NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1395/2014
ze dne 20. října 2014,
kterým se stanoví plán výmětů pro určité druhy drobného pelagického rybolovu a komerční rybolov v Severním moři
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné rybářské politice, o změně nařízení Rady (ES) č. 1954/2003 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 a (ES) č. 639/2004 a rozhodnutí Rady 2004/585/ES (1), a zejména na čl. 15 odst. 6 a čl. 18 odst. 1 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem nařízení (EU) č. 1380/2013 je postupně odstranit výměty ve veškerém evropském rybolovu zavedením povinnosti vykládky úlovků druhů, na něž se vztahují omezení odlovu.
(2)
Na základě čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013 je Komise zmocněna přijímat prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci plány výmětů pro období nepřesahující tři roky na základě společných doporučení, jež členské státy vypracovaly s příslušnými poradními sbory.
(3)
Přímý zájem na řízení rybolovu v Severním moři má Belgie, Dánsko, Německo, Francie, Nizozemsko, Švédsko a Spojené království. Tyto členské státy předložily Komisi společná doporučení, jež vypracovaly na základě konzultací s poradním sborem pro pelagický rybolov a poradním sborem pro Severní moře a vědeckých podkladů od příslušných vědeckých subjektů. Opatření uvedená ve společném doporučení jsou v souladu s čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013, a měla by být tedy zahrnuta do tohoto nařízení v souladu s čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1380/2013.
(4)
Pokud jde o Severní moře, měla by se v souladu s čl. 15 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013 povinnost vykládky vztahovat nejpozději od 1. ledna 2015 na všechna plavidla provádějící drobný pelagický rybolov a komerční rybolov u druhů ulovených v rámci tohoto rybolovu, které podléhají omezením odlovu.
(5)
V souladu se společným doporučením by se plán výmětů měl od 1. ledna 2015 vztahovat na určitý rybolov makrely obecné, sledě obecného, kranase obecného, tresky modravé, stříbrnice atlantské a šprota obecného, jakož i komerční rybolov tresky Esmarkovy, šprota obecného a smačkovitých v Severním moři.
(6)
Součástí společného doporučení je i výjimka z povinnosti vykládky pro úlovky makrely obecné a sledě obecného ulovené pomocí košelkových nevodů za určitých podmínek, a to na základě vědeckých důkazů o vysoké míře přežití v souladu s čl. 15 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1380/2013. Vědecké důkazy o vysoké míře přežití poskytla Scheveningenská skupina ve společném doporučení, které odkazovalo na řadu vědeckých studií o přežití ryb při proklouznutí ze sítí v rybolovu košelkovými nevody. Podle těchto studií závisí míra přežití na době, po kterou jsou ryby stísněny v síti a jejich hustotě v síti, přičemž oba aspekty jsou v tomto rybolovu obvykle omezené. Výbor VTHVR tyto informace přezkoumal na svém plenárním zasedání 14-02. Výbor dospěl k závěru, že za předpokladu, že výsledky studií o přežití jsou pro míru přežití v rámci komerčního rybolovu reprezentativní, dosahovala by míra přežití u proklouznutých makrel zhruba 70 % a ve srovnání s hustotou, při níž bylo zaznamenáno zvýšení úmrtnosti sledě, by vedla k mnohem nižší hustotě. Zákaz vypouštět makrelu obecnou a sledě obecného do moře dříve, než je síť zcela vytažena na palubu rybářského plavidla, což vede ke ztrátě uhynulých či umírajících ryb, je stanoven v čl. 19b odst. 2 nařízení (EU) č. 950/1998 (2). Platný zákaz není výjimkou uloženou z důvodu přežití nijak dotčen, neboť k vypuštění ryb do moře dojde v takovém okamžiku rybolovné činnosti, kdy by u ryb po jejich vypuštění existovala vysoká míra přežití. Tato výjimka by proto měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(7)
Součástí společného doporučení je i výjimka de minimis z povinnosti vykládky, jejímž účelem je zamezit nepřiměřeným nákladům na zacházení s nežádoucími úlovky, jako jsou například náklady na skladování, pracovní sílu a mražení, a zohlednit obtížné zvyšování selektivity pro pelagický rybolov zaměřený na makrelu obecnou, kranase obecného a sledě obecného v oblastech ICES IV b a c jižně od 54° severní šířky. Tato výjimka byla stanovena na základě vědeckých důkazů, které předložily členské státy, jež se podílely na vypracování společného doporučení, a přezkoumal je Vědeckotechnický a hospodářský výbor pro rybářství (VTHVR). VRHVR dospěl k závěru, že společné doporučení uvádí odůvodněné kvalitativní argumenty, které podporují zavedení výjimky de minimis z důvodu nepřiměřených nákladů na zacházení s nežádoucími úlovky. S ohledem na výše uvedené a vzhledem k tomu, že jiné vědecké poznatky neexistují, je vhodné zavést výjimku de minimis v souladu s procentními údaji navrhovanými ve společných prohlášeních a v rozsahu nepřesahujícím ustanovení čl. 15 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1380/2013. Tato výjimka by tedy měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(8)
S cílem zajistit řádnou kontrolu by měly být stanoveny specifické požadavky pro dokumentaci úlovků vyložených v rámci výjimek, na něž se vztahuje toto nařízení.
