NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 316/2014
ze dne 21. března 2014
o použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na kategorie dohod o převodu technologií
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady č. 19/65/EHS ze dne 2. března 1965 o použití čl. 85 odst. 3 Smlouvy na určité kategorie dohod a jednání ve vzájemné shodě (1), a zejména na článek 1 uvedeného nařízení,
po zveřejnění předlohy tohoto nařízení,
po konzultaci Poradního výboru pro restriktivní praktiky a dominantní postavení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení č. 19/65/EHS zmocňuje Komisi formou nařízení použít čl. 101 odst. 3 Smlouvy na určité kategorie dohod o převodu technologií a odpovídající jednání ve vzájemné shodě, kterých se účastní pouze dva podniky a na něž se vztahuje čl. 101 odst. 1 Smlouvy.
(2)
Na základě nařízení č. 19/65/EHS přijala Komise zejména nařízení (ES) č. 772/2004 (2). Nařízení (ES) č. 772/2004 definuje kategorie dohod o převodu technologií, u nichž měla Komise za to, že zpravidla splňují podmínky stanovené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy. Vzhledem k celkově pozitivním zkušenostem s používáním uvedeného nařízení, jehož použitelnost skončí dnem 30. dubna 2014, a k dalším zkušenostem získaným od jeho přijetí je vhodné přijmout nové nařízení o blokové výjimce.
(3)
Toto nařízení by mělo splňovat dva požadavky: zajistit účinnou ochranu hospodářské soutěže a přiměřenou právní jistotu pro podniky. Plnění těchto cílů by mělo brát úvahu potřebu v nejvyšší možné míře zjednodušit správní dohled a právní rámec.
(4)
Předmětem dohod o převodu technologií je udělení licence na technologická práva. Takovéto dohody zpravidla zvyšují hospodářskou výkonnost a podporují hospodářskou soutěž, protože mohou snížit zdvojení výzkumu a vývoje, posílit podněty pro provádění nového výzkumu a vývoje, podpořit inkrementální inovace, usnadnit rozšiřování technologií a mohou vyvolat hospodářskou soutěž na výrobkových trzích.
(5)
Pravděpodobnost, že účinky zvyšující výkonnost a podporující hospodářskou soutěž převáží nad zápornými účinky na hospodářskou soutěž, které jsou způsobeny omezeními obsaženými v dohodách o převodu technologií, závisí na tržní síle dotyčných podniků a v důsledku toho na rozsahu, v jakém jsou tyto podniky vystaveny soutěži ze strany jiných podniků, které disponují náhradními technologiemi nebo vyrábějí náhradní výrobky.
(6)
Toto nařízení by se mělo vztahovat pouze na dohody o převodu technologií mezi poskytovatelem a nabyvatelem licence. Na uvedené dohody by se mělo vztahovat i tehdy, jestliže obsahují omezení pro více než jednu rovinu obchodu, například když je nabyvateli licence uložena povinnost vybudovat zvláštní distribuční systém a když je mu stanoveno, jaké závazky musí nebo může uložit prodejcům výrobků vyrobených v licenci. Tato omezení a tyto závazky by však měly být v souladu s pravidly hospodářské soutěže použitelnými na dodavatelské a distribuční dohody, která jsou stanovena v nařízení Komise (EU) č. 330/2010 (3). Dodavatelské a distribuční dohody mezi nabyvatelem licence a odběrateli jeho smluvních výrobků by však neměly být tímto nařízením vyňaty.
(7)
Toto nařízení by se mělo vztahovat pouze na dohody, v nichž poskytovatel licence dovoluje nabyvateli licence a/nebo jednomu či několika jeho subdodavatelům využívat licencovaná technologická práva, případně po dalších výzkumných a vývojových činnostech nabyvatele licence a/nebo jeho subdodavatelů, k produkci zboží nebo služeb. Nemělo by se vztahovat na udělování licencí v souvislosti s dohodami o výzkumu a vývoji, na něž se vztahuje nařízení Komise (EU) č. 1217/2010 (4), nebo na udělování licencí v souvislosti se specializačními dohodami, na něž se vztahuje nařízení Komise (EU) č. 1218/2010 (5). Nemělo by se rovněž vztahovat na dohody, jejichž účel spočívá v pouhé reprodukci a distribuci výrobků chráněných autorskými právy k programovému vybavení, neboť předmětem takovýchto dohod není udělení licence na technologii k výrobním účelům; tyto dohody jsou spíše podobné distribučním dohodám. Nařízení by se nemělo vztahovat ani na dohody o zřizování technologických „poolů“, to znamená dohody, jejichž cílem je seskupení technologií s cílem udělit na ně licence třetím stranám, ani na dohody, kterými jsou těmto třetím stranám poskytovány licence na technologie seskupené do „poolu“.
(8)
Pro použití čl. 101 odst. 3 Smlouvy formou nařízení není nutno vymezit ty dohody o převodu technologií, na něž by se mohl vztahovat čl. 101 odst. 1 Smlouvy. V rámci individuálního posuzování dohod podle čl. 101 odst. 1 je třeba vzít v úvahu několik faktorů, zejména strukturu a dynamiku relevantních trhů technologií a výrobků.
(9)
Je třeba omezit výhody blokové výjimky stanovené tímto nařízením na ty dohody, u nichž se lze s dostatečnou jistotou domnívat, že splňují podmínky uvedené v čl. 101 odst. 3 Smlouvy. Za účelem využití výhod převodu technologií a splnění s ním spojených cílů by se toto nařízení mělo vztahovat nejen na převod technologií jako takový, ale i na jiná ustanovení obsažená v dohodách o převodu technologií, nakolik jsou tato ustanovení přímo spojena s výrobou či prodejem smluvních výrobků.
(10)
V případě dohod o převodu technologií mezi soutěžiteli lze předpokládat, že dohody, které neobsahují určitá omezení se závažnými zápornými účinky na hospodářskou soutěž, obecně povedou ke zlepšení výroby nebo distribuce a vyhradí spotřebitelům přiměřený podíl na výhodách z nich vyplývajících, pokud společný podíl stran na relevantních trzích nepřekročí 20 %.
(11)
V případě dohod o převodu technologií mezi stranami nenacházejícími se v soutěžním vztahu lze předpokládat, že dohody, které neobsahují určitá omezení se závažnými zápornými účinky na hospodářskou soutěž, obecně povedou ke zlepšení výroby nebo distribuce a vyhradí spotřebitelům přiměřený podíl na výhodách z nich vyplývajících, pokud jednotlivý podíl každé ze stran na relevantních trzích nepřekročí 30 %.
(12)
Je-li použitelný práh podílu na trhu překročen na jednom nebo na více výrobkových trzích či trzích technologií, bloková výjimka by se na dohodu neměla použít, pokud jde o dotyčné relevantní trhy.
(13)
Nelze mít bez dalšího za to, že nad těmito prahy podílu na trhu spadají dohody o převodu technologií pod čl. 101 odst. 1 Smlouvy. Na dohody o udělení výhradní licence mezi podniky, které se nenacházejí v soutěžním vztahu, se například čl. 101 odst. 1 Smlouvy často nevztahuje. Ani při překročení těchto prahů podílu na trhu nelze mít bez dalšího za to, že dohody o převodu technologií, na něž se vztahuje čl. 101 odst. 1 Smlouvy, nesplňují podmínky pro uplatnění výjimky. Nelze ovšem ani předpokládat, že obvykle přinesou objektivní výhody takové povahy a rozsahu, aby vyvážily nevýhody, které způsobily pro hospodářskou soutěž.
(14)
Toto nařízení by nemělo sloužit k uplatnění výjimky na dohody o převodu technologií, které obsahují omezení, jež nejsou nezbytná pro zlepšení výroby nebo distribuce. Zejména dohody o převodu technologií, které obsahují určitá omezení se závažnými zápornými účinky na hospodářskou soutěž, jako je stanovení cen vůči třetím stranám, by měly být bez ohledu na podíl dotyčných podniků na trhu vyloučeny z možnosti využití blokové výjimky podle tohoto nařízení. U těchto tak zvaných tvrdých omezení by měla být celá dohoda vyloučena z možnosti využití blokové výjimky.
(15)
Za účelem zachování inovačních pobídek a zajištění vhodného uplatnění práv duševního vlastnictví by měla být z možnosti uplatnění blokové výjimky vyloučena určitá omezení. Zejména by měly být vyloučeny určité závazky udělit zpětně licenci poskytovateli licence a doložky o nenapadnutí práv. Jestliže je takové omezení obsaženo v licenční dohodě, mělo by být z možnosti uplatnění blokové výjimky vyloučeno pouze dané omezení.
