NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1257/2013
ze dne 20. listopadu 2013
o recyklaci lodí a o změně nařízení (ES) č. 1013/2006 a směrnice 2009/16/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise:
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Na lodě, které představují odpad a které jsou přepravovány přes hranice států za účelem recyklace, se vztahuje Basilejská úmluva ze dne 22. března 1989 o kontrole pohybu nebezpečných odpadů přes hranice států a jejich zneškodňování (dále jen „Basilejská úmluva“) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1013/2006 (3). Nařízení (ES) č. 1013/2006 provádí Basilejskou úmluvu, jakož i změnu (4) úmluvy přijatou v roce 1995, která dosud nevstoupila na mezinárodní úrovni v platnost a která stanoví zákaz vývozu nebezpečných odpadů do zemí, které nejsou členy Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD). Lodě jsou obecně klasifikovány jako nebezpečný odpad a je zakázáno vyvážet je za účelem recyklace do zařízení v zemích, které nejsou členy OECD.
(2)
Mechanismy pro kontrolu, uplatňování a prosazování stávajícího unijního a mezinárodního práva nejsou přizpůsobeny zvláštnostem lodí a mezinárodní lodní dopravy. Mezinárodní organizace práce (MOP), Mezinárodní námořní organizace (IMO) a sekretariát Basilejské úmluvy vzájemně spolupracovaly a úspěšně dosáhly dohody o zavedení povinných požadavků na celosvětové úrovni, jejichž cílem je účinné a účelné řešení nebezpečných a nešetrných postupů při recyklaci lodí, a to prostřednictvím Hongkongské mezinárodní úmluvy pro bezpečnou a environmentálně šetrnou recyklaci lodí (dále jen „Hongkongská úmluva“).
(3)
Stávající kapacita na recyklaci lodí v zemích OECD, která je zákonně dostupná pro lodě plující pod vlajkou členského státu, není dostatečná. Stávající bezpečná a environmentálně šetrná kapacita na recyklaci lodí v zemích, jež nejsou členy OECD, dostačuje pro všechny lodě plující pod vlajkami členských států a očekává se, že do roku 2015 se dále rozšíří v důsledku opatření přijatých zeměmi provádějícími recyklaci s cílem splnit požadavky Hongkongské úmluvy.
(4)
Hongkongská úmluva byla přijata dne 15. května 2009 pod záštitou Mezinárodní námořní organizace. Vstoupí v platnost až 24 měsíců po dni ratifikace alespoň patnácti státy, jejichž kombinované obchodní loďstvo představuje alespoň 40 % hrubé prostornosti světové obchodní flotily a jejichž kombinovaný maximální roční objem recyklace lodí v průběhu předchozích deseti let činí v souhrnu alespoň tři procenta hrubé prostornosti kombinované obchodní flotily těchto států. Zmíněná úmluva se vztahuje na projektování, stavbu, provoz a přípravu lodí za účelem usnadnění jejich bezpečné a environmentálně šetrné recyklace, aniž by byla ohrožena bezpečnost a provozní efektivita lodi. Vztahuje se rovněž na provozování zařízení na recyklaci lodí bezpečným a environmentálně šetrným způsobem a vytvoření vhodného mechanismu prosazování týkající se recyklace lodí.
(5)
Cílem tohoto nařízení je napomoci k brzké ratifikaci Hongkongské úmluvy v Unii i ve třetích zemích tím, že se na základě uvedené úmluvy uplatní přiměřené kontroly na lodě a zařízení na jejich recyklaci.
(6)
Hongkongská úmluva výslovně stanoví, že pokud jde o bezpečnou a environmentálně šetrnou recyklaci lodí, mají její smluvní strany přijmout přísnější opatření v souladu s mezinárodním právem s cílem předcházet veškerým nepříznivým účinkům na lidské zdraví a životní prostředí, zmírnit je nebo je minimalizovat. Vzhledem k těmto důvodům by toto nařízení mělo zajistit ochranu před možnými nepříznivými účinky nebezpečných materiálů na palubách všech lodí vplouvajících do přístavů a kotvišť členských států a zároveň zajistit i dodržování ustanovení mezinárodního práva, jež se na tyto materiály vztahují. Aby se zajistila kontrola plnění požadavků týkajících se nebezpečných materiálů podle tohoto nařízení, měly by členské státy použít vnitrostátní předpisy provádějící směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/16/ES (5). V současné době jsou podle Mezinárodní úmluvy o bezpečnosti lidského života na moři (SOLAS) inspektoři státní přístavní inspekce pověřeni kontrolou osvědčení a aktivním testováním nebezpečných materiálů, včetně azbestu. Pařížské memorandum o porozumění o státní přístavní kontrole harmonizuje přístup k těmto činnostem.
(7)
Účelem tohoto nařízení je rovněž zmenšit rozdíly mezi provozovateli v Unii, v zemích OECD a v příslušných třetích zemích, pokud jde o normy v oblasti zdraví, bezpečnosti na pracovišti a životního prostředí, a vést lodě plující pod vlajkami členských států k tomu, aby využívaly zařízení na recyklaci lodí, která při demontáži lodí používají bezpečné a environmentálně šetrné postupy, namísto toho, aby byly posílány do současných areálů s nízkými standardy, což je stávající praxe. Konkurenceschopnost bezpečné a environmentálně šetrné recyklace lodí a jejich zpracování v zařízeních na recyklaci lodí nacházejících se v členských státech by tedy měla být rovněž zvýšena. K dosažení těchto cílů, jakož i k lepšímu prosazování dodržování předpisů by přispělo vypracování evropského seznamu zařízení na recyklaci lodí, která splňují požadavky stanovené v tomto nařízení (dále jen „evropský seznam“), neboť státu vlajky usnadní kontrolu lodí určených k recyklaci. Tyto požadavky na zařízení na recyklaci lodí by měly vycházet z požadavků Hongkongské úmluvy. Zařízení na recyklaci lodí schválená v souladu s tímto nařízením by tedy měla splňovat nezbytné požadavky na zajištění ochrany životního prostředí, zdraví a bezpečnosti pracovníků a nakládání s odpadem získaným z recyklovaných lodí způsobem šetrným k životnímu prostředí. V případě zařízení na recyklaci lodí nacházejících se ve třetích zemích by tyto požadavky měly dosahovat vysoké úrovně ochrany lidského zdraví a životního prostředí, která obecně odpovídá úrovni v Unii. Zařízení na recyklaci lodí, která tyto minimální požadavky nesplňují, by tedy neměla být zařazena na evropský seznam.
(8)
Zásada rovnosti podle práva Unie by měla být uplatňována a její uplatňování sledováno, zejména při vypracovávání a aktualizaci evropského seznamu v případě zařízení na recyklaci lodí nacházejících se v členských státech a zařízení na recyklaci lodí nacházejících se ve třetích zemích, která splňují požadavky stanovené tímto nařízením.
(9)
Členské státy se vybízejí, aby přijaly vhodná opatření, která zajistí, aby lodě vyloučené z oblasti působnosti tohoto nařízení jednaly způsobem, který je v souladu s tímto nařízením, pokud to bude rozumné a možné.
(10)
S cílem zabránit duplicitě je nezbytné vyloučit lodě plující pod vlajkou členského státu, na něž se vztahuje toto nařízení, z působnosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1013/2006 a ze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (6). Nařízení (ES) č. 1013/2006 se vztahuje na přepravu odpadů z Unie, s výhradou vyloučení určitých druhů odpadů, v jejichž případě se uplatňuje alternativní režim. Toto nařízení podrobuje lodě, které spadají do oblasti jeho působnosti, kontrolám v průběhu celého jejich životního cyklu a jeho cílem je zajistit recyklaci těchto lodí způsobem šetrným k životnímu prostředí. Je proto vhodné upřesnit, že na loď podléhající v průběhu celého svého životního cyklu alternativnímu režimu kontroly podle tohoto nařízení by se nařízení (ES) č. 1013/2006 vztahovat nemělo. Lodě, které nespadají ani do oblasti působnosti Hongkongské úmluvy, ani tohoto nařízení, a jakýkoli odpad nacházející se na palubě lodi, který nepochází z provozu, by měly nadále podléhat nařízení (ES) č. 1013/2006, směrnici 2008/98/ES a směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/99/ES (7).
(11)
Rovněž se uznává, že lodě i nadále podléhají jiným mezinárodním úmluvám s cílem zajistit jejich bezpečný provoz na moři v průběhu jejich provozní životnosti, a ačkoliv tyto lodě mohou využívat určitých plavebních práv a svobod, jsou povinny předem oznámit své vplutí do přístavu. Členské státy by měly mít možnost se rozhodnout uplatňovat další kontroly v souladu s jinými mezinárodními smlouvami. Stanovení dodatečných tranzitních kontrol podle tohoto nařízení proto není považováno za nezbytné.
(12)
Při výkladu požadavků tohoto nařízení je třeba brát v úvahu pokyny, které na podporu Hongkongské úmluvy vypracovala IMO (dále jen „pokyny IMO“).
(13)
Pro účely tohoto nařízení by pojem „recyklace“ neměl mít význam vymezený ve směrnici 2008/98/ES. Toto nařízení by proto mělo zavést zvláštní definici pojmu „recyklace lodí“.
(14)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 (8) provádí na úrovni Unie Globálně harmonizovaný systém klasifikace a označování chemických látek. Uvedené nařízení je společně se směrnicí Rady 67/548/EHS (9) a směrnicí Evropského parlamentu a Rady 1999/45/ES (10) užitečným vodítkem pro určování toho, co je nebezpečný materiál.
(15)
Vedení soupisu nebezpečných materiálů nacházejících se na palubě lodi v průběhu celého jejího životního cyklu je klíčovým požadavkem stanoveným v Hongkongské úmluvě a tomto nařízení. V souladu s pravidlem 8 odst. 2 Hongkongské úmluvy by loď určená k recyklaci měla v období před vstupem do zařízení na recyklaci lodí minimalizovat množství odpadu pocházejícího z provozu. Pokud má být odpad pocházející z provozu dodán společně s lodí do zařízení na recyklaci lodí, mělo by se přibližné množství a umístění tohoto odpadu uvést v části II soupisu.
(16)
Členské státy by měly přijmout opatření, která zabrání obcházení pravidel pro recyklaci lodí a zvýší transparentnost recyklace lodí. Podle Hongkongské úmluvy by členské státy měly podávat informace o lodích, pro něž bylo vydáno osvědčení soupisu, a o lodích, pro něž obdržely prohlášení o dokončení recyklace, a informace o nedovolené recyklaci lodí a o následných opatřeních, která přijaly.
(17)
Členské státy by měly stanovit pravidla pro sankce použitelné v případě porušení tohoto nařízení a zajistit, aby tyto sankce byly uplatňovány tak, aby se zabránilo obcházení pravidel pro recyklaci lodí. Stanovené sankce, které mohou být občanskoprávní nebo správní povahy, by měly být účinné, přiměřené a odrazující.
(18)
V souladu s judikaturou Soudního dvora jsou soudy členských států povinny vykládat procesní pravidla upravující podmínky, které je nutno splnit pro účely podání správního opravného prostředku nebo žaloby, způsobem, který v co největším možném rozsahu zohlední cíle čl. 9 odst. 3 Aarhuské úmluvy.
(19)
V zájmu ochrany lidského zdraví a životního prostředí a s ohledem na zásadu „znečišťovatel platí“ by Komise měla posoudit možnost zavedení finančního mechanismu, jenž by se vztahoval na všechny lodě vplouvající do přístavů a kotvišť členských států, bez ohledu na to, pod jakou vlajkou plují, a jenž by vytvářel zdroje napomáhající environmentálně šetrné recyklaci lodí a jejich zpracování, aniž by to podněcovalo změnu vlajky.
(20)
Za účelem zohlednění vývoje v souvislosti s Hongkongskou úmluvou by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o aktualizaci příloh I a IA tohoto nařízení. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(21)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (11).
(22)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž předcházet nepříznivým účinkům na lidské zdraví a životní prostředí způsobeným recyklací, provozem a údržbou lodí plujících pod vlajkou členského státu, zmírnit je nebo je vyloučit, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy vzhledem k mezinárodní povaze námořní dopravy a recyklace lodí, ale spíše jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijímat opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a účel
Účelem tohoto nařízení je předcházet nehodám, zraněním a jiným nepříznivým účinkům na lidské zdraví a životní prostředí způsobeným recyklací lodí, zmírnit je, minimalizovat a v co největší možné míře je vyloučit. Účelem tohoto nařízení je zvýšit bezpečnost, ochranu lidského zdraví a mořského prostředí Unie v průběhu celého životního cyklu lodi, zejména s cílem zajistit, aby se s nebezpečným odpadem vzniklým při recyklaci lodi nakládalo způsobem šetrným k životnímu prostředí.
Toto nařízení rovněž stanoví pravidla pro zajištění řádného nakládání s nebezpečnými materiály na palubě lodí.
Toto nařízení si rovněž klade za cíl usnadnit ratifikaci Hongkongské mezinárodní úmluvy pro bezpečnou a environmentálně šetrnou recyklaci lodí z roku 2009 (dále jen „Hongkongské úmluva“).
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se s výjimkou článku 12 vztahuje na lodě plující pod vlajkami členských států.
Článek 12 se vztahuje na lodě plující pod vlajkami třetích zemí, které vplouvají do přístavu nebo kotviště členského státu.
2. Toto nařízení se nevztahuje na:
a)
jakékoli válečné lodě, pomocná plavidla námořnictva nebo jiné lodě vlastněné nebo provozované státem a v současnosti používané pouze pro státní neobchodní službu;
b)
lodě o hrubé prostornosti menší než 500 GT;
c)
lodě provozované v průběhu svého životního cyklu pouze ve vodách spadajících pod svrchovanost nebo jurisdikci členského státu, pod jehož vlajkou daná loď pluje.
Článek 3
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„lodí“ plavidlo jakéhokoli druhu, i odstrojené nebo tažené, které je nebo bylo provozováno v námořním prostředí, včetně ponorných plavidel, plovoucích zařízení, plovoucích plošin, samozdvižných plošin, plovoucích zásobovacích plošin (FSU) a výrobních, skladovacích a vykládacích plavidel (FPSO);
2)
„novou lodí“ loď:
a)
pro kterou je uzavřena stavební smlouva ke dni použitelnosti tohoto nařízení nebo později;
b)
pokud neexistuje stavební smlouva, jejíž kýl je položen nebo jejíž stavba se nachází v podobné konstrukční fázi šest měsíců po dni použitelnosti tohoto nařízení nebo později, nebo
c)
jejíž dodání se uskuteční třicet měsíců po dni použitelnosti tohoto nařízení nebo později;
3)
„tankerem“ ropný tanker, jak je definován v příloze I úmluvy o zabránění znečišťování z lodí (dále jen „úmluva MARPOL“), nebo tanker přepravující jedovaté kapalné látky (NLS) definovaný v příloze II uvedené úmluvy;
4)
„nebezpečným materiálem“ jakýkoli materiál nebo látka, který by mohl představovat nebezpečí pro lidské zdraví nebo životní prostředí;
5)
„odpadem pocházejícím z provozu“ odpadní voda a zbytky pocházející z běžného provozu lodí podléhající požadavkům úmluvy MARPOL;
6)
„recyklací lodí“ úplná nebo částečná demontáž lodi v zařízení na recyklaci lodí s cílem získat části a materiály k přepracování, přípravě k opětovnému použití a k opětovnému použití a zároveň se postarat o nebezpečné a jiné materiály, včetně souvisejících činností, jako je skladování a zpracování částí a materiálů na místě, nikoliv však jejich další zpracování nebo odstranění v samostatných zařízeních;
7)
„zařízením na recyklaci lodí“ vymezená plocha, která je loděnicí nebo zařízením, jež se nachází v členském státě nebo ve třetí zemi a používá se na recyklaci lodí;
8)
„společností provádějící recyklaci lodí“ vlastník zařízení na recyklaci lodí nebo jakákoliv jiná organizace nebo osoba, která převzala odpovědnost za recyklaci lodí od vlastníka zařízení na recyklaci lodí;
9)
„správním orgánem“ orgán státní správy určený členským státem jako odpovědný za povinnosti související s loděmi plujícími pod jeho vlajkou nebo s loděmi provozovanými v jeho pravomoci;
10)
„uznaným subjektem“ subjekt uznaný v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 391/2009 (12);
11)
„příslušným orgánem“ nebo „příslušnými orgány“ orgán nebo orgány státní správy určené členským státem nebo třetí zemí jako místně nebo věcně příslušné pro zařízení na recyklaci lodí v jurisdikci daného státu ve vztahu ke všem činnostem, které provádějí;
12)
„hrubou prostorností“ (GT) hrubá prostornost vypočtená v souladu s vyměřovacími předpisy obsaženými v příloze I Mezinárodní úmluvy o vyměřování lodí z roku 1969 nebo v jakékoli následné úmluvě;
13)
„příslušnou osobou“ osoba s odpovídající kvalifikací, školením a dostatečnými znalostmi, zkušenostmi a dovednostmi pro výkon konkrétní činnosti;
14)
„majitelem lodi“ fyzická nebo právnická osoba registrovaná jako vlastník lodi, včetně fyzické nebo právnické osoby vlastnící loď po omezenou dobu do jejího prodeje nebo jejího předání zařízení na recyklaci lodí, nebo neexistuje-li registrace, fyzická nebo právnická osoba vlastnící loď nebo jakákoliv jiná organizace nebo osoba, jako je správce nebo nájemce lodi bez posádky, která převzala odpovědnost za provoz lodi od vlastníka lodi, jakož i právnická osoba provozující loď ve vlastnictví státu;
15)
„novou instalací“ instalace systémů, vybavení, izolace nebo jiného materiálu na lodi po dni použitelnosti tohoto nařízení;
16)
„plánem recyklace lodi“ plán vypracovaný provozovatelem zařízení na recyklaci lodí pro každou konkrétní loď určenou k recyklaci na jeho odpovědnost, při zohlednění příslušných pokynů a usnesení IMO;
17)
„plánem zařízení na recyklaci lodí“ plán vypracovaný provozovatelem zařízení na recyklaci lodí a přijatý radou nebo příslušným řídícím orgánem společnosti provádějící recyklaci lodí, který popisuje procesy a postupy recyklace lodi v zařízení na recyklaci lodí a jehož součástí je zejména bezpečnost a školení pracovníků, ochrana lidského zdraví a životního prostředí, funkce a povinnosti zaměstnanců, plán připravenosti a reakce na mimořádné události a systémy sledování, předávání a zaznamenávání informací, při zohlednění příslušných pokynů a usnesení IMO;
18)
„bezpečným pro vstup“ prostor, který splňuje všechny tyto podmínky:
a)
obsah kyslíku v ovzduší a koncentrace hořlavých par nepřekračují hranice bezpečnosti;
b)
žádné toxické materiály v ovzduší nepřekračují přípustné koncentrace;
c)
žádné zbytky nebo materiály související s prací schválenou příslušnou osobou nezpůsobí nekontrolované uvolnění toxických materiálů ani nebezpečnou koncentraci hořlavých par ve stávajících atmosférických podmínkách, nakládá-li se s nimi podle pokynů;
19)
„bezpečným pro práci při vysokých teplotách“ prostor, ve kterém jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
pro používání zařízení na obloukové nebo plamenové svařování, zařízení na stříhání, řezání či pálení nebo jiných forem otevřeného plamene, jakož i pro tepelné zpracování, mletí nebo provádění činností, při nichž dochází ke vzniku jisker, jsou zajištěny bezpečné podmínky, které znemožňují explozi a vylučují rovněž výskyt plynu;
b)
jsou splněny podmínky pro bezpečný vstup stanovená v bodě 18;
c)
prací při vysokých teplotách nejsou změněny stávající atmosférické podmínky;
d)
všechny přilehlé prostory byly vyčištěny, inertizovány nebo dostatečně ošetřeny, aby nedošlo ke vzniku nebo šíření požáru;
20)
„prohlášením o dokončení recyklace“ potvrzení vydané provozovatelem zařízení na recyklaci lodí o tom, že recyklace lodi byla dokončena v souladu s tímto nařízením;
21)
„osvědčením soupisu“ osvědčení pro konkrétní loď vydávané lodím plujícím pod vlajkami členských států v souladu s článkem 9, ke kterému je připojen soupis nebezpečných materiálů v souladu s článkem 5;
22)
„osvědčením o připravenosti k recyklaci“ osvědčení pro konkrétní loď vydávané lodím plujícím pod vlajkami členských států, které je v souladu s čl. 9 odst. 9 a k němuž jsou připojeny soupis nebezpečných materiálů podle čl. 5 odst. 7 a schválený plán recyklace lodi podle článku 7;
23)
„prohlášením o souladu“ osvědčení pro konkrétní loď vydávané lodím plujícím pod vlajkami třetích zemí, ke kterému je připojen soupis nebezpečných materiálů, v souladu s článkem 12;
24)
„výtlakem prázdné lodi v tunách (LDT)“ hmotnost lodi v tunách bez nákladu, pohonných hmot, mazacích olejů ve skladovacích nádržích, zátěžové vody, pitné vody, napájecí vody, zásob určených ke spotřebě, bez cestujících a posádky a jejich majetku, a je souhrnem hmotnosti trupu, konstrukce, strojního zařízení, vybavení a instalací nacházejících se na lodi.
