NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/478
ze dne 11. března 2015
o společných pravidlech dovozu
(kodifikované znění)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 260/2009 (3) bylo podstatně změněno (4). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Společná obchodní politika by měla být založena na jednotných zásadách.
(3)
Evropské společenství uzavřelo Dohodu o zřízení Světové obchodní organizace (WTO). Příloha 1 A k uvedené dohodě obsahuje mimo jiné Všeobecnou dohodu o clech a obchodu 1994 (GATT 1994) a Dohodu o ochranných opatřeních.
(4)
Dohoda o ochranných opatřeních vyhovuje potřebě upřesnit a posílit disciplíny GATT 1994, zejména disciplínu článku XIX. Uvedená dohoda požaduje odstranění ochranných opatření, která se vymykají těmto pravidlům, jako jsou dobrovolná vývozní omezení, ujednání o řízení trhů nebo jiná podobná ujednání při dovozu nebo při vývozu.
(5)
Dohoda o ochranných opatřeních se vztahuje také na výrobky z odvětví uhlí a oceli. Proto platí společná pravidla dovozu, zejména se zřetelem na použití ochranných opatření, také pro tyto výrobky, aniž by byla dotčena případná opatření provádějící dohodu týkající se zvlášť výrobků z odvětví uhlí a oceli.
(6)
Textilní výrobky, na které se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 517/94 (5), jsou předmětem zvláštní úpravy na úrovni Unie i na mezinárodní úrovni. Měly by tudíž být vyňaty z oblasti působnosti tohoto nařízení.
(7)
Členské státy by měly Komisi informovat o každém nebezpečí, které vyplyne z vývoje dovozu a mohlo by si vyžádat zavedení kontroly Unie nebo uplatnění ochranných opatření.
(8)
V takovém případě by Komise měla zkoumat dovozní podmínky, vývoj dovozu a různá hlediska hospodářské a obchodní situace, jakož i případná opatření, která mají být uplatňována.
(9)
V případě uplatňování předchozí kontroly Unie by mělo být propuštění dotčených produktů do volného oběhu podmíněno předložením kontrolního dokladu, který odpovídá jednotným kritériím. Tento doklad by měly na prostou žádost dovozce vystavit v určité lhůtě orgány členských států, aniž by tím dovozci vznikalo právo dovozu. Kontrolní doklad by proto měl platit pouze tak dlouho, dokud nedojde ke změně dovozních pravidel.
(10)
Členské státy a Komise by se měly navzájem co nejpodrobněji informovat o výsledcích kontroly Unie.
(11)
Komisi přísluší, aby přijímala ochranná opatření, která jsou v zájmu Unie nutná. Tento zájem by se měl brát v úvahu jako celek, a zejména zahrnovat zájmy výrobců, uživatelů a spotřebitelů Unie.
(12)
Ochranná opatření vůči členu WTO mohou přicházet v úvahu pouze tehdy, jestliže je dotyčný produkt do Unie dovážen v tak zvýšeném množství a za takových podmínek, že vzniká nebo hrozí vážná újma výrobcům Unie obdobného nebo přímo soutěžícího produktu, ledaže mezinárodní závazky dovolují odchylku od tohoto pravidla.
(13)
Měly by být definovány pojmy „vážná újma“, „hrozba vážné újmy“ a „výrobce Unie“ a stanovena přesná kritéria pro určení újmy.
(14)
Před uplatněním ochranného opatření by se mělo provést šetření, avšak Komise by si měla zachovat možnost, aby v naléhavých případech uplatňovala prozatímní opatření.
(15)
Je třeba podrobně upravit zahájení šetření, potřebné kontroly a inspekce, přístup vyvážejících zemí a účastníků řízení k získaným informacím, slyšení účastníků řízení a možnost účastníků řízení předložit svá stanoviska.
(16)
Ustanoveními tohoto nařízení týkající se šetření nejsou dotčeny předpisy Unie a členských států států o profesním tajemství.
(17)
Pro zvýšení právní jistoty dotčených hospodářských subjektů a v zájmu rychlého rozhodování je dále nutno stanovit lhůty pro zahájení šetření a pro rozhodnutí o účelnosti opatření.
(18)
Pokud jsou přijata ochranná opatření ve formě kvóty, neměla by být její výše zpravidla nižší než průměr dovozu za alespoň tříleté reprezentativní období.
(19)
Jestliže se kvóta rozdělí mezi dodavatelské země, může se podíl každé země stanovit buď dohodou s těmito zeměmi, nebo na základě dovozu v reprezentativním období. V případě vážné újmy a neúměrného růstu dovozu by však mělo být možné se od těchto pravidel odchýlit pod podmínkou, že prověhne náležitá konzultace ve Výboru pro ochranná opatření WTO.
(20)
Měla by se určit maximální doba platnosti ochranných opatření a stanovit zvláštní ustanovení o prodloužení platnosti těchto opatření, jejich postupné liberalizaci a jejich přezkumu.
(21)
Měly by se stanovit okolnosti, za nichž mají být od ochranných opatření osvobozeny produkty pocházející z rozvojové země, která je členem WTO.
(22)
Kontrolní nebo ochranná opatření, která se omezují na jednu nebo více oblastí Unie, se mohou ukázat vhodnější než opatření uplatňovaná v celé Unii. Taková opatření by však měla být připuštěna pouze výjimečně, pokud neexistují žádná alternativní řešení. Je nutno zajistit, aby tato opatření byla dočasná a aby co nejméně omezovala fungování vnitřního trhu.
(23)
V zájmu sjednocení pravidel dovozu by měly být náležitosti, které mají dovozci splňovat, jednoduché a bez ohledu na místo odbavení zboží vždy stejné. Proto by mělo být zajištěno, aby všechny náležitosti byly splněny použitím tiskopisů odpovídajících vzoru připojenému k tomuto nařízení.
(24)
Kontrolní doklady vystavené v souvislosti s kontrolními opatřeními Unie by měly být nezávisle na vystavujícím členském státě platné v celé Unii.
(25)
Uplatňování tohoto nařízení vyžaduje jednotné podmínky pro přijímání prozatímních a konečných ochranných opatření a pro ukládání opatření předchozí kontroly. Tato opatření by měla přijímat Komise v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6).
(26)
Pro přijímání kontrolních a prozatímních opatření by se měl s ohledem na účinky uvedených opatření a jejich posloupnost ve vztahu k přijímání konečných ochranných opatření použít poradní postup. V případě, že by prodlení při zavádění opatření mohlo způsobit škodu, kterou by bylo obtížné napravit, je nezbytné, aby Komise byla oprávněna přijmout okamžitě použitelná prozatímní opatření,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÉ ZÁSADY
Článek 1
1. Toto nařízení se vztahuje na dovoz produktů pocházejících ze třetích zemí, s výjimkou:
a)
textilních výrobků, na které se vztahují zvláštní pravidla dovozu podle nařízení (ES) č. 517/94;
b)
produktů pocházejících z některých třetích zemí uvedených v nařízení Rady (ES) č. 625/2009 (7).
2. Dovoz produktů uvedených v odstavci 1 do Unie je volný a nepodléhá žádnému množstevnímu omezení, aniž jsou dotčena případná ochranná opatření přijatá podle kapitoly V.
KAPITOLA II
INFORMAČNÍ A KONZULTAČNÍ POSTUP UNIE
Článek 2
Pokud by vývoj dovozu vyžadoval zavedení kontrolních a ochranných opatření, sdělí to členské státy Komisi. Toto sdělení musí obsahovat dostupné důkazy podle kritérií stanovených v článku 9. Komise toto sdělení neprodleně předá všem členským státům.
Článek 3
1. Komisi je nápomocen Výbor pro ochranná opatření (dále jen „výbor“), zřízený tímto nařízením. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
5. Použije-li se písemný postup podle čl. 3 odst. 5 nařízení (EU) č. 182/2011 pro přijetí konečných opatření podle článku 16 tohoto nařízení, tento postup se ukončí bez výsledku, jestliže o tom ve lhůtě stanovené předsedou rozhodne předseda nebo o to požádá většina členů výboru definovaná v čl. 5 odst. 1 nařízení (EU) č. 182/2011. Použije-li se písemný postup v jiných případech, kdy návrh opatření projednává výbor, tento postup se ukončí bez výsledku, jestliže o tom ve lhůtě stanovené předsedou rozhodne předseda nebo o to požádá prostá většina členů výboru. Použije-li se písemný postup v jiných případech, kdy návrh opatření neprojednává výbor, tento postup se ukončí bez výsledku, jestliže o tom ve lhůtě stanovené předsedou rozhodne předseda nebo o to požádá nejméně čtvrtina členů výboru.
KAPITOLA III
ŠETŘENÍ UNIE
Článek 4
1. Aniž je dotčen článek 7, provede se před zavedením ochranného opatření šetření Unie.
2. Cílem šetření je, aby se na základě činitelů uvedených v článku 9 zjistilo, zda daným výrobcům Unie vzniká nebo hrozí vážná újma způsobená dovozem dotyčného produktu.
3. Použijí se tyto definice:
a)
„vážnou újmou“ se rozumí významné obecné poškození postavení výrobců Unie;
b)
„hrozbou vážné újmy“ se rozumí vážná újma, která jednoznačně a bezprostředně hrozí;
c)
„výrobci Unie“ se rozumějí výrobci obdobných nebo přímo soutěžících produktů jako celek, kteří působí na území Unie, nebo ti výrobci, jejichž společná výroba obdobných nebo přímo soutěžících produktů tvoří významný podíl na celkové výrobě Unie těchto produktů.
Článek 5
1. Pokud je Komisi zřejmé, že existují dostatečné důkazy odůvodňující zahájení šetření, zahájí je do jednoho měsíce po obdržení sdělení od některého členského státu a zveřejní oznámení v Úředním věstníku Evropské unie. Toto oznámení:
a)
obsahuje souhrn získaných informací a pokyn, že je nutno předat Komisi všechny užitečné informace;
b)
stanoví lhůtu, v níž mohou zúčastněné osoby vyjádřit písemné stanovisko a předat informace, pokud tato stanoviska a informace mají být vzaty v úvahu při šetření;
c)
stanoví lhůtu, v níž mohou zúčastněné osoby podat žádost o slyšení před Komisí podle odstavce 4.
Komise zahájí šetření v součinnosti s členskými státy.
Komise informuje členské státy o posouzení informací, které provedla, obvykle do 21 dnů ode dne, kdy jí byly informace předány.
