NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1253/2014
ze dne 7. července 2014,
kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES, pokud jde o požadavky na ekodesign větracích jednotek
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES ze dne 21. října 2009 o stanovení rámce pro určení požadavků na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice 2009/125/ES se má na výrobky spojené se spotřebou energie, které mají významný objem prodeje, významný dopad na životní prostředí v Unii a významný potenciál ke zlepšení dopadu na životní prostředí bez nepřiměřeně vysokých nákladů, vztahovat prováděcí opatření nebo samoregulační opatření týkající se požadavků na ekodesign.
(2)
Komise posoudila technické, environmentální a ekonomické aspekty větracích jednotek. Z tohoto posouzení vyplynulo, že větrací jednotky jsou uváděny na trh Unie ve velkém množství. Nejvýznamnějším environmentálním aspektem větracích jednotek je spotřeba energie ve fázi používání, která má významný potenciál k nákladově efektivním úsporám energie a snížení emisí skleníkových plynů.
(3)
Důležitou součástí větracích jednotek jsou ventilátory. Obecné požadavky na minimální energetickou účinnost ventilátorů jsou stanoveny v nařízení Komise (EU) č. 327/2011 (2). Minimální požadavky na energetickou náročnost uvedené ve zmíněném nařízení se vztahují na spotřebu energie u větracích funkcí ventilátorů, které jsou součástí větracích jednotek, avšak řada větracích jednotek užívá ventilátory, na něž se zmíněné nařízení nevztahuje. Je proto nutné zavést prováděcí opatření pro větrací jednotky.
(4)
Je třeba rozlišovat mezi opatřeními vztahujícími se na větrací jednotky pro obytné budovy a opatřeními vztahujícími se na větrací jednotky pro jiné než obytné budovy na základě jejich individuálního průtoku vzduchu, protože v praxi se užívají dva různé soubory norem měření.
(5)
Od požadavků tohoto nařízení, kromě požadavků na informace, by měly být osvobozeny malé větrací jednotky s elektrickým příkonem nižším než 30 W na jeden proud vzduchu. Uvedené jednotky jsou určeny pro řadu různých použití, fungují většinou přerušovaně a pouze s doplňkovými funkcemi, například v koupelně. Jejich zahrnutí by představovalo značnou administrativní zátěž z hlediska dozoru nad trhem, vzhledem k tomu, že objem jejich prodeje je velký, avšak podíl na potenciálu úspor energie je jen malý. Avšak vzhledem k tomu, že mají podobné funkce jako ostatní větrací jednotky, je třeba řešit jejich případné zahrnutí do působnosti tohoto nařízení v rámci jeho přezkumu. Vyňaty by měly být rovněž větrací jednotky speciálně určené k provozování výlučně pro nouzové účely nebo ve výjimečných nebo nebezpečných prostředích, protože jsou využívány jen výjimečně a po krátkou dobu. Výjimky rovněž objasňují, že jsou vyloučeny multifunkční jednotky, které převážně vytápějí nebo chladí, a kuchyňské sporákové odsavače par. Komise vypracovala přípravné studie, které analyzují technické, environmentální a ekonomické aspekty větracích jednotek pro obytné a pro jiné než obytné budovy. Studie byly zpracovány ve spolupráci se zúčastněnými a zainteresovanými stranami z Unie i třetích zemí a jejich výsledky byly zveřejněny.
(6)
Environmentálním parametrem zahrnutých výrobků, který je pro účely tohoto nařízení považován za nejvýznamnější, je spotřeba energie ve fázi jejich používání. Roční spotřeba elektrické energie v Unii byla v roce 2010 u výrobků, na něž se vztahuje toto nařízení, odhadnuta na 77,6 TWh. Tyto výrobky zároveň šetří 2 570 PJ energie na vytápění prostor. Celková energetická bilance při užití převodního koeficientu primární energie 2,5 pro elektřinu činila v roce 2010 1 872 PJ ročních úspor primární energie. Bez přijetí zvláštních opatření se nárůst celkové úspory v roce 2025 odhaduje na 2 829 PJ.
(7)
Z přípravných studií vyplývá, že spotřebu energie u výrobků podléhajících tomuto nařízení lze výrazně snížit. Předpokládaným výsledkem kombinovaného účinku požadavků na ekodesign stanovených v tomto nařízení a v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1254/2014 (3) je celkové zvýšení úspor o 1 300 PJ (45 %) na 4 130 PJ v roce 2025.
(8)
Z přípravných studií vyplývá, že požadavky týkající se ostatních parametrů ekodesignu uvedených v příloze I části 1 směrnice 2009/125/ES nejsou pro větrací jednotky potřebné, vzhledem k tomu, že spotřeba energie ve fázi jejich používání je zdaleka nejdůležitějším environmentálním parametrem.
