SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/49/EU
ze dne 16. dubna 2014
o systémech pojištění vkladů
(přepracované znění)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 94/19/ES (3) byla podstatným způsobem změněna (4). Jelikož je třeba provést další změny, měla by být uvedená směrnice v zájmu srozumitelnosti přepracována.
(2)
Aby se usnadnil přístup k činnosti úvěrových institucí a její výkon, je nezbytné odstranit některé rozdíly v právních předpisech členských států týkajících se pravidel pro systémy pojištění vkladů, jimž uvedené úvěrové instituce podléhají.
(3)
Tato směrnice představuje základní nástroj pro dosažení vnitřního trhu v oblasti činnosti úvěrových institucí z hlediska svobody usazování i volného pohybu finančních služeb, přičemž současně posiluje stabilitu bankovní soustavy a ochranu vkladatelů. S ohledem na makroekonomické náklady selhání úvěrových institucí a jeho nepříznivé dopady na finanční stabilitu a důvěru vkladatelů je vhodné nejen stanovit vyplácení náhrad vkladatelům, ale také poskytnout členským státům dostatečnou flexibilitu, aby systémům pojištění vkladů umožnily provádět opatření zaměřená na snížení pravděpodobnosti budoucích pohledávek uplatňovaných vůči těmto systémům. Tato opatření by měla vždy splňovat pravidla státní podpory.
(4)
S cílem zohlednit rostoucí integraci na vnitřním trhu je třeba umožnit slučování systémů pojištění vkladů z různých členských států nebo vytváření samostatných přeshraničních systémů na dobrovolném základě. Členské státy by měly zajistit dostatečnou stabilitu a vyvážené složení nových a stávajících systémů pojištění vkladů. Mělo by se zabránit nepříznivým dopadům na finanční stabilitu, například v případech, kdy jsou k přeshraničním systémům pojištění vkladů převáděny pouze úvěrové instituce s vysoce rizikovým profilem.
(5)
Směrnice 94/19/ES požaduje, aby Komise v případě potřeby předložila návrhy na její změny. Tato směrnice zahrnuje harmonizaci mechanismů financování systémů pojištění vkladů, zavedení příspěvků založených na stupni rizika a harmonizaci rozsahu působnosti, pokud jde o produkty a vkladatele.
(6)
Směrnice 94/19/ES vychází ze zásady minimální harmonizace. V důsledku toho nyní v Unii existují různé systémy pojištění vkladů s velmi odlišnými parametry. Na základě společných požadavků stanovených v této směrnici by měla být vkladatelům v celé Unii poskytnuta jednotná úroveň ochrany a současně by měla být zajištěna stejná míra stability systémů pojištění vkladů. Tyto společné požadavky jsou nanejvýš důležité i pro to, aby se zabránilo narušení trhu. Tato směrnice tudíž přispívá k dotvoření vnitřního trhu.
(7)
Na základě této směrnice budou mít vkladatelé výrazně lepší přístup k systémům pojištění vkladů díky širší a jasněji vymezené oblasti působnosti pojištění, kratším lhůtám pro výplatu, lepší informovanosti a řádným požadavkům na financování. To přispěje ke zvýšení důvěry spotřebitelů ve finanční stabilitu na celém vnitřním trhu.
(8)
Členské státy by měly zajistit, aby jejich systémy pojištění vkladů měly zavedeny řádné postupy správy a řízení a aby vypracovávaly výroční zprávy o činnosti.
(9)
V případě uzavření úvěrové instituce, která se ocitne v platební neschopnosti, by měli být vkladatelé u všech poboček nacházejících se v jiném členském státě, než ve kterém má úvěrová instituce skutečné sídlo, chráněni stejným systémem pojištění vkladů jako ostatní vkladatelé u této úvěrové instituce.
(10)
Tato směrnice by neměla bránit členským státům v tom, aby do její oblasti působnosti zahrnuly úvěrové instituce ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (5), které nespadají do oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (6) podle jejího čl. 2 odst. 5. Členské státy by měly mít možnost rozhodnout, že pro účely této směrnice se bude s ústředním subjektem a všemi úvěrovými institucemi přidruženými k tomuto ústřednímu subjektu zacházet jako s jednou úvěrovou institucí.
(11)
Tato směrnice v zásadě požaduje po každé úvěrové instituci, aby se připojila k některému systému pojištění vkladů. Je na členském státě povolujícím pobočky úvěrové instituce se skutečným sídlem ve třetí zemi, aby rozhodl, jak uplatňovat tuto směrnici vůči uvedeným pobočkám, přičemž by měl přihlédnout k nutnosti chránit vkladatele a udržovat integritu finančního systému. Je třeba, aby si vkladatelé u těchto poboček byli plně vědomi úpravy pojištění vkladů, která se na ně vztahuje.
(12)
Je třeba uznat, že existují institucionální systémy ochrany, které chrání samotnou úvěrovou instituci, a především zajišťují její likviditu a platební schopnost. Je-li takový systém oddělen od systému pojištění vkladů, je třeba jeho doplňkovou ochrannou úlohu zohlednit při stanovení příspěvků jeho členů do systémů pojištění vkladů. Harmonizovaný limit pojištění stanovený v této směrnici by neměl mít na systémy chránící úvěrové instituce vliv, ledaže vyplácejí vkladatele.
(13)
Každá úvěrová instituce by měla být součástí systému pojištění vkladů uznaného podle této směrnice, čímž se zajistí vysoká úroveň ochrany spotřebitele a rovné podmínky pro všechny úvěrové instituce a zabrání se regulatorní arbitráži. Systém pojištění vkladů by měl být schopen tuto ochranu poskytnout kdykoli.
(14)
Základní funkcí systému pojištění vkladů je ochrana vkladatelů před dopady platební neschopnosti úvěrové instituce. Systémy pojištění vkladů by měly být schopny tuto ochranu poskytnout různými způsoby. Měly by být v prvé řadě používány k vyplacení vkladatelů podle této směrnice (kompenzační funkce - „paybox“).
(15)
Systémy pojištění vkladů by měly také přispívat k financování řešení krize úvěrových institucí v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2014/59/EU (7).
(16)
V případech povolených vnitrostátním právem by systémy pojištění vkladů měly rovněž mít možnost jít nad rámec pouhé kompenzační funkce a využít disponibilní finanční prostředky k zabránění selhání úvěrové instituce s cílem zabránit vzniku nákladů spojených s výplatou náhrady vkladatelům a jiným nepříznivým dopadům. Tato opatření by však měla být přijímána v jasně vymezeném rámci a v každém případě by měla dodržovat pravidla státní podpory. Systémy pojištění vkladů by mimo jiné měly mít vhodné systémy a postupy pro výběr a provádění takových opatření a sledování souvisejících rizik. Provádění takových opatření by mělo být vázáno na splnění podmínek uložených dané úvěrové instituci, které by měly zahrnovat přinejmenším právo systému pojištění vkladů provádět důkladnější sledování rizik a výraznější právo provádět ověřování. Náklady na opatření přijatá v zájmu zabránění selhání úvěrové instituce by neměly být vyšší než náklady na naplnění zákonného nebo smluvního mandátu příslušného systému pojištění vkladů, pokud jde o ochranu pojištěných vkladů u dané úvěrové instituce nebo ochranu samotné instituce.
(17)
Mělo by být rovněž umožněno, aby systémy pojištění vkladů měly formu institucionálního systému ochrany. Příslušné orgány by měly mít možnost uznat institucionální systémy ochrany za systémy pojištění vkladů, pokud splňují všechna kritéria stanovená v této směrnici.
(18)
Tato směrnice by se neměla vztahovat na smluvní systémy nebo institucionální systémy ochrany, které nejsou úředně uznány za systémy pojištění vkladů, s výjimkou omezených požadavků týkajících se reklamy a informování vkladatelů v případě vyloučení úvěrové instituce ze systému nebo ukončení jejího členství v systému. V každém případě se na smluvní systémy a institucionální systémy ochrany vztahují pravidla státní podpory.
(19)
Za nedávné finanční krize vedlo nekoordinované zvyšování pojištění vkladů v Unii v některých případech k přesunu vkládaných prostředků do úvěrových institucí v zemích, kde bylo pojištění vkladů vyšší. Toto nekoordinované zvyšování tak v době obtížných podmínek způsobilo odliv likvidních prostředků z úvěrových institucí. V době stability mohou být rozdíly v rozsahu pojištění příčinou toho, že si vkladatelé zvolí nejvyšší pojištění vkladů spíše než vkladový produkt, který je pro ně nejvhodnější. Tyto rozdíly v rozsahu pojištění mohou způsobit narušení hospodářské soutěže na vnitřním trhu. Je proto nezbytné zajistit, aby všechny uznané systémy pojištění vkladů poskytovaly harmonizovanou úroveň ochrany pro všechny vklady na území Unie. Po omezenou dobu by však měla existovat možnost, aby určité vklady související s osobní situací vkladatele byly pojištěny na vyšší částku.
(20)
Na všechny vkladatele by se měl vztahovat stejný rozsah pojištění vkladů bez ohledu na to, zda je měnou příslušného členského státu euro. Členské státy, jejichž měnou není euro, by měly mít možnost částky po měnovém přepočtu zaokrouhlovat, aniž by tím byla ohrožena rovnocenná ochrana vkladatelů.
(21)
Na jedné straně by rozsah pojištění stanovený touto směrnicí neměl ponechat bez ochrany příliš velkou část vkladů v zájmu ochrany spotřebitele i v zájmu stability finanční soustavy. Na straně druhé by měly být zohledněny náklady financování systémů pojištění vkladů. Je proto rozumné stanovit harmonizovaný limit pojištění ve výši 100 000 EUR.
(22)
Tato směrnice zachovává zásadu harmonizovaného limitu na vkladatele, nikoli na vklad. Je proto vhodné přihlížet ke vkladům vkladatelů, kteří nejsou vedeni jako majitelé účtu anebo nejsou jedinými majiteli účtu. Z tohoto důvodu by limit měl být uplatňován vůči každému identifikovatelnému vkladateli. Zásada, že limit je uplatňován vůči každému identifikovatelnému vkladateli, by se neměla vztahovat na subjekty kolektivního investování, které podléhají zvláštním ochranným pravidlům, jež se na takové vklady nevztahují.
(23)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/14/ES (8) zavedla limit pojištění ve výši 100 000 EUR, čímž se některé členské státy ocitly v situaci, kdy musely svůj limit pojištění snížit, následkem čehož hrozilo narušení důvěry vkladatelů. Harmonizace je zásadní pro zajištění rovných podmínek a finanční stability na vnitřním trhu, avšak riziko narušení důvěry vkladatelů by mělo být bráno v potaz. Členské státy by tedy měly mít možnost uplatňovat vyšší limit pojištění, pokud před uplatňováním směrnice 2009/14/ES stanovily vyšší limit pojištění, než je harmonizovaný limit. Tento vyšší limit pojištění by měl být časově omezený a mít omezenou působnost a dané členské státy by měly úměrně k tomu upravit cílovou výši a příspěvky do systémů pojištění vkladů. Vzhledem k tomu, že nelze upravit cílovou výši financování, pokud je výše pojištění neomezená, je vhodné omezit tuto možnost na členské státy, které ke dni 1. ledna 2008 uplatňovaly limit pojištění v rozpětí od 100 000 do 300 000 EUR. V zájmu omezení dopadu rozdílných limitů pojištění a s ohledem na to, že Komise přezkoumá provádění této směrnice do 31. prosince 2018, je vhodné povolit tuto možnost do uvedeného dne.
(24)
Systémy pojištění vkladů by měly mít možnost započítat závazky vkladatele vůči jeho nárokům na výplatu pouze v případě, že dané závazky jsou splatné nejpozději ke dni nedisponibility. Tento zápočet by neměl být překážkou schopnosti systémů pojištění vkladů vyplatit vklady ve lhůtě stanovené touto směrnicí. Členským státům by nemělo být bráněno v přijímání vhodných opatření týkajících se práv systémů pojištění vkladů v procesu likvidace nebo reorganizace úvěrové instituce.
(25)
Z vyplacení náhrady by mělo být možné vyloučit vklady, které v souladu s vnitrostátním právem nejsou vkladateli k dispozici v důsledku toho, že se vkladatel a úvěrová instituce smluvně dohodli, že daný vklad bude sloužit pouze k uhrazení úvěru na nákup nemovitosti v soukromém vlastnictví. Tyto vklady by měly být započteny vůči nesplacené částce daného úvěru.
(26)
Členské státy by měly zajistit, aby ochrana vkladů vyplývajících z některých operací nebo sloužící určitým sociálním či jiným účelům byla po určitou stanovenou dobu vyšší než 100 000 EUR. Členské státy by měly rozhodnout o dočasném maximálním limitu pojištění takových vkladů, přičemž by měly zohlednit význam ochrany pro vkladatele a životní podmínky v daných členských státech. Ve všech takových případech by měla být dodržena pravidla státní podpory.
(27)
Je nezbytné harmonizovat způsoby financování systémů pojištění vkladů. Na jedné straně by náklady na financování těchto systémů měly nést v zásadě samotné úvěrové instituce a na druhé straně by finanční kapacita těchto systémů měla být úměrná jejich závazkům. Aby bylo zajištěno, že vkladatelům ve všech členských státech bude poskytnuta obdobně vysoká úroveň ochrany, mělo by být financování systémů pojištění vkladů harmonizováno na vysoké úrovni na základě předem stanovené jednotné cílové výše financování pro všechny systémy pojištění vkladů.
(28)
Za určitých okolností mohou úvěrové instituce nicméně působit na vysoce koncentrovaném trhu, na němž je u většiny úvěrových institucí vzhledem k jejich velikosti a míře propojenosti nepravděpodobné, že by byly likvidovány v běžném úpadkovém řízení, aniž by to ohrozilo finanční stabilitu, a je tedy pravděpodobnější, že by se u nich použil postup k řádnému řešení krize. Za takových okolností by se na systémy mohla vztahovat nižší cílová výše.
(29)
Elektronické peníze a peněžní prostředky přijaté výměnou za elektronické peníze by v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/110/ES (9) neměly být považovány za vklad, a neměly by proto spadat do oblasti působnosti této směrnice.
(30)
Za účelem omezení ochrany vkladů na míru nezbytnou k tomu, aby byla zajištěna právní jistota a transparentnost pro vkladatele a aby se předešlo přesunu investičních rizik na systémy pojištění vkladů, by měly být z oblasti působnosti pojištění vyloučeny finanční nástroje s výjimkou stávajících spořicích produktů doložených potvrzením o vkladu na jméno.
(31)
Určití vkladatelé, zejména veřejné orgány nebo jiné finanční instituce, by neměli být způsobilí k ochraně vkladů. V případě selhání úvěrové instituce jejich omezený počet ve srovnání s počtem všech ostatních vkladatelů minimalizuje dopad na finanční stabilitu. Veřejné orgány mají také mnohem snazší přístup k úvěrům než občané. Členské státy by však měly mít možnost rozhodnout, že budou pojištěny vklady místních orgánů s ročním rozpočtem do výše 500 000 EUR. Nefinanční podniky by pojištěním měly být v zásadě kryty bez ohledu na svou velikost.
(32)
Vkladatelé, jejichž činnosti zahrnují praní peněz ve smyslu čl. 1 odst. 2 nebo 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES (10), by měli být vyloučeni z plateb ze systémů pojištění vkladů.
(33)
Náklady úvěrových institucí na účast v systému pojištění vkladů jsou nesrovnatelné s náklady, jež by s sebou nesl hromadný výběr vkladů nejen z úvěrové instituce, která se ocitla v nesnázích, nýbrž i z finančně zdravých institucí v důsledku ztráty důvěry vkladatelů ve spolehlivost bankovní soustavy.
(34)
Je nezbytné, aby disponibilní finanční prostředky systémů pojištění vkladů dosahovaly určité cílové výše a aby bylo možné vybrat mimořádné příspěvky. Systémy pojištění vkladů by v každém případě měly mít dostatečná ujednání o alternativních možnostech financování, která jim umožní získat krátkodobě prostředky k uspokojení pohledávek vůči nim uplatněných. Mělo by být možné, aby disponibilní finanční prostředky systému pojištění vkladů zahrnovaly hotovost, vklady, platební přísliby a nízkoriziková aktiva, jež lze v krátkém čase zlikvidnit. Výše příspěvků do systémů pojištění vkladů by měla řádně zohledňovat hospodářský cyklus, stabilitu vkladového sektoru a stávající závazky systému.
(35)
Systémy pojištění vkladů by měly investovat do nízkorizikových aktiv.
(36)
Příspěvky do systémů pojištění vkladů by měly vycházet z výše pojištěných vkladů a z míry rizika, jež dotčený člen podstupuje. Tím by se umožnilo zohlednění rizikových profilů jednotlivých úvěrových institucí včetně jejich rozdílných modelů podnikání. Mělo by to vést i ke spravedlivému stanovení příspěvků a motivovat k využívání méně rizikového modelu podnikání. Systémy pojištění vkladů by měly mít možnost používat vlastní metody založené na rizicích za účelem přizpůsobení příspěvků podmínkám na trhu a rizikovým profilům. V zájmu zohlednění obzvláště nízkorizikových odvětví regulovaných vnitrostátním právem by členským státům mělo být povoleno, aby stanovily odpovídající snížení příspěvků, při dodržení cílové výše pro každý systém pojištění vkladů. Metody výpočtu by v každém případě měly schválit příslušné orgány. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) (dále jen „Evropský orgán pro bankovnictví“), zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (11), by měl vydat pokyny pro účely stanovení metod pro výpočet příspěvků.
(37)
Ochrana vkladů je podstatnou součástí dotvoření vnitřního trhu a nezbytným doplňkem systému dohledu nad úvěrovými institucemi, neboť vytváří solidaritu všech institucí na daném finančním trhu pro případ, že se některá z nich ocitne v selhání. Členské státy by tedy měly mít možnost povolit, aby si systémy pojištění vkladů navzájem dobrovolně půjčovaly peníze.
(38)
Stávající lhůta pro výplatu je v rozporu s nutností udržet důvěru vkladatelů a nesplňuje jejich potřeby. Lhůta pro výplatu by proto měla být zkrácena na sedm pracovních dnů.
(39)
V mnoha případech však ještě nejsou stanoveny nezbytné postupy pro krátkou lhůtu pro výplatu. Členským státům by tedy měla být poskytnuta možnost v průběhu přechodného období lhůtu pro výplatu na sedm pracovních dnů postupně zkracovat. Maximální lhůta pro výplatu stanovená v této směrnici by neměla systémům pojištění vkladů bránit v tom, aby výplatu vkladatelům provedly dříve. Aby se však zajistilo, že se vkladatelé v průběhu daného přechodného období nebudou v případě selhání jejich úvěrové instituce potýkat s finančními potížemi, měl by být vkladatelům na žádost umožněn přístup k přiměřené částce jejich pojištěných vkladů na pokrytí nákladů na živobytí. Tento přístup by měl být umožněn pouze na základě údajů poskytnutých danou úvěrovou institucí. Tuto částku by, s ohledem na rozdílné životní náklady v jednotlivých členských státech, měly stanovit členské státy.
(40)
Lhůta nezbytná pro výplatu vkladů by měla zohledňovat případy, kdy systémy mají potíže určit částku k výplatě a práva vkladatele, zejména pokud vklady vyplývají z operací týkajících se obytných nemovitostí nebo některých životních událostí, pokud vkladatel nemůže bez omezení nakládat s částkami uloženými na účtu, pokud je vklad předmětem právního sporu nebo protichůdných nároků na částky nacházející se na účtu nebo pokud se na vklad vztahují ekonomické sankce stanovené vnitrostátními vládami nebo mezinárodními orgány.
(41)
Za účelem zajištění splacení by systémy pojištění vkladů měly být oprávněny vstoupit do práv vyplacených vkladatelů za úvěrovou institucí v selhání. Členské státy by měly mít možnost omezit dobu, po kterou mohou vkladatelé, jejichž vklady nebyly vyplaceny nebo uznány ve lhůtě pro výplatu, nárokovat výplatu vkladů, aby se systémům pojištění vkladů umožnil výkon práv, do nichž vstoupily, ke dni, k němuž mají tato práva být přihlášena v úpadkovém řízení.
(42)
Systém pojištění vkladů v členském státě, kde úvěrová instituce zřídila pobočky, by měl informovat a vyplatit vkladatele jménem systému pojištění vkladů v členském státě, kde byla úvěrová instituce povolena. Jsou nezbytná ochranná opatření k zajištění toho, aby systém pojištění vkladů vyplácející vkladatele obdržel před takovou výplatou potřebné finanční prostředky a pokyny od domovského systému. Systém pojištění vkladů, jehož se tato situace může týkat, by měly předem uzavřít dohody, které splnění těchto úkolů usnadní.
(43)
Informovanost je nezbytnou součástí ochrany vkladatelů. Současní vkladatelé by proto měli být informováni o svém pojištění a příslušném systému pojištění vkladů na výpisech z účtu. Stejné informace by měly být poskytnuty případným budoucím vkladatelům prostřednictvím standardizovaného informačního přehledu, jehož obdržení by měli potvrdit. Obsah těchto informací by měl být pro všechny vkladatele totožný. Neregulované užívání odkazu na limit pojištění a rozsah určitého systému pojištění vkladů v reklamě by mohlo ohrozit stabilitu bankovní soustavy nebo důvěru vkladatelů. Odkazy na systémy pojištění vkladů v reklamě by proto měly být omezeny na krátké věcné prohlášení.
(44)
Na zpracování osobních údajů na základě této směrnice se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (12). Systémy pojištění vkladů a relevantní orgány by měly s údaji týkajícími se jednotlivých vkladů zacházet mimořádně opatrně a v souladu s uvedenou směrnicí by měly zachovávat vysokou úroveň ochrany údajů.
