PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE (EU) 2015/253
ze dne 16. února 2015,
kterým se stanoví pravidla pro odběr vzorků a podávání zpráv podle směrnice Rady 1999/32/ES, pokud jde o obsah síry v lodních palivech
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 1999/32/ES ze dne 26. dubna 1999 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech a o změně směrnice 93/12/EHS (1), a zejména na čl. 6 odst. 1b a čl. 7 odst. 1a uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Má-li být dosaženo očekávaného přínosu směrnice 1999/32/ES pro zdraví a životní prostředí, který vyplývá ze snížení emisí oxidu siřičitého z lodní dopravy, podpory spravedlivé hospodářské soutěže a větší udržitelnosti námořní dopravy, mělo by mít nákladově efektivní a soudržné provádění a prosazování uvedené směrnice vysokou prioritu.
(2)
Za účelem účinného provedení článků 3a, 4a a 4b směrnice 1999/32/ES je nezbytné, aby členské státy zajistily dostatečně časté a přesné odběry vzorků lodního paliva dodaného lodím nebo používaného na palubách lodí, včetně kontroly lodních deníků a dodacích listů zásobníků.
(3)
Ustanovení čl. 6 odst. 1 směrnice 1999/32/ES vyžaduje, aby členské státy přijaly všechna nezbytná opatření tomu, aby odběrem vzorků kontrolovaly obsah síry v lodních palivech používaných pro spalování na palubě v dotyčných mořských oblastech a přístavech. V této souvislosti by se měl odběr vzorků chápat v širokém slova smyslu tak, že zahrnuje veškeré metody ověřování souladu stanovené v čl. 6 odst. 1a písm. a), b) a c) uvedené směrnice.
(4)
Fyzický odběr vzorků lodního paliva pro účely ověření souladu by měl být prováděn buď získáváním a analýzou místního vzorku paliva z lodního palivového systému, nebo analýzou příslušných zapečetěných vzorků zásobníku na palubě lodí.
(5)
Četnost odběru vzorků by měla být stanovena na základě počtu jednotlivých lodí připlouvajících do členského státu, ověření lodní dokumentace, používání alternativních technologií výběru, jimiž se zajistí spravedlivé rozdělení zátěže mezi členskými státy a nákladová efektivita, jakož i na základě konkrétních záznamů o jednotlivých lodích.
(6)
Odběr vzorků lodních paliv během dodávky na lodě by měl být zaměřen na dodavatele lodního paliva, u nichž bylo opakovaně zjištěno, že dodávají palivo, které neodpovídá tomu, co je uvedeno na dodacím listě zásobníku, s přihlédnutím k objemu lodních paliv uváděnému na trh dodavatelem.
(7)
Za účelem nákladově efektivního provedení směrnice 1999/32/ES by členské státy měly být vybízeny k dodržování četnosti odběru vzorků paliva a měly by lodě určené pro ověření souladu vybírat na základě vnitrostátních mechanismů výběru založených na posouzení rizik nebo využívání inovativních technologií pro ověřování souladu a shromážděné údaje sdílet s ostatními členskými státy.
(8)
Specializovaný informační systém Unie, který vyvinula a provozuje Evropská agentura pro námořní bezpečnost a který budou mít členské státy k dispozici od 1. ledna 2015, má sloužit jako platforma pro zaznamenávání a výměnu informací o výsledcích jednotlivých ověření souladu podle směrnice 1999/32/ES. Členské státy by měly být motivovány k využívání systému, jenž může významně přispět k racionalizaci a optimalizaci posuzování souladu s požadavky uvedené směrnice.
(9)
Aby nebyla ukládána nepřiměřená administrativní zátěž členským státům, které nemají pobřežní pásmo, plavidlům plujícím pod jejich vlajkou nebo jejich dodavatelům lodního paliva, neměla by se na uvedené členské státy vztahovat některá ustanovení.
(10)
Při předkládání zpráv by se mělo zohlednit co nejlepší využití všech dostupných a nejmodernějších technologií tak, aby se administrativní zátěž omezila na minimum, přičemž by se měla ponechat flexibilita těm členským státům, které upřednostňují podávání zpráv tradičnějším způsobem. Členské státy proto mají možnost využít ke splnění svých příslušných povinností podávat výroční zprávy podle směrnice 1999/32/ES informační systém Unie.
(11)
Nejdříve 1. ledna 2016 a s výhradou dostupnosti sdílených údajů týkajících se ověřování souladu a odběru vzorků, pokud jde o obsah síry v lodním palivu, mohou členské státy ke stanovování priorit při ověřování lodního paliva nákladově efektivním způsobem používat mechanismus výběru založený na posouzení rizik, který je součástí informačního systému Unie.
