PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1241/2012
ze dne 11. prosince 2012,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 1138/2011 o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímního cla z dovozu některých mastných alkoholů a jejich směsí pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V srpnu 2010 Komise prostřednictvím oznámení o zahájení řízení zveřejněným dne 13. srpna 2010 (2) zahájila řízení s ohledem na dovoz některých mastných alkoholů a jejich směsí (dále jen „mastné alkoholy“) pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie (dále jen „dotčené země“).
(2)
V květnu 2011 uložila Komise nařízením (EU) č. 446/2011 (3) (dále jen „prozatímní nařízení“) prozatímní antidumpingové clo na dovoz mastných alkoholů pocházejících z Indie, Indonésie a Malajsie a v listopadu 2011 bylo na stejný dovoz uloženo konečné antidumpingové clo prováděcím nařízením Rady (EU) č. 1138/2011 (4) (dále jen „konečné nařízení“).
(3)
Dne 21. ledna 2012, společnost PT Ecogreen Oleochemicals, indonéský vyvážející výrobce mastných alkoholů, společnost Ecogreen Oleochemicals (Singapur) Pte. Ltd a společnost Ecogreen Oleochemicals GmbH (dále společně označené jako „skupina Ecogreen“) podaly u Tribunálu žalobu (věc T-28/12) na zrušení konečného nařízení, pokud jde o uložení antidumpingového cla ve vztahu ke skupině Ecogreen. Skupina Ecogreen napadla úpravu své vývozní ceny provedené na základě čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení za účelem srovnání této vývozní ceny s běžnou hodnotou.
(4)
Dne 16. února 2012 rozhodl Soudní dvůr ve spojených věcech C-191/09 P a C-200/09 P Rada Evropské unie a Evropská komise v. Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) a Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT). Soudní dvůr zamítl hlavní kasační opravné prostředky a vedlejší kasační opravné prostředky proti rozhodnutí Tribunálu ve věci T-249/06 Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) a Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT) v. Rada Evropské unie. Tribunál zrušil článek 1 nařízení Rady (ES) č. 954/2006 (5), pokud jde o společnost Interpipe NTRP VAT, mimo jiné z důvodu zjevně nesprávného posouzení při provádění úpravy na základě čl. 2 odst. 10 písm. i), a pokud jde o společnost Interpipe Niko Tube ZAT, na základě jiných důvodů.
(5)
Vzhledem k tomu, že faktické okolnosti, pokud jde o úpravu provedenou podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, zejména kombinace těchto faktorů: objem přímého prodeje do třetích zemí nižší než 8 % (1-5 %) veškerého vývozu; existence společného vlastnictví/kontroly obchodníka a vyvážejícího výrobce; povaha funkcí obchodníka a vyvážejícího výrobce, jsou v případě skupiny Ecogreen podobné jako v případě společnosti Interpipe NTRP VAT, je považováno za vhodné znovu vypočítat dumpingové rozpětí pro skupinu Ecogreen, aniž by byla provedena úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i), a odpovídajícím způsobem změnit konečné nařízení.
A. NOVÉ POSOUZENÍ ZJIŠTĚNÍ NA ZÁKLADĚ ROZSUDKU TRIBUNÁLU
(6)
Na základě zrušení úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. i) činí dumpingové rozpětí stanovené pro skupinu Ecogreen, vyjádřené jako procentní podíl z dovozní ceny CIF na hranice Unie před proclením, méně než 2 %, a proto se v souladu s čl. 9 odst. 3 základního nařízení považuje za zanedbatelné. S ohledem na tyto okolnosti by šetření týkající se skupiny Ecogreen mělo být zastaveno, aniž by byla uložena jakákoli opatření.
(7)
Dumpingové rozpětí pro všechny společnosti v Indonésii jiné než pro vyvážejícího výrobce s individuálním rozpětím, stanovené na základě největšího dumpingového rozpětí spolupracujícího indonéského vyvážejícího výrobce, by mělo být přezkoumáno s přihlédnutím k nově vypočtenému dumpingovému rozpětí pro skupinu Ecogreen.
B. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(8)
Dotčené zúčastněné strany byly informovány o návrhu týkajícím se přezkumu sazeb antidumpingového cla prostřednictvím dvou dokumentů, prvního ze dne 13. června 2012 a druhého ze dne 25. září 2012. Všem stranám byla také poskytnuta lhůta, ve které mohly po obdržení jednotlivých dokumentů poskytujících příslušné informace vznést námitky v souladu se základním nařízením.
(9)
Vyjádření k dokumentu ze dne 13. června 2012 zaslala společnost P.T. Musim Mas (PTMM), druhý vyvážející výrobce v Indonésii, jakož i jeden výrobce v Unii a jeden vyvážející výrobce v Malajsii. Společnost PTMM rovněž požádala o slyšení před útvary Komise a toto slyšení jí bylo umožněno.
(10)
Společnost PTMM, pro kterou byla rovněž provedena úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i), namítala, že rozsudek Soudního dvora ve spojených věcech C-191/09 P a C-200/09 P by měl vést k novému výpočtu jejího dumpingové rozpětí podobně jako u skupiny Ecogreen, aniž by byla provedena úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i), neboť v případě, že je vytvořena jediná hospodářská entita, která se skládá z vyvážejícího výrobce a obchodníka, není možné provést úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. i). Společnost rovněž tvrdila, že důkazní břemeno týkající se nutnosti provedení úpravy nesou orgány, přičemž v případě společnosti PTMM tuto nutnost neprokázaly. Společnost dále tvrdila, že její okolnosti jsou totožné s okolnostmi v případě skupiny Ecogreen a že případný rozdíl v zacházení by proto znamenal diskriminaci.
