PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 470/2014
ze dne 13. května 2014
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímního cla uloženého na dovoz solárního skla pocházejícího z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 14 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Dne 28. listopadu 2013 uložila Evropská komise (dále jen „Komise“) nařízením (EU) č. 1205/2013 (dále jen „prozatímní nařízení“) (2) prozatímní antidumpingové clo na dovoz solárního skla z Čínské lidové republiky.
(2)
Řízení bylo zahájeno dne 28. února 2013 na základě stížnosti podané jménem výrobců solárního skla, kteří představují více než 25 % celkové výroby v Unii (3).
(3)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2012 do 31. prosince 2012 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2009 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. Následný postup
(4)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo uloženo prozatímní antidumpingové clo (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), předložilo několik účastníků řízení k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Účastníkům řízení, kteří o to požádali, byla poskytnuta možnost slyšení.
(5)
Komise pokračovala ve vyhledávání a ověřování všech informací, jež považovala za nezbytné ke konečným zjištěním. Byla zvážena ústní a písemná stanoviska účastníků řízení a na jejich základě byla prozatímní zjištění podle potřeby upravena.
(6)
Všem účastníkům řízení Komise následně sdělila základní skutečnosti a úvahy, na nichž založila svůj záměr uložit konečné antidumpingové clo na dovoz solárního skla pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR)“ a provést konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Všem účastníkům řízení byla poskytnuta lhůta, během níž mohli k uvedeným konečným informacím předložit svá stanoviska.
(7)
Stanoviska předložená účastníky řízení byla zvážena a případně vzata v úvahu.
3. Výběr vzorku
(8)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že v 7., 11. a 75. bodě odůvodnění prozatímního nařízení nebyl jasně uveden celkový počet výrobců v Unii. Komise proto potvrzuje, že se přihlásilo osm výrobců v Unii, kteří byli také aktivní během období šetření. Nebyla zveřejněna totožnost žádného výrobce v Unii, s výjimkou jediného. V odpovědi na obecný informační dokument žadatel uvedl, že tři výrobci v Unii (Guardian, AGC a Centrosolar Glass) ukončili činnost a že čtvrtý podnik (Saint Gobain) podstatně omezil výrobu.
(9)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska týkající se metody výběru vzorku vyvážejících výrobců v ČLR a výrobců v Unii, potvrzují se prozatímní zjištění v 7. až 24. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Odpovědi na dotazník a inspekce na místě
(10)
Po přijetí prozatímního nařízení byla provedena inspekce v prostorách druhého spolupracujícího uživatele, konkrétně francouzské společnosti Viessmann Faulquemont SAS.
5. Procesní práva
(11)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že mu nebyly poskytnuty dostatečné prozatímní informace, zejména ohledně dumpingu, cenového podbízení a výpočtu rozpětí újmy. Vzhledem k tomu bylo údajně porušeno jeho základní právo na obhajobu, jež je zaručeno základním nařízením (ES) č. 1225/2009, antidumpingovou dohodou WTO a Listinou základních práv Evropské unie.
(12)
K výpočtu dumpingového rozpětí vyvážející výrobce prohlásil, že při poskytnutí prozatímních informací nebyly uvedeny podrobnosti o výši úpravy uplatňované na náklady na povrchovou úpravu a na výrobu plavením (viz 64. bod odůvodnění prozatímního nařízení) ani o procentu prodejních, správních a režijních nákladů a zisku.
(13)
Toto tvrzení bylo akceptováno a Komise poskytla doplňující informace. Pokud nebylo možno poskytnout přesné údaje z důvodu jejich důvěrnosti, poskytla příslušná rozmezí.
(14)
Po poskytnutí konečných informací vyvážející výrobce uvedl, že poskytnuté údaje stále nejsou dostatečné a zejména že není jasné, zda byly při úpravě nákladů na povrchovou úpravu vzaty v úvahu náklady na jednostrannou povrchovou úpravu, oboustrannou povrchovou úpravu či obojí.
(15)
Jak je vysvětleno v 68. bodě odůvodnění, účastníci řízení nijak neprokázali, že by mezi náklady na výrobu solárního skla s jednostranným povlakem a solárního skla s oboustranným povlakem existoval trvalý rozdíl. Při výpočtu výše úpravy proto Komise mezi solárním sklem s jednostranným povlakem a solárním sklem s oboustranným povlakem nerozlišovala.
(16)
Ohledně újmy tentýž vyvážející výrobce namítl, že v jemu určeném dokumentu specifikujícím újmu byly z důvodu důvěrnosti prodejní i cílové ceny stanovené výrobci v Unii u dvou z celkem pěti typů výrobků označeny stupněm utajení „limited“ nebo bylo uvedeno pouze jejich rozmezí.
(17)
Společnost také tvrdila, že v tomto případě existuje vysoká úroveň důvěrnosti, takže je znám pouze název jednoho výrobce v Unii zařazeného do vzorku. Společnost proto uvedla, že i když se u některých typů výrobku týkaly informace pouze jednoho či dvou výrobců v Unii, nebylo by nijak možné identifikovat tyto společnosti, a poskytnout v důsledku toho vyvážejícímu výrobci významnou konkurenční výhodu vůči jeho konkurentům v Unii, ať už samostatně nebo kolektivně.
(18)
Podle článku 20 základního nařízení je Komise povinna sdělit po zavedení prozatímních opatření podrobné údaje týkající se zásadních skutečností a úvah, na jejichž základě byla opatření uložena. Komise je však rovněž povinna podle článku 19 základního nařízení považovat za důvěrnou jakoukoli informaci, která je ze své povahy důvěrná nebo která byla důvěrně poskytnuta.
(19)
V tomto konkrétním případě byly skutečné prodejní a cílové ceny stanovené výrobci v Unii pro oba typy výrobků buď odstraněny, nebo nahrazeny rozmezím, jelikož informace o jednom typu výrobku pochází pouze od jednoho nebo dvou výrobců v Unii. Navíc je v tomto odvětví obecně známo, že tento konkrétní typ výrobku nevyrábí žádný jiný výrobce v Unii. Komise proto považuje tyto informace za informace důvěrné povahy, neboť jejich prozrazení by znamenalo významnou soutěžní výhodu pro konkurenty a/nebo by nepříznivě ovlivnilo poskytovatele těchto informací. Stejné informace byly navíc odstraněny i u druhého typu výrobku, aby se zabránilo odvození údajů o prvním typu výrobku z celkových údajů, které jsou k dispozici.
(20)
Po poskytnutí konečných informací společnost zopakovala svou námitku, že informace o výpočtu rozpětí újmy byly poskytnuty v nedostatečném a nesprávném rozsahu. Konkrétně si stěžovala, že není jasné, jak byl vybrán druhý typ výrobku, o němž byly odstraněny údaje. Komise proto upřesňuje, že výběr byl proveden čistě náhodně.
(21)
Společnost navrhla vyřešit údajně nedostatečné poskytnutí informací tak, že by se její právníci setkali s útvary Komise a podrobně s nimi projednali dumping a výpočet rozpětí újmy, aniž by si pořídili kopii jakýchkoli důvěrných dokumentů, nebo že by jim byl udělen přístup do datové místnosti v prostorách Komise, kde by si mohli dělat poznámky.
(22)
Komise nemohla této žádosti vyhovět. Aby mohli právní zástupci společnosti ověřit výpočty, musely by být poskytnuty přesné údaje z jedné nebo dvou společností. To nebylo možné, jelikož Komise je povinna zachovat důvěrnost těchto údajů podle článku 19 základního nařízení.
(23)
Komise navíc v konečných informacích výslovně uvedla, že společnost se může v souvislosti s jakýmikoli otázkami týkajícími se práva na obhajobu - jako je přístup ke spisu - obrátit na úředníka pro slyšení v rámci jeho mandátu (4). Ve lhůtě pro předložení stanovisek k poskytnutí konečných informací však společnost žádost o intervenci úředníka pro slyšení nepodala.
(24)
Vzhledem k výše uvedenému Komise zamítá tvrzení, že mohla být porušena procesní práva dotyčného vyvážejícího výrobce.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(25)
Podle 26. bodu odůvodnění prozatímního nařízení je dotčeným výrobkem solární sklo složené z tvrzeného plochého sodnovápenatého skla s obsahem železa menším než 300 ppm, solární propustností větší než 88 % (měřeno podle AM1,5 300-2 500 nm), protitepelnou odolností až do 250 °C (měřeno podle EN 12150), odolností proti teplotním šokům Δ 150 K (měřeno podle normy EN 12150) a minimální mechanickou pevností 90 N/mm2 nebo vyšší (měřeno podle normy EN 1288-3) (dále jen „dotčený výrobek“, obecně označovaný jako „solární sklo“). Dotčený výrobek v současnosti spadá pod kód KN ex 7007 19 80.
2. Tvrzení týkající se definice výrobku
(26)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden vyvážející výrobce tvrdil, že v rozporu s tím, co bylo uvedeno v 32. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, by z definice výrobku mělo být vyloučeno zahradnické sklo, které má stejné technické vlastnosti jako solární sklo popsané v 26. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Za prvé, podle vývozce jsou fyzické vlastnosti zahradnického skla zcela odlišné od vlastností solárního skla: i) zahradnické sklo má různou velikost podle požadavků zákazníků, zatímco solární sklo se vyrábí v určitých pevně daných velikostech; ii) zahradnické sklo může mít oboustranný povlak, ale solární sklo pro fotovoltaické moduly oboustranný povlak nemá. Za druhé, zahradnické sklo má údajně jiné využití, neboť jej nelze použít pro výrobu fotovoltaických modulů ani fototermických kolektorů.
(27)
Komise toto tvrzení zamítá, a to z následujících důvodů: Zaprvé, skutečnost, že solární sklo používané při výrobě skleníků má jinou velikost než solární sklo používané pro fotovoltaické moduly nebo fototermické kolektory, je irelevantní, protože požadavky na velikost se mohou lišit jak u fotovoltaických modulů, tak v případě skleníků. Jakékoli vyloučení výrobku na tomto základě by navíc mohlo vyvolat obcházení antidumpingových opatření. Za druhé, na trhu se jako zahradnické sklo prodává nejen solární sklo s oboustranným povlakem, ale i sklo bez povlaku nebo sklo s jednostranným povlakem. Kromě toho, jak je objasněno v 68. bodě odůvodnění, sklo s oboustranným povlakem se používá jak pro fotovoltaické moduly, tak pro fototermické kolektory. Tato fyzická vlastnost proto nemůže odlišovat solární sklo používané pro zahradnické účely od jiného použití. Dále nelze vyloučit, že solární sklo určené pro výrobu skleníků bude použito k výrobě fotovoltaických modulů a/nebo fototermických kolektorů.
(28)
Po poskytnutí informací jeden dovozce tvrdil, že skutečnost, že z působnosti šetření nebylo vyňato solární sklo, které lze použít jako nábytkářské sklo, způsobuje společnostem administrativní zátěž a průtahy. Důvodem je fakt, že společnosti musí zasílat protokoly o zkouškách celním orgánům v Unii pokaždé, když tyto orgány rozhodují, zda se na dovážené zboží vztahují určitá opatření.
(29)
Komise se domnívá, že tyto typy skla by neměly být z působnosti šetření vyloučeny, protože solární sklo může mít zahradnické a nábytkářské využití. K zajištění náležité ochrany výrobního odvětví Unie proti škodlivému účinku dumpingového dovozu je třeba zamezit mezerám, které by umožňovaly obcházení opatření. Pozitivní účinek odpovídající ochrany převažuje nad negativním účinkem dodatečné administrativní zátěže, která byla dotčenému dovozci zřejmě způsobena.
(30)
Další vyvážející výrobce tvrdil, že z definice dotčeného výrobku by mělo být vyloučeno plavené sklo, protože jím vyráběné sklo se používá ve stavebnictví a při výrobě skleníků. Dále uvedl, že plavené sklo se nepoužívá k výrobě fotovoltaických modulů. Na základě argumentů, které předložila v 33. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, však Komise potvrzuje, že plavené sklo vykazuje stejné technické vlastnosti jako solární sklo, jak jsou uvedeny v 26. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Dále platí, že plavené sklo vyrábí jak výrobní odvětví Unie, tak vyvážející výrobci. Tuto skutečnost potvrzují informace veřejně dostupné na internetu. (5) Tvrzení se proto zamítá.
3. Závěry
(31)
Jelikož k dotčenému výrobku a obdobnému výrobku nebyla předložena další stanoviska, potvrzují se závěry učiněné v 26. až 33. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
C. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(32)
Po poskytnutí prozatímních a následně konečných informací jeden vyvážející výrobce uvedl, že Komise pochybila zamítnutím jeho žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Stejná žádost týkající se zacházení jako v tržním hospodářství byla vznesena již v prozatímní fázi, ale Komise ji zamítla ve 43. a 47. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(33)
Vyvážející výrobce tvrdil, že výhody preferenčních daňových režimů a grantů nepředstavují významnou část jeho obratu. V této souvislosti je třeba připomenout, že na tyto a další námitky již Komise reagovala v dopise vývozci ze dne 13. září 2013, v němž k zacházení jako v tržním hospodářství oznámila své stanovisko. Zdůraznila zejména, že vzhledem k povaze tohoto zvýhodnění je absolutní výše výhody získaná v období šetření pro posouzení, zda se jedná o „podstatné“ zkreslení, irelevantní. Toto tvrzení se proto zamítá.
(34)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se potvrzuje zjištění, že všechny žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství je nutno zamítnout, jak je stanoveno v 34. až 47. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Běžná hodnota
2.1 Volba srovnatelné země
(35)
V prozatímním nařízení bylo v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení jako vhodná srovnatelná země zvoleno Turecko. Jeden vyvážející výrobce namítal, že Turecko není pro účely stanovení běžné hodnoty vhodnou srovnatelnou zemi, protože v této zemi existuje pouze jeden výrobce solárního skla a na turecký trh se prakticky žádné solární sklo nedováží. Tento vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že ziskové rozpětí na tureckém domácím trhu solárního skla je obzvlášť vysoké, čímž dochází k umělému zvýšení běžné hodnoty. Stejný vyvážející výrobce navíc podotkl, že se na solární sklo vyráběné v Turecku nepoužívá žádná technologie povrchové úpravy a že se v Turecku nevyrábí žádné solární sklo plavením. V důsledku toho nemohou být z tureckého domácího trhu s obdobným výrobkem získány klíčové prvky nutné pro stanovení běžné hodnoty. Vyvážející výrobce proto namítal, že jako základ pro určení běžné hodnoty by se namísto toho měly použít ceny v Unii.
(36)
Za prvé, Komise připomíná, že v Turecku neexistují žádné významné překážky obchodu s obdobným výrobkem. Nelze tudíž vyvozovat závěr, že je turecký trh solárního skla uzavřen mezinárodnímu obchodu. Trh je naopak otevřený a cena obdobného výrobku na domácím trhu je stanovována volnou interakcí nabídky a poptávky.
(37)
Za druhé, pokud jde o tvrzení o zvláště vysokých ziscích na domácím tureckém trhu, Komise zdůrazňuje, že v období šetření nezaznamenala na tureckém trhu s obdobným výrobkem, že by se ve srovnání se ziskovým rozpětím dosahovaným výrobci v Unii objevovalo během posuzovaného období nadměrné ziskové rozpětí.
(38)
Za třetí, z nedostatku určitých typů výrobku v třetí zemi nelze vyvozovat, že tato země není vhodnou srovnatelnou zemí. Naopak, čl. 2 odst. 3 základního nařízení stanoví, že pokud se na domácím trhu určité druhy výrobku vůbec neprodávají, určí Komise běžnou hodnotu na základě výrobních nákladů v zemi původu s připočtením přiměřené částky pro prodejní, správní a režijní náklady a pro zisk. Podíl povrchové úpravy a výroby plavením na celkových nákladech vycházel z ověřených údajů poskytnutých výrobním odvětvím Unie.
(39)
S ohledem na výše uvedené se tvrzení, že Turecko není vhodnou srovnatelnou zemí, zamítá.
(40)
Komise rovněž nemůže akceptovat tvrzení, že běžná hodnota měla být stanovena na základě cen skutečně zaplacených v Unii. Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení může Komise pro určení běžné hodnoty použít ceny v Unii, pouze není-li možné určit tuto hodnotu na základě údajů z vhodné srovnatelné země. Jelikož bylo zjištěno, že vhodná srovnatelná země s dostatečnou spoluprací výrobce existuje, musela Komise určit běžnou hodnotu na základě údajů z této srovnatelné země a nemohla použít ceny v Unii (6).
(41)
Komise potvrzuje výběr Turecka jako srovnatelné země ve smyslu čl. 2 odst. 7 základního nařízení.
2.2 Běžná hodnota
(42)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že Komise pochybila při stanovení běžné hodnoty, protože vycházela pouze ze ziskového prodeje ve srovnatelné zemi a připočetla hypotetické ziskové rozpětí k neziskovému prodeji.
(43)
Komise potvrzuje, že ke stanovení běžné hodnoty, jak je vysvětlena v 61. a 62. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a jak požaduje čl. 2 odst. 4 základního nařízení, ověřila, že nejméně 80 % prodeje všech typů obdobného výrobku na tureckém domácím trhu bylo ziskových. Z tohoto důvodu byl pro stanovení běžné hodnoty vzat v úvahu veškerý prodej na tureckém domácím trhu, tzn. ziskový i neziskový. Toto tvrzení je tudíž neopodstatněné a jako takové bylo zamítnuto.
(44)
Jelikož ke stanovení běžné hodnoty nebyla předložena další stanoviska, potvrzují se zjištění uvedená v 58. až 64. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.3 Vývozní cena
(45)
Jelikož nebyla předložena žádná stanoviska ohledně vývozních cen, potvrzuje se 65. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.4 Srovnání
(46)
Po poskytnutí prozatímních a následně konečných informací jeden vyvážející výrobce tvrdil, že Komise chybně upravila jeho vývozní cenu podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení. Argumentoval tím, že výrobce a s ním spojený obchodník tvoří jeden hospodářský subjekt a že je taková úprava tedy vyloučena. V každém případě považuje výši úpravy za příliš vysokou, neboť Komise vycházela ze skutečné přirážky, která byla namísto za obvyklých podmínek stanovena na základě dohody o převodních cenách. Namísto toho měla Komise provést případné úpravy na základě odhadu přirážky stanovené za obvyklých podmínek mezi výrobcem a dovozcem, který s ním není ve spojení.
(47)
Šetřením bylo zjištěno, že tento vyvážející výrobce měl plně funkční vývozní oddělení, které sjednávalo prodejní podmínky s odběrateli v Unii, zadávalo objednávky na výrobu, organizovalo a uskutečňovalo dopravu konečného výrobku zákazníkům v Unii, včetně dodacích dokladů, provádělo celní odbavení vyváženého zboží a připravovalo prodejní doklady. Skutečně tedy nedošlo k duplikaci úkolů vyvážejícího výrobce a obchodníka ve spojení, které souvisejí s vývozem. Vyvážející výrobce však vydával prodejní faktury obchodníkovi, který následně vydal prodejní fakturu odběrateli v Unii za smluvní cenu. Obchodník ve spojení inkasoval platbu, odečetl přirážku a zbývající částku vyplatil vyvážejícímu výrobci.
(48)
Komise je proto toho názoru, že obchodníka ve spojení nelze považovat za interní prodejní oddělení ani v případě, že by tyto dvě společnosti byly považovány za jeden hospodářský subjekt, a že je tudíž úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i) plně odůvodněná. Navíc vzhledem k tomu, že provedená úprava odráží přirážku skutečně naúčtovanou mezi společnostmi ve spojení, není důvod nahrazovat ji jinou teoretickou částkou. Tvrzení se proto zamítá.
(49)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že má mnohem vyšší výrobní kapacitu než výrobní odvětví Unie, a že má tedy výhodu v podobě nižších nákladů při výrobě dotčeného výrobku. Podle výrobce by proto Komise měla přihlédnout k této výhodě plynoucí z jeho nižších výrobních nákladů a provést nezbytnou úpravu.
(50)
Komise nemůže toto tvrzení uznat. Za prvé, vyvážející výrobce neuvádí příslušné právní ustanovení, podle něhož by tuto úpravu bylo možno provést. Za druhé, nebylo prokázáno, že nižší náklady v důsledku vyšších výrobních kapacit by ovlivnily ceny nebo srovnatelnost cen ve smyslu čl. 2 odst. 10 základního nařízení. I kdyby rozdíl v nákladech mohl být prokázán, není zřejmé, jak se to odráží v konečné ceně, ani zda tento rozdíl není kompenzován rozdílem v jiných nákladech.
(51)
Kromě toho se výhoda uváděná vyvážejícím výrobcem týká toho, že jeho výrobní náklady mají být nižší než náklady výrobního odvětví Unie. V této souvislosti je třeba připomenout, že vyvážejícímu výrobci nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství a jeho náklady tudíž nebyly ověřeny. Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení stanovila Komise běžnou hodnotu na základě skutečných cen a/nebo nákladů výrobce ve srovnatelné zemi, protože ceny a náklady v zemích bez tržního hospodářství nejsou výsledkem tržních sil, a proto je nelze považovat za spolehlivý ukazatel tržních cen či nákladů.
(52)
Jeden vyvážející výrobce v ČLR uvedl, že by Komise měla upravit vývozní cenu ze závodu u jednoho z jeho konkurentů tak, že z ní odečte poplatek za služby a licenční poplatek, které měl tento konkurent zaplatit třetí straně.
(53)
Tuto námitku Komise zamítá. Za prvé, vyvážející výrobce neuvádí příslušné ustanovení základního nařízení, podle něhož by tuto úpravu bylo možno provést. Zadruhé, i kdyby se toto tvrzení dalo považovat za spadající do působnosti čl. 2 odst. 10 písm. e) základního nařízení, které stanoví úpravy týkající se nákladů na dopravu, pojištění, manipulaci a nakládku a vedlejších nákladů, uvedené ustanovení nesouvisí s poplatky za služby nebo náklady v souvislosti s licenční dohodou. Tyto náklady představují obchodní náklady, které běžně vznikají výrobci zboží používajícímu licenci na technologie získanou od třetí strany bez ohledu na to, zda se zboží vyváží či prodává na domácím trhu. Náklady by proto měly být promítnuty do konečné ceny jak při vývozu, tak v případě tuzemského prodeje. Náklady tedy nemohou ovlivnit srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty. Úprava podle čl. 2 odst. 10 proto není odůvodněná a tvrzení se zamítá.
(54)
Jak je stanoveno v 67. a 68. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
(55)
Na tomto základě byly u jednotlivých společností provedeny úpravy o náklady na dopravu, námořní dopravu a pojištění, náklady na manipulaci, nakládku a vedlejší náklady, vývozní cla a provize ve všech případech, které prokazatelně ovlivňují srovnatelnost cen. Po uložení prozatímních opatření však Komise zaznamenala administrativní opomenutí týkající se úpravy DPH. Toto opomenutí bylo odpovídajícím způsobem opraveno za účelem výpočtu dumpingu uvedeného v tabulce ve 169. bodě odůvodnění.
(56)
Dva vyvážející výrobci tvrdili, že srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty nebylo u jednoho typu výrobku správně provedeno. Tato námitka je řešena v 67. a 68. bodě odůvodnění.
2.5 Dumpingová rozpětí
(57)
Jelikož nebyla předložena žádná stanoviska, potvrzuje se metoda použitá pro výpočet dumpingového rozpětí uvedená v 69. až 73. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(58)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že v antidumpingovém dotazníku chybně vyplnil nesprávné hodnoty CIF (náklady, pojištění a přepravné) v mnoha případech prodeje dotčeného výrobku na vývoz do EU. Nahlášené hodnoty CIF byly příliš nízké, čímž došlo ke zvýšení dumpingového rozpětí společnosti i jejího rozpětí újmy.
(59)
Komise žádost důkladně posoudila. Platnost tvrzení ověřila tím, že zkontrolovala a na místě ověřila ceny CIF v příslušných transakcích s dovozcem z EU. Tvrzení bylo proto uznáno.