(45)
Tato směrnice by neměla vést k tomu, aby byly členské státy nebo jejich relevantní orgány činěny odpovědnými vůči vkladatelům, pokud zajistí zavedení nebo úřední uznání jednoho nebo více systémů, které pojišťují vklady nebo samotné úvěrové instituce a zajišťují náhradu vkladatelům nebo jejich ochranu v souladu s touto směrnicí.
(46)
Nařízení (EU) č. 1093/2010 svěřilo Evropskému orgánu pro bankovnictví řadu úkolů týkajících se směrnice 94/19/ES.
(47)
Evropský orgán pro bankovnictví by měl respektovat dohled nad systémy pojištění vkladů vykonávaný členskými státy a přitom přispívat k dosažení cíle, kterým je usnadnění přístupu k činnosti úvěrových institucí a jejího výkonu při současném zajištění účinné ochrany vkladatelů a omezení rizik pro daňové poplatníky na minimum. Členské státy by měly Komisi a Evropský orgán pro bankovnictví informovat o tom, který subjekt či orgán je určeným orgánem, s ohledem na požadavek spolupráce mezi Evropským orgánem pro bankovnictví a určenými orgány, který je stanoven v této směrnici.
(48)
Je zapotřebí zavést pokyny pro finanční služby, aby byly v celé Unii zajištěny rovné podmínky a odpovídající ochrana vkladatelů. Takové pokyny by měly být vydávány k upřesnění metody výpočtu rizikově vážených příspěvků.
(49)
V zájmu zajištění účinného a efektivního fungování systémů pojištění vkladů a vyváženého posouzení jejich situace v různých členských státech by Evropský orgán pro bankovnictví měl být schopen se závazným účinkem urovnávat jejich vzájemné spory.
(50)
Vzhledem k rozdílnosti správních postupů týkajících se systémů pojištění vkladů v jednotlivých členských státech by členské státy měly mít možnost rozhodnout, který orgán určí, že vklad je nedisponibilní.
(51)
Příslušné orgány, určené orgány, orgány příslušné k řešení krize, relevantní správní orgány a systémy pojištění vkladů by měly navzájem spolupracovat a vykonávat své pravomoci v souladu s touto směrnicí. Měly by při přípravě a provádění opatření k řešení krize spolupracovat od počáteční fáze za účelem stanovení výše, do které systém pojištění vkladů ručí, pokud jsou finanční prostředky používány k financování řešení krize úvěrových institucí.
(52)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, aby mohla limit pojištění, který tato směrnice stanoví pro souhrn vkladů jednoho vkladatele, upravit podle inflace v Unii na základě změn indexu spotřebitelských cen. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravných prací vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(53)
Členské státy se v souladu se společným politickým prohlášením členských států a Komise o informativních dokumentech (13) zavázaly, že v odůvodněných případech doplní oznámení o opatřeních přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu o jeden či více dokumentů s informacemi o vztahu mezi jednotlivými složkami směrnice a příslušnými částmi vnitrostátních nástrojů přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu. Pokud jde o tuto směrnici, považuje normotvůrce předložení těchto dokumentů za odůvodněné.
(54)
Jelikož cíle této směrnice, totiž harmonizace pravidel týkajících se fungování systému pojištění vkladů, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, ale spíše jich, z důvodu rozsahu a účinků, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, smí Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(55)
Povinnost provést tuto směrnici ve vnitrostátním právu by se měla omezit na ustanovení, která v porovnání s předchozími směrnicemi představují věcnou změnu. Povinnost provést ve vnitrostátním právu nezměněná ustanovení vyplývá z předchozích směrnic.
(56)
Touto směrnicí by neměly být dotčeny povinnosti členských států týkající se lhůt pro provedení směrnic uvedených v příloze II ve vnitrostátním právu,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Tato směrnice stanoví pravidla a postupy týkající se zřizování a fungování systémů pojištění vkladů.
2. Tato směrnice se vztahuje na:
a)
zákonné systémy pojištění vkladů;
b)
smluvní systémy pojištění vkladů, které jsou úředně uznány za systémy pojištění vkladů v souladu s čl. 4 odst. 2;
c)
institucionální systémy ochrany, které jsou úředně uznány za systémy pojištění vkladů v souladu s čl. 4 odst. 2;
d)
úvěrové instituce přidružené k systémům uvedeným v písmenu a), b) nebo c) tohoto odstavce.
3. Aniž je dotčen čl. 16 odst. 5 a 7, nevztahuje se tato směrnice na tyto systémy:
a)
smluvní systémy, které nejsou úředně uznány za systémy pojištění vkladů, včetně systémů, jež nabízejí doplňkovou ochranu k limitu pojištění stanovenému v čl. 6 odst. 1;
b)
institucionální systémy ochrany, které nejsou úředně uznány za systémy pojištění vkladů.
Členské státy zajistí, aby systémy uvedené v prvním pododstavci písm. a) a b) měly k dispozici dostatečné finanční prostředky nebo příslušné mechanismy financování pro účely plnění svých povinností.
Článek 2
Definice
1. Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
„systémy pojištění vkladů“ systémy uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. a), b) a c);
2)
„institucionálními systémy ochrany“ institucionální systémy ochrany, jak jsou uvedeny v čl. 113 odst. 7 nařízení (EU) č. 575/2013;
3)
„vkladem“ kreditní zůstatek vzniklý z prostředků zbylých na účtu nebo z dočasných situací vyplývajících z obvyklých bankovních operací, který musí úvěrová instituce vyplatit na základě platných zákonných a smluvních podmínek, včetně termínovaných vkladů a spořicích vkladů, avšak s výjimkou kreditního zůstatku:
a)
jehož existenci lze prokázat pouze finančním nástrojem ve smyslu čl. 4 bodu 17 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (14), s výjimkou spořicích produktů doložených potvrzením o vkladu na jméno, které existují v členském státě ke dni 2. července 2014;
b)
jehož jistina není splatná ve jmenovité hodnotě, nebo
c)
jehož jistina je splatná ve jmenovité hodnotě pouze za podmínek určité záruky nebo dohody poskytnuté úvěrovou institucí nebo třetí stranou;
4)
„způsobilými vklady“ vklady, jež nejsou vyloučeny z ochrany podle článku 5;
5)
„pojištěnými vklady“ ta část způsobilých vkladů, jež nepřevyšuje limit pojištění stanovený v článku 6;
6)
„vkladatelem“ majitel nebo, v případě společného účtu, každý z majitelů vkladu;
7)
„společným účtem“ účet otevřený na jméno dvou nebo více osob nebo účet, k němuž mají dvě nebo více osob práva, jež lze uplatňovat na základě podpisu jedné nebo více z těchto osob;
8)
„nedisponibilním vkladem“ vklad, který je splatný a vymahatelný, ale nebyl vyplacen úvěrovou institucí podle platných zákonných či smluvních podmínek v případech, kdy:
a)
relevantní správní orgány zjistily, že podle jejich názoru se dotčená úvěrová instituce v daném čase nezdá být schopna z důvodů přímo souvisejících s její finanční situací vyplatit vklad a v současnosti nemá vyhlídky, že tak bude moci učinit, nebo
b)
soudní orgán vydal z důvodů přímo souvisejících s finanční situací úvěrové instituce rozhodnutí, jehož důsledkem je pozastavení práva vkladatelů uplatňovat vůči této instituci pohledávky;
9)
„úvěrovou institucí“ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení (EU) č. 575/2013;
10)
„pobočkou“ provozovna v členském státě, která nemá právní subjektivitu, tvoří součást úvěrové instituce a přímo provádí všechny nebo některé operace tvořící podstatu činnosti úvěrových institucí;
11)
„cílovou výší“ výše disponibilních finančních prostředků, které musí systém pojištění vkladů dosáhnout v souladu s čl. 10 odst. 2, vyjádřená procentní hodnotou pojištěných vkladů jeho členů;
12)
„disponibilními finančními prostředky“ hotovost, vklady a nízkoriziková aktiva, jež lze zlikvidnit ve lhůtě nepřesahující lhůtu stanovenou v čl. 8 odst. 1, a platební přísliby do výše limitu stanoveného v čl. 10 odst. 3;
13)
„platebními přísliby“ platební přísliby úvěrové instituce vůči systému pojištění vkladů, které jsou plně zajištěny kolaterálem, za podmínky, že kolaterál:
a)
je tvořen nízkorizikovými aktivy;
b)
není zatížen právy třetích stran a systém pojištění vkladů s ním může volně nakládat;
14)
„nízkorizikovými aktivy“ položky spadající do první nebo druhé kategorie uvedené v tabulce 1 v článku 336 nařízení (EU) č. 575/2013 nebo jakákoli aktiva, která příslušný nebo určený orgán považuje za obdobně bezpečná a likvidní;
15)
„domovským členským státem“ domovský členský stát ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 43 nařízení (EU) č. 575/2013;
16)
„hostitelským členským státem“ hostitelský členský stát ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 44 nařízení (EU) č. 575/2013;
17)
„příslušným orgánem“ příslušný orgán ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 40 nařízení (EU) č. 575/2013;
18)
„určeným orgánem“ subjekt spravující systém pojištění vkladů v souladu s touto směrnicí nebo v případech, kdy provoz systému pojištění vkladů spravuje soukromý subjekt, veřejný orgán určený dotčeným členským státem k dohledu nad tímto systémem v souladu s touto směrnicí.
2. Pokud tato směrnice odkazuje na nařízení (EU) č. 1093/2010, pak se subjekt spravující systém pojištění vkladů nebo v případech, kdy provoz systému pojištění vkladů spravuje soukromý subjekt, veřejný orgán vykonávající dohled nad tímto systémem považuje pro účely uvedeného nařízení za příslušný orgán v souladu s čl. 4 bodem 2 uvedeného nařízení.
3. Za vklady se považují i podíly v „building societies“ v Irsku a ve Spojeném království s výjimkou podílů kapitálové povahy, na které se vztahuje čl. 5 odst. 1 písm. b).
Článek 3
Relevantní správní orgány
1. Členské státy určí relevantní správní orgán na svém území pro účely čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a).
2. Příslušné orgány, určené orgány, orgány příslušné k řešení krize a jiné relevantní správní orgány navzájem spolupracují a vykonávají své pravomoci v souladu s touto směrnicí.
Relevantní správní orgán učiní zjištění uvedené v čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) co nejdříve a v každém případě do pěti pracovních dnů poté, co se poprvé dozvěděl, že úvěrová instituce nevyplatila vklady, jež jsou splatné a vymahatelné.
Článek 4
Úřední uznávání, členství a dohled
1. Každý členský stát zajistí, aby byl na jeho území zaveden a úředně uznán jeden nebo více systémů pojištění vkladů.
To nebrání slučování systémů pojištění vkladů z různých členských států ani usazování přeshraničních systémů pojištění vkladů. Přeshraniční nebo sloučené systémy pojištění vkladů schvalují členské státy, v nichž jsou dotčené systémy pojištění vkladů usazeny.
2. Smluvní systém, jak je uveden v čl. 1 odst. 2 písm. b) této směrnice, může být úředně uznán za systém pojištění vkladů, pokud je v souladu s touto směrnicí.
Institucionální systém ochrany může být úředně uznán za systém pojištění vkladů, pokud splňuje kritéria stanovená v čl. 113 odst. 7 nařízení (EU) č. 575/2013 a je v souladu s touto směrnicí.
3. Úvěrová instituce povolená v členském státě podle článku 8 směrnice 2013/36/EU smí přijímat vklady, pouze pokud je členem systému úředně uznaného v jejím domovském členském státě podle odstavce 1 tohoto článku.
4. Pokud některá úvěrová instituce neplní povinnosti, které má jako člen systému pojištění vkladů, musí to být okamžitě ohlášeno příslušným orgánům, které ve spolupráci se systémem pojištění vkladů v případě potřeby přijmou bezodkladně veškerá vhodná opatření, včetně uložení sankcí, aby zajistily, že úvěrová instituce své povinnosti splní.
5. Pokud opatření přijatá podle odstavce 4 nedokáží zajistit plnění povinností úvěrovou institucí, může systém pojištění vkladů s výhradou vnitrostátního práva a s výslovným souhlasem příslušných orgánů oznámit nejméně jeden měsíc předem svůj záměr vyloučit úvěrovou instituci z členství v systému pojištění vkladů. Vklady uložené před uplynutím této doby jsou nadále plně kryty systémem pojištění vkladů. Pokud do uplynutí této doby úvěrová instituce své povinnosti nesplní, systém pojištění vkladů ji vyloučí.
6. Vklady uložené ke dni, k němuž je úvěrová instituce vyloučena z členství v systému pojištění vkladů, jsou tímto systémem pojištění vkladů nadále kryty.
7. Určené orgány vykonávají průběžný dohled nad systémy pojištění vkladů uvedenými v článku 1, pokud jde o soulad s touto směrnicí.
Nad přeshraničními systémy pojištění vkladů vykonávají dohled zástupci určených orgánů členských států, v nichž jsou povoleny přidružené úvěrové instituce.
8. Členské státy zajistí, aby systém pojištění vkladů kdykoli na vlastní žádost obdržel od svých členů všechny informace nezbytné k přípravě vyplacení náhrad vkladatelům, včetně označení podle čl. 5 odst. 4.
9. Systémy pojištění vkladů zajistí důvěrnost a ochranu údajů týkajících se účtů vkladatelů. Zpracování těchto údajů se provádí v souladu se směrnicí 95/46/ES.
10. Členské státy zajistí, aby jejich systémy pojištění vkladů prováděly zátěžové testy svých systémů pojištění vkladů a byly neprodleně informovány v případě, že příslušné orgány zjistí v některé úvěrové instituci problémy, jež by mohly vést k zásahu systému pojištění vkladů.
Tyto testy se provádějí nejméně jedenkrát za tři roky nebo častěji, je-li to vhodné. První test se provede nejpozději 3. července 2017.
Na základě výsledků zátěžových testů provádí Evropský orgán pro bankovnictví alespoň jednou za pět let srovnávací hodnocení podle článku 30 nařízení (EU) č. 1093/2010 za účelem posouzení odolnosti systémů pojištění vkladů. Při výměně informací s Evropským orgánem pro bankovnictví podléhají systémy pojištění vkladů požadavkům služebního tajemství podle článku 70 uvedeného nařízení.
11. Informace nezbytné k provádění zátěžových testů svých systémů smějí systémy pojištění vkladů používat pouze k provádění těchto testů a uchovávat pouze po dobu nezbytnou k tomuto účelu.
12. Členské státy zajistí, aby jejich systémy pojištění vkladů měly řádné a transparentní postupy správy a řízení. Systémy pojištění vkladů vypracovávají výroční zprávy o činnosti.
Článek 5
Způsobilost vkladů
1. Ze systémů pojištění vkladů se vylučují jakékoli náhrady:
a)
vkladů jiných úvěrových institucí uskutečněných jejich vlastním jménem a na vlastní účet, s výhradou čl. 7 odst. 3 této směrnice;
b)
kapitálu ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 118 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
vkladů vyplývajících z operací, v souvislosti s nimiž byl vynesen odsuzující rozsudek za trestný čin praní peněz ve smyslu čl. 1 odst. 2 směrnice 2005/60/ES;
d)
vkladů finančních institucí ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 26 nařízení (EU) č. 575/2013;
e)
vkladů investičních podniků ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2004/39/ES;
f)
vkladů, jejichž majitel nebyl nikdy zjištěn podle čl. 9 odst. 1 směrnice 2005/60/ES, když se staly nedisponibilními;
g)
vkladů pojišťoven a zajišťoven uvedených v čl. 13 bodech 1 až 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (15);
h)
vkladů subjektů kolektivního investování;
i)
vkladů penzijních fondů;
j)
vkladů veřejných orgánů;
k)
dluhových cenných papírů vydaných úvěrovou institucí a závazků vzniklých z vlastních akceptací a směnek.
2. Odchylně od odstavce 1 tohoto článku mohou členské státy zajistit, aby do výše limitu pojištění stanoveného v čl. 6 odst. 1 byly zahrnuty:
a)
vklady držené v systémech osobního penzijního pojištění nebo zaměstnaneckého penzijního pojištění malých a středních podniků;
b)
vklady místních orgánů s ročním rozpočtem do výše 500 000 EUR.
3. Členské státy mohou stanovit, že se ze systémů pojištění vkladů vylučují jakékoli náhrady vkladů, které mohou být v souladu s vnitrostátním právem uvolněny pouze pro účely splacení úvěru na nákup soukromé nemovitosti vůči úvěrové instituci nebo jiné instituci, u níž je vklad učiněn.
4. Členské státy zajistí, aby úvěrové instituce označovaly způsobilé vklady tak, aby byla umožněna jejich okamžitá identifikace.
Článek 6
Limit pojištění
1. Členské státy zajistí, aby souhrn vkladů každého vkladatele byl pojištěn do výše 100 000 EUR pro případ, že se tyto vklady stanou nedisponibilními.
2. Kromě odstavce 1 členské státy zajistí, aby následující vklady byly chráněny i nad hranici 100 000 EUR po dobu nejméně tří a nejdéle dvanácti měsíců od připsání částky nebo od okamžiku, kdy se takové vklady stanou z právního hlediska převoditelnými:
a)
vklady plynoucí z operací s nemovitostmi týkajících se soukromých obytných nemovitostí;
b)
vklady, jež slouží sociálním účelům stanoveným vnitrostátním právem a jsou spojeny s určitými životními událostmi vkladatele, jako je svatba, rozvod, odchod do důchodu, propuštění ze zaměstnání, invalidita nebo smrt;
c)
vklady, jež slouží účelům stanoveným vnitrostátním právem a vyplývají z vyplacení pojistného plnění nebo odškodnění za újmu utrpěnou v důsledku trestného činu nebo neoprávněného odsouzení.
3. Odstavce 1 a 2 nebrání členským státům v zachování nebo zavedení systémů pojištění produktů týkajících se hmotného zajištění na stáří a důchodů, pokud tyto systémy nepojišťují pouze vklady, nýbrž nabízejí komplexní pojištění pro všechny produkty a situace, které jsou v této souvislosti relevantní.
4. Členské státy zajistí, aby se výplata prováděla v kterékoli z těchto měn:
a)
měna členského státu, v němž se nachází systém pojištění vkladů;
b)
měna členského státu, v němž má bydliště majitel účtu;
c)
euro;
d)
měna účtu;
e)
měna členského státu, v němž se nachází daný účet.
Vkladatelé musí být o měně, v níž se výplata provádí, informováni.
Jsou-li účty vedeny v jiné měně, než je měna pro výplatu, použije se směnný kurz ze dne, ke kterému relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b).
5. Členské státy, které částku uvedenou v odstavci 1 tohoto článku přepočítávají na svou národní měnu, použijí poprvé při přepočtu směnný kurz platný k 3. červenci 2015.
Členské státy mohou částky po přepočtu zaokrouhlit, pokud zaokrouhlení nepřevyšuje 5 000 EUR.
Aniž je dotčen druhý pododstavec, provedou členské státy každých pět let úpravu limitů pojištění přepočtených na jinou měnu na částku uvedenou v odstavci 1 tohoto článku. Členské státy provedou po předchozí konzultaci s Komisí úpravu limitů pojištění dříve, dojde-li k nepředvídaným událostem, například kolísání měny.
6. Komise přezkoumává částku uvedenou v odstavci 1 pravidelně nejméně jednou za pět let. Pokud to uzná za vhodné, předloží Evropskému parlamentu a Radě návrh směrnice upravující částku uvedenou v odstavci 1, zejména se zřetelem k vývoji v bankovním sektoru a k hospodářské a měnové situaci v Unii. První přezkum se provede nejdříve 3. července 2020, ledaže si nepředvídané události vyžádají přezkum dříve.
7. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 18, pokud jde o úpravu částky uvedené v odstavci 6 tohoto článku, kterou provádí alespoň jednou za pět let, a to podle inflace v Unii na základě změn harmonizovaného indexu spotřebitelských cen zveřejňovaného Komisí, k nimž došlo od poslední úpravy.
Článek 7
Stanovení splatné částky
1. Limit uvedený v čl. 6 odst. 1 se vztahuje na souhrn vkladů u téže úvěrové instituce bez ohledu na počet těchto vkladů, jejich měnu a místo uložení v Unii.
2. Při výpočtu limitu stanoveného v čl. 6 odst. 1 se přihlédne k podílu každého vkladatele na společném účtu.
Není-li stanoveno jinak, jsou podíly jednotlivých vkladatelů na tomto účtu stejné.
Členské státy mohou stanovit, že vklady na účtu, k němuž mají právo dvě nebo více osob jako společníci společnosti, členové sdružení nebo jiného obdobného seskupení bez právní subjektivity, mohou být pro účely výpočtu limitu stanoveného v čl. 6 odst. 1 sečteny a lze s nimi nakládat, jako by byly uloženy jediným vkladatelem.
3. Pokud vkladatel nemůže nakládat s částkami uloženými na účtu bez omezení, vztahuje se pojištění na osobu, která s nimi může bez omezení nakládat, za předpokladu, že tato osoba je zjištěna nebo zjistitelná ke dni, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění uvedené v čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b). Může-li více osob nakládat s vklady bez omezení, přihlédne se k podílu každé z nich podle ujednání upravujících správu daných částek při výpočtu limitu stanoveného v čl. 6 odst. 1.
4. Rozhodným dnem pro výpočet splatné částky je den, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b). K závazkům vkladatele vůči úvěrové instituci se při výpočtu splatné částky nepřihlíží.
5. Členské státy mohou rozhodnout, že se při výpočtu splatné částky zohlední závazky vkladatele vůči úvěrové instituci, pokud se staly splatnými nejpozději ke dni, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b), a pokud je zápočet možný podle zákonných a smluvních ustanovení, jimiž se řídí smlouva mezi úvěrovou institucí a vkladatelem.
Jsou-li závazky vkladatelů vůči úvěrové instituci zohledňovány při výpočtu splatné částky, musí o tom úvěrová instituce před uzavřením smlouvy informovat vkladatele.
6. Členské státy zajistí, aby systémy pojištění vkladů mohly kdykoli požádat úvěrové instituce o informaci o souhrnné výši způsobilých vkladů každého vkladatele.
