SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/45/EU
ze dne 3. dubna 2014
o pravidelných technických prohlídkách motorových vozidel a jejich přípojných vozidel a o zrušení směrnice 2009/40/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 91 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci Výboru regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve své bílé knize ze dne 28. března 2011 nazvané „Plán jednotného evropského dopravního prostoru - vytvoření konkurenceschopného dopravního systému účinně využívajícího zdroje“ Komise stanoví cíl „vize nula“, v rámci něhož by Unie měla do roku 2050 snížit počet smrtelných nehod v silniční dopravě téměř na nulu. Má-li být tohoto cíle dosaženo, musí technologie vozidel významným dílem přispět ke zlepšení bezpečnosti silniční dopravy.
(2)
Komise ve svém sdělení nazvaném „Směrem k evropskému prostoru bezpečnosti silničního provozu: směry politiky v oblasti bezpečnosti silničního provozu v letech 2011-2020“ navrhla snížit celkový počet smrtelných nehod v Unii od roku 2010 do roku 2020 znovu o polovinu. K dosažení tohoto cíle Komise vytyčila sedm strategických cílů a stanovila opatření pro bezpečnější vozidla, strategii pro snížení počtu zranění a opatření ke zvýšení bezpečnosti zranitelných účastníků silničního provozu, zejména motocyklistů.
(3)
Technické prohlídky jsou součástí komplexnějšího systému, který má zajistit, aby vozidla byla při používání udržována v bezpečném stavu, přijatelném z hlediska ochrany životního prostředí. Tento systém by měl zahrnovat pravidelné technické prohlídky vozidel a silniční technické kontroly u vozidel používaných v komerční silniční dopravě, jakož i stanovení postupu registrace vozidel, aby bylo možné pozastavit povolení k provozu vozidla na pozemních komunikacích, pokud vozidlo představuje bezprostřední riziko pro bezpečnost silničního provozu. Pravidelné prohlídky by měly být hlavním nástrojem pro zajištění technické způsobilosti vozidel. Silniční kontroly užitkových vozidel by měly pouze doplňovat pravidelné prohlídky.
(4)
Členským státům by mělo být umožněno stanovit přísnější normy prohlídek, než požaduje tato směrnice.
(5)
Prosazování opatření k zajištění technické způsobilosti může zahrnovat informační kampaně zaměřené na vlastníka vozidel, jejichž cílem je, aby si vlastníci vozidel vytvořili vhodné postupy a návyky, pokud jde o základní kontrolu svého vozidla.
(6)
Vozidla s nesprávně fungujícími technickými systémy mají dopad na bezpečnost silničního provozu a mohou přispět k silničním nehodám, při nichž dochází ke zranění nebo úmrtí osob. Tento dopad by mohl být omezen, pokud by byl systém technických prohlídek odpovídajícím způsobem zlepšen. Včasné odhalení nedostatků v technické způsobilosti motorových vozidel by přispělo k jejich odstranění, a tím k předcházení dopravním nehodám.
(7)
Vozidla s nesprávně fungujícími řízenými systémy emisí mají větší dopad na životní prostředí než řádně udržovaná vozidla. Z toho důvodu by režim pravidelných technických prohlídek snížením průměrných emisí vozidel přispěl ke zlepšení životního prostředí.
(8)
Členské státy by měly zvážit vhodná opatření k zamezení nenáležité manipulaci se systémy a konstrukčními částmi vozidel nebo jejich neoprávněným úpravám, které by mohly mít negativní vliv na požadované vlastnosti vozidla z hlediska bezpečnosti a ochrany životního prostředí, a to zejména prostřednictvím pravidelných technických prohlídek a pomocí účinných, přiměřených, odrazujících a nediskriminačních sankcí.
(9)
V uplynulých dvou desetiletích se neustále zpřísňovaly požadavky na emise z vozidel pro účely schvalování typu. Kvalita ovzduší se však nezlepšila v tom rozsahu, v jakém bylo předpovídáno s ohledem na zpřísnění emisních norem pro vozidla, zejména pokud jde o oxidy dusíku (NOx) a jemné částice. Měly by být podrobně prozkoumány možnosti zdokonalení zkušebních cyklů tak, aby odpovídaly podmínkám v silničním provozu, za účelem vypracování budoucích řešení, včetně zavedení zkušebních metod pro měření úrovní NOx a limitních hodnot pro emise NOx.
(10)
Pro vozidla splňující emisní třídy Euro 6 a Euro VI se palubní diagnostické systémy („systémy OBD“) stávají při posuzování emisí účinnějším, což odůvodňuje jejich použití jako rovnocenných standardním zkouškám emisí pro účely technických prohlídek. Mají-li členské státy umožnit využívání systémů OBD při technických prohlídkách vozidel až do emisních tříd Euro 5 a Euro V, měly by mít možnost tuto zkušební metodu pro taková vozidla v souladu s doporučeními výrobce a dalšími požadavky povolit, pokud byla nezávisle ověřena - s případným zohledněním příslušných právních předpisů o schvalování typu - její rovnocennost.
(11)
V Unii byla přijata řada technických norem a požadavků vztahujících se k bezpečnosti vozidel. Pomocí systému pravidelných technických prohlídek je nezbytné zajistit, aby vozidla nadále splňovala bezpečnostní normy. Tento systém by se měl vztahovat na některé kategorie vozidel, jak jsou vymezeny ve směrnicích Evropského parlamentu a Rady 2002/24/ES (3), 2003/37/ES (4) a 2007/46/ES (5).
(12)
Nákladní automobily jsou v místní dopravě a pro účely komerční silniční nákladní přepravy stále více nahrazovány kolovými traktory s maximální konstrukční rychlostí vyšší než 40 km/h. Jejich rizikový potenciál je srovnatelný s rizikovým potenciálem nákladních automobilů, a proto by vozidla v této kategorii, jež jsou používána převážně na veřejných komunikacích, měla podléhat technickým prohlídkám.
(13)
V případě historických vozidel se předpokládá, že slouží k uchování dědictví doby, ve které byla vytvořena, a že jsou na veřejných pozemních komunikacích používána jen velmi zřídka. Proto by mělo být ponecháno na členských státech, aby pro tato vozidla stanovily lhůtu pro provádění pravidelných technických prohlídek. Rovněž u ostatních druhů specializovaných vozidel by úprava režimu technických prohlídek měla být ponechána na členských státech.
(14)
Vozidla používaná výlučně na vzdálených územích členských států, zejména na malých ostrovech s počtem obyvatel nižším než 5 000 nebo v řídce osídlených oblastech s hustotou obyvatelstva nižší než pět osob na kilometr čtvereční, se používají za podmínek, které mohou vyžadovat zvláštní systém technických prohlídek. Proto by členské státy měly mít pravomoc vyjmout tato vozidla z uplatňování této směrnice.
(15)
Technické prohlídky jsou svrchovanou činností, a proto by měly být prováděny členskými státy nebo veřejnoprávními či soukromými subjekty pověřenými prováděním takových prohlídek pod státním dozorem. Členské státy by měly být i nadále trvale odpovědné za provádění technických prohlídek, a to i tehdy, umožňuje-li vnitrostátní systém provádění technických prohlídek soukromým subjektům, včetně subjektů, které rovněž provádějí opravy vozidel.
(16)
Členské státy by měly mít pravomoc určit k provádění technických prohlídek vozidel registrovaných na jejich území stanice technické kontroly, které se nenacházejí na jejich území, mají-li tyto stanice technické kontroly již oprávnění provádět technické prohlídky vozidel udělené členským státem, na jehož území se nacházejí.
(17)
Pro účely kontroly vozidel, a zvláště jejich elektronických bezpečnostních prvků, je nanejvýš důležitý, přístup k technické specifikaci každého jednotlivého vozidla. Výrobci vozidel by proto měli poskytovat údaje potřebné k ověření funkčnosti bezpečnostních systémů a systémů k ochraně životního prostředí. Za tímto účelem by se měla obdobně použít ustanovení týkající se přístupu k informacím o opravách a údržbě, která by stanicím technické kontroly umožnila přístup k informacím potřebným k provádění technických prohlídek. Tyto informace by měly zahrnovat údaje, které umožňují sledovat fungování bezpečnostních systémů vozidel způsobem umožňujícím jejich kontrolu v rámci pravidelných technických prohlídek. Toto má zásadní význam zejména v oblasti elektronicky řízených systémů a mělo by platit pro všechny prvky instalované výrobcem.
(18)
Vozidla používaná na veřejných komunikacích musí být vždy při jejich použití technicky způsobilá. Držitel osvědčení o registraci a případně provozovatel vozidla by měl být odpovědný za to, aby vozidlo bylo neustále udržováno ve stavu způsobilém k provozu na pozemních komunikacích.
(19)
Pro bezpečnost silničního provozu a její dopad na společnost je důležité, aby byla vozidla používaná na silnicích v řádném technickém stavu. Členským státům by proto nemělo být bráněno v tom, aby umožnily na dobrovolném základě dodatečné technické prohlídky.
(20)
Aby byla držitelům osvědčení o registraci a provozovatelům vozidel poskytnuta určitá míra pružnosti, měly by mít členské státy možnost stanovit lhůtu několika týdnů, ve které musí být pravidelná technická prohlídka provedena.
(21)
Technická prohlídka vozidla během jeho užitné doby má být relativně jednoduchá, rychlá a finančně nenáročná, avšak má být současně účinná z hlediska dosahování cílů této směrnice.
(22)
Technické prohlídky by měly zahrnovat veškeré položky související se specifickým provedením, konstrukcí a vybavením kontrolovaného vozidla. Na slučitelnost částí a konstrukčních systémů, například kol a nábojů kol, by se mělo pohlížet jako na kritickou součást bezpečnosti a měla by být při technických prohlídkách vozidel kontrolována. V souvislosti s těmito položkami a vzhledem k současnému stavu technologie vozidel by na seznam položek podléhajících kontrole měly být zahrnuty moderní elektronické systémy. Za účelem harmonizace technických prohlídek by pro každou z kontrolovaných položek měly být stanoveny doporučené metody kontroly. Tyto položky by měly být s ohledem na pokračující výzkum a technický pokrok v oblasti bezpečnosti vozidel aktualizovány.
(23)
K usnadnění harmonizace a zajištění soudržnosti norem by pro všechny kontrolované položky měl být stanoven demonstrativní seznam hlavních důvodů pro nevyhovění. V zájmu zajištění jednotného posouzení stavu kontrolovaného vozidla by zjištěné nedostatky měly být posuzovány na základě společné normy.
(24)
Má-li být lépe uplatňována zásada volného pohybu v Unii, měly by členské státy uznávat pro účely nové registrace vozidla osvědčení o technické způsobilosti tohoto vozidla vydaná v jiných členských státech. Tím by nemělo být dotčeno právo členských států ověřit osvědčení o technické způsobilosti a identifikaci vozidla při nové registraci a vyžádat si novou technickou prohlídku provedenou podle podmínek stanovených v této směrnici.
(25)
Podvody týkající se počítadel ujetých kilometrů by měly být považovány za trestný čin podléhající trestnímu stíhání, protože manipulace s počítadly ujetých kilometrů může vést k nesprávnému posouzení technické způsobilosti vozidla. Zaznamenávání údaje o počtu ujetých kilometrů v osvědčení o technické způsobilosti vozidla a přístup kontrolorů k této informaci by usnadnily odhalování neoprávněných zásahů do počítadel ujetých kilometrů či manipulace s nimi. Komise by měla prozkoumat možnost výměny informací o odečtech počtu ujetých kilometrů mezi příslušnými orgány členských států.
(26)
Osvědčení o technické způsobilosti vozidla by mělo být vydáno po každé technické prohlídce. Mělo by zahrnovat mj. údajů o totožnosti vozidla a výsledky prohlídky. Výsledky technické prohlídky by měly být zpřístupněny v elektronické formě. K zajištění řádných následných opatření pro technické prohlídky by členské státy měly tyto informace shromažďovat a uchovávat v databázi, zejména pro účely analýzy výsledků pravidelných technických prohlídek.
(27)
Držitel osvědčení o registraci a případně provozovatel vozidla, u něhož byly při technické prohlídce zjištěny nedostatky, a zejména nedostatky, které představují riziko pro bezpečnost silničního provozu, by měl tyto nedostatky neprodleně odstranit. V případě nebezpečných nedostatků se může ukázat jako nezbytné omezit používání vozidla, dokud tyto nedostatky nebudou zcela odstraněny.
(28)
V případě, že kontrolované vozidlo patří do kategorie vozidel, která nepodléhají registraci v členském státě, v němž bylo uvedeno do provozu, musí mít tento členský stát možnost požadovat, aby byl doklad o prohlídce vystaven viditelným způsobem na vozidle.
(29)
Má-li být zajištěna vysoká kvalita technických prohlídek v celé Unii, měly by být zkušební zařízení používaná při prohlídkách a údržba a kalibrace těchto zařízení ověřeny podle specifikací poskytnutých členskými státy nebo výrobci.
(30)
Měla by existovat možnost použít alternativní zařízení, která odrážejí technický pokrok a inovace, za předpokladu, že zajistí stejně vysokou kvalitu kontrol.
(31)
Členské státy by měly při udělování oprávnění stanicím technické kontroly na svém území zohlednit skutečnost, že služby obecného zájmu v oblasti dopravy jsou vyloučeny z oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/123/ES (6).
(32)
Stanice technické kontroly by měly zajistit objektivitu a vysokou kvalitu kontroly vozidel. V zájmu splnění minimálních požadavků ohledně řízení kvality by proto stanice technické kontroly měly dodržovat požadavky stanovené členským státem udělujícím oprávnění.
(33)
Vysoká úroveň technických prohlídek vyžaduje, aby pracovníci provádějící technické prohlídky měli vysokou úroveň kvalifikace a způsobilosti. Měl by být zaveden systém odborné přípravy, který by zahrnoval úvodní školení a pravidelná opakovací školení nebo vhodné zkoušky. Mělo by být stanoveno přechodné období umožňující hladký přechod stávajících pracovníků provádějících technické prohlídky do režimu pravidelných školení nebo zkoušek. Má-li být zajištěna vysoká úroveň odborné přípravy, způsobilosti a zkoušek, mělo by být členským státům umožněno stanovit další požadavky na způsobilost a odpovídající odbornou přípravu.
(34)
Kontroloři by při provádění technických prohlídek měli jednat nezávisle a jejich úsudek by neměl být ovlivněn střetem zájmů, včetně střetu zájmů ekonomické nebo osobní povahy. Odměna kontrolorů by proto neměla být v přímém vztahu k výsledkům technických prohlídek. Členské státy by měly mít možnost stanovit požadavky ohledně oddělení činností nebo povolit soukromým subjektům provádět zároveň technické prohlídky i opravy vozidel, a to i na tomtéž vozidle, v případech, kdy se orgán dozoru přesvědčil, že je zachovávána vysoká úroveň objektivity.
