SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/61/EU
ze dne 15. května 2014
o opatřeních ke snížení nákladů na budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Digitální ekonomika zásadním způsobem mění vnitřní trh. Svými inovacemi, rychlostí a přeshraničním dosahem má potenciál posunout integraci vnitřního trhu na novou úroveň. Vizí Unie je digitální ekonomika s udržitelnými ekonomickými a sociálními přínosy, které jsou založeny na moderních on-line službách a rychlém internetovém připojení. Vysoce kvalitní digitální infrastruktura je základem prakticky všech odvětví moderní a inovativní ekonomiky a má strategický význam pro sociální a územní soudržnost. Všichni občané, jakož i soukromý a veřejný sektor musí proto dostat příležitost být součástí digitální ekonomiky.
(2)
Členské státy, uznávajíce význam zavádění vysokorychlostního širokopásmového připojení, schválily ambiciózní cíle pro širokopásmový Internet uvedené ve sdělení Komise nazvaném „Digitální agenda pro Evropu - Digitální růst pro Evropu“ („Digitální agenda“), a to konkrétně vybavit do roku 2013 základním širokopásmovým připojením všechny obyvatele Evropy a zajistit, aby do roku 2020 měli všichni obyvatelé Evropy přístup k výrazně rychlejšímu internetu (rychlejší než 30 Mb/s), a aby nejméně polovina domácností v Unii měla internetové připojení rychlejší než 100 Mb/s.
(3)
Vzhledem k rychlému vývoji technologií, exponenciálnímu růstu objemu širokopásmového datového provozu a rostoucí poptávce po elektronických službách by měly být cíle stanovené v Digitální agendě považovány za absolutní minimum a Unie by měla usilovat o ambicióznější cíle v oblasti širokopásmového připojení, aby dosáhla většího růstu, konkurenceschopnosti a produktivity. V souvislosti s přezkumem této směrnice by Komise měla posoudit, zda a jak by tato směrnice mohla přispět k dosažení tohoto cíle.
(4)
Digitální agenda rovněž upozornila na potřebu opatření, jejichž cílem je snížit náklady na zavádění širokopásmového připojení na celém území Unie, včetně řádného plánování a koordinace a snižování administrativní zátěže. V této souvislosti jsou zapotřebí značné počáteční investice ze strany členských států, jež by umožnily sdílení fyzické infrastruktury. S ohledem na cíle Digitální agendy a současně při zohlednění významného snížení finančních prostředků určených na širokopásmové připojení v rámci Nástroje pro propojení Evropy vytvořeného nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1316/2013 (4), by členské státy měly mít možnost pro účely dosažení cílů této směrnice využívat finančních prostředků Unie dostupných v souladu s platnými unijními předpisy.
(5)
Snížení nákladů na budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací by rovněž přispělo k dosažení digitalizace veřejného sektoru, což by kromě snížení nákladů na veřejnou správu a zvýšení účinnosti služeb poskytovaných občanům přineslo digitální pákový efekt pro všechna odvětví hospodářství.
(6)
V souvislosti s potřebou opatření na úrovni Unie s cílem zajistit lepší pokrytí širokopásmovým připojením, mimo jiné i snížením nákladů na infrastrukturu vysokorychlostního širokopásmového připojení, jak uvádí závěry ze zasedání Evropské rady ve dnech 13. a 14. prosince 2012, sdělení Komise nazvané „Akt o jednotném trhu II“ zdůrazňuje potřebu dalšího úsilí, aby bylo urychleně dosaženo cílů stanovených v Digitální agendě, mimo jiné řešením problému investic do vysokorychlostních sítí.
(7)
Zavádění pevných i bezdrátových vysokorychlostních sítí elektronických komunikací v celé Unii vyžaduje značné investice, jejichž významnou část představují náklady na stavební práce. Omezením některých nákladných stavebních prací by se zavádění širokopásmového připojení stalo účinnějším.
(8)
Hlavní část těchto nákladů lze přičíst neefektivnosti v procesu zavádění, související s využitím existující pasivní infrastruktury (jako jsou kabelovody, potrubí, šachty, rozvodné skříně, sloupy, stožáry, antény, věže a jiné podpůrné konstrukce), překážkám souvisejícím s koordinací stavebních prací, těžkopádným správním postupům udělování povolení a překážkám týkajícím se budování sítí uvnitř budov, což má za následek značné finanční překážky, zejména ve venkovských oblastech.
(9)
Opatření, jejichž cílem je zvýšit efektivitu využití existující infrastruktury a snížit náklady a zmenšit překážky při provádění nových stavebních prací, by měla poskytnout významný příspěvek k zajištění rychlého a rozsáhlého budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací za současného zachování účinné hospodářské soutěže, aniž by to mělo nepříznivý dopad na bezpečnost, zabezpečení a bezproblémový provoz existující veřejné infrastruktury.
(10)
Některé členské státy přijaly opatření, jejichž cílem je snížit náklady na zavádění širokopásmového připojení. Tato opatření jsou však i nadále ojedinělá a roztroušená. Rozšíření těchto opatření v rámci Unie by mohlo výrazně přispět k vytvoření jednotného digitálního trhu. Rozdílné regulační požadavky navíc někdy brání spolupráci podniků veřejných služeb a mohou vytvářet překážky vstupu na trh pro nové provozovatele sítí a nové obchodní příležitosti, což omezuje vývoj vnitřního trhu s využíváním a budováním fyzické infrastruktury pro vysokorychlostní sítě elektronických komunikací. Kromě toho iniciativy na úrovni členských států vždy nezohledňují celkovou situaci, zatímco v zájmu dosažení jednotného a významného výsledku je nutné přijmout opatření v rámci celého procesu zavádění a napříč odvětvími.
(11)
Cílem této směrnice je stanovit určitá minimální práva a povinnosti platné v celé Unii s cílem usnadnit zavádění vysokorychlostních sítí elektronických komunikací a meziodvětvovou koordinaci. Při zajištění rovných podmínek by tím neměly být dotčeny stávající osvědčené postupy a opatření přijatá na vnitrostátní a místní úrovni, obsahující podrobnější ustanovení a podmínky, jakož i další opatření doplňující uvedená práva a povinnosti, v souladu se zásadou subsidiarity.
(12)
Pokud jsou s ohledem na zásadu lex specialis v platnosti zvláštní regulační opatření v souladu s právem Unie, měla by mít přednost před minimálními právy a povinnostmi stanovenými touto směrnicí. Touto směrnicí by proto neměl být dotčen regulační rámec Unie pro elektronické komunikace stanovený ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/21/ES (5),jakož i směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/19/ES (6), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/20/ES (7), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/22/ES (8) a směrnici Komise 2002/77/ES (9), včetně vnitrostátních opatření přijatých v souladu s tímto regulačním rámcem, jako jsou např. specifická symetrická nebo asymetrická regulační opatření.
(13)
Pro provozovatele sítí elektronických komunikací, zejména nové účastníky na trhu, může být výrazně efektivnější opětovně využít pro účely zavádění sítí elektronických komunikací již existující fyzickou infrastrukturu včetně infrastruktury jiných veřejných služeb, zejména v oblastech, kde vhodná síť elektronických komunikací není k dispozici, nebo tam, kde vybudování nové fyzické infrastruktury nemusí být ekonomicky proveditelné. Synergie napříč odvětvími mohou navíc podstatně snížit potřebu stavebních prací pro budování sítí elektronických komunikací, a tím i společenské a ekologické náklady s nimi spojené, jako je znečištění, škodlivé vlivy a dopravní problémy. Tato směrnice by se proto měla použít nejen na poskytovatele veřejných komunikačních sítí, ale i na jakéhokoli vlastníka nebo držitele práv, přičemž v posledně uvedeném případě aniž jsou tím dotčena vlastnická práva jakékoli třetí strany, na užívání rozsáhlých a všudypřítomných fyzických infrastruktur vhodných pro uložení prvků sítí elektronických komunikací, mezi něž patří např. fyzické sítě pro poskytování elektřiny, plynu, vody a kanalizace a odvodňovacích systémů, vytápění a dopravních služeb.
(14)
Za účelem lepšího budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací na vnitřním trhu by tato směrnice měla stanovit práva pro poskytovatele veřejných komunikačních sítí na přístup k fyzické infrastruktuře bez ohledu na její umístění za spravedlivých a přiměřených podmínek v souladu s obvyklým výkonem vlastnických práv. Povinností umožnit přístup k fyzické infrastruktuře by neměla být dotčena práva vlastníka půdy nebo budovy, na níž nebo v níž je infrastruktura umístěna.
(15)
Vzhledem k nízké diferenciaci může být ve fyzických zařízeních sítě často uložena široká škála prvků sítí elektronických komunikací současně, včetně těch, které jsou schopny poskytovat služby širokopásmového připojení o rychlosti alespoň 30 Mb/s v souladu se zásadou technologické neutrality, a to bez vlivu na hlavní poskytovanou službu a s minimálními náklady na přizpůsobení. Fyzickou infrastrukturu, která je určena pouze k uložení jiných prvků sítě, aniž by se sama stala aktivním prvkem sítě, -jako v případě nenasvícených optických vláken, lze proto v zásadě využít k uložení kabelů nebo vybavení elektronických komunikací nebo jakéhokoli jiného prvku sítí elektronických komunikací, bez ohledu na její skutečné využití nebo její vlastnictví, pokud nevzniknou žádné obavy ohledně bezpečnosti ani nedojde k újmě na budoucích obchodních zájmech vlastníka infrastruktury. Fyzickou infrastrukturu veřejných komunikačních sítí lze také v zásadě využít k uložení prvků jiných sítí, a členské státy se proto mohou rozhodnout uplatnit ve vhodných případech zásadu vzájemnosti a umožnit provozovatelům veřejných komunikačních sítí, aby nabízeli přístup ke svým sítím pro účely budování jiných sítí. Aniž je dotčeno sledování specifického obecného zájmu spojeného s poskytováním hlavní služby, měly by být podporovány synergie mezi provozovateli sítí, aby současně přispívali k dosažení cílů Digitální agendy.
(16)
I když by touto směrnicí nemělo být dotčeno jakékoli specifické ochranné opatření potřebné k zajištění bezpečnosti a lidského zdraví, bezpečnosti a integrity sítí, zejména v rámci kritické infrastruktury, a k zajištění toho, že nebude dotčena hlavní služba poskytovaná provozovatelem sítě, zejména u sítí pro zásobování vodou určenou k lidské spotřebě, obecná pravidla ve vnitrostátních právních předpisech zakazující provozovatelům sítě sjednávat přístup k fyzické infrastruktuře ze strany poskytovatelů sítí elektronických komunikací by mohla bránit vytvoření trhu s přístupem k fyzické infrastruktuře. Taková obecná pravidla by proto měla být zrušena. Opatřeními stanovenými touto směrnicí by současně neměla být dotčena možnost, aby členské státy zatraktivnily poskytování přístupu k infrastruktuře provozovateli veřejných služeb tím, že příjmy plynoucí z této služby v souladu s platnými právními předpisy Unie vyloučí ze základu pro výpočet sazeb pro koncové uživatele u jejich hlavní činnosti nebo činností.
(17)
Provozovatel sítě může z objektivních důvodů odepřít přístup ke konkrétní fyzické infrastruktuře. Fyzická infrastruktura zejména nemusí být technicky vhodná s ohledem na konkrétní okolnosti týkající se infrastruktur, pro které byl vyžádán přístup; jako je momentální nedostatek prostoru, nebo kvůli budoucím potřebám prostoru, které jsou dostatečně prokázány např. prostřednictvím veřejně dostupných investičních plánů. Podobně by za určitých okolností mohlo sdílení infrastruktury ohrozit bezpečnost nebo veřejné zdraví, integritu a bezpečnost sítě, mimo jiné v rámci kritické infrastruktury, nebo poskytování služeb, které jsou prostřednictvím téže infrastruktury primárně zajišťovány. Dále, pokud provozovatel sítě již poskytuje velkoobchodní přístup k fyzické infrastruktuře sítě, která by splňovala potřeby žadatele o přístup, může mít přístup k uvedené fyzické infrastruktuře negativní hospodářský dopad na její obchodní model a investiční pobídky a může mít za následek i neefektivní zdvojování prvků sítě. Současně v případě povinností přístupu k fyzické infrastruktuře uložených v souladu s regulačním rámcem Unie v oblasti elektronických komunikací, jako jsou povinnosti uložené podnikům s významnou tržní silou, by se na ně již vztahovaly specifické regulační povinnosti, které by touto směrnicí neměly být dotčeny.
(18)
Požádají-li podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě o přístup ve specifikované oblasti, provozovatelé sítí by měli předložit nabídku sdíleného využívání svých zařízení za spravedlivých a přiměřených podmínek, včetně ceny, pokud není přístup odepřen z objektivních důvodů. V závislosti na okolnostech může podmínky, za nichž je takový přístup udělen, ovlivnit několik faktorů, mezi něž patří dodatečné náklady na údržbu a úpravy, preventivní ochranná opatření, která mají být přijata k omezení nepříznivých dopadů na bezpečnost, zabezpečení a integritu sítě, specifická ujednání o odpovědnosti v případě škody, využití jakékoli veřejné dotace udělené na vybudování infrastruktury, včetně konkrétních podmínek spojených s dotací nebo stanovených vnitrostátními právními předpisy v souladu s právními předpisy Unie, schopnost zajistit či poskytnout kapacitu infrastruktury za účelem splnění či zajištění závazků veřejné služby, případně omezení vyplývající z ustanovení vnitrostátních právních předpisů, jejichž cílem je ochrana životního prostředí, veřejného zdraví nebo veřejné bezpečnosti nebo dodržení městských a venkovských územních plánů.
(19)
V případě neshody během obchodního jednání o technických a obchodních podmínkách by každá ze stran měla mít možnost obrátit se na příslušný vnitrostátní orgán pro řešení sporů, jenž stranám uloží řešení, aby se zamezilo neodůvodněnému odepření ujednání nebo uložení nepřiměřených podmínek. Při stanovení cen za poskytnutí přístupu by orgán pro řešení sporů měl zajistit, aby poskytovatel přístupu měl přiměřenou možnost náhrady svých nákladů vzniklých při poskytování přístupu k jeho fyzické infrastruktuře, při zohlednění zvláštních vnitrostátních podmínek a všech cenových struktur zavedených za účelem poskytnutí přiměřené možnosti náhrady nákladů s ohledem na prostředky právní ochrany již dříve uložené vnitrostátními regulačními orgány. Orgán pro řešení sporů by přitom měl rovněž zohlednit dopad požadovaného přístupu na obchodní plán poskytovatele přístupu, včetně investic, jež poskytovatel přístupu, který byl o přístup požádán, vynaložil, a to zejména investic uskutečněných do fyzické infrastruktury, o přístup k níž bylo požádáno. V konkrétním případě přístupu k fyzické infrastruktuře poskytovatelů veřejných komunikačních sítí mohou investice do takové infrastruktury přímo přispět k dosažení cílů Digitální agendy a hospodářská soutěž na navazujících trzích může být ovlivněna parazitováním. Jakákoli povinnost přístupu by proto měla plně zohledňovat ekonomickou životaschopnost těchto investic na základě jejich rizikového profilu, časového harmonogramu návratnosti investic, vlivu, který má přístup na hospodářskou soutěž na navazujících trzích a v důsledku toho na ceny a na návratnost investice, odpisů aktiv sítě v době žádosti o přístup, obchodních důvodů podporujících investice, zejména do fyzické infrastruktury užívané k poskytování vysokorychlostních služeb elektronických komunikací a možnosti souběžného zavádění infrastruktury, jež je předběžně nabídnuta žadateli o přístup.