(12)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 9 odst. 1 směrnice 1999/32/ES,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
Tímto rozhodnutím se stanoví pravidla pro metody a četnost odběru vzorků a podávání zpráv podle směrnice 1999/32/ES, pokud jde o obsah síry v lodních palivech.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí tyto definice:
1)
„provozní nádrží“ se rozumí nádrž, z níž se odebírá palivo na napájení navazujícího zařízení na spalování topného oleje;
2)
„palivovým systémem“ se rozumí systém podporující rozvod, filtraci, čištění a dodávku paliva z provozních nádrží do zařízení na spalování topného oleje;
3)
„zástupcem lodě“ se rozumí velitel lodě nebo pověřený důstojník, který je odpovědný za používané lodní palivo, dokumentaci a schválení alternativního místa odběru vzorků paliva;
4)
„kontrolorem obsahu síry“ (dále jen „kontrolorem“) se rozumí osoba řádně zmocněná příslušným orgánem členského státu k ověření, zda jsou dodržena ustanovení směrnice 1999/32/ES;
5)
„informačním systémem Unie“ se rozumí systém, který je spravován Evropskou agenturou pro námořní bezpečnost a který využívá údaje jednotlivých lodí o vplutí do přístavů v rámci systému SafeSeaNet, systému pro správu informací zřízeného článkem 22a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/59/ES (2) (dále jen „systém SafeSeaNet“), s cílem zaznamenávat a předávat informace o výsledcích jednotlivých ověření souladu podle směrnice 1999/32/ES. Na základě uvedených výsledků jednotlivých ověření souladu a souvisejících zjištění podle směrnice 1999/32/ES je vytvářen unijní mechanismus výběru založený na posouzení rizik.
Článek 3
Četnost odběru vzorků lodních paliv používaných na palubě lodí
1. Členské státy provádějí kontroly lodních deníků a dodacích listů zásobníků na palubě u alespoň 10 % z celkového počtu jednotlivých lodí připlouvajících do příslušného členského státu za rok.
Celkový počet jednotlivých lodí připlouvajících do členského státu odpovídá průměrnému počtu lodí za předchozí tři roky oznámenému prostřednictvím systému SafeSeaNet.
2. Od 1. ledna 2016 je obsah síry v lodním palivu používaném na palubách lodí kontrolován také prostřednictvím odběru vzorků a/nebo analýzy u lodí kontrolovaných podle odstavce 1, přičemž se kontroluje alespoň tento procentní podíl lodí:
a)
40 % v členských státech sousedících po celé délce hranic s oblastmi kontroly emisí oxidů síry (SECA);
b)
30 % v členských státech částečně sousedících s oblastmi SECA;
c)
20 % v členských státech, které s oblastmi SECA nesousedí.
Od 1. ledna 2020 je v členských státech, které s oblastmi SECA nesousedí, obsah síry v lodním palivu používaném na palubě kontrolován také prostřednictvím odběru vzorků a/nebo analýzy u 30 % lodí kontrolovaných podle odstavce 1.
Členské státy mohou dodržovat četnost kontrol stanovenou v tomto odstavci výběrem lodí na základě vnitrostátních mechanismů výběru založených na posouzení rizik a zvláštních záznamů o jednotlivých lodích nahlášených v informačním systému Unie.
3. Počet jednotlivých lodí vypočtený podle odstavce 2, který je rovněž třeba kontrolovat prostřednictvím odběru vzorků a/nebo analýzy, může být upraven (přičemž zároveň není povoleno snížení o více než 50 %):
a)
odečtením počtu jednotlivých lodí, pro něž se případné nedodržení požadavků ověřuje pomocí technologií dálkového průzkumu nebo metody analýzy Quick Scan; nebo
b)
stanovením příslušného počtu, pokud se ověřování dokumentů v souladu s odstavcem 1 provádí na palubě u alespoň 40 % jednotlivých lodí připlouvajících do příslušného členského státu za rok.
Úpravy uvedené v písmenech a) a b) musí být vykazovány v informačním systému Unie.
4. Od 1. ledna 2016 může členský stát namísto dodržování roční frekvence stanovené v odstavcích 1, 2 a 3 uplatnit každoroční odběr vzorků na základě unijního mechanismu výběru založeného na posouzení rizik.
5. Tento článek se nepoužije na Českou republiku, Lucembursko, Maďarsko, Rakousko a Slovensko.
Článek 4
Četnost odběru vzorků lodních paliv během dodávky na lodě
1. V souladu s čl. 6 odst. 1a písm. b) směrnice 1999/32/ES a při zohlednění objemu dodávaných lodních paliv členské státy provádějí odběr a analýzu vzorků lodních paliv během dodávky na lodě takovými dodavateli lodního paliva, kteří jsou registrovaní v daném členském státě a u nichž se alespoň třikrát během daného roku zjistilo, že dodávají palivo, které neodpovídá tomu, co je uvedeno na dodacím listě zásobníku na základě zpráv v informačním systému Unie nebo výroční zprávy uvedené v článku 7.
