NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1144/2014
ze dne 22. října 2014
o informačních a propagačních opatřeních na podporu zemědělských produktů na vnitřním trhu a ve třetích zemích a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 3/2008
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle nařízení Rady (ES) č. 3/2008 (4) může Unie uskutečňovat informační a propagační opatření na vnitřním trhu a na trzích třetích zemí pro některé zemědělské produkty a metody jejich produkce, jakož i potravinářské výrobky vyrobené ze zemědělských produktů.
(2)
Vzhledem k získaným zkušenostem a k možnému vývoji v odvětví zemědělství a na trzích v Unii i mimo ni je třeba režim stanovený nařízením (ES) č. 3/2008 revidovat a učinit jej konzistentnějším a účinnějším. Nařízení (ES) č. 3/2008 by proto mělo být zrušeno a nahrazeno novým nařízením.
(3)
Cílem těchto informačních a propagačních opatření je posílit konkurenceschopnost odvětví zemědělství v Unii a tím zajistit větší spravedlnost v oblasti hospodářské soutěže jak na vnitřním trhu, tak na trzích třetích zemí. Konkrétně by se informační a propagační opatření měla zaměřit na zvýšení povědomí spotřebitelů o kvalitě zemědělských produktů a metodách produkce Unie a na zvýšení informovanosti o režimech jakosti Unie. Kromě toho by měly zvýšit konkurenceschopnost a spotřebu zemědělských produktů Unie, zviditelnit je uvnitř Unie i mimo ni a zvýšit tržní podíl těchto výrobků, se zaměřením zejména na trhy v třetích zemích s největším potenciálem růstu. V případě závažného narušení trhů, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných specifických problémů by tato opatření měla pomoci obnovit standardní tržní podmínky. Tato informační a propagační opatření by měla vhodně doplnit a posílit opatření prováděná členskými státy. Aby tato opatření dosáhla svých cílů, měla by být informační a propagační opatření i nadále uplatňována uvnitř Unie i mimo ni.
(4)
Opatření by se měla rovněž zaměřit na zdůraznění jedinečnosti produktů z Unie s cílem zlepšit povědomí spotřebitelů o kvalitách těchto produktů ve srovnání s napodobeninami a padělky, což jak v Unii, tak ve třetích zemích výrazně přispěje k tomu, že lidé budou znát symboly, označení a zkratky prokazující, že produkt je zařazen do evropských režimů jakosti stanovených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (5).
(5)
Jednou ze silných stránek Unie v oblasti výroby potravin je rozmanitost a specifické vlastnosti jejích výrobků, které mají vazbu na různé zeměpisné oblasti a různé tradiční metody a které se vyznačují jedinečnou příchutí a nabízejí rozmanitost a jedinečnost, kterou spotřebitelé stále více vyhledávají jak v Unii, tak mimo ni.
(6)
Kromě informací o podstatných vlastnostech zemědělských produktů a potravinářských výrobků by způsobilá opatření mohla také vstřícným způsobem sdělovat informace týkající se mimo jiné výživy, chutí, tradice, rozmanitosti a kultury.
(7)
Informační a propagační opatření by neměla být zaměřena na určité obchodní značky nebo na určitý původ. Nicméně za účelem zlepšení kvality a účinnosti předváděcích akcí, ochutnávek a informačních a propagačních materiálů by mělo být možné uvést obchodní značky a původ výrobku za předpokladu, že je dodržena zásada nediskriminace a tato opatření nejsou zaměřena na podporu spotřeby jakéhokoli produktu pouze na základě jeho původu. Kromě toho by tato opatření měla dodržovat obecné zásady práva Unie a neměla by omezovat volný pohyb zemědělských produktů a potravinářských výrobků v rozporu s článkem 34 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouvy o fungování EU“). Měla by být stanovena zvláštní pravidla pro viditelnost obchodních značek a označení původu ve vztahu k hlavnímu sdělení kampaně Unie.
(8)
Z Unie se především vyvážejí finální zemědělské produkty, mezi nimiž jsou zemědělské produkty, jež nejsou uvedeny v příloze I Smlouvy o fungování EU. Informační a propagační opatření je proto třeba rozšířit na některé výrobky nespadající do oblasti působnosti přílohy I Smlouvy o fungování EU. To by mělo být v souladu s ostatními režimy Společné zemědělské politiky (dále jen „SZP“), jako například evropskými režimy jakosti, které jsou již pro tyto produkty zavedeny.
(9)
Informace o vínech produkovaných v Unii a jejich propagace je jedním z nejvýznamnějších programů pomoci vinařství, které byly v rámci SZP stanoveny. Předmětem informačních a propagačních opatření by mělo být pouze víno s chráněným označením původu nebo s chráněným zeměpisným označením a víno s označením moštové odrůdy. V případě jednoduchých programů by daný program měl zahrnovat také jiné zemědělské produkty nebo potravinářské výrobky. Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 508/2014 (6) obdobně stanoví propagaci produktů rybolovu a akvakultury. V důsledku toho je třeba omezit způsobilost produktů rybolovu a akvakultury uvedených v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (7) pro informační a propagační opatření v rámci stávajícího režimu výhradně pro případ, kdy jsou produkty rybolovu a akvakultury propagovány zároveň s jinými zemědělskými nebo potravinářskými produkty.
(10)
Produkty, na něž se vztahují režimy jakosti Unie, a režimy jakosti uznané členskými státy by měly být způsobilé pro informační a propagační opatření, neboť tyto režimy poskytují spotřebitelům záruky ohledně jakosti a vlastností produktu nebo použitého výrobního postupu, zajišťují dotčeným produktům přidanou hodnotu a zvyšují jejich možnosti uplatnění na trhu. Pro informační a propagační opatření by měl být rovněž způsobilý ekologický způsob produkce a grafický symbol zvláštních jakostních zemědělských produktů z nejvzdálenějších regionů.
(11)
V období let 2001 až 2011 bylo pouze 30 % rozpočtu určeného na informační a propagační opatření směřováno na trhy třetích zemí, přestože tyto trhy nabízejí nezanedbatelný potenciál růstu. Je třeba stanovit postupy s cílem podnítit realizaci většího počtu informačních a propagačních opatření na podporu zemědělských produktů Unie ve třetích zemích, zejména poskytnutím vyšší finanční podpory.
(12)
Aby byla zaručena účinnost prováděných informačních a propagačních opatření, měla by být tato opatření začleněna do rámce informačních a propagačních programů. Tyto programy doposud předkládaly oborové nebo mezioborové organizace. Pro zvýšení počtu navržených opatření a zlepšení jejich kvality je třeba rozšířit okruh příjemců na organizace producentů a jejich asociace, skupiny a subjekty zemědělsko-potravinářského odvětví, jehož cílem a činností je poskytování informací a propagace zemědělských produktů.
(13)
Informační a propagační opatření, jež Unie spolufinancuje, by měla poukazovat na specifický rozměr Unie. Za tímto účelem a s cílem zamezit rozptýlení prostředků a více zviditelnit Evropu prostřednictvím propagačních a informačních opatření na podporu zemědělských produktů a některých potravinářských výrobků je třeba stanovit pracovní program vymezující strategické priority těchto opatření, pokud jde o obyvatelstvo, produkty, režimy nebo trhy, na něž je třeba se zaměřit, jakož i vlastnosti informačních a propagačních sdělení. Program by měl být vypracován na základě obecných a specifických cílů stanovených na základě tohoto nařízení a měl by zohlednit možnosti, které trhy nabízejí, a nutnost doplnit a posílit opatření přijatá členskými státy a subjekty tohoto odvětví na vnitřním trhu i ve třetích zemích s cílem zajistit jednotnou propagační a informační politiku. Za tímto účelem by měla Komise při navrhování tohoto programu konzultovat s členskými státy a příslušnými zúčastněnými stranami.
(14)
Pracovní program by měl mimo jiné zajistit specifická opatření s cílem reagovat v případě vážného narušení trhu, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných zvláštních problémů. Navíc by měla Komise zohlednit zejména převažující postavení malých a středních podniků v zemědělsko-potravinářském odvětví. Jedná se o odvětví, která využívají výjimečných opatření stanovených v článcích 219, 220 a 221 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (8) a v případě opatření zaměřených na třetí země dohody o volném obchodu v rámci společné obchodní politiky Evropské unie. Při navrhování tohoto programu by měla Komise rovněž zohlednit znevýhodnění horských oblastí, ostrovů a nejvzdálenějších regionů Unie.
(15)
S cílem zajistit účinné provádění propagačních a informačních opatření je třeba, aby bylo svěřeno provádějícím subjektům na základě výběrového řízení. Nicméně v řádně odůvodněných případech by měla mít navrhující organizace možnost přímo provádět určité části svého programu.
(16)
Komise by měla mít možnost provádět informační a propagační opatření z vlastního podnětu, včetně návštěv na vysoké úrovni, zejména proto, aby přispěla k otevření nových trhů. Komise by rovněž měla mít možnost vést své vlastní kampaně, aby zajistila rychlou a účinnou reakci v případě vážného narušení trhu nebo ztráty důvěry spotřebitelů. V případě potřeby by Komise měla revidovat své vlastní iniciativy plánující provádění těchto kampaní. Prostředky přidělené na probíhající jednoduché i složené informační a propagační programy by neměly být sníženy, pokud Komise přijme opatření za uvedených okolností.
