NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 610/2013
ze dne 26. června 2013,
kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006, kterým se stanoví kodex Společenství o pravidlech upravujících přeshraniční pohyb osob (Schengenský hraniční kodex), Úmluva k provedení Schengenské dohody, nařízení Rady (ES) č. 1683/95 a (ES) č. 539/2001 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 767/2008 a (ES) č. 810/2009
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Politika Unie v oblasti vnějších hranic usiluje o zavedení integrovaného systému řízení zajišťujícího jednotnou a vysokou úroveň kontroly a ostrahy, která je nezbytným důsledkem volného pohybu osob v rámci Unie a je základní součástí prostoru svobody, bezpečnosti a práva. Za tímto účelem by měla být stanovena společná pravidla pro standardy a postupy pro ochranu vnějších hranic s ohledem na specifické a nepřiměřené tlaky, kterým některé členské státy čelí na svých vnějších hranicích. Stanovená pravidla by se měla řídit zásadou solidarity mezi členskými státy.
(2)
Volný pohyb osob v rámci schengenského prostoru je jedním z největších úspěchů evropské integrace. Volný pohyb je základním právem, jehož podmínky uplatňování jsou stanoveny ve Smlouvě o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) a Smlouvě o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/38/ES ze dne 29. dubna 2004 o právu občanů Unie a jejich rodinných příslušníků svobodně se pohybovat a pobývat na území členských států (2).
(3)
Zrušení kontrol na vnitřních hranicích vyžaduje naprostou vzájemnou důvěru mezi členskými státy, pokud jde o jejich schopnost plně provádět doprovodná opatření, která umožňují odstranění těchto kontrol.
(4)
Dne 13. října 2006 vstoupilo v platnost nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006 ze dne 15. března 2006, kterým se stanoví kodex Společenství o pravidlech upravujících přeshraniční pohyb osob (Schengenský hraniční kodex) (3).
(5)
Po několika letech uplatňování nařízení (ES) č. 562/2006 v praxi se ukázalo, že je třeba provést některé změny, a to na základě praktických zkušeností členských států a Komise, včetně výsledků schengenských hodnocení, zpráv a žádostí členských států a vývoje v primárním a sekundárním právu Unie, a že je třeba vyjasnit a účinněji mapovat kritické technické otázky.
(6)
Zpráva Komise ze dne 21. září 2009 o fungování ustanovení o opatřování cestovních dokladů státních příslušníků třetích zemí otiskem razítka v souladu s články 10 a 11 nařízení (ES) č. 562/2006, jakož i zpráva Komise ze dne 13. října 2010 o uplatňování hlavy III (Vnitřní hranice) nařízení (ES) č. 562/2006 obsahují konkrétní návrhy technických změn nařízení (ES) č. 562/2006.
(7)
Nedávno přijaté legislatvní akty Unie, zejména nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 ze dne 13. července 2009 o kodexu Společenství o vízech (vízový kodex) (4) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/115/ES ze dne 16. prosince 2008 o společných normách a postupech v členských státech při navracení neoprávněně pobývajících státních příslušníků třetích zemí (5) vyžadují určité změny nařízení (ES) č. 562/2006.
(8)
Stejně tak by měla být pozměněna některá ustanovení Úmluvy k provedení Schengenské dohody ze dne 14. června 1985 mezi vládami států Hospodářské unie Beneluxu, Spolkové republiky Německo a Francouzské republiky o postupném odstraňování kontrol na společných hranicích (6) (dále jen „Úmluva k provedení Schengenské dohody“) tak, aby odrážela změny provedené v nařízení (ES) č. 562/2006 a současnou právní situaci.
(9)
Podle rozsudku ve věci C-241/05 Nicolae Bot v. Préfet du Val-de-Marne (7) je třeba změnit pravidla týkající se výpočtu povolené délky krátkodobého pobytu v Unii. Jasná, jednoduchá a harmonizovaná pravidla ve všech právních aktech zabývajících se touto otázkou by byla přínosem jak pro cestující, tak pro pohraniční a vízové orgány. Proto je třeba odpovídajícím způsobem pozměnit nařízení (ES) č. 562/2006, Úmluvu k provedení Schengenské dohody, nařízení Rady (ES) č. 1683/95 ze dne 29. května 1995, kterým se stanoví jednotný vzor víz (8), nařízení Rady (ES) č. 539/2001 ze dne 15. března 2001, kterým se stanoví seznam třetích zemí, jejichž státní příslušníci musí mít při překračování vnějších hranic vízum, jakož i seznam třetích zemí, jejichž státní příslušníci jsou od této povinnosti osvobozeni (9), nařízení Evropského parlaemntu a Rady(ES) č. 767/2008 ze dne 9. července 2008 o Vízovém informačním systému (VIS) a o výměně údajů o krátkodobých vízech mezi členskými státy (nařízení o VIS) a nařízení (ES) č. 810/2009 (10).
(10)
Přijetí nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1168/2011 ze dne 25. října 2011, kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 2007/2004 o zřízení Evropské agentury pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států Evropské unie (11) (Frontex) (dále jen „agentura“), zlepšuje integrovanou správu vnějších hranic a dále posiluje úlohu agentury v souladu s cílem Unie rozvinout politiku, jež povede k postupnému zavádění konceptu integrované správy hranic.
(11)
Za účelem přizpůsobení ustanovení nařízení (ES) č. 562/2006 Smlouvě o fungování EU by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o přijímání dodatečných opatření, kterými se řídí ostraha hranic, a změny příloh nařízení (ES) č. 562/2006. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(12)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž provedení technických změn stávajících pravidel obsažených v nařízení (ES) č. 562/2006, Úmluvě k provedení Schengenské dohody, a nařízeních (ES) č. 1683/95, (ES) č. 539/2001, (ES) č. 767/2008 a (ES) č. 810/2009 nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto ho může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné k dosažení tohoto cíle.
(13)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (12), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (13).
(14)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (14), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (15).
(15)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto nařízení ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (16), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě A rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (17).
(16)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o EU a ke Smlouvě o fungování EU, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto nařízení a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto nařízení navazuje na schengenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto nařízení Radou, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(17)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (18); Spojené království se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné.
(18)
Toto nařízení rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (19); Irsko se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změna nařízení (ES) č. 562/2006
Nařízení (ES) č. 562/2006 se mění takto:
1)
Článek 2 se mění takto:
a)
v bodě 1 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
námořní, říční a jezerní přístavy členských států pro pravidelná vnitřní trajektová spojení;“;
b)
bod 4 se nahrazuje tímto:
„4.
„pravidelným vnitřním trajektovým spojením“ jakékoliv trajektové spojení mezi dvěma nebo více stejnými přístavy nacházejícími se na území členských států bez zastavení v kterémkoli přístavu mimo území členských států a sestávající z přepravy cestujících a vozidel podle zveřejněného jízdního řádu;“
c)
bod 5 se mění takto:
i)
uvozující slova se nahrazují tímto:
„5.