2. Komise si vyžádá všechny informace, které považuje za nutné, a považuje-li to za vhodné, pokusí se poté, co informovala členské státy, ověřit tyto informace u dovozců, obchodníků, obchodních zástupců, výrobců, obchodních sdružení a organizací.
Komisi přitom poskytují pomoc zaměstnanci členského státu, na jehož území se toto prověřování provádí, pokud si to tento členský stát přeje.
3. Členské státy poskytnou Komisi na její žádost a podle postupů, které Komise stanoví, informace, které mají k dispozici o vývoji situace na trhu s produktem, jehož se šetření týká.
4. Zúčastněné osoby, které se přihlásily podle odst. 1 prvního pododstavce, a zástupci vyvážející země mohou na základě písemné žádosti nahlížet do všech informací poskytnutých Komisi v rámci šetření, kromě interních dokumentů úřadů Unie nebo jejích členských států, pokud jsou tyto informace významné pro uplatnění jejich argumentů, nejsou důvěrné ve smyslu článku 8 a Komise je při šetření používá.
Zúčastněné osoby, které se přihlásily, mohou Komisi sdělit stanovisko k těmto informacím. Jejich stanoviska lze vzít v úvahu, pokud se opírají o dostatečné důkazy.
5. Komise může zúčastněné osoby vyslechnout. Zúčastněné osoby musí být vyslechnuty, pokud o to písemně požádají ve lhůtě stanovené oznámením v Úředním věstníku Evropské unie a prokáží, že mohou být výsledkem šetření skutečně dotčeny a že existují zvláštní důvody pro jejich slyšení.
6. Pokud nejsou informace poskytnuty ve lhůtách stanovených tímto nařízením nebo Komisí na základě tohoto nařízení nebo pokud je šetření značně bráněno, mohou být zjištění učiněna na základě údajů, které jsou k dispozici. Jestliže Komise zjistí, že jí zúčastněná osoba nebo třetí osoba sdělily nesprávné nebo zavádějící informace, nebere tyto informace v úvahu a může využít údaje, které jsou k dispozici.
7. Pokud Komise dospěje k názoru, že stávající důkazy nepostačují k tomu, aby odůvodnily šetření, sdělí toto rozhodnutí členským státům do jednoho měsíce od obdržení sdělení od členských států.
Článek 6
1. Po ukončení šetření předkládá Komise výboru zprávu o výsledcích.
2. Pokud Komise během devíti měsíců po zahájení šetření dojde k závěru, že nejsou nutná žádná kontrolní nebo ochranná opatření Unie, ukončí se šetření do jednoho měsíce. Komise šetření ukončí poradním postupem podle čl. 3 odst. 2.
3. Pokud Komise dojde k závěru, že jsou nutná kontrolní a ochranná opatření Unie, přijme podle kapitol IV a V ve lhůtě devíti měsíců po zahájení šetření potřebná opatření. Ve výjimečných případech může být tato lhůta prodloužena o další nejvýše dva měsíce; v tom případě zveřejní Komise v Úředním věstníku Evropské unie oznámení o délce prodloužení se shrnutím důvodů.
Článek 7
1. Tato kapitola nevylučuje použití kontrolních opatření podle článků 10 až 14 nebo prozatímních ochranných opatření podle článků 15, 16 a 17 v kterémkoli okamžiku.
Prozatímní opatření se uplatňují,
a)
jestliže kritická situace, v níž by každé prodlení vedlo k obtížně napravitelné škodě, vyžaduje okamžitý zásah a
b)
jestliže bylo předběžně stanoveno, že je jasně prokázáno, že růstem dovozu vznikla nebo hrozí vážná újma.
Doba platnosti těchto opatření nesmí přesahovat 200 dnů.
2. Prozatímní ochranná opatření spočívají ve zvýšení cel oproti jejich stávající úrovni, nezávisle na tom, je-li nulová nebo vyšší, jestliže jsou tato opatření s to zabránit vážné újmě nebo ji napravit.
3. Komise provede bez odkladu veškerá vyšetřovací opatření, která jsou ještě zapotřebí.
4. Pokud jsou prozatímní ochranná opatření zrušena, protože nedošlo k žádné vážné újmě ani hrozbě vážné újmy, jsou cla vybraná na základě těchto opatření bez žádosti neprodleně vrácena. Použije se postup stanovený v článcích 235 a následujících nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (8).
Článek 8
1. Informace získané na základě tohoto nařízení smějí být použity pouze k účelu, k němuž byly vyžádány.
2. Komise, členské státy ani jejich úředníci nesdělí žádné důvěrné informace, které obdrželi podle tohoto nařízení, ani žádné důvěrně poskytnuté údaje bez výslovného souhlasu toho, kdo tyto informace poskytl.
3. Každá žádost o důvěrné zacházení musí uvádět důvody, proč je informace důvěrná.
Zdá-li se však žádost o důvěrné zacházení neoprávněná a nepřeje-li si ten, kdo informaci poskytl, povolit její zveřejnění ani její sdělení v obecné nebo souhrnné formě, nemusí být dotyčná informace brána v úvahu.
4. Informace je v každém případě považována za důvěrnou, pokud by její sdělení mohlo mít závažný nepříznivý účinek na toho, kdo ji poskytl nebo je jejím zdrojem.
5. Odstavce 1 až 4 nevylučují, aby se úřady Unie odvolávaly na obecné informace, a zejména na důvody, na kterých jsou založena rozhodnutí přijatá na základě tohoto nařízení. Tyto úřady však musí přihlížet k oprávněnému zájmu dotčených fyzických nebo právnických osob na zachování jejich obchodního tajemství.
Článek 9
1. Zkoumání vývoje dovozu, dovozních podmínek a vážné újmy nebo hrozby vážné újmy pro výrobce Unie se opírá zejména o tyto činitele:
a)
objem dovozu, zejména při podstatném zvýšení v absolutních číslech nebo v poměru k výrobě nebo spotřebě v Unii;
b)
cena dovážených produktů, zejména pokud je významně nižší v porovnání s cenou obdobného produktu v Unii;
c)
účinky na výrobce Unie, které jsou patrné ve vývoji některých hospodářských činitelů, jako jsou:
-
výroba,
-
využití kapacity,
-
zásoby,
-
prodej,
-
podíl na trhu,
-
ceny (tzn. pokles cen nebo zabránění nárůstu cen, k němuž by normálně došlo),
-
zisk,
-
kapitálový výnos,
-
peněžní toky,
-
zaměstnanost;
d)
jiné činitele než vývoj dovozu, jimiž vzniká nebo může vzniknout dotyčným výrobcům Unie újma.
2. Pokud se posuzuje existence hrozby vážné újmy, Komise také prověřuje, zda lze jasně předvídat, že určitá situace pravděpodobně povede ke skutečné újmě.
Přitom lze mimo jiné zohlednit tyto činitele:
a)
míru růstu vývozu do Unie;
b)
vývozní kapacitu v zemi původu nebo vývozu, která již existuje nebo vznikne v dohledné budoucnosti, a pravděpodobnost, že tato kapacita bude využita k vývozu do Unie.
KAPITOLA IV
KONTROLNÍ OPATŘENÍ
Článek 10
1. Pokud vývoj dovozu produktu pocházejícího ze třetí země, na který se vztahuje toto nařízení, hrozí způsobit újmu výrobcům Unie, může být dovoz tohoto produktu, pokud to vyžadují zájmy Unie, podroben:
a)
zpětné kontrole Unie podle rozhodnutí uvedeného v odstavci 2 nebo
b)
předchozí kontrole Unie podle článku 11.
2. Komise přijímá rozhodnutí o zavedení kontroly prostřednictvím prováděcích aktů poradním postupem podle čl. 3 odst. 2.
3. Doba platnosti kontrolních opatření je omezená. Pokud není stanoveno jinak, pozbývají platnosti uplynutím druhého pololetí, které následuje po pololetí, během nějž byla opatření zavedena.
Článek 11
1. Produkty, které podléhají předchozí kontrole Unie, smějí být propuštěny do volného oběhu pouze po předložení kontrolního dokladu. Tento doklad vydává příslušný orgán určený členskými státy pro všechna požadovaná množství bezplatně do nejvýše pěti pracovních dnů poté, co tento orgán obdrží žádost dovozce Unie, nezávisle na jeho místě usazení v Unii. Pokud se neprokáže opak, má se za to, že příslušný vnitrostátní orgán žádost obdržel nejpozději tři pracovní dny po jejím podání.
2. Kontrolní doklad se vyhotovuje na tiskopise odpovídajícím vzoru v příloze I.
Pokud není v rozhodnutí o zavedení kontroly stanoveno jinak, obsahuje žádost dovozce o vystavení kontrolního dokladu povinně pouze tyto údaje:
a)
jméno a úplnou adresu žadatele (včetně čísla telefonu, faxu a v případě potřeby identifikačního čísla u příslušných vnitrostátních orgánů), jakož i jeho daňové identifikační číslo, pokud je povinen platit DPH;
b)
případně jméno a úplnou adresu deklaranta nebo zástupce určeného žadatelem (včetně čísla telefonu a faxu);
c)
označení zboží s uvedením jeho:
-
obchodního názvu,
-
kódu kombinované nomenklatury,
-
místa původu a místa odeslání;
d)
deklarovaná množství v kilogramech a v případě potřeby v jiné jednotce (páry, kusy atd.);
e)
cenu zboží v eurech, CIF hranice Unie;
f)
následující prohlášení žadatele s datem, podpisem a jménem žadatele napsaným hůlkovým písmem:
„Já, níže podepsaný, potvrzuji, že údaje uvedené v této žádosti jsou pravdivé a byly poskytnuty v dobré víře a že jsem usazen na území Unie.“
3. Kontrolní doklad je platný v celé Unii nezávisle na tom, který členský stát jej vystavil.
4. Zjištění, že jednotková cena, za niž je obchod sjednán, překračuje cenu uvedenou v kontrolním dokladu o méně než 5 % nebo že celková hodnota nebo celkové množství produktů deklarovaných k dovozu překračuje o méně než 5 % hodnotu nebo množství, které jsou uvedeny v kontrolním dokladu, nevylučuje propuštění dotyčného produktu do volného oběhu. Komise může po vyslechnutí stanovisek vyjádřených ve výboru s přihlédnutím k vlastnostem produktů a k jiným zvláštním znakům transakcí stanovit jiný procentní podíl, který však zpravidla nesmí překročit 10 %.
