, αν οι δαπάνες των κρατών μελών είναι σύμφωνες με την ενωσιακή νομοθεσία. Θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη το δικαίωμα να αιτιολογούν τις αποφάσεις πληρωμών τους και να προσφεύγουν σε συμβιβασμό σε περίπτωση διαφωνίας τους με την Επιτροπή. Για να δοθούν στα κράτη μέλη νομικές και οικονομικές διασφαλίσεις όσον αφορά τις δαπάνες του παρελθόντος, θα πρέπει να καθοριστεί μέγιστη περίοδος κατά την οποία η Επιτροπή θα αποφασίζει ποιες οικονομικές επιπτώσεις θα πρέπει να επιβάλλονται για τη μη συμμόρφωση. Η διαδικασία συμμόρφωσης ως προς την εκκαθάριση θα πρέπει, όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, να είναι σύμφωνη με τις διατάξεις σχετικά με τις δημοσιονομικές διορθώσεις της Επιτροπής που καθορίζονται στο δεύτερο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013
(37)
Σε περίπτωση ανάκτησης ποσών που έχουν καταβληθεί από το ΕΓΤΕ, τα ανακτώμενα ποσά θα πρέπει να επιστρέφονται στο ταμείο, εφόσον πρόκειται για δαπάνες που δεν είναι σύμφωνες με την ενωσιακή νομοθεσία και για τις οποίες δεν θεμελιώνεται κανένα δικαίωμα. Προκειμένου να υπάρχει επαρκής χρόνος για την ολοκλήρωση όλων των αναγκαίων διοικητικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών ελέγχων, τα κράτη μέλη πρέπει να ζητούν την ανάκτηση από τον δικαιούχο εντός 18 μηνών από τη στιγμή κατά την οποία εγκρίνεται έκθεση ελέγχου ή παρόμοιο έγγραφο όπου διαπιστώνεται ότι έχει διαπραχθεί παρατυπία, και, κατά περίπτωση, παραλαμβάνεται από τον οργανισμό πληρωμών ή τον αρμόδιο για την ανάκτηση φορέα. Θα πρέπει να προβλεφθεί ένα σύστημα οικονομικής ευθύνης για τις περιπτώσεις όπου έχουν διαπραχθεί παρατυπίες και δεν έχει ανακτηθεί το σύνολο του ποσού. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να θεσπιστεί διαδικασία που θα επιτρέπει στην Επιτροπή να προστατεύει τα συμφέροντα του προϋπολογισμού της Ένωσης, αποφασίζοντας να καταλογίσει εις βάρος του οικείου κράτους μέλους ένα μέρος των ποσών που απωλέσθησαν εξαιτίας παρατυπιών και δεν ανακτήθηκαν εντός εύλογης προθεσμίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις αμέλειας του κράτους μέλους, δικαιολογείται ο καταλογισμός του συνόλου του ποσού στο οικείο κράτος μέλος. Ωστόσο, με την επιφύλαξη της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των κρατών μελών οι οποίες απορρέουν από τις εσωτερικές διαδικασίες τους, η οικονομική επιβάρυνση θα πρέπει να κατανέμεται δίκαια μεταξύ της Ένωσης και του κράτους μέλους. Οι ίδιοι κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται στο ΕΓΤΑΑ, με ταυτόχρονη διατήρηση της απαίτησης σύμφωνα με την οποία τα ποσά που ανακτώνται ή ακυρώνονται λόγω παρατυπιών θα πρέπει να παραμένουν στη διάθεση των εγκεκριμένων προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης του οικείου κράτους μέλους, δεδομένου ότι έχουν χορηγηθεί στο κράτος αυτό. Θα πρέπει επίσης να καθοριστούν διατάξεις σχετικά με την υποχρέωση υποβολής εκθέσεων των κρατών μελών.
(38)
Οι διαδικασίες ανάκτησης που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την πολύχρονη καθυστέρηση των ανακτήσεων, χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτές θα εκτελεστούν. Επίσης, τα έξοδα της εφαρμογής των διαδικασιών αυτών μπορούν να είναι δυσανάλογα προς τις πραγματοποιούμενες ή εφικτές εισπράξεις. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να παύουν τις διαδικασίες ανάκτησης σε ορισμένες περιπτώσεις.
(39)
Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων του προϋπολογισμού της ΕΕ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να βεβαιώνονται για την πραγματική και ορθή εκτέλεση των συναλλαγών που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να προλαμβάνουν, να ανιχνεύουν και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά κάθε παρατυπία ή μη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που διαπράττεται από τους δικαιούχους. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 (15) του Συμβουλίου. Σε περιπτώσεις παράβασης της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, εφόσον δεν προβλέπονται σε νομοθετικές και μη νομοθετικές πράξεις της Ένωσης λεπτομερείς κανόνες για διοικητικές κυρώσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιβάλλουν αποτελεσματικές, αποτρεπτικές και αναλογικές εθνικές κυρώσεις.
(40)
Θα πρέπει να αποφεύγεται η χρηματοδότηση, στο πλαίσιο της ΚΓΠ, δραστηριοτήτων συνεπαγόμενων πρόσθετες δαπάνες σε άλλους τομείς πολιτικής που καλύπτονται από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Επιπροσθέτως, η θέσπιση νέων συστημάτων πληρωμών και συναφών συστημάτων παρακολούθησης και επιβολής κυρώσεων δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε πρόσθετες περιττές και σύνθετες διοικητικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες.
(41)
Διάφοροι τομεακοί γεωργικοί κανονισμοί περιλαμβάνουν κανόνες που αφορούν τις γενικές αρχές για τους ελέγχους, τις ανακτήσεις αχρεωστήτως καταβληθέντων πληρωμών και την επιβολή κυρώσεων. Οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να συγκεντρωθούν στο ίδιο νομικό πλαίσιο σε οριζόντιο επίπεδο. Θα πρέπει να καλύπτουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τους διοικητικούς και επιτόπιους ελέγχους, σκοπός των οποίων είναι ο έλεγχος της συμμόρφωσης προς τις διατάξεις των μέτρων της ΚΓΠ, καθώς και τους κανόνες για την ανάκτηση, τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς από την ενίσχυση. Θα πρέπει επίσης να καθοριστούν κανόνες για τους ελέγχους των υποχρεώσεων που δεν συνδέονται αναγκαστικά με την καταβολή της ενίσχυσης.
(42)
Πολλές διατάξεις της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας απαιτούν τη σύσταση εγγύησης που εξασφαλίζει την πληρωμή οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση μη τήρησης υποχρέωσης. Προκειμένου να ενισχυθεί το πλαίσιο των εγγυήσεων θα πρέπει να εφαρμόζεται ένας ενιαίος οριζόντιος κανόνας σε όλες αυτές τις διατάξεις.
(43)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν και να εφαρμόσουν ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου («ολοκληρωμένο σύστημα») για ορισμένες πληρωμές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 Για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της παρακολούθησης της ενωσιακής στήριξης, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν το εν λόγω ολοκληρωμένο σύστημα και για άλλα ενωσιακά καθεστώτα στήριξης.
(44)
Θα πρέπει να διατηρηθούν τα κύρια στοιχεία του ολοκληρωμένου συστήματος και ιδίως οι διατάξεις για την ηλεκτρονική βάση δεδομένων, το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων, τις αιτήσεις ενίσχυσης ή τις αιτήσεις πληρωμής και το σύστημα για τον προσδιορισμό και την καταγραφή των δικαιωμάτων ενίσχυσης, λαμβανομένης παράλληλα υπόψη της εξέλιξης της πολιτικής και ιδίως της θέσπισης της ενίσχυσης για τις επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές και των οικολογικών οφελών των χαρακτηριστικών τοπίου. Τα κράτη μέλη πρέπει να αξιοποιήσουν την τεχνολογία κατά τη σύσταση των συστημάτων αυτών, ώστε να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος και να διασφαλιστούν αποτελεσματικοί και αποδοτικοί έλεγχοι.
(45)
Για τη δημιουργία ενός τμήματος αναφοράς στο σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων για τις περιοχές οικολογικής εστίασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να λαμβάνουν υπόψη συγκεκριμένες πληροφορίες που μπορεί να υποχρεωθούν να αναφέρουν οι γεωργοί στις αιτήσεις τους για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2015 έως 2017, όπως ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών τοπίου ή άλλων εκτάσεων που μπορούν να χαρακτηριστούν περιοχές οικολογικής εστίασης και, κατά περίπτωση, το μέγεθος των εν λόγω χαρακτηριστικών και εκτάσεων.
(46)
Οι ενισχύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο των ενωσιακών καθεστώτων στήριξης που καλύπτονται από το ολοκληρωμένο σύστημα θα πρέπει να καταβάλλονται στο ακέραιο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές στους δικαιούχους, αφού αφαιρεθούν οι μειώσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και εντός καθορισμένων περιόδων. Προκειμένου να καταστεί πιο ευέλικτη η διαχείριση των άμεσων ενισχύσεων, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να καταβάλλουν τις εν λόγω ενισχύσεις έως και σε δύο δόσεις ετησίως.
(47)
Ο έλεγχος των εμπορικών εγγράφων των δικαιούχων ή οφειλετριών επιχειρήσεων μπορεί να αποτελέσει πολύ αποτελεσματικό μέσο ελέγχου των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του ΕΓΤΕ. Οι διατάξεις για τον έλεγχο των εμπορικών εγγράφων ορίζονται στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (16). Ο έλεγχος αυτός συμπληρώνει τους άλλους ελέγχους που πραγματοποιούνται ήδη από τα κράτη μέλη. Επιπλέον, ο παρών κανονισμός δεν θίγει εθνικές διατάξεις για τη σχετική εξέταση που είναι περισσότερο εκτεταμένες από τις προβλεπόμενες στον παρόντα κανονισμό.
(48)
Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 485/2008, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία των οικονομικών συμφερόντων του προϋπολογισμού της Ένωσης και ιδίως προκειμένου να ελέγχουν τη γνησιότητα και τη συμμόρφωση των χρηματοδοτούμενων από το ΕΓΤΕ πράξεων. Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, οι σχετικές διατάξεις θα πρέπει να ενσωματωθούν στην ίδια πράξη. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 485/2008.
(49)
Τα έγγραφα βάσει των οποίων πραγματοποιείται ο έλεγχος αυτός θα πρέπει να καθορίζονται κατά τρόπο που να καθίσταται δυνατός ο πλήρης έλεγχος. Η επιλογή των ελεγκτέων επιχειρήσεων θα πρέπει να γίνεται με βάση τον χαρακτήρα των πράξεων που πραγματοποιούνται υπό την ευθύνη τους, καθώς και την κατανομή ανά τομέα των δικαιούχων ή οφειλετριών επιχειρήσεων σε συνάρτηση με την οικονομική τους σημασία στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης του ΕΓΤΕ.
(50)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι αρμοδιότητες των προσώπων που είναι υπεύθυνα για τους ελέγχους καθώς και οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων να θέτουν στη διάθεσή τους, για καθορισμένη περίοδο, τα εμπορικά έγγραφα και να τους παράσχουν τις πληροφορίες που ζητούν. Θα πρέπει να επιτρέπεται η κατάσχεση εμπορικών εγγράφων σε ορισμένες περιπτώσεις.
(51)
Λαμβανομένης υπόψη της διεθνούς διάρθρωσης του εμπορίου στον τομέα της γεωργίας και προς όφελος της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, είναι αναγκαίο να οργανωθεί η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Είναι επίσης αναγκαίο να δημιουργηθεί, σε ενωσιακό επίπεδο, κεντρικό σύστημα τεκμηρίωσης όσον αφορά τις δικαιούχους ή τις οφειλέτριες επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες.
(52)
Μολονότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να καταρτίζουν τα προγράμματα ελέγχου τους, είναι αναγκαίο τα προγράμματα αυτά να ανακοινώνονται στην Επιτροπή ώστε να μπορεί να ασκεί τα ελεγκτικά και συντονιστικά καθήκοντά της, προκειμένου να εξασφαλίζει ότι τα προγράμματα εγκρίνονται βάσει κατάλληλων κριτηρίων και ότι ο έλεγχος επικεντρώνεται σε τομείς ή επιχειρήσεις που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο διάπραξης απάτης. Είναι σημαντικό κάθε κράτος μέλος να έχει ειδική υπηρεσία υπεύθυνη για την παρακολούθηση του ελέγχου των εμπορικών εγγράφων που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό ή για το συντονισμό του ελέγχου αυτού. Αυτές οι ειδικές υπηρεσίες θα πρέπει να οργανώνονται κατά τρόπο ανεξάρτητο από τις υπηρεσίες που πραγματοποιούν τους ελέγχους πριν από την πληρωμή. Οι συλλεγόμενες πληροφορίες, στο πλαίσιο των ελέγχων αυτών, θα πρέπει να καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο.
(53)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (17), ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, καθιέρωσε την αρχή σύμφωνα με την οποία η καταβολή ορισμένων ενισχύσεων στο ακέραιο στους δικαιούχους στο πλαίσιο της ΚΓΠ θα πρέπει να συνδέεται με τη συμμόρφωση με κανόνες που αφορούν τη διαχείριση των εκτάσεων, τη γεωργική παραγωγή και τη γεωργική δραστηριότητα. Η αρχή αυτή αποτυπώθηκε εν συνεχεία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 (18) του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (19) του Συμβουλίου.
Στο πλαίσιο του συστήματος «πολλαπλής συμμόρφωσης», τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις με τη μορφή ολικής ή μερικής μείωσης της στήριξης ή αποκλεισμού από τη στήριξη που λαμβάνεται στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
(54)
Το σύστημα πολλαπλής συμμόρφωσης ενσωματώνει στην ΚΓΠ βασικά πρότυπα για το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση της γης, τη δημόσια υγεία, την υγεία των ζώων και των φυτών και την καλή μεταχείριση των ζώων. Στόχος της πολλαπλής συμμόρφωσης είναι η συμβολή στην ανάπτυξη αειφόρου γεωργίας μέσω της ευαισθητοποίησης των δικαιούχων για την ανάγκη τήρησης των βασικών αυτών προτύπων. Στόχος είναι επίσης να καταστεί η ΚΓΠ πιο συμβατή με τις προσδοκίες της κοινωνίας μέσω μεγαλύτερης συνοχής της πολιτικής αυτής με το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, την υγεία των ζώων και των φυτών και την καλή μεταχείριση των ζώων. Το σύστημα πολλαπλής συμμόρφωσης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ΚΓΠ και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διατηρηθεί. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής του, το οποίο μέχρι σήμερα αποτελείται από χωριστούς καταλόγους κανονιστικών απαιτήσεων διαχείρισης και προτύπων καλής γεωργικής και περιβαλλοντικής κατάστασης των εκτάσεων, θα πρέπει να εξορθολογιστεί, ώστε να εξασφαλίζεται η συνοχή και η καλύτερη προβολή του. Για τον σκοπό αυτό, οι απαιτήσεις και τα πρότυπα θα πρέπει να συγκεντρωθούν σε έναν κατάλογο και να ομαδοποιηθούν ανά τομέα και θέμα. Η πείρα κατέδειξε επίσης ότι ορισμένες απαιτήσεις στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής της πολλαπλής συμμόρφωσης δεν σχετίζονται επαρκώς με τη γεωργική δραστηριότητα ή τη γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης ή αφορούν περισσότερο τις εθνικές αρχές παρά τους δικαιούχους. Συνεπώς, θα πρέπει να αναπροσαρμοσθεί το πεδίο εφαρμογής του συστήματος. Θα πρέπει, εξάλλου, να προβλεφθεί η διατήρηση των μόνιμων βοσκότοπων το 2015 και 2016.
(55)
Οι κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης θα πρέπει να εφαρμόζονται πλήρως από τα κράτη μέλη, ώστε να καταστούν λειτουργικές σε επίπεδο εκμετάλλευσης και να εξασφαλιστεί η αναγκαία ίση μεταχείριση μεταξύ των γεωργών.
(56)
Σύμφωνα με το άρθρο 22 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, η οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου (20) καταργείται στις 23 Δεκεμβρίου 2013. Προκειμένου να διατηρηθούν οι ίδιοι κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης όσον αφορά την προστασία των υπογείων υδάτων οι οποίοι ορίζονται στην οδηγία 80/68/ΕΟΚ και ισχύουν κατά την τελευταία ημέρα της ισχύος της εν λόγω οδηγίας, είναι σκόπιμο να προσαρμοστεί το πεδίο εφαρμογής της πολλαπλής συμμόρφωσης και να καθοριστεί ένα πρότυπο για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που να περιλαμβάνει τις απαιτήσεις των άρθρων 4 και 5 της εν λόγω οδηγίας.
(57)
Από το σύστημα πολλαπλής συμμόρφωσης προκύπτουν ορισμένοι διοικητικοί περιορισμοί για τους δικαιούχους και τις εθνικές διοικήσεις, δεδομένου ότι πρέπει να εξασφαλίζονται η τήρηση βιβλίων, η διενέργεια ελέγχων και η επιβολή κυρώσεων, εφόσον είναι αναγκαίο. Οι εν λόγω κυρώσεις θα πρέπει να είναι αναλογικές, αποτελεσματικές και αποτρεπτικές. Οι κυρώσεις αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη άλλων κυρώσεων που προβλέπονται στην ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία. Για λόγους συνοχής, κρίνεται σκόπιμο να συγκεντρωθούν οι σχετικές ενωσιακές διατάξεις σε μια και μόνη νομοθετική πράξη. Για τους γεωργούς που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές που αναφέρεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 οι προσπάθειες που θα πρέπει να καταβληθούν στο πλαίσιο του συστήματος πολλαπλής συμμόρφωσης μπορεί να θεωρηθεί ότι υπερβαίνουν το όφελος της διατήρησης των γεωργών αυτών στο εν λόγω σύστημα. Για λόγους απλούστευσης, οι εν λόγω γεωργοί θα πρέπει, συνεπώς, να εξαιρούνται από την πολλαπλή συμμόρφωση και ιδίως από το σύστημα ελέγχου και από τον κίνδυνο της επιβολής κυρώσεων στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμόρφωσης. Ωστόσο, η εξαίρεση θα πρέπει να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της υποχρέωσης τήρησης των εφαρμοζόμενων διατάξεων της τομεακής νομοθεσίας ή της δυνατότητας διενέργειας ελέγχων και επιβολής κυρώσεων βάσει της εν λόγω νομοθεσίας.
(58)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 καθόρισε πλαίσιο προτύπων καλής γεωργικής και περιβαλλοντικής κατάστασης των γεωργικών εκτάσεων με βάση το οποίο τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εθνικά πρότυπα που θα συνεκτιμούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σχετικών περιοχών, όπως τις εδαφικές και κλιματικές συνθήκες, τα εφαρμοζόμενα συστήματα καλλιέργειας (χρήση γης, αμειψισπορά, καλλιεργητικές πρακτικές) και τις διαρθρώσεις των εκμεταλλεύσεων. Τα εν λόγω πρότυπα καλής γεωργικής και περιβαλλοντικής κατάστασης των γεωργικών εκτάσεων έχουν ως στόχο να συμβάλλουν στην αποτροπή διαβρώσεων του εδάφους, να επιτυγχάνουν τη διατήρηση της οργανικής ύλης του εδάφους και της δομής του εδάφους, να εξασφαλίζουν ελάχιστο επίπεδο συντήρησης, να εμποδίζουν την υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων καθώς και να προστατεύουν και να διαχειρίζονται τα ύδατα. Το ευρύτερο πεδίο εφαρμογής του συστήματος πολλαπλής συμμόρφωσης που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει, συνεπώς, να περιλαμβάνει πλαίσιο με βάση το οποίο τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εθνικά πρότυπα καλής γεωργικής και περιβαλλοντικής κατάστασης. Το ενωσιακό πλαίσιο θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει κανόνες για την καλύτερη αντιμετώπιση των θεμάτων που αφορούν τα ύδατα, το έδαφος, την αποθήκευση άνθρακα, τη βιοποικιλότητα και τα τοπία καθώς και το ελάχιστο επίπεδο συντήρησης των γεωργικών εκτάσεων.
(59)
Οι δικαιούχοι θα πρέπει να γνωρίζουν σαφώς τα πρότυπα που θα πρέπει να τηρούν σε σχέση με τους κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης. Προς τον σκοπό αυτό, όλες οι απαιτήσεις και τα πρότυπα που αποτελούν τμήμα των κανόνων αυτών θα πρέπει να ανακοινώνονται από τα κράτη μέλη κατά διεξοδικό, κατανοητό και επεξηγηματικό τρόπο και, εφόσον ενδείκνυται, με ηλεκτρονικά μέσα.
(60)
Για την αποτελεσματική εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης απαιτείται έλεγχος της τήρησης των υποχρεώσεων σε επίπεδο δικαιούχων. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να μην επιβάλει μείωση ή αποκλεισμό όταν το σχετικό ποσό είναι μικρότερο των 100 EUR, το επόμενο έτος η αρμόδια αρχή ελέγχου θα πρέπει να ελέγξει, σε δείγμα δικαιούχων, κατά πόσον έχει αποκατασταθεί η σχετική μη συμμόρφωση.
(61)
Για να εξασφαλιστεί η αρμονική συνεργασία της Επιτροπής με τα κράτη μέλη όσον αφορά τη χρηματοδότηση των δαπανών της ΚΓΠ και, ειδικότερα, να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να παρακολουθεί στενά τη δημοσιονομική διαχείριση που ασκούν τα κράτη μέλη και να εκκαθαρίζει τους λογαριασμούς των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών, είναι απαραίτητο να κοινοποιούν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή ορισμένα στοιχεία ή να τα διατηρούν στη διάθεσή της.
(62)
Για τη συγκέντρωση των στοιχείων που πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή και για να έχει η Επιτροπή πλήρη και άμεση πρόσβαση στα δεδομένα που αφορούν τις δαπάνες, τόσο σε έντυπη όσο και σε ηλεκτρονική μορφή, θα πρέπει να καθοριστούν κατάλληλοι κανόνες για την υποβολή και τη διαβίβαση των δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τις προθεσμίες.
(63)
Δεδομένου ότι υπάρχει πιθανότητα κοινοποίησης προσωπικών δεδομένων ή εμπορικών απορρήτων στο πλαίσιο της εφαρμογής των εθνικών συστημάτων ελέγχου και της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζουν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των στοιχείων που λαμβάνουν στο πλαίσιο αυτό.
(64)
Για τη χρηστή διαχείριση του προϋπολογισμού της ΕΕ και την ίση μεταχείριση τόσο σε επίπεδο των κρατών μελών όσο και των δικαιούχων, θα πρέπει να καθοριστούν κανόνες όσον αφορά τη χρήση του ευρώ.
(65)
Η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ με το εθνικό νόμισμα μπορεί να μεταβληθεί στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία πραγματοποιείται μια πράξη. Για τον λόγο αυτό, η ισοτιμία που εφαρμόζεται στα σχετικά ποσά θα πρέπει να καθορίζεται λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος μέσω του οποίου επιτυγχάνεται ο οικονομικός στόχος της εν λόγω πράξης. Η εφαρμοζόμενη ισοτιμία θα πρέπει να είναι η ισοτιμία της ημέρας κατά την οποία συμβαίνει το γεγονός αυτό. Είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται η γενεσιουργός αιτία αυτή ή να υπάρχει παρέκκλιση απ’ αυτή, τηρουμένων ορισμένων κριτηρίων και ιδίως της ταχύτητας με την οποία πραγματοποιούνται οι νομισματικές διακυμάνσεις. Τα εν λόγω κριτήρια καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2799/98 (21) και συμπληρώνουν παρόμοιες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005. Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, οι σχετικές διατάξεις θα πρέπει να ενσωματωθούν στην ίδια πράξη. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2799/98.
(66)
Θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικοί κανόνες για την αντιμετώπιση έκτακτων νομισματικών καταστάσεων που ενδέχεται να ανακύψουν τόσο εντός της Ένωσης όσο και στην παγκόσμια αγορά και που απαιτούν άμεση δράση, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική λειτουργία των ρυθμίσεων στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
(67)
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ θα πρέπει να μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν πληρωμές για δαπάνες που προκύπτουν από τη νομοθεσία της ΚΓΠ σε ευρώ και όχι στο εθνικό τους νόμισμα. Απαιτούνται ειδικοί κανόνες που θα εξασφαλίζουν ότι η δυνατότητα αυτή δεν δημιουργεί αδικαιολόγητο πλεονέκτημα για τους δικαιούχους ή τους χρεώστες.
(68)
Κάθε μέτρο στο πλαίσιο της ΚΓΠ θα πρέπει να υπόκειται σε παρακολούθηση και αξιολόγηση ώστε να βελτιώνεται η ποιότητά του και να αποδεικνύεται η αποτελεσματικότητά του. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος δεικτών και να αξιολογούνται από την Επιτροπή η απόδοση της πολιτικής της ΚΓΠ σε σχέση με τους στόχους της πολιτικής που συνίστανται στη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων, την αειφόρο διαχείριση των φυσικών πόρων και τη δράση για την κλιματική αλλαγή, καθώς και την ισόρροπη εδαφική ανάπτυξη. Κατά την αξιολόγηση, ειδικότερα, της απόδοσης της ΚΓΠ σε σχέση με τον στόχο της βιώσιμης παραγωγής τροφίμων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, περιλαμβανομένης της εξέλιξης των τιμών των εισροών. Η Επιτροπή θα πρέπει να καθορίσει πλαίσιο για ένα κοινό σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης που να εξασφαλίζει, μεταξύ άλλων, ότι τα σχετικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων από τα κράτη μέλη, καθίστανται διαθέσιμα εγκαίρως. Για τον σκοπό αυτόν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες για δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να λάβει υπόψη τις ανάγκες σε δεδομένα και τις συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων. Επιπλέον, στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Ένας προϋπολογισμός για την «Ευρώπη 2020» - Μέρος II» αναφέρεται ότι οι δαπάνες που σχετίζονται με το κλίμα στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης θα πρέπει να αυξηθούν σε τουλάχιστον 20 %, με συνεισφορά διαφόρων πολιτικών. Η Επιτροπή θα πρέπει συνεπώς να είναι σε θέση να εκτιμήσει τον αντίκτυπο της ενωσιακής στήριξης στο πλαίσιο της ΚΓΠ όσον αφορά τους στόχους για το κλίμα.
(69)
Εφαρμόζεται η ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και ιδίως η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (23).
(70)
Με την απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-92/09 και C-93/09 (24) Volker und Markus Schecke GbR και Hartmut Eifert κατά Land Hessen το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κήρυξε άκυρα το άρθρο 42 σημείο 8β και το άρθρο 44α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 259/2008 (25) της Επιτροπής, στο μέτρο που, ως προς τα φυσικά πρόσωπα που είναι δικαιούχοι κονδυλίων από τα ταμεία. Οι διατάξεις αυτές επιβάλλουν την υποχρέωση δημοσιοποίησης προσωπικών δεδομένων για κάθε δικαιούχο, χωρίς να γίνεται διάκριση ανάλογα με τα σχετικά κριτήρια, όπως τις περιόδους κατά τις οποίες έλαβαν τέτοιες ενισχύσεις, τη συχνότητα ή ακόμη το είδος και το ύψος αυτών.
(71)
Σε συνέχεια της εν λόγω απόφασης και εν αναμονή της έκδοσης νέων κανόνων που να λαμβάνουν υπόψη τις αντιρρήσεις του Δικαστηρίου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 259/2008 τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 410/2011 της Επιτροπής (26) προκειμένου να οριστεί ρητά ότι η υποχρέωση δημοσιοποίησης των πληροφοριών δεν ισχύει για φυσικά πρόσωπα.
(72)
Τον Σεπτέμβριο του 2011, η Επιτροπή οργάνωσε διαβούλευση των ενδιαφερόμενων με τη συμμετοχή εκπροσώπων επαγγελματικών γεωργικών και εμπορικών οργανώσεων, εκπροσώπων της βιομηχανίας τροφίμων και των εργαζομένων καθώς και της κοινωνίας των πολιτών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Στο πλαίσιο της διαβούλευσης αυτής προτάθηκαν διάφορες δυνατές εναλλακτικές επιλογές σχετικά με τη δημοσιοποίηση των στοιχείων φυσικών προσώπων που είναι δικαιούχοι κονδυλίων από τα γεωργικά ταμεία της Ένωσης και σχετικά με την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας κατά τη δημοσιοποίηση των σχετικών πληροφοριών. Στο συνέδριο συζητήθηκε η δυνητική ανάγκη δημοσιοποίησης των ονομάτων των φυσικών προσώπων για να επιτευχθεί ο στόχος της καλύτερης προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, να ενισχυθεί η διαφάνεια και να προβληθούν τα επιτεύγματα των δικαιούχων όσον αφορά την παροχή δημόσιων αγαθών, χωρίς όμως η δημοσιοποίηση αυτή να υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των εν λόγω θεμιτών στόχων.
(73)
Στην απόφασή του στις υποθέσεις Volker und Markus Schecke GbR και Hartmut Eifert κατά Land Hessen], το Δικαστήριο δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα του στόχου που συνίσταται στην ενίσχυση του δημόσιου ελέγχου της χρήσης των κονδυλίων που χορηγούνται από τα ταμεία. Ωστόσο, το Δικαστήριο τόνισε την ανάγκη να εξεταστούν μέθοδοι δημοσιοποίησης πληροφοριών σχετικά με τους ενδιαφερόμενους δικαιούχους οι οποίες θα ήταν συμβατές με τον σκοπό μιας τέτοιας δημοσιοποίησης και θα έθιγαν ταυτοχρόνως σε μικρότερο βαθμό το δικαίωμα των δικαιούχων αυτών στην ιδιωτική τους ζωή, εν γένει, και στην προστασία των προσωπικών δεδομένων τους, ειδικότερα.
(74)
Η επιδιωκόμενη ενίσχυση του δημοσίου ελέγχου των δικαιούχων θα πρέπει να αναλυθεί υπό το πρίσμα του νέου πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης και ελέγχου που θα εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2014 και της πείρας που έχει αποκτηθεί στα κράτη μέλη. Με βάση το πλαίσιο, οι έλεγχοι των εθνικών διοικήσεων δεν είναι δυνατόν να είναι διεξοδικοί. Συγκεκριμένα, για όλα σχεδόν τα καθεστώτα, μόνο ένα μικρό μέρος του πληθυσμού μπορεί να ελεγχθεί επιτοπίως. Επιπλέον, το εν λόγω νέο πλαίσιο προβλέπει ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν τον αριθμό των επιτόπιων ελέγχων.
Μια ικανοποιητική αύξηση των ελάχιστων ποσοστών ελέγχου θα προσέθετε, υπό τις υφιστάμενες συνθήκες, τόσο μεγάλο οικονομικό και διοικητικό φόρτο στις εθνικές διοικήσεις που απλώς δεν θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν.
(75)
Με βάση τα ανωτέρω, η δημοσιοποίηση των ονομάτων των δικαιούχων των ταμείων παρέχει ένα εργαλείο ενίσχυσης του δημόσιου ελέγχου της χρήσης των ταμείων και, συνεπώς, αποτελεί χρήσιμη προσθήκη στο υφιστάμενο πλαίσιο διαχείρισης και ελέγχου που απαιτείται για την εξασφάλιση επαρκούς επιπέδου προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Αυτό επιτυγχάνεται εν μέρει με το προληπτικό και αποτρεπτικό αποτέλεσμα της δημοσιοποίησης αυτής, με την αποθάρρυνση των δικαιούχων από παράτυπες συμπεριφορές και, ταυτοχρόνως, με την ενίσχυση της προσωπικής ευθύνης των γεωργών για τη χρήση των δημόσιων πόρων που λαμβάνουν.
(76)
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να αναγνωριστεί καταλλήλως ο ρόλος που διαδραματίζει η κοινωνία πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων ενημέρωσης και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, και η συμμετοχή τους στην ενίσχυση του ελεγκτικού πλαισίου των διοικήσεων κατά της απάτης και της κατάχρησης των δημόσιων πόρων.