„osobami požívajícími právo na volný pohyb podle práva Unie“:“;
ii)
v písmeni a) se slova „čl. 17 odst. 1“ nahrazují slovy „čl. 20 odst. 1“;
iii)
v písmeni b) se slova „Společenstvím a jeho“ nahrazují slovy „Unií a jejími“,
d)
v bodě 6 se slova „čl. 17 odst. 1“ nahrazují slovy „čl. 20 odst. 1“;
e)
vkládá se nový bod, který zní:
„8a
„společným hraničním přechodem“ jakýkoli hraniční přechod umístěný buď na území členského státu, nebo na území třetí země, kde příslušníci pohraniční stráže členského státu a příslušníci pohraniční stráže třetí země provádějí postupně výstupní a vstupní kontroly v souladu se svým vnitrostátním právem a podle dvoustranné dohody;“;
f)
bod 15 se nahrazuje tímto:
„15. „povolením k pobytu“:
a)
všechna povolení k pobytu vydaná členskými státy podle jednotného vzoru stanoveného nařízením Rady (ES) č. 1030/2002 ze dne 13. června 2002, kterým se stanoví jednotný vzor povolení k pobytu pro státní příslušníky třetích zemí (20), a pobytové karty vydané v souladu se směrnicí 2004/38/ES;
b)
všechny ostatní doklady vydané členským státem státním příslušníkům třetích zemí, jimiž se jim povoluje pobyt na jeho území a které byly v souladu s článkem 34 oznámeny a následně zveřejněny, s výjimkou:
i)
povolení k přechodnému pobytu vydaných při přezkumu první žádosti o povolení k pobytu podle písmene a) nebo žádosti o azyl a
ii)
víz udělených členskými státy podle jednotného vzoru stanoveného nařízením Rady (ES) č. 1683/95 ze dne 29. května 1995, kterým se stanoví jednotný vzor víz (21);
g)
vkládá se nový bod, který zní:
„18a
„pracovníkem na pobřežním zařízení“ osoba, která pracuje na pobřežním zařízení umístěném v teritoriálních vodách nebo ve výlučné ekonomické námořní zóně členských států, jak je definuje mezinárodní námořní právo, a která se po moři nebo letecky pravidelně vrací na území členských států;“.
2)
V článku 3 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
práva osob požívajících právo na volný pohyb podle práva Unie;“.
3)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 3a
Základní práva
Při uplatňování tohoto nařízení jednají členské státy v plném souladu s příslušnými ustanoveními práva Unie včetně Listiny základních práv Evropské unie (dále jen „Listina základních práv“), příslušnými normami mezinárodního práva, jako je Úmluva o právním postavení uprchlíků podepsaná v Ženevě dne 28. července 1951 (dále jen „Ženevská konvence“), v plném souladu se se závazky ohledně přístupu k mezinárodní ochraně, zejména zásadou nenavracení, a základními právy. V souladu s obecnými zásadami práva Unie se rozhodnutí podle tohoto nařízení přijímají na základě individuálního posouzení případu.“
4)
V článku 4 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Odchylně od odstavce 1 lze výjimky z povinnosti překračovat vnější hranice pouze na hraničních přechodech a během stanovené provozní doby povolit:
a)
jednotlivcům nebo skupinám osob v případě požadavku zvláštního charakteru na příležitostné překračování vnějších hranic mimo hraniční přechody či mimo stanovenou provozní dobu, pokud jsou držiteli povolení, které je vyžadováno podle vnitrostátního práva, a pokud to není v rozporu se zájmy veřejného pořádku a vnitřní bezpečnosti členských států. Členské státy mohou zavést zvláštní pravidla ve dvoustranných dohodách. Obecné výjimky stanovené ve vnitrostátním právu a dvoustranných dohodách se podle článku 34 oznamují Komisi;
b)
jednotlivcům nebo skupinám osob v případě nepředvídané nouzové situace;
c)
podle zvláštních pravidel stanovených v článcích 18 a 19 ve spojení s přílohami VI a VII.“;
5)
Článek 5 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
i)
uvozující slova se nahrazují tímto:
„1. Pro předpokládané pobyty na území členských států, které nepřesáhnou 90 dní během jakéhokoli období 180 dnů, kterým se rozumí období 180 dnů bezprostředně předcházející každému dni pobytu, platí pro vstup státních příslušníků třetích zemí tyto podmínky:“;
ii)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
mají platný cestovní doklad opravňující držitele k překročení hranice, který splňuje tato kritéria:
i)
musí být platný nejméně tři měsíce po předpokládaném datu odjezdu z území členských států. V naléhavých případech, které jsou odůvodněné, je možné od splnění této povinnosti upustit,
ii)
byl vydán v předchozích deseti letech.“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. Pro účely odstavce 1 se den vstupu považuje za první den pobytu na území členských států a den výstupu za poslední den pobytu na území členských států. K dobám pobytu povoleného povolením k pobytu nebo dlouhodobým vízem se při výpočtu délky pobytu na území členských států nepřihlíží.“;
c)
odstavec 4 se mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
Státním příslušníkům třetích zemí, kteří nesplňují všechny podmínky stanovené v odstavci 1, ale kteří jsou držiteli povolení k pobytu nebo dlouhodobého víza, je povolen vstup na území ostatních členských států pro účely průjezdu, aby mohli dosáhnout území členského státu, který povolení k pobytu nebo dlouhodobé vízum vydal, pokud nejsou uvedeni na vnitrostátním seznamu osob, jimž má být odepřen vstup na území členského státu, jehož vnější hranice hodlají překročit, a tento záznam není doplněn pokynem odepřít vstup nebo průjezd.“;
ii)
v písmenu b) se první a druhý pododstavec nahrazují tímto:
„b)
Státním příslušníkům třetích zemí, kteří splňují podmínky stanovené v odstavci 1 s výjimkou podmínky podle písmene b) uvedeného odstavce a kteří se dostaví na hranici, může být povolen vstup na území členských států, jestliže je jim na hranicích uděleno vízum v souladu s články 35 a 36 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 ze dne 13. července 2009 o kodexu Společenství o vízech(vízový kodex) (22)
Členské státy sestavují v souladu s článkem 46 nařízení (ES) č. 810/2009 a přílohou XII uvedeného nařízení statistiky víz udělených na hranicích.
6)
V čl. 6 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Při plnění svých úkolů příslušníci pohraniční stráže plně respektují lidskou důstojnost, zejména s ohledem na zranitelné osoby.“
7)
Článek 7 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se druhý, třetí a čtvrtý pododstavec nahrazují tímto:
„Minimální kontrola podle prvního pododstavce je pravidlem pro osoby požívající právo na volný pohyb podle práva Unie.
Při provádění minimálních kontrol osob požívajících právo na volný pohyb podle práva Unie však příslušníci pohraniční stráže mohou - aniž by tak činili systematicky - nahlížet do vnitrostátních i evropských databází, aby zajistili, že daná osoba nepředstavuje skutečnou, aktuální a dostatečně vážnou hrozbu pro vnitřní bezpečnost, veřejný pořádek, mezinárodní vztahy členských států nebo hrozbu pro veřejné zdraví.