(11)
Pokud jde o připomínky vznesené společností PTMM, je třeba poznamenat, že ze soudního rozsudku ve spojených věcech C-191/09 P a C-200/09 P nevyplývá, že je-li vytvořena jediná hospodářská entita, nelze provést úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení. Jak bylo vysvětleno v konečném nařízení, v komunikaci se společností, jakož i níže, v případě společnosti PTMM je úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i) považována za odůvodněnou.
(12)
Existuje řada rozdílů mezi okolnostmi týkajícími se uvedených dvou indonéských vyvážejících výrobců, zejména kombinace následujících skutečností: úroveň přímého prodeje na vývoz uskutečněného výrobcem; význam činností a funkcí obchodníka týkající se produktů pocházejících ze společností, jež s ním nejsou ve spojení; existence smlouvy mezi obchodníkem a výrobcem, která stanoví, že obchodník za prodej na vývoz obdrží provizi. Vzhledem k rozdílu v okolnostech týkajících se uvedených dvou společností je třeba tvrzení o diskriminaci zamítnout.
(13)
Připomíná se, že společnost PTMM rovněž podala u Tribunálu žalobu (věc T-26/12) na zrušení konečného nařízení, pokud jde o antidumpingové clo ve vztahu ke společnosti PTMM.
(14)
Jeden vyvážející výrobce z Malajsie tvrdil, že rozsudek ve spojených věcech C-191/09 P a C-200/09 P ani skutečnosti, které v něm jsou uvedeny, nehovoří ve prospěch nového výpočtu rozpětí pro skupinu Ecogreen, aniž by byla provedena úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i). Zdůraznil, že podle zjištění Tribunálu ve věci T-249/06 došlo ke zjevně nesprávnému posouzení při použití čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, pokud jde o úpravu, kterou Rada provedla ve vztahu k vývozní ceně účtované společností Sepco v souvislosti s transakcemi týkajícími se trubek vyrobených společností Interpipe NTRP VAT, ale nikoliv trubek vyrobených společností Interpipe Niko Tube ZAT. Vzhledem k rozdílné situaci v případě společnosti Interpipe NTRP VAT a v případě společnosti Interpipe Niko Tube ZAT nemohly být tudíž faktické okolnosti týkající se skupiny Ecogreen současně podobné okolnostem těchto dvou společností.
(15)
Toto tvrzení se přijímá. Situace skupiny Ecogreen je skutečně podobná situaci společnosti Interpipe NTRP VAT. Toto zjištění opravňuje nutnost uskutečnit příslušné kroky k novému výpočtu dumpingového rozpětí pro skupinu Ecogreen, aniž by byla provedena úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i).
(16)
Vyvážející výrobce v Malajsii dále tvrdil, že situace skupiny Ecogreen, jak je popsána v konečném nařízení, není podobná ani situaci společnosti Interpipe NTRP VAT. Po přehodnocení přesných faktických okolností týkajících se skupiny Ecogreen se však má za to, že jsou dostatečně podobné okolnostem v případě společnosti Interpipe NTRP VAT, neboť stejný druh kontroly, který byl zjištěn Tribunálem v případě společnosti Interpipe NTRP VAT při posuzování, zda je provádění obchodní činnosti ve společnosti pod kontrolou vyvážejícího výrobce nebo zda existuje společná kontrola, byl shledán v případě skupiny Ecogreen, přičemž tato skutečnost spolu s několika dalšími faktory, jak je uvedeno ve 4. bodě odůvodnění, vede k závěru, že úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení neměla být provedena.
(17)
Tentýž vyvážející výrobce v Malajsii vedle svého argumentu týkajícího se podobností mezi situací skupiny Ecogreen a okolnostmi věci T-249/06 tvrdil, že poskytnuté informace zaslané dne 13. června 2012 nebyly dostatečné a že měly být zveřejněny dodatečné informace o podstatných skutečnostech a úvahách, které opravňují nový výpočet pro skupinu Ecogreen. Jeden výrobce v Unii rovněž uvedl, že v obou případech bylo poskytnutí informací, jak je uvedeno v 8. bodě odůvodnění, nedostatečné, a tvrdil, že mu bylo upřeno právo na obhajobu.
(18)
V této souvislosti se připomíná, že některé údaje týkající se jednotlivých společností mají důvěrnou povahu a nemohou být poskytnuty třetím stranám. Povaha faktických okolností v případě skupiny Ecogreen, jež jsou podobné okolnostem v případě společnosti Interpipe NTRP VAT, jak je uvedeno v 5. bodě odůvodnění, byla nicméně dne 13. června 2012 a dne 25. září 2012 zpřístupněna zúčastněným stranám, jimž byla poskytnuta lhůta, ve které mohly po obdržení jednotlivých dokumentů poskytujících příslušné informace vznést námitky v souladu se základním nařízením.
(19)
V odpovědi na druhý dokument zaslaný dne 25. září 2012 strany většinou jen znovu zopakovaly svá tvrzení, která uvedly v odpovědích na první dokument ze dne 13. června 2012.