5. Kontrolní doklad se může použít pouze tehdy, pokud zůstanou pro dané transakce použitelná ujednání o liberalizaci dovozu. Kontrolní doklad lze používat nejdéle po dobu, která se stanoví ke stejnému okamžiku a stejným postupem jako zavedení kontroly, přičemž se zohlední vlastnosti produktů a ostatní zvláštní znaky těchto transakcí.
6. Původ produktů kontrolovaných Unií se musí prokázat osvědčením o původu, pokud je to požadováno v rozhodnutí podle článku 10. Jiné předpisy o předložení takového osvědčení nejsou tímto odstavcem dotčeny.
7. Jestliže se na produkty podléhající předchozí kontrole Unie v některém členském státě vztahuje regionální ochranné opatření, může dovozní povolení udělené tímto členským státem nahradit kontrolní doklad.
8. Kontrolní doklady a výtahy z nich se vystavují ve dvou vyhotoveních, z nichž první je označeno jako „Originál pro žadatele“, má číslo 1 a předává se žadateli, zatímco druhé je označeno jako „Kopie pro příslušný orgán“, má číslo 2 a uchovává je orgán, který doklad vystavil. Pro správní účely může příslušný orgán k vyhotovení č. 2 připojit ještě další dodatečná vyhotovení.
9. Pro tiskopisy se použije bílý, bezdřevý, klížený psací papír s hmotností 55 až 65 g/m2. Tiskopisy mají formát 210 × 297 mm; odstup řádků je 4,24 mm (1/6); úprava tiskopisu se musí přesně dodržet. Přední i zadní strana vyhotovení č. 1, která představuje vlastní kontrolní doklad, je navíc opatřena tištěným žlutým gilošovaným vzorem, který zviditelní jakékoli padělání mechanickými nebo chemickými prostředky.
10. Za tisk tiskopisů odpovídají členské státy. Tiskopisy je možné tisknout v tiskárnách schválených členským státem, ve kterém jsou usazeny. V takovém případě musí každý tiskopis obsahovat odkaz na toto schválení. Na tiskopisech se musí uvést název a adresa tiskárny nebo značka, podle níž lze tiskárnu identifikovat.
Článek 12
Pokud nebyl dovoz produktu podroben předchozí kontrole Unie, může Komise v souladu s článkem 17 zavést kontrolu omezenou na dovoz určený pro jeden nebo více regionů Unie. Jakmile se Komise rozhodne zahájit kontrolu, uvědomí o tom členské státy.
Článek 13
1. Produkty pod regionální kontrolou smějí být propuštěny do volného oběhu pouze po předložení kontrolního dokladu. Tento doklad vydává příslušný orgán určený daným členským státem nebo státy pro všechna požadovaná množství bezplatně do nejvýše pěti pracovních dnů poté, co příslušný vnitrostátní orgán obdrží žádost dovozce Unie, nezávisle na jeho místě usazení v Unii. Pokud se neprokáže opak, má se za to, že příslušný vnitrostátní orgán žádost obdržel nejpozději tři pracovní dny po jejím podání. Kontrolní doklad se může použít jen po dobu, po kterou zůstávají účinná ujednání o liberalizaci dovozu odpovídající daným transakcím.
2. Použije se čl. 11 odst. 2.
Článek 14
1. Členské státy sdělí Komisi v případě kontroly Unie nebo regionální kontroly během prvních deseti dnů každého měsíce:
a)
v případě předchozí kontroly částky vypočtené podle ceny CIF a množství zboží, pro něž byly v předchozím období vydány kontrolní doklady;
b)
v každém případě dovoz během období, které předchází období uvedenému v písmenu a).
Informace členských států jsou rozčleněny podle produktů a zemí.
Odchylná ustanovení mohou být přijata ke stejnému okamžiku a stejným postupem, jakým byla zavedena kontrola.
2. Komise může na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu změnit časový rozvrh pro předkládání informací, pokud to vyžadují vlastnosti produktu nebo zvláštní okolnosti.
3. Komise o tom uvědomí členské státy.
KAPITOLA V
OCHRANNÁ OPATŘENÍ
Článek 15
1. Pokud je produkt dovážen do Unie v natolik zvýšeném množství nebo za takových podmínek, že tím výrobcům Unie vzniká nebo hrozí vážná újma, může Komise na ochranu zájmů Unie na žádost některého členského státu nebo z vlastního podnětu:
a)
zkrátit dobu platnosti kontrolních dokladů ve smyslu článku 11, které budou vydány po vstupu tohoto opatření v platnost;
b)
změnit pravidla pro dovoz dotyčného produktu tak, že smí být propuštěn do volného oběhu pouze po předložení dovozního povolení; toto povolení se uděluje podle pravidel a v mezích, které stanoví Komise.
Opatření uvedená v písmenech a) a b) jsou okamžitě použitelná.
2. Vůči členům WTO lze opatření podle odstavce 1 přijmout, jen jsou-li splněny obě podmínky prvního pododstavce uvedeného odstavce.
3. Je-li stanovena kvóta, zohlední se zvláště:
a)
zájem na co nejrozsáhlejším zachování tradičních obchodních toků;
b)
objem zboží dováženého na základě smluv uzavřených za obvyklých podmínek před vstupem ochranného opatření ve smyslu této kapitoly v platnost, pokud byly tyto smlouvy příslušným členským státem Komisi oznámeny;
c)
potřeba nepoškodit dosažení cíle sledovaného zavedením kvóty.
Výše kvóty nesmí být nižší než průměr dovozu za tři poslední reprezentativní roky, pro které jsou k dispozici statistiky, ledaže je k zabránění vážné újmě nebo k její nápravě nezbytná odlišná úroveň.
4. Pokud je kvóta rozdělena mezi dodavatelské země, může být rozdělení dohodnuto s těmi dodavatelskými zeměmi, které mají podstatný zájem na tom, aby dodávaly daný produkt k dovozu do Unie.
Není-li tomu tak, rozdělí se kvóta mezi dodavatelské země vždy podle jejich podílu na dovozu daného produktu do Unie během předchozího reprezentativního období, přičemž se vezmou v úvahu zvláštní činitele, které mohly nebo mohou ovlivnit obchod s tímto produktem.
Avšak za předpokladu, že je splněna povinnost Unie provádět konzultace ve Výboru pro ochranná opatření WTO, může být v případě vážné újmy od této metody rozdělení upuštěno, jestliže se dovoz z jedné nebo více dodavatelských zemí ve srovnání s celkovým růstem dovozu dotyčného produktu během předchozího reprezentativního období neúměrně zvýšil.
5. Opatření podle tohoto článku se po vstupu v platnost vztahují na všechny produkty propuštěné do volného oběhu. V souladu s článkem 17 mohou být omezena na jeden nebo více regionů Unie.
Tato opatření však nebrání propuštění do volného oběhu produktů, které již jsou na cestě do Unie, jestliže se jejich místo určení již nedá změnit a jestliže tyto produkty, které podle článků 10 a 11 mohou být propuštěny do volného oběhu pouze proti předložení kontrolního dokladu, jsou takovým dokladem doprovázeny.
6. Pokud o zásah Komise požádal některý členský stát, přijme Komise přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 3, nebo v naléhavých případech podle čl. 3 odst. 4, rozhodnutí do pěti pracovních dnů od obdržení žádosti.
Článek 16
Pokud to vyžadují zájmy Unie, může Komise přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 3 a v souladu s kapitolou III přijmout vhodná opatření k zabránění tomu, aby se určitý produkt do Unie dovážel v natolik zvýšeném množství nebo za takových podmínek, že by tím výrobcům obdobných nebo přímo konkurujících produktů z Unie vznikla nebo hrozila vzniknout vážná újma.
Použije se čl. 15 odst. 2 až 5.
Článek 17
Pokud se při kontrole zejména na základě činitelů uvedených v článku 9 zjistí, že v jednom nebo více regionech Unie jsou splněny podmínky pro přijetí opatření podle článků 10 a 15, může Komise po posouzení alternativních řešení výjimečně povolit uplatňování kontrolních a ochranných opatření omezených na daný region nebo regiony, pokud má za to, že uplatňování těchto opatření je vhodnější na této úrovni než na úrovni Unie.
Tato opatření musí být dočasná a musí co nejméně omezovat fungování vnitřního trhu.
Tato opatření se přijímají postupem podle článků 10 a 15.
Článek 18
Ochranná opatření se nesmějí vztahovat na produkt pocházející z rozvojové země, která je členem WTO, pokud její podíl na dovozu daného produktu do Unie nepřekračuje 3 %, za předpokladu, že dovoz z rozvojových zemí, které jsou členem WTO a jejichž podíl na dovozu je méně než 3 %, netvoří společně více než 9 % celkového dovozu dotyčného produktu do Unie.
Článek 19
1. Doba platnosti ochranných opatření se omezuje na dobu, která je nezbytná k zabránění vážné újmě nebo k její nápravě a pro usnadnění přizpůsobení výrobců Unie. Tato doba nesmí překročit, včetně doby platnosti případného prozatímního opatření, čtyři roky.
2. Původní doba platnosti ochranných opatření jiných než stanovených v čl. 15 odst. 4 třetím pododstavci může být prodloužena, pokud se zjistí, že
a)
prodloužení je nezbytné k zabránění vážné újmě nebo k její nápravě;
b)
výrobci Unie prokazatelně provádějí přizpůsobení.
3. Rozhodnutí o prodloužení jsou přijímána podle kapitoly III a stejnými postupy jako v případě původních opatření. Prodloužené opatření nesmí být více omezující než opatření na konci původní doby platnosti.
4. Pokud doba platnosti ochranného opatření překračuje jeden rok, je třeba je během doby uplatňování, včetně doby prodloužení, postupně liberalizovat v pravidelných odstupech.
5. Celková doba uplatňování ochranného opatření, včetně doby uplatňování případných prozatímních opatření, původní doby uplatňování a jejího případného prodloužení, nesmí překročit osm let.
Článek 20
1. V průběhu uplatňování kontrolních nebo ochranných opatření podle kapitol IV a V může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu nejpozději v polovině doby uplatňování opatření přijatých na více než tři roky:
a)
posoudit účinky opatření;
b)
určit, zda a do jaké míry je vhodné urychlit proces liberalizace;
c)
ověřit, zda je zachování opatření nutné.
Pokud se Komise domnívá, že zachování opatření je nutné, uvědomí v tomto smyslu členské státy.
2. Pokud se Komise domnívá, že je nutné některá kontrolní nebo ochranná opatření podle článků 10, 12, 15, 16 a 17 zrušit nebo změnit, učiní tak přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 3.