(35)
Výsledky technické prohlídky by neměly být pozměňovány pro obchodní účely. Pouze v případě, že jsou výsledky technické prohlídky provedené kontrolorem zjevně nesprávné, by orgán dozoru měl mít možnost výsledky dotyčné technické prohlídky upravit.
(36)
Má-li být zajištěno průběžné udržování vysoké kvality technických prohlídek, měly by členské státy zavést systém zajišťování kvality, který by zahrnoval postupy udělení oprávnění, dozoru a odebrání, pozastavení nebo zrušení oprávnění k provádění technických prohlídek.
(37)
Akreditace stanic technické kontroly podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 (7), kterým se stanoví požadavky na akreditaci a dozor nad trhem týkající se uvádění výrobků na trh, by neměla být pro členské státy povinná.
(38)
V některých členských státech provádí technické prohlídky vysoký počet k tomu oprávněných soukromých stanic technické kontroly. V zájmu účinné výměny informací mezi členskými státy by v tomto ohledu měla být určena vnitrostátní kontaktní místa.
(39)
Technické prohlídky jsou součástí komplexnějšího regulačního systému, který upravuje problematiku vozidel po celou dobu jejich životnosti od schválení prostřednictvím registrací a kontrol až po jejich likvidaci. Sdílení informací obsažených v elektronických databázích vozidel jednotlivých států a výrobců by v zásadě měly napomoci ke zlepšení účinnosti celého administrativního řetězce týkajícího se vozidel a ke snížení nákladů a administrativní zátěže. Komise by měla přezkoumat proveditelnost, náklady a přínosy vytvoření elektronické platformy pro informace o vozidlech při využití stávajících a již provedených IT řešení, pokud jde o mezinárodní výměnu údajů, čímž by se minimalizovaly náklady a zabránilo zdvojování činností. Při zkoumání této otázky by Komise měla zvážit nejvhodnější způsob propojení stávajících vnitrostátních systémů za účelem výměny informací o údajích týkajících se technických prohlídek a o údajích počítadel ujetých kilometrů mezi příslušnými orgány členských států, které jsou odpovědné za provádění technických prohlídek, registraci a schvalování vozidel, stanicemi technické kontroly, výrobci zkušebních zařízení a výrobci vozidel. Komise by rovněž měla přezkoumat proveditelnost, náklady a přínosy shromažďování a uchovávání dostupných informací týkajících se hlavních konstrukčních částí vozidel spojených s bezpečností, které byly spojeny se závažnými nehodami, i možnost zpřístupnit kontrolorům, držitelům osvědčení o registraci a osobám zkoumajícím nehody informace v anonymizované podobě o historii nehod a odečtech počtu ujetých kilometrů.
(40)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení této směrnice by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto prováděcí pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (8).
(41)
Prováděcí akty týkající se informací, jež jsou za účelem technických prohlídek povinni poskytovat výrobci vozidel, by neměly být Komisí přijímány, pokud výbor zřízený podle této směrnice nevydá stanovisko k návrhu prováděcího aktu předloženého Komisí.
(42)
Za účelem aktualizace označení kategorie vozidla v čl. 2 odst. 1 a čl. 5 odst. 1 a 2, aktualizace bodu 3 přílohy I, pokud jde o metody a; přizpůsobení bodu 3 přílohy I, pokud jde o seznam kontrolovaných položek, metod a posouzení nedostatků, by měla být Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(43)
Technická způsobilost má přímý dopad na bezpečnost silničního provozu a měla by být proto pravidelně přezkoumávána. Komise by měla podat zprávu o účinnosti ustanovení této směrnice, včetně těch, které se týkají oblasti působnosti této směrnice, frekvence zkoušek, dalšího posílení systému kontrol technické způsobilosti prostřednictvím elektronické výměny informací i možného budoucího uznávání osvědčení technické způsobilosti.
(44)
Zkušební zařízení a vybavení používaná ve stanicích technické kontroly by měla splňovat požadavky stanovené pro provádění technických prohlídek. Vzhledem k tomu, že to vyžaduje významné investice a úpravy, které nemohou být provedeny okamžitě, měla by být ke splnění těchto požadavků poskytnuta lhůta pěti let. Obdobně by měla být poskytnuta lhůta pěti let orgánům dozoru, aby tyto mohly splnit všechna kritéria a požadavky týkající se udělování oprávnění stanicím technické kontroly a dozoru nad nimi.
(45)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zlepšení bezpečnosti silničního provozu stanovením minimálních společných požadavků a harmonizovaných pravidel týkajících se technických prohlídek vozidel v Unii, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jej z důvodu jeho rozsahu a účinků může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku tato směrnice nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(46)
Tato směrnice ctí základní práva a zachovává zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, uvedené v článku 6 Smlouvy o Evropské unii.
(47)
Tato směrnice začleňuje a aktualizuje pravidla uvedená v doporučení Komise 2010/378/EU (9) s cílem dosáhnout kvalitnější právní úpravy výstupů technických prohlídek.
(48)
Tato směrnice aktualizuje technické požadavky stanovené směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/40/ES (10) a rozšiřuje oblast její působnosti tak, aby zahrnovala zejména ustanovení týkající se zřízení stanic technické kontroly a jejich orgánů dozoru, jakož i jmenování kontrolorů pověřených prováděním technických prohlídek. Uvedená směrnice by proto měla být zrušena,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, DEFINICE A OBLAST PŮSOBNOSTI
Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví minimální požadavky na systém pravidelných technických prohlídek vozidel používaných na veřejných pozemních komunikacích.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Tato směrnice se použije na vozidla následujících kategorií s konstrukční rychlostí vyšší než 25 km/h podle směrnice 2002/24/ES, směrnice 2003/37/ES a směrnice2007/46/ES:
-
motorová vozidla konstruovaná a vyrobená především pro dopravu osob a jejich zavazadel, s nejvýše osmi místy k sezení kromě místa sezení řidiče - kategorie vozidel M1,
-
motorová vozidla konstruovaná a vyrobená především pro dopravu osob a jejich zavazadel, která mají více než osm míst k sezení kromě místa sezení řidiče - kategorie vozidel M2 a M3,
-
motorová vozidla konstruovaná a vyrobená především pro dopravu nákladů, jejichž maximální hmotnost nepřevyšuje 3,5 tuny - kategorie vozidel N1,
-
motorová vozidla konstruovaná a vyrobená především pro dopravu nákladů, jejichž maximální hmotnost převyšuje 3,5 tuny - kategorie vozidel N2 a N3,
-
přípojná vozidla konstruovaná a vyrobená pro dopravu nákladů nebo osob i pro ubytování osob, jejichž maximální hmotnost převyšuje 3,5 tuny - kategorie vozidel O3 a O4,
-
od 1. ledna 2022 dvoukolová a tříkolová vozidla - kategorie vozidel L3e, L4e, L5e a L7e se zdvihovým objemem motoru vyšším než 125 cm3,
-
kolové traktory kategorie T5, které se používají především na veřejných pozemních komunikacích, s maximální konstrukční rychlostí vyšší než 40 km/h.
2. Členské státy mohou z uplatňování této směrnice vyjmout tato vozidla zaregistrovaná na jejich území:
-
vozidla provozovaná nebo používaná za výjimečných podmínek a vozidla, která nejsou nikdy nebo téměř nikdy používaná na veřejných pozemních komunikacích, jako jsou historická vozidla nebo soutěžní vozidla,
-
vozidla, na něž se vztahuje diplomatická imunita,
-
vozidla používaná ozbrojenými silami, silami pověřenými dohledem nad veřejným pořádkem, požární službou, civilní ochranou, pohotovostní nebo záchrannou službou,
-
vozidla používaná pro zemědělské, zahradnické, lesnické, chovatelské nebo rybářské účely pouze na území dotčeného členského státu a především v terénu, v němž probíhá taková činnost, včetně zemědělských a lesních cest nebo zemědělských pozemků,
-
vozidla používaná výlučně na malých ostrovech nebo v řídce osídlených oblastech,
-
specializovaná vozidla přepravující cirkusy a lunaparky, s maximální konstrukční rychlostí nepřevyšující 40 km/h, provozovaná pouze na území dotčeného členského státu,
-
kategorie vozidel L3e, L4e, L5e a L7e se zdvihovým objemem motoru vyšším než 125 cm3, pokud členské státy zavedly účinná alternativní opatření v oblasti bezpečnosti silničního provozu pro dvou nebo tříkolová vozidla, a zohlednily přitom zejména příslušné statistiky v oblasti bezpečnosti silničního provozu za posledních pět let. Členské státy tyto výjimky oznámí Komisi.
3. Členské státy mohou zavést vnitrostátní požadavky týkající se technických prohlídek pro vozidla registrovaná na jejich území, na něž se nevztahuje oblast působnosti této směrnice a pro vozidla uvedená v odstavci 2.
Článek 3
Definice
Výhradně pro účely této směrnice se rozumí:
1)
„vozidlem“ jakékoli motorové vozidlo nebo jeho přípojné vozidlo, které není kolejovým vozidlem;
2)
„motorovým vozidlem“ jakékoli motorem poháněné vozidlo na kolech, které se pohybuje vlastními prostředky, s maximální konstrukční rychlostí vyšší než 25 km/h;
3)
„přípojným vozidlem“ jakékoli vozidlo na kolech bez vlastního pohonu, které je konstruováno a vyrobeno tak, aby bylo taženo motorovým vozidlem;
4)
„návěsem“ jakékoli přípojné vozidlo určené ke spřažení s motorovým vozidlem tak, že jeho část spočívá na motorovém vozidle, přičemž podstatná část jeho hmotnosti a hmotnost jeho nákladu je nesena motorovým vozidlem;
5)
„dvoukolovými a tříkolovými vozidly“ jakékoli motorem poháněné vozidlo na dvou kolech, s postranním vozíkem nebo bez něj, a jakákoliv tříkolka či čtyřkolka;
6)
„vozidlem registrovaným v členském státě“ vozidlo, které je registrováno nebo uvedeno do provozu v členském státě;
7)
„historickým vozidlem“ vozidlo, které je považováno za historické členským státem registrace nebo jedním z jím určených orgánů udělujících oprávnění a které splňuje všechny tyto podmínky:
-
bylo vyrobeno nebo poprvé zaregistrováno nejméně před 30 lety,
-
jeho konkrétní typ, jak je vymezen v příslušných právních předpisech Unie nebo vnitrostátních právních předpisech, se již nevyrábí,
-
je historicky zachováno a udržováno ve svém původním stavu a v technických vlastnostech jeho hlavních konstrukčních částí nebyly provedeny podstatné změny;
8)
„držitelem osvědčení o registraci“ právnická nebo fyzická osoba, na jejíž jméno je vozidlo registrováno;
9)
„technickou prohlídkou“ kontrola v souladu s přílohou I, která má zajistit, že je vozidlo bezpečné pro provoz na veřejných pozemních komunikacích a že odpovídá svými vlastnostmi požadovaným a povinným vlastnostem z hlediska bezpečnosti a ochrany životního prostředí;
10)
„schválením“ postup, kterým členský stát osvědčuje, že vozidlo splňuje příslušná správní ustanovení a technické požadavky uvedené ve směrnici 2002/24/ES, směrnici 2003/37/ES a směrnici 2007/46/ES;
11)
„nedostatky“ technické závady a jiné případy neshody zjištěné při technické prohlídce;
12)
„osvědčením o technické způsobilosti“ protokol technické prohlídce vydaný příslušným orgánem nebo stanicí technické kontroly obsahující výsledek technické prohlídky;
13)
„kontrolorem“ osoba, které členský stát nebo jeho příslušný orgán udělil oprávnění provádět technické prohlídky ve stanici technické kontroly nebo případně jménem příslušného orgánu;
14)
„příslušným orgánem“ orgán nebo veřejnoprávní subjekt pověřený členským státem a se zodpovědností za správu systému technických prohlídek, případně i za provádění technických prohlídek;
15)
„stanicí technické kontroly“ veřejnoprávní nebo soukromý subjekt nebo zařízení, jemuž bylo členským státem uděleno oprávnění k provádění technických prohlídek;
16)
„orgánem dozoru“ orgán či orgány zřízené členským státem, které jsou odpovědné za dozor nad stanicemi technické kontroly. Orgán nebo orgány dozoru mohou být součástí příslušeného orgánu nebo příslušných orgánů;
17)
„malým ostrovem“ ostrov s méně než 5 000 obyvateli, který není s ostatními částmi území spojen silničními mosty nebo silničními tunely;
18)
„řídce osídlenou oblastí“ předem vymezená oblast s hustotou obyvatelstva nižší než pět osob na čtvereční kilometr;
19)
„veřejnou pozemní komunikací“ pozemní komunikace určená k užití veřejností, jako jsou místní, regionální nebo státní komunikace, silnice, rychlostní silnice nebo dálnice.
KAPITOLA II
OBECNÉ POVINNOSTI
Článek 4
Povinnosti
1. Každý členský stát zajistí, aby stanice technické kontroly, kterým tento členský stát udělil oprávnění, prováděly u vozidel registrovaných na jeho území pravidelné technické prohlídky v souladu s touto směrnicí.
2. Technické prohlídky provádí členský stát, ve kterém je vozidlo registrováno, nebo veřejný orgán, kterému dotyčný členský stát tento úkol svěřil, nebo subjekty či zařízení určené tímto členským státem a pod jeho dozorem, včetně k tomu oprávněných soukromých subjektů.
3. Komise přijme v souladu se zásadami stanovenými nařízeními Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 715/2007 (11) a (ES) č. 595/2009 (12) prostřednictvím prováděcích aktů, a to nejpozději do 20. května 2018:
a)
soubor technických informací o brzdovém zařízení, řízení, výhledu, svítilnách, světlometech, odrazkách a elektrickém zařízení, nápravách, kolech, pneumatikách, zavěšení náprav, podvozku a částech připevněných k podvozku, jiném vybavení a obtěžování okolí, nezbytných pro technické prohlídky kontrolovaných položek a o použití doporučených kontrolních metod v souladu s bodem 3 přílohy I a
b)
podrobná pravidla týkající se formátu údajů a postupů pro přístup k příslušným technickým informacím.
Tyto prováděcí akty se přijímají v souladu s přezkumným postupem podle čl. 19 odst. 2.