(20)
V zájmu efektivního plánování budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací a zajištění co nejefektivnějšího využití existujících infrastruktur vhodných k zavádění sítí elektronických komunikací by podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě měly mít přístup k minimálním informacím o fyzické infrastruktuře dostupné v oblasti budování. Tyto minimální informace by měly umožňovat posouzení potenciálu, pokud jde o využití existující infrastruktury v určité oblasti, jakož i snížení škody na jakékoli existující fyzické infrastruktuře. S ohledem na počet zúčastněných stran a v zájmu usnadnění přístupu k těmto informacím, a to i napříč odvětvími a přes hranice, by uvedené minimální informace měly být zpřístupněny prostřednictvím jednotného informačního místa. Toto jednotné informační místo by mělo umožnit přístup k minimálním informacím, které jsou již k dispozici v elektronické podobě, s dodržením omezení zajišťujících bezpečnost a integritu sítí, zejména v rámci kritické infrastruktury, nebo chránících legitimní provozní a obchodní tajemství.
(21)
Aniž by tato směrnice ukládala členským státům jakékoliv nové povinnosti v oblasti mapování, měly by směrnice stanovit, že minimální informace, které orgány veřejné správy již shromáždily a jež jsou k dispozici v elektronické podobě na základě vnitrostátních iniciativ i právních předpisů Unie, jako je např. směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/2/ES (10), by měly být zpřístupněny, například prostřednictvím hypertextového odkazu, jednotnému informačnímu místu. Tím by byl umožněn koordinovaný přístup k informacím o fyzické infrastruktuře pro poskytovatele sítí elektronických komunikací a zároveň zajistit bezpečnost a integritu veškerých takových informací, zejména pokud jde o kritickou infrastrukturu jednotlivých států. Zpřístupňováním takových informací by neměly být dotčeny požadavky na transparentnost, které již platí pro opakované použití informací veřejného sektoru na základě směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/98/ES (11). Pokud informace, které jsou veřejnému sektoru k dispozici, nezajišťují adekvátní znalost existující fyzické infrastruktury určitého typu nebo v určité oblasti, provozovatelé sítí by měli informace zpřístupnit podnikům zajišťujícím nebo oprávněným zajišťovat veřejné komunikační sítě.
(22)
Nejsou-li minimální informace k dispozici prostřednictvím jednotného informačního místa, měla by být přesto zajištěna možnost, aby si podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě takové specifické informace přímo vyžádaly od kteréhokoli provozovatele sítě v dané oblasti. Kromě toho, pokud je žádost přiměřená, zejména je-li to třeba s ohledem na možnost sdílení existující fyzické infrastruktury nebo na koordinaci stavebních prací, podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě by měly dostat možnost provést průzkum na místě a vyžádat si informace o plánovaných stavebních pracích za transparentních, přiměřených a nediskriminačních podmínek, aniž by byla dotčena ochranná opatření přijatá s cílem zajistit bezpečnost a integritu sítě, jakož i chránit důvěrnost a provozní a obchodní tajemství. Měla by být podporována zvýšená transparentnost plánovaných stavebních prací ze strany samotných provozovatelů sítí nebo prostřednictvím jednotných informačních míst, zejména v oblastech, kde je nejužitečnější, a to přesměrováním oprávněných provozovatelů k takovým informacím, kdykoli jsou k dispozici.
(23)
Pokud dojde v souvislosti s přístupem k informacím o fyzické infrastruktuře s ohledem na budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací ke sporům, příslušný orgán pro řešení sporů by měl mít pravomoc k jejich vyřešení formou závazného rozhodnutí. Rozhodnutími tohoto orgánu by v každém případě neměla být dotčena možnost kterékoli strany obrátit se na soud.
(24)
Koordinace stavebních prací týkajících se fyzické infrastruktury může zajistit značné úspory a minimalizovat zátěž pro oblast dotčenou budováním nových sítí elektronických komunikací. Z tohoto důvodu by měla být zakázána regulační omezení, která stanoví obecný zákaz jednání mezi provozovateli sítí s cílem koordinovat takové práce za účelem budování mimo jiné vysokorychlostních sítí elektronických komunikací. V případě stavebních prací, které nejsou financovány z veřejných prostředků, by touto směrnicí nemělo být dotčeno právo zúčastněných stran uzavírat dohody o koordinaci stavebních prací v souladu s jejich vlastními investičními a obchodními plány a jimi upřednostňovaným časovým rámcem.
(25)
Stavební práce zcela nebo částečně financované z veřejných prostředků by měly vést k maximalizaci pozitivního společného výsledku využitím pozitivních externalit takových prací napříč odvětvími a zajištěním rovných příležitostí při sdílení dostupné a plánované fyzické infrastruktury za účelem budování sítí elektronických komunikací. Provozovatel sítě provádějící přímo nebo nepřímo, např. prostřednictvím subdodavatele, dotčené stavební práce by měl včasným a přiměřeným žádostem o koordinaci budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací, zajišťující například pokrytí možných dodatečných nákladů, včetně nákladů z prodlení, a minimalizaci změn původních plánů, vyhovět za přiměřených, nediskriminačních a transparentních podmínek, čímž by neměl být nepříznivě dotčen hlavní účel stavebních prací financovaných z veřejných prostředků. Aniž jsou dotčena příslušná pravidla pro státní podporu, měly by mít členské státy možnost stanovit další pravidla pro rozdělení nákladů spojených s koordinovaným budováním. Měly by být k dispozici zvláštní postupy k zajištění rychlého řešení sporů týkajících se vyjednávání uvedených dohod o koordinaci, a to za přiměřených, spravedlivých a nediskriminačních podmínek. Těmito ustanoveními by nemělo být dotčeno právo členských států vyhradit kapacitu pro sítě elektronických komunikací i bez zvláštních žádostí, aby vyhověly budoucí poptávce po fyzické infrastruktuře a maximalizovaly hodnotu stavebních prací, nebo přijmout opatření zahrnující podobná práva na koordinaci stavebních prací pro provozovatele jiných druhů sítí, například pro plyn nebo elektřinu.
(26)
Při budování sítí elektronických komunikací nebo nových síťových prvků může být za účelem ochrany obecných zájmů členských států a Unie nezbytná řada různých povolení, včetně stavebního povolení, územního plánu, povolení z hlediska životního prostředí a jiných povolení. Počet povolení nutných pro budování různých typů sítí elektronických komunikací a místní charakter budování může vyústit v uplatnění řady postupů a podmínek. Při zachování práva každého příslušného orgánu na účast a uchování svých rozhodovacích pravomocí v souladu se zásadou subsidiarity by veškeré relevantní informace o postupech a obecných podmínkách týkajících se stavebních prací měly být dostupné prostřednictvím jednotného informačního místa. To by mohlo snížit složitost a zvýšit efektivitu a transparentnost, zejména pro nové subjekty na trhu nebo menší subjekty, které neprovozují činnost v dané oblasti. Členské státy by navíc měly mít možnost stanovit právo podniků zajišťujících nebo oprávněných zajišťovat veřejné komunikační sítě předložit svou žádost o povolení prostřednictvím jednotného kontaktního místa.
(27)
Členské státy by měly zajistit, aby rozhodnutí o povolení nebo zamítnutí žádosti o povolení týkající se budování sítí elektronických komunikací nebo nových síťových prvků byla v každém případě poskytnuta k dispozici nejpozději do čtyř měsíců, aniž jsou dotčeny jiné konkrétní lhůty nebo povinnosti stanovené pro řádný průběh řízení platné pro postup udělování povolení v souladu s vnitrostátními právními předpisy nebo právními předpisy Unie, aby se zajistilo, že postupy udělování povolení nepůsobí jako překážky investic a že nemají nepříznivý vliv na vnitřní trh. Takové rozhodnutí může být v souladu s platnými právními předpisy implicitní nebo explicitní. Členské státy by případně měly stanovit právo poskytovatelů, kteří utrpěli škodu z prodlení způsobenou některým příslušným orgánem, udělit povolení v rámci platných lhůt za účelem získání náhrady.
(28)
Aby se zajistilo, že tyto postupy pro udělování povolení budou dokončeny v přiměřené lhůtě, členské státy by mohly zvážit stanovení několika ochranných opatření, jako je např. implicitní schválení, nebo přijmout opatření zjednodušující postupy udělování povolení mimo jiné snížením počtu povolení nutných pro budování sítí elektronických komunikací nebo vynětím určitých kategorií stavebních prací malého rozsahu nebo standardizovaných stavebních prací z udělování povolení. Orgány na celostátní, regionální nebo místní úrovni by měly každé odmítnutí takového povolení v rámci jejich pravomoci odůvodnit na základě objektivních, transparentních, nediskriminačních a přiměřených kritérií a podmínek. Tím by neměla být dotčena jakákoli opatření přijatá členskými státy vyjímající některé prvky sítí elektronických komunikací, pasivní či aktivní, z udělování povolení.
(29)
Dosažení cílů Digitální agendy vyžaduje, aby se zavádění infrastruktury přiblížilo prostorám koncových uživatelů, přičemž bude plně respektována zásada proporcionality, pokud jde o jakákoli omezení vlastnických práv z hlediska sledovaného obecného zájmu. Mělo by být usnadněno vybudování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací až ke koncovým uživatelům a zároveň zajištěna technologická neutralita, zejména prostřednictvím fyzické infrastruktury uvnitř budovy, připravené pro vysokorychlostní připojení. S ohledem na skutečnost, že náklady na zástavbu minichrániček během výstavby budovy jsou relativně nízké, zatímco dovybavení budov vysokorychlostní infrastrukturou může představovat významnou část nákladů na budování vysokorychlostní sítě, měly by být všechny nové nebo podstatně renovované budovy vybaveny fyzickou infrastrukturou umožňující připojení koncových uživatelů k vysokorychlostním sítím. V zájmu zavádění vysokorychlostních sítí elektronických komunikací by nové a podstatně renovované vícebytové budovy měly být vybaveny přístupovým bodem, jehož prostřednictvím může poskytovatel získat přístup k infrastruktuře uvnitř budovy. Developeři budov by navíc měli zajistit vytvoření prázdných kabelovodů vedoucích z každého bytu do přístupového bodu umístěného ve vícebytové budově nebo mimo ni. Mohou se vyskytnout případy, jako jsou nové budovy s jedním bytem nebo významné renovace v izolovaných oblastech, kdy je perspektiva vysokorychlostního připojení z objektivních důvodů považována za příliš vzdálenou na to, aby odůvodnila vybavení budov fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení, nebo přístupovým bodem, nebo kdy by takové vybavení budov bylo nepřiměřené z ekonomických důvodů nebo z důvodu ochrany městského dědictví či životního prostředí, jako v případě zvláštních kategorií památek.
(30)
S cílem pomoci potenciálním kupujícím a nájemcům při určování budov, které jsou vybaveny fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení, a které tudíž mají značný potenciál úspory nákladů, a s cílem prosazovat vysokorychlostní připravenost budov by členské státy měly mít možnost vyvinout dobrovolné označení „připraveno pro širokopásmové připojení“ pro budovy vybavené takovou infrastrukturou a přístupovým bodem v souladu s touto směrnicí.
(31)
Když poskytovatelé veřejných komunikačních sítí budují vysokorychlostní sítě elektronických komunikací v určité oblasti, lze dosáhnout výrazných úspor z rozsahu, pokud mohou ukončit svou síť v přístupovém bodě budovy bez ohledu na to, zda účastník v té době vyjádřil výslovný zájem o uvedenou službu, avšak pod podmínkou, že je minimalizován dopad na soukromé vlastnictví, s využitím existující fyzické infrastruktury a s uvedením dotčené oblasti do původního stavu. Je-li síť ukončena v přístupovém bodě, připojení dalších zákazníků je možné za podstatně nižších nákladů, zejména prostřednictvím přístupu k vertikálnímu segmentu uvnitř budovy, připravenému pro vysokorychlostní připojení, pokud již existuje. Uvedeného cíle lze stejně tak dosáhnout v případě, kdy je budova sama již vybavena vysokorychlostní sítí elektronických komunikací, k níž mají za transparentních, přiměřených a nediskriminačních podmínek přístup všichni poskytovatelé veřejných komunikačních sítí, kteří mají v dané budově aktivního účastníka služeb. To může nastat zejména v členských státech, které přijaly opatření na základě článku 12 směrnice 2002/21/ES.
(32)
Nové budovy měly být vybaveny fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení, a v případě vícebytových budov přístupovým bodem- Členské státy by k dosažení tohoto cíle měly mít možnost jisté flexibility. V tomto ohledu není cílem této směrnice harmonizace pravidel v oblasti souvisejících nákladů, včetně úhrady nákladů na vybavení budov fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení, a přístupovým bodem.
(33)
Vzhledem ke společenským přínosům digitálního začlenění a k ekonomické logice budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací, pokud neexistuje pasivní ani aktivní infrastruktura připravená pro vysokorychlostní připojení, která obsluhuje prostory koncových uživatelů, ani alternativy k poskytnutí vysokorychlostních sítí elektronických komunikací účastníkovi, měl by mít jakýkoli poskytovatel veřejných komunikačních sítí právo ukončit svou síť na vlastní náklady v soukromých prostorech v případě, že dopad na soukromý majetek je minimalizovaný, např. opětovným využitím existující fyzické infrastruktury dostupné v budově, je-li to možné, nebo uvedením dotčených oblastí do původního stavu.
(34)
V souladu se zásadou subsidiarity by touto směrnicí neměla být dotčena možnost, aby členské státy přidělily regulační úkoly v něm stanovené orgánům, jež jsou nejvíce způsobilé je plnit v souladu s vnitrostátním ústavním systémem rozdělení pravomocí a s požadavky stanovenými touto směrnicí.
(35)
Určený vnitrostátní orgán pro řešení sporů by měl zajistit nestrannost a nezávislost vůči zúčastněným stranám a měl by mít odpovídající pravomoci a zdroje.
(36)
Členské státy by měly stanovit účinné, přiměřené a odrazující sankce pro případ nedodržení vnitrostátních opatření přijatých na základě této směrnice.
(37)
Aby byla zajištěna efektivita jednotných informačních míst stanovených touto směrnicí, členské státy by měly zajistit, aby v daném jednotném informačním místě, v němž lze zajistit zvýšenou efektivitu s ohledem na přidělené úkoly, mimo jiné i v rámci místního katastru nemovitostí, byly k dispozici dostatečné zdroje a příslušné informace o konkrétní oblasti s optimální mírou agregace. Se záměrem vycházet z existujících struktur a maximalizovat přínosy pro koncové uživatele by proto členské státy mohly zvážit možné synergie a úspory z rozsahu činnosti s jednotnými kontaktními místy ve smyslu článku 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/123/ES (12).
(38)
Jelikož cílů této směrnice, totiž usnadnit budování fyzické infrastruktury vhodné pro vysokorychlostní sítě elektronických komunikací v celé Unii, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich z důvodů jejich rozsahu či účinků může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(39)
Tato směrnice dodržuje základní práva a ctí zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, zejména právo na soukromí a ochranu obchodního tajemství, svobodu podnikání, právo na vlastnictví a právo na účinnou právní ochranu. Členské státy musí tuto směrnici uplatňovat v souladu s těmito právy a zásadami,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Cílem této směrnice je usnadnit a podnítit zavádění vysokorychlostních sítí elektronických komunikací podporou společného využívání existující fyzické infrastruktury a usnadněním efektivnějšího budování nové fyzické infrastruktury, aby bylo možné tyto sítě zavádět s nižšími náklady.
2. Tato směrnice stanoví minimální požadavky týkající se stavebních prací a fyzické infrastruktury s cílem sblížit některé aspekty právních a správních předpisů členských států v těchto oblastech.
3. Členské státy mohou zachovat nebo zavést opatření v souladu s právními předpisy Unie, které jsou přísnější než minimální požadavky stanovené touto směrnicí s cílem lépe dosáhnout cíle uvedeného v odstavci 1.