(60)
S ohledem na úpravy provedené v běžné hodnotě a vývozní ceně, a jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, stanoví se tato konečná dumpingová rozpětí vyjádřená v procentech ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
83,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
78,4 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
90,1 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
41,6 %
Ostatní spolupracující společnosti
84,7 %
Všechny ostatní společnosti
90,1 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(61)
Nebyla předložena žádná stanoviska k definici výrobního odvětví Unie a výrobě v Unii. Komise proto potvrzuje závěry učiněné v 75. až 79. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Spotřeba v Unii
(62)
Po poskytnutí prozatímních informací byly údaje o objemu prodeje uskutečněném výrobci v Unii zařazenými do vzorku, které předložil žadatel, aktualizovány s použitím údajů od těchto výrobců. Tabulka 1 byla náležitě opravena (viz níže). Touto opravou se nemění ani neruší trend ani závěry učiněné na základě údajů obsažených v prozatímním nařízení. Vzhledem ke skutečnosti, že ke spotřebě v Unii nebyla předložena žádná stanoviska, se tudíž potvrzuje trend spotřeby v Unii stanovený v 80. až 82. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
Tabulka 1
Spotřeba v Unii (1 000 m2)
2009
2010
2011
OŠ
Celková spotřeba v Unii
16 596
28 239
33 993
27 412
Index
100
170
205
165
Zdroj: Glass for Europe, žadatel, a odpovědi na dotazník zaslané výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
3. Objem, cena a podíl dumpingového dovozu z dotčené země na trhu
(63)
Kvůli opravě objemu prodeje výrobního odvětví Unie (viz 62. bod odůvodnění) bylo nutno opravit i podíl dovozu z dotčené země na trhu (viz tabulka 2). Opravou se nemění ani neruší trend ani závěry učiněné na základě údajů, jež obsahovalo prozatímní nařízení.
(64)
Komise proto potvrzuje závěry učiněné v 83. až 87 bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
Tabulka 2
Objem prodeje (1 000 m2) a podíl na trhu
2009
2010
2011
OŠ
Podíl na trhu
7,2 %
7,3 %
18,1 %
30,5 %
Index
100
100
250
421
Zdroj: Glass for Europe, žadatel, a odpovědi na dotazník zaslané výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
4. Cenové podbízení
(65)
Způsob, jakým bylo určeno cenové podbízení v období šetření, je uveden v 88. a 89. bodě prozatímního nařízení. Vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých typů výrobku prodávaných výrobci v Unii zařazenými do vzorku, účtované odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, a upravené na úroveň cen ze závodu, byly porovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Jednalo se o dovozní ceny účtované prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, zjištěné na základě cen CIF s příslušnou úpravou směrem nahoru, tj. o náklady na celní odbavení, manipulaci a nakládku. Tyto úpravy zvýšily cenu o 7 % až 15 % v závislosti na kontrolním čísle výrobku.
(66)
Porovnání cen bylo provedeno podle čísla typu výrobku u transakcí na stejné úrovni obchodní činnosti s náležitou úpravou, jak je uvedeno v bodě odůvodnění výše, a po odečtení rabatů a slev. Výsledkem porovnání vyjádřeného v procentech obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření bylo vážené průměrné rozpětí cenového podbízení mezi 10,6 % a 26,7 % cen výrobců v Unii zařazených do vzorku z dumpingového dovozu.
(67)
Dva vyvážející výrobci tvrdili, že u jednoho typu výrobku nebylo porovnání cen správně provedeno. Namítali zejména, že solární sklo s oboustranným povlakem mělo být porovnáváno odděleně od solárního skla s jednostranným povlakem. Náklady na výrobu solárního skla s oboustranným povlakem a jeho cena jsou údajně mnohem vyšší než u solárního skla. Dále uvedli, že solární sklo s oboustranným povlakem má „obvykle“ mnohem vyšší koeficient solární propustnosti než solární sklo s jednostranným povlakem. A konečně, podle jednoho výrobce se ve fotovoltaických modulech solární sklo s oboustranným povlakem vůbec nepoužívá, protože je mnohem dražší než solární sklo s jednostranným povlakem, ale přitom má stejný koeficient solární propustnosti jako solární sklo s jednostranným povlakem používané pro výrobu těchto modulů. U solárních termických zařízení má být vyšší propustnost dosahovaná solárním sklem s oboustranným povlakem naopak důležitá, protože značně zvyšuje účinnost těchto zařízení.
(68)
Komise zamítá námitky předložené vyvážejícími výrobci z těchto důvodů: Za prvé, kromě obecných argumentů vyvážející výrobce nijak neprokázal, že by mezi náklady na výrobu solárního skla s jednostranným povlakem a solárního skla s oboustranným povlakem existoval trvalý rozdíl. Výrobní odvětví Unie naopak tvrdilo, že se výrobní náklady liší v závislosti na použité technologii povrchové úpravy a že sklo s oboustranným povlakem není nutně dražší než sklo s jednostranným povlakem, což platí i naopak. Za druhé, sklo s oboustranným povlakem může skutečně dosahovat vyšší solární propustnost než solární sklo s jednostranným povlakem (sklo s oboustranným povlakem má maximální solární propustnost 98 %, zatímco sklo s jednostranným povlakem až 95 %) a tato technická vlastnost je důležitá pouze pro solární termická zařízení, ale pro fotovoltaické moduly je irelevantní. Nicméně v rozporu s tím, co tvrdí vyvážející výrobce, se solární sklo s oboustranným povlakem prodává i výrobcům fotovoltaických modulů, které dokonce představují jeho hlavní trh. V období šetření prodalo výrobní odvětví Unie sklo s oboustranným povlakem do fototermických kolektorů v zanedbatelném množství (méně než 1 % veškerého prodeje skla s oboustranným povlakem; všechno ostatní sklo se prodalo do fotovoltaických modulů).
(69)
Co se týče nákladů po dovozu, po poskytnutí prozatímních informací byla obdržena dvě stanoviska. V prvním stanovisku žadatel tvrdil, že úpravy nákladů o náklady na celní odbavení, daně, manipulaci a nakládku by měly být v mnohem nižší sazbě, tj. 0,26 EUR/m2 pro náklady na celní odbavení, manipulaci a nakládku s připočtením 3% daně, namísto použité sazby 0,40 EUR/m2 s připočtením 3% daně.
(70)
Druhé stanovisko předložil vyvážející výrobce, podle nějž nebyly poskytnuty podrobněji rozdělené informace kromě celkové částky 0,40 EUR/m2 pokrývající náklady na manipulaci, poplatky za celní odbavení a náklady na dočasné uskladnění dovážených výrobků v místě dovozu. Rovněž namítal, že nebyla vysvětlena kritéria pro určení toho, zda je úprava považována za přiměřenou, či nikoli.
(71)
Dotčené úpravy uplatněné Komisí vycházejí z ověřených údajů obdržených od dovozců solárního skla vyráběného v ČLR a odrážejí skutečné vážené průměrné náklady vzniklé při dovozu dotčeného výrobku během období šetření. Žadatel ale předložil prohlášení o pravidelných standardních poplatcích účtovaných nezávislým zasílatelem za dovoz z Číny ve standardních námořních kontejnerech. Toto prohlášení není platným důkazem o skutečných poplatcích, které účtovali zasílatelé za dovoz dotčeného výrobku v období šetření. V důsledku toho se námitka předložená žadatelem zamítá.
(72)
Pokud jde o námitku vyvážejícího výrobce, částka 0,40 EUR/m2 nemohla být podrobněji rozdělena, neboť se jedná o vážený průměr vypočtený na základě četných skutečných faktur vystavených v období šetření dovozu čínského solárního skla v různých přístavech EU. Skutečné náklady po dovozu se tedy liší podle vstupního přístavu v EU, typu výrobku, použití dočasného uskladnění v místě dovozu atd.
(73)
A dále, úprava nákladů po dovozu provedená Komisí v prozatímním nařízení se považuje za přiměřenou, neboť vychází z ověřených skutečných faktur za dovoz čínského solárního skla, které platili nezávislí dovozci.
(74)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska k metodice použité pro výpočet cenového podbízení, metoda porovnání cen vysvětlená v 89. a 90. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
5. Makroekonomické ukazatele
(75)
Jak je uvedeno v 92. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pro účely analýzy újmy rozlišovala Komise mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Makroekonomické ukazatele za posuzované období byly analyzovány na základě údajů poskytnutých výrobním odvětvím Unie a vztahujících se na všechny výrobce v Unii, kteří se přihlásili během šetření.
(76)
Podle jednoho vyvážejícího výrobce Komise neprovedla analýzu újmy v souladu s čl. 3 odst. 2 a čl. 3 odst. 5 základního nařízení, protože újmu analyzovala na základě dvou samostatných a údajně nekonzistentních souborů údajů, a sice makroekonomických a mikroekonomických ukazatelů újmy. Vyvážející výrobce dále tvrdil, že nekonzistentnost analýzy založené na dvou souborech údajů vyvolává vážné pochybnosti o vhodnosti, spravedlnosti a objektivitě celkové představy o újmě.
(77)
Po poskytnutí konečných informací tato společnost své tvrzení zopakovala. Dále uvedla řadu předchozích šetření, kdy měly orgány Unie nejednotně zařadit různé soubory údajů buď do makroekonomických, nebo naopak do mikroekonomických údajů.
(78)
Komise nemůže tuto námitku uznat. Tato metodika se používá v případech výběru vzorku, aby se analyzovala situace výrobního odvětví Unie a vyhodnotil nejen vývoj zobrazovaný vzorkem, ale i vývoj výrobního odvětví Unie jako celku. Všechny činitele uvedené v čl. 3 odst. 5 základního nařízení byly při analýze vzaty v úvahu. Závěr ohledně újmy je rovněž vypracován na základě všech těchto činitelů. Analýza újmy byla proto provedena v souladu s čl. 3 odst. 2 a čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
(79)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné v 90. až 94. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(80)
Pokud jde o makroekonomické ukazatele analyzované Komisí v 95. až 103. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, z důvodu opravy prodeje uskutečněného výrobním odvětvím Unie (viz 62. bod odůvodnění) se mírně pozměnil podíl výrobců v Unii na trhu (viz tabulka 5). Touto opravou se však nemění ani neruší trend ani závěry učiněné na základě údajů obsažených v prozatímním nařízení. Komise proto potvrzuje závěry učiněné v 95. až 105. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
Tabulka 5
Objem prodeje a podíl na trhu
2009
2010
2011
OŠ
Objem prodeje (1 000 m2)
14 696
25 303
26 556
18 039
Index
100
172
181
123
Podíl na trhu
88,6 %
89,6 %
78,1 %
65,8 %
Index
100
101
88
74
Zdroj: Glass for Europe, žadatel, a odpovědi na dotazník zaslané výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
6. Mikroekonomické ukazatele
(81)
Po poskytnutí prozatímních informací byly aktualizovány jednotkové výrobní náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku. Tabulka 7 byla tedy částečně změněna (viz níže). Touto opravou se nemění ani neruší trend ani závěry učiněné na základě údajů obsažených v prozatímním nařízení. Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 106. až 123. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
Tabulka 7
Průměrné prodejní ceny v Unii
2009
2010
2011
OŠ
Jednotkové výrobní náklady (EUR/m2)
13,13
8,38
8,44
9,34
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník.
7. Závěr ohledně újmy
(82)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 124. až 129. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu č. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
1. Účinek dumpingového dovozu
(83)
Ve 131., 132. a 133. bodě odůvodnění prozatímního nařízení dospěla Komise k závěru, že existuje příčinná souvislost mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a dumpingovým dovozem z ČLR. Tento závěr napadlo několik účastníků řízení, kteří tvrdili, že neexistuje žádná rozumná a ucelená časová souvislost mezi újmou a zvýšeným dovozem z dotčené země. Důvodem má být skutečnost, že dovoz z ČLR se mezi rokem 2009 a 2011 výrazně zvýšil. Průměrná cena čínského dovozu v roce 2011 navíc činila 4,96 EUR/m2, což je částka blízká stavu z roku 2012 (4,38 EUR/m2).
(84)
Podle názoru těchto účastníků je závěr, že újma způsobená výrobnímu odvětví Unie by měla být přičtena čínskému dovozu v roce 2012, v rozporu se zjištěními tohoto odvětví, že čínský dovoz neměl žádný negativní dopad v předchozím roce, zejména pokud jde o ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie, přestože průměrná dovozní cena byla velmi podobná.
(85)
Od počátku posuzovaného období do konce období šetření vzrostl dovoz o 596 % a jeho podíl na trhu vzrostl o 321 %. Dovozní ceny poklesly v posuzovaném období o 27,2 %.
(86)
Je pravdou, že ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie v roce 2011 bylo pouze mírně nižší než v roce 2010, a to navzdory vysokému nárůstu dovozu z ČLR již v roce 2011. V roce 2011 však výrazně vzrostla spotřeba solárního skla v Unii, konkrétně o 20,4 % mezi roky 2010 a 2011, zatímco dovoz z ČLR se během stejného období zvýšil o 150 %. V období šetření se sice spotřeba snížila o něco více než 19 %, ale objem čínského dovozu se oproti roku 2011 dále zvýšil o více než 35 %. To jasně prokazuje časovou souvislost mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie v období šetření a silným nárůstem dumpingového čínského dovozu. Logicky trvá nějakou dobu, než výrobci v Unii pocítí některé negativní účinky nárůstu dumpingového dovozu (například ztrátu klientů, finanční ztráty, snížení návratnosti investic a peněžních toků atd.). Tvrzení se proto zamítá.
(87)
Po poskytnutí konečných informací titíž účastníci tvrdili, že časovou souvislost mezi způsobenou podstatnou újmou a dumpingovým čínským dovozem nelze posuzovat na základě celého posuzovaného období, tj. od roku 2009 do konce období šetření, aniž by se zohlednil vývoj zaznamenaný v tomto období.
(88)
Komise také analyzovala vývoj v průběhu posuzovaného období. Skutečnost, že v roce 2011 bylo výrobní odvětví Unie i přes silný nárůst dovozu z ČLR ještě ziskové, nijak neovlivňuje závěr, že v období šetření existovala časová souvislost mezi újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a čínským dumpingovým dovozem.
(89)
V období šetření se spotřeba snížila o něco více než o 19 %, zatímco čínští vyvážející výrobci:
-
zvýšili svůj podíl na trhu o 12,4 procentního bodu oproti roku 2011, zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu klesl o 12,3 procentního bodu,
-
zvýšili objem čínského dovozu o více než 35 % v porovnání s 32 % poklesem prodeje výrobního odvětví Unie a
-
dále snížili své již tak velmi nízké vývozní ceny o více než 10 % a jejich ceny se podbízely vůči cenám výrobního odvětví Unie až o 26,7 %, čímž přispěly ke ztrátám způsobeným výrobnímu odvětví Unie v období šetření.
(90)
Na základě výše uvedené analýzy dospěla Komise k závěru, že dumpingový dovoz a značný nárůst jeho podílu na trhu za ceny, které se trvale podbízejí vůči cenám výrobního odvětví Unie, způsobily výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
(91)
Jelikož ohledně účinku dumpingového dovozu nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 131., 132. a 133. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Účinek jiných činitelů
2.1 Dovoz z třetích zemí
(92)
Kvůli opravě údajů o objemu prodeje výrobního odvětví Unie (viz 62. bod odůvodnění) se mírně změnil podíl dovozu z třetích zemí na trhu (viz opravená tabulka 11 níže). Touto opravou se však nemění ani neruší trend ani závěry učiněné na základě údajů obsažených v prozatímním nařízení.
(93)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 134. až 137. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
Tabulka 11
Dovoz z třetích zemí (1 000 m2)
Třetí země
2009
2010
2011
OŠ
Podíl na trhu
4,2 %
3,1 %
3,8 %
3,7 %
Index
100
74
90
88
Zdroj: Glass for Europe, odpovědi žadatele a výrobců v Unii na dotazník.
2.2 Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(94)
Jeden účastník řízení zpochybnil zjištění Komise uvedené ve 139. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, že pokles prodeje na vývoz výrobců v Unii zařazených do vzorku během období šetření byl s největší pravděpodobností způsoben velmi nízkými cenami čínského vývozu do zemí, kam především mířil vývoz výrobního odvětví Unie (tj. USA, Kanada). Podle názoru účastníka řízení je takovýto závěr neodůvodněný, protože k čínskému vývozu docházelo i v roce 2011, a tedy neexistuje důvod, proč by měl mít dopad pouze v roce 2012. Dále se účastník řízení domnívá, že skutečným důvodem nízkého prodeje na vývoz je skutečnost, že výrobní odvětví Unie nebylo konkurenceschopné a v okamžiku poklesu cen na světovém trhu si nedokázalo udržet konkurenceschopnost. V důsledku toho účastník řízení tvrdil, že pokles prodeje na vývoz výrobců v Unii v období šetření prohloubil způsobenou újmu.
(95)
Prodej na vývoz výrobců v Unii zařazených do vzorku tvořil 20 % objemu jejich celkového prodeje v roce 2009 (v zahajovací fázi), v roce 2010 to bylo 11 % a v nejlepším roce 2011 jen 14 %. V 2012 došlo k dalšímu poklesu, a to na 5 %.
(96)
Komise tato tvrzení zamítá, a to z následujících důvodů: Trh Unie je stále jedním z největších na světě a zůstává na rozdíl od třetích zemí hlavním trhem pro výrobní odvětví Unie. Solární sklo je navíc poměrně těžké a křehké, což se promítá do vícenákladů na dálkovou přepravu (kvůli rozbití a korozi). Z informací, které Komise získala z odpovědí vyvážejících výrobců zařazených do vzorku na dotazník, vyplývá, že ceny čínského vývozu do hlavních exportních destinací výrobního odvětví Unie byly skutečně velmi nízké a v období šetření v porovnání s rokem 2011 ještě klesly. To ukazuje, že snížená vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie je způsobena zejména neustále zlevňovaným čínským vývozem, a to i na trzích třetích zemí, jak se potvrdilo během šetření.
(97)
Po poskytnutí konečných informací tento účastník řízení tvrdil, že se šetření týkalo pouze trhu Unie a neposuzovalo žádné nekalé cenové praktiky na trzích třetích zemí.
(98)
I za předpokladu, že by zjištění ze strany orgánů EU byla správná, kromě toho údajně přičítala dumpingovému dovozu do Unie újmu způsobenou jinými činiteli. Levný nebo subvencovaný čínský vývoz do třetích zemí proto nebyl dumpingovým dovozem do EU a jako takový měl být kvalifikován jako jiný činitel, jehož škodlivé účinky se neměly připsat dumpingovému dovozu.
(99)
Tuto námitku Komise zamítá. Neprověřovala totiž, zda jsou ceny dovozu z ČLR do třetích zemí dumpingové a/nebo subvencované. Na základě vývozních cen do třetích zemí předložených vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku pouze stanovila, že se tyto ceny v posledních letech neustále snižují.
(100)
Ve stejném duchu Komise analyzovala pokles cen dovozu z ČLR do třetích zemí jako samostatný činitel a nepřičítala jej dumpingovému dovozu do Unie. Tento fakt byl pouze použit jako možné vysvětlení snižujícího se vývozu výrobního odvětví Unie do hlavních vývozních trhů v třetích zemích v souvislosti se skutečností, že tyto trhy nikdy nebyly hlavní trhy pro výrobní odvětví Unie. Dokonce i v nejlepších letech 2010 a 2011 se více než 85 % prodeje výrobního odvětví Unie uskutečnilo na trhu Unie.
(101)
Proto se potvrzuje závěr uvedený ve 140. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, totiž že horší vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku nemůže narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
2.3 Vývoj spotřeby, kapacita a využití kapacity
(102)
Jeden účastník řízení tvrdil, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl pokles spotřeby v Unii. To je údajně jediný činitel, který zjevně poprvé poklesl v roce 2012 a s nímž lze přiměřeně spojit újmu, zatímco čínský dovoz byl zahájen již v roce 2011 za ceny srovnatelné s cenami v roce 2012. Po poskytnutí konečných informací tento účastník řízení své tvrzení zopakoval.
(103)
V roce 2012 se spotřeba ve srovnání s předchozími roky skutečně snížila. Komise však provedla analýzu od počátku posuzovaného období v roce 2009 do konce období šetření a v uvedeném období vzrostla spotřeba Unie celkem o 65 %. Během posuzovaného období podíl výrobního odvětví Unie na trhu neustále a značně klesal, tj. celkem o 25,7 %, naproti tomu podíl čínského dovozu na trhu se zvýšil o 321 %. Během posuzovaného období došlo k 596 % nárůstu čínského dovozu.
(104)
Kromě toho se v období šetření spotřeba v Unii stále pohybovala na úrovni srovnatelné s rokem 2010, ale v roce 2010 dosáhlo výrobní odvětví Unie přiměřeného zisku (jak je uvedeno v tabulce 10 prozatímního nařízení). Pokles spotřeby v Unii v období šetření tudíž sám o sobě nemohl vyvolat ztráty způsobené výrobnímu odvětví Unie v tomto období. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se mimoto mezi roky 2010 až 2012 snížil o 26,6 %, zatímco podíl čínského dovozu na trhu vzrostl během téhož období o 318 %. Konečně, pokud by pokles spotřeby v období šetření způsobil újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, měl by zasáhnout i čínský dovoz. To se zjevně nestalo. V období šetření čínský dovoz naopak významně vzrostl, jak z hlediska objemu, tak i podílu na trhu.
(105)
Komise proto toto tvrzení zamítá a potvrzuje závěry učiněné ve 141. a 142. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(106)
Pokud jde o výrobní kapacitu výrobního odvětví Unie uvedenou v tabulce 4 prozatímního nařízení, Komise zastává názor, že její zvyšování jasně vykazovalo stejnou tendenci jako zvyšování spotřeby v Unii do roku 2011.
(107)
Komise rovněž stanovila, že hlavním důvodem zvýšení výrobní kapacity o 12,5 % mezi rokem 2011 a koncem období šetření byl vstup jedné společnosti na trh solárního skla, ačkoli se výrobní kapacita všech ostatních společností na trhu během stejného období mírně snížila.
(108)
Komise proto zastává názor, že vývoj kapacity výrobního odvětví Unie celkově vykazoval stejný trend jako vývoj spotřeby v Unii. Podle Komise tedy vysoká výrobní kapacita výrobního odvětví Unie, která byla vysoká již na počátku posuzovaného období a udržela se vysoko i během období šetření, nemohla narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(109)
Po poskytnutí konečných informací několik účastníků tvrdilo, že Komise nezohlednila nadměrnou kapacitu jako důležitou příčinu újmy. Během posuzovaného období nebylo podle jejich názoru zvýšení kapacity odůvodněno zvýšením spotřeby, jelikož výrobní odvětví Unie zaznamenávalo neustálý obrovský rozdíl mezi výrobní kapacitou a spotřebou, jež bránil ekonomické životaschopnosti. Podle jednoho účastníka řízení přispěla ke způsobené újmě také skutečnost, že na trh vstoupil mezi rokem 2011 a koncem období šetření nový subjekt, který zvýšil konkurenci na domácím trhu.
(110)
Účastník řízení rovněž tvrdil, že klesající spotřeba v Unii a zvýšení výrobní kapacity ve spojení s poklesem prodeje na vývoz vedly k nízké míře využití kapacity. Tato nízká míra využití způsobila vysoké fixní náklady, které podle účastníka řízení vážně zasáhly odvětví solárního skla odvětví v Unii.
(111)
Komise podotýká, že úroveň kapacity celého odvětví v Unii převyšovala celkovou spotřebu v Unii během celého posuzovaného období. To však nezabránilo výrobcům Unie zařazeným do vzorku dosahovat zisku během dvou let před obdobím šetření, zatímco jen v období šetření jim vznikla významná ztráta ve výši 14,5 %.
(112)
Kromě toho kapacita výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostla pouze o 4 % mezi lety 2010 a 2011 a o 2,6 % mezi rokem 2011 a obdobím šetření, což vedlo k mírnému celkovému zvýšení o 6,7 % mezi rokem 2010 a obdobím šetření.
(113)
Rozdíl mezi spotřebou a kapacitou tedy existoval během celého posuzovaného období, a přestože byl mírně vyšší v období šetření, nelze jím vysvětlit obrovské ztráty vzniklé během období šetření společnostem zařazeným do vzorku. V důsledku toho Komise odmítá tvrzení, že úroveň kapacity výrobního odvětví Unie není ekonomicky životaschopná.
(114)
K tvrzení, že nový účastník na trhu v roce 2012 přispěl k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie, Komise poznamenává, že tento nový subjekt sice měl instalovanou vysokou kapacitu, ale v období šetření vykazoval velmi malou výrobu a prodej, v rozmezí 2 % celkového prodeje v EU. Jeho vstup tedy neměl téměř žádný dopad na výkonnost výrobního odvětví Unie jako celku, pouze výrazně navýšil údaje o kapacitě a využití kapacity v tomto odvětví. Bez údajů této společnosti totiž kapacita všech ostatních výrobců v Unii mezi lety 2011 a 2012 poklesla.