2. Tento článek se nepoužije na Českou republiku, Lucembursko, Maďarsko, Rakousko a Slovensko.
Článek 5
Metody odběru vzorků pro ověřování obsahu síry v lodních palivech používaných na palubě
1. Pokud se obsah síry v lodních palivech používaných na palubě ověřuje v souladu s článkem 3, použijí členské státy k odběru vzorků a ověření souladu s normami pro obsah síry tento odstupňovaný přístup:
a)
kontrola lodních deníků a dodacích listů zásobníků;
b)
podle potřeby jeden z následujících způsobů odběru vzorků a analýzy nebo oba tyto způsoby:
i)
analýza zapečetěných vzorků zásobníků na palubě lodí připojených k dodacím listům zásobníků, které byly odebrány v souladu s pravidlem 18 odst. 8.1 a 8.2 přílohy VI úmluvy MARPOL;
ii)
odběr místních vzorků lodního paliva pro spalování na palubě v souladu s článkem 6, po němž následuje analýza.
2. Po skončení ověřování a analýzy obsahu síry zaznamená kontrolor údaje o kontrole zaměřené na konkrétní palivo a zjištění v souladu s požadovaným druhem údajů podle čl. 7 písm. a).
Článek 6
Odběr místních vzorků na palubě
1. Členské státy odeberou místní vzorky lodního paliva na palubě prostřednictvím jednoho nebo více vzorků v místě, kde je namontován ventil pro účely odběru vzorku paliva v palivovém systému, jak je uvedeno v plánu lodních palivových potrubních systémů nebo v generálním plánu lodě a jak bylo schváleno správním orgánem státu vlajky nebo uznaným subjektem jednajícím jeho jménem.
2. Pokud se místo uvedené v odstavci 1 na lodi nenachází, je místem odběru vzorků paliva místo, kde je namontován ventil pro účely odběru vzorku a které splňuje všechny tyto podmínky:
a)
je snadno a bezpečně přístupné;
b)
zohledňuje různé druhy paliva používané v prvku na spalování topného oleje spalovacího zařízení;
c)
je zařazeno za vývodem používaného paliva z provozní nádrže;
d)
je co nejblíže k přívodu paliva do prvku na spalování topného oleje spalovacího zařízení, jak je přípustné a bezpečně proveditelné, přičemž se zohlední druh paliva, průtok, teplota a tlak za vybraným místem odběru vzorků;
e)
je navrženo zástupcem lodě a schváleno kontrolorem.
3. V případě, že na lodi nejsou plně oddělené palivové systémy nebo pokud se používá vícero provozních nádrží, mohou členské státy odebrat místní vzorek na více než jednom místě palivového systému, aby se zjistilo, zda nedochází k případné křížové kontaminaci paliv.
4. Členské státy zajistí, aby se místní vzorky sbíraly do vzorkovací nádoby, z níž lze naplnit alespoň tři nádoby na odběr vzorků, které jsou reprezentativní pro používané lodní palivo.
5. Členské státy přijmou opatření s cílem zajistit, aby:
a)
nádoby na odběr vzorků byly zapečetěny kontrolorem pomocí jedinečného prostředku k identifikaci instalovaného za přítomnosti zástupce lodě;
b)
dvě nádoby na odběr vzorků byly dovezeny na pevninu za účelem analýzy;
c)
si zástupce lodě ponechal jednu nádobu na odběr vzorků po dobu nejméně 12 měsíců od data odběru.
Článek 7
Údaje, které je třeba zahrnout do výroční zprávy
Výroční zprávy o souladu s normami pro obsah síry v lodních palivech předkládané členskými státy Komisi, musí obsahovat alespoň tyto údaje:
a)
celkový počet a druh nedodržení požadavků na obsah síry naměřený v palivech za rok, včetně rozsahu nesouladu jednotlivých obsahů síry a průměrného obsahu síry určeného po odběru vzorků a analýze;
b)
celkový počet ověření dokumentů, včetně dodacích listů zásobníků, místa čerpání paliva, knih záznamů o manipulaci s ropnými látkami, lodních deníků, postupů změny paliva a záznamů;
c)
tvrzení o nedostupnosti lodních paliv, jak je uvedeno v čl. 4a odst. 5b směrnice 1999/32/ES, včetně údajů o lodi, přístavu pro načerpání paliva a členských států, v nichž k nedostupnosti paliva došlo, počtu případů nahlášených toutéž lodí a druhu nedostupného zásobníku;
d)
oznámení a protestní dopisy proti dodavatelům lodního paliva na jejich území, pokud jde o obsah síry v palivech;
e)
seznam obsahující jména a adresy všech dodavatelů lodního paliva v příslušném členském státě;
f)
popis používání alternativních metod snižování emisí, včetně hodnocení a průběžného monitorování emisí, nebo alternativních paliv a kontrol dodržování s ohledem na nepřetržité snižování emisí oxidů síry (SOx) v souladu s přílohami I a II směrnice 1999/32/ES u lodí plujících pod vlajkou daného členského státu;
g)
podle potřeby popis vnitrostátních mechanismů výběru založených na posouzení rizik, včetně zvláštních záznamů, a využívání výsledků dálkového průzkumu a jiných dostupných technologií pro stanovování priorit při ověřování souladu s požadavky, pokud jde o jednotlivé lodě;
h)
celkový počet a druh zahájených řízení o nesplnění povinnosti a/nebo sankcí, výši pokut, které příslušný orgán uložil provozovatelům lodí a dodavatelům lodního paliva;
i)
v případě každé jednotlivé lodě, po kontrole lodních deníků a dodacích listů zásobníků a/nebo odběru vzorků:
i)
údaje o lodi, včetně čísla IMO, typu a stáří lodě a tonáže;
ii)
zprávy o odběru vzorků a analýze, včetně počtu a druhu vzorků, metody odběru vzorků, místa odběru vzorků, pro účely ověření souladu typu lodě;
iii)
příslušné údaje o dodacích listech zásobníků, místě čerpání paliva, knihách záznamů o manipulaci s ropnými látkami, lodních denících, postupech změny paliva a záznamech;
iv)
donucovací opatření a právní postupy zahájené na vnitrostátní úrovni a/nebo sankce vůči této konkrétní lodi.