(16)
Prostřednictvím prahů podílů na trhu, vyloučení dohod o převodu technologií, které obsahují omezení se závažnými zápornými účinky na hospodářskou soutěž, z možnosti uplatnění blokové výjimky a prostřednictvím omezení vyloučených podle tohoto nařízení by mělo být obecně zajištěno, že dohody, na které se bloková výjimka použije, neumožní zúčastněným podnikům vyloučit hospodářskou soutěž ve vztahu k podstatné části dotčených výrobků.
(17)
Podle čl. 29 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1/2003 (6) může Komise odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení, pokud v konkrétním případě zjistí, že dohoda, na kterou se vztahuje výjimka podle tohoto nařízení, má přesto takové dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy. To může nastat zejména v případě, že jsou oslabeny inovační pobídky nebo že je bráněno přístupu na trh.
(18)
Podle čl. 29 odst. 2 nařízení (ES) č. 1/2003 může orgán pro hospodářskou soutěž členského státu odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení na celém území členského státu nebo na jeho části, pokud dohoda, na kterou se vztahuje výjimka podle tohoto nařízení, má přesto v konkrétním případě na celém území členského státu nebo na jeho části dopady, které nejsou slučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy, a pokud má toto území nebo jeho část všechny vlastnosti odděleného zeměpisného trhu.
(19)
Za účelem zesílení dohledu nad paralelními sítěmi dohod o převodu technologií, které mají podobné omezující účinky a které se týkají více než 50 % daného trhu, může Komise formou nařízení prohlásit, že se toto nařízení nepoužije na dohody o převodu technologií obsahující zvláštní omezení vztahující se k dotyčnému trhu, a tak obnovit plnou použitelnost článku 101 Smlouvy na tyto dohody,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení platí tyto definice:
a)
„dohodou“ se rozumí dohoda, rozhodnutí sdružení podniků nebo jednání ve vzájemné shodě;
b)
„technologickými právy“ se rozumí know-how, jakož i následující práva nebo kombinace těchto práv, včetně přihlášek či žádostí o zápis těchto práv:
i)
patenty,
ii)
užitné vzory,
iii)
práva k průmyslovým vzorům,
iv)
topografie polovodičových výrobků,
v)
doplňková ochranná osvědčení pro léčiva nebo jiné výrobky, pro které lze takováto osvědčení získat,
vi)
osvědčení šlechtitelů rostlin, a
vii)
autorská práva k programovému vybavení;
c)
„dohodou o převodu technologií“ se rozumí:
i)
dohoda o udělení licence na technologická práva uzavřená mezi dvěma podniky za účelem výroby smluvních výrobků nabyvatelem licence a/nebo jeho subdodavatelem (subdodavateli),
ii)
postoupení technologických práv mezi dvěma podniky za účelem výroby smluvních výrobků, pokud část rizika spojeného s využíváním technologie zůstane na postupiteli;
d)
„vzájemnou dohodou“ se rozumí dohoda o převodu technologií, při níž si dva podniky v téže smlouvě či v samostatných smlouvách vzájemně udělí licenci na technologická práva, přičemž se tyto licence týkají konkurenčních technologií nebo je lze použít k výrobě konkurenčních výrobků;
e)
„nevzájemnou dohodou“ se rozumí dohoda o převodu technologií, kterou jeden podnik uděluje licenci na technologická práva druhému podniku nebo kterou si takovou licenci vzájemně udělí dva podniky, přičemž se tyto licence netýkají konkurenčních technologií ani je nelze použít k výrobě konkurenčních výrobků;
f)
„výrobkem“ rozumí zboží nebo služba, včetně zboží nebo služby ve formě polotovaru nebo v konečné podobě;
g)
„smluvním výrobkem“ se rozumí výrobek vyrobený přímo či nepřímo na základě licencovaných technologických práv;
h)
„práva duševního vlastnictví“ zahrnují práva k průmyslovému vlastnictví, zejména patenty a ochranné známky, autorská práva a práva s ním související;
i)
pojmem „know-how“ se rozumí soubor praktických znalostí, které jsou získány zkušenostmi a pokusy:
i)
které jsou tajné, to znamená, že nejsou všeobecně známé a nejsou snadno přístupné,
ii)
které jsou podstatné, to znamená, že jsou důležité a užitečné pro výrobu smluvních výrobků, a
iii)
které jsou identifikované, to znamená, že jsou dostatečně úplným způsobem popsané, takže lze prověřit, zda splňují kritéria tajnosti a podstatnosti;
j)
„relevantním výrobkovým trhem“ se rozumí trh pro smluvní výrobky a jejich náhrady, to znamená všechny výrobky, které kupující na základě jejich vlastností, cen a účelu použití považuje za zaměnitelné nebo nahraditelné;
k)
„relevantním trhem technologií“ se rozumí trh s licencovanými technologickými právy a jejich náhradami, to znamená se všemi takovými technologickými právy, která nabyvatel licence na základě jejich povahy, licenčních poplatků, které z nich plynou, a účelu použití považuje za zaměnitelná nebo nahraditelná;
l)
„relevantním zeměpisným trhem“ se rozumí oblast, v níž se dotyčné podniky účastní nabídky výrobků a poptávky po nich nebo udělování či nabývání licencí na technologická práva, v níž jsou podmínky hospodářské soutěže dostatečně stejnorodé a která může být odlišena od sousedních zeměpisných oblastí, protože podmínky hospodářské soutěže jsou v těchto oblastech zřetelně odlišné;
m)
„relevantním trhem“ se rozumí kombinace relevantního výrobkového trhu či relevantního trhu technologií s relevantním zeměpisným trhem;
n)
„soutěžícími podniky“ se rozumí podniky, které spolu soutěží na relevantním trhu, přičemž:
i)
soutěžící podniky na relevantním trhu, na kterém se udělují licence na technologická práva, jsou takové podniky, které udělují licence na konkurenční technologická práva (skuteční soutěžitelé na relevantním trhu),
ii)
soutěžící podniky na relevantním trhu, na kterém se prodávají smluvní výrobky, jsou takové podniky, které by bez dohody o převodu technologií působily na relevantních trzích, na nichž jsou prodávány smluvní výrobky (skuteční soutěžitelé na relevantním trhu), nebo které by bez dohody o převodu technologií za opodstatněných předpokladů a nikoli jen čistě teoreticky při nepatrném trvalém zvýšení relativních cen pravděpodobně v krátkém čase provedly dodatečné investice nebo nesly jiné transformační náklady nutné k tomu, aby vstoupily na relevantní trhy (potenciální soutěžitelé na relevantním trhu);
o)
„systémem selektivní distribuce“ se rozumí systém distribuce, v němž se poskytovatel licence zaváže udělovat licence na výrobu smluvních výrobků přímo nebo nepřímo pouze nabyvatelům licence, kteří budou vybráni na základě stanovených kritérií, a v němž se tito nabyvatelé licence zaváží, že na území, které si poskytovatel licence pro používání tohoto systému vyhradil, nebudou smluvní výrobky prodávat neschváleným distributorům;
p)
„výhradní licencí“ se rozumí licence, podle níž poskytovatel licence sám nesmí vyrábět na základě licencovaných technologických práv a nesmí udělovat licence na tato práva třetím stranám, a to obecně nebo k určitému užití nebo na určitém území;
q)
„výhradním územím“ se rozumí území, v němž smí smluvní výrobky vyrábět pouze jeden podnik, ale v němž je přesto možné povolit jinému nabyvateli licence výrobu smluvních výrobků na tomto území pouze pro určitého zákazníka, jestliže druhá licence byla udělena, aby se pro tohoto zákazníka vytvořil alternativní zdroj dodávek;
r)
„výhradní skupinou zákazníků“ se rozumí skupina zákazníků, které smí aktivně prodávat smluvní výrobky vyráběné licencovanou technologií pouze jedna strana dohody o převodu technologií.
2. Pro účely tohoto nařízení zahrnují pojmy „podnik“, „poskytovatel licence“ a „nabyvatel licence“ i propojené podniky.
„Propojenými podniky“ se rozumějí:
a)
podniky, ve kterých jedna smluvní strana dohody o převodu technologií přímo nebo nepřímo:
i)
může vykonávat více než polovinu hlasovacích práv, nebo
ii)
může jmenovat více než polovinu členů dozorčí rady, představenstva nebo orgánů právně zastupujících podnik, nebo
iii)
má právo řídit záležitosti podniku;
b)
podniky, které mohou přímo nebo nepřímo v podniku, jenž je smluvní stranou dohody o převodu technologií, vykonávat práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a);
c)
podniky, v nichž podnik uvedený v písmenu b) má přímo či nepřímo práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a);
d)
podniky, v nichž jedna smluvní strana dohody o převodu technologií spolu s jedním nebo více podniky uvedenými v písmenu a), b) nebo c), nebo v nichž dva nebo více posledně zmíněných podniků mají společně práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a);
e)
podniky, v nichž jsou práva nebo pravomoci uvedené v písmenu a) vykonávány společně:
i)
smluvními stranami dohody o převodu technologií nebo příslušnými s nimi propojenými podniky uvedenými v písmenech a) až d), nebo
ii)
jednou nebo více smluvními stranami dohody o převodu technologií nebo jedním nebo více s nimi propojenými podniky uvedenými v písmenech a) až d) a jedním nebo více třetími stranami.