(115)
Kromě toho šetření neprokázalo, že by fixní náklady měly na odvětví solárního skla silný vliv. Ve skutečnosti se v období šetření pohybovaly průměrné fixní náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku v rozmezí 25 % až 35 % celkových výrobních nákladů. V předchozích letech 2010 a 2011 byl procentní podíl fixních nákladů mírně nižší, avšak stále ve stejném rozmezí. To jasně ukazuje, že vysoká kapacita v období šetření měla na výrobní náklady samozřejmě dopad, který však nebyl významný a nevysvětluje vysoké ztráty v období šetření, zejména ve srovnání se ziskem dosaženým v předchozích letech. A dále, míra využití kapacity výrobců v Unii zařazených do vzorku v porovnání s předchozími roky klesla, ale v období šetření stále dosahovala úrovně 65 %.
(116)
V neposlední řadě Komise se ve své analýze rovněž zohlednila, že instalovaná kapacita může být upravena pro výrobu jiných typů skla, na které se toto šetření nevztahuje. I vzhledem k tomuto faktoru Komise proto nesouhlasí s názorem účastníka řízení, že vysoká instalovaná kapacita není ekonomicky životaschopná.
(117)
Vzhledem k výše uvedenému Komise zamítá tvrzení předložená tímto účastníkem řízení a opakuje, že vývoj spotřeby, výrobní kapacity a využití kapacity během posuzovaného období, ať byl analyzován jednotlivě nebo souhrnně, nenarušoval zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
2.4 Vývoj v oblasti solárních modulů
(118)
Dva účastníci namítli, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl kromě vývoje spotřeby dotčeného výrobku také pokles spotřeby solárních modulů a ztráty, které utrpělo toto výrobní odvětví na konci roku 2011 a začátkem roku 2012. Finanční potíže výrobců solárních panelů měly zasáhnout trh solárního skla na přelomu let 2011 a 2012, protože mezi těmito dvěma událostmi byla nutně časová prodleva.
(119)
Stejná tvrzení zopakoval jeden účastník řízení po poskytnutí konečných informací.
(120)
Ve 143. bodě odůvodnění prozatímního nařízení Komise skutečně zjistila, že trendy pozorované v odvětví solárních modulů mají významný dopad na spotřebu solárního skla, protože kolem 80-85 % solárního skla se prodává výrobcům solárních modulů (krystalické křemíkové fotovoltaické moduly a fotovoltaické moduly s tenkým filmem). Nicméně podle 143. a 144. bodu odůvodnění prozatímního nařízení se spotřeba solárních modulů v posuzovaném období, tj. 2009-2012, neustále zvyšovala, a ačkoli v roce 2012 došlo k poklesu, úroveň spotřeby zůstala o 221 % vyšší než v roce 2009 a o 44 % vyšší než v roce 2010. (7) Kromě toho bylo zjištěno, že škrty v zaručených výkupních cenách na konci roku 2011 a na počátku roku 2012 nenarušily příčinnou souvislost mezi dumpingovými dovozy solárních modulů a zjištěnou podstatnou újmou (8), protože poptávka po solárních modulech zůstala v období 2009-2012 relativně vysoká.
(121)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem dospěla Komise k závěru, že úroveň spotřeby solárních modulů nemůže být sama o sobě považována za tak silný faktor, aby narušila zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem solárního skla z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(122)
Podobně platí, že jelikož poptávka po solárních modulech zůstala v období 2009-2012 poměrně vysoká a poptávka po solárním skle se ve stejném období zvýšila o 65 %, stejně tak nemůže být dopad zhoršení finanční situace výrobců solárních modulů, k němuž došlo koncem roku 2011 a počátkem roku 2012, na spotřebu solárního skla sám o sobě považován za tak silný faktor, aby narušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem solárního skla z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(123)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, závěr učiněný ve 144. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
2.5 Závěr ohledně příčinné souvislosti
(124)
Vzhledem k výše uvedenému Komise potvrzuje svá zjištění uvedená ve 130. až 133. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tedy že v období šetření docházelo k dumpingovému dovozu dotčeného výrobku z dotčené země za ceny, které se podbízely vůči cenám výrobního odvětví Unie. Dále platí, že mezi nárůstem objemu dumpingového dovozu a zhoršením situace výrobního odvětví Unie existuje zjevná časová souvislost. Dumpingový dovoz přímo konkuroval výrobě odvětví Unie a v důsledku toho v posuzovaném období výrobní odvětví Unie ztrácelo ziskovost a podíl na trhu. Další možné příčiny újmy byly analyzovány výše, ale u žádné z nich, ať byla analyzována jednotlivě nebo souhrnně, nebylo shledáno, že by narušovala zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(125)
Nebyly předloženy žádné nové důkazy, jež by mohly změnit tento závěr, a jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska k závěru ohledně příčinné souvislosti, potvrzuje Komise 145. a 146. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(126)
Jelikož ohledně zájmu výrobního odvětví Unie nebyla předložena žádná stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 148. až 151. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Zájem dovozců a obchodníků, kteří nejsou ve spojení
(127)
Jelikož ohledně dovozců a obchodníků, kteří nejsou ve spojení, nebyla předložena žádná stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 152., 153. a 154. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Zájem dodavatelů surovin
(128)
Jelikož ohledně zájmu dodavatelů surovin nebyla předložena žádná stanoviska, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 155. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Zájem uživatelů
(129)
Přihlásil se jeden uživatel, který uvedl, že antidumpingová opatření se ho nedotknou, jelikož nepoužívá solární sklo vyráběné v ČLR ani nemá v úmyslu tak učinit.
(130)
Jeden vyvážející výrobce namítl, že uložení antidumpingového cla na dovoz čínského solárního skla sice může mírně prospět unijnímu odvětví solárního skla, ale značně poškodí unijní odvětví fotovoltaických modulů a solárních termických zařízení, která budou muset platit za dotčený výrobek vyšší ceny. Navíc by patrně bylo v rozporu s cílem Unie chránit životní prostředí, jelikož by vedlo ke zvýšení cen pro fotovoltaické moduly a solární termická zařízení a pomohlo by odvětví solárního skla, které vyvážející výrobce považuje za energeticky náročné.
(131)
Jak je uvedeno ve 157. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, na celkové náklady solárních modulů bude mít uložení antidumpingových cel jen velmi omezený dopad (nižší než 1 %). Nebyly předloženy žádné důkazy zpochybňující správnost této analýzy. Tvrzení se proto zamítá.
(132)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska ohledně zájmu Unie, potvrzuje Komise závěry učiněné ve 155. až 159. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Aspekty hospodářské soutěže
(133)
Jelikož nebyla předložena žádná stanoviska k aspektům hospodářské soutěže vymezeným ve 160. až 163. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, potvrzuje Komise tyto body.
6. Závěr ohledně zájmu Unie
(134)
Nebyla předložena žádná stanoviska, která by vedla ke změně analýzy zájmu Unie provedené v prozatímním nařízení. Komise proto potvrzuje závěry učiněné ve 164. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
G. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(135)
Několik účastníků řízení zpochybnilo uplatnění cílového zisku výrobního odvětví Unie ve výši 8,3 % stanoveného ve 167. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a uvedlo, že takový zisk je nereálně vysoký. Tvrdily, že ziskové rozpětí ve výši 8,3 % dosažené v roce 2010 bylo během posuzovaného období nejvyšší, protože rok 2010 představoval nejlepší rok pro odvětví fotovoltaických modulů na celém světě. Namítaly rovněž, že ani za neexistence dumpingu by odvětví solárního skla v Unii nemohlo v roce 2012 dosáhnout stejného ziskového rozpětí, protože tehdy zasáhla odvětví fotovoltaických modulů na světě včetně tohoto odvětví v Unii velká recese.
(136)
Tuto námitku Komise zamítá. Komise použila jako cílový zisk průměrný zisk dosažený výrobci v Unii zařazenými do vzorku v roce 2010, kdy dovoz dotčeného výrobku byl ještě malý, a proto zatím nemohl narušit běžné podmínky hospodářské soutěže. Ziskové rozpětí použité pro určení úrovně pro odstranění újmy proto odpovídá období, kdy výrobní odvětví Unie mohlo rozumně očekávat zisk za běžných podmínek hospodářské soutěže, které dosud nebyly ovlivněny dumpingovým dovozem (9).
(137)
A konečně, odvětví solárního skla nedosáhlo svého vrcholu v roce 2010, jak tvrdí účastníci, ale v roce 2011, kdy Unie vykazovala nejsilnější spotřebu a výrobní odvětví Unie zaznamenalo nejvyšší objem prodeje.
(138)
Po poskytnutí konečných informací jeden účastník řízení znovu zpochybnil ziskové rozpětí, jež bylo použito jako cílový zisk. Argumentoval tím, že Komise měla zohlednit všechny ostatní činitele, které ovlivnily ziskovost v období šetření. Podle účastníka řízení nemohl přiměřený cílový zisk převýšit 5 %.
(139)
Komise toto tvrzení zamítá, a to z následujících důvodů: Použitý cílový zisk nebyl odhadnut, ale vychází ze skutečného zisku, jehož dosáhlo výrobní odvětví Unie před narušením hospodářské soutěže čínským dumpingovým dovozem. Komise považuje tento zisk za přiměřený a zohlednila, že bez dopadu čínského dumpingového dovozu se situace na trhu ve srovnání s obdobím šetření výrazně nelišila. Prohlášení účastníka řízení, že spotřeba v roce 2010 značně přesahovala spotřebu v roce 2012, je věcně nesprávné. Jak je uvedeno v oddíle E.2.3, spotřeba v roce 2010 dosáhla podobné úrovně jako v roce 2012. A dále, vzhledem k předpokládanému silnému nárůstu poptávky zvyšovalo výrobní odvětví Unie v roce 2010 kapacitu, což negativně ovlivnilo jeho zisk v daném roce. Navrhovaný cílový zisk ve výši 5 % byl stanoven arbitrárně, jelikož se nezakládá na údajích či skutečných výpočtech, a proto se zamítá.
(140)
Žadatel naopak tvrdil, že ziskové rozpětí je příliš nízké a Komise by je měla zvýšit na 15 %, protože jeho zisk za rok 2010 přesáhl 10 %. Nižší zisková rozpětí, kterých v roce 2010 dosáhli ostatní výrobci v EU zařazení do vzorku, nepředstavují zisky, které lze rozumně očekávat při neexistenci nekalých praktik v dovozech. Důvody, proč tito výrobci dosáhli v uvedeném roce pouze nižších rozpětí a byli jako jedni z prvních poškozeni dumpingovým dovozem, souvisejí s největší pravděpodobností se strategickým řízením těchto společností nebo jinými souvisejícími otázkami, jako může být politika stanovování krátkodobých cen.
(141)
Komise tuto námitku neakceptuje. Jak se vysvětluje v tomto oddíle výše, podle názoru Komise průměrný zisk celého výrobního odvětví Unie v roce 2010 správně odráží průměrný zisk za běžných podmínek hospodářské soutěže. Tento závěr není v rozporu se skutečností, že někteří výrobci v Unii přijali manažerská rozhodnutí, jež vedla k ziskovým rozpětím nižším nebo vyšším u ostatních výrobců ve stejném odvětví. Existence těchto rozdílů je totiž základním rysem chování společností v tržním hospodářství.
(142)
Jelikož nebyla předložena žádná další stanoviska, potvrzuje Komise metodiku popsanou ve 166. až 169. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Konečná opatření
(143)
Vzhledem k závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie a v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz dotčeného výrobku a to na úrovni rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by v souladu s tímto pravidlem měla být celní sazba stanovena na úrovni zjištěných rozpětí újmy.
(144)
Po poskytnutí prozatímních informací žadatel tvrdil, že prozatímní valorická cla nebyla účinná. Proto požádal Komisi o uložení konečných opatření v podobě minimální dovozní ceny. Žadatel tvrdil, že touto minimální dovozní cenou by se opatření zefektivnila, zejména pokud by byly uloženy dvě různé minimální dovozní ceny, jedna pro solární sklo s povlakem a jedna pro solární sklo bez povlaku. Důvody předložené žadatelem byly následující:
(145)
Za prvé, žadatel tvrdil, že po období šetření prodávají vyvážející výrobci solární sklo s povlakem na trh EU za stejnou cenu, za jakou prodávali solární sklo bez povlaku v období šetření. Rovněž tvrdil, že sklo s povlakem má vyšší výrobní náklady než sklo bez povlaku, a proto se obvykle prodává za ceny o 20 % až 25 % vyšší než ceny skla bez povlaku.
(146)
Za druhé, podle žadatele se po období šetření poptávka v Unii přesunula od solárního skla bez povlaku k solárnímu sklu s povlakem. Uživatelé při nákupu stále více upřednostňují sklo s povlakem před sklem bez povlaku. V důsledku toho se v druhé polovině roku 2013 dováželo z ČLR do EU téměř výlučně solární sklo s povlakem, zatímco během období šetření byla situace opačná.
(147)
Antidumpingová opatření mohou skutečně mít různou podobu. I když má Komise při volbě podoby opatření širokou diskreční pravomoc, zůstává účelem odstranění účinků dumpingu způsobujícího újmu.
(148)
Šetření potvrdilo, že mezi solárním sklem bez povlaku a solárním sklem s povlakem existuje v důsledku rozdílných technických vlastností těchto dvou výrobků významný rozdíl jak v nákladech, tak v cenách. Solární sklo s povlakem, které může mít v závislosti na použité technologii jednostranný nebo oboustranný povlak, zvyšuje ve srovnání se solárním sklem bez povlaku propustnost a může mít přidané samočisticí nebo protišpinivé vlastnosti nebo vyšší tvrdost. Vysoce kvalitní solární sklo bez povlaku může dosahovat až 92 % solární propustnost. Povrchová úprava může snížit odrážení přibližně o 3 % (na každé straně), a zvýšit tak propustnost solárního skla s jednostranným povlakem až na 95 % a solárního skla s oboustranným povlakem až na 98 %.
(149)
Solární sklo dovezené z ČLR, které se v období šetření prodalo v EU, bylo z 81 % bez povlaku a pouze z 19 % s povlakem. Rozdíl v cenách a nákladech zjištěný v období šetření mezi solárním sklem bez povlaku a s povlakem činil asi 30 %.
(150)
Komise se však domnívá, že důkazy předložené žadatelem nebyly dostatečně odůvodněny. Komise navíc nemá k dispozici dostatečné důkazy ani údaje z jiných zdrojů, které by jí umožňovaly dojít k závěru, že vzhledem k uložení prozatímních antidumpingových opatření se poptávka přesunula od solárního skla bez povlaku k solárnímu sklu s povlakem a že výrazně klesly zejména ceny skla s povlakem, jak tvrdí žadatel.
(151)
Komise proto nemůže tuto námitku přijmout a považuje za vhodné uložit valorická cla namísto minimálních dovozních cen. V zájmu vyřešení výše popsaných výhrad však budou vytvořeny dva zvláštní kódy integrovaného sazebníku Společenství (kódy TARIC) - jeden pro solární sklo s povlakem a jeden pro solární sklo bez povlaku. Ty umožní Komisi pozorně sledovat vývoj trhu a včas rozhodnout, zda jsou třeba další opatření.
(152)
Komise rovněž připomíná, že v minulosti použila minimální dovozní ceny pouze za zvláštních okolností, zejména v těchto situacích:
-
Obzvlášť vysoká vývozní cena jednoho typu výrobku, která u něj vylučovala existenci dumpingu (10).
-
Ohledy na tržní sílu a podíl výrobců v Unii na trhu, kvůli nimž bylo nezbytné zajistit z důvodů zájmu Unie, aby ceny dovozu nepřekročily určitou úroveň (11).
(153)
Minimální dovozní ceny byly navíc použity hlavně u homogenních výrobků, a nikoli u výrobků jako dotčený výrobek, který se vyskytuje v různých typech.
(154)
I z těchto důvodů zastává Komise názor, že minimální dovozní ceny nejsou v tomto případě vhodné.
(155)
Po poskytnutí konečných informací žadatel zopakoval žádost o uložení minimální dovozní ceny a ke 152. až 156. bodu odůvodnění se vyjádřil takto:
(156)
Za prvé namítal, že se uvedené body odůvodnění nezabývají účinností formy opatření na odstranění škodlivých účinků dumpingu a subvencování, což je také pádným důvodem k použití minimálních dovozních cen.
(157)
Za druhé, Komise nevysvětlila, proč jsou v daném případě uvedené úvahy relevantní a jak převažují nad zájmem výrobního odvětví Unie.
(158)
Za třetí tvrdil, že dotčený výrobek je dostatečně homogenní, aby umožnil správu minimální dovozní ceny v praxi, neboť oba hlavní typy výrobků mají jasně odlišné znaky dovolující řádné rozlišení cen a snadnou správu a sledování, zejména s ohledem na skutečnost, že v současnosti tvoří téměř veškerý dovoz solární sklo s povlakem.
(159)
Pokud jde o první tvrzení, je zřejmé, že se poptávka skutečně mohla přesunout od solárního skla bez povlaku k solárnímu sklu s povlakem. Jelikož však nebyly poskytnuty žádné další důkazy, nemůže Komise učinit závěr, že by se zejména ceny solárního skla s povlakem výrazně snížily. V důsledku toho nemá žádný důvod měnit svůj předchozí závěr, že valorická cla jsou pro odstranění účinků dumpingu a subvencování působících újmu vhodnější.
(160)
Pokud jde o druhé stanovisko, účelem dotčených bodů odůvodnění bylo doložit, že podle názoru Komise není uložení minimální dovozní ceny v tomto případě vhodné, ledaže by žadatel svá tvrzení důkladněji zdůvodnil. Jelikož tak neučinil, Komise nepovažuje za nutné dále analyzovat přínos případné minimální dovozní ceny pro zájem výrobního odvětví Unie.
(161)
Co se týče třetího stanoviska, žadatel nezpochybnil různé typy výrobku definované Komisí v rámci šetření ani neprokázal, že by neexistoval cenový rozdíl. Nabídka závazku ze strany vyvážejících výrobců navrhujících různé minimální dovozní ceny také potvrzuje, že tyto rozdíly jsou skutečné. Tvrzení se proto zamítá. V každém případě, i kdyby Komise akceptovala, že dotčený výrobek je spíše homogenní, považuje tuto otázku za nerelevantní, neboť žádost o zavedení minimální dovozní ceny zamítá i z dvou dalších výše uvedených důvodů. Komise rovněž připomíná, že k informacím týkajícím se období následujícího po období šetření může přihlížet pouze ve výjimečných případech (viz čl. 6 odst. 1 základního nařízení). Žadatelé neprokázali, že se jedná o výjimečnou situaci a že by k odstranění újmy nepostačovala jiná dostupná opatření, jako je sledování pomocí vytvoření doplňkového kódu TARIC.
(162)
Komise proto tato tvrzení zamítá.
(163)
Po poskytnutí konečných informací několik výrobců solárních modulů také požadovalo zavedení minimální dovozní ceny. V této souvislosti vyslovili tyto hlavní obavy:
-
Po období šetření se výrobní kapacita odvětví solárního skla značně snížila a mnoho výrobců v Unii muselo odejít z trhu. Jediní tři výrobci, kteří se v Unii udrželi na trhu, nyní dokážou pokrýt nejvýše 50 % evropské poptávky. Výrobci solárních modulů musí tedy své potřeby pokrývat dodávkami z ČLR. Jeden uživatel tvrdil, že by byl nucen odebírat zboží pouze od jednoho či dvou výrobců v Unii, kteří by jako jediní dokázali splnit požadované technické specifikace výrobku.
-
Cla v podobě, v jaké jsou nyní navrhována, by podstatně zvýšila náklady na výrobu solárních modulů přibližně o 3 centy za watt, což je pět procent minimální dovozní ceny stanovené v případu solárních panelů.
-
Minimální dovozní cena by měla být navržena tak, aby nezpůsobovala vyšší náklady na solární moduly v EU.
(164)
Pokud jde o první tvrzení, Komise nemá žádné důvody se domnívat, že výrobci v Unii, kteří snížili či dočasně ukončili výrobu, neobnoví své podnikání v plné kapacitě, jakmile se bude opět dovážet za spravedlivé ceny. Jak je uvedeno ve 106. až 112. bodě odůvodnění, výrobní odvětví Unie disponuje dostatečnou kapacitou pro uspokojení celkové spotřeby v Unii. Toto tvrzení se proto zamítá. Komise zamítá i tvrzení jednoho uživatele, že by byl nucen odebírat zboží pouze od jednoho či dvou výrobců v Unii. Čínští vyvážející výrobci by totiž stále mohli dodávat na trh Unie. Antidumpingová opatření by bez ohledu na svou formu měla zajistit, že se bude dovážet za spravedlivé ceny; jejich účelem není úplně pozastavit dovoz z ČLR.
(165)
Co se týká druhého tvrzení, uživatelé neposkytli žádné důkazy prokazující toto tvrzení. Naproti tomu Komise ve 157. bodě odůvodnění prozatímního nařízení stanovila, že dopad opatření na celkové náklady u solárních modulů vyráběných společnostmi, které při šetření spolupracovaly, by byl nižší než 1 %. Toto tvrzení se proto zamítá.
(166)
Není tudíž nutné vyjádřit se k třetímu bodu vznesenému výrobci solárních modulů.
(167)
Souběžně s antidumpingovým šetřením probíhalo antisubvenční šetření. Vzhledem k použití pravidla nižšího cla a skutečnosti, že konečná subvenční rozpětí jsou nižší než úroveň pro odstranění újmy, by Komise měla uložit konečné vyrovnávací clo na úrovni stanovených konečných subvenčních rozpětí a poté uložit konečné antidumpingové clo do příslušné úrovně pro odstranění újmy. Na základě výše uvedeného je sazba cel, která budou uložena, stanovena takto:
Společnost
Subvenční rozpětí
Dumpingové rozpětí
Úroveň pro odstranění újmy
Vyrovnávací clo
Antidumpingové clo
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
83,1 %
39,3 %
3,2 %
36,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
78,4 %
26,2 %
17,1 %
9,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
90,1 %
42,1 %
12,8 %
29,3 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
41,6 %
17,1 %
16,7 %
0,4 %
Ostatní spolupracující společnosti
12,4 %
84,7 %
36,5 %
12,4 %
24,1 %
Všechny ostatní společnosti
17,1 %
90,1 %
42,1 %
17,1 %
25,0 %
(168)
Individuální sazby antidumpingového cla pro společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou během tohoto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla použitelného na „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými společnostmi, tedy konkrétními uvedenými právnickými osobami. Na dovážený dotčený výrobek vyrobený jakoukoli jinou společností, jejíž název není výslovně uveden v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, by se neměly tyto sazby vztahovat a takový výrobek podléhá celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“. Vzhledem k tomu, že ze strany vyvážejících výrobců byla zaznamenána vysoká úroveň spolupráce (více než 80 %, viz 15. bod odůvodnění prozatímního nařízení), je tato celní sazba založena na nejvyšším individuálním rozpětí újmy stanoveným pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku. Sazba cla, která se vztahuje na „ostatní spolupracující společnosti“, je založena na váženém průměru vývozců zařazených do vzorku a použije se na všechny spolupracující společnosti nezařazené do vzorku (s výjimkou společnosti Henan Yuhua, která podléhá individuálnímu clu na základě své žádosti o individuální zjišťování (viz 48. bod odůvodnění prozatímního nařízení)).
(169)
S případnými žádostmi o použití těchto antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu subjektu nebo po vzniku nových výrobních či prodejních subjektů) je třeba se obrátit na Komisi (12) a připojit veškeré příslušné informace, zejména pak o jakékoli změně v činnostech společnosti souvisejících s výrobou či domácím prodejem a prodejem na vývoz, která je spojena například s takovou změnou názvu nebo takovou změnou výrobních či prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
3. Závazky
(170)
Po poskytnutí konečných informací tři vyvážející výrobci zařazení do vzorku a společnost Henan Yuhua nabídli cenové závazky podle čl. 8 odst. 1 základního nařízení. Navrhují různé minimální dovozní ceny, které by odpovídaly různým skupinám typů výrobku.
(171)
Komise poznamenává, že minimální dovozní ceny navrhované všemi společnostmi jsou mnohem nižší než ceny nepůsobící újmu, jež stanovila v rámci šetření. Proto je nepovažuje za stanovené na úrovni pro odstranění újmy v souladu s čl. 8 odst. 1 základního nařízení.