(77)
Η δημοσιοποίηση των κατάλληλων πληροφοριών συνάδει με την προσέγγιση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 16 και στο άρθρο 35 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
(78)
Εναλλακτικά, ο στόχος της ενίσχυσης του δημόσιου ελέγχου των δικαιούχων θα μπορούσε να επιτευχθεί με την επιβολή στα κράτη μέλη υποχρέωσης να διασφαλίζουν τη δημόσια πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες εφόσον ζητείται, χωρίς αυτές να δημοσιοποιούνται. Ωστόσο, αυτό θα ήταν λιγότερο αποτελεσματικό και θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητες αποκλίσεις ως προς την εφαρμογή. Κατά συνέπεια, οι εθνικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να στηρίζονται στον δημόσιο έλεγχο των δικαιούχων μέσω της δημοσιοποίησης των ονομάτων τους και άλλων συναφών στοιχείων.
(79)
Ο στόχος του δημόσιου ελέγχου της χρήσης των κονδυλίων των ταμείων που επιδιώκεται με τη δημοσιοποίηση των στοιχείων των δικαιούχων μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εξασφάλιση της διάθεσης ορισμένων πληροφοριών στο κοινό. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν τα στοιχεία ταυτότητος του δικαιούχου, το ποσό που χορηγήθηκε και από ποιο ταμείο, καθώς και τον σκοπό και τη φύση του οικείου μέτρου. Η δημοσιοποίηση των εν λόγω πληροφοριών πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να θίγει σε μικρότερο βαθμό το δικαίωμα των δικαιούχων στην ιδιωτική τους ζωή γενικά και στα προσωπικά δεδομένα ειδικότερα, δικαιώματα που κατοχυρώνονται στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(80)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο παρών κανονισμός είναι σύμφωνος με την αρχή της αναλογικότητας, ο νομοθέτης έχει διερευνήσει όλα τα εναλλακτικά μέσα για την επίτευξη του στόχου που συνίσταται στον δημόσιο έλεγχο της χρήσης των κονδυλίων των ταμείων, όπως αναλύεται σε ένα υπόμνημα ευρισκόμενο στο παράρτημα του εγγράφου 6370/13 του Συμβουλίου, και έχει επιλέξει εκείνη που θα έθιγε λιγότερο τα εμπλεκόμενα ατομικά δικαιώματα.
(81)
Με τη δημοσιοποίηση λεπτομερειών σχετικά με το μέτρο δια του οποίου δικαιούται βοηθείας ή ενίσχυσης ο δικαιούχος και σχετικά με τη φύση και τον σκοπό της βοηθείας ή ενίσχυσης, το κοινό αποκτά συγκεκριμένη εικόνα της επιδοτούμενης δραστηριότητας και του σκοπού για τον οποίο χορηγήθηκε η βοήθεια ή η ενίσχυση. Αυτό θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στο προληπτικό και αποτρεπτικό αποτέλεσμα του δημόσιου ελέγχου υπέρ της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων.
(82)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ισορροπία μεταξύ, αφενός, του επιδιωκόμενου στόχου του δημοσίου ελέγχου της χρήσης των κονδυλίων των ταμείων και, αφετέρου, του δικαιώματος της προστασίας της ιδιωτικής ζωής των δικαιούχων γενικά και της προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ύψος της ενίσχυσης. Από την από εμπεριστατωμένη ανάλυση και τη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους προέκυψε το συμπέρασμα ότι, προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα της εν λόγω δημοσιοποίησης και να περιοριστούν οι παρεμβάσεις στα δικαιώματα των δικαιούχων, είναι αναγκαίο να καθοριστεί κατώτατο όριο για το ποσό της ενίσχυσης που λαμβάνεται κάτω από το οποίο το όνομα του δικαιούχου δεν θα πρέπει να δημοσιοποιείται.
(83)
Το κατώτατο όριο πρέπει να είναι de minimis και να ανταποκρίνεται και να στηρίζεται στο επίπεδο των καθεστώτων στήριξης που θεσπίζονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Δεδομένου ότι οι δομές των αγροτικών οικονομιών των κρατών μελών διαφέρουν πολύ μεταξύ τους και είναι δυνατόν να διαφέρουν σημαντικά από τη δομή της μέσης ενωσιακής γεωργικής εκμετάλλευσης, πρέπει να επιτραπεί η εφαρμογή διαφορετικών ελάχιστων ορίων που να αντανακλούν την ιδιαίτερη κατάσταση των κρατών μελών. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζει ένα απλό και συγκεκριμένο καθεστώς για τις μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Στο άρθρο 63 του εν λόγω κανονισμού καθορίζονται κριτήρια για τον υπολογισμό του ύψους της ενίσχυσης. Για λόγους συνέπειας, για τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς, το κατώτατο όριο που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πρέπει να οριστεί στο ίδιο επίπεδο με τα ποσά που ορίζονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή το άρθρο 63 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του προαναφερθέντος κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Για τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν το ανωτέρω καθεστώς, το κατώτατο όριο που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη θα πρέπει να οριστεί στο ίδιο επίπεδο με το μέγιστο δυνατό ποσό της ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος, ως προβλέπεται στο άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013: Κάτω του συγκεκριμένου κατώτατου ορίου, η δημοσιοποίηση πρέπει να περιέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες, εκτός του ονόματος, προκειμένου οι φορολογούμενοι να έχουν ακριβή εικόνα της ΚΓΠ.
(84)
Η διάθεση των εν λόγω πληροφοριών στο κοινό, σε συνδυασμό με τη γενική ενημέρωση του κοινού που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, ενισχύει τη διαφανή χρήση των ενωσιακών κονδυλίων της ΚΓΠ, συμβάλλοντας στην προβολή και την καλύτερη κατανόησή της. Επιτρέπει στους πολίτες να συμμετέχουν περισσότερο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και, παράλληλα, εγγυάται μεγαλύτερη νομιμότητα, αποτελεσματικότητα και λογοδοσία της διοίκησης έναντι του πολίτη. Επίσης, προσφέρει στους πολίτες συγκεκριμένα παραδείγματα της παροχής «δημόσιων αγαθών» μέσω της γεωργίας νομιμοποιώντας έτσι τη στήριξη που παρέχει το κράτος στον γεωργικό τομέα.
(85)
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί ότι η πρόβλεψη της γενικής δημοσιοποίησης των συναφών πληροφοριών δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για μια δημοκρατική κοινωνία και για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, λαμβανομένης επίσης υπόψη της προέχουσας βαρύτητας του επιδιωκόμενου στόχου που συνίσταται στον δημόσιο έλεγχο της χρήσης των κονδυλίων των ταμείων.
(86)
Για να πληρούνται οι απαιτήσεις περί προστασίας των δεδομένων, οι δικαιούχοι πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων για τη δημοσιοποίηση των δεδομένων που τους αφορούν και ότι τα δεδομένα είναι δυνατόν να υποστούν επεξεργασία από ελεγκτικούς και ανακριτικούς φορείς της Ένωσης και των κρατών μελών προς διαφύλαξη των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Επιπλέον, οι δικαιούχοι πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα δικαιώματά τους δυνάμει της οδηγίας 95/46/ΕΚ και για τις ακολουθητέες διαδικασίες προς άσκηση αυτών.
(87)
Συνεπώς, μετά από εις βάθος ανάλυση και αξιολόγηση του καταλληλοτέρου τρόπου για να γίνει σεβαστό το δικαίωμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των δικαιούχων, και βάσει των πληροφοριών που έδωσε η Επιτροπή κατά τη διαπραγμάτευση του παρόντος κανονισμού, πρέπει να θεσπιστούν δια του παρόντος κανονισμού νέοι κανόνες για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών όλων των δικαιούχων κονδυλίων των ταμείων.
(88)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες.
(89)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίες συνθήκες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες που αφορούν: τις διαδικασίες για την έκδοση, ανάκληση και αναθεώρηση της διαπίστευσης οργανισμών πληρωμών και οργανισμών συντονισμού καθώς και για την εποπτεία της διαπίστευσης οργανισμών πληρωμών· τους κανόνες για τις εργασίες και τους ελέγχους στους οποίους βασίζεται η διαχειριστική δήλωση των οργανισμών πληρωμών, τη λειτουργία του οργανισμού συντονισμού και την κοινοποίηση πληροφοριών στην Επιτροπή από τον εν λόγω οργανισμό συντονισμού· τους κανόνες σχετικά με τα καθήκοντα των οργανισμών πιστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων, καθώς και τα πιστοποιητικά, τις εκθέσεις και τα συνοδευτικά έγγραφα που πρέπει να συντάσσουν οι οργανισμοί αυτοί. Οι εν λόγω εκτελεστικές αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27).
(90)
Οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: τις αρχές που διέπουν τους λογιστικούς ελέγχους στους οποίους βασίζονται οι γνωμοδοτήσεις των οργανισμών πιστοποίησης, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης των κινδύνων, των εσωτερικών ελέγχων και του απαιτούμενου επιπέδου αποδεικτικών στοιχείων για τους λογιστικούς ελέγχους, τις μεθόδους λογιστικού ελέγχου που πρέπει να χρησιμοποιούν οι οργανισμοί πιστοποίησης, λαμβανομένων υπόψη των διεθνών προτύπων περί λογιστικών ελέγχων, για την έκδοση των γνωμοδοτήσεών τους, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της χρήσης ενιαίου ολοκληρωμένου υποδείγματος για κάθε πληθυσμό και, κατά περίπτωση, της δυνατότητας να συνοδεύουν τους επιτόπιους ελέγχους των οργανισμών πληρωμών·κανόνες για την ενιαία εφαρμογή του συστήματος παροχής συμβουλών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
(91)
Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: τους κανόνες περί ενιαίας εφαρμογής του συστήματος γεωργικών συμβουλών, τον καθορισμό των μηνιαίων πληρωμών από το ΕΓΤΕ στα κράτη μέλη· τον καθορισμό των ποσών για τη χρηματοδότηση μέτρων δημόσιας παρέμβασης· τους κανόνες για τη χρηματοδότηση της απόκτησης από την Επιτροπή των δορυφορικών εικόνων που απαιτούνται για τους ελέγχους και τα μέτρα που λαμβάνει η Επιτροπή μέσω εφαρμογών τηλεπισκόπησης χρησιμοποιούμενων για την παρακολούθηση των γεωργικών πόρων. τη διαδικασία για την απόκτηση των εν λόγω δορυφορικών εικόνων από την Επιτροπή και για την παρακολούθηση των γεωργικών πόρων, το πλαίσιο που διέπει την απόκτηση, τη βελτίωση και τη χρησιμοποίηση των δορυφορικών εικόνων και των μετεωρολογικών δεδομένων και τις εφαρμοστέες προθεσμίες.
(92)
Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: στο πλαίσιο της διαδικασίας δημοσιονομικής πειθαρχίας, το ποσοστό προσαρμογής των άμεσων ενισχύσεων καθώς και την αναπροσαρμογή του, καθώς και τους όρους και τις προϋποθέσεις που εφαρμόζονται στις πιστώσεις που μεταφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 169 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 966/2012 για τη χρηματοδότηση των άμεσων ενισχύσεων· στο πλαίσιο της διαδικασίας δημοσιονομικής πειθαρχίας, τον προσωρινό καθορισμό του ύψους των πληρωμών και την προσωρινή κατανομή του διαθέσιμου προϋπολογισμού μεταξύ των κρατών μελών.
(93)
Επιπλέον, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν: ι τον καθορισμό της προθεσμίας εντός της οποίας οι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών πρέπει να καταρτίζουν και να διαβιβάζουν στην Επιτροπή τις ενδιάμεσες δηλώσεις δαπανών που συνδέονται με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, τη μείωση ή τη αναστολή μηνιαίων ή ενδιάμεσων πληρωμών στα κράτη μέλη και τις λεπτομέρειες για την τήρηση χωριστών λογαριασμών από τους οργανισμών πληρωμών· τους ειδικούς όρους που διέπουν τα στοιχεία που καταχωρίζονται στους λογαριασμούς από τους οργανισμούς πληρωμών, τους κανόνες για τη χρηματοδότηση και το λογιστικό πλαίσιο των μέτρων παρέμβασης υπό μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης και τις λοιπές δαπάνες που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία, τους όρους και προϋποθέσεις εκτέλεσης της διαδικασίας αυτόματης αποδέσμευσης, τη διαδικασία και τις λοιπές πρακτικές ρυθμίσεις για την ορθή λειτουργία της αναστολής των πληρωμών στα κράτη μέλη από την Επιτροπή αν καθυστερήσουν να υποβάλουν τα στοιχεία.
(94)
Επίσης, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν: τις διαδικασίες σχετικά με τις ειδικές υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τους ελέγχους, τις διαδικασίες σχετικά με τις υποχρεώσεις συνεργασίας των κρατών μελών όσον αφορά τους επιτόπιους ελέγχους που διενεργούνται από την Επιτροπή και την πρόσβαση στις πληροφορίες, τις διαδικασίες και άλλες πρακτικές ρυθμίσεις σχετικά με την υποχρέωση αναφοράς παρατυπιών και περιπτώσεων απάτης, τους όρους για τη φύλαξη των δικαιολογητικών εγγράφων των πραγματοποιούμενων πληρωμών και των εγγράφων σχετικά με τη διενέργεια των διοικητικών και φυσικών ελέγχων που επιβάλλει η ενωσιακή νομοθεσία· την εκκαθάριση λογαριασμών και την εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση, τον αποκλεισμό ποσών που βαρύνουν τον ενωσιακό προϋπολογισμό από την ενωσιακή χρηματοδότηση, τις διαδικασίες για την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων πληρωμών και των σχετικών τόκων, τους τρόπους διαβίβασης και κοινοποίησης στοιχείων στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη σχετικά με παρατυπίες.
(95)
Επιπρόσθετα, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν: κανόνες ενιαίας εφαρμογής των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, τις διατάξεις που είναι απαραίτητες για την ενιαία εφαρμογή των ελέγχου στην Ένωση, την εφαρμογή και τον υπολογισμό της μερικής ή ολικής ανάκλησης πληρωμών ή δικαιωμάτων ενίσχυσης· την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και την επιβολή οικονομικών κυρώσεων καθώς και τα αδικαιολογήτως χορηγηθέντα δικαιώματα ενίσχυσης και την επιβολή τόκου. Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν την επιβολή τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων, τους λεπτομερείς κανόνες για τον χαρακτηρισμό μιας παράβασης ως ήσσονος σημασίας, τους κανόνες για τον καθορισμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν, λόγω της φύσης των κυρώσεων, να παρακρατούν τα ποσά που ανακτώνται ως κυρώσεις, και την αναστολή των μηνιαίων πληρωμών σε ειδικές περιπτώσεις που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013
(96)
Ομοίως, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν: τη μορφή των εγγυήσεων που πρέπει να συνιστώνται και τη διαδικασία σύστασης εγγυήσεων, αποδοχής εγγυήσεων και αντικατάστασης αρχικών εγγυήσεων· τις διαδικασίες για την αποδέσμευση εγγυήσεων και τις κοινοποιήσεις από κράτη μέλη ή την Επιτροπή στο πλαίσιο των εγγυήσεων. Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν τους κανόνες που είναι απαραίτητοι και δικαιολογημένοι σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης για την επίλυση ειδικών προβλημάτων που αφορούν τις προθεσμίες πληρωμών και την πληρωμή προκαταβολών· κανόνες όσον αφορά τις αιτήσεις ενίσχυσης και πληρωμής, τις αιτήσεις δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως, μεταξύ άλλων, την καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων, τις απαιτήσεις ως προς τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις αιτήσεις, διατάξεις για τις τροποποιήσεις ή την ανάκληση αιτήσεων ενίσχυσης, εξαιρέσεις από την απαίτηση υποβολής αίτησης ενίσχυσης, καθώς και διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν απλουστευμένες διαδικασίες ή να διορθώνουν προφανή σφάλματα.
(97)
Επιπλέον, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει να καλύπτουν: κανόνες για τη διενέργεια ελέγχων με σκοπό την επαλήθευση της συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις, καθώς και της ορθότητας και πληρότητας των πληροφοριών που παρέχονται στην αίτηση ενίσχυσης ή πληρωμής, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τα περιθώρια ανοχής στις μετρήσεις κατά τους επιτόπιους ελέγχους, τις τεχνικές προδιαγραφές που απαιτούνται για την ενιαία εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου· κανόνες για τις περιπτώσεις μεταβίβασης εκμεταλλεύσεων που συνοδεύονται από τη μεταβίβαση τυχόν υποχρέωσης που αφορά την επιλεξιμότητα της σχετικής ενίσχυσης και δεν έχει ακόμα εκπληρωθεί·και κανόνες για την πληρωμή προκαταβολών. Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν και κανόνες για την επίτευξη ενιαίας εφαρμογής των κανόνων για τον έλεγχο των εμπορικών εγγράφων. Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν τις διαδικασίες όσον αφορά τις τράπεζες δεδομένων των κρατών μελών και την αναλυτική τράπεζα δεδομένων με ισοτοπικά στοιχεία που θα συμβάλει στον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης· τις διαδικασίες όσον αφορά τη συνεργασία και τη συνδρομή μεταξύ των ελεγκτικών αρχών και φορέων, τους κανόνες περί των ελέγχων συμμόρφωσης με τα πρότυπα εμπορίας, κανόνες για τις αρχές που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των ελέγχων, καθώς και για το περιεχόμενο και τη συχνότητα και το στάδιο εμπορίας κατά το οποίο γίνονται οι έλεγχοι.
(98)
Οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: στο πλαίσιο των ελέγχων που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τις προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις, τις κοινοποιήσεις που κάνουν τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή· τους κανόνες για την αρχή που είναι αρμόδια για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές του προϊόντος, ακόμη και όταν η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα, τις ενέργειες που πρέπει να υλοποιούν τα κράτη μέλη για να αποτρέπουν την παράνομη χρήση προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων, τους ελέγχους και τις επαληθεύσεις που πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών.
Θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: κανόνες περί ελέγχων τήρησης των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης, λεπτομερείς διαδικαστικούς και τεχνικούς κανόνες για τον υπολογισμό και την επιβολή διοικητικών κυρώσεων λόγω μη τήρησης των υποχρεώσεων πολλαπλής συμμόρφωσης· κανόνες για την κοινοποίηση πληροφοριών από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή κατά το άρθρο 104· και μέτρα για τη διασφάλιση της εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας εάν νομισματικές πρακτικές εξαιρετικού χαρακτήρα που συνδέονται με το εθνικό νόμισμα θα μπορούσαν να τη θέσουν σε κίνδυνο·
(99)
Επιπρόσθετα, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής θα πρέπει επίσης να καλύπτουν: τη δέσμη δεικτών για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της ΚΓΠ, κανόνες για τις πληροφορίες που θα πρέπει να αποστέλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή για τους σκοπούς της παρακολούθησης και της αξιολόγησης της ΚΓΠ· κανόνες για τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα της δημοσιοποίησης των δικαιούχων των ταμείων, την ενιαία εφαρμογή της υποχρέωσης ενημέρωσης των δικαιούχων για το γεγονός ότι τα δεδομένα τους θα δημοσιοποιηθούν, και τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών στο πλαίσιο της δημοσιοποίησης των δικαιούχων των ταμείων.
(100)
Για την έκδοση ορισμένων εκτελεστικών πράξεων θα πρέπει να χρησιμοποιείται η συμβουλευτική διαδικασία. Όσον αφορά τις εκτελεστικές πράξεις που περιλαμβάνουν υπολογισμούς ποσών από την Επιτροπή, η συμβουλευτική διαδικασία επιτρέπει στην Επιτροπή να ανταποκριθεί πλήρως στην ευθύνη της για τη διαχείριση του προϋπολογισμού και έχει ως στόχο την αυξημένη αποτελεσματικότητα, προβλεψιμότητα και ταχύτητα, λαμβανομένων υπόψη των προθεσμιών και των δημοσιονομικών διαδικασιών. Όσον αφορά τις εκτελεστικές πράξεις στο πλαίσιο των πληρωμών που καταβάλλονται στα κράτη μέλη και τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών, η συμβουλευτική διαδικασία επιτρέπει στην Επιτροπή να ανταποκριθεί πλήρως στην ευθύνη της για τη διαχείριση του προϋπολογισμού και τον έλεγχο των ετήσιων λογαριασμών των εθνικών οργανισμών πληρωμών με στόχο την έγκριση των λογαριασμών αυτών ή, στην περίπτωση δαπανών που δεν πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, τον αποκλεισμό των δαπανών αυτών από την ενωσιακή χρηματοδότηση. Σε άλλες περιπτώσεις, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η διαδικασία εξέτασης για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων.
(101)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 όσον αφορά τον καθορισμό του καθαρού υπολοίπου που διατίθεται για τις δαπάνες του ΕΓΤΕ και την εκτέλεση συμπληρωματικών πληρωμών ή μειωμένων πληρωμών στο πλαίσιο της διαδικασίας εκτέλεσης των μηνιαίων πληρωμών.
(102)
Δεδομένου ότι η μετάβαση από τις διατάξεις των κανονισμών που καταργούνται από τον παρόντα κανονισμό σε εκείνες του παρόντος κανονισμού μπορεί να δημιουργήσει πρακτικές και ειδικές δυσκολίες, θα πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να θεσπίσει τα αναγκαία και δεόντως αιτιολογημένα μέτρα.
(103)
Επειδή είναι επείγον να προετοιμασθεί η απρόσκοπτη εφαρμογή των προβλεπομένων μέτρων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ την ημέρα δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ.
(104)
Δεδομένου ότι η περίοδος προγραμματισμού των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2014, θα πρέπει ο παρών κανονισμός να εφαρμόζεται από την ημερομηνία αυτή. Ωστόσο, επειδή το γεωργικό δημοσιονομικό έτος καλύπτει τις δαπάνες που έγιναν και τα έσοδα που εισεπράχθησαν και καταχωρήθηκαν στους λογαριασμούς του προϋπολογισμού των ταμείων, από τους καταβάλλοντες οργανισμούς πληρωμών για το οικονομικό έτος «N» που αρχίζει στις 16 Οκτωβρίου του έτους «N-1» και τελειώνει στις 15 Οκτωβρίου του έτους «N», οι διατάξεις για την πιστοποίηση και την απόσυρση της πιστοποίησης των ανωτέρω οργανισμών και συντονιστικών φορέων και των σχετικών εξουσιών της Επιτροπής οι διατάξεις για την δημοσιονομική διαχείριση των Ταμείων όπως η δημοσιονομική οροφή, το απόθεμα κρίσεων στον γεωργικό τομέα, η δημοσιονομική πειθαρχία, και οι διατάξεις για την διάθεση εσόδων θα πρέπει να ισχύσουν νωρίτερα, δηλαδή από μια ημερομηνία αντίστοιχη με την αρχή του οικονομικού έτους 2014, ήτοι την 16 Οκτωβρίου 2013. Για τον ίδιο λόγο οι διατάξεις περί της διαδικασίας μηνιαίων πληρωμών από την Επιτροπή στα κράτη μέλη και της τήρησης από τους καταβάλλοντες οργανισμούς πληρωμών των προθεσμιών πληρωμών θα πρέπει να εφαρμόζονται στις δαπάνες που έγιναν από την αρχή του οικονομικού έτους 2014, ήτοι 16 Οκτωβρίου 2013.
(105)
Ο Ευρωπαίους Επόπτης Προστασίας Δεδομένων κλήθηκε να γνωμοδοτήσει και εξέδωσε γνωμοδότηση (28).
(106)
Επειδή οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, δεδομένων των δεσμών που υπάρχουν μεταξύ αυτού και των άλλων μέσων της ΚΓΠ και των περιορισμών ως προς τους δημοσιονομικούς πόρους των κρατών μελών σε μια διευρυμένη Ένωση, μπορούν όμως να υλοποιηθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο λόγω των πολυετών εγγυήσεων της ενωσιακής χρηματοδότησης και με επικέντρωση στις προτεραιότητές της, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες για:
α)
τη χρηματοδότηση των δαπανών στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής(ΚΓΠ), συμπεριλαμβανομένων των δαπανών για την αγροτική ανάπτυξη·
β)
το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις·
γ)
τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου που πρέπει να συγκροτήσουν τα κράτη μέλη·
δ)
το σύστημα πολλαπλής συμμόρφωσης·
ε)
την εκκαθάριση λογαριασμών.
Άρθρο 2
Όροι που χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:
α)
ως «γεωργός» νοείται ο γεωργός κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ·
β)
«γεωργική δραστηριότητα» νοείται η γεωργική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
γ)
«γεωργική έκταση» νοείται η γεωργική έκταση κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
δ)
ως «εκμετάλλευση» νοείται η εκμετάλλευση κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
ε)
ως «άμεσες ενισχύσεις» νοούνται οι άμεσες ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
στ)
ως «τομεακή γεωργική νομοθεσία» νοείται οποιαδήποτε εφαρμοστέα πράξη εκδίδεται με βάση το άρθρο 43 ΣΛΕΕ στο πλαίσιο της ΚΓΠ και, κατά περίπτωση, οποιαδήποτε κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστική πράξη εκδίδεται με βάση τις πράξεις αυτές, καθώς και το δεύτερο μέρος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 καθόσον εφαρμόζεται στο ΕΓΤΑΑ·
ζ)
ως «παρατυπία» νοείται η οριζομένη στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου.
2. Για τους σκοπούς της χρηματοδότησης, διαχείρισης και ελέγχου της ΚΓΠ, μπορούν να αναγνωρίζονται ως «ανωτέρα βία» και «εξαιρετικές περιστάσεις» οι ακόλουθες ιδίως περιπτώσεις:
α)
θάνατος του δικαιούχου·
β)
μακροχρόνια ανικανότητα του δικαιούχου προς εργασία·
γ)
σοβαρή φυσική καταστροφή που προκαλεί σημαντική ζημιά στην εκμετάλλευση·
δ)
καταστροφή, λόγω ατυχήματος, κτιρίων της εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται για την εκτροφή ζώων·
ε)
επιζωοτία ή νόσος των φυτών που πλήττει αντιστοίχως ένα μέρος ή το σύνολο των ζώων ή των καλλιεργειών του δικαιούχου·
στ)
απαλλοτρίωση του συνόλου ή σημαντικού τμήματος της εκμετάλλευσης, εφόσον δεν ήταν προβλέψιμη κατά την ημέρα υποβολής της αίτησης·
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι
Γεωργικά Ταμεία
Άρθρο 3
Ταμεία για τη χρηματοδότηση των γεωργικών δαπανών
1. Για την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ οι οποίοι ορίζονται στη ΣΛΕΕ, η χρηματοδότηση των διαφόρων μέτρων που εμπίπτουν στην εν λόγω πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της αγροτικής ανάπτυξης, εξασφαλίζεται από:
α)
το Ευρωπαϊκό γεωργικό ταμείο εγγυήσεων-ΕΓΤΕ·
β)
το Ευρωπαϊκά γεωργικό ταμείο -ΕΓΤΑΑ.
2. Το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ («τα ταμεία») εντάσσονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ο προϋπολογισμός της Ένωσης).
Άρθρο 4
Δαπάνες του ΕΓΤΕ
1. Το ΕΓΤΕ αποτελεί αντικείμενο επιμερισμένης διαχείρισης μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης. Χρηματοδοτεί τις ακόλουθες δαπάνες που εκτελούνται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία:
α)
τα μέτρα για τη ρύθμιση ή τη στήριξη των γεωργικών αγορών·
β)
τις άμεσες ενισχύσεις που χορηγούνται στους γεωργούς στο πλαίσιο της ΚΓΠ·
γ)
τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης σε δράσεις ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στην εσωτερική αγορά της Ένωσης και σε τρίτες χώρες που υλοποιούνται από τα κράτη μέλη βάσει προγραμμάτων που επιλέγονται από την Επιτροπή, εκτός από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 5·
δ)
τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στο καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία, κατ’ άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και σε μέτρα που αφορούν ασθένειες ζώων και τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών κατ’ άρθρο 155 του ανωτέρω κανονισμού.
2. Το ΕΓΤΕ χρηματοδοτεί τις ακόλουθες δαπάνες κατά τρόπο άμεσο και σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία:
α)
την προώθηση γεωργικών προϊόντων απευθείας από την Επιτροπή ή μέσω διεθνών οργανισμών·
β)
τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία με σκοπό να εξασφαλίσουν τη διατήρηση, τον χαρακτηρισμό, τη συλλογή και τη χρησιμοποίηση γενετικών πόρων στη γεωργία·
γ)
την εγκατάσταση και συντήρηση γεωργικών συστημάτων λογιστικών πληροφοριών·
δ)
τα συστήματα γεωργικών ερευνών, συμπεριλαμβανομένων των ερευνών με αντικείμενο τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων.
Άρθρο 5
Δαπάνες του ΕΓΤΑΑ
Το ΕΓΤΑΑ αποτελεί αντικείμενο επιμερισμένης διαχείρισης μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης. Χρηματοδοτεί τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που εφαρμόζονται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης.
Άρθρο 6
Άλλες δαπάνες, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής βοήθειας
Τα ταμεία μπορούν, το καθένα, αναλόγως με το εάν πρόκειται για θέμα που του αντιστοιχεί, να χρηματοδοτούν απευθείας, με πρωτοβουλία της Επιτροπής και/ή για λογαριασμό της, τις δραστηριότητες προπαρασκευής, παρακολούθησης, διοικητικής και τεχνικής στήριξης καθώς και αξιολόγησης, λογιστικού και άλλου ελέγχου που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της ΚΓΠ. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν ειδικότερα:
α)
τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ανάλυση, τη διαχείριση, την παρακολούθηση, την ανταλλαγή στοιχείων και την εφαρμογή της ΚΓΠ καθώς και τα μέτρα που αφορούν την εφαρμογή συστημάτων ελέγχου και την τεχνική και διοικητική βοήθεια·
β)
την απόκτηση από την Επιτροπή των δορυφορικών εικόνων που απαιτούνται για τους ελέγχους του άρθρου 21·
γ)
τα μέτρα που λαμβάνονται από την Επιτροπή μέσω εφαρμογών τηλεπισκόπησης που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση των γεωργικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 22·
δ)
τα αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση και την ανάπτυξη των μεθόδων και τεχνικών μέσων πληροφόρησης, διασύνδεσης, παρακολούθησης και ελέγχου της οικονομικής διαχείρισης των κονδυλίων που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση της ΚΓΠ·
ε)
την παροχή πληροφοριών για την ΚΓΠ σύμφωνα με το άρθρο 45·
στ)
τις μελέτες για την ΚΓΠ και την αξιολόγηση των μέτρων που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης των μεθόδων αξιολόγησης και της ανταλλαγής στοιχείων για τις πρακτικές στα πλαίσια της ΚΓΠ.·
ζ)
κατά περίπτωση, την ίδρυση των εκτελεστικών οργανισμών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 58/2003 (29) του Συμβουλίου, οι οποίοι παρεμβαίνουν στο πλαίσιο της ΚΓΠ·
η)
τα μέτρα για τη διάδοση των πληροφοριών, την ευαισθητοποίηση, την προώθηση της συνεργασίας και την ανταλλαγή εμπειριών σε ενωσιακό επίπεδο τα οποία λαμβάνονται στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας δικτύου που συνδέει τα ενδιαφερόμενα μέρη·
θ)
τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, την καταχώριση και την προστασία λογοτύπων στο πλαίσιο των ενωσιακών πολιτικών ποιότητας και για την προστασία των συναφών δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας καθώς και για την απαραίτητη εξέλιξη της τεχνολογίας των πληροφοριών.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙ
Οργανισμοί πληρωμών και άλλοι οργανισμοί
Άρθρο 7
Διαπίστευση και ανάκληση της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού
1. Οι οργανισμοί πληρωμών είναι υπηρεσίες ή φορείς των κρατών μελών που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση και τον έλεγχο των δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και το άρθρο 5.
Με εξαίρεση τις πληρωμές, η εκτέλεση των καθηκόντων αυτών μπορεί να ανατεθεί σε άλλους φορείς.
