PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 602/2014
ze dne 4. června 2014,
kterým se stanoví prováděcí technické normy pro usnadnění sbližování postupů dohledu, pokud jde o uplatňování dodatečných rizikových vah podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 410 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Je vhodné stanovit prováděcí technické normy pro usnadnění sbližování postupů dohledu, které se týkají provádění jednotného přístupu k posuzování závažného neplnění požadavků ze strany instituce z důvodu nedbalosti nebo opomenutí a k uplatňování dodatečných rizikových vah. K usnadnění sbližování postupů dohledu při uplatňování dodatečných rizikových vah by měl být stanoven příslušný vzorec. Vzorec by měl stanovit přiměřenou dodatečnou rizikovou váhu ve výši nejméně 250 %, která se progresivně zvyšuje s každým dalším porušením článků 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013. Do vzorce by měl být začleněn vhodný faktor umožňující výpočet nižší dodatečné rizikové váhy v případě expozic, jež jsou vyňaty podle čl. 405 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013.
(2)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Komisi předložil Evropský orgán pro bankovnictví.
(3)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích prováděcích technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (2),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Obecná ustanovení
1. Příslušné orgány zajistí, aby dodatečná riziková váha uplatněná podle článku 407 nařízení (EU) č. 575/2013 byla použita na všechny relevantní, institucí držené sekuritizované pozice, kterých se týká závažné porušení článků 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013.
2. Pokud instituce porušení požadavků stanovených v článcích 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013 napraví, přestane se dodatečná riziková váha uplatňovat od okamžiku oznámení nápravy příslušnému orgánu.
3. Při posuzování, zda uplatnit dodatečnou rizikovou váhu, příslušné orgány zohlední jak závažnost porušení článků 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013, tak jeho význam pro analýzu rizik sekuritizované pozice. Závažnost se posuzuje z kvantitativního i kvalitativního hlediska a, je-li to relevantní, jak na úrovni jednotlivého subjektu, tak i na konsolidované úrovni. Při posuzování míry závažnosti příslušné orgány kromě jiných faktorů zohlední délku porušení, objem dotčených pozic a to, zda se instituce pokusila porušení aktivně napravit.
4. Při posuzování, zda instituce z důvodu nedbalosti či opomenutí v jakémkoli podstatném ohledu nesplnila požadavky uvedené v článku 405 nařízení (EU) č. 575/2013, příslušné orgány nepřihlížejí k případnému opomenutí původce, sponzora nebo původního věřitele oznámit svůj závazek k ponechání významného ekonomického podílu ve výši nejméně 5 % ve vztahu k dřívějším sekuritizacím, pokud instituce může prokázat, že takovou okolnost přiměřeně zohlednila.
5. V případě závažného porušení povinnosti týkající se zpřístupnění informací stanovené v článku 409 nařízení (EU) č. 575/2013 z důvodu nedbalosti nebo opomenutí ze strany instituce uloží příslušné orgány dodatečnou rizikovou váhu na ponechané pozice původce, sponzora nebo původního věřitele v příslušné sekuritizaci nebo na jinou expozici vůči příslušné sekuritizaci.
6. Při posuzování, zda instituce z důvodu nedbalosti či opomenutí v jakémkoli podstatném ohledu nesplnila požadavky uvedené v článcích 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013 u sekuritizovaných pozic emitovaných dne nebo po dni 1. ledna 2011 a před dnem 1. ledna 2014, mohou příslušné orgány přihlédnout k tomu, zda instituce mezi dnem emise a dnem 31. prosince 2013 trvale dodržovala požadavky stanovené v článku 122a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/48/ES (3) a v pokynech k článku 122a směrnice 2006/48/ES vydaných Evropským výborem orgánů bankovního dohledu (4).