(172)
I v případě, že by byly na úrovni pro odstranění újmy stanoveny, společnosti zařazené do vzorku navrhují pouze čtvrtletní úpravu ceny solárního skla s povlakem na bázi změny cen na trhu solárních modulů. Komise nemůže přijmout uvedený způsob indexace z těchto důvodů:
(173)
Za prvé, ceny všechny typů výrobku by měly být pravidelně upravovány, jinak se brzy může vytvořit umělý rozdíl mezi úrovní cen solárního skla s povlakem a bez povlaku. Za druhé, Komise nepovažuje za vhodné upravovat ceny solárního skla na základě cen konečných uživatelů (tj. cen solárních modulů). To by mohlo vést k neoprávněnému zmenšování ziskových rozpětí odvětví solárního skla, pokud by se například snížily ceny solárních modulů kvůli poklesu cen jiných komponentů těchto modulů.
(174)
Obecně Komise považuje za vhodné, aby se minimální dovozní ceny indexovaly cenami surovin. V tomto případě však nemá žádná surovina výrazně velký podíl na celkových výrobních nákladech.
(175)
Komise rovněž zjistila, že v období šetření vykazovaly ceny solárního skla v ČLR a v Turecku značnou nestabilitu.
(176)
Mimoto existuje vysoké riziko křížové kompenzace, jelikož některé šetřené společnosti prodávají dotčený výrobek i další výrobky stejným odběratelům. V neposlední řadě se zdá, že se minimální dovozní ceny navrhované společnostmi zařazenými do vzorku nevztahují na všechny typy výrobku vyráběné příslušnými vyvážejícími výrobci. Tyto faktory prakticky znemožňují účinné plnění závazků a ztěžují jejich sledování.
(177)
Z výše uvedených důvodů proto Komise nabídky závazků odmítá.
4. Konečný výběr prozatímních cel
(178)
Vzhledem ke zjištěným dumpingovým rozpětím a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie by částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením měly být s konečnou platností vybrány. Částky zajištěné nad rámec kombinované konečné sazby antidumpingového a vyrovnávacího cla by měly být uvolněny.
5. Vymahatelnost opatření
(179)
Pokud by se po uložení konečných opatření podstatně změnily podmínky na trhu, může Komise ze své iniciativy formu opatření podrobit přezkumu s cílem posoudit, zda mají opatření předpokládaný účinek a odstraňují újmu a zda by změna formy opatření byla opodstatněná.
(180)
Kvůli co nejlepší ochraně proti případnému tlumení účinků opatření hodlá Komise neprodleně zahájit přezkum podle čl. 12 odst. 1 základního nařízení a v případě předložení důkazu o takovém chování může zavést celní evidenci dovozu podle čl. 14 odst. 5 základního nařízení. Podle čl. 12 odst. 3 základního nařízení může být výše uloženého cla zvýšena až na dvojnásobek původně uložené výše cla.
(181)
Komise se bude opírat mimo jiné o informace z dozoru nad dovozem poskytované vnitrostátními celními orgány i o informace poskytované členskými státy podle čl. 14 odst. 6 základního nařízení.
(182)
Výbor zřízený podle čl. 15 odst. 1 základního nařízení nevydal žádné stanovisko,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz solárního skla složeného z tvrzeného plochého sodnovápenatého skla s obsahem železa menším než 300 ppm, solární propustností větší než 88 % (měřeno podle AM1,5 300-2 500 nm), protitepelnou odolností až do 250 °C (měřeno podle EN 12150), odolností proti teplotním šokům Δ 150 K (měřeno podle normy EN 12150) a minimální mechanickou pevností 90 N/mm2 nebo vyšší (měřeno podle normy EN 1288-3) v současnosti kódu KN ex 7007 19 80 pocházejícího z Čínské lidové republiky. Solární sklo s povlakem (jednostranným či oboustranným) spadá pod kód TARIC 7007198019 a solární sklo bez povlaku spadá pod kód TARIC 7007198011.
2. Sazba konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený společnostmi uvedenými v tabulce stanovena takto:
Společnost
Antidumpingové clo
Doplňkový kód TARIC
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
36,1 %
B943
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
9,1 %
B944
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
29,3 %
B945
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0,4 %
B946
Ostatní spolupracující společnosti uvedené v příloze I
24,1 %
Všechny ostatní společnosti
25,0 %
B999
3. Uplatnění individuálních sazeb antidumpingového cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. Není-li taková faktura předložena, použije se celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení Komise (EU) č. 1205/2013 (13) se vyberou s konečnou platností. Částky zajištěné nad rámec kombinované sazby antidumpingových cel uvedených v čl. 1 odst. 2 výše a vyrovnávacích cel přijatých prováděcím nařízením Komise (EU) č. 471/2014 (14) se uvolňují.
Článek 3
Pokud případný nový vyvážející výrobce v Čínské lidové republice poskytne Komisi dostatečné důkazy o tom, že:
-
v období šetření (tj. od 1. ledna 2012 do 31. prosince 2012) nevyvážel do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1,
-
není ve spojení s žádným vývozcem nebo výrobcem v Čínské lidové republice, na které se vztahují opatření uložená tímto nařízením,
-
skutečně vyvezl do Unie dotčený výrobek po skončení období šetření, na kterém jsou založena příslušná opatření, nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt významné množství do Unie,
ustanovení čl. 1 odst. 2 mohou být změněna zařazením nového vyvážejícího výrobce mezi spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, na něž se tudíž vztahuje vážená průměrná sazba cla ve výši 24,1 %.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. května 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 470/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Μαΐου 2014
για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 4 και το άρθρο 14 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Προσωρινά μέτρα
(1)
Στις 28 Νοεμβρίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή») επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1205/2013 (εφεξής «ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού») (2).
(2)
Η διαδικασία κινήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2013 ύστερα από καταγγελία που υποβλήθηκε εκ μέρος παραγωγών που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 25 % της συνολικής ενωσιακής παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων (3).
(3)
Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ και τη ζημία κάλυψε την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 2012 έως 31 Δεκεμβρίου 2012 («περίοδος έρευνας» ή «ΠΕ»). Η εξέταση των τάσεων που είχαν σημασία για την εκτίμηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως το τέλος της περιόδου έρευνας («εξεταζόμενη περίοδος»).
2. Επακόλουθη διαδικασία
(4)
Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού βάσει των οποίων αποφασίστηκε η επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ («κοινοποίηση προσωρινών συμπερασμάτων»), ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτώς παρατηρήσεις, γνωστοποιώντας τις απόψεις τους σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα. Τα μέρη που το ζήτησαν έγιναν δεκτά σε ακρόαση.
(5)
Η Επιτροπή εξακολούθησε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τα οριστικά συμπεράσματά της. Οι προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, τα προσωρινά συμπεράσματα τροποποιήθηκαν ανάλογα.
(6)
Στη συνέχεια, η Επιτροπή ενημέρωσε όλα τα μέρη για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και για το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ») και η οριστική είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού («τελική κοινοποίηση»). Σε όλα τα μέρη δόθηκε επίσης προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να διατυπώσουν παρατηρήσεις σχετικά με την τελική ενημέρωση.
(7)
Οι παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν δεόντως και ελήφθησαν υπόψη όπου κρίθηκε σκόπιμο.
3. Δειγματοληψία
(8)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι ο συνολικός αριθμός των παραγωγών της Ένωσης δεν παρουσιάστηκε σαφώς στις αιτιολογικές σκέψεις 7, 11 και 75 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Εν προκειμένω, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι υπήρχαν οκτώ παραγωγοί της Ένωσης, οι οποίοι αναγγέλθηκαν και δραστηριοποιούνταν κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Η ταυτότητα όλων εκτός ενός παραγωγού της Ένωσης είχε παρακρατηθεί. Στην απάντησή της στο γενικό έγγραφο της κοινοποίησης, ο καταγγέλλων ανέφερε τρεις ενωσιακούς παραγωγούς που έπαυσαν να ασκούν τη δραστηριότητα αυτή (Guardian, AGC και Centrosolar Glass) και μία τέταρτη εταιρεία που μείωσε σημαντικά την παραγωγή της (Saint Gobain).
(9)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τη δειγματοληψία των παραγωγών-εξαγωγέων στη ΛΔΚ και των ενωσιακών παραγωγών, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 7 έως 24 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4. Απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο και επισκέψεις επαλήθευσης
(10)
Μετά την έκδοση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις ενός δεύτερου συνεργασθέντος χρήστη, δηλαδή της εταιρείας Viessmann Faulquemont SAS, Γαλλία.
5. Δικονομικά δικαιώματα
(11)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η προσωρινή κοινοποίηση που του επιδόθηκε ήταν ανεπαρκής, ιδίως όσον αφορά το ντάμπινγκ, την πώληση σε τιμές χαμηλότερες από τις τιμές της Ένωσης και τους υπολογισμούς του περιθωρίου ζημίας. Εξαιτίας της μη επαρκούς κοινοποίησης, στερήθηκε τα θεμελιώδη δικαιώματά υπεράσπισής του, που εγγυώνται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 (στο εξής «ο βασικός κανονισμός»), η συμφωνία του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ, καθώς και ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
(12)
Όσον αφορά τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ ειδικότερα, ο παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι δεν προσκομίστηκαν στοιχεία στην προσωρινή κοινοποίηση σε σχέση με το ποσό της αναπροσαρμογής που εφαρμόστηκε στο κόστος της επίστρωσης και στο κόστος της παραγωγής υαλοπινάκων με τη διεργασία επίπλευσης (βλέπε αιτιολογική σκέψη 64 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) ούτε σε σχέση με το ποσοστό των εξόδων ΠΓ&Α και το κέρδος.
(13)
Αυτό το αίτημα έγινε δεκτό και η Επιτροπή κοινοποίησε συμπληρωματικές πληροφορίες. Σε περίπτωση που δεν ήταν δυνατόν να παρασχεθούν ακριβή στοιχεία για λόγους εμπιστευτικότητας, κοινοποιήθηκε το εύρος εντός του οποίου κυμαίνονταν τα εν λόγω στοιχεία.
(14)
Μετά την τελική κοινοποίηση, ο ίδιος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι τα κοινοποιηθέντα στοιχεία δεν ήταν επαρκή και υποστήριξε, ιδίως, ότι δεν ήταν σαφές κατά πόσον η αναπροσαρμογή που πραγματοποιείται σχετικά με το κόστος της επίστρωσης έλαβε υπόψη το κόστος της επίστρωσης μονής όψης, της επίστρωσης διπλής όψης ή και τα δύο.
(15)
Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 68 κατωτέρω, δεν προσκομίστηκαν στοιχεία από τον παραγωγό-εξαγωγέα που να αποδεικνύουν ότι υπάρχει σημαντική διαφορά του κόστους παραγωγής μεταξύ ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής ή μονής όψης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν προέβη σε διάκριση μεταξύ των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωσης μονής και διπλής όψης κατά τον υπολογισμό του ύψους της αναπροσαρμογής.
(16)
Σχετικά με τη ζημία, ο ίδιος παραγωγός-εξαγωγέας διαμαρτυρήθηκε ότι στο ειδικό πληροφοριακό έγγραφο, οι τιμές πωλήσεων και οι στοχευόμενες τιμές των παραγωγών της Ένωσης σε σχέση με δύο από τους πέντε συνολικά τύπους προϊόντος είχαν επισημανθεί ότι ήταν περιορισμένες ή ότι παρουσιάζονταν με τη μορφή κυμαινόμενων τιμών για λόγους εμπιστευτικότητας.
(17)
Η εταιρεία ισχυρίστηκε, επίσης, ότι στην περίπτωση αυτή υπάρχει υψηλό επίπεδο εμπιστευτικότητας εξαιτίας της οποίας κατονομάζεται ένας μόνο από τους παραγωγούς που συμμετείχαν στο δείγμα. Ως εκ τούτου, η εταιρεία ήταν της άποψης ότι, ακόμα και αν για ορισμένους τύπους του προϊόντος, οι πληροφορίες αυτές αφορούν τα στοιχεία μόνον ενός ή δύο παραγωγών της Ένωσης, σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν δυνατόν να φανταστεί κανείς την ταυτότητα των εταιρειών αυτών και, ως εκ τούτου, να παρασχεθεί σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στον παραγωγό-εξαγωγέα έναντι οποιουδήποτε από τους ανταγωνιστές του στην Ένωση ατομικά ή συλλογικά.
(18)
Σύμφωνα με το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή δεσμεύεται να αποκαλύψει, μετά την επιβολή προσωρινών μέτρων, τα λεπτομερή στοιχεία στα οποία βασίζονται τα ουσιώδη γεγονότα και το σκεπτικό βάσει των οποίων έχουν επιβληθεί τα μέτρα. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει επίσης την υποχρέωση, δυνάμει του άρθρο 19 του βασικού κανονισμού, να αντιμετωπίζει ως εμπιστευτικές όλες τις πληροφορίες που είναι εκ φύσεως ή που έχουν υποβληθεί ως στοιχεία εμπιστευτικού χαρακτήρα.
(19)
Σε αυτή την ειδική περίπτωση, οι πραγματικές τιμές πώλησης και οι στοχευόμενες τιμές των ενωσιακών παραγωγών για δύο είδη προϊόντος έχουν είτε αφαιρεθεί είτε αντικατασταθεί με εύρη διακύμανσης, επειδή οι πληροφορίες για έναν από τους τύπους προϊόντων προέρχονται αποκλειστικά από έναν ή δύο ενωσιακούς παραγωγούς. Επιπλέον, είναι ευρέως γνωστό σε αυτή την επιχειρηματική δραστηριότητα ότι ο συγκεκριμένος τύπος προϊόντος δεν παράγεται από τυχόν άλλους ενωσιακούς παραγωγούς. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί τα στοιχεία αυτά ως στοιχεία εμπιστευτικού χαρακτήρα, εφόσον η κοινοποίησή τους θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τους ανταγωνιστές και/ή να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις για την (τις) εταιρεία (εταιρείες) που παρέχουν τα στοιχεία. Επιπλέον, το ίδιο είδος στοιχείων έχει αφαιρεθεί για έναν δεύτερο τύπο προϊόντος ούτως ώστε να μην είναι δυνατόν να συναχθούν τα στοιχεία για τον πρώτο τύπο προϊόντος από το σύνολο των διαθέσιμων αριθμητικών στοιχείων.
(20)
Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, η εταιρεία επανέλαβε τον ισχυρισμό της ότι το επίπεδο κοινοποίησης των υπολογισμών του περιθωρίου ζημίας ήταν ανεπαρκές και ελλιπές. Συγκεκριμένα, κατήγγειλε ότι δεν ήταν σαφές με ποιον τρόπο είχε επιλεγεί ο δεύτερος τύπος προϊόντος αφού είχαν αφαιρεθεί τα αριθμητικά στοιχεία που τον αφορούσαν. Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι αυτό έγινε σε καθαρά τυχαία βάση.
(21)
Ως λύση για την εικαζόμενη ανεπαρκή κοινοποίηση, η εταιρεία πρότεινε ότι οι δικηγόροι της θα μπορούσαν να συναντηθούν με το προσωπικό της Επιτροπής και να συζητήσουν λεπτομερώς σχετικά με τους υπολογισμούς του περιθωρίου ντάμπινγκ και ζημίας χωρίς να λάβουν αντίγραφο κανενός εμπιστευτικού εγγράφου ή, εναλλακτικά, να έχουν πρόσβαση σε αίθουσα δεδομένων στα γραφεία της Επιτροπής όπου θα μπορούσαν να κρατήσουν σημειώσεις.
(22)
Η Επιτροπή δεν μπορούσε να δεχθεί το αίτημα αυτό. Για να μπορέσουν οι δικηγόροι της εταιρείας να επαληθεύσουν τους υπολογισμούς, θα έπρεπε να παρασχεθούν ακριβή αριθμητικά στοιχεία από μία ή δύο εταιρείες. Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει καθώς η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να τηρεί τα στοιχεία αυτά εμπιστευτικά σύμφωνα με το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού.
(23)
Επιπλέον, η Επιτροπή αναφέρεται ρητώς στην οριστική κοινοποίηση ότι, όσον αφορά όλα τα θέματα που σχετίζονται με το δικαίωμα υπεράσπισης της εταιρείας - όπως η πρόσβαση στον φάκελο - μπορεί να απευθύνεται στον σύμβουλο ακροάσεων στο πλαίσιο των όρων εντολής του συμβούλου ακροάσεων (4). Ωστόσο, η εταιρεία δεν υπέβαλε αίτηση για παρέμβαση του συμβούλου ακροάσεων εντός της προθεσμίας για την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με την οριστική κοινοποίηση.
(24)
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή απορρίπτει τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν όσον αφορά πιθανή παραβίαση των δικονομικών δικαιωμάτων του εν λόγω παραγωγού-εξαγωγέα.
Β. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ
1. Υπό εξέταση προϊόν
(25)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 26 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το υπό εξέταση προϊόν είναι οι ηλιακοί υαλοπίνακες που αποτελούνται από θερμικά επιβελτιωμένο κοινό επίπεδο γυαλί, με περιεκτικότητα σε σίδηρο λιγότερο από 300 ppm, ηλιακής διαπερατότητας άνω του 88 % (μετρούμενης σύμφωνα με το ΑΜ1,5 300-2 500 nm), με αντοχή στη θερμότητα έως 250 °C (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 12150), αντοχή στο θερμικό σοκ Δ 150 Κ (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 12150) και με μηχανική αντοχή 90 N/mm2 ή ανώτερη (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 1288-3) («το υπό εξέταση προϊόν», κοινώς «ηλιακοί υαλοπίνακες»). Το υπό εξέταση προϊόν, επί του παρόντος, υπάγεται στον κωδικό ΣΟ ex 7007 19 80.
2. Ισχυρισμοί όσον αφορά το πεδίο κάλυψης του προϊόντος
(26)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε, μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ότι, σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 32 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο κάλυψης του προϊόντος οι υαλοπίνακες θερμοκηπίων, οι οποίοι πληρούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά των ηλιακών υαλοπινάκων, όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 26 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Πρώτον, σύμφωνα με τον εξαγωγέα, τα φυσικά χαρακτηριστικά των υαλοπινάκων θερμοκηπίου είναι διαφορετικά από εκείνα των ηλιακών υαλοπινάκων: i) οι υαλοπίνακες θερμοκηπίων έχουν διαφορετικά μεγέθη σύμφωνα με την απαίτηση των πελατών, ενώ οι ηλιακοί υαλοπίνακες έχουν ορισμένα καθορισμένα μεγέθη, ii) οι υαλοπίνακες θερμοκηπίων μπορεί να έχουν επίστρωση διπλής όψης, ενώ οι ηλιακοί υαλοπίνακες για φωτοβολταϊκές συστοιχίες δεν έχουν επίστρωση διπλής όψης. Δεύτερον, οι υαλοπίνακες θερμοκηπίων έχουν, κατά τους ισχυρισμούς, διαφορετική χρήση: δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή ούτε φωτοβολταϊκών συστοιχιών ούτε συλλεκτών θερμότητας.
(27)
Η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό για τους ακόλουθους λόγους. Πρώτον, το γεγονός ότι ο ηλιακός υαλοπίνακας που χρησιμοποιείται για την κατασκευή θερμοκηπίων έχει διαφορετικά μεγέθη από τον ηλιακό υαλοπίνακα που χρησιμοποιείται για φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή συλλέκτες θερμότητας δεν έχει σημασία, καθώς οι απαιτήσεις ως προς το μέγεθος μπορούν να ποικίλλουν τόσο για φωτοβολταϊκές συστοιχίες και για τα θερμοκήπια. Επίσης, ο αποκλεισμός οποιοδήποτε προϊόντος σε αυτή τη βάση μπορεί να οδηγήσει σε πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ. Δεύτερον, οι υαλοπίνακες θερμοκηπίων που πωλούνται στην αγορά δεν είναι απλώς ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης, αλλά είναι δυνατόν να μην έχουν επίστρωση ή να έχουν επίστρωση μιας όψης. Επιπλέον, όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 68, οι υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης χρησιμοποιούνται και για τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες και για συλλέκτες θερμότητας. Ως εκ τούτου, το εν λόγω φυσικό χαρακτηριστικό δεν μπορεί να διαχωρίσει τους ηλιακούς υαλοπίνακες που χρησιμοποιούνται ως υαλοπίνακες θερμοκηπίων από οποιαδήποτε άλλη χρήση. Τέλος, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι ηλιακοί υαλοπίνακες που προορίζονται για την κατασκευή θερμοκηπίων θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή φωτοβολταϊκών συστοιχιών και/ή συλλεκτών θερμότητας.
(28)
Μετά την κοινοποίηση, ένας εισαγωγέας ισχυρίστηκε ότι, καθώς οι ηλιακοί υαλοπίνακες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γυαλί επίπλων δεν αποκλείστηκαν από το πεδίο εφαρμογής, αυτό συνεπάγεται διοικητική επιβάρυνση και καθυστερήσεις για τις επιχειρήσεις. Αυτό οφείλεται, σύμφωνα με ισχυρισμούς, στο γεγονός ότι οι εταιρείες έχουν την υποχρέωση να διαβιβάζουν εκθέσεις δοκιμών στις τελωνειακές αρχές της Ένωσης κάθε φορά που οι τελωνειακές αρχές αμφισβητούν ότι τα εμπορεύματα που εισάγονται υπόκεινται στα μέτρα.
(29)
Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτοί οι τύποι υαλοπινάκων δεν θα πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της έρευνας, επειδή οι ηλιακοί υαλοπίνακες θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν χρήση σε θερμοκήπια ή έπιπλα. Προκειμένου να εξασφαλισθεί επαρκής προστασία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής από τις ζημιογόνες επιπτώσεις των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, πρέπει να αποφευχθούν τυχόν κενά που μπορεί να αφήνουν περιθώρια καταστρατήγησης. Η θετική επίδραση της επαρκούς προστασίας αντισταθμίζει τις αρνητικές επιπτώσεις του πρόσθετου διοικητικού φόρτου που αναμφισβήτητα υπέστη ο εν λόγω εισαγωγέας.
(30)
Ένας άλλος παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι οι υαλοπίνακες επίπλευσης θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο κάλυψης του προϊόντος, δεδομένου ότι οι υαλοπίνακες που παράγει χρησιμοποιούνται στην αγορά κατασκευών και στην αγορά θερμοκηπίων. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι οι υαλοπίνακες επίπλευσης δεν χρησιμοποιούνται για την κατασκευή φωτοβολταϊκών συστοιχιών. Ωστόσο, με βάση τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπή, στην αιτιολογική σκέψη 33 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι οι υαλοπίνακες επίπλευσης πληρούν σαφώς τα τεχνικά χαρακτηριστικά των ηλιακών υαλοπινάκων, όπως ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 26 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Επίσης, οι υαλοπίνακες επίπλευσης παράγονται τόσο από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και όσο και από τους παραγωγούς-εξαγωγείς. Αυτό επιβεβαιώνεται από τις δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες στο διαδίκτυο (5). Ως εκ τούτου, o ισχυρισμός απορρίπτεται.
