NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 469/2014
ze dne 16. dubna 2014,
kterým se mění nařízení (ES) č. 2157/1999 o pravomoci Evropské centrální banky uvalovat sankce (ECB/1999/4)
(ECB/2014/18)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 132 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na články 34.3 a 19.1 tohoto statutu,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2532/98 ze dne 23. listopadu 1998 o pravomoci Evropské centrální banky uvalovat sankce (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 tohoto nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská centrální banka (ECB) uplatňuje nařízení Evropské centrální banky (ES) č. 2157/1999 (ECB/1999/4) (2) při ukládání sankcí v různých oblastech své působnosti včetně provádění měnové politiky Unie, provozování platebních systémů a shromažďování statistických informací.
(2)
Nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 (3). opravňuje ECB ukládat úvěrovým institucím, nad nimiž vykonává dohled, správní peněžité sankce, poruší-li tyto instituce požadavek vyplývající z přímo použitelných právních předpisů Unie, a sankce v případě porušení nařízení či rozhodnutí ECB.
(3)
ECB přijala nařízení (EU) č. YYY/2014 (ECB/2014/17) (4), kterým podrobněji stanoví postupy, kterými se ECB, vnitrostátní příslušné orgány a vnitrostátní pověřené orgány řídí při plnění svých úkolů v oblasti dohledu podle nařízení (EU) č. 1024/2013. Nařízení (EU) č. YYY/2014 (ECB/2014/17) obsahuje ustanovení, která upravují postup ukládání správních sankcí ze strany ECB a vnitrostátních příslušných orgánů v oblasti dohledu.
(4)
V zájmu zavedení jednotného režimu ukládání sankcí ze strany ECB při plnění jejích úkolů v oblasti dohledu podle nařízení (EU) č. 1024/2013 a nařízení (EU) č. YYY/2014 (ECB/2014/17) přijala ECB doporučení ECB/2014/19 (5).
(5)
Nařízení (ES) č. 2157/1999 by mělo být zpřesněno v tom smyslu, že se použije pouze na ukládání sankcí ze strany ECB při plnění jejích úkolů v oblastech, které se netýkají dohledu, zatímco nařízení (EU) č. YYY/2014 (ECB/2014/17) se použije na ukládání správních sankcí ze strany ECB při plnění jejích úkolů v oblasti dohledu.
(6)
Při podrobnějším vymezení procesních pravidel, která se použijí na zahájení a provádění řízení o sankcích upraveného v nařízení (ES) č. 2532/98, by ECB měla vzít v úvahu stupeň přísnosti předpokládané sankce.
(7)
Nařízení (ES) č. 2157/1999 je proto třeba příslušným způsobem změnit,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny
Nařízení (ES) č. 2157/1999 se mění takto:
1)
Za článek 1 se vkládá nový článek 1a, který zní:
„Článek 1a
Oblast působnosti
Toto nařízení se vztahuje pouze na sankce, které může ECB uvalit při plnění svých úkolů v oblastech, které se netýkají dohledu. Nevztahuje se na správní sankce, které může ECB uvalit při plnění svých úkolů v oblasti dohledu.“
2)
Za článek 1a se vkládá nový článek 1b, který zní:
„Článek 1b
Nezávislá vyšetřovací jednotka
1. Pro účely rozhodování, zda má být zahájeno řízení o sankcích podle článku 2 a uplatněny pravomoci vymezené v článku 3, zřídí ECB vnitřní nezávislou vyšetřovací jednotku (dále jen „vyšetřovací jednotka“) složenou z vyšetřujících úředníků, kteří své vyšetřovací funkce vykonávají nezávisle na Výkonné radě a Radě guvernérů a neúčastní se jednání Výkonné rady a Rady guvernérů.
2. Má-li ECB za to, že existuje důvod domnívat se, že dochází či došlo k jednomu či více porušením, postoupí se věc Výkonné radě.
3. Pokud Výkonná rada předpokládá, že by použitelná sankce mohla přesáhnout hranici uvedenou v čl. 10 odst. 1, nepoužije se zjednodušené řízení o sankcích upravené v článku 10 a Výkonná rada věc postoupí vyšetřovací jednotce. Vyšetřovací jednotka rozhodne, zda má být zahájeno řízení o sankcích.