(9)
Vzhledem k tomu, že opatření stanovená v tomto nařízení mají přímý dopad na hospodářské činnosti související s rybolovným obdobím plavidel Unie a na jeho plánování, mělo by nařízení vstoupit v platnost ihned po svém zveřejnění.
(10)
Toto nařízení by mělo být použitelné od 1. ledna 2015, aby byl zajištěn soulad s časovým rámcem stanoveným v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013. V souladu s čl. 15 odst. 6 uvedeného nařízení by mělo být použitelné nejvýše tři roky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobnosti pro provádění povinnosti vykládky stanovené v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 v Severním moři od 1. ledna 2015, jak je uvedeno v čl. 4 odst. 2 písm. a) uvedeného nařízení, v rybolovu stanoveném v příloze k tomuto nařízení.
Článek 2
Výjimka uložená z důvodu přežití
1. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se povinnost vykládky nevztahuje na úlovky makrely obecné a sledě obecného ulovené pomocí košelkových nevodů, jestliže jsou splněny všechny následující podmínky:
-
úlovek je vrácen do moře dříve, než se určitý procentní podíl (stanovený níže v odstavcích 2 a 3) košelkového nevodu uzavře (dále jen „okamžik výlovu“),
-
zařízení košelkového nevodu je vybaveno viditelnou bójí, jež zřetelně označuje horní mez pro okamžik výlovu,
-
plavidlo a zařízení košelkového nevodu jsou vybavena elektronickým systémem, jenž u všech rybolovných činností zaznamenává a dokumentuje okamžik, místo a rozsah vytažení košelkového nevodu z moře.
2. U rybolovu makrely obecné činí okamžik výlovu 80 % uzávěru košelkového nevodu, u sledě obecného pak 90 %.
3. Tvoří-li obklíčené hejno oba druhy, činí okamžik výlovu nejvýše 80 % uzávěru košelkového nevodu.
4. Je zakázáno vracet úlovky makrely obecné a sledě obecného zpět do moře po okamžiku výlovu.
5. Z obklíčeného hejna ryb se před jejich vypuštěním odebere vzorek s cílem odhadnout druhové složení, velikost ryb a množství.
Článek 3
Výjimka de minimis
Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 lze v roce 2015 provést výměty až u 3 % a v roce 2016 až u 2 % celkového ročního odlovu makrely obecné, kranase obecného, sledě obecného a tresky bezvousé v pelagickém rybolovu prováděném plavidly o celkové délce až 25 metrů lovícími za použití pelagických vlečných sítí a zaměřujícími se na rybolov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v oblastech ICES IV b a c jižně od 54° severní šířky.
Článek 4
Dokumentace úlovků vyložených v rámci výjimek
1. V lodním deníku jsou zaznamenávána množství ryb vrácených zpět do moře v rámci výjimky stanovené v článku 2 a výsledky odběru vzorků podle čl. 2 odst. 5.
2. V lodním deníku jsou zaznamenávána množství ryb vrácených zpět do moře v rámci výjimky stanovené v článku 3.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015 do dne 31. prosince 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. října 2014
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1395/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 20ής Οκτωβρίου 2014
για τη θέσπιση σχεδίου απορρίψεων στο πλαίσιο αλιείας μικρών πελαγικών ειδών και στο πλαίσιο αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς στη Βόρεια Θάλασσα
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 6 και το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 αποσκοπεί στην προοδευτική εξάλειψη των απορρίψεων σε όλους τους τύπους αλιείας της ΕΕ μέσω της θέσπισης υποχρέωσης εκφόρτωσης για τα αλιεύματα ειδών που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων.
(2)
Το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει σχέδια απορρίψεων μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, με βάση κοινές συστάσεις από τα κράτη μέλη, από κοινού με τα οικεία γνωμοδοτικά συμβούλια.