Článek 2
Výjimka
1. Podle čl. 101 odst. 3 Smlouvy a s výhradou ustanovení tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy na dohody o převodu technologií nevztahuje.
2. Výjimka uvedená v odstavci 1 se uplatní v rozsahu, v němž dohody o převodu technologií obsahují omezení hospodářské soutěže, na něž se vztahuje čl. 101 odst. 1 Smlouvy. Výjimka se uplatní, dokud licencovaná technologická práva nevyprší, nezaniknou nebo nejsou prohlášena za neplatná anebo - v případě know-how - dokud know-how zůstává tajné. Pokud se však know-how stane obecně známým v důsledku počínání nabyvatele licence, použije se výjimka po dobu trvání dohody.
3. Výjimka uvedená v odstavci 1 se uplatní rovněž na ustanovení v dohodách o převodu technologií, která se týkají nákupu výrobků nabyvatelem licence nebo která se týkají udělení licence na jiná práva duševního vlastnictví či know-how nebo postoupení těchto práv či know-how nabyvateli licence, nakolik se tato ustanovení přímo týkají výroby nebo prodeje smluvních výrobků.
Článek 3
Práh podílu na trhu
1. Jestliže smluvní strany dohody jsou soutěžícími podniky, uplatní se výjimka stanovená v článku 2 za předpokladu, že společný podíl stran na relevantním trhu (relevantních trzích) nepřekročí 20 %.
2. Jestliže smluvní strany dohody nejsou soutěžícími podniky, uplatní se výjimka stanovená v článku 2 za předpokladu, že podíl žádné ze stran na relevantním trhu (relevantních trzích) nepřekročí 30 %.
Článek 4
Tvrdá omezení
1. Jestliže smluvní strany dohody jsou soutěžícími podniky, výjimka stanovená v článku 2 se neuplatní na dohody, jejichž cílem je přímo či nepřímo, samostatně nebo ve spojení s jinými okolnostmi pod kontrolou smluvních stran kterékoli z následujících omezení:
a)
omezení možnosti jedné strany, aby si sama určovala cenu, za kterou prodává své výrobky třetím stranám;
b)
omezení výroby s výjimkou omezení výroby smluvních výrobků, která jsou nabyvateli licence uložena v nevzájemné dohodě nebo jsou uložena pouze jednomu z nabyvatelů licence ve vzájemné dohodě;
c)
rozdělení trhů nebo zákazníků s výjimkou:
i)
závazku, který byl uložen poskytovateli licence a/nebo nabyvateli licence v nevzájemné dohodě, nevyrábět na základě licencovaných technologických práv v rámci výhradního území vyhrazeného druhé straně a/nebo neprodávat aktivně a/nebo pasivně na výhradním území nebo výhradní skupině zákazníků, jež byly vyhrazeny druhé straně,
ii)
omezení, uloženého v nevzájemné dohodě nabyvateli licence, aktivního prodeje na výhradním území nebo výhradní skupině zákazníků, jež byly poskytovatelem licence přiděleny jinému nabyvateli licence, pokud se u posledně uvedeného nejedná o podnik, který v okamžiku uzavření licenční dohody nebyl soutěžícím podnikem vůči poskytovateli licence,
iii)
závazku, který byl uložen nabyvateli licence, vyrábět smluvní výrobky pouze pro vlastní potřebu, pokud nabyvatel licence není omezen v aktivním nebo pasivním prodeji smluvních výrobků jako náhradních dílů pro své vlastní výrobky,
iv)
závazku, který byl uložen nabyvateli licence v nevzájemné dohodě, vyrábět smluvní výrobky pouze pro určitého zákazníka, jestliže byla licence udělena za účelem vytvoření alternativního zdroje dodávek tomuto zákazníkovi;
d)
omezení možnosti nabyvatele licence využívat svá vlastní technologická práva, nebo omezení možnosti kterékoli ze smluvních stran provádět výzkum a vývoj, ledaže je posledně uvedené omezení nezbytné k tomu, aby se zabránilo prozrazení licencovaného know-how třetí straně.
2. Jestliže smluvní strany dohody nejsou soutěžícími podniky, výjimka stanovená v článku 2 se neuplatní na dohody, jejichž cílem je přímo či nepřímo, samostatně nebo ve spojení s jinými okolnostmi pod kontrolou smluvních stran kterékoli z následujících omezení:
a)
omezení možnosti jedné strany, aby si sama stanovovala cenu, za kterou prodává výrobky třetím stranám, aniž je dotčena možnost stanovovat maximální prodejní cenu nebo doporučovat prodejní cenu, pokud se tyto nerovnají v důsledku vyvíjení tlaku nebo vytváření pobídek jednou ze smluvních stran pevným nebo minimálním prodejním cenám;
b)
omezení území, na kterém smí nabyvatel licence pasivně prodávat smluvní výrobky, nebo okruh zákazníků, kterým smí nabyvatel licence tyto výrobky pasivně prodávat, s výjimkou:
i)
omezení pasivního prodeje na výhradním území nebo výhradní skupině zákazníků, které jsou vyhrazeny poskytovateli licence,
ii)
závazku vyrábět smluvní výrobky pouze pro vlastní potřebu, pokud nabyvatel licence není omezen v aktivním nebo pasivním prodeji smluvních výrobků jako náhradních dílů pro své vlastní výrobky,
iii)
závazku vyrábět smluvní výrobky pouze pro určitého zákazníka, jestliže byla licence udělena za účelem vytvoření alternativního zdroje dodávek tomuto zákazníkovi,
iv)
omezení prodeje konečným uživatelům nabyvatelem licence, který působí na velkoobchodní úrovni,
v)
omezení prodeje neschváleným distributorům členy systému selektivní distribuce;
c)
omezení aktivního nebo pasivního prodeje konečným uživatelům nabyvatelem licence, který je členem systému selektivní distribuce a působí na maloobchodní úrovni, aniž je dotčena možnost zakázat členovi systému vykonávat činnost z neschválených poboček.
3. Jestliže smluvní strany nejsou v okamžiku uzavření dohody soutěžící podniky, ale stanou se jimi později, použije se po celou dobu trvání dohody odstavec 2 místo odstavce 1, jestliže dohoda nebude později zásadně pozměněna. Takovou změnou je i uzavření nové dohody o převodu technologií mezi smluvními stranami týkající se konkurenčních technologických práv.
Článek 5
Vyloučená omezení
1. Výjimka stanovená v článku 2 se neuplatní na žádný z následujících závazků obsažených v dohodách o převodu technologií:
a)
veškeré přímé nebo nepřímé závazky nabyvatele licence udělit poskytovateli licence či třetí straně určené poskytovatelem licence výhradní licenci na zlepšení licencované technologie, která přinesl nabyvatel licence, nebo na nová použití této technologie, která zavedl nabyvatel licence, nebo na poskytovatele licence či třetí straně určené poskytovatelem licence úplně nebo částečně převést práva k uvedeným zlepšením nebo novým použitím licencované technologie;
b)
veškeré přímé nebo nepřímé závazky smluvní strany nenapadnout platnost práv duševního vlastnictví, kterými disponuje druhá strana v rámci Unie, aniž je dotčena možnost v případě výhradní licence stanovit ukončení dohody o převodu technologií pro případ, že nabyvatel licence napadne platnost kteréhokoli licencovaného technologického práva.
2. Jestliže smluvní strany nejsou soutěžícími podniky, neuplatní se výjimka stanovená v článku 2 na přímé nebo nepřímé závazky, které omezují možnost nabyvatele licence využívat jeho vlastní technologická práva nebo možnost kterékoli ze smluvních stran provádět výzkum a vývoj, ledaže je posledně uvedené omezení nezbytné k tomu, aby se zabránilo prozrazení licencovaného know-how třetí straně.
Článek 6
Odnětí výjimky v jednotlivých případech
1. Komise může odejmout výhodu plynoucí z tohoto nařízení podle čl. 29 odst. 1 nařízení (ES) č. 1/2003, pokud v konkrétním případě zjistí, že dohoda o převodu technologií, na kterou se vztahuje výjimka stanovená v článku 2 tohoto nařízení, má přesto takové dopady, které jsou neslučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy, a zejména pokud:
a)
je omezen přístup technologií patřících třetím stranám na trh, například v důsledku kumulativního účinku paralelních sítí omezujících dohod stejného druhu, které nabyvatelům licence zakazují používání technologií třetích stran;
b)
je omezen přístup potenciálních nabyvatelů licence na trh, například v důsledku kumulativního účinku paralelních sítí podobných omezujících dohod, které poskytovatelům licence zakazují udělování licencí jiným nabyvatelům licence, nebo protože jediný vlastník technologie udělující licenci na příslušná technologická práva uzavře výhradní licenci s nabyvatelem licence, který již působí na výrobkovém trhu na základě vzájemně nahraditelných technologických práv.
