NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 655/2013
ze dne 10. července 2013,
kterým se stanoví společná kritéria pro odůvodnění tvrzení používaných v souvislosti s kosmetickými přípravky
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1223/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o kosmetických přípravcích (1), a zejména na čl. 20 odst. 2 druhý pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Koneční uživatelé, kteří jsou vymezeni podle čl. 2 odst. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 1223/2009, čelí mnoha rozmanitým tvrzením, jež se týkají funkce, obsahu a účinků kosmetického přípravku. Vzhledem k tomu, že kosmetické přípravky hrají velmi významnou roli v životě konečných uživatelů, je třeba zajistit, aby byly informace, které jsou jim prostřednictvím takových tvrzení poskytovány, užitečné, srozumitelné a spolehlivé, a aby tito uživatelé měli možnost přijmout informovaná rozhodnutí a vybrat si přípravky, které nejlépe odpovídají jejich potřebám a očekáváním.
(2)
Hlavním účelem tvrzení u kosmetických přípravků je podat konečným uživatelům informace o charakteristických rysech a vlastnostech přípravků. Tato tvrzení představují základní způsob pro vzájemné odlišení jednotlivých přípravků. Rovněž přispívají k podpoře inovací a posilování hospodářské soutěže.
(3)
Na úrovni Unie by měla být stanovena společná kritéria s cílem poskytnout zdůvodnění použití určitého tvrzení v souvislosti s kosmetickými přípravky. Hlavním cílem stanovení společných kritérií je zajistit vysokou úroveň ochrany konečných uživatelů, zejména před zavádějícími tvrzeními, jež jsou používána v souvislosti s kosmetickými přípravky. Společný přístup na úrovni Unie by měl rovněž zajistit lepší sladění opatření, jež přijímají příslušné orgány členských států, a zabránit narušení vnitřního trhu. Takový přístup by měl rovněž posílit spolupráci mezi vnitrostátními orgány příslušnými pro vymáhání dodržování ochrany spotřebitele, která je stanovena v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 ze dne 27. října 2004 o spolupráci mezi vnitrostátními orgány příslušnými pro vymáhání dodržování zákonů na ochranu zájmů spotřebitele (nařízení o spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele) (2).
(4)
Článek 20 nařízení (ES) č. 1223/2009 se použije na přípravky, na které se vztahuje definice kosmetického přípravku podle článku 2 uvedeného nařízení. Společná kritéria se uplatní, jen bylo-li o dotčeném přípravku rozhodnuto, že je skutečně kosmetickým přípravkem. Příslušné vnitrostátní orgány a soudy rozhodují o tom, jaký regulační rámec se uplatní na konkrétní případ.
(5)
Společná kritéria by měla být použita, aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/29/ES ze dne 11. května 2005 o nekalých obchodních praktikách vůči spotřebitelům na vnitřním trhu a o změně směrnice Rady 84/450/EHS, směrnic Evropského parlamentu a Rady 97/7/ES, 98/27/ES a 2002/65/ES a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 (směrnice o nekalých obchodních praktikách) (3), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/114/ES ze dne 12. prosince 2006 o klamavé a srovnávací reklamě (4) a jiné uplatnitelné právní předpisy Unie.
(6)
Ve vztahu k podávání sdělení konečným uživatelům by měl být využit flexibilní přístup tak, aby se zohlednila společenská, jazyková a kulturní rozmanitost v rámci Unie a zachovala inovativnost a konkurenceschopnost evropského průmyslu. Takový přístup je v souladu se zásadami vyřčenými Soudním dvorem, který při několika příležitostech zdůraznil, že k tomu, aby bylo možné rozhodnout o tom, zda je tvrzení způsobilé uvést spotřebitele v omyl, je nezbytné posoudit očekávání spotřebitele, přičemž se zohlední konkrétní souvislosti a okolnosti, za nichž je tvrzení učiněno, včetně společenských, kulturních a jazykových hledisek (5).
(7)
Společná kritéria, jež mají zajistit, aby byly v rámci celé Unie dodržovány totožné zásady, by však neměla usilovat o přesné vymezení a konkrétní určení znění, jež lze pro tvrzení o kosmetických přípravcích použít.
(8)
Aby bylo zajištěno, že se společná kritéria pro tvrzení používaná v souvislosti s kosmetickými přípravky použila od stejného data jako nařízení (ES) č. 1223/2009, mělo by se toto nařízení použít od 11. července 2013.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro kosmetické přípravky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Toto nařízení se vztahuje na tvrzení v podobě textů, názvů, ochranných známek, obrazových a figurativních či jiných označení, jejichž prostřednictvím jsou výslovně či odvozeně sdělovány charakteristické vlastnosti přípravku či jeho funkce při označování, dodávání na trh a propagaci kosmetických přípravků. Vztahuje se na jakékoli tvrzení, aniž by záleželo na prostředku či formě marketingového nástroje použitého k jeho sdělení, funkci přípravku uvedené v tvrzení či cílových skupinách.