(3)
Το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν άμεσο συμφέρον διαχείρισης της αλιείας στη Βόρεια Θάλασσα. Τα εν λόγω κράτη μέλη υπέβαλαν κοινές συστάσεις προς την Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο για τα πελαγικά αποθέματα και το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο της Βόρειας Θάλασσας. Αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς συνέβαλαν σε επιστημονικό επίπεδο. Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην κοινή σύσταση είναι σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και, ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(4)
Όσον αφορά τη Βόρεια Θάλασσα, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται στην αλιεία μικρών πελαγικών ειδών και στην αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς, για τα είδη που αλιεύονται στους τύπους αλιείας που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων, το αργότερο από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(5)
Σύμφωνα με την κοινή σύσταση, το σχέδιο απορρίψεων πρέπει να καλύπτει ορισμένους τύπους αλιείας όσον αφορά το σκουμπρί, τη ρέγγα, το σαφρίδι, το προσφυγάκι, τον γουρλομάτη Ατλαντικού και την παπαλίνα, καθώς και την αλιεία σύκου Νορβηγίας, παπαλίνας και αμμόχελου για βιομηχανικούς σκοπούς στη Βόρεια Θάλασσα από την 1η Ιανουαρίου 2015.
(6)
Η κοινή σύσταση προβλέπει εξαίρεση από την υποχρέωση εκφόρτωσης για τα σκουμπριά και τις ρέγγες που έχουν αλιευθεί με γρι-γρι, εφόσον εμφανίζουν υψηλά ποσοστά επιβίωσης σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία, βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 4 στοιχείο β του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Επιστημονικά στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη υψηλών ποσοστών επιβίωσης υποβλήθηκαν από την ομάδα Scheveningen στο πλαίσιο της κοινής σύστασης, στην οποία αναφέρθηκε μια σειρά επιστημονικών μελετών για την επιβίωση ιχθύων που έχουν απελευθερωθεί ύστερα από την αλίευσή τους στο πλαίσιο αλιείας με γρι-γρι. Από τις εν λόγω μελέτες διαπιστώθηκε ότι τα ποσοστά επιβίωσης εξαρτώνται από τη διάρκεια του συνωστισμού και την πυκνότητα των ψαριών στο δίχτυ, που είναι, κατά κανόνα, περιορισμένες σε αυτούς τους τύπους αλιείας. Οι πληροφορίες αυτές εξετάστηκαν από την ολομέλεια της ΕΤΟΕΑ 14-02. Η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα αποτελέσματα των μελετών επιβίωσης είναι αντιπροσωπευτικά των ποσοστών επιβίωσης σε εμπορικές αλιευτικές δραστηριότητες, το ποσοστό των σκουμπριών που απελευθερώνονται και επιζούν ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο από 70 % και να οδηγήσει σε πολύ χαμηλότερη πυκνότητα σε σχέση με την πυκνότητα κατά την οποία παρατηρήθηκε αύξηση στη θνησιμότητα της ρέγγας. Το άρθρο 19β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου (2) απαγορεύει την ελευθέρωση σκουμπριού και ρέγγας πριν ανασυρθεί πλήρως το δίχτυ επί του αλιευτικού σκάφους, με αποτέλεσμα την απώλεια νεκρών ή ετοιμοθάνατων ιχθύων. Η εν λόγω εξαίρεση η οποία βασίζεται στο ποσοστό επιβίωσης δεν επηρεάζει την απαγόρευση που ισχύει δεδομένου ότι η ελευθέρωση των ιχθύων θα πραγματοποιείται σε ένα στάδιο της αλιευτικής δραστηριότητας κατά το οποίο τα ψάρια θα έχουν υψηλό ποσοστό επιβίωσης μετά την ελευθέρωσή τους. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(7)
Η κοινή σύσταση περιλαμβάνει επίσης μια εξαίρεση de minimis από την υποχρέωση εκφόρτωσης με στόχο την αποφυγή του δυσανάλογου κόστους χειρισμού των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, όπως της αποθήκευσης, της εργασίας, της συντήρησης στον πάγο και λαμβανομένης υπόψη της δυσκολίας να αυξηθεί η επιλεκτικότητα για την πελαγική αλιεία στο πλαίσιο της οποίας αλιεύεται σκουμπρί, σαφρίδι και ρέγγα στις ζώνες ICES IV b και c νοτίως των 54° βόρεια. Η εξαίρεση αυτή βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία που υπέβαλαν τα κράτη μέλη που εμπλέκονταν στην κατάρτιση της κοινής σύστασης και εξετάστηκε από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ). Η ΕΤΟΕΑ διαπίστωσε ότι η κοινή σύσταση παρουσιάζει αιτιολογημένα ποιοτικά επιχειρήματα υπέρ της εξαίρεσης de minimis λόγω δυσανάλογου κόστους χειρισμού των ανεπιθύμητων αλιευμάτων. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω και ελλείψει διαφορετικών επιστημονικών πληροφοριών, είναι σκόπιμο να θεσπιστεί η εξαίρεση de minimis σύμφωνα με το ποσοστό που προτείνεται στις από κοινού συστάσεις και σε επίπεδα που δεν υπερβαίνουν εκείνα που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Ως εκ τούτου, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να περιληφθεί στον παρόντα κανονισμό.