(20)
Společnost PTMM rozpracovala připomínky na základě svého hlavního argumentu, podle něhož existence jediné hospodářské entity společnosti PTMM a jejího obchodníka vylučuje úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, přičemž tvrdila, že orgány posouvají soudní doktrínu jediné hospodářské entity do oblasti funkčního přístupu, kdy by bylo zapotřebí provést analýzu funkcí obchodníka ve spojení.
(21)
Je třeba poznamenat, že tento bod se týká právní otázky, která je předmětem právě projednávaného případu.
(22)
Společnost PTMM dále tvrdila, že argumenty ve 12. bodě odůvodnění nejsou přesvědčivé ani dostačující k rozlišení okolností v případě skupiny Ecogreen a společnosti PTMM.
(23)
V tomto ohledu stačí uvést, že podle ustálené judikatury nepředstavuje rozdílné zacházení se společnostmi, jejichž situace není totožná, diskriminaci (6). V dané souvislosti byl každý jednotlivý případ posuzován na základě svých konkrétních výsledků proti zjištěním rozsudků ve věci T-249/09 a spojených věcech C-191/09 P a C-200/09 P.
(24)
První argument: Úroveň přímého prodeje na vývoz dosažená výrobcem. Společnost PTMM uvedla, že nemá žádné oddělení marketingu a prodeje, a tvrdila, že veškerý prodej uskutečněný přímo výrobcem v Indonésii (a ne obchodníkem ve spojení) byl prováděn pouze za účelem dosažení souladu s právními požadavky. Funkce marketingu a prodeje vykonával obchodník v Singapuru. Z tohoto důvodu společnost PTMM tvrdila, že tento argument není důvodem pro úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení, ani pro stanovení rozdílu mezi společností PTMM na jedné straně a společností Interpipe NTRP VAT na straně druhé.
(25)
Podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení se provede spravedlivé srovnání mezi vývozní cenou a běžnou hodnotou na stejné obchodní úrovni s náležitým přihlédnutím k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen. Nejsou-li takto určená běžná hodnota a vývozní cena srovnatelné na tomto základě, provedou se pokaždé náležité individuální úpravy o rozdíly u činitelů, na které bylo upozorněno a které prokazatelně ovlivňují ceny a srovnatelnost cen.
(26)
Na tomto základě, a jak je vysvětleno ve 38. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, byly úpravy o rozdíly mimo jiné v provizích mezi vývozní prodejní cenou a prodejní cenou na domácím trhu v původním šetření považovány za odůvodněné vzhledem k rozdílným obchodním kanálům mezi vývozem do Evropské unie a prodejem na domácím trhu.
(27)
Argumenty předložené společností PTMM nejsou v rozporu s prvním tvrzením, tj. že úroveň přímého prodeje na vývoz uskutečněného společností PTMM je vyšší než u společnosti Interpipe NTRP VAT a že tato skutečnost odlišuje společnost PTMM od skupiny Ecogreen. Z úrovně přímého prodeje na vývoz lze jen vyvodit, že vývozní prodej společnosti PTMM se neuskutečňuje pouze prostřednictvím obchodníka ve spojení v Singapuru, ale také z Indonésie.
(28)
Druhý argument: Význam činností a funkcí obchodníka týkající se produktů pocházejících ze společností, které nejsou ve spojení. Společnost PTMM tvrdila, že zatímco nepopírá, že činnosti obchodníka ve spojení zahrnovaly řadu různých produktů na bázi palmového oleje, má tento argument za chybný, neboť se zakládá na činnostech mimo oblast působnosti původního šetření.
(29)
Za účelem posouzení, zda funkce obchodníka nejsou činnostmi vnitřního obchodního oddělení, ale jsou srovnatelné s funkcemi obchodního zástupce pracujícího za provizi ve smyslu rozsudku Tribunálu ve věci T-249/06, je třeba posuzovat činnosti obchodníka s ohledem na hospodářskou realitu. Existují podobnosti, pokud jde o funkce obchodníka, co se týče dotčeného produktu a ostatních produktů, s nimiž obchoduje. To potvrzuje skutečnost, že, jak je uvedeno ve 30. a 31. bodě odůvodnění, vztah mezi společností PTMM a obchodníkem ve spojení, včetně jeho funkcí, pokud jde o většinu, ne-li o všechny produkty - včetně dotčeného výrobku - se řídí jedinou smlouvou, aniž jsou rozlišovány jednotlivé výrobky. Je třeba poznamenat, že celkové činnosti obchodníka byly v podstatné míře založeny na dodávkách pocházejících od společností, které nejsou ve spojení. Funkce obchodníka jsou proto obdobné funkcím obchodního zástupce vykonávajícího svou činnost za provizi.
(30)
Třetí argument: Existence smlouvy mezi obchodníkem a výrobcem, která stvrzuje, že obchodník za prodej na vývoz obdrží provizi. Společnost PTMM tvrdila, že tato smlouva byla rámcová dohoda za účelem regulace převodní ceny mezi stranami ve spojení v souladu s použitelnými daňovými pokyny Indonésie/Singapuru a mezinárodně přijatými pokyny pro převodní ceny.