(17)
Je nezbytné, aby Komise vedle propagačních a informačních opatření rozvíjela a koordinovala služby technické podpory na úrovni Unie, a to s cílem napomáhat subjektům při účasti na spolufinancovaných programech, při realizaci účinných kampaní nebo při rozvoji jejich vývozních aktivit. Tyto služby by měly zejména zahrnovat poskytnutí pokynů, které potenciálním příjemcům napomohou dodržet pravidla a postupy spojené s touto politikou.
(18)
Úsilí o propagaci výrobků z Unie na trzích třetích zemí je často poškozováno konkurencí napodobenin nebo padělků. Služby technické podpory rozvíjené Komisí by měly zahrnovat poradenství pro toto odvětví s cílem ochránit výrobky Unie před napodobeninami nebo padělky.
(19)
Zjednodušení právního prostředí SZP je důležitou prioritou Evropské unie. Tento přístup je rovněž třeba uplatnit v případě tohoto nařízení. Zejména je třeba zrevidovat zásady správy a řízení propagačních a informačních programů s cílem je zjednodušit a umožnit Komisi, aby vypracovala pravidla a postupy, jimiž se bude řídit předkládání, hodnocení a výběr návrhů programů. Komise by však měla zajistit, aby členské státy dostávaly aktuální informace o všech navrhovaných a vybraných programech. Tyto informace by měly zejména zahrnovat počet obdržených návrhů, členské státy a dotčená odvětví a výsledky hodnocení těchto návrhů.
(20)
Spolupráce mezi hospodářskými subjekty různých členských států významně přispívá k zvyšování přidané hodnoty Unie a k většímu zviditelnění rozmanitosti zemědělských produktů Unie. Bez ohledu na prioritu, jež byla dána programům, které společně vypracovaly navrhující organizace z různých členských států, tvořily tyto programy v letech 2001-2011 pouze 16 % rozpočtu určeného na informační a propagační opatření. Proto by měla být přijata nová ustanovení, týkající se zejména řízení složených programů, aby se překonaly stávající obtíže, které vznikly při jejich provádění.
(21)
Měla by být stanovena kritéria pro financování těchto opatření. Aby bylo zajištěno, že zúčastněné navrhující organizace nesou svůj díl odpovědnosti, by mělo být obecným pravidlem, že Unie ponese pouze část nákladů na programy. Avšak určité správní a personální náklady, jež nejsou spojeny s výkonem SZP, tvoří nedílnou součást informačních a propagačních opatření a měly by být způsobilé pro financování z prostředků Unie.
(22)
Každé opatření musí podléhat sledování a hodnocení, aby byla zlepšena jeho kvalita a prokázána jeho účinnost. V této souvislosti je třeba vypracovat seznam ukazatelů a posoudit dopad propagační politiky ve vztahu k jejím strategickým cílům. Komise by měla stanovit rámec sledování a hodnocení této politiky v souladu se společným rámcem pro sledování a hodnocení SZP.
(23)
Za účelem doplnění či provedení změn u jiných než podstatných prvků tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Toto přenesení pravomoci by mělo zahrnovat doplnění seznamu v příloze I tohoto nařízení, kritéria pro určení způsobilosti navrhujících organizací, podmínky výběrových řízení pro výběr provádějících subjektů, zvláštní podmínky způsobilosti nákladů s ohledem na jednoduché programy, náklady na informační a propagační opatření a administrativní a personální náklady a ustanovení usnadňující přechod od nařízení (ES) č. 3/2008 k tomuto nařízení. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, že budou příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(24)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by Komisi měly být svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o podrobná pravidla pro viditelnost obchodních značek při předváděcích akcích či ochutnávkách produktů a na informačních a propagačních materiálech i pro viditelnost původu produktů na informačních a propagačních materiálech; roční pracovní program, výběr jednoduchých programů, podrobná pravidla, na jejichž základě může být navrhující organizaci povoleno, aby některé části jednoduchého programu prováděla sama; způsoby provádění, sledování a kontroly jednoduchých programů; pravidla pro uzavírání smluv o provádění jednoduchých programů vybraných podle tohoto nařízení; a společný rámec pro hodnocení dopadu programů i systém ukazatelů. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (9).
(25)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být vzhledem k existujícímu propojení mezi propagační politikou a jinými nástroji SZP a s ohledem na víceletou záruku finančních prostředků Unie a jejich soustředění na zřetelně vymezené priority dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity podle článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podmínky pro částečné či úplné financování z rozpočtu Unie informačních a propagačních opatření na podporu zemědělských produktů a některých potravinářských výrobků vyrobených ze zemědělských produktů prováděných na vnitřním trhu nebo v třetích zemích (dále jen „informační a propagační opatření“).
Článek 2
Obecné a konkrétní cíle informačních a propagačních opatření
1. Obecným cílem informačních a propagačních opatření je posílit konkurenceschopnost zemědělského odvětví Unie.
2. Konkrétním cílem informačních a propagačních opatření je:
a)
zvýšit povědomí o kvalitě zemědělských produktů Unie a o vysokých standardech, které se na metody produkce v Unii uplatňují;
b)
zvýšit konkurenceschopnost a spotřebu zemědělských produktů a některých potravinářských výrobků Unie a jejich přitažlivost uvnitř Unie i mimo ni;
c)
zvýšit povědomí o režimech jakosti Unie a jejich uznání;
d)
zvýšit tržní podíl zemědělských produktů a některých potravinářských výrobků Unie a zaměřit se při tom na trhy ve třetích zemích, jež mají největší potenciál růstu;
e)
obnovit standardní tržní podmínky v případě závažného narušení trhu, ztráty důvěry spotřebitelů či jiných specifických problémů.
Článek 3
Popis informačních a propagačních opatření
Informační a propagační opatření se zaměří na:
a)
zdůraznění specifičností způsobů zemědělské produkce v Unii, zejména pokud jde o bezpečnost potravin, vysledovatelnost, jedinečnost, označení, výživovou a zdravotní hodnotu, dobré životní podmínky zvířat, šetrnost k životnímu prostředí a udržitelnost, a vlastnosti zemědělských a potravinářských produktů, zejména pokud jde o kvalitu, chuť, rozmanitost nebo tradice;
b)
zvýšení povědomí o pravosti evropských chráněných označení původu, chráněných zeměpisných označení a zaručených tradičních specialit.
Tato opatření zahrnují opatření ve vztahu k veřejnosti a informační kampaně a mohou mít také podobu účasti na akcích, veletrzích a výstavách vnitrostátního, evropského a mezinárodního významu.
Článek 4
Charakteristiky opatření
1. Informační a propagační opatření nesmí být zaměřena na určité obchodní značky. Nicméně obchodním značkám musí být umožněno, aby byly viditelné při předváděcích akcích či na produktech k ochutnávkám a na informačních a propagačních materiálech, za podmínky, že je dodržována zásada nediskriminace a že se nezmění celková povaha opatření, jež nejsou zaměřena na určité značky. Zásada nediskriminace se uplatní zajištěním stejného zacházení a přístupu pro všechny obchodní značky navrhujících organizací i stejného zacházení s členskými státy. Každá obchodní značka musí být stejně viditelná a být graficky znázorněna v menším formátu než hlavní sdělení kampaně Unie. Několik obchodních značek musí být viditelných, s výjimkou řádně odůvodněných okolností souvisejících se specifickou situací daného členského státu.
2. Informační a propagační opatření nesmí být zaměřena na původ. Cílem těchto opatření není vybízet ke spotřebě produktu pouze na základě jeho původu. Musí být umožněno, aby původ produktu mohl být nicméně viditelný na informačních a propagačních materiálech při dodržení následujících pravidel:
a)
na vnitřním trhu je uvedení původu vždy vedlejší ve vztahu k hlavnímu sdělení kampaně Unie;
b)
ve třetích zemích může být uvedení původu na stejné úrovni jako hlavní sdělení kampaně Unie;
c)
u produktů spadajících do režimů jakosti uvedených v čl. 5 odst. 4 písm. a) může být původ zapsaný v seznamu v označení uváděn bez jakéhokoli omezení.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví podrobná pravidla týkající se:
a)
viditelnosti obchodních značek při předváděcích akcích či ochutnávkách produktů a na informačních a propagačních materiálech uvedených v odstavci 1, i jednotných podmínek, za nichž může být viditelná pouze jediná obchodní značka;
b)
viditelnosti původu produktů na informačních a propagačních materiálech uvedených v odstavci 2.
Tyto prováděcí akty jsou přijímány v souladu s přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
Článek 5
Způsobilé produkty a schémata
1. Informační a propagační opatření se mohou vztahovat na:
a)
produkty uvedené v seznamu v příloze I Smlouvy o fungování EU, s výjimkou tabáku;
b)
výrobky uvedené v příloze I tohoto nařízení;
c)
lihoviny s chráněným zeměpisným označením podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (10).
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 22, kterými s ohledem na vývoj trhu doplní seznam v příloze I tohoto nařízení tím, že do něj přidá potravinářské výrobky.