4. Veškeré odkazy na ECB v článcích 2 až 4, čl. 5 odst. 1 až 3 a článku 6 se považují za odkazy na vyšetřovací jednotku ECB nebo v případech, kdy se použije zjednodušené řízení o sankcích podle článku 10, na Výkonnou radu.
5. Ustanoveními tohoto článku není dotčena pravomoc příslušné národní centrální banky zahájit řízení o sankcích a provést vyšetřování v souladu s tímto nařízením.“
3)
V článku 2 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Proti stejnému podniku nesmí být na základě stejných skutečností zahájeno více než jedno řízení o sankcích. ECB ani příslušná národní centrální banka proto nepřijme žádné rozhodnutí o tom, zda zahájí řízení o sankcích, dokud se navzájem neinformují a nekonzultují.“
4)
V článku 2 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Buď ECB, nebo případně příslušná národní centrální banka, jsou na základě žádosti oprávněny se navzájem podporovat a spolupracovat v řízení o sankcích, zejména předáváním informací, které jsou pokládány za relevantní.
V odstavcích 1 a 3 se zrušují následující slova: „Výkonná rada“.“
5)
Za článek 7 se vkládá nový článek 7a, který zní:
„Článek 7a
Předložení návrhu Výkonné radě
1. Pokud se vyšetřovací jednotka či případně příslušná národní centrální banka po ukončení řízení o sankcích domnívá, že by měla být příslušnému podniku uložena sankce, předloží Výkonné radě návrh, v němž stanoví, že se příslušný podnik dopustil porušení, a uvede výši sankce, která má být uložena.
2. Vyšetřovací jednotka či příslušná národní centrální banka založí svůj návrh jen na skutečnostech a námitkách, k nimž se příslušný podnik měl možnost vyjádřit.
3. Pokud se Výkonná rada domnívá, že spis předložený vyšetřovací jednotkou či příslušnou národní centrální bankou je neúplný, může jí spis vrátit spolu s odůvodněnou žádostí o dodatečné informace.
4. Pokud Výkonná rada na základě úplného spisu s návrhem vyšetřovací jednotky či příslušné národní centrální banky na uvalení sankce na příslušný podnik souhlasí, přijme rozhodnutí v souladu s návrhem předloženým vyšetřovací jednotkou či příslušnou národní centrální bankou.
5. Pokud se Výkonná rada na základě úplného spisu domnívá, že skutečnosti popsané v návrhu vyšetřovací jednotky či příslušné národní centrální banky nepředstavují dostatečný důkaz, že došlo porušení, může přijmout rozhodnutí, kterým případ ukončí.
6. Pokud Výkonná rada na základě úplného spisu souhlasí se závěrem, že se příslušný podnik dopustil porušení, tak je uvedeno v návrhu vyšetřovací jednotky či příslušné národní centrální banky, avšak nesouhlasí s navrhovanou sankcí, přijme rozhodnutí, v němž stanoví sankci, kterou považuje za přiměřenou.
7. Pokud Výkonná rada na základě úplného spisu nesouhlasí s návrhem vyšetřovací jednotky či příslušné národní centrální banky, ale dojde k závěru, že se příslušný podnik dopustil jiného porušení, anebo že k podání příslušného návrhu vyšetřovací jednotkou či příslušnou národní centrální bankou je dán jiný skutkový základ, písemně informuje příslušný podnik o svých zjištěních a o námitkách, které proti němu byly vzneseny.
8. Výkonná rada přijme rozhodnutí, kterým určí, zda se příslušný podnik dopustil porušení a případně jaká sankce na něj má být uvalena. Rozhodnutí přijatá Výkonnou radou se zakládají jen na skutečnostech a námitkách, k nimž se příslušný podnik měl možnost vyjádřit.“
Článek 2
Závěrečná ustanovení
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne .
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 469/2014 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
της 16ης Απριλίου 2014
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την επιβολή κυρώσεων (ΕΚΤ/1999/4)
(ΕΚΤ/2014/18)
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 132 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως τα άρθρα 34.3 και 19.1,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει εφαρμόσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/1999/4) (2) για την επιβολή κυρώσεων σε διάφορους τομείς που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, και ιδίως για την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής της Ένωσης, τη λειτουργία των συστημάτων πληρωμών και τη συλλογή στατιστικών πληροφοριών.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (3) παρέχει το δικαίωμα στην ΕΚΤ να επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία εποπτεύει διοικητικά χρηματικά πρόστιμα όταν τα ιδρύματα αυτά παραβαίνουν απαιτήσεις που απορρέουν από την άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή νομοθεσία και κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ.
(3)
H EKT εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2014/17) (4) προκειμένου να διευκρινιστούν περαιτέρω οι διαδικασίες που διέπουν την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της ΕΚΤ, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1024/2013. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17) περιλαμβάνει διατάξεις σε σχέση με την επιβολή διοικητικών ποινών από την ΕΚΤ και τις εθνικές αρμόδιες αρχές στον εποπτικό τομέα.
(4)
Προκειμένου να καθοριστεί ένα συνεπές καθεστώς για την επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών της καθηκόντων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17), η ΕΚΤ εξέδωσε τη σύσταση ΕΚΤ/2014/19 (5).
(5)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 θα πρέπει να αποσαφηνισθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο για την επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των μη εποπτικών καθηκόντων της επί των κεντρικών τραπεζών, ενώ ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. YYY/2014 (ΕΚΤ/2014/17) εφαρμόζεται για την επιβολή διοικητικών ποινών από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της.
(6)
Κατά την περαιτέρω αποσαφήνιση των διαδικαστικών κανόνων οι οποίοι εφαρμόζονται για την κίνηση και διεξαγωγή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98, η ΕΚΤ πρέπει να λάβει υπόψη τον βαθμό της βαρύτητας της προβλεπόμενης κύρωσης.
(7)
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2157/1999 τροποποιείται ως ακολούθως:
1)
Μετά το άρθρο 1, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 1α:
«Άρθρο 1α
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση κυρώσεων που μπορεί να επιβληθούν από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των μη εποπτικών καθηκόντων της επί των κεντρικών τραπεζών. Δεν εφαρμόζεται για οποιεσδήποτε διοικητικές ποινές τις οποίες μπορεί να επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της.».
2)
Μετά το άρθρο 1α, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 1β:
«Άρθρο 1β
Ανεξάρτητη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης
1. Προκειμένου να ληφθεί απόφαση για την κίνηση ή όχι της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων σύμφωνα με το άρθρο 2 και να ασκηθούν οι εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 3, η ΕΚΤ συγκροτεί εσωτερική ανεξάρτητη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης (εφεξής “μονάδα διεξαγωγής εξέτασης”), η οποία αποτελείται από ελεγκτές που εκτελούν τις ερευνητικές λειτουργίες τους ανεξάρτητα από την εκτελεστική επιτροπή και το διοικητικό συμβούλιο και η οποία δεν συμμετέχει στις συζητήσεις της εκτελεστικής επιτροπής και του διοικητικού συμβουλίου.
2. Εάν η ΕΚΤ κρίνει ότι υπάρχει λόγος υποψίας ότι διαπράττονται ή έχουν διαπραχθεί μία ή περισσότερες παραβάσεις, το θέμα υποβάλλεται στην εκτελεστική επιτροπή.
3. Εάν η εκτελεστική επιτροπή κρίνει ότι η εφαρμοστέα κύρωση μπορεί να υπερβεί το όριο που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, δεν εφαρμόζεται η απλοποιημένη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 και η εκτελεστική επιτροπή υποβάλλει το θέμα στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης. Η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης λαμβάνει απόφαση για την κίνηση ή όχι της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων.
4. Κάθε αναφορά στην ΕΚΤ στα άρθρα 2 έως 4, στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 έως 3 και στο άρθρο 6 νοείται ως αναφορά στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης της ΕΚΤ ή, όταν εφαρμόζεται η απλοποιημένη διαδικασία βάσει του άρθρου 10, στην εκτελεστική επιτροπή.
5. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν την αρμοδιότητα της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας για την κίνηση της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων και τη διεξαγωγή έρευνας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.».
3)
Στο άρθρο 2 η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«1. Κατά της ίδιας επιχείρησης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά δεν κινούνται παραπάνω από μία διαδικασίες σε περίπτωση παραβάσεων. Για τον σκοπό αυτό, καμία απόφαση σχετικά με την κίνηση ή μη διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων δεν λαμβάνεται από την ΕΚΤ ή από την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα πριν αλληλοενημερωθούν και διαβουλευθούν μεταξύ τους.».
4)
Στο άρθρο 2 η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«3. Η ΕΚΤ ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, κατόπιν αιτήματος, έχουν δικαίωμα να συνδράμουν η μία την άλλη και να συνεργασθούν μεταξύ τους κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, ιδίως με τη διαβίβαση οποιασδήποτε πληροφορίας μπορεί να θεωρηθεί σχετική.».
5)
Μετά το άρθρο 7, παρεμβάλλεται ένα νέο άρθρο 7α:
«Άρθρο 7α
Υποβολή πρότασης στην εκτελεστική επιτροπή
1. Εάν η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, κρίνει, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων, ότι πρέπει να επιβληθεί κύρωση στη θιγόμενη επιχείρηση, υποβάλλει πρόταση στην εκτελεστική επιτροπή με την οποία διαπιστώνει ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση και καθορίζει το ποσό της κύρωσης που πρέπει να επιβληθεί.
2. Η μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή η αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, βασίζει την πρότασή της μόνο επί γεγονότων και ενστάσεων επί των οποίων η θιγόμενη επιχείρηση είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί.
3. Εάν η εκτελεστική επιτροπή θεωρήσει ότι ο φάκελος που υποβλήθηκε από τη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, είναι ελλιπής, δύναται να επιστρέψει τον φάκελο, με αιτιολογημένο αίτημα προσκόμισης συμπληρωματικών πληροφοριών, στη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή στην αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα.
4. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, συμφωνήσει με την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, για την επιβολή κύρωσης στη θιγόμενη επιχείρηση, εκδίδει απόφαση σύμφωνα με την πρόταση που υπεβλήθη από τη μονάδα διεξαγωγής εξέτασης ή την αρμόδια εθνική κεντρική τράπεζα.
5. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, θεωρήσει ότι τα γεγονότα που περιγράφονται στην πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, δεν φαίνεται να αποτελούν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για τη στοιχειοθέτηση της παράβασης, η εκτελεστική επιτροπή δύναται να αποφασίσει να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
6. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, συμφωνήσει ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση, σύμφωνα με το συμπέρασμα που περιλαμβάνεται στην πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά διαφωνήσει με την προτεινόμενη κύρωση, εκδίδει απόφαση καθορίζοντας την κύρωση που κρίνει κατάλληλη.
7. Εάν η εκτελεστική επιτροπή, εφόσον ο φάκελος είναι πλήρης, δεν συμφωνήσει με την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, αλλά καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει μια διαφορετική παράβαση ή ότι υπάρχει διαφορετική βάση τεκμηρίωσης για την πρόταση της μονάδας διεξαγωγής εξέτασης ή της αρμόδιας εθνικής κεντρικής τράπεζας, ανάλογα με την περίπτωση, ενημερώνει γραπτώς τη θιγόμενη επιχείρηση σχετικά με το πόρισμά της και τις ενστάσεις που εγέρθηκαν κατά της θιγόμενης επιχείρησης.
8. Η εκτελεστική επιτροπή εκδίδει απόφαση η οποία ορίζει εάν η θιγόμενη επιχείρηση έχει διαπράξει παράβαση και καθορίζει την τυχόν κύρωση που πρέπει να επιβληθεί. Οι αποφάσεις που εκδίδονται από την εκτελεστική επιτροπή βασίζονται μόνο επί γεγονότων και ενστάσεων επί των οποίων η θιγόμενη επιχείρηση είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί.».
Άρθρο 2
Τελικές διατάξεις
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Φρανκφούρτη, 16 Απριλίου 2014.