Důsledky takového nahlížení do databází nesmí ohrozit právo vstupu osob požívajících právo na volný pohyb podle práva Unie na území dotyčného členského státu, jak je stanoveno ve směrnici 2004/38/ES.“;
b)
v odstavci 5 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčen druhý pododstavec, státní příslušníci třetích zemí, kteří jsou podrobeni důkladné kontrole ve druhé linii, obdrží písemné informace o účelu a postupu takové kontroly, a to v jazyce, jemuž rozumějí, nebo o němž se lze důvodně domnívat, že mu rozumějí, nebo jiným účinným způsobem.“;
c)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Kontroly osob požívajících právo na volný pohyb podle práva Unie se provádějí podle směrnice 2004/38/ES.“;
d)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„8. Pokud se použije čl. 4 odst. 2 písm. a) nebo b), mohou členské státy také stanovit odchylky od pravidel stanovených v tomto článku.“.
8)
Článek 9 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2.
a)
Osoby požívající právo na volný pohyb podle práva Unie jsou oprávněny používat pruhy označené tabulemi podle přílohy III části A („EU, EHP, CH“). Mohou také používat pruhy označené tabulí podle přílohy III části B1 („vízum se nevyžaduje“) a části B2 („všechny pasy“).
Státní příslušníci třetích zemí, kteří nemusí mít při překračování vnějších hranic členských států vízum v souladu s nařízením (ES) č. 539/2001, a státní příslušníci třetích zemí, kteří jsou držiteli platného povolení k pobytu či dlouhodobého víza, mohou používat pruhy označené tabulí podle přílohy III části B1 tohoto nařízení („vízum se nevyžaduje“). Mohou také používat pruhy označené tabulí podle přílohy III části B2 tohoto nařízení („všechny pasy“).
b)
Všechny ostatní osoby používají pruhy označené tabulí podle přílohy III části B2 („všechny pasy“).
Údaje na tabulích uvedených v písmenech a) a b) mohou být uvedeny v jazyce nebo jazycích, které jednotlivé členské státy považují za vhodné.
Zřízení oddělených pruhů označených tabulí podle přílohy III části B1 („vízum se nevyžaduje“) není povinné. Členské státy rozhodnou na základě praktických potřeb, zda a na kterých hraničních přechodech je zřídí.“
b)
v článku 9 se odstavec 5 zrušuje.
9)
Článek 10 se mění takto:
a)
název se nahrazuje tímto: „Opatřování cestovních dokladů otiskem razítka“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Cestovní doklady státních příslušníků třetích zemí, kteří jsou rodinnými příslušníky občana Unie, na něž se vztahuje směrnice 2004/38/ES, ale kteří nepředloží pobytovou kartu podle uvedené směrnice, se opatřují otiskem razítka při vstupu a výstupu.
Cestovní doklady státních příslušníků třetích zemí, kteří jsou rodinnými příslušníky státních příslušníků třetích zemí požívajících právo na volný pohyb podle práva Unie, ale kteří nepředloží pobytovou kartu podle směrnice 2004/38/ES, se opatřují otiskem razítka při vstupu a výstupu.“;
c)
odstavec 3 se mění takto:
i)
v prvním pododstavci se doplňují nová písmena, která znějí:
„f)
cestovní doklady posádek mezinárodních osobních a nákladních vlaků,
g)
cestovní doklady státních příslušníků třetích zemí, kteří předloží pobytovou kartu podle směrnice 2004/38/ES.“;
ii)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Výjimečně lze na žádost státního příslušníka třetí země upustit od otisku vstupního nebo výstupního razítka, jestliže by takový otisk mohl této osobě způsobit závažné potíže. V takovém případě musí být vstup nebo výstup zaznamenán na odděleném listě s uvedením jména a příjmení a čísla pasu této osoby. Tento list se předá státnímu příslušníkovi třetí země. Příslušné orgány členských států mohou shromažďovat o těchto výjimečných případech statistické údaje a poskytovat je Komisi.“.
10)
Článek 11 se mění takto:
(a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Není-li domněnka podle odstavce 1 vyvrácena, může být příslušník třetí země navrácen v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2008/115/ES ze dne 16. prosince 2008 o společných normách a postupech v členských státech při navracení neoprávněně pobývajících státních příslušníků třetích zemí (23) a s vnitrostátním právem, které je v souladu s uvedenou směrnicí.
(b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Příslušná ustanovení odstavců 1 a 2 se použijí obdobně v případě, že chybí výstupní razítko.“
11)
Článek 12 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Hlavním účelem ostrahy hranic je zabránit nedovolenému překračování hranic, čelit přeshraniční trestné činnosti a přijímat opatření proti osobám, které překročily hranice nezákonně. Osoba, která překročila hranice nezákonně a která nemá právo pobytu na území dotčeného členského státu, se zadrží a je proti ní vedeno řízení v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2008/115/ES.“;
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, pokud jde o dodatečná opatření na ostrahu hranic.“
12)
V článku 13 se odstavec 5 nahrazuje tímto:
„5. Členské státy shromažďují statistické údaje o počtu osob, jimž byl odepřen vstup, o důvodech odepření, o státní příslušnosti těchto osob a o druhu hranice (pozemní, vzdušná nebo námořní), na nichž byl těmto osobám vstup odepřen, a tyto údaje předkládají každoročně Komisi (Eurostat) v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 862/2007 ze dne 11. července 2007 o statistice Společenství v oblasti migrace a mezinárodní ochrany (24).
13)
V čl.15 odst. 1 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy zajistí, aby příslušníky pohraniční stráže byli odborní a řádně vyškolení specialisté, přičemž zohlední společné hlavní osnovy pro odbornou přípravu pohraniční stráže vypracované Evropskou agenturou pro řízení operativní spolupráce na vnějších hranicích členských států zřízenou nařízením Rady (ES) č. 2007/2004. Součástí osnov je odborné školení zaměřené na odhalování a řešení situací týkajících se zranitelných osob, jako jsou nezletilé osoby bez doprovodu a oběti obchodování s lidmi. Členské státy za podpory agentury vybízejí příslušníky pohraniční stráže ke studiu jazyků, které potřebují k plnění svých úkolů.“.
14)
V článku 18 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Tato zvláštní pravidla se mohou odchýlit od článků 4, 5 a 7 až 13.“
15)
V článku 19 se odstavec 1 mění takto:
(a)
v prvním pododstavci se doplňují nová písmena, která znějí:
„g)
záchranných služeb, policie a hasičských sborů a pohraniční stráže,
h)
pracovníků na pobřežním zařízení.“;
(b)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Tato zvláštní pravidla se mohou odchýlit od článků 4, 5 a 7 až 13.“
16)
V článku 21 se písmeno d) nahrazuje tímto:
„d)
možnosti členského státu stanovit svými právními předpisy povinnost státních příslušníků třetích zemí hlásit svou přítomnost na jeho území podle článku 22 Schengenské úmluvy.“
17)
Článek 32 se nahrazuje tímto:
„Článek 32
Změny příloh
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, pokud jde o změny příloh III, IV a VIII.“.