Výrobci poskytnou bezplatně nebo za přiměřenou cenu technické informace uvedené v prvním pododstavci písm. a) stanicím technické kontroly a příslušným odpovědným orgánům nediskriminačním způsobem.
Komise přezkoumá proveditelnost zavedení jednotného místa pro přístup k těmto technickým informacím.
4. Členské státy zajistí, aby ve vnitrostátních právních předpisech byla definována odpovědnost za udržování vozidla ve stavu bezpečném a způsobilém k provozu na pozemních komunikacích.
KAPITOLA III
MINIMÁLNÍ POŽADAVKY TÝKAJÍCÍ SE TECHNICKÝCH PROHLÍDEK
Článek 5
Lhůty a frekvence technických prohlídek
1. Vozidla musí být podrobena technické prohlídce alespoň v níže uvedených intervalech, aniž je tím dotčeno období pružnosti uplatňované v členských státech podle odstavce 3:
a)
vozidla kategorií M1 a N1: čtyři roky ode dne první registrace vozidla a následně každé dva roky;
b)
vozidla kategorie M1 používaná jako vozidla taxislužby a záchranné služby, vozidla kategorií M2, M3, N2, N3, O3 a O4: jeden rok ode dne první registrace vozidla a následně jednou ročně;
c)
vozidla kategorie T5, jež jsou používána především na veřejných pozemních komunikacích pro účely komerční silniční nákladní dopravy: čtyři roky ode dne první registrace vozidla a následně každé dva roky.
2. Členské státy zavedou vhodné intervaly, v nichž budou kategorie vozidel L3e, L4e, L5e a L7e se zdvihovým objemem motoru vyšším než 125 cm3 podrobeny technické prohlídce.
3. Členský stát nebo příslušné orgány mohou stanovit přiměřené období, během něhož má být technická prohlídka provedena, aniž by byly překročeny intervaly stanovené v odstavci 1.
4. Bez ohledu na datum poslední technické prohlídky vozidla může dotčený členský stát nebo příslušný orgán požadovat, aby vozidlo bylo podrobeno technické prohlídce před daty uvedenými v odstavcích 1 a 2, a to v těchto případech:
-
po nehodě, kdy došlo k poškození hlavních bezpečnostních konstrukčních částí vozidla, jako jsou kola, zavěšení náprav, deformační zóny, airbagové systémy, řízení nebo brzdy,
-
jestliže byly změněny nebo upraveny bezpečnostní a environmentální systémy a konstrukční části vozidla,
-
v případě změny držitele osvědčení o registraci vozidla,
-
dosáhne-li počet najetých kilometrů vozidla 160 000 km,
-
v případech, kdy je vážně ohrožena bezpečnost silničního provozu.
Článek 6
Obsah a metody technických prohlídek
1. Členské státy zajistí pro kategorie vozidel spadající do oblasti působnosti této směrnice, s výjimkou kategorií L3e, L4e, L5e a L7e se zdvihovým objemem motoru vyšším než 125 cm3, aby se technické prohlídky vztahovaly alespoň na oblasti uvedené v příloze I bodě 2.
2. U každé oblasti uvedené v odstavci 1 provedou příslušné orgány členského státu nebo stanice technické kontroly technickou prohlídku zahrnující alespoň položky uvedené v bodě 3 přílohy I za použití doporučené či rovnocenné metody, která byla schválena příslušným orgánem a která je použitelná při kontrole uvedených položek podle bodu 3 přílohy I. Prohlídka může rovněž zahrnovat ověření, zda příslušné části a konstrukční části vozidla odpovídají požadovaným vlastnostem z hlediska bezpečnosti a ochrany životního prostředí platným v době schválení nebo případně v době provedení dodatečného vybavení.
Prohlídky se provádějí za použití v současné době dostupných metod a vybavení a bez využití nástrojů pro demontáž či odstranění jakékoli části vozidla.
3. Pro kategorie vozidel L3e, L4e, L5e a L7e se zdvihovým objemem motoru vyšším než 125 cm3 určí členské státy oblasti a položky podléhající kontrole a vhodné metody technických prohlídek.
Článek 7
Posouzení nedostatků
1. U každé položky podléhající kontrole stanoví příloha I minimální seznam možných nedostatků a stupeň jejich závažnosti.
2. Nedostatky zjištěné při pravidelných prohlídkách vozidel se zařadí do jedné z těchto skupin:
a)
menší nedostatky, které nemají významný vliv na bezpečnost vozidla či dopad na životní prostředí, a jiné menší neshody;
b)
závažné nedostatky, které mohou ohrozit bezpečnost vozidla či mít dopad na životní prostředí nebo ohrozit bezpečnost ostatních účastníků silničního provozu, nebo jiné významnější neshody;
c)
nebezpečné nedostatky představující přímé a bezprostřední ohrožení bezpečnosti silničního provozu nebo mající dopad na životní prostředí, které odůvodňují to, že členský stát nebo jeho příslušné orgány mohou zakázat použití vozidla na veřejných pozemních komunikacích.
3. Vozidlo vykazující nedostatky, které spadají do více než jedné skupiny nedostatků podle odstavce 2, se zařadí do skupiny odpovídající nejzávažnějšímu nedostatku. Vozidlo vykazující více nedostatků v rámci týchž oblastí kontroly, jak jsou vymezeny v rozsahu kontroly podle bodu 2 přílohy I, je možno zařadit do skupiny nedostatků o jeden stupeň závažnějších, jestliže se lze domnívat, že kombinovaný účinek těchto nedostatků znamená vyšší riziko pro bezpečnost silničního provozu.
Článek 8
Osvědčení o technické způsobilosti vozidla
1. Členské státy zajistí, že stanice technické kontroly nebo případně příslušné orgány, které provedly technickou prohlídku vozidla, vydají osvědčení o technické způsobilosti daného vozidla, v němž jsou uvedeny alespoň standardizované prvky odpovídajících harmonizovaných kódů Unie, jak je stanoveno v příloze II.
2. Členské státy zajistí, aby stanice technické kontroly nebo případně příslušné orgány zpřístupnily osobě, která vozidlo k technické prohlídce předala, osvědčení o technické způsobilosti vozidla nebo, v případě elektronické verze osvědčení o technické způsobilosti vozidla, potvrzený výtisk tohoto osvědčení.
3. Aniž je dotčen článek 5, každý členský stát v případě nové registrace vozidla již registrovaného v jiném členském státě uzná osvědčení o technické způsobilosti vydané oním jiným členským státem, jako by toto osvědčení o technické způsobilosti vydal sám, za předpokladu, že je toto osvědčení o technické způsobilosti dosud platné, pokud jde o intervaly stanovené pro pravidelné technické prohlídky vozidla členským státem, v němž se nová registrace provádí, pro pravidelné technické prohlídky vozidla. V případě pochybností může členský stát, v němž se nová registrace provádí, osvědčení o technické způsobilosti před jeho uznáním ověřit. Členské státy sdělí Komisi do 20. května 2018 popis osvědčení o technické způsobilosti. Komise o tom informuje výbor uvedený v článku 19. Tento odstavec se nepoužije na kategorie vozidel L3e, L4e, L5e a L7e.
4. Aniž jsou tím dotčeny čl. 5 odst. 4 a odstavec 3 tohoto článku, členské státy ze zásady uznají platnost osvědčení o technické způsobilosti, dojde-li ke změně vlastníka vozidla, které má platný doklad prokazující provedení pravidelné technické prohlídky.
5. Ode dne 20. května 2018 a nejpozději do 20. května 2021 sdělí stanice technické kontroly příslušnému orgánu dotčeného členského státu elektronickou cestou informace uvedené v jimi vydaných osvědčeních o technické způsobilosti vozidla. Učiní tak v přiměřené lhůtě od vydání každého osvědčení o technické způsobilosti vozidla. Do uvedeného pozdějšího data mohou stanice technické kontroly sdělit tyto informace příslušnému orgánu jakýmkoli jiným způsobem. Členské státy stanoví období, během něhož příslušný orgán tyto informace uchová. Toto období není kratší než 36 měsíců, aniž je dotčen vnitrostátní daňový systém členských států.
6. Členské státy zajistí, aby byly kontrolorům pro účely kontroly údajů počítadla ujetých kilometrů, je-li jím vozidlo běžně vybaveno, zpřístupněny v elektronické formě informace zahrnuté v předchozí technické prohlídce, jakmile budou dostupné. V případech, kdy byla zjištěna manipulace s počítadlem ujetých kilometrů za účelem snížení záznamu o vzdálenosti ujeté vozidlem nebo zkreslení takového záznamu, uloží za takovou manipulaci účinné, přiměřené, odrazující a nediskriminační sankce.
7. Členské státy zajistí, aby byly výsledky technické prohlídky co nejdříve oznámeny nebo zpřístupněny v elektronické formě orgánu, který provedl registraci vozidla. Toto oznámení musí obsahovat informace uvedené v osvědčení o technické způsobilosti vozidla.
Článek 9
Následná opatření v případě nedostatků
1. V případě pouze menších nedostatků se prohlídka považuje za úspěšnou, nedostatky se odstraní a vozidlo není podrobeno nové technické prohlídce.
2. V případě závažnějších nedostatků se prohlídka považuje za neúspěšnou. Členský stát nebo příslušný orgán rozhodne o době, po kterou může být takové vozidlo používáno, než bude podrobeno další technické prohlídce. Následná prohlídka se uskuteční během období, které určí členský stát nebo příslušný orgán, avšak nejpozději do dvou měsíců od původní prohlídky.
3. V případě nebezpečných nedostatků se prohlídka považuje za neúspěšnou. Členský stát nebo příslušný orgán může rozhodnout, že se dotyčné vozidlo nesmí používat na veřejných pozemních komunikacích a že platnost oprávnění k jeho provozu na pozemních komunikacích je na určitou dobu pozastavena bez potřeby nového postupu registrace, dokud nebudou nedostatky odstraněny a dokud nebude vydáno nové osvědčení o technické způsobilosti vozidla dokládající, že vozidlo je ve stavu způsobilém k provozu na pozemních komunikacích.
Článek 10
Doklad o technické prohlídce
1. Stanice technické kontroly nebo případně příslušný orgán členského státu, které provedly technickou prohlídku vozidla registrovaného na jeho území, vystaví doklad, jako je záznam v registračním dokladu vozidla, nálepka, osvědčení nebo jiná snadno dostupná informace, pro každé vozidlo, které prohlídkou úspěšně prošlo. Na tomto dokladu se uvede datum, do kterého má být provedena příští technická prohlídka.
Členské státy zašlou Komisi do 20. května 2018 popis takového dokladu. Komise o tom informuje výbor uvedený v článku 19.
2. V případě, že kontrolované vozidlo patří do kategorie vozidel, která nepodléhají registraci v členském státě, v němž bylo uvedeno do provozu, mohou členské státy vyžadovat, aby byl doklad o prohlídce vystaven viditelným způsobem na tomto vozidle.
3. Pro účely volného oběhu uzná každý členský stát doklad vydaný stanicí technické kontroly nebo příslušným orgánem jiného členského státu v souladu s odstavcem 1.
KAPITOLA IV
SPRÁVNÍ USTANOVENÍ
Článek 11
Zkušební zařízení a vybavení
1. Členské státy zajistí, aby zkušební zařízení a vybavení používaná k provádění technických prohlídek splňovala minimální technické požadavky stanovené v příloze III.
2. Členské státy zajistí, aby stanice technické kontroly nebo případně příslušný orgán udržovaly zkušební zařízení a vybavení v souladu se specifikacemi poskytnutými výrobcem vybavení.
3. Vybavení používané pro měření musí být pravidelně kalibrováno podle přílohy III a přezkušováno podle specifikací poskytnutých dotčeným členským státem nebo výrobcem vybavení.
Článek 12
Stanice technické kontroly
1. Stanicím technické kontroly, v nichž kontroloři provádějí technické prohlídky, udělí oprávnění členský stát nebo jeho příslušný orgán.
2. V zájmu splnění minimálních požadavků na řízení kvality dodržují stanice technické kontroly požadavky stanovené členským státem udělujícím oprávnění. Stanice technické kontroly zajistí objektivitu a vysokou kvalitu technických prohlídek.
Článek 13
Kontroloři
1. Členské státy zajistí, aby technické prohlídky prováděli kontroloři splňující minimální požadavky na způsobilost a odbornou přípravu stanovené v příloze IV. Členské státy mohou stanovit další požadavky na způsobilost a odpovídající odbornou přípravu.
2. Příslušné orgány nebo případně schválená střediska odborné přípravy poskytnou osvědčení kontrolorům, kteří splňují minimální požadavky na způsobilost a odbornou přípravu. Toto osvědčení musí obsahovat alespoň údaje uvedené v příloze IV bodě 3.
3. Na kontrolory, kteří jsou ke dni 20. května 2018 zaměstnáni příslušnými orgány členských států či stanicemi technické kontroly nebo mají oprávnění udělené příslušnými orgány členských států, se nevztahují požadavky stanovené v bodě 1 přílohy IV.
4. Při provádění technické prohlídky nesmí být kontrolor v žádném střetu zájmů, aby bylo ke spokojenosti dotčeného členského státu nebo příslušného orgánu zajištěno udržování vysoké úrovně nestrannosti a objektivity.
5. Osoba, která předala vozidlo k technické prohlídce, je informována o všech nedostatcích zjištěných u vozidla, které je třeba odstranit.
6. Výsledky technické prohlídky mohou být případně změněny orgánem dozoru nebo v souladu s postupem stanoveným příslušným orgánem pouze tehdy, jsou-li zjištění technické prohlídky zjevně nesprávná.
Článek 14
Dozor nad stanicemi technické kontroly
1. Členské státy zajistí, aby se nad stanicemi technické kontroly prováděl dozor.
2. Orgán dozoru provádí alespoň úkoly stanovené v příloze V bodě 1 a musí splňovat požadavky stanovené v bodech 2 a 3 uvedené přílohy.
Členské státy zveřejní pravidla a postupy týkající se organizace, úkolů a požadavků, včetně požadavků na nezávislost, použitelné na pracovníky orgánu dozoru.
3. Požadavky týkající se udělování oprávnění a dozoru se nevztahují na stanice technické kontroly přímo provozované příslušným orgánem, pokud je orgán dozoru součástí příslušného orgánu.
4. Členské státy, které vyžadují, aby stanice technické kontroly byly akreditovány podle nařízení (ES) č. 765/2008, mohou požadavky uvedené v odstavcích 2 a 3 tohoto článku považovat za splněné.
KAPITOLA V
SPOLUPRÁCE A VÝMĚNA INFORMACÍ
Článek 15
Správní spolupráce mezi členskými státy
1. Každý členský stát určí vnitrostátní kontaktní místo odpovědné za výměnu informací týkajících se uplatňování této směrnice s ostatními členskými státy a Komisí.