7. Naběhlé úroky z vkladů, které ke dni, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b), nebyly dosud připsány, jsou systémem pojištění vkladů nahrazovány. Limit uvedený v čl. 6 odst. 1 nesmí být překročen.
8. Členské státy mohou rozhodnout, že určité druhy vkladů, které plní sociální funkci vymezenou vnitrostátním právem a za něž se zaručila třetí strana v souladu s pravidly státní podpory, se nezahrnují do souhrnu vkladů téhož vkladatele u téže úvěrové instituce ve smyslu odstavce 1 tohoto článku. V těchto případech je záruka poskytnutá třetí stranou omezena limitem pojištění stanoveným v čl. 6 odst. 1.
9. Umožňuje-li vnitrostátní právo úvěrovým institucím provozovat činnost pod různými ochrannými známkami, jak jsou vymezeny v článku 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/95/ES (16), zajistí členské státy, aby vkladatelé byli zřetelně informováni o tom, že úvěrová instituce provozuje činnost pod různými ochrannými známkami a že se limit pojištění stanovený v čl. 6 odst. 1, 2 a 3 této směrnice vztahuje na souhrn vkladů vkladatel v dané úvěrové instituci. Tyto informace musí být součástí informačního přehledu pro vkladatele uvedeného v článku 16 a příloze I této směrnice.
Článek 8
Výplata
1. Systémy pojištění vkladů zajistí, aby splatná částka byla k dispozici do sedmi pracovních dní ode dne, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b).
2. Během přechodného období do 31. prosince 2023 však mohou členské státy stanovit pro výplatu tyto lhůty:
a)
nejdéle do 31. prosince 2018 lhůtu až dvaceti pracovních dní;
b)
od 1. ledna 2019 a nejdéle do 31. prosince 2020 lhůtu až patnácti pracovních dní;
c)
od 1. ledna 2021 a nejdéle do 31. prosince 2023 lhůtu až deseti pracovních dní.
3. Členské státy mohou rozhodnout, že se na vklady uvedené v čl. 7 odst. 3 vztahuje delší lhůta pro výplatu, jež však nesmí překročit tři měsíce ode dne, kdy relevantní správní orgán učiní zjištění podle čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. a) nebo kdy soudní orgán rozhodne ve smyslu čl. 2 odst. 1 bodu 8) písm. b).
4. Nemůže-li během přechodného období do 31. prosince 2023 systém pojištění vkladů dát splatnou částku k dispozici ve lhůtě sedmi pracovních dní, zajistí, aby měli vkladatelé do pěti pracovních dní od podání žádosti přístup k přiměřené částce svých pojištěných vkladů na pokrytí nákladů na živobytí.
Systémy pojištění vkladů poskytnou přístup k přiměřené částce uvedené v prvním pododstavci pouze na základě údajů poskytnutých systémem pojištění vkladů nebo úvěrovou institucí.
Přiměřená částka uvedená v prvním pododstavci se odečte od splatné částky podle článku 7.
5. Výplata podle odstavců 1 a 4 může být odložena, pokud:
a)
není jisté, zda má osoba nárok na obdržení výplaty, nebo je vklad předmětem právního sporu;
b)
na vklad se vztahují omezující opatření stanovená vnitrostátními vládami nebo mezinárodními orgány;
c)
odchylně od odstavce 9 tohoto článku v souvislosti s vkladem neproběhla za posledních 24 měsíců žádná operace (účet nevykazuje žádnou aktivitu);
d)
splatná částka je považována za součást dočasného vysokého zůstatku ve smyslu čl. 6 odst. 2, nebo
e)
splatnou částku má v souladu s čl. 14 odst. 2 vyplatit systém pojištění vkladů hostitelského členského státu.
6. Splatná částka musí být poskytnuta, aniž by bylo nutné podávat žádost u systému pojištění vkladů. Za tímto účelem poskytne úvěrová instituce systému pojištění vkladů neprodleně na jeho žádost nezbytné informace o vkladech a vkladatelích.
7. Veškerá korespondence mezi systémem pojištění vkladů a vkladatelem musí být vedena:
a)
v úředním jazyce orgánů Unie, který úvěrová instituce, v níž se nachází pojištěný vklad, používá pro písemnou komunikaci s vkladatelem, nebo
b)
v úředním jazyce či úředních jazycích členského státu, ve kterém se pojištěný vklad nachází.
Pokud úvěrová instituce přímo působí v jiném členském státě, aniž by zřídila pobočku, poskytují se informace v jazyce, který si vkladatel zvolil při otevření účtu.
8. Bez ohledu na lhůtu stanovenou v odstavci 1 tohoto článku může systém pojištění vkladů pozastavit veškeré výplaty týkající se daného vkladatele do přijetí soudního rozhodnutí v případech, kdy jsou vkladatel nebo jiná osoba, která má právo na částky uložené na účtu nebo na nich má zájem, obviněni z trestného činu spojeného s praním peněz ve smyslu čl. 1 odst. 2 směrnice 2005/60/ES.
9. Výplata se neprovede, pokud v souvislosti s vkladem neproběhla za posledních 24 měsíců žádná operace a hodnota vkladu je nižší než administrativní náklady, které by systému pojištění vkladů vznikly v souvislosti s provedením výplaty.
Článek 9
Pohledávky za systémy pojištění vkladů
1. Členské státy zajistí, aby práva vkladatele na náhradu mohla být předmětem žaloby proti systému pojištění vkladů.
2. Aniž tím jsou dotčena práva, která může mít podle vnitrostátního práva, má systém pojištění vkladů provádějící platby z pojištění ve vnitrostátním rámci právo vstoupit do práv vkladatelů v likvidačním nebo reorganizačním řízení až do výše svých plateb vkladatelům. Provádí-li systém pojištění vkladů platby v rámci postupů k řešení krize, mimo jiné v rámci uplatnění nástrojů k řešení krize nebo výkonu pravomocí k řešení krize v souladu s článkem 11, má systém pojištění vkladů za příslušnou úvěrovou institucí pohledávku ve výši rovnající se částce, kterou vyplatil. Tato pohledávka má stejný stupeň priority jako pojištěné vklady podle vnitrostátního práva, kterým se řídí běžné úpadkové řízení, jak je vymezeno ve směrnici 2014/59/EU.
3. Členské státy mohou omezit dobu, v níž mohou vkladatelé, jejichž vklady nebyly systémem pojištění vkladů vyplaceny nebo uznány ve lhůtách stanovených v čl. 8 odst. 1 a 3, nárokovat výplatu vkladů.
Článek 10
Financování systémů pojištění vkladů
1. Členské státy zajistí, aby systémy pojištění vkladů měly zavedeny odpovídající systémy ke zjištění svých možných závazků. Výše disponibilních finančních prostředků systémů pojištění vkladů musí být úměrná těmto závazkům.
Systémy pojištění vkladů získávají disponibilní finanční prostředky z příspěvků svých členů hrazených alespoň jednou ročně. To nebrání doplňkovému financování z jiných zdrojů.
2. Členské státy zajistí, aby nejpozději do 3. července 2024 dosáhly disponibilní finanční prostředky systému pojištění vkladů přinejmenším cílové výše 0,8 % objemu pojištěných vkladů jeho členů.
Pokud finanční kapacita klesne pod cílovou výši, zahájí se opět výběr příspěvků, dokud není znovu dosaženo alespoň cílové výše.
Klesnou-li disponibilní finanční prostředky poté, co poprvé dosáhly cílové výše, pod dvě třetiny cílové výše, stanoví se řádný příspěvek na takové úrovni, která umožní dosažení cílové výše do šesti let.
Při stanovování ročních příspěvků podle tohoto článku musí být v případě řádného příspěvku náležitě zohledněna fáze hospodářského cyklu a dopad, který mohou procyklické příspěvky mít.
Členské státy mohou počáteční období uvedené v prvním pododstavci prodloužit o nejvýše čtyři roky, jestliže systémům pojištění vkladů vznikly kumulované výdaje překračující 0,8 % pojištěných vkladů.
3. Součástí disponibilních finančních prostředků, jež mají být zohledněny za účelem dosažení cílové výše, mohou být platební přísliby. Celkový podíl platebních příslibů nesmí překročit 30 % celkové výše disponibilních finančních prostředků získaných v souladu s tímto článkem.
Za účelem zajištění jednotného uplatňování této směrnice vydá Evropský orgán pro bankovnictví pokyny ohledně platebních příslibů.
4. Bez ohledu na odstavec 1 tohoto článku může členský stát ke splnění svých povinností podle zmíněného odstavce získat disponibilní finanční prostředky prostřednictvím povinných příspěvků úvěrových institucí do stávajících systémů povinných příspěvků, které členský stát na svém území vytvořil za účelem pokrytí nákladů souvisejících se systémovým rizikem, selháním a řešením krize institucí.
Systémy pojištění vkladů mají nárok na částku, která odpovídá objemu těchto příspěvků až do cílové výše stanovené v odstavci 2 tohoto článku a kterou jim daný členský stát dá na žádost neprodleně k dispozici, aby ji použily výhradně k účelům stanoveným v článku 11.
Na tuto částku mají systémy pojištění vkladů nárok pouze tehdy, nejsou-li podle názoru příslušného orgánu schopny získat od svých členů mimořádné příspěvky, a musí ji splatit zpět z příspěvků svých členů v souladu s čl. 10 odst. 1 a 2.
5. Příspěvky do mechanismů financování k řešení krizí podle hlavy VII směrnice 2014/59/EU, včetně disponibilních finančních prostředků, jež mají být zohledněny za účelem dosažení cílové výše mechanismů financování k řešení krizí podle čl. 102 odst. 1 směrnice 2014/59/EU, se do cílové výše nezapočítávají.
6. Odchylně od odstavce 2 může členský stát, je-li to řádně odůvodněno a po obdržení souhlasu Komise, povolit minimální cílovou výši nižší, než je cílová výše stanovená ve zmíněném odstavci, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
snížení je založeno na předpokladu, že je nepravděpodobné, že bude významná část disponibilních finančních prostředků použita na opatření na ochranu pojištěných vkladatelů jiná než ta, která jsou stanovena v čl. 11 odst. 2 a 6, a
b)
bankovní sektor, v němž úvěrové instituce přidružené k danému systému pojištění vkladů působí, je vysoce koncentrovaný, tedy velké objemy aktiv jsou v držení malého počtu úvěrových institucí nebo bankovních skupin, které podléhají dohledu na konsolidovaném základě a u kterých je vzhledem k jejich velikosti pravděpodobné, že se u nich v případě selhání uplatní postup k řešení krize.
Tato snížená cílová výše nesmí být nižší než 0,5 % pojištěných vkladů.
7. Disponibilní finanční prostředky systémů pojištění vkladů musí být investovány dostatečně diverzifikovaným způsobem, s nímž je spojeno nízké riziko.
8. Pokud disponibilní finanční prostředky systému pojištění vkladů nepostačují k vyplacení vkladatelů v případě, že se vklady stanou nedisponibilními, uhradí členové systému mimořádné příspěvky nepřevyšující 0,5 % jejich pojištěných vkladů za kalendářní rok. Systém pojištění vkladů může za výjimečných okolností a se souhlasem příslušného orgánu požadovat vyšší příspěvky.
Příslušný orgán může úvěrovou instituci zcela nebo zčásti dočasně osvobodit od placení mimořádných ex-post příspěvků systémům pojištění vkladu, pokud by tyto příspěvky ohrozily její likviditu nebo solventnost. Toto dočasné osvobození lze udělit nejvýše na dobu šesti měsíců, avšak může být na žádost úvěrové instituce obnoveno. Příspěvky uvedené v tomto odstavci musí být uhrazeny, jakmile tato platba již likviditu ani solventnost úvěrové instituce neohrožuje.
9. Členské státy zajistí, aby systémy pojištění vkladů měly odpovídající mechanismy alternativního financování, které jim umožní získat krátkodobě financování, k uspokojení pohledávek vůči nim uplatněných.
10. Členské státy do 31. března každého roku informují Evropský orgán pro bankovnictví o výši pojištěných vkladů na svém území a o výši disponibilních finančních prostředků jejich systémů pojištění vkladů k 31. prosinci předcházejícího roku.
Článek 11
Použití finančních prostředků
1. Finanční prostředky uvedené v článku 10 se primárně používají k výplatě vkladatelů podle této směrnice.
2. Finanční prostředky systému pojištění vkladů se použijí k financování řešení krize úvěrových institucí v souladu s článkem 109 směrnice 2014/59/EU. Orgán příslušný k řešení krize určí po konzultaci systému pojištění vkladů výši, do které systém pojištění vkladů ručí.
3. Členské státy mohou systému pojištění vkladů povolit, aby disponibilní finanční prostředky použil na alternativní opatření v zájmu zabránění selhání úvěrové instituce, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
orgán příslušný k řešení krize nepřijal žádné opatření k řešení krize podle článku 32 směrnice 2014/59/EU;
b)
systém pojištění vkladů má nastaveny vhodné systémy a postupy pro výběr a provádění alternativních opatření a sledování souvisejících rizik;
c)
náklady těchto opatření nejsou vyšší než náklady na naplnění zákonného nebo smluvního mandátu příslušného systému pojištění vkladů;
d)
uplatnění alternativních opatření ze strany systému pojištění vkladů je spojeno s uložením podmínek podpořené úvěrové instituci, které zahrnují přinejmenším právo systému pojištění vkladů provádět důkladnější sledování rizik a výraznější právo provádět ověřování;
e)
uplatnění alternativních opatření ze strany systému pojištění vkladů je spojeno se závazky podpořené úvěrové instituce k zajištění přístupu k pojištěným vkladům;
f)
příslušný orgán potvrdil, že schopnost přidružených úvěrových institucí uhradit mimořádné příspěvky v souladu odstavcem 5 tohoto článku je zajištěna.
Opatření a podmínky uložené úvěrové instituci konzultuje systém pojištění vkladů s orgánem příslušným k řešení krize a příslušným orgánem.
4. Alternativní opatření uvedená v odstavci 3 tohoto článku se neuplatní, shledá-li příslušný orgán po konzultaci s orgánem příslušným k řešení krize, že jsou splněny podmínky pro zahájení opatření k řešení krize podle čl. 27 odst. 1 směrnice 2014/59/EU.
5. Pokud jsou disponibilní finanční prostředky použity v souladu s odstavcem 3 tohoto článku, poskytnou přidružené úvěrové instituce neprodleně systému pojištění vkladů prostředky použité na alternativní opatření, je-li to nezbytné ve formě mimořádných příspěvků:
a)
vyvstane-li potřeba vyplatit vkladatele a jsou-li disponibilní finanční prostředky systému pojištění vkladů nižší než dvě třetiny cílové výše;
b)
klesne-li výše disponibilních finančních prostředků pod 25 % cílové výše.
6. Členské státy mohou rozhodnout, že disponibilní finanční prostředky lze také použít na financování opatření, jež mají vkladatelům zajistit přístup k pojištěným vkladům včetně převodu aktiv a závazků a převodu vkladového portfolia, v rámci vnitrostátního úpadkového řízení, pokud náklady systému pojištění vkladů nepřesáhnou čistou výši náhrad pro pojištěné vkladatele v dotčené úvěrové instituci.
Článek 12
Půjčky mezi systémy pojištění vkladů
1. Členské státy mohou systémům pojištění vkladů povolit, aby dobrovolně poskytly půjčky jiným systémům pojištění vkladů v Unii, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
systém přijímající půjčku není z důvodu nedostatku disponibilních finančních prostředků uvedených v článku 10 schopen splnit své závazky podle čl. 9 odst. 1;
b)
systém přijímající půjčku využil mimořádných příspěvků podle čl. 10 odst. 8;
c)
systém přijímající půjčku se právně zaváže, že vypůjčené prostředky budou použity k úhradě pohledávek podle čl. 9 odst. 1;
d)
systém přijímající půjčku v daném okamžiku není vázán povinností splatit půjčku jiným systémům pojištění vkladů podle tohoto článku;
e)
systém přijímající půjčku uvede částku požadovaných prostředků;
f)
celková výše půjčky nepřekročí 0,5 % pojištěných vkladů systému přijímajícího půjčku;
g)
systém přijímající půjčku neprodleně informuje Evropský orgán pro bankovnictví a sdělí důvody, proč jsou podmínky uvedené v tomto odstavci splněny, a výši požadovaných prostředků.
2. Na půjčku se vztahují tyto podmínky:
a)
systém pojištění vkladů přijímající půjčku musí půjčku splatit do pěti let. Půjčku může splácet v ročních splátkách. Úroky jsou splatné až v době splacení;
b)
úroková sazba musí být stanovena tak, aby se přinejmenším rovnala sazbě mezní zápůjční facility Evropské centrální banky během doby půjčky;
c)
systém pojištění vkladů přijímající půjčku musí informovat Evropský orgán pro bankovnictví o počáteční úrokové sazbě a o době trvání půjčky.
3. Členské státy zajistí, aby příspěvky vybírané systémem pojištění vkladů přijímajícím půjčku byly dostatečné k co nejrychlejšímu splacení vypůjčené částky a opětovnému dosažení cílové výše.
Článek 13
Výpočet příspěvků do systému pojištění vkladů
1. Příspěvky do systému pojištění vkladů podle článku 10 vycházejí z výše pojištěných vkladů a z míry rizika, jež dotčený člen podstupuje.
Členské státy mohou stanovit nižší příspěvky pro odvětví s nízkým rizikem regulovaná vnitrostátním právem.
Členské státy mohou rozhodnout, že členové institucionálního systému ochrany platí systému pojištění vkladů nižší příspěvky.
Členské státy mohou povolit, aby se na ústřední subjekt a všechny úvěrové instituce, které jsou trvale přidruženy k ústřednímu subjektu podle čl. 10 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013, jako celek vztahovala riziková váha, která se určí pro ústřední subjekt a jeho přidružené instituce na konsolidovaném základě.
Členské státy mohou rozhodnout, že úvěrové instituce budou platit určitý minimální příspěvek bez ohledu na výši svých pojištěných vkladů.
2. Systémy pojištění vkladů mohou pro určení a výpočet rizikově vážených příspěvků svých členů použít vlastní metody. Výpočet příspěvků musí být úměrný riziku členů a odpovídajícím způsobem zohledňovat rizikové profily jednotlivých modelů podnikání. Tyto metody mohou rovněž zohledňovat stranu aktiv v rozvaze a ukazatele rizik, jako je kapitálová přiměřenost, kvalita aktiv a likvidita.
Každou metodu musí schválit příslušný orgán ve spolupráci s určeným orgánem. O schválených metodách musí být informován Evropský orgán pro bankovnictví.
3. Za účelem zajištění jednotného uplatňování této směrnice vydá Evropský orgán pro bankovnictví do 3. července 2015 pokyny podle článku 16 nařízení (EU) č. 1093/2010 k upřesnění metod výpočtu příspěvků do systémů pojištění vkladů v souladu s odstavci 1 a 2 tohoto článku.
Pokyny budou obsahovat zejména vzorec pro výpočet, konkrétní ukazatele, kategorie rizik pro členy, prahy pro rizikové váhy přiřazené jednotlivým kategoriím rizik a jiné nezbytné prvky.
Do 3. července 2017 a následně přinejmenším jednou za pět let Evropský orgán pro bankovnictví přezkoumá pokyny týkající se metod založených na rizicích či alternativních vlastních metod založených na rizicích, které systémy pojištění vkladů používají.
Článek 14
Spolupráce v rámci Unie
1. Systémy pojištění vkladů chrání i vkladatele poboček zřízených jejich členskými úvěrovými institucemi v jiných členských státech.
2. Vkladatele poboček zřízených úvěrovými institucemi v jiném členském státě vyplatí systém pojištění vkladů v hostitelském členském státě jménem systému pojištění vkladů v domovském členském státě. Systém pojištění vkladů hostitelského členského státu provede výplaty v souladu s pokyny systému pojištění vkladů domovského členského státu. Systém pojištění vkladů hostitelského členského státu nenese žádnou odpovědnost za jednání učiněné v souladu s pokyny systému pojištění vkladů domovského členského státu. Systém pojištění vkladů domovského členského státu poskytne před výplatou potřebné finanční prostředky a nahradí systému pojištění vkladů hostitelského členského státu vzniklé náklady.
Systém pojištění vkladů hostitelského členského státu rovněž jménem systému pojištění vkladů domovského členského státu informuje dotčené vkladatele a je oprávněn přijímat jménem systému pojištění vkladů domovského členského státu od těchto vkladatelů korespondenci.
3. Pokud úvěrová instituce ukončí členství v jednom systému pojištění vkladů a připojí se k jinému systému pojištění vkladů, příspěvky uhrazené během dvanácti měsíců předcházejících ukončení členství jiné než mimořádné příspěvky podle čl. 10 odst. 8 se převedou tomuto druhému systému pojištění vkladů. To se nevztahuje na případy, kdy je úvěrová instituce vyloučena ze systému pojištění vkladů podle čl. 4 odst. 5.
Jestliže jsou některé činnosti úvěrové instituce přesunuty do jiného členského státu, a tím do působnosti jiného systému pojištění vkladů, příspěvky uhrazené touto úvěrovou institucí během dvanácti měsíců předcházejících tomuto přesunu jiné než mimořádné příspěvky podle čl. 10 odst. 8 se převedou tomuto druhému systému pojištění vkladů v poměru k výši přesunutých pojištěných vkladů.
4. Členské státy zajistí, aby si systém pojištění vkladů domovského členského státu se systémy hostitelských členských států vyměňoval informace podle čl. 4 odst. 7 nebo čl. 4 odst. 8 a 10. Použijí se omezení stanovená v uvedeném článku.
Pokud úvěrová instituce hodlá provést přesun z jednoho systému pojištění vkladů do druhého v souladu s touto směrnicí, ohlásí svůj záměr alespoň v šestiměsíčním předstihu. Během tohoto období je úvěrová instituce stále povinna přispívat do svého původního systému pojištění vkladů v souladu s článkem 10 v souvislosti s financováním ex ante i ex post.