18)
Článek 33 se nahrazuje tímto:
„Článek 33
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je Komisi svěřena za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 12 odst. 5 a článku 32 je svěřena Komisi na dobu neurčitou od 19. července 2013.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 12 odst. 5 a článku 32 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 12 odst. 5 a článku 32 vstoupí v platnost, pouze pokud Evropský parlament a Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“
19)
V článku 34 se odstavec 1 mění takto:
a)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
seznam povolení k pobytu, přičemž se rozlišuje mezi povoleními podle čl. 2 bodu 15 písm. a) a povoleními podle čl. 2 bodu 15 písm. b) a přikládá se vzor povolení podle čl. 2 bodu 15 písm. b). Speciálně se vyznačí pobytové karty vydané v souladu se směrnicí 2004/38/ES a uvede se vzor pobytových karet, které nebyly vydány v souladu s jednotným vzorem stanoveným v nařízení (ES) č. 1030/2002.“.
b)
doplňují se nová písmena, která znějí:
„ea)
výjimky z pravidel týkajících se překračování vnějších hranic povolené v souladu čl. 4 odst. 2 písm. a);
eb)
statistické údaje podle čl. 10 odst. 3.“
20)
V článku 37 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Členské státy oznámí Komisi vnitrostátní předpisy vztahující se k čl. 21 písm. c) a d), sankce uvedené v čl. 4 odst. 3 a dvoustranné dohody dovolené podle tohoto nařízení. Následné změny těchto předpisů se oznámí do pěti pracovních dnů.“
21)
Přílohy III, IV, VI, VII a VIII nařízení (ES) č. 562/2006 se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
Článek 2
Změny Úmluvy k provedení Schengenské dohody
Úmluva k provedení Schengenské dohody se mění takto:
1)
V čl. 18 odst. 1 se slova „tři měsíce“ nahrazují slovy „90 dnů“.
2)
Článek 20 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se slova „tří měsíců během období šesti měsíců ode dne prvního vstupu“ nahrazují slovy „90 dnů během jakéhokoliv období 180 dnů“;
b)
v odstavci 2 se slova „tři měsíce“ nahrazují slovy „90 dnů“.
3)
Článek 21 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se slova „tří měsíců během jakéhokoli šestiměsíčního období“ nahrazují slovy „90 dnů během jakéhokoliv období 180 dnů“;
b)
odstavec 3 se zrušuje.
4)
Článek 22 se nahrazuje tímto:
„Článek 22
Cizinci, kteří řádně vstoupili na území jedné ze smluvních stran, mohou být povinni se za podmínek stanovených každou smluvní stranou ohlásit u příslušných orgánů smluvní strany, na jejíž území vstoupí. Toto ohlášení provedou podle uvážení každé smluvní strany, na jejíž území vstoupili, buď při vstupu, nebo ve lhůtě tří pracovních dnů ode dne vstupu.“
5)
Článek 136 se zrušuje.
Článek 3
Změna nařízení (ES) č. 1683/95
Článek 5 nařízení (ES) č. 1683/95 se nahrazuje tímto:
„Článek 5
Pro účely tohoto nařízení se „vízem“ rozumí vízum ve smyslu čl. 2 bodu 2 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 ze dne 13. července 2009 o kodexu Společenství o vízech (vízový kodex) (25)
Článek 4
Změny nařízení (ES) č. 539/2001
Nařízení (ES) č. 539/2001 se mění takto:
1)
V čl. 1 odst. 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Státní příslušníci třetích zemí uvedených v seznamu v příloze II jsou osvobozeni od vízové povinnosti stanovené v odstavci 1 pro pobyty, jejichž celková délka nepřekročí 90 dnů během jakéhokoliv období 180 dnů.“
2)
Článek 2 se nahrazuje tímto:
„Článek 2
Pro účely tohoto nařízení se „vízem“ rozumí vízum ve smyslu v čl. 2 bodu 2 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 ze dne 13. července 2009 o kodexu Společenství o vízech (vízový kodex) (26)
Článek 5
Změna nařízení (ES) č. 767/2008
V čl. 12 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 767/2008 se bod iv) nahrazuje tímto:
„iv)
během stávajícího období 180 dnů již 90 dnů pobýval na území členských států na základě jednotného víza nebo víza s omezenou územní platností,“.
Článek 6
Změny nařízení (ES) č. 810/2009
Nařízení (ES) č. 810/2009 se mění takto:
1)
V článku. 1 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Toto nařízení stanoví postupy a podmínky udělování víz pro průjezd přes území členských států nebo předpokládané pobyty na tomto území nepřesahující 90 dnů během jakéhokoliv období 180 dnů.“
2)
V čl. 2 bodě 2 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
průjezd přes území členských států nebo předpokládaný pobyt na tomto území, který nepřesáhne 90 dnů během jakéhokoliv období 180 dnů;“
3)
V čl. 25 odst. 1 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
pokud z důvodů, které konzulát považuje za opodstatněné, udělí nové vízum pro pobyt ve stejném období 180 dnů žadateli, který již v tomto období 180 dnů využil jednotné vízum nebo vízum s omezenou územní platností, jež mu umožňuje pobyt v délce 90 dnů.“
4)
V čl. 32 odst. 1 písm. a) se bod iv) nahrazuje tímto:
„iv)
během stávajícího období 180 dnů již 90 dnů pobýval na území členských států na základě jednotného víza nebo víza s omezenou územní platností,“.
5)
Přílohy VI, VII a XI nařízení (ES) č. 810/2009 se mění v souladu s přílohou II tohoto nařízení.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dne 19. července 2013.
Čl. 1 bod. 5 písm. a) podbod i), čl. 1 bod 5 písm. b), čl. 2 body 1 a 2, čl. 2 bod 3 písm. a) a články 3, 4, 5 a 6, bod 3 přílohy I a příloha II se použijí dne 18. října 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 26. června 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 610/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 26ης Ιουνίου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), της Σύμβασης για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν, των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και (ΕΚ) 539/2001 του Συμβουλίου και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 767/2008, (ΕΚ) 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77, παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1)
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στόχος της πολιτικής της Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών συνόρων είναι η ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, ώστε να εξασφαλίζεται ομοιόμορφος και υψηλού επιπέδου έλεγχος και επιτήρηση, τα οποία αποτελούν αναγκαίο συμπλήρωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στο εσωτερικό της Ένωσης και θεμελιώδη συνιστώσα ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Για τον σκοπό αυτό, απαιτείται η θέσπιση κοινών κανόνων για τα πρότυπα και τις διαδικασίες ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές και δυσανάλογες πιέσεις που αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη στα εξωτερικά σύνορά τους. Οι κανόνες πρέπει να διέπονται από την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών.
(2)
Η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων εντός του χώρου Σένγκεν αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ελεύθερη κυκλοφορία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, οι όροι για την άσκηση του οποίου ορίζονται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση («ΣΕΗ») και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») και την οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (2).
(3)
Η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα προϋποθέτει την πλήρη αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την ικανότητά τους να εφαρμόσουν πλήρως τα συνοδευτικά μέτρα που επιτρέπουν την άρση των ελέγχων αυτών.
(4)
Στις 13 Οκτωβρίου 2006, άρχισε να ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (3).