(31)
Skutečnost, že tato dohoda může být rovněž použita pro výpočet obvyklé ceny v souladu s platnými daňovými pokyny, neodporuje zjištění, že na základě uvedené dohody obdržel obchodník provizi ve formě fixní marže pouze za mezinárodní prodej a činnosti spojené s marketingem. Zjištění, že účelem smlouvy bylo řídit vztah mezi společností PTMM a obchodníkem a neměla být omezena jen na převodní ceny nebo daňové otázky, je odůvodněno samotným názvem a podmínkami této smlouvy. Smlouva tedy představuje nepřímý důkaz toho, že funkce obchodníka jsou podobné funkcím obchodního zástupce pracujícího za provizi.
(32)
S ohledem na výše uvedené argumenty dosáhly orgány úrovně důkazů vyžadované ustálenou judikaturou (7): svá zjištění opíraly o přímé nebo alespoň nepřímé důkazy. Co se týče společnosti PTMM a z důvodů vysvětlených výše, je úprava vývozní ceny podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení odůvodněná, a stávající úroveň antidumpingového cla by tudíž měla být zachována.
C. ZÁVĚR
(33)
Na základě výše uvedených skutečností by celní sazby použitelné pro společnost Ecogreen a všechny ostatní společnosti v Indonésii (kromě společnosti P.T. Musim Mas) měly být změněny. Pozměněné sazby se použijí se zpětnou působností ode dne vstupu prováděcího nařízení (EU) č. 1138/2011 v platnost včetně veškerého dovozu, který v období mezi 12. květnem 2011 a 11. listopadem 2011 podléhal prozatímnímu clu. Konečné antidumpingové clo zaplacené nebo zaúčtované podle článku 1 prováděcího nařízení (EU) č. 1138/2011 v původním znění a prozatímní antidumpingová cla vybraná s konečnou platností podle článku 2 téhož nařízení v původním znění přesahující celní sazbu uvedenou v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 1138/2011 ve znění tohoto nařízení by měla být tudíž vrácena nebo prominuta. Žádost o vrácení nebo prominutí by se měla podávat u vnitrostátních celních orgánů v souladu s platnými celními předpisy,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V tabulce v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 1138/2011 se řádek týkající se Indonésie nahrazuje tímto:
Země
Společnost
Konečné antidumpingové clo (EUR/t čisté hmotnosti)
Doplňkový kód TARIC
„Indonésie
P.T. Ecogreen Oleochemicals Batam, Kabil, Batam,
P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara
0,00
45,63
B111
B112
Všechny ostatní společnosti
45,63
B999“
Článek 2
Cla zaplacená nebo zaúčtovaná podle článku 1 prováděcího nařízení (EU) č. 1138/2011 v původním znění a prozatímní cla vybraná s konečnou platností podle článku 2 téhož nařízení v původním znění, které přesahují částku stanovenou v článku 1 tohoto nařízení, se vrátí nebo prominou. Žádost o vrácení nebo prominutí se podává u vnitrostátních celních orgánů v souladu s platnými celními předpisy.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 12. listopadu 2011.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. prosince 2012.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1241/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Δεκεμβρίου 2012
για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («ο βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 4,
Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή»), κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τον Αύγουστο του 2010 η Επιτροπή, με ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας (NOI) που δημοσιεύτηκε στις 13 Αυγούστου 2010 (2), κίνησε διαδικασία όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους («FOH») καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας («οι οικείες χώρες»).
(2)
Τον Μάιο του 2011 με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 446/2011 (3) («ο προσωρινός κανονισμός»), η Επιτροπή επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές FOH καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας, και τον Νοέμβριο 2011 επιβλήθηκε οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις ίδιες εισαγωγές με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 του Συμβουλίου (4) («ο οριστικός κανονισμός»).
(3)
Στις 21 Ιανουαρίου 2012 η εταιρεία PT Ecogreen Oleochemicals, ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας FOH, Ecogreen Oleochemicals (Σιγκαπούρη) Pte. Ltd και Ecogreen Oleochemicals GmbH (οι εφεξής αναφερόμενες από κοινού ως «Ecogreen») υπέβαλαν αίτηση (υπόθεση T-28/12) ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου για την ακύρωση του οριστικού δασμού όσον αφορά τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στην εταιρεία Ecogreen. Η Ecogreen αμφισβήτησε την προσαρμογή που πραγματοποιήθηκε βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού στην τιμή εξαγωγής της για τον σκοπό σύγκρισης της εν λόγω τιμής εξαγωγής με την κανονική αξία της εταιρείας.
(4)
Στις 16 Φεβρουαρίου 2012 το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-191/09 P και C-200/09 P Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT). Το Δικαστήριο απέρριψε τις αναιρέσεις και ανταναιρέσεις της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-249/06 Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT) και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT) κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 954/2006 του Συμβουλίου (5) όσον αφορά την εταιρεία Interpipe NTRP VAT, μεταξύ άλλων, λόγω έκδηλης πλάνης εκτίμησης κατά την προσαρμογή με βάση το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) και, για άλλους λόγους, όσον αφορά την εταιρεία Interpipe Niko Tube ZAT.