Pokud se rozhodnutí týká regionálních kontrolních opatření, použije se od šestého dne po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 21
1. Dovoz produktu, který byl předmětem ochranného opatření, nesmí být po dobu, která odpovídá době platnosti dřívějšího opatření, znovu podroben ochrannému opatření. Tato doba nesmí být kratší než dva roky.
2. Odchylně od odstavce 1 se může ochranné opatření s dobou platnosti 180 dnů nebo méně opětně použít na dovoz produktu, jestliže:
a)
od zavedení ochranného opatření na dovoz tohoto produktu uplynul alespoň jeden rok a
b)
toto ochranné opatření nebylo v období pěti let předcházejících jeho zavedení použito na tento produkt více než dvakrát.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 22
Pokud to zájmy Unie vyžadují, může Komise přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 3 přijmout vhodná opatření, jimiž se provádějí legislativní akty, aby umožnila výkon práv a povinností Unie nebo všech členských států na mezinárodní úrovni, zejména v oblasti obchodu s komoditami.
Článek 23
Komise zahrne informace o uplatňování tohoto nařízení do své výroční zprávy o uplatňování a provádění opatření na ochranu obchodu, kterou má předkládat Evropskému parlamentu a Radě podle článku 22a nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (9).
Článek 24
1. Tímto nařízením není dotčeno plnění povinností vyplývajících ze zvláštních pravidel obsažených v dohodách mezi Unií a třetími zeměmi.
2. Aniž jsou dotčeny ostatní předpisy Unie, nevylučuje toto nařízení přijetí nebo uplatňování členskými státy:
a)
zákazů, množstevních omezení nebo kontrolních opatření, které jsou odůvodněny veřejnou mravností, veřejným pořádkem, veřejnou bezpečností, ochranou zdraví a života lidí a zvířat, ochranou rostlin, ochranou národního kulturního pokladu, jenž má uměleckou, historickou nebo archeologickou hodnotu, nebo ochranou průmyslového a obchodního vlastnictví;
b)
zvláštních devizových náležitostí;
c)
náležitostí, které byly zavedeny na základě mezinárodních dohod v souladu se Smlouvou.
Členské státy sdělí Komisi opatření nebo náležitosti, které zamýšlejí zavést nebo změnit podle prvního pododstavce.
V případech zvláštní naléhavosti sdělí Komisi vnitrostátní opatření nebo náležitosti bezprostředně po jejich přijetí.
Článek 25
1. Tímto nařízením není dotčeno uplatňování předpisů, které zřizují společnou organizaci zemědělských trhů, ani z nich odvozených správních předpisů Unie nebo vnitrostátních správních předpisů, ani zvláštních předpisů týkajících se zboží vzniklého zpracováním zemědělských produktů. Použije se k těmto předpisům doplňkově.
2. Články 10 až 14 a článek 21 se nevztahují na produkty uvedené v odstavci 1, u kterých pravidla Unie pro obchod se třetími zeměmi vyžadují předložení dovozního osvědčení nebo jiného dovozního dokladu.
Články 15, 17, a 20 až 24 se nevztahují na produkty, u kterých pravidla Unie pro obchod se třetími zeměmi vyžadují použití množstevních omezení dovozu.
Článek 26
Nařízení (ES) č. 260/2009 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze III.
Článek 27
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. března 2015.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) 2015/478 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Μαρτίου 2015
περί κοινού καθεστώτος εισαγωγών
(κωδικοποίηση)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 260/2009 του Συμβουλίου (3), έχει τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Η κοινή εμπορική πολιτική θα πρέπει να βασίζεται σε ομοιόμορφες αρχές.
(3)
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνήψε τη συμφωνία για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου («ΠΟΕ»). Το παράρτημα 1Α αυτής της συμφωνίας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη γενική συμφωνία δασμών και εμπορίου του 1994 («ΓΣΔΕ 1994») και συμφωνία για τα μέτρα διασφάλισης.
(4)
Η συμφωνία για τα μέτρα διασφάλισης διευκρινίζει και ενισχύει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη ΓΣΔΕ 1994, ιδίως από το άρθρο XIX. Η εν λόγω συμφωνία επιβάλλει την κατάργηση των μέτρων διασφάλισης που δεν υπόκεινται στους εν λόγω κανόνες, όπως τα μέτρα αυτοπεριορισμού των εξαγωγών, διευθέτησης εμπορίου ή κάθε άλλο εξαγωγικό ή εισαγωγικό μέτρο.
(5)
Η συμφωνία για τα μέτρα διασφάλισης καλύπτει και τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα. Κατά συνέπεια, οι κοινοί κανόνες για εισαγωγές και ιδίως τα μέτρα διασφάλισης εφαρμόζονται στα προϊόντα αυτά, ανεξαρτήτως τυχόν μέτρων εφαρμογής μιας συμφωνίας καλύπτουσας ειδικά τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα.
(6)
Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που υπάγονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου (5) υπόκεινται σε ειδική μεταχείριση σε επίπεδο Ένωσης και σε διεθνές επίπεδο. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να αποκλεισθούν τελείως από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
(7)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιονδήποτε κίνδυνο δημιουργείται από την εξέλιξη των εισαγωγών λόγω του οποίου ενδέχεται να απαιτείται επιτήρηση σε επίπεδο Ένωσης ή εφαρμογή μέτρων διασφάλισης.
(8)
Σε τέτοια περίπτωση, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζει τις προϋποθέσεις και τον τρόπο πραγματοποίησης των εισαγωγών και την εξέλιξή τους, καθώς και τις διάφορες πτυχές της οικονομικής και εμπορικής κατάστασης και τα ενδεχόμενα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.
(9)
Στην περίπτωση εφαρμογής ενωσιακής επιτήρησης εκ των προτέρων, η ελεύθερη κυκλοφορία των συγκεκριμένων προϊόντων θα πρέπει να εξαρτάται από την προσκόμιση εγγράφου επιτήρησης, το οποίο να ανταποκρίνεται σε ενιαία κριτήρια. Το έγγραφο αυτό, μετά από απλή αίτηση του εισαγωγέα, θα πρέπει να εκδίδεται από τις αρχές των κρατών μελών, εντός ορισμένης προθεσμίας, χωρίς όμως ο εισαγωγέας δι' αυτού να αποκτά δικαίωμα εισαγωγής. Συνεπώς, το έγγραφο αυτό θα πρέπει να ισχύει μόνον για όσο χρονικό διάστημα το καθεστώς εισαγωγής παραμένει αμετάβλητο.
(10)
Είναι σκόπιμο να εξασφαλίζεται η μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής πληρέστερη δυνατή ανταλλαγή των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο της ενωσιακής επιτήρησης.
(11)
Εναπόκειται στην Επιτροπή να λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα διασφάλισης για τα συμφέροντα της Ένωσης. Τα συμφέροντα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους συμπεριλαμβανομένων, ιδίως, των συμφερόντων του κλάδου παραγωγής, των χρηστών και των καταναλωτών της Ένωσης.
(12)
Τα μέτρα διασφάλισης έναντι των χωρών μελών του ΠΟΕ μπορεί να προβλέπονται μόνον όταν το συγκεκριμένο προϊόν εισάγεται στην Ένωση σε τόσο αυξημένες ποσότητες και υπό τέτοιους όρους ή συνθήκες που προκαλούν ή απειλούν να προκαλέσουν σοβαρή ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων, εκτός αν οι διεθνείς υποχρεώσεις επιτρέπουν παρέκκλιση από τον κανόνα αυτό.
(13)
Απαιτείται να διευκρινιστούν οι έννοιες της «σοβαρής ζημίας», του «κινδύνου πρόκλησης σοβαρής ζημίας» και του «ενωσιακού κλάδου παραγωγής» καθώς και να θεσπισθούν ακριβή κριτήρια για τον καθορισμό της ζημίας.
(14)
Θα πρέπει να διεξάγεται έρευνα πριν από την εφαρμογή κάθε μέτρου διασφάλισης με την επιφύλαξη του δικαιώματος της Επιτροπής να λαμβάνει σε επείγουσες περιπτώσεις προσωρινά μέτρα.
(15)
Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν λεπτομερείς διατάξεις για την έναρξη των ερευνών, τους απαιτούμενους ελέγχους και επαληθεύσεις, την πρόσβαση των χωρών εξαγωγής και των ενδιαφερομένων μερών στις λαμβανόμενες πληροφορίες, για την ακρόαση των εμπλεκομένων μερών καθώς και την παροχή σ' αυτά της δυνατότητας να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
(16)
Οι διατάξεις για τις έρευνες που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό δεν θίγουν τους ενωσιακούς ή εθνικούς κανόνες περί επαγγελματικού απορρήτου.
(17)
Είναι επίσης ανάγκη να ορισθούν προθεσμίες για την έναρξη των ερευνών και τον προσδιορισμό του κατά πόσον είναι ή δεν είναι ενδεδειγμένα τα μέτρα, προκειμένου να εξασφαλισθεί ταχεία αξιολόγηση αυτού του προσδιορισμού, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς φορείς.
(18)
Όταν τα μέτρα διασφάλισης λαμβάνουν τη μορφή ποσόστωσης, το επίπεδο αυτής δεν μπορεί καταρχήν να είναι κατώτερο από τον μέσο όρο των εισαγωγών που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια αντιπροσωπευτικής περιόδου τουλάχιστον τριών ετών.
(19)
Αν η ποσόστωση κατανέμεται μεταξύ των προμηθευτριών χωρών, το μερίδιο καθεμιάς από τις χώρες αυτές θα μπορεί να καθοριστεί με κοινή συμφωνία με τις χώρες αυτές ή να προσδιοριστεί με συνεκτίμηση των εισαγωγών αντιπροσωπευτικής περιόδου. Ωστόσο, σε περίπτωση δυσανάλογης αύξησης των εισαγωγών και σοβαρής ζημίας θα είναι δυνατό να σημειωθεί παρέκκλιση από τους κανόνες αυτούς με τήρηση της υποχρέωσης διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της επιτροπής για τα μέτρα διασφάλισης του ΠΟΕ.
(20)
Θα πρέπει να οριστεί η μέγιστη περίοδος εφαρμογής των μέτρων διασφάλισης και η πρόβλεψη των ειδικών διατάξεων για την παράταση αυτών των μέτρων, την προοδευτική τους απελευθέρωση και την επανεξέτασή τους.
(21)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες δεν επιτρέπεται η εφαρμογή των μέτρων διασφάλισης για προϊόν καταγωγής αναπτυσσόμενης χώρας μέλους του ΠΟΕ.