(5)
Μετά από πλείονα έτη πρακτικής εφαρμογής, διεφάνη η ανάγκη να επέλθει σειρά τροποποιήσεων με βάση τις εμπειρίες που τα κράτη μέλη και η Επιτροπή απέκτησαν στην πράξη κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006, με βάση τα αποτελέσματα των λεγόμενων «αξιολογήσεων Σένγκεν» επί των εκθέσεων και των αιτημάτων των κρατών μελών, και των εξελίξεων στο πρωτογενές και δευτερογενές ενωσιακό δίκαιο όπως και η ανάγκη αποσαφήνισης και αποτελεσματικότερης χαρτογράφησης κρίσιμων τεχνικών θεμάτων.
(6)
Η έκθεση της Επιτροπής της 21ης Σεπτεμβρίου 2009, για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την σφράγιση των ταξιδιωτικών εγγράφων υπηκόων τρίτων χωρών, σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η έκθεση της Επιτροπής, της 13ης Οκτωβρίου 2010, για την εφαρμογή του τίτλου III (εσωτερικά σύνορα) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 περιέχουν συγκεκριμένες προτάσεις όσον αφορά τεχνικές τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
(7)
Προσφάτως θεσπισθείσες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, όπως, ιδίως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (4) και η οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (5), απαιτούν ορισμένες τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006.
(8)
Εξάλλου, ορισμένες διατάξεις της Σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 μεταξύ της κυβέρνησης των χωρών της Οικονομικής Ενώσεως Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα (6), («Σύμβαση περί της εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν») θα πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να αποτυπωθούν οι αλλαγές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η ισχύουσα νομική κατάσταση.
(9)
Σύμφωνα με την υπόθεση C-241/05 Nicolae Bot κατά Préfet du Val-de-Marne (7) προκύπτει η ανάγκη να τροποποιηθούν οι κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό της επιτρεπόμενης διάρκειας των παραμονών σύντομης διάρκειας στην Ένωση. Με τη θέσπιση σαφών, απλών και εναρμονισμένων κανόνων σε όλες τις νομικές πράξεις που αφορούν το θέμα αυτό θα επωφεληθούν τόσο οι ταξιδιώτες όσο και οι συνοριακές αρχές και οι αρχές θεώρησης. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και η Σύμβαση εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, ο κανονισμός 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (8), και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (9), και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 767/2008 της του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Ιουλίου 2008 για το Σύστημα Πληροφοριών για τις Θεωρήσεις (VIS) και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ κρατών μελών για τις θεωρήσεις μικρής διάρκειας (Κανονισμός VIS) (10) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 θα πρέπει επομένως να τροποποιηθούν αναλόγως.
(10)
Η έγκριση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1168/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (11) (Frontex) («οργανισμός») βελτιώνει την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων και προβλέπει περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου του οργανισμού, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης για ανάπτυξη πολιτικής με σκοπό τη σταδιακή εισαγωγή της έννοιας της ολοκληρωμένης διαχείρισης συνόρων.
(11)
Προκειμένου να ευθυγραμμισθούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 με τη ΣΛΕΕ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τη θέσπιση πρόσθετων ρυθμίσεων για το θέμα της επιτήρησης, καθώς και ορισμένων τροποποιήσεων των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή τις δέουσες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(12)
Εφόσον ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ο οποίος έγκειται στο να επέλθουν ορισμένες τεχνικού χαρακτήρα τροποποιήσεις στις ισχύουσες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 και της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν, καθώς και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95, (ΕΚ) αριθ. 539/2001, (ΕΚ) 767/2008 και (ΕΚ) αριθ. 810/2009 μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο προαναφερθέν άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου,
(13)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας η οποία έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (12), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (13).
(14)
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχουν συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ελβετική Συνομοσπονδία σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (14), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1, σημείο Α, της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (15).
(15)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (16), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (17).
(16)
Δυνάμει των άρθρων 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και συνεπώς δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός περιόδου έξι μηνών από την έκδοση του παρόντος κανονισμού από το Συμβούλιο εάν θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
(17)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (18)· το Ηνωμένο Βασίλειο, κατά συνέπεια, δεν συμμετέχει στην έκδοσή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.
(18)
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν (19). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 562/2006 τροποποιείται δια της παρούσης διατάξεως ως εξής:
1)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο σημείο 1, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«γ)
οι θαλάσσιοι, ποτάμιοι και λιμναίοι λιμένες των κρατών μελών για τα τακτικά εσωτερικά δρομολόγια οχηματαγωγών·»·
β)
το σημείο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4.
«τακτικό εσωτερικό δρομολόγιο οχηματαγωγών» σημαίνει· κάθε δρομολόγιο με οχηματαγωγά μεταξύ δύο ή περισσότερων συγκεκριμένων λιμένων που ευρίσκονται στην επικράτεια των κρατών μελών, χωρίς στάση σε λιμένες που ευρίσκονται εκτός της επικράτειας των κρατών μελών, που περιλαμβάνει τη μεταφορά προσώπων και οχημάτων σύμφωνα με δημοσιευμένο ωράριο·»
γ)
το σημείο 5 τροποποιείται ως εξής:
i)
η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5.