4. Pokud jsou ustanovení této směrnice v rozporu s ustanoveními směrnic 2002/21/ES, 2002/19/ES, 2002/20/ES, 2002/22/ES nebo 2002/77/ES, použijí se příslušná ustanovení uvedených směrnic.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se použijí definice uvedené ve směrnici 2002/21/ES.
Použijí se rovněž tyto definice:
1)
„provozovatelem sítě“ se rozumí podnik zajišťující nebo oprávněný zajišťovat veřejné komunikační sítě, jakož i podnik, který zajišťuje fyzickou infrastrukturu určenou k poskytování:
a)
služeb výroby, přepravy nebo distribuce
i)
plynu,
ii)
elektrické energie včetně veřejného osvětlení,
iii)
vytápění,
iv)
vody včetně odstraňování nebo čištění odpadních a kanalizačních vod, a odvodňovacích systémů,
b)
dopravních služeb včetně železnic, silnic, přístavů a letišť;
2)
„fyzickou infrastrukturou“ se rozumí jakýkoli prvek sítě, který je určen k uložení jiných prvků sítě, aniž by se sám stal aktivním prvkem sítě, jako jsou potrubí, stožáry, kabelovody, inspekční komory, vstupní šachty, rozvodné skříně, budovy nebo vstupy do budov, antény, věže a sloupy; kabely, včetně nenasvícených optických vláken, jakož i prvky sítí používané v současné době k poskytování vody určené k lidské spotřebě podle definice uvedené v čl. 1 odst. 2 směrnice Rady 98/83/ES (13) nejsou fyzickou infrastrukturou ve smyslu této směrnice;
3)
„vysokorychlostní sítí elektronických komunikací“ se rozumí síť elektronických komunikací, jež je schopna poskytovat služby širokopásmového připojení o rychlosti alespoň 30 Mb/s;
4)
„stavebními pracemi“ se rozumí každý výsledek stavebních nebo stavebně inženýrských prací jako celek, který je sám o sobě dostačující, aby plnil hospodářskou nebo technickou funkci, a zahrnuje jeden nebo více prvků fyzické infrastruktury;
5)
„subjektem veřejného sektoru“ se rozumí státní, regionální nebo místní orgán, veřejnoprávní subjekt nebo sdružení vytvořené jedním nebo několika takovými orgány nebo jedním nebo několika takovými veřejnoprávními subjekty;
6)
„veřejnoprávními subjekty“ se rozumějí subjekty se všemi těmito vlastnostmi:
a)
jsou založeny za zvláštním účelem spočívajícím v uspokojování potřeb obecného zájmu, které nemají průmyslovou nebo obchodní povahu;
b)
mají právní subjektivitu a
c)
jsou financovány zcela nebo převážně státem, regionálními nebo místními orgány nebo jinými veřejnoprávními subjekty; nebo podléhají řídicímu dohledu těchto orgánů nebo subjektů; nebo je v jejich správním, řídícím nebo dozorčím orgánu více než polovina členů jmenována státem, regionálními nebo místními orgány nebo jinými veřejnoprávními subjekty;
7)
„fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy“ se rozumí fyzická infrastruktura nebo zařízení v místě koncového uživatele, včetně prvků ve spoluvlastnictví, určené k uložení kabelových nebo bezdrátových přístupových sítí, pokud jsou tyto přístupové sítě schopny poskytovat služby elektronických komunikací a propojovat přístupový bod budovy s koncovým bodem sítě;
8)
„fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení“ se rozumí fyzická infrastruktura uvnitř budovy, určená k uložení prvků či umožnění poskytnutí vysokorychlostních sítí elektronických komunikací;
9)
„významnou renovací“ se rozumí stavební nebo stavebně inženýrské práce v místě koncového uživatele, které zahrnují strukturální změny celé fyzické infrastruktury uvnitř budovy nebo její značné části a vyžadují stavební povolení;
10)
„povolením“ se rozumí explicitní nebo implicitní rozhodnutí příslušného orgánu v návaznosti na jakýkoli postup, v jehož rámci je určitý podnik povinen učinit kroky umožňující legální provedení stavebních nebo stavebně inženýrských prací;
11)
„přístupovým bodem“ se rozumí fyzický bod umístěný uvnitř budovy či mimo ni přístupný pro podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě, jehož prostřednictvím je umožněno připojení k fyzické infrastruktuře uvnitř budovy, připravené pro vysokorychlostní připojení.
Článek 3
Přístup k existující fyzické infrastruktuře
1. Členské státy zajistí, aby každý provozovatel sítě měl právo nabízet podnikům zajišťujícím nebo oprávněným zajišťovat sítě elektronických komunikací přístup ke své fyzické infrastruktuře pro účely budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací. Členské státy mohou naproti tomu stanovit právo provozovatelů veřejných komunikačních sítí nabízet přístup k jejich fyzické infrastruktuře pro účely budování jiných sítí než sítí elektronických komunikací.
2. Členské státy zajistí, aby na základě písemné žádosti podniku zajišťujícího nebo oprávněného zajišťovat veřejné komunikační sítě měl každý provozovatel sítě povinnost vyhovět všem přiměřeným žádostem o přístup ke své fyzické infrastruktuře pro účely budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací, a to za spravedlivých a přiměřených podmínek včetně ceny. Taková písemná žádost specifikuje prvky projektu, pro nějž se požaduje přístup, včetně konkrétního časového rámce.
3. Členské státy vyžadují, aby každé odepření přístupu bylo založeno na objektivních, transparentních a přiměřených kritériích, jako jsou:
a)
technická vhodnost fyzické infrastruktury, k níž bylo požádáno o přístup, pro uložení jakéhokoli prvku vysokorychlostních sítí elektronických komunikací podle odstavce 2;
b)
dostupnost prostoru k uložení prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací podle odstavce 2, včetně budoucích potřeb provozovatele sítě ohledně prostoru, které jsou dostatečně prokázány;
c)
otázky týkající se bezpečnosti a veřejného zdraví;
d)
integrita a bezpečnost kterékoli sítě, zejména kritické infrastruktury jednotlivých států;
e)
riziko závažné interference plánovaných služeb elektronických komunikací s poskytováním jiných služeb prostřednictvím stejné fyzické infrastruktury;
f)
dostupnost použitelných alternativních prostředků pro velkoobchodní přístup k fyzické infrastruktuře sítě poskytnutých provozovatelem sítě a vhodných k poskytování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací za předpokladu, že tento přístup je nabízen za spravedlivých a přiměřených podmínek;
Členské státy zajistí, aby provozovatel sítě uvedl důvody zamítnutí do dvou měsíců ode dne přijetí úplné žádosti o přístup.
4. V případě, kdy byl odepřen přístup nebo kdy do dvou měsíců od data obdržení žádosti o přístup nebylo dosaženo dohody o konkrétních podmínkách včetně ceny, členské státy zajistí, aby kterákoli ze stran byla oprávněna předložit věc příslušnému vnitrostátnímu orgánu pro řešení sporů.
5. Členské státy vyžadují, aby vnitrostátní orgán pro řešení sporů uvedený v odstavci 4 vydal, s řádným ohledem na zásadu proporcionality, závazné rozhodnutí ve věci sporu zahájeného podle odstavce 4, včetně stanovení spravedlivých a přiměřených podmínek i cen, je-li to na místě.
Vnitrostátní orgán pro řešení sporů vyřeší spor v nejkratší možné době a v každém případě do čtyř měsíců ode dne přijetí úplné žádosti s výjimkou mimořádných okolností, aniž je dotčena možnost kterékoli ze stran předložit věc soudu.
Týká-li se spor přístupu k infrastruktuře poskytovatele sítě elektronických komunikací a je-li vnitrostátní orgán pro řešení sporů vnitrostátním regulačním orgánem, zohlední případně cíle stanovené v článku 8 směrnice 2002/21/ES. Jakákoli cena stanovená orgánem pro řešení sporů zajistí, aby poskytovatel přístupu měl přiměřenou možnost náhrady svých nákladů a zohlední dopad požadovaného přístupu na obchodní plán poskytovatele přístupu, včetně investic realizovaných provozovatelem sítě, který byl o přístup požádán, zejména do fyzických infrastruktur využívaných k poskytování vysokorychlostních služeb elektronických komunikací.
6. Tímto článkem není dotčeno vlastnické právo vlastníka fyzické infrastruktury v případě, že provozovatel sítě není jejím vlastníkem, ani vlastnické právo jakékoliv třetí strany, jako jsou vlastníci pozemků a vlastníci soukromých nemovitostí.
Článek 4
Transparentnost ve vztahu k fyzické infrastruktuře
1. Pro účely žádosti o přístup k fyzické infrastruktuře v souladu s čl. 3 odst. 2 členské státy zajistí, aby každý podnik zajišťující nebo oprávněný zajišťovat veřejné komunikační sítě měl na vyžádání právo na přístup k následujícímu souboru minimálních informací o existující fyzické infrastruktuře kteréhokoli provozovatele sítě:
a)
umístění a trasování;
b)
druh a současné využití infrastruktury a
c)
kontaktní místo.
Členské státy zajistí, aby podnik žádající o přístup specifikoval oblast, v níž plánuje budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací.
Členské státy mohou umožnit přístup k minimálním informacím, které mají být omezeny, pouze je-li to považováno za nutné v zájmu bezpečnosti a integrity sítí, národní bezpečnosti, veřejného zdraví nebo bezpečnosti, důvěrnosti nebo provozního či obchodního tajemství.
2. Členské státy mohou požadovat, aby každý subjekt veřejného sektoru, jenž je na základě svých úkolů držitelem částí minimálních informací uvedených v odstavci 1 a týkajících se fyzické infrastruktury provozovatele sítě v elektronické podobě, zpřístupnil tyto části informací elektronickými prostředky prostřednictvím jednotného informačního místa do 1. ledna 2017, a členské státy po takových subjektech veřejného sektoru požadují, aby je na požádání zpřístupnily podnikům zajišťujícím nebo oprávněným zajišťovat veřejné komunikační sítě, aniž jsou dotčena omezení podle odstavce 1. Veškeré aktualizace těchto informací a jakékoli nové prvky minimálních informací uvedených v odstavci 1, které subjekt veřejného sektoru obdrží, se zpřístupní jednotnému informačnímu místu do dvou měsíců ode dne jejich přijetí. Je-li třeba zaručit spolehlivost poskytnutých informací, lze tuto lhůtu prodloužit maximálně o jeden měsíc.
3. Minimální informace, které jsou zpřístupněny jednotnému informačnímu místu podle odstavce 2, se prostřednictvím jednotného informačního místa neprodleně zpřístupní v elektronické podobě za přiměřených, nediskriminačních a transparentních podmínek. Členské státy zajistí, aby byl přístup k minimálním informacím podle tohoto odstavce prostřednictvím jednotného informačního místa umožněn do 1. ledna 2017.
4. Nejsou-li minimální informace uvedené v odstavci 1 k dispozici prostřednictvím jednotného informačního místa, členské státy vyžadují, aby provozovatelé sítí tyto informace zpřístupnili na základě konkrétní písemné žádosti podniku zajišťujícího nebo oprávněného zajišťovat veřejné komunikační sítě. V této žádosti se specifikuje oblast, v níž je plánováno budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací. Přístup k informacím se poskytne do dvou měsíců od obdržení písemné žádosti za přiměřených, nediskriminačních a transparentních podmínek, aniž jsou dotčena příslušná omezení podle odstavce 1.
5. Na základě konkrétní písemné žádosti podniku zajišťujícího nebo oprávněného zajišťovat veřejné komunikační sítě členské státy vyžadují, aby provozovatelé sítí vyhověli přiměřeným žádostem o průzkum na místě týkajícím se konkrétních prvků jejich fyzické infrastruktury. V této žádosti se specifikují prvky sítě dotčené v souvislosti s budováním prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací. Průzkum na místě týkající se specifikovaných prvků sítě se povolí do jednoho měsíce od data obdržení písemné žádosti za přiměřených, nediskriminačních a transparentních podmínek, aniž jsou dotčena příslušná omezení podle odstavce 1.
6. Členské státy zajistí, aby v případě sporu vzniklého v souvislosti s právy a povinnostmi stanovenými v tomto článku měla kterákoli strana právo obrátit se ve věci sporu na vnitrostátní orgán pro řešení sporů. Vnitrostátní orgán pro řešení sporů plně zohlední zásadu proporcionality a vydá závazné rozhodnutí k vyřešení sporu v nejkratší možné době a v každém případě do dvou měsíců, s výjimkou mimořádných okolností, aniž je dotčena možnost kterékoli ze stran předložit věc soudu.
7. Členské státy mohou stanovit výjimky z povinností stanovených v odstavcích 1 až 5 v případě existujících fyzických infrastruktur, které se nepovažují za technicky vhodné pro budování vysokorychlostních sítí elektronických komunikací, nebo v případě kritické infrastruktury jednotlivých států Tyto výjimky musí být v tomto ohledu řádně odůvodněné. Zúčastněným stranám musí být poskytnuta příležitost vyjádřit se v přiměřené lhůtě k návrhům výjimek. Každá taková výjimka se musí oznámit Komisi.
8. Členské státy zajistí, aby podniky zajišťující nebo oprávněné zajišťovat veřejné komunikační sítě, které obdrží přístup k informacím podle tohoto článku, přijaly vhodná opatření pro zajištění zachování důvěrnosti a provozního a obchodního tajemství.
Článek 5
Koordinace stavebních prací
1. Členské státy zajistí, aby každý provozovatel sítě měl právo sjednávat dohody o koordinaci stavebních prací s podniky zajišťujícími nebo oprávněnými zajišťovat sítě elektronických komunikací s cílem budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací.
2. Členské státy zajistí, aby každý provozovatel sítě provádějící přímo nebo nepřímo stavební práce zcela nebo částečně financované z veřejných prostředků vyhověl všem přiměřeným žádostem podniků zajišťujících nebo oprávněných zajišťovat veřejné komunikační sítě o koordinaci stavebních prací s cílem budování prvků vysokorychlostní sítě elektronických komunikací, a to za transparentních a nediskriminačních podmínek. Těmto žádostem se vyhoví, pokud:
a)
si to nevyžádá žádné dodatečné náklady, mimo jiné z důvodu dalšího prodlení, pro původně plánované stavební práce;
b)
to nebrání kontrole nad koordinací prací a
c)
je žádost o koordinaci podána co nejdříve a v každém případě nejpozději jeden měsíc před předložením konečného projektu příslušným orgánům k udělení povolení.
Členské státy mohou stanovit pravidla pro rozdělení nákladů souvisejících s koordinací stavebních prací.
3. Pokud není dohody o koordinaci stavebních prací podle odstavce 2 dosaženo do jednoho měsíce od obdržení formální žádosti o jednání, členské státy zajistí, aby kterákoli ze stran měla právo předložit věc příslušnému vnitrostátnímu orgánu pro řešení sporů.
4. Členské státy zajistí, aby vnitrostátní orgán pro řešení sporů uvedený v odstavci 3 vydal, s řádným ohledem na zásadu proporcionality, rozhodnutí k vyřešení sporu zahájeného podle odstavce 3, včetně stanovení spravedlivých a nediskriminačních podmínek a poplatků, je-li to na místě.
Vnitrostátní orgán pro řešení sporů vyřeší spor v nejkratší možné době a v každém případě do dvou měsíců ode dne přijetí úplné žádosti, s výjimkou mimořádných okolností, aniž je dotčena možnost kterékoli ze stran předložit věc soudu.
5. Členské státy mohou stanovit výjimky z povinností uvedených v tomto článku pro stavební práce malého významu, pokud jde o hodnotu, velikost či trvání, nebo v případě kritické národní infrastruktury. Tyto výjimky musí být v tomto ohledu řádně odůvodněné. Zúčastněným stranám se poskytne příležitost vyjádřit se v přiměřené lhůtě k návrhům výjimek. Každá taková výjimka se oznámí Komisi.
