NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 342/2014
ze dne 21. ledna 2014,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, pokud jde o regulační technické normy pro používání metod výpočtu požadavků na kapitálovou přiměřenost u finančních konglomerátů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 49 odst. 6 uvedeného nařízení,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES ze dne 16. prosince 2002 o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu a o změně směrnice Rady 73/239/EHS, 79/267/EHS, 92/49/EHS, 92/96/EHS, 93/6/EHS a 93/22/EHS a směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/78/ES a 2000/12/ES (2), a zejména na čl. 21a odst. 3 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
U finančních konglomerátů, které zahrnují velké bankovní nebo investiční podniky a pojišťovny, je třeba vyloučit vícenásobné použití prvků způsobilých pro výpočet kapitálu na úrovni finančního konglomerátu a rovněž nevhodnou tvorbu kapitálu uvnitř skupiny, aby byla přesně vyjádřena dostupnost kapitálu konglomerátů pro absorbování ztrát a aby byla na úrovni finančního konglomerátu zajištěna doplňková kapitálová přiměřenost.
(2)
Je důležité zajistit, aby kapitál převyšující sektorové požadavky solventnosti byl na úrovni konglomerátu zahrnut pouze tehdy, neexistují-li překážky pro převod aktiv nebo splacení závazků mezi různými subjekty konglomerátu, včetně mezi sektory.
(3)
Finanční konglomerát by měl do výpočtu svého kapitálu zahrnout kapitál, který převyšuje sektorové požadavky solventnosti, pouze tehdy, pokud lze tento kapitál převádět mezi subjekty finančního konglomerátu.
(4)
Příslušná pravidla by měla přihlížet k tomu, že zvláštní sektorové kapitálové požadavky mají pokrýt rizika spojená s daným sektorem, a nikoli rizika mimo tento sektor.
(5)
Aby bylo zajištěno jednotné používání výpočtu doplňkové kapitálové přiměřenosti, měly by být uvedeny sektorové požadavky, které za tímto účelem zahrnují požadavky solventnosti. Těmito požadavky by neměly být dotčeny sektorové předpisy týkající se opatření, která mají být přijata po porušení sektorových požadavků solventnosti. Vznikne-li na úrovni finančního konglomerátu deficit kvůli porušení požadavku kombinovaných kapitálových rezerv podle hlavy VII kapitoly 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (3), měla by být potřebná opatření založena na opatřeních uvedených ve zmíněné kapitole.
(6)
Při výpočtu požadavku na doplňkovou kapitálovou přiměřenost finančního konglomerátu by se u neregulovaných finančních subjektů ve finančním konglomerátu měl vypočítat fiktivní požadavek solventnosti i pomyslný kapitál.
(7)
V části II přílohy I směrnice 2002/87/ES jsou stanoveny tři technické metody výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost na úrovni finančního konglomerátu: „metoda účetní konsolidace“ (metoda 1), „metoda odpočtu a agregace“ (metoda 2) a „metoda kombinace“ (metoda 3), která umožňuje kombinaci metod 1 a 2. Je třeba upřesnit technické metody výpočtu 1 a 2, aby bylo zajištěno jejich jednotné používání. Mimoto je nutné upřesnit podmínky pro použití metody 3 a mělo by být zajištěno, aby příslušné orgány umožňovaly použití této metody za podobných podmínek, aby uplatňovaly společná kritéria a aby požadovaly jednotné používání této metody ve všech finančních konglomerátech. Příslušné orgány by měly umožnit použití metody 3 pouze tehdy, může-li finanční konglomerát prokázat, že by nebylo přiměřeně možné použít pouze metodu 1 nebo 2. Metoda 3 by se měla používat dlouhodobě a konzistentně, aby byly zajištěny rovné podmínky. Jelikož technické metody výpočtu jsou používány v souladu s technickými zásadami uvedenými v části I přílohy I směrnice 2002/87/ES, je třeba upřesnit rovněž tyto zásady.
(8)
Metoda 1 pro výpočet skupinové solventnosti stanovená ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (4) a metoda 1 pro výpočet požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost ve směrnici 2002/87/ES by se měly považovat za rovnocenné, jelikož obě metody jsou v souladu s hlavními cíli doplňkového dozoru. Obě metody zajišťují vyloučení tvorby kapitálu uvnitř skupiny a výpočet kapitálu v souladu s definicemi a limity stanovenými v příslušných sektorových předpisech.
(9)
Pravomoc přijímat regulační technické normy udělená v čl. 49 odst. 6 nařízení (EU) č. 575/2013 úzce souvisí s pravomocí v čl. 21a odst. 3 směrnice 2002/87/ES, jelikož se obě ustanovení zabývají jednotným používáním metod výpočtu stanovených v příloze uvedené směrnice. K zajištění soudržnosti metod výpočtu stanovených za účelem těchto legislativních aktů a usnadnění komplexního pohledu a jednoduchého přístupu k nim osobám, na něž se tyto povinnosti vztahují, je vhodné stanovit regulační technické normy přijaté na základě těchto zmocnění v jednom nařízení.
(10)
Toto nařízení by mělo být založeno na nových sektorových režimech solventnosti, které byly v Unii zavedeny s cílem zajistit co nejkonzistentnější používání metod výpočtu. Toto nařízení by se proto nemělo použít přede dnem použitelnosti nařízení (EU) č. 575/2013. Pravidla, která jsou závislá na použití směrnice 2009/138/ES, by se měla začít používat ode dne použitelnosti uvedené směrnice. V oblastech, které nebyly aktem harmonizovány v době před jeho uplatňováním v plném rozsahu, se proto bude nadále používat stávající výpočet požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost zavedený na vnitrostátní úrovni, a příslušné výpočty, které vycházejí ze sektorových předpisů, by měly být založeny na sektorových předpisech, které platí v době výpočtu.
(11)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Komisi předložily společně Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví (EBA)), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění (EIOPA)) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy (ESMA)).