Článek 2
Výpočet dodatečné rizikové váhy
V případech, kdy instituce v jakémkoli podstatném ohledu nesplňuje příslušné požadavky stanovené v článcích 405, 406 nebo 409 nařízení (EU) č. 575/2013, použijí příslušné orgány k určení celkové rizikové váhy („celková RW“) v souladu s postupem stanoveným v čl. 245 odst. 6 a čl. 337 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 následující vzorec:
Celková RW = Min [12,5; původní RW × (1 + (2,5 + 2,5 × trvání porušeníroky) × (1 - výjimka článku 405Pct))]
kde:
„12,5“ je faktor představující maximální hodnotu, jíž může celková riziková váha dosáhnout;
„původní RW“ je riziková váha, která by se na sekuritizované pozice použila, pokud by nebyla uplatněna dodatečná riziková váha;
„2,5“ je minimální faktor použitelný na původní rizikovou váhu za účelem výpočtu dodatečné rizikové váhy;
„trvání porušeníroky“ je délka porušení vyjádřená v letech po zaokrouhlení dolů na nejbližší dvanáctiměsíční období. Tato proměnná se rovná „0“ v případě porušení kratšího než 12 měsíců, „1“ v případě porušení delšího než 12 měsíců, avšak kratšího než 24 měsíců, „2“ v případě porušení delšího než 24 měsíců, avšak kratšího než 36 měsíců atd. Trvání se obvykle měří od počátku porušení týkajícího se dané sekuritizace, avšak příslušné orgány mohou po zohlednění specifických vlastností sekuritizace stanovit počátek jiný. „Porušením“ se rozumí porušení jednoho nebo více požadavků stanovených v článcích 405, 406 nebo 409, které může být důvodem pro uplatnění dodatečné rizikové váhy. Z porušení se po uplynutí určité doby bez nápravy stává „další porušení“, které vede k progresivnímu zvýšení dodatečné rizikové váhy;
„výjimka článku 405Pct“ je proměnná rovnající se „0,5“, pokud se na sekuritizované pozice, pro něž je vypočtena dodatečná riziková váha, vztahuje čl. 405 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013, nebo „0“, pokud se na ně tato výjimka nevztahuje.
Článek 3
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. června 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 602/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 4ης Ιουνίου 2014
για τη θέσπιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων για τη διευκόλυνση της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή των πρόσθετων συντελεστών στάθμισης κινδύνου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 410 παράγραφος 3,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα για τη διευκόλυνση της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών όσον αφορά την εφαρμογή ενιαίας προσέγγισης για την αξιολόγηση της ουσιώδους μη συμμόρφωσης των ιδρυμάτων με τις απαιτήσεις λόγω αμέλειας ή παράλειψης και για την εφαρμογή των πρόσθετων συντελεστών στάθμισης κινδύνου. Για τη διευκόλυνση της σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών κατά την εφαρμογή των πρόσθετων συντελεστών στάθμισης κινδύνου, πρέπει να οριστεί ένας κατάλληλος τύπος. Ο τύπος αυτός θα πρέπει να επιβάλει αναλογικό πρόσθετο συντελεστή στάθμισης κινδύνου της τάξης του 250 % τουλάχιστον, ο οποίος θα αυξάνεται βαθμιαία με τις μεταγενέστερες παραβάσεις των άρθρων 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Στον τύπο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο κατάλληλος συντελεστής προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή χαμηλότερου πρόσθετου συντελεστή στάθμισης κινδύνου στις περιπτώσεις των ανοιγμάτων που εξαιρούνται δυνάμει του άρθρου 405 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
(2)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(3)
Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού σχετικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων, που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2).
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Γενικές παρατηρήσεις
1. Οι αρμόδιες αρχές μεριμνούν ώστε κάθε πρόσθετος συντελεστής στάθμισης κινδύνου που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 407 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 να ισχύει για όλες τις σχετικές θέσεις τιτλοποίησης που διατηρεί ένα ίδρυμα και οι οποίες επηρεάζονται από την ουσιώδη παράβαση των άρθρων 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Σε περίπτωση αποκατάστασης, από πλευράς ενός ιδρύματος, της παραβίασης των απαιτήσεων που προβλέπονται στα άρθρα 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ο πρόσθετος συντελεστής στάθμισης κινδύνου παύει να ισχύει μόλις η αποκατάσταση κοινοποιηθεί στην αρμόδια αρχή.
3. Κατά την εκτίμηση του κατά πόσον πρέπει να επιβληθεί πρόσθετος συντελεστής στάθμισης κινδύνου, οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν τόσο τη σπουδαιότητα της παράβασης των άρθρων 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσο και τη σημασία της για την ανάλυση κινδύνων της θέσης τιτλοποίησης. Η σπουδαιότητα εξετάζεται τόσο από ποσοτικής όσο και από ποιοτικής άποψης και, κατά περίπτωση, τόσο σε επίπεδο οντότητας όσο και σε ενοποιημένο επίπεδο. Κατά την εκτίμηση της σπουδαιότητας, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάσουν, μεταξύ άλλων παραγόντων, τη διάρκεια της παράβασης, το μέγεθος των επηρεαζόμενων θέσεων και κατά πόσον το ίδρυμα έχει επιχειρήσει να αποκαταστήσει προληπτικά την παράβαση.
4. Κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον ένα ίδρυμα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 405 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για οποιαδήποτε ουσιώδη πτυχή λόγω αμέλειας ή παράλειψης, οι αρμόδιες αρχές δεν επηρεάζονται από τυχόν παραλείψεις της μεταβιβάζουσας οντότητας, της αναδόχου οντότητας ή του αρχικού δανειοδότη να κοινοποιήσει τη δέσμευση που έχει αναλάβει για τη διατήρηση σημαντικής οικονομικής συμμετοχής όχι κατώτερης του 5 % σε σχέση με προηγούμενες τιτλοποιήσεις, εφόσον το ίδρυμα μπορεί να αποδείξει ότι έχει λάβει δεόντως υπόψη τις σχετικές περιστάσεις.