3. Bez ohledu na odstavec 1:
a)
může být předmětem informačních a propagačních opatření pouze víno s označením původu nebo s chráněným zeměpisným označením a víno s označením moštové odrůdy. V případě jednoduchých programů uvedených v čl. 6 odst. 3 se daný program musí vztahovat také na další produkty uvedené v odst. 1 písm. a) a b);
b)
musí být opatření zaměřená na vnitřní trh v případě lihovin uvedených v odst. 1 písm. c), v případě vína uvedeného v písm. a) tohoto odstavce a v případě piva omezena na informování spotřebitelů o režimech stanovených v odstavci 4 a o zodpovědné konzumaci těchto nápojů;
c)
mohou být produkty rybolovu a akvakultury uvedené v příloze I nařízení (EU) č. 1379/2013 předmětem informačních a propagačních opatření, pouze v případě, že se daný program vztahuje i na jiné produkty uvedené v odstavci 1.
4. Informační a propagační opatření se mohou vztahovat na:
a)
režimy jakosti stanovené v nařízení (EU) č. 1151/2012, v nařízení (ES) č. 110/2008 a v článku 93 nařízení (EU) č. 1308/2013;
b)
ekologický způsob produkce, jak jej vymezuje nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (11);
c)
grafický symbol zvláštních jakostních zemědělských produktů z nejvzdálenějších regionů Unie, uvedených v článku 21 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (12);
d)
režimy jakosti uvedené v čl. 16 odst. 1 písm. b) a c) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (13).
KAPITOLA II
PROVÁDĚNÍ INFORMAČNÍCH A PROPAGAČNÍCH OPATŘENÍ
ODDÍL 1
Společná ustanovení
Článek 6
Typy akcí
1. Informační a propagační opatření se provádějí ve formě:
a)
informačních a propagačních programů (dále jen „programy“) a
b)
opatření týkajících se podnětů Komise uvedených v článku 9.
2. Programy se skládají ze souboru souvisejících opatření a provádějí se po dobu nejméně jednoho roku, ne však déle než tři roky.
3. Jednoduché programy, které jsou podrobně popsány v oddílu 2 této kapitoly, mohou být předloženy jednou nebo více navrhujícími organizacemi uvedenými v čl. 7 odst. 1 písm. a), c) nebo d), přičemž všechny tyto organizace jsou z téhož členského státu.
4. Složené programy, které jsou podrobně popsány v oddílu 3 této kapitoly, mohou být předloženy:
a)
alespoň dvěma navrhujícími organizacemi uvedenými v čl. 7 odst. 1 písm. a), c) nebo d) z alespoň dvou členských států nebo
b)
jednou nebo několika unijními organizacemi uvedenými v čl. 7 odst. 1 písm. b).
Článek 7
Navrhující organizace
1. Program mohou navrhovat:
a)
oborové nebo mezioborové organizace usazené v členském státě a reprezentativně zastupující příslušné či příslušná odvětví v tomto členském státě, a především mezioborové organizace uvedené v článku 157 nařízení (EU) č. 1308/2013, a skupiny, jak jsou vymezeny v čl. 3 bodu 2 nařízení (EU) č. 1151/2012, za podmínky, že jsou reprezentativní pro název chráněný podle posledně uvedeného nařízení a je-li tento název předmětem uvedeného programu;
b)
oborové nebo mezioborové organizace Unie, jež reprezentativně zastupují příslušné či příslušná odvětví na úrovni Unie;
c)
organizace producentů či sdružení organizací producentů uvedené v článcích 152 a 156 nařízení (EU) č. 1308/2013, které byly uznány členskými státy;
d)
subjekty zemědělsko-potravinářského odvětví, jejichž cílem a činností je poskytování informací o zemědělských produktech a jejich propagace a jež byly příslušným členským státem pověřeny výkonem jasně definované veřejné služby v této oblasti. Tyto subjekty musí být zákonným způsobem usazeny v příslušném členském státě alespoň dva roky před datem výzvy k předkládání návrhů uvedené v čl. 8 odst. 2.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 22, kterými stanoví konkrétní podmínky, za nichž navrhující organizace, skupina či jiný subjekt podle odstavce 1 může předložit program. Tyto podmínky především zajistí, aby tyto organizace, skupiny a jiné subjekty byly reprezentativní a aby byl program významný svým rozsahem.
Článek 8
Roční pracovní program
1. Komise přijme prováděcí akty, kterými se každý rok stanoví roční pracovní program, ve kterém jsou uvedeny sledované operační cíle, operační priority, očekávané výsledky, způsoby provádění a celková částka plánu financování. Tento roční pracovní program a zejména jeho operační priority musí být v souladu s obecnými i konkrétními cíli stanovenými v článku 2. Program především zajistí specifická dočasná opatření pro reakci v případě závažného narušení trhů, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných konkrétních problémů uvedených v čl. 2 odst. 2 písm. e). Zahrnuje rovněž hlavní kritéria pro hodnocení, popis opatření, která mají být financována, údaj o částce přidělené na každé opatření, orientační harmonogram provádění a v případě subvencí maximální výši finančního příspěvku Unie. Tyto prováděcí akty uvedené v prvním pododstavci se přijímají přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
2. Komise provede pracovní program uvedený v odstavci 1 v případě jednoduchých a složených programů prostřednictvím zveřejnění výzev k předkládání návrhů, v souladu s hlavou VI části I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (14).
Článek 9
Opatření z podnětu Komise
1. Komise může realizovat informační a propagační opatření, jak jsou popsána v článku 3, včetně kampaní v případě závažného narušení trhu, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných specifických problémů uvedených v čl. 2 odst. 2 písm. e). Tato opatření mohou mít zejména podobu návštěv na vysoké úrovni, účasti na obchodních veletrzích a výstavách mezinárodního významu, a to prostřednictvím stánků nebo činností zaměřených na zlepšení vnímání produktů Unie.
2. Komise rozvíjí služby technické podpory zejména s cílem:
a)
zlepšit povědomí o různých trzích, včetně prostřednictvím průzkumných obchodních setkání;
b)
zachovat dynamickou odbornou síť v rámci informační a propagační politiky, včetně poskytnutí odvětvového poradenství s ohledem na riziko napodobenin či padělků ve třetích zemích, a
c)
zlepšit znalost unijních pravidel týkajících se vypracovávání a provádění programů.
Článek 10
Zákaz dvojího financování
Informační a propagační opatření financovaná podle tohoto nařízení nesmí být financována jiným způsobem z rozpočtu Unie.
ODDÍL 2
Provádění a řízení jednoduchých programů
Článek 11
Výběr jednoduchých programů
1. Komise hodnotí a vybírá návrhy jednoduchých programů došlých na základě výzvy k předkládání návrhů uvedené v čl. 8 odst. 2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 22, kterými se stanoví zvláštní podmínky způsobilosti pro jednoduché programy.
2. Komise přijme prováděcí akty, kterými rozhodne o vybraných jednoduchých programech, případných změnách, jež je třeba do vybraných programů zanést, a o příslušných rozpočtech. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
Článek 12
Informace o výběru jednoduchých programů
Komise včas poskytuje výboru uvedenému v článku 23, a tím i členským státům, informace o všech navržených nebo vybraných programech.
Aniž je dotčeno nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, poskytne Komise členským státům zejména tyto informace:
a)
počet obdržených návrhů, členské státy, v nichž jsou navrhující organizace usazeny, zapojená odvětví a trh nebo trhy, na něž se návrhy zaměřují;
b)
výsledek vyhodnocení návrhů a jejich stručný popis.
Článek 13
Subjekty pověřené prováděním jednoduchých programů
1. Po patřičně provedeném výběrovém řízení navrhující organizace vybere subjekty, které provedou zvolené jednoduché programy, zejména s cílem zajistit, aby byla opatření prováděna účinně.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 22, kterými se stanoví podmínky pro výběrová řízení na subjekty provádějící jednoduché programy podle prvního pododstavce.
2. Odchylně od odstavce 1 může navrhující organizace provést určité části programu sama, a to na základě podmínek týkajících se zkušeností navrhující organizace při provádění takových opatření, nákladů na tato opatření v poměru k běžným tržním sazbám a podílu celkových nákladů souvisejících s částí programu, jež provede navrhující organizace.
Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví podrobné podmínky, podle nichž může být navrhující organizace oprávněna k provedení některých částí programu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
Článek 14
Provádění, sledování a kontrola jednoduchých programů
1. Dotčené členské státy odpovídají za řádné provádění jednoduchých programů vybraných podle článku 11 a souvisejících plateb. Členské státy zajistí, aby informační a propagační materiály vzniklé na základě uvedených programů byly v souladu s právem Unie.
Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví podrobné podmínky provádění, sledování a kontroly jednoduchých programů a pravidla pro uzavírání smluv o provádění jednoduchých programů vybraných na základě tohoto nařízení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
2. Členské státy zajistí provádění, sledování a kontrolu jednoduchých programů v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (15) a v souladu s prováděcími akty podle odstavce 1.
Článek 15
Finanční ustanovení pro jednoduché programy
1. Finanční příspěvek Unie na jednoduché programy na vnitřním trhu nepřesáhne 70 % způsobilých výdajů. Finanční příspěvek Unie na jednoduché programy ve třetích zemích nepřesáhne 80 % způsobilých výdajů. Zbytek výdajů zajišťují výhradně navrhující organizace.
2. Procentní podíly uvedené v odstavci 1 se zvýší až na 85 % v případě závažného narušení trhů, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných konkrétních problémů uvedených v čl. 2 odst. 2 písm. e).