(12)
EBA, EIOPA a ESMA uskutečnily otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzovaly potenciální související náklady a přínosy v souladu s článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (5), článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (6) a článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (7) a požádaly o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení (EU) č. 1093/2010, skupina subjektů působících v oblasti pojištění a zajištění zřízenou podle článku 37 nařízení (EU) č. 1094/2010 a skupinu subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů zřízenou podle článku 37 nařízení (EU) č. 1095/2010,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení upřesňuje technické zásady a technické metody výpočtu uvedené v příloze I směrnice 2002/87/ES pro účely alternativ odpočtu podle čl. 49 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013 a pro účely výpočtu kapitálu a požadavku na doplňkovou kapitálovou přiměřenost, jak je stanoveno v čl. 6 odst. 2 směrnice 2002/87/ES.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„finančním konglomerátem vedeným pojišťovacím sektorem“ finanční konglomerát, jehož nejvýznamnějším finančním sektorem je v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES pojišťovací sektor;
2)
„finančním konglomerátem vedeným sektorem bankovnictví nebo sektorem investičních služeb“ finanční konglomerát, jehož nejvýznamnějším finančním sektorem je v souladu s čl. 3 odst. 2 směrnice 2002/87/ES sektor bankovnictví nebo sektor investičních služeb.
KAPITOLA II
TECHNICKÉ ZÁSADY
Článek 3
Vyloučení vícenásobného použití a tvorby kapitálu uvnitř skupiny
Kapitál, který vyplývá přímo či nepřímo z transakcí uvnitř skupiny, nesmí být zahrnut do výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost na úrovni finančního konglomerátu.
Článek 4
Převoditelnost a dostupnost kapitálu
1. Kapitál vykázaný na úrovni regulovaného subjektu, který převyšuje kapitál potřebný ke splnění sektorových požadavků solventnosti podle článku 9, se nesmí zahrnout do výpočtu kapitálu finančního konglomerátu nebo součtu kapitálu jednotlivých regulovaných a neregulovaných subjektů finančního sektoru ve finančním konglomerátu, ledaže neexistuje žádná skutečná nebo předpokládaná praktická nebo právní překážka převodu kapitálu mezi subjekty ve finančním konglomerátu.
2. Podnik uvedený v čl. 6 odst. 2 pátém pododstavci směrnice 2002/87/ES musí při předkládání výsledků výpočtu a příslušných údajů pro vypočet podle uvedeného pododstavce koordinátorovi potvrdit a předložit důkazy, že je dodržen odstavec 1.
Článek 5
Kapitál sektoru
1. Kapitál uvedený v odstavci 2, který je dostupný na úrovni regulovaného subjektu, lze použít ke krytí rizik souvisejících se sektorem, který tento kapitál vykazuje, a nepovažuje se za způsobilý pro krytí rizik jiných finančních sektorů.
2. Kapitálem uvedeným v odstavci 1 je kapitál jiný než:
a)
položky kmenového kapitálu tier 1, vedlejšího kapitálu tier 1 nebo kapitálu tier 2 ve smyslu nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
položky primárního kapitálu podniků, na něž se vztahují požadavky směrnice 2009/138/ES, pokud jsou tyto položky zařazeny do kapitálu tier 1 nebo kapitálu tier 2 v souladu s čl. 94 odst. 1 a 2 uvedené směrnice.
Článek 6
Deficit kapitálu na úrovni finančního konglomerátu
1. V případě deficitu kapitálu na úrovni finančního konglomerátu lze k odstranění tohoto deficitu použít pouze položky kapitálu, které jsou podle sektorových předpisů způsobilé jak pro sektor bankovnictví, tak i pro pojišťovací sektor.
2. Kapitálem uvedeným v odstavci 1 je:
a)
kmenový kapitál tier 1 vymezený v článku 50 nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
položky primárního kapitálu, pokud jsou tyto položky zařazeny do kapitálu tier 1 v souladu s čl. 94 odst. 1 směrnice 2009/138/ES a zařazení těchto položek není omezeno akty v přenesené pravomoci, které byly přijaty podle článku 99 uvedené směrnice;
c)
vedlejší kapitál tier 1 vymezený v článku 61 nařízení (EU) č. 575/2013;
d)
položky primárního kapitálu, pokud jsou tyto položky zařazeny do kapitálu tier 1 v souladu s čl. 94 odst. 1 směrnice 2009/138/ES a zařazení těchto položek není omezeno akty v přenesené pravomoci, které byly přijaty podle článku 99 uvedené směrnice;
e)
kapitál tier 2 vymezený v článku 71 nařízení (EU) č. 575/2013 a
f)
položky primárního kapitálu, pokud jsou tyto položky zařazeny do kapitálu tier 2 v souladu s čl. 94 odst. 2 směrnice 2009/138/ES.
3. Položky kapitálu, které se použijí k odstranění deficitu, musí být v souladu s čl. 4 odst. 1.
Článek 7
Konzistentnost
Regulované subjekty nebo smíšená finanční holdingová společnost ve finančním konglomerátu používají metodu výpočtu dlouhodobě a konzistentně.
Článek 8
Konsolidace
Ve vztahu k finančním konglomerátům vedeným pojišťovacím sektorem se metoda 1 pro výpočet skupinové solventnosti pojišťoven a zajišťoven podle článků 230, 231 a 232 směrnice 2009/138/ES považuje za rovnocennou metodě 1 pro výpočet požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost regulovaných subjektů ve finančním konglomerátu, která je stanovena v příloze I směrnice 2002/87/ES, pokud se oblast působnosti dohledu nad skupinou podle hlavy III směrnice 2009/138/ES významně neliší od oblasti působnosti doplňkového dozoru podle kapitoly II směrnice 2002/87/ES.
Článek 9
Požadavek solventnosti
1. Mají-li se použít předpisy vztahující se na pojišťovací sektor, považuje se pro účely výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost za požadavek solventnosti solventnostní kapitálový požadavek zmíněný v článcích 100 a 218 směrnice 2009/138/ES (včetně veškerého navýšení kapitálového požadavku podle článku 37 uvedené směrnice) vyplývající z čl. 216 odst. 4, čl. 231 odst. 7, článku 232, čl. 233 odst. 6, čl. 238 odst. 2 a 3 uvedené směrnice.
2. Mají-li se použít předpisy vztahující se na sektor bankovnictví nebo sektor investičních služeb, považují se pro účely výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost za požadavky solventnosti kapitálové požadavky stanovené v části třetí hlavě I kapitole 1 nařízení (EU) č. 575/2013 a požadavky podle uvedeného nařízení nebo podle směrnice 2013/36/EU týkající se držení kapitálu převyšujícího tyto požadavky, včetně požadavku vyplývajícího z interního postupu pro hodnocení kapitálové přiměřenosti v článku 73 uvedené směrnice, veškerých požadavků uložených příslušným orgánem podle čl. 104 odst. 1 písm. a) uvedené směrnice, požadavku kombinovaných kapitálových rezerv stanoveného v čl. 128 bodě 6 uvedené směrnice a opatření přijatých podle článků 458 nebo 459 nařízení (EU) č. 575/2013.