(5)
Δεδομένου ότι οι πραγματικές περιστάσεις για την Ecogreen είναι παρόμοιες με εκείνες για την Interpipe NTRP VAT, από την άποψη ότι η προσαρμογή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τους ακόλουθους παράγοντες σε συνδυασμό: όγκος των άμεσων πωλήσεων σε τρίτες χώρες μικρότερος του 8 % (1-5 %) όλων των εξαγωγικών πωλήσεων· ύπαρξη κοινής ιδιοκτησίας/ελέγχου του εμπόρου και του παραγωγού εξαγωγέα· φύση των δραστηριοτήτων του εμπόρου και του παραγωγού εξαγωγέα, θεωρείται σκόπιμο να υπολογιστεί εκ νέου το περιθώριο ντάμπινγκ της Ecogreen χωρίς να πραγματοποιηθεί προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) και να τροποποιηθεί ανάλογα ο οριστικός κανονισμός.
Α. ΝΕΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
(6)
Με βάση την κατάργηση της προσαρμογής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε για την Ecogreen, εκφρασμένο ως ποσοστό της τιμής εισαγωγής CIF στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την πληρωμή του δασμού, προσδιορίστηκε σε 2 % και θεωρείται, συνεπώς, αμελητέο σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Για τον λόγο αυτό, η έρευνα θα πρέπει να περατωθεί όσον αφορά την Ecogreen χωρίς την επιβολή μέτρων.
(7)
Το περιθώριο ντάμπινγκ για όλες τις εταιρείες στην Ινδονησία, εκτός από τον άλλο παραγωγό εξαγωγέα με ατομικό περιθώριο, που βασίστηκε σε εκείνο του συνεργαζόμενου ινδονήσιου παραγωγού εξαγωγέα με το ύψιστο περιθώριο ντάμπινγκ, θα πρέπει να αναθεωρηθεί για να ληφθεί υπόψη το εκ νέου υπολογιζόμενο περιθώριο ντάμπινγκ της Ecogreen.
Β. ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
(8)
Τα εν λόγω ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν για την πρόταση αναθεώρησης των συντελεστών δασμών αντιντάμπινγκ με δύο γνωστοποιήσεις, μία που απεστάλη στις 13 Ιουνίου 2012 και μία δεύτερη που απεστάλη στις 25 Σεπτεμβρίου 2012. Όλα τα μέρη είχαν προθεσμία για την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με κάθε γνωστοποίηση, σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού.
(9)
Σχόλια σχετικά με τη γνωστοποίηση που απεστάλη στις 13 Ιουνίου 2012 ελήφθησαν από την P.T. Musim Mas (PTMM), τον δεύτερο παραγωγό εξαγωγέα στην Ινδονησία, από έναν παραγωγό στην Ένωση και από έναν παραγωγό εξαγωγέας από τη Μαλαισία. Η PTMM ζήτησε επίσης την ευκαιρία ακρόασης από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και της δόθηκε η δυνατότητα τέτοιου είδους ακρόασης.
(10)
Η εταιρεία PTMM, για την οποία πραγματοποιήθηκε επίσης προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), ισχυρίστηκε ότι η απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-191/09 P και C-200/09 P θα έπρεπε να καταλήξει στον επανυπολογισμό του περιθωρίου του ντάμπινγκ, παρόμοιο με αυτό που έγινε για την Ecogreen, χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), εφόσον, άπαξ και καθορίστηκε ενιαία οικονομική οντότητα που αποτελούνταν από τον παραγωγό εξαγωγέα και τον έμπορο, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν προσαρμογές σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ). Η εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι το βάρος απόδειξης ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί προσαρμογή εναπόκειται στα θεσμικά όργανα και ότι δεν το έχουν αποδείξει στην περίπτωση της PTMM. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι οι περιστάσεις της ήταν παρόμοιες με εκείνες της Ecogreen, και ότι κάθε διαφορά μεταχείρισης θα αποτελούσε, συνεπώς, διάκριση.
(11)
Όσον αφορά τα σχόλια που υπέβαλε η PTMM, θα πρέπει να σημειωθεί ότι από την απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-191/09 P και C-200/09 P δεν συνεπάγεται ότι μόλις καθοριστεί η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού. Η προσαρμογή βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) θεωρείται δικαιολογημένη στην περίπτωση της PTMM, όπως έχει εξηγηθεί στον οριστικό κανονισμό, σε επικοινωνία με την εταιρεία και παρακάτω.
(12)
Υπάρχουν ορισμένες διαφορές στις περιπτώσεις των δύο ινδονήσιων παραγωγών εξαγωγέων, ειδικότερα οι ακόλουθες σε συνδυασμό: το επίπεδο άμεσων εξαγωγικών πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν από τον παραγωγό· η σημασία των δραστηριοτήτων και λειτουργιών του εμπόρου όσον αφορά τα προϊόντα που προκύπτουν από μη συνδεδεμένες εταιρείες· η ύπαρξη σύμβασης μεταξύ του εμπόρου και του παραγωγού, η οποία προέβλεπε ότι ο έμπορος έπρεπε να λάβει προμήθεια για τις εξαγωγικές πωλήσεις. Δεδομένης της διαφοράς των περιστάσεων των δύο εταιρειών, ο ισχυρισμός διακριτικής μεταχείρισης έπρεπε να απορριφθεί.
(13)
Σημειώνεται ότι η PTMM υπέβαλε επίσης αίτηση (υπόθεση T-26/12) στο Γενικό Δικαστήριο για την κατάργηση του οριστικού κανονισμού όσον αφορά τον δασμό αντιντάμπινγκ που αφορά την PTMM.