3. Odchylně od odstavců 1 a 2, procentní podíl uvedený v odstavci 1 činí 75 % a 85 % a procentní podíl uvedený v odstavci 2 činí 90 % pro navrhující organizace usazené v členských státech, které k 1. lednu 2014 nebo po tomto datu získaly finanční podporu v souladu s články 136 a 143 Smlouvy o fungování EU.
První pododstavec se použije pouze na programy, o nichž Komise rozhodla před datem, od kterého příslušný členský stát již uvedenou finanční podporu nepobírá.
4. Studie hodnotící výsledky informačních a propagačních opatření provedených v souladu se společným rámcem uvedeným v článku 25 jsou způsobilé pro financování z prostředků Unie za podmínek, jež jsou obdobné jako podmínky pro dotčený jednoduchý program.
5. Unie plně hradí náklady na odborné poradenství spojené s výběrem programů podle čl. 4 odst. 2 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013.
6. S cílem zajistit řádné provádění jednoduchých programů jsou navrhující organizace povinny poskytnout záruky.
7. Unie financuje informační a propagační opatření prováděná prostřednictvím jednoduchých programů podle čl. 4 odst. 1 písm. c) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013.
8. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 22, kterými se stanoví zvláštní podmínky, za nichž jsou náklady na informační a propagační opatření a v případě potřeby správní a personální náklady způsobilé pro financování Unií.
ODDÍL 3
Provádění a řízení složených programů a opatření z podnětu komise
Článek 16
Způsoby financování
1. Financování může probíhat jedním nebo více způsoby, jež jsou stanoveny v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, a může spočívat zejména v:
a)
grantech pro složené programy;
b)
zakázkách v případě opatření z podnětu Komise.
2. Unie financuje informační a propagační opatření prováděná prostřednictvím složených programů nebo z podnětu Komise podle čl. 4 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 17
Hodnocení složených programů
Návrhy složených programů se posuzují a vybírají na základě kritérií uvedených ve výzvě k předkládání návrhů podle čl. 8 odst. 2.
Článek 18
Informace o provádění složených programů
Komise včas poskytuje výboru uvedenému v článku 23, a tím i členským státům, informace o všech navržených nebo vybraných programech.
Článek 19
Finanční ustanovení pro složené programy
1. Finanční příspěvek Unie na složené programy činí 80 % způsobilých výdajů. Zbytek výdajů zajišťují výhradně navrhující organizace.
2. Procentní podíl uvedený v odstavci 1 se zvýší až na 85 % v případě závažného narušení trhů, ztráty důvěry spotřebitelů nebo jiných konkrétních problémů uvedených v čl. 2 odst. 2 písm. e).
3. Odchylně od odstavců 1 a 2, pro navrhující organizace usazené v členských státech, které k 1. lednu 2014 nebo po tomto datu získaly finanční podporu v souladu s články 136 a 143 Smlouvy o fungování EU, činí procentní podíl uvedený v odstavcích 1 a 2 (v tomto pořadí) 85 % a 90 %.
První pododstavec se použije pouze pro programy, o nichž Komise rozhodla přede dnem, od kterého již dotčený členský stát tuto finanční podporu nepobírá.
Článek 20
Zadávání zakázek v případě opatření z podnětu Komise
Každé zadání zakázek provedené Komisí jejím jménem nebo spolu s členskými státy podléhá pravidlům pro zadávání zakázek uvedeným v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (16).
Článek 21
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby byly při provádění opatření financovaných podle tohoto oddílu finanční zájmy Unie chráněny prostřednictvím prevence podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, účinnými kontrolami, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů i inspekcí na místě audit u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky Unie.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (dále jen „OLAF“) může provádět vyšetřování, včetně kontrol a inspekcí na místě, v souladu s ustanoveními a postupy uvedenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (17) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (18), s cílem zjistit, zda nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie, pokud jde o grantovou dohodu, rozhodnutí o udělení grantu nebo smlouvu týkající se fondů Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o udělení grantu uzavřené v rámci provádění tohoto programu podle tohoto nařízení obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Účetní dvůr a úřad OLAF k provádění těchto auditů a šetření v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
KAPITOLA III
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
ODDÍL 1
Přenesení pravomocí a prováděcí ustanovení
Článek 22
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 22 je Komisi svěřena za podmínek stanovených tímto článkem.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 5 odst. 2, čl. 7 odst. 2, čl. 11 odst. 1, čl. 13 odst. 1, čl. 15 odst. 8 a čl. 29 odst. 2 je Komisi svěřena na dobu pěti let od 24. listopadu 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesení pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 2, čl. 7 odst. 2, čl. 11 odst. 1, čl. 13 odst. 1, čl. 15 odst. 8 a čl. 29 odst. 2 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle tohoto nařízení vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 23
Výbor
1. Komisi je nápomocen Výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů zřízený článkem 229 nařízení (EU) č. 1308/2013. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
ODDÍL 2
Konzultace, hodnocení a zpráva
Článek 24
Konzultace
V rámci provádění tohoto nařízení může Komise vést konzultace se skupinou pro občanský dialog zabývající se kvalitou a propagací, zřízenou na základě rozhodnutí Komise 2013/767/EU (19).
Článek 25
Společný rámec pro sledování a hodnocení dopadu opatření
V souladu se společným rámcem pro sledování a hodnocení společné zemědělské politiky stanoveným v článku 110 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 přijme Komise prováděcí akty, kterými stanoví společný rámec pro hodnocení dopadu informačních a propagačních programů financovaných na základě tohoto nařízení a systém ukazatelů. Tyto prováděcí akty jsou přijímány v souladu s přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 2.
Všechny zúčastněné strany Komisi sdělí všechny nezbytné údaje a informace, aby bylo možné dopad opatření vyhodnotit.
Článek 26
Zpráva
1. Komise do 31. prosince 2018 předloží Evropskému parlamentu a Radě průběžnou zprávu o uplatňování tohoto nařízení. Tato průběžná zpráva zahrne míru využití v jednotlivých členských státech, případně i vhodné návrhy.
2. Komise do 31. prosince 2020 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování tohoto nařízení případně spolu s vhodnými návrhy.
ODDÍL 3
Státní podpora, zrušení, přechodná ustanovení, vstup v platnost a použitelnost
Článek 27
Státní podpora
Odchylně od čl. 211 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 a článku 3 nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 (20), jakož i podle čl. 42 prvního pododstavce Smlouvy o fungování EU, se články 107, 108 a 109 Smlouvy o fungování EU nepoužijí na platby hrazené členskými státy při použití tohoto nařízení a v souladu s jeho ustanoveními ani na finanční příspěvky pocházející z odvodů či povinných příspěvků členských států nebo jiných finančních nástrojů v případě programů, jež mohou využívat podpory Unie a které Komise vybrala v souladu s tímto nařízením.
Článek 28
Zrušení
Nařízení (ES) č. 3/2008 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze II tohoto nařízení.
Článek 29
Přechodná ustanovení
1. Nařízení (ES) č. 3/2008 se použije i nadále pro ta informační a propagační opatření, o jejichž financování Komise rozhodla před 1. prosincem 2015.
2. Komise je v souladu s článkem 22 zmocněna přijmout akty v přenesené pravomoci, aby zajistila přechod od nařízení (ES) č. 3/2008 k tomuto nařízení.
Článek 30
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. prosince 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 22. října 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 1144/2014 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
σχετικά με τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και εφαρμόζονται στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου (4), η Ένωση μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες για τα γεωργικά προϊόντα και τις μεθόδους παραγωγής τους, καθώς και για ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα.
(2)
Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της πείρας που έχει αποκτηθεί και, αφετέρου, των πιθανών εξελίξεων του γεωργικού τομέα και των αγορών, τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης, το καθεστώς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να καταστεί αποτελεσματικότερο και συνεκτικότερο. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό.
(3)
Στόχος παρόμοιων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό δικαιότερο ανταγωνισμό τόσο στην εσωτερική αγορά όσο και σε τρίτες χώρες. Ειδικότερα, οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να αποσκοπούν στην αύξηση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών για τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων και των μεθόδων παραγωγής της Ένωσης και στην ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της αναγνώρισης ως προς τα συστήματα ποιότητας της Ένωσης. Επιπλέον, θα πρέπει να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα και την κατανάλωση των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης, να βελτιώσουν την προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης και να αυξήσουν το μερίδιο αγοράς των εν λόγω προϊόντων, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης. Σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων, οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να συμβάλουν στην αποκατάσταση των κανονικών συνθηκών της αγοράς. Παρόμοιες ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης θα πρέπει να συμπληρώνουν και ενισχύουν επωφελώς τις ενέργειες που υλοποιούνται από τα κράτη μέλη. Προκειμένου να επιτυγχάνουν τους στόχους τους, θα πρέπει οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης να συνεχίσουν να εφαρμόζονται τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης.