(9)
Požadavky na ekodesign by měly být zaváděny postupně, aby měli výrobci dostatek času na potřebné změny konstrukce výrobků, na něž se toto nařízení vztahuje. Časový rámec by měl zohlednit dopad na náklady pro konečné uživatele a výrobce, zejména malé a střední podniky, a zároveň bez zbytečného odkladu zajistit zlepšení vlivu větracích jednotek na životní prostředí.
(10)
Měření a výpočty parametrů výrobků by měly být prováděny za použití spolehlivých, přesných a opakovatelných metod, které zohledňují uznávané nejnovější metody měření a výpočtů, včetně harmonizovaných norem přijatých evropskými normalizačními orgány na žádost Komise v souladu s postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1025/2012 (4), jsou-li k dispozici.
(11)
V prováděcím opatření by měly být na základě informací získaných během přípravy opatření určeny referenční hodnoty pro aktuálně dostupné typy větracích jednotek s vysokou energetickou účinností, aby výrobci mohli použít toto posouzení k vyhodnocení alternativních návrhových řešení a dosaženého vlivu výrobku na životní prostředí v porovnání s referenčními hodnotami. To přispěje k zajištění široké dostupnosti údajů a usnadní přístup k nim, zejména pro malé a střední podniky a velmi malé podniky, což dále usnadní integraci nejlepších konstrukčních technologií a vývoj účinnějších výrobků za účelem snižování spotřeby elektrické energie.
(12)
Bylo konzultováno konzultační fórum uvedené v článku 18 směrnice 2009/125/ES.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 19 odst. 1 směrnice 2009/125/ES.
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na větrací jednotky a stanoví požadavky na ekodesign pro jejich uvádění na trh nebo do provozu.
2. Toto nařízení se nevztahuje na větrací jednotky, které:
a)
jsou jednosměrné (odvádějí nebo přivádějí vzduch) s elektrickým příkonem menším než 30 W, s výjimkou požadavků na informace;
b)
jsou obousměrné s celkovým elektrickým příkonem ventilátorů menším než 30 W na jeden proud vzduchu, s výjimkou požadavků na informace;
c)
jsou pouze axiálními nebo radiálními ventilátory vybavenými krytem ve smyslu nařízení (EU) č. 327/2011;
d)
jsou výlučně specifikovány jako provozované v prostředí s nebezpečím výbuchu ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 94/9/ES (5);
e)
jsou výlučně specifikovány jako provozované pro nouzové použití, pro krátkodobý provoz, a které jsou v souladu se základními požadavky na stavby s ohledem na požární bezpečnost podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 305/2011 (6);
f)
jsou výlučně specifikovány jako provozované:
i)
v prostředí, kde provozní teploty dopravovaného vzduchu přesahují 100 °C;
ii)
v prostředí, kde provozní teplota okolí motoru pohánějícího ventilátor přesahuje 65 °C v případě, že je umístěn mimo proudění vzduchu;
iii)
v prostředí, kde je teplota dopravovaného vzduchu nebo provozní teplota okolí motoru v případě, že je umístěn mimo proudění vzduchu, nižší než - 40 °C;
iv)
s napájecím střídavým napětím vyšším než 1 000 V nebo s napájecím stejnosměrným napětím vyšším než 1 500 V;
v)
v toxickém, vysoce korozním nebo hořlavém prostředí nebo v prostředí s abrazivními látkami;
g)
zahrnují výměník tepla a tepelné čerpadlo pro zpětné získávání tepla nebo umožňují, aby přenos nebo odvádění tepla doplňovaly systém zpětného získávání tepla, s výjimkou přenosu tepla pro ochranu před mrazem nebo odmrazování;
h)
jsou klasifikovány jako sporákové odsavače par, na něž se vztahuje nařízení Komise (EU) č. 66/2014 (7) o kuchyňských přístrojích.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„větrací jednotkou“ elektricky poháněný spotřebič vybavený alespoň jedním oběžným kolem, jedním motorem a skříní určený k nahrazování použitého vzduchu v budově nebo v její části venkovním vzduchem;
2)
„větrací jednotkou pro obytné budovy“ větrací jednotka, jejíž:
a)
maximální průtok nepřesahuje 250 m3/h;
b)
maximální průtok se pohybuje mezi 250 a 1 000 m3/h a výrobce deklaruje její zamýšlené použití výhradně pro potřeby větrání v obytných budovách;
3)