2. Členské státy zašlou Komisi názvy a kontaktní údaje svých vnitrostátních kontaktních míst do 20. května 2015 a neprodleně ji informují o jakýchkoli změnách těchto údajů. Komise sestaví seznam všech vnitrostátních kontaktních míst a rozešle jej členským státům.
Článek 16
Elektronická platforma pro informace o vozidlech
Komise přezkoumá proveditelnost, náklady a přínosy vytvoření elektronické platformy pro informace o vozidlech při využití stávajících a již provedených IT řešení, pokud jde o mezinárodní výměnu údajů, čímž by se minimalizovaly náklady a zabránilo zdvojování činností. Při tomto přezkumu Komise zváží nejvhodnější způsob propojení stávajících vnitrostátních systémů za účelem výměny informací o údajích týkajících se technických prohlídek a o údajích počítadel ujetých kilometrů mezi příslušnými orgány členských států, které jsou odpovědné za provádění technických prohlídek, registraci a schvalování vozidel, stanicemi technické kontroly, výrobci zkušebních zařízení a výrobci vozidel.
Komise rovněž přezkoumá proveditelnost, náklady a přínosy shromažďování a uchovávání dostupných informací týkajících se hlavních konstrukčních částí vozidel spojených s bezpečností, které byly spojeny se závažnými nehodami, i možnost zpřístupnit kontrolorům, držitelům osvědčení a osobám zkoumajícím nehody informace o historii nehod a odečtech počtu ujetých kilometrů v anonymizované podobě.
KAPITOLA VI
AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI A PROVÁDĚCÍ AKTY
Článek 17
Akty v přenesené pravomoci
Komise je zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 18 za účelem:
-
aktualizace pouze označení kategorie vozidla uvedených v čl. 2 odst. 1 a v čl. 5 odst. 1 a 2 v případě změn kategorií vozidla vyplývajících ze změn v právních předpisech týkajících se schválení typu, uvedených v čl. 2 odst. 1, aniž jsou dotčeny rozsah a frekvence prohlídek,
-
aktualizace bodu 3 přílohy I, co se týče metod v případě, že jsou dostupné účinnější a účelnější zkušební metody, aniž by došlo k rozšíření seznamu položek podléhajících kontrole,
-
přizpůsobení bodu 3 přílohy I v návaznosti na pozitivní posouzení uskutečněných nákladů a přínosů, co se týče seznamu kontrolovaných položek, metod, důvodů pro nevyhovění a posouzení nedostatků v případě změn v povinných požadavcích vztahujících se ke schvalování typu v právních předpisech Unie týkajících se bezpečnosti nebo životního prostředí.
Článek 18
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanoveným v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 17 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 19. května 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesení pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 17 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti žádného z již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 17 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 19
Postup projednání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor (Výbor pro technickou způsobilost vozidel). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011. Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 20
Podávání zpráv
1. Nejpozději do 30. dubna 2020 Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění a účincích této směrnice, zejména pokud jde o úroveň harmonizace pravidelných technických prohlídek, účinnost ustanovení týkajících se jejího rozsahu, frekvenci technických prohlídek a o vzájemné uznávání osvědčení o technické způsobilosti v případě nové registrace vozidla již registrovaného v jiném členském státě a o výsledky přezkumu proveditelnosti zavedení elektronické platformy pro informace o vozidlech uvedené v článku 16. Zpráva musí rovněž obsahovat analýzu toho, zda je třeba aktualizovat přílohy, a to zejména s ohledem na technický pokrok a praxi. Zpráva se předloží po konzultaci s výborem uvedeným v článku 19 a případně se k ní připojí legislativní návrhy.
2. Nejpozději do 30. dubna 2019 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o účinnosti zahrnutí lehkých přípojných vozidel a dvoukolových či tříkolových vozidel do oblasti působnosti této směrnice, která bude vypracována na základě nezávislých studií. Tato zpráva zhodnotí vývoj situace bezpečnosti silničního provozu v Unii a pro každou podkategorii vozidel kategorie L porovná výsledky vnitrostátních opatření v oblasti bezpečnosti silničního provozu, přičemž zohlední průměrnou vzdálenost, kterou tato vozidla ujela. Komise především zhodnotí, zda normy a náklady na provádění pravidelných technických prohlídek každé kategorie vozidel odpovídají cílům stanoveným v oblasti bezpečnosti silničního provozu. Zpráva bude doplněna podrobným hodnocením dopadů, jež zanalyzuje náklady a přínosy v rámci Unie včetně specifik jednotlivých členských států. Zpráva bude k dispozici alespoň šest měsíců před předložením případného legislativního návrhu a bude sloužit k začlenění nových kategorií do působnosti této směrnice.
Článek 21
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení této směrnice a přijmou veškerá opatření nezbytná pro provádění těchto pravidel. Tyto sankce musí být účinné, přiměřené, odrazující a nediskriminační.
Článek 22
Přechodná ustanovení
1. Členské státy mohou pro provádění technických prohlídek povolit na dobu nejvýše pěti let od 20. května 2018 použití zkušebních zařízení a vybavení uvedená v článku 11, která nesplňují minimální požadavky stanovené v příloze III.
2. Členské státy uplatní požadavky stanovené v příloze V nejpozději od 1. ledna 2023.
Článek 23
Provádění
1. Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí nejpozději do 20. května 2017. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Budou tyto předpisy používat nejpozději od 20. května 2018.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 24
Zrušení
Směrnice 2009/40/ES se zrušuje s účinkem od 20. května 2018.
Článek 25
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 26
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 3. dubna 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/45/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 3ης Απριλίου 2014
για τον περιοδικό τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους και για την κατάργηση της οδηγίας 2009/40/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 91,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στη Λευκή Βίβλο της 28ης Μαρτίου 2011 με τίτλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών - Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» η Επιτροπή διατύπωσε στόχο «με όραμα μηδενικές απώλειες», με βάση τον οποίο η Ένωση θα πρέπει έως το 2050 να προσεγγίσει στο μηδέν τον αριθμό νεκρών από τροχαία ατυχήματα. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, αναμένεται ότι η τεχνολογία κατασκευής των οχημάτων θα συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στη βελτίωση του ιστορικού ασφαλείας των οδικών μεταφορών.
(2)
Στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Προς έναν ευρωπαϊκό χώρο οδικής ασφάλειας: πολιτικές κατευθύνσεις για την οδική ασφάλεια 2011-2020», η Επιτροπή πρότεινε να μειωθεί περαιτέρω στο ήμισυ ο συνολικός αριθμός νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ένωση έως το 2020, αρχής γενομένης από το 2010. Για να επιτευχθεί αυτό, η Επιτροπή καθόρισε επτά στρατηγικούς στόχους και ταυτοποίησε δράσεις για ασφαλέστερα οχήματα, μια στρατηγική για τη μείωση των τραυματισμών και μέτρα για τη βελτίωση της ασφάλειας των ευάλωτων οδικών χρηστών, ιδίως των οδηγών μοτοσικλετών.
(3)
Ο τεχνικός έλεγχος εντάσσεται σε ευρύτερο ρυθμιστικό καθεστώς σχεδιασμένο για να διασφαλίσει ότι τα οχήματα διατηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της χρήσης τους σε ασφαλή και αποδεκτή περιβαλλοντικά κατάσταση. Το καθεστώς αυτό θα πρέπει να καλύπτει τον περιοδικό τεχνικό έλεγχο όλων των οχημάτων και τον τεχνικό οδικό έλεγχο των οχημάτων οδικών επαγγελματικών μεταφορών, καθώς και τις διατάξεις για τη διαδικασία ταξινόμησης των οχημάτων ώστε να εξασφαλισθεί ότι μπορεί να αφαιρεθεί η άδεια οχημάτων να κυκλοφορούν στο οδικό δίκτυο, εφόσον το όχημα συνιστά άμεσο κίνδυνο για την οδική ασφάλεια. Ο περιοδικός έλεγχος θα πρέπει να είναι το κύριο μέσο εξασφάλισης της καλής τεχνικής κατάστασης των οχημάτων. Οι τεχνικοί οδικοί έλεγχοι οχημάτων επαγγελματικής χρήσης θα πρέπει απλώς να συμπληρώνουν τους περιοδικούς ελέγχους.
(4)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν αυστηρότερα πρότυπα ελέγχου από εκείνα που απαιτούνται βάσει της παρούσας οδηγίας.
(5)
Η εφαρμογή μέτρων για τη διασφάλιση της καλής κατάστασης θα πρέπει να περιλαμβάνει εκστρατείες ευαισθητοποίησης των ιδιοκτητών οχημάτων, ώστε αυτοί να αναπτύξουν καλές πρακτικές και συνήθειες συνεπεία των βασικών ελέγχων στα οχήματά τους.
(6)
Οχήματα με τεχνικά συστήματα που δυσλειτουργούν επηρεάζουν την οδική ασφάλεια και μπορεί να οδηγήσουν σε τροχαία ατυχήματα με τραυματισμούς ή θανάτους. Οι συνέπειες αυτές θα μπορούσαν να αμβλυνθούν με κατάλληλες βελτιώσεις στο σύστημα τεχνικού ελέγχου. Ο έγκαιρος εντοπισμός μιας αστοχίας σε ένα μηχανοκίνητο όχημα, η οποία επηρεάζει την οδική ασφάλεια, θα συνέβαλε στην αντιμετώπιση της αστοχίας και, κατά συνέπεια, στην πρόληψη ατυχημάτων.
(7)
Οχήματα με σύστημα ελέγχου καυσαερίων που δεν λειτουργούν σωστά επιβαρύνουν περισσότερο το περιβάλλον από ό,τι τα συντηρημένα οχήματα. Συνεπώς, το καθεστώς περιοδικών τεχνικών ελέγχων θα μπορούσε να συμβάλει και στη βελτίωση του περιβάλλοντος με τη μείωση των μέσων εκπομπών των οχημάτων.
(8)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων προκειμένου να αποτρέψουν αθέμιτες παρεμβάσεις ή τροποποιήσεις σε τμήματα και κατασκευαστικά στοιχεία του οχήματος, τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν βλάβη στα απαραίτητα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του οχήματος στον τομέα της ασφάλειας και της προστασίας του περιβάλλοντος, ιδίως μέσω περιοδικών τεχνικών ελέγχων και αποτελεσματικών, ανάλογων, αποτρεπτικών και μη μεροληπτικών κυρώσεων.
(9)
Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, καθίστανται αδιαλείπτως αυστηρότερες οι απαιτήσεις όσον αφορά τις εκπομπές καυσαερίων προκειμένου να χορηγηθεί έγκριση τύπου. Ωστόσο, η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα δεν έχει βελτιωθεί στον προβλεπόμενο βαθμό με την αυστηροποίηση των προτύπων για τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, ιδίως όσον αφορά τα οξείδια του αζώτου (NOx) και τα μικροσκοπικά σωματίδια. Προκειμένου να αναπτυχθούν λύσεις για το μέλλον, θα πρέπει να εξετασθούν διεξοδικά δυνατότητες βελτίωσης των κύκλων δοκιμών προκειμένου αυτές να προσομοιάζουν με τις συνθήκες που επικρατούν στο οδικό δίκτυο και να θεσπιστούν μέθοδοι δοκιμών για τη μέτρηση των επιπέδων NOx καθώς και οριακών τιμών για εκπομπές NOx.
(10)
Στα οχήματα που πληρούν τις απαιτήσεις εκπομπών των κατηγοριών Euro 6 και Euro VI, τα ενσωματωμένα στο όχημα συστήματα διάγνωσης (συστήματα OBD) καθίστανται περισσότερο αποτελεσματικά κατά τη μέτρηση των εκπομπών, πράγμα το οποίο επιτρέπει για τον σκοπό του τεχνικού ελέγχου τη χρησιμοποίησή τους κατά τρόπο ισοδύναμο προς τον τυποποιημένο έλεγχο εκπομπής καυσαερίων. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση των τα συστημάτων OBD σε τεχνικούς ελέγχους οχημάτων έως τις κατηγορίες εκπομπών Euro 5 και Euro V, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιτρέψουν την εν λόγω μέθοδο ελέγχου, σύμφωνα με τις συστάσεις και άλλες απαιτήσεις του κατασκευαστή, για εκείνα τα οχήματα στα οποία η ισοδυναμία, λαμβανομένων ενδεχομένως υπόψη ενδεχόμενης σχετικής με την έγκριση τύπου νομοθεσίας, έχει επιβεβαιωθεί με ανεξάρτητο τρόπο.
(11)
Στην Ένωση έχουν θεσπισθεί ορισμένα τεχνικά πρότυπα και απαιτήσεις σχετικά με την ασφάλεια των οχημάτων. Είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί, μέσω καθεστώτος περιοδικών τεχνικών ελέγχων, ότι τα οχήματα εξακολουθούν να πληρούν τα πρότυπα ασφαλείας. Το καθεστώς αυτό θα ισχύει για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων, όπως αυτές ορίζονται στις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2002/24/ΕΚ (3), 2003/37/ΕΚ (4) και 2007/46/ΕΚ (5),
(12)
Οι τροχοφόροι ελκυστήρες μέγιστης εκ κατασκευής ταχύτητας άνω των 40 km/h χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο αντί των φορτηγών στις τοπικές μεταφορές και για επαγγελματικές οδικές μεταφορές. Ο κίνδυνος που ενέχουν είναι συγκρίσιμος με εκείνον των φορτηγών και συνεπώς η μεταχείριση αυτής της κατηγορίας οχημάτων που χρησιμοποιούνται κυρίως στο δημόσιο οδικό δίκτυο θα πρέπει να υπόκειται σε τεχνικό έλεγχο.
(13)
Τα οχήματα ιστορικού ενδιαφέροντος διατηρούν την κληρονομιά της περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας κατασκευάστηκαν και θεωρείται πως χρησιμοποιούνται ελάχιστα στο δημόσιο οδικό δίκτυο. Θα πρέπει συνεπώς να καθορίζεται από τα κράτη μέλη ο χρόνος των περιοδικών τεχνικών ελέγχων για τα οχήματα αυτά. Θα πρέπει επίσης να δίνεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να ρυθμίζουν τον τεχνικό έλεγχο για άλλους τύπους ειδικών οχημάτων.