Článek 8
Formát zprávy
1. Členské státy mohou využívat informační systém Unie, aby do něj přímo po ověření zaznamenávaly veškeré důležité údaje o konkrétním palivu a zjištění, včetně údajů o odběru vzorků.
2. K plnění oznamovacích povinností stanovených v článku 7 směrnice 1999/32/ES mohou členské státy, které pro záznam, výměnu a sdílení údajů týkajících se ověřování souladu využívají informační systém Unie, používat roční souhrn opatření na prosazování v oblasti práva Unie, jenž poskytuje informační systém Unie.
3. Členské státy, které informační systém Unie nevyužívají, buď usnadní spojení mezi informačním systémem Unie a jejich vnitrostátním systémem, který může podle potřeby alespoň zaznamenávat stejné oblasti jako ty, které jsou zahrnuty v informačním systému Unie, nebo podávají elektronické zprávy o všech položkách uvedených v článku 7.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 16. února 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ (ΕΕ) 2015/253 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Φεβρουαρίου 2015
για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με τη δειγματοληψία και την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 1999/32/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο και για την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 1β και το άρθρο 7 παράγραφος 1α,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Μια οικονομικά αποδοτική και συνεκτική εφαρμογή και επιβολή της οδηγίας 1999/32/ΕΚ είναι υψηλής προτεραιότητας ώστε να επιτευχθούν τα προβλεπόμενα οφέλη για την υγεία και το περιβάλλον που θα προκύψουν από τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του θείου που προκαλούνται από τις θαλάσσιες μεταφορές, γεγονός που θα συμβάλλει στον θεμιτό ανταγωνισμό και στην αύξηση της βιωσιμότητας των θαλάσσιων μεταφορών.
(2)
Με σκοπό την αποτελεσματική εφαρμογή των άρθρων 3α, 4α και 4β της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, τα κράτη μέλη είναι απαραίτητο να εξασφαλίζουν τη δειγματοληψία, με επαρκή συχνότητα και ακρίβεια, των καυσίμων πλοίων που παραδίδονται σε πλοία ή που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων των ημερολογίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων.
(3)
Το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να ελέγχεται με δειγματοληψία η περιεκτικότητα σε θείο των χρησιμοποιούμενων καυσίμων πλοίων που προορίζονται για καύση επί των πλοίων, ενώ βρίσκονται στις οικείες θαλάσσιες περιοχές και λιμένες. Στο πλαίσιο αυτό η δειγματοληψία θα πρέπει να ερμηνεύεται διασταλτικά, έτσι ώστε να καλύπτει όλες τις μεθόδους ελέγχου της συμμόρφωσης που ορίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1α στοιχεία α), β) και γ) της εν λόγω οδηγίας.
(4)
Η φυσική δειγματοληψία των χρησιμοποιούμενων καυσίμων πλοίων με σκοπό τον έλεγχο της συμμόρφωσης θα πρέπει να διενεργείται είτε μέσω της συλλογής και της ανάλυσης δείγματος από το σύστημα καυσίμων του πλοίου είτε μέσω της ανάλυσης των σχετικών σφραγισμένων δειγμάτων από τις αποθήκες καυσίμων που βρίσκονται επί των πλοίων.
(5)
Η συχνότητα της δειγματοληψίας θα πρέπει να προσδιορίζεται με βάση τον αριθμό των πλοίων που καταπλέουν σε ένα κράτος μέλος, τον έλεγχο των εγγράφων του πλοίου, τη χρήση εναλλακτικών τεχνολογιών στόχευσης που αποσκοπούν να εξασφαλίσουν τη δίκαιη κατανομή του φόρτου μεταξύ των κρατών μελών και τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, καθώς και ειδικές προειδοποιήσεις για μεμονωμένα πλοία.