2. Jestliže má v konkrétním případě dohoda o převodu technologií, na kterou se vztahuje výjimka stanovená v článku 2 tohoto nařízení, na území členského státu nebo na jeho části, která vykazuje všechny znaky odděleného zeměpisného trhu, účinky, které jsou neslučitelné s čl. 101 odst. 3 Smlouvy, může orgán pro hospodářskou soutěž tohoto členského státu za stejných podmínek jako v odstavci 1 tohoto článku odejmout pro dotčené území podle čl. 29 odst. 2 nařízení (ES) č. 1/2003 výhodu plynoucí z tohoto nařízení.
Článek 7
Nepoužití tohoto nařízení
1. Podle článku 1a nařízení č. 19/65/EHS může Komise formou nařízení prohlásit, že v případech, kdy je více než 50 % relevantního trhu pokryto paralelními sítěmi dohod o převodu technologií stejného druhu, se toto nařízení nepoužije na dohody o převodu technologií, které obsahují zvláštní omezení hospodářské soutěže na tomto trhu.
2. Nařízení přijaté podle odstavce 1 se použije nejdříve šest měsíců po svém přijetí.
Článek 8
Použití prahu podílu na trhu
Na používání jednotlivých prahů podílu na trhu stanovených v článku 3 se použijí tato pravidla:
a)
podíl na trhu se vypočítá na základě hodnoty prodejů na trhu; jestliže nejsou údaje o prodejích na trhu k dispozici, pak lze stanovit podíl na trhu dotyčného podniku na základě odhadů založených na jiných důvěryhodných informacích o trhu, včetně objemů prodeje na trhu;
b)
podíl na trhu se vypočítá na základě údajů týkajících se předchozího kalendářního roku;
c)
podíl na trhu podniků uvedených v čl. 1 odst. 2 druhém pododstavci písm. e) se rovnoměrně rozdělí na každý podnik, který má práva nebo pravomoci uvedené v čl. 1 odst. 2 druhém pododstavci písm. a);
d)
podíl poskytovatele licence na relevantním trhu s licencovanými technologickými právy se vypočítá na základě výskytu licencovaných technologických práv na relevantním (výrobkovém a zeměpisném) trhu (trzích), na kterém (kterých) se smluvní výrobky prodávají, tedy na základě údajů o prodeji smluvních výrobků vyrobených společně poskytovatelem a nabyvateli licence;
e)
jestliže podíl na trhu podle čl. 3 odst. 1 nebo 2 na počátku nepřesahuje 20 %, případně 30 %, ale následně vzroste nad tyto hranice, platí výjimka stanovená v článku 2 po období dvou po sobě následujících kalendářních let od roku, kdy byl práh 20 %, případně 30 % překročen poprvé.
Článek 9
Vztah k ostatním nařízením o blokových výjimkách
Toto nařízení se nevztahuje na licenční ujednání v dohodách o výzkumu a vývoji, které spadají do působnosti nařízení (EU) č. 1217/2010, nebo ve specializačních dohodách, které spadají do působnosti nařízení (EU) č. 1218/2010.
Článek 10
Přechodné období
Zákaz stanovený v čl. 101 odst. 1 Smlouvy se nepoužije v období od 1. května 2014 do 30. dubna 2015 na dohody, jež byly dne 30. dubna 2014 již v platnosti a jež nesplňují podmínky pro uplatnění výjimky podle tohoto nařízení, avšak které dne 30. dubna 2014 splňovaly podmínky pro uplatnění výjimky podle nařízení (ES) č. 772/2004.
Článek 11
Doba platnosti
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. května 2014.
Jeho použitelnost končí dnem 30. dubna 2026.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. března 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 316/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 21ης Μαρτίου 2014
σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό αριθ. 19/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 1965, περί εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 3 της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (1), και ιδίως το άρθρο 1,
Μετά από δημοσίευση σχεδίου του παρόντος κανονισμού,
Μετά από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή συμπράξεων και δεσποζουσών θέσεων,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός αριθ. 19/65/ΕΟΚ εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εφαρμόζει το άρθρο 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης, με την έκδοση κανονισμού, σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας και αντίστοιχων εναρμονισμένων πρακτικών στις οποίες μετέχουν δύο μόνον επιχειρήσεις και οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
(2)
Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 19/65/ΕΟΚ, η Επιτροπή εξέδωσε, ιδίως, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 772/2004 της Επιτροπής (2). Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 772/2004 καθορίζει ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας που η Επιτροπή θεώρησε ότι πληρούν κατά κανόνα τις προϋποθέσεις του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Με βάση τη συνολικά θετική πείρα από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, η ισχύς του οποίου λήγει στις 30 Απριλίου 2014, και λαμβανομένης υπόψη της περαιτέρω πείρας που αποκτήθηκε μετά την έκδοσή του, κρίνεται σκόπιμο να εκδοθεί νέος κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία.
(3)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ανταποκριθεί σε δύο απαιτήσεις, και συγκεκριμένα να διασφαλίσει αποτελεσματική προστασία του ανταγωνισμού και να παράσχει επαρκή ασφάλεια δικαίου στις επιχειρήσεις. Η επιδίωξη των προαναφερόμενων στόχων πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάγκη απλούστευσης της διοικητικής εποπτείας και του νομοθετικού πλαισίου στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.
(4)
Οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας αφορούν την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας. Οι συμφωνίες αυτές βελτιώνουν εν γένει την οικονομική αποδοτικότητα και προάγουν τον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι μειώνουν το ενδεχόμενο αλληλεπικάλυψης των δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης, αυξάνουν τα κίνητρα για τη διεξαγωγή αρχικής έρευνας και ανάπτυξης, προωθούν την επαυξητική καινοτομία, διευκολύνουν τη διάδοση των τεχνολογιών και δημιουργούν ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων.
(5)
Η πιθανότητα τα εν λόγω αποτελέσματα βελτίωσης της αποδοτικότητας και προαγωγής του ανταγωνισμού να υπεραντισταθμίζουν κάθε αντιανταγωνιστικό αποτέλεσμα λόγω των περιορισμών που περιέχουν οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας εξαρτάται από τον βαθμό της ισχύος των σχετικών επιχειρήσεων στην αγορά και, συνεπώς, από τον βαθμό στον οποίο οι επιχειρήσεις αυτές αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από επιχειρήσεις που κατέχουν υποκατάστατες τεχνολογίες ή επιχειρήσεις που παράγουν υποκατάστατα προϊόντα.
(6)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καλύπτει μόνο συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας μεταξύ δικαιοπάροχου και δικαιοδόχου. Θα πρέπει να καλύπτει τέτοιου είδους συμφωνίες ακόμη και όταν αυτές περιλαμβάνουν όρους που αφορούν περισσότερα από ένα επίπεδα εμπορίου, για παράδειγμα όταν απαιτούν από τον δικαιοδόχο να δημιουργήσει συγκεκριμένο σύστημα διανομής και προσδιορίζουν τις υποχρεώσεις τις οποίες ο δικαιοδόχος οφείλει ή δύναται να επιβάλει στους μεταπωλητές των προϊόντων που παράγονται βάσει της άδειας εκμετάλλευσης. Ωστόσο, οι εν λόγω όροι και υποχρεώσεις πρέπει να τηρούν τους κανόνες ανταγωνισμού που ισχύουν για τις συμφωνίες προμήθειας και διανομής που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 330/2010 της Επιτροπής (3). Οι συμφωνίες προμήθειας και διανομής που συνάπτονται μεταξύ του δικαιοδόχου και αγοραστών δικών του προϊόντων της σύμβασης δεν πρέπει να απαλλάσσονται με τον παρόντα κανονισμό.
(7)
Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις συμφωνίες στις οποίες ο δικαιοπάροχος επιτρέπει στον δικαιοδόχο και/ή σε έναν ή περισσότερους υπεργολάβους του να εκμεταλλευθεί(-ούν) τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας, ενδεχομένως μετά από περαιτέρω δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης από τον δικαιοδόχο και/ή τον (τους) υπεργολάβο(-ους) του, με σκοπό την παραγωγή αγαθών ή υπηρεσιών. Δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε άδειες εκμετάλλευσης στο πλαίσιο συμφωνιών έρευνας και ανάπτυξης οι οποίες καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1217/2010 της Επιτροπής (4) ούτε σε άδειες εκμετάλλευσης στο πλαίσιο συμφωνιών εξειδίκευσης που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1218/2010 της Επιτροπής (5). Επιπλέον, δεν πρέπει να εφαρμόζεται στις συμφωνίες που αποσκοπούν στην απλή αναπαραγωγή και διανομή προϊόντων λογισμικού που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα, δεδομένου ότι οι συμφωνίες του είδους αυτού δεν αφορούν την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης τεχνολογίας για παραγωγή, αλλά προσιδιάζουν περισσότερο σε συμφωνίες διανομής. Δεν πρέπει να εφαρμόζεται ούτε στις συμφωνίες που αποβλέπουν στη δημιουργία κοινοπραξιών εκμετάλλευσης τεχνολογιών, δηλαδή στις συμφωνίες για την από κοινού εκμετάλλευση τεχνολογιών με σκοπό την παραχώρησή τους σε τρίτους με άδεια εκμετάλλευσης, ούτε στις συμφωνίες βάσει των οποίων οι τεχνολογίες που αποτελούν αντικείμενο κοινοπραξίας παραχωρούνται με άδεια εκμετάλλευσης σε τρίτους.