2. Pro účely čl. 7 odst. 2 písm. d) a článků 13, 15 a 16 se rozumí:
a)
„odpadem“, „nebezpečným odpadem“, „zpracováním“, „nakládáním s odpady“ odpad, nebezpečný odpad, zpracování a nakládání s odpady ve smyslu článku 3 směrnice 2008/98/ES;
b)
„inspekcí na místě“ prohlídka zařízení na recyklaci lodí, která posoudí, zda jsou podmínky na místě v souladu s podmínkami popsanými v příslušné předložené dokumentaci;
c)
„pracovníkem“ každá osoba, která pravidelně nebo dočasně vykonává práci v pracovním poměru, včetně pracovníků pracujících pro dodavatele a subdodavatele;
d)
„nakládáním způsobem šetrným k životnímu prostředí“ provedení všech možných kroků k zajištění toho, že se s odpady a nebezpečnými materiály nakládá způsobem chránícím lidské zdraví a životní prostředí před nepříznivými účinky, které by tyto materiály a odpady mohly způsobit.
3. Pro účely odst. 1 bodu 13 může být příslušnou osobou školený pracovník nebo řídící pracovník schopný rozeznat a vyhodnotit rizika povolání, hrozící nebezpečí a vystavení zaměstnanců potenciálně nebezpečným materiálům nebo nebezpečným podmínkám v zařízení na recyklaci lodí a schopný určit nezbytná ochranná a preventivní opatření, která je třeba přijmout k vyloučení či snížení těchto nebezpečí, rizik nebo vystavení nebezpečí.
Aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/36/ES (13), může příslušný orgán stanovit vhodná kritéria pro určení těchto osob a může určit povinnosti, které jim mají být přiděleny.
HLAVA II
LODĚ
Článek 4
Kontrola nebezpečných materiálů
Instalace nebo používání nebezpečných materiálů uvedených v příloze I na lodích se zakazují nebo omezují, jak je uvedeno v příloze I, aniž jsou dotčeny jiné požadavky příslušných právních předpisů Unie, které mohou vyžadovat další opatření.
Článek 5
Soupis nebezpečných materiálů
1. Každá nová loď musí mít na palubě soupis nebezpečných materiálů, ve kterém jsou identifikovány alespoň nebezpečné materiály podle přílohy II obsažené v konstrukci nebo vybavení lodi, jejich umístění a přibližné množství.
2. S výhradou čl. 32 odst. 2 písm. b) musí stávající lodě pokud možno splňovat požadavky odstavce 1.
Lodě určené k recyklaci musí pokud možno splňovat požadavky odstavce 1 tohoto článku ode dne zveřejnění evropského seznamu zařízení na recyklaci lodí (dále jen „evropský seznam“) podle čl. 16 odst. 2.
S výhradou čl. 32 odst. 2 písm. b) musí být při vypracovávání soupisu nebezpečných materiálů identifikovány alespoň nebezpečné materiály uvedené v příloze I.
3. Soupis nebezpečných materiálů musí:
a)
být vyhotoven zvlášť pro každou loď;
b)
poskytovat důkazy o tom, že loď dodržuje zákazy a omezení pro instalaci nebo používání nebezpečných materiálů v souladu s článkem 4;
c)
být sestaven při zohlednění příslušných pokynů IMO;
d)
být ověřen správním orgánem nebo jím pověřeným uznaným subjektem.
4. Kromě požadavků odstavce 3 se u stávajících lodí vypracuje plán popisující vizuální kontrolu či kontrolu odběrem vzorků, podle níž se při zohlednění příslušných pokynů IMO vyhotovuje soupis nebezpečných materiálů.
5. Soupis nebezpečných materiálů se skládá ze tří částí:
a)
seznamu nebezpečných materiálů uvedených v přílohách I a II v souladu s odstavci 1 a 2 tohoto článku a obsažených v konstrukci nebo vybavení lodi, s určením jejich umístění a přibližného množství (část I);
b)
seznamu odpadu pocházejícího z provozu a nacházejícího se na lodi (část II);
c)
seznamu zásob nacházejících se na lodi (část III).
6. Část I soupisu nebezpečných materiálů musí být náležitě vedena a aktualizována během provozování lodi s ohledem na nové instalace obsahující jakýkoli nebezpečný materiál uvedený v příloze II a relevantní změny v konstrukci a vybavení lodi.
7. Před recyklací a při zohlednění příslušných pokynů IMO musí soupis nebezpečných materiálů vedle náležitě vedené a aktualizované části I obsahovat část II týkající se odpadů pocházejících z provozu a část III týkající se zásob a musí být ověřen správním orgánem nebo jím pověřeným uznaným subjektem.
8. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 24, pokud jde o aktualizaci seznamu položek na soupisu nebezpečných materiálů uvedených v přílohách I a II s cílem zajistit, aby byly v daných seznamech zahrnuty alespoň látky uvedené v dodatcích I a II Hongkongské úmluvy.
Komise přijme samostatný akt v přenesené pravomoci pro každou z látek, které mají být doplněny do přílohy I nebo II nebo z nich vypuštěny.
Článek 6
Obecné požadavky na majitele lodí
1. Při přípravě odeslání lodi na recyklaci majitelé lodí:
a)
poskytnou provozovateli zařízení na recyklaci lodí veškeré informace o lodi potřebné pro vypracování plánu recyklace lodi podle článku 7;
b)
písemně oznámí příslušnému správnímu orgánu záměr recyklovat loď v konkrétním zařízení či konkrétních zařízeních na recyklaci lodí, a to ve lhůtě, kterou dotčený správní orgán určí. Oznámení musí obsahovat alespoň:
i)
soupis nebezpečných materiálů a
ii)
veškeré informace o lodi podle písmene a).
2. Majitelé lodí zajistí, aby lodě určené k recyklaci:
a)
byly recyklovány pouze v zařízeních na recyklaci lodí, která jsou uvedena na evropském seznamu;
b)
před vstupem do zařízení na recyklaci lodí byly provozovány tak, aby bylo možné minimalizovat množství zbytků nákladu, zbývajícího ropného paliva a odpadu vzniklého na lodi, jenž zůstal na palubě;
c)
byly před zahájením recyklace po obdržení plánu recyklace lodi schváleného podle čl. 7 odst. 3 opatřeny osvědčením o připravenosti lodi k recyklaci vydaným správním orgánem nebo jím pověřeným uznaným subjektem.
3. Majitelé lodí zajistí, aby se tankery dostaly do zařízení na recyklaci lodí s nákladovými nádržemi a čerpacím zařízením ve stavu připravenosti pro vydání osvědčení o bezpečné práci při vysokých teplotách.
4. Majitelé lodí poskytnou provozovateli zařízení na recyklaci lodí kopii osvědčení o připravenosti k recyklaci vydaného v souladu s článkem 9.
5. Majitelé lodí odpovídají za loď a přijmou opatření s cílem zajistit, aby loď splňovala požadavky správního orgánu členského státu vlajky do doby, než za ni převezme odpovědnost provozovatel zařízení na recyklaci lodí. Provozovatel zařízení na recyklaci lodí může převzetí lodi k recyklaci odmítnout, pokud stav lodi zásadním způsobem neodpovídá údajům uvedeným v osvědčení soupisu, včetně případů, kdy část I soupisu nebezpečných materiálů není náležitě vedena a aktualizována tak, aby odrážela změny v konstrukci a vybavení lodi. Za této situace odpovídá za loď nadále její majitel, který o tom neodkladně informuje správní orgán.
Článek 7
Plán recyklace lodi
1. Před jakoukoli recyklací lodi musí být pro každou konkrétní loď vypracován plán recyklace lodi. Tento plán recyklace lodi musí pokrýt veškeré skutečnosti týkající se lodi, které nejsou uvedeny v plánu zařízení na recyklaci lodí nebo které vyžadují zvláštní postupy.
2. Plán recyklace lodi musí:
a)
být vypracován provozovatelem zařízení na recyklaci lodí v souladu s příslušnými ustanoveními Hongkongské úmluvy a při zohlednění příslušných pokynů IMO a informace o lodi poskytnuté jejím majitelem v souladu s čl. 6 odst. 1 písm. a) tak, aby jejich obsah náležitě odrážel informace obsažené v soupisu nebezpečných materiálů;
b)
upřesňovat, zda a v jakém rozsahu má jakákoli přípravná práce, jako jsou předběžné zpracování, určení možných rizik a odstranění zásob, proběhnout na jiném místě než v zařízení na recyklaci lodí uvedeném v plánu recyklace lodi. V plánu recyklace lodi by mělo být uvedeno i místo, kde se bude loď nacházet v průběhu recyklačních činností, a stručný plán příjezdu a bezpečného umístění konkrétní lodi, která má být recyklována;
c)
obsahovat informace týkající se vytvoření, udržování a sledování podmínek pro bezpečný vstup a bezpečnou práci při vysokých teplotách v případě konkrétní lodi, přičemž se zohlední takové skutečnosti, jako je její konstrukce, uspořádání a předchozí náklad, a další nezbytné informace o způsobu provedení plánu recyklace lodi;
d)
obsahovat informace o druhu a množství nebezpečných materiálů a odpadu vznikajících v průběhu recyklace konkrétní lodi, včetně materiálů a odpadu uvedených v soupisu nebezpečných materiálů, a o tom, jak s nimi bude naloženo v zařízení na recyklaci lodí a v následných zařízeních a jak v nich budou skladovány, a
e)
pokud se k recyklaci lodi využije více než jedno zařízení na recyklaci lodí, být v zásadě vypracován zvlášť pro každé dotčené zařízení a určovat pořadí využití a povolené činnosti, které budou v těchto zařízeních prováděny.
3. Plán recyklace lodi musí být schválen tichým nebo výslovným souhlasem příslušným orgánem v souladu s případnými požadavky státu, ve kterém se nachází zařízení na recyklaci lodí.
Výslovné schválení se udělí, pokud příslušný orgán zašle písemné oznámení o svém rozhodnutí o plánu recyklace lodi provozovateli zařízení na recyklaci lodí, majiteli lodi a správnímu orgánu.
Za schválení tichým souhlasem je považována situace, kdy příslušný orgán nezašle provozovateli zařízení na recyklaci lodí, majiteli lodi a správnímu orgánu žádnou písemnou námitku k plánu recyklace lodi ve lhůtě pro posouzení stanovené případně v souladu s požadavky státu, ve kterém se nachází zařízení na recyklaci lodí, a oznámené podle čl. 15 odst. 2 písm. b).
4. Členské státy mohou požádat správní orgán, aby zaslal příslušnému orgánu státu, v němž se nachází zařízení na recyklaci lodí, informace poskytnuté majitelem lodi podle čl. 6 odst. 1 písm. b) a tyto údaje:
i)
datum, kdy byla loď registrována ve státu vlajky,
ii)
identifikační číslo lodi (číslo IMO),
iii)
registrační číslo vyznačené na trupu lodi při dodání nově postavené lodi,
iv)
jméno a druh lodi,
v)
přístav, v němž je loď registrována,
vi)
jméno a adresu majitele lodi a identifikační číslo registrovaného majitele podle IMO,
vii)
název a adresu společnosti,
viii)
názvy všech klasifikačních společností, kterými byla loď klasifikována,
ix)
hlavní údaje o lodi (celková délka (LOA), šířka (na žebrech), hloubka (boční), LDT, hrubá prostornost a čistá prostornost a druh a výkon motoru).
Článek 8
Prohlídky
1. Prohlídky lodí provádějí úředníci správního orgánu nebo jím pověřeného uznaného subjektu při zohlednění příslušných pokynů IMO.
2. Jestliže správní orgán pověří provedením prohlídek uznaný subjekt, jak je uvedeno v odstavci 1, svěří mu alespoň tyto pravomoci:
-
požadovat, aby loď, kterou kontroluje, splňovala požadavky tohoto nařízení a
-
provádět prohlídky na vyžádání relevantních orgánů členského státu.
3. Lodě podléhají těmto prohlídkám:
a)
počáteční prohlídce;
b)
opakované prohlídce;
c)
dodatečné prohlídce;
d)
závěrečné prohlídce.
4. Počáteční prohlídka nové lodi se provádí před jejím uvedením do provozu nebo před vydáním osvědčení soupisu. Počáteční prohlídka stávajících lodí se provede do 31. prosince 2020. Prohlídkou se ověří, že část I soupisu nebezpečných materiálů je v souladu s požadavky tohoto nařízení.
5. Opakovaná prohlídka se provádí v časových odstupech stanovených správním orgánem, které nesmějí přesáhnout pět let. Prohlídkou se ověří, že část I soupisu nebezpečných materiálů je v souladu s požadavky tohoto nařízení.
6. Dodatečná prohlídka, celková nebo částečná, podle okolností, se provádí, pokud o ni požádá majitel lodi po změně, výměně nebo významné opravě konstrukce, vybavení, systémů, instalací, plánů a materiálu, která má vliv na soupis nebezpečných látek. Prohlídka musí být taková, aby zajistila, aby každá změna, výměna nebo významná oprava byla provedena způsobem, který zajistí, že loď i nadále splňuje požadavky tohoto nařízení a že část I soupisu nebezpečných materiálů je podle potřeby změněna.
7. Závěrečná prohlídka se provádí před vyřazením lodi z provozu a před zahájením recyklace lodi.
Touto prohlídkou se ověří, že:
a)
soupis nebezpečných materiálů splňuje požadavky článku 5;
b)
plán recyklace lodi náležitě zohledňuje informace obsažené v soupisu nebezpečných látek a splňuje požadavky článku 7;
c)
zařízení na recyklaci lodí, v němž má být loď recyklována, je uvedeno na evropském seznamu.
8. Počáteční a závěrečnou prohlídku stávajících lodí určených k recyklaci lze provést současně.
Článek 9
Vydání a potvrzení osvědčení
1. Po úspěšném dokončení počáteční nebo opakované prohlídky vydá správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt osvědčení soupisu. Toto osvědčení je doplněno částí I soupisu nebezpečných materiálů uvedených v čl. 5 odst. 5 písm. a).
Pokud se počáteční prohlídka a závěrečná prohlídka provádějí současně, jak je uvedeno v čl. 8 odst. 8, vydává se pouze osvědčení o připravenosti k recyklaci podle odstavce 9 tohoto článku.
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví formát osvědčení soupisu, aby se zajistil jeho soulad s dodatkem 3 Hongkongské úmluvy. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25 tohoto nařízení.
2. Po úspěšném dokončení dodatečné prohlídky provedené v souladu s čl. 8 odst. 6 potvrdí osvědčení soupisu na žádost majitele lodi správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt.
3. S výhradou odstavce 4, je-li úspěšně dokončena opakovaná prohlídka, správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt vydá nebo případně potvrdí osvědčení soupisu:
a)
v době tří měsíců před uplynutím doby platnosti stávajícího osvědčení soupisu; platnost nového osvědčení začíná ode dne úspěšného dokončení opakované prohlídky a nepřesáhne dobu pěti let ode dne uplynutí doby platnosti stávajícího;
b)
po uplynutí doby platnosti stávajícího osvědčení soupisu; platnost nového osvědčení začíná ode dne úspěšného dokončení opakované prohlídky a nepřesáhne dobu pěti let ode dne uplynutí doby platnosti stávajícího;
c)
více než tři měsíce před uplynutím doby platnosti stávajícího osvědčení soupisu; platnost nového osvědčení začíná ode dne úspěšného dokončení opakované prohlídky a nepřesáhne dobu pěti let ode dne dokončení opakované prohlídky.
4. Pokud byla úspěšně dokončena opakovaná prohlídka a nové osvědčení soupisu nemůže být vydáno nebo umístěno na loď před uplynutím doby platnosti stávajícího osvědčení, potvrdí správní orgán nebo jím uznaný subjekt stávající osvědčení, které bude považováno za platné po další dobu nepřesahující pět let ode dne uplynutí doby platnosti.
5. V případě osvědčení soupisu vydaného na období kratší než pět let může správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt prodloužit platnost stávajícího osvědčení na další dobu nepřesahující pět let.
6. Ve zvláštních případech stanovených správním orgánem nemusí nové osvědčení soupisu platit ode dne uplynutí doby platnosti stávajícího osvědčení, jak je vyžadováno v odst. 3 písm. a) a b) a v odstavcích 7 a 8. V těchto zvláštních případech nové osvědčení platí po dobu nepřesahující pět let ode dne dokončení opakované prohlídky.
7. Pokud se loď v okamžiku uplynutí doby platnosti osvědčení soupisu nenachází v přístavu či kotvišti, kde má být provedena její prohlídka, může správní orgán, je-li to vhodné, prodloužit dobu platnosti osvědčení soupisu o období nepřesahující tři měsíce, aby lodi umožnil dokončit plavbu do přístavu, kde má být provedena prohlídka. Jakékoli poskytnuté prodloužení je podmíněno tím, že v daném přístavu bude provedena prohlídka lodi předtím, než odpluje. Loď, které je prodloužena platnost osvědčení, není při příjezdu do přístavu, kde má být provedena její prohlídka, na základě tohoto prodloužení oprávněna opustit přístav bez nového osvědčení. Po provedení opakované prohlídky platí nové osvědčení soupisu po dobu, která nepřesáhne pět let ode dne uplynutí doby platnosti stávajícího osvědčení před prodloužením jeho platnosti.