Článek 6
Transparentnost ve vztahu k plánovaným stavebním pracem
1. V zájmu sjednávání dohod o koordinaci stavebních prací uvedených v článku 5 členské státy vyžadují, aby kterýkoli provozovatel sítě na základě konkrétní písemné žádosti podniku zajišťujícího nebo oprávněného zajišťovat veřejné komunikační sítě zpřístupnil následující minimální informace o probíhajících nebo plánovaných stavebních pracích týkajících se jeho fyzické infrastruktury, pro něž bylo buď uděleno povolení, nebo povolovací řízení probíhá, nebo se první žádost příslušným orgánům o udělení povolení plánuje v následujících šesti měsících:
a)
umístění a druh prací;
b)
dotčené prvky sítě;
c)
předpokládaný termín zahájení prací a doba jejich trvání a
d)
kontaktní místo.
V žádosti podniku zajišťujícího nebo oprávněného zajišťovat veřejné komunikační sítě se specifikuje oblast, v níž je plánováno budování prvků vysokorychlostní sítě elektronických komunikací. Provozovatelé sítí do dvou týdnů od data obdržení písemné žádosti poskytnou požadované informace za přiměřených, nediskriminačních a transparentních podmínek. Členské státy mohou umožnit přístup k minimálním informacím, které mají být omezeny, pouze je-li to považováno za nutné v zájmu bezpečnosti a integrity sítí, národní bezpečnosti, veřejného zdraví nebo bezpečnosti, důvěrnosti nebo provozního a obchodního tajemství.
2. Provozovatel sítě může žádost podle odstavce 1 zamítnout, pokud:
a)
požadované informace zveřejnil v elektronické podobě, nebo
b)
je přístup k těmto informacím zajištěn prostřednictvím jednotného informačního místa.
3. Členské státy zajistí, aby provozovatel sítě zpřístupnil požadované minimální informace uvedené v odstavci 1 prostřednictvím jednotného informačního místa.
4. Členské státy zajistí, aby v případě sporu vzniklého v souvislosti s právy a povinnostmi stanovenými v tomto článku měla kterákoli strana právo obrátit se ve věci sporu na vnitrostátní orgán pro řešení sporů. Vnitrostátní orgán pro řešení sporů plně zohlední zásadu proporcionality a vydá závazné rozhodnutí k vyřešení sporu v nejkratší možné době a v každém případě do dvou měsíců, s výjimkou mimořádných okolností, aniž je dotčena možnost kterékoli ze stran předložit věc soudu.
5. Členské státy mohou stanovit výjimky z povinností stanovených v tomto článku pro stavební práce nevýznamné hodnoty nebo v případě kritické infrastruktury jednotlivých států. Tyto výjimky se řádně odůvodní. Zúčastněným stranám se poskytne příležitost vyjádřit se v přiměřené lhůtě k návrhům výjimek. Každá taková výjimka se oznámí Komisi.
Článek 7
Postup udělování povolení
1. Členské státy zajistí, aby všechny příslušné informace týkající se podmínek a postupů platných pro udělování povolení pro stavební práce nezbytné pro účely budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací, včetně jakýchkoliv informací týkajících se výjimek platných pro tyto prvky, pokud jde o některá nebo veškerá povolení požadovaná podle vnitrostátních právních předpisů byly přístupné prostřednictvím jednotného informačního místa.
2. Členské státy mohou stanovit, že každý podnik zajišťující nebo oprávněný zajišťovat veřejné komunikační sítě má právo předkládat elektronickými prostředky a prostřednictvím jednotného informačního místa žádosti o povolení požadovaná pro stavební práce, která jsou nezbytná za účelem budování prvků vysokorychlostních sítí elektronických komunikací.
3. Členské státy přijmou nezbytná opatření, aby zajistily, že aniž jsou dotčeny jiné konkrétní lhůty nebo povinnosti stanovené k zajištění řádného průběhu řízení nebo odvolacího řízení, platné pro postupy související s udělováním povolení v souladu s vnitrostátními právními předpisy nebo právními předpisy Unie, příslušné orgány povolení udělí či zamítnou do čtyř měsíců ode dne přijetí úplné žádosti. Členské státy mohou stanovit, že tuto lhůtu lze ve výjimečných a řádně odůvodněných případech prodloužit. Jakékoliv prodloužení bude co nejkratší, aby bylo možné povolení udělit či zamítnout. Každé odmítnutí musí být řádně odůvodněno na základě objektivních, transparentních, nediskriminačních a přiměřených kritérií.
4. Členské státy mohou zajistit, aby každý podnik zajišťující nebo oprávněný zajišťovat veřejné komunikační sítě, kterému v důsledku nedodržení lhůt platných podle odstavce 3 vznikla škoda, měl právo na náhradu škody v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
Článek 8
Fyzická infrastruktura uvnitř budovy
1. Členské státy zajistí, aby všechny nově postavené budovy pro něž byla žádost o stavební povolení podána po 31. prosinci 2016, byly v místě koncového uživatele, včetně prvků těchto budov ve spoluvlastnictví, vybaveny fyzickou infrastrukturou uvnitř budovy, připravenou pro vysokorychlostní připojení, až do koncových bodů sítě. Stejná povinnost platí v případě významné renovace, pro niž byla žádost o stavební povolení podána po 31. prosinci 2016.
2. Členské státy zajistí, aby všechny nově postavené vícebytové budovy, pro něž byla žádost o stavební povolení podána po 31. prosinci 2016, byly vybaveny přístupovým bodem. Stejná povinnost platí v případě významné renovace týkající se vícebytových budov, pro něž byla žádost o stavební povolení podána po 31. prosinci 2016.
3. Budovy vybavené v souladu s tímto článkem jsou způsobilé ke získání dobrovolného označení „připraveno pro širokopásmové připojení“ v těch členských státech, které se pro zavedení takového označení rozhodly.
4. Členské státy mohou pro určité kategorie budov, zejména budovy s jedním bytem, nebo významné renovace, stanovit výjimky z povinností stanovených v odstavcích 1 a 2, pokud je splnění těchto povinností nepřiměřené, například z hlediska nákladů pro jednotlivé vlastníky nebo společenství vlastníků nebo z hlediska druhů budov, jako jsou zvláštní kategorie památek, historické budovy, rekreační obydlí, vojenské budovy či jiné budovy využívané pro účely národní bezpečnosti. Tyto výjimky se řádně odůvodní. Zúčastněným stranám je poskytnuta příležitost vyjádřit se v přiměřené lhůtě k návrhům výjimek. Každá taková výjimka se oznámí Komisi.
Článek 9
Přístup k fyzické infrastruktuře uvnitř budovy
1. Členské státy zajistí, aby s výhradou odst. 3 prvního pododstavce měl každý poskytovatel veřejných komunikačních sítí právo zavést na vlastní náklady až k přístupovému bodu svou síť.
2. Členské státy zajistí, aby s výhradou odst. 3 prvního pododstavce měl každý poskytovatel veřejných komunikačních sítí právo na přístup ke kterékoli existující fyzické infrastruktuře uvnitř budovy za účelem budování vysokorychlostní sítě elektronických komunikací, pokud je duplikace technicky nemožná nebo ekonomicky neefektivní.
3. Členské státy zajistí, aby kterýkoliv držitel práva k užívání přístupového bodu a fyzické infrastruktury uvnitř budovy splňoval veškeré odůvodněné žádosti o přístup od poskytovatelů veřejných komunikačních sítí za spravedlivých a nediskriminačních podmínek, včetně ceny, je-li to na místě.
Pokud není dohody o přístupu uvedené v odstavci 1 nebo 2 dosaženo do dvou měsíců od obdržení formální žádosti o přístup, členské státy zajistí, aby každá strana měla právo předložit věc příslušnému vnitrostátnímu orgánu pro řešení sporů, aby posoudil dodržení požadavků stanovených v uvedených odstavcích. Vnitrostátní orgán pro řešení sporů plně zohlední zásadu proporcionality a vydá závazné rozhodnutí k vyřešení sporu v nejkratší možné době a v každém případě do dvou měsíců, s výjimkou mimořádných okolností, aniž je dotčena možnost kterékoli ze stran předložit věc soudu.
4. Členské státy mohou udělit výjimky z ustanovení v odstavcích 1 až 3 pro budovy, v nichž je přístup k existující síti, která končí v místě koncového uživatele a je vhodná k poskytování vysokorychlostní služeb elektronických komunikací, zajištěn za objektivních, transparentních, přiměřených a nediskriminačních podmínek.
5. Pokud infrastruktura uvnitř budovy, připravená pro vysokorychlostní připojení, neexistuje, členské státy zajistí, aby měl každý poskytovatel veřejných komunikačních sítí právo ukončit svou síť v prostorách účastníka, pokud s tím tento účastník souhlasí a pokud se tak minimalizuje dopad na soukromý majetek třetích stran.
6. Tímto článkem není dotčeno vlastnické právo vlastníka přístupového bodu nebo fyzické infrastruktury uvnitř budovy v případě, že držitel práva k užívání této infrastruktury nebo přístupového bodu není jejich vlastníkem, ani vlastnické právo jakýchkoliv třetích stran, jako jsou vlastníci pozemků a vlastníci budov.
Členské státy mohou stanovit pravidla pro odpovídající finanční náhradu pro osoby, jimž vznikla uplatňováním práv stanovených v tomto článku škoda.
Článek 10
Příslušné orgány
1. Členské státy zajistí, aby každý z úkolů svěřených vnitrostátnímu orgánu pro řešení sporů byl prováděn jedním nebo několika příslušnými orgány.
2. Vnitrostátní orgán pro řešení sporů určený členským státem podle odstavce 1 musí být právně samostatný a funkčně nezávislý na kterémkoliv provozovateli sítě. Členské státy mohou umožnit vnitrostátnímu orgánu pro řešení sporů účtovat poplatky na pokrytí nákladů souvisejících s plněním úkolů, které mu byly svěřeny.
3. Členské státy vyžadují, aby všechny strany s vnitrostátním orgánem pro řešení sporů plně spolupracovaly.
4. Členské státy jmenují jeden nebo více příslušných orgánů na celostátní, regionální nebo místní úrovni pro výkon funkcí jednotného informačního místa uvedených v článcích 4, 6 a 7. S cílem pokrýt náklady na plnění těchto funkcí členské státy mohou umožnit účtování poplatků za užívání jednotných informačních míst.
5. Členské státy oznámí Komisi totožnost každého příslušného orgánu v souladu s tímto článkem k plnění funkce podle této směrnice do 1. července 2016 a veškeré jejich změny předtím, než takové určení nebo změna vstoupí v platnost.
6. Proti veškerým rozhodnutím přijatým příslušnými orgány uvedenými v tomto článku se lze odvolat k soudu v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
Článek 11
Sankce
Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení vnitrostátních opatření přijatých podle této směrnice a přijmou veškerá opatření nezbytná pro zajištění jejich provádění. Stanovené sankce musejí být vhodné, účinné, přiměřené a odrazující.
Článek 12
Přezkum
Komise podá do 1. července 2018 zprávu o provádění této směrnice Evropskému parlamentu a Radě. Zpráva obsahuje shrnutí dopadu opatření stanovených touto směrnicí a posouzení pokroku při plnění jejích cílů, včetně toho, zda a jak by mohla směrnice více přispět k dosažení ambicióznějších cílů v oblasti širokopásmového připojení než těch, jež jsou stanoveny v Digitální agendě.
Článek 13
Provedení
Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 1. ledna 2016. Uvědomí o nich Komisi.
Použijí tyto předpisy ode dne 1. července 2016.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
Článek 14
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 15
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/61/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Μαΐου 2014
για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η ψηφιακή οικονομία αλλάζει εκ βάθρων την εσωτερική αγορά. Με την καινοτομία, την ταχύτητα και τη διασυνοριακή απήχησή της, η ψηφιακή οικονομία έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς σε νέο επίπεδο. Το όραμα της Ένωσης είναι μια ψηφιακή οικονομία η οποία παρέχει αειφόρα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη βάσει σύγχρονων επιγραμμικών υπηρεσιών και ταχείας σύνδεσης στο Διαδίκτυο. Σχεδόν όλοι οι τομείς μιας σύγχρονης και καινοτόμου οικονομίας στηρίζονται σε ανώτερης ποιότητας ψηφιακή υποδομή, η οποία είναι στρατηγικής σημασίας για την κοινωνική και εδαφική συνοχή. Ως εκ τούτου, όλοι οι πολίτες, καθώς και ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην ψηφιακή οικονομία.
(2)
Αναγνωρίζοντας τη σημασία της εγκατάστασης υψίρρυθμων ευρυζωνικών δικτύων, τα κράτη μέλη ενέκριναν τους φιλόδοξους ευρυζωνικούς στόχους που ορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Το Ψηφιακό Θεματολόγιο για την Ευρώπη - Ψηφιακή καθοδήγηση της ευρωπαϊκής μεγέθυνσης» («Ψηφιακό Θεματολόγιο»), ήτοι την εξασφάλιση βασικών ευρυζωνικών υπηρεσιών για όλους τους Ευρωπαίους έως το 2013, καθώς και την πρόσβαση, έως το 2020, όλων των Ευρωπαίων σε πολύ υψηλότερες διαδικτυακές ταχύτητες άνω των 30 Mbps και τη συνδρομή 50 % ή παραπάνω των νοικοκυριών της Ένωσης σε διαδικτυακές συνδέσεις άνω των 100 Mbps.
(3)
Δεδομένης της ταχείας εξέλιξης των τεχνολογιών, της εκθετικής αύξησης της ευρυζωνικής μεταφοράς δεδομένων και της αυξανόμενης ζήτησης ηλεκτρονικών υπηρεσιών, οι στόχοι του Ψηφιακού Θεματολογίου θα πρέπει να θεωρούνται ως οι ελάχιστοι δυνατοί και η Ένωση θα πρέπει να προσανατολιστεί προς πιο φιλόδοξους ευρυζωνικούς στόχους για την επίτευξη μεγαλύτερης αύξησης, ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας. Στο πλαίσιο της επανεξέτασης της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει αν και πώς η οδηγία θα μπορούσε να συμβάλει περισσότερο σε αυτό το στόχο.
(4)
Στο Ψηφιακό Θεματολόγιο επισημαίνεται επίσης η ανάγκη για πολιτικές που θα μειώνουν το κόστος της εγκατάστασης ευρυζωνικών συνδέσεων σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων κατάλληλου προγραμματισμού και συντονισμού και μείωσης του διοικητικού φόρτου. Σε αυτό το πλαίσιο, απαιτούνται σημαντικές αρχικές επενδύσεις από τα κράτη μέλη για να μπορέσει να γίνει κοινή χρήση της υλικής υποδομής. Όσον αφορά τους στόχους του Ψηφιακού Θεματολογίου, ενώ αναγνωρίζεται η σημαντική μείωση των οικονομικών πόρων που διατίθενται για τις ευρυζωνικές συνδέσεις στο πλαίσιο της διευκόλυνσης «Συνδέοντας την Ευρώπη» η οποία θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1316/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας, να χρησιμοποιούν τους χρηματοδοτικούς πόρους της Ένωσης που είναι διαθέσιμοι σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις της Ένωσης.
(5)
Η μείωση του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών θα συμβάλει επίσης στην ψηφιοποίηση του δημόσιου τομέα, που θα επιφέρει, πέρα από τη μείωση των δαπανών για τη δημόσια διοίκηση και την παροχή πιο αποτελεσματικών υπηρεσιών προς τους πολίτες, ψηφιακό αποτέλεσμα μόχλευσης σε όλους τους τομείς της οικονομίας.
(6)
Δεδομένου ότι απαιτείται δράση σε επίπεδο Ένωσης γα την παροχή καλύτερης ευρυζωνικής κάλυψης, μεταξύ άλλων με τη μείωση του κόστους των υψίρρυθμων ευρυζωνικών υποδομών όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 13ης/14ης Δεκεμβρίου 2012, η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Πράξη για την ενιαία αγορά II» τονίζει την ανάγκη περαιτέρω προσπαθειών για την ταχεία επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο Ψηφιακό Θεματολόγιο, μεταξύ άλλων με την εξεύρεση επενδύσεων για τα υψίρρυθμα δίκτυα.