(14)
Ένας παραγωγός εξαγωγέας στη Μαλαισία προέβαλε το επιχείρημα ότι ο επανυπολογισμός του περιθωρίου για την Ecogreen, χωρίς να πραγματοποιηθεί προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), δεν υποστηρίχθηκε από την απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-191/09 P και C-200/09 P ή τα πραγματικά στοιχεία της. Επισημαίνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, στην T-249/06, διαπίστωσε έκδηλη πλάνη εκτίμησης στην εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού επειδή το Συμβούλιο πραγματοποίησε προσαρμογή στην εξαγωγική τιμή που χρεώθηκε από τη Sepco στο πλαίσιο των συναλλαγών που αφορούσαν σωληνώσεις που κατασκευάστηκαν από την εταιρεία Interpipe NTRP VAT, αλλά όχι εκείνες που κατασκευάστηκαν από την Interpipe Niko Tube ZAT. Οι πραγματικές περιστάσεις της Ecogreen θα μπορούσε συνεπώς να είναι ταυτόχρονα παρόμοιες με εκείνες της Interpipe NTRP VAT και της Interpipe Niko Tube ZAT λόγω της διαφοράς στην κατάσταση αυτών των δύο εταιρειών.
(15)
Το εν λόγω επιχείρημα έγινε αποδεκτό. Πράγματι, η κατάσταση της Ecogreen είναι παρόμοια με αυτή της εταιρείας Interpipe NTRP VAT. Το πόρισμα αυτό αιτιολογεί την ανάγκη για τη λήψη των δεόντων μέτρων για τον επανυπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ για την Ecogreen χωρίς προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ).
(16)
Ο παραγωγός εξαγωγέας στη Μαλαισία έφερε εξάλλου το επιχείρημα ότι η κατάσταση της Ecogreen όπως περιγράφτηκε στον οριστικό κανονισμό δεν είναι παρόμοια με αυτή της Interpipe NTRP VAT. Έπειτα από την επανεκτίμηση των ακριβών πραγματικών περιστάσεων της Ecogreen, κρίθηκε, ωστόσο, ότι αυτές οι περιστάσεις είναι επαρκώς παρόμοιες με εκείνες της Interpipe NTRP VAT, επειδή διαπιστώθηκε και για την Ecogreen ο ίδιος έλεγχος, όπως αυτός που διαπίστωσε το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση της Interpipe NTRP VAT, όταν εξέτασε αν οι εταιρείες που εκτελούσαν δραστηριότητες πώλησης ελέγχονται από τον παραγωγό εξαγωγέα ή αν υπάρχει κοινός έλεγχος· το γεγονός αυτό μαζί με διάφορους άλλους παράγοντες, όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 4, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί προσαρμογή βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού.
(17)
Ο ίδιος παραγωγός εξαγωγέας στη Μαλαισία, ως εναλλακτική στο επιχείρημά του όσον αφορά τις ομοιότητες μεταξύ της κατάστασης της Ecogreen και των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης T-249/06, προέβαλε το επιχείρημα ότι η κοινοποίηση που απεστάλη στις 13 Ιουνίου2012 ήταν ανεπαρκής και ότι θα έπρεπε να αποσταλεί συμπληρωματική κοινοποίηση των ουσιαστικών πραγματικών στοιχείων και των σκεπτικών με βάση τα οποία δικαιολογείται ο επανυπολογισμός της Ecogreen. Ένας παραγωγός στην Ένωση παρατήρησε επίσης ότι και οι δύο κοινοποιήσεις που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 8 ήταν ανεπαρκείς, και προέβαλε το επιχείρημα ότι του στέρησαν τα δικαιώματά του άμυνας.
(18)
Σχετικά με αυτό, υπενθυμίζεται ότι ορισμένες λεπτομέρειες σχετικά με συγκεκριμένες εταιρείες οι οποίες έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα δεν μπορούν να κοινοποιηθούν σε τρίτα μέρη. Ωστόσο, ο χαρακτήρας των πραγματικών στοιχείων για την Ecogreen, τα οποία είναι παρόμοια με εκείνα της Interpipe NTRP VAT, όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 5, κοινοποιήθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη στις 13 Ιουνίου 2012 και στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, στα οποία παραχωρήθηκε περίοδος εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις ύστερα από κάθε κοινοποίηση σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού.
(19)
Τα μέρη, απαντώντας στη δεύτερη κοινοποίηση που απεστάλη στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, επανέλαβαν ουσιαστικά τους ισχυρισμούς τους που εξέφρασαν στις απαντήσεις τους στην πρώτη κοινοποίηση της 13ης Ιουνίου 2012.
(20)
Η PTMM ανέπτυξε τα σχόλια της με βάση τον κύριο ισχυρισμό της ότι η ύπαρξη ενιαίας οικονομικής οντότητας (ΕΟΟ) της PTMM και του εμπόρου της αποκλείει μια προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού υποστηρίζοντας ότι τα θεσμικά όργανα μεταθέτουν το δόγμα της ΕΟΟ που καθορίστηκε από τα Δικαστήρια στην επιχειρησιακή προσέγγιση στην οποία θα χρειαζόταν ανάλυση των δραστηριοτήτων του συνδεδεμένου εμπόρου.
(21)
Σημειωτέον ότι το θέμα αυτό περιστρέφεται γύρω από το αντικείμενο εκκρεμούσας υπόθεσης.