(22)
Δύναται να αποδειχθεί ότι μέτρα επιτήρησης ή διασφάλισης, τα οποία περιορίζονται σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης, είναι καταλληλότερα από μέτρα που εφαρμόζονται στο σύνολο της Ένωσης. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να επιτρέπονται μόνον κατ' εξαίρεση, και όταν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα αυτά θα είναι προσωρινά και θα διαταράσσουν το λιγότερο δυνατό τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(23)
Προς χάριν της ομοιομορφίας των καθεστώτων εισαγωγής, οι διατυπώσεις τις οποίες υποχρεούνται να διεκπεραιώνουν οι εισαγωγείς θα πρέπει να είναι απλές και πανομοιότυπες, ανεξάρτητα από τον τόπο εκτελωνισμού των εμπορευμάτων. Για το σκοπό αυτό, είναι επιθυμητό να προβλεφθεί ότι οι τυχόν διατυπώσεις θα διεξάγονται με τη βοήθεια εντύπων, συμφώνων προς το υπόδειγμα που προσαρτάται στον παρόντα κανονισμό.
(24)
Τα έγγραφα επιτήρησης που εκδίδονται στο πλαίσιο των μέτρων ενωσιακής επιτήρησης επιβάλλεται να ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος έκδοσης.
(25)
Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού απαιτεί ενιαίες προϋποθέσεις για την έγκριση προσωρινών και οριστικών μέτρων διασφάλισης και για την επιβολή μέτρων προηγούμενης εποπτείας. Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει τα εν λόγω μέτρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
(26)
Η συμβουλευτική διαδικασία θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την έγκριση εποπτικών και προσωρινών μέτρων, με δεδομένες τις επιπτώσεις αυτών των μέτρων και τη λογική τους συνάφεια προς την έγκριση οριστικών μέτρων διασφάλισης. Όταν μια καθυστέρηση στην επιβολή μέτρων θα προκαλούσε ζημία που θα ήταν δύσκολο να επανορθωθεί, είναι απαραίτητο να επιτρέπεται στην Επιτροπή να εγκρίνει αμέσως εφαρμοστέα προσωρινά μέτρα,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Άρθρο 1
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις εισαγωγές προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών, πλην:
α)
των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, που υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες εισαγωγής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94,
β)
των προϊόντων καταγωγής ορισμένων τρίτων χωρών που απαριθμούνται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 625/2009 του Συμβουλίου (7).
2. Η εισαγωγή στην Ένωση των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι ελεύθερη και δεν υπόκειται σε κανένα ποσοτικό περιορισμό, με την επιφύλαξη των μέτρων διασφάλισης που μπορεί να ληφθούν βάσει του κεφαλαίου V.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΝΩΣΗΣ
Άρθρο 2
Εάν, λόγω της εξέλιξης των εισαγωγών, καθίσταται αναγκαία η εφαρμογή μέτρων επιτήρησης ή διασφάλισης, τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Η ενημέρωση αυτή περιλαμβάνει τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία, που καθορίζονται βάσει των κριτηρίων του άρθρου 9. Η Επιτροπή διαβιβάζει, χωρίς καθυστέρηση, τις πληροφορίες αυτές σε όλα τα κράτη μέλη.
Άρθρο 3
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή διασφαλίσεων. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
4. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού.
5. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, όταν εφαρμόζεται η γραπτή διαδικασία για την έγκριση οριστικών μέτρων δυνάμει του άρθρου 16 του παρόντος κανονισμού, η διαδικασία αυτή περατώνεται χωρίς αποτέλεσμα αν, μέσα στην προθεσμία που ορίζει ο πρόεδρος, το αποφασίσει ο πρόεδρος ή το ζητήσει η πλειοψηφία των μελών της επιτροπής, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Όταν εφαρμόζεται η γραπτή διαδικασία σε άλλες περιπτώσεις όπου το σχέδιο μέτρου έχει συζητηθεί στο πλαίσιο της επιτροπής, η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται χωρίς αποτέλεσμα, όταν, εντός της προθεσμίας την οποία καθορίζει ο πρόεδρος της επιτροπής, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσουν τα μέλη της επιτροπής με απλή πλειοψηφία. Όταν εφαρμόζεται η γραπτή διαδικασία σε άλλες περιπτώσεις όπου το σχέδιο μέτρου δεν έχει συζητηθεί στο πλαίσιο της επιτροπής, η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται χωρίς αποτέλεσμα, όταν, εντός της προθεσμίας την οποία καθορίζει ο πρόεδρος της επιτροπής, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσει τουλάχιστον το ένα τέταρτο των μελών της επιτροπής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΝΩΣΗΣ
Άρθρο 4
1. Κάθε διαδικασία έρευνας σε επίπεδο Ένωσης διεξάγεται πριν από την εφαρμογή των μέτρων διασφάλισης, με την επιφύλαξη του άρθρου 7.
2. Η έρευνα αποσκοπεί στον καθορισμό, βάσει των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 9, του αν οι εισαγωγές του συγκεκριμένου προϊόντος προκαλούν ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν σοβαρή ζημία στον σχετικό ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
3. Με τον όρο:
α)
«σοβαρή ζημία» νοείται κάθε γενική επιδείνωση της θέσης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής,
β)
«κίνδυνος πρόκλησης σοβαρής ζημίας» νοείται κάθε σοβαρή ζημία η οποία είναι επικείμενη πέραν αμφιβολίας,
γ)
«ενωσιακός κλάδος παραγωγής» νοείται το σύνολο των παραγωγών που παράγουν ομοειδή ή ευθέως ανταγωνιστικά προϊόντα και οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο έδαφος της Ένωσης ή των παραγωγών, των οποίων η αθροιζόμενη παραγωγή ομοειδών ή ευθέως ανταγωνιστικών προϊόντων αντιπροσωπεύει μεγάλο ποσοστό της συνολικής ενωσιακής παραγωγής των εν λόγω προϊόντων.
Άρθρο 5
1. Η Επιτροπή, αν κρίνει ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν έρευνα, κινεί έρευνα εντός ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής των πληροφοριών από το κράτος μέλος και δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανακοίνωση αυτή:
α)
περιέχει σύνοψη των παραληφθεισών πληροφοριών και ορίζει ότι κάθε χρήσιμη πληροφορία πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιτροπή,
β)
καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να γνωστοποιούν εγγράφως τις απόψεις τους και να κοινοποιούν πληροφορίες, εφόσον οι απόψεις και οι πληροφορίες αυτές πρόκειται να ληφθούν υπόψη για την έρευνα,
γ)
ορίζει την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητήσουν ακρόαση από την Επιτροπή, σύμφωνα με την παράγραφο 4.
Η Επιτροπή αρχίζει την έρευνα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.
Η Επιτροπή ενημερώνει, κανονικά, τα κράτη μέλη σχετικά με την ανάλυση των πληροφοριών εντός 21 ημερών από την ημερομηνία παροχής των πληροφοριών στην Επιτροπή.
2. Η Επιτροπή ζητά κάθε πληροφορία που κρίνει αναγκαία και, αν το κρίνει σκόπιμο, αφού ενημερώσει τα κράτη μέλη, προβαίνει σε επαλήθευση των πληροφοριών αυτών απευθυνόμενη στους εισαγωγείς, τους εμπόρους, τους διαμεσολαβητές, τους παραγωγούς και τις εμπορικές ενώσεις και οργανώσεις.
Στο έργο της αυτό, η Επιτροπή επικουρείται από υπαλλήλους των κρατών μελών, στο έδαφος των οποίων διενεργούνται οι επαληθεύσεις αυτές, εφόσον το εκάστοτε κράτος μέλος εκφράσει σχετική επιθυμία.
3. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεώς της και σύμφωνα με τις διαδικασίες που η ίδια ορίζει, τις πληροφορίες που διαθέτουν για την εξέλιξη της αγοράς του προϊόντος το οποίο αφορά η έρευνα.
4. Τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία γνωστοποίησαν με γραπτή αίτηση τις απόψεις τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, καθώς και οι αντιπρόσωποι της εξάγουσας χώρας, έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν όλες τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί στην Επιτροπή στα πλαίσια της έρευνας, εκτός από τα εσωτερικά έγγραφα τα οποία συντάσσουν οι αρχές της Ένωσης ή των κρατών μελών της, υπό τον όρο ότι οι πληροφορίες αυτές που έχουν σχέση με την υποβολή της υπό εξέταση περίπτωσης δεν είναι εμπιστευτικές κατά την έννοια του άρθρου 8 και ότι χρησιμοποιούνται από την Επιτροπή για την έρευνα.
Τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον έχουν τη δυνατότητα να παρουσιάσουν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους για τις εν λόγω πληροφορίες. Οι παρατηρήσεις αυτές είναι δυνατόν να ληφθούν υπόψη εφόσον στηρίζονται σε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία.
5. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί τους ενδιαφερόμενους σε ακρόαση. Η Επιτροπή υποχρεούται να τους δεχθεί σε ακρόαση εφόσον οι ενδιαφερόμενοι το ζητήσουν εγγράφως εντός της προθεσμίας που ορίζεται με την ανακοίνωση η οποία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδεικνύοντας ότι είναι πιθανόν, πράγματι, να θιγούν από την έκβαση την έρευνας και ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να αναπτύξουν προφορικά τις απόψεις τους.
6. Όταν οι ζητούμενες πληροφορίες δεν παρέχονται στην Επιτροπή εντός της προθεσμίας που ορίζει ο παρών κανονισμός ή η Επιτροπή κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ή όταν παρεμποδίζεται σημαντικά η έρευνα, είναι δυνατόν να συνάγονται συμπεράσματα βάσει των διαθέσιμων στοιχείων. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι ο ενδιαφερόμενος ή τρίτος έχει παράσχει ψευδείς ή παραπλανητικές πληροφορίες, αγνοεί τις πληροφορίες αυτές και μπορεί να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα στοιχεία.
7. Αν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν την έρευνα, ενημερώνει τα κράτη μέλη σχετικά με την απόφασή της εντός ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής των πληροφοριών από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 6
1. Στο τέλος της έρευνας, η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή έκθεση αποτελεσμάτων.
2. Αν, εντός εννέα μηνών από την έναρξη της έρευνας, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν χρειάζεται κανένα μέτρο ενωσιακής επιτήρησης ή διασφάλισης, η έρευνα περατώνεται εντός ενός μηνός. Η Επιτροπή περατώνει την έρευνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 2.
3. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει αναγκαία τη λήψη μέτρων ενωσιακής επιτήρησης ή διασφάλισης, λαμβάνει τις αναγκαίες αποφάσεις σύμφωνα με τα κεφάλαια IV και V, όχι αργότερα από εννέα μήνες από την έναρξη της έρευνας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί για δύο επιπλέον μήνες το πολύ. Η Επιτροπή δημοσιεύει τότε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια ανακοίνωση, στην οποία περιλαμβάνονται η διάρκεια της παράτασης και περίληψη των λόγων που οδήγησαν σ' αυτήν.
Άρθρο 7
1. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν εμποδίζουν τη λήψη, ανά πάσα στιγμή, μέτρων επιτήρησης σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 ή προσωρινών μέτρων διασφάλισης σύμφωνα με τα άρθρα 15, 16 και 17.
Τα προσωρινά μέτρα διασφάλισης λαμβάνονται:
α)
όταν κρίσιμες συνθήκες, υπό τις οποίες κάθε καθυστέρηση θα δημιουργούσε δυσχερώς επανορθώσιμη ζημία, καθιστούν αναγκαία την άμεση λήψη μέτρου και
β)
όταν καταρχάς διαπιστώνεται ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία αύξηση των εισαγωγών έχει προκαλέσει ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει σοβαρή ζημία.
Η διάρκεια ισχύος τέτοιων μέτρων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 200 ημέρες.
2. Τα προσωρινά μέτρα διασφάλισης είναι σκόπιμο να λαμβάνουν τη μορφή αύξησης των δασμών σε σχέση με το ισχύον ύψος τους (ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι μεγαλύτερο ή ίσο με το μηδέν) αν τέτοια μέτρα είναι δυνατό να εμποδίσουν ή να επανορθώσουν τη σοβαρή ζημία.
3. Η Επιτροπή προβαίνει αμέσως στη δέουσα έρευνα.
4. Αν αποδειχθεί ότι τα προσωρινά μέτρα διασφάλισης καταργούνται λόγω μη ύπαρξης σοβαρής ζημίας ή κινδύνου σοβαρής ζημίας, οι δασμοί που έχουν εισπραχθεί κατ' εφαρμογή των εν λόγω μέτρων επιστρέφονται αυτεπαγγέλτως το ταχύτερο. Εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 235 και επόμενα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (8).
Άρθρο 8
1. Οι λαμβανόμενες κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πληροφορίες δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς εκτός από εκείνους για τους οποίους ζητήθηκαν.
2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, καθώς και οι υπάλληλοί τους, δεν επιτρέπεται να αποκαλύπτουν εμπιστευτικές πληροφορίες τις οποίες έλαβαν κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή οι οποίες παρασχέθηκαν εμπιστευτικά, χωρίς ρητή εξουσιοδότηση εκείνου που τις παρείχε.
3. Κάθε αίτηση για εμπιστευτική μεταχείριση αναφέρει τους λόγους για τους οποίους η πληροφορία είναι εμπιστευτική.
Ωστόσο, αν η αίτηση εμπιστευτικής μεταχείρισης κρίνεται αδικαιολόγητη και αν το πρόσωπο που έδωσε την πληροφορία δεν επιθυμεί να την κοινολογήσει ή να εξουσιοδοτήσει τρίτον να την κοινολογήσει σε γενικές γραμμές ή υπό συνοπτική μορφή, η εν λόγω πληροφορία μπορεί να αγνοηθεί.
4. Μια πληροφορία θεωρείται πάντοτε εμπιστευτική, αν η κοινολόγησή της μπορεί να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις για το πρόσωπο που την έδωσε ή για την πηγή από την οποία προέρχεται.
5. Οι παράγραφοι 1 έως 4 δεν εμποδίζουν τις αρχές της Ένωσης να αναφέρονται σε γενικές πληροφορίες, και ιδίως στους λόγους στους οποίους βασίζονται οι αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, οι αρχές αυτές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους το έννομο συμφέρον των ενδιαφερομένων νομικών και φυσικών προσώπων για τη μη αποκάλυψη των επιχειρηματικών τους μυστικών.
Άρθρο 9
1. Η εξέταση της εξέλιξης στις εισαγωγές, των όρων υπό τους οποίους πραγματοποιούνται, καθώς και της σοβαρής ζημίας ή του κινδύνου σοβαρής ζημίας που προκύπτει από τις εισαγωγές αυτές για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, καλύπτει ιδίως τους ακόλουθους παράγοντες:
α)
τον όγκο των εισαγωγών, ιδίως όταν έχει αυξηθεί σημαντικά είτε σε απόλυτες τιμές είτε σε σχέση με την παραγωγή ή την κατανάλωση εντός της Ένωσης,
β)
τις τιμές εισαγωγής, ιδίως όταν διαπιστώνεται σημαντική υποτιμολόγηση σε σχέση με την τιμή ομοειδούς προϊόντος εντός της Ένωσης,
γ)
τις προκύπτουσες επιπτώσεις στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής παρόμοιων ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων, όπως αυτές εμφαίνονται από την εξέλιξη ορισμένων οικονομικών παραγόντων όπως:
-
παραγωγή,
-
χρησιμοποίηση δυναμικού,
-
αποθέματα,
-
πωλήσεις,
-
μερίδιο της αγοράς,
-
τιμές (δηλαδή συμπίεση τιμών ή παρεμπόδιση ανόδου τιμών που θα διαμορφώνονταν υπό κανονικές συνθήκες),
-
κέρδη,
-
απόδοση επενδεδυμένων κεφαλαίων,
-
ρευστότητα,
-
απασχόληση,
δ)
παράγοντες άλλους από την εξέλιξη των εισαγωγών που προκαλούν ή είναι δυνατό να προκαλέσουν ζημία στον ενδιαφερόμενο ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
2. Όταν προβάλλεται θέμα απειλής πρόκλησης ζημίας, η Επιτροπή εξετάζει επίσης αν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα ότι μια συγκεκριμένη κατάσταση είναι ικανή να εξελιχθεί σε πραγματική ζημία.
Για τον σκοπό αυτό, είναι δυνατόν να λαμβάνονται υπόψη παράγοντες, όπως:
α)
ο βαθμός αύξησης των εξαγωγών προς την Ένωση,
β)
το δυναμικό εξαγωγής της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής, το οποίο υφίσταται ή θα υπάρξει στο προβλέψιμο μέλλον, και η πιθανότητα διοχέτευσης των εξαγωγών από αυτό το δυναμικό προς την Ένωση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ
Άρθρο 10
1. Όταν η εξέλιξη των εισαγωγών ενός προϊόντος καταγωγής μιας από τις τρίτες χώρες που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό υπάρχει κίνδυνος να επιφέρει ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και όταν τα συμφέροντα της Ένωσης το απαιτούν, η εισαγωγή του εν λόγω προϊόντος δύναται να υποβληθεί, ανάλογα με την περίπτωση, σε:
α)
εκ των υστέρων ενωσιακή επιτήρηση σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζονται στην απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ή
β)
εκ των προτέρων ενωσιακή επιτήρηση σύμφωνα με το άρθρο 11.
2. Η απόφαση για την επιβολή επιτήρησης λαμβάνεται από την Επιτροπή μέσω εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 3 παράγραφος 2.
3. Η διάρκεια ισχύος των μέτρων επιτήρησης είναι περιορισμένη. Πλην αντιθέτων διατάξεων, η ισχύς τους εκπνέει στο τέλος του δεύτερου εξαμήνου που ακολουθεί το εξάμηνο κατά το οποίο θεσπίστηκαν.
Άρθρο 11
1. Τα προϊόντα που υπόκεινται σε ενωσιακή επιτήρηση εκ των προτέρων τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία εφόσον προσκομισθεί έγγραφο επιτήρησης. Το έγγραφο αυτό εκδίδεται ατελώς από την αρμόδια αρχή που ορίζουν τα κράτη μέλη, για όλες τις ζητούμενες ποσότητες, εντός προθεσμίας πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την παραλαβή, από την αρμόδια εθνική αρχή, αίτησης οιουδήποτε ενωσιακού εισαγωγέα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασής του στην Ένωση. Θεωρείται ότι η αίτηση αυτή παρελήφθη από την αρμόδια εθνική αρχή όχι αργότερα από τρεις εργάσιμες ημέρες από την υποβολή της, εκτός αντιθέτου αποδείξεως.
2. Για το έγγραφο επιτήρησης, χρησιμοποιείται έντυπο που αντιστοιχεί στο υπόδειγμα του παραρτήματος I.
Στην αίτηση εγγράφου επιτήρησης του εισαγωγέα περιλαμβάνονται, εφόσον η απόφαση θέσης υπό επιτήρηση δεν ορίζει άλλως, μόνον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
το ονοματεπώνυμο και η πλήρης διεύθυνση του αιτούντος (συμπεριλαμβανομένων των αριθμών τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας και, εφόσον υπάρχει, του αριθμού μητρώου στο πλαίσιο της αρμόδιας εθνικής αρχής) και ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ, εφόσον ο αιτών υπόκειται σε ΦΠΑ,
β)
εάν συντρέχει περίπτωση, το ονοματεπώνυμο και η πλήρης διεύθυνση του διασαφιστή ή του τυχόν αντιπροσώπου του αιτούντος (συμπεριλαμβανομένων των αριθμών τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας),
γ)
περιγραφή των εμπορευμάτων, με αναφορά:
-
της εμπορικής τους ονομασίας,
-
του κωδικού της συνδυασμένης ονοματολογίας στον οποίο υπάγονται,
-
της καταγωγής και της προέλευσής τους,
δ)
οι δηλωθείσες ποσότητες, σε χιλιόγραμμα, και, ενδεχομένως, σε οποιαδήποτε άλλη συμπληρωματική σχετική μονάδα (ζεύγη, τεμάχια κ.λπ.),
ε)
η αξία CIF των εμπορευμάτων στα σύνορα της Ένωσης, σε ευρώ,
στ)
η ακόλουθη δήλωση, με ημερομηνία και υπογραφή του αιτούντος και αναγραφή του ονοματεπωνύμου του με κεφαλαία γράμματα:
«Ο υπογράφων βεβαιώνω ότι οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην παρούσα αίτηση είναι ακριβείς και παρέχονται καλή την πίστει, είμαι δε εγκατεστημένος στην Ένωση.»
