NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 525/2013
ze dne 21. května 2013
o mechanismu monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací na úrovni členských států a Unie vztahujících se ke změně klimatu a o zrušení rozhodnutí č. 280/2004/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES ze dne 11. února 2004 o mechanismu monitorování emisí skleníkových plynů ve Společenství a provádění Kjótského protokolu (4) zavedlo rámec pro monitorování antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů, hodnocení pokroku při plnění závazků týkajících se těchto emisí a provádění požadavků na monitorování a podávání zpráv podle Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále jen „úmluva UNFCCC“) (5) a Kjótského protokolu (6) v Unii. Aby byl zohledněn aktuální a budoucí vývoj na mezinárodní úrovni v souvislosti s úmluvou UNFCCC a Kjótským protokolem a byly prováděny nové požadavky na monitorování a podávání zpráv stanovené v právu Unie, je třeba rozhodnutí č. 280/2004/ES nahradit.
(2)
Rozhodnutí č. 280/2004/ES by mělo být nahrazeno nařízením vzhledem k širší oblasti působnosti práva Unie, k zahrnutí dalších kategorií osob, jichž se povinnosti týkají, ke komplexnější a vysoce technické povaze zavedených ustanovení, ke zvýšené potřebě jednotných pravidel uplatnitelných v celé Unii, aby bylo usnadněno provádění.
(3)
Hlavním cílem úmluvy UNFCCC je dosáhnout stabilizace koncentrací skleníkových plynů v atmosféře na úrovni, která by zabránila nebezpečnému narušení klimatického systému lidskou činností. Aby bylo tohoto cíle dosaženo, neměl by být celkový nárůst průměrné roční teploty při zemském povrchu vyšší než 2 °C ve srovnání s úrovní před průmyslovou revolucí.
(4)
Je třeba důkladně monitorovat, vykazovat a pravidelně hodnotit emise skleníkových plynů v Unii a členských státech a jejich úsilí o řešení problematiky změny klimatu.
(5)
K pokroku ve vyváženém řešení problémů spojených se změnou klimatu významně přispělo rozhodnutí 1/CP.15, přijaté na konferenci smluvních stran úmluvy UNFCCC (dále jen „rozhodnutí 1/CP.15“), a rozhodnutí 1/CP.16, přijaté na konferenci smluvních stran úmluvy UNFCCC (dále jen „rozhodnutí 1/CP.16“). Tato rozhodnutí zavádějí nové požadavky na monitorování a podávání zpráv, které se uplatní při realizaci ambiciózního snížení emisí, k němuž se Unie a její členské státy zavázaly, a poskytují podporu rozvojovým zemím. Rovněž se v těchto rozhodnutích uznává, že zabývat se přizpůsobením změně klimatu má stejnou prioritu jako zmírňování dopadů. Rozhodnutí 1/CP.16 také vyžaduje, aby rozvinuté země rozvíjely strategie nebo plány rozvoje nízkouhlíkového hospodářství. Očekává se, že tyto strategie nebo plány přispějí k vybudování nízkouhlíkové společnosti a zajistí pokračování vysokého růstu a udržitelného rozvoje, jakož i nákladově efektivní způsob za účelem dosažení dlouhodobého cíle v oblasti klimatu při náležitém zohlednění postupných fází. Toto nařízení by mělo provádění uvedených požadavků na monitorování a podávání zpráv usnadnit.
(6)
Další rozhodný závazek Unie a členských států významně snížit své emise skleníkových plynů představuje soubor legislativních aktů Unie přijatý v roce 2009, dále označen jako „klimaticko-energetický balíček“, zejména rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES ze dne 23. dubna 2009 o úsilí členských států snížit emise skleníkových plynů, aby byly splněny závazky Společenství v oblasti snížení emisí skleníkových plynů do roku 2020 (7), a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/29/ES ze dne 23. dubna 2009, kterou se mění směrnice 2003/87/ES s cílem zlepšit a rozšířit systém pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství (8). Systém Unie pro monitorování a vykazování emisí by měl být rovněž aktualizován s ohledem na nové požadavky uvedených dvou právních předpisů.
(7)
Úmluva UNFCCC zavazuje Unii a její členské státy, aby vypracovávaly, pravidelně aktualizovaly, zveřejňovaly a předkládaly konferenci smluvních stran národní inventury antropogenních emisí ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů všech skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol z roku 1987 o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu, k Vídeňské úmluvě na ochranu ozonové vrstvy (9) (dále jen „Montrealský protokol“), za použití srovnatelných postupů dohodnutých na konferenci smluvních stran.
(8)
Ustanovení čl. 5 odst. 1 Kjótského protokolu vyžaduje, aby Unie a členské státy zřídily a vedly vnitrostátní systém pro odhad antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů všech skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol, s cílem zajistit provádění jiných ustanovení Kjótského protokolu. Unie a členské státy by současně měly uplatňovat pokyny pro vnitrostátní systémy stanovené v příloze rozhodnutí 19/CMP.1 přijatého na konferenci smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu (dále jen „rozhodnutí 19/CMP.1“). Rozhodnutí 1/CP.16 dále vyžaduje zavedení vnitrostátních předpisů pro odhad antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů všech skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol. Toto nařízení by mělo umožnit provádění obou těchto požadavků.
(9)
Kypr je zahrnut mezi země přílohy I úmluvy UNFCCC rozhodnutím konference smluvních stran úmluvy UNFCCC 10/CP.17 s účinkem od 9. ledna 2013 a Malta je v uvedené příloze zahrnuta rozhodnutím konference smluvních stran úmluvy UNFCCC 3/CP 15 s účinkem od 26. října 2010.
(10)
Zkušenosti získané prováděním rozhodnutí č. 280/2004/ES poukázaly na potřebu posílit součinnost a soudržnost s podáváním zpráv podle jiných právních nástrojů, zejména se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství (10), s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 166/2006 ze dne 18. ledna 2006, kterým se zřizuje evropský registr úniků a přenosů znečišťujících látek (11), se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2001/81/ES ze dne 23. října 2001 o národních emisních stropech pro některé látky znečisťující ovzduší (12), s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 842/2006 ze dne 17. května 2006 o některých fluorovaných skleníkových plynech (13) a s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1099/2008 ze dne 22. října 2008 o energetické statistice (14). Přestože zjednodušení požadavků na podávání zpráv si vyžádá změnu jednotlivých právních nástrojů, používání jednotných údajů pro vykazování emisí skleníkových plynů je zásadní pro zajištění kvality vykazování emisí.
(11)
Čtvrtá hodnotící zpráva Mezivládního panelu pro změnu klimatu (IPCC) uvádí potenciál globálního oteplování u fluoridu dusitého (dále jen „NF3“) ve výši zhruba 17 000 krát vyšší než je hodnota pro oxid uhličitý (CO2). NF3 se v rostoucí míře používá v elektronickém odvětví jako náhrada za zcela fluorované uhlovodíky (dále jen „PFC“) a fluorid sírový (dále jen „SF6“). V souladu s čl. 191 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) musí být politika Unie v oblasti životního prostředí založena na zásadě předběžné opatrnosti. Tato zásada vyžaduje monitorování NF3 za účelem posouzení hladiny emisí v Unii a případně stanovení zmírňujících opatření.
(12)
Údaje aktuálně vykazované v rámci národní inventury skleníkových plynů a národních a unijních registrů nedostačují k tomu, aby bylo možno na úrovni členských států stanovit emise CO2 z civilního letectví na národní úrovni, na které se nevztahuje směrnice 2003/87/ES. Při přijímání ustanovení o povinnostech podávat zprávy by Unie neměla na členské státy a malé a střední podniky (SME) klást nároky, které nejsou úměrné sledovaným cílům. Emise CO2 z letů, na něž se nevztahuje směrnice 2003/87/ES, představují pouze velmi malou část celkových emisí skleníkových plynů a vytvoření systému pro vykazování těchto emisí by vzhledem ke stávajícím požadavkům na širší odvětví podle směrnice 2003/87/ES představovalo nepřiměřenou zátěž. Proto by emise CO2 z kategorie zdroje „1.A.3.A civilní letectví“ podle IPCC měly být pro účely článku 3 a čl. 7 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES považovány za rovné nule.
(13)
V zájmu zajištění efektivity opatření pro monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů je nutné zabránit tomu, aby se finanční a administrativní zátěž, které členské státy již čelí, dále zvyšovala.
(14)
Přestože se emise a pohlcení emisí skleníkových plynů souvisejících s využíváním půdy, změnami ve využívání půdy a lesnictvím (dále jen „LULUCF“) započítávají do cíle Unie pro snížení emisí podle Kjótského protokolu, nejsou součástí cíle 20 % snížení do roku 2020 v rámci klimaticko-energetického balíčku. Článek 9 rozhodnutí č. 406/2009/ES ukládá Komisi, aby posoudila podmínky, podle nichž budou emise a jejich pohlcování v souvislosti s LULUCF začleněny do závazku Unie v oblasti snížení emisí skleníkových plynů, přičemž se zajistí trvalost a ekologická vyváženost příspěvku LULUCF a zároveň důsledné monitorování a přesná evidence příslušných emisí a pohlcení. Ukládá také, aby Komise případně předložila legislativní návrh s cílem, aby vstoupil v platnost od roku 2013. Komise dne 12. března 2012 předložila Evropskému parlamentu a Radě jako první krok k zahrnutí oblasti LULUCF do závazku přijatého Unií v oblasti snižování emisí návrh, který vedl k přijetí rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 529/2013/EU ze dne 21. května 2013 o pravidlech započítávání týkajících se emisí skleníkových plynů a jejich pohlcení v důsledku činností souvisejících s využíváním půdy, změnami ve využívání půdy a lesnictvím a o informacích o opatřeních týkajících se těchto činností (15).
(15)
Unie a členské státy by se měly snažit podávat co nejaktuálnější informace o emisích skleníkových plynů, zejména v rámci strategie Evropa 2020 a harmonogramů stanovených touto strategií. Toto nařízení by mělo umožnit vypracování těchto odhadů v co nejkratším možném čase za pomoci statistických a dalších informací, podle potřeby například za pomoci údajů získaných z vesmíru prostřednictvím programu Globální monitoring životního prostředí a bezpečnosti a jiných družicových systémů.
(16)
Vzhledem k tomu, že Komise oznámila záměr navrhnout nové požadavky na monitorování a podávání zpráv pro emise z námořní dopravy, včetně případných změn tohoto nařízení, neměl by být žádný takový návrh tímto nařízením dotčen, a ustanovení o monitorování a vykazování emisí z námořní dopravy by proto neměla být v této fázi do tohoto nařízení začleněna.
(17)
Zkušenosti získané při provádění rozhodnutí č. 280/2004/ES ukazují na potřebu zlepšit transparentnost, přesnost, jednotnost, úplnost a srovnatelnost informací vykazovaných o politikách a opatřeních a odhadech. Rozhodnutí č. 406/2009/ES vyžaduje, aby členské státy podávaly zprávy o předpokládaném pokroku při plnění svých povinností podle uvedeného rozhodnutí, včetně informací o vnitrostátních politikách, opatřeních a vnitrostátních odhadech. Strategie Evropa 2020 stanoví agendu integrované hospodářské politiky, která vyžaduje, aby Unie a členské státy nadále usilovaly o včasné podávání zpráv o politikách a opatřeních v oblasti změny klimatu a jejich předpokládaných dopadech na emise. K dosažení těchto cílů by mělo významně přispět vytvoření systémů na úrovni Unie a členských států společně s lepšími pokyny pro podávání zpráv. Aby se zajistilo, že Unie splní své mezinárodní a interní požadavky na vykazování odhadů emisí skleníkových plynů, a aby bylo možné posoudit její pokrok při plnění mezinárodních a interních závazků a povinností, měla by Komise rovněž vypracovávat a používat odhady skleníkových plynů.
(18)
Aby bylo možné monitorovat pokrok členských států a jejich opatření v oblasti přizpůsobení se změně klimatu, jsou od nich zapotřebí lepší informace. Tyto informace jsou nutné k navržení komplexní strategie Unie pro přizpůsobení se změně klimatu v souladu s bílou knihou Komise ze dne 1. dubna 2009 nazvanou „Přizpůsobení se změně klimatu: směřování k evropskému akčnímu rámci“. Vykazování informací o tomto přizpůsobení umožní členským státům sdílet osvědčené postupy a posuzovat své potřeby a úroveň připravenosti v boji proti změně klimatu.
(19)
Podle rozhodnutí 1/CP.15 se Unie a členské státy zavázaly poskytovat významné finanční prostředky na podporu opatření pro přizpůsobení se změně klimatu a opatření zmírňující dopady změny klimatu v rozvojových zemích. V souladu s bodem 40 rozhodnutí 1/CP.16 každá rozvinutá země, která je smluvní stranou úmluvy UNFCCC, musí posílit podávání zpráv o poskytování finanční a technologické podpory a podpory na vybudování kapacit pro smluvní strany z řad rozvojových zemí. Posílené podávání zpráv má zásadní význam pro uznání úsilí Unie a členských států, které vyvinuly ke splnění svých závazků. Rozhodnutí 1/CP.16 rovněž zavedlo nový mechanismus pro technologie v zájmu posílení mezinárodního přenosu technologií. Toto nařízení by mělo zajistit, že budou poskytovány aktualizované informace o činnostech v oblasti přenosu technologií do rozvojových zemí na základě nejlepších dostupných údajů.
(20)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/101/ES (16) změnila směrnici 2003/87/ES tak, aby zahrnovala oblast letectví do systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů v Unii. Směrnice 2003/87/ES obsahuje ustanovení o použití výnosů z dražeb, o podávání zpráv o použití výnosů z dražeb členskými státy a o opatřeních přijatých podle čl. 3d uvedené směrnice. Směrnice 2003/87/ES ve znění směrnice 2009/29/ES nyní rovněž obsahuje ustanovení o použití výnosů z dražeb a stanoví, že by alespoň 50 % z těchto výnosů mělo být použito pro účely jedné nebo více činností uvedených v čl. 10 odst. 3 směrnice 2003/87/ES. Transparentní používání výnosů získaných z dražeb povolenek podle směrnice 2003/87/ES je zásadní pro podporu závazků Unie.
(21)
Úmluva UNFCCC zavazuje Unii a její členské státy k tomu, aby vypracovaly, pravidelně aktualizovaly, zveřejňovaly a předkládaly konferenci smluvních stran národní sdělení a dvouleté zprávy za použití pokynů, metodik a formátů dohodnutých konferencí smluvních stran. Rozhodnutí 1/CP.16 vyžaduje posílené podávání zpráv o cílech v oblasti zmírňování škod a o poskytování finanční a technické podpory a podpory na vybudování kapacit pro smluvní strany z řad rozvojových zemí.
(22)
Rozhodnutí č. 406/2009/ES převedlo stávající roční cyklus podávání zpráv na roční cyklus závazků vyžadující komplexní přezkum inventur skleníkových plynů členských států v kratším čase než stávající přezkum inventur podle úmluvy UNFCCC, aby bylo možno využít pružnosti a podle potřeby přijmout nápravná opatření na konci každého příslušného roku. Na úrovni Unie je třeba stanovit proces přezkumu inventur skleníkových plynů předložených členskými státy, aby bylo zajištěno důvěryhodné, jednotné, transparentní a včasné posouzení souladu s rozhodnutím č. 406/2009/ES.
(23)
V rámci procesu úmluvy UNFCCC se v současnosti projednává řada technických prvků souvisejících s vykazováním emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, jako jsou potenciály globálního oteplování, rozsah vykazovaných skleníkových plynů a metodické pokyny IPCC, které se mají použít k vypracování národních inventur skleníkových plynů. Revize těchto metodických prvků v rámci procesu úmluvy UNFCCC a následné přepočty časových řad emisí skleníkových plynů mohou změnit úroveň a trendy emisí skleníkových plynů. Komise by měla tento vývoj na mezinárodní úrovni sledovat a v případě potřeby navrhnout změnu tohoto nařízení s cílem zajistit soulad s metodikami používanými v rámci procesu úmluvy UNFCCC.
(24)
Výpočet a vykazování emisí metanu je v souladu se stávajícími pokyny pro vykazování emisí skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC založen na potenciálech globálního oteplování s časovým horizontem 100 let. Vzhledem k jeho vysokému potenciálu globálního oteplování a poměrně krátké životnosti metanu v atmosféře by Komise měla analyzovat, jaké dopady na politiky a opatření by mělo přijetí dvacetiletého časového horizontu pro metan.
(25)
Komise by měla dopady na politiky a opatření analyzovat s ohledem na usnesení Evropského parlamentu ze dne 14. září 2011 o komplexním přístupu k jiným antropogenním emisím ovlivňujícím klima, než jsou emise CO2, a poté, co bude v rámci úmluvy UNFCCC dosaženo dohody o používání dohodnutých a zveřejněných pokynů IPCC pro monitorování a vykazování emisí černého uhlíku, a v případě potřeby by měla změnit přílohu I tohoto nařízení.