„větrací jednotkou pro jiné než obytné budovy“ větrací jednotka, jejíž maximální průtok přesahuje 250 m3/h, a v případě, že se maximální průtok pohybuje mezi 250 a 1 000 m3/h, výrobce nedeklaroval její zamýšlené použití výhradně pro potřeby větrání v obytných budovách;
4)
„maximálním průtokem“ deklarovaný maximální objemový průtok vzduchu větrací jednotky, kterého lze dosáhnout s integrovanými nebo samostatnými společně dodávanými ovládacími prvky za standardních vlastností vzduchu (20 °C) a 101 325 Pa, je-li jednotka instalována kompletně (např. včetně čistých filtrů) a v souladu s pokyny výrobce, přičemž u větracích jednotek pro obytné budovy připojených k potrubí se maximální průtok vztahuje k průtoku vzduchu při 100 Pa rozdílu vnějšího statického tlaku a u bezpotrubních větracích jednotek pro obytné budovy se vztahuje k průtoku vzduchu při nejnižším dosažitelném rozdílu celkového tlaku, který bude vybrán ze souboru hodnot 10 (minimum)-20-50-100-150-200-250 Pa podle toho, která se rovná hodnotě naměřeného rozdílu tlaku nebo je bezprostředně nižší;
5)
„jednosměrnou větrací jednotkou“ větrací jednotka, která vytváří proud vzduchu pouze v jednom směru, a to buď z vnitřního do vnějšího prostoru (odvádění) nebo z vnějšího do vnitřního prostoru (přivádění), kde je mechanicky vytvářený proud vzduchu vyrovnáván opatřeními pro přirozené přivádění nebo odvádění vzduchu;
6)
„obousměrnou větrací jednotkou“ větrací jednotka, která vytváří proud vzduchu mezi vnitřním a vnějším prostorem a je vybavena ventilátory odvádějícími i přivádějícími vzduch;
7)
„rovnocenným modelem větrací jednotky“ větrací jednotka, která má podle platných požadavků na informace o výrobku tytéž technické vlastnosti, ale je uváděna na trh jako jiný model větrací jednotky týmž výrobcem, zplnomocněným zástupcem nebo dovozcem.
Další definice pro účely příloh II až IX jsou uvedeny v příloze I.
Článek 3
Požadavky na ekodesign
1. Od 1. ledna 2016 musí větrací jednotky pro obytné budovy splňovat zvláštní požadavky na ekodesign stanovené v příloze II bodě 1.
2. Od 1. ledna 2016 musí větrací jednotky pro jiné než obytné budovy splňovat zvláštní požadavky na ekodesign stanovené v příloze III bodě 1.
3. Od 1. ledna 2018 musí větrací jednotky pro obytné budovy splňovat zvláštní požadavky na ekodesign stanovené v příloze II bodě 2.
4. Od 1. ledna 2018 musí větrací jednotky pro jiné než obytné budovy splňovat zvláštní požadavky na ekodesign stanovené v příloze III bodě 2.
Článek 4
Požadavky na informace
1. Od 1. ledna 2016 musí výrobci větracích jednotek pro obytné budovy, jejich zplnomocnění zástupci a dovozci splňovat požadavky na informace stanovené v příloze IV.
2. Od 1. ledna 2016 musí výrobci větracích jednotek pro jiné než obytné budovy, jejich zplnomocnění zástupci a dovozci splňovat požadavky na informace stanovené v příloze V.
Článek 5
Posuzování shody
1. Výrobci větracích jednotek provádějí posuzování shody uvedené v článku 8 směrnice 2009/125/ES pomocí systému interní kontroly návrhu stanoveného v příloze IV uvedené směrnice nebo systému řízení stanoveného v příloze V uvedené směrnice.
Pro účely posuzování shody větracích jednotek pro obytné budovy se výpočet požadavku na specifickou spotřebu energie provede v souladu s přílohou VIII tohoto nařízení.
Pro účely posuzování shody větracích jednotek pro jiné než obytné budovy se měření a výpočty zvláštních požadavků na ekodesign provedou v souladu s přílohou IX tohoto nařízení.
2. Technická dokumentace sestavená v souladu s přílohou IV směrnice 2009/125/ES obsahuje kopii informací o výrobku uvedených v přílohách IV a V tohoto nařízení.
Jestliže byly informace uvedené v technické dokumentaci ke konkrétnímu modelu větrací jednotky získány výpočtem na základě konstrukčního návrhu nebo extrapolací údajů od jiných větracích jednotek, případně oběma těmito metodami, obsahuje technická dokumentace následující informace:
a)
podrobnosti o těchto výpočtech nebo extrapolacích či obou těchto metodách;
b)
podrobnosti o zkouškách provedených výrobci za účelem ověření přesnosti těchto výpočtů a extrapolací;
c)
seznam všech ostatních modelů větracích jednotek, u kterých byly informace uvedené v technické dokumentaci získány stejným způsobem;
d)
seznam rovnocenných modelů větracích jednotek.