(7)
Η εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία υψίρρυθμων, σταθερών και ασύρματων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ολόκληρη την Ένωση απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, μεγάλο ποσοστό των οποίων αντιπροσωπεύει το κόστος των έργων πολιτικού μηχανικού. Ο εν μέρει περιορισμός των έργων πολιτικού μηχανικού που συνεπάγονται μεγάλο κόστος θα καθιστούσε πιο αποτελεσματική την ευρυζωνική εγκατάσταση.
(8)
Μείζον τμήμα του κόστους αυτού μπορεί να αποδοθεί σε δυσλειτουργίες στη διαδικασία εγκατάστασης που σχετίζεται με τη χρήση υπάρχουσας παθητικής υποδομής (π.χ. αγωγών, σωληνώσεων, φρεατίων, κυτίων σύνδεσης, ιστών, εγκαταστάσεων κεραιών, πύργων και άλλων φερουσών κατασκευών), σε δυσχέρειες σχετιζόμενες με τον συντονισμό των τεχνικών έργων, επαχθείς διοικητικές διαδικασίες χορήγησης αδειών και δυσχέρειες που αφορούν την εγκατάσταση δικτύων εντός κτιρίων, που οδηγούν σε σημαντικά οικονομικά εμπόδια, ιδίως σε αγροτικές περιοχές.
(9)
Τα μέτρα που αποβλέπουν στην αποτελεσματικότερη χρήση των υπαρχουσών υποδομών και στον περιορισμό του κόστους και των εμποδίων κατά την εκτέλεση νέων έργων πολιτικού μηχανικού θα πρέπει να συμβάλουν ουσιαστικά στην εξασφάλιση ταχείας και εκτεταμένης εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με παράλληλη διατήρηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην ασφαλή και ομαλή λειτουργία των υπαρχουσών δημόσιων υποδομών.
(10)
Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει μέτρα με σκοπό τη μείωση του κόστους εγκατάστασης των ευρυζωνικών συνδέσεων. Τα μέτρα αυτά παραμένουν ωστόσο σπάνια και διάσπαρτα. Η εξάπλωση των εν λόγω μέτρων σε ολόκληρη την Ένωση θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στη δημιουργία ψηφιακής ενιαίας αγοράς. Εξάλλου, οι διαφορές στις κανονιστικές απαιτήσεις παρεμποδίζουν ενίοτε τη συνεργασία μεταξύ φορέων κοινής ωφέλειας και ενδέχεται να ορθώσουν εμπόδια στην είσοδο νέων φορέων εκμετάλλευσης δικτύου και νέων επιχειρηματικών ευκαιριών, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η ανάπτυξη εσωτερικής αγοράς για τη χρήση και εγκατάσταση υλικών υποδομών για υψίρρυθμα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τέλος, οι πρωτοβουλίες σε επίπεδο κρατών μελών δεν φαίνονται πάντα ολοκληρωμένες, ενώ για να υπάρξει συνεκτικός και σημαντικός αντίκτυπος απαιτείται δράση καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εγκατάστασης, και σε όλους τους τομείς.
(11)
Η παρούσα οδηγία έχει ως στόχο να θεσπίσει ορισμένα ελάχιστα δικαιώματα και υποχρεώσεις που θα ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση, ώστε να διευκολυνθούν η εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ο διατομεακός συντονισμός. Αυτό δεν θα πρέπει να θίγει τις ισχύουσες βέλτιστες πρακτικές και τα μέτρα σε εθνικό και τοπικό επίπεδο που προβλέπουν λεπτομερέστερες διατάξεις και όρους, καθώς και πρόσθετα μέτρα που συμπληρώνουν τα εν λόγω δικαιώματα και υποχρεώσεις, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ενώ απαιτείται η ταυτόχρονη διασφάλιση ελάχιστων όρων ισότιμου ανταγωνισμού.
(12)
Υπό το πρίσμα της αρχής της ειδικότητας (lex specialis), όταν εφαρμόζονται πιο ειδικά κανονιστικά μέτρα σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, τα μέτρα αυτά υπερισχύουν έναντι των ελάχιστων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει επομένως το κανονιστικό πλαίσιο της Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες το οποίο ορίζεται στην οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), καθώς και στην οδηγία 2002/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), στην οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), στην οδηγία 2002/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και στην οδηγία 2002/77/ΕΚ της Επιτροπής (9), συμπεριλαμβανομένων των εθνικών μέτρων που έχουν θεσπισθεί δυνάμει του εν λόγω κανονιστικού πλαισίου, όπως συμμετρικά ή ασύμμετρα ειδικά κανονιστικά μέτρα.
(13)
Μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικότερο για τους φορείς εκμετάλλευσης ηλεκτρονικών δικτύων επικοινωνιών, ιδίως για τις νεοεισερχόμενες επιχειρήσεις, να επαναχρησιμοποιήσουν την υπάρχουσα υλική υποδομή, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών άλλων φορέων κοινής ωφέλειας, προκειμένου να εγκαταστήσουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ιδίως σε περιοχές όπου δεν υπάρχει κατάλληλο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή όπου ενδέχεται να μην είναι οικονομικά εφικτή η κατασκευή νέας υλικής υποδομής. Επιπλέον, οι συνέργειες μεταξύ τομέων μπορεί να μειώσουν σημαντικά την ανάγκη τεχνικών έργων λόγω της εγκατάστασης δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, άρα και το συνεπαγόμενο κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος όπως η ρύπανση, οι οχλήσεις και η κυκλοφοριακή συμφόρηση. Συνεπώς, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει όχι μόνο για τους παρόχους δημόσιων δικτύων επικοινωνιών αλλά και για κάθε ιδιοκτήτη ή κάτοχο δικαιωμάτων χρήσης - στη δεύτερη περίπτωση με την επιφύλαξη των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων οιουδήποτε τρίτου - εκτεταμένης και καθολικά παρούσας υλικής υποδομής κατάλληλης να δεχθεί στοιχεία δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως υλικά δίκτυα για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, ύδρευσης και αποχέτευσης και συστημάτων αποστράγγισης, θέρμανσης και μεταφορών.
(14)
Με σκοπό τη βελτίωση της ανάπτυξης υψίρρυθμων ηλεκτρονικών δικτύων επικοινωνιών στην εσωτερική αγορά, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προβλέπει δικαιώματα πρόσβασης των παρόχων δημόσιων δικτύων επικοινωνιών σε υλικές υποδομές ασχέτως της τοποθεσίας τους υπό δίκαιους και εύλογους όρους σύμφωνους με τη συνήθη άσκηση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων. Η υποχρέωση παροχής πρόσβασης στην υλική υποδομή νοείται υπό την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του ιδιοκτήτη της γης ή του κτιρίου όπου βρίσκεται η υποδομή.
(15)
Δεδομένου ότι δεν παρουσιάζουν μεγάλη διαφοροποίηση, οι υλικοτεχνικές ευκολίες ενός δικτύου μπορούν συχνά να δεχθούν ευρύ φάσμα στοιχείων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων όσων είναι ικανά να παρέχουν υπηρεσίες ευρυζωνικής πρόσβασης με ταχύτητα τουλάχιστον 30 Mbps, σύμφωνα με την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας, χωρίς να επηρεάζεται η κύρια διακινούμενη υπηρεσία και με ελάχιστο κόστος προσαρμογής. Επομένως, μια υλική υποδομή που προορίζεται μόνο για να δεχθεί άλλα στοιχεία ενός δικτύου χωρίς να αποβεί η ίδια ενεργό στοιχείο του δικτύου, όπως στην περίπτωση των σκοτεινών οπτικών ινών (dark fibre), μπορεί καταρχήν να χρησιμοποιηθεί για να δεχθεί καλώδια ηλεκτρονικών επικοινωνιών, εξοπλισμό ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξάρτητα από την τρέχουσα χρήση ή κυριότητά της, εφόσον δεν υπάρχουν θέματα ασφάλειας ή δεν προκαλείται βλάβη στα μελλοντικά επιχειρηματικά συμφέροντα του ιδιοκτήτη της υποδομής. Η υλική υποδομή των δημόσιων δικτύων επικοινωνιών μπορεί κατ'αρχήν να χρησιμοποιηθεί επίσης για την υποδοχή στοιχείων άλλων δικτύων, και επομένως τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να εφαρμόσουν την αρχή της αμοιβαιότητας σε ενδεδειγμένες περιπτώσεις, και να επιτρέψουν στους φορείς εκμετάλλευσης δημόσιων δικτύων επικοινωνιών να παρέχουν πρόσβαση στα δίκτυά τους για την ανάπτυξη άλλων δικτύων. Με την επιφύλαξη της επιδίωξης του συγκεκριμένου γενικού συμφέροντος που συνδέεται με την παροχή της κύριας υπηρεσίας, θα πρέπει να ενθαρρύνονται συνέργειες μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης δικτύων, ώστε να προωθείται ταυτόχρονα η επίτευξη των στόχων του Ψηφιακού Θεματολογίου.
(16)
Ενώ η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τυχόν ειδικές διασφαλίσεις που απαιτούνται σε επίπεδο ασφάλειας και δημόσιας υγείας, ασφάλειας και ακεραιότητας των δικτύων, ιδίως της κρίσιμης υποδομής, και για να εξασφαλιστεί ότι δεν επηρεάζεται η κύρια υπηρεσία που παρέχεται από τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου, ιδίως αν πρόκειται για δίκτυα ύδατος που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, η θέσπιση γενικών κανόνων σε επίπεδο εθνικής νομοθεσίας οι οποίοι απαγορεύουν στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων να διαπραγματεύονται την πρόσβαση παρόχων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε υλικές υποδομές θα μπορούσε να εμποδίσει τη δημιουργία αγοράς για πρόσβαση σε υλικές υποδομές. Τέτοιου είδους γενικοί κανόνες θα πρέπει επομένως να καταργηθούν. Ταυτόχρονα, τα μέτρα που ορίζονται στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγουν τη δυνατότητα των κρατών μελών να καταστήσουν ελκυστικότερη την παροχή, από φορείς κοινής ωφέλειας, πρόσβασης σε υποδομή, εξαιρώντας τα έσοδα που προέρχονται από την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας από τη βάση υπολογισμού των τιμολογίων των τελικών χρηστών για την κύρια δραστηριότητα ή τις κύριες δραστηριότητές τους, σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο της Ένωσης.
(17)
Ένας φορέας εκμετάλλευσης δικτύου μπορεί να απαγορεύσει την πρόσβαση σε συγκεκριμένη υλική υποδομή για αντικειμενικούς λόγους. Ειδικότερα, μια υλική υποδομή μπορεί να είναι τεχνικώς ακατάλληλη λόγω ιδιαίτερων περιστάσεων που αφορούν υποδομές στις οποίες έχει ζητηθεί πρόσβαση, όπως έλλειψη διαθέσιμου χώρου, ή λόγω μελλοντικών αναγκών χώρου οι οποίες καταδεικνύονται δεόντως, π.χ. μέσω δημόσια διαθέσιμων επενδυτικών σχεδίων. Ομοίως, σε συγκεκριμένες περιστάσεις, η κοινή χρήση της υποδομής μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία, την ακεραιότητα και την ασφάλεια των δικτύων, καθώς και της κρίσιμης υποδομής, ή την παροχή υπηρεσιών που προσφέρονται κυρίως μέσω της ίδιας υποδομής. Εξάλλου, όταν ο φορέας εκμετάλλευσης του δικτύου ήδη παρέχει χονδρικά πρόσβαση σε υλική υποδομή δικτύου που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του αιτούντος, η πρόσβαση στην υποκείμενη υλική υποδομή μπορεί να έχει αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις για το επιχειρηματικό μοντέλο και τα επενδυτικά κίνητρά του, ενώ ενδεχομένως συνεπιφέρει περιττή επανάληψη στοιχείων του δικτύου. Ταυτόχρονα, σε περίπτωση υποχρεώσεων πρόσβασης σε υλική υποδομή που επιβάλλονται δυνάμει του ενωσιακού πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, όπως οι υποχρεώσεις που αφορούν επιχειρήσεις με σημαντική ισχύ στην αγορά, τούτο θα έχει ήδη καλυφθεί από ειδικές κανονιστικές υποχρεώσεις που δεν θα πρέπει να επηρεάζονται από την παρούσα οδηγία.
(18)
Όταν επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ζητούν πρόσβαση σε καθορισμένη περιοχή, οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου θα πρέπει να υποβάλλουν προσφορά για την από κοινού χρήση των εγκαταστάσεών τους υπό δίκαιους και λογικούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της τιμής, εκτός εάν η πρόσβαση αυτή δεν επιτραπεί για αντικειμενικούς λόγους. Ανάλογα με τις περιστάσεις, υπάρχουν διάφορα στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τους όρους πρόσβασης, όπως περαιτέρω κόστος συντήρησης και προσαρμογής, προληπτικές διασφαλίσεις για τον περιορισμό δυσμενών επιπτώσεων στην ασφάλεια και την ακεραιότητα του δικτύου, ειδικό καθεστώς ευθύνης σε περίπτωση ζημιών, η ενδεχόμενη χρήση δημόσιας επιδότησης που χορηγήθηκε για την κατασκευή της υποδομής, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών όρων που συνοδεύουν την επιδότηση ή προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, η δυνατότητα εξασφάλισης ή παροχής υποδομών ικανών να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας, ενδεχόμενοι περιορισμοί λόγω εθνικών διατάξεων προστασίας του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας ή ασφάλειας ή λόγω στόχων πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού.
(19)
Σε περίπτωση διαφωνίας κατά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις σχετικά με τους τεχνικούς και οικονομικούς όρους, κάθε συμβαλλόμενο μέρος πρέπει να έχει δυνατότητα προσφυγής σε όργανο επίλυσης διαφορών, σε εθνικό επίπεδο, για την επιβολή λύσης στα μέρη, με σκοπό την αποφυγή αδικαιολόγητων αρνήσεων διαπραγμάτευσης ή επιβολής παράλογων όρων. Κατά τον καθορισμό των τιμών για τη χορήγηση πρόσβασης, το όργανο επίλυσης διαφορών θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι ο πάροχος πρόσβασης έχει εύλογη δυνατότητα ανάκτησης των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε για την παροχή πρόσβασης στην υλική του υποδομή, λαμβάνοντας υπ'όψιν ειδικούς εθνικούς όρους και ενδεχόμενες τιμολογιακές δομές που έχουν θεσπιστεί για την παροχή εύλογης δυνατότητας ανάκτησης δαπανών λαμβάνοντας υπ'όψιν την επιβολή προηγούμενων μέτρων από τις εθνικές κανονιστικές αρχές. Στο πλαίσιο αυτό, το όργανο επίλυσης διαφορών θα πρέπει επίσης να λαμβάνει υπ'όψιν τις επιπτώσεις της ζητούμενης πρόσβασης στο επιχειρηματικό σχέδιο του παρόχου πρόσβασης, συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων που έχουν γίνει από τον πάροχο πρόσβασης στον οποίο απευθύνεται η αίτηση πρόσβασης, ιδίως των επενδύσεων στην υλική υποδομή την οποία αφορά η πρόσβαση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της πρόσβασης σε υλική υποδομή πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών, οι πραγματοποιηθείσες επενδύσεις στην εν λόγω υποδομή μπορεί να συμβάλουν άμεσα στους στόχους του Ψηφιακού Θεματολογίου, ενώ ο ανταγωνισμός κατά τα επόμενα στάδια μπορεί να επηρεαστεί από καιροσκοπική/παρασιτική συμπεριφορά. Ως εκ τούτου, σε κάθε υποχρέωση πρόσβασης θα πρέπει να λαμβάνονται πλήρως υπ' όψιν η οικονομική βιωσιμότητα των επενδύσεων αυτών βάσει των χαρακτηριστικών κινδύνου που παρουσιάζουν, χρονοδιαγράμματα για την απόδοση των επενδύσεων, τυχόν επιπτώσεις της πρόσβασης στον ανταγωνισμό κατά τα επόμενα στάδια, και συνεπώς στις τιμές και στην απόδοση των επενδύσεων, τυχόν απομείωση αξίας των στοιχείων ενεργητικού του δικτύου κατά την υποβολή της αίτησης πρόσβασης, τυχόν επιχειρηματική υπόθεση στην οποία βασίζονται οι επενδύσεις, ιδίως στις υλικές υποδομές που χρησιμοποιούνται για την παροχή υψίρρυθμων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και τυχόν προηγούμενη προσφορά δυνατότητας συνεγκατάστασης στον αιτούντα πρόσβαση.