8. Platnost osvědčení soupisu pro loď používanou na krátké plavby, jež nebyla prodloužena za podmínek uvedených v odstavci 7, může správní orgán prodloužit o dobu nejvýše jednoho měsíce od uplynutí doby jeho platnosti. Po dokončení opakované prohlídky platí nové osvědčení soupisu po dobu, která nepřesáhne pět let ode dne uplynutí doby platnosti stávajícího osvědčení před prodloužením doby jeho platnosti.
9. Po úspěšném dokončení závěrečné prohlídky podle čl. 8 odst. 7 vydá správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt osvědčení o připravenosti k recyklaci. Toto osvědčení je doplněno soupisem nebezpečných materiálů a plánem recyklace lodi.
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví formát osvědčení o připravenosti k recyklaci, aby se zajistil jeho soulad s dodatkem 4 Hongkongské úmluvy. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25 tohoto nařízení. Osvědčení o připravenosti k recyklaci vydané po závěrečné prohlídce v souladu s prvním pododstavcem tohoto odstavce je přijímáno ostatními členskými státy a pro účely tohoto nařízení je považováno za osvědčení mající stejnou platnost jako osvědčení o připravenosti k recyklaci, které samy vydaly.
Článek 10
Platnost osvědčení
1. S výhradou článku 9 se osvědčení soupisu vydává na dobu stanovenou správním orgánem, která nesmí přesáhnout pět let.
2. Osvědčení soupisu vydané nebo potvrzené podle článku 9 tohoto nařízení pozbývá platnosti v každém z těchto případů:
a)
pokud stav lodi zásadním způsobem neodpovídá údajům uvedeným v osvědčení soupisu, a to i tehdy, když část I soupisu nebezpečných materiálů není náležitě vedena a aktualizována tak, aby odrážela změny v konstrukci a vybavení lodi, při zohlednění příslušných pokynů IMO;
b)
pokud opakovaná prohlídka není dokončena v časových odstupech stanovených v čl. 8 odst. 5.
3. Osvědčení o připravenosti k recyklaci vydává správní orgán nebo jím pověřený uznaný subjekt na dobu nepřesahující tři měsíce.
4. Osvědčení o připravenosti k recyklaci vydané podle čl. 9 odst. 9 pozbývá platnosti, pokud stav lodi zásadním způsobem neodpovídá údajům uvedeným v osvědčení soupisu.
5. Odchylně od odstavce 3 může být doba platnosti osvědčení o připravenosti k recyklaci prodloužena správním orgánem nebo jím pověřeným uznaným subjektem na jednu plavbu z jednoho předem určeného místa do zařízení na recyklaci lodí.
Článek 11
Státní přístavní inspekce
1. Členské státy uplatňují ustanovení o inspekci lodí v souladu se svými vnitrostátním právem s ohledem na směrnici 2009/16/ES. Za podmínek odstavce 2 je jakákoli takováto inspekce omezena na ověření toho, že se na palubě nachází osvědčení soupisu nebo osvědčení o připravenosti k recyklaci, které je, je-li platné, považováno za dostatečné pro schválení inspekce.
2. Při zohlednění příslušných pokynů IMO může relevantní orgán státní přístavní inspekce provést důkladnou inspekci, pokud loď nemá platné osvědčení nebo pokud existuje důvodné podezření, že:
a)
stav lodi nebo jejího vybavení zásadním způsobem neodpovídá údajům uvedeným v osvědčení nebo v části I soupisu nebezpečných materiálů či obojího, nebo
b)
na palubě lodi nejsou zavedeny postupy pro vedení části I soupisu nebezpečných materiálů.
3. Loď může být varována, zadržena, vykázána nebo vyloučena z přístavů nebo terminálů na volném moři, které spadají do jurisdikce členského státu, pokud relevantním orgánům tohoto členského státu na jejich žádost nepředloží kopii osvědčení soupisu nebo případně osvědčení o připravenosti k recyklaci, aniž je dotčen článek 9. Členský stát, který podnikne takovéto kroky, bezodkladně uvědomí dotčený správní orgán. Neaktualizovaný soupis nebezpečných materiálů nepředstavuje nedostatek, který může vést k zadržení lodi, ale veškeré nesrovnalosti v soupisu nebezpečných materiálů musí být nahlášeny dotčenému správnímu orgánu a musí být do příští prohlídky odstraněny.
4. Relevantní orgán členského státu může povolit přístup do konkrétního přístavu či kotviště v případě působení vyšší moci nebo z nadřazených bezpečnostních důvodů nebo v zájmu snížení či minimalizace nebezpečí znečištění nebo v zájmu odstranění nedostatků za předpokladu, že majitel, provozovatel nebo velitel lodi učinil odpovídající opatření k zajištění bezpečného vstupu lodi a tato opatření shledá relevantní orgán daného členského státu uspokojivými.
Článek 12
Požadavky pro lodě plující pod vlajkou třetí země
1. S výhradou čl. 32 odst. 2 písm. b) musí mít loď plující pod vlajkou kterékoli třetí země, která vplouvá do přístavu či kotviště členského státu, na palubě soupis nebezpečných materiálů, který je v souladu s čl. 5 odst. 2.
Bez ohledu na první pododstavec může relevantní orgán členského státu povolit přístup do konkrétního přístavu či kotviště v případě působení vyšší moci nebo z nadřazených bezpečnostních důvodů nebo v zájmu snížení či minimalizace nebezpečí znečištění nebo v zájmu odstranění nedostatků za předpokladu, že majitel, provozovatel nebo velitel lodi učinil odpovídající opatření k zajištění bezpečného vstupu lodi a tato opatření shledá relevantní orgán uvedeného členského státu uspokojivými.
2. Instalace nebezpečných materiálů uvedených v příloze I na lodích plujících pod vlajkou třetí země, nachází-li se tato loď v přístavu či kotvišti členského státu, je zakázána nebo omezena podle přílohy I.
Používání nebezpečných materiálů uvedených v příloze I na lodích plujících pod vlajkou třetí země, nachází-li se tato loď v přístavu či kotvišti členského státu, je zakázáno nebo omezeno podle přílohy I, aniž jsou dotčeny výjimky a přechodná ujednání, které se na tyto materiály vztahují podle mezinárodního práva.
3. Soupis nebezpečných materiálů se vyhotoví zvlášť pro každou loď, při jeho vytváření se zohlední příslušné pokyny IMO a stanoví se v něm, že loď je v souladu s odstavcem 2 tohoto článku. Při vypracovávání soupisu nebezpečných materiálů musí být identifikovány alespoň nebezpečné materiály uvedené v příloze I. Loď plující pod vlajkou třetí země vypracuje plán popisující vizuální kontrolu či kontrolu odběrem vzorků, podle níž se při zohlednění příslušných pokynů IMO vyhotovuje soupis nebezpečných materiálů.
4. Soupis nebezpečných materiálů musí být náležitě veden a aktualizován během provozování lodi a uvádět nové instalace obsahující jakýkoli nebezpečný materiál uvedený v příloze II a relevantní změny v konstrukci a vybavení lodi, přičemž se zohlední výjimky a přechodná ujednání, které se na dané materiály vztahují podle mezinárodního práva.
5. Loď plující pod vlajkou třetí země může být varována, zadržena, vykázána nebo vyloučena z přístavů nebo terminálů na volném moři, které spadají do jurisdikce členského státu, pokud relevantním orgánům tohoto členského státu na jejich žádost nepředloží kopii prohlášení o souladu podle odstavců 6 a 7 případně spolu se soupisem nebezpečných materiálů. Členský stát, který podnikne takovéto kroky, bezodkladně uvědomí relevantní orgány třetí země, pod jejíž vlajkou loď pluje. Neaktualizovaný soupis nebezpečných materiálů nepředstavuje nedostatek, který může vést k zadržení lodi, ale veškeré nesrovnalosti v soupisu nebezpečných materiálů musí být nahlášeny relevantním orgánům třetí země, pod jejíž vlajkou loď pluje.
6. Relevantní orgány třetí země, pod jejíž vlajkou loď pluje, nebo subjekt jimi pověřený vydá prohlášení o souladu po ověření soupisu nebezpečných materiálů na základě vnitrostátních požadavků. Prohlášení o souladu může být vytvořeno podle vzoru v dodatku 3 Hongkongské úmluvy.
7. Prohlášení o souladu a soupis nebezpečných materiálů se vyhotovují v úředním jazyce vydávajících relevantních orgánů třetí země, pod jejíž vlajkou loď pluje, a pokud použitým jazykem není angličtina, francouzština ani španělština, je součástí jeho znění překlad do jednoho z těchto jazyků.
8. S výhradou čl. 32 odst. 2 písm. b) zajistí lodě plující pod vlajkami třetích zemí žádající o registraci pod vlajkou některého členského státu, aby byl soupis nebezpečných materiálů podle čl. 5 odst. 2 k dispozici na palubě, nebo aby byl vypracován do šesti měsíců od registrace pod vlajkou členského státu nebo během příští pravidelné prohlídky podle čl. 8 odst. 3, podle toho, co nastane dříve.
HLAVA III
ZAŘÍZENÍ NA RECYKLACI LODÍ
Článek 13
Požadavky nezbytné pro zařazení zařízení na recyklaci lodí na evropský seznam
1. Aby mohlo být zařízení na recyklaci lodí zařazeno na evropský seznam, musí v souladu s příslušnými ustanoveními Hongkongské úmluvy a při zohlednění příslušných pokynů IMO, Mezinárodní organizace práce (MOP), Basilejské úmluvy a Stockholmské úmluvy o perzistentních organických znečišťujících látkách a dalších mezinárodních pokynů splňovat tyto požadavky:
a)
je příslušnými orgány oprávněno k provádění recyklace lodí;
b)
je projektováno, postaveno a provozováno bezpečným a environmentálně šetrným způsobem;
c)
je provozováno v konstrukčně zabezpečeném areálu;
d)
zavede systémy řízení a monitorování, postupy a techniky, jejichž cílem je předejít, zmírnit, minimalizovat a v co nejvyšší míře vyloučit:
i)
zdravotní rizika pro dotčené zaměstnance a pro obyvatele žijící v blízkosti zařízení na recyklaci lodí a
ii)
nepříznivé účinky na životní prostředí způsobené recyklací lodí;
e)
vypracuje plán zařízení na recyklaci lodí;
f)
předchází nepříznivým účinkům na lidské zdraví a životní prostředí, včetně prokázání kontroly nad průsaky, zejména v přílivové zóně;
g)
zajišťuje bezpečné a k životnímu prostředí šetrné způsoby nakládání s nebezpečnými materiály a odpady a jejich skladování, včetně
i)
kontroly nad všemi nebezpečnými materiály nacházejícími se na lodi v průběhu celého procesu recyklace lodi, aby se zabránilo jakémukoli úniku těchto materiálů do životního prostředí; a dále manipulace s nebezpečnými materiály a odpady vzniklými při recyklaci lodi pouze na nepropustných podlahách s účinnými drenážními systémy,
ii)
zdokumentování veškerého odpadu vzniklého při recyklaci lodi a jeho množství a jeho předání do zařízení pro nakládání s odpady, včetně zařízení na recyklaci odpadů, oprávněných k jeho zpracování způsobem šetrným k životnímu prostředí, a aniž by bylo ohroženo lidské zdraví.
h)
vypracuje a vede plán připravenosti a reakce na mimořádné události; zajišťuje rychlý přístup na loď a do všech prostor zařízení na recyklaci lodí technice určené k reakci na mimořádnou událost, jako jsou protipožární vybavení a vozidla, vozidla lékařské záchranné služby a jeřáby;
i)
zajišťuje pracovníkům bezpečnost a školení, včetně zajištění toho, aby pracovníci používali osobní ochranné prostředky pro činnosti, které to vyžadují;
j)
vede záznamy o mimořádných událostech, nehodách, nemocech z povolání a chronických účincích, a pokud to požadují příslušné orgány, hlásí všechny mimořádné události, nehody, nemoci z povolání a chronické účinky, které představují nebo mohou představovat rizika pro bezpečnost pracovníků, lidské zdraví a životní prostředí;
k)
souhlasí s dodržováním požadavků odstavce 2.
2. Provozovatel zařízení na recyklaci lodí musí:
a)
zaslat plán recyklace lodi, jakmile je schválen podle čl. 7 odst. 3, majiteli lodi a správnímu orgánu nebo jím pověřenému uznanému subjektu;
b)
oznámit správnímu orgánu, že zařízení na recyklaci lodí je v každém ohledu připraveno zahájit recyklaci lodi;
c)
jakmile je dokončena úplná nebo částečná recyklace lodi podle tohoto nařízení, zaslat do 14 dnů ode dne úplné či částečné recyklace podle plánu recyklace lodi prohlášení o dokončení recyklace správnímu orgánu, který lodi vydal osvědčení o připravenosti k recyklaci. Prohlášení o dokončení recyklace musí obsahovat i zprávu o případných mimořádných událostech a nehodách poškozujících lidské zdraví nebo životní prostředí.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví formát:
a)
zprávy vyžadované podle odst. 2 písm. b) tohoto článku s cílem zajistit soulad s dodatkem 6 Hongkongské úmluvy a
b)
prohlášení vyžadovaného podle odst. 2 písm. b) tohoto článku s cílem zajistit soulad s dodatkem 7 Hongkongské úmluvy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25 tohoto nařízení.
Článek 14
Udělení oprávnění zařízení na recyklaci lodí nacházejícímu se v členském státě
1. Aniž jsou dotčeny jiné příslušné právní předpisy Unie, příslušné orgány udělí oprávnění zařízením na recyklaci nacházejícím se na jejich území, která splňují požadavky na provádění recyklace lodí stanovené v článku 13. Toto oprávnění může být dotyčným zařízením na recyklaci lodí uděleno na dobu nejdéle pěti let a může být patřičně obnovováno.
Jsou-li splněny požadavky tohoto nařízení a požadavky tohoto článku, může být jakékoli povolení vydané v souladu s jinými příslušnými vnitrostátními právními předpisy nebo s jinými právními předpisy Unie sloučeno s oprávněním uděleným podle tohoto článku v povolení jediné, pokud se tím zamezí zbytečné duplicitě informací a duplicitě činností vykonávaných provozovatelem zařízení na recyklaci lodí či společností provádějící recyklaci lodí nebo příslušného orgánu. V takových případech lze platnost oprávnění prodloužit v souladu s režimem povolení uvedeným v prvním pododstavci, avšak nejvýše na dobu pěti let.
2. Členské státy vypracují a aktualizují seznam zařízení na recyklaci lodí, kterým udělily oprávnění v souladu s odstavcem 1.
3. Seznam uvedený v odstavci 2 se bez prodlení oznámí Komisi do 31. března 2015.
4. Jestliže zařízení na recyklaci lodí přestane požadavky stanovené v článku 13 splňovat, pozastaví nebo odebere členský stát, kde se nachází zařízení na recyklaci lodí, oprávnění, které danému zařízení na recyklaci lodí vydal, nebo požádá dotčenou společnost, aby provedla nápravná opatření, a neprodleně o tom uvědomí Komisi.
5. O každém oprávnění uděleném zařízení na recyklaci lodí v souladu s odstavcem 1 dotčený členský stát neprodleně uvědomí Komisi.
Článek 15
Zařízení na recyklaci lodí nacházející se ve třetí zemi
1. Společnost provádějící recyklaci lodí, která vlastní zařízení na recyklaci lodí nacházející se ve třetí zemi a která hodlá recyklovat lodě plující pod vlajkami členských států, podá Komisi žádost o zařazení tohoto zařízení na recyklaci lodí na evropský seznam.
2. K žádosti uvedené v odstavci 1 musí být přiložen doklad o tom, že dotčené zařízení na recyklaci lodí splňuje požadavky stanovené v článku 13, aby mohlo provádět recyklaci lodí a být zařazeno na evropský seznam v souladu s článkem 16.
Společnost provádějící recyklaci lodí zejména:
a)
uvede, jaká povolení, licence nebo oprávnění jí k provádění recyklace lodí udělily příslušné orgány, a případně jaká povolení, licence nebo oprávnění příslušné orgány udělily všem jejím dodavatelům a subdodavatelům, kteří se přímo podílejí na procesu recyklace lodi, a uvede všechny informace podle čl. 16 odst. 2;
b)
uvede, zda plán recyklace lodi schválí příslušný orgán tichým nebo výslovným souhlasem, a v případě tichého souhlasu uvede lhůtu pro posouzení stanovenou případně podle vnitrostátních požadavků;
c)
potvrdí, že loď plující pod vlajkou členského státu bude přijata k recyklaci pouze v souladu s tímto nařízením;
d)
doloží, že zařízení na recyklaci lodí je schopno v průběhu celého procesu recyklace lodi vytvořit, udržovat a sledovat podmínky pro bezpečnou práci při vysokých teplotách a pro bezpečný vstup;
e)
připojí mapu s ohraničením zařízení na recyklaci lodí a míst, na nichž v zařízení probíhají recyklační činnosti;
f)
u každého nebezpečného materiálu uvedeného v příloze I a dalších nebezpečných materiálů, které by mohly být součástí konstrukce lodi, uvede:
i)
zda je zařízení na recyklaci lodí oprávněno odstraňovat daný nebezpečný materiál. Pokud je k tomu oprávněno, musí být určeni příslušní pracovníci oprávnění provádět odstraňování a doložena jejich způsobilost k této činnosti,
ii)
jaký postup pro nakládání s odpadem, jako je spalování, skládkování nebo jiný způsob zpracování odpadu, bude v zařízení na recyklaci lodí či mimo ně použit, název a adresu zařízení na zpracování odpadu, pokud není totožné se zařízením na recyklaci lodí, a prokáže, že daný postup bude proveden bez ohrožení lidského zdraví a způsobem šetrným k životnímu prostředí;
g)
potvrdí, že přijala plán zařízení na recyklaci lodí se zohledněním příslušných pokynů IMO;
h)
poskytne informace nezbytné k identifikaci zařízení na recyklaci lodí.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty, kterými stanoví formát informací požadovaných k identifikaci zařízení na recyklaci lodí. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25.
4. Aby mohla být na evropský seznam zařazena zařízení na recyklaci lodí nacházející se ve třetích zemích, musí být splnění požadavků stanovených v článku 13 ověřeno inspekcí na místě provedenou nezávislým ověřovatelem s náležitou kvalifikací. Toto ověření předloží společnost provádějící recyklaci lodí Komisi při podání žádosti o zařazení na evropský seznam a při obnově zařazení na evropský seznam každých pět let poté. Prvotní zařazení na seznam a jeho obnova jsou doplněny o přezkum v polovině období, jehož účelem je potvrdit splnění požadavků stanovených v článku 13.
Podáním žádosti o zařazení na evropský seznam souhlasí společnosti provádějící recyklaci lodí s tím, že Komise nebo subjekty jednající jejím jménem mohou provést v dotčeném zařízení na recyklaci lodí před jeho zařazením na evropský seznam nebo po něm inspekci na místě s cílem ověřit, že splňuje požadavky stanovené v článku 13. Nezávislý ověřovatel, Komise nebo subjekty jednající jejím jménem spolupracují za účelem provedení uvedených inspekcí na místě s příslušnými orgány třetí země, v němž se zařízení na recyklaci lodí nachází.