Článek 10
Kapitál finančního konglomerátu a požadavky solventnosti
1. S výhradou čl. 14 odst. 7, 8 a 9 se kapitál a požadavky solventnosti finančního konglomerátu vypočítají v souladu s definicemi a limity stanovenými v příslušných sektorových předpisech.
2. Kapitál společností spravujících aktiva se vypočítá podle čl. 2 odst. 1 písm. l) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (8). Požadavky solventnosti společností spravujících aktiva představují požadavky stanovené v čl. 7 odst. 1 písm. a) uvedené směrnice.
3. Kapitál správců alternativních investičních fondů se vypočítá podle čl. 4 odst. 1 písm. ad) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (9). Požadavky solventnosti správců alternativních investičních fondů představují požadavky stanovené v článku 9 uvedené směrnice.
Článek 11
Zacházení s mezisektorovými kapitálovými investicemi
1. Pokud má subjekt ve finančním konglomerátu vedeném sektorem bankovnictví nebo sektorem investičních služeb kapitálovou investici v subjektu finančního sektoru náležejícím do pojišťovacího sektoru, která se podle čl. 14 odst. 3 nebo čl. 15 odst. 3 odečítá, nevzniká s ohledem na tuto kapitálovou investici na úrovni finančního konglomerátu žádný požadavek na doplňkovou kapitálovou přiměřenost.
2. Má-li použití odstavce 1 za následek přímou změnu výše očekávaných ztrát podle přístupu založeného na interním ratingu ve smyslu části třetí hlavy II kapitoly 3 nařízení (EU) č. 575/2013, připočítá se částka odpovídající této změně ke kapitálu finančního konglomerátu.
Článek 12
Požadavky na pomyslný kapitál a fiktivní požadavky solventnosti u neregulovaných subjektů finančního sektoru
1. Má-li smíšená finanční holdingová společnost kapitálovou investici v neregulovaném subjektu finančního sektoru, vypočítají se pro dotyčný subjekt požadavky na pomyslný kapitál a fiktivní požadavky solventnosti podle sektorových předpisů nejvýznamnějšího sektoru ve finančním konglomerátu.
2. U neregulovaného subjektu finančního sektoru jiného než subjektu uvedeného v odstavci 1 se požadavky na pomyslný kapitál a fiktivní požadavky solventnosti vypočítají v souladu se sektorovými pravidly finančního sektoru, který je neregulovanému subjektu finančního sektoru nejblíže. Určení nejbližšího finančního sektoru vychází ze škály činností příslušného subjektu a rozsahu, v jakém tyto činnosti vykonává. Pokud nelze nejbližší finanční sektor jednoznačně určit, použijí se sektorové předpisy nejvýznamnějšího sektoru ve finančním konglomerátu.
Článek 13
Sektorová přechodná opatření a opatření k zachování právních účinků
Sektorové předpisy použité při výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost zahrnují případná přechodná ustanovení nebo ustanovení o zachování právních účinků, která platí na úrovni daného sektoru.
KAPITOLA III
TECHNICKÉ METODY VÝPOČTU
Článek 14
Upřesnění technického výpočtu podle metody 1 stanovené ve směrnici 2002/87/ES
1. Kapitál finančního konglomerátu se vypočítá na základě konsolidované účetní závěrky podle příslušného účetního rámce vztahujícího se na oblast působnosti doplňkového dozoru podle směrnice 2002/87/ES, přičemž se případně přihlíží k odstavci 5.
2. Co se týká finančních konglomerátů vedených sektorem bankovnictví nebo sektorem investičních služeb, při výpočtu kapitálu finančního konglomerátu se u nekonsolidovaných investic použije toto zacházení:
a)
nekonsolidované významné investice v subjektu finančního sektoru ve smyslu článku 43 nařízení (EU) č. 575/2013, který náleží do pojišťovacího sektoru, se v plné výši odečítají od kapitálu konglomerátu;
b)
nekonsolidované investice jiné než investice uvedené v písmenu a) v subjektu finančního sektoru, který náleží do pojišťovacího sektoru, se odečítají v plné výši od kapitálu konglomerátu v souladu s článkem 46 nařízení (EU) č. 575/2013.
3. S výhradou odstavce 2 se kapitálové nástroje, které byly vydány subjektem ve finančním konglomerátu a které drží jiný subjekt v tomto finančním konglomerátu, odečítají od kapitálu konglomerátu, nejsou-li již vyloučeny v rámci účetní konsolidace.
4. S podnikem, který je pro účely příslušného účetního rámce spoluovládanou účetní jednotkou, se zachází podle sektorových předpisů o poměrné konsolidaci nebo zohlednění poměrných podílů.
5. Je-li součástí finančního konglomerátu subjekt spadající do oblasti působnosti směrnice 2009/138/ES, vychází výpočet požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost na úrovni finančního konglomerátu z ocenění aktiv a závazků v souladu s hlavou I kapitolou VI oddíly 1 a 2 směrnice 2009/138/ES.
6. Vztahují-li se na hodnotu aktiv nebo závazků obezřetnostní filtry a odpočty podle části druhé hlavy I nařízení (EU) č. 575/2013, představuje hodnotu aktiv nebo závazků použitou pro účely výpočtu požadavků na doplňkovou kapitálovou přiměřenost hodnota, kterou lze přiřadit příslušným subjektům podle uvedeného nařízení, s výjimkou aktiv a závazků, které lze přiřadit ostatním subjektům finančního konglomerátu.
7. Pokud se podle sektorových předpisů vyžaduje výpočet prahové hodnoty nebo limitu, vypočítá se prahová hodnota nebo limit na úrovni konglomerátu na základě konsolidovaných údajů finančního konglomerátu a po provedení odpočtů podle odstavců 2 a 3.
8. Pro účely výpočtu prahových hodnot nebo limitů se regulované subjekty ve finančním konglomerátu, které jsou zahrnuty do konsolidované finanční situace dané instituce podle části první hlavy II kapitoly 2 oddílu 1 nařízení (EU) č. 575/2013, posuzují společně.
9. Pro účely výpočtu prahových hodnot nebo limitů se regulované subjekty ve finančním konglomerátu, které jsou zahrnuty do dohledu nad skupinou podle hlavy III směrnice 2009/138/ES, posuzují společně.