(6)
Η δειγματοληψία των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία θα πρέπει να στοχεύει τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων για τους οποίους έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί ότι δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο δελτίο παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, και να λαμβάνει υπόψη τον όγκο των καυσίμων πλοίων που διατίθενται στην αγορά από τον προμηθευτή.
(7)
Προκειμένου να εφαρμοστεί η οδηγία 1999/32/ΕΚ με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να τηρούν τη συχνότητα δειγματοληψίας επιλέγοντας πλοία για έλεγχο της συμμόρφωσης καυσίμων με γνώμονα τους εθνικούς μηχανισμούς στόχευσης με βάση τον κίνδυνο ή εφαρμόζοντας καινοτόμους τεχνολογίες ελέγχου της συμμόρφωσης, και να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που συλλέγουν με άλλα κράτη μέλη.
(8)
Ένα ειδικό σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, το οποίο αναπτύχθηκε και λειτουργεί υπό την ευθύνη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα και τίθεται στη διάθεση των κρατών μελών από την 1η Ιανουαρίου 2015, πρόκειται να χρησιμεύσει ως πλατφόρμα για την καταγραφή και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης σύμφωνα με την οδηγία 1999/32/ΕΚ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να χρησιμοποιούν το εν λόγω σύστημα που μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στον εξορθολογισμό και τη βελτιστοποίηση της εκτίμησης της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας.
(9)
Προκειμένου να μην επιβάλλεται δυσανάλογος διοικητικός φόρτος στα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ακτογραμμή, καθώς και στα πλοία που φέρουν τη σημαία τους ή στους οικείους προμηθευτές καυσίμων πλοίων, δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται σε αυτά τα κράτη μέλη ορισμένες διατάξεις.
(10)
Για την υποβολή εκθέσεων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο όλες οι διαθέσιμες τεχνολογίες αιχμής, έτσι ώστε ο διοικητικός φόρτος να μειώνεται στο ελάχιστο, και παράλληλα να παρέχεται ευελιξία στα κράτη μέλη που μπορεί να επιθυμούν να υποβάλλουν τα στοιχεία τους με πιο παραδοσιακούς τρόπους. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να εκπληρώνουν τις σχετικές υποχρεώσεις υποβολής ετήσιας έκθεσης σύμφωνα με την οδηγία 1999/32/ΕΚ.
(11)
Το νωρίτερο την 1η Ιανουαρίου 2016 και με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας κοινών στοιχείων όσον αφορά τη δειγματοληψία και τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τις διατάξεις σχετικά με το θείο, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τον μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο, που έχει ενσωματωθεί στο σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, ώστε να ιεραρχούν τους ελέγχους των καυσίμων πλοίων με οικονομικά αποδοτικό τρόπο.
(12)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα απόφαση καθορίζει τους κανόνες σχετικά με τις μεθόδους και τη συχνότητα δειγματοληψίας, καθώς και την υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 1999/32/ΕΚ όσον αφορά την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
(1)
ως «δεξαμενή» νοείται η δεξαμενή καυσίμων από την οποία τροφοδοτούνται οι κατάντη μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
(2)
ως «σύστημα καυσίμων» νοείται το σύστημα που υποστηρίζει τη διανομή, τη διήθηση, τον καθαρισμό και την παροχή καυσίμων από τις δεξαμενές στις μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
(3)
ως «εκπρόσωπος του πλοίου» νοείται ο πλοίαρχος ή ο αξιωματικός που είναι υπεύθυνος για τα χρησιμοποιούμενα καύσιμα πλοίων, τα έγγραφα του πλοίου και την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη θέση του εναλλακτικού σημείου δειγματοληψίας καυσίμου·
(4)
ως «επιθεωρητής σχετικά με το θείο» νοείται το πρόσωπο που έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους να ελέγχει τη συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 1999/32/ΕΚ·
(5)
ως «σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης» νοείται το σύστημα που χρησιμοποιεί τα δεδομένα του λιμένα κατάπλου των πλοίων στο πλαίσιο του συστήματος SafeSeaNet, το σύστημα διαχείρισης πληροφοριών που συστάθηκε με το άρθρο 22α της οδηγίας 2002/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) («SafeSeaNet»), το οποίο καταγράφει και ανταλλάσσει πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης βάσει της οδηγίας 1999/32/ΕΚ και το οποίο λειτουργεί υπό την ευθύνη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα. Η Ένωση αναπτύσσει μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο ο οποίος εδράζεται στα εν λόγω αποτελέσματα των επιμέρους ελέγχων συμμόρφωσης και των σχετικών πορισμάτων βάσει της οδηγίας 1999/32/ΕΚ.
