NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1243/2012
ze dne 19. prosince 2012,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1342/2008, kterým se zavádí dlouhodobý plán pro populace tresky obecné a lov těchto populací
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 1342/2008 (1) zavádí dlouhodobý plán pro populace tresky obecné v Kattegatu, Severním moři, Skagerraku a východní části Lamanšského průlivu, v oblasti západně od Skotska a v Irském moři a pro lov těchto populací (dále jen „plán pro tresku obecnou“). Cílem tohoto plánu je zajistit udržitelné využívání těchto populací tresky obecné na základě maximálního udržitelného výnosu. Tohoto cíle se má dosáhnout při udržení specifické úrovně úmrtnosti tresky obecné způsobené rybolovem u příslušných věkových skupin.
(2)
Pro dosažení tohoto cíle stanoveného v plánu pro tresku obecnou obsahují články 7, 8, 9 a 12 tohoto plánu zvláštní pravidla, která stanoví podrobnou metodu pro každoroční stanovení celkových přípustných odlovů (TAC) na jedné straně a omezení intenzity rybolovu na straně druhé.
(3)
Vědecké hodnocení účinnosti plánu pro tresku obecnou prováděné Vědeckotechnickým a hospodářským výborem pro rybářství (VTHVR) prokázalo řadu problémů souvisejících s vypracováním a fungováním plánu pro tresku obecnou. Aniž by zpochybnil cíle stanovené v plánu pro tresku obecnou, došel VTHVR k závěru, že uvedených cílů nebude pravděpodobně možné dosáhnout v časovém rámci, který by byl v souladu se závěry světového summitu o udržitelném rozvoji pořádaného v roce 2002 v Johannesburgu, nebudou-li v koncepci plánu pro tresku obecnou odstraněny nedostatky, které souvisejí mimo jiné s uplatňováním článků 9 a 12 uvedeného plánu.
(4)
Článek 9 obsahuje podrobná pravidla pro stanovení celkových přípustných odlovů v případě nedostatku údajů, kdy vzhledem k chybějícím dostatečně přesným a reprezentativním informacím nelze uplatnit pravidla pro stanovení celkových přípustných odlovů uvedená v článcích 7 a 8. Ačkoli k automatickým každoročním snížením celkových přípustných odlovů o 25 % mělo docházet pouze výjimečně, stala se tato snížení v letech 2009 až 2012 pravidlem. Po vstupu plánu pro tresku obecnou v platnost byly v důsledku toho celkové přípustné odlovy pro dotčené oblasti značně sníženy a další automatická snížení by v těchto oblastech vedla ke skutečnému ukončení lovu tresky obecné. Ve vědeckém hodnocení VTHVR se navrhuje, že pro účely dosažení cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou by bylo v některých případech vhodnější umožnit více flexibility s cílem zohlednit případ od případu příslušná vědecká stanoviska. V rámci této flexibility je proto vhodné umožnit za určitých podmínek pozastavení ročního snížení celkových přípustných odlovů anebo stanovení alternativních celkových přípustných odlovů, aniž by se tím ohrozily cíle plánu pro tresku obecnou.
(5)
Článek 12 obsahuje podrobná pravidla pro stanovení přípustné intenzity rybolovu. Vzhledem k tomu, že podle čl. 12 odst. 4 se pro přípustnou intenzitu rybolovu používají stejné procentní úpravy v souladu s automatickými ročními sníženími úmrtnosti způsobené rybolovem (podle článků 7 a 8) a v souladu s automatickými ročními sníženími celkových přípustných odlovů (podle článku 9), byla přípustná intenzita rybolovu v období let 2009 až 2012 v oblastech, na které se vztahuje článek 9, omezena o 25 % ročně a v oblastech, na které se vztahuje článek 8, byla výrazně omezena. Od vstupu plánu pro tresku obecnou v platnost byla proto množství přidělená v rámci maximální přípustné intenzity rybolovu značně snížena v případě hlavních zařízení pro lov tresky obecné. Podle vědeckého stanoviska nelze prokázat, že tato automatická roční snížení přípustné intenzity rybolovu vedla k očekávanému snížení úmrtnosti způsobené rybolovem. V praxi tato automatická roční snížení intenzity rovněž odstranila nebo snížila pobídky rybářů k tomu, aby úmrtnost způsobenou rybolovem omezovali jinými prostředky stanovenými v článku 13. Další uplatňování automatických ročních snížení intenzity by nevedlo k dosažení cílů plánu pro tresku obecnou, ale mělo by značný hospodářský a sociální dopad na ty segmenty loďstva, které používají tatáž zařízení, avšak loví zejména jiné druhy než tresku obecnou. Proto je vhodné umožnit pružnější přístup, který by dovoloval pozastavit automatické roční snižování intenzity rybolovu bez ohrožení cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou.