10. Pro účely výpočtu prahových hodnot nebo limitů na úrovni regulovaného subjektu vypočítají regulované subjekty ve finančním konglomerátu, na něž se nevztahuje odstavec 8 ani odstavec 9, své příslušné prahové hodnoty a limity individuálně podle sektorových předpisů regulovaného subjektu.
11. Při sčítání příslušných sektorových požadavků solventnosti se neprovádí žádná úprava kromě úpravy požadované v článku 11 nebo v důsledku úprav sektorových prahových hodnot a limitů podle odstavce 7.
Článek 15
Upřesnění technického výpočtu podle metody 2 stanovené ve směrnici 2002/87/ES
1. Pokud se podle příslušných sektorových předpisů vztahuje na kapitál regulovaného subjektu obezřetnostní filtr, použije se jedno z těchto zacházení:
a)
částka po uplatnění filtru, která představuje čistou částku, jež se vezme v úvahu při výpočtu kapitálu účastí, se připočte k účetní hodnotě účastí v souladu s čl. 6 odst. 4 druhým pododstavcem směrnice 2002/87/ES, jestliže částka po uplatnění filtru zvyšuje regulatorní kapitál;
b)
částka po uplatnění filtru uvedená v písmenu a) se odečte od účetní hodnoty účastí v souladu s čl. 6 odst. 4 druhým pododstavcem směrnice 2002/87/ES, jestliže částka po uplatnění filtru snižuje regulatorní kapitál.
2. U finančních konglomerátů vedených sektorem bankovnictví nebo sektorem investičních služeb se významná investice v subjektu finančního sektoru ve smyslu článku 43 nařízení (EU) č. 575/2013 náležejícím do pojišťovacího sektoru, která není účastí, odečte v plné výši od položek kapitálu subjektu, který nástroj drží, v souladu se sektorovými předpisy vztahujícími se na tento subjekt.
3. Investice uvnitř skupiny do kapitálových nástrojů, které jsou v souladu se sektorovými předpisy použitelné jako kapitál s přihlédnutím k příslušným sektorovým limitům, se odečítají nebo jsou z výpočtu kapitálu vyloučeny.
4. Výpočet doplňkových kapitálových požadavků se provádí podle vzorce uvedeného v příloze.
Článek 16
Upřesnění podmínek pro použití metody 3 stanovené ve směrnici 2002/87/ES
1. Příslušné orgány mohou použití metody 3 uvedené v příloze I směrnice 2002/87/ES povolit pouze v některé z níže uvedených situací:
a)
není-li přiměřeně možné použít metodu 1 uvedenou v příloze I směrnice 2002/87/ES na všechny subjekty nebo metodu 2 uvedenou v příloze I směrnice 2002/87/ES na všechny subjekty ve finančním konglomerátu, zejména z toho důvodu, že u jednoho či více subjektů nelze použít metodu 1, jelikož tyto subjekty nejsou zahrnuty do konsolidace, nebo kvůli skutečnosti, že regulovaný subjekt je usazen ve třetí zemi a není možné získat dostatečné informace pro použití jedné z těchto metod na tento subjekt;
b)
subjekty, které by použily pouze jednu z těchto metod, mají společně zanedbatelný význam, pokud jde o cíle dohledu nad regulovanými subjekty ve finančním konglomerátu.
2. Všechny regulované subjekty ve finančním konglomerátu, které nejsou uvedeny v odstavci 1, použijí buď metodu 1, nebo metodu 2.
3. Použití metody 3, které příslušný orgán povolil ve vztahu k finančnímu konglomerátu, je dlouhodobé a konzistentní.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 17
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení článku 5, čl. 6 odst. 2, článku 8, čl. 9 odst. 1, čl. 14 odst. 5 a 9 se použijí ode dne použitelnosti uvedeného v čl. 309 odst. 1 směrnice 2009/138/ES.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. ledna 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 342/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 21ης Ιανουαρίου 2014
που συμπληρώνει την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για την εφαρμογή των μεθόδων υπολογισμού των απαιτήσεων κεφαλαιακής επάρκειας για τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 49 παράγραφος 6,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων και για την τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 73/239/ΕΟΚ, 79/267/ΕΟΚ, 92/49/ΕΟΚ, 92/96/ΕΟΚ, 93/6/ΕΟΚ και 93/22/ΕΟΚ και των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 98/78/ΕΚ και 2000/12/ΕΚ (2), και ιδίως το άρθρο 21α παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Όσον αφορά τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν σημαντικές τραπεζικές ή επενδυτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες και ασφαλιστικές επιχειρηματικές δραστηριότητες, η πολλαπλή χρήση στοιχείων επιλέξιμων για τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, δηλαδή ο πολλαπλός υπολογισμός, καθώς και κάθε άτοπη δημιουργία ιδίων κεφαλαίων στο εσωτερικό του ομίλου, θα πρέπει να καταργηθούν, προκειμένου να αντικατοπτρίζεται σωστά η διαθεσιμότητα των ιδίων κεφαλαίων του ομίλου για την απορρόφηση ζημιών και να διασφαλίζεται συμπληρωματική κεφαλαιακή επάρκεια στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
(2)
Είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι τα κεφάλαια που υπερβαίνουν εκείνα που απαιτούνται για την κάλυψη των τομεακών απαιτήσεων φερεγγυότητας περιλαμβάνονται σε επίπεδο ομίλου μόνον εφόσον δεν παρεμποδίζεται η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων ή η εξόφληση υποχρεώσεων μεταξύ των διαφόρων οντοτήτων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, μεταξύ άλλων και ανάμεσα σε τομείς.
(3)
Ο χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων θα πρέπει να περιλαμβάνει τα ίδια κεφάλαια που υπερβαίνουν τις τομεακές απαιτήσεις φερεγγυότητας στον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων του μόνο εάν αυτά τα κεφάλαια είναι μεταβιβάσιμα σε οντότητες εντός του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
(4)
Οι ενδεδειγμένοι κανόνες θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων συγκεκριμένων τομέων αποσκοπούν στην κάλυψη των κινδύνων που έχουν σχέση με τον εκάστοτε τομέα, και δεν προορίζονται για την κάλυψη κινδύνων εκτός του εν λόγω τομέα.