(4)
Θα πρέπει επίσης οι ενέργειες να αποσκοπούν στην ενίσχυση της γνησιότητας των προϊόντων της Ένωσης, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι καταναλωτές όσον αφορά τις ιδιότητες των γνήσιων προϊόντων σε σχέση με τις απομιμήσεις ή τα παραποιημένα προϊόντα. Αυτό θα συμβάλει ουσιαστικά στην εξοικείωση των καταναλωτών, τόσο στην Ένωση όσο και σε τρίτες χώρες, με τα σύμβολα, τις ενδείξεις και τα αρκτικόλεξα που καταδεικνύουν τη συμμετοχή στα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
(5)
Ένα από τα πλεονεκτήματα της Ένωσης όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων έγκειται στην ποικιλία των προϊόντων της και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, τα οποία συνδέονται με διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και διαφορετικές παραδοσιακές μεθόδους και τα οποία παρέχουν μοναδικές γεύσεις, προσφέροντας την ποικιλία και τη γνησιότητα την οποία σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό αναζητούν οι καταναλωτές, τόσο εντός όσο και εκτός Ένωσης.
(6)
Πέραν των πληροφοριών για τα εγγενή χαρακτηριστικά των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής της Ένωσης, οι επιλέξιμες ενέργειες θα πρέπει επίσης να αποστέλλουν φιλικά προς τον καταναλωτή μηνύματα που θα εστιάζουν, μεταξύ άλλων, στη διατροφή, στη γεύση, στην παράδοση, στην ποικιλία και στον πολιτισμό.
(7)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν θα πρέπει να είναι προσανατολισμένες σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες ή την προέλευση. Ωστόσο, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των επιδείξεων, των γευσιγνωσιών και του ενημερωτικού και διαφημιστικού υλικού, θα πρέπει να είναι δυνατή η αναφορά στις εμπορικές επωνυμίες και στην προέλευση του προϊόντος, εφόσον τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και εφόσον οι ενέργειες δεν αποσκοπούν στην ενθάρρυνση της κατανάλωσης οποιουδήποτε προϊόντος αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής του. Επιπλέον, παρόμοιες ενέργειες θα πρέπει να τηρούν τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης και δεν θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ελεύθερης διακίνησης γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής κατά παράβαση του άρθρου 34 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Ειδικοί κανόνες θα πρέπει να θεσπιστούν όσον αφορά την προβολή των εμπορικών επωνυμιών και της προέλευσης των προϊόντων σε σχέση με το κύριο μήνυμα της εκστρατείας της Ένωσης.
(8)
Η Ένωση εξάγει κυρίως τελικά γεωργικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων γεωργικά προϊόντα που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της ΣΛΕΕ. Είναι επομένως σκόπιμο να επεκταθούν οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για να συμπεριλάβουν ορισμένα προϊόντα εκτός του πεδίου εφαρμογής του παραρτήματος I της ΣΛΕΕ. Τούτο θα ήταν σύμφωνο με τα λοιπά καθεστώτα της κοινής γεωργικής πολιτικής («ΚΓΠ»), όπως τα ευρωπαϊκά συστήματα ποιότητας, τα οποία ήδη καλύπτουν τα εν λόγω προϊόντα.
(9)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης της Ένωσης σχετικά με τους οίνους στα πλαίσια της ΚΓΠ συγκαταλέγονται μεταξύ των εμβληματικών μέτρων των προγραμμάτων στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα. Μόνο οίνοι με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη και οίνοι που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Σε περίπτωση απλών προγραμμάτων, το σχετικό πρόγραμμα θα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής. Παρομοίως, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) προβλέπει την προώθηση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Κατά συνέπεια, η επιλεξιμότητα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) σε ό,τι αφορά ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στο πλαίσιο του παρόντος καθεστώτος θα πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στην περίπτωση των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που συνδέονται με άλλο γεωργικό προϊόν ή προϊόν διατροφής.
(10)
Προϊόντα που καλύπτονται από συστήματα ποιότητας της Ένωσης και από συστήματα ποιότητας που έχουν αναγνωριστεί από κράτη μέλη θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης διότι τα συστήματα αυτά παρέχουν εγγυήσεις στους καταναλωτές για την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος ή για τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο παραγωγής, επιτυγχάνουν προστιθέμενη αξία για τα εν λόγω προϊόντα και αυξάνουν τις ευκαιρίες τους στην αγορά. Παρομοίως, η βιολογική παραγωγή, καθώς και το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές, θα πρέπει να μπορούν να επιλεγούν για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης.
(11)
Την περίοδο 2001-2011, μόλις το 30 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης διατέθηκε για ενέργειες με στόχο τις αγορές τρίτων χωρών, παρόλο που οι αγορές αυτές παρέχουν σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Απαιτούνται, συνεπώς, οι απαραίτητες ρυθμίσεις για να ενθαρρυνθεί η υλοποίηση περισσότερων ενεργειών ενημέρωσης σχετικά με τα αγροτικά προϊόντα της Ένωσης και προώθησής τους σε τρίτες χώρες, κυρίως με παροχή μεγαλύτερης χρηματοδοτικής στήριξης.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των υλοποιούμενων ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, θα πρέπει αυτές να αναπτύσσονται στο πλαίσιο προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης. Τα προγράμματα αυτά υποβάλλονται επί του παρόντος από επαγγελματικές και/ή διεπαγγελματικές οργανώσεις. Για να αυξηθεί ο αριθμός των προτεινόμενων ενεργειών και να βελτιωθεί η ποιότητά τους, θα πρέπει να επεκταθεί το φάσμα των δικαιούχων ώστε να περιλαμβάνει οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις τους, ομάδες και φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο και δραστηριότητα την παροχή ενημέρωσης σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων.
(13)
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση θα πρέπει να προβάλλουν συγκεκριμένη ενωσιακή διάσταση. Προς τούτο, καθώς και για να αποφευχθεί η διασπορά των πόρων και προκειμένου να προβληθεί καλύτερα η Ευρώπη μέσω των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης που αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η κατάρτιση προγράμματος εργασιών, στο οποίο θα καθορίζονται, αφενός, οι στρατηγικές προτεραιότητες των εν λόγω ενεργειών από πλευράς στοχευόμενων πληθυσμών, προϊόντων, συστημάτων ή αγορών και, αφετέρου, τα χαρακτηριστικά των μηνυμάτων της ενημέρωσης και προώθησης. Το πρόγραμμα θα πρέπει να διαμορφωθεί στη βάση των γενικών και ειδικών στόχων που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ευκαιρίες που προσφέρουν οι αγορές και την ανάγκη να συμπληρωθούν και να ενισχυθούν οι δράσεις που έχουν αναληφθεί από τα κράτη μέλη και τους οικονομικούς φορείς, τόσο στην αγορά της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική προβολής και ενημέρωσης είναι συνεκτική. Προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει η Επιτροπή, κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, να πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τους σχετικούς ενδιαφερόμενους.
(14)
Το πρόγραμμα εργασίας θα πρέπει να προβλέπει, μεταξύ άλλων, ειδικές διατάξεις ώστε να είναι δυνατή η αντίδραση σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων ειδικών προβλημάτων. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει ιδίως υπόψη τη δεσπόζουσα θέση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στον αγροδιατροφικό τομέα, έναν τομέα που επωφελείται από τα έκτακτα μέτρα των άρθρων 219, 220 και 221 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και, στην περίπτωση των ενεργειών που στοχεύουν τρίτες χώρες, από τις συμφωνίες ελευθέρων συναλλαγών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής της Ένωσης. Κατά την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη τα μειονεκτήματα των ορεινών, νησιωτικών και εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης.
(15)
Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική υλοποίηση των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, η εκτέλεσή τους θα πρέπει να ανατεθεί σε εκτελεστικούς οργανισμούς που έχουν επιλεγεί με ανταγωνιστική διαδικασία. Ωστόσο, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι προτείνουσες οργανώσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υλοποιούν απευθείας ορισμένα τμήματα του προγράμματός τους.
(16)
Η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης με δική της πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανομένων αποστολών υψηλού επιπέδου, κυρίως προκειμένου να συμβάλει στο άνοιγμα νέων αγορών. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διεξάγει τις δικές της εκστρατείες προκειμένου να αντιδρά με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς ή απώλειας της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρεί τον προγραμματισμό των δικών της πρωτοβουλιών που στοχεύουν στην υλοποίηση παρόμοιων εκστρατειών. Πιστώσεις που έχουν διατεθεί σε εν εξελίξει προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης, είτε πρόκειται για απλά προγράμματα είτε για πολυπρογράμματα, δεν θα πρέπει να μειώνονται σε περίπτωση ενέργειας που αναλαμβάνεται από την Επιτροπή υπό αυτές τις συνθήκες.
(17)
Πέραν των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν και να συντονίζονται από την Επιτροπή υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης σε ενωσιακό επίπεδο, με σκοπό την παροχή βοήθειας στους οικονομικούς παράγοντες για τη συμμετοχή τους στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, την οργάνωση αποτελεσματικών εκστρατειών ή την ανάπτυξη των εξαγωγικών τους δραστηριοτήτων. Οι εν λόγω υπηρεσίες θα πρέπει ιδίως να προβλέπουν μεταξύ άλλων κατευθυντήριες γραμμές που θα βοηθήσουν τους δυνάμει δικαιούχους να συμμορφωθούν με τους κανόνες και τις διαδικασίες που συνδέονται με την εν λόγω πολιτική.