3. Συμπέρασμα
(31)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν και το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 26 έως 33 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Καθεστώς οικονομίας της αγοράς («ΚΟΑ»)
(32)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή κακώς απέρριψε το αίτημά του για αναγνώριση ΚΟΑ. Ο ίδιος ισχυρισμός σχετικά με τον καθορισμό του ΚΟΑ είχε ήδη διατυπωθεί στο στάδιο των προσωρινών συμπερασμάτων και είχε απορριφθεί από την Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 43 και 47 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(33)
Ο παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι τα οφέλη από τα προτιμησιακά φορολογικά καθεστώτα και τις επιδοτήσεις δεν αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος του κύκλου εργασιών του. Ως προς αυτό, υπενθυμίζεται ότι το επιχείρημα αυτό, μαζί με άλλα επιχειρήματα, εξετάστηκε ήδη στην επιστολή της Επιτροπής προς τον εξαγωγέα στις 13 Σεπτεμβρίου 2013, στην οποία η Επιτροπή ενημέρωσε το συμβαλλόμενο μέρος όσον αφορά την αναγνώριση ΚΟΑ. Τονίστηκε ότι, ιδίως λόγω της φύσης αυτού του πλεονεκτήματος, το απόλυτο όφελος που έχει προσπορισθεί κατά τη διάρκεια της ΠΕ δεν έχει σημασία για την αξιολόγηση του κατά πόσον η στρέβλωση είναι «σημαντική». Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(34)
Έχοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα ότι πρέπει να απορριφθούν όλες οι αιτήσεις για χορήγηση ΚΟΑ, όπως καθορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 34 έως 47 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Κανονική αξία
2.1. Επιλογή της ανάλογης χώρας
(35)
Στον κανονισμό για τον προσωρινό δασμό, η Τουρκία είχε επιλεγεί ως κατάλληλη ανάλογη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού. Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία δεν είναι κατάλληλη ανάλογη χώρα για τον σκοπό του καθορισμού της κανονικής αξίας λόγω του γεγονότος ότι υπάρχει μόνον ένας παραγωγός ηλιακών υαλοπινάκων στην Τουρκία και ότι δεν γίνεται ουσιαστικά καμία εισαγωγή ηλιακών υαλοπινάκων στην τουρκική αγορά. Επίσης, ο παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το περιθώριο κέρδους στην τουρκική εγχώρια αγορά ηλιακών υαλοπινάκων ήταν ιδιαίτερα υψηλό, διογκώνοντας, κατά συνέπεια, τεχνητά το επίπεδο της κανονικής αξίας. Επιπλέον, ο ίδιος παραγωγός-εξαγωγέας υπενθύμισε ότι δεν υπάρχει τεχνολογία για την επίστρωση των ηλιακών υαλοπινάκων που παράγονται στην Τουρκία και ότι δεν υπάρχουν τουρκικοί ηλιακοί υαλοπίνακες που να έχουν παραχθεί με τη διεργασία επίπλευσης. Κατά συνέπεια, τα βασικά στοιχεία που απαιτούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας δεν θα μπορούσαν να ληφθούν από την τουρκική εγχώρια αγορά του ομοειδούς προϊόντος. Ο παραγωγός-εξαγωγέας δήλωσε επομένως ότι οι ενωσιακές τιμές θα έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
(36)
Πρώτον, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι στην Τουρκία δεν υφίστανται σημαντικά εμπόδια όσον αφορά τις εμπορικές συναλλαγές του ομοειδούς προϊόντος. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η τουρκική αγορά ηλιακών υαλοπινάκων είναι κλειστή στο διεθνές εμπόριο. Αντίθετα, η αγορά είναι ανοικτή και η τιμή του ομοειδούς προϊόντος στην εν λόγω εγχώρια αγορά καθορίζεται ελεύθερα από την αλληλεπίδραση προσφοράς και ζήτησης.
(37)
Δεύτερον, όσον αφορά τον ισχυρισμό για ιδιαίτερα υψηλά κέρδη στην εγχώρια αγορά της Τουρκίας, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι δεν παρατήρησε υπερβολικό περιθώριο κέρδους στην αγορά του ομοειδούς προϊόντος στην Τουρκία κατά την ΠΕ σε σύγκριση με τα περιθώρια κέρδους που πραγματοποιήθηκαν από παραγωγούς της Ένωσης κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
(38)
Τρίτον, η έλλειψη ορισμένων τύπων του προϊόντος σε τρίτη χώρα δεν την καθιστά ακατάλληλη ως ανάλογη χώρα. Αντιθέτως, το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού ορίζει ότι, σε περίπτωση που δεν υπάρχουν εγχώριες πωλήσεις ορισμένων τύπων του προϊόντος, η Επιτροπή κατασκευάζει την κανονική αξία με βάση το κόστος παραγωγής στη χώρα καταγωγής, συν ένα εύλογο ποσό για τα έξοδα πώλησης, τα γενικά και διοικητικά έξοδα και το κέρδος. Το κόστος συμμετοχής για την επίστρωση και την παραγωγή υαλοπινάκων με τη διεργασία της επίπλευσης υπολογίστηκε με βάση τα επαληθευμένα στοιχεία από τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
(39)
Βάσει των ανωτέρω, απορρίπτεται ο ισχυρισμός ότι η Τουρκία δεν είναι κατάλληλη ανάλογη χώρα.
(40)
Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί το επιχείρημα ότι η κανονική αξία θα έπρεπε να είχε καθοριστεί με βάση τις τιμές που πράγματι καταβάλλονται στην Ένωση. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί να προσφύγει μόνον σε τιμές της Ένωσης για τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας, αν δεν είναι δυνατόν να καθορίσει την εν λόγω αξία με βάση δεδομένα από μια κατάλληλη ανάλογη χώρα. Δεδομένου ότι διαπιστώθηκε ότι υπάρχει η κατάλληλη ανάλογη χώρα με επαρκή συνεργασία ενός παραγωγού, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να καθορίσει την κανονική αξία με βάση τα στοιχεία από την ανάλογη χώρα και όχι να προσφύγει σε τιμές της Ένωσης. (6)
(41)
Η Επιτροπή επιβεβαιώνει την επιλογή της Τουρκίας ως ανάλογης χώρας, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού.
2.2. Κανονική αξία
(42)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή κακώς καθόρισε την κανονική αξία με βάση μόνο τις κερδοφόρες πωλήσεις στην ανάλογη χώρα και με την προσθήκη ενός υποθετικού περιθωρίου κέρδους στις πωλήσεις αυτές που δεν ήταν κερδοφόρες.
(43)
Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι, για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 61 και 62 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού και όπως απαιτείται από το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή επαλήθευσε ότι τουλάχιστον το 80 % των πωλήσεων όλων των τύπων του προϊόντος του ομοειδούς προϊόντος στην τουρκική εγχώρια αγορά ήταν κερδοφόρες. Ως εκ τούτου, όλες οι πωλήσεις στην εγχώρια αγορά της Τουρκίας, είτε ήταν κερδοφόρες ή όχι, ελήφθησαν υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος και, ως εκ τούτου, απορρίφθηκε.
(44)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται όλες οι αιτιολογικές σκέψεις 58 έως 64 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2.3. Τιμή εξαγωγής
(45)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν παρατηρήσεις σχετικά με τις τιμές εξαγωγής, επιβεβαιώνεται η αιτιολογική σκέψη 65 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2.4. Σύγκριση
(46)
Μετά την προσωρινή κοινοποίηση και, στη συνέχεια, μετά την οριστική κοινοποίηση, ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή έσφαλε προσαρμόζοντας την τιμή εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού. Ισχυρίστηκε ότι ο παραγωγός και ο συνδεδεμένος έμπορος αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα και ότι αποκλείεται, επομένως, η εν λόγω προσαρμογή. Σε κάθε περίπτωση, το επίπεδο της προσαρμογής είναι πολύ υψηλό, δεδομένου ότι η Επιτροπή βασίστηκε στο πραγματικό περιθώριο κέρδους που δεν καθορίστηκε σύμφωνα με τους συνήθεις όρους της αγοράς, αλλά ήταν αποτέλεσμα μάλλον της συμφωνίας σχετικά με τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης. Αντ’ αυτού, η Επιτροπή έπρεπε να είχε πραγματοποιήσει την προσαρμογή, αν έπρεπε να γίνει, με βάση ένα εκτιμώμενο περιθώριο κέρδους μεταξύ ενός παραγωγού και μη συνδεδεμένου εισαγωγέα στο μέτρο των δυνατοτήτων τους.
(47)
Από την έρευνα προέκυψε ότι ο παραγωγός-εξαγωγέας είχε πλήρως λειτουργικό τμήμα εξαγωγών που διαπραγματευόταν τις συνθήκες και τους όρους των πωλήσεων με πελάτες στην Ένωση, πραγματοποίησε τις παραγγελίες παραγωγής, οργάνωσε και πραγματοποίησε την αποστολή προς τους ενωσιακούς καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένων όλων των εγγράφων αποστολής, του τελικού προϊόντος, ασχολήθηκε με τον εκτελωνισμός και συνέταξε τα έγγραφα πώλησης. Πράγματι, δεν υπάρχει επικάλυψη των καθηκόντων που αφορούν τις εξαγωγές μεταξύ του παραγωγού-εξαγωγέα και του συνδεδεμένου εμπόρου. Ωστόσο, ο παραγωγός-εξαγωγέας εξέδωσε τα τιμολόγια πωλήσεων στον έμπορο, ο οποίος, με τη σειρά του, έχει εκδώσει τιμολόγιο πώλησης σε πελάτη στην Ένωση στη συμβατική τιμή. Ο συνδεδεμένος έμπορος εισέπραξε την πληρωμή, αφαίρεσε το περιθώριο κέρδους και κατέβαλε το υπόλοιπο ποσό στον παραγωγό-εξαγωγέα.
(48)
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι ο συνδεδεμένος έμπορος δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εσωτερικό τμήμα πωλήσεων, ακόμη και αν οι δύο εταιρείες θεωρούνταν ότι αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα και ότι η προσαρμογή βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) ήταν απολύτως δικαιολογημένη. Επιπλέον, δεδομένου ότι η προσαρμογή που πραγματοποιήθηκε αντανακλά το περιθώριο κέρδους που, πράγματι, εφαρμόστηκε μεταξύ των συνδεδεμένων εταιρειών, δεν υπάρχει λόγος να αντικατασταθεί με άλλο θεωρητικό ποσό. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(49)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η παραγωγική του ικανότητα είναι κατά πολύ υψηλότερη από εκείνη του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και ότι, ως εκ τούτου, είχε ένα πλεονέκτημα λόγω χαμηλότερου κόστους της παραγωγικής διαδικασίας που ακολουθούσε για το υπό εξέταση προϊόν. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει αυτό το υποτιθέμενο πλεονέκτημα που σχετίζεται με το χαμηλότερο κόστος παραγωγής και κατέστησε αναγκαία την προσαρμογή.
(50)
Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί τον ισχυρισμό αυτό. Πρώτον, ο παραγωγός-εξαγωγέας δεν επικαλείται σχετική νομική διάταξη σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να επέλθει η εν λόγω προσαρμογή. Δεύτερον, δεν έχει αποδειχθεί ότι το χαμηλότερο κόστος λόγω της αύξησης της παραγωγικής ικανότητας θα μπορούσε να επηρεάσει τις τιμές ή τη συγκρισιμότητα των τιμών υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού. Πράγματι, ακόμη και αν θα μπορούσε να αποδειχθεί μια τέτοια διαφορά κόστους, δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο αυτό αντανακλάται στην τελική τιμή και εάν δεν αντισταθμίζεται από διαφορές στα λοιπά έξοδα.
(51)
Επιπροσθέτως, το εικαζόμενο όφελος που απαίτησε ο παραγωγός-εξαγωγέας αφορά την υποτιθέμενη μείωση του κόστους παραγωγής σε σύγκριση με το κόστος που πραγματοποιήθηκε από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης. Όσον αφορά το σημείο αυτό, υπενθυμίζεται ότι δεν αναγνωρίστηκε καθεστώς οικονομίας αγοράς στον παραγωγό-εξαγωγέα και ότι το κόστος του δεν ήταν, ως εκ τούτου, επαληθεύσιμο. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή καθόρισε την κανονική αξία με βάση τις πραγματικές τιμές και/ή δαπάνες του παραγωγού της ανάλογης χώρας, δεδομένου ότι οι τιμές και το κόστος σε χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς δεν είναι αποτέλεσμα των δυνάμεων της αγοράς και επομένως, ως τέτοιες, δεν είναι αξιόπιστο υποκατάστατο για το κόστος ή τις τιμές της αγοράς.
(52)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας στη ΛΔΚ υποστήριξε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να προσαρμόσει την τιμή εξαγωγής «εκ του εργοστασίου» ενός από τους ανταγωνιστές του αφαιρώντας από αυτήν το τέλος εξυπηρέτησης και το τέλος αδείας που κατέβαλε, κατά τους ισχυρισμούς του, σε τρίτον.
(53)
Η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό. Πρώτον, ο παραγωγός-εξαγωγέας δεν προτείνει μια συναφή διάταξη του βασικού κανονισμού, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η εν λόγω προσαρμογή. Δεύτερον, ακόμη και αν ο ισχυρισμός αυτός θα μπορούσε να ερμηνευτεί βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο ε) του βασικού κανονισμού, το οποίο προβλέπει τις προσαρμογές για τα έξοδα μεταφοράς, ασφάλισης, διεκπεραίωσης, φόρτωσης και τα παρεπόμενα έξοδα, η εν λόγω διάταξη δεν αφορά τα τέλη εξυπηρέτησης ή τις δαπάνες άδειας εκμετάλλευσης. Οι δαπάνες αυτές συνιστούν επιχειρηματικό κόστος που πραγματοποιείται συνήθως από παραγωγό εμπορευμάτων που χρησιμοποιεί άδεια εκμετάλλευσης τεχνολογίας που αποκτάται από τρίτο μέρος, ανεξαρτήτως του εάν τα εμπορεύματα εξάγονται ή πωλούνται στην εγχώρια αγορά. Οι εν λόγω δαπάνες θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αντανακλώνται στην τελική τιμή τόσο των εξαγωγών όσο και των εγχώριων πωλήσεων. Οι δαπάνες αυτές δεν μπορούν, ως εκ τούτου, να επηρεάζουν τη δυνατότητα σύγκρισης μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας. Επομένως, η προσαρμογή που πραγματοποιήθηκε βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 δεν δικαιολογείται και, ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(54)
Όπως ορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 67 και 68 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, για να εξασφαλιστεί δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, ελήφθησαν δεόντως υπόψη, υπό μορφή προσαρμογών, οι διαφορές που επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού.
(55)
Σε αυτή τη βάση, πραγματοποιήθηκαν συγκεκριμένες ανά εταιρεία προσαρμογές για να ληφθούν υπόψη το κόστος μεταφοράς, θαλάσσιων ναύλων και ασφάλισης, διεκπεραίωσης, φόρτωσης και τα παρεπόμενα έξοδα, οι εξαγωγικοί δασμοί και οι προμήθειες, σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες αποδείχθηκε ότι επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Ωστόσο, μετά την επιβολή των προσωρινών μέτρων, η Επιτροπή επεσήμανε μια τυπογραφική παράλειψη σε σχέση με την προσαρμογή ΦΠΑ. Αυτό έχει διορθωθεί αναλόγως για τους υπολογισμούς του ντάμπινγκ που περιέχεται στον σχετικό πίνακα της αιτιολογικής σκέψης 169 κατωτέρω.
(56)
Δύο παραγωγοί-εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι η σύγκριση των τιμών μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας δεν έχει γίνει σωστά στον βαθμό που αφορά έναν τύπο του προϊόντος τους. Αυτό το σημείο αναπτύσσεται στις αιτιολογικές σκέψεις 67 έως 68 κατωτέρω.
2.5. Περιθώριο ντάμπινγκ
(57)
Ελλείψει παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 69 έως 73 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(58)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι, στο ερωτηματολόγιο για το αντιντάμπινγκ, είχε κατά λάθος δηλώσει εσφαλμένες τιμές CIF για ορισμένες από τις εξαγωγικές πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος που είχε πραγματοποιήσει στην ΕΕ. Οι αναφερόμενες τιμές CIF ήταν πολύ χαμηλές, με αποτέλεσμα να εκτιναχθεί στα ύψη το περιθώριο ντάμπινγκ της εταιρείας, καθώς και το περιθώριο ζημίας της.
(59)
Η Επιτροπή εξέτασε προσεκτικά το εν λόγω αίτημα. Αφού αντιπαρέβαλε και επαλήθευσε επιτόπου τις τιμές CIF των αντίστοιχων συναλλαγών με τον εισαγωγέα της ΕΕ, η Επιτροπή μπόρεσε να ελέγξει την εγκυρότητα του ισχυρισμού αυτού. Συνεπώς, ο ισχυρισμός έγινε δεκτός.
(60)
Λαμβάνοντας υπόψη τις προσαρμογές της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής και ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή του δασμού, καθορίζονται ως εξής:
Εταιρεία
Περιθώριο ντάμπινγκ
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
83,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
78,4 %
Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
90,1 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
41,6 %
Άλλες συνεργασθείσες εταιρείες
84,7 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
90,1 %
Δ. ΖΗΜΙΑ
1. Ορισμός του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και της ενωσιακής παραγωγής
(61)
Δεν υποβλήθηκαν παρατηρήσεις όσον αφορά τον ορισμό του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και της ενωσιακής παραγωγής. Επομένως, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 75 έως 79 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Κατανάλωση της Ένωσης
(62)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ο όγκος των πωλήσεων που υποβλήθηκαν από τον καταγγέλλοντα σχετικά με τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος έχει ενημερωθεί με στοιχεία από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος. Συνεπώς, ο πίνακας 1 διορθώθηκε (βλέπε κατωτέρω). Η διόρθωση αυτή δεν μεταβάλλει την τάση ή τα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία στον προσωρινό κανονισμό. Συνεπώς, ελλείψει παρατηρήσεων όσον αφορά την κατανάλωση της Ένωσης, επιβεβαιώνεται η τάση της κατανάλωσης της Ένωσης που προσδιορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 80 έως 82 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Πίνακας 1
Κατανάλωση της Ένωσης (1 000 m2)
2009
2010
2011
ΠΕ
Συνολική κατανάλωση της Ένωσης
16 596
28 239
33 993
27 412
Index
100
170
205
165
Πηγή:
Υαλοπίνακες για την Ευρώπη, απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του καταγγέλλοντος και των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα
3. Όγκος, τιμή και μερίδιο αγοράς των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ από την υπό εξέταση χώρα
(63)
Λόγω της διόρθωσης που έγινε σε πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής (βλέπε αιτιολογική σκέψη 62 ανωτέρω), έπρεπε να διορθωθεί το μερίδιο αγοράς των εισαγωγών από την εν λόγω χώρα (βλέπε πίνακα 2). Η διόρθωση αυτή δεν μεταβάλλει την τάση ή τα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία στον προσωρινό κανονισμό.
(64)
Επομένως, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 83 έως 87 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Πίνακας 2
Όγκος των εισαγωγών (1 000 m2) και μερίδιο αγοράς
2009
2010
2011
ΠΕ
Μερίδιο αγοράς
7,2 %
7,3 %
18,1 %
30,5 %
Δείκτης
100
100
250
421
Πηγή:
Υαλοπίνακες για την Ευρώπη, απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του καταγγέλλοντος και των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα
4. Ποσοστό απόκλισης των τιμών εισαγωγής έναντι των ενωσιακών τιμών (υποτιμολόγηση)
(65)
Στις αιτιολογικές σκέψεις 88 έως 89 του κανονισμού προσωρινού δασμού περιγράφεται πώς καθορίστηκε η υποτιμολόγηση κατά την ΠΕ. Οι μέσες σταθμισμένες τιμές πώλησης ανά τύπο προϊόντος από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος που επιβάλλονταν σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην αγορά της Ένωσης προσαρμόστηκαν σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου και συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες μέσες σταθμισμένες τιμές εξαγωγής ανά τύπο προϊόντος των εισαγωγών από τους συνεργασθέντες παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος. Οι εν λόγω εισαγωγές πραγματοποιήθηκαν στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην αγορά της Ένωσης, που καθορίστηκαν σε επίπεδο CIF, με αναπροσαρμογές προς τα πάνω, δηλαδή κόστος εκτελωνισμού, δασμών, διακίνησης και φόρτωσης. Οι προσαρμογές αυτές αυξάνουν την τιμή, ανάλογα με τον αριθμό ελέγχου του προϊόντος, κατά 7 % έως 15 %.
(66)
Η σύγκριση της τιμής πραγματοποιήθηκε για κάθε αριθμό τύπου προϊόντος, για τις πράξεις που αφορούσαν το ίδιο επίπεδο συναλλαγών, με τη δέουσα αναπροσαρμογή, όπως αναφέρεται στην παραπάνω αιτιολογική σκέψη, και αφού αφαιρέθηκαν οι μειώσεις και εκπτώσεις. Το αποτέλεσμα της σύγκρισης, όταν εκφράζεται ως ποσοστό του κύκλου εργασιών των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα κατά τη διάρκεια της ΠΕ, κατέδειξε μέσο σταθμισμένο περιθώριο υποτιμολόγησης μεταξύ 10,6 % και 26,7 % των τιμών των παραγωγών της Ένωσης του δείγματος από τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ του υπό εξέταση προϊόντος.
(67)
Δύο παραγωγοί-εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι η σύγκριση των τιμών δεν έχει γίνει σωστά όσον αφορά έναν τύπο του προϊόντος τους. Ειδικότερα, ισχυρίστηκαν ότι οι ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης θα έπρεπε να συγκριθούν χωριστά από τους ηλιακούς υαλοπίνακες με επίστρωση μιας όψης. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, το κόστος και η τιμή των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής όψης είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος και την τιμή των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση μιας όψης. Επιπλέον, ισχυρίστηκαν ότι οι ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης παρουσιάζουν συντελεστή ηλιακής διαπερατότητας «κανονικά» πολύ υψηλότερο από αυτόν των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση μιας όψης. Τέλος, ο εξαγωγέας ανέφερε ότι για τις φωτοβολταϊκά συστοιχίες δεν χρησιμοποιούνται ποτέ ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης, καθώς η τιμής τους είναι πολύ υψηλότερη από την τιμή των υαλοπινάκων με επίστρωση μονής όψης, αλλά ο συντελεστής ηλιακής διαπερατότητας των υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής όψης είναι η ίδια με αυτή των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση μονής όψης όταν χρησιμοποιούνται για την παραγωγή φωτοβολταϊκών συστοιχιών. Αντίθετα, για τις εφαρμογές της θερμικής ηλιακής ενέργειας η υψηλότερη διαπερατότητα που επιτυγχάνεται από τους ηλιακούς υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης είναι, όπως δηλώθηκε, σημαντική, δεδομένου ότι, χάρη σε αυτή, οι ηλιακές θερμικές εφαρμογές μπορεί να είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματικές.
(68)
Η Επιτροπή απορρίπτει τα επιχειρήματα που προέβαλε ο παραγωγός-εξαγωγέας για τους ακόλουθους λόγους. Πρώτον, πέρα από τους γενικούς ισχυρισμούς, δεν προσκομίστηκαν στοιχεία από τον παραγωγό-εξαγωγέα που να αποδεικνύουν ότι υπάρχει σημαντική διαφορά του κόστους παραγωγής μεταξύ ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής ή μονής όψης. Ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ισχυρίστηκε το αντίθετο και υποστήριξε ότι, ανάλογα με την τεχνολογία επίστρωσης που χρησιμοποιείται, διαφέρει το κόστος παραγωγής και ότι οι ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης δεν είναι κατ’ ανάγκη ακριβότεροι από αυτούς με επίστρωση μονής όψης και αντιστρόφως. Δεύτερον, όντως οι ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης μπορούν να επιτύχουν υψηλότερη ηλιακή διαπερατότητα από ό,τι αυτοί με επίστρωση μονής όψης (οι πρώτοι μπορούν να επιτύχουν ηλιακή διαπερατότητα έως και 98 %, ενώ οι δεύτεροι έως και 95 %) και, πράγματι, αυτό το τεχνικό χαρακτηριστικό είναι σημαντικό μόνον για τις ηλιακές θερμικές εφαρμογές, ενώ δεν έχει σημασία για τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες. Ωστόσο, αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται ο παραγωγός-εξαγωγέας, οι ηλιακοί υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης πωλούνται επίσης σε παραγωγούς φωτοβολταϊκών συστοιχιών και μάλιστα αποτελούν την κύρια αγορά. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια της ΠΕ, οι πωλήσεις ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής όψης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής ήταν αμελητέες (λιγότερο από το 1 % του συνόλου των πωλήσεων υαλοπινάκων με επίστρωση διπλής όψης· όλες οι άλλες πωλήσεις προορίζονταν για φωτοβολταϊκές συστοιχίες).
(69)
Σχετικά με το κόστος μετά την εισαγωγή, δύο παρατηρήσεις υποβλήθηκαν μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων. Στην πρώτη, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι οι προσαρμογές του κόστους για τον εκτελωνισμό, τα τέλη, το κόστος διεκπεραίωσης και φόρτωσης θα πρέπει να έχουν κατά πολύ χαμηλότερο συντελεστή, δηλαδή 0,26 ευρώ/m2 για τον εκτελωνισμό, τη διεκπεραίωση και τη φόρτωση συν 3 % δασμό, αντί 0,40 ευρώ/m2, προσαυξημένο κατά 3 % του δασμού που είχε χρησιμοποιηθεί.