Komise může vydat technické pokyny s cílem usnadnit toto ověřování.
5. Pro účely článku 13, pokud jde o konkrétní využití nebo odstranění odpadu, lze nakládání způsobem šetrným k životnímu prostředí předpokládat pouze tehdy, pokud společnost provádějící recyklaci lodí může prokázat, že zařízení pro nakládání s odpady, jež odpad obdrží, bude provozováno v souladu s normami pro ochranu lidského zdraví a životního prostředí, jež všeobecně odpovídají příslušným mezinárodním normám a normám Unie.
6. Společnost provádějící recyklaci lodí poskytne bez prodlení aktualizovaný doklad o jakékoli změně informací poskytovaných Komisi a v každém případě vydá tři měsíce před uplynutím každého pětiletého období zařazení na evropský seznam prohlášení, že:
a)
doklady, které poskytla, jsou úplné a aktuální;
b)
zařízení na recyklaci lodí nadále splňuje a bude splňovat požadavky stanovené v článku 13.
Článek 16
Vytvoření a aktualizace evropského seznamu
1. Komise přijme prováděcí akty, kterými vytvoří evropský seznam zařízení na recyklaci lodí, která:
a)
se nacházejí v Unii a byly oznámeny členskými státy podle čl. 14 odst. 3;
b)
se nacházejí ve třetí zemi a jejichž zařazení vychází z posouzení informací a podkladů poskytnutých či shromážděných v souladu s článkem 15.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25.
2. Evropský seznam se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie a na internetových stránkách Komise do 31. prosince 2016. Člení se na dva dílčí seznamy, z nichž jeden zahrnuje zařízení na recyklaci lodí nacházející se v členských státech a druhý zařízení na recyklaci lodí nacházející se ve třetích zemích.
Evropský seznam zahrnuje všechny tyto informace o zařízení na recyklaci lodí:
a)
metodu recyklace;
b)
druh a velikost lodí, které mohou být recyklovány;
c)
veškerá omezení a podmínky související s provozem tohoto zařízení, a to i pokud jde o nakládání s nebezpečným odpadem;
d)
podrobnosti o postupu schválení plánu recyklace lodi podle čl. 7 odst. 3 příslušným orgánem tichým nebo výslovným souhlasem;
e)
maximální roční objem recyklace lodí.
3. Evropský seznam uvádí datum, k němuž končí zařazení zařízení na recyklaci lodí na seznam. Zařazení platí nejvýše pět let a může být obnoveno.
4. Komise přijímá prováděcí akty, kterými pravidelně aktualizuje evropský seznam s cílem:
a)
zařadit na evropský seznam zařízení na recyklaci lodí, jestliže:
i)
mu bylo uděleno oprávnění podle článku 14, nebo
ii)
o jeho zařazení na evropský seznam bylo rozhodnuto podle odst. 1 písm. b) tohoto článku;
b)
vyřadit z evropského seznamu zařízení na recyklaci lodí, jestliže:
i)
zařízení na recyklaci lodí přestane splňovat požadavky stanovené v článku 13, nebo
ii)
nejsou alespoň tři měsíce před skončením pětiletého období stanoveného v odstavci 3 tohoto článku poskytnuty aktualizované podklady.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 25.
5. Komise při vytváření a aktualizaci evropského seznamu jedná v souladu se zásadami zakotvenými ve Smlouvách a v souladu s mezinárodními závazky Unie.
6. Členské státy sdělí Komisi veškeré informace, které mohou být v souvislosti s aktualizací evropského seznamu podstatné. Komise předá všechny podstatné informace ostatním členským státům.
HLAVA IV
OBECNÁ SPRÁVNÍ USTANOVENÍ
Článek 17
Jazyk
1. Plán recyklace lodi podle článku 7 se vyhotovuje v jazyce přijatelném pro stát udělující oprávnění zařízení na recyklaci lodí. Pokud tímto jazykem není angličtina, francouzština ani španělština, přeloží se plán recyklace lodi do jednoho z uvedených jazyků, ledaže správní orgán dospěje k závěru, že to není nutné.
2. Osvědčení soupisu a osvědčení o připravenosti k recyklaci vydaná podle článku 9 se vyhotovují v úředním jazyce vydávajícího správního orgánu. Není-li použitým jazykem angličtina, francouzština ani španělština, musí být součástí daného znění překlad do jednoho z těchto jazyků.
Článek 18
Určení příslušných orgánů a správních orgánů
1. Členské státy určí příslušné orgány a správní orgány odpovědné za uplatňování tohoto nařízení a oznámí je Komisi. Členské státy neprodleně Komisi oznámí veškeré změny těchto údajů.
2. Komise zveřejní seznamy určených příslušných orgánů a správních orgánů na svých internetových stránkách a podle potřeby je aktualizuje.
Článek 19
Určení kontaktních osob
1. Členské státy i Komise určí jednu nebo více kontaktních osob zodpovídajících za poskytování informací a poradenství fyzickým či právnickým osobám požadujícím informace. Kontaktní osoba Komise předá kontaktním osobám členských států veškeré dotazy, které obdrží a které se týkají těchto států, a naopak.
2. Členské státy oznámí Komisi, které kontaktní osoby určily. Členské státy neprodleně Komisi oznámí veškeré změny těchto údajů.
3. Komise zveřejní seznamy určených kontaktních osob na svých internetových stránkách a podle potřeby je aktualizuje.
Článek 20
Zasedání kontaktních osob
Komise na žádost členských států, nebo pokud to považuje za vhodné, pravidelně pořádá zasedání kontaktních osob, aby se projednaly otázky vznesené v souvislosti s prováděním tohoto nařízení. Pokud se všechny členské státy a Komise shodnou na tom, že je to vhodné, budou na tato zasedání nebo jejich části pozvány příslušné zúčastněné strany.
HLAVA V
PODÁVÁNÍ ZPRÁV A PROSAZOVÁNÍ
Článek 21
Zprávy podávané členskými státy
1. Každý členský stát zašle Komisi zprávu obsahující:
a)
seznam lodí, které plují pod jeho vlajkou a pro které bylo vydáno osvědčení o připravenosti k recyklaci, název společnosti provádějící recyklaci lodí a místo, kde se nachází zřízení na recyklaci lodí, jak je uvedeno v osvědčení o připravenosti k recyklaci;
b)
seznam lodí plujících pod jeho vlajkou, pro něž obdržel prohlášení o dokončení recyklace;
c)
informace o nedovolené recyklaci lodí a o sankcích a následných opatřeních, která daný členský stát přijal.
2. Členské státy podávají zprávu Komisi elektronicky každé tři roky, a to do devíti měsíců po konci tříletého období, kterého se zpráva týká.
První elektronická zpráva se týká období ode dne použitelnosti tohoto nařízení do konce prvního pravidelného tříletého období pro podávání zpráv stanoveného v článku 5 směrnice Rady 91/692/EHS (14), který nastane po začátku prvního období pro podávání zpráv.
Komise zveřejní zprávu o uplatňování tohoto nařízení do devíti měsíců od obdržení zpráv členských států.
3. Komise tyto informace vloží do elektronické databáze, která je trvale přístupná veřejnosti.
Článek 22
Prosazování v členských státech
1. Členské státy stanoví sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy vzájemně spolupracují na dvoustranném nebo mnohostranném základě s cílem usnadnit zabraňování a odhalování možného obcházení a porušování tohoto nařízení.
3. Členské státy určí z řad svých stálých zaměstnanců osoby zodpovídající za spolupráci podle odstavce 2. Tyto informace zašlou Komisi, která určeným osobám zašle vytvořený seznam.
4. Členské státy sdělí Komisi své vnitrostátní právní předpisy týkající se prosazování tohoto nařízení a použitelných sankcí.
Článek 23
Žádost o přijetí opatření
1. Fyzické nebo právnické osoby, které jsou nebo mohou být dotčeny porušením článku 13 ve spojení s článkem 15 a čl. 16 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení nebo mají dostatečný zájem na rozhodování v oblasti životního prostředí v souvislosti s porušením článku 13 ve spojení s článkem 15 a čl. 16 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení, jsou oprávněny požádat Komisi, aby přijala opatření podle tohoto nařízení ve vztahu k tomuto porušení nebo bezprostřední hrozbě, že k takovému porušení dojde.
Za postačující pro účel prvního pododstavce se považuje zájem jakékoli nevládní organizace podporující ochranu životního prostředí a splňující požadavky stanovené v článku 11 nařízení (ES) č. 1367/2006 (15).
2. Žádost o přijetí opatření musí být doplněna příslušnými informacemi a údaji na svou podporu.
3. Pokud žádost o přijetí opatření a připojené informace a údaje hodnověrně prokazují, že došlo k porušení článku 13 ve spojení s článkem 15 a čl. 16 odst. 1 písm. b) nebo že takové porušení bezprostředně hrozí, Komise posoudí všechny takové žádosti o přijetí opatření a informace a údaje. Za těchto okolností poskytne Komise dotčené společnosti provádějící recyklaci lodí příležitost, aby se k dané žádosti o přijetí opatření a připojeným informacím a údajům vyjádřila.
4. Komise neprodleně a v souladu s příslušnými ustanoveními právních předpisů Unie informuje osoby, které podaly žádost podle odstavce 1, o svém rozhodnutí žádost o přijetí opatření přijmout nebo zamítnout a toto rozhodnutí zdůvodní.
HLAVA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 24
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 5 odst. 8 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 30. prosince 2013. Komise vypracuje zprávu o výkonu přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 8 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 5 odst. 8 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 25
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 26
Přechodné ustanovení
Členské státy mohou ode dne zveřejnění evropského seznamu a přede dnem použitelnosti tohoto nařízení povolit recyklaci lodí v zařízeních na recyklaci lodí zařazených na evropský seznam. V těchto případech se nařízení (ES) č. 1013/2006 nepoužije.
Článek 27
Změna nařízení (ES) č. 1013/2006
V čl. 1 odst. 3 nařízení (ES) č. 1013/2006 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„i)
lodě plující pod vlajkami členských států spadající do oblasti působnosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1257/2013 (16).
Článek 28
Změna směrnice 2009/16/ES
V příloze IV směrnice 2009/16/ES se doplňuje nový bod, který zní:
„49.
Osvědčení soupisu nebezpečných materiálů nebo případně prohlášení o souladu podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1257/2013 (17).
Článek 29
Finanční pobídka
Komise do 31. prosince 2016 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o možnosti zavedení finančního nástroje, který by napomáhal bezpečné a environmentálně šetrné recyklaci lodí, a případně ji doplní legislativním návrhem.
Článek 30
Přezkum
1. Komise posoudí, která porušení tohoto nařízení by měla být začleněna do oblasti působnosti směrnice 2008/99/ES, aby byla zajištěna rovnocennost mezi tímto nařízením a nařízením (ES) č. 1013/2006, pokud jde o ustanovení týkající se jejich porušení. O svých závěrech podá Komise do 31. prosince 2014 zprávu Evropskému parlamentu a Radě a případně ji doplní legislativním návrhem.
2. Nejpozději osmnáct měsíců přede dnem vstupu Hongkongské úmluvy v platnost přezkoumá Komise toto nařízení a případně zároveň předloží příslušné legislativní návrhy za tímto účelem. Tento přezkum zváží zařazení zařízení na recyklaci lodí oprávněných podle Hongkongské úmluvy na evropský seznam s cílem zabránit duplicitě činností a administrativní zátěži.
3. Komise provádí přezkum tohoto nařízení, a pokud je to potřeba, předkládá včas návrhy zohledňující vývoj v souvislosti s mezinárodními úmluvami, včetně Basilejské úmluvy, ukáže-li se to jako nezbytné.
4. Bez ohledu na odstavec 2 předloží Komise do pěti let ode dne použitelnosti tohoto nařízení Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování tohoto nařízení, která bude případně doplněna legislativními návrhy s cílem zajistit, aby byly plněny jeho cíle a jeho dopad byl zajištěn a opodstatněný.
Článek 31
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 32
Použitelnost
1. Toto nařízení se použije od dřívějšího ze dvou následujících dat, ale ne dříve než 31. prosince 2015
a)
šest měsíců ode dne, kdy kombinovaný maximální roční objem recyklace lodí v zařízeních na recyklaci lodí zařazených na evropský seznam dosáhne v souhrnu alespoň 2,5 milionu LDT (výtlak prázdné lodi v tunách). Roční objem recyklace lodí v zařízení na recyklaci lodí se vypočte jako součet hmotností lodí (vyjádřené v LDT), které byly v daném roce v uvedeném zařízení recyklovány. Maximální roční objem recyklace lodí se určí u každého zařízení na recyklaci lodí zvolením nejvyšší hodnoty za předcházející desetileté období nebo, v případě nově povoleného zařízení na recyklaci lodí, nejvyšší roční hodnoty dosažené v tomto zařízení, nebo
b)
k 31. prosinci 2018.
2. Následující ustanovení se však použijí takto:
a)
článek 2, čl. 5 odst. 2 druhý pododstavec a články 13, 14, 15, 16, 25 a 26 se použijí ode dne 31. prosince 2014 a
b)
čl. 5 odst. 2 první a třetí pododstavec a čl. 12 odst. 1 a 8 se použijí ode dne 31. prosince 2020.
3. Po splnění podmínek uvedených v odst. 1 písm. a) zveřejnění Komise v Úředním věstníku Evropské unie oznámení o datu použitelnosti tohoto nařízení.
4. Pokud členský stát uzavřel svůj námořní rejstřík nebo během tří let nebyla pod jeho vlajkou registrována žádná loď a pokud pod jeho vlajkou není registrována žádná loď, může se tento stát odchýlit od tohoto nařízení, s výjimkou článků 4, 5, 11, 12, 13, 14, čl. 16 odst. 6 a článků 18, 19, 20, 21 a 22. Hodlá-li členský stát využít této odchylky, uvědomí o tom Komisi nejpozději ke dni použitelnosti tohoto nařízení. Jakékoliv následné změny se rovněž neprodleně oznámí Komisi.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 20. listopadu 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Νοεμβρίου 2013
για την ανακύκλωση πλοίων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2009/16/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Ενεργώντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τα πλοία που αποτελούν απόβλητα και υφίστανται διασυνοριακές διακινήσεις για σκοπούς ανακύκλωσης, υπόκεινται στις ρυθμίσεις της σύμβασης της Βασιλείας της 22ας Μαρτίου 1989 σχετικά με τον έλεγχο των διασυνοριακών διακινήσεων επικινδύνων αποβλήτων και τη διάθεσή τους (εφεξής «σύμβαση της Βασιλείας») και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3). Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 εφαρμόζει την εν λόγω σύμβαση, καθώς επίσης και μια τροποποίηση (4) αυτής που εγκρίθηκε το 1995, η οποία δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ σε διεθνές επίπεδο και θεσπίζει απαγόρευση των εξαγωγών επικίνδυνων αποβλήτων σε χώρες που δεν είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Τα πλοία αυτά χαρακτηρίζονται γενικά ως επικίνδυνα απόβλητα και απαγορεύεται η εξαγωγή τους από την Ένωση για ανακύκλωση σε μονάδες χωρών που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ.
(2)
Οι μηχανισμοί ελέγχου και επιβολής του ισχύοντος ενωσιακού και διεθνούς δικαίου δεν είναι προσαρμοσμένοι στις ιδιαιτερότητες των πλοίων και της διεθνούς ναυτιλίας. Αποτέλεσμα των προσπαθειών συνεργασίας μεταξύ της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ), του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) και της Γραμματείας της σύμβασης της Βασιλείας ήταν η επίτευξη συμφωνίας για την εισαγωγή υποχρεωτικών απαιτήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο με σκοπό την αποτελεσματική και αποδοτική διευθέτηση των επισφαλών και αθέμιτων πρακτικών ανακύκλωσης πλοίων υπό τη μορφή της Διεθνούς σύμβασης του Χονγκ Κονγκ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων («σύμβαση του Χονγκ Κονγκ»).
(3)
Το υφιστάμενο δυναμικό ανακύκλωσης πλοίων στις χώρες του ΟΟΣΑ, το οποίο είναι νομίμως προσβάσιμο για πλοία υπό σημαία κράτους μέλους, είναι ανεπαρκές. Το δυναμικό ασφαλούς και περιβαλλοντικώς φιλικής ανακύκλωσης που ήδη υπάρχει στις χώρες που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ επαρκεί για την επεξεργασία όλων των πλοίων υπό σημαία κράτους μέλους και αναμένεται να αναπτυχθεί περαιτέρω έως το 2015, ως αποτέλεσμα των δράσεων που αναλαμβάνουν τα κράτη ανακύκλωσης για να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
(4)
Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ εγκρίθηκε στις 15 Μαΐου 2009 υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ θα τεθεί σε ισχύ 24 μήνες μετά την ημερομηνία επικύρωσής της από τουλάχιστον 15 κράτη, των οποίων ο συνολικός εμπορικός στόλος αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 40 % τοις εκατό της ολικής χωρητικότητας της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας και ο συνολικός μέγιστος ετήσιος όγκος ανακύκλωσης πλοίων κατά την προηγούμενη δεκαετία αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 3 % της ολικής χωρητικότητας του συνόλου της εμπορικής ναυτιλίας των ίδιων κρατών. Η εν λόγω σύμβαση καλύπτει τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη λειτουργία και την προετοιμασία των πλοίων, με σκοπό τη διευκόλυνση της ασφαλούς και φιλικής προς το περιβάλλον ανακύκλωσης, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πλοίων και τη λειτουργική αποδοτικότητα. Επίσης, καλύπτει τη λειτουργία των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο και τη θέσπιση ενός κατάλληλου μηχανισμού επιβολής στον τομέα της ανακύκλωσης πλοίων.
(5)
Ο παρών κανονισμός επιδιώκει να διευκολύνει την έγκαιρη επικύρωση της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ τόσο εντός της Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες, με την εφαρμογή αναλογικών ελέγχων σε πλοία και μονάδες ανακύκλωσης πλοίων βάσει της εν λόγω σύμβασης.
(6)
Η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ προβλέπει ρητά ότι τα μέρη της λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όσον αφορά την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων, προκειμένου να αποφεύγονται, να μειώνονται και να ελαχιστοποιούνται τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Τούτου δοθέντος, ο παρών κανονισμός θα πρέπει, κατά συνέπεια, να παρέχει προστασία έναντι των ενδεχόμενων δυσμενών επιπτώσεων από την τοποθέτηση επικίνδυνων υλικών σε πλοία που προσεγγίζουν σε λιμάνι ή αγκυροβόλιο κρατών μελών, τηρώντας τις διατάξεις που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου. Προκειμένου να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της τήρησης των απαιτήσεων σχετικά με τα επικίνδυνα υλικά βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να τηρούν τις εθνικές διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Επί του παρόντος, οι επιθεωρητές ελέγχου του κράτους λιμένα είναι επιφορτισμένοι με την επιθεώρηση της πιστοποίησης και με την ενεργό δοκιμή επικίνδυνων υλικών, συμπεριλαμβανομένου του αμίαντου, βάσει της Διεθνούς σύμβασης για την ασφάλεια της ζωής στη θάλασσα (SOLAS). Το μνημόνιο συνεννόησης για τον έλεγχο των πλοίων από κράτος του λιμένα που υπογράφηκε στο Παρίσι παρέχει εναρμονισμένη προσέγγιση για τις συγκεκριμένες δραστηριότητες.