(22)
Επιπλέον, η PTMM ισχυρίστηκε ότι τα επιχειρήματα στην αιτιολογική σκέψη 12 ανωτέρω δεν είναι πειστικά και δεν επαρκούν για τη διαφοροποίηση μεταξύ των περιστάσεων της Ecogreen και της PTMM αντιστοίχως.
(23)
Σχετικά με αυτό, είναι επαρκές να σημειωθεί ότι πρόκειται για πάγια νομολογία ότι η διαφορετική μεταχείριση εταιρειών που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση δεν θεωρείται διακριτική μεταχείριση (6). Δεδομένου αυτού, κάθε επιμέρους υπόθεση αξιολογήθηκε ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της με βάση τα πορίσματα των αποφάσεων στην υπόθεση T-249/09 και στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-191/09 P και C-200/09 P.
(24)
Πρώτο επιχείρημα: το επίπεδο άμεσων εξαγωγικών πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν από τον παραγωγό. Η PTMM υπέβαλε το επιχείρημα ότι δεν έχει τμήμα μάρκετινγκ και πωλήσεων και δήλωσε ότι όλες οι πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν απευθείας μόνον από τον παραγωγό στην Ινδονησία (και όχι από τον συνδεδεμένο έμπορο) έτσι ώστε να συμμορφώνονται με τις νομικές απαιτήσεις. Οι δραστηριότητες μάρκετινγκ και πωλήσεων πραγματοποιήθηκαν από τον έμπορό του στη Σιγκαπούρη. Για τον λόγο αυτό, η PTMM ισχυρίστηκε ότι αυτό το επιχείρημα δεν δικαιολογεί την προσαρμογή βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού ούτε τη διάκριση που γίνεται μεταξύ της PTMM αφενός και της NTRP VAT αφετέρου.
(25)
Το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού ορίζει ότι πρέπει να πραγματοποιείται σωστή σύγκριση μεταξύ της εξαγωγικής τιμής και της κανονικής αξίας στο ίδιο επίπεδο εμπορίου λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις διαφορές που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα της τιμής. Όταν η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής που διαμορφώνεται δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις σύγκρισης, πραγματοποιούνται προσαρμογές για κάθε περίπτωση, με βάση τα ατομικά της στοιχεία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη διαφορές των παραγόντων για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυρισμός και αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών.
(26)
Στη βάση αυτή, και όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 38 του προσωρινού κανονισμού, οι προσαρμογές για τις διαφορές μεταξύ άλλων στις προμήθειες μεταξύ των εξαγωγικών τιμών πωλήσεων και των εγχώριων τιμών πωλήσεων στη διάρκεια των αρχικών ερευνών θεωρήθηκαν δικαιολογημένες λόγω των διαφορών στα κυκλώματα πωλήσεων μεταξύ των εξαγωγικών πωλήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εγχωρίων πωλήσεων.
(27)
Τα επιχειρήματα που προέβαλε η PTMM δεν αντιτίθενται στο πρώτο επιχείρημα, δηλαδή ότι το επίπεδο άμεσων εξαγωγικών πωλήσεων που πραγματοποιήθηκαν από την PTMM είναι υψηλότερο από αυτό της Interpipe NTRP VAT και ότι αυτό το γεγονός διακρίνει την PTMM από την Ecogreen. Πράγματι, δεδομένου του επιπέδου των άμεσων εξαγωγικών πωλήσεων, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι οι εξαγωγικές πωλήσεις της PTMM πραγματοποιήθηκαν όχι μόνον από τον συνδεδεμένο τους έμπορο στη Σιγκαπούρη αλλά επίσης από την Ινδονησία.
(28)
Δεύτερο επιχείρημα: Σημασία των δραστηριοτήτων και λειτουργιών του εμπόρου όσον αφορά τα προϊόντα που προκύπτουν από μη συνδεδεμένες εταιρείες. Η PTMM ισχυρίστηκε ότι, ενώ δεν αρνείται ότι ο συνδεμένος της έμπορος συμμετείχε σε διάφορα προϊόντα από φοινικέλαιο, αυτό το επιχείρημα ήταν εσφαλμένο, εφόσον βασίστηκε σε δραστηριότητες πέρα από το επίπεδο της αρχικής έρευνας.
(29)
Προκειμένου να αξιολογηθεί αν οι δραστηριότητες ενός εμπόρου δεν είναι αυτές ενός εσωτερικού τμήματος πωλήσεων αλλά συγκρίσιμες με εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται σε βάση προμήθειας στο πλαίσιο της έννοιας της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-249/06, οι δραστηριότητες του εμπόρου πρέπει να αξιολογηθούν με βάση την οικονομική πραγματικότητα. Υπάρχουν ομοιότητες όσον αφορά τις δραστηριότητες του εμπόρου σε σχέση με το οικείο προϊόν και τα άλλα εμπορεύματα. Επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι, όπως εξετάζεται παρακάτω στις αιτιολογικές σκέψεις 30 και 31, η σχέση μεταξύ της PTMM και του συνδεδεμένου της εμπόρου, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων του τελευταίου, για τα περισσότερα αν όχι όλα τα προϊόντα -συμπεριλαμβανομένου του οικείου προϊόντος- διέπεται από μια ενιαία σύμβαση χωρίς διάκριση μεταξύ των προϊόντων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι συνολικές δραστηριότητες του εμπόρου βασίστηκαν σε σημαντικό βαθμό στις προμήθειες που προέρχονται από μη συνδεδεμένες εταιρείες. Οι δραστηριότητες του εμπόρου είναι συνεπώς παρόμοιες με αυτές αντιπροσώπου που εργάζεται βάσει προμήθειας.