Článek 2
Odpovědná osoba, na kterou odkazuje článek 4 nařízení (ES) č. 1223/2009, zajistí, aby znění tvrzení v souvislosti s kosmetickým přípravkem bylo v souladu se společnými kritérii stanovenými v příloze a bylo v souladu s dokumentací, která prokazuje uváděný účinek kosmetického přípravku a jež je součástí informační dokumentace k přípravku podle článku 11 nařízení (ES) č. 1223/2009.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 11. července 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. července 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 655/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 10ης Ιουλίου 2013
σχετικά με τη θέσπιση κοινών κριτηρίων για τη δικαιολόγηση των ισχυρισμών που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά προϊόντα
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τα καλλυντικά προϊόντα (1), και ιδίως το άρθρο 20 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Οι τελικοί χρήστες, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, αντιμετωπίζουν μεγάλο εύρος ισχυρισμών σχετικά με τη λειτουργία, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα ενός καλλυντικού προϊόντος. Δεδομένου ότι τα καλλυντικά προϊόντα έχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη ζωή των τελικών χρηστών, έχει σημασία να εξασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες που παρέχονται σ’ αυτούς μέσω των εν λόγω ισχυρισμών είναι χρήσιμες, κατανοητές και αξιόπιστες, και ότι τους επιτρέπουν να λαμβάνουν εμπεριστατωμένες αποφάσεις και να επιλέγουν τα προϊόντα που ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες και τις προσδοκίες τους.
(2)
Κατά κύριο λόγο, οι ισχυρισμοί των καλλυντικών προϊόντων ενημερώνουν τους τελικούς χρήστες σχετικά με τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των προϊόντων. Οι εν λόγω ισχυρισμοί συνιστούν ουσιώδη μέσα διαφοροποίησης μεταξύ προϊόντων. Επιπλέον, συμβάλλουν στην ενίσχυση της καινοτομίας και στην τόνωση του ανταγωνισμού.
(3)
Τα κοινά κριτήρια πρέπει να καθορίζονται στο επίπεδο της Ένωσης ώστε να δικαιολογείται η χρήση του ισχυρισμού που προβάλλεται για τα καλλυντικά προϊόντα. Ο κύριος στόχος που εξυπηρετεί η θέσπιση κοινών κριτηρίων είναι η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας για τους τελικούς χρήστες, ιδίως από παραπλανητικούς ισχυρισμούς για τα καλλυντικά προϊόντα. Η κοινή προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ αναμένεται επίσης ότι θα εξασφαλίσει καλύτερη διαχείριση των μέτρων που λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, και θα αποτρέψει στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Επιπλέον, αυτή η προσέγγιση αναμένεται ότι θα ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την επιβολή της νομοθεσίας για την προστασία των καταναλωτών («κανονισμός για τη συνεργασία όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών») (2).
(4)
Το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009 εφαρμόζεται για τα προϊόντα που εμπίπτουν στον ορισμό του καλλυντικού προϊόντος ο οποίος περιλαμβάνεται στο άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού. Τα κοινά κριτήρια εφαρμόζονται μόνον όταν έχει εκτιμηθεί ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι, πράγματι, καλλυντικό προϊόν. Εναπόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές και στα εθνικά δικαστήρια να αποφασίζουν, κατά περίπτωση, ως προς το εφαρμοστέο κανονιστικό πλαίσιο.
(5)
Τα κοινά κριτήρια θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (3), της οδηγίας 2006/114/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση (4), καθώς και άλλης ισχύουσας ενωσιακής νομοθεσίας.
(6)
Θα πρέπει να ακολουθηθεί ευέλικτη προσέγγιση όσον αφορά τη μετάδοση των μηνυμάτων στους τελικούς χρήστες, ώστε να λαμβάνονται υπόψη η κοινωνική, γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία της Ένωσης και να προστατεύονται η καινοτομία και η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Αυτή η προσέγγιση συμφωνεί με τις αρχές που έχει διατυπώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο επισήμανε επανειλημμένως ότι, για να διευκρινιστεί κατά πόσον ένας ισχυρισμός είναι ικανός να παραπλανήσει τους καταναλωτές, είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι προσδοκίες τους, με δεδομένο το συγκεκριμένο πλαίσιο και τις ισχύουσες περιστάσεις στις οποίες διατυπώθηκε ο ισχυρισμός, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, πολιτιστικών και γλωσσικών παραγόντων (5).
(7)
Τα κοινά κριτήρια, παρά το γεγονός ότι εξασφαλίζουν την τήρηση των ίδιων αρχών σ’ ολόκληρη την Ένωση, δεν θα πρέπει να αποβλέπουν στον καθορισμό και στον προσδιορισμό της διατύπωσης που θα μπορεί να χρησιμοποιείται στους ισχυρισμούς για τα καλλυντικά προϊόντα.
(8)
Για να εξασφαλίζεται ότι τα κοινά κριτήρια σχετικά με τους ισχυρισμούς των καλλυντικών εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία που εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από τις 11 Ιουλίου 2013.
(9)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για τα καλλυντικά προϊόντα,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ισχυρισμούς που έχουν τη μορφή κειμένων, ονομασιών, εμπορικών σημάτων, εικόνων και παραστατικών ή άλλων συμβόλων που παραπέμπουν, ρητώς ή σιωπηρώς, σε χαρακτηριστικά ή λειτουργίες των προϊόντων στην επισήμανση, τη διαθεσιμότητα στην αγορά και τη διαφήμιση καλλυντικών προϊόντων. Εφαρμόζεται σε οποιονδήποτε ισχυρισμό, ανεξάρτητα από το μέσο ή τον τύπο του εργαλείου εμπορικής προώθησης που χρησιμοποιείται, των λειτουργιών του προϊόντος που προβάλλονται στον ισχυρισμό, και του κοινού στο οποίο απευθύνεται.
Άρθρο 2
Το υπεύθυνο πρόσωπο, για το οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009, εξασφαλίζει ότι η διατύπωση του ισχυρισμού για τα καλλυντικά προϊόντα συμμορφώνεται με τα κοινά κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα και συνάδει με τα έγγραφα που αποδεικνύουν το αποτέλεσμα που προβάλλει ο ισχυρισμός για το καλλυντικό προϊόν στον φάκελο πληροφοριών προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 11 Ιουλίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2013.