(6)
Vzhledem k výše uvedenému je nezbytné články 9 a 12 plánu pro tresku obecnou urychleně změnit, aby bylo možné použít nová pravidla při stanovení rybolovných práv na rok 2013.
(7)
Podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy přijmou Evropský parlament a Rada řádným legislativním postupem po konzultaci s Hospodářským a sociálním výborem společnou organizaci trhů v odvětví rybolovu uvedenou v čl. 40 odst. 1 Smlouvy a ostatní ustanovení nezbytná pro sledování cílů společné rybářské politiky. Podle čl. 43 odst. 3 Smlouvy přijme Rada na návrh Komise opatření týkající se stanovení a přidělení rybolovných práv.
(8)
Změny článků 9 a 12 stanoví podrobná konkrétní pravidla pro stanovování rybolovných práv vyjádřených prostřednictvím celkových přípustných odlovů a omezení intenzity rybolovu. Přizpůsobují se tím pravidla uplatňovaná v současnosti pro stanovení rybolovných práv, aniž by došlo ke změně cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou. Jedná se tedy o opatření týkající se stanovování a přidělování celkových přípustných odlovů a omezení intenzity rybolovu a nelze je považovat ani za ustanovení, jimiž se zřizuje společná organizace trhů v odvětví rybolovu, ani za další ustanovení nezbytná k dosahování cílů společné rybářské politiky.
(9)
Nařízení (ES) č. 1342/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1342/2008 se mění takto:
1)
Článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
Zvláštní postup pro určení celkových přípustných odlovů
1. Pokud nejsou k dispozici dostatečné informace pro určení celkových přípustných odlovů v souladu s článkem 7, určí se celkové přípustné odlovy pro populace tresky obecné v Kattegatu, v oblasti západně od Skotska a v Irském moři na úrovni dané vědeckými stanovisky. Pokud však úroveň daná vědeckými stanovisky překračuje o více než 20 % úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, určí se na úroveň, jež je o 20 % vyšší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, nebo pokud je úroveň daná vědeckými stanovisky o více než 20 % nižší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, určí se na úroveň, jež je o 20 % nižší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku.
2. Odchylně od odstavce 1 v případě, že vědecké doporučení uvádí, že by neměl být prováděn žádný cílený rybolov a že by
a)
vedlejší úlovky měly být minimalizovány nebo sníženy na nejnižší možnou úroveň nebo
b)
odlovy tresky obecné měly být sníženy na nejnižší možnou úroveň,
může Rada rozhodnout, že v následujícím roce či následujících letech roční úpravu celkových přípustných odlovů neuplatní, pokud se bude stanovený TAC týkat jen vedlejších úlovků.
3. Pokud nejsou k dispozici dostatečné informace pro určení celkových přípustných odlovů v souladu s článkem 8, určí se celkové přípustné odlovy pro populaci tresky obecné v Severním moři, ve Skagerraku a ve východní části Lamanšského průlivu obdobně podle odstavců 1 a 2 tohoto článku, pokud z konzultací s Norskem nevyplyne odlišná úroveň celkových přípustných odlovů.