(5)
Για τη διασφάλιση της συνεπούς εφαρμογής του υπολογισμού της συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας των τομεακών απαιτήσεων, θα πρέπει να αναφέρονται οι τομεακές απαιτήσεις που περιλαμβάνουν απαιτήσεις φερεγγυότητας για τον σκοπό αυτό. Οι εν λόγω απαιτήσεις δεν θα πρέπει να θίγουν τις τομεακές διατάξεις σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται λόγω παραβίασης των τομεακών απαιτήσεων φερεγγυότητας. Ειδικότερα, εάν προκύψει έλλειμμα σε επίπεδο χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων λόγω παραβίασης της απαίτησης περί συνδυασμένου αποθέματος ασφαλείας δυνάμει του τίτλου VII κεφάλαιο 4 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), τα αναγκαία απαιτούμενα μέτρα θα πρέπει να βασίζονται σε εκείνα που αναφέρονται στο εν λόγω κεφάλαιο.
(6)
Κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας ενός χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, τόσο η απαίτηση θεωρητικής φερεγγυότητας όσο και το θεωρητικό επίπεδο ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να υπολογίζονται για τις μη ρυθμιζόμενες χρηματοπιστωτικές οντότητες εντός του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
(7)
Στο μέρος II του παραρτήματος I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ παρατίθενται τρεις τεχνικές μέθοδοι υπολογισμού των απαιτήσεων κεφαλαιακής επάρκειας στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων: «Μέθοδος λογιστικής ενοποίησης» (μέθοδος 1), «Μέθοδος αφαίρεσης και συνένωσης» (μέθοδος 2) και «Συνδυαστική μέθοδος» (μέθοδος 3), που αποτελεί συνδυασμό των μεθόδων 1 και 2. Οι τεχνικές μέθοδοι υπολογισμού 1 και 2 θα πρέπει να καταστούν σαφείς για να εξασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή τους. Επιπλέον, θα πρέπει να προσδιοριστούν οι περιστάσεις υπό τις οποίες ενδείκνυται η χρήση της μεθόδου 3 και να διασφαλιστεί ότι οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν τη χρήση αυτής της μεθόδου σε παρόμοιες περιστάσεις, εφαρμόζουν κοινά κριτήρια και απαιτούν εφαρμογή της μεθόδου κατά τρόπο συνεκτικό στο επίπεδο των χρηματοπιστωτικών ομίλων ετερογενών δραστηριοτήτων. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να επιτρέπουν την εφαρμογή της μεθόδου 3 μόνον όταν ένας χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων μπορεί να αποδείξει ότι η εφαρμογή μόνο της μεθόδου 1 ή της μεθόδου 2 δεν θα είναι ευλόγως εφικτή. Η μέθοδος 3 θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τρόπο διαχρονικά συνεπή, ώστε να εξασφαλίζονται ισοδύναμες συνθήκες. Δεδομένου ότι οι τεχνικές μέθοδοι υπολογισμού εφαρμόζονται σύμφωνα με τις τεχνικές αρχές που αναφέρονται στο μέρος I του παραρτήματος I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν και οι αρχές αυτές.
(8)
Η μέθοδος 1 για τον υπολογισμό της φερεγγυότητας του ομίλου, όπως ορίζεται στην οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), και η μέθοδος 1 για τον υπολογισμό των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας, όπως ορίζεται στην οδηγία 2002/87/ΕΚ, θα πρέπει να θεωρούνται ισοδύναμες, εφόσον αμφότερες είναι συνεπείς με τους κύριους στόχους της συμπληρωματικής εποπτείας. Και οι δύο μέθοδοι διασφαλίζουν την εξάλειψη της δημιουργίας ιδίων κεφαλαίων στο εσωτερικό του ομίλου και τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με τους ορισμούς και την τήρηση των ορίων που καθορίζονται στους σχετικούς τομεακούς κανόνες.
(9)
Η εν λόγω εξουσιοδότηση για την έγκριση ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στο άρθρο 49 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 συνδέεται στενά με την εξουσιοδότηση στο άρθρο 21α παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, εφόσον αμφότερες αφορούν τη συνεπή εφαρμογή των μεθόδων υπολογισμού που παρατίθενται στο παράρτημα της εν λόγω οδηγίας. Για να εξασφαλιστεί η συνοχή στις μεθόδους υπολογισμού που προβλέπονται για τους σκοπούς των εν λόγω νομοθετικών πράξεων και να διευκολυνθούν τα πρόσωπα που υπόκεινται στις εξ αυτών υποχρεώσεις να έχουν πλήρη εικόνα και συνεκτική πρόσβαση, είναι επιθυμητό να καθοριστούν τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα, που εκδίδονται σύμφωνα με τις εν λόγω εξουσιοδοτήσεις, σε έναν ενιαίο κανονισμό.
(10)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να βασίζεται στα νέα τομεακά καθεστώτα φερεγγυότητας που έχουν καθιερωθεί στην Ένωση, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλέον συνεκτική εφαρμογή των μεθόδων υπολογισμού. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει, συνεπώς, να εφαρμοστεί πριν από την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι κανόνες που εξαρτώνται από την εφαρμογή της οδηγίας 2009/138/ΕΚ θα πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας. Οι υφιστάμενες εθνικές εφαρμογές του υπολογισμού των συμπληρωματικών απαιτήσεων κεφαλαιακής επάρκειας θα πρέπει, ως εκ τούτου, να συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται σε εκείνους τους τομείς που δεν έχουν εναρμονιστεί με τον παρόντα κανονισμό στην περίοδο κατά την οποία δεν εφαρμόζεται πλήρως, και οι υποκείμενοι υπολογισμοί που στηρίζονται σε ασφαλιστικούς τομεακούς κανόνες θα πρέπει να πραγματοποιούνται βάσει των ασφαλιστικών τομεακών κανόνων που ισχύουν κατά τη στιγμή του εν λόγω υπολογισμού.
(11)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υποβλήθηκαν από κοινού στην Επιτροπή από την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (ΕΑΤ), την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων/ΕΑΑΕΣ) και την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ).