(26)
Emise skleníkových plynů ve všech vykazovaných časových řadách by měly být odhadovány pomocí stejných metod. Výchozí údaje o činnosti a emisní faktory by měly být získávány a používány jednotným způsobem, který zajistí, že změny v trendech emisí nejsou způsobeny změnami metod odhadu nebo předpokladů. Přepočítání emisí skleníkových plynů by se mělo provádět v souladu s dohodnutými pokyny a s cílem zlepšit jednotnost, přesnost a úplnost vykazovaných časových řad a provádění podrobnějších metod. Pokud se metodika nebo způsob získávání výchozích údajů o činnosti a emisních faktorů změní, měly by členské státy inventury za vykázané časové řady přepočítat a posoudit potřebu přepočítání na základě důvodů stanovených v dohodnutých pokynech, zejména u hlavních kategorií. Toto nařízení by mělo stanovit, zda a za jakých podmínek by se k účinkům těchto přepočtů mělo přihlížet za účelem stanovení ročních emisních přídělů.
(27)
Letectví má dopady na světové klima v důsledku uvolňování CO2 a rovněž v důsledku dalších emisí, včetně emisí oxidů dusíku, a mechanismů, jako je zvyšování tvorby cirrové oblačnosti. Vzhledem k rychlému vývoji vědeckých poznatků o těchto dopadech by mělo být v rámci tohoto nařízení pravidelně prováděno aktualizované posuzování dopadů letectví na světové klima, které nesouvisejí s CO2. Modelový přístup, který se v tomto ohledu používá, by měl být přizpůsoben vědeckému pokroku. Komise by na základě svých posouzení těchto dopadů mohla zvážit příslušné strategické možnosti jejich řešení.
(28)
Cílem Evropské agentury pro životní prostředí je podpora udržitelného rozvoje a pomoc k dosažení významného a měřitelného zlepšení stavu životního prostředí v Evropě poskytováním včasných, cílených, relevantních a spolehlivých informací tvůrcům politik, veřejným institucím a veřejnosti. Evropská agentura pro životní prostředí by měla být Komisi v případě potřeby nápomocna při monitorování a podávání zpráv, zejména v souvislosti s inventurním systémem Unie a jejím systémem politik, opatření a odhadů, při provádění ročního odborného přezkumu inventur členských států, hodnocení pokroku při plnění závazků Unie ke snižování emisí, správě evropské platformy pro přizpůsobení se změně klimatu, pokud jde o dopady změny klimatu, zranitelnost vůči této změně a přizpůsobování se této změně a při předkládání spolehlivých informací týkajících se klimatu veřejnosti.
(29)
Na všechny požadavky týkající se poskytování informací a údajů podle tohoto nařízení by se měla vztahovat pravidla Unie v oblasti ochrany údajů a obchodního tajemství.
(30)
Informace a údaje shromážděné podle tohoto nařízení mohou v budoucnu přispět i k tvorbě a posuzování politiky Unie v oblasti změny klimatu.
(31)
Komise by měla sledovat provádění požadavků na monitorování a podávání zpráv uvedených v tomto nařízení a budoucí vývoj v rámci úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu za účelem zajištění jejich jednotnosti. V tomto ohledu by Komise měla v případě potřeby předložit Evropskému parlamentu a Radě příslušný legislativní návrh.
(32)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení čl. 5 odst. 4, čl. 7 odst. 7 a 8, čl. 8 odst. 2, čl. 12 odst. 3, čl. 17 odst. 4, čl. 19 odst. 5 a 6 tohoto nařízení, by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. S výjimkou čl. 19 odst. 6 by měly být tyto pravomoci vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (17).
(33)
Za účelem stanovení harmonizovaných požadavků na podávání zpráv potřebných pro monitorování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací s významem pro politiku změny klimatu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU za účelem změny přílohy I a přílohy III tohoto nařízení v souladu s rozhodnutími přijatými v rámci úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu, zohlednění změn v souvislosti s potenciály globálního oteplování a mezinárodně dohodnutými pokyny k inventurám, stanovení důležitých požadavků týkajících se inventurního systému Unie a zavedení registru Unie. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(34)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž stanovení mechanismu monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací na úrovni členských států a Unie vztahujících se ke změně klimatu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a může jich proto být z důvodu rozsahu a účinků navrhovaného opatření lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné k dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA 1
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tímto nařízením se vytváří mechanismus pro:
a)
zajištění včasnosti, transparentnosti, přesnosti, jednotnosti, srovnatelnosti a úplnosti zpráv podávaných Unií a jejími členskými státy sekretariátu úmluvy UNFCCC;
b)
vykazování a ověřování informací týkajících se závazků Unie a jejích členských států v souladu s úmluvou UNFCCC a Kjótským protokolem a rozhodnutí přijatých podle této úmluvy a protokolu a hodnocení pokroku při plnění těchto závazků;
c)
monitorování a vykazování všech antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu v členských státech;
d)
monitorování, vykazování, přezkum a ověřování emisí skleníkových plynů a dalších informací v souladu s článkem 6 rozhodnutí č. 406/2009/ES;
e)
podávání zpráv o použití výnosů pocházejících z dražeb povolenek podle čl. 3d odst. 1 nebo 2 nebo čl. 10 odst. 1 směrnice 2003/87/ES v souladu s čl. 3d odst. 4 a čl. 10 odst. 3 uvedené směrnice;
f)
monitorování a podávání zpráv o opatřeních přijatých členskými státy za účelem přizpůsobení se nevyhnutelným následkům změny klimatu nákladově efektivním způsobem;
g)
hodnocení pokroku členských států při plnění jejich závazků podle rozhodnutí č. 406/2009/ES.
Článek 2
Oblast působnosti
Toto nařízení se vztahuje na:
a)
podávání zpráv o strategiích Unie a jejích členských států v oblasti rozvoje nízkouhlíkového hospodářství a případných aktualizací těchto strategií v souladu s rozhodnutím 1/CP.16;
b)
emise skleníkových plynů uvedené v příloze I tohoto nařízení z odvětví a zdrojů a pohlcení pomocí propadů, na něž se vztahují národní inventury skleníkových plynů podle čl. 4 odst. 1 písm. a) úmluvy UNFCCC a které jsou vypouštěny na území členských států;
c)
emise skleníkových plynů spadající do oblasti působnosti čl. 2 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES;
d)
dopady na klima, které nejsou spojeny s CO2 a souvisejí s emisemi z civilního letectví;
e)
odhady Unie a jejích členských států týkající se antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol, a na související politiky a opatření členských států;
f)
celkovou finanční a technologickou podporu rozvojovým zemím v souladu s požadavky podle úmluvy UNFCCC;
g)
používání výnosů z dražeb povolenek v souladu s čl. 3d odst. 1 a 2 a čl. 10 odst. 1 směrnice 2003/87/ES;
h)
opatření členských států zaměřená na přizpůsobení se změně klimatu.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„potenciálem globálního oteplování“ celkové přispění plynu ke globálnímu oteplování na základě emise jedné jednotky tohoto plynu v poměru k jedné jednotce referenčního plynu, CO2, kterému je přiřazena hodnota 1;
2)
„národním inventurním systémem“ systém institucionálních, právních a procesních opatření členského státu pro odhad antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů, které nejsou kontrolovány Montrealským protokolem, a pro vykazování a archivaci informací o inventurách v souladu s rozhodnutím 19/CMP.1 nebo dalšími příslušnými rozhodnutími orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu;
3)
„příslušnými inventurními orgány“ orgány, které mají v rámci národního inventurního systému na starosti sestavování inventury skleníkových plynů;
4)
„zajištěním kvality“ („QA“) plánovaný systém přezkumných postupů, jehož účelem je zajistit splnění cílů v oblasti kvality údajů a vykazování nejlepších možných odhadů a informací v zájmu podpory účinnosti programu kontroly kvality a poskytnutí pomoci členským státům;
5)
„kontrolou kvality“ („QC“) systém běžných technických činností určených k měření a kontrole kvality informací a odhadů sestavovaných za účelem zajištění integrity, správnosti a úplnosti údajů, zjištění a řešení chyb a opomenutí, dokumentace a archivace údajů nebo jiných používaných materiálů a zaznamenávání všech činností QA;
6)
„ukazatelem“ kvantitativní nebo kvalitativní faktor nebo proměnná, která umožňuje lépe pochopit pokrok při provádění politik a opatření a trendy emisí skleníkových plynů;
7)
„jednotkou přiděleného množství“ („AAU“) jednotka vydaná v souladu s příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu (dále jen „rozhodnutí 13/CMP.1“) nebo jiných příslušných rozhodnutími orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu;
8)
„jednotkou propadů“ („RMU“) jednotka vydaná v souladu s příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 nebo jiných příslušných rozhodnutí orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu;
9)
„jednotkou snížení emisí“ („ERU“) jednotka vydaná v souladu s příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 nebo jiných příslušných rozhodnutí orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu;
10)
„ověřeným snížením emisí“ („CER“) jednotka vydaná v souladu s článkem 12 Kjótského protokolu a požadavky podle tohoto protokolu a příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 nebo jiných příslušných rozhodnutí orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu;
11)
„dočasným ověřeným snížením emisí“ („tCER“) jednotka vydaná v souladu s článkem 12 Kjótského protokolu a požadavky přijatými podle tohoto protokolu, jakož i v souladu s příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 nebo jiných příslušných rozhodnutí orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu, tedy kredity vydané za pohlcení emisí, které jsou ověřené pro zalesňování nebo obnovu lesů (opětovné zalesňování) v rámci projektu mechanismu čistého rozvoje, jež budou nahrazeny po skončení platnosti na konci druhého kontrolního období;
12)
„dlouhodobým ověřeným snížením emisí“ („lCER“) jednotka vydaná v souladu s článkem 12 Kjótského protokolu a požadavky přijatými podle tohoto protokolu, jakož i v souladu s příslušnými ustanoveními přílohy rozhodnutí 13/CMP.1 nebo jiných příslušných rozhodnutí orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu, tedy kredity vydané za dlouhodobé pohlcení emisí ověřené pro zalesňování nebo obnovu lesů v rámci projektu mechanismu čistého rozvoje, jež budou nahrazeny po skončení platnosti na konci započítávaného období projektu nebo v případě negativní změny v uložení nebo nepředložení zprávy o ověření.
13)
„národním registrem“ registr ve formě standardizované elektronické databáze, která obsahuje údaje o případném vydání, držení, převodu, získání, zrušení, odebrání, přesunu, nahrazení nebo změny doby skončení platnosti jednotek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER;
14)
„politikami a opatřeními“ veškeré nástroje, jejichž cílem je provádění závazků podle čl. 4 odst. 2 písm. a) a b) úmluvy UNFCCC, mezi něž mohou patřit nástroje, jejichž hlavním cílem není omezení a snížení emisí skleníkových plynů;
15)
„systémem pro politiky a opatření a odhady“ systém institucionálních, právních a procesních opatření pro vykazování politik a opatření a odhadů antropogenních emisí skleníkových plynů, na něž se nevztahuje Montrealský protokol, ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, jak to vyžaduje článek 12 tohoto nařízení;
16)
„předběžným hodnocením politik a opatření“ hodnocení předpokládaných účinků politiky nebo opatření;
17)
„následným hodnocením politik a opatření“ hodnocení předchozích účinků politiky nebo opatření;
18)
„odhady bez opatření“ odhady antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, které nezahrnují účinky všech politik a opatření, jež jsou plánovány, přijaty nebo prováděny po roce zvoleném pro příslušný odhad jako rok výchozí;
19)
„odhady s opatřeními“ odhady antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, které zahrnují účinky politik a opatření z hlediska snížení emisí skleníkových plynů, jež byly přijaty a provedeny;
20)
„odhady s dodatečnými opatřeními“ odhady antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, které zahrnují účinky politik a opatření z hlediska snížení emisí skleníkových plynů, jež byly přijaty a provedeny za účelem zmírnění změny klimatu, jakož i politiky a opatření, které se k tomuto účelu plánují;
21)
„analýzou citlivosti“ vyšetření modelového algoritmu nebo předpokladu za účelem kvantifikace toho, jak citlivé nebo stabilní jsou modelové výstupní údaje ve vztahu ke změnám vstupních údajů nebo výchozích předpokladů. Provádí formou variací vstupních hodnot nebo modelových rovnic, přičemž se sleduje, jak se na základě těchto variací mění modelové výstupní údaje;
22)
„podporou spojenou se zmírňováním změny klimatu“ podpora činností v rozvojových zemích, které přispívají k plnění cíle stabilizace koncentrací skleníkových plynů v atmosféře na úrovni, která by zabránila nebezpečnému narušení klimatického systému lidskou činností;
23)
„podporou spojenou s přizpůsobováním se změně klimatu“ podpora činností v rozvojových zemích, jejichž účelem je snížit zranitelnost lidských nebo přírodních systémů vůči dopadům změny klimatu a rizikům s klimatem spojeným udržováním nebo zvyšováním přizpůsobivosti a odolnosti rozvojových zemí;
24)
„technickými opravami“ úpravy odhadů národních inventur skleníkových plynů provedené v souvislosti s přezkumem prováděným podle článku 19 v případě, že předložené inventurní údaje jsou neúplné nebo sestavené způsobem, který není v souladu s příslušnými mezinárodními nebo unijními pravidly nebo pokyny, a jež mají nahradit původně předložené odhady;
25)
„přepočty“ v souladu s pokyny pro vykazování ročních inventur podle úmluvy UNFCCC postup vytváření nových odhadů antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů z dříve předložených inventur v důsledku změn metodik nebo způsobu získávání a používání emisních faktorů a údajů o činnosti, zahrnutí nových kategorií zdrojů a propadů, nebo nových plynů nebo změn v hodnotě potenciálu globálního oteplování skleníkových plynů.
KAPITOLA 2
STRATEGIE ROZVOJE NÍZKOUHLÍKOVÉHO HOSPODÁŘSTVÍ
Článek 4
Strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství
1. Členské státy a Komise jménem Unie vypracují své strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství v souladu s ustanoveními o podávání zpráv, která jsou dohodnuta na mezinárodní úrovni v souvislosti s procesem úmluvy UNFCCC, aby přispěly:
a)
k transparentnímu a přesnému monitorování skutečného a plánovaného pokroku dosaženého členskými státy - mimo jiné za přispění opatření Unie - při plnění závazků Unie a členských států k omezování nebo snižování antropogenních emisí skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC;
b)
ke splnění závazků členských států v oblasti snižování emisí skleníkových plynů v souladu s rozhodnutím č. 406/2009/ES a k dosažení dlouhodobého snížení emisí a posílení pohlcování pomocí propadů ve všech odvětvích v souladu s cílem Unie snížit do roku 2050 nákladově-efektivním způsobem emise o 80 až 95 % v porovnání s úrovněmi v roce 1990, a to v souvislosti se snížením ze strany rozvinutých zemí jako celku, jež je podle IPCC nezbytné.
2. Členské státy Komisi předloží zprávu o stavu provádění své strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství do 9. ledna 2015 od vstupu tohoto nařízení v platnost, nebo v souladu s jakýmkoli harmonogramem dohodnutým na mezinárodní úrovni v souvislosti s procesem úmluvy UNFCCC.
3. Komise a členské státy své strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství a jejich případné aktualizace neprodleně zveřejní.
KAPITOLA 3
VYKAZOVÁNÍ HISTORICKÝCH EMISÍ SKLENÍKOVÝCH PLYNŮ A JEJICH POHLCENÍ
Článek 5
Národní inventurní systémy
1. Členské státy zřídí, provozují a neustále se snaží zdokonalovat národní inventurní systémy v souladu s požadavky úmluvy UNFCCC na vnitrostátní systémy pro odhad antropogenních emisí ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů uvedených v příloze I tohoto nařízení a zajistit včasnost, transparentnost, přesnost, jednotnost, srovnatelnost a úplnost svých inventur skleníkových plynů.
2. Členské státy zajistí, aby jejich příslušné inventurní orgány měly přístup:
a)
k údajům a metodám vykazovaným u činností a zařízení v souladu se směrnicí 2003/87/ES pro účely vypracování národních inventur skleníkových plynů a aby byla zajištěna jednotnosti emisí skleníkových plynů vykazovaných v rámci systému Unie pro obchodování s emisemi a v národních inventurách skleníkových plynů;
b)
případně k údajům o fluorovaných plynech shromážděným prostřednictvím systémů podávání zpráv v jednotlivých oblastech podle čl. 6 odst. 4 nařízení (ES) č. 842/2006 pro účely vypracování národních inventur skleníkových plynů;
c)
případně k emisím, výchozím údajům a metodikám vykazovaným zařízeními podle nařízení (ES) č. 166/2006 pro účely vypracování národních inventur skleníkových plynů;
d)
k údajům vykazovaným podle nařízení (ES) č. 1099/2008.