4. Pokud vědecká stanoviska naznačují, že použití pravidel stanovených v čl. 8 odst. 1 až 4 není k dosažení cílů plánu vhodné, může Rada bez ohledu na zmíněná ustanovení rozhodnout o alternativní úrovni celkových přípustných odlovů.“
2)
Článek 12 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. U celkových skupin intenzity, jejichž celkový úlovek vypočtený podle odst. 3 písm. d) se rovná nejméně 20 %, se použijí roční úpravy. Maximální přípustná intenzita rybolovu příslušných skupin se vypočte takto:
a)
pokud se uplatňuje článek 7 nebo 8, použije se pro základní hodnotu stejná procentní úprava, jaká je v uvedených článcích stanovena pro úmrtnost způsobenou rybolovem;
b)
pokud se uplatňuje článek 9, použije se stejná procentní úprava intenzity rybolovu jako v případě úpravy celkového přípustného odlovu v porovnání s předchozím rokem.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„6. Odchylně od odstavce 4 může Rada v případě, že maximální přípustná intenzita rybolovu byla snížena během čtyř po sobě jdoucích let, rozhodnout, že v následujícím roce či následujících letech roční úpravu maximální přípustné intenzity rybolovu neuplatní.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. prosince 2012.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1243/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 19ης Δεκεμβρίου 2012
σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 για τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου και τις αλιευτικές δραστηριότητες που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα αυτά
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 του Συμβουλίου (1) αφορά τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου στο Kattegat· στη Βόρεια Θάλασσα, στο Skagerrak και στην ανατολική Μάγχη· δυτικώς της Σκωτίας· και στην Θάλασσα της Ιρλανδίας, και τις αλιευτικές δραστηριότητες που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα αυτά («σχέδιο για τον γάδο»). Επιδίωξη του σχεδίου για τον γάδο είναι να εξασφαλισθεί βιώσιμη εκμετάλλευση των σχετικών αποθεμάτων γάδου με βάση τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Ο στόχος αυτός πρέπει να επιτευχθεί διατηρώντας παράλληλα συγκεκριμένο επίπεδο θνησιμότητας λόγω αλιείας του γάδου στις κατάλληλες ηλικιακές ομάδες.
(2)
Τα άρθρα 7, 8 και 9 και το άρθρο 12 του σχεδίου για τον γάδο περιέχουν, προς επίτευξη του στόχου του σχεδίου για τον γάδο, ειδικούς κανόνες με λεπτομερή μεθοδολογία για τον ετήσιο καθορισμό αφενός των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) και αφετέρου των περιορισμών της αλιευτικής προσπάθειας.
(3)
Η επιστημονική αξιολόγηση των επιδόσεων του σχεδίου για τον γάδο που διενεργήθηκε από την επιστημονική, τεχνική και οικονομική επιτροπή αλιείας (ΕΤΟΕΑ) κατέδειξε ορισμένα προβλήματα με τον σχεδιασμό και την λειτουργία του σχεδίου για τον γάδο. Χωρίς να τίθενται υπό αμφισβήτηση οι στόχοι του σχεδίου για τον γάδο, η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι αυτοί είναι μάλλον απίθανο να επιτευχθούν εντός χρονικού διαστήματος που θα είναι σύμφωνο με τα συμπεράσματα της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη που διεξήχθη στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2002, εκτός εάν διορθωθούν τα ελαττώματα στον σχεδιασμό του σχεδίου για τον γάδο, τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, και την εφαρμογή των άρθρων 9 και 12.
(4)
Το άρθρο 9 περιέχει λεπτομερείς κανόνες για τον καθορισμό των TAC υπό συνθήκες ελλιπών δεδομένων, εν η περιπτώσει οι κανόνες για τον καθορισμό των TAC, όπως ορίζονται στα άρθρα 7 και 8, δεν μπορούν να εφαρμοσθούν λόγω έλλειψης αρκούντως επακριβών και αντιπροσωπευτικών πληροφοριακών στοιχείων. Μολονότι σκοπός ήταν να εφαρμόζονται οι αυτόματες ετήσιες μειώσεις των TAC κατά 25 % σε εξαιρετικές μόνον περιπτώσεις, είχαν καταστεί κανόνας από το 2009 έως το 2012. Ως εκ τούτου, από την έναρξη ισχύος του σχεδίου για τον γάδο, τα TAC για τις αντίστοιχες περιοχές έχουν μειωθεί σημαντικά και περαιτέρω αυτόματες περικοπές θα οδηγήσουν στην ουσιαστική απαγόρευση της αλιείας του γάδου στις υπό εξέταση περιοχές. Από την επιστημονική αξιολόγηση που διεξήγαγε η ΕΤΟΕΑ, για την επίτευξη των στόχων του σχεδίου για τον γάδο, προκύπτει ότι θα ήταν περισσότερο ενδεδειγμένο σε ορισμένες περιπτώσεις να εφαρμόζονται οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, με μεγαλύτερη ευελιξία, ανάλογα με την περίπτωση. Στο πλαίσιο της εν λόγω ευελιξίας είναι, επομένως, σκόπιμο να υπάρχει δυνατότητα αναστολής, υπό ορισμένες συνθήκες, της ετήσιας μείωσης των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων, ή ενός ενδεχομένου εναλλακτικού επιπέδου αυτών, χωρίς να διακυβεύονται οι στόχοι του σχεδίου για τον γάδο.