Článek 6
Postup ověřování pro účely dohledu nad trhem
Orgány členských států použijí při provádění dohledu nad trhem podle čl. 3 odst. 2 směrnice 2009/125/ES postup ověřování popsaný v příloze VI tohoto nařízení za účelem splnění požadavků stanovených pro větrací jednotky pro obytné budovy v příloze II tohoto nařízení a pro větrací jednotky pro jiné než obytné budovy v příloze III tohoto nařízení.
Článek 7
Referenční hodnoty
Referenční hodnoty uvedené v části 3 bodě 2 přílohy I směrnice 2009/125/ES, které mají být použity pro větrací jednotky, jsou uvedeny v příloze VII tohoto nařízení.
Článek 8
Přezkum
Komise přezkoumá s ohledem na technologický pokrok potřebu stanovit požadavky na velikost průtoku vzduchu netěsnostmi a výsledky tohoto posouzení předloží konzultačnímu fóru do 1. ledna 2017.
Komise přezkoumá toto nařízení s ohledem na technologický pokrok a výsledky tohoto přezkumu předloží konzultačnímu fóru do 1. ledna 2020.
V rámci přezkumu se posoudí:
a)
možné rozšíření oblasti působnosti tohoto nařízení na jednosměrné jednotky s elektrickým příkonem menším než 30 W a obousměrné jednotky s celkovým elektrickým příkonem ventilátorů menším než 30 W na jeden proud vzduchu;
b)
odchylky při ověřování uvedené v příloze VI;
c)
vhodnost zohlednění účinků filtrů s nízkou spotřebou energie na energetickou účinnost;
d)
potřeba stanovit další fázi se zpřísněnými požadavky na ekodesign.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 7. července 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1253/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 7ης Ιουλίου 2014
για την εφαρμογή της οδηγίας 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού μονάδων εξαερισμού
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (1), και συγκεκριμένα το άρθρο 15 παράγραφος 1,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με την οδηγία 2009/125/ΕΚ, στα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα, τα οποία αντιπροσωπεύουν σημαντικό όγκο πωλήσεων και εμπορικών συναλλαγών, έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στο εσωτερικό της Ένωσης και παρουσιάζουν σημαντικές δυνατότητες βελτίωσης των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων χωρίς υπερβολικό κόστος, οι απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού καλύπτονται από μέτρα εφαρμογής ή αυτορρύθμισης.
(2)
Η Επιτροπή προέβη σε εκτίμηση των τεχνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών πτυχών των μονάδων εξαερισμού. Από την εκτίμηση προέκυψε ότι οι μονάδες εξαερισμού διατίθενται στην αγορά της Ένωσης σε μεγάλες ποσότητες. Η κατανάλωση ενέργειας κατά τη φάση χρήσης συνιστά τη σημαντικότερη περιβαλλοντική πτυχή των μονάδων εξαερισμού, παρουσιάζοντας σημαντικές δυνατότητες οικονομικά αποδοτικής εξοικονόμησης ενέργειας και μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
(3)
Οι ανεμιστήρες αποτελούν σημαντικό τμήμα των μονάδων εξαερισμού. Οι γενικές ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης για τους ανεμιστήρες προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 327/2011 της Επιτροπής (2). H κατανάλωση ενέργειας που απαιτείται για τις λειτουργίες εξαερισμού των ανεμιστήρων οι οποίοι αποτελούν τμήμα των μονάδων εξαερισμού καλύπτεται από τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης του εν λόγω κανονισμού· ωστόσο, σε πολλές μονάδες εξαερισμού χρησιμοποιούνται ανεμιστήρες οι οποίοι δεν καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό. Ως εκ τούτου, κρίνεται απαραίτητη η θέσπιση μέτρων εφαρμογής για τις μονάδες εξαερισμού.
(4)
Είναι σκόπιμο να γίνεται διάκριση μεταξύ των μέτρων που εφαρμόζονται σε οικιακές μονάδες εξαερισμού και των μέτρων που εφαρμόζονται σε μη οικιακές μονάδες εξαερισμού, με βάση τις κατά περίπτωση τιμές παροχής αέρα, διότι στην πράξη χρησιμοποιούνται δύο διαφορετικές δέσμες προτύπων μέτρησης.