(7)
Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι επίσης η μείωση των ανισοτήτων μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης στην Ένωση, στις χώρες του ΟΟΣΑ και σε σχετικές τρίτες χώρες όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια στον χώρο εργασίας και τα περιβαλλοντικά πρότυπα και η καθοδήγηση πλοίων που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους σε μονάδες ανακύκλωσης σε κράτος μέλος που χρησιμοποιούν μεθόδους ασφαλείς και φιλικές προς το περιβάλλον για τη διάλυση πλοίων και όχι σε μονάδες που δεν τηρούν τους δέοντες κανόνες, όπως είναι η τρέχουσα πρακτική. Αναμένεται έτσι να ενισχυθεί και η ανταγωνιστικότητα της ασφαλούς και φιλικής προς το περιβάλλον ανακύκλωσης και επεξεργασίας πλοίων στις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων τις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος. Η θέσπιση ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων («Ευρωπαϊκός κατάλογος»), οι οποίες συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα συμβάλει στην επίτευξη αυτών των στόχων, καθώς και στη βελτίωση της επιβολής της νομοθεσίας, διευκολύνοντας τους ελέγχους στα πλοία που αποστέλλονται προς ανακύκλωση από το κράτος μέλος της σημαίας. Οι απαιτήσεις για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων θα πρέπει να βασίζονται στις απαιτήσεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Εν προκειμένω, οι μονάδες ανακύκλωσης που λαμβάνουν έγκριση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και της φιλικής προς το περιβάλλον διαχείρισης αποβλήτων που ανακτώνται από την ανακύκλωση πλοίων. Όσον αφορά τις μονάδες σε τρίτες χώρες, οι απαιτήσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, ισοδύναμο σε μεγάλο βαθμό με το επίπεδο στην Ένωση. Κατά συνέπεια, οι μονάδες ανακύκλωσης οι οποίες δεν πληρούν τις ελάχιστες αυτές απαιτήσεις δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
(8)
Η αρχή της ισότητας στο ενωσιακό δίκαιο θα πρέπει να τηρείται και η εφαρμογή της να παρακολουθείται, ιδίως κατά την κατάρτιση και αναπροσαρμογή του ευρωπαϊκού καταλόγου όσον αφορά τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων σε κράτος μέλος καθώς και τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτες χώρες που πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(9)
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εγκρίνουν κατάλληλα μέτρα ώστε να εξασφαλίζουν ότι τα πλοία που αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τηρούν τον παρόντα κανονισμό στο μέτρο του λογικού και του εφικτού.
(10)
Προκείμενου να αποφεύγεται η επικάλυψη είναι αναγκαίο να αποκλείονται τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους και που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), αντίστοιχα. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 ισχύει για τις μεταφορές αποβλήτων από την Ένωση, με την επιφύλαξη των αποκλεισμών για ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων για τις οποίες ισχύει εναλλακτικό καθεστώς. Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στην υπαγωγή σε ελέγχους, κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής, των πλοίων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του και στην εξασφάλιση της ανακύκλωσης των εν λόγω πλοίων κατά τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον. Κατά συνέπεια, διευκρινίζεται ότι ένα πλοίο το οποίο υπόκειται σε εναλλακτικό καθεστώς ελέγχου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του βάσει του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να υπόκειται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1013/2006. Τα πλοία τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής ούτε της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ ούτε του παρόντος κανονισμού, και τα απόβλητα που βρίσκονται σε πλοίο πλην όσων προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα του πλοίου, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και στις οδηγίες 2008/98/ΕΚ και 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), αντίστοιχα.
(11)
Αναγνωρίζεται επίσης ότι τα πλοία εξακολουθούν να υπόκεινται σε άλλες διεθνείς συμβάσεις ώστε να εξασφαλίζεται η ασφαλής λειτουργία τους στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του λειτουργικού μέρους του κύκλου ζωής που αφορά τη δραστηριότητά τους και, ενώ μπορούν να ασκούν ορισμένα δικαιώματα και ελευθερίες ναυσιπλοΐας, τα πλοία έχουν υποχρέωση αναγγελίας κατάπλου σε λιμένα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν να εφαρμόζουν περαιτέρω ελέγχους, σύμφωνα με άλλες διεθνείς συμβάσεις. Κατά συνέπεια, πρόσθετοι έλεγχοι διέλευσης δεν θεωρούνται απαραίτητοι βάσει του παρόντος κανονισμού.
(12)
Κατά την ερμηνεία των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να δοθεί προσοχή στις κατευθυντήριες γραμμές που εξέδωσε ο ΔΝΟ («κατευθυντήριες γραμμές ΔΝΟ») για να στηρίξει τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ.
(13)
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, η έννοια του όρου «ανακύκλωση» θα πρέπει να διαφέρει από τον ορισμό της οδηγίας 2008/98/ΕΚ. Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εισάγει ειδικό ορισμό για τον όρο «ανακύκλωση πλοίου».
(14)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) εφαρμόζεται σε επίπεδο Ένωσης το παγκόσμια εναρμονισμένο σύστημα για την ταξινόμηση και την επισήμανση χημικών προϊόντων. Ο ανωτέρω κανονισμός, μαζί με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (9) και την οδηγία 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), παρέχουν χρήσιμες κατευθύνσεις για τον καθορισμό των επικίνδυνων υλικών.
(15)
Η τήρηση καταλόγου επικίνδυνων υλικών επί του πλοίου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του αποτελεί βασικό απαίτηση που ορίζεται στη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ και στον παρόντα κανονισμό. Σύμφωνα με τον κανονισμό 8(2) της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, τα πλοία που προορίζονται προς ανακύκλωση θα πρέπει να ελαχιστοποιούν τον όγκο των αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητά τους κατά την περίοδο πριν από την είσοδο στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Εάν τα απόβλητα που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα των πλοίων προορίζονται για παράδοση μαζί με το πλοίο στη μονάδα ανακύκλωσης, οι κατά προσέγγιση ποσότητες και τα σημεία στα οποία βρίσκονται τα απόβλητα αυτά θα πρέπει να καταχωρίζονται στο μέρος II του καταλόγου.
(16)
Τα κράτη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για να παρεμποδίζουν την καταστρατήγηση των κανόνων περί ανακύκλωσης πλοίων και να ενισχύουν τη διαφάνεια των πρακτικών ανακύκλωσης. Σύμφωνα με τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με τα πλοία στα οποία έχει χορηγηθεί πιστοποιητικό καταλόγου και τα πλοία για τα οποία έχουν λάβει δήλωση ολοκλήρωσης και πληροφορίες όσον αφορά τις παράνομες πρακτικές ανακύκλωσης πλοίων και τις δράσεις παρακολούθησης που έχουν αναλάβει.
(17)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες για τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στις παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και να εξασφαλίσουν την επιβολή των κυρώσεων αυτών με στόχο την πρόληψη της καταστρατήγησης των κανόνων περί ανακύκλωσης πλοίων. Οι εν λόγω κυρώσεις, οι οποίες μπορούν να είναι αστικού ή διοικητικού χαρακτήρα, θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(18)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, τα δικαστήρια των κρατών μελών υποχρεούνται να ερμηνεύουν, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, τους δικονομικούς κανόνες περί των όρων που απαιτούνται ώστε οι διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες να ευθυγραμμισθούν με τους στόχους του άρθρου 9 παράγραφος 3 της σύμβασης του Aarhus.
(19)
Για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος και έχοντας υπόψη την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει τη σκοπιμότητα θέσπισης χρηματοοικονομικού μηχανισμού, που θα ισχύει για όλα τα πλοία που προσεγγίζουν τους λιμένες και τα αγκυροβόλια κράτους μέλους, ανεξάρτητα από τη σημαία που φέρουν, για τη συλλογή πόρων οι οποίοι θα διευκολύνουν τη φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση και επεξεργασία πλοίων χωρίς να είναι κίνητρο μετανηολόγησης.
(20)
Για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις όσον αφορά τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εξουσία έκδοσης πράξεων σχετικά με την αναπροσαρμογή των παραρτημάτων I και ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(21)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(22)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η πρόληψη, η μείωση ή η εξάλειψη των δυσμενών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον που οφείλονται στην ανακύκλωση, λειτουργία και συντήρηση πλοίων που φέρουν σημαία κράτους μέλους δεν δύναται να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, λόγω του διεθνούς χαρακτήρα της ναυτιλίας και της ανακύκλωσης πλοίων, αλλά δύναται, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων του μέτρου, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη του στόχου αυτού,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και σκοπός
Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η πρόληψη, η μείωση, η ελαχιστοποίηση και, στο μέτρο του εφικτού, η εξάλειψη ατυχημάτων, τραυματισμών και άλλων δυσμενών επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον που οφείλονται στην ανακύκλωση πλοίων. O παρών κανονισμός επιδιώκει να ενισχύσει την ασφάλεια και την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Ένωσης, κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής του πλοίου και, συγκεκριμένα, εξασφαλίζει ότι τα επικίνδυνα υλικά από την ανακύκλωση του πλοίου υπόκεινται σε διαχείριση φιλική προς το περιβάλλον.
Δια του παρόντος κανονισμού τίθενται επίσης κανόνες για την ορθή διαχείριση επικίνδυνων υλικών επί των πλοίων.
Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί επίσης στη διευκόλυνση της επικύρωσης της Διεθνούς σύμβασης του Χονγκ Κονγκ για την ασφαλή και περιβαλλοντικώς υγιή ανακύκλωση πλοίων, 2009 («σύμβαση του Χονγκ Κονγκ»).
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός, εξαιρουμένου του άρθρου 12, εφαρμόζεται στα πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους.
Το άρθρο 12 εφαρμόζεται στα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και προσεγγίζουν λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους.
2. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:
α)
σε πολεμικά πλοία, βοηθητικά πλοία ή άλλα πλοία των οποίων ιδιοκτήτης ή φορέας εκμετάλλευσης είναι ένα κράτος και τα οποία σήμερα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την παροχή μη εμπορικών δημόσιων υπηρεσιών·
β)
σε πλοία χωρητικότητας κάτω των 500 τόνων (gross tonnage - GT)·
γ)
σε πλοία τα οποία καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους πλέουν μόνο στα ύδατα που υπόκεινται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία του κράτους μέλους του οποίου φέρουν τη σημαία.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
ως «πλοίο» νοείται σκάφος οποιουδήποτε τύπου το οποίο διεξάγει ή έχει διεξαγάγει δραστηριότητες στο θαλάσσιο περιβάλλον και περιλαμβάνει τα υποβρύχια, τα πλωτά ναυπηγήματα, τις πλωτές εξέδρες, τις αυτοανυψούμενες εξέδρες, τις πλωτές εγκαταστάσεις αποθήκευσης (FSU) και τις πλωτές εγκαταστάσεις παραγωγής αποθήκευσης και εκφόρτωσης (FPSO) ή σκάφος από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο εξοπλισμός ή το οποίο ρυμουλκείται·
2)
ως «νέο πλοίο» νοείται πλοίο:
α)
του οποίου η σύμβαση ναυπήγησης συνάπτεται την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα, ή
β)
εάν δεν υπάρχει σύμβαση ναυπήγησης, πλοίο στο οποίο έχει τεθεί η τρόπιδα ή το οποίο βρίσκεται σε παρόμοιο στάδιο ναυπήγησης έξι μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα, ή
γ)
που παραδίδεται τριάντα μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή αργότερα·
3)
ως «δεξαμενόπλοιο» νοείται πετρελαιοφόρο όπως ορίζεται στο παράρτημα I της σύμβασης για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης από πλοία («σύμβαση MARPOL») ή δεξαμενόπλοιο επιβλαβών υγρών ουσιών (NLS), όπως ορίζεται στο παράρτημα II της ίδιας σύμβασης·
4)
ως «επικίνδυνο υλικό» νοείται κάθε υλικό ή ουσία που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο στην ανθρώπινη υγεία, και/ή το περιβάλλον·
5)
ως «απόβλητα που προκύπτουν κατά τη δραστηριότητα» νοούνται τα απόβλητα και τα υπολείμματα που προκύπτουν από τη συνήθη δραστηριότητα των πλοίων, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της σύμβασης MARPOL·
6)
ως «ανακύκλωση πλοίων» νοείται η δραστηριότητα πλήρους ή μερικής διάλυσης ενός πλοίου σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων με στόχο την ανάκτηση εξαρτημάτων και υλικών για εκ νέου επεξεργασία, την προετοιμασία για εκ νέου χρήση ή την εκ νέου χρήση, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται η επεξεργασία των επικίνδυνων και άλλων υλικών, και περιλαμβάνει συναφείς δραστηριότητες, όπως η αποθήκευση και επεξεργασία εξαρτημάτων και υλικών εντός της μονάδας, αλλά όχι την περαιτέρω μεταποίηση ή διάθεσή τους σε ξεχωριστές εγκαταστάσεις·
7)
ως «μονάδα ανακύκλωσης πλοίων» νοείται καθορισμένη περιοχή που είναι εργοτάξιο ή μονάδα που βρίσκεται σε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα και χρησιμοποιείται για την ανακύκλωση πλοίων·
8)
ως «εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων» νοείται ο ιδιοκτήτης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί η ευθύνη της δραστηριότητας ανακύκλωσης πλοίων από τον ιδιοκτήτη της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων·
9)
ως «υπηρεσία» νοείται κρατική υπηρεσία η οποία έχει επιφορτισθεί από κράτος μέλος με τα καθήκοντα σχετικά με τα πλοία που φέρουν τη σημαία του ή τα πλοία που δραστηριοποιούνται υπό την αρμοδιότητά του·
10)
ως «αναγνωρισμένος οργανισμός» είναι ο αναγνωρισμένος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 391/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
11)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται η κρατική αρχή ή αρχές που έχει(-ουν) ορισθεί από κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, εντός καθορισμένης γεωγραφικής περιοχής ή καθορισμένου τομέα τεχνογνωσίας, ως υπεύθυνη για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων, όσον αφορά όλες τις δραστηριότητες υπό τη δικαιοδοσία του κράτους αυτού·
12)
ως «ολική χωρητικότητα» νοείται η ολική χωρητικότητα υπολογιζόμενη σύμφωνα με τους κανόνες μέτρησης της ολικής χωρητικότητας που περιέχονται στο παράρτημα I της Διεθνούς σύμβασης για την καταμέτρηση της χωρητικότητας των πλοίων, του 1969 ή οποιαδήποτε άλλη διάδοχη σύμβαση·
13)
ως «αρμόδιο πρόσωπο» νοείται το πρόσωπο με τα κατάλληλα προσόντα, την κατάλληλη κατάρτιση και επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και πείρα για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών·
14)
ως «πλοιοκτήτης» νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το εμφαινόμενο στο νηολόγιο ως ιδιοκτήτης του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών ή νομικών προσώπων που έχουν στην ιδιοκτησία τους πλοίο για περιορισμένη περίοδο, εκκρεμούσης της πώλησης ή της μεταβίβασής του σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή, αν δεν υπάρχει νηολόγηση, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο ανήκει το πλοίο ή οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, όπως ο διαχειριστής ή ο ναυλωτής κενού σκάφους, στο οποίο έχει ανατεθεί η ευθύνη λειτουργίας του πλοίου από τον ιδιοκτήτη του, καθώς και το νομικό πρόσωπο που εκμεταλλεύεται πλοίο κρατικής ιδιοκτησίας·
15)
ως «νέα εγκατάσταση» νοείται η εγκατάσταση συστημάτων, εξοπλισμού, μόνωσης ή άλλων υλικών σε πλοίο μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·
16)
ως «σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου» νοείται σχέδιο το οποίο εκπονεί ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων για κάθε πλοίο για το οποίο του έχει ανατεθεί η ευθύνη ανακύκλωσης, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών και ψηφισμάτων του ΔΝΟ·
17)
ως «σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων» νοείται σχέδιο το οποίο εκπονεί ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, εγκρίνεται από το διοικητικό συμβούλιο ή τον ενδεδειγμένο διευθυντικό φορέα της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων, περιγράφει τις λειτουργικές διαδικασίες που αφορούν την ανακύκλωση πλοίων στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και καλύπτει, συγκεκριμένα, την ασφάλεια και την εκπαίδευση των εργαζομένων, την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, τα καθήκοντα και τις ευθύνες του προσωπικού, την ετοιμότητα και την αντίδραση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και τα συστήματα παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και τήρησης αρχείων, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών και ψηφισμάτων του ΔΝΟ·
18)
ως «ασφαλής προς είσοδο» νοείται ένας χώρος που πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
η περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε οξυγόνο και η συγκέντρωση εύφλεκτων ατμών δεν υπερβαίνουν τα όρια ασφαλείας·
β)
τυχόν τοξικές ουσίες στην ατμόσφαιρα δεν υπερβαίνουν τα επιτρεπτά όρια συγκεντρώσεων·
γ)
τυχόν υπολείμματα ή υλικά που σχετίζονται με τις εργασίες που έχει εγκρίνει το αρμόδιο πρόσωπο δεν συντελούν σε ανεξέλεγκτη αποδέσμευση τοξικών ουσιών ή σε επικίνδυνη συγκέντρωση εύφλεκτων ατμών υπό συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές συνθήκες, ενώ διατηρούνται σύμφωνα με τις οδηγίες·
19)
ως «ασφαλής προς εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες» νοείται ένας χώρος που πληροί όλα τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
υπάρχει ασφαλής, μη εκρηκτική κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης καθαρισμού από αέρια, για τη χρήση ηλεκτρικού τόξου ή εξοπλισμού οξυγονοκόλλησης, εξοπλισμού κοπής ή καύσης ή άλλων μορφών γυμνής φλόγας, καθώς επίσης και θέρμανσης, τροχίσματος ή δραστηριοτήτων που δημιουργούν σπινθήρες·
β)
πληρούνται τα κριτήρια σχετικά με τον ασφαλή προς είσοδο χώρο που καθορίζονται στο σημείο 18·
γ)
οι υφιστάμενες ατμοσφαιρικές συνθήκες δεν μεταβάλλονται ως αποτέλεσμα των εργασιών σε υψηλές θερμοκρασίες·
δ)
όλοι οι παρακείμενοι χώροι έχουν καθαρισθεί, αδρανοποιηθεί ή έχουν τύχει επαρκούς επεξεργασίας, ώστε να αποφεύγεται η έναρξη ή διάδοση πυρκαγιάς·
20)
ως «δήλωση ολοκλήρωσης» νοείται η δήλωση που εκδίδει ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, με την οποία βεβαιώνεται ότι η ανακύκλωση του πλοίου έχει ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
21)
ως «πιστοποιητικό καταλόγου» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους, συμμορφούται προς το άρθρο 9 και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών σύμφωνα με το άρθρο 5·
22)
ως «πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο, το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους, συμμορφούται προς το άρθρο 9 παράγραφος 9 και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 7 και το εγκεκριμένο σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, σύμφωνα με το άρθρο 7·
23)
ως «δήλωση συμμόρφωσης» νοείται πιστοποιητικό, συγκεκριμένο για κάθε πλοίο το οποίο εκδίδεται για τα πλοία που φέρουν τη σημαία τρίτης χώρας και συνοδεύεται από κατάλογο επικίνδυνων υλικών σύμφωνα με το άρθρο 12·
24)
ως «τόνοι εκτοπίσματος άφορτου πλοίου (LDT)» νοείται το εκτόπισμα πλοίου σε τόνους άνευ φορτίου, καυσίμων, λιπαντελαίων στις δεξαμενές, θαλασσέρματος, ποσίμου και τροφοδοτικού ύδατος, αναλώσιμων υλικών, επιβατών και πληρώματος με τις αποσκευές τους. Οι LDT είναι το συνολικό εκτόπισμα του κύτους, της δομικής κατασκευής, του μηχανολογικού και λοιπού εξοπλισμού και των εξαρτημάτων του πλοίου.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 7 παράγραφος 2 στοιχείο δ) και των άρθρων 13, 15 και 16,
α)
οι όροι «απόβλητα», «επικίνδυνα απόβλητα», «επεξεργασία» και «διαχείριση αποβλήτων» έχουν την ίδια έννοια που έχουν και στο άρθρο 3 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ·
β)
ως «επιθεώρηση μονάδας» νοείται η επιθεώρηση της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων με την οποία επιβεβαιώνεται ότι οι συνθήκες στη μονάδα είναι όντως αυτές που περιγράφονται στα σχετικά στοιχεία τεκμηρίωσης που έχουν παρασχεθεί·
γ)
ως «εργαζόμενος» νοείται οποιοδήποτε άτομο που εκτελεί εργασίες σε τακτικό ή προσωρινό επίπεδο, στο πλαίσιο εργασιακής σχέσης, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού που εργάζεται για τους εργολάβους και τους υπεργολάβους·
δ)
ως «φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση» νοείται η λήψη όλων των εφικτών μέτρων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η διαχείριση των αποβλήτων και των επικίνδυνων υλικών διενεργείται κατά τρόπο με τον οποίο προστατεύονται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από τις δυσμενείς επιπτώσεις που ενδέχεται να προκύψουν από τα εν λόγω υλικά και απόβλητα.