2. Τα κράτη μέλη διαπιστεύουν ως οργανισμούς πληρωμών υπηρεσίες ή φορείς που διαθέτουν διοικητική οργάνωση και σύστημα εσωτερικού ελέγχου τα οποία παρέχουν επαρκή εχέγγυα για τη νομιμότητα και την κανονικότητα των πληρωμών καθώς και για την κατάλληλη λογιστική καταχώρηση τους. Προς τον σκοπό αυτό, οι οργανισμοί πληρωμών πρέπει να πληρούν τους ελάχιστους όρους διαπίστευσης που θέτει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) όσον αφορά το εσωτερικό περιβάλλον, τις δραστηριότητες ελέγχου, την ενημέρωση και επικοινωνία και την παρακολούθηση.
Κάθε κράτος μέλος, ανάλογα με τις συνταγματικές διατάξεις του, περιορίζει τον αριθμό των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών σε έναν κατ’ ανώτατο όριο σε εθνικό επίπεδο ή σε ένα ανά περιφέρεια. Ωστόσο, σε περίπτωση που οι οργανισμοί πληρωμών ορίζονται σε περιφερειακό επίπεδο, τα κράτη μέλη, επιπροσθέτως, είτε διαπιστεύουν έναν οργανισμό πληρωμών σε εθνικό επίπεδο για τα καθεστώτα ενίσχυσης των οποίων, λόγω του χαρακτήρα τους, η διαχείριση πρέπει να γίνεται σε εθνικό επίπεδο είτε αναθέτουν τη διαχείριση των εν λόγω καθεστώτων στους περιφερειακούς οργανισμούς πληρωμών τους.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τον αριθμό των οργανισμών πληρωμών που έχουν διαπιστευτεί πριν 20ης Δεκεμβρίου 2013
Πριν από το τέλος του 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για τη λειτουργία του συστήματος των οργανισμών πληρωμών στην Ένωση, συνοδευόμενη, εφόσον κριθεί σκόπιμο, από νομοθετικές προτάσεις.
3. Έως την 15η Φεβρουαρίου του έτους που έπεται του οικείου οικονομικού έτους, το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τον διαπιστευμένο οργανισμό πληρωμών καταρτίζει:
α)
τους ετήσιους λογαριασμούς των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τα οποία έχουν ανατεθεί στους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών τους, μαζί με τις απαιτούμενες πληροφορίες για την εκκαθάριση λογαριασμών κατά το άρθρο 51·
β)
διαχειριστική δήλωση όσον αφορά την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των λογαριασμών και την ορθή λειτουργία των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, καθώς και τη νομιμότητα και την κανονικότητα των σχετικών πράξεων ·
γ)
ετήσια σύνοψη των τελικών εκθέσεων λογιστικού ελέγχου και των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν, συμπεριλαμβανομένης ανάλυσης της φύσης και της έκτασης των λαθών και των αδυναμιών που εντοπίστηκαν στα συστήματα καθώς και των διορθωτικών δράσεων που πρόκειται να ληφθούν ή σχεδιάζονται.
Η προθεσμία της 15ης Φεβρουαρίου μπορεί να παρατείνεται κατ’ εξαίρεση από την Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου το αργότερο, αν το ζητήσει το κράτος μέλος.
4. Σε περίπτωση διαπίστευσης περισσότερων του ενός οργανισμών πληρωμών, το κράτος μέλος ορίζει έναν δημόσιο οργανισμό («οργανισμός συντονισμού»), στον οποίο αναθέτει τα ακόλουθα καθήκοντα:
α)
τη συλλογή των στοιχείων που πρέπει να τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής και τη διαβίβασή τους σε αυτήν·
β)
τη λήψη ή το συντονισμό, ανάλογα με την περίπτωση, μέτρων για τη διόρθωση οποιωνδήποτε ελλείψεων κοινής φύσης και την ενημέρωση της Επιτροπής όσον αφορά τις επακόλουθες ενέργειες·
γ)
την προώθηση και, όταν είναι εφικτό, την εξασφάλιση εναρμονισμένης εφαρμογής των ενωσιακών κανόνων.
Ο οργανισμός συντονισμού υπόκειται σε ειδική διαπίστευση από τα κράτη μέλη όσον αφορά την επεξεργασία των δημοσιονομικών στοιχείων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α).
5. Όταν ο διαπιστευμένος οργανισμός πληρωμών δεν πληροί ή παύει να πληροί ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια διαπίστευσης της παραγράφου 2, το κράτος μέλος, με ιδία πρωτοβουλία ή κατόπιν αίτησης της Επιτροπής, ανακαλεί τη διαπίστευση, εκτός εάν ο οργανισμός πληρωμών προβεί στις απαιτούμενες προσαρμογές εντός προθεσμίας που καθορίζεται ανάλογα με τη σοβαρότητα του προβλήματος.
6. Οι οργανισμοί πληρωμών διαχειρίζονται και εξασφαλίζουν τον έλεγχο των σχετιζόμενων με τη δημόσια παρέμβαση πράξεων για τις οποίες είναι υπεύθυνοι και διατηρούν τη συνολική ευθύνη στον τομέα αυτό.
Άρθρο 8
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
1. Για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος που προβλέπεται στο άρθρο 7, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 111 σχετικά με:
α)
τους ελάχιστους όρους για τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 και παράγραφος 4, αντίστοιχα·
β)
τις υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση καθώς και τους κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο των αρμοδιοτήτων τους όσον αφορά τη διαχείριση και τον έλεγχο.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, κανόνες σχετικά με τα εξής:
α)
τις διαδικασίες για την έκδοση, ανάκληση και αναθεώρηση της διαπίστευσης οργανισμών πληρωμών και οργανισμών συντονισμού καθώς και τις διαδικασίες για την εποπτεία της διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών·
β)
τις εργασίες και τους ελέγχους στους οποίους βασίζεται η διαχειριστική δήλωση των οργανισμών πληρωμών·
γ)
τη λειτουργία του οργανισμού συντονισμού και την κοινοποίηση στοιχείων στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 9
Οργανισμοί πιστοποίησης
1. Ο οργανισμός πιστοποίησης είναι δημόσιος ή ιδιωτικός οργανισμός ελέγχου που ορίζεται από το κράτος μέλος. Όταν ο οργανισμός ελέγχου είναι ιδιωτικός και όταν αυτό επιβάλλεται από το εφαρμοστέο ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο, επιλέγεται από το κράτος μέλος μέσω δημόσιας διαδικασίας υποβολής προσφορών. Αυτός παρέχει γνωμοδότηση, η οποία συντάσσεται σύμφωνα με διεθνώς αποδεκτά πρότυπα ελέγχου, σχετικά με την πληρότητα, την ακρίβεια και την αλήθεια των ετήσιων λογαριασμών του οργανισμού πληρωμών, την ορθή λειτουργία του εσωτερικού του συστήματος ελέγχου, καθώς και τη νομιμότητα και κανονικότητα των δαπανών για τις οποίες έχει ζητηθεί επιστροφή από την Επιτροπή. Στη γνωμοδότηση αυτή αναφέρεται επίσης αν από την εξέταση τίθεται εν αμφιβόλω το περιεχόμενο της διαχειριστικής δήλωσης.
O οργανισμός πιστοποίησης διαθέτει την αναγκαία τεχνική εμπειρογνωμοσύνη. Λειτουργεί ανεξάρτητα από το οργανισμό πληρωμών και τον οργανισμό συντονισμού και από την αρχή η οποία έχει διαπιστεύσει τον οργανισμό αυτό.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με τα καθήκοντα των οργανισμών πιστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων, καθώς και σχετικά με τα πιστοποιητικά και τις εκθέσεις και τα συνοδευτικά έγγραφα που πρέπει να συντάσσουν οι οργανισμοί αυτοί. Λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για μέγιστη αποδοτικότητα των δοκιμαστικών ελέγχων των πράξεων και των επαγγελματικών αποφάσεων λογιστικού ελέγχου, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης, οι εκτελεστικές πράξεις θεσπίζουν επίσης:
α)
τις αρχές ελέγχου στις οποίες βασίζονται οι γνωμοδοτήσεις του οργανισμού πιστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων της αξιολόγησης των κινδύνων, των εσωτερικών ελέγχων και του απαιτούμενου επιπέδου αποδεικτικών στοιχείων του ελέγχου,
β)
τις μεθόδους ελέγχου που πρέπει να χρησιμοποιούν οι οργανισμοί πιστοποίησης, λαμβανομένων υπόψη των διεθνών προτύπων περί ελέγχων, για την έκδοση των γνωμοδοτήσεών τους, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της χρήσης ενιαίου ολοκληρωμένου υποδείγματος για κάθε πληθυσμό και, κατά περίπτωση, της δυνατότητας να συνοδεύουν τους επιτόπιους ελέγχους των οργανισμών πληρωμών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 10
Παραδεκτό των πληρωμών που πραγματοποιούν οι οργανισμοί πληρωμών
Οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και στο άρθρο 5 μπορούν να καλυφθούν από ενωσιακή χρηματοδότηση μόνον εφόσον έχουν πραγματοποιηθεί από διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών.
Άρθρο 11
Πληρωμή των δικαιούχων στο ακέραιο
Πλην αντιθέτων διατάξεων της ενωσιακής νομοθεσίας, οι πληρωμές που αντιστοιχούν στη χρηματοδότηση που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό καταβάλλονται στο ακέραιο στους δικαιούχους.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΣΕ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ
Άρθρο 12
Αρχή και πεδίο εφαρμογής
1. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν σύστημα παροχής συμβουλών στους δικαιούχους για τη διαχείριση των εκτάσεων και τη διαχείριση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων («σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις»). Το εν λόγω σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις διαχειρίζονται καθορισμένοι δημόσιοι και/ή επιλεγμένοι ιδιωτικοί οργανισμοί.
2. Το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις καλύπτει τουλάχιστον:
α)
τις υποχρεώσεις σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης που απορρέουν από τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και τα πρότυπα για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση των γεωργικών εκτάσεων που αναφέρονται στον τίτλο VI κεφάλαιο Ι·
β)
τις επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθώς και τη διατήρηση της γεωργικής έκτασης όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ·
γ)
τα μέτρα σε επίπεδο εκμετάλλευσης που προβλέπονται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης με στόχο τον εκσυγχρονισμό των εκμεταλλεύσεων, την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας, την τομεακή ολοκλήρωση, την καινοτομία, τον προσανατολισμό στην αγορά καθώς και την προαγωγή της επιχειρηματικότητας·
δ)
τις απαιτήσεις σε επίπεδο δικαιούχων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 3 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ ·
ε)
τις απαιτήσεις σε επίπεδο δικαιούχων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή του άρθρου 55 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, ιδίως όσον αφορά την απαίτηση στο άρθρο 14 της οδηγίας 2009/128/ΕΚ.
3. Το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις καλύπτει επίσης:
α)
την ενθάρρυνση της μετατροπής των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και της διαφοροποίησης της οικονομικής τους δραστηριότητας·
β)
τη διαχείριση κινδύνου και τη θέσπιση κατάλληλων προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση φυσικών και άλλων καταστροφών καθώς και νόσων των ζώων και των φυτών·
γ)
τις ελάχιστες απαιτήσεις που θεσπίζονται από την εθνική νομοθεσία, όπως αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 και το άρθρο 29 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ·
δ)
τα στοιχεία σχετικά με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τον μετριασμό της, τη βιοποικιλότητα και την προστασία των υδάτων, σύμφωνα με το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 13
Ειδικές απαιτήσεις για το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις
1. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι σύμβουλοι που εργάζονται στο πλαίσιο του συστήματος παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις να διαθέτουν επαρκή προσόντα και να επιμορφώνονται τακτικά.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τον διαχωρισμό μεταξύ συμβουλών και ελέγχου. Προς τον σκοπό αυτό και με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι επιλεγμένοι και οι καθορισμένοι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 να μην κοινοποιούν σε πρόσωπα πέραν του δικαιούχου που διαχειρίζεται τη σχετική εκμετάλλευση προσωπικές ή ατομικές πληροφορίες και στοιχεία που αποκτούν στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων παροχής συμβουλών που αναπτύσσουν, εκτός εάν στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους διαπιστώνουν παρατυπία ή παράβαση η οποία καλύπτεται, βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου, από υποχρέωση πληροφόρησης των δημόσιων αρχών, ιδίως σε περίπτωση αξιόποινων πράξεων.
3. Η αρμόδια εθνική αρχή διαβιβάζει, κυρίως με ηλεκτρονικά μέσα, στον δυνητικό δικαιούχο τον κατάλληλο κατάλογο των καθορισμένων και επιλεγμένων οργανισμών που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1.
Άρθρο 14
Πρόσβαση στο σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις
Οι δικαιούχοι και οι γεωργοί που δεν λαμβάνουν στήριξη στο πλαίσιο της ΚΓΠ μπορούν να χρησιμοποιούν το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις σε εθελοντική βάση.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 99 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν, ωστόσο, να καθορίζουν, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια, τις κατηγορίες των δικαιούχων που έχουν κατά προτεραιότητα πρόσβαση στο σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων που λειτουργούν με περιορισμένους πόρους κατά την έννοια των άρθρων 53, 55 και 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013
Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε να δίνεται προτεραιότητα στους γεωργούς εκείνους που έχουν την πλέον περιορισμένη πρόσβαση σε άλλες συμβουλευτικές υπηρεσίες εκτός του συστήματος παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
Το σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις εξασφαλίζει την πρόσβαση των δικαιούχων σε συμβουλές που λαμβάνουν υπόψη την ειδική κατάσταση της εκμετάλλευσής τους.
Άρθρο 15
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων για την ενιαία εφαρμογή του συστήματος παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις με σκοπό την εξασφάλιση της πλήρους λειτουργικότητας του.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι
ΕΓΤΕ
Τμήμα 1
Χρηματοδότηση των δαπανών
Άρθρο 16
Δημοσιονομικό ανώτατο όριο
1. Το ετήσιο ανώτατο όριο για τις δαπάνες του ΕΓΤΕ καθορίζεται από τα ανώτατα ποσά που προβλέπονται για το ταμείο αυτό στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013.
2. Σε περίπτωση που η νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει προσθαφαίρεση από τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 116, για τον καθορισμό του καθαρού υπολοίπου που είναι διαθέσιμο για τις δαπάνες του ΕΓΤΕ με βάση τα στοιχεία που αναφέρονται στην εν λόγω νομοθεσία.
Άρθρο 17
Μηνιαίες πληρωμές
1. Οι αναγκαίες πιστώσεις για τη χρηματοδότηση των δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 τίθενται στη διάθεση των κρατών μελών από την Επιτροπή με τη μορφή μηνιαίων πληρωμών, με βάση τις δαπάνες των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών στη διάρκεια περιόδου αναφοράς.
2. Μέχρι να καταβληθούν από την Επιτροπή τα ποσά των μηνιαίων πληρωμών, οι αναγκαίοι πόροι για την κάλυψη των δαπανών συγκεντρώνονται από τα κράτη μέλη ανάλογα με τις ανάγκες των οικείων διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών.
Άρθρο 18
Διαδικασία εκτέλεσης των μηνιαίων πληρωμών
1. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 51 και 52, οι μηνιαίες πληρωμές εκτελούνται από την Επιτροπή για τις δαπάνες που πραγματοποίησαν οι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών στη διάρκεια του μήνα αναφοράς.
2. Οι μηνιαίες πληρωμές καταβάλλονται στο κράτος μέλος το αργότερο την τρίτη εργάσιμη ημέρα του μεθεπόμενου μήνα από εκείνον στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες. Οι δαπάνες των κρατών μελών από την 1η έως τις 15 Οκτωβρίου εντάσσονται στον Οκτώβριο. Οι δαπάνες από τις 16 έως τις 31 Οκτωβρίου εντάσσονται στον Νοέμβριο.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τις μηνιαίες πληρωμές που εκτελεί. βάση δήλωση δαπανών των κρατών μελών και τα στοιχεία που της παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1, λαμβάνοντας υπόψη τις μειώσεις ή αναστολές που γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 41 ή τυχόν άλλες διορθώσεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
4. Η Επιτροπή δύναται να εκδώσει εκτελεστικές πράξεις χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 116, σχετικά με συμπληρωματικές ή μειωμένες πληρωμές. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνεται η επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 116 παράγραφος 1 κατά την επόμενη συνεδρίασή της.
Άρθρο 19
Διοικητικές δαπάνες και δαπάνες προσωπικού
Οι δαπάνες που συνδέονται με τα διοικητικά έξοδα και τα έξοδα προσωπικού των κρατών μελών και των δικαιούχων της ενίσχυσης που παρέχεται από το ΕΓΤΕ δεν αναλαμβάνονται από το Ταμείο.
Άρθρο 20
Δαπάνες για τη δημόσια παρέμβαση
1. Όταν στο πλαίσιο κοινής οργάνωσης της αγοράς δεν έχει καθοριστεί ποσό ανά μονάδα για τη δημόσια παρέμβαση, το ΕΓΤΕ χρηματοδοτεί το μέτρο αυτό με βάση ίδια κατ’ αποκοπή ποσά σε όλη την Ένωση, ιδίως για τους πόρους των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται για την αγορά προϊόντων, για τις φυσικές ενέργειες που προκύπτουν από την αποθεματοποίηση και, κατά περίπτωση, για τη μεταποίηση προϊόντων παρέμβασης.
2. Για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης των δαπανών της δημόσιας παρέμβασης από το ΕΓΤΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με:
α)
το είδος των μέτρων που είναι επιλέξιμα για ενωσιακή χρηματοδότηση και τους όρους επιστροφής τους·
β)
τους όρους επιλεξιμότητας και τις μεθόδους υπολογισμού με βάση τα στοιχεία που όντως διαπιστώνονται από τους οργανισμούς πληρωμών ή με βάση κατ’ αποκοπή ποσά, προσδιοριζόμενα από την Επιτροπή, ή με βάση κατ’ αποκοπή ποσά ή μη κατ’ αποκοπή ποσά προβλεπόμενα από την τομεακή γεωργική νομοθεσία.
3. Για να εξασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των πιστώσεων που εγγράφονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης για το ΕΓΤΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 115 για τον καθορισμό κανόνων για την αποτίμηση των ενεργειών που αφορούν τη δημόσια παρέμβαση και τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση απώλειας ή υποβάθμισης των προϊόντων στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης και τον προσδιορισμό των χρηματοδοτούμενων ποσών.
4. H Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τον καθορισμό των ποσών που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
Άρθρο 21
Απόκτηση δορυφορικών εικόνων
Ο κατάλογος των δορυφορικών εικόνων που απαιτούνται για τους ελέγχους εγκρίνεται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις προδιαγραφές που συντάσσονται από κάθε κράτος μέλος.
Η Επιτροπή παρέχει τις εν λόγω δορυφορικές εικόνες δωρεάν στους φορείς ελέγχου και στους παρόχους υπηρεσιών που έχουν εξουσιοδοτηθεί από τους εν λόγω φορείς να τους εκπροσωπούν.
Η Επιτροπή παραμένει ο ιδιοκτήτης των δορυφορικών εικόνων και τις ανακτά μετά την ολοκλήρωση των εργασιών. Μπορεί επίσης να προβλέψει την εκτέλεση εργασιών για τη βελτίωση των τεχνικών και των μεθόδων εργασίας σε σχέση με την εποπτεία των γεωργικών εκτάσεων με τηλεπισκόπηση.
Άρθρο 22
Παρακολούθηση των γεωργικών πόρων
Τα μέτρα που χρηματοδοτούνται σύμφωνα με το άρθρο 6 στοιχείο γ) έχουν ως στόχο να παράσχουν στην Επιτροπή τα μέσα για να προβεί στα ακόλουθα:
α)
να διαχειρίζεται τις ενωσιακές γεωργικές αγορές σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο,
β)
να διασφαλίζει τη γεωργοοικονομική και γεωργοπεριβαλλοντική παρακολούθηση των γεωργικών εκτάσεων, συμπεριλαμβανομένης της γεωργοδασοκομίας, καθώς επίσης και της παρακολούθησης της κατάστασης των καλλιεργειών, να μπορεί να προβαίνει σε εκτιμήσεις, ιδίως όσον αφορά τις αποδόσεις και τη γεωργική παραγωγή,
γ)
να επιτρέπει την πρόσβαση σε αυτές τις εκτιμήσεις σε διεθνές επίπεδο, όπως λ.χ. στο πλαίσιο των εν λόγω πρωτοβουλιών που συντονίζονται από τους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών ή άλλους διεθνείς οργανισμούς, και
δ)
να συνεισφέρει στη διαφάνεια των παγκόσμιων αγορών και
(ε)
να εξασφαλίζει την τεχνολογική παρακολούθηση του γεωργο-μετεωρολογικού συστήματος.
Τα μέτρα που χρηματοδοτούνται σύμφωνα με το άρθρο 6 στοιχείο γ) αφορούν τη συλλογή ή την αγορά των αναγκαίων δεδομένων για την εφαρμογή και την παρακολούθηση της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένων των δορυφορικών και των μετεωρολογικών δεδομένων, της δημιουργίας υποδομής για διαστημικά δεδομένα και ενός δικτυακού τόπου, της εκπόνησης ειδικών μελετών σχετικά με τις κλιματικές συνθήκες, της τηλεπισκόπησης για τη συμβολή στην παρακολούθηση της υγείας του εδάφους και της επικαιροποίησης των γεωργομετεωρολογικών και οικονομετρικών προτύπων. Εφόσον είναι αναγκαίο, τα μέτρα αυτά υλοποιούνται σε στενή συνεργασία με εθνικά εργαστήρια και φορείς.
Άρθρο 23
Εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό:
α)
κανόνων σχετικά με τη χρηματοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 6 στοιχεία β) και γ),
β)
της διαδικασίας εκτέλεσης των μέτρων που αναφέρονται στα άρθρα 21 και 22 για την επίτευξη των καθορισμένων στόχων,
γ)
του πλαισίου που διέπει την απόκτηση, τη βελτίωση και τη χρησιμοποίηση των δορυφορικών εικόνων και των μετεωρολογικών δεδομένων και τις εφαρμοστέες προθεσμίες.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Τμήμα 2
Δημοσιονομική πειθαρχία
Άρθρο 24
Τήρηση του ανώτατου ορίου
1. Οι πιστώσεις για τις δαπάνες του ΕΓΤΕ δεν μπορούν σε κανένα στάδιο της διαδικασίας του προϋπολογισμού και της εκτέλεσής του να υπερβαίνουν το ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 16.
Σε όλες τις νομοθετικές πράξεις που προτείνονται από την Επιτροπή και εκδίδονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, το Συμβούλιο ή την Επιτροπή και που έχουν επίδραση στον προϋπολογισμό του ΕΓΤΕ, τηρείται το ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 16.
2. Όταν η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει για ένα κράτος μέλος δημοσιονομικό ανώτατο όριο για τις γεωργικές δαπάνες σε ευρώ, οι σχετικές δαπάνες επιστρέφονται στο εν λόγω κράτος μέλος εντός του καθορισμένου σε ευρώ ανώτατου ορίου, και, ως επακόλουθο της τυχόν εφαρμογής του άρθρου 41, ενδεχομένως ύστερα από αναπροσαρμογή.
3. Τα εθνικά ανώτατα όρια για τις άμεσες ενισχύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 διορθωμένα δια των αναπροσαρμογών σύμφωνα με το άρθρο 26 του παρόντος κανονισμού, θεωρούνται δημοσιονομικά ανώτατα όρια σε ευρώ.
Άρθρο 25
Αποθεματικό για τις κρίσεις στον γεωργικό τομέα
Δημιουργείται αποθεματικό για τις κρίσεις στον γεωργικό τομέα με σκοπό την παροχή πρόσθετης στήριξης του κλάδου σε περιπτώσεις σοβαρών κρίσεων που επηρεάζουν τη γεωργική παραγωγή ή διανομή («το αποθεματικό για τις κρίσεις στον γεωργικό τομέα»), μέσω της εφαρμογής, στην αρχή κάθε έτους, μείωσης των άμεσων ενισχύσεων με τον μηχανισμό δημοσιονομικής πειθαρχίας του άρθρου 26.
Το συνολικό ποσό του αποθεματικού ανέρχεται σε 2 800 εκατομμύρια EUR με ισόποσες ετήσιες δόσεις 400 εκατομμυρίων EUR (σε τιμές του 2011) για την περίοδο 2014-2020 και περιλαμβάνεται σε τομέα του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου όπως ορίζεται στο παράρτημα του Κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013.
Άρθρο 26
Δημοσιονομική πειθαρχία
1. Για την εξασφάλιση της τήρησης των ετήσιων ανωτάτων ορίων που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 για τη χρηματοδότηση των δαπανών της αγοράς και των άμεσων ενισχύσεων, καθορίζεται ποσοστό αναπροσαρμογής των άμεσων ενισχύσεων («ποσοστό αναπροσαρμογής») όταν οι προβλέψεις για τη χρηματοδότηση των μέτρων που χρηματοδοτούνται εντός του λόγω επιμέρους ανώτατου ορίου για ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος δείχνουν ότι θα σημειωθεί υπέρβαση των ισχυόντων ετήσιων ανώτατων ορίων.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με το ποσοστό αναπροσαρμογής το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου του ημερολογιακού έτους σε σχέση με το οποίο εφαρμόζεται το ποσοστό αναπροσαρμογής.
3. Εάν το ποσοστό αναπροσαρμογής δεν έχει καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έως τις 30 Ιουνίου ενός δεδομένου έτους, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη για καθορισμό του ποσοστού αναπροσαρμογής και ενημερώνει πάραυτα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
4. Μέχρι την 1η Δεκεμβρίου, η Επιτροπή δύναται, βάσει νέων στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την προσαρμογή του ποσοστού αναπροσαρμογής που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
5. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 169 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, τα κράτη μέλη επιστρέφουν τις πιστώσεις που μεταφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 169 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 στους τελικούς δικαιούχους που υπόκεινται, κατά το οικονομικό έτος στο οποίο μεταφέρονται οι πιστώσεις, στο ποσοστό προσαρμογής.
Η επιστροφή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνο στους τελικούς δικαιούχους στα κράτη μέλη όπου εφαρμόστηκε δημοσιονομική πειθαρχία κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος.
6. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των όρων και των προϋποθέσεων που εφαρμόζονται στις πιστώσεις που μεταφέρονται σύμφωνα με το άρθρο 169 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 για τη χρηματοδότηση των δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
7. Όταν εφαρμόζεται το παρόν άρθρο, στον καθορισμό του ποσοστού αναπροσαρμογής περιλαμβάνεται το ποσό για το αποθεματικό για κρίσεις στον γεωργικό τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 25. Κάθε ποσό το οποίο δεν έχει διατεθεί για μέτρα διαχείρισης κρίσεων έως το τέλος του οικονομικού έτους εκταμιεύεται σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 27
Διαδικασία δημοσιονομικής πειθαρχίας
1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, μαζί με το σχέδιο προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος N, τις προβλέψεις της για τα οικονομικά έτη N - 1, N και N + 1.
2. Εάν κατά την κατάρτιση του σχεδίου προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος N προκύψει ότι υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί υπέρβαση του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 16 για το οικονομικό έτος N, η Επιτροπή προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή στο Συμβούλιο τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εξασφάλιση της τήρησης του ποσού αυτού.
3. Οποιαδήποτε στιγμή, εάν η Επιτροπή κρίνει ότι υπάρχει κίνδυνος υπέρβασης του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 16 και η ίδια αδυνατεί να λάβει επαρκή μέτρα για να διορθώσει την κατάσταση στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, προτείνει άλλα μέτρα για να εξασφαλιστεί η τήρηση του εν λόγω ποσού. Τα μέτρα αυτά θεσπίζονται από το Συμβούλιο όταν η νομική βάση του σχετικού μέτρου είναι το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο όταν η νομική βάση του σχετικού μέτρου είναι το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ.
4. Εάν στο τέλος του οικονομικού έτους N οι αιτήσεις επιστροφών των κρατών μελών υπερβαίνουν ή είναι πιθανόν να υπερβούν το ποσό που έχει καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 16, η Επιτροπή:
α)
εξετάζει τις εν λόγω αιτήσεις κατ’ αναλογία προς τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί από τα κράτη μέλη και εντός των ορίων του διαθέσιμου προϋπολογισμού και εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον προσωρινό καθορισμό του ποσού των πληρωμών για τον εξεταζόμενο μήνα,
β)
το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου του οικονομικού έτους N + 1, προσδιορίζει την κατάσταση όλων των κρατών μελών όσον αφορά την ενωσιακή χρηματοδότηση για το οικονομικό έτος N,
γ)
εκδίδει εκτελεστική πράξη για τον καθορισμό του συνολικού ποσού της ενωσιακής χρηματοδότησης, κατανεμημένο ανά κράτος μέλος με βάση ένα ενιαίο ποσοστό ενωσιακής χρηματοδότησης εντός των ορίων του προϋπολογισμού που ήταν διαθέσιμος για τις μηνιαίες πληρωμές·
δ)
προβαίνει στις ενδεχόμενες αντισταθμίσεις μεταξύ των κρατών μελών, το αργότερο κατά την εκτέλεση των μηνιαίων πληρωμών για τον Μάρτιο του έτους N + 1.
Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στα στοιχεία α) και γ) του πρώτου εδαφίου εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
Άρθρο 28
Σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και παρακολούθησης
Για να μη σημειώνεται υπέρβαση του δημοσιονομικού ανώτατου ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 16, η Επιτροπή εφαρμόζει σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και παρακολούθησης των δαπανών του ΕΓΤΕ σε μηνιαία βάση.
Για τον σκοπό αυτό, στην έναρξη κάθε οικονομικού έτους, η Επιτροπή καθορίζει τις αναμενόμενες μηνιαίες δαπάνες, βασιζόμενη, εάν το κρίνει απαραίτητο, στον μέσο όρο των μηνιαίων δαπανών κατά τα τρία προηγούμενα έτη.
Η Επιτροπή υποβάλλει περιοδικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση όπου εξετάζει την εξέλιξη των δαπανών που έχουν πραγματοποιηθεί σε σχέση με την αναμενόμενη και παραθέτει εκτίμηση της προβλεπόμενης εκτέλεσης για το τρέχον οικονομικό έτος.
Άρθρο 29
Συναλλαγματική ισοτιμία αναφοράς
1. Κατά την έγκριση του σχεδίου προϋπολογισμού ή διορθωτικής επιστολής του σχεδίου προϋπολογισμού που αφορά τις γεωργικές δαπάνες, η Επιτροπή χρησιμοποιεί για τον καθορισμό των προβλέψεων του προϋπολογισμού του ΕΓΤΕ τη συναλλαγματική ισοτιμία ευρώ/δολαρίου Ηνωμένων Πολιτειών που κατεγράφη κατά μέσο όρο στην αγορά στη διάρκεια του πιο πρόσφατου τριμήνου που έληξε τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν από την έγκριση του δημοσιονομικού εγγράφου από την Επιτροπή.
2. Κατά την έγκριση σχεδίου διορθωτικού ή συμπληρωματικού προϋπολογισμού ή διορθωτικής επιστολής του εν λόγω σχεδίου, εφόσον τα έγγραφα αυτά αφορούν πιστώσεις για δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), η Επιτροπή χρησιμοποιεί:
α)
τη συναλλαγματική ισοτιμία EUR/δολαρίου Ηνωμένων Πολιτειών που κατεγράφη πραγματικά στην αγορά κατά μέσον όρο από την 1η Αυγούστου του προηγουμένου οικονομικού έτους έως το τέλος του πιο πρόσφατου τριμήνου που έληξε τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν από την έγκριση του δημοσιονομικού εγγράφου από την Επιτροπή και το αργότερο στις 31 Ιουλίου του τρέχοντος οικονομικού έτους, και
β)
ως πρόβλεψη για το υπόλοιπο οικονομικό έτος, τη μέση συναλλαγματική ισοτιμία που κατεγράφη πραγματικά στη διάρκεια του πιο πρόσφατου τριμήνου που έληξε τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν από την έγκριση του δημοσιονομικού εγγράφου από την Επιτροπή.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙ
ΕΓΤΑΑ
Τμήμα 1
Γενικέσ διατάξεισ για το εγταα
Άρθρο 30
Αποκλεισμός της διπλής χρηματοδότησης
Οι δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΑΑ δεν λαμβάνουν καμία άλλη χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της Ένωσης.