(5)
Οι μικρές μονάδες εξαερισμού με ηλεκτρική ισχύ εισόδου κάτω των 30 W ανά ρεύμα αέρα πρέπει να εξαιρούνται από τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, εκτός από τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών. Οι εν λόγω μονάδες είναι σχεδιασμένες για ευρύ φάσμα ποικίλων εφαρμογών οι οποίες έχουν περιοδικό κυρίως χαρακτήρα λειτουργίας και συμπληρωματική μόνο χρήση, για παράδειγμα σε χώρους λουτρού. Η συμπερίληψη των μονάδων αυτών στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού συνεπάγεται σημαντικό διοικητικό φόρτο από πλευράς εποπτείας της αγοράς λόγω του μεγάλου όγκου πωλήσεων, ενώ συμβάλλει σε μικρό μόνο βαθμό στις δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας. Εντούτοις, εάν ληφθεί υπόψη ότι οι λειτουργικές τους δυνατότητες μοιάζουν με τις αντίστοιχες άλλων μονάδων εξαερισμού, πρέπει να εξεταστεί εξίσου το ενδεχόμενο συμπερίληψής τους, στο πλαίσιο της επανεξέτασης του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, πρέπει να εξαιρούνται και οι μονάδες εξαερισμού που είναι ειδικά σχεδιασμένες να λειτουργούν αποκλειστικά σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ή σε εξαιρετικές και σε επικίνδυνες συνθήκες, διότι χρησιμοποιούνται σπανίως και για σύντομο χρονικό διάστημα. Στις εξαιρέσεις διευκρινίζεται επίσης ότι εξαιρούνται οι πολυλειτουργικές μονάδες των οποίων πρωταρχικός σκοπός είναι η θέρμανση ή η ψύξη, καθώς και οι απορροφητήρες κουζίνας. Η Επιτροπή εκπόνησε προπαρασκευαστικές μελέτες για την ανάλυση των τεχνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών πτυχών των μονάδων εξαερισμού οικιακής και μη οικιακής χρήσης. Οι μελέτες εκπονήθηκαν από κοινού με ενδιαφερόμενους φορείς και ενδιαφερόμενα μέρη από την Ένωση και τρίτες χώρες και τα αποτελέσματα δημοσιοποιήθηκαν.
(6)
Η περιβαλλοντική παράμετρος των προϊόντων που καλύπτονται από τις μελέτες η οποία έχει χαρακτηριστεί ως η πλέον σημαντική παράμετρος για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού είναι η κατανάλωση ενέργειας κατά τη φάση χρήσης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2010 η ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από τα προϊόντα που υπόκεινται στον παρόντα κανονισμό ανερχόταν στην Ένωση σε 77,6 TWh. Παράλληλα, τα εν λόγω προϊόντα εξοικονομούν 2 570 PJ ενέργειας για τη θέρμανση χώρου. Συνολικά, με τη χρήση συντελεστή μετατροπής πρωτογενούς ενέργειας της τάξης του 2,5 για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, εξασφαλίστηκε το 2010 ενεργειακό ισοζύγιο ύψους 1 872 PJ ετήσιας εξοικονόμησης πρωτογενούς ενέργειας. Χωρίς ειδικά μέτρα, προβλέπεται ότι η συνολική εξοικονόμηση ενέργειας θα αυξηθεί το 2025 σε 2 829 PJ.
(7)
Από τις προκαταρκτικές μελέτες προκύπτει ότι είναι δυνατόν να μειωθεί σημαντικά η ενεργειακή κατανάλωση των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα των απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό και τον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1254/2014 της Επιτροπής (3) αναμένεται να αποφέρει συνολική αύξηση της εξοικονόμησης ενέργειας κατά 1 300 PJ (45 %), η οποία θα ανέρχεται το 2025 σε 4 130 PJ.
(8)
Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές μελέτες, δεν είναι αναγκαίες για τις μονάδες εξαερισμού απαιτήσεις σχετικά με τις άλλες παραμέτρους οικολογικού σχεδιασμού που αναφέρονται στο παράρτημα I μέρος 1 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ, δεδομένου ότι η κατανάλωση ενέργειας κατά τη φάση χρήσης είναι μακράν η σημαντικότερη περιβαλλοντική παράμετρος.
(9)
Οι απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού πρέπει να καθιερωθούν σταδιακά, προκειμένου να παρασχεθεί επαρκής χρόνος στους κατασκευαστές ώστε να επανασχεδιάσουν τα προϊόντα που υπόκεινται στον παρόντα κανονισμό. Στο χρονοδιάγραμμα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις στο κόστος για τους τελικούς χρήστες και τους κατασκευαστές, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα τη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης των μονάδων εξαερισμού χωρίς περιττές καθυστερήσεις.
(10)
Οι παράμετροι των προϊόντων πρέπει να μετρώνται και να υπολογίζονται με αξιόπιστες, ακριβείς και αναπαραγώγιμες μεθόδους οι οποίες να λαμβάνουν υπόψη τις γενικώς αποδεκτές σύγχρονες μεθόδους μετρήσεων και υπολογισμών, συμπεριλαμβανομένων, εάν υπάρχουν, εναρμονισμένων προτύπων τα οποία έχουν εκδοθεί από ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4).