5. V zájmu usnadnění účinné spolupráce mezi systémy pojištění vkladů, především pokud jde o tento článek a článek 12, musí mít systémy pojištění vkladů, případně určené orgány, uzavřeny písemné dohody o spolupráci. Tyto dohody musí zohledňovat požadavky stanovené v čl. 4 odst. 9.
Určený orgán oznámí Evropskému orgánu pro bankovnictví existenci a obsah těchto dohod a Evropský orgán pro bankovnictví k nim může vydávat stanoviska v souladu s článkem 34 nařízení (EU) č. 1093/2010. Pokud určené orgány nebo systémy pojištění vkladů nemohou dosáhnout dohody nebo pokud vznikne spor o výklad určité dohody, může kterákoli strana danou záležitost předložit Evropskému orgánu pro bankovnictví v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 1093/2010, a ten dále jedná v souladu s uvedeným článkem.
Neexistencí uvedených dohod nejsou dotčeny pohledávky vkladatelů podle čl. 9 odst. 1 nebo úvěrových institucí podle odstavce 3 tohoto článku.
6. Členské státy zajistí zavedení vhodných postupů, které systémům pojištění vkladů umožní sdílet informace a účinně komunikovat s dalšími systémy pojištění vkladů, se svými přidruženými úvěrovými institucemi a s relevantními příslušnými a určenými orgány v rámci své jurisdikce a případně i s dalšími agenturami na přeshraničním základě.
7. Evropský orgán pro bankovnictví a příslušné i určené orgány navzájem spolupracují a vykonávají své pravomoci v souladu s touto směrnicí a nařízením (EU) č. 1093/2010.
Členské státy informují Komisi a Evropský orgán pro bankovnictví do 3. července 2015 o tom, který subjekt či orgán je určeným orgánem.
8. Při analýze systémových rizik spojených se systémy pojištění vkladů spolupracuje Evropský orgán pro bankovnictví s Evropskou radou pro systémová rizika, zřízenou nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1092/2010 (17).
Článek 15
Pobočky úvěrových institucí usazených ve třetích zemích
1. Členské státy ověří, zda pobočky zřízené na jejich území úvěrovou institucí, která má skutečné sídlo mimo Unii, mají ochranu rovnocennou té, kterou stanoví tato směrnice.
Pokud tato ochrana rovnocenná není, mohou členské státy s výhradou čl. 47 odst. 1 směrnice 2013/36/EU stanovit, že pobočky zřízené úvěrovou institucí, která má skutečné sídlo mimo Unii, se musí připojit k některému systému pojištění vkladů, který působí na jejich území.
Při ověřování podle prvního pododstavce tohoto odstavce členské státy ověří přinejmenším to, zda vkladatelé požívají stejné výše a rozsahu ochrany jako podle této směrnice.
2. Každá pobočka zřízená úvěrovou institucí, která má skutečné sídlo mimo Unii a která není členem systému pojištění vkladů působícího v některém členském státě, poskytuje veškeré relevantní informace o pojištění chránícím vklady současných i případných budoucích vkladatelů v dané pobočce.
3. Informace uvedené v odstavci 2 musí být poskytovány v jazyce, na němž se vkladatel a úvěrová instituce dohodli při otevírání účtu, nebo v úředním jazyce nebo jazycích členského státu, ve kterém je pobočka usazena, způsobem stanoveným vnitrostátním právem a musí být jasné a srozumitelné.
Článek 16
Informace pro vkladatele
1. Členské státy zajistí, aby úvěrové instituce poskytly současným i případným budoucím vkladatelům informace potřebné k určení systémů pojištění vkladů, jichž jsou tyto instituce a jejich pobočky členy v rámci Unie. Členské státy zajistí, aby úvěrové instituce současné i případné budoucí vkladatele informovaly o použitelných vyloučeních z ochrany poskytované systémem pojištění vkladů.
2. Informace uvedené v odstavci 1 musí být vkladatelům poskytnuty před uzavřením smlouvy o vkladu. Vkladatelé potvrdí, že tyto informace obdrželi. Za tímto účelem se použije vzor obsažený v příloze I.
3. Způsobilost vkladů je vkladatelům potvrzována na výpisech z účtu včetně odkazu na informační přehled uvedený v příloze I. V tomto informačním přehledu je rovněž uveden odkaz na internetové stránky příslušného systému pojištění vkladů. Informační přehled uvedený v příloze I je vkladatelům poskytován alespoň jednou ročně.
Internetové stránky systému pojištění vkladů musí obsahovat potřebné informace pro vkladatele, zejména o ustanoveních o postupu a podmínkách pojištění vkladů podle této směrnice.
4. Informace stanovené v odstavci 1 musí být poskytovány způsobem stanoveným vnitrostátním právem v jazyce, na němž se vkladatel a úvěrová instituce dohodli při otevírání účtu, nebo v úředním jazyce nebo jazycích členského státu, ve kterém je pobočka usazena.
5. Členské státy omezí použití informací uvedených v odstavcích 1, 2 a 3 k reklamním účelům na věcný odkaz na systém pojištění vkladů, který pojišťuje produkt, jehož se reklama týká, a na veškeré další informace, které vyžaduje vnitrostátní právo.
Tyto informace mohou zahrnovat věcný popis fungování systému pojištění vkladů, avšak nesmějí zmiňovat neomezené pojištění vkladů.
6. O případné fúzi, přeměně dceřiných podniků na pobočky nebo podobných operacích musí být vkladatelé informováni nejméně jeden měsíc předtím, než daná operace nabude právní účinnosti, ledaže příslušný orgán povolí z důvodu obchodního tajemství nebo finanční stability lhůtu kratší.
Od oznámení fúze, přeměny nebo podobné operace musí mít vkladatelé k dispozici tříměsíční období, během něhož mohou bez jakýchkoli sankčních poplatků vybrat nebo převést do jiné úvěrové instituce své vklady včetně veškerých naběhlých úroků a veškerého získaného prospěchu, a to v rozsahu, v jakém převyšují v okamžiku operace limit pojištění podle článku 6.
7. Členské státy zajistí, aby v případě, že úvěrová instituce ukončí členství v systému pojištění vkladů nebo je z něj vyloučena, informovala o této skutečnosti do jednoho měsíce své vkladatele.
8. Jestliže vkladatel používá internetové bankovnictví, mohou být informace, jež mají být podle této směrnice poskytnuty, sděleny elektronickými prostředky. Pokud o to vkladatel požádá, musí být sděleny v papírové podobě.
Článek 17
Seznam povolených úvěrových institucí
1. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány při informování Evropského orgánu pro bankovnictví o povoleních v souladu s čl. 20 odst. 1 směrnice 2013/36/EU uvedly, kterého systému pojištění vkladů je každá úvěrová instituce členem.
2. Při zveřejňování a aktualizaci seznamu povolených úvěrových institucí v souladu s čl. 20 odst. 2 směrnice 2013/36/EU Evropský orgán pro bankovnictví uvede, kterého systému pojištění vkladů je každá úvěrová instituce členem.
Článek 18
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 6 odst. 7 je Komisi svěřena na dobu neurčitou.
3. Přenesení pravomoci uvedené v čl. 6 odst. 7 může být kdykoliv zrušeno Evropským parlamentem nebo Radou. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 6 odst. 7 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
Článek 19
Přechodná ustanovení
1. Pokud by po provedení této směrnice nebo směrnice 2009/14/ES ve vnitrostátním právu přestaly být některé vklady nebo kategorie vkladů či jiné nástroje zcela nebo částečně pokryty systémem pojištění vkladů, mohou členské státy povolit, aby tyto vklady a jiné nástroje, u nichž bylo na počátku stanoveno datum splatnosti, byly pojištěny až do tohoto počátečního data splatnosti, pokud byly složeny nebo vydány před 2. červencem 2014.
2. Členské státy zajistí, aby byli vkladatelé informováni o vkladech nebo kategoriích vkladů či jiných nástrojích, které od 3. července 2015 již nebudou systémem pojištění vkladů pokryty.
3. Až do prvního dosažení cílové výše mohou členské státy ve vztahu k disponibilním finančním prostředkům uplatňovat prahové hodnoty uvedené v čl. 11 odst. 5.
4. Odchylně od čl. 6 odst. 1 mohou členské státy, které měly k 1. lednu 2008 stanoven limit pojištění mezi 100 000 EUR a 300 000 EUR, až do 31. prosince 2018 uplatňovat tento svůj vyšší limit pojištění. V takovém případě se cílová výše a příspěvky úvěrových institucí náležitým způsobem upraví.
5. Do 3. července 2019 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, a případně i legislativní návrh, obsahující způsoby, jak mohou systémy pojištění vkladů působící v Unii spolupracovat prostřednictvím určitého evropského systému s cílem předcházet rizikům z přeshraničních činností a chránit před těmito riziky vklady.
6. Do 3. července 2019 Komise s podporou Evropského orgánu pro bankovnictví předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o pokroku v provádění této směrnice. Tato zpráva by se měla zabývat zejména:
a)
cílovou výší na základě pojištěných vkladů, společně s posouzením vhodnosti stanovené procentní hodnoty s ohledem na míru selhání úvěrových institucí v Unii v minulosti;
b)
vlivem alternativních opatření podle čl. 11 odst. 3 na ochranu vkladatelů a jejich souladem s řádnými likvidačními řízeními v bankovním sektoru;
c)
dopadem na diverzitu bankovních modelů;
d)
přiměřeností stávajícího limitu pojištění pro vkladatele a
e)
tím, zda záležitosti uvedené v tomto pododstavci byly vyřešeny tak, aby ochrana vkladatelů zůstala zachována.
Do 3. července 2019 podá Evropský orgán pro bankovnictví Komisi zprávu o způsobech výpočtu a jejich relevantnosti pro obchodní riziko členů. Při podávání této zprávy Evropský orgán pro bankovnictví řádně zohlední rizikové profily jednotlivých modelů podnikání.
Článek 20
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s články 1 až 4, čl. 5 odst. 1 písm. d) až k) a odst. 2, 3 a 4 čl. 6 odst. 2 až 7, čl. 7 odst. 4 až 9, čl. 8 odst. 1, 2, 3, 5, 6, 7 a 9, čl. 9 odst. 2 a 3, články 10 až 16, 18 a 19 a přílohou I do 3. července 2015. Neprodleně sdělí Komisi znění těchto předpisů.
Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s čl. 8 odst. 4 do 31. května 2016.
Jestliže po důkladném posouzení vhodné orgány rozhodnou, že určitý systém pojištění vkladů není schopen povinnosti stanovené v článku 13 splnit do 3. července 2015, musí být příslušné právní a správní předpisy uvedeny v účinnost do 31. května 2016.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Musí rovněž obsahovat prohlášení, že odkazy ve stávajících právních a správních předpisech na směrnice zrušené touto směrnicí se považují za odkazy na tuto směrnici. Způsob odkazu a znění prohlášení si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 21
Zrušení
Směrnice 94/19/ES ve znění směrnic uvedených v příloze II se zrušuje s účinkem ode dne 4. července 2019, aniž jsou dotčeny povinnosti členských států týkající se lhůt pro provedení směrnic uvedených v příloze II ve vnitrostátním právu a jejich použitelnosti.
Odkazy na zrušené směrnice se považují za odkazy na tuto směrnici v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze III.
Článek 22
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 5 odst. 1 písm. a), b) a c), čl. 6 odst. 1, čl. 7 odst. 1, 2 a 3, čl. 8 odst. 8, čl. 9 odst. 1 a článku 17 se použijí ode dne 4. července 2015.
Článek 23
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/49/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Απριλίου 2014
περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων
(αναδιατύπωση)
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) έχει τροποποιηθεί σημαντικά (4). Επειδή πρόκειται να τροποποιηθεί περαιτέρω, κρίνεται σκόπιμο να αναδιατυπωθεί η οδηγία για λόγους σαφήνειας.
(2)
Είναι αναγκαίο, προκειμένου να διευκολυνθούν η ανάληψη της δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και η άσκησή της, να απαλειφθούν ορισμένες διαφορές μεταξύ των δικαίων των κρατών μελών ως προς το καθεστώς των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων (ΣΕΚ) στο οποίο υπόκεινται τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα.
(3)
Η παρούσα οδηγία αποτελεί ουσιώδες μέσο για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, τόσο όσον αφορά την ελευθερία εγκατάστασης όσο και την ελεύθερη παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων, με την ταυτόχρονη ενίσχυση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος και της προστασίας των καταθετών. Λόγω του κόστους που συνεπάγεται για την οικονομία στο σύνολό της η πτώχευση ενός πιστωτικού ιδρύματος και των αρνητικών της επιπτώσεων στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την εμπιστοσύνη των καταθετών, δεν θα πρέπει μόνο να προβλέπεται η αποζημίωση των καταθετών αλλά και να παρέχεται στα κράτη μέλη επαρκής ευελιξία ώστε να μπορούν τα ΣΕΚ να εφαρμόζουν μέτρα για τον περιορισμό της πιθανότητας μελλοντικής άσκησης αξιώσεων κατ’ αυτών. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει πάντα να συμμορφώνονται με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
(4)
Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η προϊούσα ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει να είναι δυνατή η συγχώνευση των ΣΕΚ διάφορων κρατών μελών ή η δημιουργία ξεχωριστών διασυνοριακών συστημάτων σε εκούσια βάση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν επαρκή σταθερότητα και ισόρροπη σύνθεση των νέων και των υπαρχόντων ΣΕΚ. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι αρνητικές επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, π.χ. όταν μόνο πιστωτικά ιδρύματα με υψηλό προφίλ κινδύνου μεταφέρονται σε διασυνοριακό ΣΕΚ.
(5)
Η οδηγία 94/19/ΕΚ επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να υποβάλλει, κατά περίπτωση, προτάσεις για την τροποποίηση της εν λόγω οδηγίας. Η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει την εναρμόνιση των μηχανισμών χρηματοδότησης των ΣΕΚ, την εισαγωγή εισφορών με βάση τους κινδύνους και την εναρμόνιση του εύρους των καλυπτόμενων προϊόντων και καταθετών.
(6)
Η οδηγία 94/19/ΕΚ βασίζεται στην αρχή της ελάχιστης εναρμόνισης. Κατά συνέπεια, υπάρχει σήμερα στην Ένωση μια ποικιλία ΣΕΚ με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ως αποτέλεσμα των κοινών απαιτήσεων που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία, θα πρέπει να παρέχεται ομοιόμορφο επίπεδο προστασίας στους καταθέτες όλης της Ένωσης, ενώ ταυτοχρόνως εξασφαλίζεται ίδιο επίπεδο σταθερότητας όσον αφορά τα ΣΕΚ. Συγχρόνως, αυτές οι κοινές απαιτήσεις είναι ύψιστης σπουδαιότητας προκειμένου να εξαλειφθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς. Η παρούσα οδηγία συμβάλλει συνεπώς στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς.
(7)
Με τη θέσπιση της παρούσας οδηγίας οι καταθέτες θα επωφελούνται από σημαντικά βελτιωμένη πρόσβαση στα ΣΕΚ, χάρη σε ευρύτερο και σαφέστερο πεδίο κάλυψης, συντομότερες προθεσμίες καταβολής αποζημιώσεων, καλύτερη ενημέρωση και αυστηρές απαιτήσεις χρηματοδότησης. Κατά τον τρόπο αυτό θα βελτιωθεί η εμπιστοσύνη του καταναλωτή στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στο σύνολο της εσωτερικής αγοράς.
(8)
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα ΣΕΚ να λειτουργούν σύμφωνα με υγιείς πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης και να υποβάλλουν ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων.
(9)
Με την παύση των εργασιών ενός αφερέγγυου πιστωτικού ιδρύματος, οι καταθέτες υποκαταστημάτων εγκατεστημένων σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο της έδρας του πιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να προστατεύονται από το ίδιο ΣΕΚ όπως οι υπόλοιποι καταθέτες του πιστωτικού ιδρύματος.
(10)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να περιλαμβάνουν στο πεδίο εφαρμογής της τα πιστωτικά ιδρύματα όπως καθορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) που εξαιρούνται από το πεδίο της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 5 αυτής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίζουν ότι, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ο κεντρικός οργανισμός και όλα τα συνδεόμενα με αυτόν ιδρύματα αντιμετωπίζονται ως ένα μοναδικό πιστωτικό ίδρυμα.
(11)
Η παρούσα οδηγία απαιτεί καταρχήν από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα να συμμετέχουν σε ένα ΣΕΚ. Το κράτος μέλος που επιτρέπει την εγκατάσταση υποκαταστημάτων πιστωτικού ιδρύματος το οποίο έχει την έδρα του σε τρίτη χώρα θα πρέπει να αποφασίζει πώς θα εφαρμόζει την παρούσα οδηγία στα εν λόγω υποκαταστήματα και θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να προστατεύονται οι καταθέτες και να διατηρηθεί η ακεραιότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι καταθέτες αυτών των υποκαταστημάτων θα πρέπει να έχουν πλήρη γνώση των εγγυήσεων που τους αφορούν.
(12)
Θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι υπάρχουν θεσμικά συστήματα προστασίας (ΘΣΠ) που προστατεύουν το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα και που, ιδίως, διασφαλίζουν τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητά τους. Όταν τα συστήματα αυτά είναι χωριστά από τα ΣΕΚ, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο επιπρόσθετος διασφαλιστικός ρόλος τους κατά τον προσδιορισμό των εισφορών των μελών στα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων. Το εναρμονισμένο επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να επηρεάζει τα συστήματα που προστατεύουν το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα, εκτός εάν επιστρέφουν καταθέσεις.
(13)
Κάθε πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να αποτελεί μέρος ενός ΣΕΚ αναγνωρισμένου βάσει της παρούσας οδηγίας, προκειμένου να εξασφαλίζεται το υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων και να αποφεύγεται η καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας. Τα ΣΕΚ θα πρέπει να διασφαλίζουν την προστασία αυτή ανά πάσα στιγμή.
(14)
Η βασική αποστολή των ΣΕΚ έγκειται στην προστασία των καταθετών από τις συνέπειες της αφερεγγυότητας ενός πιστωτικού ιδρύματος. Τα ΣΕΚ θα πρέπει να διασφαλίζουν την προστασία αυτή με διάφορους τρόπους. Τα ΣΕΚ θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά πρώτο λόγο για την καταβολή αποζημιώσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία (να προορίζονται αμιγώς για την παροχή αποζημίωσης).
(15)
Τα ΣΕΚ θα πρέπει επίσης να συμβάλλουν στη χρηματοδότηση της εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων σύμφωνα με την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7).
(16)
Θα πρέπει εξάλλου να είναι δυνατόν, όταν επιτρέπεται από το εθνικό δίκαιο, να υπερβαίνουν τα ΣΕΚ τον ρόλο τους που συνίσταται αμιγώς στην παροχή αποζημίωσης και να χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα ώστε να προλαμβάνεται η πτώχευση πιστωτικού ιδρύματος και να αποφεύγονται τα έξοδα αποζημίωσης των καταθετών και άλλες αρνητικές επιπτώσεις. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει ωστόσο να εφαρμόζονται εντός σαφώς καθορισμένου πλαισίου και εν πάση περιπτώσει σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Τα ΣΕΚ θα πρέπει ιδίως να έχουν κατάλληλα συστήματα και διαδικασίες για την επιλογή και την εφαρμογή των μέτρων και για την παρακολούθηση των σχετικών κινδύνων. Η εφαρμογή των μέτρων αυτών θα πρέπει να συνδέεται με την επιβολή όρων στο πιστωτικό ίδρυμα, οι οποίοι περιλαμβάνουν τουλάχιστον αυστηρότερη παρακολούθηση του κινδύνου και ενισχυμένα δικαιώματα ελέγχου του ΣΕΚ. Το κόστος των μέτρων που λαμβάνονται για την πρόληψη της πτώχευσης ενός πιστωτικού ιδρύματος δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το κόστος εκπλήρωσης της εκ του νόμου ή συμβατικής εντολής του αντίστοιχου ΣΕΚ όσον αφορά την προστασία των καλυπτόμενων καταθέσεων στο πιστωτικό ίδρυμα ή του ίδιου του ιδρύματος.
(17)
Τα ΣΕΚ θα πρέπει επίσης να μπορούν να λάβουν τη μορφή θεσμικού συστήματος προστασίας. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να μπορούν να αναγνωρίζουν τα θεσμικά συστήματα προστασίας ως ΣΕΚ, εφόσον πληρούν όλα τα κριτήρια της παρούσας οδηγίας.
(18)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στα συστήματα συμβατικής προστασίας ή στα ΘΣΠ που δεν είναι αναγνωρισμένα επίσημα ως ΣΕΚ, παρά μόνο για περιορισμένες απαιτήσεις σχετικά με τη διαφήμιση και την ενημέρωση των καταθετών σε περίπτωση αποκλεισμού ή αποχώρησης ενός πιστωτικού ιδρύματος. Εν πάση περιπτώσει, τα συστήματα συμβατικής προστασίας και τα ΘΣΠ υπόκεινται στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
(19)
Κατά την πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση, οι ασυντόνιστες αυξήσεις της κάλυψης στα διάφορα κράτη μέλη της Ένωσης ώθησαν σε ορισμένες περιπτώσεις τους καταθέτες να μεταφέρουν χρήματα σε πιστωτικά ιδρύματα χωρών όπου οι εγγυήσεις των καταθέσεων ήταν υψηλότερες. Αυτές οι ασυντόνιστες αυξήσεις έχουν στερήσει ρευστότητα από τα πιστωτικά ιδρύματα σε καιρούς ακραίων καταστάσεων. Σε καιρούς σταθερότητας, η διαφορετική κάλυψη ενδέχεται να οδηγήσει τους καταθέτες να επιλέξουν την υψηλότερη προστασία των καταθέσεων και όχι το καταθετικό προϊόν που τους αρμόζει περισσότερο. Η διαφορετική αυτή κάλυψη ενδέχεται να οδηγήσει σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Επομένως, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί εναρμονισμένο επίπεδο προστασίας των καταθέσεων από όλα τα αναγνωρισμένα ΣΕΚ, ανεξαρτήτως του τόπου όπου ευρίσκονται οι καταθέσεις εντός της Ένωσης. Ωστόσο, θα πρέπει να είναι δυνατόν ορισμένες καταθέσεις, λόγω της ιδιαίτερης προσωπικής κατάστασης των καταθετών, να καλύπτονται σε υψηλότερο επίπεδο, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
(20)
Το ίδιο επίπεδο κάλυψης θα πρέπει να ισχύει για όλους τους καταθέτες, ανεξαρτήτως του αν το νόμισμα του κράτους μέλους είναι το ευρώ. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν ως νόμισμα το ευρώ θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να στρογγυλοποιούν τα ποσά που προκύπτουν από τη μετατροπή, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την ισοδύναμη προστασία των καταθετών.