«δικαιούχοι του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης»:»·
ii)
στο σημείο α), οι λέξεις «του άρθρου 17 παράγραφος 1» αντικαθίστανται από τη φράση «του άρθρου 20 παράγραφος 1»·
iii)
στο σημείο β), η λέξη «Κοινότητας» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωσης»·
δ)
στο σημείο 6, οι λέξεις «του άρθρου 17 παράγραφος 1» αντικαθίστανται από τις λέξεις «του άρθρου 20 παράγραφος 1»·
ε)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:
«8α. «κοινό συνοριακό σημείο διέλευσης»: κάθε συνοριακό σημείο διέλευσης ευρισκόμενο είτε στην επικράτεια κράτους μέλους είτε στην επικράτεια τρίτης χώρας, στο οποίο οι συνοριοφύλακες του κράτους μέλους και οι συνοριοφύλακες της τρίτης χώρας διενεργούν ελέγχους εξόδου και εισόδου διαδοχικά σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και με βάση διμερή συμφωνία·»·
στ)
το σημείο 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«15. τα ‘τίτλος διαμονής’:
α)
κάθε άδεια διαμονής εκδιδόμενη από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών (20), καθώς και τα δελτία διαμονής που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2004/38/ΕΚ·
β)
κάθε άλλο έγγραφο που έχει εκδοθεί από κράτος μέλος προς υπήκοο τρίτης χώρας και το οποίο παρέχει δικαίωμα διαμονής στην επικράτειά του και έχει αποτελέσει αντικείμενο κοινοποίησης και επακόλουθης δημοσίευσης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 34, με εξαίρεση:
i)
τις προσωρινές άδειες που χορηγούνται μέχρις ότου εξετασθεί η πρώτη αίτηση άδειας διαμονής κατά το στοιχείο α) ή αίτηση ασύλου· και
ii)
τις θεωρήσεις που εκδίδονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον ενιαίο τύπο που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση ενιαίου τύπου θεώρησης (21)·
ζ)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο στοιχείο:
«18α. ‘υπεράκτιος εργαζόμενος’: πρόσωπο που εργάζεται σε υπεράκτια εγκατάσταση που βρίσκεται στα χωρικά ύδατα ή σε περιοχή της αποκλειστικής θαλάσσιας οικονομικής εκμετάλλευσης των κρατών μελών, όπως ορίζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, και ο οποίος επιστρέφει τακτικά δια θαλάσσης ή δι’ αέρος στην επικράτεια των κρατών μελών·»·
2)
στο άρθρο 3, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
των δικαιωμάτων των προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης·»·
3)
παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 3α
Θεμελιώδη δικαιώματα
Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη συμμορφώνονται πλήρως προς τη συναφή ενωσιακή νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων»), το σχετικό διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης περί της νομικής καταστάσεως των προσφύγων η οποία υπεγράφη στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 («Σύμβαση της Γενεύης»), τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την πρόσβαση σε διεθνή προστασία, ιδίως με την αρχή της μη επαναπροώθησης, και τα θεμελιώδη δικαιώματα. Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου, οι αποφάσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού πρέπει να εκδίδονται σε ατομική βάση.»·
4)
στο άρθρο 4, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, μπορούν να επιτραπούν εξαιρέσεις από την υποχρέωση διέλευσης των εξωτερικών συνόρων μόνο στα συνοριακά σημεία διέλευσης και κατά τη διάρκεια των καθορισμένων ωρών λειτουργίας:
α)
στην περίπτωση προσώπων ή ομάδων, εφόσον συντρέχει ειδική ανάγκη για την κατά καιρούς διέλευση των εξωτερικών συνόρων εκτός των επίσημων σημείων διέλευσης των συνόρων ή εκτός των καθορισμένων ωρών λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση ότι οι ενδιαφερόμενοι κατέχουν τις άδειες που επιβάλλονται από την εθνική νομοθεσία και ότι δεν αντιτάσσονται λόγοι δημόσιας τάξης και εσωτερικής ασφάλειας των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν ειδικές ρυθμίσεις για τον σκοπό αυτό στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών. Γενικές εξαιρέσεις που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο και τις διμερείς συμφωνίες κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 34·
β)
στην περίπτωση των προσώπων ή ομάδων για τα οποία προκύπτει απρόβλεπτη κατάσταση έκτακτης ανάγκης·
γ)
σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες που θεσπίζονται στα άρθρα 18 και 19 σε σχέση με τα παραρτήματα VI και VII.»·
5)
Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
i)
η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Για σκοπούμενη παραμονή στην επικράτεια των κρατών μελών που δεν υπερβαίνει σε διάρκεια τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, που περιλαμβάνει τον συνυπολογισμό της τελευταίας περιόδου 180 ημερών πριν από κάθε ημέρα παραμονής, οι προϋποθέσεις εισόδου για τους υπηκόους τρίτων χωρών είναι οι εξής:»·
ii)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
να διαθέτουν έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο ή έγγραφο που δίνει το δικαίωμα στον κάτοχο για διέλευση των συνόρων και πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
ισχύει τουλάχιστον επί τρεις μήνες μετά την προβλεπόμενη ημερομηνία αναχώρησης από την επικράτεια των κρατών μελών. Σε αιτιολογημένη επείγουσα περίσταση, η υποχρέωση αυτή δύναται να αίρεται.
ii)
εκδόθηκε εντός της προηγούμενης δεκαετίας·»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. για τον σκοπό της εφαρμογής της παραγράφου 1, ως ημερομηνία εισόδου λογίζεται η πρώτη ημέρα παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών και ως ημερομηνία εξόδου λογίζεται η τελευταία ημέρα παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών. Περίοδοι παραμονής που επιτρέπονται βάσει άδειας διαμονής ή θεώρησης παραμονής μακράς διαρκείας δεν λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό της διάρκειας παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών.»·
γ)
η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
Στους υπηκόους τρίτης χώρας οι οποίοι δεν πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 αλλά διαθέτουν άδεια διαμονής ή θεώρηση μακράς παραμονής επιτρέπεται η είσοδος στα εδάφη των άλλων κρατών μελών για σκοπούς διέλευσης προκειμένου να μπορέσουν να φθάσουν στην επικράτεια του κράτους μέλους το οποίο χορήγησε την άδεια διαμονής ή τη θεώρηση μακράς παραμονής, εκτός εάν οι υπήκοοι αυτοί έχουν καταχωριστεί στον εθνικό πίνακα ανεπιθύμητων του κράτους μέλους τα εξωτερικά σύνορα του οποίου επιδιώκουν να διασχίσουν και η καταχώριση συνοδεύεται από οδηγίες για άρνηση εισόδου ή διέλευσης.»·
ii)
στο στοιχείο β), η πρώτη και η δεύτερη παράγραφος αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
Στους υπηκόους τρίτης χώρας οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1, εκτός από το στοιχείο β), και παρουσιάζονται στα σύνορα μπορεί να επιτραπεί η είσοδος στην επικράτεια των κρατών μελών, εάν εκδοθεί θεώρηση στα σύνορα σύμφωνα με τα άρθρα 35 και 36 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (Κωδικός θεώρησης) (22).
Τα κράτη μέλη καταρτίζουν στατιστικές σχετικά με τις θεωρήσεις που χορηγούνται στα σύνορα σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 και το παράρτημα XII του ιδίου.
6)
στο άρθρο 6 παράγραφος 1, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:
«1. Οι συνοριοφύλακες εκτελούν τα καθήκοντά τους σεβόμενοι πλήρως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ιδίως σε περιπτώσεις όπου εμπλέκονται ευάλωτα πρόσωπα.»·
7)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 2, το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εδάφιο αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«Ο στοιχειώδης έλεγχος κατά το πρώτο εδάφιο αποτελεί τον κανόνα για τα πρόσωπα που απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.
Ωστόσο, οι συνοριοφύλακες δύνανται, σε μη συστηματική βάση, κατά το στοιχειώδη έλεγχο προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης, να συμβουλεύονται εθνικές και ευρωπαϊκές βάσεις δεδομένων προκειμένου να βεβαιώνονται ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν συνιστούν πραγματικό, άμεσο και επαρκώς σοβαρό κίνδυνο για την εσωτερική ασφάλεια, τη δημόσια τάξη, τις διεθνείς σχέσεις των κρατών μελών ή απειλή για τη δημόσια υγεία.
Οι συνέπειες της αναδρομής στις εν λόγω βάσεις δεδομένων δεν διακυβεύουν το δικαίωμα εισόδου προσώπων που απολαύουν του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους όπως προβλέπει η οδηγία 2004/38/ΕΚ.»·
β)
στην παράγραφο 5, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Με την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου, οι υπήκοοι τρίτης χώρας οι οποίοι υποβάλλονται σε διεξοδικό έλεγχο σε δεύτερη γραμμή ενημερώνονται εγγράφως σε γλώσσα που τους είναι κατανοητή ή ευλόγως μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιλαμβάνονται ή με άλλον λυσιτελή τρόπο σχετικά με τον σκοπό και τη διαδικασία του ελέγχου αυτού.»·
γ)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Ο έλεγχος προσώπου που απολαύει του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας βάσει του δικαίου της Ένωσης διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ.»