3. Για τους σκοπούς του σημείου 13 της παραγράφου 1, αρμόδιο πρόσωπο μπορεί να είναι ένας καταρτισμένος εργαζόμενος ή ένα διευθυντικό στέλεχος ικανό να αναγνωρίζει και να αξιολογεί τους εργασιακούς και λοιπούς κινδύνους και την έκθεση των εργαζομένων σε ενδεχομένως επικίνδυνες ουσίες ή επισφαλείς συνθήκες σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και το οποίο είναι ικανό να καθορίζει τα μέτρα προστασίας και τις προφυλάξεις που απαιτούνται για την εξάλειψη ή τη μείωση αυτών των κινδύνων ή αυτής της έκθεσης.
Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), η αρμόδια αρχή δύναται να καθορίσει τα κατάλληλα κριτήρια για τον ορισμό τέτοιων προσώπων καθώς επίσης και τα καθήκοντα τα οποία αναλαμβάνουν.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΠΛΟΙΑ
Άρθρο 4
Έλεγχος επικίνδυνων υλικών
Η εγκατάσταση ή χρήση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I, με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων συναφούς νομοθεσίας της Ένωσης που ενδέχεται να απαιτούν τη λήψη περαιτέρω μέτρων.
Άρθρο 5
Κατάλογος επικίνδυνων υλικών
1. Κάθε πλοίο πρέπει να φέρει κατάλογο επικίνδυνων υλικών, στον οποίο προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά που αναφέρονται στο παράρτημα II και περιλαμβάνονται στη δομική κατασκευή ή στον εξοπλισμό του πλοίου, το σημείο στο οποίο βρίσκονται και, κατά προσέγγιση, οι ποσότητές τους.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β), τα υπάρχοντα πλοία συμμορφούνται, κατά το δυνατόν, με την παράγραφο 1.
Τα πλοία τα οποία προορίζονται για ανακύκλωση συμμορφούνται, κατά το δυνατόν, με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από την ημερομηνία δημοσίευσης του ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων («Ευρωπαϊκός κατάλογος»), σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β), κατά την εκπόνηση του καταλόγου επικίνδυνών υλικών, προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά του παραρτήματος I.
3. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών:
α)
αφορά συγκεκριμένα κάθε πλοίο·
β)
αποδεικνύει ότι το πλοίο συμμορφώνεται με την απαγόρευση ή τους περιορισμούς σχετικά με την εγκατάσταση ή χρήση επικίνδυνων ουσιών σύμφωνα με το άρθρο 4·
γ)
καταρτίζεται λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ·
δ)
επαληθεύεται είτε από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν.
4. Επιπλέον της παραγράφου 3, για τα υπάρχοντα πλοία καταρτίζεται σχέδιο όπου περιγράφεται ο οπτικός ή δειγματοληπτικός έλεγχος μέσω του οποίου καταρτίζεται ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών, και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
5. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών περιλαμβάνει τα εξής τρία μέρη:
α)
κατάλογο με τις επικίνδυνες ουσίες που αναφέρονται στα παραρτήματα I και ΙΙ, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και περιλαμβάνονται στη δομική κατασκευή ή τον εξοπλισμό του πλοίου, συνοδευόμενο από ένδειξη του σημείου στο οποίο βρίσκονται και, κατά προσέγγιση, των ποσοτήτων τους (μέρος I)·
β)
κατάλογο αποβλήτων που υπάρχουν στο πλοίο και προέκυψαν κατά τη δραστηριότητά του (μέρος II),
γ)
κατάλογο εφοδίων που υπάρχουν στο πλοίο (μέρος III).
6. Το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών τηρείται σωστά και αναπροσαρμόζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου εκμετάλλευσης του πλοίου. Σε αυτό εγγράφονται οι νέες μονάδες που περιλαμβάνουν τυχόν επικίνδυνες ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα II και οι σχετικές αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου.
7. Πριν από την ανακύκλωση, και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ, πέραν του δεόντως τηρουμένου και αναθεωρημένου Μέρους I, στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών ενσωματώνεται το μέρος II, το οποίο αφορά τα απόβλητα που προκύπτουν από τη δραστηριότητα του πλοίου, και το μέρος III σχετικά με τα εφόδια, ενώ ο κατάλογος επαληθεύεται από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν.
8. Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 24 σχετικά με την αναθεώρηση του καταλόγου στοιχείων για τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών στα παραρτήματα I και ΙΙ ώστε να εξασφαλίζει ότι οι κατάλογοι περιέχουν τουλάχιστον τις ουσίες των προσαρτημάτων 1 και 2 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
Η Επιτροπή εκδίδει χωριστή κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με κάθε ουσία η οποία προστίθεται ή διαγράφεται από το παράρτημα I ή ΙΙ.
Άρθρο 6
Γενικές απαιτήσεις για τους πλοιοκτήτες
1. Κατά την προετοιμασία ενός πλοίου για ανακύκλωση, οι πλοιοκτήτες:
α)
παρέχουν στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με το πλοίο για την κατάρτιση του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου βάσει του άρθρου 7·
β)
κοινοποιούν εγγράφως στην αρμόδια υπηρεσία, εντός προθεσμίας που ορίζει η εν λόγω υπηρεσία, την πρόθεσή τους να ανακυκλώσουν το πλοίο σε συγκεκριμένη μονάδα ή μονάδες ανακύκλωσης πλοίων. Η κοινοποίηση περιλαμβάνει τουλάχιστον:
i)
τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, και
ii)
όλες τις πληροφορίες που αφορούν το πλοίο και παρέχονται βάσει του στοιχείου α).
2. Οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ότι τα πλοία που προορίζονται για ανακύκλωση:
α)
ανακυκλώνονται μόνο σε μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο·
β)
κατά την περίοδο που προηγείται της εισόδου σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, ασκούν τις δραστηριότητές τους κατά τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η ποσότητα υπολειμμάτων φορτίου, του υπολοίπου μαζούτ και των παραγόμενων αποβλήτων που παραμένουν επί του πλοίου·
γ)
διαθέτουν πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση εκδοθέν από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν πριν από κάθε ανακύκλωσης πλοίου και μετά την παραλαβή του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3.
3. Οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ότι τα δεξαμενόπλοια φθάνουν στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων με τις δεξαμενές φορτίου και τα αντλιοστάσια σε τέτοια κατάσταση, ώστε να είναι έτοιμα να πιστοποιούνται ως ασφαλή για εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες.
4. Οι πλοιοκτήτες παρέχουν στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων αντίγραφο του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9.
5. Οι πλοιοκτήτες είναι υπεύθυνοι για το πλοίο και μεριμνούν ώστε το εν λόγω πλοίο να πληροί τις απαιτήσεις της υπηρεσίας του κράτους μέλους του οποίου φέρει τη σημαία, ενόσω ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων αποδέχεται την ευθύνη για το συγκεκριμένο πλοίο. Ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων μπορεί να αρνηθεί να δεχθεί το πλοίο για ανακύκλωση, εφόσον η κατάσταση του πλοίου δεν ανταποκρίνεται ουσιωδώς στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου, μεταξύ άλλων, όταν το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν έχει τηρηθεί και δεν έχει αναθεωρηθεί σωστά ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στη δομική κατασκευή και στον εξοπλισμό του πλοίου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο πλοιοκτήτης παραμένει υπεύθυνος για το συγκεκριμένο πλοίο και ενημερώνει σχετικά την υπηρεσία χωρίς καθυστέρηση.
Άρθρο 7
Σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου
1. Πριν από την ανακύκλωση ενός πλοίου, καταρτίζεται σχέδιο ανακύκλωσης το οποίο αφορά το συγκεκριμένο πλοίο. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου εξετάζει τα σχετικά με το πλοίο θέματα που δεν καλύπτονται στο σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων ή που απαιτούν ειδικές διαδικασίες.
2. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου:
α)
καταρτίζεται από τον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, σύμφωνα με τις συναφείς διατάξεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και λαμβανομένων υπόψη των σχετικών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ και των σχετικών με το πλοίο πληροφοριών που παρέχει ο πλοιοκτήτης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο α), ούτως ώστε τα περιεχόμενά του να συνάδουν με τις πληροφορίες που περιέχονται στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών·
β)
διευκρινίζει αν και σε ποιον βαθμό οι προπαρασκευαστικές εργασίες -όπως η προεπεξεργασία, ο εντοπισμός ενδεχόμενων κινδύνων και η αφαίρεση εφοδίων- πραγματοποιούνται σε χώρο διαφορετικό της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που προσδιορίζεται στο σχέδιο ανακύκλωσης. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου θα πρέπει να αναφέρει τον χώρο στον οποίο θα τοποθετηθεί το πλοίο κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακύκλωσης και να περιλαμβάνει συνοπτικό σχέδιο για την άφιξη και την ασφαλή τοποθέτηση του πλοίου·
γ)
περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη θέσπιση, την τήρηση και την παρακολούθηση των όρων για την ασφάλεια προς είσοδο και την ασφάλεια για εργασία σε υψηλές θερμοκρασίες του συγκεκριμένου πλοίου, λαμβανομένων υπόψη στοιχείων, όπως της δομικής κατασκευής, της διάταξης και των προηγούμενων φορτίων καθώς και άλλες απαραίτητες πληροφορίες για τον τρόπο εφαρμογής του σχεδίου ανακύκλωσης του πλοίου·
δ)
περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το είδος και την ποσότητα των επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν από την ανακύκλωση του συγκεκριμένου πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των υλικών και των αποβλήτων που προσδιορίζονται στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, και σχετικά με το πώς η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και οι επόμενες μονάδες θα τα επεξεργάζονται και θα τα αποθηκεύουν, και
ε)
καταρτίζεται χωριστά, καταρχήν, για κάθε συμμετέχουσα μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, στην περίπτωση που πρέπει να χρησιμοποιηθούν περισσότερες από μία μονάδες ανακύκλωσης πλοίων και προσδιορίζει τη σειρά χρήσης και τις εγκεκριμένες δραστηριότητες που θα διεξαχθούν στις εν λόγω μονάδες.
3. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου εγκρίνεται σιωπηρά ή ρητά από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης του πλοίου, κατά περίπτωση.
Η ρητή έγκριση δίδεται όταν η αρμόδια αρχή αποστέλλει έγγραφη κοινοποίηση της απόφασής της σχετικά με το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία.
Η σιωπηρή έγκριση τεκμαίρεται όταν η αρμόδια αρχή δεν κοινοποιεί έγγραφη αντίρρηση ως προς το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου στον φορέα εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία, εντός περιόδου επανεξέτασης, η οποία ορίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης του πλοίου, κατά περίπτωση, και κοινοποιείται, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β).
4. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν από τις υπηρεσίες τους να αποστέλλουν στην αρμόδια αρχή του κράτους στο οποίο βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων τις πληροφορίες που παρέχει ο πλοιοκτήτης σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) και τις ακόλουθες λεπτομερείς πληροφορίες:
i)
την ημερομηνία νηολόγησης του πλοίου στη σημαία του κράτους·
ii)
τον αριθμό ταυτοποίησης του πλοίου (αριθμός ΔΝΟ)·
iii)
τον αριθμό κύτους σε νεοκατασκευασθέντα πλοία·
iv)
το όνομα και το είδος του πλοίου·
v)
τον λιμένα στον οποίο έχει καταχωρισθεί το πλοίο·
vi)
το όνομα και τη διεύθυνση του πλοιοκτήτη, καθώς και τον αριθμό ταυτοποίησης καταχωρισμένου ιδιοκτήτη στον ΔΝΟ·
vii)
την επωνυμία και τη διεύθυνση της πλοιοκτήτριας εταιρείας, κατά περίπτωση·
viii)
την επωνυμία κάθε νηογνώμονα στον οποίο έχει καταχωρισθεί το πλοίο,
ix)
τα βασικά χαρακτηριστικά του πλοίου (ολικό μήκος (LOA), πλάτος (σύνθετο), βάθος (πλευρικό), LDT, ολική και καθαρή χωρητικότητα και τύπος και ισχύς του κινητήρα).
Άρθρο 8
Επιθεωρήσεις
1. Οι επιθεωρήσεις των πλοίων διενεργούνται από υπαλλήλους είτε της υπηρεσίας είτε αναγνωρισμένου οργανισμού εξουσιοδοτημένου από αυτήν, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
2. Μια υπηρεσία η οποία χρησιμοποιεί αναγνωρισμένους οργανισμούς για τη διενέργεια επιθεωρήσεων, όπως περιγράφονται στην παράγραφο 1, αναθέτει κατ’ ελάχιστον στους αναγνωρισμένους οργανισμούς:
-
να απαιτούν από το πλοίο το οποίο επιθεωρούν να συμμορφούται προς τον παρόντα κανονισμό, και
-
να διενεργούν επιθεωρήσεις, εφόσον το ζητούν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους.
3. Τα πλοία υπόκεινται στις παρακάτω επιθεωρήσεις:
α)
αρχική επιθεώρηση·
β)
περιοδική επιθεώρηση·
γ)
πρόσθετη επιθεώρηση·
δ)
τελική επιθεώρηση.
4. Η αρχική επιθεώρηση νέου πλοίου διενεργείται πριν τεθεί το πλοίο σε λειτουργία ή πριν εκδοθεί το πιστοποιητικό καταλόγου. Η αρχική επιθεώρηση υπάρχοντος πλοίου διενεργείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2020. Με την επιθεώρηση επαληθεύεται ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
5. Οι περιοδικές επιθεωρήσεις διενεργούνται κατά διαστήματα καθοριζόμενα από την υπηρεσία, τα οποία, ωστόσο, δεν υπερβαίνουν τα πέντε έτη. Με την επιθεώρηση επαληθεύεται ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
6. Η πρόσθετη επιθεώρηση, γενική ή μερική ανάλογα με τις περιστάσεις, διενεργείται κατόπιν αιτήματος του πλοιοκτήτη μετά από αλλαγή, αντικατάσταση ή σημαντική επιδιόρθωση της δομικής κατασκευής, του εξοπλισμού, των συστημάτων, των εξαρτημάτων, των διατάξεων και των υλικών που επηρεάζει τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών. Η επιθεώρηση διενεργείται κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζει ότι κάθε αλλαγή, αντικατάσταση ή σημαντική επιδιόρθωση έχει πραγματοποιηθεί με τρόπο που διασφαλίζει ότι το πλοίο εξακολουθεί να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και ότι το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών έχει τροποποιηθεί, όπως απαιτείται.
7. Η τελική επιθεώρηση πραγματοποιείται πριν τεθεί το πλοίο εκτός λειτουργίας και πριν ξεκινήσει η ανακύκλωσή του.
Η επιθεώρηση αυτή επαληθεύει ότι:
α)
ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών συμμορφούται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 5·
β)
το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου αντικατοπτρίζει σωστά τις πληροφορίες που περιλαμβάνει ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών και συμμορφούται προς τις απαιτήσεις του άρθρου 7·
γ)
η μονάδα ανακύκλωσης, όπου πρόκειται να ανακυκλωθεί το πλοίο, περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
8. Για τα υπάρχοντα πλοία που προορίζονται για ανακύκλωση, η αρχική και η τελική επιθεώρηση μπορούν να πραγματοποιούνται ταυτόχρονα.
Άρθρο 9
Έκδοση και θεώρηση πιστοποιητικών
1. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της αρχικής ή της περιοδικής επιθεώρησης η υπηρεσία ή ένας αναγνωρισμένος οργανισμός εξουσιοδοτημένος από αυτήν εκδίδει πιστοποιητικό καταλόγου. Το πιστοποιητικό αυτό συμπληρούται από το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 στοιχείο α).
Όταν η αρχική και η τελική επιθεώρηση διενεργούνται ταυτόχρονα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 8, εκδίδεται μόνο το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου του πιστοποιητικού καταλόγου και την εξασφάλιση της συμμόρφωσής του με το προσάρτημα 3 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού.
2. Το πιστοποιητικό καταλόγου επικυρώνεται κατόπιν αιτήματος του πλοιοκτήτη είτε από την υπηρεσία είτε από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν μετά την επιτυχή ολοκλήρωση πρόσθετης επιθεώρησης η οποία διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6.
3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4, η υπηρεσία ή ο εξουσιοδοτημένος από αυτήν αναγνωρισμένος οργανισμός εκδίδει ή επικυρώνει, κατά περίπτωση, ένα πιστοποιητικό καταλόγου, εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς η περιοδική επιθεώρηση:
α)
κατά την περίοδο τριών μηνών πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού·
β)
μετά τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού·
γ)
τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού καταλόγου, και το νέο πιστοποιητικό θα ισχύει από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης μέχρι ημερομηνία μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού.