(21)
Αφενός, για την προστασία των καταναλωτών και για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η κάλυψη που ορίζει η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να αφήνει απροστάτευτο υπερβολικά μεγάλο μέρος των καταθέσεων. Αφετέρου, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το κόστος της χρηματοδότησης των συστημάτων. Είναι συνεπώς εύλογο να καθοριστεί η εναρμονισμένη κάλυψη σε 100 000 EUR.
(22)
Η παρούσα οδηγία διατηρεί την αρχή του εναρμονισμένου ύψους ανά καταθέτη και όχι ανά κατάθεση. Είναι ως εκ τούτου σκόπιμο να ληφθούν υπόψη οι καταθέσεις καταθετών που είτε δεν αναφέρονται ως δικαιούχοι του λογαριασμού είτε δεν είναι οι μόνοι δικαιούχοι του λογαριασμού. Το όριο αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται για κάθε καταθέτη του οποίου διαπιστώνεται η ταυτότητα. Η αρχή ότι το ύψος εφαρμόζεται για κάθε καταθέτη του οποίου διαπιστώνεται η ταυτότητα δεν θα πρέπει να ισχύει στην περίπτωση των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, οι οποίοι υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες προστασίας που δεν υπάρχουν για τις εν λόγω καταθέσεις.
(23)
Η εισαγωγή, με την οδηγία 2009/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), σταθερού επιπέδου κάλυψης που ανέρχεται σε 100 000 EUR, έχει οδηγήσει ορισμένα κράτη μέλη σε μια κατάσταση που τους επιβάλλει να μειώσουν το επίπεδο κάλυψής τους, με αποτέλεσμα κίνδυνο υπονόμευσης της εμπιστοσύνης των καταναλωτών. Μολονότι η εναρμόνιση είναι ουσιώδης προκειμένου να εξασφαλιστούν ίσοι όροι ανταγωνισμού και χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην εσωτερική αγορά, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο κίνδυνος υπονόμευσης της εμπιστοσύνης των καταθετών. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόσουν υψηλότερο επίπεδο κάλυψης εάν προέβλεπαν επίπεδο κάλυψης υψηλότερο από το εναρμονισμένο πριν από την εφαρμογή της οδηγίας 2009/14/ΕΚ. Το υψηλότερο αυτό επίπεδο θα πρέπει να είναι περιορισμένο, τόσο χρονικά όσο και από άποψη εμβέλειας, και τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσαρμόσουν ανάλογα το επίπεδο-στόχο και τις εισφορές που καταβάλλονται ανάλογα στα ΣΕΚ. Δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να προσαρμοστεί το επίπεδο-στόχος εάν το επίπεδο κάλυψης είναι απεριόριστο, θα ήταν σκόπιμο να αφορά η εναλλακτική δυνατότητα μόνο τα κράτη μέλη τα οποία την 1η Ιανουαρίου 2008 εφήρμοζαν επίπεδο κάλυψης εντός ορίων που καθορίζονται μεταξύ 100 000 και 300 000 EUR. Προκειμένου να περιοριστούν οι επιπτώσεις των διαφορετικών επιπέδων κάλυψης και δεδομένου ότι η Επιτροπή θα επανεξετάσει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, είναι σκόπιμο να υπάρχει η δυνατότητα αυτή το αργότερο έως την ημερομηνία αυτή.
(24)
Η δυνατότητα των ΣΕΚ να συμψηφίζουν τις οφειλές του καταθέτη με τις απαιτήσεις του για καταβολή αποζημιώσεων θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο αν οι εν λόγω οφειλές κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά ή πριν από την ημερομηνία μη διαθεσιμότητας των καταθέσεων. Ο συμψηφισμός αυτός δεν θα πρέπει να εμποδίζει τη δυνατότητα των ΣΕΚ να επιστρέφουν καταθέσεις εντός της οριζόμενης από την παρούσα οδηγία προθεσμίας. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εμποδίζονται να λαμβάνουν τα δέοντα μέτρα όσον αφορά τα δικαιώματα των ΣΕΚ στο πλαίσιο διαδικασίας εκκαθάρισης ή αναδιοργάνωσης πιστωτικού ιδρύματος.
(25)
Θα πρέπει να είναι δυνατόν να αποκλείονται από την καταβολή αποζημιώσεων καταθέσεις κατά τις οποίες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τα κατατιθέμενα κεφάλαια δεν είναι στη διάθεση του καταθέτη επειδή ο καταθέτης και το πιστωτικό ίδρυμα έχουν συμφωνήσει συμβατικά ότι η κατάθεση θα χρησιμεύσει αποκλειστικά για την εξόφληση δανείου που συνάπτεται για την αγορά ιδιωτικής ακίνητης ιδιοκτησίας. Οι καταθέσεις αυτές θα πρέπει να συμψηφίζονται με το εναπομένον ποσό του δανείου.
(26)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι καταθέσεις που απορρέουν από ορισμένες συναλλαγές ή εξυπηρετούν ορισμένους κοινωνικούς ή άλλους σκοπούς να προστατεύονται άνω του ορίου των 100 000 EUR για δεδομένο χρονικό διάστημα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίζουν προσωρινή ανώτατη κάλυψη όσον αφορά τις καταθέσεις αυτές και κατά τη λήψη της σχετικής απόφασης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τη σημασία της προστασίας για τους καταθέτες και τις συνθήκες διαβίωσης στα κράτη μέλη. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να τηρούνται οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
(27)
Είναι απαραίτητο να εναρμονιστούν οι μέθοδοι χρηματοδότησης των ΣΕΚ. Αφενός, το κόστος της χρηματοδότησης των ΣΕΚ θα πρέπει να βαρύνει, καταρχήν, τα ίδια τα πιστωτικά ιδρύματα και, αφετέρου, η χρηματοδοτική ικανότητα των ΣΕΚ θα πρέπει να είναι ανάλογη των υποχρεώσεών τους. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι καταθέτες σε όλα τα κράτη μέλη θα απολαύουν αντίστοιχα υψηλού επιπέδου προστασίας, θα πρέπει να εναρμονιστεί σε υψηλό επίπεδο η χρηματοδότηση των ΣΕΚ, με ενιαία εκ των προτέρων κάλυψη του επιπέδου-στόχου για όλα τα ΣΕΚ.
(28)
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πιστωτικά ιδρύματα είναι δυνατόν να δρουν σε αγορά με υψηλή συγκέντρωση, όπου τα περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα έχουν τέτοιο μέγεθος και βαθμό διασύνδεσης που θα καθιστούσαν μάλλον αδύνατη την εκκαθάρισή τους με τις συνήθεις διαδικασίες αφερεγγυότητας χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και συνεπώς θα ήταν πιθανότερο να υπόκεινται σε διαδικασίες εύρυθμης εξυγίανσης. Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να εφαρμόζεται στα συστήματα χαμηλότερο επίπεδο-στόχος.
(29)
Το ηλεκτρονικό χρήμα και τα ποσά που λαμβάνονται έναντι ηλεκτρονικού χρήματος δεν θα πρέπει, σύμφωνα με την οδηγία 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), να θεωρούνται ως καταθέσεις ούτε, επομένως, να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(30)
Προκειμένου να περιοριστεί η προστασία των καταθέσεων στον αναγκαίο βαθμό για να κατοχυρωθούν ασφάλεια δικαίου και διαφάνεια για τους καταθέτες και να αποφευχθεί η μεταφορά των επενδυτικών κινδύνων στα ΣΕΚ, ορισμένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο κάλυψης, εξαιρουμένων των υπαρχόντων αποταμιευτικών προϊόντων που βεβαιώνονται με πιστοποιητικό καταθέσεων στο όνομα συγκεκριμένου προσώπου.
(31)
Ορισμένοι καταθέτες δεν θα πρέπει να είναι επιλέξιμοι για προστασία των καταθέσεων, ιδίως οι δημόσιες αρχές ή άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο περιορισμένος αριθμός τους, σε σύγκριση με όλους τους άλλους καταθέτες, ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, σε περίπτωση πτώχευσης πιστωτικού ιδρύματος. Εξάλλου, οι αρχές διαθέτουν πολύ ευκολότερη πρόσβαση σε πιστώσεις από ό,τι οι πολίτες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει ωστόσο να επιτρέπεται να αποφασίζουν ότι καλύπτονται οι καταθέσεις των τοπικών αρχών με ετήσιο προϋπολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 500 000 EUR. Οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις θα πρέπει, καταρχήν, να καλύπτονται, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους.
(32)
Καταθέτες οι δραστηριότητες των οποίων περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, υπό την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 ή 3 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), θα πρέπει να αποκλείονται από επιστροφή από ΣΕΚ.
(33)
Το κόστος, για τα πιστωτικά ιδρύματα, της συμμετοχής σε ένα ΣΕΚ είναι ασυγκρίτως χαμηλότερο από το κόστος μιας γενικευμένης απόσυρσης καταθέσεων, όχι μόνο από ένα πιστωτικό ίδρυμα που θα αντιμετώπιζε δυσχέρειες, αλλά επίσης και από υγιή πιστωτικά ιδρύματα, κατόπιν απώλειας της εμπιστοσύνης των καταθετών στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.
(34)
Είναι απαραίτητο να ανέρχονται τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των ΣΕΚ σε ένα ορισμένο επίπεδο-στόχο και να μπορούν να εισπράττονται έκτακτες εισφορές. Όπου χρειάζεται, τα ΣΕΚ θα πρέπει να έχουν προβλέψει κατάλληλες ρυθμίσεις εναλλακτικής χρηματοδότησης, ώστε να είναι σε θέση να εξασφαλίσουν βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις έναντι αυτών. Θα πρέπει να είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των ΣΕΚ ρευστά, καταθέσεις, δεσμεύσεις πληρωμής και στοιχεία ενεργητικού χαμηλού κινδύνου, που μπορούν να ρευστοποιούνται εντός σύντομου χρονικού διαστήματος. Τα ποσά εισφορών στα ΣΕΚ θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τον οικονομικό κύκλο ή, αλλιώς, τη σταθερότητα του τομέα καταθέσεων και τις υπάρχουσες υποχρεώσεις του συστήματος.
(35)
Τα ΣΕΚ θα πρέπει να επενδύουν στα στοιχεία ενεργητικού χαμηλού κινδύνου.
(36)
Οι εισφορές στα ΣΕΚ θα πρέπει να βασίζονται στο ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων και στο βαθμό κινδύνου που αναλαμβάνει το αντίστοιχο μέλος. Με τον τρόπο αυτόν, θα μπορεί να αντικατοπτρίζονται τα προφίλ κινδύνου των επιμέρους πιστωτικών ιδρυμάτων, περιλαμβανομένων των διάφορων επιχειρηματικών μοντέλων τους. Θα πρέπει επίσης να υπολογίζονται δίκαια οι εισφορές, όπως και να παρέχονται κίνητρα λειτουργίας με λιγότερο ριψοκίνδυνο επιχειρηματικό μοντέλο. Προκειμένου να προσαρμόζονται οι εισφορές στις συνθήκες της αγοράς και τα προφίλ κινδύνου, τα ΣΕΚ θα πρέπει να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν τις μεθόδους με βάση τον κίνδυνο που εφαρμόζουν. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τομείς ιδιαίτερα χαμηλού κινδύνου που ρυθμίζονται βάσει του εθνικού δικαίου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν αντίστοιχες μειώσεις των εισφορών, τηρώντας ταυτοχρόνως το επίπεδο-στόχο για κάθε ΣΕΚ. Εν πάση περιπτώσει οι μέθοδοι υπολογισμού θα πρέπει να εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές. Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) («ΕΑΤ»), η οποία συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) θα πρέπει να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές για τον προσδιορισμό των μεθόδων υπολογισμού των εισφορών.
(37)
Η προστασία των καταθέσεων αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς και απαραίτητο συμπλήρωμα του συστήματος εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων, λόγω της αλληλεγγύης που επιβάλλει μεταξύ όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων μιας δεδομένης χρηματοπιστωτικής αγοράς σε περίπτωση που ένα ίδρυμα αδυνατεί να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να παρέχουν στα ΣΕΚ τη δυνατότητα αμοιβαίου δανεισμού σε εκούσια βάση.
(38)
Η ισχύουσα προθεσμία καταβολής αποζημιώσεων αντίκειται στην ανάγκη να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των καταθετών και δεν ικανοποιεί τις ανάγκες τους. Επομένως, η προθεσμία καταβολής αποζημιώσεων θα πρέπει να μειωθεί ώστε να καλύπτει χρονικό διάστημα επτά εργάσιμων ημερών.
(39)
Σε πολλές, ωστόσο, περιπτώσεις δεν υφίστανται ακόμη οι απαραίτητες διαδικασίες για την καταβολή αποζημιώσεων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει συνεπώς να έχουν την εναλλακτική δυνατότητα, κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου, να μειώσουν βαθμιαία την προθεσμία καταβολής αποζημιώσεων σε επτά εργάσιμες ημέρες. Η μέγιστη προθεσμία καταβολής αποζημιώσεων που ορίζεται στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα ΣΕΚ να επιστρέφουν νωρίτερα τις καταθέσεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί ωστόσο ότι οι καταθέτες, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, δεν θα αντιμετωπίσουν οικονομικές δυσκολίες σε περίπτωση αφερεγγυότητας του πιστωτικού τους ιδρύματος, θα πρέπει να προβλέπεται η πρόσβασή τους, κατόπιν αιτήσεως, σε τμήμα των καλυπτόμενων καταθέσεών τους ανάλογο με το κόστος ζωής τους. Η πρόσβαση αυτή θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά στα δεδομένα που παρέχει το πιστωτικό ίδρυμα. Λόγω του διαφορετικού κόστους ζωής στα διάφορα κράτη μέλη, το ποσό αυτό θα πρέπει να προσδιορίζεται από τα κράτη μέλη.
(40)
Κατά τον καθορισμό του χρόνου που απαιτείται για την καταβολή αποζημιώσεων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι περιπτώσεις στις οποίες τα συστήματα δυσκολεύονται να καθορίσουν το ποσό προς αποζημίωση και τα δικαιώματα του καταθέτη, ιδίως αν οι καταθέσεις προκύπτουν από συναλλαγές επί ακινήτων ή από ιδιαίτερα γεγονότα της ζωής, αν ο καταθέτης δεν είναι ο απόλυτος δικαιούχος των ποσών του λογαριασμού, αν ο λογαριασμός είναι αντικείμενο διαφοράς ή υπάρχουν ανταγωνιστικές απαιτήσεις για τα έσοδα του λογαριασμού ή εάν η κατάθεση υπόκειται στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων από μέρους εθνικών κυβερνήσεων ή διεθνών φορέων.
(41)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η καταβολή αποζημιώσεων, τα ΣΕΚ θα πρέπει να μπορούν να υποκατασταθούν στα δικαιώματα των σχετικών καταθετών έναντι πτωχεύσαντος πιστωτικού ιδρύματος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να περιορίσουν το χρονικό διάστημα εντός του οποίου οι καταθέτες στους οποίους δεν επιστράφηκαν καταθέσεις ή των οποίων οι καταθέσεις δεν αναγνωρίστηκαν εντός της προθεσμίας καταβολής αποζημιώσεων μπορούν να αξιώσουν την καταβολή της αποζημίωσής τους, ώστε να επιτραπεί στο ΣΕΚ να ασκήσει τα δικαιώματα στα οποία έχει υποκατασταθεί έως την ημερομηνία κατά την οποία τα εν λόγω δικαιώματα πρέπει να ασκηθούν στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας.
(42)
Τα ΣΕΚ στα κράτη μέλη όπου ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει ιδρύσει υποκαταστήματα θα πρέπει να ενημερώνουν τους καταθέτες και να επιστρέφουν τις καταθέσεις για λογαριασμό του ΣΕΚ του κράτους μέλους όπου έχει λάβει άδεια λειτουργίας το πιστωτικό ίδρυμα. Είναι αναγκαία η παροχή διασφαλίσεων για να εξασφαλιστεί ότι το ΣΕΚ που επιστρέφει τις καταθέσεις λαμβάνει από το ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής τα απαραίτητα χρηματοδοτικά μέσα και οδηγίες πριν από την καταβολή αποζημιώσεων. Τα σχετικά ΣΕΚ θα πρέπει να συνάπτουν συμφωνίες εκ των προτέρων, προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες αυτές.
(43)
Η πληροφόρηση των καταθετών αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για την προστασία τους. Επομένως, οι καταθέτες θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με την κάλυψή τους και το αρμόδιο ΣΕΚ στο αντίγραφο κίνησης του λογαριασμού τους. Οι μελλοντικοί καταθέτες θα πρέπει να λαμβάνουν την ίδια ενημέρωση μέσω τυποποιημένου ενημερωτικού δελτίου το οποίο θα τους ζητείται να λάβουν υπόψη. Το περιεχόμενο των πληροφοριών αυτών θα πρέπει να είναι ταυτόσημο για όλους τους καταθέτες. Η ανεξέλεγκτη, στο πλαίσιο διαφημίσεων, χρήση πληροφοριών για το επίπεδο κάλυψης και την εμβέλεια ενός ΣΕΚ θα μπορούσε να υπονομεύσει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος ή να κλονίσει την εμπιστοσύνη των καταθετών. Επομένως, αναφορές σε ΣΕΚ στις διαφημίσεις θα πρέπει να περιορίζονται σε σύντομη απλή μνεία.
(44)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Τα ΣΕΚ και οι σχετικές αρχές θα πρέπει να χειρίζονται τα δεδομένα που αφορούν ατομικές καταθέσεις με εξαιρετική προσοχή και να εφαρμόζουν υψηλό επίπεδο προστασίας δεδομένων σύμφωνα με την οδηγία αυτή.
(45)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την ευθύνη των κρατών μελών ή των αρχών τους έναντι των καταθετών, εφόσον το κράτος μέλος ή η εν λόγω αρχή έχουν θεσπίσει και επίσημα αναγνωρίσει ένα ή περισσότερα ΣΕΚ ή των πιστωτικών ιδρυμάτων, ώστε να εξασφαλίζεται η αποζημίωση ή η προστασία των καταθετών υπό τους όρους που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία.
(46)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ανέθεσε ορισμένα καθήκοντα όσον αφορά την οδηγία 94/19/ΕΚ στην ΕΑΤ.
(47)
Σεβόμενη την εποπτεία των ΣΕΚ από τα κράτη μέλη, η ΕΑΤ θα πρέπει να συντελέσει στην επίτευξη του στόχου ο οποίος συνίσταται στη διευκόλυνση των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναλαμβάνουν και να ασκούν τις δραστηριότητές τους, με ταυτόχρονη διασφάλιση της αποτελεσματικής προστασίας των καταθετών και ελαχιστοποίηση του κινδύνου για τους φορολογουμένους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να γνωστοποιούν στην Επιτροπή και την ΕΑΤ την ταυτότητα της ορισθείσας αρχής τους, λόγω της απαίτησης συνεργασίας μεταξύ της ΕΑΤ και των ορισθεισών αρχών που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία.
(48)
Είναι αναγκαία η καθιέρωση κατευθυντήριων γραμμών στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, ώστε να διασφαλίζονται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού και επαρκής προστασία των καταθετών σε ολόκληρη την Ένωση. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να εκδίδονται για τον καθορισμό της μεθόδου υπολογισμού των εισφορών που βασίζονται στον κίνδυνο.
(49)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποδοτική και αποτελεσματική λειτουργία των ΣΕΚ και η ισόρροπη εξέταση της θέσης τους στα διάφορα κράτη μέλη, η ΕΑΤ θα πρέπει να μπορεί να επιλύει τις μεταξύ τους διαφορές, με δεσμευτικό αποτέλεσμα.
(50)
Τα κράτη μέλη, λόγω των διαφορετικών διοικητικών πρακτικών που εφαρμόζουν όσον αφορά τα ΣΕΚ, θα πρέπει να έχουν την ευχέρεια να αποφασίζουν ποια αρχή καθορίζει τη μη διαθεσιμότητα των καταθέσεων.
(51)
Οι αρμόδιες ορισθείσες αρχές, οι ορισθείσες αρχές, οι αρχές εξυγίανσης, οι αρμόδιες διοικητικές αρχές και το ΣΕΚ θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους και να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Θα πρέπει να συνεργάζονται από τα πρώτα στάδια της εκπόνησης και εφαρμογής των μέτρων εξυγίανσης, καθορίζοντας το ποσό για το οποίο είναι υπεύθυνα τα ΣΕΚ όταν χρησιμοποιούνται τα χρηματοδοτικά μέσα στο πλαίσιο της εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων.