(70)
Η δεύτερη παρατήρηση διατυπώθηκε από έναν παραγωγό-εξαγωγέα ο οποίος ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν δημοσιοποιηθεί οι λεπτομέρειες της κατανομής, εκτός από το γενικό 0,40 ευρώ/m2 για την κάλυψη των δαπανών διεκπεραίωσης, των τελών εκτελωνισμού και την προσωρινή αποθήκευση των εισαγόμενων προϊόντων στο σημείο εισόδου. Επίσης, υποστηρίχθηκε ότι δεν είχαν επεξηγηθεί τα κριτήρια που εφαρμόζονται για να καθοριστεί κατά πόσον η προσαρμογή κρίθηκε εύλογη ή όχι.
(71)
Οι εν λόγω προσαρμογές που εφαρμόζονται από την Επιτροπή βασίζονται σε επαληθευμένα στοιχεία που υπέβαλαν οι εισαγωγείς των ηλιακών υαλοπινάκων που παράγονται στη ΛΔΚ και αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές σταθμισμένες μέσες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν για την εισαγωγή του υπό εξέταση προϊόντος κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Αντίθετα, ο καταγγέλλων υπέβαλε δήλωση σχετικά με τακτικά συνήθη τέλη που επιβάλλονται από ανεξάρτητο διαμεταφορέα για εισαγωγές από την Κίνα σε πρότυπα εμπορευματοκιβώτια θαλάσσιων μεταφορών. Η δήλωση αυτή δεν συνιστά βάσιμο αποδεικτικό στοιχείο για τα πραγματικά τέλη που επέβαλαν οι διαμεταφορείς στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Συνεπώς, ο ισχυρισμός που προέβαλε ο καταγγέλλων απορρίπτεται.
(72)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό του παραγωγού-εξαγωγέα, δεν μπόρεσε να γίνει καμία περαιτέρω κατανομή του ποσού των 0,40 ευρώ/m2 καθώς το ποσό αυτό αποτελεί τον σταθμισμένο μέσο όρο που υπολογίζεται με βάση πολυάριθμα πραγματικά τιμολόγια, που εκδόθηκαν κατά την ΠΕ για εισαγωγές κινεζικών ηλιακών υαλοπινάκων σε διαφορετικούς λιμένες της ΕΕ. Έτσι, οι πραγματικές δαπάνες μετά την εισαγωγή ποικίλλουν ανάλογα με το σημείο εισόδου της ΕΕ, τον τύπο προϊόντος, τη χρήση προσωρινής αποθήκευσης στο σημείο εισόδου κ.λπ.
(73)
Επιπλέον, η προσαρμογή των δαπανών μετά την εισαγωγή που πραγματοποίησε η Επιτροπή στον προσωρινό κανονισμό θεωρείται λογική, δεδομένου ότι βασίζεται σε επαληθευμένα πραγματικά τιμολόγια για εισαγωγές κινεζικών ηλιακών υαλοπινάκων που πραγματοποιήθηκαν από ανεξάρτητους εισαγωγείς.
(74)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνεται η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της υποτιμολόγησης, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 89 και 90 του κανονισμού για την επιβολή του προσωρινού δασμού.
5. Μακροοικονομικοί δείκτες
(75)
Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 92 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, για τους σκοπούς της ανάλυσης της ζημίας, η Επιτροπή έκανε διαχωρισμό μεταξύ μακροοικονομικών και μικροοικονομικών δεικτών ζημίας. Οι μακροοικονομικοί δείκτες για την υπό εξέταση περίοδο αναλύθηκαν με βάση τα στοιχεία που προσκόμισε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής και αφορούν όλους τους ενωσιακούς παραγωγούς που αναγγέλθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας.
(76)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή παρέλειψε να πραγματοποιήσει ανάλυση της ζημίας, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 5 του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι η ανάλυση της ζημίας διενεργήθηκε με βάση δύο χωριστά και, κατά τους ισχυρισμούς, ασυνεπή σύνολα στοιχείων, δηλαδή τους μακροοικονομικούς και τους μικροοικονομικούς δείκτες ζημίας. Αναφέρθηκε ακόμη ότι η υποτιθέμενη ανακολουθία της ανάλυσης με βάση τα δύο σύνολα δεδομένων δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με την καταλληλότητα, το θεμιτό και την αντικειμενικότητα της συνολικής εικόνας της ζημίας.
(77)
Μετά τη γνωστοποίηση των οριστικών πορισμάτων, η ίδια εταιρεία επανέλαβε τον ισχυρισμό της. Παρέθεσε επίσης ορισμένες προηγούμενες έρευνες κατά τις οποίες, όπως ισχυρίστηκε, τα θεσμικά όργανα της Ένωσης όρισαν με ασυνεπή τρόπο διαφορετικά σύνολα δεδομένων ως ανήκοντα στην κατηγορία των μακροδεδομένων ή των μικροδεδομένων.
(78)
Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί τον ισχυρισμό αυτό. Πρόκειται για μεθοδολογία που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις δειγματοληψίας, προκειμένου να αναλυθεί η κατάσταση του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και να ληφθούν υπόψη όχι μόνο οι τάσεις που επέδειξε το δείγμα αλλά και οι τάσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής στο σύνολό του. Στην ανάλυση ελήφθησαν υπόψη όλοι οι παράγοντες που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Το συμπέρασμα για τη ζημία βασίζεται επίσης σε όλους τους εν λόγω παράγοντες. Κατά συνέπεια, η ανάλυση της ζημίας πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 5 του βασικού κανονισμού.
(79)
Ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 90 έως 94 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(80)
Όσον αφορά τους μακροοικονομικούς δείκτες που αναλύθηκαν από την Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 103 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, λόγω της διόρθωσης που έγινε στις πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής (βλέπε αιτιολογική σκέψη 62 ανωτέρω), το μερίδιο αγοράς των παραγωγών της Ένωσης τροποποιήθηκε ελαφρά (βλέπε πίνακα 5). Ωστόσο, η διόρθωση αυτή δεν μεταβάλλει την τάση ούτε τα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού. Επομένως, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 105 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Πίνακας 5
Όγκος πωλήσεων και μερίδιο αγοράς
2009
2010
2011
ΠΕ
Όγκος πωλήσεων (1 000 m2)
14 696
25 303
26 556
18 039
Δείκτης
100
172
181
123
Μερίδιο αγοράς
88,6 %
89,6 %
78,1 %
65,8 %
Δείκτης
100
101
88
74
Πηγή:
Υαλοπίνακες για την Ευρώπη, απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του καταγγέλλοντος και των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα
6. Μικροοικονομικοί δείκτες
(81)
Μετά την προσωρινή κοινοποίηση επικαιροποιήθηκε το μοναδιαίο κόστος παραγωγής των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα. Αναλόγως, τροποποιήθηκε ο πίνακας 7 (βλέπε κατωτέρω). Η διόρθωση αυτή δεν μεταβάλλει την τάση ή τα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία στον προσωρινό κανονισμό. Επομένως, ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 106- 123 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Πίνακας 7
Μέσες τιμές πώλησης στην Ένωση
2009
2010
2011
ΠΕ
Κόστος παραγωγής ανά μονάδα (ευρώ/m2)
13,13
8,38
8,44
9,34
Πηγή: απαντήσεις που έδωσαν στο ερωτηματολόγιο οι ενωσιακοί παραγωγοί του δείγματος
7. Συμπέρασμα σχετικά με τη ζημία
(82)
Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 124 έως 129 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, δηλαδή ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υπέστη σημαντική ζημία κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού.
Ε. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ
1. Συνέπειες των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ
(83)
Στις αιτιολογικές σκέψεις 131 έως 133 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής και των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ από τη ΛΔΚ. Το συμπέρασμα αυτό αμφισβητήθηκε από ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία ισχυρίστηκαν ότι δεν υπάρχει εύλογη και συνεπής χρονική σύμπτωση μεταξύ της ζημίας και της αύξησης των εισαγωγών από την υπό εξέταση χώρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, μεταξύ 2009 και 2011, οι εισαγωγές από την Κίνα αυξήθηκαν σημαντικά. Επιπλέον, η μέση τιμή των κινεζικών εισαγωγών ήταν 4,96 ευρώ/m2 το 2011, ποσό που δεν απείχε πολύ από αυτό του 2012 (4,38 ευρώ/m2).
(84)
Τα ίδια μέρη ισχυρίστηκαν ότι το συμπέρασμα ότι η ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής θα πρέπει να αποδοθεί στις κινεζικές εισαγωγές το 2012 έρχεται σε αντίθεση με τις διαπιστώσεις του ότι οι κινεζικές εισαγωγές δεν είχαν καμία αρνητική επίπτωση κατά το προηγούμενο έτος, ιδίως όσον αφορά το περιθώριο κέρδους του κλάδου παραγωγής στην Ένωση, παρόλο που η μέση τιμή εισαγωγής ήταν σε μεγάλο βαθμό παρόμοια.
(85)
Ωστόσο, η ανάλυση της Επιτροπής αφορά το διάστημα από την έναρξη της εξεταζόμενης περιόδου έως το τέλος της ΠΕ και, σε αυτήν τη βάση, οι εισαγωγές σημείωσαν αύξηση κατά 596 %, με αύξηση 321 % σε μερίδιο αγοράς. Οι τιμές εισαγωγής μειώθηκαν κατά 27,2 % κατά την υπό εξέταση περίοδο.
(86)
Είναι επίσης αληθές ότι το περιθώριο κέρδους του ενωσιακού κλάδου παραγωγής το 2011 ήταν ελαφρά μόνο χαμηλότερο από ό,τι το 2010, παρά τη μεγάλη αύξηση των εισαγωγών από τη ΛΔΚ, ήδη το 2011. Ωστόσο, κατά το 2011 η κατανάλωση ηλιακών υαλοπινάκων στην Ένωση αυξήθηκε σημαντικά, δηλαδή κατά 20,4 % μεταξύ του 2010 και του 2011, ενώ οι εισαγωγές από τη ΛΔΚ αυξήθηκαν κατά 150 % κατά την ίδια περίοδο. Κατά την ΠΕ, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε κατά ελαφρώς περισσότερο από 19 %, ο όγκος των κινεζικών εισαγωγών αυξήθηκε κατά περισσότερο από 35 % σε σύγκριση με το 2011. Αυτό δείχνει σαφώς τη χρονική σύμπτωση μεταξύ της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής κατά τη διάρκεια της ΠΕ και της μεγάλης αύξησης κινεζικών εισαγωγών που αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Επίσης, λογικά απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να γίνουν αισθητές μερικές από τις αρνητικές συνέπειες των αυξημένων εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ από τους ενωσιακούς παραγωγούς (π.χ. απώλεια πελατών, να αναλαμβάνουν των ζημιών, μείωση της απόδοσης των επενδύσεων και της ταμειακής ροής κ.λπ.). Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(87)
Μετά την οριστική κοινοποίηση, τα ίδια ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η χρονική σύμπτωση μεταξύ της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής και των κινεζικών εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ δεν μπορεί να εκτιμηθεί βάσει του συνόλου της υπό εξέταση περιόδου, από το 2009 έως το τέλος της ΠΕ, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι παρεμβαίνουσες τάσεις που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου.
(88)
Η Επιτροπή ανέλυσε επίσης τις παρεμβαίνουσες τάσεις κατά την υπό εξέταση περίοδο. Το γεγονός ότι, όντως, το 2011 ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ήταν ακόμα κερδοφόρος, παρόλο που οι κινεζικές εισαγωγές αυξήθηκαν έντονα ήδη κατά το έτος αυτό, δεν επηρεάζει το συμπέρασμα ότι κατά τη διάρκεια της ΠΕ υπήρχε χρονική σύμπτωση μεταξύ της ζημίας που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης και των κινεζικών εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ.
(89)
Κατά την ΠΕ, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε κατά ποσοστό ελαφρώς ανώτερο του 19 %, οι κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς:
-
αύξησαν το μερίδιο αγοράς τους κατά 12,4 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το 2011, ενώ το μερίδιο του ενωσιακού κλάδου παραγωγής μειώθηκε κατά 12,3 ποσοστιαίες μονάδες·
-
αύξησαν τους όγκους των κινεζικών εισαγωγών κατά περισσότερο από 35 % έναντι μείωσης 32 % στις πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, και
-
μείωσαν περαιτέρω τις ήδη πολύ χαμηλές εξαγωγικές τιμές τους κατά περισσότερο από 10 % και εφάρμοσαν τιμές που ήταν χαμηλότερες από αυτές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής κατά έως και 26,7 %, συμβάλλοντας έτσι στις απώλειες που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής κατά την ΠΕ.
(90)
Με βάση τα ανωτέρω, συνάγεται προσωρινά το συμπέρασμα ότι η ύπαρξη εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και η μεγάλη αύξηση του μεριδίου αγοράς τους σε τιμές σταθερά χαμηλότερες από τις τιμές του ενωσιακού κλάδου παραγωγής συνέβαλε καθοριστικά στη σημαντική ζημία του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
(91)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τις συνέπειες των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 131, 132 και 133 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Επίδραση άλλων παραγόντων
2.1. Εισαγωγές από τρίτες χώρες
(92)
Λόγω της διόρθωσης που έγινε σε πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής (βλέπε αιτιολογική σκέψη 62 ανωτέρω), έπρεπε να τροποποιηθεί ελαφρώς το μερίδιο αγοράς των εισαγωγών από τρίτες χώρες (βλέπε διορθωμένο πίνακα 11 κατωτέρω). Ωστόσο, η διόρθωση αυτή δεν μεταβάλλει την τάση ούτε τα συμπεράσματα που συνάγονται από τα στοιχεία στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(93)
Ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 134 έως 137 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Πίνακας 11
Εισαγωγές από τρίτες χώρες (1 000 m2)
Τρίτες χώρες
2009
2010
2011
ΠΕ
Μερίδιο αγοράς
4,2 %
3,1 %
3,8 %
3,7 %
Δείκτης
100
74
90
88
Πηγή:
Υαλοπίνακες για την Ευρώπη, απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του καταγγέλλοντος και των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα
2.2. Εξαγωγικές επιδόσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής
(94)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος αμφισβήτησε τα συμπεράσματα της Επιτροπής στην αιτιολογική σκέψη 139 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, σύμφωνα με τα οποία η πτώση των εξαγωγικών πωλήσεων των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα κατά την ΠΕ οφειλόταν πιθανώς στις πολύ χαμηλές τιμές των κινεζικών εξαγωγών προς τους κυριότερους εξαγωγικούς προορισμούς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής (δηλαδή ΗΠΑ, Καναδάς). Το εν λόγω ενδιαφερόμενο μέρος θεώρησε ότι αυτό το συμπέρασμα δεν είναι δικαιολογημένο, δεδομένου ότι κινεζικές εξαγωγές πραγματοποιήθηκαν και το2011 και, κατά συνέπεια, δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο οι επιπτώσεις θα έπρεπε να παρατηρηθούν μόνο το 2012. Το εν λόγω μέρος υποστηρίζει επίσης ότι ο πραγματικός λόγος για τις χαμηλές εξαγωγικές πωλήσεις ήταν το γεγονός ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεν ήταν ανταγωνιστικός και, όταν μειώθηκαν οι τιμές στην παγκόσμια αγορά, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής δεν μπόρεσε να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά του. Κατά συνέπεια, το εν λόγω μέρος ισχυρίστηκε ότι η μείωση των εξαγωγικών πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής κατά τη διάρκεια της ΠΕ συνέβαλε περαιτέρω στη ζημία που υπέστη.
(95)
Οι εξαγωγικές πωλήσεις των ενωσιακών παραγωγών που συμμετείχαν στο δείγμα αποτελούσαν το 20 % του συνολικού όγκου των πωλήσεών τους το 2009 (κατά τη φάση εκκίνησης), το 11 % το 2010 και κατά το έτος αιχμής, το 2011, μόλις το 14 %. Το 2012 σημειώθηκε περαιτέρω μείωση 5 %.
(96)
Η Επιτροπή απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς για τους ακόλουθους λόγους. Η αγορά της Ένωσης, μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, και όχι οι αγορές τρίτων χωρών, ήταν και εξακολουθεί να αποτελεί την κύρια αγορά για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Επίσης, το γεγονός ότι οι ηλιακοί υαλοπίνακες είναι σχετικά βαρείς και εύθραυστοι συνεπάγεται πρόσθετο κόστος όταν μεταφέρονται σε απόσταση (λόγω θραύσης και διάβρωσης). Με βάση τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή από τις απαντήσεις που έδωσαν στα ερωτηματολόγια οι παραγωγοί-εξαγωγείς του δείγματος, οι τιμές των κινεζικών εξαγωγών προς τους κυριότερους εξαγωγικούς προορισμούς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής ήταν πράγματι πολύ χαμηλές και μειώθηκαν ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια της ΠΕ σε σύγκριση με το 2011. Αυτό δείχνει ότι η μείωση των εξαγωγικών επιδόσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής οφείλεται κυρίως στις όλο και χαμηλότερες τιμές των κινεζικών εξαγωγών και από αγορές τρίτων χωρών, όπως επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας.
(97)
Μετά την οριστική κοινοποίηση, το ίδιο μέρος ισχυρίστηκε ότι η έρευνα αφορούσε την ενωσιακή αγορά και δεν αξιολογεί κάθε εικαζόμενη άδικη τιμολόγηση στις αγορές τρίτων χωρών.
(98)
Επιπλέον, οι διαπιστώσεις των οργάνων της ΕΕ, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ήταν ορθές, φέρεται να απέδιδαν τη ζημία που προκλήθηκε από άλλους παράγοντες στις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ στην Ένωση. Συνεπώς, οι κινεζικές εξαγωγές προς τρίτες χώρες, οι οποίες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, πραγματοποιήθηκαν σε χαμηλές τιμές ή επιδοτήθηκαν, δεν ήταν οι εισαγωγές σε τιμές ντάμπινγκ που πραγματοποιήθηκαν προς την ΕΕ και, ως εκ τούτου, θεωρείται ότι αποτελούν άλλον παράγοντα, οι ζημιογόνες συνέπειες του οποίου δεν μπορούσαν να αποδοθούν στις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ.
(99)
Η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό. Δεν εξέτασε αν οι τιμές των εισαγωγών από τη ΛΔΚ σε τρίτες χώρες αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και/ή επιδοτήσεων. Απλώς διαπίστωσε ότι, με βάση τις τιμές εξαγωγής προς τρίτες χώρες που υποβλήθηκαν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος, οι τιμές αυτές παρουσιάζουν συνεχή μείωση κατά τα τελευταία έτη.
(100)
Στο ίδιο πνεύμα, η Επιτροπή ανέλυσε τη μείωση των τιμών των εισαγωγών από τη ΛΔΚ σε τρίτες χώρες ως ξεχωριστό παράγοντα και δεν απέδωσε σε αυτή τις εισαγωγές προς την Ένωση που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. Πράγματι, το γεγονός αυτό χρησιμοποιήθηκε μόνο ως πιθανή εξήγηση για τη μείωση των εξαγωγών του ενωσιακού κλάδου παραγωγής προς τις κυριότερες τρίτες χώρες προορισμού στο πλαίσιο του γεγονός ότι οι εν λόγω αγορές δεν ήταν και δεν υπήρξαν ποτέ οι κύριες αγορές για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Ακόμη και στα έτη αιχμής το 2010 και 2011, περισσότερο από το 85 % των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής είχαν πωληθεί στην αγορά της Ένωσης.
(101)
Συνεπώς, επιβεβαιώνοντας το συμπέρασμα της αιτιολογικής σκέψης 140 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ότι η επιδείνωση των εξαγωγικών επιδόσεων των ενωσιακών παραγωγών του δείγματος δεν μπορεί να διασπάσει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
2.3. Εξέλιξη της κατανάλωσης, της παραγωγικής ικανότητας και της χρήσης της παραγωγικής ικανότητας
(102)
Ένα ενδιαφερόμενο μέρος ισχυρίστηκε ότι η ζημία που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης οφειλόταν στην πτώση της κατανάλωσης στην Ένωση. Αυτός είναι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο μοναδικός παράγοντας που φαίνεται να μειώνεται για πρώτη φορά το 2012 και με τον οποίο μπορεί εύλογα να συνδεθεί η ζημιά, ενώ οι εισαγωγές κινεζικών προϊόντων άρχισαν ήδη το 2011 σε τιμές παρόμοιες με αυτές του 2012. Μετά την κοινοποίηση των οριστικών πορισμάτων, η ίδια εταιρεία επανέλαβε τον ισχυρισμό της.
(103)
Πράγματι, το 2012 η κατανάλωση μειώθηκε σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη. Ωστόσο, η ανάλυση της Επιτροπής αφορά το διάστημα από την έναρξη της εξεταζόμενης περιόδου το 2009 έως το τέλος της ΠΕ και, κατά την περίοδο αυτή, η κατανάλωση στην Ένωση αυξήθηκε συνολικά κατά 65 %. Κατά την υπό εξέταση περίοδο το μερίδιο αγοράς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής μειώθηκε σταθερά και σημαντικά, δηλαδή κατά 25,7 % συνολικά, ενώ το μερίδιο αγοράς των κινεζικών εισαγωγών αυξήθηκε κατά 321 %. Οι κινεζικές εισαγωγές παρουσίασαν αύξηση 596 % κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
(104)
Επίσης, κατά την ΠΕ η κατανάλωση της Ένωσης ήταν σε συγκρίσιμο επίπεδο με το 2010, ενώ, όπως φαίνεται στον πίνακα 10 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το 2010 ήταν το έτος κατά το οποίο ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής πέτυχε εύλογο κέρδος. Κατά συνέπεια, η πτώση της κατανάλωσης στην Ένωση κατά την ΠΕ δεν μπορεί, από μόνη της, να έχει οδηγήσει στις ζημίες που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης κατά την ΠΕ. Επιπλέον, το μερίδιο αγοράς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής μειώθηκε κατά 26,6 % μεταξύ του 2010 και του 2012, ενώ το μερίδιο αγοράς των κινεζικών εισαγωγών αυξήθηκε κατά 318 % κατά την ίδια περίοδο. Τέλος, εάν η πτώση στην κατανάλωση κατά τη διάρκεια της ΠΕ προκάλεσε τη ζημιά που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης, τότε η μείωση θα έπρεπε να είχε επίσης επηρεάσει τις κινεζικές εισαγωγές. Ωστόσο, αυτό σαφώς δεν ισχύει. Αντιθέτως, κατά την περίοδο έρευνας οι κινεζικές εισαγωγές αυξήθηκαν σημαντικά, τόσο σε όγκο όσο και σε μερίδιο αγοράς.
(105)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό και επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα που συνάγονται στις αιτιολογικές σκέψεις 141 και 142 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
(106)
Όσον αφορά την παραγωγική ικανότητα του ενωσιακού κλάδου παραγωγής που περιλαμβάνονται στον πίνακα 4 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η αύξηση ακολούθησε σαφώς την τάση της αύξησης της κατανάλωσης της Ένωσης μέχρι το 2011.
(107)
Επιπλέον, η Επιτροπή καθόρισε ότι ο κύριος λόγος για την αύξηση κατά 12,5 % της παραγωγικής ικανότητας μεταξύ του 2011 και της ΠΕ ήταν η είσοδος στην αγορά ηλιακών υαλοπινάκων μιας εταιρείας, ενώ η παραγωγική ικανότητα όλων των άλλων εταιρειών στην αγορά κατά την ίδια περίοδο μειώθηκε ελαφρά.