(8)
Για την εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης μέσω κανονισμού, δεν είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ποιες συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας ενδέχεται να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Κατά την εξατομικευμένη αξιολόγηση συμφωνιών βάσει του άρθρου 101 παράγραφος 1, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, και ιδίως η διάρθρωση και η δυναμική των σχετικών αγορών τεχνολογιών και προϊόντων.
(9)
Το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να περιορίζεται στις συμφωνίες εκείνες οι οποίες θεωρείται, με επαρκή βαθμό βεβαιότητας, ότι πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Προκειμένου να επιτευχθούν τα οφέλη και οι στόχοι της μεταφοράς τεχνολογίας, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να καλύπτει μόνο τη μεταφορά της τεχνολογίας αυτής καθεαυτής, αλλά και άλλες διατάξεις που περιέχονται σε συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας εφόσον, και στον βαθμό που, οι διατάξεις αυτές συνδέονται άμεσα με την παραγωγή ή την πώληση των προϊόντων που αφορά η σύμβαση.
(10)
Όσον αφορά τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας μεταξύ ανταγωνιστών, μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτές οδηγούν κατά κανόνα σε βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής και εξασφαλίζουν στους καταναλωτές δίκαιο μερίδιο από τα οφέλη που προκύπτουν, εφόσον το συνολικό μερίδιο που διαθέτουν στην οικεία αγορά τα μέρη των συμφωνιών δεν υπερβαίνει το 20 % και εφόσον οι συμφωνίες δεν περιλαμβάνουν ορισμένους τύπους πολύ σοβαρών αντιανταγωνιστικών περιορισμών.
(11)
Όσον αφορά τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας μεταξύ μη ανταγωνιστών, μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτές οδηγούν κατά κανόνα σε βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής και εξασφαλίζουν στους καταναλωτές δίκαιο μερίδιο από τα οφέλη που προκύπτουν, εφόσον το ατομικό μερίδιο που διαθέτει στην οικεία αγορά καθένα από τα μέρη των συμφωνιών δεν υπερβαίνει το 30 % και εφόσον οι συμφωνίες δεν περιλαμβάνουν ορισμένους τύπους πολύ σοβαρών αντιανταγωνιστικών περιορισμών.
(12)
Εάν υπάρχει υπέρβαση του εφαρμοστέου ορίου για το μερίδιο αγοράς σε μία ή περισσότερες αγορές προϊόντων ή τεχνολογιών, η απαλλαγή κατά κατηγορία δεν θα πρέπει εφαρμόζεται στη συμφωνία όσον αφορά τις αντίστοιχες σχετικές αγορές.
(13)
Όταν το μερίδιο αγοράς υπερβαίνει τα ανωτέρω όρια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Για παράδειγμα, οι αποκλειστικές συμφωνίες αδειών εκμετάλλευσης μεταξύ μη ανταγωνιστικών επιχειρήσεων συχνά δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1. Όταν το μερίδιο αγοράς υπερβαίνει τα ανωτέρω όρια, δεν μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 101 παράγραφος 1 δεν πληρούν τις προϋποθέσεις απαλλαγής. Ούτε, όμως, μπορεί να θεωρηθεί ότι παρέχουν εν γένει αντικειμενικά πλεονεκτήματα τέτοιας φύσης και έκτασης, ώστε να αντισταθμίζονται οι αρνητικές επιπτώσεις τους στον ανταγωνισμό.
(14)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να απαλλάσσει τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας που περιλαμβάνουν περιορισμούς οι οποίοι δεν είναι απαραίτητοι για τη βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής. Ειδικότερα, οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας οι οποίες περιλαμβάνουν ορισμένους πολύ σοβαρούς αντιανταγωνιστικούς περιορισμούς, όπως ο καθορισμός των τιμών που χρεώνονται σε τρίτους, θα πρέπει να εξαιρούνται από το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία που παρέχει ο παρών κανονισμός, ανεξαρτήτως των μεριδίων αγοράς των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων. Σε περίπτωση που περιλαμβάνονται τέτοιοι περιορισμοί ιδιαίτερης σοβαρότητας, η συμφωνία πρέπει να εξαιρείται στο σύνολό της από το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία.
(15)
Προκειμένου να προστατευθούν τα κίνητρα για καινοτομία, καθώς και η ορθή εφαρμογή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, ορισμένοι περιορισμοί πρέπει να εξαιρούνται από το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία. Ειδικότερα, θα πρέπει να αποκλείονται ορισμένες υποχρεώσεις επανεκχώρησης και οι ρήτρες μη αμφισβήτησης. Σε περίπτωση που μια συμφωνία παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης περιλαμβάνει έναν τέτοιο περιορισμό, μόνον ο εν λόγω περιορισμός πρέπει να εξαιρείται από το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία.
(16)
Τα όρια ως προς το μερίδιο αγοράς και η μη απαλλαγή των συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας που περιλαμβάνουν τους μεγάλης σοβαρότητας αντιανταγωνιστικούς περιορισμούς και τους εξαιρούμενους περιορισμούς που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό κατά κανόνα θα εξασφαλίζουν ότι οι συμφωνίες στις οποίες εφαρμόζεται η απαλλαγή κατά κατηγορία δεν επιτρέπουν στις συμμετέχουσες επιχειρήσεις να καταργήσουν τον ανταγωνισμό ως προς σημαντικό μέρος των οικείων προϊόντων.
(17)
Η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου (6) εφόσον, σε συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώσει ότι μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζεται η απαλλαγή που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό παράγει, παρά ταύτα, αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Αυτό μπορεί να συμβεί ιδίως όταν μειώνονται τα κίνητρα για καινοτομία ή όταν παρεμποδίζεται η πρόσβαση σε αγορές.
(18)
Η αρχή ανταγωνισμού ενός κράτους μέλους δύναται να ανακαλέσει το ευεργέτημα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 29 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 ως προς το σύνολο της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους ή τμήμα αυτής, όταν, σε συγκεκριμένη περίπτωση, μια συμφωνία στην οποία εφαρμόζεται η απαλλαγή που προβλέπει ο παρών κανονισμός παράγει, παρά ταύτα, αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης στην επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους ή σε τμήμα αυτής, και εφόσον η εν λόγω γεωγραφική περιοχή συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αυτοτελούς γεωγραφικής αγοράς.