(5)
Το άρθρο 12 περιέχει λεπτομερείς κανόνες για τον καθορισμό της επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας. Δεδομένου ότι εφαρμόζεται η ίδια ποσοστιαία προσαρμογή, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4, στην επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια σύμφωνα με τις αυτόματες ετήσιες μειώσεις της θνησιμότητας λόγω αλιείας (κατά τα άρθρα 7 και 8) και με τις αυτόματες ετήσιες μειώσεις του TAC (κατά το άρθρο 9), η επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια μειώθηκε κατά 25 % ετησίως από το 2009 μέχρι το 2012 στις περιοχές του άρθρου 9 και μειώθηκε σημαντικά στις περιοχές του άρθρου 8. Συνεπώς, αφότου ετέθη εν ισχύι το σχέδιο για τον γάδο, οι κατανομές της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας έχουν μειωθεί σημαντικά για τα κύρια εργαλεία αλίευσης γάδου. Σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, είναι αδύνατον να αποδειχθεί ότι οι εν λόγω αυτόματες ετήσιες μειώσεις της επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας οδήγησαν στις αναμενόμενες μειώσεις της θνησιμότητας λόγω αλιείας. Στην πράξη, οι αυτόματες ετήσιες μειώσεις της προσπάθειας επιπλέον αφαίρεσαν ή περιόρισαν τα κίνητρα των αλιέων για μείωση της θνησιμότητας λόγω αλιείας με τα άλλα μέσα που προβλέπονται στο άρθρο 13. Η συνέχεια της εφαρμογής των αυτόματων ετήσιων μειώσεων της προσπάθειας δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την επίτευξη των στόχων του σχεδίου για τον γάδο, αλλά θα έχει σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τα τμήματα του στόλου που χρησιμοποιούν τα ίδια εργαλεία αλλά τα οποία αλιεύουν κατά κύριο λόγο άλλα είδη, πέραν του γάδου. Κρίνεται, ως εκ τούτου, σκόπιμο να επιτραπεί πιο ευέλικτη προσέγγιση η οποία θα δίνει τη δυνατότητα αναστολής της αυτόματης ετήσιας μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας, χωρίς να διακυβεύονται οι στόχοι του σχεδίου για τον γάδο.
(6)
Βάσει των προειρημένων, είναι λίαν σημαντικό να τροποποιηθούν επειγόντως τα άρθρα 9 και 12 του σχεδίου για τον γάδο προκειμένου να ενεργοποιηθεί η δυνατότητα εφαρμογής των νέων κανόνων για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2013.
(7)
Το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ προβλέπει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ορίζουν την κοινή οργάνωση των αλιευτικών αγορών που προβλέπεται στο άρθρο 40 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, καθώς και τις άλλες διατάξεις που είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ προβλέπει ότι το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων.