.
3. Το έγγραφο επιτήρησης ισχύει σε όλη την Ένωση ανεξαρτήτως του κράτους μέλους που το εκδίδει.
4. Η διαπίστωση ότι η τιμή μονάδας με την οποία πραγματοποιείται η συναλλαγή υπερβαίνει κατά λιγότερο από 5 % την τιμή η οποία αναγράφεται στο έγγραφο επιτήρησης ή ότι η συνολική αξία ή ποσότητα των προϊόντων που προσκομίζονται προς εισαγωγή υπερβαίνει κατά λιγότερο από 5 % την αξία ή ποσότητα που αναγράφεται στο έγγραφο επιτήρησης, δεν εμποδίζει τη θέση του συγκεκριμένου προϊόντος σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η Επιτροπή, αφού ακούσει τις γνώμες που διατυπώνονται στο πλαίσιο της επιτροπής και αφού λάβει υπόψη της τη φύση των προϊόντων και τις άλλες ιδιομορφίες των συναλλαγών αυτών, μπορεί να ορίζει διαφορετικό ποσοστό, το οποίο πάντως δεν θα υπερβαίνει, κατά κανόνα, το 10 %.
5. Το έγγραφο επιτήρησης μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον εφόσον το καθεστώς ελευθέρωσης των εισαγωγών εξακολουθεί να ισχύει για τις συναλλαγές αυτές. Το εν λόγω έγγραφο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθεί μετά τη λήξη της περιόδου που καθορίζεται συγχρόνως και κατά την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για να επιβληθεί η επιτήρηση, λαμβανομένων υπόψη της φύσης των προϊόντων και των άλλων ιδιομορφιών των συναλλαγών.
6. Όταν προβλέπεται από την απόφαση που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 10, η καταγωγή των υπό ενωσιακή επιτήρηση προϊόντων πρέπει να αποδεικνύεται με πιστοποιητικό καταγωγής. Η παρούσα παράγραφος δεν θίγει την ισχύ άλλων διατάξεων σχετικών με την προσκόμιση κάθε τέτοιου πιστοποιητικού.
7. Όταν το προϊόν που βρίσκεται υπό προηγούμενη ενωσιακή επιτήρηση αποτελεί αντικείμενο περιφερειακών μέτρων διασφάλισης σε ένα κράτος μέλος, η άδεια εισαγωγής που εκδίδεται από το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να αντικαθιστά το έγγραφο επιτήρησης.
8. Τα έντυπα των εγγράφων επιτήρησης και τα σχετικά αποσπάσματα καταρτίζονται εις διπλούν και, από τα δύο έντυπα, το πρώτο, με την ένδειξη «πρωτότυπο για τον παραλήπτη», φέρει τον αριθμό 1 και χορηγείται στον αιτούντα ενώ το δεύτερο, με την ένδειξη «αντίτυπο για την αρμόδια αρχή», με τον αριθμό 2, παραμένει στην αρχή που εξέδωσε το έγγραφο. Για διοικητικούς λόγους, οι αρμόδιες αρχές είναι δυνατόν να προσθέτουν συμπληρωματικά αντίγραφα στο έντυπο 2.
9. Τα έντυπα εκτυπώνονται σε λευκό χαρτί χωρίς μηχανικό πολτό, κολλαρισμένο για γραφή και βάρος 55 έως 65 γραμμαρίων ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι διαστάσεις τους είναι 210 mm × 297 mm ενώ το δακτυλογραφικό διάστιχο 4,24 mm (ένα έκτο της ίντσας)· η διάταξη των εντύπων τηρείται αυστηρά. Οι δύο όψεις του αντιτύπου αριθ. 1, που αποτελεί την άδεια επιτήρησης καθαυτή, φέρουν επιπλέον εκτυπωμένες κίτρινες σύμπλεκτες γραμμές που καθιστούν εμφανή κάθε παραποίηση με μηχανικά ή χημικά μέσα.
10. Τα κράτη μέλη φέρουν την ευθύνη της εκτύπωσης των εντύπων. Επίσης, τα έντυπα είναι δυνατόν να εκτυπώνονται από τυπογραφεία εγκριθέντα από το κράτος μέλος στο οποίο τα τυπογραφεία είναι εγκατεστημένα. Στην τελευταία περίπτωση, κάθε έντυπο φέρει μνεία της σχετικής έγκρισης. Σε κάθε έντυπο αναγράφεται μνεία του ονόματος και της διεύθυνσης του τυπογράφου ή σημείο με το οποίο είναι δυνατή η αναγνώριση του τυπογράφου.
Άρθρο 12
Αν οι εισαγωγές ενός προϊόντος δεν έχουν τεθεί υπό προηγούμενη ενωσιακή επιτήρηση, η Επιτροπή δύναται να επιβάλει, σύμφωνα με το άρθρο 17, επιτήρηση περιοριζόμενη στις εισαγωγές σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη εφόσον αποφασίσει να προβεί σε επιτήρηση.
Άρθρο 13
1. Τα υπό περιφερειακή επιτήρηση προϊόντα τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, στην οικεία περιφέρεια, εφόσον προσκομισθεί έγγραφο επιτήρησης. Το έγγραφο αυτό εκδίδεται ατελώς από την αρμόδια αρχή που ορίζει το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, για όλες τις ζητούμενες ποσότητες, εντός προθεσμίας πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την παραλαβή, από την αρμόδια εθνική αρχή, αίτησης οιουδήποτε ενωσιακού εισαγωγέα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασής του στην Ένωση. Θεωρείται ότι η αίτηση αυτή παραλαμβάνεται από την αρμόδια εθνική αρχή όχι αργότερα από τρεις εργάσιμες ημέρες από την υποβολή της, εκτός εάν αποδεικνύεται διαφορετικά. Τα έγγραφα επιτήρησης χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον το καθεστώς ελευθέρωσης των εισαγωγών εξακολουθεί να ισχύει για τις συγκεκριμένες συναλλαγές.
2. Εφαρμόζεται το άρθρο 11 παράγραφος 2.
Άρθρο 14
1. Σε περίπτωση ενωσιακής ή περιφερειακής επιτήρησης, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, τις δέκα πρώτες ημέρες κάθε μήνα:
α)
σε περίπτωση επιτήρησης εκ των προτέρων, λεπτομέρειες για τα χρηματικά ποσά (που υπολογίζονται βάσει των τιμών CIF) και τις ποσότητες των εμπορευμάτων, για τα οποία εκδόθηκαν έγγραφα επιτήρησης κατά τη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου,
β)
σε κάθε περίπτωση, τις εισαγωγές οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου που προηγείται της περιόδου που αναφέρεται στο στοιχείο α).
Οι πληροφορίες που δίδουν τα κράτη μέλη αναλύονται ανά προϊόν και ανά χώρα.
Είναι δυνατόν να θεσπίζονται διαφορετικές διατάξεις ταυτοχρόνως και κατά την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για να επιβληθεί η επιτήρηση.
2. Όταν το απαιτούν η φύση των προϊόντων ή ιδιαίτερες περιστάσεις, η Επιτροπή δύναται, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, να τροποποιεί τα χρονοδιαγράμματα υποβολής των πληροφοριών αυτών.
3. Η Επιτροπή ενημερώνει αντίστοιχα τα κράτη μέλη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Άρθρο 15
1. Αν ένα προϊόν εισάγεται στην Ένωση σε ποσότητες τόσο αυξημένες ή και υπό τέτοιες συνθήκες ώστε να προκαλείται ή να υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης σοβαρής ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα της Ένωσης, δύναται μετά από αίτηση κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία:
α)
να περιορίζει τη διάρκεια ισχύος των εγγράφων επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 11, που εκδίδονται μετά την έναρξη ισχύος του μέτρου αυτού,
β)
να τροποποιεί τους κανόνες εισαγωγής για το εν λόγω προϊόν, προβλέποντας ότι μπορεί να τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία μόνο με την προσκόμιση άδειας εισαγωγής, η χορήγηση της οποίας διέπεται από τις διατάξεις και τους περιορισμούς που ορίζει η Επιτροπή.
Τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) έχουν άμεση εφαρμογή.
2. Για τα μέλη του ΠΟΕ, τα μέτρα της παραγράφου 1 λαμβάνονται μόνον όταν οι δύο όροι του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής πληρούνται.
3. Κατά τον καθορισμό μιας ποσόστωσης λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψη:
α)
το συμφέρον διατήρησης, στο μέτρο του δυνατού, των παραδοσιακών ρευμάτων συναλλαγών,
β)
ο όγκος των εμπορευμάτων τα οποία εξάγονται βάσει συμβάσεων που συνάφθηκαν υπό κανονικές συνθήκες και όρους πριν τεθεί σε ισχύ ένα μέτρο διασφάλισης, κατά την έννοια του παρόντος κεφαλαίου, εφόσον οι συμβάσεις έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος,
γ)
η ανάγκη να μην τίθεται σε κίνδυνο η επίτευξη του σκοπού της ποσόστωσης.
Το επίπεδο της ποσόστωσης δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερο από τον μέσο όρο των εισαγωγών κατά τα τρία τελευταία αντιπροσωπευτικά έτη για τα οποία υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, εκτός αν απαιτείται διαφορετικό επίπεδο για την παρεμπόδιση ή την επανόρθωση σοβαρής ζημίας.
4. Στην περίπτωση που η ποσόστωση κατανέμεται μεταξύ προμηθευτριών χωρών, η κατανομή μπορεί να συμφωνηθεί με τις προμηθεύτριες χώρες που έχουν ουσιώδες συμφέρον για τις εισαγωγές του σχετικού προϊόντος στην Ένωση.
Σε διαφορετική περίπτωση, η ποσόστωση κατανέμεται μεταξύ των χωρών αυτών κατ' αναλογία του μεριδίου τους στις ενωσιακές εισαγωγές του σχετικού προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της προηγούμενης αντιπροσωπευτικής περιόδου, λαμβανομένου υπόψη κάθε ειδικού παράγοντα, ο οποίος είναι δυνατό να έχει επηρεάσει ή να επηρεάσει τις συναλλαγές όσον αφορά το συγκεκριμένο προϊόν.