(20)
Προκειμένου να προγραμματισθεί αποτελεσματικά η εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και να διασφαλιστεί η πλέον αποδοτική χρήση των υπαρχουσών υποδομών που είναι κατάλληλες για την εγκατάσταση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών θα πρέπει να έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε έναν ελάχιστο αριθμό πληροφοριών όσον αφορά διαθέσιμες υλικές υποδομές στην περιοχή εγκατάστασης. Οι εν λόγω ελάχιστες πληροφορίες θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα αξιολόγησης των δυνατοτήτων χρήσης υπάρχουσας υποδομής σε συγκεκριμένη περιοχή, καθώς και περιορισμού των ζημιών σε τυχόν υπάρχουσα υλική υποδομή. Ενόψει του αριθμού των εμπλεκόμενων φορέων και προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες, μεταξύ άλλων σε διατομεακή και διασυνοριακή βάση, οι εν λόγω ελάχιστες πληροφορίες θα πρέπει να διατίθενται μέσω ενιαίου σημείου πληροφόρησης. Το εν λόγω ενιαίο σημείο πληροφόρησης θα πρέπει να επιτρέπει την πρόσβαση στις ελάχιστες πληροφορίες που είναι ήδη διαθέσιμες υπό ηλεκτρονική μορφή, με την επιφύλαξη των περιορισμών όσον αφορά την εγγύηση της ασφάλειας και ακεραιότητας του δικτύου, ιδίως εκείνων της κρίσιμης υποδομής, ή τη διασφάλιση του θεμιτού επιχειρησιακού και εμπορικού απορρήτου.
(21)
Χωρίς να επιβάλλει στα κράτη μέλη νέες υποχρεώσεις χαρτογράφησης, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προβλέπει ότι οι ελάχιστες πληροφορίες που έχουν ήδη συλλεγεί από φορείς του δημόσιου τομέα και υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή σύμφωνα με εθνικές πρωτοβουλίες, καθώς και το δίκαιο της Ένωσης, όπως η οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) θα πρέπει να διατίθενται, παραδείγματος χάριν μέσω υπερσυνδέσμων, στο ενιαίο σημείο πληροφόρησης. Αυτό επιτρέπει τη συντονισμένη πρόσβαση παρόχων δημόσιων δικτύων επικοινωνιών σε πληροφορίες σχετικά με υλικές υποδομές, με ταυτόχρονη διαφύλαξη της ασφάλειας και ακεραιότητας των σχετικών πληροφοριών, ιδίως όσον αφορά την εθνική κρίσιμη υποδομή. Οι πληροφορίες αυτές διατίθενται με την επιφύλαξη των απαιτήσεων διαφάνειας που ισχύουν ήδη για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα σύμφωνα με την οδηγία 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11). Εφόσον οι πληροφορίες που διαθέτει ο δημόσιος τομέας δεν εξασφαλίζουν επαρκή γνώση των υπαρχουσών υλικών υποδομών σε συγκεκριμένη περιοχή ή ενός ορισμένου τύπου, οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου θα πρέπει να καθιστούν τις πληροφορίες διαθέσιμες σε επιχειρήσεις οι οποίες παρέχουν ή εξουσιοδοτούνται να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών.
(22)
Σε περίπτωση που οι ελάχιστες πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης, θα πρέπει ωστόσο να εξασφαλίζεται η δυνατότητα των επιχειρήσεων που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών να ζητούν απευθείας τις συγκεκριμένες πληροφορίες από οποιονδήποτε φορέα εκμετάλλευσης δικτύου στη συγκεκριμένη περιοχή. Πέραν αυτού, αν είναι εύλογο το αίτημα, και ιδίως αν απαιτείται για τη δυνατότητα κοινής χρήσης υπαρχουσών υλικών υποδομών ή για τον συντονισμό τεχνικών έργων, οι επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διενεργούν έρευνες επιτόπου και να ζητούν πληροφορίες για τα προγραμματισμένα τεχνικά έργα υπό διαφανείς, αναλογικούς και ισότιμους όρους και με την επιφύλαξη των διασφαλίσεων για την κατοχύρωση της ασφάλειας και της ακεραιότητας του δικτύου, καθώς και για την προστασία της εμπιστευτικότητας και του επιχειρησιακού και του εμπορικού απορρήτου. Είναι σκόπιμο να ενθαρρύνονται οι ίδιοι οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων, ή τα ενιαία σημεία πληροφόρησης, να μεριμνούν για ενισχυμένη διαφάνεια όσον αφορά τα προγραμματισμένα τεχνικά έργα, ιδίως για τις περιοχές μέγιστου ενδιαφέροντος, υποδεικνύοντας τις πληροφορίες αυτές, εφόσον υπάρχουν, στους εξουσιοδοτημένους φορείς.
(23)
Εφόσον ανακύψουν διαφορές όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες για τις υλικές υποδομές ενόψει της εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, αυτές θα πρέπει να μπορούν να επιλύονται από το όργανο επίλυσης διαφορών με την έκδοση δεσμευτικής απόφασης. Εν πάση περιπτώσει, οι αποφάσεις του οργάνου αυτού δεν θα πρέπει να θίγουν τη δυνατότητα οιουδήποτε μέρους να παραπέμπει την υπόθεση σε δικαστήριο.
(24)
Ο συντονισμός των τεχνικών έργων που αφορούν υλική υποδομή μπορεί να εξασφαλίσει σημαντική εξοικονόμηση πόρων και ελαχιστοποίηση των προβλημάτων στην περιοχή που επηρεάζεται από την εγκατάσταση νέων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να απαγορεύονται ρυθμιστικοί περιορισμοί που κατά κανόνα αποτρέπουν τη διαπραγμάτευση μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης δικτύου με σκοπό τον συντονισμό των εν λόγω έργων, ώστε να υπάρξει επίσης εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Ωστόσο, όταν πρόκειται για τεχνικά έργα τα οποία δεν χρηματοδοτούνται με δημόσια μέσα, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τη δυνατότητα των ενδιαφερομένων να συνάπτουν συμφωνίες συντονισμού τεχνικών έργων σύμφωνα με τα δικά τους επενδυτικά και επιχειρηματικά σχέδια και τα χρονοδιαγράμματα της αρεσκείας τους.
(25)
Τεχνικά έργα που χρηματοδοτούνται εν όλω ή εν μέρει με δημόσια μέσα θα πρέπει να αποσκοπούν στη μεγιστοποίηση του θετικού συλλογικού αποτελέσματος, αξιοποιώντας τις θετικές εξωτερικές διατομεακές συνέπειες των εν λόγω έργων και εξασφαλίζοντας ίσες ευκαιρίες κοινής χρήσης της διαθέσιμης και προγραμματισμένης υλικής υποδομής με σκοπό την εγκατάσταση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Αν και δεν θα πρέπει να επηρεασθεί δυσμενώς ο κύριος σκοπός των τεχνικών έργων που χρηματοδοτούνται με δημόσια μέσα, οι αιτήσεις συντονισμού της εγκατάστασης στοιχείων από υψίρρυθμα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, εξασφαλίζοντας για παράδειγμα την κάλυψη τυχόν πρόσθετου κόστους, συμπεριλαμβανομένου του οφειλόμενου σε καθυστερήσεις, και τη μικρότερη δυνατή μεταβολή των αρχικών σχεδίων, θα πρέπει να ικανοποιούνται, εφόσον υποβάλλονται εγκαίρως και είναι εύλογες, από τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου που εκτελεί άμεσα ή έμμεσα, λόγου χάρη μέσω υπεργολάβου, τα οικεία τεχνικά έργα βάσει αναλογικών, ισότιμων και διαφανών όρων. Με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να προβλέπουν περαιτέρω κανόνες σχετικά με τον επιμερισμό του κόστους που συνεπάγεται ο συντονισμός της εγκατάστασης. Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές διαδικασίες διευθέτησης ώστε να εξασφαλίζεται η ταχεία επίλυση των διαφορών που αφορούν τη διαπραγμάτευση αυτών των συμφωνιών συντονισμού υπό αναλογικούς, δίκαιους και ισότιμους όρους. Οι διατάξεις αυτές δεν θα πρέπει να θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών να δεσμεύουν χωρητικότητα για δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ακόμη και ελλείψει συγκεκριμένων αιτήσεων, για την αντιμετώπιση μελλοντικής ζήτησης υλικών υποδομών προς μεγιστοποίηση της αξίας των τεχνικών έργων, ή το δικαίωμά τους να λαμβάνουν μέτρα για τη θέσπιση παρόμοιων δικαιωμάτων όσον αφορά τον συντονισμό τεχνικών έργων από φορείς εκμετάλλευσης άλλου είδους δικτύων, όπως φυσικού αερίου ή ηλεκτρισμού.
(26)
Ενδέχεται να απαιτείται η έκδοση διαφόρων αδειών για την εγκατάσταση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή νέων στοιχείων δικτύων, περιλαμβανομένων οικοδομικών, πολεοδομικών, περιβαλλοντικών και άλλων αδειών, για την προστασία των γενικών συμφερόντων των κρατών μελών και της Ένωσης. Ο αριθμός των αδειών που απαιτούνται για την εγκατάσταση διαφόρων ειδών δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ο τοπικός χαρακτήρας της εγκατάστασης μπορούν να συνεπάγονται την εφαρμογή πλήθους διαδικασιών και όρων. Με διαφύλαξη του δικαιώματος κάθε αρμόδιας αρχής να συμμετέχει και να διατηρεί τις εξουσίες της για τη λήψη αποφάσεων σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όλες οι οικείες πληροφορίες για τις διαδικασίες και τους γενικούς όρους που ισχύουν για τα τεχνικά έργα θα πρέπει να είναι διαθέσιμες μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης. Αυτό θα συνέβαλε στην απλοποίηση της διαδικασίας και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας, ιδίως για τους νεοεισερχόμενους ή τους μικρότερους φορείς εκμετάλλευσης που δεν δραστηριοποιούνται στην εν λόγω περιοχή. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προβλέπουν ότι οι επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών έχουν δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση έκδοσης άδειας μέσω ενιαίου σημείου επαφής.
(27)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι διαδικασίες χορήγησης αδειών δεν λειτουργούν ως φραγμοί για τις επενδύσεις και ότι δεν έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην εσωτερική αγορά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε η απόφαση έγκρισης ή απόρριψης της αίτησης άδειας όσον αφορά την εγκατάσταση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή νέων στοιχείων δικτύων θα πρέπει οπωσδήποτε να είναι διαθέσιμη το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών, με την επιφύλαξη άλλων ειδικών προθεσμιών ή υποχρεώσεων που προβλέπονται για την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας και ισχύουν για τη διαδικασία χορήγησης αδειών σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ή το δίκαιο της Ένωσης. Η απόφαση αυτή μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρή σύμφωνα με τις ισχύουσες νομικές διατάξεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν, κατά περίπτωση, ότι οι πάροχοι οι οποίοι υφίστανται ζημία λόγω της καθυστερημένης χορήγησης άδειας από την αρμόδια αρχή δικαιούνται αποζημίωση.
(28)
Προκειμένου οι εν λόγω διαδικασίες χορήγησης αδειών να ολοκληρώνονται εντός εύλογων προθεσμιών, τα κράτη μέλη θα μπορούν να προβλέπουν διάφορες διασφαλίσεις, όπως η σιωπηρή έγκριση, ή να λαμβάνουν μέτρα για την απλούστευση των διαδικασιών χορήγησης, μεταξύ άλλων με τη μείωση του αριθμού των απαιτούμενων αδειών για την εγκατάσταση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή με την εξαίρεση ορισμένων κατηγοριών μικρών ή τυποποιημένων τεχνικών έργων από την έκδοση άδειας. Οι αρχές, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, θα πρέπει να αιτιολογούν την απόρριψη κάθε αίτησης χορήγησης τέτοιων αδειών που εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους, με βάση αντικειμενικά, διαφανή, ισότιμα και αναλογικά κριτήρια και προϋποθέσεις. Τούτο δεν θα πρέπει να θίγει τυχόν μέτρα που έχουν εγκριθεί από τα κράτη μέλη με σκοπό την εξαίρεση ορισμένων στοιχείων των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ενεργητικών ή παθητικών, από την έκδοση άδειας.
(29)
Για την επίτευξη των στόχων του Ψηφιακού Θεματολογίου, επιβάλλεται η εγκατάσταση της υποδομής πλησίον του τόπου του τελικού χρήστη, με πλήρη σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας όσον αφορά τυχόν περιορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας χάριν του επιδιωκόμενου γενικού συμφέροντος. Η ύπαρξη υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών έως τον τελικό χρήστη θα πρέπει να διευκολυνθεί με ταυτόχρονη εξασφάλιση τεχνολογικής ουδετερότητας, ιδίως με προσαρμοσμένη σε υψηλές ταχύτητες υλική υποδομή εντός του κτιρίου. Δεδομένου ότι η πρόβλεψη μικροαγωγών κατά τη διάρκεια της κατασκευής ενός κτιρίου συνεπάγεται περιορισμένο μόνο επιπλέον κόστος, ενώ ο εκ των υστέρων εξοπλισμός των κτιρίων με υποδομή υψηλών ταχυτήτων ενδέχεται να αντιπροσωπεύει σημαντικό ποσοστό του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμου δικτύου, θα πρέπει όλα τα νέα κτίρια και όσα έχουν υποστεί μείζονα ανακαίνιση να είναι εξοπλισμένα με υλική υποδομή, ώστε να είναι δυνατή η σύνδεση των τελικών χρηστών με υψίρρυθμα δίκτυα. Εξάλλου, για την εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, θα πρέπει οι νέες πολυκατοικίες, καθώς και οι πολυκατοικίες που έχουν υποστεί μείζονα ανακαίνιση, να είναι εξοπλισμένες με σημείο πρόσβασης, μέσω του οποίου ο πάροχος θα μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντός του κτιρίου υποδομή. Επιπλέον, οι κατασκευαστές θα πρέπει να προβλέπουν την ύπαρξη κενών αγωγών από κάθε κατοικία προς το σημείο πρόσβασης, εντός ή εκτός της πολυκατοικίας. Ενδέχεται να υπάρχουν περιπτώσεις, όπως νέες μονοκατοικίες ή κατηγορίες έργων μείζονος ανακαίνισης σε απομονωμένες περιοχές, όπου η πιθανότητα ταχείας σύνδεσης θεωρείται εξ αντικειμένου πολύ μικρή ώστε να δικαιολογεί την εγκατάσταση υλικής υποδομής εντός του κτιρίου, προσαρμοσμένης για υψηλές ταχύτητες ή σημείου πρόσβασης, ή όπου η παροχή της εν λόγω υποδομής θα ήταν δυσανάλογη για άλλους λόγους, οικονομικής φύσεως, διατήρησης της αστικής κληρονομιάς ή προστασίας του περιβάλλοντος, όπως π.χ. για ειδικές κατηγορίες μνημείων.