(8)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ο κατάλληλος έλεγχος θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές απαιτήσεις για την τεκμηρίωση των αλιευμάτων στο πλαίσιο των εξαιρέσεων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.
(9)
Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό έχουν άμεσο αντίκτυπο στις οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν και τον προγραμματισμό της αλιευτικής περιόδου των σκαφών της Ένωσης, ο κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ αμέσως μετά τη δημοσίευσή του.
(10)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 προκειμένου να συμμορφωθεί με τα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να εφαρμόζεται για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης που προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, από την 1η Ιανουαρίου 2015 στη Βόρεια Θάλασσα, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, όσον αφορά τους τύπους αλιείας που προβλέπονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Εξαίρεση που αφορά το ποσοστό επιβίωσης
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν ισχύει για τα αλιεύματα του σκουμπριού και ρέγγας κατά την αλιεία με γρι-γρι, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
-
το αλίευμα ελευθερώνεται πριν από το κλείσιμο του γρι-γρι έως ένα ορισμένο ποσοστό (που καθορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 κατωτέρω) («το σημείο ανάκτησης»),
-
το γρι-γρι είναι εργαλείο εξοπλισμένο με ευδιάκριτο σημαντήρα που καταδεικνύει σαφώς το όριο του σημείου ανάκτησης,
-
το σκάφος και το γρι-γρι είναι εξοπλισμένα με ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής και τεκμηρίωσης, που καταγράφει τη χρονική στιγμή, τον τόπο και τον βαθμό χρησιμοποίησης του γρι-γρι για όλες τις αλιευτικές δραστηριότητες.
2. Το σημείο ανάκτησης αντιστοιχεί σε κλείσιμο 80 % του γρι-γρι κατά την αλιεία σκουμπριού και σε κλείσιμο 90 % του γρι-γρι κατά την αλιεία ρέγγας.
3. Εάν το κοπάδι των ψαριών που έχουν περικυκλωθεί αποτελείται από μείγμα των δύο αυτών ειδών, το σημείο ανάκτησης δεν υπερβαίνει κλείσιμο ποσοστού 80 % του γρι-γρι.
4. Απαγορεύεται η ελευθέρωση αλιευμάτων σκουμπριού και ρέγγας μετά το σημείο ανάκτησης.
5. Πριν από την ελευθέρωση των ως άνω αλιευμάτων γίνεται έλεγχος σε δείγμα αυτών ώστε να εκτιμηθεί η σύνθεση των ειδών, των μεγεθών καθώς και η ποσότητα των αλιευμάτων.
Άρθρο 3
Εξαίρεση de minimis
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, με ανώτατο όριο το 3 % για το 2015 και 2 % για το 2016 των ολικών ετήσιων αλιευμάτων για το σκουμπρί, το σαφρίδι, τη ρέγγα και το νταούκι του Ατλαντικού στην πελαγική αλιεία με πελαγικές μηχανότρατες μήκους έως 25 μέτρων συνολικά, που χρησιμοποιούν μεσοπελαγικές τράτες (OTM), με στόχο την αλιεία σκουμπριού, σαφριδιού και ρέγγας στις ζώνες ICES IV b και c νοτίως των 54° βόρεια, μπορούν να απορρίπτονται.
Άρθρο 4
Τεκμηρίωση των αλιευμάτων που αποτελούν αντικείμενο εξαίρεσης
1. Οι ποσότητες των ιχθύων που ελευθερώνονται δυνάμει της εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 2 και τα αποτελέσματα της δειγματοληψίας που απαιτούνται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 5 πρέπει να αναφέρονται στο ημερολόγιο πλοίου.
2. Οι ποσότητες ιχθύων που απορρίφθηκαν στο πλαίσιο της εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 3 καταγράφονται στο ημερολόγιο.
Άρθρο 5
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 20 Οκτωβρίου 2014.