Άρθρο 3
Συχνότητα δειγματοληψίας των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί του πλοίου
1. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους των ημερολογίων των πλοίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων επί των πλοίων στο 10 % τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των πλοίων που καταπλέουν στο οικείο κράτος μέλος ανά έτος.
Ο συνολικός αριθμός των πλοίων που καταπλέουν σε ένα κράτος μέλος αντιστοιχεί στον μέσο αριθμό των πλοίων των τριών προηγούμενων ετών, όπως έχει κοινοποιηθεί μέσω του SafeSeaNet.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων πρέπει επίσης να ελέγχεται με δειγματοληψία ή με ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους τουλάχιστον στο ακόλουθο ποσοστό των επιθεωρούμενων πλοίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
40 % στα κράτη μέλη των οποίων τα σύνορα συμπίπτουν απολύτως με περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx (ΠΕΕΟΘ)·
β)
30 % στα κράτη μέλη των οποίων ένα μέρος των συνόρων τους συμπίπτει με ΠΕΕΟΘ·
γ)
20 % στα κράτη μέλη που δεν συνορεύουν με ΠΕΕΟΘ.
Από την 1η Ιανουαρίου 2020, στα κράτη μέλη που δεν συνορεύουν με ΠΕΕΟΘ η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων πρέπει επίσης να ελέγχεται με δειγματοληψία ή με ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους τουλάχιστον σε ποσοστό 30 % των επιθεωρούμενων πλοίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Τα κράτη μέλη μπορούν να συμμορφώνονται με τις συχνότητες που καθορίζονται στην παρούσα παράγραφο επιλέγοντας πλοία βάσει των εθνικών μηχανισμών στόχευσης με βάση τον κίνδυνο και των ειδικών προειδοποιήσεων για πλοία που αναφέρονται στο σύστημα πληροφοριών της Ένωσης.
3. Ο αριθμός των πλοίων που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και ελέγχεται επίσης με δειγματοληψία ή ανάλυση ή και με τις δύο μεθόδους μπορεί να προσαρμόζεται, αλλά όχι να μειώνεται κατά πάνω από 50 % είτε:
α)
κατόπιν αφαίρεσης του αριθμού των πλοίων των οποίων η ενδεχόμενη μη συμμόρφωση ελέγχεται με τη βοήθεια τεχνολογιών τηλεανίχνευσης ή μεθόδων ανάλυσης με ταχεία σάρωση·
β)
κατόπιν καθορισμού του κατάλληλου αριθμού πλοίων, όταν οι έλεγχοι των εγγράφων του πλοίου σύμφωνα με την παράγραφο 1 διεξάγονται επί του πλοίου στο 40 % τουλάχιστον των πλοίων που καταπλέουν στο σχετικό κράτος μέλος ανά έτος.
Η προσαρμογή που αναφέρεται στα στοιχεία α) και β) κοινοποιείται στο σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης.
4. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, αντί να συμμορφώνεται με την ετήσια συχνότητα που ορίζεται στις παραγράφους 1, 2 και 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόζει ετήσια συχνότητα δειγματοληψίας σύμφωνα με τον ενωσιακό μηχανισμό στόχευσης με βάση τον κίνδυνο.
5. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για την Τσεχική Δημοκρατία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, την Αυστρία και τη Σλοβακία.
Άρθρο 4
Συχνότητα δειγματοληψίας των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία
1. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1α στοιχείο β) της οδηγίας 1999/32/ΕΚ και λαμβανομένου υπόψη του όγκου των καυσίμων πλοίων που παραδίδονται, τα κράτη μέλη πραγματοποιούν δειγματοληψία και ανάλυση των καυσίμων πλοίων κατά την παράδοσή τους στα πλοία από τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων που είναι εγγεγραμμένοι στο εν λόγω κράτος μέλος και για τους οποίους έχει διαπιστωθεί ότι, τουλάχιστον τρεις φορές σε ένα συγκεκριμένο έτος, παρέδωσαν καύσιμα που δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο δελτίο παράδοσης αποθηκών καυσίμων με βάση τις εκθέσεις που υποβάλλονται στο πλαίσιο του συστήματος ενημέρωσης της Ένωσης ή την ετήσια έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 7.
2. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για την Τσεχική Δημοκρατία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, την Αυστρία και τη Σλοβακία.