(14)
Οχήματα τα οποία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε απομακρυσμένα εδάφη των κρατών μελών, ιδίως σε μικρά νησιά με λιγότερους από 5 000 κατοίκους ή σε αραιοκατοικημένες περιοχές με πυκνότητα πληθυσμού κάτω των πέντε προσώπων ανά τετραγωνικό μέτρο, κινούνται υπό περιστάσεις που μπορεί να απαιτούν ειδικό καθεστώς τεχνικού ελέγχου. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξουσιοδοτηθούν να εξαιρούν τα εν λόγω οχήματα από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
(15)
Ο τεχνικός έλεγχος είναι κρατική δραστηριότητα και συνεπώς θα πρέπει να ασκείται από τα κράτη μέλη ή από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς οι οποίοι εξουσιοδοτούνται να διενεργούν παρόμοιο έλεγχο υπό την εποπτεία τους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παραμείνουν αρμόδια για τον τεχνικό έλεγχο σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και εάν το εθνικό σύστημα επιτρέπει την εξουσιοδότηση ιδιωτικών φορέων, μεταξύ των οποίων και εκείνων που εκτελούν επισκευές οχημάτων, για τη διενέργεια τεχνικού έλεγχου.
(16)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την εξουσία να χορηγούν άδεια λειτουργίας σε κέντρα τεχνικού ελέγχου που βρίσκονται εκτός της επικράτειάς τους για τη διενέργεια τεχνικών ελέγχων σε οχήματα που διαθέτουν άδεια κυκλοφορίας στην επικράτειά τους, εφόσον τα εν λόγω κέντρα τεχνικού ελέγχου έχουν ήδη λάβει, από το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένα, άδεια διενέργειας τεχνικών ελέγχων σε οχήματα.
(17)
Για τον έλεγχο των οχημάτων και ειδικά των ηλεκτρονικών κατασκευαστικών στοιχείων ασφαλείας, είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει πρόσβαση στις τεχνικές προδιαγραφές κάθε μεμονωμένου οχήματος. Συνεπώς, οι κατασκευαστές οχημάτων θα πρέπει να παρέχουν τα δεδομένα που είναι αναγκαία για την εξακρίβωση της λειτουργικότητας των συνδεόμενων με την ασφάλεια και το περιβάλλον κατασκευαστικών στοιχείων. Θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης προς το σκοπό αυτό οι διατάξεις σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης, και να επιτρέπεται στα κέντρα ελέγχου να έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για τον τεχνικό έλεγχο. Τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνουν στοιχεία που επιτρέπουν τον έλεγχο της λειτουργικότητας των συστημάτων ασφαλείας του οχήματος κατά τρόπο ώστε τα συστήματα αυτά να ελέγχονται στο πλαίσιο ενός περιοδικού τεχνικού ελέγχου. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό ειδικά για τα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου, θα πρέπει δε να καλύπτονται όλα τα στοιχεία που τοποθετεί ο κατασκευαστής.
(18)
Όλα τα οχήματα που κυκλοφορούν στο δημόσιο οδικό δίκτυο απαιτείται, εφόσον χρησιμοποιούνται, να βρίσκονται σε καλή τεχνική κατάσταση. Ο κάτοχος του πιστοποιητικού ταξινόμησης και, κατά περίπτωση ο χρήστης του οχήματος, θα πρέπει να έχει την υποχρέωση να διατηρεί το όχημα σε κατάσταση κατάλληλη για ασφαλή κυκλοφορία.
(19)
Για λόγους ασφαλείας καθώς και της σημασίας της για το κοινωνικό σύνολο, τα οχήματα που κυκλοφορούν στο οδικό δίκτυο θα πρέπει να βρίσκονται σε καλή τεχνική κατάσταση. Ως εκ τούτου τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιτρέπουν, σε εθελοντική βάση, πρόσθετους τεχνικούς ελέγχους.
(20)
Για να επιτραπεί ορισμένος βαθμός ευελιξίας σε κατόχους πιστοποιητικού ταξινόμησης και χρήστες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν χρονικό διάστημα αρκετών εβδομάδων εντός του οποίου εκτελείται περιοδικός τεχνικός έλεγχος.
(21)
Οι έλεγχοι καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του οχήματος θα πρέπει να είναι σχετικά απλοί, γρήγοροι και να έχουν χαμηλό κόστος, συγχρόνως δε να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας.
(22)
Οι τεχνικοί έλεγχοι των οχημάτων θα πρέπει να καλύπτουν όλα τα σημεία που αφορούν τον συγκεκριμένο σχεδιασμό, την κατασκευή και τον εξοπλισμό του ελεγχόμενου οχήματος. Η συμβατότητα μεταξύ τμημάτων και κατασκευαστικών στοιχείων, όπως μεταξύ τροχών και πλήμνης του τροχού, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ζωτικό σημείο ασφάλειας και να ελέγχεται κατά τη διάρκεια του τεχνικού ελέγχου. Στο πλαίσιο των ανωτέρω σημείων και ανάλογα με το επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης των οχημάτων, θα πρέπει στον κατάλογο των προς έλεγχο σημείων να περιληφθούν τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα. Με στόχο την εναρμόνιση του τεχνικού ελέγχου, θα πρέπει να καθιερωθούν μέθοδοι ελέγχου για κάθε ελεγχόμενο σημείο. Τα εν λόγω σημεία θα πρέπει να επικαιροποιούνται ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στην έρευνα και την τεχνολογική πρόοδο στον τομέα της ασφάλειας των οχημάτων.
(23)
Για να διευκολυνθεί η εναρμόνιση και να εξασφαλισθεί συνέπεια μεταξύ προτύπων, θα πρέπει να προβλεφθεί μη διεξοδικός κατάλογος των κυρίων αιτίων αστοχίας για όλα τα ελεγχόμενα σημεία. Για να υπάρχει ειρμός στην κρίση της κατάστασης του ελεγχόμενου οχήματος, οι αστοχίες που διαπιστώνονται θα πρέπει να αξιολογούνται με βάση κοινό πρότυπο.
(24)
Με στόχο την καλύτερη εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει, σε περίπτωση εκ νέου ταξινόμησης ενός οχήματος, να αναγνωρίζουν τα πιστοποιητικά τεχνικού ελέγχου που έχουν εκδοθεί από άλλα κράτη μέλη. Αυτό δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα ενός κράτους μέλους να ελέγχει το πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου και την ταυτοποίηση του οχήματος σε περίπτωση νέας ταξινόμησης και να απαιτεί τη διενέργεια νέου τεχνικού ελέγχου σύμφωνα με τους όρους που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(25)
Η παραποίηση του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων θα πρέπει να θεωρείται ως αδίκημα που επισύρει κυρώσεις, δεδομένου ότι η παραποίηση του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων μπορεί να έχει αποτέλεσμα μια εσφαλμένη αξιολόγηση της καταλληλότητας των οχημάτων για κυκλοφορία. Η καταγραφή των διανυθέντων χιλιομέτρων στο πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου και η πρόσβαση του ελεγκτή στις πληροφορίες αυτές θα πρέπει να διευκολύνει την ανίχνευση παραποίησης του μετρητή ή παρέμβασης Η Επιτροπή θα πρέπει να ελέγχει την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους μετρητές διανυθέντων χιλιομέτρων, μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών.
(26)
Μετά από κάθε έλεγχο θα πρέπει να εκδίδεται πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου. Αυτό θα πρέπει να περιέχει μεταξύ άλλων πληροφορίες για την ταυτοποίηση του οχήματος και πληροφορίες για τα αποτελέσματα του ελέγχου. Τα αποτελέσματα του τεχνικού ελέγχου θα πρέπει να διατίθενται ηλεκτρονικά. Για να εξασφαλισθεί ορθή παρακολούθηση των τεχνικών ελέγχων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συλλέγουν και να διατηρούν τις εν λόγω πληροφορίες σε βάση δεδομένων, ιδίως για σκοπούς ανάλυσης των περιοδικών τεχνικών ελέγχων.
(27)
Ο κάτοχος του πιστοποιητικού ταξινόμησης και, κατά περίπτωση ο χρήστης του οχήματος που υποβάλλεται σε τεχνικό έλεγχο κατά τη διάρκεια του οποίου διαπιστώνονται αστοχίες, και ιδίως αστοχίες που συνιστούν κίνδυνο για την οδική ασφάλεια, θα πρέπει να τις επισκευάζει αμελλητί. Στην περίπτωση επικίνδυνων αστοχιών, μπορεί να καταστεί απαραίτητο να περιοριστεί η χρήση του οχήματος μέχρι να επισκευασθούν όλες οι επικίνδυνες αστοχίες.
(28)
Όταν το ελεγχθέν όχημα ανήκει σε μια κατηγορία οχημάτων για την οποία δεν απαιτείται ταξινόμηση στο κράτος μέλος στο οποίο αυτό έχει τεθεί σε κυκλοφορία, το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να μπορεί να απαιτεί να αναρτάται το αποδεικτικό τεχνικού ελέγχου σε ορατό σημείο του οχήματος.
(29)
Προκειμένου να επιτευχθεί έλεγχος υψηλής ποιότητας σε όλη την Ένωση, θα πρέπει ο εξοπλισμός ελέγχου που χρησιμοποιείται κατά τον τεχνικό έλεγχο, τη συντήρηση και τη βαθμονόμηση να ελέγχεται με βάση τις προδιαγραφές που προβλέπουν τα κράτη μέλη ή οι κατασκευαστές.
(30)
Εναλλακτικός εξοπλισμός που ανταποκρίνεται στις τεχνολογικές εξελίξεις και καινοτομίες θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιηθεί, εφόσον εξασφαλίζει ένα εξίσου υψηλό επίπεδο ελέγχου.
(31)
Τα κράτη μέλη, όταν εξουσιοδοτούν κέντρα τεχνικού ελέγχου στο έδαφός τους, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι η οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στον τομέα των μεταφορών.
(32)
Τα κέντρα τεχνικού ελέγχου μεριμνούν για την αντικειμενικότητα και την υψηλή ποιότητα του ελέγχου των οχημάτων. Προκειμένου, επομένως, να τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τη διαχείριση της ποιότητας, τα κέντρα τεχνικού ελέγχου θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που θέτει το κράτος μέλος που χορηγεί τη σχετική άδεια.
(33)
Για υψηλά πρότυπα τεχνικού ελέγχου απαιτείται το προσωπικό ελέγχου να έχει υψηλής στάθμης προσόντα και ικανότητες. Θα πρέπει να καθιερωθεί σύστημα εκπαίδευσης που θα περιλαμβάνει αρχική εκπαίδευση και περιοδική επανεκπαίδευση ή κατάλληλες εξετάσεις. Θα πρέπει να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος ώστε να καταστεί δυνατή η ομαλή ένταξη του υπάρχοντος προσωπικού ελέγχου στο καθεστώς περιοδικής εκπαίδευσης ή των εξετάσεων. Προκειμένου να διασφαλίζονται υψηλά πρότυπα εκπαίδευσης, επάρκειας και ελέγχου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν πρόσθετες απαιτήσεις όσον αφορά την επάρκεια και την αντίστοιχη εκπαίδευση.
(34)
Οι ελεγκτές, όταν διενεργούν τεχνικό έλεγχο, θα πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα και η απόφασή τους δεν θα πρέπει να επηρεάζεται από σύγκρουση συμφερόντων, οικονομικού ή προσωπικού χαρακτήρα. Η αμοιβή των ελεγκτών δεν θα πρέπει συνεπώς να τελεί σε άμεση συνάρτηση με τα αποτελέσματα του τεχνικού ελέγχου. Θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να θεσπίζουν απαιτήσεις σχετικά με το διαχωρισμό των δραστηριοτήτων ή να εξουσιοδοτούν έναν ιδιωτικό φορέα να διενεργεί τόσο τεχνικό έλεγχο όσο και επισκευές οχημάτων, ακόμη και στο ίδιο όχημα, εφόσον ο εποπτικός φορέας έχει σχηματίσει την απόλυτη βεβαιότητα ότι διασφαλίζεται ένα υψηλό επίπεδο αντικειμενικότητας.
(35)
Τα αποτελέσματα τεχνικού ελέγχου δεν θα πρέπει να αλλοιώνονται για εμπορικούς σκοπούς. Μόνον εάν τα ευρήματα του τεχνικού ελέγχου που εκτέλεσε ελεγκτής είναι έκδηλα εσφαλμένα, ο εποπτικός φορέας θα πρέπει να είναι σε θέση να τροποποιεί τα αποτελέσματα του ελέγχου αυτού.
(36)
Για να εξασφαλισθεί ότι θα διατηρηθεί διαχρονικά υψηλής ποιότητας τεχνικός έλεγχος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταρτίσουν σύστημα διασφάλισης της ποιότητας, το οποίο να καλύπτει τις διαδικασίες αδειοδότησης, εποπτείας και ανάκλησης, αναστολής ή ακύρωσης της άδειας διενέργειας τεχνικών ελέγχων.
(37)
Η διαπίστευση των κέντρων τεχνικού ελέγχου βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) δεν θα πρέπει να συνιστά υποχρέωση για τα κράτη μέλη.
(38)
Σε αρκετά κράτη μέλη, σημαντικός αριθμός τεχνικών ελέγχων διενεργείται από εξουσιοδοτημένα ιδιωτικά κέντρα τεχνικού ελέγχου. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να δημιουργηθούν εθνικούς συνδέσμους.
(39)
Ο τεχνικός έλεγχος εντάσσεται σε ευρύτερο ρυθμιστικό καθεστώς, το οποίο διέπει τα οχήματα σε όλο τον κύκλο ζωής τους, από την έγκριση μέχρι την ταξινόμησή τους και τους τεχνικούς ελέγχους έως τη διάλυσή τους. Η ανταλλαγή πληροφοριών που περιλαμβάνονται στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων κρατών και κατασκευαστών αναμένεται ότι καταρχήν θα συμβάλει στη βελτίωση της απόδοσης όλης της διοικητικής αλυσίδας που αφορά τα οχήματα, και στη μείωση του κόστους και του διοικητικού φόρτου. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη σκοπιμότητα, το κόστος και το όφελος από τη συγκρότηση ηλεκτρονικής πλατφόρμας πληροφοριών για τα οχήματα αξιοποιώντας τις υφισταμένες και ήδη εφαρμοσμένες λύσεις ΤΠ σε σχέση με τη διεθνή πρακτική για ανταλλαγή δεδομένων με στόχο να ελαχιστοποιηθεί το κόστος και να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις. Κατά την εξέταση του ζητήματος αυτού, η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμά ποιος είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος για να συνδεθούν τα υφιστάμενα εθνικά συστήματα με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών σχετιζόμενων με τον τεχνικό έλεγχο και τις ενδείξεις του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων μεταξύ των αρχών των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τον τεχνικό έλεγχο, την ταξινόμηση και την έγκριση οχημάτων, των κέντρων τεχνικού ελέγχου, των κατασκευαστών εξοπλισμού ελέγχου και των κατασκευαστών οχημάτων. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξετάσει τη σκοπιμότητα, το κόστος και το όφελος μιας συλλογής και αποθήκευσης διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με τα σημαντικότερα για την ασφάλεια κατασκευαστικά στοιχεία των οχημάτων που έχουν εμπλακεί σε σοβαρά ατυχήματα καθώς και τη δυνατότητα να διατεθούν πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό των ατυχημάτων και τους μετρητές διανυθέντων χιλιομέτρων, σε ανωνυμοποιημένη μορφή, σε ελεγκτές οχημάτων, κατόχους πιστοποιητικών ταξινόμησης οχημάτων και ερευνητές ατυχημάτων.