(11)
Είναι σκόπιμο να οριστούν, στο πλαίσιο του μέτρου εφαρμογής, δείκτες αναφοράς για τους τύπους των μονάδων εξαερισμού υψηλής ενεργειακής απόδοσης που είναι επί του παρόντος διαθέσιμοι, με βάση τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατά το στάδιο κατάρτισης του μέτρου εφαρμογής, προκειμένου οι κατασκευαστές να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν την αξιολόγηση αυτή για να αξιολογούν τις εναλλακτικές σχεδιαστικές λύσεις και την επιτευχθείσα περιβαλλοντική επίδοση του προϊόντος βάσει δεικτών αναφοράς. Αυτό θα συμβάλει στην εξασφάλιση ευρέως διαθέσιμων και ευχερώς προσπελάσιμων πληροφοριών, ειδικότερα για τις πολύ μικρές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε να διευκολυνθεί περαιτέρω η υιοθέτηση των βέλτιστων τεχνολογιών σχεδιασμού και να διευκολυνθεί η ανάπτυξη αποδοτικότερων προϊόντων για τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης.
(12)
Ζητήθηκε η γνώμη του φόρουμ διαβούλευσης που αναφέρεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ.
(13)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις μονάδες εξαερισμού και ορίζει απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού για τη διάθεσή τους στην αγορά και τη θέση τους σε λειτουργία.
2. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε μονάδες εξαερισμού οι οποίες:
α)
είναι μονοκατευθυντικής ροής (απαγωγής ή παροχής αέρα) με ηλεκτρική ισχύ εισόδου κάτω των 30 W, με εξαίρεση τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών·
β)
είναι αμφίδρομης ροής, με συνολική ηλεκτρική ισχύ εισόδου κάτω των 30 W ανά ρεύμα αέρα για τους ανεμιστήρες, με εξαίρεση τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών·
γ)
συνιστούν αξονικούς ή φυγοκεντρικούς ανεμιστήρες οι οποίοι είναι εφοδιασμένοι μόνο με περίβλημα κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 327/2011·
δ)
έχουν σχεδιαστεί ειδικά για λειτουργία σε εκρήξιμη ατμόσφαιρα, όπως αυτή ορίζεται στην οδηγία 94/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5)·
ε)
έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για λειτουργία σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, για σύντομα χρονικά διαστήματα, και συμμορφώνονται με τις βασικές απαιτήσεις δομικών κατασκευών όσον αφορά την πυρασφάλεια, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6)·
στ)
έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για λειτουργία:
i)
σε συνθήκες όπου η θερμοκρασία λειτουργίας του ρεύματος αέρα υπερβαίνει τους 100 °C,
ii)
σε συνθήκες όπου η θερμοκρασία περιβάλλοντος λειτουργίας του κινητήρα που τροφοδοτεί τον ανεμιστήρα, αν βρίσκεται εκτός του ρεύματος αέρα, υπερβαίνει τους 65 °C,
iii)
σε συνθήκες όπου η θερμοκρασία του ρεύματος αέρα ή η θερμοκρασία περιβάλλοντος λειτουργίας του κινητήρα, αν βρίσκεται εκτός του ρεύματος αέρα, είναι χαμηλότερη από - 40 °С,
iv)
σε συνθήκες όπου η τάση τροφοδότησης υπερβαίνει 1 000 V συνεχούς ρεύματος ή 1 500 V εναλλασσόμενου ρεύματος,
v)
σε τοξικό, πολύ διαβρωτικό ή εύφλεκτο περιβάλλον ή σε περιβάλλον με λειαντικές ουσίες·
ζ)
περιλαμβάνουν εναλλάκτη θερμότητας και αντλία θερμότητας για την ανάκτηση θερμότητας ή για τη δυνατότητα μεταφοράς ή εξαγωγής θερμότητας επιπλέον της θερμότητας του συστήματος ανάκτησης θερμότητας, με εξαίρεση τη μεταφορά θερμότητας για αντιπαγετική προστασία ή απόψυξη·
η)
ταξινομούνται στην κατηγορία των απορροφητήρων κουζίνας που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 66/2014 της Επιτροπής (7) για τις ηλεκτρικές συσκευές κουζίνας.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «μονάδα εξαερισμού (ΜΕ)»: ηλεκτροκίνητη συσκευή η οποία είναι εξοπλισμένη με τουλάχιστον μία πτερωτή, έναν κινητήρα και περίβλημα και η οποία προορίζεται για την αντικατάσταση του χρησιμοποιημένου αέρα με φρέσκο αέρα στο εσωτερικό κτιρίου ή τμήματος κτιρίου·