(108)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, συνολικά, η τάση όσον αφορά την ανάπτυξη της ικανότητας του ενωσιακού κλάδου παραγωγής ακολούθησε την εξέλιξη της κατανάλωσης στην Ένωση. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι η υψηλή παραγωγική ικανότητα του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, η οποία ήταν ήδη υψηλή στην αρχή της υπό εξέταση περιόδου και παρέμεινε υψηλή κατά τη διάρκεια της ΠΕ, δεν μπορεί να διαρρήξει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των επιδοτούμενων εισαγωγών και της ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
(109)
Ύστερα από την κοινοποίηση των οριστικών πορισμάτων, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή παρέλειψε να λάβει υπόψη την υποτιθέμενη πλεονάζουσα ικανότητα ως μια σημαντική αιτία της ζημίας. Κατά την εξεταζόμενη περίοδο, η αύξηση της ικανότητας δεν δικαιολογούνταν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, από την αύξηση της κατανάλωσης, καθώς ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης σημείωσε διαρκή τεράστια διαφορά μεταξύ της ικανότητας παραγωγής και κατανάλωσης, η οποία δεν είναι, κατά τη γνώμη της, πλέον οικονομικά βιώσιμη. Ένα μέρος ισχυρίστηκε επίσης ότι το γεγονός ότι μια νέα εταιρεία εισήλθε στην αγορά μεταξύ του 2011 και του τέλους της περιόδου έρευνας συνέβαλε στην προκληθείσα ζημία, εξαιτίας της αύξησης του εγχώριου ανταγωνισμού.
(110)
Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η μείωση της κατανάλωσης της Ένωσης και η αυξανόμενη παραγωγική ικανότητα, σε συνδυασμό με την πτώση των εξαγωγικών πωλήσεων, είχαν ως αποτέλεσμα το χαμηλό ποσοστό χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας. Αυτό το χαμηλό ποσοστό χρησιμοποίησης προκάλεσε υψηλές πάγιες δαπάνες, που είχαν, κατά τη γνώμη της, σοβαρές επιπτώσεις στον κλάδο παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων της Ένωσης.
(111)
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το επίπεδο της παραγωγικής ικανότητας για το σύνολο του κλάδου παραγωγής της Ένωσης ήταν συνεχώς υψηλότερο από ό,τι η συνολική κατανάλωση της Ένωσης κατά τη διάρκεια της υπό εξέταση περιόδου. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τις εταιρείες του ενωσιακού κλάδου παραγωγής που συμμετείχαν στο δείγμα εταιρείες να πραγματοποιήσουν κέρδη κατά τη διάρκεια των δύο ετών πριν από την ΠΕ, ενώ υπέστησαν σημαντικές απώλειες της τάξης του 14,5 % μόνο κατά την ΠΕ.
(112)
Επιπλέον, η παραγωγική ικανότητα των ενωσιακών παραγωγών του δείγματος αυξήθηκε μόλις κατά 4 % μεταξύ του 2010 και του 2011 και κατά 2,6 % μεταξύ του 2011 και της ΠΕ, με αποτέλεσμα μια μικρή συνολική αύξηση κατά 6,7 % μεταξύ του 2010 και της ΠΕ.
(113)
Κατά συνέπεια, η διαφορά μεταξύ της κατανάλωσης και της παραγωγικής ικανότητας κατά την εξεταζόμενη περίοδο και, παρόλο που είναι ελαφρώς υψηλότερη κατά την ΠΕ, δεν μπορεί να εξηγήσει την τεράστια ζημία που υπέστη από τις εταιρείες που συμπεριελήφθησαν στο δείγμα κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι το επίπεδο της παραγωγικής ικανότητας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης δεν είναι οικονομικά βιώσιμο.
(114)
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι η νέα εταιρεία που εισήλθε στην αγορά το 2012 συνέβαλε στη ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο νεοεισερχόμενος, μολονότι είχε εγκαταστάσεις υψηλής παραγωγικής ικανότητας, είχε πολύ περιορισμένη παραγωγή και όγκους πωλήσεων της τάξης του 2 % των συνολικών πωλήσεων της ΕΕ κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Ως εκ τούτου, η καταχώριση δεν είχε σχεδόν κανένα αντίκτυπο στην επίδοση του κλάδου παραγωγής της Ένωσης στο σύνολό του, εκτός από το ότι διόγκωσε σημαντικά τα στοιχεία που αφορούν την παραγωγική του ικανότητα και τη χρήση της ικανότητας αυτής. Πράγματι, χωρίς τα στοιχεία της εν λόγω εταιρείας η παραγωγική ικανότητα όλων των άλλων παραγωγών της Ένωσης όντως μειώθηκε μεταξύ του 2011 και του 2012.
(115)
Επιπλέον, η έρευνα δεν επιβεβαίωσε ότι ο κλάδος παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων έχει πληγεί σημαντικά από τις σταθερές δαπάνες. Πράγματι, ο μέσος όρος των πάγιων εξόδων του δείγματος των παραγωγών της Ένωσης ήταν της τάξεως του 25 % έως 35 % του συνολικού κόστους παραγωγής κατά την ΠΕ. Κατά τα προηγούμενα έτη 2010 και 2011, το ποσοστό των πάγιων εξόδων ήταν ελαφρώς χαμηλότερο, αλλά, παρ’ όλα αυτά, εντός της ίδιας δέσμης τιμών. Αυτό αποδεικνύει σαφώς ότι η υψηλή ικανότητα κατά την ΠΕ είχε προφανώς αντίκτυπο στο κόστος παραγωγής, αλλά ο αντίκτυπός της δεν ήταν σημαντικός και δεν μπορεί να εξηγήσει τις υψηλές ζημίες που υπέστη ο κλάδος κατά την ΠΕ, ιδίως, σε σύγκριση με τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη. Επιπλέον, το ποσοστό χρήσης της παραγωγής ικανότητας των παραγωγών της Ένωσης που συμμετείχαν στο δείγμα μειώθηκε σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη, αλλά βρισκόταν ακόμα στο επίπεδο του 65 % κατά την ΕΕ.
(116)
Τέλος, στο πλαίσιο της ανάλυσής της, η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη ότι η εγκατεστημένη παραγωγική ικανότητα μπορεί να προσαρμοστεί για την παραγωγή άλλων τύπων υαλοπινάκων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας έρευνας. Κατά συνέπεια, και λόγω του στοιχείου αυτού, η Επιτροπή διαφωνεί με το ενδιαφερόμενο μέρος ότι η μεγάλη εγκατεστημένη παραγωγική ικανότητα δεν είναι οικονομικά βιώσιμη.
(117)
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή απορρίπτει τους ισχυρισμούς που προέβαλε το ενδιαφερόμενο μέρος και επαναλαμβάνει ότι οι εξελίξεις στην κατανάλωση, την παραγωγική ικανότητα και τη χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας κατά την εξεταζόμενη περίοδο, οι οποίες αναλύθηκαν τόσο χωριστά όσο και σωρευτικά, δεν επαρκούν για να διασπάσουν την αιτιώδη συνάφεια που διαπιστώθηκε μεταξύ της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής και των εισαγωγών ντάμπινγκ.
2.4. Οι τάσεις στην αγορά των ηλιακών συστοιχιών
(118)
Δύο ενδιαφερόμενα μέρη ισχυρίστηκαν ότι, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της κατανάλωσης του υπό εξέταση προϊόντος, η ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ήταν αποτέλεσμα της πτώσης της κατανάλωσης ηλιακών συστοιχιών και των ζημιών που είχαν υποστεί αυτή η βιομηχανία κατά τα τέλη του 2011/τις αρχές του 2012. Ο αντίκτυπος της χρηματοπιστωτικής δυσχέρειας των παραγωγών ηλιακών πάνελ στην αγορά ηλιακών υαλοπινάκων άρχισε, κατά τους ισχυρισμούς, να γίνεται αισθητός στα τέλη του 2011 και το 2012, λόγω του απαραίτητου χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε μεταξύ των δύο αυτών γεγονότων.
(119)
Τα ίδια επιχειρήματα επαναλήφθηκαν από ένα ενδιαφερόμενο μέρος μετά την οριστική κοινοποίηση.
(120)
Στην αιτιολογική σκέψη 143 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η Επιτροπή διαπίστωσε πράγματι ότι οι τάσεις που παρατηρήθηκαν σε ηλιακές συστοιχίες έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κατανάλωση ηλιακών υαλοπινάκων, καθώς το 80-85 % των πωλήσεων των ηλιακών υαλοπινάκων πραγματοποιούνται σε παραγωγούς ηλιακών συστοιχιών (φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και φωτοβολταϊκών συστοιχιών λεπτού υμενίου). Ωστόσο, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 143 και 144 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η κατανάλωση ηλιακών συστοιχιών αυξήθηκε σταθερά κατά την υπό εξέταση περίοδο, δηλαδή τα έτη 2009-2012, και παρά το γεγονός ότι μειώθηκε το 2012, το επίπεδο κατανάλωσης παρέμεινε κατά 221 % υψηλότερο σε σύγκριση με το 2009 και κατά 44 % υψηλότερο από ό,τι το 2010 (7). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι περικοπές στα τιμολόγιο τροφοδότησης (FITS), στο τέλος του 2011 και στις αρχές του 2012, δεν εξάλειψαν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ των ηλιακών συστοιχιών και της σημαντικής ζημίας που διαπιστώθηκε (8), δεδομένου ότι η ζήτηση για ηλιακές συστοιχίες παρέμεινε σε σχετικά υψηλά επίπεδα κατά την περίοδο 2009-2012.
(121)
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μείωση το 2012 του επιπέδου κατανάλωσης ηλιακών συστοιχιών δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνη της ως παράγοντας, που διαρρηγνύει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών ηλιακών υαλοπινάκων από τη ΛΔΚ που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
(122)
Ομοίως, δεδομένου ότι η ζήτηση για ηλιακούς συλλέκτες παρέμεινε σε σχετικά υψηλά επίπεδα κατά την περίοδο 2009-2012 καθώς και ότι η ζήτηση ηλιακών υαλοπινάκων αυξήθηκε κατά 65 % κατά την ίδια περίοδο, ο αντίκτυπος που είχε στην κατανάλωση ηλιακών υαλοπινάκων η επιδείνωση της χρηματοοικονομικής κατάστασης των παραγωγών ηλιακών συστοιχιών, στο τέλος του 2011/στις αρχές του 2012 δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνη της παράγοντας που να διασπά την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών ηλιακών υαλοπινάκων από τη ΛΔΚ που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής.
(123)
Επειδή δεν υποβλήθηκαν παρατηρήσεις, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα που διατυπώνεται στην αιτιολογική σκέψη 144 του κανονισμού προσωρινού δασμού.
2.5. Συμπέρασμα σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια
(124)
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 130 έως 133 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ότι οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από την υπό εξέταση χώρα κατά την ΠΕ αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και ήταν χαμηλότερες από τις πωλήσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Επιπλέον, υπάρχει σαφής χρονική σύμπτωση ανάμεσα στην αύξηση του όγκου των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της επιδείνωσης της κατάστασης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Οι εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ ήταν σε άμεσο ανταγωνισμό με την παραγωγή του ενωσιακού κλάδου παραγωγής και, ως εκ τούτου, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής απώλεσε αποδοτικότητα και μερίδιο αγοράς κατά την υπό εξέταση περίοδο. Αναλύθηκαν και άλλες πιθανές αιτίες ζημίας, αλλά καμία από αυτές, μεμονωμένα ή σωρευτικά, δεν κρίθηκε ότι θα μπορούσε να διασπάσει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών από την ΔΛΚ που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ και της σημαντικής ζημίας που υπέστη ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης.
(125)
Δεν παρασχέθηκαν νέα στοιχεία που να αλλάζουν το συμπέρασμα αυτό και, ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμπέρασμα σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 145 και 146 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
ΣΤ. ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
1. Το συμφέρον του κλάδου παραγωγής της Ένωσης
(126)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τις συνέπειες των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 148 έως 151 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Το συμφέρον των μη συνδεδεμένων εισαγωγέων και εμπόρων
(127)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν άλλες παρατηρήσεις σχετικά με το συμφέρον των μη συνδεδεμένων εισαγωγέων και των εμπόρων, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 152, 153 και 154 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
3. Το συμφέρον των προμηθευτών πρώτων υλών
(128)
Δεδομένου ότι δεν υποβλήθηκαν άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τις συνέπειες των εισαγωγών που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται η αιτιολογική σκέψη 155 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
4. Το συμφέρον των χρηστών
(129)
Αναγγέλθηκε ένας χρήστης και ανέφερε ότι τα μέτρα αντιντάμπινγκ δεν θα τον επηρεάσουν, εφόσον δεν χρησιμοποιεί ηλιακούς υαλοπίνακες που παράγονται στην ΛΔΚ και δεν προτίθεται να το πράξει.
(130)
Ένας παραγωγός-εξαγωγέας υποστήριξε ότι η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στα κινεζικούς ηλιακούς υαλοπίνακες μπορεί να ωφελήσει λίγο τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων της Ένωσης, αλλά να βλάψει πολύ τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής συλλεκτών ηλιακής θερμότητας, καθώς θα πρέπει να πληρώσει περισσότερο για το υπό εξέταση προϊόν. Επιπλέον, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με το στόχο της προστασίας του περιβάλλοντος της Ένωσης, καθώς έτσι θα αυξηθούν οι τιμές για τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες και τις εφαρμογές της θερμικής ηλιακής ενέργειας και θα ευνοηθεί ο κλάδος παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων που θεωρείται υψηλής εντάσεως ενέργειας.
(131)
Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 157 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ θα έχουν μόνο πολύ περιορισμένο αντίκτυπο (λιγότερο από 1 %) σε σχέση με το συνολικό κόστος των ηλιακών συστοιχιών. Δεν παρασχέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι θα μπορούσε να εξετάσει την ακρίβεια της παρούσας ανάλυσης. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.
(132)
Ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων σχετικά με το συμφέρον της Ένωσης, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 155 έως 159 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
5. Ζητήματα ανταγωνισμού
(133)
Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά τις άλλες πτυχές του ανταγωνισμού που εντοπίστηκαν στις αιτιολογικές σκέψεις 160 έως 163 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις εν λόγω αιτιολογικές σκέψεις.
6. Συμπέρασμα σχετικά με το συμφέρον της Ένωσης
(134)
Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις που θα μπορούσαν να μεταβάλουν την ανάλυση του συμφέροντος της Ένωσης, όπως ορίζεται στον κανονισμό περί προσωρινού δασμού. Επομένως, η Επιτροπή επιβεβαιώνει την αιτιολογική σκέψη 164 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
Ζ. ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ
1. Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας
(135)
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη αμφισβήτησαν τη χρήση του 8,3 % ως κέρδους-στόχου του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 167 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, αναφέροντας ότι αυτό ήταν εξωπραγματικά υψηλό. Υποστήριξαν ότι το περιθώριο κέρδους 8,3 % το 2010 ήταν στο υψηλότερο επίπεδο κατά την υπό εξέταση περίοδο, επειδή το 2010 ήταν η καλύτερη χρονιά για την παγκόσμια βιομηχανία φωτοβολταϊκών συστοιχιών. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι είναι αδύνατο για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων να επιτύχει το ίδιο περιθώριο κέρδους το 2012 ελλείψει της πρακτικής ντάμπινγκ όταν η παγκόσμια βιομηχανία φωτοβολταϊκών συστοιχιών, συμπεριλαμβανομένου του ενωσιακού κλάδου παραγωγής φωτοβολταϊκών, εισήλθε, κατά τους ισχυρισμούς, σε μεγάλη ύφεση το 2012.
(136)
Η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό αυτό. Αυτό το περιθώριο κέρδους βασίζεται στο μέσο κέρδος που αποκόμισαν οι παραγωγοί του δείγματος της Ένωσης το 2010, όταν οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος ήταν ακόμη σε χαμηλό επίπεδο και, επομένως, δεν μπορούσαν ακόμη να νοθεύσουν τους συνήθεις όρους του ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας αντιστοιχεί στην περίοδο κατά την οποία ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής θα μπορούσε να προσδοκά εύλογα κέρδος υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού, όταν δεν έχει ακόμα πληγεί από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ (9).
(137)
Τέλος, όσον αφορά τον κλάδο παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων, το έτος αιχμής δεν ήταν 2010, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των μερών, αλλά το 2011, όταν σημειώθηκε η μεγαλύτερη κατανάλωση της Ένωσης και ο υψηλότερος όγκος πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής.
(138)
Μετά την τελική κοινοποίηση, ένα μέρος επανέλαβε τον ισχυρισμό που αμφισβητεί το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε ως στόχος για κέρδος. Υποστήριξε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να λάβει υπόψη όλους τους άλλους παράγοντες που επηρέασαν την κερδοφορία κατά την ΠΕ. Ισχυρίστηκε ότι το εύλογο στοχευόμενο κέρδος δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από 5 %.
(139)
Η Επιτροπή απορρίπτει τον ισχυρισμό για τους ακόλουθους λόγους. Το στοχευόμενο κέρδος που χρησιμοποιήθηκε δεν βασίζεται σε εκτίμηση, αλλά σε ένα πραγματικό κέρδος που επέτυχε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής πριν από τη στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκλήθηκε από τις κινεζικές εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται για εύλογο κέρδος και έλαβε υπόψη της ότι η κατάσταση της αγοράς δεν ήταν πολύ διαφορετική σε σύγκριση με την ΠΕ, εξαιρουμένου του αντίκτυπου που είχαν οι κινεζικές εισαγωγές σε τιμές ντάμπινγκ. Ως προς το σημείο αυτό, η δήλωση του ενδιαφερόμενου μέρους ότι η κατανάλωση το 2010 ήταν πολύ υψηλότερη από ό,τι το 2012 είναι προδήλως εσφαλμένη. Όπως αναφέρεται στο τμήμα E.2.3 ανωτέρω, η κατανάλωση το 2010 βρισκόταν σε παρόμοιο επίπεδο με εκείνο του 2012. Επίσης, το 2010 ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ανέπτυσσε την παραγωγική του ικανότητα ενόψει της αναμενόμενης έντονης αύξησης της ζήτησης, γεγονός που επηρέασε αρνητικά τα κέρδη του κατά το εν λόγω έτος. Τέλος, ο προτεινόμενος στόχος κέρδους που ισούται με 5 % είναι αυθαίρετος, διότι δεν βασίζεται σε οποιαδήποτε δεδομένα ή πραγματικούς υπολογισμούς και, κατά συνέπεια, απορρίπτεται.
(140)
Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε, από την άλλη, ότι το περιθώριο κέρδους είναι πολύ χαμηλό και ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να το αυξήσει στο 15 % καθώς τα κέρδη των καταγγελλόντων για το 2010 ήταν υψηλότερα από το 10 %. Τα χαμηλότερα περιθώρια κέρδους που φαίνεται να πέτυχαν το 2010 οι άλλοι παραγωγοί της ΕΕ που συμμετείχαν στο δείγμα δεν ήταν, κατά τον ισχυρισμό του, αντιπροσωπευτικά των κερδών που μπορούν εύλογα να αναμένονται ελλείψει εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο αθέμιτων συναλλαγών. Πιθανότατα, υπάρχουν λόγοι που συνδέονται με πολιτικές ή θέματα διαχείρισης ή ζητήματα τω εν λόγω εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως και των βραχυπρόθεσμων πολιτικών τιμολόγησης με στόχο την εξασφάλιση μεριδίου αγοράς, οι οποίοι εξηγούν γιατί επέτυχαν χαμηλότερο περιθώριο κατά το έτος αυτό και γιατί βρίσκονταν μεταξύ των πρώτων που υπέστησαν ζημία από τις εισαγωγές σε τιμές ντάμπινγκ.
(141)
Η Επιτροπή δεν αποδέχεται το εν λόγω σκεπτικό. Όπως εξηγήθηκε παραπάνω, κατά την άποψη της Επιτροπής, το μέσο κέρδος το 2010 για το σύνολο του ενωσιακού κλάδου παραγωγής αντικατοπτρίζει σωστά την κατάσταση υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού. Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ορισμένα μέλη του ενωσιακού κλάδου παραγωγής έχουν λάβει αποφάσεις διαχείρισης που οδήγησαν σε χαμηλότερα ή υψηλότερα περιθώρια κέρδους από ό, τι άλλα μέλη του ιδίου κλάδου παραγωγής. Πράγματι, η ύπαρξη των διαφορών αυτών είναι εγγενές χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων σε μια οικονομία της αγοράς.
(142)
Ελλείψει περαιτέρω παρατηρήσεων, η Επιτροπή επιβεβαιώνει τις αιτιολογικές σκέψεις 166 έως 169 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.
2. Οριστικά μέτρα
(143)
Με βάση τα συμπεράσματα που συνάχθηκαν όσον αφορά το ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Ένωσης και, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, θα πρέπει να επιβληθούν οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στο επίπεδο των περιθωρίων ζημίας, σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού. Στην προκειμένη περίπτωση, ο δασμολογικός συντελεστής πρέπει επομένως να οριστεί στο επίπεδο του διαπιστωθέντος περιθωρίου ζημίας.
(144)
Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι οι προσωρινοί κατ’ αξίαν δασμοί δεν ήταν αποτελεσματικοί. Για τον λόγο αυτό, ζήτησαν από την Επιτροπή να επιβάλει οριστικά μέτρα σε μορφή ελάχιστης τιμής εισαγωγής («ΕΤΕ»). Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι αυτή η ΕΤΕ θα καθιστούσε τα μέτρα αποτελεσματικότερα, ιδίως εάν θα μπορούσαν να επιβληθούν δύο διαφορετικές ΕΤΕ, μία για τους επιστρωμένους και μία για τους μη επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες. Οι λόγοι που προέβαλε ο καταγγέλλων ήταν οι ακόλουθοι:
(145)
Πρώτον, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, μετά την ΠΕ, οι παραγωγοί-εξαγωγείς πωλούσαν επιστρωμένους υαλοπίνακες στην αγορά της ΕΕ στην ίδια τιμή στην οποία είχαν πωλήσει μη επιστρωμένους κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι επιστρωμένοι υαλοπίνακες είχαν υψηλότερο κόστος παραγωγής από τους μη επιστρωμένους και πωλούνται, κατά κανόνα, σε τιμές 20 % με 25 % υψηλότερες από τις τιμές των μη επιστρωμένων.
(146)
Δεύτερον, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, μετά την ΠΕ, η ζήτηση στην Ένωση μετατοπίστηκε από τους μη επιστρωμένους στους επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες. Οι χρήστες αγοράζουν όλο και σε μεγαλύτερο ποσοστό επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες και όχι μη επιστρωμένους. Κατά συνέπεια, οι επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες αντιπροσώπευαν σχεδόν το σύνολο των εισαγωγών από τη ΛΔΚ στην ΕΕ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2013, ενώ κατά την ΠΕ ίσχυε το αντίστροφο.
(147)
Τα μέτρα αντιντάμπινγκ είναι δυνατόν να λάβουν διάφορες μορφές. Ενώ η Επιτροπή διαθέτει σημαντική διακριτική ευχέρεια για την επιλογή της μορφής των μέτρων, στόχος παραμένει η εξάλειψη των συνεπειών του ζημιογόνου ντάμπινγκ.
(148)
Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι υπάρχει σημαντική διαφορά τόσο στο κόστος και στις τιμές μεταξύ μη επιστρωμένων και επιστρωμένων ηλιακών υαλοπινάκων, λόγω της διαφοράς ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά των δύο προϊόντων. Πράγματι, οι επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες, οι οποίοι, ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη τεχνολογία, μπορούν να είναι με επίστρωσή μονής ή διπλής όψης, έχουν αυξημένη διαπερατότητα σε σύγκριση με μη επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες και μπορούν να έχουν επιπλέον ιδιότητες, όπως δυνατότητα αυτοκαθαρισμού, αντίσταση στους λεκέδες ή σκληρότητα. Οι μη επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες υψηλής ποιότητας μπορούν να επιτύχουν ηλιακή διαπερατότητα μέχρι και 92 %. Η επίστρωση μπορεί να μειώσει τις αντανακλάσεις κατά περίπου 3 % (ανά πλευρά) και συνεπώς να αυξήσει τη διαπερατότητα των ηλιακών υαλοπινάκων με επίστρωση μονής όψης μετάδοση σε ποσοστό 95 % κατ’ ανώτατο ενώ οι υαλοπίνακες με επίστρωση διπλής όψης στο 98 % κατ’ ανώτατο όριο.
(149)
Κατά τη διάρκεια της ΠΕ το 81 % των εισαγόμενων από τη ΛΔΚ ηλιακών υαλοπινάκων που πωλούνται στην ΕΕ ήταν μη επιστρωμένοι, ενώ μόνο το 19 % ήταν επιστρωμένοι. Τόσο οι διαφορές στην τιμή όσο και οι διαφορές ως προς το κόστος που διαπιστώθηκαν μεταξύ μη επιστρωμένων και επιστρωμένοι ηλιακών υαλοπινάκων κατά την ΠΕ ήταν περίπου 30 %.