(12)
Οι ΕΑΤ, ΕΑΑΕΣ και ΕΑΚΑΑ έχουν διεξαγάγει ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων επί των οποίων βασίζεται ο παρών κανονισμός, έχουν αναλύσει το δυνητικό σχετικό κόστος και τα οφέλη, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), και ζήτησαν τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, της ομάδας συμφεροντούχων ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός προδιαγράφει τις τεχνικές αρχές και τις τεχνικές μεθόδους υπολογισμού που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ για τους σκοπούς των εναλλακτικών επιλογών έναντι της αφαίρεσης, που αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και για τους σκοπούς του υπολογισμού των ιδίων κεφαλαίων και της απαίτησης συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις ασφαλίσεις» νοείται ο όμιλος στον οποίο ο σημαντικότερος χρηματοπιστωτικός κλάδος είναι οι ασφαλίσεις, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ·
2)
«χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις τραπεζικές εργασίες ή τις επενδύσεις» νοείται ο όμιλος στον οποίο ο σημαντικότερος χρηματοπιστωτικός κλάδος είναι είτε οι τραπεζικές εργασίες είτε οι επενδυτικές υπηρεσίες, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Άρθρο 3
Κατάργηση του πολλαπλού υπολογισμού και της δημιουργίας ιδίων κεφαλαίων εντός του ομίλου
Ίδια κεφάλαια τα οποία απορρέουν άμεσα ή έμμεσα από τις συναλλαγές εντός του ομίλου δεν λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των συμπληρωματικών κεφαλαιακών απαιτήσεων στο επίπεδο ενός χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
Άρθρο 4
Δυνατότητα μεταφοράς και διαθεσιμότητα ιδίων κεφαλαίων
1. Ίδια κεφάλαια που αναγνωρίζονται στο επίπεδο της ρυθμιζόμενης οντότητας τα οποία υπερβαίνουν εκείνα που απαιτούνται για την κάλυψη των τομεακών απαιτήσεων φερεγγυότητας σύμφωνα με το άρθρο 9 δεν περιλαμβάνονται στον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων ενός χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων ή του αθροίσματος των ιδίων κεφαλαίων κάθε ρυθμιζόμενης και μη ρυθμιζόμενης οντότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα σε έναν χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων, εκτός εάν δεν υπάρχει κανένα τρέχον ή προβλεπόμενο, πρακτικό ή νομικό κώλυμα για τη μεταφορά κεφαλαίων μεταξύ οικονομικών οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
2. Η οντότητα που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, κατά την υποβολή στον συντονιστή των αποτελεσμάτων του υπολογισμού και των συναφών δεδομένων για τον υπολογισμό που αναφέρονται στο εν λόγω εδάφιο, επιβεβαιώνει και παρέχει στον συντονιστή αποδείξεις περί συμμόρφωσης με τις διατάξεις της παραγράφου 1.
Άρθρο 5
Τομεακά ίδια κεφάλαια
1. Τα ίδια κεφάλαια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τα οποία είναι διαθέσιμα στο επίπεδο ρυθμιζόμενης οντότητας είναι επιλέξιμα για την κάλυψη των κινδύνων που απορρέουν από τον τομέα ο οποίος αναγνωρίζει τα εν λόγω ίδια κεφάλαια, και δεν λαμβάνονται υπόψη ως επιλέξιμα για την κάλυψη των κινδύνων άλλων χρηματοπιστωτικών τομέων.
2. Τα ίδια κεφάλαια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι ίδια κεφάλαια πλην των κατωτέρω:
α)
κεφάλαια κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, πρόσθετα στοιχεία της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
στοιχεία βασικών ιδίων κεφαλαίων επιχειρήσεων που υπόκεινται στις απαιτήσεις της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, εφόσον τα στοιχεία αυτά ταξινομούνται στην κατηγορία 1 ή στην κατηγορία 2, σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφοι 1 και 2 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 6
Έλλειμμα ιδίων κεφαλαίων στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων
1. Όταν υπάρχει έλλειμμα ιδίων κεφαλαίων στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, χρησιμοποιούνται για την κάλυψη του εν λόγω ελλείμματος μόνο τα στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων που είναι επιλέξιμα βάσει των τομεακών κανόνων τόσο για τον τραπεζικό όσο και τον ασφαλιστικό τομέα.
2. Τα ίδια κεφάλαια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι τα ακόλουθα:
α)
κεφάλαια κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, όπως ορίζονται στο άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
στοιχεία βασικών ιδίων κεφαλαίων, εφόσον τα στοιχεία αυτά ταξινομούνται στην κατηγορία 1, σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, και η συμπερίληψη των στοιχείων αυτών δεν περιορίζεται από τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 99 της εν λόγω οδηγίας·
γ)
πρόσθετο κεφάλαιο της κατηγορίας 1, όπως ορίζεται στο άρθρο 61 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
δ)
στοιχεία βασικών ιδίων κεφαλαίων, εφόσον τα στοιχεία αυτά ταξινομούνται στην κατηγορία 1, σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, και η συμπερίληψη των στοιχείων αυτών περιορίζεται από τις κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 99 της εν λόγω οδηγίας·
ε)
κεφάλαιο της κατηγορίας 2, όπως ορίζεται στο άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και
στ)
στοιχεία βασικών ιδίων κεφαλαίων, εφόσον τα στοιχεία αυτά ταξινομούνται στην κατηγορία 2, σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
3. Στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί το έλλειμμα συμμορφώνονται με τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 1.
Άρθρο 7
Συνέπεια
Οι ρυθμιζόμενες οντότητες ή η εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού με τρόπο διαχρονικά σταθερό.
Άρθρο 8
Ενοποίηση
Αναφορικά με χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις ασφαλίσεις, η μέθοδος 1 για τον υπολογισμό της φερεγγυότητας ομίλου ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, όπως προβλέπεται στα άρθρα 230, 231 και 232 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, θεωρείται ισοδύναμη με τη μέθοδο 1 για τον υπολογισμό των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας των ρυθμιζόμενων οντοτήτων σε χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων, όπως προβλέπεται στο παράρτημα I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, υπό τον όρο ότι το πεδίο εφαρμογής της εποπτείας ομίλου δυνάμει του τίτλου III της οδηγίας 2009/138/ΕΚ δεν διαφέρει ουσιωδώς από το πεδίο εφαρμογής της συμπληρωματικής εποπτείας δυνάμει του κεφαλαίου ΙΙ της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.
Άρθρο 9
Απαιτήσεις φερεγγυότητας
1. Όταν εφαρμόζονται οι κανόνες για τον ασφαλιστικό τομέα, η κεφαλαιακή απαίτηση φερεγγυότητας που αναφέρεται στα άρθρα 100 και 218 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένης της πρόσθετης κεφαλαιακής απαίτησης σύμφωνα με το άρθρο 37 της εν λόγω οδηγίας, που απορρέει από το άρθρο 216 παράγραφος 4, το άρθρο 231 παράγραφος 7, το άρθρο 232, το άρθρο 233 παράγραφος 6, το άρθρο 238 παράγραφοι 2 και 3 της εν λόγω οδηγίας, θεωρούνται απαιτήσεις φερεγγυότητας για τον υπολογισμό των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας.