4. Όταν η περιοδική επιθεώρηση έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς και δεν μπορεί να εκδοθεί ή να τεθεί επί του πλοίου νέο πιστοποιητικό καταλόγου πριν από τη λήξη του ισχύοντος πιστοποιητικού, η υπηρεσία ή ο ανεγνωρισμένος οργανισμός τον οποίο η υπηρεσία αυτή έχει εγκρίνει, επικυρώνει το υφιστάμενο πιστοποιητικό. Το πιστοποιητικό αυτό θα γίνεται δεκτό ως έγκυρο για περαιτέρω περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τους πέντε μήνες από την ημερομηνία λήξης.
5. Όταν το πιστοποιητικό καταλόγου εκδίδεται για περίοδο μικρότερη των πέντε ετών, η υπηρεσία ή ο ανεγνωρισμένος οργανισμός τον οποίο η υπηρεσία αυτή έχει εγκρίνει δύναται να παρατείνει το ισχύον πιστοποιητικό για περαιτέρω περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.
6. Σε ειδικές περιστάσεις τις οποίες καθορίζει η υπηρεσία, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου δεν χρειάζεται να χρονολογείται από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού, όπως απαιτούν η παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) και οι παράγραφοι 7 και 8. Σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις, το νέο πιστοποιητικό ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της περιοδικής επιθεώρησης.
7. Όταν ένα πλοίο δεν βρίσκεται στον λιμένα ή το αγκυροβόλιο όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί κατά τη λήξη ισχύος του πιστοποιητικού καταλόγου, η υπηρεσία δύναται, εφόσον ενδείκνυται, να παρατείνει την ισχύ του πιστοποιητικού καταλόγου για περίοδο τριών μηνών το πολύ, ώστε να μπορέσει το πλοίο να ολοκληρώσει το ταξίδι του προς τον λιμένα όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί. Προϋπόθεση οποιασδήποτε παράτασης αποτελεί η ολοκλήρωση της επιθεώρησης στον συγκεκριμένο λιμένα πριν από την αναχώρηση του πλοίου. Όταν το πλοίο φθάνει στον λιμένα όπου πρόκειται να επιθεωρηθεί και έχει δοθεί παράταση, η παράταση αυτή δεν συνεπάγεται δικαίωμα αναχώρησης από τον λιμένα χωρίς νέο πιστοποιητικό. Μετά το πέρας της περιοδικής επιθεώρησης, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού πριν από τη χορήγηση της παράτασης.
8. Η ισχύς του πιστοποιητικού καταλόγου για πλοίο που εκτελεί βραχέα δρομολόγια και η οποία δεν έχει παραταθεί βάσει των ανωτέρω αναφερομένων στην παράγραφο 7 προϋποθέσεων, δύναται να παραταθεί από την υπηρεσία για περίοδο χάριτος έως έναν μήνα μετά τη λήξη της. Μετά το πέρας της περιοδικής επιθεώρησης, το νέο πιστοποιητικό καταλόγου ισχύει για χρονική περίοδο μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη από την ημερομηνία λήξης του ισχύοντος πιστοποιητικού πριν από τη χορήγηση της παράτασης.
9. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της τελικής επιθεώρησης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 7, η υπηρεσία ή ένας αναγνωρισμένος οργανισμός εξουσιοδοτημένος από αυτήν εκδίδει πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση. Το πιστοποιητικό αυτό συνοδεύεται από τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών και το σχέδιο ανακύκλωσης του πλοίου.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση και την εξασφάλιση της συμμόρφωσής του με το προσάρτημα 4 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση το οποίο εκδίδεται κατόπιν τελικής επιθεώρησης σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, γίνεται δεκτό από τα λοιπά κράτη μέλη και θεωρείται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ότι έχει την ίδια ισχύ με το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδεται από αυτά.
Άρθρο 10
Διάρκεια και ισχύς πιστοποιητικών
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 9, πιστοποιητικό καταλόγου εκδίδεται για χρονική περίοδο οριζόμενη από την υπηρεσία, μη υπερβαίνουσα τα πέντε έτη.
2. Πιστοποιητικό καταλόγου που εκδίδεται ή επικυρώνεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παύει να ισχύει στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εφόσον η κατάσταση του πλοίου δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης στην οποία το μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν έχει τηρηθεί και δεν έχει ενημερωθεί σωστά, ώστε να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ·
β)
όταν η περιοδική επιθεώρηση δεν ολοκληρώνεται εντός των διαστημάτων του άρθρου 8 παράγραφος 5.
3. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση εκδίδεται από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες.
4. Το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που έχει εκδοθεί βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 9 παύει να ισχύει, εάν η κατάσταση του πλοίου δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού καταλόγου.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2α, η ισχύς του πιστοποιητικού καταλληλότητας μπορεί να παραταθεί από την υπηρεσία ή από αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν για μία μόνο απευθείας διαδρομή με προορισμό τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων.
Άρθρο 11
Έλεγχος του κράτους λιμένα
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διατάξεις ελέγχου των πλοίων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/16/ΕΚ. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, κάθε επιθεώρηση τέτοιου είδους περιορίζεται στον έλεγχο ότι επί του πλοίου υπάρχει είτε πιστοποιητικό καταλόγου είτε πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση, τα οποία κρίνονται επαρκή για να γίνει δεκτή η επιθεώρηση εφόσον είναι έγκυρα.
2. Μπορεί να διεξάγεται λεπτομερής επιθεώρηση από την αρμοδία αρχή που συμμετέχει στις δραστηριότητες του ελέγχου του κράτους λιμένος, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ όταν ένα πλοίο δεν φέρει έγκυρο πιστοποιητικό ή υπάρχουν σαφείς λόγοι για να θεωρείται ότι:
α)
η κατάσταση του πλοίου ή του εξοπλισμού του δεν αντιστοιχεί ουσιαστικά στα χαρακτηριστικά του πιστοποιητικού αυτού, στο μέρος I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών, ή σε αμφότερα· ή
β)
δεν εφαρμόζεται διαδικασία στο πλοίο για την τήρηση του μέρους I του καταλόγου επικίνδυνων υλικών.
3. Ένα πλοίο μπορεί να λαμβάνει προειδοποίηση, να κρατείται, να μη γίνεται δεκτό ή να εξαιρείται από λιμένες ή σταθμούς ανοικτής θάλασσας που υπάγονται στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους, εφόσον δεν προσκομίσει στις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους αντίγραφο του πιστοποιητικού καταλόγου ή του πιστοποιητικού καταλληλότητας προς ανακύκλωση, κατά περίπτωση και αιτήσει των αρχών αυτών, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 9. Το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τέτοιου είδους δράση ενημερώνει αμέσως την υπηρεσία του συγκεκριμένου πλοίου. Η μη ενημέρωση του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν αποτελεί έλλειψη που δικαιολογεί κράτηση, αλλά τυχόν ασυνέπειες στον κατάλογο επικίνδυνων υλικών πρέπει να αναφέρονται στην υπηρεσία και να αποκαθίστανται έως την επόμενη επιθεώρηση.
4. Η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να επιτρέπει την είσοδο σε συγκεκριμένο λιμένα ή αγκυροβόλιο σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή για επιτακτικούς λόγους ασφάλειας ή για να μειωθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ρύπανσης ή για την αποκατάσταση ανεπαρκειών, υπό την προϋπόθεση ότι ο πλοιοκτήτης, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο πλοίαρχος του συγκεκριμένου πλοίου έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία ικανοποιούν την αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, για την ασφαλή είσοδο.
Άρθρο 12
Απαιτήσεις για τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας
1. Με την επιφύλαξη του στοιχείου β) του άρθρου 32 παράγραφος 2, τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας, κατά την άφιξη σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους, έχουν κατάλογο επικίνδυνων υλικών ο οποίος συμμορφούται με τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 2.
Παρά τα προβλεπόμενα στο πρώτο εδάφιο, η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να επιτρέπει την είσοδο σε συγκεκριμένο λιμένα ή αγκυροβόλιο σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή για επιτακτικούς λόγους ασφαλείας ή για να μειωθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ρύπανσης ή για την αποκατάσταση ανεπαρκειών, υπό την προϋπόθεση ότι ο πλοιοκτήτης, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο πλοίαρχος του συγκεκριμένου πλοίου έχει λάβει τα κατάλληλα μέτρα, τα οποία ικανοποιούν την αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, για την ασφαλή είσοδο.
2. Η εγκατάσταση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και βρίσκονται σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I.
Η χρήση επικίνδυνων υλικών που αναφέρονται στο παράρτημα I σε πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και βρίσκονται σε λιμένα ή αγκυροβόλιο κράτους μέλους απαγορεύεται ή περιορίζεται, σύμφωνα με το παράρτημα I, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων και των μεταβατικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου.
3. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών αφορά συγκεκριμένα κάθε πλοίο, συντάσσεται λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ και έχει ως στόχο τη διευκρίνιση της συμμόρφωσης του πλοίου προς την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Κατά την εκπόνηση του καταλόγου επικίνδυνών υλικών προσδιορίζονται τουλάχιστον τα επικίνδυνα υλικά του παραρτήματος I. Το πλοίο το οποίο φέρει σημαία τρίτης χώρας καταρτίζει σχέδιο όπου περιγράφεται ο οπτικός/δειγματοληπτικός έλεγχος μέσω του οποίου εκπονείται ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών, λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ.
4. Ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών τηρείται και ενημερώνεται σωστά καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου δραστηριότητας του πλοίου. Αντικατοπτρίζει τις νέες εγκαταστάσεις που περιέχουν επικίνδυνα υλικά τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα II και τις σχετικές αλλαγές στη δομική κατασκευή και τον εξοπλισμό του πλοίου, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρέσεων και των μεταβατικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τα εν λόγω υλικά βάσει του διεθνούς δικαίου.
5. Ένα πλοίο το οποίο φέρει σημαία τρίτης χώρας μπορεί να λαμβάνει προειδοποίηση, να κρατείται, να μη γίνεται δεκτό ή να εξαιρείται από λιμένες ή σταθμούς ανοικτής θάλασσας που υπάγονται στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους, εφόσον δεν προσκομίσει στις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους αντίγραφο της δήλωσης συμμόρφωσης προς τις παραγράφους 6 και 7 μαζί με τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών, κατά περίπτωση και κατόπιν αιτήματος των συγκεκριμένων αρμόδιων αρχών. Το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τέτοιου είδους δράση ενημερώνει αμέσως τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο. Η μη ενημέρωση του καταλόγου επικίνδυνων υλικών δεν αποτελεί έλλειψη που μπορεί να δικαιολογήσει κράτηση, αλλά τυχόν ασυνέπειες στον κατάλογο πρέπει να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο.
6. Η δήλωση συμμόρφωσης εκδίδεται μετά την επαλήθευση του καταλόγου επικίνδυνων ουσιών από τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο ή από οργανισμό που είναι εξουσιοδοτημένος από τις αρχές αυτές σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις. Η δήλωση συμμόρφωσης δύναται να ακολουθεί το υπόδειγμα του προσαρτήματος 3 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
7. Η δήλωση συμμόρφωσης και ο κατάλογος επικίνδυνων υλικών καταρτίζονται σε επίσημη γλώσσα της εκδούσας οικείας αρχής της τρίτης χώρας τη σημαία της οποίας φέρει το συγκεκριμένο πλοίο και, στην περίπτωση χρήσης γλώσσας εκτός της αγγλικής, της γαλλικής ή της ισπανικής, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μία από αυτές.
8. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32 παράγραφος 2 στοιχείο β) τα πλοία που φέρουν σημαία τρίτης χώρας και αιτούνται εγγραφή σε νηολόγιο με τη σημαία κράτους μέλους τηρούν κατάλογο επικίνδυνων υλικών, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, ή ότι ο εν λόγω κατάλογος καταρτίζεται εντός 6 μηνών από την εγγραφή στο νηολόγιο με τη σημαία του κράτους μέλους ή σε επόμενη περιοδική επιθεώρηση κατά το άρθρο 8 παράγραφος 3, ανάλογα με το ποιο γεγονός προηγείται.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΠΛΟΙΩΝ
Άρθρο 13
Αναγκαίες απαιτήσεις για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων για τη συμπερίληψη στον ευρωπαϊκό κατάλογο
1. Προκειμένου να τεθεί στον ευρωπαϊκό κατάλογο, η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και λαμβανομένων υπόψη των συναφών κατευθυντηρίων γραμμών του ΔΝΟ, της ΔΟΕ, της σύμβασης της Βασιλείας και της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους, καθώς και άλλων διεθνών κατευθυντηρίων γραμμών:
α)
εξουσιοδοτείται από τις αρμόδιες αρχές της για τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων ανακύκλωσης πλοίων·
β)
έχει σχεδιασθεί, κατασκευασθεί και λειτουργεί με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο·
γ)
λειτουργεί από κατασκευασμένες δομές·
δ)
θεσπίζει συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης, διαδικασίες και τεχνικές με σκοπό την πρόληψη, μείωση, ελαχιστοποίηση και στο μέτρο του εφικτού, εξάλειψη:
i)
των κινδύνων για την υγεία των ενδιαφερόμενων εργαζομένων και για τον πληθυσμό κοντά στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, και
ii)
των δυσμενών για το περιβάλλον επιπτώσεων από την ανακύκλωση πλοίων·
ε)
καταρτίζει σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων·
στ)
προλαμβάνει τις δυσμενείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της απόδειξης του ελέγχου διαρροών, ιδίως σε διαπαλιρροϊκές ζώνες·
ζ)
εξασφαλίζει ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση και αποθήκευση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων, μεταξύ άλλων
i)
τον περιορισμό όλων των επικίνδυνων ουσιών επί του πλοίου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης, ώστε να προλαμβάνεται οποιαδήποτε αποδέσμευση των υλικών αυτών στο περιβάλλον, και επίσης τη διαχείριση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης μόνο σε υδατοστεγή δάπεδα με αποτελεσματικά συστήματα αποχέτευσης,
ii)
την καταγραφή όλων των αποβλήτων που προκύπτουν από τη διαδικασία ανακύκλωσης και των ποσοτήτων τους και τη μεταφορά τους μόνο σε μονάδες διαχείρισης αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων ανακύκλωσης αποβλήτων, οι οποίες έχουν λάβει άδεια επεξεργασίας χωρίς κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον·
η)
καταρτίζει και διατηρεί σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, διασφαλίζει ταχεία πρόσβαση σε εξοπλισμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όπως είναι ο εξοπλισμός και τα οχήματα πυρόσβεσης, τα ασθενοφόρα και οι γερανοί, στα πλοία και σε όλους τους χώρους των εγκαταστάσεων ανακύκλωσης·
θ)
μεριμνεί για την ασφάλεια και την εκπαίδευση των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης της χρήσης προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού για εργασίες που απαιτούν τέτοια χρήση·
ι)
τηρεί μητρώα σχετικά με τα συμβάντα, τα ατυχήματα, τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις και, εφόσον ζητείται από τις αρμόδιες αρχές, αναφέρει συμβάντα, ατυχήματα, επαγγελματικές νόσους και χρόνιες επιδράσεις που προκαλούν ή μπορούν να προκαλέσουν κινδύνους για την ασφάλεια των εργαζομένων, την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον·
ια)
συμφωνεί να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 2.
2. Ο φορέας εκμετάλλευσης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων:
α)
διαβιβάζει το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, αφότου εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3, στον πλοιοκτήτη και στην υπηρεσία ή σε αναγνωρισμένο οργανισμό εξουσιοδοτημένο από αυτήν·
β)
να γνωστοποιεί στην υπηρεσία ότι η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων είναι έτοιμη από κάθε άποψη να ξεκινήσει την ανακύκλωση του σκάφους·
γ)
όταν ολοκληρώνεται η πλήρης ή η μερική ανακύκλωση του πλοίου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, εντός 14 ημερών από την ημερομηνία πλήρους ή μερικής ανακύκλωσης σύμφωνα με το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, να διαβιβάζει δήλωση ολοκλήρωσης στην υπηρεσία που εξέδωσε το πιστοποιητικό καταλληλότητας του σκάφους προς ανακύκλωση. Η δήλωση ολοκλήρωσης περιλαμβάνει έκθεση σχετικά με τυχόν συμβάντα και ατυχήματα που βλάπτουν την ανθρώπινη υγεία και/ή το περιβάλλον.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την καθιέρωση του μορφότυπου:
α)
της έκθεσης που απαιτείται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, ώστε να συμμορφούται προς το προσάρτημα 6 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ, και
β)
της δήλωσης που απαιτείται βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου, ώστε να συμμορφούται προς το προσάρτημα 7 της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 14
Αδειοδότηση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται στα κράτη μέλη
1. Με την επιφύλαξη άλλων συναφών ενωσιακών νομοθετικών διατάξεων, οι αρμόδιες αρχές χορηγούν άδεια ανακύκλωσης πλοίων σε μονάδες που βρίσκονται στην επικράτειά τους και συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 13. Η άδεια μπορεί να χορηγείται στις αντίστοιχες μονάδες ανακύκλωσης πλοίων για περίοδο μέγιστης διάρκειας πέντε ετών και να ανανεώνεται αναλόγως.
Υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, κάθε άδεια που έχει εκδοθεί βάσει άλλων εθνικών ή ενωσιακών νομοθετικών διατάξεων μπορεί να συνδυάζεται με την άδεια που προβλέπεται στο παρόν άρθρο ώστε να αποτελεί μία ενιαία άδεια, εάν, με τον τρόπο αυτόν, αποφεύγονται περιττές επαναλήψεις των παρεχόμενων πληροφοριών και των εκτελούμενων εργασιών από τον φορέα της μονάδας ή εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων ή την αρμόδια αρχή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η άδεια μπορεί να παρατείνεται σύμφωνα με το ανωτέρω προβλεπόμενο στο πρώτο εδάφιο καθεστώς αδειοδότησης για περίοδο που δεν υπερβαίνει, όμως, τα πέντε έτη.
2. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν και ενημερώνουν κατάλογο των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων στις οποίες έχουν χορηγήσει άδεια σύμφωνα με την παράγραφο 1.
3. Ο κατάλογος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 κοινοποιείται στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο στις 31 Μαρτίου 2015.
4. Στην περίπτωση που μια μονάδα ανακύκλωσης πλοίων δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω μονάδα αναστέλλει ή αποσύρει την άδεια που της έχει χορηγήσει ή απαιτεί από την οικεία εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων διορθωτικές δράσεις και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
5. Σε περίπτωση αδειοδότησης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων σύμφωνα με την παράγραφο 1, το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.
Άρθρο 15
Μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτη χώρα
1. Οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων που έχουν στην ιδιοκτησία τους εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να ανακυκλώνουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για εγγραφή της συγκεκριμένης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο.
2. Η αίτηση κατά την παράγραφο 1 συνοδεύεται από τα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η συγκεκριμένη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13, προκειμένου να ανακυκλώνει πλοία και να περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 16.