3. Členské státy zajistí, aby jejich příslušné inventurní orgány mohly případně:
a)
využívat systémy podávání zpráv zavedené podle čl. 6 odst. 4 nařízení (ES) č. 842/2006 za účelem zlepšení odhadů fluorovaných plynů v národních inventurách skleníkových plynů;
b)
provádět roční kontroly souladu uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. l) a m).
4. Komise v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujícími přijme prováděcí akty za účelem stanovení pravidel pro strukturu, formát a postup předkládání informací týkajících se národních systémů inventur a požadavků na vytvoření, provoz a fungování národních systémů inventur. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
Článek 6
Inventurní systém Unie
1. Zřizuje se inventurní systém Unie pro zajištění včasnost, transparentnost, přesnost, jednotnost, srovnatelnost a úplnost národních inventur s ohledem na inventuru skleníkových plynů Unie. Komise tento systém spravuje, udržuje a neustále se jej snaží zdokonalovat. Součástí tohoto systému jsou:
a)
program zajišťování kvality a kontroly kvality, který zahrnuje stanovení cílů kvality a vytvoření plánu zajištění kvality a kontroly kvality inventur. Komise je členským státům při provádění programů zajištění kvality a kontroly kvality nápomocna;
b)
postup pro odhadování údajů chybějících v národní inventuře prováděné po konzultaci s dotyčným členským státem;
c)
přezkumy inventur skleníkových plynů členských států podle článku 19.
2. Komise je v souladu s článkem 25 zmocněna k přijetí aktu v přenesené pravomoci týkajícího se základních požadavků na inventurní systém Unie v zájmu splnění povinností podle rozhodnutí 19/CMP.1. Komise nepřijme taková ustanovení podle odstavce 1, jejichž dodržení je pro členské státy obtížnější než v případě ustanovení aktů přijatých v souladu s čl. 3 odst. 3 a čl. 4 odst. 2 rozhodnutí č. 280/2004/ES.
Článek 7
Inventury skleníkových plynů
1. Členské státy do 15. ledna každého roku („rok X“) určí a vykazují Komisi:
a)
své antropogenní emise skleníkových plynů uvedených v příloze I tohoto nařízení a antropogenní emise skleníkových plynů uvedených v čl. 2 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES za rok X-2 v souladu s požadavky na vykazování podle úmluvy UNFCCC. Aniž je dotčeno vykazování skleníkových plynů uvedených v příloze I tohoto nařízení, se hodnoty emisí CO2 z kategorie zdrojů „1.A.3.A civilní letectví“ podle IPCC považují pro účely článku 3 a čl. 7 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES za rovné nule;
b)
údaje podle požadavků UNFCCC na podávání zpráv týkající se jejich antropogenních emisích oxidu uhelnatého (CO), oxidu siřičitého (SO2), oxidů dusíku (NOx) a těkavých organických sloučenin za rok X-2, které jsou v souladu s údaji již vykazovanými podle článku 7 směrnice 2001/81/ES a Úmluvy EHK OSN o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice států;
c)
své antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení CO2 pomocí propadů vyvolané činnostmi v oblasti LULUCF za rok X-2 v souladu s požadavky na vykazování podle UNFCCC;
d)
své antropogenní emise skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení CO2 pomocí propadů vyvolané činnostmi v oblasti LULUCF v souladu s rozhodnutím č. 529/2013/EU a Kjótským protokolem a informace o započítání těchto emisí a jejich pohlcování v důsledku činností v oblasti LULUCF v souladu s rozhodnutím č. 529/2013/EU a s čl. 3 odst. 3 a 4 Kjótského protokolu, jakož i příslušnými rozhodnutími podle tohoto protokolu, za období mezi rokem 2008 nebo jinými příslušnými roky a rokem X-2. Pokud členské státy započítávají obhospodařování orné půdy, obhospodařování pastvin, obnovu vegetace nebo odvodňování a zavodňování mokřadů, vykazují kromě toho své emise skleníkových plynů ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů pro každou tuto činnost za příslušný referenční rok nebo období uvedené v příloze VI rozhodnutí č. 529/2013/EU a příloze rozhodnutí 13/CMP.1. Členské státy při dodržování svých povinností podávat zprávy podle tohoto písmene, a zejména při předkládání informací o emisích a pohlceních v souvislosti s jejich povinnostmi započítávání uvedenými v rozhodnutí č. 529/2013/EU, předkládají informace při plném zohlednění platných pokynů IPCC pro správnou praxi v oblasti LULUCF;
e)
jakékoli změny informací uvedených v písmenech a) až d) za období mezi příslušným referenčním rokem nebo obdobím a rokem X-3, včetně důvodů těchto změn;
f)
informace o ukazatelích za rok X-2, jak jsou uvedeny v příloze III;
g)
informace z jejich národního registru o vydání, nabytí, držení, převodu, zrušení, stažení a přesunu jednotek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER za rok X-1;
h)
souhrnné informace o uzavřených převodech podle čl. 3 odst. 4 a 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES za rok X-1;
i)
informace o využívání společného provádění, mechanismu čistého rozvoje a mezinárodního obchodování s emisemi podle článků 6, 12 a 17 Kjótského protokolu nebo o jakémkoli dalším flexibilním mechanismu stanoveném jinými nástroji přijatými konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC nebo konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu, za účelem splnění svých kvantifikovaných závazků k omezení nebo snížení emisí podle článku 2 rozhodnutí č. 2002/358/ES a Kjótského protokolu nebo jakýchkoli budoucích závazků podle úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu za rok X-2;
j)
informace o krocích podniknutých za účelem zlepšení odhadů inventur, zejména v oblastech inventury, které byly na základě odborných přezkumů předmětem úprav nebo doporučení;
k)
skutečné nebo odhadované příděly ověřených emisí vykazovaných zařízeními a provozovateli podle směrnice 2003/87/ES na kategorie zdrojů národní inventury skleníkových plynů, pokud je to možné, a poměr těchto ověřených emisí k celkovým vykázaným emisím skleníkových plynů z těchto kategorií zdrojů za rok X-2;
l)
případně výsledky kontrol souladu emisí vykázaných v inventurách skleníkových plynů za rok X-2 s ověřenými emisemi vykázanými v souladu se směrnicí 2003/87/ES;
m)
případně výsledky kontrol souladu údajů použitých pro odhad emisí při sestavování inventur skleníkových plynů za rok X-2 s:
i)
údaji použitými pro sestavení inventur látek znečišťujících ovzduší podle směrnice 2001/81/ES,
ii)
údaji vykazovanými podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 842/2006,
iii)
energetickými údaji vykazovanými v souladu s článkem 4 a přílohou B nařízení (ES) č. 1099/2008;
n)
popis změn svého národního inventurního systému;
o)
popis změn národního registru;
p)
informace o jejich plánu v oblasti zajištění kvality a kontroly kvality, obecné hodnocení nejistoty a obecné posouzení úplnosti, a pokud jsou k dispozici, další prvky zprávy o národní inventuře skleníkových plynů nezbytné pro přípravu zprávy o inventuře skleníkových plynů v Unii.
V prvním roce, v němž se mají v souladu s tímto nařízením podávat zprávy, členské státy oznámí Komisi jakýkoliv záměr uplatnit čl. 3 odst. 4 a 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
2. Členské státy předloží Komisi do 15. ledna druhého roku po skončení každého z období započítávání uvedených v příloze I rozhodnutí č. 529/2013/EU předběžné údaje a do 15. března téhož roku konečné údaje připravené pro jejich záznamy v odvětví LULUCF pro dané období započítávání v souladu s čl. 4 odst. 6 uvedeného rozhodnutí.
3. Členské státy do 15. března každého roku podávají Komisi úplnou a aktuální zprávu o národní inventuře. Tato zpráva obsahuje všechny informace stanovené v odstavci 1 a jakékoli následné aktualizace těchto informací.
4. Členské státy do 15. dubna každého roku předkládají sekretariátu úmluvy UNFCCC národní inventuru obsahující informace předložené Komisi v souladu s odstavcem 3.
5. Komise každoročně ve spolupráci s členskými státy sestaví inventuru skleníkových plynů v Unii a připraví zprávu o inventuře skleníkových plynů v Unii a do 15. dubna každého roku je předloží sekretariátu úmluvy UNFCCC.
6. Komise je zmocněna k přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 25 s cílem:
a)
doplnit látky na seznam nebo odstranit látky ze seznamu skleníkových plynů uvedeného v příloze I tohoto nařízení nebo doplnit, odstranit nebo pozměnit ukazatele uvedené v příloze III tohoto nařízení v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících;
b)
zohlednit změny v souvislosti s potenciálem globálního oteplování a mezinárodně dohodnutými pokyny k inventurám v souladu s příslušnými rozhodnutími orgánů úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgánů v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících.
7. Komise v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány v rámci dohod z nich vycházejících či na ně navazujících přijme prováděcí akty za účelem stanovení struktury, formátu a postupu předkládání inventur skleníkových plynů členských států podle odstavce 1. Tyto prováděcí akty rovněž stanoví lhůty pro spolupráci a koordinaci mezi Komisí a členskými státy při přípravě zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
8. Komise přijme prováděcí akty za účelem stanovení struktury, formátu a postupu vykazování emisí skleníkových plynů členských států a pohlcení v souladu s článkem 4 rozhodnutí č. 529/2013/EU Komise při přijímání těchto prováděcích aktů zajistí slučitelnost lhůt Unie a úmluvy UNFCCC pro sledování a vykazování uvedených informací. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
Článek 8
Přibližné inventury skleníkových plynů
1. Členské státy do 31. července každého roku („rok X“) předloží Komisi pokud možno přibližné národní inventury skleníkových plynů za rok X-1. Komise každoročně sestaví přibližné inventuru skleníkových plynů v Unii na základě přibližných národních inventur skleníkových plynů členských států, popřípadě na základě vlastních odhadů, pokud členský stát do stanoveného data nepředložil vlastní přibližné inventury. Komise tyto informace každoročně zveřejní do 30. září.
2. Komise přijme prováděcí akty za účelem stanovení struktury, formátu a postupu předkládání přibližných inventur skleníkových plynů členských států podle odstavce 1. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
Článek 9
Postupy pro doplnění odhadů emisí za účelem sestavení inventury Unie
1. Komise provede počáteční kontrolu údajů předložených členskými státy podle čl. 7 odst. 1 z hlediska jejich přesnosti. Výsledky těchto kontrol zašle členským státům do šesti týdnů od lhůty pro předložení. Členské státy do 15. března zodpoví relevantní dotazy vznesené na základě počáteční kontroly a předloží konečné znění inventury za rok X-2.
2. Pokud členský stát do 15. března nepředloží dané údaje inventury požadované pro sestavení inventury Unie, může Komise vypracovat odhady, kterými doplní údaje předložené členskými státy, a sice za konzultace a v úzké spolupráci s dotčenými členskými státy. Pro tento účel Komise použije pokyny platné pro přípravu národních inventur skleníkových plynů.
KAPITOLA 4
REGISTRY
Článek 10
Zřízení a provoz registrů
1. Unie a členské státy zřídí a spravují registry za účelem přesného započítání vydání, držení, převodu, nabytí, zrušení, odebrání, přesunu, nahrazení nebo případně změny doby skončení platnosti jednotek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER. Členské státy mohou tyto registry používat také pro přesné započítání jednotek uvedených v čl. 11a odst. 5 směrnice 2003/87/ES.
2. Unie a členské státy mohou své registry spravovat ve sjednoceném systému spolu s jedním nebo více členskými státy.
3. Údaje uvedené v odstavci 1 tohoto článku se zpřístupní ústřednímu správci jmenovanému podle článku 20 směrnice 2003/87/ES.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 25 za účelem zřízení registru Unie uvedeného v odstavci 1 tohoto článku.
Článek 11
Odebrání jednotek podle Kjótského protokolu
1. Členské státy po dokončení přezkumu svých národních inventur podle Kjótského protokolu za každý rok prvního kontrolního období podle Kjótského protokolu, včetně vyřešení jakýchkoli otázek spojených s prováděním, odeberou z registru jednotky AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER odpovídající jejich čistým emisím v průběhu daného roku.
2. Pokud jde o poslední rok prvního kontrolního období podle Kjótského protokolu, členské státy odeberou jednotky z registru před koncem dodatečného období pro splnění závazků stanovených v rozhodnutí 11/CMP.1 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu.
KAPITOLA 5
PODÁVÁNÍ ZPRÁV O POLITIKÁCH A OPATŘENÍCH A VYKAZOVÁNÍ ODHADŮ TÝKAJÍCÍCH SE ANTROPOGENNÍCH EMISÍ SKLENÍKOVÝCH PLYNŮ ZE ZDROJŮ A POHLCENÍ POMOCÍ PROPADŮ
Článek 12
Národní a unijní systémy pro politiky a opatření a odhady
1. Členské státy a Komise do 9. července 2015 zřídí a provozují a neustále se snaží zdokonalovat národní a unijní systémy pro podávání zpráv o politikách a opatřeních a o vykazování odhadů týkajících se antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů. Tyto systémy zahrnují příslušná platná institucionální, právní a procesní ustanovení členského státu a Unie pro hodnocení politiky a vypracovávání odhadů antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů.
2. Členské státy a Komise usilují o zajištění včasnosti, transparentnosti, přesnosti, jednotnosti, srovnatelnosti a úplnosti informací podávaných ve zprávách o politikách, opatřeních a odhadech antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů, jak je uvedeno v článcích 13 a 14, případně včetně používání a uplatňování údajů, metod a modelů a provádění činností v oblasti zajištění kvality a kontroly kvality a analýzy citlivosti.
3. Komise v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány dohod z nich vycházejících či na ně navazujících přijme prováděcí akty ohledně struktury, formátu a postupu předkládání informací týkajících se systémů členských států a Unie pro politiky a opatření a odhady podle odstavců 1 a 2 tohoto článku, článku 13 a čl. 14 odst. 1. Komise zajistí soudržnost s mezinárodně dohodnutými požadavky na vykazování, jakož i slučitelnost lhůt Unie pro monitorování a vykazování uvedených informací s příslušnými mezinárodními lhůtami. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
Článek 13
Podávání zpráv o politikách a opatřeních
1. Členské státy do 15. března 2015 a poté každé dva roky předloží Komisi:
a)
popis svého národního systému pro podávání zpráv o politikách a opatřeních nebo o souborech opatření a pro vykazování odhadů antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů v souladu s čl. 12 odst. 1, pokud tento popis dosud nebyl předložen, nebo informace o jakýchkoli změnách tohoto systému, pokud již tento popis předložily;
b)
aktualizace týkající se strategií rozvoje nízkouhlíkového hospodářství uvedených v článku 4 a pokroku při provádění těchto strategií;
c)
informace o vnitrostátních politikách a opatřeních nebo souborech opatření a o provádění politik a opatření nebo souborů opatření Unie, které omezují nebo snižují emise skleníkových plynů ze zdrojů nebo podporují pohlcení pomocí propadů, poskytované v rozlišení podle odvětví a uspořádané podle jednotlivých plynů nebo skupin plynů (HFC a PFC) uvedených v příloze I. Tyto informace musí odkazovat na platné a příslušné vnitrostátní nebo unijní politiky a zahrnují:
i)
cíl politiky nebo opatření a stručný popis politiky nebo opatření,
ii)
druh politického nástroje,
iii)
stav provádění politiky nebo opatření nebo souborů opatření,
iv)
ukazatele pro monitorování a hodnocení dosaženého pokroku v čase, pokud se používají,
v)
jsou-li k dispozici, kvantitativní odhady účinků na emise ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů skleníkových plynů rozdělené podle:
-
výsledků předběžných hodnocení účinků jednotlivých politik a opatření nebo jejich souborů týkajících se zmírňování změny klimatu. Odhady se poskytují na období čtyř po sobě jdoucích budoucích let končící číslicí 0 nebo 5, které bezprostředně následují po roce, za nějž se podává zpráva, přičemž se rozlišuje mezi emisemi skleníkových plynů, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, a emisemi, na něž se vztahuje rozhodnutí č. 406/2009/ES,
-
výsledků následných hodnocení dopadů jednotlivých politik a opatření nebo jejich souborů týkajících se zmírňování změny klimatu, přičemž se rozlišuje mezi emisemi skleníkových plynů, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, a emisemi, na něž se vztahuje rozhodnutí č. 406/2009/ES,
vi)
odhady předpokládaných nákladů a přínosů politik a opatření, případně odhady realizovaných nákladů a přínosů politik a opatření, jsou-li k dispozici,
vii)
veškeré odkazy na posouzení a podpůrné technické zprávy uvedené v odstavci 3, jsou-li k dispozici;
d)
informace uvedené v čl. 6 odst. 1 písm. d) rozhodnutí č. 406/2009/ES;
e)
informace o tom, do jaké míry opatření členského státu představuje významnou součást úsilí vyvíjeného na vnitrostátní úrovni i do jaké míry odhadované využití společného provádění, mechanismu čistého rozvoje a mezinárodního obchodování s emisemi doplňuje vnitrostátní opatření v souladu s příslušnými ustanoveními Kjótského protokolu a rozhodnutími přijatými podle tohoto protokolu.