2. Όταν εφαρμόζονται οι κανόνες για τον τραπεζικό τομέα ή για τον τομέα των επενδυτικών υπηρεσιών, οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων στο τρίτο μέρος τίτλος I κεφάλαιο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και οι απαιτήσεις σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό ή την οδηγία 2013/36/ΕΕ για τήρηση ιδίων κεφαλαίων που υπερβαίνουν τις εν λόγω απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης που απορρέει από την εσωτερική διαδικασία αξιολόγησης της κεφαλαιακής επάρκειας στο άρθρο 73 της εν λόγω οδηγίας, κάθε απαίτηση που επιβάλλεται από αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας αυτής, η συνδυασμένη απαίτηση αποθέματος ασφαλείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 128 παράγραφος 6 της προαναφερθείσας οδηγίας, και τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει των άρθρων 458 ή 459 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θεωρούνται απαιτήσεις φερεγγυότητας για τους σκοπούς του υπολογισμού των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας.
Άρθρο 10
Οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και φερεγγυότητας χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων
1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 7, 8 και 9 του άρθρου 14, οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και φερεγγυότητας χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων υπολογίζονται σύμφωνα με τους ορισμούς και τα όρια που καθορίζονται στους σχετικούς τομεακούς κανόνες.
2. Τα ίδια κεφάλαια εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Οι απαιτήσεις φερεγγυότητας των εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων είναι οι απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας.
3. Τα ίδια κεφάλαια διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο αδ) της οδηγίας 2011/61/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Οι απαιτήσεις φερεγγυότητας των διαχειριστών οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων είναι οι απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας.
Άρθρο 11
Χειρισμός διατομεακών συμμετοχών
1. Όταν μια οντότητα σε χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις τραπεζικές εργασίες ή τις επενδυτικές υπηρεσίες κατέχει συμμετοχές σε οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα ανήκουσα στον ασφαλιστικό τομέα οι οποίες αφαιρούνται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 ή το άρθρο 15 παράγραφος 3, δεν προκύπτει καμία απαίτηση συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας σε σχέση με τις εν λόγω συμμετοχές στο επίπεδο του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
2. Όταν η εφαρμογή της παραγράφου 1 οδηγεί σε άμεση μεταβολή στο αναμενόμενο ποσό ζημίας, δυνάμει της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων κατά την έννοια του τρίτου μέρους τίτλος II κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, προστίθεται στα ίδια κεφάλαια του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων ποσό ισοδύναμο με την εν λόγω μεταβολή.
Άρθρο 12
Απαιτήσεις θεωρητικών ιδίων κεφαλαίων και θεωρητικής φερεγγυότητας για μη ρυθμιζόμενες οντότητες του χρηματοπιστωτικού τομέα
1. Όταν μια εταιρεία χρηματοπιστωτικών συμμετοχών κατέχει συμμετοχή σε μη ρυθμιζόμενη οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, οι απαιτήσεις θεωρητικών ιδίων κεφαλαίων και θεωρητικής φερεγγυότητας για την εν λόγω οντότητα υπολογίζονται σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες του πιο σημαντικού τομέα του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
2. Για μη ρυθμιζόμενη οντότητα χρηματοπιστωτικού τομέα, εκτός από εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οι απαιτήσεις θεωρητικών ιδίων κεφαλαίων και θεωρητικής φερεγγυότητας υπολογίζονται σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες του πλησιέστερου χρηματοπιστωτικού τομέα της μη ρυθμιζόμενης οντότητας χρηματοπιστωτικού τομέα. Ο προσδιορισμός του πλησιέστερου χρηματοπιστωτικού τομέα βασίζεται στο φάσμα των δραστηριοτήτων της σχετικής οντότητας και τον βαθμό στον οποίο θα ασκεί τις εν λόγω δραστηριότητες. Εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με σαφήνεια ο πλησιέστερος χρηματοπιστωτικός τομέας, χρησιμοποιούνται οι τομεακοί κανόνες του πιο σημαντικού τομέα του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
Άρθρο 13
Τομεακές μεταβατικές ρυθμίσεις και ρυθμίσεις περί αποδοχής προϋφιστάμενου καθεστώτος
Οι τομεακοί κανόνες που εφαρμόζονται κατά τον υπολογισμό των συμπληρωματικών κεφαλαιακών απαιτήσεων περιλαμβάνουν μεταβατικές διατάξεις ή διατάξεις περί αποδοχής προϋφιστάμενου καθεστώτος που ισχύουν σε τομεακό επίπεδο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Άρθρο 14
Προδιαγραφή τεχνικού υπολογισμού βάσει της μεθόδου 1 σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ
1. Τα ίδια κεφάλαια χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων υπολογίζονται στη βάση των ενοποιημένων λογαριασμών, σύμφωνα με το σχετικό λογιστικό πλαίσιο που εφαρμόζεται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τη συμπληρωματική εποπτεία δυνάμει της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, και λαμβανομένης υπόψη της παραγράφου 5, κατά περίπτωση.
2. Όσον αφορά τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις τραπεζικές εργασίες ή τις επενδυτικές υπηρεσίες, γίνονται οι ακόλουθοι χειρισμοί σε μη ενοποιημένες επενδύσεις, κατά τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων:
α)
οι μη ενοποιημένες σημαντικές επενδύσεις σε οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η οποία ανήκει στον ασφαλιστικό τομέα, αφαιρείται εξ ολοκλήρου από τα ίδια κεφάλαια του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων·
β)
οι μη ενοποιημένες επενδύσεις, πλην των αναφερόμενων στο στοιχείο α), σε οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, η οποία ανήκει στον ασφαλιστικό τομέα, αφαιρούνται εξ ολοκλήρου από τα ίδια κεφάλαια του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, στοιχεία ιδίων κεφαλαίων που εκδίδονται από οντότητα χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων και που κατέχονται από άλλη οντότητα του εν λόγω χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων αφαιρούνται από τα ίδια κεφάλαια του ομίλου εφόσον δεν έχουν ήδη εξαλειφθεί κατά τη λογιστική ενοποίηση.
4. Επιχείρηση η οποία είναι από κοινού ελεγχόμενη οντότητα, για τους σκοπούς του σχετικού λογιστικού πλαισίου, αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες περί αναλογικής ενοποίησης ή αναλογικής συμπερίληψης μεριδίων.