(19)
Για την ενίσχυση της εποπτείας των παράλληλων δικτύων συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας που έχουν παρόμοια περιοριστικά αποτελέσματα και καλύπτουν πάνω από το 50 % δεδομένης αγοράς, η Επιτροπή δύναται, μέσω κανονισμού, να κηρύξει τον παρόντα κανονισμό ανεφάρμοστο στις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας που περιέχουν συγκεκριμένους περιορισμούς ως προς τη σχετική αγορά, αποκαθιστώντας με τον τρόπο αυτό την πλήρη εφαρμογή του άρθρου 101 της Συνθήκης στις εν λόγω συμφωνίες,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «συμφωνία» νοείται συμφωνία, απόφαση ένωσης επιχειρήσεων ή εναρμονισμένη πρακτική·
β)
ως «δικαιώματα τεχνολογίας» νοούνται η τεχνογνωσία και τα ακόλουθα δικαιώματα, ή ο συνδυασμός αυτών, συμπεριλαμβανομένων των αιτήσεων χορήγησης ή των αιτήσεων καταχώρησης για τα εν λόγω δικαιώματα:
i)
διπλώματα ευρεσιτεχνίας,
ii)
υποδείγματα χρησιμότητας,
iii)
δικαιώματα επί σχεδίων και υποδειγμάτων,
iv)
τοπογραφίες προϊόντων ημιαγωγών,
v)
συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας για τα φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλα προϊόντα για τα οποία μπορούν να λαμβάνονται συμπληρωματικά πιστοποιητικά προστασίας,
vi)
πιστοποιητικά βελτιωτών φυτών, και
vii)
δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί λογισμικού·
γ)
ως «συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας» νοείται:
i)
μια συμφωνία παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας που συνάπτεται μεταξύ δύο επιχειρήσεων με σκοπό την παραγωγή των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση από τον δικαιοδόχο και/ή τον/τους υπεργολάβο/υπεργολάβους του,
ii)
η εκχώρηση δικαιωμάτων τεχνολογίας μεταξύ δύο επιχειρήσεων με σκοπό την παραγωγή των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση, όταν μέρος του κινδύνου που συνδέεται με την εκμετάλλευση της τεχνολογίας εξακολουθεί να βαρύνει τον εκχωρητή·
δ)
ως «αμοιβαία συμφωνία» νοείται συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας, όταν δύο επιχειρήσεις παραχωρούν η μια στην άλλη, στην ίδια ή σε χωριστές συμβάσεις, άδεια εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας, και εφόσον οι εν λόγω άδειες αφορούν ανταγωνιστικές τεχνολογίες ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων·
ε)
ως «μη αμοιβαία συμφωνία» νοείται συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας, όταν μια επιχείρηση παραχωρεί σε άλλη επιχείρηση άδεια εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας, ή όταν δύο επιχειρήσεις παραχωρούν αμοιβαία μια τέτοια άδεια, αλλά οι εν λόγω άδειες εκμετάλλευσης δεν αφορούν ανταγωνιστικές τεχνολογίες και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων·
στ)
ως «προϊόν» νοείται ένα αγαθό ή μια υπηρεσία, περιλαμβανομένων τόσο των ενδιάμεσων αγαθών και υπηρεσιών όσο και των τελικών αγαθών και υπηρεσιών·
ζ)
ως «προϊόντα της σύμβασης» ή «προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση» νοούνται τα προϊόντα που παράγονται, άμεσα ή έμμεσα, βάσει των παραχωρούμενων δικαιωμάτων τεχνολογίας·
η)
τα «δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας» περιλαμβάνουν τα δικαιώματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας, και ιδίως τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα εμπορικά σήματα, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα·
θ)
ως «τεχνογνωσία» νοείται ένα σύνολο πληροφοριών πρακτικής φύσεως, που έχουν προκύψει εμπειρικά και από δοκιμές, το οποίο είναι:
i)
απόρρητο, δηλαδή δεν είναι ευρύτερα γνωστό ή εύκολα προσβάσιμο,
ii)
ουσιώδες, δηλαδή περιλαμβάνει πληροφορίες οι οποίες είναι σημαντικές και χρήσιμες για την παραγωγή των προϊόντων της σύμβασης, και
iii)
προσδιορισμένο, δηλαδή περιγράφεται κατά τρόπο αρκούντως διεξοδικό ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν πληροί τα κριτήρια του απόρρητου και του ουσιώδους·
ι)
ως «σχετική αγορά προϊόντων» νοείται η αγορά για τα προϊόντα που αφορά η σύμβαση και τα υποκατάστατά τους, δηλαδή όλα τα προϊόντα που θεωρούνται από τους αγοραστές ως εναλλάξιμα ή δυνάμενα να υποκατασταθούν μεταξύ τους, λόγω των χαρακτηριστικών των προϊόντων, των τιμών τους και της χρήσης για την οποία προορίζονται·
ια)
ως «σχετική αγορά τεχνολογιών» νοείται η αγορά για τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας και τα υποκατάστατά τους, δηλαδή όλα τα δικαιώματα τεχνολογίας που θεωρούνται από τον δικαιοδόχο ως εναλλάξιμα ή δυνάμενα να υποκατασταθούν μεταξύ τους, λόγω των χαρακτηριστικών των δικαιωμάτων τεχνολογίας, των πληρωτέων δικαιωμάτων εκμετάλλευσης για τα εν λόγω δικαιώματα και της χρήσης για την οποία προορίζονται·
ιβ)
ως «σχετική γεωγραφική αγορά» νοείται η περιοχή στην οποία δραστηριοποιούνται οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις όσον αφορά την προσφορά και τη ζήτηση προϊόντων ή την παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας, στην οποία οι όροι ανταγωνισμού είναι αρκούντως ομοιογενείς, και η οποία μπορεί να διακρίνεται από γειτονικές γεωγραφικές περιοχές, λόγω του ότι οι συνθήκες ανταγωνισμού σε αυτές διαφέρουν αισθητά·
ιγ)
ως «σχετική αγορά» νοείται ο συνδυασμός της σχετικής αγοράς προϊόντων ή τεχνολογιών με τη σχετική γεωγραφική αγορά·
ιδ)
ως «ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις» νοούνται οι επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται στη σχετική αγορά, και συγκεκριμένα:
i)
οι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις στη σχετική αγορά όπου παραχωρούνται οι άδειες εκμετάλλευσης δικαιωμάτων τεχνολογίας, δηλαδή επιχειρήσεις που παραχωρούν άδειες εκμετάλλευσης για ανταγωνιστικά δικαιώματα τεχνολογίας (πραγματικοί ανταγωνιστές στη σχετική αγορά),
ii)
οι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις στη σχετική αγορά στην οποία πωλούνται τα προϊόντα της σύμβασης, δηλαδή επιχειρήσεις οι οποίες, ελλείψει της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας, θα δραστηριοποιούνταν αμφότερες στη (στις) σχετική(-ές) αγορά(-ές) όπου πωλούνται τα προϊόντα της σύμβασης (πραγματικοί ανταγωνιστές στη σχετική αγορά) ή οι οποίες, ελλείψει της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας, ανταποκρινόμενες σε ελαφρά, αλλά μόνιμη, αύξηση των σχετικών τιμών, θα ήταν πιθανό, σε ρεαλιστική και όχι απλώς υποθετική βάση, να προβούν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, στις απαραίτητες επιπρόσθετες επενδύσεις ή άλλες απαραίτητες δαπάνες μεταστροφής, ώστε να εισέλθουν στη (στις) σχετική(-ές) αγορά(-ές) (δυνητικοί ανταγωνιστές στη σχετική αγορά)·
ιε)
ως «σύστημα επιλεκτικής διανομής» νοείται ένα σύστημα διανομής στο πλαίσιο του οποίου ο δικαιοπάροχος αναλαμβάνει να παραχωρήσει, άμεσα ή έμμεσα, άδεια για την παραγωγή των προϊόντων της σύμβασης μόνο σε δικαιοδόχους που επιλέγονται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων και εφόσον οι δικαιοδόχοι αυτοί αναλαμβάνουν τη δέσμευση να μην πωλούν τα προϊόντα της σύμβασης σε μη εγκεκριμένους διανομείς, στο συγκεκριμένο έδαφος εντός του οποίου ο δικαιοπάροχος εφαρμόζει το σύστημα αυτό·
ιστ)
ως «αποκλειστική άδεια» νοείται η άδεια βάσει της οποίας ο ίδιος ο δικαιοπάροχος δεν επιτρέπεται να παράγει χρησιμοποιώντας τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας και δεν επιτρέπεται να χορηγήσει άδεια για την εκμετάλλευση των παραχωρούμενων δικαιωμάτων τεχνολογίας σε τρίτους, γενικά ή για μια συγκεκριμένη χρήση ή σε μια συγκεκριμένη περιοχή·
ιζ)
ως «αποκλειστική περιοχή εκμετάλλευσης» νοείται μια δεδομένη περιοχή εντός της οποίας μία μόνο επιχείρηση επιτρέπεται να παράγει τα προϊόντα της σύμβασης, εφόσον όμως είναι παρ’ όλα αυτά δυνατόν να επιτραπεί σε άλλο δικαιοδόχο να παράγει τα προϊόντα της σύμβασης εντός της εν λόγω περιοχής μόνο για έναν συγκεκριμένο πελάτη, όταν η δεύτερη αυτή άδεια χορηγήθηκε με σκοπό να δημιουργηθεί εναλλακτική πηγή εφοδιασμού για τον εν λόγω πελάτη·
ιη)
ως «αποκλειστική κατηγορία πελατών» νοείται κατηγορία πελατών προς την οποία μόνο ένα συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας επιτρέπεται να πωλεί ενεργητικά τα προϊόντα της σύμβασης που έχουν παραχθεί με την παραχωρούμενη τεχνολογία.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι όροι «επιχείρηση», «δικαιοπάροχος» και «δικαιοδόχος» καλύπτουν τις αντίστοιχες συνδεδεμένες επιχειρήσεις.