(30)
Προκειμένου να διευκολύνονται οι επίδοξοι αγοραστές και ενοικιαστές στην αναγνώριση των κτιρίων τα οποία είναι εξοπλισμένα με υλική υποδομή εντός του κτιρίου, προσαρμοσμένη για υψηλές ταχύτητες, και τα οποία επομένως προσφέρονται για σημαντική εξοικονόμηση κόστους, και προκειμένου να προωθηθεί η προσαρμογή των κτιρίων σε υψηλές ταχύτητες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αναπτύξουν εκούσιο «σήμα ευρυζωνικής υποδομής» για τα κτίρια που είναι εξοπλισμένα με την υποδομή αυτή και σημείο πρόσβασης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
(31)
Όταν πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών εγκαθιστούν υψίρρυθμα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε συγκεκριμένη περιοχή, επιτυγχάνονται σημαντικές οικονομίες κλίμακας εφόσον μπορούν να τερματίσουν το δίκτυό τους στο σημείο πρόσβασης του κτιρίου, ασχέτως αν εκείνη τη χρονική στιγμή έχει εκδηλωθεί ρητό ενδιαφέρον από συνδρομητή για την υπηρεσία, αλλά υπό τον όρο ότι οι επιπτώσεις για την ιδιωτική ιδιοκτησία περιορίζονται στο ελάχιστο, με χρήση της υπάρχουσας υλικής υποδομής και αποκατάσταση της θιγόμενης περιοχής. Μετά τον τερματισμό του δικτύου στο σημείο πρόσβασης, είναι δυνατή η σύνδεση πρόσθετων πελατών με σημαντικά μικρότερο κόστος, ιδίως μέσω πρόσβασης σε ήδη υπάρχον κατακόρυφο τμήμα του εντός του κτιρίου, προσαρμοσμένο για υψηλές ταχύτητες. Ο στόχος αυτός πληρούται επίσης όταν το ίδιο το κτίριο είναι ήδη εξοπλισμένο με υψίρρυθμο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στο οποίο παρέχεται πρόσβαση σε οποιονδήποτε πάροχο δημόσιου δικτύου επικοινωνιών ο οποίος έχει ενεργό συνδρομητή εντός του κτιρίου υπό διαφανείς, αναλογικούς και ισότιμους όρους. Αυτό μπορεί να ισχύει ιδίως προκειμένου για κράτη μέλη που έχουν λάβει μέτρα δυνάμει του άρθρου 12 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
(32)
Τα νέα κτίρια θα πρέπει να εξοπλίζονται με εντός κτιρίου υποδομή προσαρμοσμένη σε υψηλές ταχύτητες και, στην περίπτωση πολυκατοικιών, με σημείο πρόσβασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν ορισμένη ευελιξία για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα οδηγία δεν επιδιώκει την εναρμόνιση των κανόνων περί συναφών δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών εξοπλισμού των κτιρίων με εντός κτιρίου υλική υποδομή προσαρμοσμένη σε υψηλές ταχύτητες και με σημείο πρόσβασης.
(33)
Ενόψει των κοινωνικών πλεονεκτημάτων από την ένταξη στην ψηφιακή κοινωνία και λαμβάνοντας υπόψη τα οικονομικά δεδομένα της εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, εφόσον δεν υπάρχει ούτε παθητική ούτε ενεργητική υποδομή, προσαρμοσμένη για υψηλές ταχύτητες, που να εξυπηρετεί τους χώρους των τελικών χρηστών, ούτε εναλλακτικές λύσεις για την παροχή υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε συνδρομητή, οι πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τερματίζουν τα δίκτυά τους σε ιδιωτικό χώρο με δική τους δαπάνη, εφόσον οι επιπτώσεις στην ιδιωτική ιδιοκτησία είναι ελάχιστες, για παράδειγμα, εφόσον δυνατόν, με την περαιτέρω χρήση υλικής υποδομής που ήδη υπάρχει στο κτίριο ή με την πλήρη αποκατάσταση των θιγόμενων χώρων.
(34)
Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να αναθέτουν τα προβλεπόμενα ρυθμιστικά καθήκοντα στις αρχές που είναι οι πλέον κατάλληλες να τα εκπληρώσουν σύμφωνα με το εθνικό συνταγματικό σύστημα κατανομής εξουσιών και αρμοδιοτήτων και με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
(35)
Το εθνικό όργανο που ορίζεται για την επίλυση διαφορών θα πρέπει να εξασφαλίζει την αμεροληψία και την ανεξαρτησία έναντι των εμπλεκόμενων μερών και να διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα και τους απαραίτητους πόρους.
(36)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν κατάλληλες, αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα εθνικά μέτρα που υιοθετούνται βάσει της παρούσας οδηγίας.
(37)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των ατομικών σημείων πληροφόρησης που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν επαρκείς πόρους, καθώς και να μεριμνούν ώστε οι σχετικές πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένη περιοχή να διατίθενται στα ατομικά σημεία πληροφόρησης σε βέλτιστο επίπεδο συσσώρευσης, ώστε να είναι πραγματικά αποτελεσματική η εκπλήρωση των ανατεθέντων καθηκόντων, μεταξύ άλλων στο τοπικό κτηματολόγιο. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να εξετάσουν τις πιθανές συνέργειες και οικονομίες φάσματος με τα κέντρα ενιαίας εξυπηρέτησης, κατά την έννοια του άρθρου 6 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12), με σκοπό την αξιοποίηση υπαρχουσών δομών και τη μεγιστοποίηση των οφελών για τους τελικούς χρήστες.
(38)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, που αποσκοπεί στη διευκόλυνση της εγκατάστασης υλικής υποδομής κατάλληλης για δίκτυα υψίρρυθμων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ολόκληρη την Ένωση, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, εξαιτίας της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της δράσης, μπορεί όμως να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(39)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και την προστασία του εμπορικού απορρήτου, την επιχειρηματική ελευθερία, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής. Η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία αποβλέπει στη διευκόλυνση και κινητροδότηση της εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών με την προώθηση της κοινής χρήσης της υπάρχουσας υλικής υποδομής και τη διευκόλυνση της αποτελεσματικότερης εγκατάστασης νέας υλικής υποδομής, προκειμένου η εγκατάσταση των εν λόγω δικτύων να πραγματοποιηθεί με χαμηλότερο κόστος.
2. Η παρούσα οδηγία ορίζει στοιχειώδεις απαιτήσεις περί τεχνικών έργων και υλικής υποδομής, με σκοπό την προσέγγιση ορισμένων πτυχών των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών στους τομείς αυτούς.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν ή να θεσπίζουν μέτρα σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης τα οποία υπερβαίνουν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας με σκοπό την καλύτερη επίτευξη του οριζόμενου στην παράγραφο 1 στόχου.
4. Αν διάταξη της παρούσας οδηγίας αντιβαίνει σε διάταξη της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, της οδηγίας 2002/19/ΕΚ, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, της οδηγίας 2002/22/ΕΚ ή της οδηγίας 2002/77/ΕΚ, υπερισχύει η σχετική διάταξη των οδηγιών αυτών.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ορισμοί της οδηγίας 2002/21/ΕΚ.
Επιπλέον νοούνται ως:
1) «φορέας εκμετάλλευσης δικτύου»: επιχείρηση η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών, καθώς και επιχείρηση που παρέχει υλική υποδομή με σκοπό την παροχή:
α)
υπηρεσίας παραγωγής, μεταφοράς ή διανομής:
i)
φυσικού αερίου,
ii)
ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένου του δημόσιου φωτισμού·
iii)
θέρμανσης,
iv)
ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης ή επεξεργασίας ακαθάρτων και λυμάτων, συστημάτων αποστράγγισης·
β)
μεταφορικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων σιδηροδρόμων, οδών, λιμένων και αερολιμένων·
2) «υλική υποδομή»: στοιχείο δικτύου το οποίο προορίζεται να δεχθεί άλλα στοιχεία δικτύου χωρίς να γίνει το ίδιο ενεργό στοιχείο του δικτύου, όπως σωληνώσεις, ιστοί, αγωγοί, φρεάτια επίσκεψης, ανθρωποθυρίδες, κυτία σύνδεσης, κτίρια ή είσοδοι κτιρίων, εγκαταστάσεις κεραιών, πύργοι και ιστοί, καλώδια, συμπεριλαμβανομένων σκοτεινών οπτικών ινών (dark fibre), καθώς και στοιχεία δικτύων που χρησιμοποιούνται για την παροχή πόσιμου ύδατος που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1 της οδηγίας 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου (13) δεν αποτελούν υλική υποδομή κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας·
3) «υψίρρυθμο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών»: δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών ικανό να παρέχει υπηρεσίες ευρυζωνικής πρόσβασης σε ταχύτητες τουλάχιστον 30 Mbps·
4) «τεχνικά έργα»: κάθε αποτέλεσμα ενός συνόλου οικοδομικών εργασιών ή εργασιών πολιτικού μηχανικού, αφ' εαυτού επαρκές να πληροί μια οικονομική ή τεχνική λειτουργία και το οποίο περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα στοιχεία υλικής υποδομής·
5) «φορέας του δημόσιου τομέα»: κρατική, περιφερειακή ή τοπική αρχή, οργανισμός δημοσίου δικαίου ή ένωση αποτελούμενη από μία ή περισσότερες από τις εν λόγω αρχές ή από έναν ή περισσότερους από τους εν λόγω οργανισμούς δημοσίου δικαίου·
6) «οργανισμός δημοσίου δικαίου»: κάθε οργανισμός ο οποίος έχει όλα τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
α)
έχει συσταθεί ειδικά για την κάλυψη αναγκών γενικού συμφέροντος, χωρίς βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα·
β)
διαθέτει νομική προσωπικότητα· και
γ)
χρηματοδοτείται, στο σύνολο ή κατά το μεγαλύτερο μέρος, από το κράτος, περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή υπόκειται σε διοικητική επιτήρηση από τις εν λόγω αρχές ή οργανισμούς ή έχει διοικητικό, διευθυντικό ή εποπτικό όργανο του οποίου περισσότερα από τα μισά μέλη διορίζονται από το κράτος, τις περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή από άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου·
7) «υλική υποδομή εντός κτιρίου»: υλική υποδομή ή εγκαταστάσεις στον τόπο του τελικού χρήστη, περιλαμβανομένων στοιχείων υπό συνιδιοκτησία, οι οποίες προορίζονται να δεχθούν δίκτυα ενσύρματης ή/και ασύρματης πρόσβασης, εφόσον τα εν λόγω δίκτυα πρόσβασης είναι ικανά να παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και να συνδέουν το σημείο πρόσβασης του κτιρίου με το σημείο τερματισμού του δικτύου·
8) «υλική υποδομή εντός κτιρίου προσαρμοσμένη για υψηλές ταχύτητες»: υλική υποδομή εντός κτιρίου που προορίζεται να δεχθεί στοιχεία ή να διευκολύνει την παροχή υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών·
9) «μείζονα έργα ανακαίνισης»: οικοδομικές εργασίες ή έργα πολιτικού μηχανικού στον τόπο του τελικού χρήστη τα οποία περιλαμβάνουν δομικές μεταβολές ολόκληρης της εντός κτιρίου υλικής υποδομής ή σημαντικού τμήματος αυτής και για τα οποία απαιτείται οικοδομική άδεια·
10) «άδεια»: ρητή ή σιωπηρή απόφαση αρμόδιας αρχής κατόπιν διαδικασίας η οποία υποχρεώνει μια επιχείρηση να λάβει μέτρα για τη νόμιμη εκτέλεση οικοδομικών εργασιών ή έργων πολιτικού μηχανικού·
11) «σημείο πρόσβασης»: συγκεκριμένο σημείο, εντός ή εκτός του κτιρίου, προσιτό στις επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μέσω του οποίου εξασφαλίζεται η σύνδεση με την προσαρμοσμένη σε υψηλές ταχύτητες υλική υποδομή εντός κτιρίου.
Άρθρο 3
Πρόσβαση σε υπάρχουσα υλική υποδομή
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου να έχουν δικαίωμα να παρέχουν σε επιχειρήσεις παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών πρόσβαση στην υλική τους υποδομή, με σκοπό την εγκατάσταση στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Αντιστοίχως, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν το δικαίωμα των φορέων εκμετάλλευσης δημόσιων δικτύων επικοινωνιών να παρέχουν πρόσβαση στην υλική τους υποδομή με σκοπό την εγκατάσταση άλλων δικτύων εκτός από δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, μετά από γραπτή αίτηση επιχείρησης εξουσιοδοτημένης να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών, κάθε φορέας εκμετάλλευσης δικτύου να υποχρεούται να ικανοποιεί κάθε εύλογη αίτηση πρόσβασης στην υλική του υποδομή υπό δίκαιους και εύλογους όρους, συμπεριλαμβανομένης της τιμής, ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η γραπτή αίτηση προσδιορίζει τα στοιχεία του έργου για τα οποία ζητείται πρόσβαση, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων προθεσμιών.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν κάθε άρνηση πρόσβασης να βασίζεται σε αντικειμενικά, διαφανή και αναλογικά κριτήρια, όπως:
α)
τεχνική καταλληλότητα της υλικής υποδομής στην οποία ζητείται πρόσβαση για την υποδοχή των στοιχείων των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών·
β)
ύπαρξη διαθέσιμου χώρου για την υποδοχή των στοιχείων των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών αναγκών χώρου του φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου, οι οποίες πρέπει να καταδεικνύονται δεόντως·
γ)
λόγοι ασφάλειας και δημόσια υγείας·
δ)
ακεραιότητα και ασφάλεια οποιουδήποτε δικτύου, ιδίως κρίσιμης εθνικής υποδομής·
ε)
κίνδυνος σοβαρών παρεμβολών των προγραμματισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην παροχή άλλων υπηρεσιών μέσω της ίδιας υλικής υποδομής·
στ)
ύπαρξη βιώσιμων εναλλακτικών μέσων χονδρικής πρόσβασης σε υλική υποδομή δικτύου που παρέχονται από τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου και είναι κατάλληλα για την παροχή υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, εφόσον η πρόσβαση αυτή προσφέρεται υπό δίκαιους και εύλογους όρους.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης του δικτύου να δηλώσει τους λόγους άρνησης εντός διμήνου από την ημερομηνία παραλαβής της πλήρους αίτησης πρόσβασης.
4. Εφόσον απορριφθεί η πρόσβαση ή δεν επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά συγκεκριμένους όρους, συμπεριλαμβανομένης της τιμής, εντός διμήνου από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης πρόσβασης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέρη να έχουν τη δυνατότητα παραπομπής του ζητήματος στο αρμόδιο εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών.
5. Τα κράτη μέλη απαιτούν από το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών της παραγράφου 4, αφού λάβει πλήρως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, να εκδώσει δεσμευτική απόφαση για την επίλυση της διαφοράς που του υποβλήθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 4, συμπεριλαμβανομένου, του καθορισμού δίκαιων και εύλογων όρων και προϋποθέσεων, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της τιμής.
Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών επιλύει τη διαφορά το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της πλήρους αίτησης, πλην έκτακτων περιστάσεων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής των μερών.