2) «οικιακή μονάδα εξαερισμού (ΟΜΕ)»: μονάδα εξαερισμού στην οποία:
α)
η μέγιστη τιμή παροχής δεν υπερβαίνει τα 250 m3/h,
β)
η μέγιστη τιμή παροχής κυμαίνεται μεταξύ 250 και 1 000 m3/h και ο κατασκευαστής δηλώνει ότι η προτεινόμενη χρήση της αφορά αποκλειστικά και μόνο οικιακές εφαρμογές εξαερισμού·
3) «μη οικιακή μονάδα εξαερισμού (ΜΟΜΕ)»: μονάδα εξαερισμού στην οποία η μέγιστη τιμή παροχής της μονάδας εξαερισμού υπερβαίνει τα 250 m3/h και, σε περίπτωση που η μέγιστη τιμή παροχής κυμαίνεται μεταξύ 250 και 1 000 m3/h, ο κατασκευαστής δεν έχει δηλώσει ότι η προτεινόμενη χρήση της αφορά αποκλειστικά και μόνο οικιακές εφαρμογές εξαερισμού·
4) «μέγιστη τιμή παροχής»: η δηλωμένη μέγιστη τιμή ογκομετρικής παροχής αέρα της μονάδας εξαερισμού η οποία μπορεί να επιτευχθεί με ενσωματωμένους ή ξεχωριστά παρεχόμενους (μαζί με τη μονάδα) ρυθμιστές υπό κανονικές συνθήκες αέρα (20 °C) και 101 325 Pa, εφόσον η μονάδα είναι εγκατεστημένη με πλήρη εξοπλισμό (π.χ. συμπεριλαμβανομένων των φίλτρων καθαρισμού) και σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή· ως μέγιστη τιμή παροχής για τις ΟΜΕ με αεραγωγούς νοείται η οικεία παροχή αέρα με διαφορά εξωτερικής στατικής πίεσης 100 Pa, ενώ για τις ΟΜΕ χωρίς αεραγωγούς νοείται η οικεία παροχή αέρα με τη χαμηλότερη δυνατή διαφορά ολικής πίεσης που επιλέγεται από το φάσμα τιμών 10 (ελάχιστη τιμή)-20-50-100-150-200-250 Pa, αναλόγως με το ποια τιμή είναι ίση ή λίγο χαμηλότερη από τη μετρούμενη τιμή διαφοράς πίεσης·
5) «μονάδα εξαερισμού μονοκατευθυντικής ροής (ΜΕΜΡ)»: μονάδα εξαερισμού η οποία παράγει ροή αέρα προς μία μόνο κατεύθυνση, είτε από τον εσωτερικό προς τον εξωτερικό χώρο (απαγωγή συστήματος αερισμού) είτε από τον εξωτερικό προς τον εσωτερικό χώρο (παροχή συστήματος αερισμού), στην οποία η μηχανικώς παραγόμενη ροή αέρα εξισορροπείται από τη φυσική παροχή ή απαγωγή αέρα·
6) «μονάδα εξαερισμού αμφίδρομης ροής» (ΜΕΑΡ): μονάδα εξαερισμού η οποία παράγει ροή αέρα μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου και η οποία είναι εξοπλισμένη με ανεμιστήρες απαγωγής και παροχής αέρα·
7) «ισοδύναμο μοντέλο μονάδας εξαερισμού»: μονάδα εξαερισμού με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά κατά την έννοια των εφαρμοστέων απαιτήσεων παροχής πληροφοριών σχετικά με το προϊόν, το οποίο διατίθεται ωστόσο στην αγορά ως διαφορετικό μοντέλο μονάδας εξαερισμού από τον ίδιο κατασκευαστή, εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο ή εισαγωγέα.
Πρόσθετοι ορισμοί για τους σκοπούς των παραρτημάτων II έως IX παρατίθενται στο παράρτημα I.
Άρθρο 3
Απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2016, οι ΟΜΕ συμμορφώνονται με τις ειδικές απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα II σημείο 1.
2. Από 1ης Ιανουαρίου 2016, οι ΜΟΜΕ συμμορφώνονται με τις ειδικές απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα III σημείο 1.
3. Από 1ης Ιανουαρίου 2018, οι ΟΜΕ συμμορφώνονται με τις ειδικές απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα II σημείο 2.
4. Από 1ης Ιανουαρίου 2018, οι ΜΟΜΕ συμμορφώνονται με τις ειδικές απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα III σημείο 2.
Άρθρο 4
Απαιτήσεις παροχής πληροφοριών
1. Από 1ης Ιανουαρίου 2016, οι κατασκευαστές, οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους και οι εισαγωγείς ΟΜΕ υποχρεούνται να συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα IV.