Άρθρο 5
Μέθοδοι δειγματοληψίας για τον έλεγχο της περιεκτικότητας σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων
1. Σύμφωνα με το άρθρο 3, όταν ελέγχεται η περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την εξής σταδιακή προσέγγιση για τη δειγματοληψία και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προτύπων περιεκτικότητας σε θείο:
α)
επιθεώρηση των ημερολογίων των πλοίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων·
β)
όταν κρίνεται σκόπιμο, ένα ή και τα δύο από τα εξής μέτρα δειγματοληψίας και ανάλυσης:
i)
ανάλυση των σφραγισμένων δειγμάτων από τις αποθήκες καυσίμων επί των πλοίων, που συνοδεύουν το δελτίο παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, τα οποία λήφθηκαν σύμφωνα με τον κανονισμό 18(8.1) και (8.2) του παραρτήματος VI της MARPOL·
ii)
δειγματοληψία των καυσίμων πλοίων η οποία διενεργείται επί των πλοίων, τα οποία καύσιμα προορίζονται για καύση επί των πλοίων σύμφωνα με το άρθρο 6, ακολουθούμενη από ανάλυση.
2. Στο τέλος του ελέγχου και της ανάλυσης της περιεκτικότητας σε θείο, ο επιθεωρητής σχετικά με το θείο καταγράφει τις λεπτομέρειες της επιθεώρησης και των πορισμάτων για το συγκεκριμένο καύσιμο σύμφωνα με τις ζητούμενες πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 στοιχείο α).
Άρθρο 6
Δειγματοληψία επί των πλοίων
1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν δείγματα καυσίμων πλοίων επί των πλοίων μέσω απλής ή πολλαπλής δειγματοληψίας στο σημείο όπου έχει τοποθετηθεί η βαλβίδα για τη συλλογή δείγματος στο σύστημα καυσίμων του πλοίου, όπως αναφέρεται στα συστήματα σωληνώσεων ή στο σχέδιο διάταξης καυσίμων του πλοίου και σύμφωνα με την έγκριση του κράτους της σημαίας ή αναγνωρισμένου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της.
2. Ελλείψει του σημείου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το σημείο δειγματοληψίας των καυσίμων πρέπει να είναι το σημείο τοποθέτησης βαλβίδας για τη συλλογή δείγματος και να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
να είναι προσβάσιμο με εύκολο και ασφαλή τρόπο·
β)
να λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές ποιότητες καυσίμου που χρησιμοποιούνται για τις μηχανές πετρελαίου εσωτερικής καύσης·
γ)
να είναι κατάντη του χρησιμοποιούμενου καυσίμου από τη δεξαμενή καυσίμων·
δ)
να βρίσκεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο στόμιο εισόδου του καυσίμου στη μηχανή πετρελαίου εσωτερικής καύσης και να προσφέρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια· να λαμβάνει παράλληλα υπόψη τον τύπο των καυσίμων, τον ρυθμό ροής, τη θερμοκρασία και την πίεση στο επιλεγμένο σημείο δειγματοληψίας.
ε)
να το έχει προτείνει ο εκπρόσωπος του πλοίου και να έχει γίνει αποδεκτό από τον επιθεωρητή σχετικά με το θείο.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να διενεργούν δειγματοληψία σε περισσότερα από ένα σημεία στο σύστημα καυσίμων, έτσι ώστε να διαπιστώνεται πιθανή αλλοίωση από διασταύρωση των καυσίμων ελλείψει πλήρως ξεχωριστών συστημάτων καυσίμων ή στην περίπτωση διάταξης πολλαπλών δεξαμενών.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το δείγμα συλλέγεται σε περιέκτη δειγματοληψίας από τον οποίο να μπορούν να πληρωθούν τουλάχιστον τρεις φιάλες δειγματοληψίας που είναι αντιπροσωπευτικές του χρησιμοποιούμενου καυσίμου πλοίων.
5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν τα εξής:
α)
οι φιάλες δειγματοληψίας σφραγίζονται από τον επιθεωρητή σχετικά με το θείο με ένα μοναδικό μέσο αναγνώρισης που τοποθετείται παρουσία του εκπροσώπου του πλοίου·
β)
δύο φιάλες δειγματοληψίας μεταφέρονται στην ξηρά για ανάλυση·
γ)
μια φιάλη δειγματοληψίας παρακρατείται από τον αντιπρόσωπο του πλοίου για περίοδο τουλάχιστον 12 μηνών από την ημερομηνία συλλογής.
Άρθρο 7
Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση
Η ετήσια έκθεση που πρέπει να υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή σχετικά με την τήρηση των προτύπων για το θείο στα καύσιμα πλοίων πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τον συνολικό ετήσιο αριθμό και τύπο των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης της περιεκτικότητας σε θείο που μετρήθηκε στα καύσιμα που εξετάστηκαν, καθώς και τη σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης μη συμμόρφωσης της περιεκτικότητας σε θείο και τη μέση περιεκτικότητα σε θείο που καθορίστηκαν μετά τη συλλογή και ανάλυση των δειγμάτων·
β)
τον συνολικό ετήσιο αριθμό ελέγχων των εγγράφων του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, το σημείο ανεφοδιασμού σε καύσιμα, τα βιβλία καταγραφής πετρελαίου, τα ημερολόγια πλοίου, τις διαδικασίες αλλαγής καυσίμου και τα μητρώα·
γ)
τις δηλώσεις έλλειψης διαθεσιμότητας καυσίμων πλοίων, όπως ορίζεται στο άρθρο 4α στοιχείο 5β) της οδηγίας 1999/32/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων του πλοίου και του λιμένα ανεφοδιασμού, καθώς και των κρατών μελών στα οποία σημειώθηκε η έλλειψη, του αριθμού των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί από το ίδιο πλοίο, καθώς και του είδους του καυσίμου που δεν ήταν διαθέσιμο.