(40)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω εκτελεστικές εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8).
(41)
Η Επιτροπή δεν θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τα στοιχεία για τον τεχνικό έλεγχο που διατίθενται από τους κατασκευαστές οχημάτων, εάν η συσταθείσα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία επιτροπή δεν έχει προηγουμένως γνωμοδοτήσει σχετικά με το υποβληθέν από την Επιτροπή σχέδιο.
(42)
Προκειμένου να επικαιροποιούνται οι κατηγορίες οχημάτων στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, να επικαιροποιείται το παράρτημα I σημείο 3 όσον αφορά τις μεθόδους και να προσαρμοστεί το παράρτημα I σημείο 3 μετά από θετική εκτίμηση κόστους-οφέλους όσον αφορά τον κατάλογο των σημείων ελέγχου, τις μεθόδους και την αξιολόγηση των αστοχιών σε περίπτωση τροποποίησης των υποχρεωτικών απαιτήσεων σχετικά με την έγκριση τύπου στη νομοθεσία της Ένωσης στον τομέα της ασφάλειας ή της προστασίας του περιβάλλοντος, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις απαιτούμενες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν εκπονεί και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(43)
Η καλή τεχνική κατάσταση των οχημάτων επηρεάζει άμεσα την οδική ασφάλεια και θα πρέπει συνεπώς να ελέγχεται περιοδικά. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση σχετικά με την αποτελεσματικότητα των διατάξεων της παρούσας οδηγίας συμπεριλαμβανομένου εκείνων για το πεδίο εφαρμογή, της συχνότητας των ελέγχων, μιας περαιτέρω βελτίωσης του συστήματος τεχνικών ελέγχων μέσω της ηλεκτρονικής ανταλλαγής πληροφοριών και του ενδεχομένου μελλοντικής αμοιβαίας αναγνώρισης των πιστοποιητικών τεχνικού ελέγχου.
(44)
Οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός των κέντρων τεχνικού ελέγχου θα πρέπει να πληρούν τις καθορισμένες απαιτήσεις για τους τεχνικούς ελέγχους. Επειδή αυτό απαιτεί σημαντικές επενδύσεις και προσαρμογές, οι οποίες ίσως δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν αμέσως, θα πρέπει να χορηγηθεί πενταετής περίοδος για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις αυτές. Πενταετής περίοδος θα πρέπει να χορηγηθεί επίσης στους εποπτικούς φορείς για να τους δοθεί η δυνατότητα να εκπληρώσουν όλα τα κριτήρια και τις απαιτήσεις αδειοδότησης και εποπτείας των κέντρων τεχνικού ελέγχου.
(45)
Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η βελτίωση της οδικής ασφάλειας με τη θέσπιση ελάχιστων κοινών απαιτήσεων και εναρμονισμένων κανόνων για την εκτέλεση των τεχνικών ελέγχων των οχημάτων εντός της Ένωσης, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, εξαιτίας του εύρους του, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(46)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
(47)
Η παρούσα οδηγία ενσωματώνει και ενημερώνει τους κανόνες που περιέχει η σύσταση 2010/378/ΕΕ της Επιτροπής (9) με σκοπό την καλύτερη ρύθμιση των μεθόδων τεχνικού ελέγχου.
(48)
Η παρούσα οδηγία επικαιροποιεί τις τεχνικές απαιτήσεις που θεσπίζονται στην οδηγία 2009/40/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) και διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της ώστε να περιληφθούν ιδίως διατάξεις σχετικά με τη σύσταση κέντρων τεχνικού ελέγχου και των εποπτικών φορέων τους, καθώς και με τον διορισμό ελεγκτών που αναλαμβάνουν τη διενέργεια των τεχνικών ελέγχων. Συνεπώς η εν λόγω οδηγία θα πρέπει να καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστες απαιτήσεις για ένα καθεστώς περιοδικού τεχνικού ελέγχου των οχημάτων που χρησιμοποιούνται στο δημόσιο οδικό δίκτυο.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα οχήματα των ακόλουθων κατηγοριών με μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα έως 25 km/h, όπως ορίζεται στην οδηγία 2002/24/ΕΚ,στην οδηγία 2003/37/ΕΚ και στην οδηγία 2007/46/ΕΚ:
-
μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί πρωτίστως για τη μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και διαθέτουν έως οκτώ θέσεις καθημένων επιπλέον της θέσης του οδηγού - κατηγορία οχημάτων M1,
-
μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί πρωτίστως για τη μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και διαθέτουν άνω των οκτώ θέσεων καθημένων, επιπλέον της θέσης του οδηγού - κατηγορίες οχημάτων M2 και M3,
-
μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί πρωτίστως για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν μέγιστη μάζα έως 3,5 τόνους - κατηγορία οχημάτων Ν1,
-
μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί πρωτίστως για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν μέγιστη μάζα άνω των 3,5 τόνων - κατηγορίες οχημάτων Ν2 και Ν3,
-
ρυμουλκούμενα τα οποία έχουν σχεδιασθεί και κατασκευασθεί για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών, καθώς και ως κατάλυμα προσώπων και έχουν μέγιστη μάζα άνω των 3,5 τόνων - κατηγορίες οχημάτων Ο3 και Ο4,
-
από 1ης Ιανουαρίου 2022, δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα -κατηγορίες οχημάτων L3e, L4e, L5e και L7e- με κυβισμό άνω των 125 cm3,
-
τροχοφόροι ελκυστήρες της κατηγορίας Τ5 που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο στο δημόσιο οδικό δίκτυο μέγιστης εκ κατασκευής ταχύτητας άνω των 40 km/h.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα ακόλουθα οχήματα τα οποία έχουν ταξινομηθεί στο έδαφός τους:
-
οχήματα τα οποία κινούνται ή χρησιμοποιούνται σε εξαιρετικές περιστάσεις και οχήματα τα οποία ουδέποτε ή σπανίως χρησιμοποιούνται στο δημόσιο οδικό δίκτυο, όπως οχήματα ιστορικού ενδιαφέροντος ή οχήματα αγώνων,
-
οχήματα τα οποία καλύπτονται από διπλωματική ασυλία,
-
οχήματα τα οποία χρησιμοποιούνται από τις ένοπλες δυνάμεις, τις δυνάμεις επιβολής του νόμου και της τάξης, τις πυροσβεστικές υπηρεσίες, τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας και τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και διάσωσης,
-
οχήματα τα οποία χρησιμοποιούνται για αγροτικούς, ανθοκομικούς, δασοκομικούς, κτηνοτροφικούς ή αλιευτικούς σκοπούς μόνο στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους και κυρίως στο έδαφος που συνδέεται με τις δραστηριότητες αυτές, όπως γεωργικές και δασικές οδοί καθώς και γεωργικές γαίες,
-
οχήματα τα οποία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε μικρά νησιά ή αραιοκατοικημένες περιοχές,
-
ειδικά οχήματα μεταφοράς εξοπλισμού τσίρκων και εμποροπανηγύρεων, με μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα έως 40 km/h, τα οποία κινούνται μόνο στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους,
-
οχήματα των κατηγοριών L3e, L4e, L5e και L7e, με κυβισμό άνω των 125 cm3, εφόσον το κράτος μέλος έχει θεσπίσει αποτελεσματικά εναλλακτικά μέτρα οδικής ασφάλειας για τα δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τα σχετικά στατιστικά στοιχεία για την οδική ασφάλεια που καλύπτουν τα τελευταία πέντε έτη. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εν λόγω εξαιρέσεις.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εθνικές απαιτήσεις για τον τεχνικό έλεγχο των οχημάτων που έχουν ταξινομηθεί στο έδαφός τους και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και για τα αναφερόμενα στην παράγραφο 2 οχήματα.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Οι ακόλουθοι ορισμοί ισχύουν αποκλειστικά για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:
1) «όχημα»: κάθε μηχανοκίνητο μη κινούμενο σε τροχιές όχημα ή το ρυμουλκούμενό του·
2) «μηχανοκίνητο όχημα»: κάθε μηχανοκίνητο τροχοφόρο όχημα το οποίο κινείται αυτόνομα, με μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα άνω των 25 km/h·
3) «ρυμουλκούμενο»: μη αυτοπροωθούμενο όχημα που είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για να έλκεται από μηχανοκίνητο όχημα·
4) «ημιρυμουλκούμενο»: κάθε ρυμουλκούμενο που προορίζεται να ζεύγνυται σε μηχανοκίνητο όχημα κατά τρόπο ώστε το μηχανοκίνητο όχημα να φέρει σημαντικό μέρος της μάζας του και της μάζας του φορτίου του·
5) «δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα»: κάθε μηχανοκίνητο όχημα με δύο τροχούς με ή χωρίς κάνιστρο, και κάθε τρίκυκλο ή τετράκυκλο·
6) «όχημα ταξινομημένο σε κράτος μέλος»: όχημα το οποίο είναι ταξινομημένο ή έχει τεθεί σε κυκλοφορία σε κράτος μέλος·
7) «όχημα ιστορικού ενδιαφέροντος»: κάθε όχημα το οποίο θεωρείται ιστορικού ενδιαφέροντος από το κράτος μέλος στο οποίο έχει ταξινομηθεί ή από έναν από τους εγκεκριμένους οργανισμούς που έχει ορίσει το κράτος αυτό και πληροί όλες τις κάτωθι προϋποθέσεις:
-
κατασκευάσθηκε ή ταξινομήθηκε για πρώτη φορά τουλάχιστον πριν από 30 έτη,
-
ο ειδικός τύπος του, σύμφωνα με το σχετικό ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο, δεν κατασκευάζεται πλέον,
-
από ιστορικής απόψεως συντηρείται και διατηρείται στην αρχική του κατάσταση και δεν έχει υποστεί ουσιαστική αλλαγή στα τεχνικά χαρακτηριστικά των κατασκευαστικών του στοιχείων,
8) «κάτοχος πιστοποιητικού ταξινόμησης»: το νομικό ή φυσικό πρόσωπο στο όνομα του οποίου ταξινομείται το όχημα,
9) «τεχνικός έλεγχος»: ο έλεγχος, σύμφωνα με το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, που διενεργείται ώστε να εξασφαλισθεί ότι ένα όχημα είναι ασφαλές προς χρήση στο δημόσιο οδικό δίκτυο και ανταποκρίνεται στα απαιτούμενα και υποχρεωτικά χαρακτηριστικά για την ασφάλεια και το περιβάλλον·
10) «έγκριση»: η διαδικασία σύμφωνα με την οποία ένα κράτος μέλος πιστοποιεί ότι ένα όχημα πληροί τις σχετικές διοικητικές διατάξεις και τεχνικές απαιτήσεις που αναφέρονται στις οδηγίες 2002/24/ΕΚ, 2003/37/ΕΚ και·2007/46/ΕΚ·
11) «αστοχίες»: τεχνικά ελαττώματα και άλλες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που διαπιστώνονται κατά τον τεχνικό έλεγχο·
12) «πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου»: έκθεση τεχνικού ελέγχου που εκδίδει αρμόδια αρχή ή κέντρο τεχνικού ελέγχου, η οποία περιέχει το αποτέλεσμα του τεχνικού ελέγχου·
13) «ελεγκτής»: πρόσωπο εξουσιοδοτημένο από κράτος μέλος ή την οικεία αρμόδια αρχή να διενεργεί τεχνικούς ελέγχους σε κέντρο τεχνικού ελέγχου ή, ανάλογα με την περίπτωση, εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής·
14) «αρμόδια αρχή»: αρχή ή δημόσιος φορέας στον οποίο κράτος μέλος έχει αναθέσει αρμοδιότητα για τη διαχείριση του συστήματος τεχνικού ελέγχου καθώς και για τη διενέργεια τεχνικού ελέγχου, όταν χρειάζεται·
15) «κέντρο τεχνικού ελέγχου»: δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας ή εγκατάσταση που έχει εξουσιοδοτηθεί από κράτος μέλος να διενεργεί τεχνικό έλεγχο·
16) «εποπτικός φορέας»: φορέας ή εποπτικοί φορείς διορισμένος/διορισμένοι από κράτος μέλος με αρμοδιότητα την εποπτεία των κέντρων τεχνικού ελέγχου. Ο εποπτικός φορέας μπορεί να υπάγεται στην αρμόδια αρχή ή τις αρμόδιες αρχές·
17) «μικρό νησί»: ένα νησί με λιγότερους από 5 000 κατοίκους το οποίο δεν συνδέεται με άλλα τμήματα της ηπειρωτικής χώρας με οδικές γέφυρες ή σήραγγες·
18) «αραιοκατοικημένη περιοχή»: οριοθετημένη περιοχή με πυκνότητα πληθυσμού κάτω των πέντε προσώπων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο·
19) «δημόσιο οδικό δίκτυο»: οδικό δίκτυο που προορίζεται για δημόσια χρήση, όπως είναι οι τοπικές, περιφερειακές ή εθνικές οδοί, οι επαρχιακές οδοί, οι οδοί ταχείας κυκλοφορίας και οι αυτοκινητόδρομοι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΓΕΝΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
Άρθρο 4
Αρμοδιότητες
1. Κάθε κράτος μέλος μεριμνά ώστε τα οχήματα που έχουν ταξινομηθεί στο έδαφός τους να υποβάλλονται σε περιοδικό τεχνικό έλεγχο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία από τα εξουσιοδοτημένα κέντρα τεχνικού ελέγχου στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν ταξινομηθεί.