(52)
Θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), προκειμένου να προσαρμόζει το επίπεδο κάλυψης που θεσπίζει η παρούσα οδηγία για το σύνολο των καταθέσεων του ίδιου καταθέτη, ανάλογα με τον πληθωρισμό στην Ένωση, με βάση τις αλλαγές του δείκτη τιμών καταναλωτή. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις απαιτούμενες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προπαρασκευή και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και δέουσα διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(53)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (13), τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει την υποχρέωση να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα που επεξηγούν τη σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης κρίνει ότι είναι αιτιολογημένη η διαβίβαση των εγγράφων αυτών.
(54)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, και ιδίως η εναρμόνιση των κανόνων περί λειτουργίας των ΣΕΚ, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(55)
Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που συνιστούν ουσιαστική τροποποίηση σε σύγκριση με τις παλαιότερες οδηγίες. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που παραμένουν αμετάβλητες απορρέει από τις προϋπάρχουσες οδηγίες.
(56)
Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα II,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες και διαδικασίες που αφορούν τη σύσταση και τη λειτουργία των συστημάτων εγγύησης καταθέσεων (ΣΕΚ).
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα εξής:
α)
νομοθετικά προβλεπόμενα ΣΕΚ·
β)
συμβατικά ΣΕΚ που αναγνωρίζονται επίσημα ως ΣΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2·
γ)
θεσμικά συστήματα προστασίας που αναγνωρίζονται επίσημα ως ΣΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2·
δ)
πιστωτικά ιδρύματα που συμμετέχουν στα συστήματα τα οποία αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ) της παρούσας παραγράφου.
3. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 16 παράγραφοι 5 και 7, τα ακόλουθα συστήματα δεν διέπονται από την παρούσα οδηγία:
α)
συμβατικά συστήματα που δεν αναγνωρίζονται επίσημα ως ΣΕΚ, περιλαμβανομένων των συστημάτων που προσφέρουν επιπλέον προστασία πέραν του επιπέδου κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1·
β)
θεσμικά συστήματα προστασίας (ΘΣΠ) που δεν αναγνωρίζονται επίσημα ως ΣΕΚ.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα συστήματα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) του πρώτου εδαφίου έχουν προβλέψει κατάλληλα χρηματοδοτικά μέσα ή σχετικές ρυθμίσεις χρηματοδότησης ώστε να μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «συστήματα εγγύησης καταθέσεων» ή «ΣΕΚ»: τα συστήματα που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ) του άρθρου 1 παράγραφος 2·
2) «θεσμικά συστήματα προστασίας» ή «ΘΣΠ»: τα θεσμικά συστήματα προστασίας που αναφέρονται στο άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
3) «κατάθεση»: το πιστωτικό υπόλοιπο που προκύπτει από κεφάλαια κατατεθειμένα σε λογαριασμό ή από μεταβατικές καταστάσεις απορρέουσες από συνήθεις τραπεζικές συναλλαγές και το οποίο το πιστωτικό ίδρυμα οφείλει να επιστρέψει βάσει των ισχυόντων νόμιμων και συμβατικών όρων, περιλαμβανομένων των καταθέσεων προθεσμίας και των καταθέσεων ταμιευτηρίου, αλλά εξαιρουμένου του πιστωτικού υπολοίπου όταν:
α)
η ύπαρξή του μπορεί να αποδειχθεί μόνον με χρηματοπιστωτικό μέσο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 17) της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), εκτός εάν πρόκειται για αποταμιευτικό προϊόν που βεβαιώνεται με πιστοποιητικό κατάθεσης στο όνομα συγκεκριμένου προσώπου και το οποίο υφίσταται ήδη σε κράτος μέλος στις 2 Ιουλίου 2014,
β)
το κεφάλαιό του δεν είναι επιστρεπτέο στο άρτιο,
γ)
το κεφάλαιό του είναι επιστρεπτέο στο άρτιο μόνον δυνάμει ειδικής εγγύησης ή συμφωνίας που παρέχεται από το πιστωτικό ίδρυμα ή τρίτο μέρος·
4) «επιλέξιμες καταθέσεις»: καταθέσεις που δεν εξαιρούνται από την προστασία σύμφωνα με το άρθρο 5·
5) «καλυπτόμενες καταθέσεις»: το τμήμα των επιλέξιμων καταθέσεων που δεν υπερβαίνει το επίπεδο κάλυψης που αναφέρεται στο άρθρο 6·
6) «καταθέτης»: ο κάτοχος ή, σε περίπτωση κοινού λογαριασμού, κάθε κάτοχος της κατάθεσης·
7) «κοινός λογαριασμός»: λογαριασμός που ανοίγεται στο όνομα δύο ή περισσότερων προσώπων ή επί του οποίου δύο ή περισσότερα πρόσωπα έχουν δικαιώματα που ασκούνται μέσω της υπογραφής ενός ή περισσότερων από τα πρόσωπα αυτά·
8) «μη διαθέσιμη κατάθεση»: κατάθεση ληξιπρόθεσμη και απαιτητή η οποία δεν έχει καταβληθεί από πιστωτικό ίδρυμα βάσει των ισχυόντων νόμιμων ή συμβατικών όρων, και ως προς την οποία:
α)
οι σχετικές διοικητικές αρχές έχουν διαπιστώσει ότι, κατά τη γνώμη τους, το οικείο πιστωτικό ίδρυμα δεν φαίνεται προς το παρόν ικανό να επιστρέψει την κατάθεση, για λόγους που έχουν άμεση σχέση με την οικονομική του κατάσταση, και δεν προβλέπεται ότι το ίδρυμα θα καταστεί ικανό στο προσεχές μέλλον, ή
β)
δικαστική αρχή, βασιζόμενη σε λόγους που έχουν άμεση σχέση με την οικονομική κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος, έλαβε απόφαση η οποία έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή του δικαιώματος των καταθετών να εγείρουν αξιώσεις έναντι του ιδρύματος·
9) «πιστωτικό ίδρυμα»: το πιστωτικό ίδρυμα όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
10) «υποκατάστημα»: η έδρα εκμετάλλευσης ενός πιστωτικού ιδρύματος σε κράτος μέλος, η οποία δεν έχει ίδια νομική προσωπικότητα και διενεργεί απευθείας, εν όλω ή εν μέρει, πράξεις που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος·
11) «επίπεδο-στόχος»: το ύψος των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων στο οποίο πρέπει να φθάνουν τα ΣΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2, εκφραζόμενο ως ποσοστό των καλυπτόμενων καταθέσεων των μελών τους·
12) «διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα»: μετρητά, καταθέσεις και στοιχεία ενεργητικού χαμηλού κινδύνου, τα οποία μπορούν να ρευστοποιηθούν εντός προθεσμίας που δεν υπερβαίνει την καθοριζόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 1, και δεσμεύσεις πληρωμής έως το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 3·
13) «δεσμεύσεις πληρωμής»: δεσμεύσεις πληρωμής πιστωτικού ιδρύματος έναντι ΣΕΚ οι οποίες είναι πλήρως εξασφαλισμένες, με την προϋπόθεση ότι η εξασφάλιση:
α)
συνίσταται σε στοιχεία ενεργητικού χαμηλού κινδύνου,
β)
δεν βαρύνεται από δικαιώματα τρίτων και ευρίσκεται στη διάθεση του ΣΕΚ·
14) «στοιχεία ενεργητικού χαμηλού κινδύνου»: στοιχεία ενεργητικού που εμπίπτουν στην πρώτη ή στη δεύτερη κατηγορία που αναφέρονται στον πίνακα 1 του άρθρου 336 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή οποιαδήποτε στοιχεία ενεργητικού που κρίνονται εξίσου ασφαλή και ρευστά από την αρμόδια ή ορισθείσα αρχή·
15) «κράτος μέλος προέλευσης»: κράτος μέλος προέλευσης όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 43) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
16) «κράτος μέλος υποδοχής»: κράτος μέλος υποδοχής όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 44) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
17) «αρμόδια αρχή»: εθνική αρμόδια αρχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 40) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
18) «ορισθείσα αρχή»: ο φορέας που διοικεί ένα ΣΕΚ σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή, όταν τη λειτουργία του ΣΕΚ διοικεί ιδιωτική οντότητα, μια δημόσια αρχή που ορίζει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος για την εποπτεία του συστήματος αυτού σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
2. Όταν η παρούσα οδηγία παραπέμπει στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, ένας φορέας που διοικεί ΣΕΚ ή, η αρμόδια για την εποπτεία του συστήματος αυτού δημόσια αρχή, όταν το ΣΕΚ διοικείται από ιδιωτική οντότητα, θεωρείται, η αρμόδια αρχή για τους σκοπούς του κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.
3. Τα μερίδια οικοδομικών συνεταιρισμών του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Ιρλανδίας, εκτός από εκείνα που έχουν χαρακτήρα κεφαλαίου και καλύπτονται από το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β), θεωρούνται ως καταθέσεις.
Άρθρο 3
Σχετικές διοικητικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τη σχετική διοικητική αρχή στο έδαφός τους για τους σκοπούς του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α).
2. Οι αρμόδιες αρχές, οι ορισθείσες αρχές, οι αρχές εξυγίανσης και οι σχετικές διοικητικές αρχές συνεργάζονται μεταξύ τους και ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
Η αρμόδια διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός πέντε εργάσιμων ημερών από τη στιγμή κατά την οποία απεδείχθη για πρώτη φορά ότι το πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει επιστρέψει τις ληξιπρόθεσμες και απαιτητές καταθέσεις.
Άρθρο 4
Επίσημη αναγνώριση, συμμετοχή και εποπτεία
1. Κάθε κράτος μέλος φροντίζει να συσταθούν και να αναγνωριστούν επίσημα στο έδαφός του ένα ή περισσότερα ΣΕΚ.
Αυτό δεν εμποδίζει τη συγχώνευση ΣΕΚ διαφορετικών κρατών μελών ή τη σύσταση διασυνοριακών ΣΕΚ. Οι συστάσεις διασυνοριακών ΣΕΚ ή η συγχώνευση ΣΕΚ εγκρίνονται από τα κράτη μέλη όπου έχουν συσταθεί τα σχετικά ΣΕΚ.
2. Συμβατικό σύστημα όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) της παρούσας οδηγίας είναι δυνατόν να αναγνωρίζεται επίσημα ως ΣΕΚ εφόσον είναι σύμφωνο με την παρούσα οδηγία.
Ένα ΘΣΠ είναι δυνατόν να αναγνωρίζεται επίσημα ως ΣΕΚ εφόσον πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 113 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και είναι σύμφωνο με την παρούσα οδηγία.
3. Ένα πιστωτικό ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ δεν επιτρέπεται να αποδέχεται καταθέσεις εάν δεν συμμετέχει σε σύστημα αναγνωρισμένο επίσημα στο κράτος μέλος προέλευσής του σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
4. Εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις που υπέχει ως μέλος ΣΕΚ, ενημερώνονται άμεσα οι αρμόδιες αρχές οι οποίες, σε συνεργασία με το ΣΕΚ, λαμβάνουν αμελλητί όλα τα κατάλληλα μέτρα, περιλαμβανομένης, εάν είναι αναγκαίο, της επιβολής κυρώσεων, για να εξασφαλίσουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα τηρεί τις υποχρεώσεις του.
5. Εάν, παρά τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 4, το πιστωτικό ίδρυμα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του, το ΣΕΚ μπορεί, με την επιφύλαξη του εθνικού δικαίου και τη ρητή συναίνεση των αρμόδιων αρχών, να κοινοποιεί εντός προθεσμίας ενός μηνός τουλάχιστον ότι προτίθεται να αποκλείσει το πιστωτικό ίδρυμα από τη συμμετοχή του στο ΣΕΚ. Οι καταθέσεις που έγιναν πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής εξακολουθούν να καλύπτονται πλήρως από το ΣΕΚ. Εάν μετά την πάροδο της προθεσμίας το πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του, το ΣΕΚ αποκλείει το εν λόγω ίδρυμα.
6. Οι καταθέσεις που υφίστανται κατά την ημερομηνία αποκλεισμού του πιστωτικού ιδρύματος από τη συμμετοχή στο ΣΕΚ εξακολουθούν να καλύπτονται από το εν λόγω ΣΕΚ.
7. Τα ΣΕΚ που αναφέρονται στο άρθρο 1 εποπτεύονται από τις ορισθείσες αρχές, επί συνεχούς βάσεως, ως προς τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία.
Τα διασυνοριακά ΣΕΚ εποπτεύονται από εκπροσώπους των ορισθεισών αρχών των κρατών μελών όπου έχουν λάβει άδεια λειτουργίας τα συμμετέχοντα πιστωτικά ιδρύματα.
8. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ, ανά πάσα στιγμή και κατ’ αίτησή τους, λαμβάνουν από τα μέλη τους κάθε αναγκαία πληροφορία προκειμένου να προετοιμάσουν την καταβολή αποζημιώσεων, περιλαμβανομένων των επισημάνσεων σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4.
9. Τα ΣΕΚ διασφαλίζουν το απόρρητο και την προστασία των δεδομένων που αφορούν τους λογαριασμούς των καταθετών. Η επεξεργασία των δεδομένων αυτών πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ.
10. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα ΣΕΚ να διενεργούν ελέγχους αντοχής των συστημάτων τους και να ενημερώνονται σε περίπτωση που οι αρμόδιες για την εποπτεία του ιδρύματος αρχές διαπιστώνουν προβλήματα σε κάποιο πιστωτικό ίδρυμα, τα οποία ενδέχεται να ενεργοποιήσουν την παρέμβαση των ΣΕΚ.
Οι εν λόγω έλεγχοι πρέπει να διενεργούνται τουλάχιστον ανά τριετία και συχνότερα όποτε απαιτείται. Ο πρώτος έλεγχος διενεργείται το αργότερο στις 3 Ιουλίου 2017.
Βάσει των αποτελεσμάτων των ασκήσεων προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων, η ΕΑΤ διενεργεί, τουλάχιστον ανά πενταετία, αξιολογήσεις από ομότιμους φορείς, σύμφωνα με το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, προκειμένου να εξεταστεί η ανθεκτικότητα των ΣΕΚ. Τα ΣΕΚ υπόκεινται στις απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 70 του εν λόγω κανονισμού, όταν ανταλλάσσουν πληροφορίες με την ΕΑΤ.
11. Τα ΣΕΚ χρησιμοποιούν τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη διενέργεια ελέγχων αντοχής στα συστήματά τους αποκλειστικά στο πλαίσιο των ελέγχων αυτών και τις διατηρούν μόνο για το διάστημα που απαιτείται για τον σκοπό αυτό.
12. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ τους εφαρμόζουν χρηστές και διαφανείς πρακτικές διακυβέρνησης. Τα ΣΕΚ εκπονούν ετήσια έκθεση για τις δραστηριότητές τους.
Άρθρο 5
Επιλεξιμότητα των καταθέσεων
1. Εξαιρούνται από οποιαδήποτε καταβολή αποζημιώσεων από τα ΣΕΚ τα ακόλουθα:
α)
με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφος 3 της παρούσας οδηγίας, οι καταθέσεις που γίνονται από άλλα πιστωτικά ιδρύματα στο όνομά τους και για ίδιο λογαριασμό·
β)
τα ίδια κεφάλαια όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 118) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
οι καταθέσεις που απορρέουν από συναλλαγές σε σχέση με τις οποίες υπήρξε ποινική καταδίκη για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ·
δ)
οι καταθέσεις πιστωτικών ιδρυμάτων όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 26) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ε)
οι καταθέσεις των επιχειρήσεων επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 1) της οδηγίας 2004/39/ΕΚ·
στ)
οι καταθέσεις των οποίων η ταυτότητα κατόχου δεν έχει διαπιστωθεί ποτέ, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, όταν καθίστανται μη διαθέσιμες·
ζ)
οι καταθέσεις των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και των αντασφαλιστικών επιχειρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφοι 1 έως 6 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
η)
οι καταθέσεις των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων·
θ)
οι καταθέσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων·
ι)
οι καταθέσεις δημόσιων αρχών·
ια)
πιστωτικοί τίτλοι εκδοθέντες από πιστωτικό ίδρυμα και οφειλές που προέκυψαν από αποδοχές ιδίων συναλλαγματικών και γραμματίων.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να μεριμνούν ώστε να περιλαμβάνονται τα κατωτέρω στο επίπεδο κάλυψης που ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1:
α)
καταθέσεις από ατομικά συνταξιοδοτικά προγράμματα και επαγγελματικά συνταξιοδοτικά συστήματα μικρομεσαίων επιχειρήσεων·
β)
καταθέσεις τοπικών αρχών με ετήσιο προϋπολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 500 000 EUR.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι καταθέσεις που μπορούν να αποδεσμευθούν σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο αποκλειστικά για την εξόφληση δανείου επί ιδιωτικής ακίνητης ιδιοκτησίας προς το πιστωτικό ίδρυμα ή άλλο οργανισμό που έχει την κατάθεση εξαιρούνται από επιστροφή από ΣΕΚ.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα επισημαίνουν τις επιλέξιμες καταθέσεις κατά τρόπο που να επιτρέπει τον άμεσο εντοπισμό των εν λόγω καταθέσεων.
Άρθρο 6
Επίπεδο κάλυψης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το ποσό για το επίπεδο κάλυψης του συνόλου των καταθέσεων κάθε καταθέτη ορίζεται σε 100 000 EUR σε περίπτωση που οι καταθέσεις καθίστανται μη διαθέσιμες.
2. Επιπλέον από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες καταθέσεις προστατεύονται άνω των 100 000 EUR για τρεις μήνες τουλάχιστον και όχι πέραν των 12 μηνών από το χρονικό σημείο κατά το οποίο το ποσό πιστώθηκε ή από τη στιγμή κατά την οποία οι καταθέσεις αυτές καθίσταται δυνατόν να μεταβιβασθούν νομίμως:
α)
καταθέσεις από συναλλαγές επί ακινήτων που αφορούν ιδιωτικές κατοικίες·
β)
καταθέσεις που εξυπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς οριζόμενους στο εθνικό δίκαιο και οι οποίες συνδέονται με ιδιαίτερα γεγονότα της ζωής, όπως ο γάμος, το διαζύγιο, η συνταξιοδότηση, η απόλυση και η απόλυση για οικονομικούς λόγους, η αναπηρία ή ο θάνατος του καταθέτη·
γ)
καταθέσεις που εξυπηρετούν σκοπούς οριζόμενους στο εθνικό δίκαιο και οι οποίες προέρχονται από την καταβολή ασφαλιστικών παροχών ή αποζημιώσεων για σωματική βλάβη από εγκληματική πράξη ή δικαστική πλάνη.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να καθιερώνουν συστήματα που προστατεύουν προϊόντα ασφάλισης γήρατος και συντάξεις, υπό την προϋπόθεση ότι τα συστήματα αυτά δεν καλύπτουν μόνον τις καταθέσεις, αλλά προσφέρουν συνολική κάλυψη για όλα τα σχετικά προϊόντα και καταστάσεις.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εκταμιεύσεις καταβάλλονται σε οποιοδήποτε από τα κατωτέρω νομίσματα:
α)
στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το ΣΕΚ·
β)
στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί ο κάτοχος του λογαριασμού·
γ)
σε ευρώ·
δ)
στο νόμισμα του λογαριασμού·
ε)
στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός.
Οι καταθέτες πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με το νόμισμα στο οποίο γίνεται η καταβολή αποζημιώσεων.
Εάν οι λογαριασμοί τηρούνταν σε άλλο νόμισμα, διαφορετικό από το νόμισμα της εξόφλησης, εφαρμόζεται η συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει κατά την ημερομηνία κατά την οποία η αρμόδια διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή κατά την οποία η δικαστική αρχή εκδίδει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β).
5. Τα κράτη μέλη τα οποία μετατρέπουν στο εθνικό τους νόμισμα το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ποσό χρησιμοποιούν αρχικά για τη μετατροπή τη συναλλαγματική ισοτιμία η οποία ισχύει στις 3 Ιουλίου 2015.
Τα κράτη μέλη μπορούν να στρογγυλοποιούν τα ποσά τα οποία προκύπτουν από τη μετατροπή, υπό την προϋπόθεση ότι η στρογγυλοποίηση αυτή δεν υπερβαίνει τα 5 000 EUR.
Υπό την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου, τα κράτη μέλη προσαρμόζουν, ανά πενταετία, τα επίπεδα κάλυψης που έχουν μετατραπεί σε άλλο νόμισμα στο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Τα κράτη μέλη προβαίνουν νωρίτερα στην προσαρμογή των επιπέδων κάλυψης, αφού συμβουλευθούν την Επιτροπή, σε περίπτωση απρόβλεπτων γεγονότων, π.χ. συναλλαγματικών διακυμάνσεων.
6. Το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 επανεξετάζεται περιοδικά, και τουλάχιστον ανά πενταετία, από την Επιτροπή. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, πρόταση οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την αναπροσαρμογή του ποσού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την εξέλιξη του τραπεζικού τομέα και την οικονομική και νομισματική κατάσταση στην Ένωση. Η πρώτη επανεξέταση γίνεται αφού παρέλθει η 3η Ιουλίου 2020 εκτός αν χρειαστεί να διεξαχθεί νωρίτερα λόγω απρόβλεπτων γεγονότων.
7. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 18 για την αναπροσαρμογή του ποσού, τουλάχιστον ανά πενταετία, που αναφέρεται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου, ανάλογα με τον πληθωρισμό στην Ένωση βάσει των από την προηγούμενη αναπροσαρμογή μεταβολών του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή που δημοσιεύει η Επιτροπή.
Άρθρο 7
Προσδιορισμός του ποσού προς αποζημίωση
1. Το όριο του άρθρου 6 παράγραφος 1 ισχύει για το σύνολο των καταθέσεων που διατηρούνται στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των καταθέσεων, το νόμισμα και τον τόπο κατάθεσης εντός της Ένωσης.