(18)
Οι προσπάθειες για την προώθηση των προϊόντων της Ένωσης σε αγορές τρίτων χωρών καθίστανται ενίοτε αναποτελεσματικές λόγω του ανταγωνισμού από προϊόντα απομίμησης ή παραποίησης. Οι υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης που έχει αναπτύξει η Επιτροπή θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν συμβουλές για τον τομέα προκειμένου να προστατεύονται τα προϊόντα της Ένωσης από προϊόντα απομίμησης και παραποίησης.
(19)
Η απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της ΚΓΠ αποτελεί σημαντική προτεραιότητα της Ένωσης. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να εφαρμοστεί και στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι αρχές της διοικητικής διαχείρισης των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης, με σκοπό την απλούστευσή τους και την παροχή στην Επιτροπή της δυνατότητας να θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες για την υποβολή, την αξιολόγηση και την επιλογή των προτάσεων προγραμμάτων. Η Επιτροπή θα πρέπει, ωστόσο, να μεριμνά ώστε τα κράτη μέλη να λαμβάνουν εγκαίρως πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται και επιλέγονται. Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει ιδίως να περιλαμβάνουν τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη και τους τομείς που αφορούν αυτές και το αποτέλεσμα της αξιολόγησης αυτών των προτάσεων.
(20)
Η συνεργασία μεταξύ οικονομικών παραγόντων διαφορετικών κρατών μελών συμβάλλει ουσιαστικά στην αύξηση της ενωσιακής προστιθέμενης αξίας και στη μεγαλύτερη προβολή της ποικιλίας των ενωσιακών γεωργικών προϊόντων. Παρά την προτεραιότητα που είχαν τα προγράμματα τα οποία καταρτίζουν από κοινού προτείνουσες οργανώσεις από διαφορετικά κράτη μέλη, στα προγράμματα αυτά αναλογούσε την περίοδο 2001-2011 μόλις το 16 % του προϋπολογισμού των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να προβλεφθούν νέες διατάξεις, κυρίως όσον αφορά τη διαχείριση των πολυπρογραμμάτων, ώστε να αρθούν τα εμπόδια στα οποία προσκρούει σήμερα η εφαρμογή τους.
(21)
Είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια χρηματοδότησης των ενεργειών. Κατά κανόνα και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενδιαφερόμενες προτείνουσες οργανώσεις θα αναλάβουν το μερίδιο ευθυνών που τους αναλογεί, η Ένωση θα πρέπει να επιβαρύνεται μόνο με μέρος του κόστους των προγραμμάτων. Ωστόσο, ορισμένες διοικητικές δαπάνες και δαπάνες προσωπικού, που δεν συνδέονται με την εφαρμογή της ΚΓΠ, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση.
(22)
Κάθε μέτρο θα πρέπει να παρακολουθείται και να αξιολογείται με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας και την απόδειξη της αποτελεσματικότητάς του. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να καταρτιστεί κατάλογος δεικτών και να αξιολογείται ο αντίκτυπος της πολιτικής της προώθησης ως προς τους στρατηγικούς στόχους της. Είναι σκόπιμο να καθορίσει η Επιτροπή ένα πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της εν λόγω πολιτικής, το οποίο να συνάδει με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της ΚΓΠ.
(23)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Αυτή η εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει τη συμπλήρωση του καταλόγου στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των προτεινουσών οργανώσεων, τους όρους της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργάνων, τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας στην περίπτωση των απλών προγραμμάτων, τις δαπάνες των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και τις διοικητικές δαπάνες και τις δαπάνες προσωπικού και τις διατάξεις για τη διευκόλυνση της μετάβασης από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη, κατάλληλη και ταυτόχρονη διαβίβαση όλων των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(24)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, εκτελεστικές αρμοδιότητες θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες οι οποίοι διέπουν τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες προϊόντων κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και το υλικό ενημέρωσης και προώθησης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε υλικό ενημέρωσης και προώθησης, σχετικά με τα ετήσια προγράμματα εργασιών, σχετικά με την επιλογή των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες βάσει των οποίων μπορεί να επιτραπεί σε μια προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος, σχετικά με τις διευθετήσεις για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων, σχετικά με τους κανόνες σύναψης συμβάσεων για την εφαρμογή των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού και σχετικά με το κοινό πλαίσιο αξιολόγησης του αντίκτυπου των προγραμμάτων, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(25)
Δεδομένου ότι, λαμβανομένων υπόψη των δεσμών της πολιτικής της προώθησης με τα λοιπά μέσα της ΚΓΠ και έχοντας υπόψη την πολυετή εγγύηση ενωσιακής χρηματοδότησης και την επικέντρωση της εν λόγω χρηματοδότησης σε σαφώς καθορισμένες προτεραιότητες, οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης, οι οποίες αφορούν τα γεωργικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα διατροφής που έχουν ως βάση γεωργικά προϊόντα, οι οποίες υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά ή σε τρίτες χώρες («ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης»), μπορούν να χρηματοδοτούνται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
Άρθρο 2
Γενικός στόχος και ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης
1. Γενικός στόχος των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα της Ένωσης.
2. Οι ειδικοί στόχοι των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης είναι:
α)
να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα των γεωργικών προϊόντων της Ένωσης και τα υψηλά πρότυπα που εφαρμόζονται στις μεθόδους παραγωγής στην Ένωσης·
β)
να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η κατανάλωση γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης και να βελτιωθεί η προβολή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης·
γ)
να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση και αναγνώριση σχετικά με τα ενωσιακά συστήματα ποιότητας·
δ)
να αυξηθεί το μερίδιο αγοράς των γεωργικών προϊόντων και ορισμένων προϊόντων διατροφής της Ένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις αγορές τρίτων χωρών που έχουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης·
ε)
να αποκαθίστανται κανονικές συνθήκες της αγοράς σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων.
Άρθρο 3
Περιγραφή των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης έχουν στόχο:
α)
την επισήμανση των ιδιαιτεροτήτων των μεθόδων γεωργικής παραγωγής στην Ένωση, ιδίως όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων, την ιχνηλασιμότητα, τη γνησιότητα, την επισήμανση, τις πτυχές σχετικά με τη θρεπτική αξία και την υγεία, την καλή μεταχείριση των ζώων, την προστασία του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας, καθώς και των χαρακτηριστικών των γεωργικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής, ιδίως από την άποψη της ποιότητάς τους, της γεύσης τους, της ποικιλίας τους ή των παραδόσεων τους·
β)
την αυξημένη ευαισθητοποίηση σχετικά με την αυθεντικότητα των ευρωπαϊκών προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης και των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων.
Οι εν λόγω ενέργειες αποτελούνται ιδίως από ενέργειες δημοσίων σχέσεων και ενημερωτικές εκστρατείες και μπορούν επίσης να λαμβάνουν τη μορφή συμμετοχής σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις εθνικής, ευρωπαϊκής και διεθνούς σημασίας.
Άρθρο 4
Χαρακτηριστικά των ενεργειών
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με τις εμπορικές επωνυμίες. Ωστόσο, οι εμπορικές επωνυμίες των προϊόντων μπορούν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών των προϊόντων και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων και ότι δεν μεταβάλλεται ο εν γένει χαρακτήρας των ενεργειών και η μη χρήση των εμπορικών επωνυμιών ως οδηγού για αυτές. Η αρχή της μη εφαρμογής διακρίσεων εφαρμόζεται εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση και πρόσβαση σε όλες τις εμπορικές επωνυμίες των προτεινουσών οργανώσεων, καθώς και ίση μεταχείριση μεταξύ κρατών μελών. Κάθε εμπορική επωνυμία διαθέτει τον ίδιο βαθμό προβολής και η γραφική απεικόνισή της είναι μικρότερη από το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης. Απεικονίζονται περισσότερες της μιας εμπορικές επωνυμίες, εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένες συνθήκες που αφορούν τη συγκεκριμένη κατάσταση των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης δεν προσανατολίζονται σε συνάρτηση με την προέλευση. Οι εν λόγω ενέργειες δεν επιδιώκουν να ενθαρρύνουν την κατανάλωση προϊόντων αποκλειστικά και μόνο λόγω της προέλευσής τους. Ωστόσο, η προέλευση των προϊόντων μπορεί να εμφανίζεται στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό, υπό τους ακόλουθους όρους:
α)
στην εσωτερική αγορά, η αναφορά στην προέλευση πρέπει να είναι πάντα δευτερεύουσα σε σχέση με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης·
β)
σε τρίτες χώρες, η αναφορά στην προέλευση μπορεί να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το κύριο μήνυμα της δράσης της Ένωσης·
γ)
για προϊόντα που υπάγονται στα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 στοιχείο α), η προέλευση όπως έχει καταχωριστεί στην ονομασία μπορεί να αναφέρεται χωρίς κανένα περιορισμό.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων όσον αφορά:
α)
τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται οι εμπορικές επωνυμίες κατά τη διάρκεια επιδείξεων ή γευσιγνωσιών και στο ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και τις ενιαίες προϋποθέσεις βάσει των οποίων μπορεί να εμφανίζεται μια μεμονωμένη εμπορική επωνυμία· και
β)
τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η προέλευση των προϊόντων σε ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό σύμφωνα με την παράγραφο 2.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 5
Επιλέξιμα προϊόντα και συστήματα
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης της ΣΛΕΕ, εξαιρουμένου του καπνού·
β)
τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού·
γ)
τα αλκοολούχα ποτά με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, δυνάμει του άρθρου 22, για τη συμπλήρωση του καταλόγου του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού με την προσθήκη προϊόντων διατροφής σε αυτόν.