δ)
τις κοινοποιήσεις και τις επιστολές διαμαρτυρίας σχετικά με την περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων προς τους προμηθευτές καυσίμων πλοίων στην επικράτειά τους·
ε)
κατάλογο με το όνομα και τη διεύθυνση όλων των προμηθευτών καυσίμων πλοίων στο οικείο κράτος μέλος·
στ)
την περιγραφή της χρήσης εναλλακτικών μεθόδων μείωσης των εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών και της συνεχούς παρακολούθησης των εκπομπών, ή της χρήσης εναλλακτικών καυσίμων και ελέγχων συμμόρφωσης που αφορούν τη συνεχή επίτευξη μείωσης των εκπομπών SOx σύμφωνα με τα παραρτήματα I και II της οδηγίας 1999/32/ΕΚ για τα πλοία που φέρουν τη σημαία του κράτους μέλους·
ζ)
κατά περίπτωση, περιγραφή των εθνικών μηχανισμών στόχευσης με βάση τον κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών προειδοποιήσεων, καθώς και της χρήσης και των αποτελεσμάτων της τηλεανίχνευσης και άλλων διαθέσιμων τεχνολογιών που επιτρέπουν την ταξινόμηση κατά σειρά προτεραιότητας των πλοίων που πρόκειται να υποβληθούν σε έλεγχο συμμόρφωσης·
η)
τον συνολικό αριθμό και το είδος των διαδικασιών επί παραβάσει που κινήθηκαν ή των κυρώσεων ή και των δύο, το ποσό των προστίμων που επιβλήθηκαν από την αρμόδια αρχή τόσο στους φορείς εκμετάλλευσης πλοίων όσο και στους προμηθευτές καυσίμων πλοίων·
θ)
για κάθε πλοίο, μετά την επιθεώρηση των ημερολογίων και των δελτίων παράδοσης των αποθηκών καυσίμων ή μετά από δειγματοληψία ή και τα δύο:
i.
στοιχεία του πλοίου, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού ΔΝΟ, του τύπου, της ηλικίας και της χωρητικότητας του πλοίου·
ii.
εκθέσεις σχετικά με τη δειγματοληψία και την ανάλυση, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού και του είδους των δειγμάτων, των χρησιμοποιούμενων μεθόδων δειγματοληψίας και σημείων δειγματοληψίας, με σκοπό τον έλεγχο της συμμόρφωσης του τύπου του πλοίου·
iii.
τις σχετικές πληροφορίες για τα δελτία παράδοσης των αποθηκών καυσίμων, το σημείο του ανεφοδιασμού σε καύσιμα, τα βιβλία καταγραφής πετρελαίου, τα ημερολόγια πλοίου, τις διαδικασίες αλλαγής καυσίμου και τα μητρώα·
iv.
τα μέτρα επιβολής και τις νομικές διαδικασίες που έχουν κινηθεί σε εθνικό επίπεδο ή τις κυρώσεις ή και τα δύο έναντι συγκεκριμένου πλοίου.
Άρθρο 8
Παρουσίαση της έκθεσης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να καταχωρούν στο σύστημα, αμέσως μετά τον έλεγχο, όλα τα στοιχεία και πορίσματα σχετικά με τη συγκεκριμένη επιθεώρηση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που αφορούν τη δειγματοληψία.
2. Ένα κράτος μέλος που χρησιμοποιεί το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης για την καταγραφή, την ανταλλαγή και τη διαβίβαση δεδομένων σχετικά με τον έλεγχο συμμόρφωσης, μπορεί να χρησιμοποιεί την ετήσια συγκεντρωτική συλλογή των προσπαθειών επιβολής που παρέχονται από το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης ώστε να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του σχετικά με την υποβολή εκθέσεων που ορίζονται στο άρθρο 7 της οδηγίας 1999/32/ΕΚ.
3. Τα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης οφείλουν είτε να διευκολύνουν τη σύνδεση του συστήματος ενημέρωσης της Ένωσης με το εθνικό τους σύστημα το οποίο να μπορεί τουλάχιστον να καταχωρεί στοιχεία, κατά περίπτωση, για τα ίδια πεδία με το σύστημα ενημέρωσης της Ένωσης, ή να υποβάλλουν ηλεκτρονικά πληροφορίες για όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 7.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Βρυξέλλες, 16 Φεβρουαρίου 2015.