(30)
Τρίτο επιχείρημα: Η ύπαρξη σύμβασης μεταξύ του εμπόρου και του παραγωγού, η οποία προέβλεπε ότι ο έμπορος έπρεπε να λάβει προμήθεια για τις εξαγωγικές πωλήσεις. Η PTMM ισχυρίστηκε ότι αυτή η σύμβαση αποτελούσε μια κύρια συμφωνία για τη ρύθμιση των τιμών μεταβίβασης μεταξύ των συνδεδεμένων μερών ώστε να συμμορφώνονται με τις ισχύουσες φορολογικές κατευθυντήριες γραμμές Ινδονησίας/Σιγκαπούρης και διεθνώς αποδεκτές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την τιμολόγηση μεταβίβασης.
(31)
Το γεγονός ότι αυτή η συμφωνία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των τιμών υπό συνθήκες ανταγωνισμού, σύμφωνα με τις ισχύουσες φορολογικές κατευθυντήριες γραμμές, δεν αντίκειται στο πόρισμα ότι σύμφωνα με τη συμφωνία ο έμπορος έλαβε προμήθεια με τη μορφή σταθερής αύξησης τιμής μόνον για τις διεθνείς συναλλαγές του και για τις δραστηριότητες πώλησης και μάρκετινγκ. Πράγματι, η ίδια η επωνυμία και οι όροι της συμφωνίας δικαιολογούν το πόρισμα ότι η σύμβαση είχε σκοπό να καλύψει τη σχέση μεταξύ της PTMM και του εμπόρου και δεν περιορίστηκε στην τιμολόγηση μεταβίβασης ή σε φορολογικά θέματα. Επομένως, η σύμβαση αποτελεί έμμεση απόδειξη ότι οι δραστηριότητες του εμπόρου είναι παρόμοιες με αυτές αντιπροσώπου που εργάζεται βάσει προμήθειας.
(32)
Ενόψει των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν ανωτέρω, τα θεσμικά όργανα έχουν εκπληρώσει τα πρότυπα απόδειξης που απαιτούνται από την πάγια νομολογία (7): τα πορίσματά τους βασίστηκαν στις άμεσες ή τουλάχιστον έμμεσες αποδείξεις. Όσον αφορά την PTMM και για λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω, η προσαρμογή που έγινε στις εξαγωγικές τιμές σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού είναι δικαιολογημένη και, συνεπώς, θα πρέπει να διατηρηθεί το παρόν επίπεδο δασμού αντιντάμπινγκ.
Γ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
(33)
Με βάση τα ανωτέρω, θα πρέπει να τροποποιηθούν οι φορολογικοί συντελεστές που ισχύουν για την Ecogreen και σε όλες τις άλλες εταιρείες στην Ινδονησία (εκτός της P.T. Musim Mas). Οι τροποποιημένοι συντελεστές θα πρέπει να ισχύουν αναδρομικά από την ημερομηνία της έναρξης ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011, συμπεριλαμβανομένων όλων των εισαγωγών που υπόκεινται στους προσωρινούς δασμούς μεταξύ της 12ης Μαΐου 2011 και 11ης Νοεμβρίου 2011. Συνεπώς, ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που έχει καταβληθεί ή έχει εγγραφεί στους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 στην αρχική έκδοσή του, και οι προσωρινοί δασμοί αντιντάμπινγκ που εισπράχθηκαν οριστικά, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου κανονισμού στην αρχική έκδοσή του, καθ’ υπέρβαση του δασμολογικού συντελεστή που διευκρινίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 όπως τροποποιήθηκε από τον εν λόγω κανονισμό, θα πρέπει να επιστραφούν ή να διαγραφούν. Για την επιστροφή ή διαγραφή θα πρέπει να υποβληθεί αίτηση στις εθνικές τελωνειακές αρχές σύμφωνα με την ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Η εγγραφή για την Ινδονησία στον πίνακα στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
Χώρα
Εταιρεία
Οριστικός συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ (ευρώ ανά τόνο καθαρού βάρους)
Πρόσθετος κωδικός TARIC
«Ινδονησία
P.T. Ecogreen Oleochemicals Batam, Kabil, Batam
P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara
0,00
45,63
B111
B112
Όλες οι άλλες εταιρείες
45,63
B999»
Άρθρο 2
Τα ποσά των δασμών που έχουν καταβληθεί ή εγγραφεί στους λογαριασμούς, σύμφωνα με το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1138/2011 στην αρχική του έκδοση, και τα ποσά των προσωρινών δασμών που εισπράχθηκαν οριστικά σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου κανονισμού στην αρχική έκδοσή του, τα οποία υπερβαίνουν εκείνα που καθορίζονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, επιστρέφονται ή διαγράφονται. Για την επιστροφή ή τη διαγραφή πρέπει να υποβληθεί αίτηση στις εθνικές τελωνειακές αρχές σύμφωνα με την εφαρμοστέα τελωνειακή νομοθεσία.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 12 Νοεμβρίου 2011.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Δεκεμβρίου 2012.