δ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«8. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο α) ή β), τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να θεσπίζουν παρεκκλίσεις από τους κανόνες του παρόντος άρθρου.»·
8)
το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2.
α)
Οι δικαιούχοι του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης δικαιούνται να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους Α («ΕΕ, ΕΟΧ, CH») του παραρτήματος ΙΙΙ. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B1 («χωρίς υποχρέωση θεώρησης») και του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος ΙΙΙ.
Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι δεν υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 39/2001 και οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι διαθέτουν έγκυρη άδεια διαμονής ή θεώρηση μακράς παραμονής μπορούν να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B1 («δεν υπάρχει υποχρέωση θεώρησης») του παραρτήματος III του παρόντος κανονισμού. Δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος III του παρόντος κανονισμού.
β)
Όλα τα άλλα πρόσωπα πρέπει να χρησιμοποιούν τις λωρίδες που επισημαίνονται με την πινακίδα του μέρους B2 («όλα τα διαβατήρια») του παραρτήματος III.
Οι ενδείξεις των πινακίδων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) μπορούν να αναγράφονται στη γλώσσα ή στις γλώσσες που κρίνονται ενδεδειγμένες από κάθε κράτος μέλος.
Η πρόβλεψη χωριστών λωρίδων επισημαινόμενων με την πινακίδα του μέρους B1 («δεν υπάρχει υποχρέωση θεώρησης») του παραρτήματος III δεν είναι υποχρεωτική. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν εάν θα ενεργήσουν σύμφωνα με τα ανωτέρω και σε ποια συνοριακά σημεία διέλευσης αναλόγως των πρακτικών αναγκών.»·
β)
διαγράφεται η παράγραφος 5.
9)
Το άρθρο 10 τροποποιείται ως εξής:
α)
ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Σφράγιση ταξιδιωτικών εγγράφων»·
β)
Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Τα ταξιδιωτικά έγγραφα των υπηκόων τρίτων χωρών, μελών της οικογένειας πολίτη της Ένωσης ο οποίος υπάγεται στην οδηγία 2004/38/ΕΚ, οι οποίοι δεν επιδεικνύουν το δελτίο διαμονής που προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία, σφραγίζονται κατά την είσοδο και την έξοδο.
Τα ταξιδιωτικά έγγραφα των υπηκόων τρίτων χωρών, μελών της οικογένειας υπηκόων τρίτων χωρών που απολαύουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, οι οποίοι δεν επιδεικνύουν το δελτίο διαμονής που προβλέπεται στην οδηγία 2004/38/ΕΚ, σφραγίζονται κατά την είσοδο και την έξοδο.»·
γ)
η παράγραφος 3 τροποποιείται ως εξής:
i)
στο πρώτο εδάφιο προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
στα ταξιδιωτικά έγγραφα των μελών του πληρώματος επιβατικών και εμπορικών αμαξοστοιχιών που εκτελούν διεθνή δρομολόγια·
ζ)
στα ταξιδιωτικά έγγραφα υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι επιδεικνύουν δελτίο διαμονής προβλεπόμενο στην οδηγία 2004/38/ΕΚ.»·
ii)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Κατόπιν αιτήματος υπηκόου τρίτης χώρας, μπορεί κατ’ εξαίρεση να μην τοποθετηθεί σφραγίδα εισόδου ή εξόδου όταν αυτή η σφράγιση μπορεί να του δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες. Στην περίπτωση αυτή η είσοδος ή η έξοδος βεβαιούται σε ξεχωριστό φύλλο με μνεία του ονόματος και του αριθμού διαβατηρίου του εν λόγω προσώπου. Το φύλλο αυτό παραδίδεται στον υπήκοο τρίτης χώρας. Οι αρχές των κρατών μελών δύνανται να τηρούν στατιστικά στοιχεία αυτών των κατ' εξαίρεση περιπτώσεων και να τα διαβιβάζουν στην Επιτροπή.»·
10)
Το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Σε περίπτωση μη κατάρριψης του τεκμηρίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επιτρέπεται επιστροφή του υπηκόου τρίτης χώρας σύμφωνα με την οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (23)· και με το εθνικό δίκαιο που τηρεί τις διατάξεις της οδηγίας αυτής·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«4. Οι σχετικές διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρμόζονται κατ’ αναλογία σε περίπτωση έλλειψης σφραγίδας εξόδου.»·
11)
το άρθρο 12 αντικαθίσταται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων έχει ως κύριο σκοπό να εμποδίσει τη μη επιτρεπόμενη διέλευση των συνόρων, να καταπολεμήσει τη διασυνοριακή εγκληματικότητα και να λάβει μέτρα κατά των ατόμων που διήλθαν τα σύνορα παρανόμως. Πρόσωπο που διήλθε παρανόμως τα σύνορα και δεν έχει δικαίωμα παραμονής στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους συλλαμβάνεται και υπόκειται στις διαδικασίες που ερείδονται στην οδηγία 2008/115/ΕΚ»·
β)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει του άρθρου 33 σχετικά με πρόσθετα μέτρα στον τομέα της επιτήρησης.»·
12)
στο άρθρο 13, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Τα κράτη μέλη συλλέγουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των προσώπων στα οποία έχει απαγορευθεί η είσοδος, τους λόγους απαγόρευσης, την ιθαγένεια των προσώπων αυτών και το είδος των συνόρων (χερσαία, θαλάσσια, εναέρια) στα οποία τους απαγορεύθηκε η είσοδος, και υποβάλλουν τα στοιχεία αυτά ετησίως στην Επιτροπή (Ευρωστάτ) σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 862/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με τη συλλογή και την τήρηση κοινοτικών στατιστικών για τη μετανάστευση και τη διεθνή προστασία (24).
13)
στο άρθρο 15 παράγραφος 1, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το σώμα των συνοριοφυλάκων να αποτελείται από εξειδικευμένους και δεόντως καταρτισμένους επαγγελματίες, λαμβάνοντας υπόψη τους κοινούς βασικούς κορμούς μαθημάτων για συνοριοφύλακες τους οποίους καταρτίζει και αναπτύσσει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών Μελών, ο οποίος συνεστήθη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 του Συμβουλίου. Οι κορμοί μαθημάτων κατάρτισης περιλαμβάνουν εξειδικευμένη κατάρτιση με αντικείμενο την ανίχνευση και αντιμετώπιση περιπτώσεων που σχετίζονται με ευάλωτα άτομα, όπως ασυνόδευτους ανήλικους και θύματα εμπορίας ανθρώπων. Τα κράτη μέλη, με την υποστήριξη του Οργανισμού, ενθαρρύνουν τους συνοριοφύλακες να μάθουν γλώσσες αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.»·
14)
Στο άρθρο 18, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι εν λόγω ειδικοί κανόνες μπορούν να περιέχουν παρεκκλίσεις από τα άρθρα 4 και 5 και τα άρθρα 7 έως 13.»·
15)
στο άρθρο 19, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία στο πρώτο εδάφιο:
«ζ)
υπηρεσίες διάσωσης, αστυνομικές, πυροσβεστικές δυνάμεις και συνοριοφύλακες·
η)
υπεράκτιους εργαζομένους.»·
β)
το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι εν λόγω ειδικοί κανόνες μπορούν να περιέχουν παρεκκλίσεις από τα άρθρα 4 και 5 και τα άρθρα 7 έως 13»·
16)
στο άρθρο 21, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«δ)
τη δυνατότητα ένα κράτος μέλος να προβλέπει δια νόμου την υποχρέωση των υπηκόων τρίτων χωρών να δηλώνουν την παρουσία τους στην επικράτειά του σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 της συμφωνίας Σένγκεν.»·
17)
Το άρθρο 32 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 32
Τροποποίηση των παραρτημάτων
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις δυνάμει του άρθρου 33 σχετικά με τροποποιήσεις των Παραρτημάτων III, IV και VIII.»·
18)
Το άρθρο 33 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 33
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσία θέσπισης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 5 και στο άρθρο 32, ανατίθεται στην Επιτροπή για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα από τις 19ης Ιουλίου 2013.