2. Členský stát sdělí Komisi jakékoli významné změny informací vykázaných podle tohoto článku v prvním roce vykazovaného období do 15. března roku následujícího po podání předchozí zprávy.
3. Členské státy v elektronické podobě zveřejní jakékoli příslušné posouzení nákladů a účinků vnitrostátních politik a opatření, jsou-li k dispozici, a jakékoli příslušné informace o provádění politik a opatření Unie, které omezují nebo snižují emise skleníkových plynů ze zdrojů nebo podporují jejich pohlcení pomocí propadů, společně s jakýmikoli existujícími technickými zprávami, z nichž tato posouzení vycházejí. Jejich součástí by měly být popisy použitých modelů a metodických přístupů, definice a výchozí předpoklady.
Článek 14
Vykazování odhadů
1. Členské státy do 15. března 2015 a poté každé dva roky předloží Komisi národní odhady antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů, uspořádané podle jednotlivých plynů nebo skupin plynů (HFC a PFC) uvedených v příloze I a podle odvětví. Tyto odhady zahrnují kvantitativní odhady na období čtyř po sobě jdoucích budoucích let končící číslicí 0 nebo 5, které bezprostředně následují po roce, za nějž se podává zpráva. V národních odhadech jsou zohledněny veškeré politiky a opatření přijaté na úrovni Unie a zahrnují:
a)
odhady bez opatření, jsou-li k dispozici, odhady s opatřeními a, jsou-li k dispozici, odhady s dodatečnými opatřeními;
b)
celkové odhady skleníkových plynů a samostatné odhady předpokládaných emisí skleníkových plynů pro zdroje emisí, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES a rozhodnutí č. 406/2009/ES;
c)
dopad politik a opatření určených podle článku 13. Jestliže tyto politiky a opatření zahrnuty nejsou, je zapotřebí tuto skutečnost jasně uvést a vysvětlit;
d)
výsledky analýzy citlivosti provedené za účelem sestavení odhadů;
e)
veškeré příslušné odkazy na posouzení a technické zprávy, z nichž tyto odhady vycházejí, uvedené v odstavci 4.
2. Členský stát sdělí Komisi jakékoli významné změny informací vykázaných podle tohoto článku v prvním roce vykazovaného období do 15. března roku následujícího po podání předchozí zprávy.
3. Členské státy podají zprávu o nejaktuálnějších dostupných odhadech. Pokud členský stát do 15. března každého druhého roku nepředloží úplné odhady a Komise stanoví, že členský stát nemůže doplnit chybějící údaje odhadů poté, co tyto byly určeny prostřednictvím postupů pro zajištění kvality nebo kontroly kvality uplatněných Komisí, může Komise za konzultace dotčeného členského státu vypracovat odhady, které jsou zapotřebí pro sestavení odhadů Unie.
4. Členské státy v elektronické podobě zveřejní své národní odhady emisí skleníkových plynů ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů společně s příslušnými technickými zprávami, z nichž tyto odhady vycházejí. Součástí těchto odhadů by měly být popisy použitých modelů a metodických přístupů, definice a výchozí předpoklady.
KAPITOLA 6
PODÁVÁNÍ JINÝCH ZPRÁV TÝKAJÍCÍCH SE ZMĚNY KLIMATU
Článek 15
Podávání zpráv o národních adaptačních opatřeních
Členské státy do 15. března 2015 a poté každé čtyři roky, v souladu s lhůtami pro podávání zpráv podle úmluvy UNFCCC, podají Komisi informace o svých vnitrostátních plánech a strategiích v oblasti přizpůsobování se změně klimatu, uvádějící prováděná nebo plánovaná opatření s cílem usnadnit přizpůsobení se změně klimatu. Tyto informace zahrnují hlavní cíle a kategorie dopadu změny klimatu, na které jsou opatření zaměřena, jako jsou záplavy, zvyšování mořské hladiny, extrémní teploty, sucha a jiné mimořádné povětrnostní jevy.
Článek 16
Podávání zpráv o finanční a technické podpoře poskytnuté rozvojovým zemím
1. Členské státy spolupracují s Komisí, aby bylo možné včas a soudržným způsobem vykázat pomoc poskytovanou Unií a jejími členskými státy rozvojovým zemím v souladu s příslušnými použitelnými ustanoveními úmluvy UNFCCC, včetně případného společného formátu dohodnutého v rámci úmluvy UNFCCC, a zajistit, aby tyto informace byly každoročně vykázány do 30. září.
2 Členské státy případně nebo v příslušných případech podle úmluvy UNFCCC usilují o to, aby předložily informace o finančních tocích založené na tzv. „ukazatelích z Ria“ pro podporu spojenou se zmírňováním změny klimatu a podporu spojenou s přizpůsobováním se změně klimatu, které představil výbor pro rozvojovou pomoc OECD, a metodické informace o provádění metodiky ukazatelů z Ria v oblasti změny klimatu.
3. Vykazují-li se informace o uvolněných soukromých finančních tocích, zahrnují informace o definicích a metodice, jež byly pro stanovení veškerých hodnot použity.
4. Informace předložené v souvislosti s podporou zahrnují v souladu s rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC nebo Kjótského protokolu nebo orgány dohod z nich vycházejících či na ně navazujících informace o podpoře za účelem zmírňování změny klimatu, přizpůsobování se této změně a budování kapacit a přenosu technologií a pokud možno informace o tom, zda se jedná o nové a dodatečné finanční zdroje.
Článek 17
Podávání zpráv o použití výnosů z dražeb a projektových kreditů
1. Členské státy do 31. července každého roku („rok X“) předloží Komisi za rok X-1:
a)
podrobné odůvodnění uvedené v čl. 6 odst. 2 rozhodnutí č. 406/2009/ES;
b)
informace o použití výnosů v roce X-1, které členský stát získal z dražeb povolenek v souladu s čl. 10 odst. 1 směrnice 2003/87/ES, včetně informací o těchto výnosech, které byly použity k jednomu nebo více z účelů uvedených v čl. 10 odst. 3 této směrnice, nebo o ekvivalentu těchto výnosů ve finanční hodnotě a o opatřeních přijatých podle uvedeného článku;
c)
informace o používání všech výnosů, podle určení členského státu, které získal z dražeb povolenek v oblasti letectví v souladu s čl. 3d odst. 1 nebo 2 směrnice 2003/87/ES; tyto informace se poskytnou v souladu s čl. 3d odst. 4 uvedené směrnice;
d)
informace uvedené v čl. 6 odst. 1 písm. b) rozhodnutí č. 406/2009/ES a informace o tom, jak jejich nákupní politika podporuje plnění mezinárodní dohody o změně klimatu;
e)
informace o uplatňování čl. 11b odst. 6 směrnice 2003/87/ES, pokud jde o projektové činnosti výroby hydroelektrické energie s výrobní kapacitou přesahující 20 MW.
2. Výnosy z dražeb, které v okamžiku, kdy členský stát Komisi podává zprávu v souladu s tímto článkem, nebyly vyplaceny, se kvantifikují a vykazují ve zprávách na následující roky.
3. Zprávy podané Komisi v souladu s tímto článkem členské státy zveřejní. Komise zveřejní souhrnné informace Unie, a to ve snadno přístupné formě.
4. Komise přijme prováděcí akty za účelem stanovení struktury, formátu a postupů podávání zpráv členskými státy v souvislosti s vykazováním informacím podle tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
Článek 18
Dvouleté zprávy a vnitrostátní sdělení
1. Unie a členské státy podávají sekretariátu úmluvy UNFCCC dvouleté zprávy v souladu s rozhodnutím konference smluvních stran úmluvy UNFCCC 2/CP.17, nebo s příslušnými navazujícími rozhodnutími přijatými orgány UNFCCC, a vnitrostátní sdělení v souladu s článkem 12 úmluvy UNFCCC.
2. Členské státy poskytují Komisi kopie vnitrostátních sdělení a dvouletých zpráv podávaných sekretariátu úmluvy UNFCCC.
KAPITOLA 7
ODBORNÝ PŘEZKUM EMISÍ SKLENÍKOVÝCH PLYNŮ PROVÁDĚNÝ UNIÍ
Článek 19
Přezkum inventur
1. Komise provede komplexní přezkum údajů národních inventur předložených členskými státy v souladu s čl. 7 odst. 4 tohoto nařízení s cílem stanovit roční emisní příděl podle čl. 3 odst. 2 čtvrtého pododstavce rozhodnutí č. 406/2009/ES pro účely uplatňování článků 20 a 27 tohoto nařízení a s cílem monitorovat, jak jsou členské státy úspěšné při dosahování svých cílů v oblasti snižování nebo omezování emisí skleníkových plynů podle článku 3 a 7 rozhodnutí č. 406/2009/ES v letech, kdy je komplexní přezkum prováděn.
2. Počínaje údaji vykazovanými za rok 2013 provádí Komise každoroční přezkum údajů národních inventur předkládaných členskými státy v souladu s čl. 7 odst. 1 tohoto nařízení, které jsou relevantní pro monitorování snižování nebo omezování emisí skleníkových plynů ze strany členských států v souladu s články 3 a 7 rozhodnutí č. 406/2009/ES a všech dalších cílů snížení nebo omezení emisí skleníkových plynů stanovených v právních předpisech Unie. Členské státy se tohoto procesu v plném rozsahu účastní.
3. Součástí komplexního přezkumu uvedeného v odstavci 1 jsou:
a)
kontroly za účelem ověření transparentnosti, přesnosti, jednotnosti, srovnatelnosti a úplnosti předložených informací;
b)
kontroly za účelem zjištění případů, kdy jsou údaje inventur připravovány způsobem, který není v souladu s pokyny úmluvy UNFCCC nebo pravidly Unie, a
c)
případný výpočet nutných technických oprav, které z přezkumu vyplynou, na základě konzultace s členskými státy.
4. Součástí každoročních přezkumů jsou kontroly stanovené v odst. 3 písm. a). Pokud o to členský stát po konzultaci s Komisí požádá nebo jsou při těchto kontrolách zjištěny významné skutečnosti, jako jsou:
a)
doporučení pocházející z dřívějších přezkumů provedených Unií nebo v rámci úmluvy UNFCCC, která nebyla provedena, nebo otázky, které členský stát nevysvětlil;
b)
nadhodnocené nebo podhodnocené údaje související s některou klíčovou kategorií v inventuře daného členského státu,
zahrnuje každoroční přezkum týkající se daného členského státu rovněž kontroly stanovené v odst. 3 písm. b), aby bylo možné provést výpočty podle odst. 3 písm. c).
5. Komise přijme prováděcí akty za účelem stanovení harmonogramu a kroků pro provádění komplexního přezkumu podle odstavce 1 a každoročního přezkumu podle odstavce 2 tohoto článku, včetně úkolů stanovených v odstavcích 3 a 4 tohoto článku, a to i k zajištění náležité konzultace členských států s ohledem na závěry přezkumů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 26 odst. 2.
6. Komise stanoví prostřednictvím prováděcího aktu celkové množství emisí za příslušný rok na základě opravených údajů inventur jednotlivých členských států po provedení příslušného přezkumu.
7. Údaje za každý členský stát, které se zaznamenávají v registrech zřízených v souladu s článkem 11 rozhodnutí č. 406/2009/ES a článkem 19 směrnice 2003/87/ES k datu připadajícímu na čtyři měsíce ode dne zveřejnění prováděcího aktu přijatého v souladu s odstavcem 6 tohoto článku, jsou relevantní pro uplatnění čl. 7 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES. To zahrnuje změny těchto údajů v případě, že členský stát využije pružnosti v souladu s články 3 a 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
Článek 20
Účinky přepočtů
1. Komise po dokončení komplexního přezkumu údajů inventur za rok 2020 v souladu s článkem 19 vypočítá podle vzorce stanoveného v příloze II souhrn účinků přepočítaných emisí skleníkových plynů za každý členský stát.
2. Aniž je dotčen čl. 27 odst. 2 tohoto nařízení, Komise mimo jiné použije souhrn uvedený v odstavci 1 tohoto článku při navrhování cílů snížení nebo omezení emisí pro každý členský stát na období po roce 2020 v souladu s článkem 14 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
3. Výsledky výpočtů provedených v souladu s odstavcem 1 Komise neprodleně zveřejní.
KAPITOLA 8
PODÁVÁNÍ ZPRÁV O POKROKU PŘI PLNĚNÍ UNIJNÍCH A MEZINÁRODNÍCH ZÁVAZKŮ
Článek 21
Podávání zpráv o pokroku
1. Komise každoročně posoudí na základě informací podle tohoto nařízení a po konzultaci s členskými státy pokrok Unie a jejích členských států při plnění níže uvedených závazků, aby zhodnotila, zda byl pokrok dostačující:
a)
závazky podle článku 4 úmluvy UNFCCC a článku 3 Kjótského protokolu, které jsou dále stanoveny v rozhodnutích přijatých konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC nebo konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu. Posouzení plnění těchto závazků vychází z informací poskytnutých podle článků 7, 8, 10 a 13 až 17;
b)
povinnosti stanovené v článku 3 rozhodnutí č. 406/2009/ES. Posouzení dodržování těchto povinností vychází z informací poskytnutých podle článků 7, 8, 13 a 14.
2. Každé dva roky Komise posoudí celkový dopad letectví na světové klima, včetně emisí jiných než CO2, nebo jejich dopady na základě údajů o emisích poskytnutých členskými státy podle článku 7 a toto posouzení případně doplní odkazy na vědecké pokroky a údaje o leteckém provozu.
3. Komise předloží každý rok do 31. října Evropskému parlamentu a Radě zprávu shrnující závěry posouzení, jak je stanoveno v odstavcích 1 a 2.
Článek 22
Zpráva o dodatečné lhůtě pro plnění závazků podle Kjótského protokolu
Unie a jednotlivé členské státy předloží sekretariátu úmluvy UNFCCC zprávu o dodatečné lhůtě pro plnění závazků podle odstavce 3 rozhodnutí 13/CMP.1 poté, co tato lhůta uplyne.
KAPITOLA 9
SPOLUPRÁCE A PODPORA
Článek 23
Spolupráce mezi členskými státy a Unií
Členské státy a Unie vzájemně spolupracují a koordinují činnosti v souvislosti s povinnostmi podle tohoto nařízení ohledně:
a)
sestavení inventury skleníkových plynů Unie a vypracování zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie v souladu s čl. 7 odst. 5;
b)
vypracování sdělení Unie obsahujícího údaje z národních inventur v souladu s článkem 12 úmluvy UNFCCC a dvouleté zprávy Unie v souladu s rozhodnutím 2/CP.17 nebo s následnými příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC;
c)
postupu přezkumu a zajištění souladu podle úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu v souladu s příslušnými rozhodnutími podle úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu, jakož i postupu Unie pro přezkum inventur skleníkových plynů členských států uvedený v článku 19 tohoto nařízení;
d)
jakýchkoliv úprav v souladu s čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu nebo vyplývajících z přezkumu provedeného Unií podle článku 19 tohoto nařízení nebo jiných změn inventur a zpráv o inventurách, které byly nebo mají být předloženy sekretariátu úmluvy UNFCCC;
e)
sestavení přibližné inventury skleníkových plynů Unie podle článku 8 tohoto nařízení;
f)
podávání zpráv v souvislosti s odebráním jednotek AAU, RMU, ERU, CER, tCER a lCER po uplynutí dodatečného období uvedeného v odstavci 14 rozhodnutí 13/CMP.1 za účelem splnění závazků v souladu s čl. 3 odst. 1 Kjótského protokolu.