3. Παρά την παράγραφο 1:
α)
οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορούν να καλύπτουν μόνο οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και οίνους που φέρουν ένδειξη οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου· σε περίπτωση απλών προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, το σχετικό πρόγραμμα πρέπει επίσης να καλύπτει άλλα προϊόντα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1·
β)
στην περίπτωση των αλκοολούχων ποτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), του οίνου που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου και της μπίρας, οι ενέργειες που στοχεύουν την εσωτερική αγορά περιορίζονται στην ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα συστήματα που θεσπίζονται στην παράγραφο 4 και σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση αυτών των ποτών·
γ)
τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που παρατίθενται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης, μόνο εάν το σχετικό πρόγραμμα καλύπτει και άλλα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
4. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης μπορεί να καλύπτουν τα ακόλουθα συστήματα:
α)
τα συστήματα ποιότητας που προβλέπονται στον κανονισμό (EE) αριθ. 1151/2012, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και στο άρθρο 93 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
η βιολογική παραγωγή, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (11)·
γ)
το γραφικό σύμβολο για τα γεωργικά προϊόντα ποιότητας που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
δ)
τα συστήματα ποιότητας που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ) του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Κοινές διατάξεις
Άρθρο 6
Είδη ενεργειών
1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης λαμβάνουν τη μορφή:
α)
προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης («τα προγράμματα»)· και
β)
ενεργειών σχετικών με την πρωτοβουλία της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 9.
2. Τα προγράμματα αποτελούνται από συνεκτικές δέσμες δράσεων και εφαρμόζονται σε περίοδο διάρκειας ενός έτους τουλάχιστον αλλά όχι μεγαλύτερης των τριών ετών.
3. Απλά προγράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από μία ή περισσότερες προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), οι οποίες προέρχονται όλες από το ίδιο κράτος μέλος.
4. Πολυπρογράμματα, για τα οποία περαιτέρω λεπτομέρειες αναφέρονται στο τμήμα 3 του παρόντος κεφαλαίου, μπορούν να υποβληθούν από:
α)
τουλάχιστον δύο προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), γ) ή δ), προερχόμενες από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη· ή
β)
από μία ή περισσότερες οργανώσεις της Ένωσης όπως αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β).
Άρθρο 7
Προτείνουσες οργανώσεις
1. Προγράμματα μπορούν να προτείνουν:
α)
οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος και αντιπροσωπευτικές του σχετικού τομέα ή των σχετικών τομέων στο εν λόγω κράτος μέλος, και ιδίως οι διεπαγγελματικές οργανώσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 157 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και οι ομάδες όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, με την προϋπόθεση ότι αυτές είναι αντιπροσωπευτικές για την ονομασία που είναι προστατευόμενη βάσει του δεύτερου κανονισμού που καλύπτεται από το εν λόγω πρόγραμμα·
β)
οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τον σχετικό τομέα ή τους σχετικούς τομείς σε επίπεδο Ένωσης·
γ)
οι οργανώσεις παραγωγών ή ενώσεις οργανώσεων παραγωγών, όπως αναφέρονται στα άρθρα 152 και 156 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και αναγνωρίζονται από ένα κράτος μέλος·
δ)
οι φορείς του αγροδιατροφικού τομέα που έχουν στόχο την ενημέρωση σχετικά με τα γεωργικά προϊόντα και την προώθηση των τελευταίων και στους οποίους έχει ανατεθεί, από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σαφώς οριοθετημένη αποστολή δημόσιας υπηρεσίας στο πεδίο αυτό· οι φορείς αυτοί πρέπει να έχουν νομίμως εγκατασταθεί στο εν λόγω κράτος μέλος τουλάχιστον δύο έτη πριν από την ημερομηνία της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό ειδικών όρων υπό τους οποίους οποιαδήποτε από τις προτείνουσες οργανώσεις, τις ομάδες και οποιοσδήποτε από τους φορείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να υποβάλλει πρόγραμμα. Οι όροι αυτοί εξασφαλίζουν κυρίως ότι οι εν λόγω οργανώσεις, ομάδες, φορείς είναι αντιπροσωπευτικοί και ότι το πρόγραμμα είναι σημαντικής εμβέλειας.
Άρθρο 8
Ετήσιο πρόγραμμα εργασιών
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό κάθε χρόνο ετήσιου προγράμματος εργασιών που θέτουν τους επιδιωκόμενους επιχειρησιακούς στόχους, τις επιχειρησιακές προτεραιότητες, τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ποσό του σχεδίου χρηματοδότησης. Το εν λόγω ετήσιο πρόγραμμα εργασιών, και ιδίως οι επιχειρησιακές προτεραιότητές του, συνάδουν με τον γενικό στόχο και τους ειδικούς στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 2. Ειδικότερα, το πρόγραμμα προβλέπει ειδικές προσωρινές διατάξεις που διέπουν την αντίδραση σε σοβαρή διατάραξη της αγοράς, απώλεια εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλα συγκεκριμένα προβλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Περιλαμβάνει επίσης τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης, περιγραφή των ενεργειών που πρόκειται να χρηματοδοτηθούν, ένδειξη του ποσού που διατίθεται για κάθε είδος ενέργειας, ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και, όσον αφορά τις επιδοτήσεις, το μέγιστο ποσοστό χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
2. Το αναφερόμενο στην παράγραφο 1 πρόγραμμα εργασιών εφαρμόζεται, για απλά προγράμματα και για πολυπρογράμματα, με τη δημοσίευση από την Επιτροπή προσκλήσεων υποβολής προτάσεων σύμφωνα με το μέρος I τίτλος VI του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14).
Άρθρο 9
Ενέργειες με πρωτοβουλία της Επιτροπής
1. Η Επιτροπή μπορεί να υλοποιεί ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης όπως αυτές που περιγράφονται στο άρθρο 3, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Οι ενέργειες αυτές μπορούν, μεταξύ άλλων, να έχουν τη μορφή αποστολών υψηλού επιπέδου, συμμετοχής σε εμπορικές και άλλες εκθέσεις διεθνούς σημασίας, με εκθεσιακά περίπτερα ή δραστηριότητες που προορίζονται να αναδείξουν την εικόνα των προϊόντων της Ένωσης.
2. Η Επιτροπή αναπτύσσει υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης, με κύριο σκοπό:
α)
την προαγωγή της γνώσης των διαφόρων αγορών, μεταξύ άλλων μέσω διερευνητικών επιχειρηματικών συναντήσεων·
β)
τη σταθερή πλαισίωση της πολιτικής της ενημέρωσης και προώθησης από ένα δυναμικό επαγγελματικό δίκτυο, μεταξύ άλλων μέσω της παροχής συμβουλών στον τομέα σχετικά με την απειλή της απομίμησης και της παραποίησης σε τρίτες χώρες· και
γ)
τη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με τους κανόνες της Ένωσης που αφορούν την κατάρτιση και την εφαρμογή των προγραμμάτων.
Άρθρο 10
Απαγόρευση της διπλής χρηματοδότησης
Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού δεν τυγχάνουν καμίας άλλης χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης.
ΤΜΗΜΑ 2
Εφαρμογή και διαχείριση των απλών προγραμμάτων
Άρθρο 11
Επιλογή των απλών προγραμμάτων
1. Η Επιτροπή διεξάγει αξιολόγηση και επιλογή των προτάσεων για απλά προγράμματα που παραλήφθηκαν κατόπιν της πρόσκλησης υποβολής προτάσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 22 για τον καθορισμό των ειδικών όρων επιλεξιμότητας σε ό,τι αφορά τα απλά προγράμματα.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των επιλεγόμενων απλών προγραμμάτων, τυχόν τροποποιήσεών τους και των αντίστοιχων προϋπολογισμών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 12
Πληροφορίες σχετικά με την επιλογή απλών προγραμμάτων
Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και συνεπώς στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται.
Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012, η Επιτροπή παρέχει συγκεκριμένα στα κράτη μέλη:
α)
πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των προτάσεων που παρελήφθησαν, τα κράτη μέλη στα οποία είναι εγκατεστημένες οι προτείνουσες οργανώσεις, τους σχετικούς τομείς και τη σκοπούμενη αγορά ή τις σκοπούμενες αγορές·
β)
πληροφορίες σχετικά με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των προτάσεων και συνοπτική περιγραφή τους.