2. Από 1ης Ιανουαρίου 2016, οι κατασκευαστές, οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους και οι εισαγωγείς ΜΟΜΕ υποχρεούνται να συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα V.
Άρθρο 5
Αξιολόγηση της συμμόρφωσης
1. Οι κατασκευαστές μονάδων εξαερισμού διενεργούν την αξιολόγηση της συμμόρφωσης που προβλέπεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ με τη χρήση του συστήματος εσωτερικού ελέγχου σχεδιασμού που καθορίζεται στο παράρτημα IV της εν λόγω οδηγίας ή του συστήματος διαχείρισης που καθορίζεται στο παράρτημα V της ίδιας οδηγίας.
Για τους σκοπούς της αξιολόγησης της συμμόρφωσης των ΟΜΕ, ο υπολογισμός στο πλαίσιο της απαίτησης ειδικής ενεργειακής κατανάλωσης πραγματοποιείται σύμφωνα με το παράρτημα VIII του παρόντος κανονισμού.
Για τους σκοπούς της αξιολόγησης της συμμόρφωσης των ΜΟΜΕ, οι μετρήσεις και οι υπολογισμοί στο πλαίσιο των ειδικών απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα IX του παρόντος κανονισμού.
2. Ο φάκελος τεχνικής τεκμηρίωσης που καταρτίζεται σύμφωνα με το παράρτημα IV της οδηγίας 2009/125/ΕΚ περιέχει αντίγραφο των πληροφοριών σχετικά με το προϊόν που καθορίζονται στα παραρτήματα IV και V του παρόντος κανονισμού.
Όταν οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην τεχνική τεκμηρίωση για συγκεκριμένο μοντέλο μονάδας εξαερισμού προέρχονται από υπολογισμό με βάση τη μελέτη ή παρέκταση από άλλες μονάδες εξαερισμού ή και τα δύο, η τεχνική τεκμηρίωση περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
λεπτομέρειες των ανωτέρω υπολογισμών ή παρεκτάσεων ή και των δύο·
β)
λεπτομέρειες των δοκιμών που διενεργήθηκαν από τους κατασκευαστές για την επαλήθευση της ακρίβειας των υπολογισμών και των παρεκτάσεων·
γ)
κατάλογο τυχόν άλλων μοντέλων μονάδων εξαερισμού για τα οποία προέκυψαν με τον ίδιο τρόπο οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην τεχνική τεκμηρίωση·
δ)
κατάλογο των ισοδύναμων μοντέλων μονάδων εξαερισμού.
Άρθρο 6
Διαδικασία επαλήθευσης για σκοπούς εποπτείας της αγοράς
Όταν διενεργούν τους ελέγχους εποπτείας της αγοράς κατά το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ, οι αρχές των κρατών μελών εφαρμόζουν την καθοριζόμενη στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού διαδικασία για την επαλήθευση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού για τις ΟΜΕ και στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού για τις ΜΟΜΕ.
Άρθρο 7
Δείκτες αναφοράς
Οι δείκτες αναφοράς, οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος 3 σημείο 2 της οδηγίας 2009/125/ΕΚ και πρέπει να εφαρμόζονται στις μονάδες εξαερισμού ορίζονται στο παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
Επανεξέταση
Η Επιτροπή προβαίνει σε εκτίμηση της ανάγκης καθορισμού απαιτήσεων σχετικά με τους συντελεστές διαρροής αέρα με βάση την τεχνολογική πρόοδο και υποβάλλει το αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης στο φόρουμ διαβούλευσης το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2017.
Η Επιτροπή επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό με βάση την τεχνολογική πρόοδο και υποβάλλει το αποτέλεσμα της εν λόγω επανεξέτασης στο φόρουμ διαβούλευσης το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2020.
Η επανεξέταση περιλαμβάνει αξιολόγηση των ακόλουθων στοιχείων:
α)
της πιθανής επέκτασης του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ώστε να καλύπτει μονάδες μονοκατευθυντικής ροής με ηλεκτρική ισχύ εισόδου κάτω των 30 W, καθώς και μονάδες αμφίδρομης ροής με συνολική ηλεκτρική ισχύ εισόδου κάτω των 30 W ανά ρεύμα αέρα για τους ανεμιστήρες·
β)
των ανοχών επαλήθευσης που καθορίζονται στο παράρτημα VI·
γ)
της σκοπιμότητας συνεκτίμησης των επιπτώσεων των φίλτρων χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας στην ενεργειακή απόδοση·
δ)
της ανάγκης καθιέρωσης νέας φάσης με αυστηρότερες απαιτήσεις οικολογικού σχεδιασμού.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 2014.