(8)
Με τις τροποποιήσεις των άρθρων 9 και 12 θεσπίζονται ειδικοί λεπτομερείς κανόνες για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων εκφραζόμενων μέσω των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων και των περιορισμών της αλιευτικής προσπάθειας. Οι εν λόγω κανόνες προσαρμόζουν δε τους ισχύοντες κανόνες για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων, χωρίς να τροποποιείται ο στόχος του σχεδίου για τον γάδο. Πρόκειται, κατά συνέπεια, για μέτρα σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των TAC και των περιορισμών της αλιευτικής προσπάθειας και δεν μπορούν να θεωρηθούν ούτε ως διατάξεις για τη θέσπιση της κοινής οργάνωσης των αλιευτικών αγορών, ούτε ως άλλες διατάξεις αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
(9)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί δεόντως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 9
Ειδική διαδικασία καθορισμού των ΤΑC
1. Όταν οι πληροφορίες για τον καθορισμό των TAC σύμφωνα με το άρθρο 7 είναι ελλιπείς, τα επίπεδα των TAC για τα αποθέματα γάδου στο Kattegat, στα δυτικά της Σκωτίας και στη Θάλασσα της Ιρλανδίας θα ορίζονται με βάση επιστημονική γνωμοδότηση. Εντούτοις, εάν το επίπεδο που συνιστάται βάσει της επιστημονικής γνωμοδότησης είναι υψηλότερο από τα TAC του προηγούμενου έτους κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 20 %, τότε αυξάνονται κατά 20 % σε σχέση με τα TAC του προηγούμενου έτους, ή εάν το επίπεδο που συνιστάται βάσει της επιστημονικής γνωμοδότησης είναι χαμηλότερο από τα TAC του προηγούμενου έτους κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 20 %, τότε μειώνονται κατά 20 % σε σχέση με τα TAC του προηγούμενου έτους.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το Συμβούλιο μπορεί, εφόσον σύμφωνα με τις επιστημονικές υποδείξεις αντενδείκνυται η κατευθυνόμενη αλιεία και
α)
τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα πρέπει να ελαχιστοποιηθούν ή να μειωθούν στο κατώτατο δυνατό επίπεδο, και/ή
β)
τα αλιεύματα γάδου πρέπει να μειωθούν στο κατώτατο δυνατό επίπεδο,
να αποφασίσει να μην εφαρμόσει ετήσια προσαρμογή των συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων κατά το επόμενο έτος ή τα επόμενα έτη, με την προϋπόθεση ότι το TAC καθορίζεται μόνον για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα.
3. Στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες για τον καθορισμό των TAC σύμφωνα με το άρθρο 8, τα TAC για το απόθεμα γάδου στη Βόρεια Θάλασσα, στο Skagerrak και στην ανατολική Μάγχη ορίζονται, τηρουμένων των αναλογιών, βάσει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, εκτός εάν ύστερα από διαβουλεύσεις με την Νορβηγία προκύψει διαφορετικό επίπεδο TAC.
4. Όταν οι επιστημονικές γνώμες δείχνουν ότι η εφαρμογή των κανόνων του άρθρου 8 παρ.1 έως παρ.4 δεν οδηγεί στην επίτευξη των στόχων του σχεδίου το Συμβούλιο μπορεί, παρά τις ανωτέρω διατάξεις, να αποφασίσει εναλλακτικό επίπεδο TAC.».
2)
Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Για τις ομάδες αθροιστικής προσπάθειας στις οποίες το ποσοστό σωρευτικού αλιεύματος που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο δ) είναι ίσο ή μεγαλύτερο του 20 %, εφαρμόζονται οι ετήσιες προσαρμογές. Η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια των συγκεκριμένων ομάδων υπολογίζεται ως ακολούθως:
α)
στις περιπτώσεις που ισχύουν τα άρθρα 7 ή 8, η τιμή αναφοράς προσαρμόζεται κατά το ίδιο ποσοστό με αυτό που ορίζεται στα άρθρα αυτά όσον αφορά τη θνησιμότητα λόγω αλιείας·
β)
στις περιπτώσεις που ισχύει το άρθρο 9, η αλιευτική προσπάθεια προσαρμόζεται κατά το ίδιο ποσοστό με αυτό που ισχύει για την προσαρμογή των TAC σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος».
β)
Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4 το Συμβούλιο μπορεί, εφόσον η μέγιστη επιτρεπόμενη αλιευτική προσπάθεια έχει μειωθεί επί τέσσερα συναπτά έτη, να αποφασίσει να μην προβεί σε ετήσια προσαρμογή της μέγιστης επιτρεπόμενης αλιευτικής προσπάθειας κατά το επόμενο έτος ή τα επόμενα έτη.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2012.