5. Εάν μια οντότητα υπαγόμενη στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/138/ΕΚ αποτελεί μέρος χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, ο υπολογισμός των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας στο επίπεδο του ομίλου βασίζεται στην αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων που υπολογίζονται σύμφωνα με τον τίτλο I κεφάλαιο VI τμήματα 1 και 2 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
6. Όταν οι αξίες περιουσιακών στοιχείων ή υποχρεώσεων υπόκεινται σε προσαρμογές προληπτικής εποπτείας και αφαιρέσεις σύμφωνα με το μέρος 2 τίτλος I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αξίες περιουσιακών στοιχείων ή υποχρεώσεων που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των απαιτήσεων συμπληρωματικής κεφαλαιακής επάρκειας είναι αυτές που καταλογίζονται στις σχετικές οντότητες δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων που καταλογίζονται σε άλλες οντότητες του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
7. Εάν οι τομεακοί κανόνες προβλέπουν τον υπολογισμό ενός κατωφλίου ή ορίου, το κατώφλι ή το όριο σε επίπεδο ομίλου υπολογίζονται βάσει των ενοποιημένων δεδομένων του χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων και μετά τις αφαιρέσεις που απαιτούνται από τις παραγράφους 2 και 3.
8. Οι ρυθμιζόμενες οντότητες χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο της ενοποιημένης κατάστασης του ιδρύματος, σύμφωνα με το πρώτο μέρος τίτλος II κεφάλαιο 2 τμήμα 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λαμβάνονται υπόψη από κοινού για τον υπολογισμό των κατωφλίων ή ορίων.
9. Οι ρυθμιζόμενες οντότητες χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στο πεδίο της εποπτείας ομίλων σύμφωνα με τον τίτλο III της οδηγίας 2009/138/ΕΚ λαμβάνονται υπόψη από κοινού για τον υπολογισμό των κατωφλίων ή ορίων.
10. Για τον υπολογισμό των κατωφλίων ή ορίων στο επίπεδο της ρυθμιζόμενης οντότητας, οι ρυθμιζόμενες οντότητες χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων στις οποίες δεν εφαρμόζονται ούτε οι διατάξεις της παραγράφου 8 ούτε εκείνες της παραγράφου 9 υπολογίζουν τα αντίστοιχα κατώφλια και όρια σε ατομική βάση σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες της ρυθμιζόμενης οντότητας.
11. Κατά την άθροιση των σχετικών τομεακών απαιτήσεων φερεγγυότητας δεν γίνεται καμία άλλη προσαρμογή πλην της απαιτούμενης από το άρθρο 11 ή λόγω των προσαρμογών σε τομεακά κατώφλια και όρια σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Άρθρο 15
Προδιαγραφή τεχνικού υπολογισμού βάσει της μεθόδου 2 σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ
1. Όταν τα ίδια κεφάλαια ρυθμιζόμενης οντότητας υπόκεινται σε προληπτική προσαρμογή βάσει των σχετικών τομεακών κανόνων, εφαρμόζεται ένας από τους ακόλουθους χειρισμούς:
α)
το προσαρμοσμένο ποσό, ήτοι το καθαρό ποσό που λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων των συμμετοχών, προστίθεται στη λογιστική αξία των συμμετοχών σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, εφόσον το προσαρμοσμένο ποσό αυξάνει το ρυθμιστικό κεφάλαιο·
β)
το προσαρμοσμένο ποσό που αναφέρεται στο στοιχείο α) αφαιρείται από τη λογιστική αξία των συμμετοχών σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 εδάφιο 2 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, εφόσον το προσαρμοσμένο ποσό μειώνει το ρυθμιστικό κεφάλαιο.
2. Για τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων με δεσπόζουσες τις τραπεζικές εργασίες ή τις επενδυτικές υπηρεσίες, η σημαντική επένδυση σε οντότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα κατά την έννοια του άρθρου 43 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, που ανήκει στον κλάδο των ασφαλίσεων και δεν αποτελεί συμμετοχή, αφαιρείται εξ ολοκλήρου από τα ίδια κεφάλαια της οντότητας που κατέχει το μέσον, σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες που εφαρμόζονται στην εν λόγω οντότητα.
3. Οι ενδοομιλικές επενδύσεις σε κεφαλαιακά μέσα που είναι επιλέξιμα ως ίδια κεφάλαια σύμφωνα με τους τομεακούς κανόνες, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών τομεακών ορίων, αφαιρούνται ή δεν συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων.
4. Ο υπολογισμός των συμπληρωματικών κεφαλαιακών απαιτήσεων πραγματοποιείται σύμφωνα με τον τύπο του παραρτήματος.
Άρθρο 16
Καθορισμός των περιπτώσεων χρήσης της μεθόδου 3 σύμφωνα με την οδηγία 2002/87/ΕΚ
1. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιτρέπουν την εφαρμογή της μεθόδου 3, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
δεν είναι ευλόγως εφικτή η εφαρμογή, σε όλες τις οντότητες στο εσωτερικό χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων, είτε της μεθόδου 1, όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, είτε της μεθόδου 2, όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, ιδίως επειδή η μέθοδος 1 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μία ή περισσότερες οντότητες λόγω του ότι αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ενοποίησης ή επειδή η ρυθμιζόμενη οντότητα είναι εγκατεστημένη σε τρίτη χώρα και δεν είναι δυνατή η απόκτηση επαρκών πληροφοριών για την εφαρμογή μίας εκ των μεθόδων στην εν λόγω οντότητα·
β)
οι οντότητες που θα εφάρμοζαν μία από τις μεθόδους είναι συλλογικά αμελητέας σημασίας σε σχέση με τους στόχους της εποπτείας των ρυθμιζόμενων οντοτήτων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων.
2. Η μέθοδος 1 ή η μέθοδος 2 χρησιμοποιείται σε όλες τις ρυθμιζόμενες οντότητες χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων που δεν αναφέρονται στην παράγραφο 1.
3. Η εφαρμογή της μεθόδου 3 που επιτρέπεται από την αρμόδια αρχή σε σχέση με χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων είναι διαχρονικά συνεπής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 5, το άρθρο 6 παράγραφος 2, το άρθρο 8, το άρθρο 9 παράγραφος 1 και το άρθρο 14 παράγραφοι 5 και 9 εφαρμόζονται από την ημερομηνία εφαρμογής που αναφέρεται στο άρθρο 309 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Ιανουαρίου 2014.