Άρθρο 31
Κοινές διατάξεις για τις πληρωμές
1. Σύμφωνα με το άρθρο 77 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 οι πληρωμές από την Επιτροπή της συνεισφοράς του ΕΓΤΑΑ που αναφέρεται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού δεν υπερβαίνουν τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις.
Οι πληρωμές αυτές καταλογίζονται στην παλαιότερη ανοικτή δημοσιονομική δέσμευση.
2. Εφαρμόζεται το άρθρο 84 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
Τμήμα 2
Χρηματοδοτησή προγραμμάτων αγροτικήσ ανάπτυξησ
Άρθρο 32
Χρηματοδοτική συνεισφορά του ΕΓΤΑΑ
Η χρηματοδοτική συνεισφορά του ΕΓΤΑΑ στις δαπάνες προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης καθορίζεται για κάθε πρόγραμμα, εντός των ανώτατων ορίων που προβλέπονται από την ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το ΕΓΤΑΑ.
Άρθρο 33
Δημοσιονομικές δεσμεύσεις
Όσον αφορά τις ενωσιακές δημοσιονομικές δεσμεύσεις για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης εφαρμόζεται το άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013
Τμήμα 3
Χρηματοδοτική συνεισφορά στα προγράμματα αγροτικήσ ανάπτυξησ
Άρθρο 34
Διατάξεις που εφαρμόζονται στις πληρωμές για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης
1. Οι πιστώσεις που είναι αναγκαίες για τη χρηματοδότηση των δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 5 τίθενται στη διάθεση των κρατών μελών με τη μορφή προχρηματοδότησης, ενδιάμεσων πληρωμών και πληρωμής υπόλοιπου, όπως περιγράφεται στο παρόν τμήμα.
2. Το συνολικό ποσό του αθροίσματος της προχρηματοδότησης και των ενδιάμεσων πληρωμών δεν υπερβαίνει το 95 % της συνεισφοράς του ΕΓΤΑΑ σε κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης.
Όταν καλυφθεί το ανώτατο όριο του 95 %, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να διαβιβάζουν στην Επιτροπή αιτήσεις πληρωμής.
Άρθρο 35
Ρυθμίσεις προχρηματοδότησης
1. Μετά την απόφασή της για την έγκριση του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, η Επιτροπή καταβάλλει το αρχικό ποσό προχρηματοδότησης στο κράτος μέλος για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού. Το εν λόγω αρχικό ποσό καταβάλλεται σε δόσεις ως εξής:
α)
το 2014: 1 % του ποσού στήριξης από το ΕΓΤΑΑ για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού στο πρόγραμμα και 1,5 % του ποσού στήριξης από το ΕΓΤΑΑ για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού στο πρόγραμμα, αν ένα κράτος μέλος λαμβάνει χρηματοδοτική συνδρομή από το 2010 είτε σύμφωνα με τα άρθρα 122 και 143 ΣΛΕΕ είτε από το Ευρωπαϊκό ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (ΕΤΧΣ), ή λαμβάνει χρηματοδοτική συνδρομή στις 31 Δεκεμβρίου 2013 σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ,
β)
το 2015: 1 % του ποσού στήριξης από το ΕΓΤΑΑ για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού στο πρόγραμμα και 1,5 % του ποσού στήριξης από το ΕΓΤΑΑ για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού στο πρόγραμμα αν ένα κράτος μέλος λαμβάνει χρηματοδοτική συνδρομή από το 2010 σύμφωνα με τα άρθρα 122 και 143 ΣΛΕΕ ή από το ΕΤΧΣ, ή λαμβάνει χρηματοδοτική συνδρομή στις 31 Δεκεμβρίου 2014 σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ,
γ)
το 2016: 1 % του ποσού στήριξης από το ΕΓΤΑΑ για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού στο πρόγραμμα.
Εάν ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης εγκριθεί το 2015 ή αργότερα, οι πρώτες δόσεις καταβάλλονται κατά το έτος της εν λόγω έγκρισης.
2. Εάν δεν πραγματοποιηθεί καμία δαπάνη ή δεν υποβληθεί καμία δήλωση δαπανών στο πλαίσιο του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης εντός είκοσι τεσσάρων μηνών από την καταβολή του πρώτου τμήματος της προχρηματοδότησης, το συνολικό ποσό που έχει καταβληθεί ως προχρηματοδότηση επιστρέφεται στην Επιτροπή.
3. Οι τόκοι τους οποίους αποφέρει η προχρηματοδότηση διατίθενται στο αντίστοιχο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης και αφαιρούνται από το ποσό των δημόσιων δαπανών που εμφαίνεται στην τελική δήλωση δαπανών.
4. Το συνολικό ποσό της προχρηματοδότησης εκκαθαρίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 51 του παρόντος κανονισμού πριν περατωθεί το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης.
Άρθρο 36
Ενδιάμεσες πληρωμές
1. Ενδιάμεσες πληρωμές εκτελούνται για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης. Υπολογίζονται με εφαρμογή του ποσοστού συγχρηματοδότησης για κάθε μέτρο στις δημόσιες δαπάνες που πραγματοποιούνται για το μέτρο αυτό, όπως αναφέρεται στο άρθρο 59 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013
2. Με την επιφύλαξη των διαθέσιμων πιστώσεων του προϋπολογισμού, η Επιτροπή, έχοντας υπόψη τις μειώσεις και τις αναστολές που διενεργούνται βάσει του άρθρου 41, πραγματοποιεί ενδιάμεσες πληρωμές για την επιστροφή των δαπανών που έχουν πραγματοποιήσει οι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών για την εκτέλεση των προγραμμάτων.
3. Κάθε ενδιάμεση πληρωμή εκτελείται από την Επιτροπή εφόσον τηρούνται οι εξής υποχρεώσεις:
α)
διαβίβαση στην Επιτροπή δήλωσης δαπανών υπογεγραμμένης από τον διαπιστευμένο οργανισμό πληρωμών σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ)·
β)
μη υπέρβαση του συνολικού ποσού της συνεισφοράς του ΕΓΤΑΑ σε καθένα από τα μέτρα για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτει το εξεταζόμενο πρόγραμμα·
γ)
διαβίβαση στην Επιτροπή της τελευταίας ετήσιας έκθεσης προόδου σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης.
4. Εάν δεν πληρούται κάποιος από τους όρους της παραγράφου 3, η Επιτροπή ενημερώνει αμελλητί τον διαπιστευμένο οργανισμό πληρωμών ή, εφόσον έχει οριστεί, τον οργανισμό συντονισμού. Εάν δεν πληρούται ο όρος του στοιχείου α) ή του στοιχείου γ) της παραγράφου 3, η δήλωση δαπανών δεν είναι παραδεκτή.
5. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 51 και 52, η Επιτροπή εκτελεί την ενδιάμεση πληρωμή εντός 45 ημερών από την καταχώριση δήλωσης δαπανών η οποία πληροί τους όρους της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
6. Οι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή απευθείας ή μέσω του οργανισμού συντονισμού, εφόσον έχει οριστεί τέτοιος οργανισμός, τις δηλώσεις ενδιάμεσων δαπανών που συνδέονται με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, εντός των προθεσμιών που καθορίζει η Επιτροπή:
H Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των προθεσμιών για τις ενδιάμεσες δηλώσεις δαπανών των διαπιστευμένων οργανισμών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει άρθρο 116 παράγραφος 3.
Οι δηλώσεις δαπανών καλύπτουν τις δαπάνες των οργανισμών πληρωμών κατά τη διάρκεια κάθε σχετικής περιόδου. Ωστόσο, όταν οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 65 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 δεν μπορούν να δηλωθούν στην Επιτροπή κατά τη σχετική περίοδο διότι η έγκριση τροποποίησης του προγράμματος από την Επιτροπή εκκρεμεί, μπορούν να δηλωθούν στις επόμενες περιόδους.
Οι δηλώσεις ενδιάμεσων δαπανών για τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τις 16 Οκτωβρίου και μετά καταλογίζονται στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους.
7. Εφαρμόζεται το άρθρο 83 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
Άρθρο 37
Καταβολή του υπολοίπου και περάτωση του προγράμματος
1. Το υπόλοιπο εξοφλείται από την Επιτροπή μετά την παραλαβή της τελευταίας ετήσιας έκθεσης προόδου σχετικά με την εφαρμογή ενός προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης με βάση το ισχύον σχέδιο χρηματοδότησης, τους ετήσιους λογαριασμούς του τελευταίου έτους εφαρμογής του εξεταζόμενου προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης και την αντίστοιχη απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών με την επιφύλαξη των διαθέσιμων πιστώσεων του προϋπολογισμού. Οι λογαριασμοί υποβάλλονται στην Επιτροπή το αργότερο έξι μήνες μετά την τελική ημερομηνία επιλεξιμότητας των δαπανών που αναφέρεται στο άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και καλύπτουν τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από τον οργανισμό πληρωμών έως την τελευταία ημερομηνία επιλεξιμότητας των δαπανών.
2. Το υπόλοιπο εξοφλείται το αργότερο έξι μήνες μετά την παραλαβή από την Επιτροπή των στοιχείων και εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και την εκκαθάριση του τελευταίου ετήσιου λογαριασμού. Με την επιφύλαξη του άρθρου 38 παράγραφος 5, τα ποσά που εξακολουθούν να αποτελούν το αντικείμενο δημοσιονομικής δέσμευσης μετά την εξόφληση του υπολοίπου αποδεσμεύονται από την Επιτροπή εντός έξι μηνών.
3. Η παράλειψη διαβίβασης στην Επιτροπή, εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παράγραφο 1, της τελευταίας ετήσιας έκθεσης προόδου και των εγγράφων που απαιτούνται για την εκκαθάριση των λογαριασμών του τελευταίου έτους εφαρμογής του προγράμματος, συνεπάγεται την αυτόματη αποδέσμευση του υπολοίπου σύμφωνα με το άρθρο 38.
Άρθρο 38
Αυτόματη αποδέσμευση για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης
1. Η Επιτροπή αποδεσμεύει αυτόματα το τμήμα της δημοσιονομικής δέσμευσης για ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε για την προχρηματοδότηση ή για ενδιάμεσες πληρωμές ή για το οποίο δεν υποβλήθηκε στην Επιτροπή δήλωση δαπανών που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 36 παράγραφος 3 για δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου του τρίτου έτους μετά από εκείνο της δημοσιονομικής δέσμευσης.
2. Το τμήμα των δημοσιονομικών δεσμεύσεων που είναι ακόμη ανοικτό κατά την τελευταία ημερομηνία επιλεξιμότητας των δαπανών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 και για το οποίο δεν υποβλήθηκε καμία δήλωση δαπανών εντός έξι μηνών μετά την εν λόγω ημερομηνία αποδεσμεύεται αυτόματα.
3. Σε περίπτωση δικαστικής διαδικασίας ή διοικητικής προσφυγής που έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή 2 και οδηγεί στην αυτόματη αποδέσμευση διακόπτεται ως προς το ποσό που αντιστοιχεί στις σχετικές πράξεις για τη διάρκεια της εν λόγω δικαστικής διαδικασίας ή διοικητικής προσφυγής, υπό τον όρο ότι η Επιτροπή λαμβάνει αιτιολογημένη κοινοποίηση από το κράτος μέλος το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου του έτους N + 3.
4. Κατά τον υπολογισμό της αυτόματης αποδέσμευσης δεν λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα:
α)
το τμήμα των δημοσιονομικών δεσμεύσεων για το οποίο έχει υποβληθεί δήλωση δαπανών, αλλά του οποίου η επιστροφή αποτελεί το αντικείμενο μείωσης ή αναστολής από την Επιτροπή στις 31 Δεκεμβρίου του έτους N + 3,
β)
το τμήμα των δημοσιονομικών δεσμεύσεων το οποίο δεν ήταν σε θέση να καταβάλει ένας οργανισμός πληρωμών λόγω ανωτέρας βίας, με σοβαρές συνέπειες για την εφαρμογή του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης. Οι εθνικές αρχές που επικαλούνται λόγους ανωτέρας βίας οφείλουν να αποδεικνύουν τις άμεσες συνέπειές της στην εφαρμογή του συνόλου ή μέρους του προγράμματος.
Έως τις 31 Ιανουαρίου, το κράτος μέλος αποστέλλει στην Επιτροπή στοιχεία για τις αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο εξαιρέσεις όσον αφορά το δηλωθέν ποσό μέχρι το τέλος του προηγούμενου έτους.
5. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη σε εύθετο χρόνο εάν υπάρχει κίνδυνος αυτόματης αποδέσμευσης. Τις ενημερώνει για το επίμαχο ποσό, όπως αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της. Δίδεται στο κράτος μέλος προθεσμία δύο μηνών από την παραλαβή της εν λόγω γνωστοποίησης για να συμφωνήσει στο σχετικό ποσό ή να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του. Η Επιτροπή προβαίνει στην αυτόματη αποδέσμευση το αργότερο εννέα μήνες μετά τις καταληκτικές ημερομηνίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 έως 3.
6. Σε περίπτωση αυτόματης αποδέσμευσης, η συνεισφορά του ΕΓΤΑΑ στο συγκεκριμένο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης μειώνεται για το συγκεκριμένο έτος κατά το ποσό της αυτόματης αποδέσμευσης. Το κράτος μέλος καταρτίζει προς έγκριση από την Επιτροπή αναθεωρημένο σχέδιο χρηματοδότησης για να κατανείμει το ποσό κατά το οποίο μειώνεται η ενίσχυση μεταξύ των μέτρων. Εάν δεν το πράξει, η Επιτροπή μειώνει κατ’ αναλογία τα ποσά που διατίθενται για κάθε μέτρο.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙΙ
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 39
Γεωργικό οικονομικό έτος
Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για τις δηλώσεις δαπανών και εσόδων σχετικά με τη δημόσια παρέμβαση που καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 6 στοιχείο α), το γεωργικό οικονομικό έτος καλύπτει τις δαπάνες που καταβλήθηκαν και τα έσοδα που εισπράχθηκαν και καταχωρίσθηκαν στον προϋπολογισμό των ταμείων από τους οργανισμούς πληρωμών όσον αφορά το οικονομικό έτος «N» το οποίο αρχίζει στις 16 Οκτωβρίου του έτους «N-1» και λήγει στις 15 Οκτωβρίου του έτους «N».
Άρθρο 40
Τήρηση των προθεσμιών πληρωμής
Όταν η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει προθεσμίες πληρωμής, κάθε πληρωμή που πραγματοποιείται από τους οργανισμούς πληρωμών προς τους δικαιούχους πριν από την έναρξη και μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής καθιστά τις πληρωμές μη επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση, εκτός από τις περιπτώσεις, τους όρους και τα όρια που πρέπει να καθοριστούν βάσει της αρχής της αναλογικότητας.
Προκειμένου να καταστούν επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση δαπάνες που γίνονται πριν την έναρξη ή μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής, και να περιοριστεί ταυτοχρόνως ο δημοσιονομικός αντίκτυπος, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με παρεκκλίσεις από τον κανόνα του πρώτου εδαφίου.
Άρθρο 41
Μείωση και αναστολή των μηνιαίων και ενδιάμεσων πληρωμών
1. Εάν οι δηλώσεις δαπανών ή τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 102 επιτρέπουν στην Επιτροπή να αποφανθεί ότι οι δαπάνες πραγματοποιήθηκαν από οργανισμούς οι οποίοι δεν είναι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών, ότι οι προθεσμίες πληρωμής και τα δημοσιονομικά ανώτατα όρια που καθορίσθηκαν από την ενωσιακή νομοθεσία δεν τηρήθηκαν ή ότι οι εν λόγω δαπάνες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, η Επιτροπή μπορεί να μειώσει ή να αναστείλει τις μηνιαίες ή ενδιάμεσες πληρωμές στο σχετικό κράτος μέλος στα πλαίσια των εκτελεστικών πράξεων για τις μηνιαίες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 ή στο πλαίσιο των ενδιάμεσων πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 36, αφού δοθεί στο κράτος μέλος η δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του.
Εάν οι δηλώσεις δαπανών ή τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 102 δεν επιτρέπουν στην Επιτροπή να αποφανθεί ότι οι δαπάνες πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, η Επιτροπή ζητά από το σχετικό κράτος μέλος να υποβάλει συμπληρωματικά στοιχεία και τις παρατηρήσεις του εντός ελάχιστης περιόδου 30 ημερών. Εάν το κράτος μέλος δεν απαντήσει στην αίτηση της Επιτροπής εντός της καθορισμένης προθεσμίας ή εάν η απάντησή του δεν κριθεί ικανοποιητική ή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, η Επιτροπή μπορεί να μειώσει ή να αναστείλει τις μηνιαίες ή ενδιάμεσες πληρωμές στο σχετικό κράτος μέλος στα πλαίσια των εκτελεστικών πράξεων για τις μηνιαίες πληρωμές που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3 ή στο πλαίσιο των ενδιάμεσων πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 36.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για να μειώνει ή να αναστέλλει τις μηνιαίες ή ενδιάμεσες πληρωμές σε ένα κράτος μέλος εάν ένα ή περισσότερα βασικά στοιχεία του εκάστοτε εθνικού συστήματος ελέγχου είτε δεν υφίστανται είτε δεν εφαρμόζονται ουσιαστικά λόγω της σοβαρότητας ή της επανάληψης των διαπιστούμενων ελλείψεων ή εάν υφίστανται ανάλογες σοβαρές ελλείψεις στο σύστημα για την ανάκτηση των παράτυπων πληρωμών και εάν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
οι αναφερόμενες στο πρώτο εδάφιο ελλείψεις είναι συνεχείς και αποτελούν την αιτία δύο τουλάχιστον εκτελεστικών πράξεων δυνάμει του άρθρου 52, με τις οποίες οι δαπάνες του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους αποκλείονται από την ενωσιακή χρηματοδότηση, ή
β)
η Επιτροπή συμπεραίνει ότι το σχετικό κράτος μέλος δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα στο άμεσο μέλλον, σύμφωνα με ένα σχέδιο δράσης με σαφείς δείκτες προόδου εκπονούμενο σε συνεργασία με τη Επιτροπή.
Η μείωση ή η αναστολή επιβάλλεται στη σχετική δαπάνη που πραγματοποιείται από τον οργανισμό πληρωμών στον οποίο διαπιστώνονται ελλείψεις για περίοδο που θα πρέπει να καθοριστεί στις εκτελεστικές πράξεις του παρόντος εδαφίου και δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες. H εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί δια εκτελεστικών πράξεων της Επιτροπής για περαιτέρω διάστημα που δεν υπερβαίνει συνολικώς τους δώδεκα μήνες, εάν εξακολουθούν να πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη μείωση ή την αναστολή. Η μείωση ή η αναστολή δεν παρατείνονται εάν δεν πληρούνται πλέον οι όροι.
Οι εκτελεστικές πράξεις της παρούσας παραγράφου εκδίδονται με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 116 παράγραφος 2.
Πριν από την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή ενημερώνει το σχετικό κράτος μέλος για την πρόθεσή της και του ζητά να αντιδράσει εντός ελάχιστης περιόδου 30 ημερών.
Οι εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τις μηνιαίες πληρωμές του άρθρου 18 παράγραφος 3 ή τις ενδιάμεσες πληρωμές του άρθρου 36 λαμβάνουν υπόψη τις εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται βάσει της παρούσας παραγράφου.
3. Οι μειώσεις και οι αναστολές βάσει του παρόντος άρθρου επιβάλλονται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας και με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 51 και 52.
4. Οι μειώσεις και οι αναστολές βάσει του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των άρθρων 19, 22 και 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013
Οι αναστολές που αναφέρονται στα άρθρα 19 και 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 εφαρμόζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 42
Αναστολή πληρωμών σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής
Σε περιπτώσεις στις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία της Ένωσης απαιτεί από τα κράτη μέλη να υποβάλουν, εντός καθορισμένης προθεσμίας, στοιχεία για τον αριθμό των ελέγχων που έχουν διενεργηθεί σύμφωνα με το άρθρο 59 και τα αποτελέσματά τους, και εφόσον τα κράτη μέλη δεν τηρήσουν την προθεσμία αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει τις μηνιαίες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 18 ή τις ενδιάμεσες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 36, υπό την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή διέθεσε στα κράτη μέλη εγκαίρως, πριν από την έναρξη της περιόδου αναφοράς, το σύνολο των πληροφοριών, εντύπων και διευκρινίσεων που απαιτούνται για τη συγκέντρωση των σχετικών στατιστικών στοιχείων. Το αναστελλόμενο ποσό δεν υπερβαίνει το 1,5 % των δαπανών για τις οποίες δεν εστάλησαν εγκαίρως τα σχετικά στατιστικά στοιχεία. Κατά την εφαρμογή της αναστολής, η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια της καθυστέρησης. Ειδικότερα, λαμβάνεται υπόψη αν η εκπρόθεσμη υποβολή των στοιχείων θέτει σε κίνδυνο τον μηχανισμό απαλλαγής για την εκτέλεση του ετήσιου προϋπολογισμού. Προτού να αναστείλει τις μηνιαίες πληρωμές, η Επιτροπή το γνωστοποιεί εγγράφως στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Η Επιτροπή επιστρέφει τα ανασταλέντα ποσά όταν λάβει τα στατιστικά στοιχεία από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, εφόσον η παραλαβή τους γίνει το αργότερο έως τις 31 Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Άρθρο 43
Διάθεση των εσόδων
1. Θεωρούνται ως «έσοδα» κατά την έννοια του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012:
α)
τα ποσά τα οποία, σύμφωνα με τα άρθρα 40 και 51 όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, και τα άρθρα 52 και 54, πρέπει να καταβάλλονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τόκων·
β)
τα ποσά τα οποία εισπράττονται ή ανακτώνται δυνάμει μέρους ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου·
γ)
τα ποσά τα οποία έχουν εισπραχθεί ως κυρώσεις σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες που ορίζονται στην τομεακή γεωργική νομοθεσία της Ένωσης, εκτός αν η νομοθεσία αυτή προβλέπει ρητά ότι τα ποσά αυτά μπορούν να παρακρατηθούν από τα κράτη μέλη·
δ)
τα ποσά που αντιστοιχούν σε κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με τους κανόνες της πολλαπλής συμμόρφωσης που αναφέρονται στον τίτλο VI κεφάλαιο ΙΙ, όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ·
ε)
εγγυήσεις, χρηματικές καταθέσεις ή εγγυήσεις παρεχόμενες δυνάμει ενωσιακής νομοθεσίας που θεσπίζεται στο πλαίσιο της ΚΓΠ, εκτός της αγροτικής ανάπτυξης, οι οποίες καταπίπτουν. Ωστόσο, οι καταπίπτουσες εγγυήσεις που έχουν συσταθεί κατά την έκδοση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής ή στο πλαίσιο διαγωνισμού με μόνο στόχο την εξασφάλιση της υποβολής σοβαρών προσφορών από τους διαγωνιζόμενους παρακρατούνται από τα κράτη μέλη.
2. Τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καταβάλλονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης και, σε περίπτωση επαναχρησιμοποίησης, διατίθενται μόνο για τη χρηματοδότηση των δαπανών του ΕΓΤΕ ή του ΕΓΤΑΑ, αντιστοίχως.
3. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στα έσοδα ειδικού προορισμού που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
4. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, τα άρθρα 170 και 171 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, για τη λογιστική εγγραφή των εσόδων ειδικού προορισμού που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 44
Τήρηση χωριστών λογαριασμών
Κάθε οργανισμός πληρωμών τηρεί χωριστούς λογαριασμούς για τις πιστώσεις που εγγράφονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης για τα ταμεία.
Άρθρο 45
Μέτρα ενημέρωσης
1. Η παροχή πληροφοριών που χρηματοδοτείται σύμφωνα με το άρθρο 6 στοιχείο ε) έχει ως στόχο ιδίως την επεξήγηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη της ΚΓΠ, την ευαισθητοποίηση του κοινού για το περιεχόμενο και τους στόχους της πολιτικής αυτής, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών έπειτα από κρίσεις μέσω εκστρατειών ενημέρωσης, την ενημέρωση των γεωργών και λοιπών ενδιαφερομένων που δραστηριοποιούνται στις αγροτικές περιοχές και την προώθηση του ευρωπαϊκού γεωργικού μοντέλου, καθώς και την κατανόησή του από τους πολίτες.
Στόχος είναι η συνεπής, αντικειμενική και σφαιρική ενημέρωση εντός και εκτός Ένωσης, ώστε να δίνεται μια ακριβής συνολική εικόνα της πολιτικής της ΚΓΠ.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να αποτελούνται από:
α)
ετήσια προγράμματα εργασίας ή αλλά ειδικά μέτρα που υποβάλλονται από τρίτους·
β)
δραστηριότητες που εκτελούνται με πρωτοβουλία της Επιτροπής.
Αποκλείονται τα μέτρα τα οποία απαιτούνται από τη νομοθεσία ή τα μέτρα για τα οποία λαμβάνεται ήδη χρηματοδότηση στο πλαίσιο άλλης δράσης της Ένωσης.
Για την εφαρμογή των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο στοιχείο β), η Επιτροπή μπορεί να επικουρείται από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο συμβάλλουν επίσης στην κάλυψη της εταιρικής επικοινωνίας των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης στο βαθμό που αυτές συνδέονται με τους γενικούς στόχους του παρόντος κανονισμού.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει έως τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους πρόσκληση υποβολής προτάσεων που πληροί τους όρους του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012.
4. Τα μέτρα που προβλέπονται και λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος άρθρου κοινοποιούνται στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 116 παράγραφος 1.
5. Η Επιτροπή υποβάλλει ανά διετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 46
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
1. Για να λαμβάνονται υπόψη τα έσοδα που εισπράττουν οι οργανισμοί πληρωμών για λογαριασμό του προϋπολογισμού της Ένωσης κατά τις πληρωμές που πραγματοποιούνται βάσει των δηλώσεων δαπανών τις οποίες διαβιβάζουν τα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους πρέπει να συμψηφίζονται ορισμένες δαπάνες και έσοδα που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των ταμείων.
2. Προκειμένου να κατανεμηθούν δίκαια μεταξύ των κρατών μελών οι διαθέσιμες πιστώσεις, εάν ο ενωσιακός προϋπολογισμός δεν έχει εγκριθεί έως την έναρξη του οικονομικού έτους ή εάν το συνολικό ποσό των προγραμματισμένων δεσμεύσεων υπερβαίνει το κατώτατο όριο που ορίζεται στο άρθρο 170 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις διατάξεις για τη μέθοδο που εφαρμόζεται στις δεσμεύσεις και στην πληρωμή των ποσών.
3. Προκειμένου να ελεγχθεί η συνοχή των στοιχείων που κοινοποιούν τα κράτη μέλη σχετικά με τις δαπάνες ή άλλες πληροφορίες προβλεπόμενες στον παρόντα κανονισμό, ανατίθεται στην Επιτροπή, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης της υποχρέωσης κοινοποίησης προς την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102, η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για την αναβολή των κατά το άρθρο 42 μηνιαίων πληρωμών της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και την εφαρμογή των όρων που διέπουν τη μείωση ή την αναστολή των ενδιάμεσων πληρωμών της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ όπως προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο.
4. Για να εξασφαλιστεί η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας κατά την εφαρμογή του άρθρου 42, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με κανόνες όσον αφορά:
α)
τον κατάλογο των μέτρων που εμπίπτουν στο άρθρο 42·
β)
το ποσοστό της αναστολής των πληρωμών που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.
5. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό περαιτέρω κανόνων για την υποχρέωση του άρθρου 44 καθώς και ειδικούς όρους που εφαρμόζονται στα στοιχεία που πρέπει να καταχωρίζονται στους λογαριασμούς των οργανισμών πληρωμών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
6. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων όσον αφορά:
α)
τους κανόνες για τη χρηματοδότηση και το λογιστικό πλαίσιο των μέτρων παρέμβασης υπό μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης και τις λοιπές δαπάνες που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία·
β)
τους όρους και προϋποθέσεις εκτέλεσης της διαδικασίας αυτόματης αποδέσμευσης·
γ)
τη διαδικασία και άλλες πρακτικές λεπτομέρειες για την ομαλή λειτουργία του μηχανισμού που προβλέπεται στο άρθρο 42.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ IV
Εκκαθάριση λογαριασμών
Τμήμα Ι
Γενικέσ διατάξεισ
Άρθρο 47
Επιτόπιοι έλεγχοι της Επιτροπής
1. Με την επιφύλαξη των ελέγχων που διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ή με το άρθρο 287 ΣΛΕΕ ή κάθε ελέγχου που οργανώνεται σύμφωνα με το άρθρο 322 ΣΛΕΕ ή βάσει του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 (30) του Συμβουλίου, η Επιτροπή δύναται να οργανώνει επιτόπιους ελέγχους στα κράτη μέλη με σκοπό να εξακριβώνει κυρίως:
α)
τη συμμόρφωση των διοικητικών πρακτικών προς τους ενωσιακούς κανόνες·
β)
την ύπαρξη των αναγκαίων δικαιολογητικών εγγράφων και την αντιστοιχία τους με τις πράξεις που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ ή το ΕΓΤΑΑ·
γ)
τους όρους υπό τους οποίους εκτελούνται και ελέγχονται οι πράξεις που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ ή το ΕΓΤΑΑ·
δ)
αν ένας οργανισμός πληρωμών συμμορφώνεται με τα κριτήρια διαπίστευσης που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και αν το κράτος μέλος εφαρμόζει σωστά τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 5.
Τα πρόσωπα στα οποία η Επιτροπή αναθέτει τη διενέργεια των επιτόπιων ελέγχων εκ μέρους της ή οι υπάλληλοι της Επιτροπής που ενεργούν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους έχουν πρόσβαση στα βιβλία και σε κάθε άλλο έγγραφο σχετικό με τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΕ ή το ΕΓΤΑΑ, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων και των μεταστοιχείων που εγγράφονται σε ηλεκτρονικό μέσο.
Η εξουσία διενεργείας επιτοπίων ελέγχων δεν θίγει την εφαρμογή εθνικών διατάξεων που επιφυλάσσουν ορισμένες ενέργειες σε φορείς καθορισμένους από την εθνική νομοθεσία. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 (31) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96, τα εξουσιοδοτημένα από την Επιτροπή πρόσωπα να ενεργούν για λογιαρισμό της δεν συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, σε κατ’ οίκον επισκέψεις ή επίσημες ανακρίσεις ατόμων με βάση τη νομοθεσία του σχετικού κράτους μέλους. Ωστόσο, έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που αποκτώνται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
2. Η Επιτροπή ειδοποιεί εγκαίρως, πριν από τον επιτόπιο έλεγχο, το σχετικό κράτος μέλος ή το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου πρόκειται να διενεργηθεί ο έλεγχος, λαμβάνοντας υπόψη τον διοικητικό αντίκτυπο της διοργάνωσης των ελέγχων στους οργανισμούς πληρωμών. Στους ελέγχους αυτούς μπορούν να μετέχουν υπάλληλοι του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
Κατόπιν αιτήσεως της Επιτροπής και εφόσον συμφωνεί το κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους διενεργούν συμπληρωματικούς ελέγχους ή έρευνες με αντικείμενο τις πράξεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Στους εν λόγω ελέγχους μπορούν να μετέχουν οι υπάλληλοι της Επιτροπής ή τα εξουσιοδοτημένα από αυτήν πρόσωπα.
Για τη βελτίωση των ελέγχων, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν συμφωνίας με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, να ζητά τη βοήθεια των αρχών των κρατών μελών αυτών σε ορισμένους ελέγχους ή έρευνες.
Άρθρο 48
Πρόσβαση στις πληροφορίες
1. Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την εύρυθμη λειτουργία των ταμείων και λαμβάνουν όλα τα πρόσφορα μέτρα για να διευκολύνουν τους ελέγχους τους οποίους η Επιτροπή θεωρεί χρήσιμους στο πλαίσιο της διαχείρισης της ενωσιακής χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των επιτόπιων ελέγχων.
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, κατόπιν αίτησης, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τις οποίες θεσπίζουν για την εφαρμογή των ενωσιακών πράξεων που σχετίζονται με την ΚΓΠ, εφόσον οι πράξεις αυτές έχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις στο ΕΓΤΕ ή στο ΕΓΤΑΑ.
3. Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής στοιχεία για τις παρατυπίες και τις περιπτώσεις εικαζόμενης απάτης που διαπιστώνονται, καθώς και πληροφορίες για τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙΙ του παρόντος κεφαλαίου για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών σε σχέση με τις εν λόγω παρατυπίες και απάτες.
Άρθρο 49
Πρόσβαση στα έγγραφα
Οι διαπιστευμένοι οργανισμοί πληρωμών φυλάσσουν τα δικαιολογητικά έγγραφα των πραγματοποιούμενων πληρωμών και τα έγγραφα σχετικά με τη διενέργεια των διοικητικών και φυσικών ελέγχων που επιβάλλει η ενωσιακή νομοθεσία και θέτουν τα εν λόγω έγγραφα και στοιχεία στη διάθεση της Επιτροπής. Αυτά τα δικαιολογητικά έγγραφα μπορούν να φυλάσσονται σε ηλεκτρονική μορφή υπό τους όρους που θέτει η Επιτροπή βάσει του άρθρου 50 παράγραφος 2.
Όταν τα ανωτέρω έγγραφα φυλάσσονται από αρχή εξουσιοδοτημένη από οργανισμό πληρωμών η οποία είναι επιφορτισμένη με την έγκριση των δαπανών η αρχή αυτή διαβιβάζει στον διαπιστευμένο οργανισμό πληρωμών εκθέσεις σχετικά με τον αριθμό και το αντικείμενο των διενεργηθέντων ελέγχων και με τα μέτρα που ελήφθησαν με βάση τα πορίσματά τους.
Άρθρο 50
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
1. Για να διασφαλιστεί η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τους επιτόπιους ελέγχους και την πρόσβαση στις πληροφορίες και στα έγγραφα που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 προς συμπλήρωση των ειδικών υποχρεώσεων που πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη βάσει του παρόντος κεφαλαίου.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τις διαδικασίες σχετικά με τις ειδικές υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τους ελέγχους που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο·
β)
τις διαδικασίες σχετικά με τις υποχρεώσεις συνεργασίας των κρατών μελών για την εφαρμογή των άρθρων 47 και 48·
γ)
τις διαδικασίες και άλλους πρακτικούς διακανονισμούς σχετικά με την υποχρέωση ενημέρωσης που αναφέρεται στο άρθρο 48 παράγραφος 3·
δ)
τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες τηρούνται τα δικαιολογητικά έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 49, συμπεριλαμβανομένης της μορφής τους και της χρονικής περιόδου αποθήκευσής τους.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
Τμήμα ΙΙ
Εκκαθάριση
Άρθρο 51
Εκκαθάριση λογαριασμών
Πριν από τις 31 Μαΐου του έτους που έπεται του σχετικού οικονομικού έτους και με βάση τα στοιχεία που έχουν διαβιβαστεί σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ), η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, που περιέχουν την απόφασή της για την εκκαθάριση λογαριασμών των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών («η απόφαση εκκαθάρισης»). Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις καλύπτουν την πληρότητα, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των υποβαλλόμενων ετήσιων λογαριασμών και εκδίδονται με την επιφύλαξη των αποφάσεων που εκδίδονται μεταγενέστερα βάσει του άρθρου 52.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
Άρθρο 52
Εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση
1. Όταν διαπιστώσει ότι οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και στο άρθρο 5 δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και, όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, με την εφαρμοστέα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 85 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
2. Η Επιτροπή εκτιμά τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν με βάση τη σοβαρότητα της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης. Η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το είδος της παράβασης και την οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση. Βασίζει τον αποκλεισμό στον προσδιορισμό των αχρεωστήτως δαπανηθέντων ποσών και, σε περίπτωση ο υπολογισμός των εν λόγω ποσών απαιτεί δυσανάλογη προσπάθεια, δύναται να εφαρμόζει διορθώσεις κατά παρεκβολή ή κατ’ αποκοπήν. Οι κατ’ αποκοπήν διορθώσεις εφαρμόζονται μόνο όταν, λόγω της φύσης της περίπτωσης ή επειδή το κράτος μέλος δεν διαβίβασε στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες, δεν είναι εφικτό, με μια λογική προσπάθεια, να προσδιοριστεί ακριβέστερα η οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση.
3. Πριν από τη λήψη οιασδήποτε απόφασης απόρριψης της χρηματοδότησης, τα αποτελέσματα των ελέγχων της Επιτροπής και οι απαντήσεις του σχετικού κράτους μέλους κοινοποιούνται εγγράφως και, κατόπιν, τα δύο μέρη επιχειρούν να καταλήξουν σε συμφωνία για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Σε αυτό το σημείο της διαδικασίας, δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να αποδείξουν ότι ο πραγματικός βαθμός της μη συμμόρφωσης είναι μικρότερος από αυτόν που εκτιμά η Επιτροπή.
Εάν δεν υπάρξει συμφωνία, το κράτος μέλος δύναται να ζητήσει την έναρξη διαδικασίας με σκοπό να επιτευχθεί εντός τεσσάρων μηνών συμβιβασμός των θέσεων των μερών. Τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής ανακοινώνονται με έκθεση προς την Επιτροπή. H Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις συστάσεις της έκθεσης προτού να αποφασίσει τυχόν απόρριψη της χρηματοδότησης και αιτιολογεί την απόφασή της αν αγνοήσει τις εν λόγω συστάσεις.
4. Η απόρριψη χρηματοδότησης δεν μπορεί να αφορά:
α)
δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και πραγματοποιήθηκαν νωρίτερα από 24 μήνες πριν από την έγγραφη ανακοίνωση των πορισμάτων των επιθεωρήσεων στο κράτος μέλος από την Επιτροπή·
β)
δαπάνες για πολυετή μέτρα που εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 παράγραφος 1 ή των προγραμμάτων του άρθρου 5 και για τις οποίες η τελευταία υποχρέωση που υπέχει ο δικαιούχος ανελήφθη νωρίτερα από 24μήνες πριν από την έγγραφη ανακοίνωση των πορισμάτων των επιθεωρήσεων στο κράτος μέλος από την Επιτροπή·
γ)
δαπάνες για μέτρα που προβλέπονται στα προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 5, εκτός από αυτά του στοιχείου β) της παρούσας παραγράφου, για τις οποίες η πληρωμή ή ενδεχομένως η τελική πληρωμή από τον οργανισμό πληρωμών πραγματοποιήθηκε νωρίτερα από 24 μήνες πριν από την έγγραφη ανακοίνωση των πορισμάτων των επιθεωρήσεων στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος από την Επιτροπή.
5. Η παράγραφος 4 δεν εφαρμόζεται όσον αφορά:
α)
παρατυπίες που καλύπτονται από το τμήμα ΙΙΙ του παρόντος κεφαλαίου·
β)
εθνικές ενισχύσεις για τις οποίες η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ ή παραβάσεις για τις οποίες η Επιτροπή έχει στείλει επίσημη προειδοποιητική επιστολή στο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 258 ΣΛΕΕ·
γ)
παράβαση από το κράτος μέλος των υποχρεώσεών του δυνάμει του τίτλου V κεφάλαιο ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, υπό τον όρο ότι η Επιτροπή κοινοποιεί εγγράφως στο κράτος μέλος τα πορίσματα των επιθεωρήσεων που διενήργησε, εντός 12 μηνών από την παραλαβή της έκθεσης του κράτους μέλους που αφορά τα αποτελέσματα των ελέγχων των σχετικών δαπανών.
Άρθρο 53
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
την εκκαθάριση λογαριασμών που προβλέπεται στο άρθρο 51 όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την έκδοση της απόφασης και την εφαρμογή της, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών καθώς και των προθεσμιών που πρέπει να τηρούνται·
β)
τη συμμόρφωση ως προς την εκκαθάριση που προβλέπεται στο άρθρο 52 όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την έκδοση της απόφασης και την εφαρμογή της, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και των προθεσμιών που πρέπει να τηρούνται, καθώς και της διαδικασία συμβιβασμού που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης, των καθηκόντων, της σύνθεσης και των ρυθμίσεων εργασίας του οργάνου συμβιβασμού.
2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
3. Προκειμένου να είναι σε θέση η Επιτροπή να υπερασπίζεται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και να εξασφαλίζει ότι οι διατάξεις για τη συμμόρφωση ως προς την εκκαθάριση που προβλέπονται στο άρθρο 52 εφαρμόζονται αποτελεσματικά, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τα κριτήρια και τη μεθοδολογία για την εφαρμογή διορθώσεων.
Τμήμα ΙΙΙ
Παρατυπίεσ
Άρθρο 54
Κοινές διατάξεις
1. Για κάθε αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό ή ως επακόλουθο παρατυπίας ή αμέλειας, τα κράτη μέλη ζητούν ανάκτηση από τον δικαιούχο εντός 18 μηνών αφότου εγκριθεί και, κατά περίπτωση, παραληφθεί από τον οργανισμό πληρωμών ή τον αρμόδιο για την ανάκτηση φορέα, έκθεση ελέγχου ή ανάλογο έγγραφο όπου διαπιστώνεται ότι έχει διαπραχθεί παρατυπία. Τα αντίστοιχα ποσά καταγράφονται κατά τη στιγμή της αίτησης ανάκτησης στο βιβλίο οφειλετών του οργανισμού πληρωμών.
2. Εφόσον η ανάκτηση δεν πραγματοποιηθεί εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία της αίτησης ανάκτησης ή εντός οκτώ ετών αν η ανάκτηση αποτελεί αντικείμενο προσφυγής ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της μη ανάκτησης βαρύνουν κατά 50 % το οικείο κράτος μέλος και κατά 50 % τον προϋπολογισμό της Ένωσης, με την επιφύλαξη της απαίτησης ότι το οικείο κράτος μέλος πρέπει να συνεχίσει τις διαδικασίες ανάκτησης σύμφωνα με το άρθρο 58.
Εάν, στο πλαίσιο της διαδικασίας ανάκτησης, διαπιστωθεί με οριστική διοικητική ή δικαστική πράξη ότι δεν έχει διαπραχθεί παρατυπία, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δηλώνει στα ταμεία ως δαπάνη τη δημοσιονομική επιβάρυνσή του δυνάμει του πρώτου εδαφίου.
Εάν όμως, για λόγους που δεν μπορούν να αποδοθούν στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, δεν είναι δυνατή η ανάκτηση εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο και το προς ανάκτηση ποσό υπερβαίνει το 1 εκατομμύριο EUR, η Επιτροπή μπορεί, κατόπιν αιτήσεως του κράτους μέλους, να παρατείνει την προθεσμία έως και κατά το ήμισυ της διάρκειας της αρχικής περιόδου.
3. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μη συνεχίσουν τη διαδικασία ανάκτησης. Μια τέτοια απόφαση μπορεί να ληφθεί μόνο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν το σύνολο των πραγματοποιηθέντων και των προβλεπόμενων εξόδων ανάκτησης υπερβαίνει το προς ανάκτηση ποσό, η προϋπόθεση αυτή θεωρείται ότι έχει εκπληρωθεί:
i)
αν το ποσό που πρέπει να ανακτηθεί από τον δικαιούχο στο πλαίσιο συγκεκριμένης πληρωμής για ένα καθεστώς ενίσχυσης, χωρίς τους τόκους, δεν υπερβαίνει τα 100 EUR, ή
ii)
αν το ποσό που πρέπει να ανακτηθεί από τον δικαιούχο στο πλαίσιο συγκεκριμένης πληρωμής για ένα καθεστώς ενίσχυσης, χωρίς τους τόκους, κυμαίνεται από 100 EUR έως 150 EUR και το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εφαρμόζει κατώτατο όριο ίσο ή υψηλότερο από το προς ανάκτηση ποσό βάσει της εθνικής του νομοθεσίας για τη μη κίνηση διαδικασίας ανάκτησης εθνικών οφειλών.
β)
εάν η ανάκτηση είναι αδύνατη λόγω αφερεγγυότητας του οφειλέτη ή των προσώπων που φέρουν τη νομική ευθύνη για την παρατυπία, η οποία αφερεγγυότητα έχει διαπιστωθεί και αναγνωριστεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του σχετικού κράτους μέλους.
Σε περίπτωση που η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου ληφθεί πριν το οφειλόμενο ποσό αποτελέσει αντικείμενο των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, οι οικονομικές επιπτώσεις της μη ανάκτησης βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
4. Το κράτος μέλος εγγράφει τις οικονομικές επιπτώσεις που το βαρύνουν κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου στους ετήσιους λογαριασμούς που πρέπει να διαβιβάζει στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο iv). Η Επιτροπή εξακριβώνει την ορθότητα της εγγραφής και προβαίνει στις τυχόν αναγκαίες αναπροσαρμογές στο πλαίσιο της εκτελεστικής πράξης που προβλέπεται στο άρθρο 51.
5. Η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 52 παράγραφος 3, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για να αποκλείσει από την ενωσιακή χρηματοδότηση τα ποσά που βαρύνουν τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν το κράτος μέλος δεν τήρησε τις προθεσμίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β)
εάν θεωρεί ότι δεν δικαιολογείται η απόφαση για τη μη συνέχιση της διαδικασίας ανάκτησης που έχει ληφθεί από το κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 3·
γ)
εάν θεωρεί ότι η παρατυπία ή η μη ανάκτηση είναι αποτέλεσμα παρατυπίας ή αμέλειας που μπορεί να καταλογιστεί στις διοικητικές αρχές ή σε άλλο επίσημο φορέα του κράτους μέλους.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.
Άρθρο 55
Ειδικές διατάξεις για το ΕΓΤΕ
Τα ποσά που ανακτώνται ως επακόλουθο παρατυπίας ή αμέλειας και οι τόκοι τους οποίους αυτά αποφέρουν καταβάλλονται στους οργανισμούς πληρωμών, οι οποίοι τα εγγράφουν στα έσοδα που διατίθενται στο ΕΓΤΕ για το μήνα της πραγματικής είσπραξής τους.
Κατά την καταβολή στον προϋπολογισμό της Ένωσης, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το κράτος μέλος δύναται να παρακρατεί το 20 % των αντιστοίχων ποσών ως κατ’ αποκοπή επιστροφή των εξόδων ανάκτησης, με εξαίρεση τα ποσά που συνδέονται με παρατυπία ή αμέλεια που μπορεί να αποδοθεί στις διοικητικές υπηρεσίες ή σε άλλους επίσημους οργανισμούς.
Άρθρο 56
Ειδικές διατάξεις για το ΕΓΤΑΑ
Σε περίπτωση διαπίστωσης παρατυπίας ή αμέλειας στις πράξεις ή στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη επιβάλλουν δημοσιονομικές προσαρμογές ακυρώνοντας το σύνολο ή μέρος της αντίστοιχης ενωσιακής χρηματοδότησης. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το είδος και τη σοβαρότητα των παρατυπιών που διαπιστώνονται καθώς και το επίπεδο της οικονομικής ζημίας που υφίσταται το ΕΓΤΑΑ.
Τα ποσά της ενωσιακής χρηματοδότησης στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ που ακυρώνονται και τα ανακτώμενα ποσά καθώς και οι αντίστοιχοι τόκοι επαναδιατίθενται στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ωστόσο, τα ενωσιακά κονδύλια που προέρχονται από ακύρωση ή ανάκτηση μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν από το κράτος μέλος μόνο για πράξεις που προβλέπονται στο ίδιο πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης και υπό τον όρο ότι δεν θα επαναδιατεθούν για πράξεις που αποτέλεσαν το αντικείμενο δημοσιονομικής προσαρμογής. Μετά την περάτωση ενός προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης, το κράτος μέλος επιστρέφει τα ποσά που έχουν ανακτηθεί στον προϋπολογισμό της Ένωσης.
Άρθρο 57
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
1. Για να διασφαλιστεί η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων σχετικά τους όρους για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και των σχετικών τόκων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τις ειδικές υποχρεώσεις που πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τις διαδικασίες για την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και τόκων, σύμφωνα με το παρόν τμήμα, και για την ενημέρωση της Επιτροπής σχετικά με ανακτήσεις που εκκρεμούν·
β)
τους τρόπους κοινοποίησης και ενημέρωσης από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή σχετικά με τις υποχρεώσεις του παρόντος τμήματος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι
Γενικοί κανόνες
Άρθρο 58
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, στο πλαίσιο της ΚΓΠ, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις και λαμβάνουν όλα τα άλλα μέτρα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, και ιδίως για τα εξής:
α)
την εξακρίβωση της νομιμότητας και της κανονικότητας των πράξεων που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία·
β)
την εξασφάλιση αποτελεσματικής πρόληψης της απάτης ιδίως όσον αφορά τους τομείς υψηλής επικινδυνότητας, που θα ενεργούν αποτρεπτικά, λαμβανομένου υπόψη του κόστους και των οφελών καθώς και της αναλογικότητας των μέτρων·
γ)
την πρόληψη, τον εντοπισμό και τη διόρθωση παρατυπιών και περιπτώσεων απάτης·
δ)
την επιβολή αποτελεσματικών, αποτρεπτικών και αναλογικών κυρώσεων σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, ή ελλείψει αυτής, με την εθνική νομοθεσία και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, την κίνηση νομικών διαδικασιών προς τον σκοπό αυτό·
ε)
την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών με τους τόκους και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, την κίνηση νομικών διαδικασιών προς τον σκοπό αυτό.
2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αποτελεσματικά συστήματα διαχείρισης και ελέγχου για να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τη νομοθεσία που διέπει τα καθεστώτα στήριξης της Ένωσης με σκοπό την ελαχιστοποίηση του κινδύνου πρόκλησης οικονομικής ζημίας στην Ένωση.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις διατάξεις που θεσπίζουν και τα μέτρα που λαμβάνουν κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2.
Κάθε όρος που καθορίζεται από τα κράτη μέλη προς συμπλήρωση των όρων που προβλέπονται στους ενωσιακούς κανόνες για τη χορήγηση στήριξης χρηματοδοτούμενης από τα ταμεία θα πρέπει να είναι δυνατόν να εξακριβωθεί.
4. Η Επιτροπή δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των αναγκαίων κανόνων που αποσκοπούν στην ενιαία εφαρμογή του παρόντος άρθρου και αφορούν τα εξής:
α)
τις διαδικασίες, τις προθεσμίες και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις υποχρεώσεις των παραγράφων 1 και 2,
β)
την κοινοποίηση και την ενημέρωση από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή σχετικά με την υποχρέωση της παραγράφου 3.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 59
Γενικές αρχές των ελέγχων
1. Πλην αντιθέτων διατάξεων, το σύστημα που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 2 περιλαμβάνει συστηματικό διοικητικό έλεγχο όλων των αιτήσεων ενίσχυσης και των αιτήσεων πληρωμής. Το εν λόγω σύστημα συμπληρώνεται από επιτόπιους έλεγχους.
2. Όσον αφορά τους επιτόπιους ελέγχους, η αρμόδια αρχή επιλέγει το δείγμα ελέγχου από το σύνολο των αιτούντων, το οποίο περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, εν μέρει τυχαίο δείγμα, προκειμένου να προκύπτει αντιπροσωπευτικό ποσοστό σφάλματος, και εν μέρει δείγμα με βάση ανάλυση κινδύνου, που στοχεύει στους τομείς όπου ο κίνδυνος σφαλμάτων είναι ο υψηλότερος.
3. Η αρμόδια αρχή συντάσσει έκθεση για κάθε επιτόπιο έλεγχο.
4. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, όλοι οι επιτόπιοι έλεγχοι που προβλέπονται από ενωσιακές διατάξεις όσον αφορά τις γεωργικές ενισχύσεις και τη στήριξη στην αγροτική ανάπτυξη διενεργούνται ταυτόχρονα.
5. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ένα ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων που απαιτείται για την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων, το οποίο αυξάνουν όταν απαιτείται. Τα κράτη μέλη μπορούν να μειώνουν το ελάχιστο επίπεδο όταν τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου λειτουργούν σωστά και τα ποσοστά σφάλματος παραμένουν σε ανεκτό επίπεδο.
6. Σε περιπτώσεις που προβλέπει η Επιτροπή βάσει του άρθρου 62 παράγραφος 2 στοιχείο η), οι αιτήσεις ενίσχυσης και οι αιτήσεις πληρωμής ή άλλες κοινοποιήσεις, αιτήσεις ή αιτήματα μπορούν να διορθώνονται και να προσαρμόζονται μετά την υποβολή τους σε περιπτώσεις προφανών σφαλμάτων τα οποία αναγνωρίζει η αρμόδια αρχή.
7. Εξαιρουμένων των περιπτώσεων ανωτέρας βίας ή των εξαιρετικών περιστάσεων, η αίτηση ενίσχυσης ή η αίτηση πληρωμής απορρίπτεται, εφόσον ο δικαιούχος ή ο αντιπρόσωπός του εμποδίζει τη διενέργεια επιτόπιου ελέγχου.
Άρθρο 60
Ρήτρα καταστρατήγησης
Με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων, τα πλεονεκτήματα που προβλέπονται δυνάμει της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας δεν παρέχονται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα για τα οποία διαπιστώνεται ότι δημιούργησαν τεχνητά τις προϋποθέσεις για την απόκτηση των πλεονεκτημάτων αυτών, αντίθετα με τους σκοπούς της νομοθεσίας αυτής.
Άρθρο 61
Συμβατότητα των καθεστώτων στήριξης για τους σκοπούς των ελέγχων στον αμπελοοινικό τομέα
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των καθεστώτος στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διοικητικές διαδικασίες και διαδικασίες ελέγχου που εφαρμόζονται στα καθεστώτα αυτά είναι σύμφωνες με το ολοκληρωμένο σύστημα που αναφέρεται στο κεφάλαιο ΙΙ του παρόντος τίτλου όσον αφορά τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
την ηλεκτρονική βάση δεδομένων·
β)
τα συστήματα αναγνώρισης αγροτεμαχίων,
γ)
τους διοικητικούς ελέγχους.
Οι διαδικασίες επιτρέπουν κοινή λειτουργία και ανταλλαγή δεδομένων με το ολοκληρωμένο σύστημα.
Άρθρο 62
Αρμοδιότητες της Επιτροπής όσον αφορά τους ελέγχους
1. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εκτέλεση των ελέγχων είναι ορθή και αποτελεσματική και ότι η επαλήθευση των όρων επιλεξιμότητας διενεργείται με αποτελεσματικό, αποδοτικό και συνεκτικό τρόπο ο οποίος δεν εισάγει διακρίσεις και προστατεύει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 όσον αφορά πρόσθετες απαιτήσεις σε σχέση με τις τελωνειακές διαδικασίες, όταν το απαιτεί η ορθή διαχείριση του συστήματος, και ιδίως σε σχέση με αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32).
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των αναγκαίων κανόνων που αποσκοπούν στην ενιαία εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, και ιδίως:
α)
τους κανόνες σχετικά με τους διοικητικούς και επιτόπιους ελέγχους που πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη σε σχέση με την τήρηση των υποχρεώσεων, δεσμεύσεων και κριτηρίων επιλεξιμότητας που απορρέουν από την εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας·
β)
τους κανόνες για το ελάχιστο επίπεδο επιτόπιων ελέγχων και την υποχρέωση αύξησής του ή τη δυνατότητα μείωσής του που προβλέπονται στο άρθρο 59 παράγραφος 5·
γ)
τους κανόνες και τις μεθόδους υποβολής εκθέσεων σχετικά με τους ελέγχους και τις επαληθεύσεις που διενεργούνται και τα αποτελέσματά τους·
δ)
τις αρχές που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των ελέγχων συμμόρφωσης καθώς και το περιεχόμενο, τη συχνότητα και το στάδιο εμπορίας στο οποίο εφαρμόζονται οι εν λόγω έλεγχοι·
ε)
όσον αφορά την κάνναβη που αναφέρεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τους κανόνες για τα ειδικά μέτρα ελέγχου και τις μεθόδους προσδιορισμού των επιπέδων τετραϋδροκανναβινόλης·
στ)
όσον αφορά το βαμβάκι που αναφέρεται στο άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, το σύστημα ελέγχων των εγκεκριμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων·
ζ)
όσον αφορά τον οίνο που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 τους κανόνες για τη μέτρηση των εκτάσεων καθώς και για τους ελέγχους και τους κανόνες που διέπουν τις ειδικές δημοσιονομικές διαδικασίες για τη βελτίωση των ελέγχων·
η)
τις περιπτώσεις στις οποίες αιτήσεις ενίσχυσης και αιτήσεις πληρωμής ή άλλες κοινοποιήσεις, αιτήσεις ή αιτήματα μπορούν να διορθώνονται και να προσαρμόζονται μετά την υποβολή τους, όπως αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 6·
θ)
τις δοκιμές και τις μεθόδους που πρέπει να εφαρμόζονται για τη διαπίστωση της επιλεξιμότητας προϊόντων για δημόσια παρέμβαση και ιδιωτική αποθεματοποίηση καθώς και τη διεξαγωγή διαγωνισμών τόσο για δημόσια παρέμβαση όσο και για ιδιωτική αποθεματοποίηση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 63
Αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά και διοικητικές κυρώσεις
1. Εάν διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος δεν συμμορφώνεται με τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που αφορούν τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης ή της στήριξης που προβλέπονται στην τομεακή γεωργική νομοθεσία, η ενίσχυση δεν καταβάλλεται ή ανακαλείται εν όλω ή εν μέρει, και, κατά περίπτωση, δεν χορηγούνται ή ανακαλούνται τα αντίστοιχα δικαιώματα ενίσχυσης που αναφέρονται στο άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
2. Επίσης, εφόσον προβλέπεται από την τομεακή γεωργική νομοθεσία, τα κράτη μέλη επιβάλλουν επίσης διοικητικές κυρώσεις, σύμφωνα με τους κανόνες των άρθρων 64 και 77, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 91 έως 101 του τίτλου VI.
3. Τα ποσά, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών τόκων, και τα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία αφορά η ανάκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και οι κυρώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ανακτώνται με την επιφύλαξη του άρθρου 54 παράγραφος 3.
4. Η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 115 για τον καθορισμό των όρων για τη μερική ή ολική ανάκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών διαδικαστικών και τεχνικών κανόνων σχετικά με τα εξής:
α)
την εφαρμογή και τον υπολογισμό της συνολικής ή μερικής ανάκλησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1,
β)
την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και τις κυρώσεις, καθώς και τα αδικαιολογήτως χορηγηθέντα δικαιώματα ενίσχυσης και την επιβολή τόκου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 64
Επιβολή διοικητικών κυρώσεων
1. Όσον αφορά τις διοικητικές κυρώσεις του άρθρου 63 παράγραφος 2, το παρόν άρθρο εφαρμόζεται σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εφαρμογή της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, πλην των προβλεπόμενων στα άρθρα 67 έως 78του κεφαλαίου ΙΙ του παρόντος τίτλου και στα άρθρα 91 έως 101 του τίτλου VI και όσων υπόκεινται στις κυρώσεις του άρθρου 89 παράγραφοι 3 και 4.
2. Δεν επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις:
α)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε ανωτέρα βία,
β)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε προφανή σφάλματα, ως αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 6,
γ)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε σφάλμα της αρμόδιας αρχής ή άλλης αρχής και εφόσον το σφάλμα δεν μπορούσε να εντοπιστεί εύλογα από το πρόσωπο το οποίο αφορά η διοικητική κύρωση,
δ)
όταν το συγκεκριμένο πρόσωπο μπορεί να πείσει την αρμόδια αρχή ότι δεν ευθύνεται για τη μη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις της παραγράφου 1 ή εάν η αρμόδια αρχή πεισθεί άλλως ότι δεν ευθύνεται το συγκεκριμένο πρόσωπο,
ε)
όταν η μη συμμόρφωση είναι ήσσονος σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης που λαμβάνει τη μορφή κατώτατου ορίου που θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 7 στοιχείο β)
στ)
άλλες περιπτώσεις όπου η επιβολή κύρωσης δεν είναι σκόπιμη, οι οποίες ορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 6 στοιχείο β).
3. Οι διοικητικές κυρώσεις μπορούν να επιβάλλονται στους δικαιούχους της ενίσχυσης ή της στήριξης και σε άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων ομάδων ή ενώσεων τέτοιων δικαιούχων ή ·άλλων προσώπων,, που δεσμεύονται από τις υποχρεώσεις οι οποίες προβλέπονται στις διατάξεις της παραγράφου 1.
4. Οι διοικητικές κυρώσεις μπορούν να λαμβάνουν τις ακόλουθες μορφές:
α)
μείωση του ποσού ενίσχυσης ή στήριξης που πρέπει να καταβληθεί σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής που επηρεάζεται από τη μη συμμόρφωση ή σε σχέση με περαιτέρω αιτήσεις· εν τούτοις όσον αφορά τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης, η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της δυνατότητας αναστολής της στήριξης, όταν αναμένεται από τον δικαιούχο να διευθετήσει τη μη συμμόρφωση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος,
β)
καταβολή ποσού υπολογιζόμενου βάσει της ποσότητας και/ή της διάρκειας της μη συμμόρφωσης ή αμφοτέρων,
γ)
αναστολή ή ανάκληση της έγκρισης, αναγνώρισης ή εξουσιοδότησης,
δ)
ανάκληση του δικαιώματος συμμετοχής ή ωφέλειας από το συγκεκριμένο καθεστώς ενίσχυσης ή μέτρο στήριξης ή άλλο σχετικό μέτρο.
5. Οι διοικητικές κυρώσεις είναι αναλογικές και διαβαθμισμένες σύμφωνα με τη σοβαρότητα, τον βαθμό, τη διάρκεια και την επανάληψη της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης και τηρούν τα ακόλουθα όρια:
α)
το ποσό της διοικητικής κύρωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) δεν υπερβαίνει το 200 % του ποσού της αίτησης ενίσχυσης ή της αίτησης πληρωμής,
β)
παρά τα προβλεπόμενα στο στοιχείο α), όσον αφορά την αγροτική ανάπτυξη, το ποσό της διοικητικής κύρωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) δεν υπερβαίνει το 100 % του επιλέξιμου ποσού,
γ)
το ποσό της διοικητικής κύρωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο β) δεν υπερβαίνει ένα ύψος συγκρίσιμο προς το ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου,
δ)
η αναστολή, η ανάκληση ή ο αποκλεισμός που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχεία γ) και δ) μπορούν να διαρκούν το πολύ τρία διαδοχικά έτη, περίοδος η οποία μπορεί να ανανεώνεται όταν διαπιστώνεται εκ νέου μη συμμόρφωση.
6. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη αφενός η αποτρεπτική ισχύς των επιβαλλόμενων επιβαρύνσεων και των κυρώσεων και αφετέρου η ιδιαιτερότητα κάθε καθεστώτος ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης που καλύπτει η τομεακή γεωργική νομοθεσία, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 προσδιορίζοντας:
α)
για κάθε καθεστώς ενίσχυσης ή μέτρο στήριξης και για καθένα από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, όπως ορίζονται στην παράγραφο 3, από τον κατάλογο της παραγράφου 4 και εντός των ορίων που τάσσονται στην παράγραφο 5, τη διοικητική κύρωση και το ειδικό ποσοστό που επιβάλλεται από τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν·
β)
περιπτώσεις όπου οι διοικητικές κυρώσεις δεν επιβάλλονται, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο στ).
7. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, για τη θέσπιση λεπτομερών διαδικαστικών και τεχνικών κανόνων για την εναρμόνιση της εφαρμογής του παρόντος άρθρου σχετικά με:
α)
την επιβολή και τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων·
β)
τους λεπτομερείς κανόνες για τον χαρακτηρισμό μιας περίπτωσης μη συμμόρφωσης ως ήσσονος σημασίας, κατά τη θέσπιση του κατώτατου ορίου, εκπεφρασμένο ως ονομαστική τιμή ή ποσοστό του επιλέξιμου ποσού της ενίσχυσης ή στήριξης, το οποίο όσον αφορά τη στήριξη στην αγροτική ανάπτυξη δεν είναι μικρότερο από 3 % ή όσον αφορά άλλη στήριξη δεν είναι μικρότερο από 1 %·
γ)
τους κανόνες για τον καθορισμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν, λόγω της φύσης των κυρώσεων, να παρακρατούν τα ποσά που ανακτώνται ως κυρώσεις.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 65
Αναστολή πληρωμών προς τα κράτη μέλη σε ειδικές περιπτώσεις που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013
1. Σε περίπτωση που ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 απαιτεί από τα κράτη μέλη να υποβάλουν, εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, συγκεκριμένες πληροφορίες και τα κράτη μέλη δεν αποστείλουν ή δεν αποστείλουν εγκαίρως τις πληροφορίες αυτές ή αποστείλουν λανθασμένες πληροφορίες, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει τις μηνιαίες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 18, υπό την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή έχει καταστήσει διαθέσιμες εγκαίρως στα κράτη μέλη τις πληροφορίες, τα έντυπα και τις διευκρινίσεις που απαιτούνται. Το ποσό της αναστελλόμενης πληρωμής σχετίζεται με τις δαπάνες για τα μέτρα της αγοράς για τα οποία δεν απεστάλησαν ή δεν απεστάλησαν εγκαίρως οι απαιτούμενες πληροφορίες ή απεστάλησαν λανθασμένες πληροφορίες.
2. Για να εξασφαλιστεί η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας κατά την εφαρμογή της παραγράφου 1, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τα μέτρα της αγοράς που υπόκεινται στην αναστολή καθώς και σχετικά με το ποσοστό και τη διάρκεια της αναστολής των πληρωμών που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων για τη διαδικασία και άλλους όρους για την ορθή λειτουργία της αναστολής των μηνιαίων πληρωμών που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 66
Εγγυήσεις
1. Εφόσον προβλέπεται από την τομεακή γεωργική νομοθεσία, τα κράτη μέλη ζητούν τη σύσταση εγγύησης με την οποία εξασφαλίζεται η καταβολή ή η κατάπτωση χρηματικού ποσού στην αρμόδια αρχή αν δεν τηρηθεί συγκεκριμένη υποχρέωση δυνάμει της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας.
2. Εκτός από περιπτώσεις ανωτέρας βίας, η εγγύηση καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει εάν δεν τηρηθεί μια συγκεκριμένη υποχρέωση ή εάν τηρηθεί μόνο εν μέρει.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για τον καθορισμό κανόνων που εξασφαλίζουν μεταχείριση χωρίς διακρίσεις, ισότητα και τήρηση της αναλογικότητας κατά τη σύσταση εγγύησης και:
α)
για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου μέρους στην περίπτωση μη τήρησης μιας υποχρέωσης·
β)
για τον καθορισμό ειδικών καταστάσεων στις οποίες η αρμόδια αρχή δεν απαιτεί τη σύσταση εγγύησης·
γ)
για τη θέσπιση των όρων που εφαρμόζονται στην προς σύσταση εγγύηση και τον εγγυητή, καθώς και τους όρους για τη σύσταση και την αποδέσμευση της εγγύησης·
δ)
για τη θέσπιση των ειδικών όρων που εφαρμόζονται στη συσταθείσα εγγύηση στο πλαίσιο προκαταβολών·
ε)
για τον καθορισμό των συνεπειών της παράβασης των υποχρεώσεων για τις οποίες έχει συσταθεί εγγύηση, κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, όπως, μεταξύ άλλων, την κατάπτωση των εγγυήσεων, το ποσοστό μείωσης που ισχύει κατά την αποδέσμευση εγγυήσεων για επιστροφές, άδειες, προσφορές, συμμετοχή σε διαγωνισμούς ή συγκεκριμένες αιτήσεις και όταν δεν έχει τηρηθεί εν μέρει ή εξ ολοκλήρου μια υποχρέωση που καλύπτεται από τις εν λόγω εγγυήσεις, λαμβανομένης υπόψη της φύσης της υποχρέωσης, της ποσότητας που αφορά η παράβαση της υποχρέωσης, της διάρκειας της υπέρβασης της προθεσμίας εντός της οποίας θα έπρεπε να είχε εκπληρωθεί η υποχρέωση και του χρονικού σημείου κατάθεσης των στοιχείων που αποδεικνύουν την εκπλήρωση της υποχρέωσης.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων όσον αφορά:
α)
τη μορφή της εγγύησης που πρέπει να συσταθεί και τη διαδικασία για τη σύσταση της εγγύησης, την αποδοχή της και την αντικατάσταση της αρχικής εγγύησης,
β)
τις διαδικασίες για την αποδέσμευση της εγγύησης,
γ)
τις κοινοποιήσεις των κρατών μελών και της Επιτροπής.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙ
Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου
Άρθρο 67
Πεδίο εφαρμογής και χρησιμοποιούμενοι όροι
1. Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί και διαχειρίζεται ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου («ολοκληρωμένο σύστημα»).
2. Το ολοκληρωμένο σύστημα εφαρμόζεται στα καθεστώτα στήριξης που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθώς και στη στήριξη που χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), τα άρθρα 28 έως 31, τα άρθρα 33, 34 και 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 35 παρ. 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται, ωστόσο, στα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 ούτε τυγχάνει εφαρμογής στα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του εν λόγω κανονισμού όσον αφορά τις δαπάνες εγκατάστασης.
3. Στον βαθμό που είναι αναγκαίο, το ολοκληρωμένο σύστημα εφαρμόζεται επίσης στον έλεγχο της πολλαπλής συμμόρφωσης που αναφέρεται στον τίτλο VI.
4. Για τον σκοπό του παρόντος κεφαλαίου:
α)
ως «αγροτεμάχιο» νοείται μια συνεχής έκταση γης που δηλώνεται από έναν γεωργό και καλύπτει μία μόνο ομάδα καλλιεργειών. Ωστόσο, όπου δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 απαιτείται χωριστή δήλωση της χρήσης μιας έκτασης στο πλαίσιο μιας μόνο ομάδας καλλιεργειών, η προαναφερθείσα χρήση μειώνει και άλλο το αγροτεμάχιο, αν χρειασθεί. Τα κράτη μέλη μπορούν να θέσουν πρόσθετα κριτήρια για την περαιτέρω οριοθέτηση των αγροτεμαχίων·
β)
«ως άμεση στρεμματική ενίσχυση» νοούνται το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και η αναδιανεμητική ενίσχυση που αναφέρονται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η ενίσχυση για τις επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον πρακτικές που αναφέρεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς που αναφέρεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η ενίσχυση για νέους αγρότες που αναφέρεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη που αναφέρεται στον τίτλο IV κεφάλαιο 1, εφόσον η ενίσχυση καταβάλλεται ανά εκτάριο, η ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι που αναφέρεται στον τίτλο IV κεφάλαιο 2, το καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές που αναφέρεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα ειδικά μέτρα για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33), εφόσον η ενίσχυση καταβάλλεται ανά εκτάριο, και τα ειδικά μέτρα για τη γεωργία υπέρ των μικρότερων νησιών του Αιγαίου που αναφέρονται στο κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (34), εφόσον η ενίσχυση καταβάλλεται ανά εκτάριο.
Άρθρο 68
Στοιχεία του ολοκληρωμένου συστήματος
1. Το ολοκληρωμένο σύστημα περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
ηλεκτρονική βάση δεδομένων·
β)
σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων·
γ)
σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης·
δ)
αιτήσεις ενίσχυσης και αιτήσεις πληρωμής·
ε)
ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου·
στ)
ενιαίο σύστημα καταγραφής της ταυτότητας κάθε δικαιούχου της στήριξης του άρθρου 67 παράγραφος 2 ο οποίος υποβάλλει αίτηση ενίσχυσης ή πληρωμής.
2. Το ολοκληρωμένο σύστημα συμπεριλαμβάνει, κατά περίπτωση, σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των ζώων συγκροτηθέν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (35) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 21/2004 του Συμβουλίου (36).
3. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών όσον αφορά την υλοποίηση και την εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος, η Επιτροπή μπορεί να ζητά τη βοήθεια ειδικευμένων οργανισμών ή προσώπων, προκειμένου να διευκολύνει τη συγκρότηση, την παρακολούθηση και τη χρήση του ολοκληρωμένου συστήματος, ιδίως για τη χορήγηση τεχνικών συμβουλών στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, εφόσον τις ζητούν.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα περαιτέρω μέτρα που απαιτούνται για τη σωστή εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος και παρέχουν μεταξύ τους την αμοιβαία συνδρομή που είναι αναγκαία για τους ελέγχους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 69
Ηλεκτρονική βάση δεδομένων
1. Η ηλεκτρονική βάση δεδομένων («η βάση δεδομένων») καταγράφει, για κάθε δικαιούχο της στήριξης που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 2, τα δεδομένα που προκύπτουν από τις αιτήσεις ενίσχυσης και πληρωμής.
Η βάση δεδομένων αυτή επιτρέπει, ιδίως, την πρόσβαση, μέσω της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους, στα δεδομένα που αφορούν το τρέχον ημερολογιακό έτος και/ή περίοδο εμπορίας καθώς και τα προηγούμενα δέκα έτη. Εντούτοις, στις περιπτώσεις που το επίπεδο στήριξης των γεωργών επηρεάζεται από τα δεδομένα που σχετίζονται με τα ημερολογιακά έτη και/ή τις περιόδους εμπορίας από το 2000, η βάση δεδομένων επιτρέπει επίσης την αναζήτηση αυτών των δεδομένων. Η βάση δεδομένων επιτρέπει επίσης την άμεση και απευθείας πρόσβαση στα δεδομένα που αφορούν τουλάχιστον τα προηγούμενα τέσσερα διαδοχικά ημερολογιακά έτη και στα δεδομένα που αφορούν τους «μόνιμους βοσκοτόπους», όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 1120/2009 (37) στην αρχική του έκδοση, για περιόδους από την ημερομηνία εφαρμογής του, τους «μόνιμους λειμώνες και μόνιμους βοσκοτόπους», όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε σχέση τουλάχιστον με τα προηγούμενα πέντε διαδοχικά ημερολογιακά έτη.
Κατά παρέκκλιση από το δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση το 2004 ή αργότερα υποχρεούνται να εξασφαλίζουν την πρόσβαση στα δεδομένα μόνο από το έτος προσχώρησής τους και μετά.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να δημιουργούν αποκεντρωμένες βάσεις δεδομένων υπό την προϋπόθεση ότι οι βάσεις αυτές, καθώς και οι διοικητικές διαδικασίες για την καταγραφή των δεδομένων και την πρόσβαση σε αυτά, σχεδιάζονται με ομοιογενή τρόπο για όλη την επικράτεια του κράτους μέλους και είναι συμβατές μεταξύ τους, ώστε να καθίσταται δυνατή η διενέργεια ελέγχων διασταύρωσης.
Άρθρο 70
Σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων
1. Το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων συγκροτείται με βάση χάρτες, κτηματολογικά έγγραφα ή άλλες χαρτογραφικές αναφορές. Χρησιμοποιούνται τεχνικές που βασίζονται σε ηλεκτρονικό σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της εναέριας ή δορυφορικής ορθοφωτογραφίας, με ομοιογενή πρότυπα που εξασφαλίζουν ακρίβεια τουλάχιστον ισοδύναμη με χαρτογραφία κλίμακας 1:10 000 και, από το 2016, κλίμακας 1:5 000, λαμβανομένου παράλληλα υπόψη του περιγράμματος και της κατάστασης του αγροτεμαχίου. Αυτό θα καθοριστεί σύμφωνα με τα υφιστάμενα ενωσιακά πρότυπα.
Με την επιφύλαξη του πρώτο εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της εναέριας ή δορυφορικής ορθοφωτογραφίας, με ομοιογενή πρότυπα που εξασφαλίζουν ακρίβεια τουλάχιστον ισοδύναμη με χαρτογραφία κλίμακας 1:10 000 από το 2016 βάσει μακροχρόνιων συμβάσεων οι οποίες έχουν συναφθεί πριν από τον Νοέμβριο του 2012.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων περιέχει τμήμα αναφοράς για τις περιοχές οικολογικής εστίασης. Το τμήμα αναφοράς καλύπτει, ιδίως, τις συναφείς ειδικές δεσμεύσεις και/ή τα συστήματα περιβαλλοντικής πιστοποίησης του άρθρου 43 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 που είναι ισοδύναμα προς τις πρακτικές του άρθρου 46 του προαναφερθέντος κανονισμού, προτού να παρασχεθούν, το αργότερο για το έτος υποβολής αιτήσεων 2018, τα έντυπα αιτήσεων του άρθρου 72 του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις ενισχύσεις για τις επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον γεωργικές πρακτικές που προβλέπονται στα άρθρα 43 έως 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 71
Σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Το σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης επιτρέπει την επαλήθευση των δικαιωμάτων και τη διενέργεια ελέγχων διασταύρωσης με τις αιτήσεις ενίσχυσης και το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων.
2. Το σύστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 επιτρέπει την άμεση και απευθείας πρόσβαση, μέσω της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους, στα δεδομένα που αφορούν τουλάχιστον τα προηγούμενα τέσσερα διαδοχικά ημερολογιακά έτη.
Άρθρο 72
Αιτήσεις ενίσχυσης και αιτήσεις πληρωμής
1. Κάθε έτος, ο δικαιούχος της στήριξης που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 2 υποβάλλει αίτηση άμεσης ενίσχυσης ή αίτηση πληρωμής για τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που σχετίζονται με την έκταση και τα ζώα, αναφέροντας κατά περίπτωση:
α)
όλα τα αγροτεμάχια της εκμετάλλευσης καθώς και τις μη γεωργικές εκτάσεις για τις οποίες ζητείται η στήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 2·
β)
τα δικαιώματα ενίσχυσης που έχουν δηλωθεί για ενεργοποίηση·
γ)
οποιαδήποτε άλλη πληροφορία προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό ή απαιτείται για την εφαρμογή της σχετικής τομεακής γεωργικής νομοθεσίας ή από το οικείο κράτος μέλος.
Όσον αφορά την άμεση στρεμματική ενίσχυση, κάθε κράτος μέλος καθορίζει το ελάχιστο μέγεθος των αγροτεμαχίων για τα οποία μπορεί να υποβληθεί αίτηση. Ωστόσο, το ελάχιστο μέγεθος δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 0,3 εκτάρια.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα αγροτεμάχια έκτασης έως 0,1 εκταρίου για τα οποία δεν υποβάλλεται αίτηση ενίσχυσης δεν χρειάζεται να δηλώνονται, εφόσον η συνολική έκταση των αγροτεμαχίων δεν υπερβαίνει το 1 εκτάριο και/ή μπορούν να αποφασίζουν ότι οι γεωργοί που δεν υποβάλλουν αίτηση για άμεση στρεμματική ενίσχυση δεν υποχρεούνται να δηλώνουν τα αγροτεμάχιά τους εφόσον η συνολική έκτασή τους δεν υπερβαίνει το 1 εκτάριο. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι γεωργοί αυτοί δηλώνουν στις αιτήσεις τους ότι έχουν στη διάθεσή τους αγροτεμάχια και αναφέρουν, κατόπιν αιτήματος των αρμόδιων αρχών, τη θέση τους,
3. Τα κράτη μέλη παρέχουν, μεταξύ άλλων με ηλεκτρονικά μέσα, προεκτυπωμένα έντυπα αιτήσεων με βάση τις εκτάσεις που καθορίσθηκαν το προηγούμενο έτος καθώς και σχεδιαγράμματα στα οποία εμφανίζεται η θέση των εκτάσεων αυτών.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι η αίτηση ενίσχυσης και η αίτηση πληρωμής:
α)
είναι έγκυρες εάν ο δικαιούχους επιβεβαιώσει την απουσία μεταβολών σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης και την αίτηση πληρωμής που υποβλήθηκαν το προηγούμενο έτος,
β)
πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο τις μεταβολές σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης και την αίτηση πληρωμής που υποβλήθηκαν για το προηγούμενο έτος.
Ωστόσο, σε ό,τι αφορά το καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές που προβλέπεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 η δυνατότητα αυτή δίδεται σε όλους τους ενδιαφερόμενους γεωργούς.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι μια ενιαία αίτηση καλύπτει μερικά ή όλα τα καθεστώτα και τα μέτρα στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 67 ή άλλα καθεστώτα και μέτρα στήριξης.
5. Κατά παρέκκλιση από τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου (38), ο υπολογισμός της ημερομηνίας για την υποβολή ή την τροποποίηση αίτησης ενίσχυσης, αίτησης πληρωμής ή δικαιολογητικών, συμβάσεων ή δηλώσεων βάσει του παρόντος κεφαλαίου προσαρμόζεται στις ειδικές απαιτήσεις του ολοκληρωμένου συστήματος. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τους κανόνες που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες, όταν η τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων ή τροποποιήσεων είναι αργία, Σάββατο ή Κυριακή.
Άρθρο 73
Σύστημα ταυτοποίησης των δικαιούχων
Το ενιαίο σύστημα για την καταγραφή της ταυτότητας κάθε δικαιούχου της στήριξης που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 2 εξασφαλίζει τη δυνατότητα ταυτοποίησης όλων των αιτήσεων ενίσχυσης και πληρωμής που υποβάλλονται από τον ίδιο δικαιούχο.
Άρθρο 74
Επαλήθευση των όρων επιλεξιμότητας και των μειώσεων
1. Σύμφωνα με το άρθρο 59, τα κράτη μέλη, μέσω των οργανισμών πληρωμών ή των φορέων που έχουν εξουσιοδοτηθεί να δρουν εκ μέρους τους, διενεργούν διοικητικούς ελέγχους για τις αιτήσεις ενίσχυσης με σκοπό την επαλήθευση των όρων επιλεξιμότητας για την ενίσχυση. Οι έλεγχοι αυτοί συνοδεύονται από συμπληρωματικούς επιτόπιους ελέγχους.
2. Για τους σκοπούς των επιτόπιων ελέγχων, τα κράτη μέλη καταρτίζουν σχέδιο δειγματοληψίας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και/ή των δικαιούχων.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τεχνικές τηλεπισκόπησης και τεχνικές του παγκοσμίου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης (GNSS) ως μέσο για την πραγματοποίηση επιτόπιων ελέγχων στα αγροτεμάχια.
4. Σε περίπτωση μη τήρησης των όρων επιλεξιμότητας, εφαρμόζεται το άρθρο 63.
Άρθρο 75
Πληρωμή στους δικαιούχους
1. Οι πληρωμές στο πλαίσιο των καθεστώτων στήριξης και των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 2 πραγματοποιούνται από την 1η Δεκεμβρίου έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου ημερολογιακού έτους.
Οι πληρωμές καταβάλλονται σε δύο το πολύ δόσεις εντός της περιόδου αυτής.
Με την επιφύλαξη του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν, πριν την 1η Δεκεμβρίου αλλά όχι πριν την 16η Οκτωβρίου, να καταβάλλουν προκαταβολές έως 50 % όσον αφορά τις άμεσες ενισχύσεις και έως 75 % όσον αφορά τη στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης κατά το άρθρο 67 παράγραφος 2.
Όσον αφορά τη στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης κατά το άρθρο 67 παράγραφος 2, η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται για τις αιτήσεις ενίσχυσης ή τις αιτήσεις πληρωμής που υποβάλλονται από το έτος υποβολής αιτήσεων 2018, εκτός από την πληρωμή των προκαταβολών έως το 75 % που προβλέπονται στο τρίτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου.
2. Οι πληρωμές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν καταβάλλονται πριν ολοκληρωθεί η εξακρίβωση των όρων επιλεξιμότητας, την οποία πραγματοποιεί το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 74.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, οι προκαταβολές για στήριξη που χορηγείται στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης κατά το άρθρο 67 παράγραφος 2 μπορούν να καταβάλλονται μετά την ολοκλήρωση των διοικητικών ελέγχων σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 1.
3. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που είναι απαραίτητες και δικαιολογημένες για την επίλυση ειδικών προβλημάτων που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Αυτές οι εκτελεστικές πράξεις μπορεί να παρεκκλίνουν από τις παραγράφους 1 και 2, αλλά μόνο στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 76
Κατ' εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Για να εξασφαλίζεται ότι το ολοκληρωμένο σύστημα που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται με αποτελεσματικότητα, συνοχή και χωρίς διακρίσεις, προστατεύοντας τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με:
α)
τους ειδικούς ορισμούς που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος, πέραν όσων προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013
β)
όσον αφορά τα άρθρα 67 έως 75, κανόνες για τα περαιτέρω μέτρα τα οποία απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις ελέγχου που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στην τομεακή γεωργική νομοθεσία και τα οποία πρέπει να ληφθούν από τα κράτη μέλη έναντι παραγωγών, υπηρεσιών, οργανισμών, οργανώσεων ή άλλων φορέων, όπως σφαγείων ή ενώσεων που συμμετέχουν στη διαδικασία χορήγησης της ενίσχυσης, εφόσον ο παρών κανονισμός δεν προβλέπει σχετικές διοικητικές κυρώσεις· τα μέτρα αυτά πρέπει στο μέτρο του δυνατού και τηρουμένων των αναλογιών να ακολουθούν τις διατάξεις για τις κυρώσεις που ορίζονται στο άρθρο 77 παράγραφοι 1 έως 5.
2. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή κατανομή των κονδυλίων στους δικαιούχους που προκύπτουν από τις αιτήσεις ενίσχυσης που προβλέπονται στο άρθρο 72 και να επιτραπεί η επαλήθευση της εκπλήρωσης των σχετικών υποχρεώσεων από τους δικαιούχους, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με τα ακόλουθα:
α)
τα βασικά χαρακτηριστικά, τους τεχνικούς κανόνες, μεταξύ άλλων για την επικαιροποίηση των αγροτεμαχίων αναφοράς, τα κατάλληλα όρια ανοχής, λαμβανομένου υπόψη του περιγράμματος και της κατάστασης του αγροτεμαχίου, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για την ένταξη παρακείμενων σε αγροτεμάχιο χαρακτηριστικών τοπίου, καθώς και τις απαιτήσεις ποιότητας για το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων που προβλέπεται στο άρθρο 70 και το σύστημα ταυτοποίησης δικαιούχων που προβλέπεται στο άρθρο 73·
β)
τα βασικά χαρακτηριστικά, τους τεχνικούς κανόνες και τις απαιτήσεις ποιότητας για το σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 71·
γ)
τους κανόνες για την καθιέρωση του ορισμού της βάσης υπολογισμού της ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τον τρόπο αντιμετώπισης ορισμένων περιπτώσεων στις οποίες επιλέξιμες εκτάσεις περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά τοπίου ή δέντρα· οι κανόνες αυτοί επιτρέπουν στα κράτη μέλη, για εκτάσεις που αποτελούν μόνιμο βοσκότοπο, να θεωρούν αυτομάτως μέρος της επιλέξιμης έκτασης διασκορπισμένα χαρακτηριστικά τοπίου και δέντρα με συνολική έκταση που δεν υπερβαίνει ορισμένο ποσοστό του αγροτεμαχίου αναφοράς, χωρίς απαίτηση χαρτογράφησής τους για τον σκοπό αυτό.
Άρθρο 77
Επιβολή διοικητικών κυρώσεων
1. Όσον αφορά τις διοικητικές κυρώσεις του άρθρου 63 παράγραφος 2, το παρόν άρθρο εφαρμόζεται σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εφαρμογή των κανόνων στήριξης του άρθρου 67 παράγραφος 2.
2. Δεν επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις:
α)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε ανωτέρα βία,
β)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε προφανή σφάλματα, ως αναφέρεται στο άρθρο 59 παράγραφος 6,
γ)
όταν η μη συμμόρφωση οφείλεται σε σφάλμα της αρμόδιας αρχής ή άλλης αρχής και εφόσον το σφάλμα δεν μπορούσε να εντοπιστεί εύλογα από το πρόσωπο το οποίο αφορά η διοικητική κύρωση,
δ)
όταν το συγκεκριμένο πρόσωπο μπορεί να πείσει την αρμόδια αρχή ότι δεν ευθύνεται για τη μη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις της παραγράφου 1 ή εάν η αρμόδια αρχή πεισθεί άλλως ότι δεν ευθύνεται το συγκεκριμένο πρόσωπο,
ε)
όταν η μη συμμόρφωση είναι ήσσονος σημασίας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που λαμβάνονται υπό μορφή κατώτατου ορίου που θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 7 στοιχείο β)·
στ)
άλλες περιπτώσεις όπου η επιβολή κύρωσης δεν είναι σκόπιμη, οι οποίες ορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 7 στοιχείο β).
3. Διοικητικές κυρώσεις μπορούν να επιβάλλονται στους δικαιούχους της ενίσχυσης ή της στήριξης, συμπεριλαμβανομένων ομάδων ή ενώσεων αυτών, που δεσμεύονται από τις υποχρεώσεις οι οποίες προβλέπονται στις διατάξεις της παραγράφου 1.
4. Οι διοικητικές κυρώσεις μπορούν να λαμβάνουν τις ακόλουθες μορφές:
α)
μείωση του ποσού ενίσχυσης ή στήριξης που έχει καταβληθεί ή πρόκειται να καταβληθεί σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης ή την αίτηση πληρωμής που επηρεάζεται από τη μη συμμόρφωση και/ή σε σχέση με τις αιτήσεις ενίσχυσης ή τις αιτήσεις πληρωμής για προηγούμενα ή επόμενα έτη·
β)
καταβολή ποσού υπολογιζόμενου βάσει της ποσότητας και/ή της διάρκειας της μη συμμόρφωσης,
γ)
αποκλεισμός συμμετοχής στο συγκεκριμένο καθεστώς ενίσχυσης ή μέτρο στήριξης.
5. Οι διοικητικές κυρώσεις είναι αναλογικές και διαβαθμισμένες σύμφωνα με τη σοβαρότητα, το βαθμό, τη διάρκεια και την επανάληψη της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης και τηρούν τα ακόλουθα όρια:
α)
το ποσό της διοικητικής κύρωσης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) για ένα δεδομένο έτος δεν υπερβαίνει το 100 % του ποσού της αίτησης ενίσχυσης ή της αίτησης πληρωμής,
β)
το ποσό της διοικητικής κύρωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο β) για ένα δεδομένο έτος δεν υπερβαίνει το 100 % του ποσού των αιτήσεων ενίσχυσης ή των αιτήσεων πληρωμής στις οποίες επιβάλλεται η κύρωση,
γ)
ο αποκλεισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) μπορεί να διαρκεί το πολύ τρία διαδοχικά έτη, περίοδος η οποία μπορεί να ανανεώνεται όταν διαπιστώνεται εκ νέου μη συμμόρφωση.
6. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 4 και 5, όσον αφορά την ενίσχυση που αναφέρεται στο ν τίτλο III κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 οι διοικητικές κυρώσεις λαμβάνουν τη μορφή μείωσης του ποσού των πληρωμών που έχει καταβληθεί ή πρόκειται να καταβληθεί δυνάμει του εν λόγω κανονισμού.
Οι διοικητικές κυρώσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο είναι αναλογικές και διαβαθμισμένες βάσει της σοβαρότητας, της έκτασης, της διάρκειας και της επανάληψης της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης.
Το ποσό των εν λόγω διοικητικών κυρώσεων για ένα δεδομένο έτος δεν υπερβαίνει το 0 % κατά τα δύο πρώτα έτη εφαρμογής του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 (έτη υποβολής αιτήσεων 2015 και 2016), το 20 % για το τρίτο έτος εφαρμογής (έτος υποβολής αιτήσεων 2017) και το 25 % από το τέταρτο έτος εφαρμογής (έτος υποβολής αιτήσεων 2017) του ποσού της ενίσχυσης το οποίο αναφέρεται στον τίτλο ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και θα εδικαιούτο ο ενδιαφερόμενος γεωργός αν πληρούσε τις προϋποθέσεις για την ενίσχυση αυτή.
7. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη αφενός η αποτρεπτική ισχύς των επιβαλλόμενων κυρώσεων και αφετέρου τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε καθεστώτος ενίσχυσης ή μέτρου στήριξης που αναφέρεται στο άρθρο 67 παράγραφος 2, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σε ό,τι αφορά:
α)
τον προσδιορισμό - για κάθε καθεστώς ενίσχυσης ή μέτρο στήριξης και για καθένα από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, όπως ορίζονται στην παράγραφο 3- αφενός της διοικητικής κύρωσης από τον κατάλογο της παραγράφου 4 και εντός των ορίων που τάσσονται στις παραγράφους 5 και 6 και αφετέρου του ειδικού ποσοστού που επιβάλλεται από τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν,
β)
περιπτώσεις όπου οι διοικητικές κυρώσεις δεν επιβάλλονται, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο στ).
8. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών διαδικαστικών και τεχνικών κανόνων για την εναρμόνιση της εφαρμογής του παρόντος άρθρου σχετικά με:
α)
την επιβολή και τον υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων·
β)
τους λεπτομερείς κανόνες για τον χαρακτηρισμό μιας περίπτωσης μη συμμόρφωσης ως ήσσονος σημασίας, κατά τον καθορισμό του κατώτατου ορίου αυτού, εκπεφρασμένο ως ονομαστική τιμή ή ποσοστό της προσδιορισμένης έκτασης ή του επιλέξιμου ποσού ενίσχυσης ή στήριξης, το οποίο δεν είναι μικρότερο από 0,5 %·
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 78
Εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με:
α)
τα βασικά χαρακτηριστικά, τους τεχνικούς κανόνες και τις απαιτήσεις ποιότητας για την ηλεκτρονική βάση δεδομένων που προβλέπεται στο άρθρο 69·
β)
κανόνες όσον αφορά τις αιτήσεις ενίσχυσης και πληρωμής που προβλέπονται στο άρθρο 72 καθώς και τις αιτήσεις δικαιωμάτων ενίσχυσης, όπως, μεταξύ άλλων, την καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων, απαιτήσεις ως προς τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις αιτήσεις, διατάξεις για τις τροποποιήσεις ή την ανάκληση αιτήσεων ενίσχυσης, εξαιρέσεις από την απαίτηση υποβολής αίτησης ενίσχυσης, καθώς και διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν απλουστευμένες διαδικασίες ή να διορθώνουν προφανή σφάλματα·
γ)
κανόνες για τη διενέργεια ελέγχων με σκοπό την επαλήθευση της συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις, καθώς και της ορθότητας και πληρότητας των πληροφοριών που παρέχονται στην αίτηση ενίσχυσης ή πληρωμής, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για τα περιθώρια ανοχής στις μετρήσεις κατά τους επιτόπιους ελέγχους·
δ)
τις τεχνικές προδιαγραφές που απαιτούνται για την ενιαία εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου·
ε)
κανόνες για τις περιπτώσεις μεταβίβασης εκμεταλλεύσεων που συνοδεύονται από τη μεταβίβαση τυχόν υποχρέωσης που αφορά την επιλεξιμότητα της σχετικής ενίσχυσης και δεν έχει ακόμα εκπληρωθεί·
στ)
κανόνες για την καταβολή των προκαταβολών που αναφέρονται στο άρθρο 75.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙΙ
Έλεγχος των συναλλαγών
Άρθρο 79
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί
1. Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει ειδικούς κανόνες για τον έλεγχο των εμπορικών εγγράφων των οντοτήτων εκείνων που είναι δικαιούχοι ή οφειλέτες και σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το σύστημα χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ ή των αντιπροσώπων τους («επιχειρήσεις»), προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον οι συναλλαγές που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ έχουν όντως πραγματοποιηθεί και κατά πόσον έχουν εκτελεστεί ορθώς.
2. Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στα μέτρα που καλύπτονται από το ολοκληρωμένο σύστημα του κεφαλαίου ΙΙ του παρόντος τίτλου. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι τροποποιήσεις της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας και να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος εκ των υστέρων ελέγχων που καθιερώνεται με το παρόν κεφάλαιο, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για τη θέσπιση καταλόγου μέτρων τα οποία, λόγω του σχεδιασμού τους και των απαιτήσεων ελέγχου, δεν επιδέχονται πρόσθετο εκ των υστέρων έλεγχο υπό τη μορφή εξέτασης εμπορικών εγγράφων και συνεπώς δεν υποβάλλονται στο σχετικό έλεγχο δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «εμπορικό έγγραφο»: κάθε βιβλίο, κατάλογος, σημείωση και δικαιολογητικό έγγραφο, λογιστικό βιβλίο, αρχείο παραγωγής και ποιότητας και η αλληλογραφία σχετικά με την επαγγελματική δραστηριότητα της επιχείρησης, καθώς και τα εμπορικά στοιχεία, υπό οποιαδήποτε μορφή, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικά αποθηκευμένων στοιχείων, εφόσον τα έγγραφα ή στοιχεία αυτά έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τις συναλλαγές που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β) «τρίτο μέρος»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει άμεση ή έμμεση σχέση με τις συναλλαγές που γίνονται στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ.