Ως «συνδεδεμένες επιχειρήσεις» νοούνται:
α)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα από τα μέρη της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας, άμεσα ή έμμεσα:
i)
διαθέτει πάνω από το ήμισυ των δικαιωμάτων ψήφου, ή
ii)
έχει την εξουσία να διορίζει πάνω από το ήμισυ των μελών του εποπτικού συμβουλίου, του διοικητικού συμβουλίου ή των οργάνων που εκπροσωπούν κατά νόμο την επιχείρηση, ή
iii)
έχει το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της επιχείρησης·
β)
οι επιχειρήσεις που κατέχουν, άμεσα ή έμμεσα, σε μία από τις επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
γ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες μια επιχείρηση που αναφέρεται στο στοιχείο β) κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
δ)
οι επιχειρήσεις στις οποίες ένα από τα μέρη της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας κατέχει, μαζί με μία ή περισσότερες από τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ), ή στις οποίες δύο ή περισσότερες από τις τελευταίες αυτές επιχειρήσεις, κατέχουν από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α)·
ε)
οι επιχειρήσεις στις οποίες κατέχουν από κοινού τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που παρατίθενται στο στοιχείο α):
i)
τα μέρη της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας ή οι αντίστοιχες συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ), ή
ii)
ένα ή περισσότερα από τα μέρη της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας ή μία ή περισσότερες από τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις τους που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ), και ένα ή περισσότερα τρίτα μέρη.
Άρθρο 2
Απαλλαγή
1. Δυνάμει του άρθρου 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης και με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας.
2. Η απαλλαγή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 εφαρμόζεται στο μέτρο που οι συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας περιλαμβάνουν περιορισμούς του ανταγωνισμού που εμπίπτουν στο πεδίο του άρθρο 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η απαλλαγή ισχύει εφόσον τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας δεν έχουν λήξει, δεν έχουν αποσβεσθεί ή δεν έχουν κηρυχθεί άκυρα ή, στην περίπτωση τεχνογνωσίας, στο μέτρο που η τεχνογνωσία παραμένει απόρρητη. Ωστόσο, στην περίπτωση που η τεχνογνωσία καθίσταται γνωστή δημοσίως ως αποτέλεσμα ενεργειών του δικαιοδόχου, η απαλλαγή ισχύει για τη διάρκεια της συμφωνίας.
3. Η απαλλαγή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 εφαρμόζεται επίσης στις διατάξεις των συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας που σχετίζονται με την αγορά προϊόντων από τον δικαιοδόχο ή που αφορούν τη χορήγηση άδειας ή την εκχώρηση άλλων δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας ή τεχνογνωσίας στον δικαιοδόχο, εφόσον, και στον βαθμό που, οι διατάξεις αυτές συνδέονται άμεσα με την παραγωγή ή την πώληση των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση.
Άρθρο 3
Όρια μεριδίου αγοράς
1. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία είναι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 ισχύει υπό τον όρο ότι το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των μερών δεν υπερβαίνει το 20 % στη σχετική αγορά ή αγορές.
2. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία δεν είναι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι το μερίδιο αγοράς καθενός από τα μέρη δεν υπερβαίνει το 30 % στη σχετική αγορά ή αγορές.
Άρθρο 4
Περιορισμοί ιδιαίτερης σοβαρότητας
1. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία είναι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις, η απαλλαγή του άρθρου 2 δεν εφαρμόζεται σε συμφωνίες οι οποίες, άμεσα ή έμμεσα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες τους οποίους ελέγχουν τα μέρη, έχουν ως αντικείμενο οτιδήποτε από τα εξής:
α)
τον περιορισμό της ικανότητας των μερών να καθορίζουν τις τιμές τους κατά την πώληση προϊόντων προς τρίτους·
β)
τον περιορισμό της παραγωγής, εκτός από περιορισμούς που αφορούν την παραγωγή προϊόντων της σύμβασης, οι οποίοι επιβάλλονται στον δικαιοδόχο στο πλαίσιο μη αμοιβαίας συμφωνίας ή επιβάλλονται μόνο σε έναν από τους δικαιοδόχους στο πλαίσιο αμοιβαίας συμφωνίας·
γ)
τον καταμερισμό αγορών ή πελατών, εκτός από:
i)
την υποχρέωση του δικαιοπάροχου και/ή του δικαιοδόχου, σε περίπτωση μη αμοιβαίας συμφωνίας, να μην χρησιμοποιεί τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας για παραγωγικούς σκοπούς στην αποκλειστική περιοχή εκμετάλλευσης που προορίζεται για το άλλο μέρος και/ή να μην πωλεί, ενεργητικά και/ή παθητικά, στην αποκλειστική περιοχή εκμετάλλευσης ή στην αποκλειστική κατηγορία πελατών του άλλου μέρους,
ii)
τον περιορισμό, σε περίπτωση μη αμοιβαίας συμφωνίας, ενεργητικών πωλήσεων από τον δικαιοδόχο σε αποκλειστική περιοχή εκμετάλλευσης ή σε αποκλειστική κατηγορία πελατών που έχουν παραχωρηθεί από τον δικαιοπάροχο σε άλλο δικαιοδόχο, υπό τον όρο ότι ο τελευταίος δεν αποτελούσε επιχείρηση που ανταγωνιζόταν τον δικαιοπάροχο κατά τον χρόνο σύναψης της δικής του συμφωνίας παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης,
iii)
την υποχρέωση να παράγει ο δικαιοδόχος τα προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση αποκλειστικά για δική του χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαιοδόχος δεν υφίσταται περιορισμούς όσον αφορά τις ενεργητικές ή παθητικές πωλήσεις των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση ως ανταλλακτικών για τα δικά του προϊόντα,
iv)
την υποχρέωση του δικαιοδόχου, σε περίπτωση μη αμοιβαίας συμφωνίας, να παράγει τα προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση μόνον για συγκεκριμένο πελάτη, εφόσον η άδεια παραχωρήθηκε με σκοπό να δημιουργηθεί μια εναλλακτική πηγή εφοδιασμού για τον εν λόγω πελάτη·
δ)
τον περιορισμό της ικανότητας του δικαιοδόχου να εκμεταλλεύεται τα δικά του δικαιώματα τεχνολογίας ή τον περιορισμό της ικανότητας οποιουδήποτε μέρους της συμφωνίας να διεξάγει δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης, εκτός εάν ένας τέτοιος περιορισμός είναι απαραίτητος για την αποτροπή της κοινολόγησης της παραχωρούμενης τεχνογνωσίας σε τρίτους.
2. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία δεν είναι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις, η απαλλαγή του άρθρου 2 δεν εφαρμόζεται σε συμφωνίες οι οποίες, άμεσα ή έμμεσα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες τους οποίους ελέγχουν τα μέρη, έχουν ως αντικείμενο οτιδήποτε από τα εξής:
α)
τον περιορισμό της ικανότητας ενός μέρους να καθορίζει τις τιμές του κατά την πώληση προϊόντων προς τρίτους, χωρίς να θίγεται η δυνατότητά του να επιβάλλει μέγιστη τιμή πώλησης ή να συνιστά μια τιμή πώλησης, υπό τον όρο ότι η τιμή αυτή δεν ισοδυναμεί με προκαθορισμένη ή ελάχιστη τιμή πώλησης συνεπεία πιέσεων που ασκούνται ή κινήτρων που προσφέρονται από οποιοδήποτε από τα μέρη της συμφωνίας·
β)
τον περιορισμό ως προς την περιοχή εκμετάλλευσης στην οποία, ή τους πελάτες στους οποίους, ο δικαιοδόχος δύναται να πραγματοποιεί παθητικές πωλήσεις των αγαθών τα οποία αφορά η σύμβαση εκτός από:
i)
τον περιορισμό των παθητικών πωλήσεων σε αποκλειστική περιοχή εκμετάλλευσης ή προς μια αποκλειστική κατηγορία πελατών που προορίζεται για τον δικαιοπάροχο,
ii)
την υποχρέωση να παράγει τα προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση αποκλειστικά για δική του χρήση, υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαιοδόχος δεν περιορίζεται όσον αφορά την ενεργητική ή παθητική πώληση των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση ως ανταλλακτικών για τα δικά του προϊόντα,
iii)
την υποχρέωση να παράγει τα προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση μόνον για συγκεκριμένο πελάτη, οσάκις η άδεια έχει χορηγηθεί με σκοπό να δημιουργηθεί μια εναλλακτική πηγή εφοδιασμού για τον εν λόγω πελάτη,
iv)
τον περιορισμό των πωλήσεων προς τελικούς χρήστες από έναν δικαιοδόχο δραστηριοποιούμενο στο επίπεδο χονδρικού εμπορίου,
v)
τον περιορισμό των πωλήσεων προς μη εξουσιοδοτημένους διανομείς από τα μέλη ενός επιλεκτικού συστήματος διανομής·
γ)
τον περιορισμό των ενεργητικών ή παθητικών πωλήσεων προς τελικούς χρήστες από δικαιοδόχο ο οποίος είναι μέλος ενός επιλεκτικού συστήματος διανομής και δραστηριοποιείται σε επίπεδο λιανικού εμπορίου, χωρίς να θίγεται η δυνατότητα επιβολής απαγόρευσης σε ένα μέλος του συστήματος να ασκεί τις δραστηριότητες σε μη εγκεκριμένο σημείο εγκατάστασης.
3. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν σε μια συμφωνία δεν είναι ανταγωνιζόμενες κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας αλλά καθίστανται αργότερα, ισχύει η παράγραφος 2 και όχι η παράγραφος 1 καθ’ όλη τη διάρκεια της συμφωνίας, εκτός εάν η συμφωνία υποστεί ουσιαστική τροποποίηση σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της ουσιαστικής τροποποίησης περιλαμβάνει τη σύναψη νέας συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας μεταξύ των μερών όσον αφορά ανταγωνιστικά δικαιώματα τεχνολογίας.
Άρθρο 5
Αποκλειόμενοι περιορισμοί
1. Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 δεν εφαρμόζεται όσον αφορά τις ακόλουθες υποχρεώσεις που περιέχονται σε συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας:
α)
οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση υποχρέωση του δικαιοδόχου να χορηγήσει αποκλειστική άδεια εκμετάλλευσης ή να εκχωρήσει δικαιώματα, εν όλω ή εν μέρει, στον δικαιοπάροχο ή σε τρίτο υποδεικνυόμενο από τον δικαιοπάροχο για δικές του είτε βελτιώσεις στην παραχωρούμενη τεχνολογία είτε νέες εφαρμογές της παραχωρούμενης τεχνολογίας·
β)
οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση υποχρέωση που επιβάλλεται σε ένα μέρος να μην προσβάλει την εγκυρότητα δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που το έτερο μέρος κατέχει στην Ένωση, χωρίς να θίγεται η δυνατότητα, στην περίπτωση της αποκλειστικής άδειας εκμετάλλευσης, να προβλεφθεί η καταγγελία της συμφωνίας μεταφοράς τεχνολογίας σε περίπτωση που ο δικαιοδόχος προσβάλει την εγκυρότητα οποιουδήποτε από τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας.
2. Όταν οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη συμφωνία δεν είναι ανταγωνιζόμενες επιχειρήσεις, η απαλλαγή του άρθρου 2 δεν ισχύει για καμία άμεση ή έμμεση υποχρέωση η οποία περιορίζει την ικανότητα του δικαιοδόχου να εκμεταλλεύεται τα δικά του δικαιώματα τεχνολογίας ή την ικανότητα οποιουδήποτε μέρους της συμφωνίας να διεξάγει δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης, εκτός εάν ο τελευταίος αυτός περιορισμός είναι απαραίτητος για να αποτραπεί η κοινολόγηση της παραχωρούμενης τεχνογνωσίας σε τρίτους.
Άρθρο 6
Ανάκληση σε μεμονωμένες περιπτώσεις
1. Η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, εφόσον, σε συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώσει ότι μια συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας στην οποία εφαρμόζεται η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού παράγει, παρά ταύτα, αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης, και ιδίως στις περιπτώσεις που:
α)
περιορίζεται η πρόσβαση τεχνολογιών τρίτων στην αγορά, π.χ. εξαιτίας του σωρευτικού αποτελέσματος παράλληλων δικτύων παρόμοιων περιοριστικών συμφωνιών που απαγορεύουν στους δικαιοδόχους να χρησιμοποιούν τεχνολογίες τρίτων·
β)
περιορίζεται η πρόσβαση δυνητικών δικαιοδόχων στην αγορά, π.χ. εξαιτίας του σωρευτικού αποτελέσματος παράλληλων δικτύων παρόμοιων περιοριστικών συμφωνιών που απαγορεύουν στους δικαιοπάροχους να παραχωρούν άδειες εκμετάλλευσης σε άλλους δικαιοδόχους ή επειδή ο μόνος κάτοχος της τεχνολογίας, ο οποίος παραχωρεί άδεια εκμετάλλευσης των συναφών δικαιωμάτων τεχνολογίας, συνάπτει συμφωνία αποκλειστικής εκμετάλλευσης με έναν δικαιοδόχο ο οποίος δραστηριοποιείται ήδη στην αγορά προϊόντος με βάση υποκαταστάσιμα δικαιώματα τεχνολογίας.
2. Όταν, σε συγκεκριμένη περίπτωση, μια συμφωνία μεταφοράς τεχνολογίας ως προς την οποία ισχύει η απαλλαγή του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού παράγει αποτελέσματα ασυμβίβαστα με το άρθρο 101 παράγραφος 3 της Συνθήκης στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, ή σε τμήμα αυτής, που συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αυτοτελούς γεωγραφικής αγοράς, η αρχή ανταγωνισμού του εν λόγω κράτους μέλους δύναται να ανακαλέσει το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003, στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που καθορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 7
Μη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού
1. Δυνάμει του άρθρου 1α του κανονισμού αριθ. 19/65/ΕΟΚ, και όταν τα παράλληλα δίκτυα παρόμοιων συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας καλύπτουν πάνω από το 50 % μιας σχετικής αγοράς, η Επιτροπή δύναται, μέσω κανονισμού, να κηρύξει τον παρόντα κανονισμό ανεφάρμοστο σε συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας που περιέχουν συγκεκριμένους περιορισμούς ως προς τη σχετική αγορά.
2. Κανονισμός που εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν εφαρμόζεται πριν παρέλθουν έξι μήνες από την έκδοσή του.
Άρθρο 8
Εφαρμογή των ορίων ως προς τα μερίδια αγοράς
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των ανώτατων ορίων μεριδίου αγοράς που προβλέπονται στο άρθρο 3, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
το μερίδιο αγοράς υπολογίζεται με βάση τα στοιχεία για την αξία των πωλήσεων στην αγορά· εάν δεν υπάρχουν στοιχεία για την αξία των πωλήσεων στην αγορά, για να καθοριστεί το μερίδιο αγοράς της οικείας επιχείρησης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτιμήσεις που βασίζονται σε άλλες αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με την αγορά, συμπεριλαμβανομένου του όγκου των πωλήσεων στην αγορά αυτή·
β)
το μερίδιο αγοράς υπολογίζεται με βάση στοιχεία που αναφέρονται στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος·
γ)
το μερίδιο αγοράς των επιχειρήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο ε) κατανέμεται ισομερώς σε κάθε επιχείρηση που έχει τα δικαιώματα ή τις εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α)·
δ)
το μερίδιο αγοράς ενός δικαιοπαρόχου σε μια σχετική αγορά για τα παραχωρούμενα δικαιώματα τεχνολογίας υπολογίζεται βάσει της παρουσίας των παραχωρούμενων δικαιωμάτων τεχνολογίας στην (στις) σχετική(-ές) αγορά(-ές) (δηλαδή στην αγορά ή τις αγορές προϊόντων και στην ή τις γεωγραφικές αγορές) όπου πωλούνται τα προϊόντα τα οποία αφορά η σύμβαση, δηλαδή με βάση τα στοιχεία τα σχετικά με τις πωλήσεις των προϊόντων τα οποία αφορά η σύμβαση, τα οποία παράγονται από τον δικαιοπάροχο και τους δικαιοδόχους του από κοινού·
ε)
εάν το μερίδιο αγοράς που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 3 παράγραφος 2 δεν υπερβαίνει αρχικά το 20 % ή το 30 %, αντίστοιχα, αλλά αυξάνεται αργότερα πάνω από τα όρια αυτά, η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 2 εξακολουθεί να ισχύει για διάστημα δύο συναπτών ημερολογιακών ετών μετά το έτος κατά το οποίο σημειώθηκε για πρώτη φορά η υπέρβαση του ορίου του 20 % ή του 30 %.
Άρθρο 9
Σχέση με άλλους κανονισμούς απαλλαγής κατά κατηγορία
Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε ρυθμίσεις παραχώρησης αδειών εκμετάλλευσης οι οποίες περιέχονται σε συμφωνίες έρευνας και ανάπτυξης που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1217/2010 ή σε συμφωνίες εξειδίκευσης οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1218/2010.
Άρθρο 10
Μεταβατική περίοδος
Η απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 101 παράγραφος 1 της Συνθήκης δεν εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 2014 έως τις 30 Απριλίου 2015 στις συμφωνίες οι οποίες ισχύουν ήδη στις 30 Απριλίου 2014 και οι οποίες δεν πληρούν μεν τους όρους απαλλαγής που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, αλλά οι οποίες, στις 30 Απριλίου 2014, πληρούσαν τους όρους απαλλαγής που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 772/2004.
Άρθρο 11
Περίοδος ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Μαΐου 2014.
Η ισχύς του παρόντος κανονισμού λήγει στις 30 Απριλίου 2026.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 21 Μαρτίου 2014.