(150)
Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που υπέβαλε ο καταγγέλλων δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένα. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν έχει στη διάθεσή της επαρκή στοιχεία ή δεδομένα από άλλες πηγές που θα της επέτρεπαν να συναγάγει το συμπέρασμα ότι, μετά την επιβολή των προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ, η ζήτηση μετατοπίστηκε από τους μη επιστρωμένους στους επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες και, ειδικότερα, οι επιστρωμένοι υαλοπίνακες έχουν μειωθεί σημαντικά όπως ισχυρίστηκε ο καταγγέλλων.
(151)
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί τον ισχυρισμό αυτό και θεωρεί σκόπιμο να επιβληθούν δασμοί κατ’ αξία αντί της ΕΤΕ. Ωστόσο, για να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες που περιγράφονται ανωτέρω, θα δημιουργηθούν δύο διαφορετικοί κωδικοί TARIC -ένας για τους επιστρωμένους και ένας για τους μη επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες. Αυτό θα επιτρέψει στην Επιτροπή να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις της αγοράς και να αποφασίσει σε εύθετο χρόνο αν χρειάζονται περαιτέρω μέτρα.
(152)
Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι, στο παρελθόν, χρησιμοποίησε ΕΤΕ σε ειδικές περιστάσεις, ιδίως στις ακόλουθες περιπτώσεις:
-
ιδιαίτερα υψηλή τιμή εξαγωγής για έναν τύπο προϊόντος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ντάμπινγκ σε σχέση με αυτόν τον τύπο προϊόντος (10),
-
επιχειρηματολογία που συνδέεται με την ισχύ στην αγορά και το μερίδιο αγοράς των παραγωγών της Ένωσης, γεγονός που κατέστησε αναγκαία την εξασφάλιση, για λόγους συμφέροντος της Ένωσης, ότι οι τιμές των εισαγωγών δεν υπερβαίνουν ένα ορισμένο επίπεδο (11).
(153)
Επιπλέον, οι ελάχιστες τιμές εισαγωγής είχαν χρησιμοποιηθεί κυρίως για ομοιογενή προϊόντα, και όχι για προϊόντα όπως το παρόν, που έρχεται σε διάφορους τύπους προϊόντος.
(154)
Επίσης, για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή θεωρεί ότι η ελάχιστη τιμή εισαγωγής δεν είναι κατάλληλη για την παρούσα περίπτωση.
(155)
Μετά την κοινοποίηση των οριστικών πορισμάτων, ο καταγγέλλων επανέλαβε το αίτημά του για την επιβολή ΕΤΕ και σχολιάζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 152 έως 156 ανωτέρω, αναφέροντας τα ακόλουθα.
(156)
Πρώτον, οι εν λόγω αιτιολογικές σκέψεις δεν εξετάζουν, κατά τους ισχυρισμούς του, τις απόψεις περί αποτελεσματικότητας της μορφής των μέτρων για την εξάλειψη των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων, γεγονός που αποτελεί επίσης ένα βάσιμο λόγο για τη χρήση ΕΤΕ.
(157)
Δεύτερον, η Επιτροπή δεν εξήγησε, κατά τους ισχυρισμούς, τους λόγους για τους οποίους αυτές οι παρατηρήσεις δεν συνδέονται με την παρούσα περίπτωση και πώς υπερβαίνουν τα συμφέροντα του κλάδου παραγωγής ΕΕ.
(158)
Τρίτον, υποστήριξε ότι το υπό εξέταση προϊόν είναι αρκετά ομοιογενές ώστε να επιτρέπει την πρακτική διαχείριση της ΕΤΕ καθώς οι δύο κύριοι τύποι του προϊόντος παρουσιάζουν σαφή διακριτικά στοιχεία, τα οποία επιτρέπουν την κατάλληλη διαφοροποίηση των τιμών και εύκολη διαχείριση και παρακολούθηση, ιδίως επειδή όλες σχεδόν οι εισαγωγές είναι επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες.
(159)
Όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό, φαίνεται ότι η ζήτηση μπορεί πράγματι να έχει μετατοπιστεί από τους μη επιστρωμένους ηλιακούς υαλοπίνακες στους επιστρωμένους. Ωστόσο, επειδή δεν δόθηκαν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία η Επιτροπή δεν δύναται να συμπεράνει ότι οι τιμές ιδίως των επιστρωμένων ηλιακών υαλοπινάκων έχουν μειωθεί σημαντικά. Συνεπώς, δεν έχει λόγους να μεταβάλει το προηγούμενο συμπέρασμα ότι οι κατ’ αξίαν δασμοί είναι πιο κατάλληλοι για την εξάλειψη των ζημιογόνων συνεπειών του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων.
(160)
Όσον αφορά τη δεύτερη παρατήρηση, ο σκοπός των εν λόγω αιτιολογικών σκέψεων ήταν να αποδειχθεί ότι η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η παρούσα υπόθεση είναι κατάλληλη για την επιβολή ΕΤΕ, εκτός εάν υπάρχει περαιτέρω τεκμηρίωση των ισχυρισμών του καταγγέλλοντα. Δεδομένου ότι αυτό δεν συνέβη, η Επιτροπή δεν κρίνει απαραίτητο να αναλύσει περαιτέρω το όφελος μιας πιθανής ΕΤΕ για το συμφέρον του κλάδου παραγωγής ΕΕ.
(161)
Όσον αφορά την τρίτη παρατήρηση, ο καταγγέλλων δεν έχει θέσει υπό αμφισβήτηση τους διάφορους τύπους προϊόντος που καθορίζονταν από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της έρευνας ούτε έχει αποδείξει ότι δεν θα υπήρχε διαφορά τιμής. Η προσφορά ανάληψης υποχρέωσης από τους παραγωγούς-εξαγωγείς, η οποία προβλέπει διαφορετικές ΕΤΕ, δείχνει επίσης ότι αυτές οι διαφορές είναι πραγματικές. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν η Επιτροπή ήταν σε θέση να αποδεχθεί ότι το σχετικό προϊόν μπορεί να είναι μάλλον ομοιογενές, η Επιτροπή θεωρεί ότι το ζήτημα αυτό δεν έχει σημασία καθώς απορρίπτει το αίτημα για ΕΤΕ και για τους άλλους δύο λόγους που εκτίθενται ανωτέρω. Υπενθυμίζει επίσης ότι η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει υπόψη πληροφορίες που έχουν σχέση με το διάστημα που έπεται της περιόδου έρευνας μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις (βλέπε άρθρο 6 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού). Οι καταγγέλλοντες δεν έχουν αποδείξει ότι η κατάσταση είναι σε τέτοιο βαθμό εξαιρετική και ότι δεν θα επαρκούσαν τα άλλα διαθέσιμα μέσα προσφυγής, όπως η παρακολούθηση μέσω της δημιουργίας ενός πρόσθετου κωδικού TARIC.
(162)
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς.
(163)
Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, αρκετοί παραγωγοί ηλιακών συστοιχιών υπέβαλαν επίσης αίτηση για την ΕΤΕ. Οι κύριες ανησυχίες τους ήταν οι εξής:
-
μετά την ΠΕ η ικανότητα παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων μειώθηκε μαζικά και πολλοί κατασκευαστές της Ένωσης εξήλθαν αμετάκλητα από την αγορά. Μόνον οι τρεις ενωσιακοί παραγωγοί που παρέμειναν στην αγορά δεν είναι πλέον σε θέση να καλύψουν ποσοστό μεγαλύτερο του 50 % της ευρωπαϊκής ζήτησης. Συνεπώς, οι κατασκευαστές ηλιακών συστοιχιών πρέπει να καλύψουν τις ανάγκες τους, με τον εφοδιασμό από τη ΛΔΚ· ένας χρήστης ισχυρίστηκε ότι θα εξαναγκαζόταν να βασιστεί για τον εφοδιασμό του σε έναν ή δύο μόνον παραγωγούς της Ένωσης οι οποίοι θα μπορούσαν να συμμορφωθούν με τις απαιτούμενες τεχνικές προδιαγραφές του προϊόντος,
-
η επιβολή δασμών, όπως προτείνονται τώρα, θα αύξανε σημαντικά το κόστος παραγωγής ηλιακών συστοιχιών (έως περίπου 3 λεπτά ανά watt, που, κατά τους ισχυρισμούς, αντιστοιχεί στο πέντε τοις εκατό της ΕΤΕ που καθορίστηκε στην υπόθεση για τα ηλιακά πάνελ)·
-
η ΕΤΕ πρέπει να σχεδιαστεί κατά τρόπο που να μην οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος των ηλιακών συστοιχιών στην ΕΕ.
(164)
Όσον αφορά το πρώτο επιχείρημα, η Επιτροπή δεν έχει κανένα λόγο να πιστεύει ότι οι ενωσιακοί παραγωγοί που έχουν μειώσει ή έχουν διακόψει προσωρινά την παραγωγή τους δεν θα ξεκινήσουν εκ νέου τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες με πλήρη χωρητικότητα μόλις οι εισαγωγές είναι και πάλι σε θεμιτές τιμές. Όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 106 έως 112 ανωτέρω, ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης διαθέτει επαρκή ικανότητα για να ικανοποιήσει τη συνολική κατανάλωση της Ένωσης. Ως εκ τούτου, o ισχυρισμός απορρίπτεται. Η Επιτροπή απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό ενός χρήστη ότι θα ήταν αναγκασμένος να βασιστεί σε έναν ή δύο μόνον παραγωγούς της Ένωσης για τον εφοδιασμό του. Στην πράξη, οι κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς θα μπορούσαν να εξακολουθούν να εφοδιάζουν την ενωσιακή αγορά. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ, ανεξάρτητα από τη μορφή που λαμβάνουν, θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εισαγωγές πραγματοποιούνται σε δίκαιες τιμές και δεν έχουν στόχο την παύση συνολικά των εισαγωγών από τη ΛΔΚ.
(165)
Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα, οι χρήστες δεν προσκόμισαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό. Αντίθετα, η Επιτροπή διαπίστωσε, στην αιτιολογική σκέψη 157 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, ότι η επίπτωση των μέτρων θα είναι μικρότερη από 1 % για το συνολικό κόστος των φωτοβολταϊκών στοιχείων που παράγουν οι εταιρείες οι οποίες συνεργάστηκαν στην έρευνα. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίπτεται.
(166)
Δεν είναι, επομένως, αναγκαίο να λάβει θέση σχετικά με το τρίτο σημείο που εγείρουν οι παραγωγοί φωτοβολταϊκών στοιχείων.
(167)
Σημειώνεται ότι, παράλληλα με την έρευνα αντιντάμπινγκ, διενεργήθηκε και έρευνα κατά των επιδοτήσεων. Λόγω της εφαρμογής του κανόνα του χαμηλότερου δασμού και του γεγονότος ότι τα οριστικά περιθώρια επιδότησης είναι χαμηλότερα από το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας, κρίνεται σκόπιμη η επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στο ύψος των καθορισθέντων οριστικών περιθωρίων επιδότησης και, στη συνέχεια, οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στο ύψος του σχετικού επιπέδου εξάλειψης της ζημίας. Με βάση τα ανωτέρω, οι συντελεστές με τους οποίους θα επιβληθούν οι εν λόγω δασμοί καθορίζονται ως εξής:
Εταιρεία
Περιθώριο επιδότησης
Περιθώριο ντάμπινγκ
Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας
Αντισταθμιστικός δασμός
Δασμός αντιντάμπινγκ
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
83,1 %
39,3 %
3,2 %
36,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
78,4 %
26,2 %
17,1 %
9,1 %
Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
90,1 %
42,1 %
12,8 %
29,3 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
41,6 %
17,1 %
16,7 %
0,4 %
Άλλες συνεργασθείσες εταιρείες
12,4 %
84,7 %
36,5 %
12,4 %
24,1 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
17,1 %
90,1 %
42,1 %
17,1 %
25,0 %
(168)
Οι ατομικοί για κάθε εταιρεία δασμολογικοί συντελεστές αντιντάμπινγκ που προσδιορίζονται στον παρόντα κανονισμό καθορίστηκαν βάσει των πορισμάτων της παρούσας έρευνας. Επομένως, αντικατοπτρίζουν την κατάσταση που διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας για τις εν λόγω εταιρείες. Οι δασμοί αυτοί (σε αντίθεση με τους δασμούς σε επίπεδο χώρας που εφαρμόζονται σε «όλες τις άλλες εταιρείες») ισχύουν επομένως αποκλειστικά για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής των ενδιαφερόμενων χωρών που παράγεται από τις εταιρείες και, συνεπώς, από τα αναφερόμενα συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα. Το υπό εξέταση εισαγόμενο προϊόν που παράγεται από κάθε άλλη εταιρεία η οποία δεν αναφέρεται ρητώς στο διατακτικό του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των νομικών προσώπων που συνδέονται με τις εταιρείες που αναφέρονται ρητώς, δεν θα πρέπει να επωφεληθεί από τους εν λόγω συντελεστές και υπόκειται στον συντελεστή δασμού που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες». Δεδομένου ότι υπήρχε υψηλό επίπεδο συνεργασίας από μέρους των παραγωγών-εξαγωγέων (άνω του 80 %, βλέπε αιτιολογική σκέψη 15 ανωτέρω), αυτός ο συντελεστής δασμού βασίζεται στο υψηλότερο ατομικό περιθώριο ζημίας που καθορίστηκε για τους παραγωγούς-εξαγωγείς του δείγματος. Ο δασμός που εφαρμόζεται σε «άλλες συνεργασθείσες εταιρείες» βασίζεται στον μέσο σταθμισμένο όρο των εξαγωγέων του δείγματος και εφαρμόζεται σε όλες τις συνεργασθείσες εταιρείες που δεν συμμετείχαν στο δείγμα (εκτός από τη Henan Yuhua, η οποία υπόκειται σε ατομικό δασμό μετά από αίτημά της για ατομική εξέταση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 48 ανωτέρω).
(169)
Κάθε αίτηση για την εφαρμογή αυτών των ατομικών συντελεστών δασμών αντιντάμπινγκ για κάθε εταιρεία (για παράδειγμα, μετά από αλλαγή της εταιρικής επωνυμίας ή τη δημιουργία νέων εταιρειών παραγωγής ή πώλησης) πρέπει να αποστέλλεται στην Επιτροπή (12) μαζί με όλα τα σχετικά στοιχεία, και ιδίως κάθε μεταβολή των δραστηριοτήτων της εταιρείας ως προς την παραγωγή, τις εγχώριες και τις εξαγωγικές πωλήσεις, η οποία συνδέεται για παράδειγμα με αυτήν την αλλαγή της επωνυμίας ή την αλλαγή των εν λόγω οντοτήτων παραγωγής και πωλήσεων. Εάν κρίνεται σκόπιμο, ο κανονισμός θα τροποποιείται αναλόγως, με την επικαιροποίηση του καταλόγου των εταιρειών οι οποίες επωφελούνται από ατομικούς δασμολογικούς συντελεστές.
3. Αναλήψεις υποχρεώσεων
(170)
Μετά τη γνωστοποίηση των οριστικών πορισμάτων, οι τρεις παραγωγοί-εξαγωγείς που συμμετείχαν στο δείγμα και η εταιρεία Henan Yuhua πρότειναν αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Οι εν λόγω αναλήψεις υποχρεώσεων προβλέπουν διαφορετικές ελάχιστες τιμές εισαγωγής (ΕΤΕ) που αντιστοιχούν στις διάφορες ομάδες ειδών του προϊόντος.
(171)
Η Επιτροπή σημειώνει ότι οι προτεινόμενες ΕΤΕ από όλες τις εταιρείες είναι κατά πολύ χαμηλότερες από τις μη ζημιογόνους τιμές που διαπιστώθηκε κατά την έρευνα. Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν μπορούν να τεθούν στο επίπεδο εξάλειψης της ζημίας, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού.
(172)
Ακόμη και αν αυτά καθορίστηκαν στο επίπεδο εξάλειψης της ζημίας, οι εταιρείες που περιελήφθησαν στο δείγμα προτείνουν να αναπροσαρμόζεται ανά τρίμηνο μόνον η της τιμή των επιστρωμένων ηλιακών υαλοπινάκων, βάσει της μεταβολής των τιμών εντός της αγοράς των ηλιακών συλλεκτών. Η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί αυτή τη μέθοδο αναπροσαρμογής για τους ακόλουθους λόγους.
(173)
Πρώτον, οι τιμές όλων των τύπων προϊόντων θα πρέπει να αναπροσαρμόζεται τακτικά, διότι, σε διαφορετική περίπτωση, ενδέχεται να δημιουργηθεί σύντομα ένα τεχνητό χάσμα ανάμεσα στα επίπεδα τιμών των επιστρωμένων και των μη επιστρωμένων ηλιακών υαλοπινάκων. Δεύτερον, η Επιτροπή δεν θεωρεί σκόπιμο να αναπροσαρμόζονται οι τιμές των ηλιακών υαλοπινάκων με βάση τους τελικούς χρήστες (δηλαδή τιμές των ηλιακών συλλεκτών). Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αδικαιολόγητη συμπίεση των περιθωρίων κέρδους του κλάδου παραγωγής ηλιακών υαλοπινάκων, εάν οι τιμές των ηλιακών συλλεκτών για παράδειγμα μειωθούν λόγω της πτώσης των τιμών των λοιπών συνιστωσών ηλιακών συλλεκτών.
(174)
Σε γενικές γραμμές, η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο να συνδεθούν οι ΕΤΕ με τις τιμές των πρώτων υλών. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση καμία πρώτη ύλη δεν διαπιστώθηκε ότι αντιστοιχεί σε σημαντικά υψηλό ποσοστό του συνολικού κόστους παραγωγής.
(175)
Επίσης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι τιμές των ηλιακών υαλοπινάκων ήταν πολύ ασταθείς κατά τη διάρκεια της ΠΕ στη ΛΔΚ και την Τουρκία.
(176)
Επιπλέον, υπάρχει υψηλός κίνδυνος διασταυρούμενης αντιστάθμισης, επειδή ορισμένες από τις εν λόγω εταιρείες πωλούν το υπό εξέταση προϊόν και άλλα προϊόντα στους ίδιους πελάτες. Τέλος, οι προτεινόμενες ΕΤΕ από τις εταιρείες του δείγματος δεν φαίνεται να καλύπτουν όλους τους τύπους του προϊόντος που κατασκευάζεται από τους αντίστοιχους παραγωγούς-εξαγωγείς. Οι παράγοντες αυτοί καθιστούν αδύνατη την αποτελεσματική υλοποίηση των αναλήψεων υποχρεώσεων και δύσκολη την παρακολούθησή της.
(177)
Κατά συνέπεια, για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, η Επιτροπή απορρίπτει τις προσφορές ανάληψης υποχρεώσεων.
4. Οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού
(178)
Δεδομένων των περιθωρίων ντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου της ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, θα πρέπει να εισπραχθούν οριστικά τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση μέσω του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, ο οποίος επιβλήθηκε με τον προσωρινό κανονισμό, Τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση και υπερβαίνουν τον οριστικό συντελεστή των δασμών αντιντάμπινγκ και των αντισταθμιστικών δασμών αποδεσμεύονται.
5. Εκτελεστότητα των μέτρων
(179)
Αν οι συνθήκες της αγοράς αλλάξουν σημαντικά μετά την επιβολή οριστικών μέτρων, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να αναθεωρήσει τη μορφή των μέτρων προκειμένου να αξιολογήσει αν τα μέτρα επιτυγχάνουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα για την εξάλειψη της ζημίας και αν η αλλαγή της μορφής των μέτρων είναι δικαιολογημένη.
(180)
Για να αποφευχθεί κάθε πιθανή απορρόφηση των ως άνω μέτρων, η Επιτροπή γνωστοποιεί την πρόθεσή της να ξεκινήσει αμέσως επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, και μπορεί να υποβάλει τις εισαγωγές σε καταγραφή, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, εάν δοθούν στοιχεία που να αποδεικνύουν τέτοιου είδους συμπεριφορά. Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3 το ποσό του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται δυνάμει του παρόντος άρθρου μπορεί να αυξηθεί έως το διπλάσιο του ποσού του δασμού που είχε αρχικά επιβληθεί.
(181)
Η Επιτροπή θα βασιστεί, μεταξύ άλλων, σε πληροφορίες για την επιτήρηση των εισαγωγών που θα παρέχουν οι εθνικές τελωνειακές αρχές, καθώς και σε πληροφορίες που θα παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού.
(182)
Η επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού δεν εξέδωσε γνώμη,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Επιβάλλεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων που αποτελούνται από θερμικά επιβελτιωμένο κοινό επίπεδο γυαλί, με περιεκτικότητα σε σίδηρο λιγότερο από 300 ppm, ηλιακής διαπερατότητας άνω του 88 % (μετρούμενης σύμφωνα με το ΑΜ1,5 300-2 500 nm), με αντοχή στη θερμότητα έως 250 °C (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 12150), αντοχή στο θερμικό σοκ Δ 150 Κ (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 12150) και με μηχανική αντοχή 90 N/mm2 ή ανώτερη (μετρούμενη σύμφωνα με το πρότυπο EN 1288-3), οι οποίοι υπάγονται επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ 7007 19 80, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Οι επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες (με επίστρωση μονής ή διπλής όψης) υπάγονται στο κωδικό TARIC 7007198019 και οι μη επιστρωμένοι ηλιακοί υαλοπίνακες υπάγονται στον κωδικό TARIC 7007198011.
2. Οι συντελεστές του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή, «ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης», πριν από την επιβολή δασμού, για το προϊόν που περιγράφεται στην παράγραφο 1 και κατασκευάζεται από τις εταιρείες που απαριθμούνται κατωτέρω, καθορίζεται ως εξής:
Εταιρεία
Δασμός αντιντάμπινγκ
Πρόσθετος κωδικός TARIC
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
36,1 %
B943
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
9,1 %
B944
Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
29,3 %
B945
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0,4 %
B946
Άλλες συνεργασθείσες εταιρείες που απαριθμούνται στο παράρτημα I
24,1 %
Όλες οι άλλες εταιρείες
25,0 %
B999
3. Η εφαρμογή των ατομικών δασμολογικών συντελεστών που καθορίζονται για τις αναφερόμενες στην παράγραφο 2 εταιρείες εξαρτάται από την προσκόμιση στις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών έγκυρου εμπορικού τιμολογίου, το οποίο πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα II. Αν δεν προσκομιστεί τέτοιο τιμολόγιο, εφαρμόζεται ο δασμός που ισχύει για τις λοιπές εταιρείες.
4. Πλην αντιθέτων διατάξεων, εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις για τους τελωνειακούς δασμούς.
Άρθρο 2
Εισπράττονται οριστικά τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση μέσω των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1205/2013 της Επιτροπής (13). Τα ποσά που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση και υπερβαίνουν το σύνολο των ποσοστών των δασμών αντιντάμπινγκ που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ανωτέρω και των αντισταθμιστικών δασμών που εγκρίθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 471/2014 της Επιτροπής (14) αποδεσμεύονται.
Άρθρο 3
Εάν οποιοσδήποτε νέος παραγωγός-εξαγωγέας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας προσκομίσει στην Επιτροπή επαρκή αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι:
-
δεν πραγματοποίησε στην Ένωση εξαγωγές του προϊόντος που περιγράφεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 κατά την περίοδο έρευνας (1η Ιανουαρίου 2012 έως 31 Δεκεμβρίου 2012),
-
δεν είναι συνδεδεμένος με κανέναν από τους εξαγωγείς ή παραγωγούς στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στους οποίους έχουν επιβληθεί τα μέτρα του παρόντος κανονισμού,
-
έχει πραγματοποιήσει εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση μετά την περίοδο της έρευνας στην οποία βασίζονται τα μέτρα ή έχει αμετάκλητη συμβατική υποχρέωση να εξαγάγει σημαντική ποσότητα στην Ένωση,
το άρθρο 1 παράγραφος 2 δύναται να τροποποιηθεί, ώστε να προστεθεί ο νέος παραγωγός-εξαγωγέας στις συνεργασθείσες εταιρείες που δεν περιλαμβάνονται στο δείγμα και οι οποίες υπόκεινται, συνεπώς, στον σταθμισμένο μέσο δασμολογικό συντελεστή 24,1 %.
Άρθρο 4
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 13 Μαΐου 2014.