2. Το μερίδιο που αναλογεί σε κάθε καταθέτη κοινού λογαριασμού συνυπολογίζεται κατά τον υπολογισμό του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Εάν δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη, ο λογαριασμός κατανέμεται κατά ίσα μέρη μεταξύ των καταθετών.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι οι καταθέσεις σε λογαριασμό του οποίου δύο ή περισσότερα πρόσωπα είναι δικαιούχοι υπό την ιδιότητά τους ως εταίρων προσωπικής εταιρείας, ένωσης ή οντότητας παρόμοιου χαρακτήρα, χωρίς νομική προσωπικότητα, είναι δυνατόν να ενοποιούνται και να θεωρούνται κατάθεση ενός καταθέτη, για τον υπολογισμό του ορίου του άρθρου 6 παράγραφος 1.
3. Όταν ο καταθέτης δεν δικαιούται απόλυτα τα ποσά που τηρούνται σε έναν λογαριασμό, από την εγγύηση καλύπτεται το άτομο που τα δικαιούται απόλυτα, εφόσον η ταυτότητά του διαπιστώνεται ή μπορεί να διαπιστωθεί πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η αρμόδια διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β). Στην περίπτωση που πολλά άτομα δικαιούνται απόλυτα τα ποσά, κατά τον υπολογισμό του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 λαμβάνεται υπόψη το μερίδιο που αναλογεί στον καθένα δυνάμει των ρυθμίσεων που διέπουν τη διαχείριση των ποσών.
4. Η ημερομηνία αναφοράς για τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση είναι η ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β). Κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση, δεν λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις του καταθέτη έναντι του πιστωτικού ιδρύματος.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οι υποχρεώσεις του καταθέτη έναντι του πιστωτικού ιδρύματος λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση, όταν έχουν καταστεί απαιτητές κατά ή πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β) στον βαθμό που επιτρέπεται ο συμψηφισμός σύμφωνα με τις νομικές και συμβατικές διατάξεις που διέπουν τη σύμβαση μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και του καταθέτη.
Το πιστωτικό ίδρυμα ενημερώνει τους καταθέτες πριν από τη σύναψη της σύμβασης πότε λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις τους έναντι του ιδρύματος κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ δύνανται, ανά πάσα στιγμή, να ζητήσουν από τα πιστωτικά ιδρύματα να τα ενημερώσουν σχετικά με το συνολικό ποσό των επιλέξιμων καταθέσεων κάθε καταθέτη.
7. Οι τόκοι των καταθέσεων, οι οποίοι είναι δεδουλευμένοι αλλά δεν έχουν πιστωθεί κατά την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή μία δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β) επιστρέφονται από το ΣΕΚ, χωρίς υπέρβαση του ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
8. Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι ορισμένες κατηγορίες καταθέσεων οι οποίες εξυπηρετούν κοινωνικό σκοπό που καθορίζεται στο εθνικό δίκαιο, για τις οποίες έχει παρασχεθεί από τρίτο μέρος εγγύηση σύμφωνη με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, δεν λαμβάνονται υπόψη όταν ενοποιούνται οι καταθέσεις τις οποίες διατηρεί ο ίδιος καταθέτης στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Στις περιπτώσεις αυτές, η εγγύηση του τρίτου μέρους περιορίζεται στο επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
9. Όταν στα πιστωτικά ιδρύματα επιτρέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας να χρησιμοποιούν διαφορετικά εμπορικά σήματα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες ενημερώνονται σαφώς ότι το πιστωτικό ίδρυμα χρησιμοποιεί διαφορετικά σήματα και ότι το επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1, 2 και 3 της παρούσας οδηγίας ισχύει για το σύνολο των καταθέσεων που διατηρεί ο καταθέτης στο πιστωτικό ίδρυμα. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνονται στις πληροφορίες για τους καταθέτες σύμφωνα με το άρθρο 16 και το παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 8
Καταβολή αποζημιώσεων
1. Τα ΣΕΚ διασφαλίζουν ότι το ποσό της αποζημίωσης είναι διαθέσιμο εντός επτά εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία μια σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή μια δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β).
2. Ωστόσο τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν για μεταβατική περίοδο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2023 τις ακόλουθες περιόδους αποζημίωσης μέχρι:
α)
20 εργάσιμες ημέρες έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018·
β)
15 εργάσιμες ημέρες από την 1η Ιανουαρίου 2019 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020·
γ)
10 εργάσιμες ημέρες από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να προβλέπεται μεγαλύτερη περίοδος καταβολής αποζημιώσεων για τις καταθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, η οποία, πάντως, δεν θα υπερβαίνει τους τρεις μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή μια δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β)
4. Στη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2023 και όταν τα ΣΕΚ δεν μπορούν να καταστήσουν το ή τα ποσά προς αποζημίωση διαθέσιμα εντός επτά εργάσιμων ημερών, τα ΣΕΚ διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες αποκτούν πρόσβαση σε ποσό από τις καλυπτόμενες καταθέσεις τους που επαρκεί για την κάλυψη του κόστους διαβίωσής τους, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την υποβολή αιτήματος.
Τα ΣΕΚ ορίζουν ότι η πρόσβαση σε επαρκές ποσό όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πραγματοποιείται με βάση τα στοιχεία που παρέχει το ΣΕΚ ή το πιστωτικό ίδρυμα.
Το επαρκές ποσό όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αφαιρείται από το επιστρεπτέο ποσό προς αποζημίωση όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 7.
5. Η καταβολή αποζημιώσεων που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 4 είναι δυνατόν να αναβληθεί όταν:
α)
είναι αβέβαιο εάν ένα πρόσωπο έχει νόμιμο δικαίωμα να λάβει αποζημίωση ή η κατάθεση αποτελεί αντικείμενο αντιδικίας·
β)
η κατάθεση υπόκειται σε περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί από εθνικές κυβερνήσεις ή διεθνή όργανα·
γ)
κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 9 του παρόντος άρθρου, τους τελευταίους 24 μήνες δεν έχει πραγματοποιηθεί συναλλαγή σχετική με την κατάθεση (ο λογαριασμός είναι αδρανής)·
δ)
το ποσό προς αποζημίωση κρίνεται ότι αποτελεί μέρος πρόσκαιρου υψηλού υπολοίπου, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2· ή
ε)
το ποσό προς αποζημίωση πρέπει να καταβληθεί από το ΣΕΚ του κράτους μέλους υποδοχής, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2.
6. Το ποσό προς αποζημίωση είναι διαθέσιμο χωρίς να απαιτείται η υποβολή σχετικού αιτήματος στα ΣΕΚ. Για τον σκοπό αυτό, το πιστωτικό ίδρυμα διαβιβάζει τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τις καταθέσεις και τους καταθέτες, μόλις ζητηθούν από τα ΣΕΚ.
7. Κάθε αλληλογραφία μεταξύ του ΣΕΚ και του καταθέτη συντάσσεται:
α)
στην επίσημη γλώσσα των οργάνων της Ένωσης την οποία χρησιμοποιεί το πιστωτικό ίδρυμα, στο οποίο τηρείται η καλυπτόμενη κατάθεση, όταν επικοινωνεί με τον καταθέτη· ή
β)
στην ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η καλυπτόμενη κατάθεση.
Εάν πιστωτικό ίδρυμα δραστηριοποιείται άμεσα σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να έχει ιδρύσει υποκαταστήματα, οι πληροφορίες παρέχονται στη γλώσσα που επελέγη από τον καταθέτη όταν ανοίχτηκε ο λογαριασμός.
8. Παρά την προθεσμία της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, σε περίπτωση όπου καταθέτης ή άλλο άτομο που δικαιούται ή έχει συμφέρον σε ποσά που τηρούνται σε λογαριασμό, βαρύνεται με κατηγορία σχετική με νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, το ΣΕΚ μπορεί να αναστέλλει οποιαδήποτε καταβολή, εν αναμονή της απόφασης του δικαστηρίου.
9. Δεν καταβάλλεται αποζημίωση όταν τους τελευταίους 24 μήνες δεν έλαβε χώρα συναλλαγή σχετική με την κατάθεση και η αξία της κατάθεσης είναι μικρότερη από το διοικητικό κόστος που θα προκαλούσε στο ΣΕΚ η καταβολή της αποζημίωσης αυτής.
Άρθρο 9
Απαιτήσεις έναντι των ΣΕΚ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δικαιώματα αποζημίωσης των καταθετών θα δύνανται να αποτελούν αντικείμενο αγωγής κατά του ΣΕΚ.
2. Υπό την επιφύλαξη δικαιωμάτων που ενδεχομένως έχει δυνάμει του εθνικού δικαίου, το ΣΕΚ που προβαίνει σε πληρωμές καλυπτόμενες από την εγγύηση σε εθνικό πλαίσιο έχει το δικαίωμα υποκατάστασης στα δικαιώματα των καταθετών σε διαδικασίες εκκαθάρισης ή αναδιοργάνωσης και για ποσό ίσο προς τις πληρωμές τους. Όταν ένα ΣΕΚ προχωρά σε πληρωμές στο πλαίσιο διαδικασίας εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εργαλείων εξυγίανσης ή της άσκησης εξουσιών εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 11, το ΣΕΚ έχει απαίτηση έναντι του σχετικού πιστωτικού ιδρύματος για ποσό ίσο με τις πληρωμές του. Η εν λόγω απαίτηση κατατάσσεται στην ίδια σειρά όπως και οι καλυπτόμενες καταθέσεις βάσει του εθνικού δικαίου που διέπει τις κοινές διαδικασίες αφερεγγυότητας όπως καθορίζονται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίσουν την προθεσμία εντός της οποίας οι καταθέτες, των οποίων οι καταθέσεις δεν αποζημιώθηκαν ούτε αναγνωρίστηκαν από το ΣΕΚ εντός των προθεσμιών των άρθρων 8 παράγραφοι 1 και 3, μπορούν να απαιτήσουν την αποζημίωση των καταθέσεών τους.
Άρθρο 10
Χρηματοδότηση των ΣΕΚ
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ διαθέτουν επαρκείς μηχανισμούς για τον προσδιορισμό των δυνητικών υποχρεώσεών τους. Τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των ΣΕΚ πρέπει να είναι ανάλογα των υποχρεώσεων αυτών.
Τα ΣΕΚ αντλούν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα από εισφορές που καταβάλλουν τα μέλη τους τουλάχιστον σε ετήσια βάση. Αυτό δεν αποκλείει πρόσθετη χρηματοδότηση από άλλες πηγές.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, έως τις 3 Ιουλίου 2024, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα ενός ΣΕΚ θα αντιστοιχούν τουλάχιστον στο επίπεδο-στόχο του 0,8 % επί του ύψους των καλυπτόμενων καταθέσεων των μελών του. Σε περίπτωση που η ικανότητα χρηματοδότησης υστερεί έναντι του επιπέδου-στόχου, η καταβολή των εισφορών συνεχίζεται τουλάχιστον μέχρις ότου επιτευχθεί εκ νέου το επίπεδο-στόχος.
Εάν, αφού έχει επιτευχθεί για πρώτη φορά το επίπεδο-στόχος, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα μειωθούν σε λιγότερο από τα δύο τρίτα του επιπέδου-στόχου, η τακτική εισφορά ορίζεται σε επίπεδο που επιτρέπει να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος μέσα σε έξι χρόνια.
Η τακτική εισφορά λαμβάνει δεόντως υπόψη τη φάση του οικονομικού κύκλου και την επίπτωση που μπορεί να έχουν οι προκυκλικές εισφορές κατά τον καθορισμό των ετήσιων εισφορών στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου.
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν την αρχική χρονική περίοδο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κατά τέσσερα έτη κατά μέγιστο, εφόσον το ΣΕΚ εκταμίευσε σωρευτικά ποσά που υπερβαίνουν το 0,8 % των καλυπτόμενων καταθέσεων.
3. Τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα που λαμβάνονται υπόψη ώστε να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος μπορούν να περιλαμβάνουν δεσμεύσεις πληρωμής. Το συνολικό μερίδιο των δεσμεύσεων πληρωμής ανέρχεται, κατ’ ανώτερο, σε 30 % επί του συνολικού ύψους των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων που συγκεντρώνονται δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η ΕΑΤ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις δεσμεύσεις πληρωμής.
4. Ανεξάρτητα από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ένα κράτος μέλος μπορεί, προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να αυξήσει τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα μέσω των υποχρεωτικών εισφορών που καταβάλλουν τα πιστωτικά ιδρύματα σε υφιστάμενα συστήματα υποχρεωτικών εισφορών τα οποία έχει θεσπίσει ένα κράτος μέλος στην επικράτειά του με σκοπό να καλύψει το κόστος που σχετίζεται με τον συστημικό κίνδυνο, την περιέλευση σε αδυναμία και την εξυγίανση ιδρυμάτων.
Τα ΣΕΚ δικαιούνται ποσό ίσο με το ύψος αυτών των εισφορών μέχρι το επίπεδο-στόχο της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, το οποίο το κράτος μέλος θα καταστήσει άμεσα διαθέσιμο στα εν λόγω ΣΕΚ ύστερα από αίτημα, προς χρήση αποκλειστικά για τους σκοπούς που προβλέπονται στο άρθρο 11.
Τα ΣΕΚ δικαιούνται το ποσό αυτό μόνο όταν η αρμόδια αρχή θεωρεί ότι δεν είναι σε θέση να συγκεντρώσουν έκτακτες εισφορές από τα μέλη τους, και τα ΣΕΚ οφείλουν να επιστρέψουν το ποσό αυτό μέσω εισφορών από τα μέλη τους σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφοι 1 και 2.
5. Οι εισφορές σε ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης βάσει του τίτλου VII της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων που λαμβάνονται υπόψη ώστε να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος των ρυθμίσεων χρηματοδότησης της εξυγίανσης του άρθρου 102 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, δεν συνυπολογίζονται για την επίτευξη του επιπέδου-στόχος.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα, όταν αυτό δικαιολογείται δεόντως και κατόπιν έγκρισης από την Επιτροπή, να ορίσουν ελάχιστο επίπεδο-στόχο χαμηλότερο από αυτό που ορίζεται στην παράγραφο 2, με την προϋπόθεση να πληρούνται οι εξής όροι:
α)
η μείωση βασίζεται στην παραδοχή ότι είναι απίθανο ένα σημαντικό μέρος των διαθέσιμων χρηματοπιστωτικών μέσων να χρησιμοποιηθεί για μέτρα προστασίας των καλυπτόμενων καταθετών, εκτός από αυτά που ορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφοι 2 και 6· και
β)
ο τραπεζικός τομέας εντός του οποίου δραστηριοποιούνται τα πιστωτικά ιδρύματα που συνδέονται με το ΣΕΚ παρουσιάζει υψηλή συγκέντρωση με μεγάλη αξία στοιχείων του ενεργητικού να κατέχονται από μικρό αριθμό πιστωτικών ιδρυμάτων ή τραπεζικών ομίλων, που υπόκεινται σε εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, τα οποία, λόγω του μεγέθους τους, σε περίπτωση περιέλευσης σε αδυναμία, είναι πιθανό να υποβληθούν σε διαδικασίες εξυγίανσης.
Το εν λόγω μειωμένο επίπεδο-στόχος δεν δύναται να είναι χαμηλότερο από 0,5 % των καλυπτόμενων καταθέσεων.
7. Τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των ΣΕΚ επενδύονται κατά τρόπο που εξασφαλίζει χαμηλό κίνδυνο και επαρκή διαφοροποίηση.
8. Εάν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα ενός ΣΕΚ δεν επαρκούν για την καταβολή αποζημιώσεων όταν οι καταθέσεις καθίστανται μη διαθέσιμες, τα μέλη του καταβάλλουν έκτακτες εισφορές οι οποίες δεν υπερβαίνουν το 0,5 % των καλυπτόμενων καταθέσεών τους ανά ημερολογιακό έτος. Τα ΣΕΚ μπορούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις και με τη συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής να απαιτούν υψηλότερες εισφορές.
Η αρμόδια αρχή μπορεί να χορηγήσει σε πιστωτικό ίδρυμα συνολική ή μερική απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής έκτακτων εισφορών στο ΣΕΚ αν οι εισφορές θα έθεταν σε κίνδυνο τη ρευστότητα ή τη φερεγγυότητα του πιστωτικού ιδρύματος. Η απαλλαγή αυτή δεν χορηγείται για περίοδο μεγαλύτερη των έξι μηνών, αλλά δύναται να ανανεωθεί, κατόπιν αιτήματος του πιστωτικού ιδρύματος. Οι απαλλαχθείσες δυνάμει του παρόντος εδαφίου εισφορές καταβάλλονται όταν η πληρωμή αυτή δεν θέτει πια σε κίνδυνο τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητα του πιστωτικού ιδρύματος.
9. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ έχουν καθιερώσει κατάλληλες ρυθμίσεις εναλλακτικής χρηματοδότησης, ώστε να είναι σε θέση να εξασφαλίσουν βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις έναντι αυτών των ΣΕΚ.
10. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν, πριν από τις 31 Μαρτίου κάθε έτους, την ΕΑΤ σχετικά με το ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων στην επικράτειά τους, καθώς και σχετικά με το ύψος των διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων των ΣΕΚ τους από τις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους.
Άρθρο 11
Χρήση των κεφαλαίων
1. Τα χρηματοδοτικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 10 χρησιμοποιούνται πρωτίστως για την καταβολή αποζημιώσεων στους καταθέτες σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
2. Τα χρηματοδοτικά μέσα ενός ΣΕΚ χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση της εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων σύμφωνα με το άρθρο 109 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Κατόπιν διαβούλευσης με το ΣΕΚ, η αρχή εξυγίανσης ορίζει το ποσό για το οποίο ευθύνεται το ΣΕΚ.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στο ΣΕΚ να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα για τη λήψη εναλλακτικών μέτρων προκειμένου να εμποδίσει τη θέση σε εκκαθάριση ενός πιστωτικού ιδρύματος υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι εξής όροι:
α)
η αρχή εξυγίανσης δεν έχει προβεί σε δράση εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 32 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ·
β)
το ΣΕΚ έχει τα κατάλληλα συστήματα και διαδικασίες για την επιλογή και την υλοποίηση εναλλακτικών μέτρων και για την παρακολούθηση σχετικών κινδύνων·
γ)
το κόστος των μέτρων δεν υπερβαίνει το κόστος εκπλήρωσης του εκ του νόμου ή συμβατικού σκοπού του ΣΕΚ·
δ)
η χορήγηση της δυνατότητας λήψης εναλλακτικών μέτρων από το ΣΕΚ συνδέεται με την επιβολή όρων στο υποστηριζόμενο πιστωτικό ίδρυμα, οι οποίοι περιλαμβάνουν τουλάχιστον αυστηρότερη παρακολούθηση του κινδύνου και ενισχυμένα δικαιώματα ελέγχου για το ΣΕΚ·
ε)
η χορήγηση της δυνατότητας λήψης εναλλακτικών μέτρων από το ΣΕΚ συνδέεται με δεσμεύσεις εκ μέρους του υποστηριζόμενου πιστωτικού ιδρύματος προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση στις καλυπτόμενες καταθέσεις·
στ)
η ικανότητα των συμμετεχόντων στο σύστημα πιστωτικών ιδρυμάτων να καταβάλουν τις έκτακτες εισφορές σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου είναι, σύμφωνα με την αξιολόγηση της αρμόδιας αρχής, επιβεβαιωμένη.
Το ΣΕΚ συμβουλεύεται την αρχή εξυγίανσης και την αρμόδια αρχή σχετικά με τα μέτρα και τους όρους που θα επιβληθούν στο πιστωτικό ίδρυμα.
4. Εναλλακτικά μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται όταν η αρμόδια αρχή, κατόπιν διαβούλευσης με την αρχή εξυγίανσης, θεωρεί ότι πληρούνται οι όροι για δράση εξυγίανσης δυνάμει του άρθρου 27 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
5. Αν τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα χρησιμοποιηθούν βάσει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα συμμετέχοντα στο σύστημα πιστωτικά ιδρύματα παρέχουν αμέσως στο ΣΕΚ τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν για τη λήψη εναλλακτικών μέτρων, όπου κρίνεται σκόπιμο με τη μορφή έκτακτων εισφορών, αν:
α)
προκύψει ανάγκη να αποζημιωθούν οι καταθέτες και τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα του ΣΕΚ ανέρχονται σε λιγότερο από τα δύο τρίτα του επιπέδου-στόχου·
β)
στον βαθμό που τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα κατέλθουν του 25 % του επιπέδου-στόχου.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση μέτρων διατήρησης της πρόσβασης των καταθετών σε καλυπτόμενες καταθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού και της λογιστικής μεταφοράς καταθέσεων, στο πλαίσιο των εθνικών διαδικασιών αφερεγγυότητας, υπό τον όρο ότι το κόστος που βαραίνει το ΣΕΚ δεν υπερβαίνει το καθαρό ποσό αποζημίωσης των καλυπτόμενων καταθετών στο οικείο πιστωτικό ίδρυμα.
Άρθρο 12
Δανεισμός μεταξύ ΣΕΚ
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στα ΣΕΚ να χορηγούν δάνεια σε άλλα ΣΕΚ εντός της Ένωσης, σε εκούσια βάση, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το ΣΕΚ που λαμβάνει δάνειο δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1 λόγω έλλειψης διαθέσιμων χρηματοδοτικών μέσων όπως αναφέρονται στο άρθρο 10·
β)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ έχει προσφύγει σε έκτακτες εισφορές, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 8·
γ)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ αναλαμβάνει την έννομη υποχρέωση ότι τα δανειακά κεφάλαια θα χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή απαιτήσεων βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1·
δ)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ δεν οφείλει ήδη να εξοφλήσει δάνειο σε άλλα ΣΕΚ βάσει του παρόντος άρθρου·
ε)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ αναφέρει το ζητούμενο ποσό χρημάτων·
στ)
το συνολικό ποσό του δανείου δεν υπερβαίνει το 0,5 % των καλυπτόμενων καταθέσεων του δανειοληπτικού ΣΕΚ·
ζ)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ ενημερώνει αμελλητί την ΕΑΤ και αναφέρει τους λόγους για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρούσας παραγράφου, καθώς και το ζητούμενο ποσό χρημάτων.