2. Ο τεχνικός έλεγχος εκτελείται από το κράτος μέλος ταξινόμησης του οχήματος ή από δημόσιο οργανισμό στον οποίο ανατίθεται το καθήκον αυτό από το κράτος μέλος ή από όργανα ή φορείς τους οποίους εξουσιοδοτεί και εποπτεύει το κράτος μέλος αυτό, περιλαμβανομένων και των εξουσιοδοτημένων ιδιωτικών φορέων.
3. Σύμφωνα με τις αρχές που θεσπίζονται στους κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 715/2007 (11) και (ΕΚ) αριθ. 595/2009 (12), η Επιτροπή εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων και πριν από τις 20 Μαΐου 2018:
α)
μία δέσμη πληροφοριών τεχνικής φύσεως σχετικά με τον εξοπλισμό πέδησης, το σύστημα διεύθυνσης, την ορατότητα, τους φανούς, τους ανακλαστήρες, τον ηλεκτρικό εξοπλισμό, τους άξονες, τους τροχούς, τα ελαστικά, την ανάρτηση, το πλαίσιο, τα εξαρτήματα πλαισίου, τον λοιπό εξοπλισμό και τις οχλήσεις που είναι αναγκαίες για τον τεχνικό έλεγχο των σημείων που πρέπει να ελεγχθούν καθώς και σχετικά με τη χρήση των συνιστώμενων μεθόδων ελέγχου σύμφωνα με το παράρτημα I σημείο 3· και
β)
τις λεπτομερείς ρυθμίσεις όσον αφορά τη μορφή των δεδομένων και τη διαδικασία όσον αφορά την πρόσβαση στις σχετικές τεχνικές πληροφορίες.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 19 παράγραφος 2.
Οι τεχνικές πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) διατίθενται από τους κατασκευαστές χωρίς χρέωση ή με εύλογη χρέωση καθώς και κατά τρόπο που δεν εισάγει διάκριση στα κέντρα ελέγχου και στις σχετικές αρμόδιες αρχές.
Η Επιτροπή εξετάζει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός ενιαίου σημείου πρόσβασης για τις τεχνικές αυτές πληροφορίες.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ούτως ώστε οι αρμοδιότητες για τη διατήρηση του οχήματος σε ασφαλή και τεχνικώς αξιόπιστη κατάσταση να ορίζονται στο εθνικό δίκαιο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ
Άρθρο 5
Ημερομηνία και συχνότητα τεχνικού ελέγχου
1. Τα οχήματα υποβάλλονται σε τεχνικό έλεγχο τουλάχιστον ανά τα κάτωθι χρονικά διαστήματα, με την επιφύλαξη της χρονικής ευελιξίας που επιτρέπουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 3:
α)
οχήματα των κατηγοριών M1 και N1: τέσσερα έτη από την ημερομηνία κατά την οποία το όχημα ταξινομήθηκε για πρώτη φορά και στη συνέχεια ανά διετία·
β)
οχήματα της κατηγορίας M1 που χρησιμοποιούνται ως ταξί ή ασθενοφόρα, οχήματα των κατηγοριών M2, M3, N2, N3, O3 και O4: ένα έτος από την ημερομηνία κατά την οποία το όχημα ταξινομήθηκε για πρώτη φορά και έκτοτε μία φορά ανά έτος·
γ)
οχήματα της κατηγορίας T5 που χρησιμοποιούνται κυρίως στο δημόσιο οδικό δίκτυο για επαγγελματικές οδικές μεταφορές: τέσσερα έτη από την ημερομηνία κατά την οποία το όχημα ταξινομήθηκε για πρώτη φορά και στη συνέχεια ανά διετία.
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν κατάλληλα χρονικά διαστήματα, εντός των οποίων τα οχήματα των κατηγοριών L3e, L4e, L5e και L7e, με κυβισμό άνω των 125cm 3, πρέπει να υπάγονται σε τεχνικό έλεγχο.
3. Τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ορίσουν ένα εύλογο χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί τεχνικός έλεγχος, τηρουμένων των χρονικών διαστημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
4. Με την επιφύλαξη της ημερομηνίας του τελευταίου τεχνικού ελέγχου του οχήματος, το κράτος μέλος ή η οικεία αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσει να υποβληθεί σε τεχνικό έλεγχο πριν τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, στις εξής περιπτώσεις:
-
μετά από ατύχημα που επηρεάζει τα κύρια κατασκευαστικά στοιχεία ασφάλειας του οχήματος, όπως τροχοί, ανάρτηση, ζώνες παραμόρφωσης, συστήματα αερόσακων, σύστημα διεύθυνσης ή πέδησης,
-
όταν τα συστήματα και κατασκευαστικά στοιχεία ασφαλείας και περιβαλλοντικής προστασίας του οχήματος έχουν αλλοιωθεί ή τροποποιηθεί,
-
σε περίπτωση αλλαγής του κατόχου του πιστοποιητικού ταξινόμησης του οχήματος,
-
όταν το όχημα έχει διανύσει 160 000 χιλιόμετρα,
-
όταν τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η οδική ασφάλεια.
Άρθρο 6
Αντικείμενο και μέθοδοι τεχνικού ελέγχου
1. Για τις κατηγορίες οχημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, εξαιρουμένων των κατηγοριών L3e, L4e, L5e και L7e με κυβισμό άνω των 125 cm3, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο τεχνικός έλεγχος να καλύπτει τουλάχιστον τα πεδία που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο 2.
2. Για κάθε πεδίο αναφερόμενο στην παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή το κέντρο τεχνικού ελέγχου διενεργούν τεχνικό έλεγχο, ο οποίος καλύπτει τουλάχιστον τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα I σημείο 3 και χρησιμοποιεί τη συνιστώμενη ή μια εγκεκριμένη από την αρμόδια αρχή εφαρμοστέα για τα σημεία αυτά μέθοδο, όπως καθορίζεται στο παράρτημα I σημείο 3. Ο έλεγχος μπορεί ακόμη να περιλαμβάνει την εξακρίβωση αν τα αντίστοιχα μέρη και κατασκευαστικά στοιχεία του οχήματος ανταποκρίνονται στα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ασφάλειας και περιβάλλοντος που ίσχυαν κατά το χρόνο της έγκρισης, ή κατά περίπτωση, του μεταγενέστερου εξοπλισμού του οχήματος.
Οι τεχνικοί έλεγχοι διενεργούνται με τις διαθέσιμες τεχνικές και τον διαθέσιμο εξοπλισμό χωρίς τη χρήση εργαλείων για αποσυναρμολόγηση ή αφαίρεση τμημάτων του οχήματος.
3. Για οχήματα των κατηγοριών L3e, L4e, L5e και L7e, με κυβισμό άνω των 125 cm3, τα κράτη μέλη καθορίζουν τους τομείς, τα σημεία και τις κατάλληλες μεθόδους ελέγχου.
Άρθρο 7
Αξιολόγηση αστοχιών
1. Για κάθε ελεγχόμενο σημείο, στο παράρτημα I προβλέπεται κατάλογος με τις ελάχιστες αστοχίες και τον βαθμό σοβαρότητάς τους.
2. Οι αστοχίες που διαπιστώνονται κατά τη διενέργεια του περιοδικού τεχνικού ελέγχου οχημάτων κατατάσσονται σε μία από τις κάτωθι ομάδες:
α)
ελάσσονος σημασίας αστοχίες, οι οποίες δεν έχουν σημαντική επίπτωση στην ασφάλεια του οχήματος ή στο περιβάλλον και άλλες περιπτώσεις ελάσσονος σημασίας μη συμμόρφωσης·
β)
μείζονος σημασίας αστοχίες, οι οποίες ενδέχεται να διακυβεύσουν την ασφάλεια του οχήματος ή να επηρεάσουν το περιβάλλον ή να θέσουν σε κίνδυνο άλλους οδικούς χρήστες, ή άλλες σημαντικότερες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης·
γ)
επικίνδυνες αστοχίες, οι οποίες συνιστούν άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο για την οδική ασφάλεια ή επηρεάζουν το περιβάλλον και οι οποίες δικαιολογούν το να μπορούν τα κράτη μέλη ή οι αρμόδιες αρχές του να απαγορεύσουν τη χρήση του οχήματος στο δημόσιο οδικό δίκτυο.
3. Όχημα του οποίου οι αστοχίες εμπίπτουν σε περισσότερες από μία από τις ομάδες αστοχιών της παραγράφου 2 κατατάσσεται στην ομάδα που αντιστοιχεί στη σοβαρότερη αστοχία. Όχημα, στο οποίο διαπιστώνονται περισσότερες αστοχίες στο πλαίσιο των ίδιων πεδίων ελέγχου όπως αυτά καθορίζονται στην προβλεπόμενη στο παράρτημα I σημείο 2 έκταση του τεχνικού ελέγχου, μπορεί να κατατάσσεται στην ομάδα που αντιστοιχεί στην επόμενη σοβαρότερη αστοχία, εφόσον μπορεί να αποδειχθεί ότι το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών των αστοχιών συνεπάγεται υψηλότερο κίνδυνο για την οδική ασφάλεια.
Άρθρο 8
Πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα κέντρα τεχνικού ελέγχου ή, αναλόγως, οι αρμόδιες αρχές που διενήργησαν τον τεχνικό έλεγχο οχήματος, να εκδίδουν πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου του οχήματος, στο οποίο επισημαίνονται τουλάχιστον τα τυποποιημένα στοιχεία των αντιστοίχων εναρμονισμένων σε επίπεδο Ένωσης κωδικών που καθορίζονται στο παράρτημα II.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα κέντρα τεχνικού ελέγχου ή, αναλόγως, οι αρμόδιες αρχές, να παρέχουν πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου ή, σε περίπτωση σύνταξης ηλεκτρονικού πιστοποιητικού τεχνικού ελέγχου, επικυρωμένο αντίγραφο του πιστοποιητικού αυτού στο πρόσωπο που προσκόμισε το όχημα για τεχνικό έλεγχο.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5, σε περίπτωση νέας ταξινόμησης οχήματος που έχει ήδη ταξινομηθεί σε άλλο κράτος μέλος, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου το οποίο έχει εκδώσει το εν λόγω κράτος μέλος, ωσάν να είχαν εκδώσει τα ίδια το εν λόγω πιστοποιητικό, υπό την προϋπόθεση ότι το πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου ισχύει ακόμη βάσει της συχνότητας των περιοδικών τεχνικών ελέγχων που έχει θεσπίσει το κράτος μέλος της νέας ταξινόμησης. Σε περίπτωση αμφιβολιών, το κράτος μέλος της νέας ταξινόμησης μπορεί να ελέγχει την ισχύ του πιστοποιητικού τεχνικού ελέγχου πριν από την αναγνώρισή του. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή περιγραφή του πιστοποιητικού τεχνικού ελέγχου πριν από τις 20 Μαΐου 2018. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19. Η παράγραφος αυτή δεν ισχύει για οχήματα των κατηγοριών L3e, L4e, L5e και L7e.
4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 παράγραφος 4 και της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν καταρχήν την ισχύ ενός πιστοποιητικού τεχνικού ελέγχου σε περίπτωση μεταβίβασης της κυριότητας οχήματος το οποίο διαθέτει έγκυρη απόδειξη για τη διενέργεια τεχνικού ελέγχου.
5. Από τις 20 Μαΐου 2018 και το αργότερο έως τις 20 Μαΐου 2021, τα κέντρα τεχνικού ελέγχου κοινοποιούν ηλεκτρονικά στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους τις πληροφορίες που περιέχουν τα πιστοποιητικά τεχνικού ελέγχου που χορηγούν. Η εν λόγω κοινοποίηση πραγματοποιείται σε εύθετο χρόνο μετά την έκδοση των πιστοποιητικών τεχνικού ελέγχου. Μέχρι τη δεύτερη ημερομηνία, τα κέντρα τεχνικού ελέγχου μπορούν να κοινοποιούν τις πληροφορίες αυτές στην αρμόδια αρχή με κάθε άλλο μέσο. Τα κράτη μέλη καθορίζουν το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η αρμόδια αρχή πρέπει να διατηρεί τις πληροφορίες αυτές. Με την επιφύλαξη των εθνικών φορολογικών συστημάτων των κρατών μελών, το χρονικό αυτό διάστημα δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 36 μήνες.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε για τους σκοπούς του ελέγχου του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων, εφόσον υπάρχει μετρητής διανυθέντων χιλιομέτρων, να παρέχονται στους ελεγκτές οι πληροφορίες που περιλήφθησαν στον προηγούμενο τεχνικό έλεγχο αμέσως μόλις αυτές διατίθενται ηλεκτρονικά. Σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται παραποίηση του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων με σκοπό τη μείωση ή την αλλοίωση της ένδειξης της καταγεγραμμένης από όχημα απόστασης, η παραποίηση αυτή επισύρει αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις που δεν εισάγουν διακρίσεις.
7. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα του τεχνικού ελέγχου κοινοποιούνται ή διατίθενται ηλεκτρονικά το ταχύτερο δυνατόν στις αρμόδιες αρχές ταξινόμησης του οχήματος. Η εν λόγω κοινοποίηση περιέχει τις πληροφορίες του πιστοποιητικού τεχνικού ελέγχου.
Άρθρο 9
Παρακολούθηση των αστοχιών
1. Αποκλειστικά στις περιπτώσεις αστοχιών ελάσσονος σημασίας, ο τεχνικός έλεγχος θεωρείται επιτυχής, οι αστοχίες επισκευάζονται και το όχημα δεν υποβάλλεται σε νέο έλεγχο.
2. Στις περιπτώσεις αστοχιών μείζονος σημασίας, ο τεχνικός έλεγχος θεωρείται ανεπιτυχής. Το κράτος μέλος ή η αρμόδια αρχή αποφασίζει για το χρονικό διάστημα εντός του οποίου επιτρέπεται η χρήση του συγκεκριμένου οχήματος προτού να απαιτηθεί να υποβληθεί σε νέο τεχνικό έλεγχο. Ο συνακόλουθος έλεγχος πραγματοποιείται εντός χρονικού διαστήματος το οποίο καθορίζει το κράτος μέλος ή η αρμόδια αρχή, το αργότερο ωστόσο 2 μήνες μετά τον αρχικό τεχνικό έλεγχο.
3. Στις περιπτώσεις επικίνδυνων αστοχιών, ο τεχνικός έλεγχος θεωρείται ανεπιτυχής. Το κράτος μέλος ή η αρμόδια αρχή μπορεί να αποφασίσει ότι το συγκεκριμένο όχημα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται στο δημόσιο οδικό δίκτυο και ότι η άδεια οδικής κυκλοφορίας πρέπει να ανακληθεί για περιορισμένο χρονικό διάστημα, χωρίς ωστόσο να απαιτηθεί νέα διαδικασία ταξινόμησης, μέχρι να επισκευαστούν οι αστοχίες και να εκδοθεί νέο πιστοποιητικό τεχνικού ελέγχου όπου βεβαιώνεται ότι το όχημα βρίσκεται σε καλή κατάσταση για ασφαλή κυκλοφορία.