Článek 24
Úloha Evropské agentury pro životní prostředí
Evropská agentura pro životní prostředí je Komisi nápomocna při plnění článků 6 až 9, 12 až 19, 21 a 22 v souladu s jejím ročním pracovním programem. Tato pomoc zahrnuje:
a)
sestavování inventury skleníkových plynů Unie a vypracování zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie;
b)
provádění postupů zajištění kvality a kontroly kvality za účelem sestavení inventury skleníkových plynů Unie;
c)
vypracování odhadů pro údaje nevykazované v národních inventurách skleníkových plynů;
d)
provádění přezkumů;
e)
sestavování přibližné inventury skleníkových plynů Unie;
f)
sestavování informací poskytovaných členskými státy o politikách a opatřeních a odhadech;
g)
provádění postupů zajištění kvality a kontroly kvality v souvislosti s výkazy a informacemi, jež členské státy podávají o odhadech, politikách a opatřeních;
h)
příprava odhadů pro údaje o odhadech nevykazované členskými státy;
i)
sestavení údajů potřebných pro výroční zprávu, kterou vypracovává Komise a předkládá ji Evropskému parlamentu a Radě;
j)
šíření informací shromážděných v souladu s tímto nařízením, včetně správy a aktualizace databáze zmírňujících politik a opatření členských států, a evropské platformy pro přizpůsobení se změně klimatu ve vztahu k dopadům změny klimatu a zranitelnosti a přizpůsobování se této změně.
KAPITOLA 10
PŘENESENÍ PRAVOMOCI
Článek 25
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 6, 7 a 10 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 8. července 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článcích 6, 7 a 10 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 6, 7 a 10 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
KAPITOLA 11
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 26
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro změnu klimatu. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 27
Přezkum
1. Komise pravidelně přezkoumává soulad ustanovení tohoto nařízení o monitorování a podávání zpráv s budoucími rozhodnutími souvisejícími s úmluvou UNFCCC a Kjótským protokolem nebo jinými právními předpisy Unie. Komise rovněž pravidelně posuzuje, zda v důsledku vývoje v rámci úmluvy UNFCCC nenastává situace, kdy povinnosti podle tohoto nařízení již nejsou nutné, nejsou přiměřené vzhledem k odpovídajícím výhodám, je třeba je upravit, nebo nejsou v souladu s požadavky na vykazování podle úmluvy UNFCCC či jsou vzhledem k těmto požadavkům duplicitní, a pokud je to vhodné, předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh.
2. Komise do prosince roku 2016 prověří, zda dopad uplatňování pokynů IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006 nebo významná změna používané metodiky úmluvy UNFCCC při určování inventur skleníkových plynů nevede k rozdílu většímu než 1 % v celkových emisí skleníkových plynů členského státu relevantních pro článek 3 rozhodnutí č. 406/2009/ES, a může provést revizi ročních emisních přídělů stanovených v čl. 3 odst. 2 čtvrtém pododstavci rozhodnutí č. 406/2009/ES.
Článek 28
Zrušení
Rozhodnutí č. 280/2004/ES se zrušuje. Odkazy na zrušené rozhodnutí se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV.
Článek 29
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 21. května 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 525/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 21ης Μαΐου 2013
σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο (4) θεσπίστηκε ένα πλαίσιο για την παρακολούθηση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, καθώς και για την αξιολόγηση της προόδου προς την τήρηση των δεσμεύσεων για τις εν λόγω εκπομπές και την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων δυνάμει της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές («UNFCCC») (5) και του πρωτοκόλλου του Κιότο (6) στην Ένωση. Για να ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες και μελλοντικές διεθνείς εξελίξεις σχετικά με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο και προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή οι νέες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που καθορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία, η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί.
(2)
Η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί με κανονισμό, λόγω του ευρύτερου πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, της ένταξης πρόσθετων κατηγοριών προσώπων στα οποία επιβάλλονται υποχρεώσεις, του πιο σύνθετου και εξαιρετικά τεχνικού χαρακτήρα των τιθέμενων διατάξεων, της αυξημένης ανάγκης για ενιαίους κανόνες εφαρμοστέους σε ολόκληρη την Ένωση και για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της.
(3)
Απώτερος στόχος της UNFCCC είναι να σταθεροποιηθούν οι συγκεντρώσεις αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο που να εμποδίζει την επικίνδυνη ανθρωπογενή παρέμβαση στο κλιματικό σύστημα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική ετήσια μέση αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του πλανήτη δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 2 °C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.
(4)
Απαιτείται ενδελεχής παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων και τακτική αξιολόγηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης και των κρατών μελών, καθώς και των προσπαθειών τους για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος.
(5)
Η απόφαση 1/CP.15 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 1/CP.15) και η απόφαση 1/CP.16 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 1/CP.16) συνέβαλαν σημαντικά στην πρόοδο προς την ισόρροπη αντιμετώπιση των προκλήσεων της αλλαγής του κλίματος. Οι εν λόγω αποφάσεις καθορίζουν νέες απαιτήσεις ως προς την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων, που ισχύουν για την εφαρμογή των φιλόδοξων μειώσεων των εκπομπών σχετικά με τις οποίες δεσμεύθηκαν η Ένωση και τα κράτη μέλη της, και προβλέπουν στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες. Με τις αποφάσεις αυτές αναγνωρίζεται επίσης η σημασία της αντιμετώπισης της προσαρμογής με την ίδια προτεραιότητα που δίδεται στον μετριασμό. Επίσης, σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16, οι ανεπτυγμένες χώρες οφείλουν να χαράξουν στρατηγικές ή να εκπονήσουν σχέδια ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Οι στρατηγικές ή τα σχέδια αυτά θα συμβάλουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και θα εξασφαλίσουν τη συνέχιση της υψηλής μεγέθυνσης και της αειφόρου ανάπτυξης, καθώς και στην προσέγγιση με τρόπο οικονομικώς αποδοτικό του μακροπρόθεσμου στόχου για το κλίμα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα ενδιάμεσα στάδια. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκολύνει την εκπλήρωση των εν λόγω απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων.
(6)
Το σύνολο των νομοθετικών πράξεων της Ένωσης που εκδόθηκαν το 2009 και που αναφέρονται συλλογικά ως η «δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια», και ιδίως η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών έως το 2020 (7) και η οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας (8), αποτελεί μία ακόμη σταθερή δέσμευση της Ένωσης και των κρατών μελών για σημαντική μείωση των οικείων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Το ενωσιακό σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές θα πρέπει να επικαιροποιηθεί με βάση τις νέες απαιτήσεις των δύο αυτών νομοθετημάτων.
(7)
Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να καταρτίζουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές απογραφές για τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στη σύμβαση της Βιέννης για την προστασία της στιβάδας του όζοντος (9) («πρωτόκολλο του Μόντρεαλ»), με τη χρήση συγκρίσιμων μεθοδολογιών οι οποίες έχουν συμφωνηθεί από τη διάσκεψη των μερών.
(8)
Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο, η Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν και να διατηρήσουν ένα εθνικό σύστημα για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και της απορρόφησης από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής άλλων διατάξεων του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις κατευθυντήριες γραμμές των εθνικών συστημάτων που ορίζονται στο παράρτημα της απόφασης 19/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 19/CMP.1»). Η απόφαση 1/CP.16 απαιτεί επίσης εθνικές ρυθμίσεις για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει την εφαρμογή των δύο αυτών απαιτήσεων.
(9)
Η Κύπρος και η Μάλτα περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της UNFCCC δυνάμει της απόφασης 10CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (με εφαρμογή από 9ης Ιανουαρίου 2013) και της απόφασης 3/CP15 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (με εφαρμογή από 26 Οκτωβρίου 2010) αντιστοίχως.
(10)
Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ έχει καταδείξει την ανάγκη αύξησης των συνεργειών και της συνέπειας με την υποβολή εκθέσεων δυνάμει άλλων νομοθετικών πράξεων, και ιδίως με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας (10), με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων (11), με την οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (12), με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 842/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου (13) και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας (14). Ασφαλώς, ο εξορθολογισμός των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων θα απαιτήσει την τροποποίηση επιμέρους νομοθετικών πράξεων, αλλά η χρήση συνεκτικών δεδομένων για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ποιότητα των εκθέσεων που υποβάλλονται όσον αφορά τις εκπομπές.
(11)
Η τέταρτη έκθεση αξιολόγησης από τη διακυβερνητική επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος (IPPC) διαπίστωσε ότι το τριφθοριούχο άζωτο (NF3) έχει δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (ΔΥΠ) 17 000 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Το NF3 χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην ηλεκτρονική βιομηχανία ως υποκατάστατο των υπερφθορανθράκων (PFC) και του εξαφθοριούχου θείου (SF6). Σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η ενωσιακή πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος πρέπει να βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης. Η εν λόγω αρχή απαιτεί την παρακολούθηση του NF3 για την εκτίμηση του επιπέδου των εκπομπών στην Ένωση και, ενδεχομένως, τον καθορισμό δράσεων μετριασμού.
(12)
Τα δεδομένα που αναφέρονται επί του παρόντος στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου καθώς και στα εθνικά μητρώα και στο ενωσιακό μητρώο δεν επαρκούν ώστε να προσδιοριστούν, σε επίπεδο κράτους μέλους, οι εκπομπές CO2 της πολιτικής αεροπορίας σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ. Με τη θέσπιση των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, η Ένωση δεν θα πρέπει να επιβάλει στα κράτη μέλη και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) επιβαρύνσεις δυσανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους. Οι εκπομπές CO2 από πτήσεις που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό μέρος των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και η καθιέρωση συστήματος υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αυτές θα απέβαινε υπερβολικά επαχθής λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων απαιτήσεων για τον ευρύτερο τομέα δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Συνεπώς, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θα πρέπει να θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
(13)
Για να εξασφαλιστούν αποτελεσματικές ρυθμίσεις για το σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, θα πρέπει να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω οικονομική ή διοικητική επιβάρυνση στα κράτη μέλη.
(14)
Αν και οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, την αλλαγή των χρήσεων γης και τη δασοκομία («LULUCF») συνυπολογίζονται στον στόχο μείωσης των εκπομπών της Ένωσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, δεν αποτελούν μέρος του στόχου του 20 % έως το 2020 στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια. Το άρθρο 9 της απόφασης 406/2009/ΕΚ επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να εξετάσει τις πρακτικές λεπτομέρειες της ένταξης των εκπομπών και των απορροφήσεων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, την αλλαγή των χρήσεων γης και τις δασοκομικές δραστηριότητες στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής των LULUCF, και παρέχοντας την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή των εν λόγω εκπομπών και απορροφήσεων. Υποχρεώνει επίσης την Επιτροπή να υποβάλει σχετική νομοθετική πρόταση, που θα τεθεί σε ισχύ από το 2013 και μετά. Η Επιτροπή υπέβαλε στις 12 Μαρτίου 2012 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρόταση ως πρώτο βήμα για την ένταξη του τομέα LULUCF στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών η οποία κατέληξε στην έκδοση της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές (15).
(15)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν τις πλέον επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ιδίως στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και των σχετικών προθεσμιών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει να γίνονται οι εκτιμήσεις αυτές το ταχύτερο δυνατόν με τη χρήση στατιστικών και άλλων πληροφοριών, όπως τα δορυφορικά δεδομένα που δίνει το πρόγραμμα παγκόσμιας παρακολούθησης του περιβάλλοντος και της ασφάλειας και άλλα δορυφορικά συστήματα.
(16)
Δεδομένου ότι η Επιτροπή ανακοίνωσε πως έχει την πρόθεση να προτείνει νέες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων στον παρόντα κανονισμό όπως κριθεί απαραίτητο, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να προδικάζει τυχόν τέτοια πρόταση και, συνεπώς, οι διατάξεις περί παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον παρόντα κανονισμό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
(17)
Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ αποδεικνύει την ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της πληρότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα και σχετικά με τις προβλέψεις. Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ, τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση για την προβλεπόμενη πρόοδο προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει της εν λόγω οδηγίας και στοιχεία για τις εθνικές πολιτικές και τα εθνικά μέτρα και τις εθνικές προβλέψεις. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» όρισε ένα ολοκληρωμένο θεματολόγιο οικονομικής πολιτικής, σύμφωνα με το οποίο η Ένωση και τα κράτη μέλη καταβάλλουν περαιτέρω προσπάθειες για την έγκαιρη υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα αντιμετώπισης της αλλαγής του κλίματος και τα προβλεπόμενα αποτελέσματά τους στις εκπομπές. Η δημιουργία συστημάτων σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών, σε συνδυασμό με καλύτερη καθοδήγηση σε ό,τι αφορά την υποβολή εκθέσεων, αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των στόχων αυτών. Προκειμένου η Ένωση να τηρήσει τις διεθνείς και εσωτερικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου και να αξιολογείται η πρόοδός της προς την τήρηση των διεθνών και εσωτερικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεών της, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να μπορεί να καταρτίζει και να χρησιμοποιεί προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου.
(18)
Απαιτούνται βελτιωμένες πληροφορίες από τα κράτη μέλη για την παρακολούθηση της προόδου και της δράσης τους όσον αφορά την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος. Οι πληροφορίες αυτές χρειάζονται για να χαραχθεί μια περιεκτική ενωσιακή στρατηγική με βάση τη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2009, με τίτλο «Η προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος: Προς ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο δράσης». Η υποβολή πληροφοριών για την προσαρμογή θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές και να αξιολογούν τις ανάγκες τους και τον βαθμό ετοιμότητάς τους για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος.
(19)
Βάσει της απόφασης 1/CP.15, η Ένωση και τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να χορηγήσουν σημαντική χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος μέσω της στήριξης μέτρων προσαρμογής και μετριασμού στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με την παράγραφο 40 της απόφασης 1/CP.16, κάθε ανεπτυγμένη χώρα - συμβαλλόμενο μέρος της UNFCCC οφείλει να βελτιώσει την υποβολή εκθέσεων για την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες. Η βελτίωση της υποβολής εκθέσεων είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση των προσπαθειών που καταβάλλουν η Ένωση και τα κράτη μέλη ώστε να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Με την απόφαση 1/CP.16 συστάθηκε επίσης ένας νέος «Μηχανισμός Τεχνολογίας» για την ενίσχυση της διεθνούς μεταφοράς τεχνολογίας. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εξασφαλίσει την υποβολή έκθεσης επικαιροποιημένων πληροφοριών για τις δραστηριότητες μεταφοράς τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες με βάση τα βέλτιστα διαθέσιμα δεδομένα.
(20)
Η οδηγία 2008/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) τροποποίησε την οδηγία 2003/87/ΕΚ ώστε να ενταχθούν οι αεροπορικές δραστηριότητες στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης. Η οδηγία 2003/87/ΕΚ περιλαμβάνει διατάξεις που αφορούν τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς, την υποβολή εκθέσεων για τη χρήση από τα κράτη μέλη των εσόδων από πλειστηριασμούς και τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ της εν λόγω οδηγίας. Μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με την οδηγία 2009/29/ΕΚ, η οδηγία 2003/87/ΕΚ περιλαμβάνει επίσης διατάξεις όσον αφορά τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς και αναφέρει ότι το 50 % τουλάχιστον των εσόδων αυτών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς μίας ή περισσότερων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Η διαφάνεια στη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό των δικαιωμάτων βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ είναι απαραίτητη για την υποστήριξη των δεσμεύσεων της Ένωσης.
(21)
Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να συντάσσουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές ανακοινώσεις και εκθέσεις διετίας, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές, τις μεθοδολογίες και τους μορφότυπους που συμφωνήθηκαν από τη διάσκεψη των μερών. Η απόφαση 1/CP.16 περιέχει έκκληση για τη βελτίωση της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τους στόχους μετριασμού και την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες.
(22)
Η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ μετέτρεψε τον σημερινό ετήσιο κύκλο υποβολής εκθέσεων σε ετήσιο κύκλο δέσμευσης, που προβλέπει τη διεξοδική εξέταση των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών σε χρονικά πλαίσια συντομότερα από τα προβλεπόμενα σήμερα για την εξέταση της απογραφής στο πλαίσιο της UNFCCC, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση της ευελιξίας και η εφαρμογή διορθωτικών μέτρων στο τέλος κάθε σχετικού έτους, εφόσον απαιτείται. Είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί μια διαδικασία για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η συμμόρφωση με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ αξιολογείται κατά τρόπο αξιόπιστο, συνεπή, διαφανή και έγκαιρο.
(23)
Διάφορα τεχνικά στοιχεία τα οποία συνδέονται με την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αποτελούν σήμερα αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC, όπως τα ΔΥΠ, τα καλυπτόμενα από τις εκθέσεις αέρια θερμοκηπίου και οι μεθοδολογικές κατευθύνσεις της IPCC που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου. Το επίπεδο και οι τάσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ενδέχεται να μεταβληθούν με την αναθεώρηση αυτών των μεθοδολογικών στοιχείων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC και τον επανυπολογισμό των χρονοσειρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που θα ακολουθήσει. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τις εν λόγω εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο και, εφόσον είναι αναγκαίο, να προτείνει την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού ώστε να διασφαλίζεται η συνέπεια με τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.