2. Το δάνειο υπόκειται στους ακόλουθους όρους:
α)
το δανειοληπτικό ΣΕΚ πρέπει να εξοφλήσει το δάνειο το αργότερο εντός πέντε ετών. Δύναται να εξοφλεί το δάνειο με ετήσιες δόσεις. Οι τόκοι είναι πληρωτέοι μόνον κατά την ημερομηνία εξόφλησης·
β)
το επιτόκιο πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμο με το οριακό επιτόκιο της δανειοδοτικής διευκόλυνσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια της περιόδου δανεισμού·
γ)
το δανειοδοτικό ΣΕΚ πρέπει να ενημερώσει την ΕΑΤ για το αρχικό επιτόκιο καθώς και για τη διάρκεια του δανείου.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εισφορές που επιβάλλονται από το δανειοληπτικό ΣΕΚ είναι επαρκείς για την επιστροφή του ποσού του δανείου και για την επάνοδο, το συντομότερο δυνατόν, στο επίπεδο-στόχο.
Άρθρο 13
Υπολογισμός των εισφορών στα ΣΕΚ
1. Οι εισφορές στα ΣΕΚ που αναφέρονται στο άρθρο 10 βασίζονται στο ύψος των καλυπτόμενων καταθέσεων και στον βαθμό κινδύνου που αναλαμβάνει το αντίστοιχο μέλος.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μικρότερες εισφορές για τομείς χαμηλού κινδύνου που ρυθμίζονται βάσει του εθνικού δικαίου.
Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι τα μέλη ενός ΘΣΠ καταβάλλουν χαμηλότερες εισφορές στο ΣΕΚ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στον κεντρικό οργανισμό και σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι μόνιμα συνδεδεμένα με αυτόν σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να υπόκεινται ως σύνολο στη στάθμιση κινδύνου που καθορίζεται για τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεόμενα με αυτόν ιδρύματα σε ενοποιημένη βάση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να καταβάλλουν ελάχιστη εισφορά, ανεξαρτήτως του ύψους των καλυπτόμενων καταθέσεών τους.
2. Τα ΣΕΚ δύνανται να χρησιμοποιούν τις δικές τους μεθόδους υπολογισμού κινδύνου για τον προσδιορισμό και τον υπολογισμό των εισφορών των μελών τους με βάση τον κίνδυνο. Ο υπολογισμός των εισφορών είναι ανάλογος του κινδύνου των μελών και λαμβάνει δεόντως υπόψη το προφίλ κινδύνου των διαφόρων επιχειρηματικών προτύπων. Οι μέθοδοι αυτές μπορούν επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα στοιχεία που αφορούν το ενεργητικό του ισολογισμού και δείκτες κινδύνου, όπως η κεφαλαιακή επάρκεια, η ποιότητα του ενεργητικού καθώς και η ρευστότητα.
Κάθε μέθοδος εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή σε συνεργασία με την ορισθείσα αρχή. Η ΕΑΤ ενημερώνεται σχετικά με τις μεθόδους που έχουν εγκριθεί.
3. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η ΕΑΤ μέχρι τις 3 Ιουλίου 2015 εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 για τον καθορισμό των μεθόδων υπολογισμού των εισφορών στα ΣΕΚ σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.
Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει, ειδικότερα, τύπο υπολογισμού, ειδικούς δείκτες, κατηγορίες κινδύνου για τα μέλη, κατώτατα όρια των σταθμίσεων κινδύνου που αποδίδονται στις συγκεκριμένες κατηγορίες κινδύνου και άλλα αναγκαία στοιχεία.
Έως τις 3 Ιουλίου 2017 και τουλάχιστον κάθε πέντε έτη στη συνέχεια, η ΕΑΤ επανεξετάζει τις κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο βάσει κινδύνου ή την εναλλακτική μέθοδο βάσει ιδίου κινδύνου που εφαρμόζουν τα ΣΕΚ.
Άρθρο 14
Συνεργασία εντός της Ένωσης
1. Τα ΣΕΚ καλύπτουν τους καταθέτες υποκαταστημάτων τα οποία έχουν ιδρυθεί από πιστωτικά ιδρύματα του κράτους μέλους τους σε άλλα κράτη μέλη.
2. Οι καταθέτες υποκαταστημάτων τα οποία έχουν ιδρυθεί από πιστωτικά ιδρύματα σε άλλο κράτος μέλος αποζημιώνονται από το ΣΕΚ στο κράτος μέλος υποδοχής για λογαριασμό του ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής. Το ΣΕΚ του κράτους μέλους υποδοχής καταβάλλει τα ποσά προς αποζημίωση σύμφωνα με τις οδηγίες του ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής. Το ΣΕΚ του κράτους μέλους υποδοχής δεν ευθύνεται όσον αφορά ενέργειες που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις οδηγίες του ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής. Το ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής παρέχει την αναγκαία χρηματοδότηση πριν από την εκταμίευση και αποζημιώνει το ΣΕΚ του κράτους μέλους υποδοχής για όλα τα πραγματοποιηθέντα έξοδα.
Το ΣΕΚ του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνει επίσης τους ενδιαφερόμενους καταθέτες για λογαριασμό του ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής και είναι αρμόδιο να λαμβάνει αλληλογραφία από τους εν λόγω καταθέτες για λογαριασμό του ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής.
3. Εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα παύσει να είναι μέλος ενός ΣΕΚ και προσχωρήσει σε άλλο ΣΕΚ, οι εισφορές τις οποίες κατέβαλε κατά το δωδεκάμηνο προτού παύσει να είναι μέλος του ΣΕΚ, εξαιρέσει των δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 8 έκτακτων εισφορών, μεταφέρονται στο άλλο ΣΕΚ. Η παρούσα διάταξη δεν ισχύει εάν το πιστωτικό ίδρυμα έχει αποκλειστεί από το σύστημα σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 5.
Αν ορισμένες δραστηριότητες ενός πιστωτικού ιδρύματος μεταφερθούν σε άλλο κράτος μέλος και έτσι καλύπτονται από άλλο ΣΕΚ, οι εισφορές που κατέβαλε το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα κατά το δωδεκάμηνο που προηγείται της μεταφοράς, εξαιρέσει των δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 8 έκτακτων εισφορών, μεταφέρονται στο άλλο ΣΕΚ κατ’ αναλογία του ύψους των καλυπτόμενων καταθέσεων που μεταφέρθηκαν.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ του κράτους μέλους καταγωγής ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 ή παράγραφοι 8 και 10 με τα ΣΕΚ των κρατών μελών υποδοχής. Ισχύουν οι περιορισμοί που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο.
Αν ένα πιστωτικό ίδρυμα προτίθεται να μεταφερθεί από ένα ΣΕΚ σε άλλο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, γνωστοποιεί την πρόθεσή του αυτή τουλάχιστον ένα εξάμηνο νωρίτερα. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής, το πιστωτικό ίδρυμα εξακολουθεί να έχει υποχρέωση εισφοράς στο αρχικό ΣΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 10, σε επίπεδο τόσο εκ των προτέρων όσο και εκ των υστέρων χρηματοδότησης.
5. Προκειμένου να διευκολυνθεί η αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των ΣΕΚ, ιδίως όσον αφορά το παρόν άρθρο και το άρθρο 12, τα ΣΕΚ ή, ενδεχομένως, οι ορισθείσες αρχές συνάπτουν έγγραφες συμφωνίες συνεργασίας. Στις συμφωνίες αυτές λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 9.
Η ορισθείσα αρχή ενημερώνει την ΕΑΤ σχετικά με την ύπαρξη και το περιεχόμενο τέτοιων συμφωνιών και η ΕΑΤ μπορεί να εκδώσει γνώμες σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Εάν οι ορισθείσες αρχές ή τα ΣΕΚ δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία ή εάν προκύψει διαφορά ως προς την ερμηνεία μιας συμφωνίας, έκαστο των μερών μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και η ΕΑΤ ενεργεί σύμφωνα με το άρθρο αυτό.
Η απουσία τέτοιων συμφωνιών δεν επηρεάζει τις απαιτήσεις των καταθετών βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 1 ή των πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.
6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ύπαρξη κατάλληλων διαδικασιών ώστε τα ΣΕΚ να έχουν τη δυνατότητα να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να επικοινωνούν αποτελεσματικά με άλλα ΣΕΚ, με τα συνδεόμενα με αυτά πιστωτικά ιδρύματα και με τις σχετικές αρμόδιες και ορισθείσες αρχές εντός της επικράτειάς τους καθώς και, ανάλογα με την περίπτωση, με άλλους φορείς σε διασυνοριακή βάση.
7. Η ΕΑΤ και οι αρμόδιες και ορισθείσες αρχές συνεργάζονται μεταξύ τους και ασκούν τις εξουσίες τους σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή και την ΕΑΤ την ταυτότητα της ορισθείσας αρχής τους μέχρι τις 3 Ιουλίου 2015.
8. Η ΕΑΤ συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) το οποίο θσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) για την ανάλυση του συστημικού κινδύνου που αφορά τα ΣΕΚ.
Άρθρο 15
Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων με έδρα σε τρίτες χώρες
1. Τα κράτη μέλη ελέγχουν κατά πόσον τα υποκαταστήματα που ιδρύονται στην επικράτειά τους από πιστωτικά ιδρύματα με έδρα εκτός της Ένωσης διαθέτουν προστασία ισοδύναμη με αυτή της παρούσας οδηγίας.
Αν η προστασία δεν είναι ισοδύναμη, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 47 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, ότι τα υποκαταστήματα που ιδρύονται από πιστωτικό ίδρυμα με έδρα εκτός της Ένωσης υποχρεωτικά συμμετέχουν σε ΣΕΚ που λειτουργεί στην επικράτειά τους.
Όταν προχωρούν στον έλεγχο που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη ελέγχουν τουλάχιστον ότι οι καταθέτες απολαύουν του ίδιου επιπέδου κάλυψης και την ίδια έκταση προστασίας με αυτά που προβλέπει η παρούσα οδηγία.
2. Κάθε υποκατάστημα που ιδρύεται από πιστωτικό ίδρυμα το οποίο έχει έδρα εκτός της Ένωσης και το οποίο δεν είναι μέλος ΣΕΚ που λειτουργεί σε κράτος μέλος παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τις ρυθμίσεις εγγύησης των καταθέσεων των σημερινών και των μελλοντικών καταθετών στο εν λόγω υποκατάστημα.
3. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 παρέχονται στη γλώσσα που συμφωνήθηκε μεταξύ του καταθέτη και του πιστωτικού ιδρύματος όταν ανοίχτηκε ο λογαριασμός ή στην ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο ιδρύεται το υποκατάστημα όπως ορίζει η εθνική νομοθεσία, και είναι σαφείς και κατανοητές.
Άρθρο 16
Πληροφόρηση καταθετών
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα παρέχουν στους υφιστάμενους και τους μελλοντικούς καταθέτες τις αναγκαίες πληροφορίες για την αναγνώριση του ΣΕΚ στο οποίο το ίδρυμα και τα οικεία υποκαταστήματα είναι μέλη εντός της Ένωσης. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα ενημερώνουν τους υφιστάμενους και τους μελλοντικούς καταθέτες σχετικά με τις ισχύουσες εξαιρέσεις από την προστασία των ΣΕΚ.
2. Πριν από τη σύναψη σύμβασης αποδοχής καταθέσεων, παρέχονται στους καταθέτες οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι καταθέτες επιβεβαιώνουν ότι παρέλαβαν τις πληροφορίες αυτές. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το υπόδειγμα του παραρτήματος I.
3. Στο αντίγραφο κίνησης του λογαριασμού των καταθετών παρέχεται επιβεβαίωση ότι οι καταθέσεις τους είναι επιλέξιμες καταθέσεις, συμπεριλαμβανομένης αναφοράς στο ενημερωτικό δελτίο του παραρτήματος I. Στο ενημερωτικό δελτίο αναφέρεται ο δικτυακός τόπος του σχετικού ΣΕΚ. Το ενημερωτικό δελτίο του παραρτήματος I παρέχεται στον καταθέτη τουλάχιστον ετησίως.
Ο δικτυακός τόπος του ΣΕΚ περιλαμβάνει τις απαραίτητες για τους καταθέτες πληροφορίες, και ειδικότερα πληροφορίες σχετικά με τις διατάξεις για τη διαδικασία και τους όρους της εγγύησης των καταθέσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
4. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 παρέχονται με τον τρόπο που ορίζει η εθνική νομοθεσία στη γλώσσα που συμφωνήθηκε μεταξύ του καταθέτη και του πιστωτικού ιδρύματος όταν ανοίχτηκε ο λογαριασμός ή στην ή στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο ιδρύεται υποκατάστημα.
5. Τα κράτη μέλη περιορίζουν τη χρήση των πληροφοριών των παραγράφων 1, 2 και 3 στις διαφημίσεις σε απλή μνεία του ΣΕΚ το οποίο εγγυάται το προϊόν που αναφέρεται στη διαφήμιση και στις επιπλέον πληροφορίες που απαιτεί η εθνική νομοθεσία.
Οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν ακόμα να περιλαμβάνουν την απλή περιγραφή της λειτουργίας του ΣΕΚ, αλλά δεν μπορούν να κάνουν αναφορά σε απεριόριστη κάλυψη των καταθέσεων.
6. Στην περίπτωση μιας συγχώνευσης, μετατροπής θυγατρικών σε υποκαταστήματα ή παρεμφερών εταιρικών πράξεων, οι καταθέτες ενημερώνονται τουλάχιστον έναν μήνα πριν η πράξη αρχίσει να παράγει έννομα αποτελέσματα, εκτός αν η αρμόδια αρχή επιτρέψει συντομότερη προθεσμία για λόγους επιχειρηματικού απορρήτου ή χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Στους καταθέτες παρέχεται τρίμηνη προθεσμία μετά τη γνωστοποίηση της συγχώνευσης ή μετατροπής ή παρόμοιας πράξης προκειμένου να τους δοθεί η ευκαιρία να αποσύρουν ή να μεταφέρουν σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα, χωρίς να επιβαρυνθούν με οποιαδήποτε ποινή, τις επιλέξιμες καταθέσεις τους συμπεριλαμβανομένων όλων των δεδουλευμένων τόκων και των οφελών, στον βαθμό που αυτές υπερβαίνουν το επίπεδο κάλυψης του άρθρου 6 κατά τον χρόνο της πράξης.
7. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι αν ένα πιστωτικό ίδρυμα αποσυρθεί ή αποκλειστεί από ΣΕΚ, το πιστωτικό ίδρυμα γνωστοποιεί στους καταθέτες του την εν λόγω απόσυρση ή αποκλεισμό εντός ενός μηνός.
8. Εάν ο καταθέτης χρησιμοποιεί διαδικτυακή τραπεζική, οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται βάσει της παρούσας οδηγίας μπορούν να γνωστοποιούνται με ηλεκτρονικά μέσα. Κατόπιν αιτήματος του καταθέτη, οι πληροφορίες παρέχονται εγγράφως.
Άρθρο 17
Κατάλογος αδειοδοτημένων πιστωτικών ιδρυμάτων
1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές, όταν γνωστοποιούν στην ΕΑΤ τις άδειες λειτουργίας που χορηγούν σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, δηλώνουν το ΣΕΚ στο οποίο είναι μέλος το πιστωτικό ίδρυμα.
2. Όταν δημοσιεύει και επικαιροποιεί τον κατάλογο πιστωτικών ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, η ΕΑΤ υποδεικνύει το ΣΕΚ στο οποίο είναι μέλος κάθε πιστωτικό ίδρυμα.
Άρθρο 18
Άσκηση της ανάθεσης αρμοδιότητας
1. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 7 ανατίθεται στην Επιτροπή επ’ αόριστον.
3. Η αναφερόμενη στο άρθρο 6 παράγραφος 7 ανάθεση αρμοδιότητας μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, τη γνωστοποιεί συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 7 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός τριών μηνών από την ημέρα γνωστοποίησης της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες.
Άρθρο 19
Μεταβατικές διατάξεις
1. Σε περίπτωση που ορισμένες καταθέσεις ή κατηγορίες καταθέσεων ή άλλα μέσα παύσουν να καλύπτονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από ΣΕΚ μετά την ενσωμάτωση της παρούσας οδηγίας ή της οδηγίας 2009/14/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν να καλύπτονται οι καταθέσεις και τα άλλα μέσα με συγκεκριμένη αρχική ημερομηνία λήξης μέχρι αυτή την αρχική ημερομηνία λήξης εφόσον καταβλήθηκαν ή εκδόθηκαν πριν από τις 2 Ιουλίου 2014.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες ενημερώνονται σχετικά με τις καταθέσεις ή τις κατηγορίες καταθέσεων ή άλλα μέσα που δεν θα καλύπτονται πλέον από ΣΕΚ από τις 3 Ιουλίου 2015.
3. Μέχρις ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος για πρώτη φορά, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τα όρια του άρθρου 11 παράγραφος 5 σε ό,τι αφορά τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα.
4. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 6 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη τα οποία, την 1η Ιανουαρίου 2008, παρείχαν επίπεδο κάλυψης μεταξύ 100 000 EUR και 300 000 EUR μπορούν να εφαρμόσουν ξανά αυτό το υψηλότερο επίπεδο κάλυψης μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Στην περίπτωση αυτή, το επίπεδο-στόχος και οι εισφορές των πιστωτικών ιδρυμάτων προσαρμόζονται αναλόγως.
5. Έως τις 3 Ιουλίου 2019, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση και, εφόσον ενδείκνυται, νομοθετική πρόταση, στην οποία περιγράφεται με ποιον τρόπο τα ΣΕΚ που λειτουργούν στην Ένωση μπορούν να συνεργαστούν στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού συστήματος για την πρόληψη των κινδύνων που προκύπτουν από τις δραστηριότητες διασυνοριακού χαρακτήρα και την προστασία των καταθέσεων από τους κινδύνους αυτούς.
6. Έως τις 3 Ιουλίου 2019, η Επιτροπή επικουρούμενη από την ΕΑΤ υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση προόδου της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγω έκθεση θα πρέπει να καλύπτει ιδίως:
α)
το επίπεδο-στόχο βάσει των καλυπτόμενων καταθέσεων, με αξιολόγηση του κατά πόσον το ποσοστό που έχει οριστεί είναι το ενδεδειγμένο, λαμβάνοντας υπόψη την αδυναμία των πιστωτυικών ιδρυμάτων στην Ένωση κατά το παρελθόν·
β)
τον αντίκτυπο των εναλλακτικών μέτρων που χρησιμοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 στην προστασία των καταθετών και τη συνοχή τους με τη διαδικασία συντεταγμένης εκκαθάρισης στον τραπεζικό τομέα·
γ)
τον αντίκτυπο στην ποικιλομορφία των τραπεζικών μοντέλων·
δ)
την επάρκεια του υφιστάμενου επιπέδου κάλυψης για τους καταθέτες· και
ε)
κατά πόσον τα ζητήματα που αναφέρονται στο παρόν εδάφιο έχουν αντιμετωπιστεί κατά τρόπον ώστε να διατηρείται η προστασία των καταθετών.
Έως τις 3 Ιουλίου 2019, η ΕΑΤ υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μοντέλα υπολογισμού και τη σχετικότητα που έχουν για τον επιχειρηματικό κίνδυνο των μελών. Στην έκθεσή της η ΕΑΤ λαμβάνει δεόντως υπόψη τα προφίλ κινδύνου των διαφόρων επιχειρηματικών μοντέλων.
Άρθρο 20
Μεταφορά
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς τα άρθρα 1 έως 4, το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία δ) έως ια), το άρθρο 5 παράγραφοι 2, 3 και 4 το άρθρο 6 παράγραφοι 2 έως 7, το άρθρο 7 παράγραφοι 4 έως 9, το άρθρο 8 παράγραφοι 1, 2, 3, 5, 6, 7 και 9, το άρθρο 9 παράγραφοι 2 και 3, τα άρθρα 10 έως 16, 18 και 19 και το παράρτημα I έως τις 3 Ιουλίου 2015. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω μέτρων.
Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με το άρθρο 8 παράγραφος 4 έως την 31η Μαΐου 2016.
Αν, ύστερα από ενδελεχή εξέταση, οι κατάλληλες αρχές βεβαιωθούν ότι ένα ΣΕΚ δεν είναι ακόμα σε θέση να συμμορφωθεί με το άρθρο 13 έως τις 3 Ιουλίου 2015, οι σχετικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τίθενται σε ισχύ μέχρι τις 31 Μαΐου 2016.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα εν λόγω μέτρα, τα μέτρα αυτά περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι αναφορές στις οδηγίες που καταργούνται από την παρούσα οδηγία, οι οποίες περιέχονται στις ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος πραγματοποίησης αυτής της αναφοράς και η διατύπωση αυτής της δήλωσης καθορίζονται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στο πεδίο που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 21
Κατάργηση διατάξεων
Η οδηγία 94/19/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες που απαριθμούνται στο παράρτημα II, καταργείται από τις 4 Ιουλίου 2019, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και τις ημερομηνίες εφαρμογής των οδηγιών που ορίζονται στο παράρτημα II.
Οι αναφορές στις καταργούμενες οδηγίες νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος III.
Άρθρο 22
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ), το άρθρο 6 παράγραφος 1, το άρθρο 7 παράγραφοι 1 έως 3, το άρθρο 8 παράγραφος 8, το άρθρο 9 παράγραφος 1 και το άρθρο 17 τίθενται σε ισχύ από τις 4 Ιουλίου 2015.
Άρθρο 23
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.