Άρθρο 10
Αποδεικτικό τεχνικού ελέγχου
1. Το κέντρο τεχνικού ελέγχου ή, αναλόγως, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που διενήργησε τεχνικό έλεγχο οχήματος ταξινομημένου στο έδαφός του εκδίδει αποδεικτικό, όπως επισήμανση στην άδεια κυκλοφορίας του οχήματος, αυτοκόλλητο, πιστοποιητικό ή κάθε άλλη ευπρόσιτη πληροφορία - για κάθε όχημα που υποβάλλεται με επιτυχία σε τεχνικό έλεγχο. Στο αποδεικτικό αναγράφεται η ημερομηνία κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί ο επόμενος τεχνικός έλεγχος.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή περιγραφή του εν λόγω αποδεικτικού πριν από τις 20 Μαΐου 2018. Η Επιτροπή ενημερώνει με τη σειρά της σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 19.
2. Όταν το ελεγχθέν όχημα ανήκει σε μια κατηγορία οχημάτων για την οποία δεν απαιτείται ταξινόμηση στο κράτος μέλος στο οποίο αυτό έχει τεθεί σε κυκλοφορία, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να απαιτεί να αναρτάται το αποδεικτικό τεχνικού ελέγχου σε ορατό σημείο του εν λόγω οχήματος.
3. Για λόγους ελεύθερης κυκλοφορίας, όλα τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το αποδεικτικό που εκδίδεται από ένα κέντρο ελέγχου ή μια αρμόδια αρχή ενός άλλου κράτους μέλους σύμφωνα με την παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ
Άρθρο 11
Εγκαταστάσεις και εξοπλισμός τεχνικού ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούνται για τη διενέργεια τεχνικού ελέγχου πληρούν τις ελάχιστες τεχνικές απαιτήσεις του παραρτήματος III.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα κέντρα τεχνικού ελέγχου ή, αναλόγως, η αρμόδια αρχή συντηρούν τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό τεχνικού ελέγχου σύμφωνα με τις προδιαγραφές που προβλέπουν οι κατασκευαστές.
3. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για μετρήσεις βαθμονομείται κατά περιόδους σύμφωνα με το παράρτημα III και ελέγχεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές που προβλέπει το οικείο κράτος μέλος ή ο κατασκευαστής του εξοπλισμού.
Άρθρο 12
Κέντρα τεχνικού ελέγχου
1. Τα κέντρα τεχνικού ελέγχου στα οποία οι ελεγκτές πραγματοποιούν τους τεχνικούς ελέγχους αδειοδοτούνται από ένα κράτος μέλος ή από την αρμόδια αρχή του.
2. Προκειμένου να τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τη διαχείριση της ποιότητας, τα κέντρα τεχνικού ελέγχου συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του κράτους μέλους που χορηγεί την άδεια. Τα κέντρα τεχνικού ελέγχου εξασφαλίζουν την αντικειμενικότητα και την υψηλή ποιότητα του τεχνικού ελέγχου.
Άρθρο 13
Ελεγκτές
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο τεχνικός έλεγχος διενεργείται από ελεγκτές οι οποίοι ανταποκρίνονται στις ελάχιστες απαιτήσεις ικανοτήτων και εκπαίδευσης που καθορίζονται στο παράρτημα IV. Τα κράτη μέλη μπορεί να θεσπίζουν πρόσθετες απαιτήσεις σχετικά με την ικανότητα και την ανάλογη εκπαίδευση.
2. Οι αρμόδιες αρχές ή, κατά περίπτωση, εγκεκριμένα κέντρα κατάρτισης χορηγούν πιστοποιητικό στους ελεγκτές που πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ικανοτήτων και εκπαίδευσης. Το εν λόγω πιστοποιητικό περιέχει τουλάχιστον τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα IV σημείο 3.
3. Οι ελεγκτές τους οποίους απασχολούν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους ή το κέντρο τεχνικού ελέγχου κατά την 20ή Μαΐου 2018 απαλλάσσονται των απαιτήσεων του παραρτήματος IV σημείο 1.
4. Κατά τη διενέργεια τεχνικού ελέγχου, οι ελεγκτές δεν αντιμετωπίζουν σύγκρουση συμφερόντων, ούτως ώστε να διασφαλίζεται πως τα οικεία κράτη μέλη ή η οικεία αρμόδια αρχή έχουν την πεποίθηση ότι τηρείται ένα υψηλό επίπεδο αμεροληψίας και αντικειμενικότητας.
5. Το πρόσωπο που προσκόμισε το όχημα για τεχνικό έλεγχο ενημερώνεται για τυχόν αστοχίες που διαπιστώθηκαν στο όχημα και οι οποίες είναι αναγκαίο να επισκευαστούν.
6. Τα αποτελέσματα του τεχνικού ελέγχου είναι δυνατόν να τροποποιηθούν, κατά περίπτωση, από τον εποπτικό φορέα, ή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει η αρμόδια αρχή, εφόσον τα ευρήματα του τεχνικού ελέγχου είναι προφανώς λανθασμένα.
Άρθρο 14
Εποπτεία των κέντρων τεχνικού ελέγχου
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εποπτεία των κέντρων τεχνικού ελέγχου.
2. Εποπτικός φορέας εκτελεί τουλάχιστον τα καθήκοντα που προβλέπονται στο παράρτημα V σημείο 1 και πληροί τις απαιτήσεις των σημείων 2 και 3 του εν λόγω παραρτήματος.
Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τους κανόνες και τις διαδικασίες που αφορούν την οργάνωση, τα καθήκοντα και τις απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων ανεξαρτησίας, που ισχύουν για το προσωπικό εποπτικού φορέα.
3. Τα κέντρα τεχνικού ελέγχου που λειτουργούν υπό την άμεση διεύθυνση αρμόδιας αρχής απαλλάσσονται των απαιτήσεων εξουσιοδότησης και εποπτείας όταν ο εποπτικός φορέας είναι τμήμα της αρμόδιας αρχής.
4. Οι απαιτήσεις των παραγράφων 2 έως 3 του παρόντος άρθρου είναι δυνατόν να θεωρείται ότι πληρούνται από κράτη μέλη τα οποία απαιτούν τη διαπίστευση των κέντρων τεχνικού ελέγχου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 15
Διοικητική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν εθνικό σύνδεσμο, αρμόδιο για την ανταλλαγή πληροφοριών με τα λοιπά κράτη μέλη και την Επιτροπή όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.
2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τα ονόματα και τα στοιχεία επαφής των οικείων συνδέσμων το αργότερο έως τις 20 Μαΐου 2015 και την ενημερώνουν αμελλητί για τυχόν αλλαγές τους. Η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο με όλους τους εθνικούς συνδέσμους και τον διαβιβάζει στα κράτη μέλη.
Άρθρο 16
Ηλεκτρονικό βάθρο πληροφοριών για τα οχήματα
Η Επιτροπή εξετάζει τη σκοπιμότητα, το κόστος και το όφελος από τη συγκρότηση ηλεκτρονικού βάθρου πληροφοριών για τα οχήματα αξιοποιώντας τις υφισταμένες και ήδη εφαρμοσμένες λύσεις ΤΠ σε σχέση με τη διεθνή πρακτική για ανταλλαγή δεδομένων με στόχο να ελαχιστοποιηθεί το κόστος και να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις. Καθώς εξετάζει το ζήτημα αυτό, η Επιτροπή εκτιμά ποιος είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος για να συνδεθούν τα υφιστάμενα εθνικά συστήματα με σκοπό τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετιζόμενων με τον τεχνικό έλεγχο και τις ενδείξεις του μετρητή διανυθέντων χιλιομέτρων μεταξύ των αρχών των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τον τεχνικό έλεγχο, την ταξινόμηση και την έγκριση οχημάτων, των κέντρων τεχνικού ελέγχου, των κατασκευαστών εξοπλισμού ελέγχου και των κατασκευαστών οχημάτων.
Η Επιτροπή εξετάζει επίσης τη σκοπιμότητα, το κόστος και το όφελος μιας συλλογής και αποθήκευσης διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με τα σημαντικότερα για την ασφάλεια κατασκευαστικά στοιχεία των οχημάτων, που έχουν εμπλακεί σε σοβαρά ατυχήματα καθώς και τη δυνατότητα να διατεθούν πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό των ατυχημάτων και τους μετρητές διανυθέντων χιλιομέτρων, σε ανωνυμοποιημένη μορφή, σε ελεγκτές, κατόχους πιστοποιητικών ταξινόμησης και ερευνητές ατυχημάτων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΚΑΤ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 18, όσον αφορά:
-
αποκλειστικά την επικαιροποίηση των κωδικών κατηγορίας οχήματος που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 και στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, όπως αρμόζει, σε περίπτωση αλλαγών στις κατηγορίες οχημάτων που οφείλονται σε τροποποιήσεις της νομοθεσίας περί έγκρισης τύπου που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, χωρίς να επηρεάζεται το πεδίο και η συχνότητα των ελέγχων,
-
την επικαιροποίηση του παραρτήματος I σημείο 3 όσον αφορά τις μεθόδους σε περίπτωση που πιο αποτελεσματικές και αποδοτικές μέθοδοι τεχνικού ελέγχου καθίστανται διαθέσιμες, χωρίς να διευρύνεται ο κατάλογος των σημείων ελέγχου,
-
την προσαρμογή του παραρτήματος I σημείο 3 μετά από μια θετική εκτίμηση του σχετικού κόστους-οφέλους όσον αφορά τον κατάλογο των σημείων ελέγχου, τις μεθόδους και την αξιολόγηση των αστοχιών σε περίπτωση τροποποίησης των υποχρεωτικών απαιτήσεων σχετικά με την έγκριση τύπου στη νομοθεσία της Ένωσης στον τομέα της ασφάλειας ή της προστασίας του περιβάλλοντος.
Άρθρο 18
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 17 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 19 Μαΐου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρώς για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις στην ανανέωση αυτή το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της εκάστοτε περιόδου.
3. Η κατά το άρθρο 17 εξουσιοδότηση είναι δυνατόν να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης θέτει τέρμα στην ανάθεση της αρμοδιότητας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που προσδιορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει την εγκυρότητα των πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση που ισχύουν ήδη.
4. Μόλις εκδώσει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 17 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα κοινοποίησης της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εάν, πριν λήξει αυτή η προθεσμία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο γνωστοποιήσουν αμφότερα στην Επιτροπή ότι δεν προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 19
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή («επιτροπή τεχνικού ελέγχου»). Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Εάν η επιτροπή δεν διατυπώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΆΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 20
Εκθέσεις
1. Έως τις 30 Απριλίου 2020 η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή και τις επιπτώσεις της παρούσας οδηγίας, ιδίως όσον αφορά το επίπεδο εναρμόνισης των τεχνικών ελέγχων, την αποτελεσματικότητα των διατάξεων σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της, τη συχνότητα του τεχνικού ελέγχου, την αμοιβαία αναγνώριση των πιστοποιητικών τεχνικού ελέγχου σε περίπτωση νέας ταξινόμησης ενός οχήματος προερχόμενου από άλλο κράτος μέλος και τα αποτελέσματα της εξέτασης σχετικά με τη σκοπιμότητα της συγκρότησης ηλεκτρονικού βάθρου πληροφοριών για τα οχήματα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 16. Στην έκθεση αναλύεται επίσης εάν είναι αναγκαίο να αναπροσαρμοσθούν τα παραρτήματα, ιδίως με γνώμονα την τεχνική πρόοδο και πρακτικές. Η έκθεση υποβάλλεται μετά από συνεννόηση με την επιτροπή του άρθρου 19 και συνοδεύεται, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετικές προτάσεις.
2. Το αργότερο έως τις 30 Απριλίου 2019, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση βασιζόμενη σε ανεξάρτητες μελέτες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της υπαγωγής των ελαφρών ρυμουλκούμενων και των δίκυκλων ή τρίκυκλων οχημάτων στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Στην έκθεση αξιολογείται η εξέλιξη της κατάστασης που επικρατεί στον τομέα της οδικής ασφάλειας στην Ένωση και συγκρίνονται, για κάθε υποκατηγορία οχημάτων της κατηγορίας L, τα αποτελέσματα των εθνικών μέτρων στον τομέα της οδικής ασφάλειας, λαμβανομένης υπόψη της μέσης απόστασης που έχουν διανύσει τα οχήματα αυτά. Η Επιτροπή αξιολογεί ειδικότερα κατά πόσο τα πρότυπα και οι δαπάνες των περιοδικών τεχνικών ελέγχων για κάθε κατηγορία οχημάτων είναι ανάλογη προς τους τεθέντες στόχους στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Την έκθεση συνοδεύει μια διεξοδική εκτίμηση επιπτώσεων, στην οποία αναλύονται οι δαπάνες και τα οφέλη σε ολόκληρη την Ένωση, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων κάθε κράτους μέλους. Η έκθεση διατίθεται τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την υποβολή μιας ενδεχόμενης νομοθετικής πρότασης, προκειμένου να υπαχθούν ενδεχομένως νέες κατηγορίες στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 21
Ποινές
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες σχετικά με τις ποινές που επιβάλλονται για παραβιάσεις των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι ποινές αυτές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές, αποτρεπτικές και δεν εισάγουν διακρίσεις.
Άρθρο 22
Μεταβατικές διατάξεις
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν, για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια από τις 20 Μαΐου 2018, τη χρήση των αναφερομένων στο άρθρο 11 εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού ελέγχου που δεν πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις σύμφωνα με το παράρτημα III για τη διενέργεια τεχνικών ελέγχων.
2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις απαιτήσεις του παραρτήματος V το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2023.
Άρθρο 23
Μεταφορά
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, έως τις 20 Μαΐου 2017, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω μέτρων.
Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τα μέτρα αυτά από τις 20 Μαΐου 2018.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα εν λόγω μέτρα, αυτά περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη ρυθμίζουν τις μεθόδους πραγματοποίησης της αναφοράς αυτής.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών μέτρων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 24
Κατάργηση
Η οδηγία 2009/40/ΕΚ καταργείται από τις 20 Μαΐου 2018.
Άρθρο 25
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 26
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 3 Απριλίου 2014.