5. Σε περίπτωση ουσιώδους παραβίασης της απαίτησης δημοσιοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 λόγω αμέλειας ή παράλειψης από πλευράς του ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές επιβάλλουν πρόσθετο συντελεστή στάθμισης κινδύνου στις διατηρημένες θέσεις της μεταβιβάζουσας οντότητας, της αναδόχου οντότητας ή του αρχικού δανειοδότη, ή σε άλλο άνοιγμα στη σχετική τιτλοποίηση.
6. Κατά την αξιολόγηση της ουσιώδους αδυναμίας των ιδρυμάτων να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις που ορίζονται στα άρθρα 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, λόγω αμέλειας ή παράλειψης, για θέσεις τιτλοποίησης που εκδόθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2011 και ύστερα και πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να λαμβάνουν υπόψη το κατά πόσον τα εν λόγω ιδρύματα συμμορφώνονται συνεχώς μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης και της 31ης Δεκεμβρίου 2013 με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 122α της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), και στις κατευθυντήριες γραμμές του άρθρου 122α της οδηγίας 2006/48/ΕΚ της επιτροπής ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας (4).
Άρθρο 2
Υπολογισμός του πρόσθετου συντελεστή στάθμισης κινδύνου
Εάν ένα ίδρυμα δεν πληροί ουσιωδώς τις σχετικές απαιτήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 405, 406 ή 409 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι αρμόδιες αρχές εφαρμόζουν τον ακόλουθο τύπο για τον προσδιορισμό του συνολικού συντελεστή στάθμισης κινδύνου («Συνολικός RW») σύμφωνα με την προσέγγιση που ορίζεται στο άρθρο 245 παράγραφος 6 και στο άρθρο 337 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013:
Συνολικός RW = Ελάχ. [12,5· Αρχικός RW × (1 + (2,5 + 2,5 × ΔιάρκειαΠαράβασηςέτη) × (1 - Εξαίρεσηάρθρου405Ποσοστό))]
Όπου:
η τιμή 12,5 είναι ένας συντελεστής που αντιπροσωπεύει τη μέγιστη τιμή που μπορεί να φτάσει ο συνολικός συντελεστής στάθμισης κινδύνου·
«Αρχικός RW» είναι ο συντελεστής στάθμισης κινδύνου που θα εφαρμοζόταν στις θέσεις τιτλοποίησης εάν δεν είχε επιβληθεί πρόσθετος συντελεστής στάθμισης κινδύνου·
η τιμή 2,5 είναι ο ελάχιστος συντελεστής που εφαρμόζεται στον αρχικό συντελεστή στάθμισης κινδύνου για τον υπολογισμό του πρόσθετου συντελεστή στάθμισης κινδύνου·
«ΔιάρκειαΠαράβασηςέτη» είναι η διάρκεια της παράβασης, εκφρασμένη σε έτη, στρογγυλοποιημένη προς τα κάτω στην πλησιέστερη δωδεκάμηνη περίοδο. Η μεταβλητή αυτή είναι ίση με «0» για παράβαση διάρκειας μικρότερης από 12 μήνες, ίση με «1» για παράβαση διάρκειας μεγαλύτερης από 12 μήνες αλλά μικρότερης από 24 μήνες, ίση με «2» για παράβαση διάρκειας μεγαλύτερης από 24 μήνες αλλά μικρότερης από 36 μήνες κ.λπ. Η διάρκεια μετράται κατά κανόνα από την έναρξη της παράβασης για την τιτλοποίηση, αν και οι αρμόδιες αρχές, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της τιτλοποίησης, μπορούν να επιβάλουν άλλα σημεία εκκίνησης. Ως «παράβαση» νοείται η παραβίαση μίας ή περισσότερων από τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 405, 406 ή 409, και οι οποίες είναι ικανές να ενεργοποιήσουν έναν πρόσθετο συντελεστή στάθμισης κινδύνου. Η παράβαση μετατρέπεται σε «μεταγενέστερη παράβαση» με την πάροδο διαστήματος κατά το οποίο η παράβαση δεν αποκαθίσταται, γεγονός που οδηγεί σε βαθμιαία αύξηση του πρόσθετου συντελεστή στάθμισης κινδύνου.
Η μεταβλητή «Εξαίρεσηάρθρου405Ποσοστό» ισούται με 0,5 εάν το άρθρο 405 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ισχύει για τις θέσεις τιτλοποίησης στις οποίες υπολογίζεται ο πρόσθετος συντελεστής στάθμισης κινδύνου, ενώ ισούται με 0 εάν δεν ισχύει η εν λόγω εξαίρεση.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 4 Ιουνίου 2014.