Άρθρο 80
Έλεγχος από τα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε συστηματικούς ελέγχους των εμπορικών εγγράφων των επιχειρήσεων, λαμβάνοντας υπόψη τον χαρακτήρα των ελεγκτέων συναλλαγών. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε η επιλογή των ελεγκτέων επιχειρήσεων να διασφαλίζει με τον καλύτερο τρόπο την αποτελεσματικότητα των μέτρων πρόληψης και ανίχνευσης των παρατυπιών. Η επιλογή λαμβάνει ιδίως υπόψη, μεταξύ άλλων, την οικονομική σημασία των επιχειρήσεων στο σύστημα αυτό καθώς και άλλους παράγοντες κινδύνου.
2. Στις κατάλληλες περιπτώσεις, ο έλεγχος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 επεκτείνεται στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα με τα οποία συνδέονται οι επιχειρήσεις καθώς και σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο ενδεχομένως παρουσιάζει ενδιαφέρον στο πλαίσιο της επιδίωξης των στόχων του άρθρου 81.
3. Ο έλεγχος που διενεργείται κατ’ εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου πραγματοποιείται με την επιφύλαξη των ελέγχων που διενεργούνται σύμφωνα με τα άρθρα 47 και 48.
Άρθρο 81
Στόχοι του ελέγχου
1. Η ακρίβεια των κυριότερων στοιχείων που υπόκεινται στον έλεγχο επαληθεύεται με διασταυρωτικούς ελέγχους, που αφορούν επίσης, εάν χρειαστεί, τα εμπορικά έγγραφα τρίτων μερών, σε αριθμό ανάλογο με τον βαθμό του κινδύνου που παρουσιάζουν, και συμπεριλαμβάνουν:
α)
συγκρίσεις με τα εμπορικά έγγραφα των προμηθευτών, των πελατών, των μεταφορέων ή άλλων τρίτων μερών·
β)
κατά περίπτωση, φυσικούς ελέγχους της ποσότητας και της φύσης των αποθεμάτων·
γ)
συγκρίσεις με καταχωρίσεις των χρηματοοικονομικών ροών που προηγούνται ή έπονται συναλλαγών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ· και
δ)
ελέγχους, σε σχέση με την τήρηση βιβλίων ή κεφαλαιακών κινήσεων, που καταδεικνύουν ότι, τη στιγμή του ελέγχου, τα έγγραφα που τηρεί ο οργανισμός πληρωμών ως απόδειξη της καταβολής της ενίσχυσης στον δικαιούχο, είναι ακριβή.
2. Συγκεκριμένα, εφόσον οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να τηρούν ειδικά λογιστικά βιβλία σύμφωνα με τις ενωσιακές ή εθνικές διατάξεις, ο έλεγχος των βιβλίων αυτών περιλαμβάνει, σε κατάλληλες περιπτώσεις, τη σύγκρισή τους με τα εμπορικά έγγραφα και, ενδεχομένως, τις πραγματικές ποσότητες των αποθεμάτων της επιχείρησης.
3. Κατά την επιλογή των ελεγκτέων συναλλαγών, πρέπει να λαμβάνεται πλήρως υπόψη ο βαθμός του κινδύνου που παρουσιάζουν.
Άρθρο 82
Πρόσβαση σε εμπορικά έγγραφα
1. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων ή τρίτο μέρος διασφαλίζουν την παροχή όλων των εμπορικών εγγράφων και των συμπληρωματικών πληροφοριών στους αρμόδιους για τον έλεγχο υπαλλήλους ή στα εξουσιοδοτημένα για τον σκοπό αυτό πρόσωπα. Τα ηλεκτρονικά αποθηκευμένα στοιχεία πρέπει να παρέχονται σε κατάλληλο υπόθεμα.
2. Οι υπάλληλοι που είναι αρμόδιοι για τον έλεγχο ή τα εξουσιοδοτημένα για τον σκοπό αυτό πρόσωπα μπορούν να αποκτούν αποσπάσματα ή αντίγραφα των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Στην περίπτωση που, κατά τη διάρκεια ελέγχου διενεργούμενου βάσει του παρόντος κεφαλαίου, τα εμπορικά έγγραφα που φυλάσσονται από την επιχείρηση κρίνονται ανεπαρκή για τους σκοπούς του ελέγχου, η επιχείρηση λαμβάνει οδηγίες να τηρεί στο μέλλον τα αρχεία που απαιτούνται από το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που καθορίζονται σε άλλους κανονισμούς όσον αφορά τον σχετικό τομέα.
Τα κράτη μέλη καθορίζουν την ημερομηνία από την οποία πρέπει να τηρούνται τα εν λόγω αρχεία.
Όταν το σύνολο ή μέρος των εμπορικών εγγράφων τα οποία βάσει του παρόντος κεφαλαίου πρέπει να υποβληθούν σε έλεγχο βρίσκεται σε επιχείρηση του ιδίου εμπορικού ομίλου, της ίδιας εταιρείας ή της ίδιας σύμπραξης επιχειρήσεων που διευθύνεται σε ενιαία βάση με την ελεγχόμενη εταιρεία, ανεξαρτήτως του αν βρίσκονται εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης, η ελεγχόμενη επιχείρηση πρέπει να τα θέτει στη διάθεση των αρμόδιων για τον έλεγχο υπαλλήλων, σε τόπο και χρόνο που καθορίζονται από το κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για τη διενέργεια του ελέγχου.
4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι υπάλληλοι που είναι αρμόδιοι για τους ελέγχους έχουν δικαίωμα να προβαίνουν στην κατάσχεση ή να διατάσσουν την κατάσχεση εμπορικών εγγράφων. Το δικαίωμα αυτό ασκείται σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διατάξεις και με την επιφύλαξη της εφαρμογής των κανόνων της ποινικής δικονομίας σχετικά με την κατάσχεση εγγράφων.
Άρθρο 83
Αμοιβαία συνδρομή
1. Τα κράτη μέλη παρέχουν αμοιβαία συνδρομή για τους σκοπούς της διενέργειας των ελέγχων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν μια επιχείρηση ή τρίτο μέρος είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο πραγματοποιήθηκε ή έπρεπε να πραγματοποιηθεί η είσπραξη και/ή η καταβολή του σχετικού ποσού·
β)
όταν μια επιχείρηση ή τρίτο μέρος είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο βρίσκονται τα απαραίτητα για τον έλεγχο έγγραφα και πληροφορίες.
Η Επιτροπή μπορεί να συντονίζει κοινές δράσεις με αμοιβαία συνδρομή μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών.
2. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου που ακολουθεί το οικονομικό έτος πληρωμής από το ΕΓΤΕ, τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή κατάλογο των εγκατεστημένων σε τρίτη χώρα επιχειρήσεων για τις οποίες το εν λόγω ποσό έχει ή θα έπρεπε να έχει καταβληθεί ή εισπραχθεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.
3. Εφόσον για τον έλεγχο επιχείρησης, σύμφωνα με το άρθρο 80, απαιτούνται συμπληρωματικές πληροφορίες σε άλλο κράτος μέλος και ιδίως διασταυρωτικοί έλεγχοι σύμφωνα με το άρθρο 81, μπορούν να υποβάλλονται ειδικές αιτήσεις ελέγχου, δεόντως αιτιολογημένες. Στην Επιτροπή αποστέλλεται γενική επισκόπηση των εν λόγω ειδικών αιτήσεων, ανά τρίμηνο, εντός προθεσμίας ενός μηνός από το τέλος του τριμήνου. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει να της διαβιβαστεί αντίγραφο συγκεκριμένων αιτήσεων.
Η αίτηση ελέγχου διεκπεραιώνεται το αργότερο έξι μήνες από την παραλαβή της· τα αποτελέσματα του ελέγχου ανακοινώνονται αμελλητί στο αιτούν κράτος μέλος και την Επιτροπή. Η ανακοίνωση προς την Επιτροπή αποστέλλεται ανά τρίμηνο, εντός προθεσμίας ενός μηνός από το τέλος του τριμήνου.
Άρθρο 84
Προγραμματισμός
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν το πρόγραμμα των ελέγχων που θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το άρθρο 80 κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου ελέγχου.
2. Κάθε έτος, πριν από τις 15 Απριλίου, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή το πρόγραμμά τους που αναφέρεται στην παράγραφο 1, διευκρινίζοντας:
α)
τον αριθμό των επιχειρήσεων που θα ελεγχθούν και την κατανομή τους ανά τομέα, με βάση τα σχετικά ποσά·
β)
τα κριτήρια που έχουν ληφθεί υπόψη για την κατάρτιση αυτού του προγράμματος.
3. Τα προγράμματα που καταρτίζονται από τα κράτη μέλη και διαβιβάζονται στην Επιτροπή εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη εάν, εντός προθεσμίας οκτώ εβδομάδων, η Επιτροπή δεν γνωστοποιήσει τυχόν παρατηρήσεις της.
4. Η παράγραφος 3 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στις τροποποιήσεις που επιφέρουν στο πρόγραμμα τα κράτη μέλη.
5. Η Επιτροπή μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο, να ζητεί να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα κράτους μέλους μια ιδιαίτερη κατηγορία επιχειρήσεων.
6. Οι επιχειρήσεις των οποίων το άθροισμα των εισπράξεων ή των οφειλών ήταν κατώτερο των 40 000 EUR ελέγχονται, κατ’ εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, μόνο για ειδικούς λόγους που αναφέρουν τα κράτη μέλη στο ετήσιο πρόγραμμά που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή από την Επιτροπή σε τυχόν προτεινόμενη τροποποίηση του προγράμματος αυτού. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές εξελίξεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για την τροποποίηση του κατώτατου ορίου των 40 000 EUR.
Άρθρο 85
Ειδικές υπηρεσίες
1. Σε κάθε κράτος μέλος, για την παρακολούθηση της εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου υπεύθυνη είναι μια ειδική υπηρεσία. Οι υπηρεσίες αυτές είναι υπεύθυνες ιδίως για:
α)
την εκτέλεση των ελέγχων του παρόντος κεφαλαίου από υπαλλήλους που απασχολούνται άμεσα από αυτή την ειδική υπηρεσία· ή
β)
τον συντονισμό και τη γενική εποπτεία των ελέγχων που διενεργούνται από υπαλλήλους που ανήκουν σε άλλες υπηρεσίες.
Τα κράτη μέλη μπορούν, επίσης, να προβλέψουν μια κατανομή των ελέγχων που πρέπει να διενεργούνται κατ’ εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου μεταξύ ειδικών υπηρεσιών και άλλων εθνικών υπηρεσιών, εφόσον οι ειδικές υπηρεσίες είναι αρμόδιες για τον συντονισμό τους.
2. Η υπηρεσία ή οι υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου είναι οργανωμένες κατά τρόπο ώστε να είναι ανεξάρτητες από τις υπηρεσίες ή τμήματα υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη των πληρωμών και των ελέγχων που διενεργούνται πριν από αυτές.
3. Για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, η ειδική υπηρεσία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα και το οικείο κράτος μέλος παρέχει στην ειδική υπηρεσία κάθε εξουσία που είναι αναγκαία για την εκπλήρωση των καθηκόντων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την επιβολή κυρώσεων κατά των φυσικών ή νομικών προσώπων που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 86
Εκθέσεις
1. Πριν από την 1η Ιανουαρίου που έπεται της περιόδου ελέγχου, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή λεπτομερή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου.
2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή προβαίνουν τακτικά σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου.
Άρθρο 87
Πρόσβαση σε στοιχεία και έλεγχοι της Επιτροπής
1. Σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές νομοθετικές διατάξεις, οι υπάλληλοι της Επιτροπής έχουν πρόσβαση στο σύνολο των εγγράφων που καταρτίζονται ενόψει ή κατόπιν των ελέγχων που οργανώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κεφαλαίου καθώς και στα στοιχεία που συλλέγονται, συμπεριλαμβανομένων όσων αποθηκεύονται σε συστήματα επεξεργασίας δεδομένων. Τα στοιχεία αυτά παρέχονται, κατόπιν αιτήσεως, σε κατάλληλο υπόθεμα.
2. Οι έλεγχοι που αναφέρονται στο άρθρο 80 διενεργούνται από υπαλλήλους του κράτους μέλους. Στους ελέγχους αυτούς μπορούν να συμμετέχουν υπάλληλοι της Επιτροπής. Οι υπάλληλοι αυτοί δεν μπορούν να ασκούν μόνοι τους εξουσίες ελέγχου που υπάγονται στην αρμοδιότητα των εθνικών υπαλλήλων. Ωστόσο, έχουν πρόσβαση στους ίδιους χώρους και στα ίδια έγγραφα όπως και οι υπάλληλοι του κράτους μέλους.
3. Στην περίπτωση ελέγχων που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 83, οι υπάλληλοι του κράτους μέλους που υπέβαλε την αίτηση μπορούν να παρευρίσκονται, εφόσον συμφωνεί το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, στους ελέγχους που διενεργούνται στο κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση και να έχουν πρόσβαση τους ίδιους χώρους και στα ίδια έγγραφα όπως και οι υπάλληλοι του εν λόγω κράτους μέλους.
Οι υπάλληλοι του αιτούντος κράτους μέλους, οι οποίοι παρευρίσκονται κατά τους ελέγχους στο κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, είναι πάντοτε σε θέση να παρέχουν αποδείξεις σχετικά με την επίσημη ιδιότητά τους. Οι έλεγχοι διενεργούνται πάντοτε από υπαλλήλους του κράτους μέλους στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση.
4. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των κανονισμών (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 και (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96, στο μέτρο που οι σχετικές εθνικές διατάξεις ποινικής δικονομίας βάσει των οποίων ορισμένες πράξεις ανατίθενται αποκλειστικά σε υπαλλήλους ειδικά οριζόμενους από το εθνικό δίκαιο, δεν συμμετέχουν σε αυτές τις πράξεις ούτε οι υπάλληλοι της Επιτροπής ούτε οι υπάλληλοι του κράτους μέλους που αναφέρονται στην παράγραφο 3. Σε κάθε περίπτωση, δεν συμμετέχουν, ιδίως, σε κατ’ οίκον έρευνα ή σε επίσημη ανάκριση προσώπων, στο πλαίσιο εφαρμογής του ποινικού δικαίου του κράτους μέλους. Ωστόσο, έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Άρθρο 88
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των κανόνων για την ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, και ιδίως όσον αφορά τα ακόλουθα:
α)
τη διενέργεια του ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 80 όσον αφορά την επιλογή των επιχειρήσεων, το ποσοστό και την ημερομηνία του ελέγχου·
β)
τη φύλαξη των εμπορικών εγγράφων και το είδος των εγγράφων που πρέπει να φυλάσσονται ή τα στοιχεία που πρέπει να καταγράφονται·
γ)
την υλοποίηση και τον συντονισμό των κοινών δράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 83 παράγραφος 1·
δ)
τις λεπτομέρειες και τις προδιαγραφές σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή και τον τρόπο υποβολής των αιτήσεων, το περιεχόμενο, τη μορφή και τον τρόπο κοινοποίησης, υποβολής και ανταλλαγής των πληροφοριών που απαιτούνται στο πλαίσιο του παρόντος κεφαλαίου·
ε)
τους όρους και τα μέσα δημοσίευσης ή τους συγκεκριμένους κανόνες και τις προϋποθέσεις για τη διάδοση ή τη διάθεση από την Επιτροπή στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών των πληροφοριών που απαιτούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού·
στ)
τις αρμοδιότητες της ειδικής υπηρεσίας που προβλέπεται στο άρθρο 85·
ζ)
το περιεχόμενο των εκθέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 86.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ IV
Άλλες διατάξεις για τους ελέγχους και τις κυρώσεις
Άρθρο 89
Λοιποί έλεγχοι και κυρώσεις σχετικά με τους κανόνες εμπορίας
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 119 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 τα οποία δεν επισημαίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού δεν διατίθενται στην αγορά ή αποσύρονται.
2. Με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που μπορούν να εκδοθούν από την Επιτροπή, οι εισαγωγές στην Ένωση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 189 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 υπόκεινται σε ελέγχους για να επαληθεύεται η τήρηση των όρων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους, βασιζόμενους σε ανάλυση κινδύνου, για την εξακρίβωση του κατά πόσον τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 συμμορφώνονται προς τους κανόνες που καθορίζονται στο μέρος II τίτλος II κεφάλαιο I τμήμα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ/2013 και επιβάλλουν διοικητικές κυρώσεις κατά περίπτωση.
4. Με την επιφύλαξη των πράξεων για τον αμπελοοινικό τομέα που εκδίδονται βάσει του άρθρου 64, σε περίπτωση παράβασης των ενωσιακών κανόνων στον εν λόγω τομέα, τα κράτη μέλη επιβάλλουν αναλογικές, αποτελεσματικές και αποτρεπτικές διοικητικές κυρώσεις. Οι κυρώσεις αυτές δεν επιβάλλονται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ) και εφόσον η μη συμμόρφωση είναι ήσσονος σημασίας.
5. Για την προστασία των ενωσιακών χρηματοδοτικών πόρων καθώς και της ταυτότητας, της προέλευσης και της ποιότητας των ενωσιακών οίνων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 όσον αφορά:
α)
τη δημιουργία αναλυτικής τράπεζας δεδομένων με ισοτοπικά στοιχεία που θα συμβάλει στον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης και η οποία θα δημιουργηθεί με βάση δείγματα συλλεγόμενα από τα κράτη μέλη·
β)
κανόνες σχετικά με τους οργανισμούς ελέγχου και τη μεταξύ τους αμοιβαία συνδρομή·
γ)
κανόνες σχετικά με την από κοινού χρήση των διαπιστώσεων των κρατών μελών.
6. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με, τα αναγκαία μέτρα για:
α)
τις διαδικασίες όσον αφορά τις τράπεζες δεδομένων των κρατών μελών και την αναλυτική τράπεζα δεδομένων με ισοτοπικά στοιχεία που θα συμβάλει στον εντοπισμό της απάτης.
β)
τις διαδικασίες όσον αφορά τη συνεργασία και συνδρομή μεταξύ αρχών και φορέων ελέγχου·
γ)
όσον αφορά την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, κανόνες για τη διενέργεια των ελέγχων της συμμόρφωσης με τα πρότυπα εμπορίας, κανόνες για τις αρχές που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των ελέγχων, καθώς και για το περιεχόμενο, τη συχνότητα και το στάδιο εμπορίας κατά το οποίο διενεργούνται οι εν λόγω έλεγχοι.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 90
Έλεγχοι που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τις προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να σταματήσουν τις παράνομες χρήσεις των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και των προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013
2. Το κράτος μέλος ορίζει την αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση των ελέγχων σε σχέση με τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο μέρος 2 τίτλος II κεφάλαιο I τμήμα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (39) και εξασφαλίζουν ότι κάθε επιχειρηματίας που πληροί τις υποχρεώσεις αυτές δικαιούται κάλυψη από το σύστημα ελέγχων.
3. Στο πλαίσιο της Ένωσης, η ετήσια επαλήθευση της τήρησης των προδιαγραφών του προϊόντος κατά την παραγωγή και κατά ή μετά τη συσκευασία του οίνου εξασφαλίζεται από την αρμόδια αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ή από έναν ή περισσότερους οργανισμούς ελέγχου, κατά την έννοια του άρθρου 2 δεύτερο εδάφιο σημείο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, ο οποίος λειτουργεί ως οργανισμός πιστοποίησης προϊόντων σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 5 του εν λόγω κανονισμού.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με:
α)
τις ανακοινώσεις που πρέπει να υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην ίδια·
β)
κανόνες για την αρχή που είναι αρμόδια για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές του προϊόντος, ακόμη και όταν η γεωγραφική περιοχή βρίσκεται σε τρίτη χώρα·
γ)
τις ενέργειες που πρέπει να υλοποιούν τα κράτη μέλη για να αποτρέπουν την παράνομη χρήση των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και των προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων·
δ)
τους ελέγχους και τις επαληθεύσεις που πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι
Πεδίο εφαρμογής
Άρθρο 91
Γενική αρχή
1. Εφόσον ο δικαιούχος που αναφέρεται στο άρθρο 92 δεν τηρεί τους κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης του άρθρου 93, του επιβάλλεται διοικητική κύρωση.
2. Η διοικητική κύρωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 επιβάλλεται μόνο εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα πράξης ή παράλειψης αποδιδόμενης ευθέως στον σχετικό δικαιούχο και εφόσον συντρέχει μία ή και οι δύο από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η μη συμμόρφωση αφορά τη γεωργική δραστηριότητα του δικαιούχου·
β)
αφορά την έκταση της εκμετάλλευσης του δικαιούχου.
Όσον αφορά τις δασικές εκτάσεις, ωστόσο, η κύρωση αυτή δεν επιβάλλεται εφόσον δεν έχει υποβληθεί αίτηση στήριξης για τη σχετική έκταση σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) και τα άρθρα 30 και 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
3. Για τον σκοπό του παρόντος τίτλου:
α)
ως «εκμετάλλευση» νοείται το σύνολο των μονάδων παραγωγής και των εκτάσεων τις οποίες διαχειρίζεται ο δικαιούχος που αναφέρεται στο άρθρο 92 και οι οποίες βρίσκονται στην επικράτεια του ίδιου κράτους μέλους.
β)
ως «απαίτηση» νοείται κάθε κανονιστική απαίτηση διαχείρισης βάσει της νομοθεσίας της Ένωσης που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙ στο πλαίσιο συγκεκριμένης πράξης, η οποία διαφέρει επί της ουσίας από οποιαδήποτε άλλη απαίτηση της ίδιας πράξης.
Άρθρο 92
Σχετικοί δικαιούχοι
Το άρθρο 91 εφαρμόζεται στους δικαιούχους που λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ενισχύσεις δυνάμει των άρθρων 46 και 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και ετήσιες πριμοδοτήσεις δυνάμει του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), των άρθρων 28 έως 31 και των άρθρων 33 και 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Ωστόσο, το άρθρο 91 δεν εφαρμόζεται στους δικαιούχους που συμμετέχουν στο καθεστώς για τους μικροκαλλιεργητές που αναφέρεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Η κύρωση που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο δεν εφαρμόζεται ούτε στη στήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Άρθρο 93
Κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης
1. Οι κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης συνίστανται στις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης που απορρέουν από την ενωσιακή νομοθεσία και στα πρότυπα για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση των εκτάσεων που θεσπίζονται σε εθνικό επίπεδο, όπως απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ, όσον αφορά τους ακόλουθους τομείς:
α)
περιβάλλον, κλιματική αλλαγή και καλή γεωργική κατάσταση των εκτάσεων·
β)
δημόσια υγεία και υγεία των ζώων και των φυτών,
γ)
καλή μεταχείριση των ζώων.
2. Οι πράξεις που αναφέρονται στο παράρτημα II όσον αφορά τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης εφαρμόζονται με την ισχύουσα μορφή τους και, σε περίπτωση οδηγιών, ως εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη.
3. Επιπλέον, για τα έτη 2015 και 2016, οι κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης περιλαμβάνουν επίσης τη διατήρηση των μόνιμων βοσκότοπων. Τα κράτη μέλη τα οποία ήταν ήδη μέλη της Ένωσης την 1η Ιανουαρίου 2004 εξασφαλίζουν ότι οι εκτάσεις που αποτελούσαν μόνιμους βοσκοτόπους κατά την ημερομηνία που προβλεπόταν για τις αιτήσεις ενίσχυσης βάσει έκτασης του 2003 παραμένουν μόνιμοι βοσκότοποι εντός καθορισμένων ορίων. Τα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση το 2004 εξασφαλίζουν ότι οι εκτάσεις που αποτελούσαν μόνιμους βοσκοτόπους την 1η Μαΐου 2004 παραμένουν μόνιμοι βοσκότοποι εντός καθορισμένων ορίων. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία εξασφαλίζουν ότι οι εκτάσεις που αποτελούσαν μόνιμους βοσκότοπους την 1η Ιανουαρίου 2007 παραμένουν μόνιμοι βοσκότοποι εντός καθορισμένων ορίων. Η Κροατία εξασφαλίζει ότι οι εκτάσεις που αποτελούσαν μόνιμους βοσκοτόπους την 1η Ιουλίου 2013 παραμένουν μόνιμοι βοσκότοποι εντός καθορισμένων ορίων.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται σε εκτάσεις μόνιμων βοσκοτόπων που πρόκειται να αναδασωθούν, εάν η αναδάσωση αυτή είναι συμβατή με το περιβάλλον και εξαιρούμενων των φυτειών χριστουγεννιάτικων δένδρων και ειδών ταχείας ανάπτυξης που καλλιεργούνται βραχυπρόθεσμα.
4. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η παράγραφος 3, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 όσον αφορά τους κανόνες για τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων, ιδίως για την εξασφάλιση της λήψης μέτρων με στόχο τη διατήρηση των εκτάσεων που αποτελούν μόνιμους βοσκοτόπους στο επίπεδο των γεωργών, συμπεριλαμβανομένων των ατομικών υποχρεώσεων που πρέπει να τηρούνται, όπως η υποχρέωση εκ νέου μετατροπής εκτάσεων σε μόνιμους βοσκοτόπους σε περίπτωση που διαπιστώνεται μείωση της αναλογίας τους.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των υποχρεώσεων των κρατών μελών αφενός και των γεωργών αφετέρου όσον αφορά τη διατήρηση των μόνιμων βοσκοτόπων, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για τη θέσπιση των όρων και των μεθόδων καθορισμού της αναλογίας που πρέπει να διατηρείται μεταξύ μόνιμων βοσκοτόπων και γεωργικών εκτάσεων.
5. Για τους σκοπούς των παραγράφων 3 και 4, ως «μόνιμοι βοσκότοποι» νοούνται οι μόνιμοι βοσκότοποι ως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1120/2009 στην αρχική του έκδοση.
Άρθρο 94
Υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι γεωργικές εκτάσεις, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται πλέον για παραγωγικούς σκοπούς, να διατηρούνται σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση. Τα κράτη μέλη καθορίζουν, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, στοιχειώδεις απαιτήσεις για τους δικαιούχους σχετικά με την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση της γης με βάση το παράρτημα II, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων εκτάσεων, όπως την κατάσταση του εδάφους και τις κλιματικές συνθήκες, τα υφιστάμενα συστήματα γεωργικής εκμετάλλευσης, τη χρήση της γης, την αμειψισπορά, τις γεωργικές πρακτικές και τη διάρθρωση των εκμεταλλεύσεων.
Τα κράτη μέλη δεν καθορίζουν στοιχειώδεις απαιτήσεις που δεν προβλέπονται στο παράρτημα II.
Άρθρο 95
Πληροφορίες προς τους δικαιούχους
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στους σχετικούς δικαιούχους, κατά περίπτωση, με ηλεκτρονικά μέσα, τον κατάλογο των απαιτήσεων και των κανόνων που θα εφαρμόζονται σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης καθώς και σχετικές σαφείς και ακριβείς πληροφορίες.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙ
Σύστημα ελέγχου και διοικητικές κυρώσεις σχετικά με την πολλαπλή συμμόρφωση
Άρθρο 96
Έλεγχοι της πολλαπλής συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, το ολοκληρωμένο σύστημα που προβλέπεται στον τίτλο V κεφάλαιο II και ιδίως στο άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), δ), ε) και στ).
Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τα υπάρχοντα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου, προκειμένου να εξασφαλίζουν την τήρηση των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης.
Τα συστήματα αυτά και ιδίως το σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των ζώων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με την οδηγία 2008/71/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2008 (40) και τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 και (ΕΚ) αριθ. 21/2004, πρέπει να είναι συμβατά με το ολοκληρωμένο σύστημα που αναφέρεται στον τίτλο V κεφάλαιο ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
2. Ανάλογα με τις εκάστοτε απαιτήσεις, πρότυπα, πράξεις ή τομείς πολλαπλής συμμόρφωσης, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν να διενεργούν διοικητικούς ελέγχους, ειδικότερα εκείνους που προβλέπονται ήδη στο πλαίσιο των συστημάτων ελέγχου που ισχύουν για την αντίστοιχη απαίτηση, πρότυπο, πράξη ή τομέα πολλαπλής συμμόρφωσης.
3. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν επιτόπιους ελέγχους για την επαλήθευση της συμμόρφωσης των δικαιούχων προς τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στον παρόντα τίτλο.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων για τη διενέργεια ελέγχων με σκοπό την επαλήθευση της συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στον παρόντα τίτλο, περιλαμβανομένων κανόνων που επιτρέπουν τη συνεκτίμηση των ακόλουθων παραγόντων στην ανάλυση κινδύνων:
α)
τη συμμετοχή των γεωργών στο σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού·
β)
τη συμμετοχή των γεωργών σε ένα σύστημα πιστοποίησης εφόσον αυτό καλύπτει τις σχετικές απαιτήσεις και τα σχετικά πρότυπα.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
Άρθρο 97
Επιβολή διοικητικών κυρώσεων
1. Η διοικητική κύρωση που προβλέπεται στο άρθρο 91 επιβάλλεται όταν δεν τηρούνται οι κανόνες της πολλαπλής συμμόρφωσης κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου ημερολογιακού έτους («το σχετικό ημερολογιακό έτος») και εφόσον η εν λόγω μη συμμόρφωση αποδίδεται άμεσα στον δικαιούχο που υπέβαλε την αίτηση ενίσχυσης ή πληρωμής κατά τη διάρκεια του σχετικού ημερολογιακού έτους.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών σε δικαιούχους που διαπιστώνεται ότι δεν τηρούν τους κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια περιόδου τριών ετών από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο χορηγήθηκε η πρώτη ενίσχυση στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για αναδιάρθρωση και μετατροπή ή οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια περιόδου ενός έτους από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο χορηγήθηκε η ενίσχυση στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για τον πρώιμο τρύγο που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 («τα σχετικά έτη»).
2. Στις περιπτώσεις μεταβίβασης έκτασης κατά τη διάρκεια του σχετικού ημερολογιακού έτους ή των σχετικών ετών, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης όταν η εν λόγω μη συμμόρφωση είναι το αποτέλεσμα πράξης ή παράλειψης αποδιδόμενης ευθέως στο πρόσωπο στο οποίο ή από το οποίο μεταβιβάστηκε η γεωργική έκταση. Κατά παρέκκλιση από την πρώτη πρόταση, όταν το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται ευθέως η πράξη ή παράλειψη έχει υποβάλει αίτηση ενίσχυσης ή πληρωμής για το σχετικό ημερολογιακό έτος ή τα σχετικά έτη, η διοικητική κύρωση επιβάλλεται με βάση τα συνολικά ποσά των ενισχύσεων του άρθρου 92 που έχουν καταβληθεί ή πρόκειται να καταβληθούν στο εν λόγω πρόσωπο.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, ως «μεταβίβαση» νοείται οιαδήποτε συναλλαγή κατά την οποία γεωργική έκταση παύει να βρίσκεται στη διάθεση του μεταβιβάζοντος.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, με την επιφύλαξη των κανόνων που θα θεσπιστούν σύμφωνα με το άρθρο 101, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν τη μη επιβολή διοικητικής κύρωσης ανά δικαιούχο και ανά ημερολογιακό έτος όταν το ύψος της κύρωσης είναι ίσο ή μικρότερο των 100 EUR.
Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να κάνει χρήση της επιλογής που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, η αρμόδια αρχή προβαίνει κατά το επόμενο έτος, βάσει δείγματος δικαιούχων, στις ενέργειες που απαιτούνται για την επαλήθευση της λήψης διορθωτικών μέτρων από τον δικαιούχο όσον αφορά τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που έχουν διαπιστωθεί. Η διαπίστωση και η υποχρέωση λήψης διορθωτικών μέτρων κοινοποιούνται στον δικαιούχο.