3. Η ανάθεση εξουσίας κατά το άρθρο 12 παράγραφος 5 και το άρθρο 32 μπορεί να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση περί ανάκλησης τερματίζει την εξουσιοδότηση στην οποία αναφέρεται η ίδια αυτή απόφαση. Η ανάκληση τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την ισχύ των τυχόν κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μετά την έκδοση κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 12 παράγραφος 5 και του άρθρου 32 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από την παρέλευση της εν λόγω χρονικής περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή για το ότι δεν σκοπεύουν να προβάλουν αντίρρηση. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.»·
19)
στο άρθρο 34, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
τον κατάλογο των τίτλων διαμονής, με διάκριση μεταξύ αυτών που εμπίπτουν στο στοιχείο α) του άρθρου 2, σημείο 15, και εκείνων που εμπίπτουν στο στοιχείο β) του άρθρου 2, σημείο 15, και με την επισύναψη υποδείγματος για τους τίτλους που εμπίπτουν στο στοιχείο β) του άρθρου 2, σημείο 15. Τα δελτία διαμονής που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ πρέπει να επισημαίνονται ειδικά ως τέτοια και θα παρέχεται υπόδειγμα για τα δελτία διαμονής που δεν έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το ενιαίο πρότυπο που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002.»·
β)
προστίθενται τα ακόλουθα σημεία:
«εα)
οι εξαιρέσεις από τους κανόνες που αφορούν την διέλευση εξωτερικών συνόρων που αναφέρεται στο στοιχείο α) του άρθρου 4 παράγραφος 2·
εβ)
τα στατιστικά στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3.»·
20)
στο άρθρο 37, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εθνικές τους διατάξεις σχετικά με το άρθρο 21 στοιχεία γ) και δ) τις κυρώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και τις διμερείς συμφωνίες που συνάπτονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Μεταγενέστερες τροποποιήσεις αυτών των διατάξεων κοινοποιούνται εντός πέντε εργάσιμων ημερών.»·
21)
Τα παραρτήματα III, IV, VI, VII και VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Τροποποίηση της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν
Η σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν τροποποιείται δια της παρούσης διατάξεως ως εξής:
1)
στο άρθρο 18 παράγραφος 1 οι όροι «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες»·
2)
το άρθρο 20 τροποποιείται ως εξής:
α)
στην παράγραφο 1, οι όροι «τρεις μήνες, εντός εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
β)
στην παράγραφο 2, οι όροι «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες»·
3)
το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:
α)
στο άρθρο 21, παράγραφος 1, οι όροι «τρεις μήνες ανά εξάμηνη περίοδο» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
β)
διαγράφεται η παράγραφος 3·
4)
Το άρθρο 22 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 22
Αλλοδαποί εισερχόμενοι κανονικά στο έδαφος ενός εκ των συμβαλλομένων μερών μπορούν να υποχρεωθούν να δηλώνουν την παρουσία τους στις αρμόδιες αρχές του συμβαλλομένου μέρους, στο έδαφος του οποίου εισέρχονται υπό τους όρους που καθορίζει κάθε συμβαλλόμενο μέρος. Η δήλωση αυτή πραγματοποιείται, κατ' επιλογή κάθε συμβαλλόμενου μέρους, κατά την είσοδο, ή εντός προθεσμίας τριών ημερών από της εισόδου στο έδαφος του συμβαλλομένου μέρους.»·
5)
Το άρθρο 136 διαγράφεται.
Άρθρο 3
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95
Το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 5
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, «θεώρηση» είναι η θεώρηση ως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (25).
Άρθρο 4
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 1, παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Οι υπήκοοι των τρίτων χωρών οι οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ απαλλάσσονται από την υποχρέωση της παραγράφου 1 για διαμονή η συνολική διάρκεια της οποίας δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»·
2)
Το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 2
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ‘θεώρηση’ είναι η θεώρηση ως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (26).
Άρθρο 5
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 767/2008
Στο άρθρο 12, παράγραφος 2, στοιχείο α) του κανονισμού αριθ. 767/2008, το σημείο iv) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«iv)
έχει ήδη διαμείνει για 90 ημέρες κατά την τρέχουσα περίοδο 180 ημερών στην επικράτεια των κρατών μελών βάσει ομοιόμορφης θεώρησης ή θεώρησης με περιορισμένη εδαφική ισχύ·».
Άρθρο 6
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 τροποποιείται ως εξής:
1)
στο άρθρο 1, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις έκδοσης θεωρήσεων για διέλευση από ή με πρόθεση παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»·
2)
στο άρθρο 2 παράγραφος 2, το σημείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
διέλευσης από ή πρόθεση παραμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει σε διάρκεια 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών·»·
3)
στο άρθρο 25 παράγραφος 1, το σημείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
όταν για λόγους οι οποίοι θεωρούνται αιτιολογημένοι από το προξενείο χορηγείται νέα θεώρηση για παραμονή κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου 180 ημερών σε αιτούντα ο οποίος, διαρκούσης της περιόδου των 180 ημερών, χρησιμοποίησε ήδη ομοιόμορφη θεώρηση ή θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος που επιτρέπει παραμονή 90 ημερών·»·
4)
το σημείο iv) του άρθρου 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«iv)
έχει διαμείνει ήδη για 90 ημέρες κατά τη διάρκεια περιόδου 180 ημερών στο έδαφος των κρατών μελών βάσει ενιαίας θεώρησης ή θεώρησης περιορισμένης εδαφικής ισχύος·»·
5)
Τα παραρτήματα VI, VII και XI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 810/2009 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 19η Ιουλίου 2013.
Το άρθρο 1 παράγραφος 5 στοιχείο α) σημείο i), το άρθρο 1 παράγραφος 5 στοιχείο αα), το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α), τα άρθρα 3, 4, 5 και 6, το παράρτημα Ι σημείο 3 και το παράρτημα ΙΙ εφαρμόζονται από 18ης Οκτωβρίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις συνθήκες.
Βρυξέλλες, 26 Ιουνίου 2013.