(24)
Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα αέρια θερμοκηπίου, ο υπολογισμός και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές μεθανίου στηρίζεται σε δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη που βασίζονται σε χρονικό ορίζοντα 100 ετών. Δεδομένου του υψηλού δυναμικού υπερθέρμανσης του πλανήτη και του σχετικά περιορισμένου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, η Επιτροπή θα πρέπει να αναλύσει τις επιπτώσεις που θα έχει για τις πολιτικές και τα μέτρα το ενδεχόμενο έγκρισης εικοσαετούς ορίζοντα για το μεθάνιο.
(25)
Λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με μια συνολική προσέγγιση στις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων πλην του CO2 που αφορούν το κλίμα και αφού συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC να χρησιμοποιηθούν οι συμφωνηθείσες και δημοσιευμένες κατευθυντήριες γραμμές της IPCC σχετικά με την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων με αντικείμενο τις εκπομπές αιθάλης, η Επιτροπή οφείλει να αναλύσει τις συνέπειες στις πολιτικές και τα μέτρα και, αν κριθεί σκόπιμο, να τροποποιήσει το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.
(26)
Η εκτίμηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να διενεργείται με τη χρήση των ίδιων μεθόδων για όλες τις χρονοσειρές που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων. Τα υποκείμενα δεδομένα δραστηριότητας και οι συντελεστές εκπομπών θα πρέπει να συγκεντρώνονται και να χρησιμοποιούνται κατά τρόπο συνεπή, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι μεταβολές στις τάσεις των εκπομπών δεν προκύπτουν από αλλαγή των μεθόδων υπολογισμού ή των παραδοχών. Οι επανυπολογισμοί των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με τις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές και με σκοπό τη βελτίωση της συνέπειας, της ακρίβειας και της πληρότητας των υποβαλλόμενων χρονοσειρών, καθώς και την εφαρμογή λεπτομερέστερων μεθόδων. Σε περίπτωση αλλαγής της μεθοδολογίας ή του τρόπου συγκέντρωσης των υποκείμενων δεδομένων δραστηριότητας και συντελεστών εκπομπών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υπολογίζουν εκ νέου τις απογραφές για τις υποβληθείσες χρονοσειρές και να αξιολογούν την ανάγκη επανυπολογισμού με βάση τους λόγους που αναφέρονται στις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως όσον αφορά τις βασικές κατηγορίες. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ορίζει εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να συνεκτιμώνται τα αποτελέσματα αυτών των επανυπολογισμών όταν καθορίζονται τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής.
(27)
Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επιπτώσεις στο κλίμα του πλανήτη μέσω της CO2, καθώς επίσης και μέσω άλλων εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών οξειδίων του αζώτου και μηχανισμών αύξησης των θυσάνων. Λαμβάνοντας υπόψη τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες επιστημονικές γνώσεις όσον αφορά τις επιπτώσεις αυτές, είναι σκόπιμο να διενεργείται τακτικά στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επικαιροποιημένη εκτίμηση των επιπτώσεων των αερομεταφορών στο παγκόσμιο κλίμα που δεν σχετίζονται με το CO2. Η μοντελοποίηση που χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να προσαρμόζεται στην επιστημονική πρόοδο. Αφού αξιολογήσει τις εν λόγω επιπτώσεις, η Επιτροπή οφείλει να εξετάζει επιλογές πολιτικής για την αντιμετώπισή τους.
(28)
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος αποσκοπεί στην υποστήριξη της αειφόρου ανάπτυξης και τη συμβολή στην επίτευξη σημαντικής και μετρήσιμης βελτίωσης της κατάστασης του περιβάλλοντος της Ευρώπης, παρέχοντας στους πολιτικούς ιθύνοντες, στους δημόσιους φορείς και στο κοινό επίκαιρες, στοχευμένες, πρόσφορες και αξιόπιστες πληροφορίες. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να συνδράμει την Επιτροπή, στο μέτρο του αναγκαίου, στην εκτέλεση των εργασιών παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, ιδίως στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος απογραφής και του ενωσιακού συστήματος πολιτικών, μέτρων και προβλέψεων, αφενός με τη διενέργεια της ετήσιας εξέτασης από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών, την αξιολόγηση της προόδου προς την τήρηση των δεσμεύσεων της Ένωσης για μείωση των εκπομπών, τη διατήρηση της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή σχετικά με τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος, και αφετέρου με τη γνωστοποίηση στο κοινό αξιόπιστων πληροφοριών για το κλίμα.
(29)
Όλες οι απαιτήσεις παροχής πληροφοριών και δεδομένων βάσει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να υπόκεινται στους κανόνες της Ένωσης σχετικά με την προστασία των δεδομένων και του εμπορικού απορρήτου.
(30)
Οι πληροφορίες και τα στοιχεία που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν επίσης να συμβάλουν στη μελλοντική διατύπωση και αξιολόγηση της ενωσιακής πολιτικής για την αλλαγή του κλίματος.
(31)
Για λόγους διασφάλισης της συνέπειας, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού και τις μελλοντικές εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει, αν κριθεί σκόπιμο, νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(32)
Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 4, του άρθρου 7 παράγραφοι 7 και 8, του άρθρου 8 παράγραφος 2, του άρθρου 12 παράγραφος 3, του άρθρου 17 παράγραφος 4 και του άρθρου 19 παράγραφοι 5 και 6 του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Εξαιρουμένου του άρθρου 19 παράγραφος 6, οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (17).
(33)
Προκειμένου να θεσπιστούν εναρμονισμένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων σχετικά με την παρακολούθηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών συναφών με την πολιτική για την αλλαγή του κλίματος, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά την αναθεώρηση του παραρτήματος Ι και του παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, σε ό,τι αφορά μεταβολές στα δυναμικά υπερθέρμανσης του πλανήτη και στις διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές, καθώς και σε ό,τι αφορά τις ουσιαστικές απαιτήσεις του ενωσιακού συστήματος απογραφής και τη δημιουργία του ενωσιακού μητρώου. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να προβαίνει η Επιτροπή σε διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και την κατάρτιση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατά τον δέοντα τρόπο διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(34)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η δημιουργία ενός μηχανισμού παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μηχανισμό για:
α)
την εξασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εκθέσεων της Ένωσης και των κρατών μελών της προς τη γραμματεία της UNFCCC·
β)
την υποβολή και την εξακρίβωση πληροφοριών σχετικά με τις δεσμεύσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της που αναλήφθηκαν δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και των αποφάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό, και την αξιολόγηση της προόδου όσον αφορά την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσεων·
γ)
την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά όλες τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στα κράτη μέλη·
δ)
την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων, την εξέταση και την εξακρίβωση όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 6 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
ε)
την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 και το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας·
στ)
την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προσαρμοστούν στις αναπόφευκτες συνέπειες της αλλαγής του κλίματος κατά αποτελεσματικό σε σχέση με το κόστος τρόπο·
ζ)
την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:
α)
στην υποβολή εκθέσεων με θέμα τις στρατηγικές της Ένωσης και των κρατών μελών της για ανάπτυξη με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στην ενδεχόμενη επικαιροποίησή τους σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16·
β)
στις εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού από τομείς και πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες που καλύπτονται από τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της UNFCCC στην επικράτεια των κρατών μελών·
γ)
στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
δ)
στις επιπτώσεις στο κλίμα των εκπομπών από τις αεροπορικές μεταφορές εκτός του CO2·
ε)
στις προβλέψεις της Ένωσης και των κρατών μελών της όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, καθώς και στις σχετικές πολιτικές και μέτρα των κρατών μελών·
στ)
στη συνολική οικονομική και τεχνολογική στήριξη προς αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις απαιτήσεις στο πλαίσιο της UNFCCC·
ζ)
στη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ·
η)
στις δράσεις των κρατών μελών για προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
«δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη» ή «ΔΥΠ» ενός αερίου: η συνολική συμβολή στην αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη της εκπομπής μίας μονάδας του εν λόγω αερίου σε σχέση με την εκπομπή μίας μονάδας του αερίου αναφοράς, δηλ. του CO2, στο οποίο αποδίδεται η τιμή 1·
2)
«εθνικό σύστημα απογραφής»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που δεν διέπονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και για την υποβολή και την αρχειοθέτηση πληροφοριών απογραφής σύμφωνα με την απόφαση 19/CMP.1 ή άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
3)
«αρμόδιες αρχές απογραφής»: αρχές στις οποίες έχει ανατεθεί το έργο κατάρτισης της απογραφής των αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο εθνικού συστήματος απογραφής·
4)
«διασφάλιση ποιότητας»: σχεδιασμένο σύστημα διαδικασιών εξέτασης, στόχος του οποίου είναι να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται οι στόχοι ποιότητας των δεδομένων και ότι υποβάλλονται οι βέλτιστες δυνατές εκτιμήσεις και πληροφορίες με σκοπό την υποστήριξη της αποτελεσματικότητας του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου και τη συνδρομή προς τα κράτη μέλη·
5)
«ποιοτικός έλεγχος»: σύστημα συνήθων τεχνικών δραστηριοτήτων για τη μέτρηση και τον έλεγχο της ποιότητας των πληροφοριών και των εκτιμήσεων που καταρτίζονται, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση σφαλμάτων και παραλείψεων, την τεκμηρίωση και την αρχειοθέτηση των δεδομένων και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων διασφάλισης ποιότητας·
6)
«δείκτης»: ποσοτικός ή ποιοτικός παράγοντας ή μεταβλητή που συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της προόδου όσον αφορά την εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων, καθώς και τις τάσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
7)
«καταλογισμένη ποσοτική μονάδα» ή «AAU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 13/CMP.1») ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
8)
«μονάδα απορρόφησης» ή «RMU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή άλλων συναφών αποφάσεων των οργάνων της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο·
9)
«μονάδα μείωσης εκπομπών» ή «ERU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
10)
«πιστοποιημένη μείωση εκπομπής» ή «CER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο·
11)
«προσωρινή πιστοποιημένη μείωση εκπομπής» ή «tCER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλ. πιστωτικά μόρια που εκχωρούνται για μακροπρόθεσμες απορροφήσεις των εκπομπών που έχουν πιστοποιηθεί για έργο δάσωσης ή αναδάσωσης του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (CDM), που θα αντικατασταθεί κατά τη λήξη στο τέλος της δεύτερης περιόδου δεσμεύσεων·
12)
«μακροπρόθεσμη πιστοποιημένη μείωση εκπομπών» ή «lCER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις του, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή σύμφωνα με άλλες συναφείς αποφάσεις της UNFCCC ή φορέων του πρωτοκόλλου του Κιότο, δηλ. πιστωτικά μόρια που εκχωρούνται για μακροπρόθεσμες απορροφήσεις των εκπομπών που έχουν πιστοποιηθεί για έργο αναδάσωσης ή δάσωσης CDM, που θα αντικατασταθούν κατά τη λήξη στο τέλος της περιόδου πίστωσης ή σε περίπτωση διόρθωσης της διαφύλαξης ή μη υποβολής της έκθεσης πιστοποίησης·
13)
«εθνικό μητρώο»: μητρώο υπό τη μορφή τυποποιημένης ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει δεδομένα που αφορούν την εγγραφή, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την απόκτηση, την ακύρωση, την απόσυρση, τη μεταφορά, την αντικατάσταση ή τη μεταβολή της ημερομηνίας λήξης, εφόσον ενδείκνυται, των AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER·
14)
«πολιτικές και μέτρα»: όλα τα μέσα που αποβλέπουν στην υλοποίηση των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της UNFCCC, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν εκείνα που δεν έχουν ως πρωταρχικό στόχο τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
15)
«σύστημα πολιτικών και μέτρων και προβλέψεων»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και τις προβλέψεις σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού·
16)
«εκ των προτέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των προβλεπόμενων μελλοντικών αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου·
17)
«εκ των υστέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των παρελθόντων αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου·
18)
«προβλέψεις χωρίς μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, στις οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προγραμματιστεί, θεσπιστεί ή τεθεί σε εφαρμογή μετά το έτος που επιλέγεται ως αφετηρία της συγκεκριμένης πρόβλεψης·
19)
«προβλέψεις με μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή·
20)
«προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος, καθώς και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων προς τον σκοπό αυτό·
21)
«ανάλυση ευαισθησίας»: διερεύνηση ενός αλγόριθμου μοντέλου ή μιας παραδοχής με σκοπό τον ποσοτικό προσδιορισμό της ευαισθησίας ή της σταθερότητας των δεδομένων που προκύπτουν από το μοντέλο σε σχέση με τις μεταβολές των εισαγόμενων δεδομένων ή των βασικών παραδοχών. Η ανάλυση διενεργείται με μεταβολή των εισαγόμενων τιμών ή των εξισώσεων του μοντέλου και παρατήρηση της αντίστοιχης μεταβολής των αποτελεσμάτων του·
22)
«στήριξη σχετική με τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου σταθεροποίησης των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδα που να αποτρέπουν επικίνδυνες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο κλιματικό σύστημα·
23)
«στήριξη σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες προορίζονται να μειώσουν την ευπάθεια των ανθρώπινων ή φυσικών συστημάτων στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στους σχετικούς με το κλίμα κινδύνους, διατηρώντας ή αυξάνοντας την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα των αναπτυσσόμενων χωρών·
24)
«τεχνικές διορθώσεις»: προσαρμογές των εκτιμήσεων της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, οι οποίες γίνονται στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 19, όταν τα υποβληθέντα δεδομένα απογραφής δεν είναι πλήρη ή έχουν συγκεντρωθεί κατά τρόπο μη σύμφωνο προς τους σχετικούς διεθνείς ή ενωσιακούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές, και οι οποίες προορίζονται να αντικαταστήσουν τις εκτιμήσεις που υποβλήθηκαν αρχικά·
25)
«επανυπολογισμοί», σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ετήσιες απογραφές: διαδικασία για την επανεκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες που περιλαμβάνονται σε απογραφές οι οποίες υποβλήθηκαν προγενέστερα, ως συνέπεια μεταβολών στις μεθοδολογίες, μεταβολών στον τρόπο προσδιορισμού και χρησιμοποίησης των συντελεστών εκπομπών και των δεδομένων δραστηριότητας ή της ένταξης νέων κατηγοριών πηγών και καταβοθρών ή της ένταξης νέων αερίων ή μεταβολών στο ΔΥΠ των αερίων θερμοκηπίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΕ ΧΑΜΗΛΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ
Άρθρο 4
Στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, εξ ονόματος της Ένωσης, προετοιμάζουν τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με όλες τις διατάξεις υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC, ώστε να συμβάλουν:
α)
στη διαφανή και ακριβή παρακολούθηση της συντελούμενης και προβλεπόμενης προόδου των κρατών μελών, συμπεριλαμβανόμενης της συμβολής των ενωσιακών μέτρων, όσον αφορά την τήρηση των δεσμεύσεων της Ένωσης και των κρατών μελών βάσει της UNFCCC για περιορισμό ή μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου·
β)
στην τήρηση των δεσμεύσεων των κρατών μελών για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών και ενίσχυσης των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης, στο πλαίσιο των αναγκαίων σύμφωνα με την IPCC μειώσεων από τις ανεπτυγμένες χώρες ως ομάδα, για μείωση των εκπομπών από 80 έως 95 % έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 με αποδοτικό ως προς το κόστος τρόπο.
2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την πορεία εφαρμογής των στρατηγικών τους για ανάπτυξη με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 2015 ή, ενδεχομένως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC.
3. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν αμέσως τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και τις ενδεχόμενες επικαιροποιήσεις τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ
Άρθρο 5
Εθνικά συστήματα απογραφής
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς τα εθνικά συστήματα απογραφής, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της UNFCCC για τα εθνικά συστήματα, για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές καθώς και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και για την εξασφάλιση της έγκαιρης κατάρτισης, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια θερμοκηπίου.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση:
α)
στα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου και με σκοπό την εξασφάλιση της συνέπειας των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·
β)
κατά περίπτωση, στα δεδομένα που συγκεντρώνονται μέσω των συστημάτων υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στους διάφορους τομείς, τα οποία δημιουργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·
γ)
κατά περίπτωση, στις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου·
δ)
στα δεδομένα τα οποία υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008.
3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής, όπου κρίνεται σκόπιμο:
α)
χρησιμοποιούν τα συστήματα υποβολής εκθέσεων που δημιουργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου·
β)
είναι σε θέση να διενεργήσουν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία ιβ) και ιγ).