Ειδικότερα, η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων:
α)
προσδιορίζει την άδεια, εξουσιοδότηση ή έγκριση που έχει λάβει από τις αρμόδιες αρχές της για την ανακύκλωση πλοίων και, κατά περίπτωση, την άδεια, εξουσιοδότηση ή έγκριση που έχουν λάβει από τις αρμόδιες αρχές όλοι οι εργολάβοι και υπεργολάβοι οι οποίοι συμμετέχουν άμεσα στη διαδικασία ανακύκλωσης πλοίων και αναφέρει όλες τις πληροφορίες του άρθρου 16 παράγραφος 2·
β)
αναφέρει αν το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου θα εγκριθεί από την αρμόδια αρχή σιωπηρά ή ρητά, καθορίζοντας την περίοδο επανεξέτασης που αφορά τη σιωπηρή έγκριση, σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις, κατά περίπτωση·
γ)
επιβεβαιώνει ότι θα δεχτεί για ανακύκλωση πλοίο το οποίο φέρει τη σημαία κράτους μέλους μόνο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
δ)
προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία ότι η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων έχει την ικανότητα να θεσπίζει, να διατηρεί και να παρακολουθεί τα κριτήρια ασφάλειας για εργασία σε υψηλές συνθήκες και ασφάλειας εισόδου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης·
ε)
επισυνάπτει χάρτη των ορίων της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων και της τοποθεσίας όπου διεξάγονται οι δραστηριότητες της ανακύκλωσης εντός της μονάδας·
στ)
για κάθε επικίνδυνο υλικό που αναφέρεται στο παράρτημα I και τα επιπλέον επικίνδυνα υλικά που ενδέχεται να περιλαμβάνει η δομική κατάσταση ενός πλοίου προσδιορίζει:
i)
αν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων είναι εξουσιοδοτημένη για την αφαίρεση του επικίνδυνου υλικού. Στην περίπτωση που διαθέτει παρόμοια εξουσιοδότηση, προσδιορίζεται το σχετικό προσωπικό που έχει εξουσιοδοτηθεί για τις εργασίες αφαίρεσης και προσκομίζονται αποδείξεις για τις ικανότητές του,
ii)
τη διαδικασία διαχείρισης αποβλήτων που θα χρησιμοποιηθεί εντός ή εκτός της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, όπως αποτέφρωση, υγειονομική ταφή ή άλλη μέθοδος επεξεργασίας αποβλήτων, την ονομασία και τη διεύθυνση της μονάδας διαχείρισης αποβλήτων, εάν είναι διαφορετική από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και προσκομίζει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η διαδικασία θα εφαρμοσθεί χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον·
ζ)
επιβεβαιώνει ότι η εταιρεία ενέκρινε το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ·
η)
παρέχει τα απαραίτητα στοιχεία ταυτοποίησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις ώστε να προσδιορίσει το μορφότυπο των πληροφοριών που απαιτούνται για την ταυτοποίηση της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25.
4. Για την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, η συμμόρφωση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτες χώρες προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13 πιστοποιείται μετά από επιθεώρηση του χώρου από ανεξάρτητο επαληθευτή με τα κατάλληλα προσόντα. Η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων υποβάλλει στην Επιτροπή την πιστοποίηση όταν αιτείται καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο και, στη συνέχεια, ανά πενταετία, μετά την ανανέωση της καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Η αρχική καταχώριση στον κατάλογο και η ανανέωσή της συνοδεύονται από ενδιάμεση επανεξέταση για την επιβεβαίωση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13.
Υποβάλλοντας αίτηση καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων αποδέχονται το ενδεχόμενο επιθεώρησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από την Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της πριν ή μετά την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, ώστε να επαληθευθεί η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13. Ο ανεξάρτητος επαληθευτής, η Επιτροπή ή οι φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας όπου βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων για τη διενέργεια των εν λόγω επιθεωρήσεων.
Η Επιτροπή δύναται να εκδώσει τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση της πιστοποίησης αυτής.
5. Για τους σκοπούς του άρθρου 13, όσον αφορά τη σχετική λειτουργία ανάκτησης ή διάθεσης αποβλήτων, η διαχείριση μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον μόνο όταν η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων μπορεί να αποδείξει ότι η μονάδα διαχείρισης αποβλήτων που δέχεται τα απόβλητα λειτουργεί σύμφωνα με πρότυπα προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος ισοδύναμα σε μεγάλο βαθμό με τα συναφή διεθνή και ενωσιακά πρότυπα.
6. Η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων παρέχει ενημερωμένα αποδεικτικά στοιχεία χωρίς καθυστέρηση όταν αλλάζουν οι πληροφορίες που παρέχει η Επιτροπή και, εν πάση περιπτώσει, τρεις μήνες πριν από την εκπνοή κάθε πενταετούς περιόδου καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο, δηλώνει ότι:
α)
τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει παράσχει είναι πλήρη και ενημερωμένα·
β)
η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων εξακολουθεί και θα εξακολουθήσει να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του άρθρου 13.
Άρθρο 16
Κατάρτιση και ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την κατάρτιση ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που:
α)
βρίσκονται εντός της Ένωσης και έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3·
β)
βρίσκονται σε τρίτη χώρα και η καταχώρισή τους βασίζεται στην εκτίμηση των πληροφοριών και των δικαιολογητικών που παρέχονται ή συλλέγονται σύμφωνα με το άρθρο 15.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 25.
2. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2016. Χωρίζεται σε δύο επιμέρους καταλόγους που αναφέρουν τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων εντός της Ένωσης και τις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτες χώρες.
Ο ευρωπαϊκός κατάλογος περιλαμβάνει όλες τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων:
α)
μέθοδος ανακύκλωσης·
β)
είδος και μέγεθος των πλοίων που μπορούν να ανακυκλώνονται·
γ)
τυχόν περιορισμοί και όροι υπό τους οποίους λειτουργεί η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων·
δ)
λεπτομέρειες της ρητής ή σιωπηρής διαδικασίας κατά το άρθρο 7 παράγραφος 3 για την έγκριση του σχεδίου ανακύκλωσης πλοίου, από την αρμοδία αρχή·
ε)
το μέγιστο ετήσιο προϊόν της ανακύκλωσης πλοίων.
3. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος αναφέρει την ημερομηνία λήξης της καταχώρισης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων. Η καταχώριση ισχύει για μέγιστη περίοδο πέντε ετών και μπορεί να ανανεώνεται.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την τακτική ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου:
α)
για την καταχώριση μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις, όπου:
i)
όταν η μονάδα έχει αδειοδοτηθεί βάσει του άρθρου 14, ή
ii)
όταν η καταχώρισή της στον ευρωπαϊκό κατάλογο αποφασίσθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου·
β)
για τη διαγραφή μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από τον ευρωπαϊκό κατάλογο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις, όπου:
i)
όταν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις του άρθρου 13, ή
ii)
όταν τα ενημερωμένα αποδεικτικά στοιχεία δεν παρέχονται τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου που ορίζεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 25.
5. Κατά την κατάρτιση και την ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου, η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές που κατοχυρώνονται με τις Συνθήκες και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε πληροφορία που ενδέχεται να αφορά την ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου. Η Επιτροπή διαβιβάζει όλες τις σχετικές πληροφορίες στα λοιπά κράτη μέλη.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Γλώσσα
1. Το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου σύμφωνα με το άρθρο 7 εκπονείται σε γλώσσα αποδεκτή από το κράτος το οποίο χορηγεί άδεια στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Όταν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η ισπανική, το σχέδιο ανακύκλωσης πλοίου μεταφράζεται σε μία από τις γλώσσες αυτές, εκτός εάν η αρχή δεν το θεωρεί απαραίτητο.
2. Το πιστοποιητικό καταλόγου και το πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 9 καταρτίζονται σε επίσημη γλώσσα της εκδούσας υπηρεσίας. Εάν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι η αγγλική, η γαλλική ή η ισπανική, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μία από τις γλώσσες αυτές.
Άρθρο 18
Ορισμός αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και τις γνωστοποιούν στην Επιτροπή. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές των πληροφοριών αυτών.
2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στο δικτυακό της τόπο τους καταλόγους των αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών που έχουν ορισθεί και ενημερώνει τους εν λόγω καταλόγους, κατά περίπτωση.
Άρθρο 19
Καθορισμός υπεύθυνων επικοινωνίας
1. Τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Επιτροπή ορίζουν έναν ή περισσότερους υπεύθυνους επικοινωνίας, οι οποίοι επιφορτίζονται με την ενημέρωση ή την παροχή συμβουλών στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υποβάλλουν ερωτήματα. Ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Επιτροπής διαβιβάζει στους υπεύθυνους επικοινωνίας των κρατών μελών τα ερωτήματα που του υποβάλλονται και τα οποία αφορούν τα κράτη μέλη αυτά, και αντιστρόφως.
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τους ορισθέντες υπεύθυνους επικοινωνίας. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές των πληροφοριών αυτών.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο τους καταλόγους των υπεύθυνων επικοινωνίας που έχουν ορισθεί και ενημερώνει τους καταλόγους, κατά περίπτωση.
Άρθρο 20
Συνεδριάσεις των υπεύθυνων επικοινωνίας
Κατόπιν αιτήσεως των κρατών μελών, ή εάν κρίνεται σκόπιμο, η Επιτροπή συγκαλεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα τους υπεύθυνους επικοινωνίας, προκειμένου να εξετάζει μαζί τους τα ζητήματα που τίθενται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Στις συνεδριάσεις αυτές ή σε τμήματα των συνεδριάσεων, προσκαλούνται οι ενδιαφερόμενοι φορείς, όταν όλα τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμφωνούν ότι τούτο είναι σκόπιμο.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 21
Υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη
1. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση που περιλαμβάνει τα εξής:
α)
κατάλογο των πλοίων που φέρουν τη σημαία του για τα οποία έχει εκδοθεί πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση καθώς και την επωνυμία της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων και την τοποθεσία της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, όπως αναφέρονται στο πιστοποιητικό καταλληλότητας προς ανακύκλωση·
β)
κατάλογο των πλοίων που φέρουν τη σημαία του για τα οποία έχει ληφθεί δήλωση ολοκλήρωσης·
γ)
στοιχεία σχετικά με την παράνομη ανακύκλωση πλοίου, τις κυρώσεις και τις δράσεις παρακολούθησης που έχει αναλάβει.
2. Κάθε κράτος μέλος, ανά τριετία, διαβιβάζει ηλεκτρονικά την έκθεση στην Επιτροπή, εντός εννέα μηνών από την εκπνοή της τριετούς περιόδου την οποία καλύπτει.
Η πρώτη ηλεκτρονική έκθεση καλύπτει την περίοδο από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού έως το τέλος της πρώτης τακτικής τριετούς περιόδου υποβολής εκθέσεων, που ορίζεται στο άρθρο 5 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ του Συμβουλίου (14), μετά την ημερομηνία έναρξης της πρώτης περιόδου υποβολής εκθέσεων.
Εντός εννέα μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών, η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
3. Η Επιτροπή καταχωρίζει τις πληροφορίες αυτές σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων στην οποία το κοινό έχει μονίμως πρόσβαση.
Άρθρο 22
Επιβολή στα κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη εισάγουν διατάξεις οι οποίες ορίζουν κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν την επιβολή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους σε διμερές ή πολυμερές επίπεδο για τη διευκόλυνση της πρόληψης και του εντοπισμού ενδεχόμενης καταστρατήγησης και παράβασης του παρόντος κανονισμού.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν τα μέλη του μόνιμου προσωπικού τους που είναι υπεύθυνα για την αναφερόμενη στην παράγραφο 2 συνεργασία. Οι πληροφορίες αποστέλλονται στην Επιτροπή η οποία διανέμει συγκεντρωτικό κατάλογο στα μέλη αυτά.
4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την εθνική τους νομοθεσία σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και την επιβολή κυρώσεων.
Άρθρο 23
Αίτημα για ανάληψη δράσης
1. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία θίγονται ή ενδέχεται να θιγούν από την παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού ή τα οποία έχουν επαρκές συμφέρον να λαμβάνονται περιβαλλοντικές αποφάσεις σχετικά με την παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού έχουν το δικαίωμα να ζητούν από την Επιτροπή να αναλαμβάνει δράση βάσει του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την εν λόγω παράβαση ή την άμεση απειλή τέτοιας παράβασης.
Το συμφέρον οιασδήποτε μη κυβερνητικής οργάνωσης, η οποία προάγει την προστασία του περιβάλλοντος και πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15), θεωρείται επαρκές για τον σκοπό του πρώτου εδαφίου.
2. Το αίτημα για ανάληψη δράσης συνοδεύεται από τις σχετικές πληροφορίες και στοιχεία επί των οποίων θεμελιώνεται το αίτημα αυτό.
3. Εφόσον το αίτημα για ανάληψη δράσης και οι συνοδευτικές πληροφορίες και στοιχεία αποδεικνύουν αρκούντως ότι υφίσταται παράβαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 15 και το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή άμεση απειλή τέτοιας παράβασης, η Επιτροπή εξετάζει το αίτημα, τις πληροφορίες και τα στοιχεία. Υπό τις συνθήκες αυτές, η αρμόδια αρχή δίνει την ευκαιρία στη σχετική εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων να γνωστοποιήσει τις απόψεις της όσον αφορά το αίτημα και τις συνοδευτικές πληροφορίες και στοιχεία.
4. Η Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση και εν σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, ενημερώνει τα πρόσωπα τα οποία υπέβαλαν αίτημα σύμφωνα με την παράγραφο 1, σχετικά με την απόφασή της να δεχθεί ή να απορρίψει το αίτημα για ανάληψη δράσης, και αιτιολογεί την απόφασή της.
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 24
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 8 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 30 Δεκεμβρίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την ανάθεση αρμοδιότητας το αργότερο εννέα μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου. Η ανάθεση αρμοδιότητας ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από την εκπνοή κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 8 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση αρμοδιότητας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Παράγει αποτελέσματα από την επόμενη ημέρα της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 8 τίθεται σε ισχύ μόνο εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν εκφράσει αντιρρήσεις εντός διμήνου από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο ενημερώσουν την Επιτροπή ότι δεν θα αντιταχθούν. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 25
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η τελευταία είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Εάν η επιτροπή δεν διατυπώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 26
Μεταβατική διάταξη
Από την ημερομηνία δημοσίευσης του Ευρωπαϊκού καταλόγου, τα κράτη μέλη δύνανται, πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, να χορηγήσουν άδεια για την ανακύκλωση πλοίων σε μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Στην περίπτωση αυτή, δεν εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/2006.
Άρθρο 27
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006
Στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«θ)
πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16).
Άρθρο 28
Τροποποίηση της οδηγίας 2009/16/ΕΚ
Στο παράρτημα IV προστίθεται το ακόλουθο σημείο:
«49.
Πιστοποιητικό του καταλόγου επικίνδυνων υλικών ή δήλωση συμμόρφωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17).
Άρθρο 29
Οικονομικό κίνητρο
Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για τη σκοπιμότητα θέσπισης χρηματοδοτικού μέσου το οποίο θα διευκολύνει την ασφαλή και ορθή ανακύκλωση πλοίων και τη συνοδεύει, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετική πρόταση.
Άρθρο 30
Επανεξέταση
1. Η Επιτροπή εκτιμά ποιες παραβάσεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2008/99/ΕΚ ώστε να ευθυγραμμισθούν οι περί παραβάσεων διατάξεις του παρόντος κανονισμού με αυτές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα πορίσματά της έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και τη συνοδεύει, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετική πρόταση.
2. Η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό το αργότερο 18 μήνες πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και υποβάλλει, εφόσον ενδείκνυται, ταυτόχρονα, σχετικές νομοθετικές προτάσεις. Η επανεξέταση περιλαμβάνει τη συμπερίληψη στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που έχουν λάβει άδεια από τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ, ώστε να αποφευχθούν οι αλληλεπικαλύψεις εργασιών και η διοικητική επιβάρυνση.
3. Η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό και, εφόσον ενδείκνυται, υποβάλλει εγκαίρως προτάσεις για την ανταπόκριση στις εξελίξεις σχετικά με διεθνείς συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης της Βασιλείας, εφόσον απαιτείται.
4. Παρά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2, η Επιτροπή, το αργότερο πέντε έτη μετά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, εφόσον ενδείκνυται, από νομοθετικές προτάσεις, ούτως ώστε να εγγυηθεί την επιδίωξη των στόχων του και τη διασφάλιση και τη δικαιολόγηση των συνεπειών του.
Άρθρο 31
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 32
Εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από μία από τις κατωτέρω ημερομηνία, αναλόγως ποια θα προηγηθεί, πάντως όχι πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2015:
α)
6 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία το συνδυασμένο ετήσιο αποτέλεσμα ανακύκλωσης πλοίων των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο ανέρχεται σε τουλάχιστον 2,5 εκατ. τόνους εκτοπίσματος άφορτου πλοίου (LDT). Η ετήσια παραγωγή ανακύκλωσης πλοίων μονάδας ανακύκλωσης πλοίων υπολογίζεται ως το άθροισμα του βάρους των πλοίων εκπεφρασμένο σε LDT τα οποία ανακυκλώθηκαν κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους στην εν λόγω μονάδα. Η μέγιστη ετήσια παραγωγή ανακύκλωσης πλοίων καθορίζεται με επιλογή της υψηλότερης τιμής που σημειώθηκε κατά την προηγούμενη δεκαετία για κάθε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή σε περίπτωση μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που έχει λάβει πρόσφατα άδεια, της υψηλότερης ετήσιας τιμής που σημειώθηκε στη συγκεκριμένη μονάδα, ή
β)
κατά την 31η Δεκεμβρίου 2018.
2. Ωστόσο, για τις κατωτέρω διατάξεις ισχύουν οι εξής ημερομηνίες εφαρμογής:
α)
το άρθρο 2, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 2, τα άρθρα 13, 14, 15, 16, 25 και 26 τίθενται σε εφαρμογή στις 31 Δεκεμβρίου 2014·
β)
το πρώτο και τρίτο εδάφιο του άρθρου 5 παράγραφος 2 και το άρθρο 12 παράγραφοι 1 και 8 τίθενται σε εφαρμογή στις 31 Δεκεμβρίου 2020.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση σχετικά με την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1 στοιχείο α).
4. Ένα κράτος μέλος το οποίο έχει κλείσει το εθνικό του νηολόγιο ή, κατά τη διάρκεια τριών ετών, δεν ενέγραψε πλοία υπό τη σημαία του και ενόσω κανένα πλοία δεν είναι εγγεγραμμένο υπό τη σημαία του, δύναται να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, εξαιρουμένων των άρθρων 4, 5, 11, 12, 13, 14, του άρθρου 16 παράγραφος 6, των άρθρων 18, 19, 20, 21 και 22. Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να κάνει χρήση της παρέκκλισης, το κοινοποιεί στην Επιτροπή το αργότερο κατά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Όλες οι επακόλουθες αλλαγές κοινοποιούνται επίσης στην Επιτροπή.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 20 Νοεμβρίου 2013.