4. Η επιβολή διοικητικής κύρωσης δεν επηρεάζει τη νομιμότητα και την κανονικότητα των ενισχύσεων επί των οποίων επεβλήθη.
Άρθρο 98
Επιβολή της διοικητικής κύρωσης στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία
Για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, οι διοικητικές κυρώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 91 επιβάλλονται το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2016 όσον αφορά τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης του παραρτήματος ΙΙ που αφορούν την καλή μεταχείριση των ζώων.
Για την Κροατία, οι κυρώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 91 επιβάλλονται σύμφωνα με το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης (ΚΑΔ) που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ:
α)
από 1ης Ιανουαρίου 2014 για τις ΚΑΔ 1 έως ΚΑΔ 3 και ΚΑΔ 6 έως ΚΑΔ 8·
β)
από 1ης Ιανουαρίου 2016 για τις ΚΑΔ 4, ΚΑΔ 5, ΚΑΔ 9 και ΚΑΔ 10·
γ)
από 1ης Ιανουαρίου 2018 για τις ΚΑΔ 11 έως ΚΑΔ 13.
Άρθρο 99
Υπολογισμός της διοικητικής κύρωσης
1. Η διοικητική κύρωση που προβλέπεται στο άρθρο 91 επιβάλλεται με μείωση ή αποκλεισμό του συνολικού ποσού των πληρωμών του άρθρου 92 που έχει καταβληθεί ή πρόκειται να καταβληθεί στον εν λόγω δικαιούχο όσον αφορά τις αιτήσεις ενίσχυσης τις οποίες έχει υποβάλει ή θα υποβάλει κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους της διαπίστωσης του προβλήματος.
Για τον υπολογισμό των μειώσεων και των αποκλεισμών αυτών, λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα, η έκταση, ο διαρκής χαρακτήρας και η επανάληψη της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης, καθώς και τα κριτήρια που καθορίζονται στις παραγράφους 2, 3 και 4.
2. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης που οφείλεται σε απλή αμέλεια, το ποσοστό της μείωσης δεν υπερβαίνει το 5 % και, σε περίπτωση επανάληψης της μη συμμόρφωσης, το 15 %.
Τα κράτη μέλη μπορούν να συγκροτήσουν σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης οι οποίες, λόγω της μικρής σοβαρότητας, έκτασης και διάρκειάς τους, δεν οδηγούν, σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, σε μείωση ή αποκλεισμό. Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας, η αρμόδια αρχή απευθύνει προειδοποίηση στον δικαιούχο, κοινοποιώντας στο δικαιούχο τη διαπίστωση του προβλήματος και την υποχρέωσή του να λάβει επανορθωτικά μέτρα. Σε περίπτωση που σε επακόλουθο έλεγχο διαπιστωθεί ότι δεν έχει επανορθωθεί η μη συμμόρφωση, εφαρμόζεται αναδρομικά η μείωση σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
Ωστόσο, οι περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που συνιστούν άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία ή την υγεία των ζώων οδηγούν πάντοτε σε μείωση ή αποκλεισμό.
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν στους δικαιούχους που λαμβάνουν για πρώτη φορά προειδοποίηση πρόσβαση κατά προτεραιότητα στο σύστημα παροχής συμβουλών σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
3. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης εκ προθέσεως, το ποσοστό μείωσης δεν είναι κατ’ αρχήν μικρότερο του 20 %, μπορεί να φθάνει έως τον πλήρη αποκλεισμό από ένα ή περισσότερα καθεστώτα ενίσχυσης και μπορεί να εφαρμόζεται για ένα ή περισσότερα ημερολογιακά έτη.
4. Σε κάθε περίπτωση, το συνολικό ποσό των μειώσεων και αποκλεισμών για ένα ημερολογιακό έτος δεν υπερβαίνει το συνολικό ποσό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1.
Άρθρο 100
Ποσά που προκύπτουν από την πολλαπλή συμμόρφωση
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρακρατούν το 25 % των ποσών που προκύπτουν από την επιβολή των μειώσεων και των αποκλεισμών που αναφέρονται στο άρθρο 99.
Άρθρο 101
Αρμοδιότητες της Επιτροπής όσον αφορά τον υπολογισμό και την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων
1. Για να εξασφαλιστεί η ορθή κατανομή των κονδυλίων στους δικαιούχους και η εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης κατά τρόπο αποδοτικό, συνεκτικό και χωρίς διακρίσεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 όσον αφορά:
α)
τη θέσπιση εναρμονισμένης βάσης για τον αναφερόμενο στο άρθρο 99 υπολογισμό των διοικητικών κυρώσεων λόγω μη τήρησης των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης, λαμβανομένων υπόψη των μειώσεων λόγω δημοσιονομικής πειθαρχίας·
β)
τους όρους για τον υπολογισμό και την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων λόγω μη τήρησης των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης, μεταξύ άλλων και σε περίπτωση που η μη συμμόρφωση αποδίδεται άμεσα στον δικαιούχο.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών διαδικαστικών και τεχνικών κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό και την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων που αναφέρονται στα άρθρο 97 έως 99, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τους δικαιούχους που αποτελούν ομάδα προσώπων σύμφωνα με τα άρθρα 28 και 29 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΤΙΤΛΟΣ VII
ΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι
Κοινοποίηση
Άρθρο 102
Κοινοποίηση πληροφοριών
1. Επιπλέον των διατάξεων που προβλέπονται στους τομεακούς κανονισμούς, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τα ακόλουθα στοιχεία, δηλώσεις και έγγραφα:
α)
όσον αφορά τους διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών και τους διαπιστευμένους οργανισμούς συντονισμού:
i)
την πράξη διαπίστευσής τους,
ii)
την ιδιότητά τους (διαπιστευμένος οργανισμός πληρωμών ή διαπιστευμένος οργανισμός συντονισμού),
iii)
ενδεχομένως, την ανάκληση της διαπίστευσής τους·
β)
όσον αφορά του οργανισμούς πιστοποίησης:
i)
την επωνυμία τους,
ii)
τη διεύθυνσή τους ·
γ)
όσον αφορά τις δράσεις οι οποίες συνδέονται με τις πράξεις που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία:
i)
τις δηλώσεις δαπανών, που ισχύουν επίσης ως αιτήσεις πληρωμών, υπογεγραμμένες από το διαπιστευμένο οργανισμό πληρωμών ή το διαπιστευμένο οργανισμό συντονισμού και συνοδευόμενες από τα απαιτούμενα στοιχεία,
ii)
τις προβλέψεις των χρηματοδοτικών απαιτήσεών τους, όσον αφορά το ΕΓΤΕ και, στην περίπτωση του ΕΓΤΑΑ, την επικαιροποίηση των προβλέψεων για τις δηλώσεις δαπανών που πρόκειται να υποβληθούν στη διάρκεια του έτους και τις προβλέψεις για τις δηλώσεις δαπανών για το επόμενο οικονομικό έτος,
iii)
τη διαχειριστική δήλωση και τους ετήσιους λογαριασμούς των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών,
iv)
ετήσια σύνοψη των αποτελεσμάτων όλων των διαθέσιμων λογιστικών ελέγχων και των ελέγχων που διενεργήθηκαν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις λεπτομερείς διατάξεις που προβλέπονται στους οικείους τομεακούς κανόνες.
Οι ετήσιοι λογαριασμοί των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών που καλύπτουν τις δαπάνες του ΕΓΤΑΑ υποβάλλονται στο επίπεδο του κάθε προγράμματος.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν λεπτομερώς την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 94 και τις λεπτομέρειες του συστήματος παροχής συμβουλών στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που αναφέρεται στον τίτλο ΙΙΙ.
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τακτικά την Επιτροπή για την εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος που αναφέρεται στον τίτλο V κεφάλαιο II. Η Επιτροπή διοργανώνει συνεδριάσεις ανταλλαγής απόψεων για το θέμα αυτό με τα κράτη μέλη.
Άρθρο 103
Εμπιστευτικότητα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των στοιχείων που γνωστοποιούνται ή λαμβάνονται στο πλαίσιο των ενεργειών ελέγχου και εκκαθάρισης των λογαριασμών κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Οι κανόνες που θεσπίζονται στο άρθρο 8 του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 εφαρμόζονται επί των στοιχείων αυτών.
2. Με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων που αφορούν δικαστικές διαδικασίες, τα στοιχεία που συλλέγονται κατά τη διάρκεια του ελέγχου που προβλέπεται στον τίτλο V κεφάλαιο ΙΙΙ προστατεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο. Οι εν λόγω πληροφορίες δεν επιτρέπεται να κοινοποιούνται σε οποιοδήποτε άλλο άτομο εκτός εκείνων τα οποία, λόγω των καθηκόντων τους στα κράτη μέλη ή στα όργανα της Ένωσης, απαιτείται να λάβουν γνώση αυτών με σκοπό την άσκηση των καθηκόντων τους.
Άρθρο 104
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων όσον αφορά:
α)
τη μορφή, το περιεχόμενο, τη συχνότητα, τις προθεσμίες και τους λεπτομερείς κανόνες σύμφωνα με τους οποίους διαβιβάζονται ή τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής:
i)
οι δηλώσεις δαπανών και οι καταστάσεις προβλεπόμενων δαπανών καθώς και οι ενημερώσεις τους, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων ειδικού προορισμού,
ii)
η διαχειριστική δήλωση και οι ετήσιοι λογαριασμοί των οργανισμών πληρωμών καθώς και τα αποτελέσματα όλων των διαθέσιμων λογιστικών ελέγχων και των ελέγχων που διενεργήθηκαν,
iii)
οι εκθέσεις πιστοποίησης των λογαριασμών,
iv)
τα στοιχεία ταυτότητας των διαπιστευμένων οργανισμών πληρωμών, των διαπιστευμένων οργανισμών συντονισμού και των οργανισμών πιστοποίησης,
v)
οι λεπτομερείς κανόνες συνυπολογισμού και πληρωμής των δαπανών που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία,
vi)
οι κοινοποιήσεις των δημοσιονομικών αναπροσαρμογών στις οποίες προβαίνουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των πράξεων ή προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης και των ανακεφαλαιωτικών καταστάσεων των διαδικασιών ανάκτησης τις οποίες κινούν τα κράτη μέλη λόγω διαπίστωσης παρατυπιών,
vii)
τα στοιχεία σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 58·
β)
τις λεπτομέρειες που διέπουν τις ανταλλαγές πληροφοριών και εγγράφων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και τη δημιουργία συστημάτων πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων του είδους, της μορφής και του περιεχομένου των δεδομένων που θα υφίστανται επεξεργασία από αυτά τα συστήματα και των αντίστοιχων κανόνων αποθήκευσής τους·
γ)
την κοινοποίηση στην Επιτροπή, από τα κράτη μέλη, των πληροφοριών, των εγγράφων, των στατιστικών και των εκθέσεων καθώς και τις προθεσμίες και τους τρόπους κοινοποίησης των στοιχείων αυτών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Χρήση του ευρώ
Άρθρο 105
Γενικές αρχές
1. Τα ποσά που εμφαίνονται στις αποφάσεις της Επιτροπής για την έγκριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, τα ποσά των υποχρεώσεων και των πληρωμών της Επιτροπής καθώς και τα ποσά των βεβαιωμένων ή πιστοποιημένων δαπανών και των δηλώσεων δαπανών των κρατών μελών εκφράζονται και καταβάλλονται σε ευρώ.
2. Οι τιμές και τα ποσά που καθορίζονται στην τομεακή γεωργική νομοθεσία εκφράζονται σε ευρώ.
Χορηγούνται ή εισπράττονται σε ευρώ στα κράτη μέλη τα οποία έχουν υιοθετήσει το ευρώ και σε εθνικό νόμισμα στα υπόλοιπα κράτη μέλη.
Άρθρο 106
Συναλλαγματική ισοτιμία και γενεσιουργός αιτία
1. Οι τιμές και τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 105 παράγραφος 2 στα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ μετατρέπονται στο εθνικό τους νόμισμα βάσει συναλλαγματικής ισοτιμίας.
2. Η γενεσιουργός αιτία για την συναλλαγματική ισοτιμία είναι:
α)
η εκτέλεση των τελωνειακών διατυπώσεων εισαγωγής ή εξαγωγής, όσον αφορά τα ποσά που εισπράττονται ή χορηγούνται στις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες,
β)
το γεγονός με το οποίο επιτυγχάνεται ο οικονομικός στόχος της πράξης, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
3. Όταν μια άμεση ενίσχυση βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καταβάλλεται σε δικαιούχο σε άλλο νόμισμα πλην του ευρώ, τα κράτη μέλη μετατρέπουν στο εθνικό νόμισμα το εκφρασμένο σε ευρώ ποσό της ενίσχυσης, με βάση την τελευταία ισοτιμία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πριν από την 1η Οκτωβρίου του έτους για το οποίο χορηγείται η ενίσχυση.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, να πραγματοποιήσουν τη μετατροπή βάσει του μέσου όρου των ισοτιμιών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια του μήνα που προηγείται της 1ης Οκτωβρίου του έτους για το οποίο χορηγείται η ενίσχυση. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν τη δυνατότητα αυτή ορίζουν και δημοσιεύουν τον μέσο όρο αυτό πριν από την 1η Δεκεμβρίου του εν λόγω έτους.
4. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, κατά την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ εφαρμόζουν την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία με εκείνη την οποία χρησιμοποίησαν όταν πραγματοποίησαν τις πληρωμές προς τους δικαιούχους ή όταν εισέπραξαν έσοδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.
5. Για να προσδιοριστεί η γενεσιουργός αιτία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ή για να καθοριστεί για ειδικούς λόγους που αφορούν την οργάνωση της αγοράς ή το εν λόγω ποσό, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 οι οποίες θα περιλαμβάνουν κανόνες για τις εν λόγω γενεσιουργούς αιτίες και τη συναλλαγματική ισοτιμία που πρέπει να χρησιμοποιείται. Η ειδική γενεσιουργός αιτία προσδιορίζεται με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
δυνατότητα ουσιαστικής εφαρμογής, το συντομότερο δυνατόν, των προσαρμογών των συναλλαγματικών ισοτιμιών·
β)
ομοιότητα των γενεσιουργών αιτιών για ανάλογες πράξεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της οργάνωσης της αγοράς,
γ)
συνοχή μεταξύ των γενεσιουργών αιτιών για τις διάφορες τιμές και ποσά που αφορούν την οργάνωση της αγοράς,
δ)
πρακτική δυνατότητα και αποτελεσματικότητα των ελέγχων εφαρμογής των κατάλληλων συναλλαγματικών ισοτιμιών.
6. Για να μην εφαρμόζουν τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ διαφορετικές συναλλαγματικές ισοτιμίες αφενός κατά τη λογιστική εγγραφή των εσόδων που εισπράττουν ή των ενισχύσεων που καταβάλλονται στους δικαιούχους σε νόμισμα άλλο πλην του ευρώ και αφετέρου κατά την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών των οργανισμών πληρωμών, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 οι οποίες θα περιλαμβάνουν κανόνες σχετικά με τη συναλλαγματική ισοτιμία που εφαρμόζεται για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών και την εγγραφή των πράξεων δημόσιας αποθεματοποίησης στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών.
Άρθρο 107
Μέτρα διασφάλισης και παρεκκλίσεις
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη διασφάλιση της εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας εάν νομισματικές πρακτικές εξαιρετικού χαρακτήρα που συνδέονται με το εθνικό νόμισμα θα μπορούσαν να τη θέσουν σε κίνδυνο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις μπορούν να παρεκκλίνουν από τους υφιστάμενους κανόνες μόνο κατά την απολύτως αναγκαία χρονική περίοδο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο κοινοποιούνται αμέσως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και στα κράτη μέλη.
2. Σε περίπτωση που νομισματικές πρακτικές εξαιρετικού χαρακτήρα που συνδέονται με το εθνικό νόμισμα ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 115 για να προβλεφθεί παρέκκλιση από το παρόν τμήμα, ιδίως στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν μια χώρα ακολουθεί ασυνήθεις συναλλαγματικές πρακτικές, όπως την εφαρμογή πολλαπλών συναλλαγματικών ισοτιμιών, ή εφαρμόζει συμφωνίες αντιπραγματισμού,
β)
όταν κάποιες χώρες έχουν νόμισμα το οποίο δεν έχει εισαχθεί στις επίσημες αγορές συναλλάγματος ή των οποίων η εξέλιξη ενδέχεται να προκαλέσει στρεβλώσεις στις συναλλαγές.
Άρθρο 108
Χρήση του ευρώ από τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει
1. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος που δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ αποφασίζει να καταβάλει τις δαπάνες που απορρέουν από την τομεακή γεωργική νομοθεσία σε ευρώ και όχι στο εθνικό του νόμισμα, το κράτος μέλος λαμβάνει μέτρα ώστε η χρησιμοποίηση του ευρώ να μην παρέχει συστηματικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση του εθνικού νομίσματος.
2. Το κράτος μέλος κοινοποιεί τα σχεδιαζόμενα μέτρα στην Επιτροπή πριν να τεθούν σε ισχύ. Τα μέτρα δεν θα εφαρμόζονται ενόσω το κράτος μέλος δεν έχει λάβει την έγκριση της Επιτροπής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
Εκθέσεις και αξιολόγηση
Άρθρο 109
Ετήσια δημοσιονομική έκθεση
Πριν από το τέλος του Σεπτεμβρίου του έτους που ακολουθεί κάθε οικονομικό έτος, η Επιτροπή συντάσσει δημοσιονομική έκθεση σχετικά με τη διαχείριση των ταμείων κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος και την υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Άρθρο 110
Παρακολούθηση και αξιολόγηση της ΚΓΠ
1. Καθορίζεται κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης με στόχο τη μέτρηση της απόδοσης της ΚΓΠ και ιδίως:
α)
των άμεσων ενισχύσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
β)
των μέτρων στήριξης της αγοράς που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013
γ)
των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και,
δ)
των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
Η Επιτροπή παρακολουθεί την εφαρμογή αυτών των μέτρων με βάση εκθέσεις που συντάσσουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις των κανονισμών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. Η Επιτροπή συντάσσει πολυετές σχέδιο αξιολόγησης με περιοδικές αξιολογήσεις συγκεκριμένων μέσων τις οποίες θα διεξάγει η ίδια.
Για να εξασφαλιστεί αποτελεσματική μέτρηση της απόδοσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 σχετικά με το περιεχόμενο και τη δημιουργία του πλαισίου.
2. Η απόδοση των μέτρων της ΚΓΠ που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται σε σχέση με τους ακόλουθους στόχους:
α)
τη βιώσιμη παραγωγή τροφίμων, με έμφαση στο γεωργικό εισόδημα, τη γεωργική παραγωγικότητα και τη σταθερότητα των τιμών·
β)
τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και τη δράση για την κλιματική αλλαγή, με έμφαση στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, τη βιοποικιλότητα, το έδαφος και τα ύδατα·
γ)
την ισόρροπη εδαφική ανάπτυξη, με έμφαση στην αγροτική απασχόληση, την οικονομική ανάπτυξη και τη φτώχεια στις αγροτικές περιοχές.
Η Επιτροπή καθορίζει, με εκτελεστικές πράξεις, τη δέσμη δεικτών ειδικά για τους στόχους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
Οι δείκτες συνδέονται με τη διάρθρωση και τους στόχους της πολιτικής και επιτρέπουν την αξιολόγηση της προόδου, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας της πολιτικής σε σχέση με τους εν λόγω στόχους.
3. Το πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης απηχεί τη διάρθρωση της ΚΓΠ ως εξής:
α)
για τις άμεσες ενισχύεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τα μέτρα στήριξης της αγοράς που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή παρακολουθεί τις πράξεις αυτές βάσει εκθέσεων των κρατών μελών σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται στους εν λόγω κανονισμούς. Η Επιτροπή καταρτίζει πολυετές σχέδιο αξιολόγησης με περιοδικές αξιολογήσεις των διάφορων πράξεων που θα πρέπει να διενεργούνται υπό την ευθύνη της Επιτροπής. Οι αξιολογήσεις διενεργούνται εγκαίρως από ανεξάρτητους αξιολογητές·
β)
η παρακολούθηση και αξιολόγηση των παρεμβάσεων στο πλαίσιο της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης θα διενεργούνται σύμφωνα με τα άρθρα 67 έως 79 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013
Η Επιτροπή μεριμνά ώστε ο συνδυασμένος αντίκτυπος όλων των μέσων της ΚΓΠ κατά την παράγραφο 1 να μετράται και να εκτιμάται σε σχέση με τους κοινούς στόχους της παραγράφου 2. Η απόδοση της ΚΓΠ όσον αφορά την υλοποίηση των κοινών στόχων της μετράται και εκτιμάται βάσει κοινών δεικτών αντίκτυπου και όσον αφορά την υλοποίηση των υποκείμενων ειδικών στόχων βάσει δεικτών αποτελεσμάτων. Με βάση τα στοιχεία που περιέχονται στις αξιολογήσεις της ΚΓΠ, περιλαμβανομένων των αξιολογήσεων των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, καθώς και άλλες σχετικές πηγές πληροφοριών, η Επιτροπή καταρτίζει εκθέσεις σχετικά με τη μέτρηση και εκτίμηση της κοινής απόδοσης όλων των μέσων της ΚΓΠ.
4. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των σχετικών μέτρων. Αν είναι δυνατό, οι πληροφορίες αυτές βασίζονται σε καθιερωμένες πηγές δεδομένων, όπως το Δίκτυο Γεωργικής Λογιστικής Πληροφόρησης και η Eurostat.
Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες σε δεδομένα και τις συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων και ιδίως τη χρήση τους για στατιστικούς σκοπούς όταν ενδείκνυται.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων για τις πληροφορίες που πρέπει να αποστέλλουν τα κράτη μέλη, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης αποφυγής οποιουδήποτε περιττού διοικητικού φόρτου, καθώς και κανόνων για τις ανάγκες σε δεδομένα και τις συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
5. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 μια πρώτη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, η οποία θα περιλαμβάνει τα πρώτα αποτελέσματα όσον αφορά την απόδοση της ΚΓΠ. Μια δεύτερη έκθεση, που θα περιλαμβάνει εκτίμηση της απόδοσης της ΚΓΠ, υποβάλλεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ IV
Διαφάνεια
Άρθρο 111
Δημοσιοποίηση των δικαιούχων
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ετήσια εκ των υστέρων δημοσιοποίηση των δικαιούχων των ταμείων. Η δημοσιοποίηση περιλαμβάνει:
α)
με την επιφύλαξη του άρθρου 112 πρώτο εδάφιο του παρόντος κανονισμού, το όνομα του δικαιούχου, ως εξής:
i)
το ονοματεπώνυμο, στην περίπτωση που είναι φυσικό πρόσωπο·
ii)
την πλήρη εταιρική επωνυμία όπως έχει καταχωριστεί, στην περίπτωση που ο δικαιούχος είναι νομικό πρόσωπο με αυτόνομη νομική προσωπικότητα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους·
iii)
την πλήρη επωνυμία της ένωσης όπως έχει καταχωρηθεί ή την επισήμως αναγνωρισμένη επωνυμία, στην περίπτωση που ο δικαιούχος είναι ένωση χωρίς δική της νομική προσωπικότητα·
β)
τον δήμο στον οποίο κατοικεί ή είναι εγγεγραμμένος ο δικαιούχος και, εφόσον υπάρχει, τον ταχυδρομικό κώδικα ή το μέρος του ταχυδρομικού κώδικα που προσδιορίζει τον δήμο·
γ)
τα ποσά των ενισχύσεων που αντιστοιχούν σε κάθε χρηματοδοτούμενο από τα ταμεία μέτρο τα οποία έλαβε κάθε δικαιούχος κατά το αντίστοιχο οικονομικό έτος·
δ)
τη φύση και την περιγραφή των χρηματοδοτούμενων από ένα εκ των ταμείων μέτρων στο πλαίσιο των οποίων χορηγήθηκε η αναφερόμενη στο στοιχείο γ) ενίσχυση.
Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο διατίθενται σε έναν ιστότοπο ανά κράτος μέλος. Παραμένουν διαθέσιμες επί μια διετία από την ημερομηνία της αρχικής δημοσίευσης.
2. Όσον αφορά τις ενισχύσεις που αντιστοιχούν σε χρηματοδοτούμενα από το ΕΓΤΑΑ μέτρα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ), τα προς δημοσιοποίηση ποσά αντιστοιχούν στο σύνολο της δημόσιας χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της ενωσιακής και της εθνικής συνεισφοράς.
Άρθρο 112
Κατώτατο όριο
Τα κράτη μέλη δεν δημοσιοποιούν το όνομα του δικαιούχου όπως προβλέπει στο άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
για τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το σύστημα για τους μικροκαλλιεργητές που προβλέπεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 εφόσον το ποσό της ενίσχυσης που έλαβε ο δικαιούχος εντός ενός έτους είναι ίσο ή μικρότερο από το ποσό που ορίζει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 49 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή το άρθρο 49 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού·
β)
για τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το σύστημα για τους μικροκαλλιεργητές που προβλέπεται στον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εφόσον το ποσό της ενίσχυσης που έλαβε ο δικαιούχος εντός ενός έτους είναι ίσο ή μικρότερο από 1 250 EUR.
Στην περίπτωση που καλύπτεται από το πρώτο εδάφιο στοιχείο α), τα ποσά που καθορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 63 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και κοινοποιούνται στην Επιτροπή δυνάμει του εν λόγω κανονισμού δημοσιοποιούνται από την Επιτροπή σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 114.
Στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το πρώτο εδάφιο του παρόντος άρθρου τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 111 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία β), γ) και δ) και ο δικαιούχος ταυτοποιείται με έναν κωδικό. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τη μορφή του εν λόγω κωδικού.
Άρθρο 113
Ενημέρωση των δικαιούχων
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους δικαιούχους ότι τα στοιχεία τους θα δημοσιοποιηθούν σύμφωνα με το άρθρο 111 και ότι τα στοιχεία ενδέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας από τις αρχές ελέγχου και διερεύνησης της Ένωσης και των κρατών μελών προς τον σκοπό της διαφύλαξης των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ, όσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα, τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους δικαιούχους για τα δικαιώματά τους σύμφωνα με τους κανόνες προστασίας δεδομένων και για τις ισχύουσες διαδικασίες για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων.
Άρθρο 114
Αρμοδιότητες της Επιτροπής
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τη μορφή, συμπεριλαμβανόμενου του τρόπου παρουσίασης ανά μέτρο, και το χρονοδιάγραμμα της δημοσιοποίησης, που προβλέπονται στα άρθρα 111 και 112·
β)
την ενιαία εφαρμογή του άρθρου 113·
γ)
τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 116 παράγραφος 3.
ΤΙΤΛΟΣ VIII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 115
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 και 120 ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στα άρθρα 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110, και 120 ανατίθεται στην Επιτροπή για χρονική περίοδο επτά ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση αρμοδιοτήτων το αργότερο εννέα μήνες πριν από το πέρας της επταετίας. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντιτεθεί στην εν λόγω παράταση το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στα άρθρα 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110, και 120 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της ανάθεσης των αρμοδιοτήτων που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Η ανάκληση παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα καμιάς από τις ισχύουσες κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις.
4. Μόλις εκδίδει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 8, 20, 40, 46, 50, 53, 57, 62, 63, 64, 65, 66, 72, 76, 77, 79, 84, 89, 93, 101, 106, 107, 110 και 120 αρχίζει να ισχύει μόνο αν δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν από την παρέλευση εν λόγω χρονικού διαστήματος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν σκοπεύουν να προβάλουν αντίρρηση. Η ανωτέρω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 116
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή γεωργικών ταμείων. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Για τους σκοπούς των άρθρων 15, 58, 62, 63, 64, 65, 66, 75, 77, 78, 89, 90, 96, 101 και 104, όσον αφορά ζητήματα που σχετίζονται με τις άμεσες ενισχύσεις, την αγροτική ανάπτυξη ή την κοινή οργάνωση των αγορών, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή γεωργικών ταμείων, την επιτροπή άμεσων ενισχύσεων, την επιτροπή αγροτικής ανάπτυξης και/ή την επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών που συνιστώνται με τον παρόντα κανονισμό, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 αντιστοίχως. Πρόκειται για επιτροπές κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση πράξεων αναφερόμενων στο άρθρο 8, εάν η επιτροπή δεν εκφέρει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 117
Επεξεργασία και προστασία των προσωπικών δεδομένων
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συλλέγουν προσωπικά δεδομένα για τον σκοπό της εκπλήρωσης των αντίστοιχων υποχρεώσεών τους όσον αφορά τη διαχείριση, τον έλεγχο, τον λογιστικό έλεγχο, καθώς και την παρακολούθηση και αξιολόγηση δυνάμει του παρόντος κανονισμού, ιδίως δε των υποχρεώσεων που καθορίζονται στον τίτλο II κεφάλαιο II, στον τίτλο III, στον τίτλο IV κεφάλαια III και IV, στους τίτλους V και VI και στον τίτλο VII κεφάλαιο III, καθώς και για στατιστικούς λόγους, και δεν επεξεργάζονται τα δεδομένα αυτά κατά τρόπο ασύμβατο προς τον σκοπό αυτόν.
2. Κατά την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για σκοπούς παρακολούθησης και αξιολόγησης δυνάμει του τίτλου VII κεφάλαιο III, καθώς και για στατιστικούς λόγους, τα δεδομένα καθίστανται ανώνυμα και υφίστανται επεξεργασία μόνον σε συγκεντρωτική μορφή.
3. Τα προσωπικά δεδομένα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα με τους κανόνες της οδηγίας 95/46/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001. Ειδικότερα, τα δεδομένα αυτά δεν αποθηκεύονται σε μορφή η οποία επιτρέπει την ταυτοποίηση των οικείων προσώπων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή για τους οποίους υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία, λαμβανομένων υπόψη των ελάχιστων περιόδων διατήρησης που καθορίζονται στις κείμενες διατάξεις του εθνικού και του ενωσιακού δικαίου.
4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τους ενδιαφερομένους ότι τα προσωπικά δεδομένα τους μπορούν να υποστούν επεξεργασία από εθνικούς και ενωσιακούς φορείς σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ότι, στο πλαίσιο αυτό, απολαύουν των δικαιωμάτων που καθορίζονται στους περί προστασίας των δεδομένων κανόνες της οδηγίας 95/46/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 αντιστοίχως.
5. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των άρθρων 111 έως 114.
Άρθρο 118
Επίπεδο εφαρμογής
Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή προγραμμάτων και την εκπλήρωση των καθηκόντων τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού στο επίπεδο που θεωρούν κατάλληλο, σύμφωνα με το θεσμικό, νομικό και οικονομικό πλαίσιο εκάστου κράτους μέλους και υπό την προϋπόθεση της τήρησης του παρόντος κανονισμού και των σχετικών ενωσιακών κανόνων.
Άρθρο 119
Κατάργηση
1. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 καταργούνται.
Ωστόσο, το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και οι σχετικοί εκτελεστικοί κανόνες παραμένουν σε εφαρμογή έως την 31η Δεκεμβρίου 2014.
2. Οι παραπομπές στους κανονισμούς που καταργούνται νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙΙ.
Άρθρο 120
Μεταβατικά μέτρα
Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις των καταργούμενων κανονισμών που αναφέρονται στο άρθρο 118 προς εκείνες του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 115 για τις περιπτώσεις για τις οποίες μπορούν να υπάρξουν παρεκκλίσεις από τους κανόνες του παρόντος κανονισμού ή προσθήκες στους κανόνες αυτούς.
Άρθρο 121
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
2. Ωστόσο, οι ακόλουθες διατάξεις εφαρμόζονται από τις κάτωθι αναφερόμενες ημερομηνίες:
α)
τα άρθρα 7, 8, 16, 25, 26 και 43 από τις 16 Οκτωβρίου 2013·
β)
τα άρθρα 18 και 40, για τις δαπάνες που πραγματοποιούνται, από τις 16 Οκτωβρίου 2013·
γ)
το άρθρο 52 από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.