Ωστόσο, λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης της Επιτροπής για διεξαγωγή διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της επιτροπής για τα μέτρα διασφάλισης του ΠΟΕ, είναι δυνατό να σημειωθεί παρέκκλιση από την εν λόγω μέθοδο κατανομής, σε περίπτωση σοβαρής ζημίας, αν οι εισαγωγές καταγωγής μιας ή ορισμένων προμηθευτριών χωρών έχουν αυξηθεί δυσανάλογα σε σχέση με τη συνολική αύξηση των εισαγωγών του συγκεκριμένου προϊόντος κατά την προηγούμενη αντιπροσωπευτική περίοδο.
5. Τα μέτρα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εφαρμόζονται σε κάθε προϊόν το οποίο τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την έναρξη ισχύος αυτών. Σύμφωνα με το άρθρο 17, είναι δυνατόν να περιορίζονται σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης.
Εντούτοις, τα μέτρα αυτά δεν εμποδίζουν τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που ευρίσκονται ήδη καθ' οδόν προς την Ένωση, εφόσον δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ο προορισμός τους και εφόσον τα προϊόντα, των οποίων η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, βάσει των άρθρων 10 και 11, προϋποθέτει την προσκόμιση εγγράφου επιτήρησης, συνοδεύονται πράγματι από το έγγραφο αυτό.
6. Αν ένα κράτος μέλος ζητήσει την παρέμβασή της, η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 3 παράγραφος 3 ή, σε επείγουσες περιπτώσεις, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4, λαμβάνει απόφαση εντός πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης.
Άρθρο 16
Αν το απαιτούν τα συμφέροντα της Ένωσης, η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 3 παράγραφος 3 και τις διατάξεις του κεφαλαίου III, μπορεί να θεσπίσει κατάλληλα μέτρα για να εμποδιστεί η εισαγωγή στην Ένωση προϊόντος σε τόσο αυξημένες ποσότητες και/ή υπό τέτοιους όρους, ώστε να προκαλείται ή να απειλείται να προκληθεί σοβαρή ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων.
Στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται το άρθρο 15 παράγραφοι 2 έως 5.
Άρθρο 17
Όταν, βάσει ιδίως των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 9, κρίνεται ότι πληρούνται οι προβλεπόμενοι όροι για τη θέσπιση των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 10 και 15 σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης, η Επιτροπή, αφού εξετάσει τις εναλλακτικές λύσεις, μπορεί να επιτρέπει, κατ' εξαίρεση, την εφαρμογή μέτρων επιτήρησης ή διασφάλισης που περιορίζονται στην ή στις περιφέρειες αυτές, αν κρίνει ότι τα μέτρα αυτά, εφαρμοζόμενα σ' αυτό το επίπεδο, είναι καταλληλότερα από τα μέτρα που εφαρμόζονται στο σύνολο της Ένωσης.
Τα μέτρα αυτά επιβάλλεται να είναι προσωρινά και να διαταράσσουν όσο το δυνατόν λιγότερο τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Τα μέτρα αυτά θεσπίζονται σύμφωνα με τον τρόπο που προβλέπεται στα άρθρα 10 και 15.
Άρθρο 18
Κανένα μέτρο διασφάλισης δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε προϊόν καταγωγής αναπτυσσόμενης χώρας μέλους του ΠΟΕ, εφόσον το τμήμα των ενωσιακών εισαγωγών του συγκεκριμένου προϊόντος που αντιστοιχεί στην εν λόγω χώρα δεν υπερβαίνει το 3 %, υπό την προϋπόθεση ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες μέλη του ΠΟΕ των οποίων το μερίδιο στις ενωσιακές εισαγωγές είναι κατώτερο του 3 %, δεν συγκεντρώνουν συνολικά περισσότερο από το 9 % των συνολικών εισαγωγών του σχετικού προϊόντος στην Ένωση.
Άρθρο 19
1. Η εφαρμογή μέτρων διασφάλισης επιτρέπεται μόνο για όσο χρονικό διάστημα είναι απαραίτητη προκειμένου να αποτραπεί η πρόκληση σοβαρής ζημίας ή να αρθούν οι αρνητικές της συνέπειες ή να διευκολυνθεί η προσαρμογή του σχετικού ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Η διάρκεια ισχύος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα τέσσερα έτη, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου εφαρμογής ενδεχόμενου προσωρινού μέτρου.
2. Αυτή η αρχική χρονική περίοδος είναι δυνατόν να παρατείνεται με εξαίρεση τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο, αν ορίζεται ότι:
α)
τα μέτρα διασφάλισης εξακολουθούν να είναι αναγκαία προκειμένου να αποτραπεί σοβαρή ζημία ή να πραγματοποιηθεί επανόρθωσή της,
β)
αποδεικνύεται βάσει στοιχείων ότι ο οικείος ενωσιακός κλάδος παραγωγής διέρχεται φάση προσαρμογής.
3. Τα μέτρα παράτασης λαμβάνονται υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο κεφάλαιο III και με τις ίδιες διαδικασίες που ισχύουν για τα αρχικά μέτρα. Τα παρατεινόμενα μέτρα δεν είναι δυνατόν να είναι περισσότερο περιοριστικά από τα ισχύοντα κατά την αρχική περίοδο.
4. Σε περίπτωση που η διάρκεια ισχύος μέτρου διασφάλισης υπερβαίνει το ένα έτος, το μέτρο πρέπει να απελευθερωθεί προοδευτικά σε τακτά διαστήματα κατά την περίοδο εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένης της παράτασής του.
5. Η συνολική περίοδος εφαρμογής μέτρου διασφάλισης, περιλαμβανομένης της εφαρμογής τυχόν προσωρινών μέτρων, η αρχική περίοδος εφαρμογής και κάθε τυχόν παράτασή της, δεν υπερβαίνει τα οκτώ έτη.
Άρθρο 20
1. Κατά την εφαρμογή οποιουδήποτε μέτρου επιτήρησης ή διασφάλισης που επεβλήθη σύμφωνα με τα κεφάλαια IV και V, η Επιτροπή μπορεί, είτε κατόπιν αιτήσεως ενός κράτους μέλους, είτε με δική της πρωτοβουλία, το αργότερο στο μέσον της περιόδου εφαρμογής των μέτρων των οποίων η διάρκεια υπερβαίνει τα τρία έτη:
α)
να εξετάζει τις επιπτώσεις του μέτρου αυτού,
β)
να εξετάζει αν και σε ποιο βαθμό ενδείκνυται η επιτάχυνση του ρυθμού απελευθέρωσης,
γ)
να διαπιστώνει εάν η εφαρμογή του μέτρου εξακολουθεί να είναι αναγκαία.
Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι η εφαρμογή του μέτρου εξακολουθεί να είναι αναγκαία, ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη.
2. Αν η Επιτροπή κρίνει ότι επιβάλλεται η κατάργηση ή η τροποποίηση οποιουδήποτε μέτρου επιτήρησης ή διασφάλισης που αναφέρεται στα άρθρα 10, 12, 15, 16 και 17, ανακαλεί ή τροποποιεί τα μέτρα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 3 παράγραφος 3.
Όταν η απόφαση αυτή αφορά περιφερειακά μέτρα επιτήρησης, εφαρμόζεται από την έκτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 21
1. Κανένα νέο μέτρο διασφάλισης δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί σε σχέση με την εισαγωγή κάποιου προϊόντος για την οποία έχει ήδη εφαρμοσθεί κάποιο μέτρο διασφάλισης επί χρονικό διάστημα που ισούται με τη διάρκεια εφαρμογής του αρχικού μέτρου. Η περίοδος αυτή δεν μπορεί να είναι μικρότερη από δύο έτη.
2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, ένα μέτρο διασφάλισης, του οποίου η διάρκεια ισχύος δεν υπερβαίνει τις 180 ημέρες, είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί εκ νέου για την εισαγωγή κάποιου προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
έχει παρέλθει ένα έτος τουλάχιστον από τη θέσπιση μέτρου διασφάλισης για την εισαγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος και
β)
το εν λόγω μέτρο διασφάλισης δεν έχει εφαρμοσθεί για το ίδιο προϊόν περισσότερες από δύο φορές κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγούνται ακριβώς της ημερομηνίας θέσπισης του μέτρου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 22
Αν το απαιτούν τα συμφέροντα της Ένωσης, η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 3 παράγραφος 3, μπορεί να θεσπίσει κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή νομοθετικών πράξεων ώστε να επιτρέψει την άσκηση των δικαιωμάτων ή την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ένωσης ή όλων των κρατών μελών της σε διεθνές επίπεδο, ιδίως όσον αφορά το εμπόριο βασικών προϊόντων.
Άρθρο 23
Η Επιτροπή, στην ετήσια έκθεσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή και την υλοποίηση μέτρων εμπορικής άμυνας, που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 22α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (9), περιλαμβάνει και πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 24
1. Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από ειδικούς κανόνες που προβλέπονται στις συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών.
2. Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων της Ένωσης, ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τη θέσπιση ή την εφαρμογή από τα κράτη μέλη:
α)
απαγορεύσεων, ποσοτικών περιορισμών ή μέτρων επιτήρησης που επιβάλλονται για λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφύλαξης των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας,
β)
ειδικών συναλλαγματικών διατυπώσεων,
γ)
διατυπώσεων που εισάγονται βάσει διεθνών συμφωνιών σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα ή τις διατυπώσεις που πρέπει να προβλεφθούν ή να τροποποιηθούν βάσει του πρώτου εδαφίου.
Σε περίπτωση άκρως επείγουσας ανάγκης, τα εν λόγω εθνικά μέτρα ή διατυπώσεις ανακοινώνονται στην Επιτροπή αμέσως μόλις θεσπιστούν.
Άρθρο 25
1. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή των πράξεων για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών ή των ενωσιακών ή εθνικών διοικητικών διατάξεων που απορρέουν από τις πράξεις αυτές ή των ειδικών πράξεων που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται συμπληρωματικά.
2. Τα άρθρα 10 έως 14 και το άρθρο 21 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που υπάγονται στις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 πράξεις και για τα οποία, βάσει του ενωσιακού καθεστώτος συναλλαγών με τρίτες χώρες, απαιτείται η προσκόμιση άδειας ή άλλου εγγράφου εισαγωγής.
Τα άρθρα 15, 17 και 20 έως 24 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα για τα οποία το καθεστώς αυτό προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής ποσοτικών περιορισμών κατά την εισαγωγή.
Άρθρο 26
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 260/2009 καταργείται.
Οι παραπομπές στον καταργηθέντα κανονισμό θεωρείται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και εξετάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος III.
Άρθρο 27
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 11 Μαρτίου 2015