Άρθρο 13
Οργανισμοί επιφορτισμένοι με την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων
1. Η προτείνουσα οργάνωση επιλέγει, μέσω ανταγωνιστικής διαδικασίας με τα ενδεδειγμένα μέσα, τους οργανισμούς που εκτελούν τα επιλεγόμενα απλά προγράμματα, κυρίως για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εκτέλεση των ενεργειών.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για τον καθορισμό των όρων της ανταγωνιστικής διαδικασίας για την επιλογή των εκτελεστικών οργανισμών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, μια προτείνουσα οργάνωση μπορεί να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα τμήματα του προγράμματος, υπό προϋποθέσεις που άπτονται της εμπειρίας που διαθέτει η προτείνουσα οργάνωση σχετικά με την υλοποίηση παρόμοιων μέτρων, του κόστους παρόμοιων μέτρων σε σχέση με τις συνήθεις τιμές της αγοράς και του μεριδίου του συνολικού κόστους που αντιστοιχεί στο τμήμα του προγράμματος που υλοποιεί η προτείνουσα οργάνωση.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων υπό τους οποίους μπορεί να επιτραπεί στην προτείνουσα οργάνωση να υλοποιήσει η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 14
Εκτέλεση, παρακολούθηση και έλεγχος των απλών προγραμμάτων
1. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ορθή εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του άρθρου 11, καθώς και των σχετικών πληρωμών. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ενημερωτικό και διαφημιστικό υλικό που παράγεται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων να είναι σύμφωνο με το ενωσιακό δίκαιο.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ειδικών όρων για την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο και τους κανόνες σχετικά με τη σύναψη συμβάσεων για την εκτέλεση των απλών προγραμμάτων που επιλέγονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την εκτέλεση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των απλών προγραμμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και σύμφωνα με τις εκτελεστικές πράξεις που πρόκειται να εκδοθούν βάσει της παραγράφου 1.
Άρθρο 15
Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα απλά προγράμματα
1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα στην εσωτερική αγορά καλύπτει το 70 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα απλά προγράμματα σε τρίτες χώρες καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων για στήριξη δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις.
2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε).
3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανέρχονται σε 75 % και 85 % αντιστοίχως και τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ανέρχονται σε 90 %.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή.
4. Οι μελέτες που έχουν ως αντικείμενο την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και εκπονούνται σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 25 είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση υπό όρους ανάλογους με εκείνους που ισχύουν για το σχετικό απλό πρόγραμμα.
5. Η Ένωση καλύπτει εξ ολοκλήρου τα έξοδα πραγματογνωμοσύνης που σχετίζονται με την επιλογή των προγραμμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των απλών προγραμμάτων, οι προτείνουσες οργανώσεις καταθέτουν εγγυήσεις.
7. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω απλών προγραμμάτων χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
8. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, σχετικά με τους ειδικούς όρους επιλεξιμότητας για χρηματοδότηση από την Ένωση των δαπανών των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης και, εφόσον είναι απαραίτητο, των διοικητικών δαπανών και των δαπανών προσωπικού.
ΤΜΗΜΑ 3
Εφαρμογή και διαχείριση των πολυπρογραμμάτων και των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής
Άρθρο 16
Μορφές χρηματοδότησης
1. Η χρηματοδότηση μπορεί να έχει μία ή περισσότερες από τις μορφές που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και, μεταξύ άλλων, να συνίσταται σε:
α)
επιδοτήσεις, στην περίπτωση των πολυπρογραμμάτων·
β)
σύναψη συμβάσεων, στην περίπτωση των ενεργειών με πρωτοβουλία της Επιτροπής.
2. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται μέσω πολυπρογραμμάτων ή με πρωτοβουλία της Επιτροπής χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 17
Αξιολόγηση των πολυπρογραμμάτων
Οι προτάσεις για πολυπρογράμματα αξιολογούνται και επιλέγονται με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στην αναφερόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 2 πρόσκληση υποβολής προτάσεων.
Άρθρο 18
Πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των πολυπρογραμμάτων
Η Επιτροπή παρέχει εγκαίρως στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 23 και, μέσω αυτής, στα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με όλα τα προγράμματα που προτείνονται ή επιλέγονται.
Άρθρο 19
Δημοσιονομικές διατάξεις σχετικά με τα πολυπρογράμματα
1. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης στα πολυπρογράμματα καλύπτει το 80 % των επιλέξιμων δαπανών. Το υπόλοιπο ποσοστό των δαπανών βαρύνει αποκλειστικά τις προτείνουσες οργανώσεις.
2. Τα ποσοστά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυξάνονται σε 85 % σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς, απώλειας εμπιστοσύνης των καταναλωτών ή άλλων συγκεκριμένων προβλημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε).
3. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2 και για προτείνουσες οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες σε κράτη μέλη και λαμβάνουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2014 χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 ΣΛΕΕ, τα ποσοστά που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ανέρχονται σε 85 % και 90 % αντιστοίχως.
Το πρώτο εδάφιο ισχύει μόνο για εκείνα τα προγράμματα για τα οποία έλαβε απόφαση η Επιτροπή πριν από την ημερομηνία από την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λαμβάνει πλέον παρόμοια χρηματοδοτική συνδρομή.
Άρθρο 20
Σύναψη συμβάσεων για τις ενέργειες με πρωτοβουλία της Επιτροπής
Κάθε σύναψη συμβάσεων από την Επιτροπή, εξ ιδίου ονόματος ή από κοινού με κράτη μέλη, υπόκειται στους κανόνες που διέπουν τη σύναψη συμβάσεων και καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1268/2012 της Επιτροπής (16).
Άρθρο 21
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα που διασφαλίζουν ότι, κατά την υλοποίηση ενεργειών που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος τμήματος, προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων καταπολέμησης της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, εάν χρειαστεί, με την επιβολή αποτελεσματικών, ανάλογων με τον επιδιωκόμενο σκοπό και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι αντιπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι εξουσιοδοτημένοι να υποβάλλουν σε ελέγχους, βάσει εγγράφων και επιτόπιων ελέγχων, όλους τους δικαιούχους επιδοτήσεων, αντισυμβαλλομένους και υπεργολάβους που έχουν εισπράξει ενωσιακά κονδύλια.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διεξάγει έρευνες, συμπεριλαμβανομένων επιτόπιων ελέγχων και εξακριβώσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις διαδικασίες του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (18), με σκοπό τη διαπίστωση τυχόν απάτης, διαφθοράς ή άλλης παράνομης δραστηριότητας, η οποία θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και σχετίζεται με συμφωνία επιδότησης, απόφαση επιδότησης ή σύμβαση που αφορά κονδύλια της Ένωσης.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις, οι συμφωνίες επιδότησης και οι αποφάσεις επιδότησης που απορρέουν από την εφαρμογή προγράμματος δυνάμει του παρόντος κανονισμού περιέχουν διατάξεις που εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν ελέγχους και έρευνες σύμφωνα με τις αρμοδιότητές τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Εξουσιοδότηση και εκτελεστικές διατάξεις
Άρθρο 22
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από την 24η Νοεμβρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 11 παράγραφος 1, στο άρθρο 13 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 παράγραφος 8 και στο άρθρο 29 παράγραφος 2 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτήν. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της εν λόγω απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις η Επιτροπή εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνον εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν διατυπώσει αντιρρήσεις εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν πληροφορήσει την Επιτροπή ότι δεν προτίθενται να διατυπώσουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 23
Επιτροπή
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 229 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΤΜΗΜΑ 2
Διαβουλεύσεις, αξιολόγηση και έκθεση
Άρθρο 24
Διαβούλευση
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί να ζητεί τη γνώμη της ομάδας διαλόγου της κοινωνίας των πολιτών σε θέματα ποιότητας και προώθησης, η οποία έχει συσταθεί δυνάμει της απόφασης 2013/767/ΕΕ της Επιτροπής (19).
Άρθρο 25
Κοινό πλαίσιο για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών
Η Επιτροπή, σύμφωνα με το κοινό πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης της κοινής γεωργικής πολιτικής, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 110 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη δημιουργία κοινού πλαισίου για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, καθώς και ένα σύστημα δεικτών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 23 παράγραφος 2.
Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωστοποιούν στην Επιτροπή όλα τα αναγκαία στοιχεία και πληροφορίες ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση του αντίκτυπου των ενεργειών.
Άρθρο 26
Έκθεση
1. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ενδιάμεση έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω ενδιάμεση έκθεση συμπεριλαμβάνει το ποσοστό απορρόφησης στα διάφορα κράτη μέλη, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις.
2. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από κατάλληλες προτάσεις.
ΤΜΗΜΑ 3
Κρατικές ενισχύσεις, κατάργηση, μεταβατικές διατάξεις και έναρξη ισχύος και ημερομηνία εφαρμογής
Άρθρο 27
Κρατικές ενισχύσεις
Στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 211 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου (20), καθώς και δυνάμει του άρθρου 42 πρώτο εδάφιο ΣΛΕΕ, τα άρθρα 107, 108 και 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στις πληρωμές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με τις διατάξεις του, ούτε εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές συνεισφορές που προέρχονται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων, από υποχρεωτικές εισφορές των κρατών μελών ή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα, στην περίπτωση των προγραμμάτων για τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενωσιακές ενισχύσεις και τα οποία επιλέγει η Επιτροπή σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 28
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 καταργείται.
Οι παραπομπές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και ερμηνεύονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 29
Μεταβατικές διατάξεις
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε εκείνες τις ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τη χρηματοδότηση των οποίων η Επιτροπή έχει λάβει απόφαση πριν από την 1η Δεκεμβρίου 2015.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 22, για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 30
Έναρξη ισχύος και εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από 1ης Δεκεμβρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014.