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό να θεσπίσει κανόνες σχετικά με τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των στοιχείων που αφορούν τα εθνικά συστήματα απογραφής των κρατών μελών και τις απαιτήσεις όσον αφορά τη θέσπιση, τη διαχείριση και τη λειτουργία των εθνικών συστημάτων απογραφής των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που έχουν λάβει τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που πηγάζουν από αυτές ή τις διαδέχονται. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 6
Ενωσιακό σύστημα απογραφής
1. Θεσπίζεται ενωσιακό σύστημα απογραφής το οποίο εξασφαλίζει την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των εθνικών απογραφών έναντι της ενωσιακής απογραφής αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το εν λόγω σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει:
α)
πρόγραμμα διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας, το οποίο περιλαμβάνει τον καθορισμό ποιοτικών στόχων και την κατάρτιση σχεδίου διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας της απογραφής. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των οικείων προγραμμάτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας·
β)
διαδικασία για την εκτίμηση, σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος, των δεδομένων που λείπουν από την εθνική απογραφή του·
γ)
τις επανεξετάσεις των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 19.
2. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 σχετικά με τις ουσιαστικές απαιτήσεις του ενωσιακού συστήματος απογραφής για την τήρηση των υποχρεώσεων σύμφωνα με την απόφαση 19/CM.1. Η Επιτροπή δεν εκδίδει διατάξεις, σύμφωνα με την παράγραφο 1, η συμμόρφωση με τις οποίες είναι επαχθέστερη για τα κράτη μέλη απ’ ό,τι προβλέπεται σύμφωνα με πράξεις που εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 3 παράγραφος 3 και 4 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ.
Άρθρο 7
Απογραφές των αερίων θερμοκηπίου
1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους («έτος Χ»):
α)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και τις ανθρωπογενείς εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για το έτος X - 2, σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC. Με την επιφύλαξη της υποβολής εκθέσεων για τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
β)
τα δεδομένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC για τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα (CO), διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και πτητικών οργανικών ενώσεων, που συνάδουν με τα δεδομένα τα οποία έχουν ήδη υποβληθεί, βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 2001/81/ΕΚ και της Σύμβασης της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη για τη Διασυνοριακή Ρύπανση σε Μεγάλες Αποστάσεις για το έτος X - 2·
γ)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των χρήσεων γης, της αλλαγής των χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF), για το έτος X - 2, σύμφωνα με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων της UNFCCC·
δ)
τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των δραστηριοτήτων LULUCF δυνάμει της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ και του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και τις πληροφορίες σχετικά με τη λογιστική παρακολούθηση των εκπομπών και των απορροφήσεων λόγω των δραστηριοτήτων LULUCF, σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ και το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και τις σχετικές αποφάσεις, για τα έτη μεταξύ του 2008 ή άλλων ετών εφαρμογής και του έτους X - 2. Εάν τα κράτη μέλη προσμετρούν τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, τη διαχείριση βοσκοτόπων, την αναβλάστηση ή την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων, υποβάλλουν επιπλέον έκθεση για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όσον αφορά κάθε σχετική δραστηριότητα για το σχετικό βασικό έτος αναφοράς ή για την περίοδο που προσδιορίζεται στο παράρτημα VI της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ και στο παράρτημα της απόφασης 13/CMP.1. Κατά τη συμμόρφωσή τους με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων δυνάμει του παρόντος σημείου, και ιδίως όταν υποβάλλουν πληροφορίες όσον αφορά τις εκπομπές και τις απορροφήσεις που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις λογιστικής καταγραφής οι οποίες ορίζονται στην απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ, τα κράτη μέλη υποβάλλουν πληροφορίες λαμβάνοντας πλήρως υπόψη τις οδηγίες καλής πρακτικής της IPCC για τις LULUCF·
ε)
τυχόν αλλαγές στις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) για τα έτη μεταξύ του σχετικού βασικού έτους ή της περιόδου και του έτους X - 3, διευκρινίζοντας τους λόγους των αλλαγών αυτών·
στ)
πληροφορίες για τους δείκτες, όπως καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, για το έτος X - 2·
ζ)
πληροφορίες από το εθνικό τους μητρώο όσον αφορά την εγγραφή, την απόκτηση, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την ακύρωση, την απόσυρση και τη μεταφορά σε επόμενη περίοδο AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER και για το έτος X - 1·
η)
συνοπτικές πληροφορίες για τις μεταβιβάσεις που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, για το έτος X - 1·
θ)
πληροφορίες για τη χρήση της κοινής εφαρμογής, του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 12 και 17 του πρωτοκόλλου του Κιότο, ή κάθε άλλου ευέλικτου μηχανισμού που προβλέπεται σε άλλες πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, για την ανταπόκριση στις ποσοτικοποιημένες δεσμεύσεις τους όσον αφορά τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών δυνάμει του άρθρου 2 της απόφασης αριθ. 2002/358/ΕΚ και του πρωτοκόλλου του Κιότο ή οποιασδήποτε μελλοντικής δέσμευσης στο πλαίσιο της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, για το έτος X - 2·
ι)
πληροφορίες για τα μέτρα που έχουν λάβει για τη βελτίωση των εκτιμήσεων της απογραφής, ιδίως στους τομείς της απογραφής οι οποίοι αποτέλεσαν αντικείμενο προσαρμογών ή συστάσεων κατόπιν εξέτασης από εμπειρογνώμονες·
ια)
την πραγματική ή εκτιμώμενη κατανομή των ελεγμένων εκπομπών για τις οποίες υποβλήθηκαν δεδομένα από τις εγκαταστάσεις και τους φορείς εκμετάλλευσης βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ μεταξύ των κατηγοριών πηγών της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, εφόσον είναι δυνατόν, και την αναλογία των ελεγμένων αυτών εκπομπών προς τις συνολικές δηλωθείσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στις εν λόγω κατηγορίες πηγών, για το έτος X - 2·
ιβ)
εφόσον έχει σημασία, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια των εκπομπών που δηλώθηκαν στο πλαίσιο των απογραφών αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X - 2, με τις ελεγμένες εκπομπές που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ·
ιγ)
εφόσον έχει σημασία, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για να υπολογιστούν οι εκπομπές στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X - 2, με:
i)
τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των απογραφών ατμοσφαιρικών ρύπων δυνάμει της οδηγίας 2001/81/ΕΚ,
ii)
τα δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006,
iii)
τα ενεργειακά δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 4 και του παραρτήματος Β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008·,
ιδ)
περιγραφή των τροποποιήσεων του εθνικού τους συστήματος απογραφής·
ιε)
περιγραφή των τροποποιήσεων του εθνικού μητρώου·
ιστ)
πληροφορίες για τα σχέδια διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας τους, γενική αξιολόγηση αβεβαιότητας, γενική αξιολόγηση πληρότητας, καθώς και, αν είναι διαθέσιμα, άλλα στοιχεία της έκθεσης για την εθνική απογραφή αερίων θερμοκηπίου τα οποία είναι απαραίτητα για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή αερίων θερμοκηπίου.
Κατά το πρώτο έτος υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να κάνουν χρήση του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα προκαταρκτικά στοιχεία έως τις 15 Ιανουαρίου και τα τελικά στοιχεία έως τις 15 Μαρτίου του δεύτερου έτους μετά το τέλος κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ, όπως καταρτίζονται για τους οικείους λογαριασμούς LULUCF για την εν λόγω λογιστική περίοδο σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6 της εν λόγω απόφασης.
3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους, πλήρη και επικαιροποιημένη έκθεση εθνικής απογραφής. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1 και τις τυχόν μεταγενέστερες επικαιροποιήσεις των πληροφοριών αυτών.
4. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους εθνικές απογραφές, οι οποίες περιλαμβάνουν πληροφορίες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3.
5. Η Επιτροπή εκπονεί κάθε χρόνο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, καθώς και έκθεση για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, τις οποίες υποβάλλει στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους.
6. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 του παρόντος κανονισμού ώστε:
α)
να προσθέτει ή να διαγράφει ουσίες από τον κατάλογο των αερίων θερμοκηπίου που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού ή να προσθέτει, να διαγράφει ή να τροποποιεί δείκτες στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν·
β)
να λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές στα ΔΥΠ και στις διεθνώς συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές για τις απογραφές σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν.
7. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις διά των οποίων καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία για την υποβολή εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών με θέμα τις απογραφές των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της παραγράφου 1 και σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν. Στις εκτελεστικές πράξεις αυτές ορίζονται επίσης οι προθεσμίες για τη συνεργασία και τον συντονισμό ανάμεσα στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη κατά την προετοιμασία της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
8. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις διά των οποίων καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία για την υποβολή εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών με θέμα τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις απορροφήσεις σύμφωνα με το άρθρο 4 της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ. Κατά την έκδοση των εκτελεστικών πράξεων αυτών η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συμβατότητα ανάμεσα στα χρονοδιαγράμματα της Ένωσης και της UNFCCC για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 8
Κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιουλίου κάθε έτους («έτος X»), εφόσον είναι δυνατόν, κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου για το έτος X - 1. Η Επιτροπή εκπονεί ετησίως, με βάση τις κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών ή, εάν ένα κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει τις κατά προσέγγιση απογραφές του μέχρι την εν λόγω ημερομηνία, με βάση δικές της εκτιμήσεις, ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες αυτές κάθε έτος έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με τις οποίες καθορίζεται η δομή, ο μορφότυπος και η διαδικασία υποβολής των κατά προσέγγιση απογραφών των αερίων θερμοκηπίου εκ μέρους των κρατών μελών σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 9
Διαδικασίες για τη συμπλήρωση των εκτιμήσεων εκπομπών προς εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής
1. Η Επιτροπή διενεργεί αρχικό έλεγχο των δεδομένων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την ακρίβεια. Αποστέλλει τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών στα κράτη μέλη εντός έξι εβδομάδων από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής. Τα κράτη μέλη απαντούν σε οποιοδήποτε σχετικό ερώτημα που προκύπτει από τον αρχικό έλεγχο έως τις 15 Μαρτίου, μαζί με την υποβολή της οριστικής απογραφής για το έτος X - 2.
2. Εάν ένα κράτος μέλος δεν υποβάλει τα δεδομένα απογραφής που απαιτούνται για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής έως τις 15 Μαρτίου, η Επιτροπή μπορεί να καταρτίζει εκτιμήσεις προς συμπλήρωση των δεδομένων που υπέβαλε το κράτος μέλος, σε διαβούλευση και στενή συνεργασία με το εν λόγω κράτος μέλος. Προς τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζονται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΜΗΤΡΩΑ
Άρθρο 10
Δημιουργία και λειτουργία των μητρώων
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δημιουργούν και διατηρούν μητρώα για την ακριβή καταγραφή της εγγραφής, κατοχής, μεταβίβασης, απόκτησης, ακύρωσης, απόσυρσης, μεταφοράς, αντικατάστασης ή μεταβολής της ημερομηνίας λήξης, ανάλογα με την περίπτωση, των AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν τα μητρώα τους για την ακριβή καταγραφή των μονάδων που αναφέρονται στο άρθρο 11α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν τα μητρώα τους σε ενιαίο σύστημα, από κοινού με ένα ή περισσότερα από τα άλλα κράτη μέλη.
3. Τα δεδομένα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατίθενται στον κεντρικό διαχειριστή που ορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.
4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 25 για τη δημιουργία του ενωσιακού μητρώου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 11
Απόσυρση μονάδων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο
1. Τα κράτη μέλη, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των εθνικών τους απογραφών δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο για κάθε έτος της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης των θεμάτων εφαρμογής, αποσύρουν από το μητρώο AAU, RMU, ERU, CER, tCER και lCER, και ισοδύναμες προς τις καθαρές εκπομπές τους κατά το αντίστοιχο έτος.
2. Όσον αφορά το τελευταίο έτος της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, τα κράτη μέλη αποσύρουν τις μονάδες από το μητρώο πριν από το τέλος της συμπληρωματικής περιόδου για την τήρηση των δεσμεύσεων που καθορίζονται στην απόφαση 11/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ ΑΠΟ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ
Άρθρο 12
Εθνικά και ενωσιακά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις
1. Το αργότερο έως τις 9 Ιουλίου 2015, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δημιουργούν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά και ενωσιακά συστήματα, αντιστοίχως, για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα καθώς και για την υποβολή προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. Τα συστήματα περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές θεσμικές, νομικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται σε κράτος μέλος και στην Ένωση για την αξιολόγηση των πολιτικών και την κατάρτιση προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες.
2. Σκοπός των κρατών μελών και της Επιτροπής είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που αναφέρονται στα άρθρα 13 και 14, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις όσον αφορά τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών σχετικά με τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα για τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, του άρθρου 13 και του άρθρου 14 παράγραφος 1, καθώς και σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν. Η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συνέπεια με τις διεθνώς συμφωνηθείσες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων καθώς και τη συμβατότητα ανάμεσα στα ενωσιακά και τα διεθνή χρονοδιαγράμματα για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Οι εκτελεστικές αυτές πράξεις εκδίδονται με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 13
Υποβολή εκθέσεων για πολιτικές και μέτρα
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, με αφετηρία το 2015:
α)
περιγραφή του εθνικού τους συστήματος υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα ή ομάδες μέτρων και για υποβολής προβλέψεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1, εφόσον η περιγραφή δεν έχει διαβιβαστεί ήδη, ή πληροφορίες για τυχόν αλλαγές στο εν λόγω σύστημα εάν έχει διαβιβαστεί ήδη η σχετική περιγραφή·
β)
επικαιροποιήσεις όσον αφορά τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που αναφέρονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και την πρόοδο στην εφαρμογή των στρατηγικών·
γ)
πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα ή ομάδες μέτρων, καθώς και την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από καταβόθρες, με παρουσίαση κατά τομείς και οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που παρατίθενται στο παράρτημα Ι. Οι πληροφορίες παραπέμπουν στις εφαρμοστέες και σχετικές εθνικές ή ενωσιακές πολιτικές και περιλαμβάνουν:
i)
τον στόχο της πολιτικής ή του μέτρου και σύντομη περιγραφή τους,
ii)
το είδος του μέσου για την άσκηση της πολιτικής,
iii)
το στάδιο εφαρμογής της πολιτικής ή του μέτρου ή της ομάδας μέτρων,
iv)
εφόσον χρησιμοποιούνται, δείκτες για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου με την πάροδο του χρόνου,
v)
εφόσον είναι διαθέσιμες, ποσοτικές εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων όσον αφορά τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, με την εξής ανάλυση:
-
πορίσματα της εκ των προτέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων των μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή των ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό των κλιματικών αλλαγών. Οι εκτιμήσεις παρέχονται για σειρά τεσσάρων μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους αναφοράς, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτει η οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτει η απόφαση 406/2009/ΕΚ,
-
πορίσματα της εκ των υστέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων των μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή των ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτει η οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτει η απόφαση 406/2009/ΕΚ,
vi)
εφόσον είναι διαθέσιμες, εκτιμήσεις για το προβλεπόμενο κόστος και όφελος των πολιτικών και των μέτρων και, ενδεχομένως, εκτιμήσεις για το πραγματικό κόστος και όφελος των πολιτικών και των μέτρων,
vii)
εφόσον είναι διαθέσιμες, όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές, που αναφέρονται στην παράγραφο 3·
δ)
τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
ε)
πληροφορίες για τον βαθμό στον οποίο η δράση κράτους μέλους αποτελεί σημαντικό στοιχείο των προσπαθειών που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο καθώς και τον βαθμό στον οποίο η προβλεπόμενη χρήση της κοινής εφαρμογής, του CDM και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών συμπληρώνει την εσωτερική δράση, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο και με τις αποφάσεις που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό.
2. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες βάσει του παρόντος άρθρου στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, το σχετικό κράτος μέλος διαβιβάζει τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου του έτους που ακολουθεί την προηγούμενη έκθεση.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, κάθε σχετική εκτίμηση του κόστους και των αποτελεσμάτων των εθνικών πολιτικών και μέτρων και, εφόσον είναι διαθέσιμες, οποιεσδήποτε σχετικές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από τις καταβόθρες, καθώς και τις υπάρχουσες τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές. Οι εν λόγω εκτιμήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.
Άρθρο 14
Υποβολή εκθέσεων για τις προβλέψεις
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, με αφετηρία το 2015, τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που παρατίθενται στο παράρτημα Ι και κατά τομέα. Οι προβλέψεις αυτές περιλαμβάνουν ποσοτικές εκτιμήσεις για σειρά τεσσάρων μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους αναφοράς. Οι εθνικές προβλέψεις λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές και τα μέτρα που θεσπίστηκαν σε ενωσιακό επίπεδο και περιλαμβάνουν:
α)
προβλέψεις χωρίς μέτρα εάν είναι διαθέσιμες, προβλέψεις με μέτρα και, εφόσον είναι διαθέσιμες, προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα·
β)
προβλέψεις για τις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ·
γ)
την επίπτωση των πολιτικών και μέτρων που έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 13. Αναφέρονται σαφώς οι πολιτικές και τα μέτρα που δεν περιλαμβάνονται και επεξηγούνται οι σχετικοί λόγοι·
δ)
τα αποτελέσματα της ανάλυσης ευαισθησίας στην οποία υποβλήθηκαν οι προβλέψεις·
ε)
όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι προβλέψεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4.
2. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες βάσει του παρόντος άρθρου στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου του έτους που ακολουθεί την προηγούμενη έκθεση.
3. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις πλέον ενημερωμένες προβλέψεις που έχουν στη διάθεσή τους. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν υποβάλει, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, πλήρεις προβλέψεις και η Επιτροπή είναι βέβαιη ότι τα κενά στις εκτιμήσεις, τα οποία έχουν εντοπιστεί με τις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας που εφαρμόζει, δεν μπορούν να πληρωθούν από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, η Επιτροπή δύναται να πραγματοποιήσει τις εκτιμήσεις που είναι αναγκαίες για την κατάρτιση των ενωσιακών προβλέψεων σε διαβούλευση με το σχετικό κράτος μέλος.
4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, τις εθνικές τους προβλέψεις σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, καθώς και τις σχετικές τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι προβλέψεις αυτές. Οι εν λόγω προβλέψεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΛΛΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ
Άρθρο 15
Υποβολή εκθέσεων για τις εθνικές δράσεις προσαρμογής
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε τέταρτου έτους με αφετηρία το 2015, κατ’ ευθυγράμμιση προς το χρονοδιάγραμμα υποβολής εκθέσεων στην UNFCCC, πληροφορίες σχετικά με τον εθνικό σχεδιασμό και τις στρατηγικές προσαρμογής που εφαρμόζουν, υπογραμμίζοντας τις δράσεις που υλοποιούν ή έχουν προγραμματίσει για τη διευκόλυνση της προσαρμογής στην αλλαγή του κλίματος. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν τους κύριους στόχους και την αντιμετωπιζόμενη κατηγορία επίπτωσης της κλιματικής αλλαγής (όπως οι πλημμύρες, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι ακραίες θερμοκρασίες, οι ξηρασίες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα).
Άρθρο 16
Υποβολή εκθέσεων για την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες
1. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη και συνεπής υποβολή εκθέσεων από την Ένωση και τα κράτη μέλη της όσον αφορά τη στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της UNFCCC, ανάλογα με την περίπτωση, περιλαμβανομένου οποιουδήποτε κοινού μορφοτύπου που έχει συμφωνηθεί δυνάμει της UNFCCC, και να εξασφαλισθεί η υποβολή εκθέσεων έως τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.
2. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο ή αναγκαίο στο πλαίσιο της UNFCCC, τα κράτη μέλη μεριμνούν για την παροχή πληροφοριών για τις χρηματοδοτικές ροές βάσει των επονομαζόμενων «δεικτών του Ρίο» για στήριξη σχετική με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και στήριξη σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή που θεσπίστηκε από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ και μεθοδολογικές πληροφορίες που αφορούν την υλοποίηση της μεθοδολογίας των δεικτών του Ρίο για την κλιματική αλλαγή.
3. Όταν υποβάλλονται στοιχεία για τις κινητοποιηθείσες ιδιωτικές χρηματοδοτικές ροές, περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τους ορισμούς και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό τυχόν αριθμητικών στοιχείων.
4. Σύμφωνα με τις αποφάσεις που εκδίδουν τα όργανα της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο ή συμφωνίες που θα προκύψουν από τις πράξεις αυτές ή θα τις διαδεχθούν, οι πληροφορίες σχετικά με την παρεχόμενη στήριξη περιλαμβάνουν στοιχεία σχετικά με τη στήριξη για τον μετριασμό, την προσαρμογή, την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη μεταφορά τεχνολογίας, καθώς και, αν είναι δυνατόν, σχετικά με το κατά πόσον οι χρηματοδοτικοί πόροι είναι νέοι και πρόσθετοι.
Άρθρο 17
Υποβολή εκθέσεων για τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς και των πιστωτικών μορίων από έργα
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιουλίου κάθε έτους («έτος Χ»), για το έτος X - 1:
α)
τη λεπτομερή αιτιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ·
β)
πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων από το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους X - 1 δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, που περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με έσοδα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας ή ποσό ίσο με τα συγκεκριμένα έσοδα, και για τις δράσεις που έχουν αναληφθεί δυνάμει του άρθρου αυτού·
γ)
πληροφορίες για τη χρήση, όπως προσδιορίζεται από το κράτος μέλος, όλων των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων για τις αεροπορικές μεταφορές από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ οι πληροφορίες αυτές παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας·
δ)
τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και τις πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο η οικεία πολιτική προμηθειών συμβάλλει στην επίτευξη διεθνούς συμφωνίας σχετικά με την αλλαγή του κλίματος·
ε)
πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 11β παράγραφος 6 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ όσον αφορά τις δραστηριότητες υδροηλεκτρικών έργων με δυνατότητα παραγωγής άνω των 20 MW.
2. Τα έσοδα από πλειστηριασμό που δεν έχουν εκταμιευτεί τη χρονική στιγμή κατά την οποία κράτος μέλος υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου ποσοτικοποιούνται και καταγράφονται στις εκθέσεις για τα επόμενα έτη.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου. Η Επιτροπή θέτει το σύνολο των στοιχείων που διαθέτει η Ένωση στη διάθεση του κοινού σε ευκόλως προσβάσιμη μορφή.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
Άρθρο 18
Εκθέσεις διετίας και εθνικές ανακοινώσεις
1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC εκθέσεις διετίας σύμφωνα με την απόφαση 2/CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC (απόφαση 2/CP.17) ή μεταγενέστερες συναφείς αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC, και εθνικές ανακοινώσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 της UNFCCC.
2. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή αντίγραφα των εθνικών ανακοινώσεων και των εκθέσεων διετίας που υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
ΕΞΈΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΩΝ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ ΣΕ ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Άρθρο 19
Εξέταση της απογραφής
1. Η Επιτροπή διενεργεί συνολική εξέταση των δεδομένων των εθνικών απογραφών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να προσδιοριστούν τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, με σκοπό την εφαρμογή των άρθρων 20 και 27 του παρόντος κανονισμού και την παρακολούθηση της υλοποίησης των στόχων των κρατών μελών για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ τα έτη κατά τα οποία διενεργείται συνολική εξέταση.
2. Η Επιτροπή, με αφετηρία τα δεδομένα που διαβιβάστηκαν για το έτος 2013, διενεργεί ετήσια εξέταση των δεδομένων εθνικής απογραφής τα οποία υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, τα οποία αφορούν την παρακολούθηση της μείωσης ή του περιορισμού των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη δυνάμει των άρθρων 3 και 7 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, καθώς και κάθε άλλου στόχου για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που προβλέπεται στην ενωσιακή νομοθεσία. Τα κράτη μέλη συμμετέχουν πλήρως σε αυτήν τη διαδικασία.
3. Η συνολική εξέταση της παραγράφου 1περιλαμβάνει:
α)
ελέγχους για την εξακρίβωση της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται·
β)
ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα απογραφής έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες· και
γ)
κατά περίπτωση, υπολογισμό των αναγκαίων τεχνικών διορθώσεων που προκύπτουν, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη.
4. Οι ετήσιες εξετάσεις περιλαμβάνουν τους ελέγχους που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο α). Εάν ζητηθεί από κράτος μέλος σε διαβούλευση με την Επιτροπή ή όταν κατά τους ελέγχους αυτούς εντοπίζονται σημαντικά ζητήματα, όπως:
α)
συστάσεις από παλαιότερες εξετάσεις της Ένωσης ή της UNFCCC, οι οποίες δεν υλοποιήθηκαν ή θέματα για τα οποία δεν δόθηκαν διευκρινίσεις από το σχετικό κράτος μέλος· ή
β)
υπερεκτιμήσεις ή υποεκτιμήσεις σε σχέση με βασική κατηγορία της απογραφής κράτους μέλους,
η ετήσια εξέταση για το συγκεκριμένο κράτος μέλος περιλαμβάνει επίσης τους ελέγχους που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο β), ώστε να καταστούν δυνατοί οι υπολογισμοί που προβλέπονται στην παράγραφο 3 στοιχείο γ).
5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος και των βημάτων για την πραγματοποίηση των συνολικών και ετήσιων εξετάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που καθορίζονται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων ώστε να διασφαλιστεί η δέουσα διαβούλευση με τα κράτη μέλη όσον αφορά τα συμπεράσματα των εξετάσεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 2.
6. Η Επιτροπή, μέσω εκτελεστικής πράξης, προσδιορίζει το συνολικό άθροισμα των εκπομπών για το αντίστοιχο έτος, που προκύπτει από τα διορθωμένα δεδομένα απογραφής για κάθε κράτος μέλος μετά την ολοκλήρωση της σχετικής εξέτασης.
7. Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος τα οποία καταγράφηκαν στα μητρώα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 11 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, τέσσερις μήνες ακριβώς από την ημερομηνία δημοσίευσης της εκτελεστικής πράξης που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου, λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. Αυτό περιλαμβάνει τις μεταβολές των δεδομένων αυτών λόγω της αξιοποίησης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος της ευελιξίας που προβλέπεται στα άρθρα 3 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 20
Αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων των επανυπολογισμών
1. Μετά την ολοκλήρωση της συνολικής εξέτασης των δεδομένων απογραφής για το έτος 2020 δυνάμει του άρθρου 19, η Επιτροπή υπολογίζει, σύμφωνα με τον τύπο που καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙ, το άθροισμα των αποτελεσμάτων των επανυπολογισμένων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για κάθε κράτος μέλος.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 27 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή χρησιμοποιεί, μεταξύ άλλων, το άθροισμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου όταν προτείνει στόχους για μειώσεις ή περιορισμούς των εκπομπών των επιμέρους κρατών μελών για τη χρονική περίοδο μετά το έτος 2020 δυνάμει του άρθρου 14 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει αμέσως τα αποτελέσματα των υπολογισμών που πραγματοποιούνται δυνάμει της παραγράφου 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΠΡΟΟΔΟΥ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΤΉΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ
Άρθρο 21
Υποβολή εκθέσεων προόδου
1. Η Επιτροπή αξιολογεί ετησίως, με βάση τις πληροφορίες που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη, την πρόοδο που σημειώνεται από την Ένωση και τα κράτη μέλη της όσον αφορά την τήρηση των κατωτέρω δεσμεύσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έχει συντελεστεί επαρκής πρόοδος:
α)
των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 της UNFCCC και του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο, οι οποίες ορίζονται στις αποφάσεις που εξέδωσε η διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο· η αξιολόγηση αυτή βασίζεται στις πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 10 και 13 έως 17·
β)
των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· η αξιολόγηση αυτή βασίζεται στις πληροφορίες που υποβλήθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 7, 8, 13 και 14.
2. Η Επιτροπή εκτιμά ανά διετία τις συνολικές επιπτώσεις των αεροπορικών μεταφορών στο κλίμα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 ή τα αποτελέσματά τους, με βάση τα δεδομένα σχετικά με τις εκπομπές που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7, και βελτιώνει την ποσοτικοποίηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές εξελίξεις και τα δεδομένα εναέριας κυκλοφορίας, κατά περίπτωση.
3. Έως τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση στην οποία συνοψίζονται τα συμπεράσματα των αξιολογήσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2.
Άρθρο 22
Έκθεση σχετικά με τη συμπληρωματική περίοδο για την τήρηση των δεσμεύσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο
Η Ένωση και κάθε κράτος μέλος υποβάλλουν έκθεση στη γραμματεία της UNFCCC σχετικά με τη συμπληρωματική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 της απόφασης 13/CMP.1 για την τήρηση των δεσμεύσεων, κατά την εκπνοή της συγκεκριμένης περιόδου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Άρθρο 23
Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης
Τα κράτη μέλη και η Ένωση συνεργάζονται και συντονίζονται πλήρως μεταξύ τους όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού οι οποίες αφορούν:
α)
την κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής των αερίων θερμοκηπίου και της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 5·
β)
τη σύνταξη της ενωσιακής εθνικής ανακοίνωσης δυνάμει του άρθρου 12 της UNFCCC και της ενωσιακής έκθεσης διετίας δυνάμει της απόφασης 2/CP.17 ή μεταγενέστερων συναφών αποφάσεων που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC·
γ)
τις διαδικασίες εξέτασης και συμμόρφωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο σύμφωνα με κάθε απόφαση η οποία εφαρμόζεται δυνάμει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και την ενωσιακή διαδικασία εξέτασης των απογραφών αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρεται στο άρθρο 19 του παρόντος κανονισμού·
δ)
τυχόν προσαρμογές δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου του Κιότο ή σε συνέχεια της διαδικασίας εξέτασης σε ενωσιακό επίπεδο που αναφέρεται στο άρθρο 19 του παρόντος κανονισμού ή άλλες αλλαγές στις απογραφές και τις εκθέσεις απογραφής που υποβάλλονται ή πρόκειται να υποβληθούν στη γραμματεία της UNFCCC·
ε)
την κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος κανονισμού·
στ)
την υποβολή εκθέσεων σχετικά με την απόσυρση AAU, RMU, ERU, CER, tCER, και lCER μετά τη συμπληρωματική περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 14 της απόφασης 13/CMP.1 για την τήρηση των δεσμεύσεων δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο.
Άρθρο 24
Ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος επικουρεί την Επιτροπή στη συμμόρφωση με τα άρθρα 6 έως 9, 12 έως 19, 21 και 22, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του. Επικουρεί την Επιτροπή, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα:
α)
κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής αερίων θερμοκηπίου και σύνταξη της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου·
β)
διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής των αερίων θερμοκηπίου·
γ)
κατάρτιση εκτιμήσεων για τα δεδομένα που δεν αναφέρονται στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου·
δ)
διενέργεια των εξετάσεων·
ε)
κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων θερμοκηπίου·
στ)
συγκέντρωση των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και τις προβλέψεις·
ζ)
διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις προβλέψεις, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα·
η)
κατάρτιση εκτιμήσεων για τα σχετικά με τις προβλέψεις δεδομένα που δεν υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη·
θ)
συγκέντρωση των δεδομένων που απαιτούνται για τη σύνταξη από την Επιτροπή της ετήσιας έκθεσης προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·
ι)
διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα μετριασμού των κρατών μελών και της του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών για τις επιπτώσεις, την τρωτότητα και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10
ΑΝΑΘΕΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ
Άρθρο 25
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.
2. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 6, 7 και 10 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 8 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την ανάθεση αρμοδιοτήτων το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρώς για περιόδους ίσης διάρκειας, εφόσον δεν διατυπωθεί σχετική αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της εκάστοτε περιόδου.
3. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 6, 7 και 10 εξουσιοδότηση δύναται να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την εγκυρότητα κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν τεθεί ήδη σε ισχύ.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 6, 7 και 10 τίθενται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθούν αντιρρήσεις είτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε από το Συμβούλιο, εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες, κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 26
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 27
Επανεξέταση
1. Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά τη συμμόρφωση των διατάξεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού προς μελλοντικές αποφάσεις που σχετίζονται με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο ή άλλη ενωσιακή νομοθεσία. Η Επιτροπή εκτιμά επίσης τακτικά κατά πόσον από τις εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC προκύπτει μια κατάσταση στην οποία οι υποχρεώσεις δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν είναι πλέον αναγκαίες, δεν είναι ανάλογες προς τα αντίστοιχα οφέλη, χρειάζονται προσαρμογή ή δεν είναι σύμφωνες ή αλληλεπικαλύπτονται με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο της UNFCCC και υποβάλλει ενδεχομένως σχετική νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
2. Έως τον Δεκέμβριο του 2016 η Επιτροπή εξετάζει εάν ο αντίκτυπος της χρήσης των κατευθυντήριων γραμμών της IPCC του 2006 σχετικά με τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου ή σημαντική μεταβολή στις μεθοδολογίες της UNFCCC που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου συνεπάγεται διαφορά άνω του 1 % στις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ενός κράτους μέλους οι οποίες έχουν σημασία για το άρθρο 3 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και δύναται να αναθεωρήσει τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής των κρατών μελών όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ.
Άρθρο 28
Κατάργηση
Με τον παρόντα κανονισμό καταργείται η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ. Οι παραπομπές στην καταργηθείσα απόφαση θεωρείται ότι αποτελούν παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.
Άρθρο 29
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 21 Μαΐου 2013.