Όταν η διαφορά αφορά την πρόσβαση παρόχου δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην υποδομή και το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών είναι η εθνική ρυθμιστική αρχή, λαμβάνει υπ'όψιν, εφόσον ενδείκνυται, τους στόχους του άρθρου 8 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ. Κατά τον καθορισμό των τιμών, το όργανο επίλυσης διαφορών μεριμνά ώστε ο πάροχος της πρόσβασης να έχει την εύλογη δυνατότητα να ανακτήσει τα έξοδά του και συνεκτιμά τις επιπτώσεις της ζητηθείσας πρόσβασης στο επιχειρηματικό σχέδιο του παρόχου, συμπεριλαμβανομένων των επενδύσεων που έχουν γίνει από τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου από τον οποίο ζητείται η πρόσβαση, ιδίως στις υλικές υποδομές που χρησιμοποιούνται για την παροχή υψίρρυθμων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
6. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα ιδιοκτησίας του κυρίου της υλικής υποδομής στις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για τον φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου, ούτε το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτων, όπως ιδιοκτητών εκτάσεων γης και ακινήτων.
Άρθρο 4
Διαφάνεια της υλικής υποδομής
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε επιχείρηση η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών να έχει, προκειμένου να ζητήσει πρόσβαση σε υλική υποδομή σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2, δικαίωμα πρόσβασης, κατόπιν αίτησης, στις ακόλουθες ελάχιστες πληροφορίες όσον αφορά την υπάρχουσα υλική υποδομή οποιουδήποτε φορέα εκμετάλλευσης δικτύου:
α)
τοποθεσία και όδευση·
β)
είδος και τρέχουσα χρήση της υποδομής· και
γ)
σημείο επαφής.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η επιχείρηση που ζητεί την πρόσβαση να προσδιορίζει τη σχετική περιοχή ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τον περιορισμό της πρόσβασης στις ελάχιστες πληροφορίες μόνον εφόσον κρίνεται απαραίτητο για λόγους ασφάλειας των δικτύων και της ακεραιότητάς τους ή για λόγους εθνικής ασφάλειας, δημόσιας υγείας ή ασφάλειας, εμπιστευτικότητας ή επιχειρησιακού και εμπορικού απορρήτου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από κάθε φορέα του δημόσιου τομέα ο οποίος, λόγω των καθηκόντων του, έχει στην κατοχή του, σε ηλεκτρονική μορφή, στοιχεία των ελάχιστων πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 όσον αφορά την υλική υποδομή φορέα εκμετάλλευσης δικτύου, να τα καταστήσει διαθέσιμα μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης, με ηλεκτρονικά μέσα, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2017, και τα κράτη μέλη απαιτούν από τους εν λόγω φορείς του δημόσιου τομέα να τα θέτουν, μετά από σχετική αίτηση, στη διάθεση επιχειρήσεων που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών, με την επιφύλαξη των περιορισμών της παραγράφου 1. Τυχόν μεταγενέστερες αλλαγές των πληροφοριών αυτών ή νέα στοιχεία των ελάχιστων πληροφοριών της παραγράφου 1 που λαμβάνονται από τον φορέα του δημόσιου τομέα διαβιβάζονται στο ενιαίο σημείο πληροφόρησης εντός διμήνου από την ημερομηνία παραλαβής τους. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά ένα μήνα κατ'ανώτατο όριο, όταν απαιτείται για την κατοχύρωση της αξιοπιστίας των παρεχόμενων πληροφοριών.
3. Οι ελάχιστες πληροφορίες που διατίθενται σε ενιαίο σημείο πληροφόρησης σύμφωνα με την παράγραφο 2 πρέπει να είναι άμεσα προσιτές, μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης, σε ηλεκτρονική μορφή και υπό αναλογικούς, ισότιμους και διαφανείς όρους. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η πρόσβαση στις ελάχιστες πληροφορίες δυνάμει της παρούσας παραγράφου να εξασφαλιστεί μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2017.
4. Εφόσον οι ελάχιστες πληροφορίες της παραγράφου 1 δεν είναι διαθέσιμες μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης, τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύου να επιτρέπουν την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές μετά από ειδική γραπτή αίτηση επιχείρησης η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών. Στην αίτηση πρέπει να προσδιορίζεται η περιοχή την οποία αφορά η εγκατάσταση στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η πρόσβαση στις πληροφορίες χορηγείται εντός διμήνου από την ημερομηνία παραλαβής της γραπτής αίτησης υπό αναλογικούς, ισότιμους και διαφανείς όρους, με την επιφύλαξη των περιορισμών της παραγράφου 1.
5. Μετά από υποβολή ειδικής γραπτής αίτησης από επιχείρηση η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών, τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύου να ικανοποιούν εύλογες αιτήσεις για την επιτόπου έρευνα συγκεκριμένων στοιχείων της υλικής υποδομής τους. Στην αίτηση πρέπει να προσδιορίζονται τα στοιχεία του δικτύου τα οποία αφορά η εγκατάσταση στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η επιτόπου έρευνα συγκεκριμένων στοιχείων του δικτύου εγκρίνεται εντός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της γραπτής αίτησης υπό αναλογικούς, ισότιμους και διαφανείς όρους, με την επιφύλαξη των περιορισμών της παραγράφου 1.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε περίπτωση διαφοράς όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, οιοδήποτε μέρος να έχει το δικαίωμα να παραπέμψει τη διαφορά σε εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών. Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών, λαμβάνοντας πλήρως υπ' όψιν την αρχή της αναλογικότητας, εκδίδει δεσμευτική απόφαση για την επίλυση της διαφοράς το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός δύο μηνών, πλην έκτακτων περιστάσεων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής των μερών.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 έως 5 στην περίπτωση υπαρχουσών υλικών υποδομών που δεν θεωρούνται τεχνικά κατάλληλες για την εγκατάσταση υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή σε περίπτωση κρίσιμων εθνικών υποδομών. Οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένες. Στους ενδιαφερόμενους παρέχεται η δυνατότητα να υποβάλουν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος παρατηρήσεις σχετικά με τα σχέδια εξαιρέσεων. Οιαδήποτε τέτοια εξαίρεση κοινοποιείται στην Επιτροπή.
8. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών και επιτυγχάνουν πρόσβαση σε πληροφορίες βάσει του παρόντος άρθρου να λαμβάνουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για την τήρηση της εμπιστευτικότητας και του επιχειρησιακού και εμπορικού απόρρητου.
Άρθρο 5
Συντονισμός τεχνικών έργων
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου να έχουν δικαίωμα να διαπραγματεύονται συμφωνίες συντονισμού τεχνικών έργων με επιχειρήσεις που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου που εκτελούν άμεσα ή έμμεσα τεχνικά έργα πλήρως ή εν μέρει χρηματοδοτούμενα από το δημόσιο να ικανοποιούν τις εύλογες αιτήσεις επιχειρήσεων που παρέχουν ή είναι εξουσιοδοτημένες να παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σχετικά με συμφωνία συντονισμού των τεχνικών έργων, με διαφανείς και ισότιμους όρους. Οι αιτήσεις αυτές ικανοποιούνται εφόσον:
α)
αυτό δεν συνεπάγεται επιπλέον κόστος, μεταξύ άλλων λόγω πρόσθετων καθυστερήσεων, για τα αρχικώς προβλεπόμενα τεχνικά έργα·
β)
αυτό δεν εμποδίζει τον έλεγχο του συντονισμού των έργων· και
γ)
η αίτηση συντονισμού κατατίθεται το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την υποβολή του τελικού σχεδίου στις αρμόδιες αρχές για τη χορήγηση άδειας.
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν κανόνες περί κατανομής του κόστους συντονισμού των τεχνικών έργων.
3. Εφόσον δεν επιτευχθεί σχετική συμφωνία εντός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της επίσημης αίτησης για τη διαπραγμάτευση συμφωνίας συντονισμού τεχνικών έργων βάσει της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέρη να έχουν δικαίωμα παραπομπής του ζητήματος στο αρμόδιο εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών της παραγράφου 3, αφού λάβει πλήρως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, να εκδώσει απόφαση για την επίλυση της διαφοράς που υποβλήθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 3, συμπεριλαμβανομένου κατά περίπτωση του καθορισμού δίκαιων και ισότιμων όρων και επιβαρύνσεων.
Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών επιλύει τη διαφορά το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός δυο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της πλήρους αίτησης, πλην έκτακτων περιστάσεων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής των μερών.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο για τεχνικά έργα ελάχιστης σημασίας, π.χ. από άποψη αξίας, μεγέθους ή διάρκειας, ή σε περίπτωση κρίσιμων εθνικών υποδομών. Οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένες. Στους ενδιαφερόμενους παρέχεται η δυνατότητα να υποβάλουν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος παρατηρήσεις σχετικά με τα σχέδια εξαιρέσεων. Οιαδήποτε τέτοια εξαίρεση κοινοποιείται στην Επιτροπή.
Άρθρο 6
Διαφάνεια σχετικά με προγραμματισμένα τεχνικά έργα
1. Για τη διαπραγμάτευση συμφωνιών συντονισμού τεχνικών έργων σύμφωνα με το άρθρο 5, τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύου να παρέχουν, μετά από ειδική γραπτή αίτηση επιχείρησης η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών, τις ακόλουθες ελάχιστες πληροφορίες όσον αφορά εν εξελίξει ή προγραμματισμένα τεχνικά έργα που αναφέρονται στην υλική υποδομή τους και για τα οποία έχει εκδοθεί άδεια ή εκκρεμεί διαδικασία αδειοδότησης ή προβλέπεται για το επόμενο εξάμηνο η πρώτη υποβολή αίτησης άδειας στις αρμόδιες αρχές:
α)
τοποθεσία και είδος των έργων·
β)
στοιχεία του δικτύου τα οποία αφορούν τα έργα·
γ)
προβλεπόμενη ημερομηνία έναρξης και διάρκεια των έργων· και
δ)
σημείο επαφής.
Η επιχείρηση η οποία παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών προσδιορίζει στην αίτησή της την περιοχή την οποία αφορά η μελλοντική εγκατάσταση στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Εντός προθεσμίας δύο εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της γραπτής αίτησης, οι φορείς εκμετάλλευσης του δικτύου παρέχουν τις ζητηθείσες πληροφορίες υπό αναλογικούς, ισότιμους και διαφανείς όρους. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τον περιορισμό της πρόσβασης στις ελάχιστες πληροφορίες μόνον εφόσον κρίνεται απαραίτητο για λόγους ασφάλειας των δικτύων και της ακεραιότητάς τους ή για λόγους εθνικής ασφάλειας, δημόσιας υγείας ή ασφάλειας, εμπιστευτικότητας ή επιχειρησιακού και εμπορικού απορρήτου.
2. Ο φορέας εκμετάλλευσης του δικτύου μπορεί να απορρίψει την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 αίτηση, εάν:
α)
έχει δημοσιοποιήσει τις ζητούμενες πληροφορίες σε ηλεκτρονική μορφή· ή
β)
η πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες εξασφαλίζεται μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης δικτύου να φροντίσει για τη διάθεση των ζητούμενων ελάχιστων πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε περίπτωση διαφοράς όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, οιοδήποτε μέρος να έχει το δικαίωμα να παραπέμψει τη διαφορά σε εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών. Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών, λαμβάνοντας πλήρως υπ'όψιν την αρχή της αναλογικότητας, εκδίδει δεσμευτική απόφαση για την επίλυση της διαφοράς το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός δύο μηνών, πλην έκτακτων περιστάσεων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής των μερών.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο για τεχνικά έργα ελάχιστης αξίας ή σε περίπτωση κρίσιμων εθνικών υποδομών. Οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένες. Στους ενδιαφερόμενους παρέχεται η δυνατότητα να υποβάλουν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος παρατηρήσεις σχετικά με τα σχέδια εξαιρέσων. Οι εν λόγω εξαιρέσεις κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
Άρθρο 7
Διαδικασία αδειοδότησης
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διατίθενται μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης όλες οι σχετικές πληροφορίες όσον αφορά τους όρους και τις διαδικασίες αδειοδότησης για τα τεχνικά έργα που απαιτούνται ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένων τυχόν πληροφοριών σχετικά με εξαιρέσεις που ισχύουν για τα εν λόγω στοιχεία όσον αφορά ορισμένες ή όλες τις άδειες που απαιτούνται βάσει του εθνικού δικαίου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν το δικαίωμα κάθε επιχείρησης που παρέχει ή είναι εξουσιοδοτημένη να παρέχει δημόσια δίκτυα επικοινωνιών να υποβάλλει ηλεκτρονικά, μέσω του ενιαίου σημείου πληροφόρησης, αιτήσεις χορήγησης των αναγκαίων αδειών για τεχνικά έργα τα οποία απαιτούνται ενόψει της εγκατάστασης στοιχείων υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές δέχονται ή απορρίπτουν τις αιτήσεις αδειών εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία παραλαβής πλήρους αίτησης, με την επιφύλαξη άλλων ειδικών προθεσμιών ή υποχρεώσεων που ορίζονται για την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας και ισχύουν για τη διαδικασία αδειοδότησης σύμφωνα με το εθνικό ή το ενωσιακό δίκαιο ή τυχόν δευτεροβάθμιας διαδικασίας. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν, εκτάκτως, την παράταση της προθεσμίας αυτής, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις. Η παράταση αυτή θα είναι όσο το δυνατόν συντομότερη, προκειμένου η αίτηση να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί. Η απόρριψη της αίτησης πρέπει να αιτιολογείται δεόντως με βάση αντικειμενικά, διαφανή, ισότιμα και αναλογικά κριτήρια.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να μεριμνούν ώστε οι επιχειρήσεις που είναι εξουσιοδοτημένες για την παροχή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών, οι οποίες έχουν υποστεί ζημία λόγω μη τήρησης των προθεσμιών της παραγράφου 3, να έχουν δικαίωμα αποζημίωσης για τη ζημία που υπέστησαν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 8
Υλική υποδομή εντός κτιρίου
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλα τα νεόδμητα κτίρια στον τόπο του τελικού χρήστη, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων υπό συνιδιοκτησία, για τα οποία η αίτηση οικοδομικής άδειας υποβλήθηκε μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2016, να είναι εξοπλισμένα με υλική υποδομή εντός κτιρίου, προσαρμοσμένη για υψηλές ταχύτητες, έως τα σημεία τερματισμού του δικτύου. Η αυτή υποχρέωση ισχύει και στην περίπτωση μείζονων έργων ανακαίνισης για τα οποία η αίτηση οικοδομικής άδειας υποβλήθηκε μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2016.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλες οι νεόδμητες πολυκατοικίες για τις οποίες η αίτηση οικοδομικής άδειας υποβλήθηκε μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2016, να είναι εξοπλισμένες με σημείο πρόσβασης. Η ίδια υποχρέωση ισχύει και όσον αφορά μείζονα έργα ανακαίνισης πολυκατοικιών για τα οποία η αίτηση οικοδομικής άδειας υποβλήθηκε μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2016.
3. Τα κτίρια που είναι εξοπλισμένα με τον προβλεπόμενο στο παρόν άρθρο εξοπλισμό μπορούν να λαμβάνουν το εκούσιο «σήμα ευρυζωνικής υποδομής» στα κράτη μέλη στα οποία προβλέπεται το εν λόγω σήμα.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εισάγουν εξαιρέσεις από τις προβλεπόμενες στις παραγράφους 1 και 2 υποχρεώσεις για κατηγορίες κτιρίων, συγκεκριμένα μονοκατοικίες, ή για μείζονα έργα ανακαίνισης όταν οι υποχρεώσεις αυτές συνεπάγονται δυσανάλογη επιβάρυνση, είτε από άποψη κόστους για τους ιδιοκτήτες ή τους συνιδιοκτήτες, είτε από άποψη κτιρίου, π.χ. όταν πρόκειται για ειδικές κατηγορίες μνημείων, ιστορικών κτιρίων, εξοχικών κατοικιών, στρατιωτικών κτιρίων ή άλλων κτιρίων που χρησιμοποιούνται για σκοπούς εθνικής ασφάλειας. Οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να αιτιολογούνται δεόντως. Στους ενδιαφερόμενους παρέχεται η δυνατότητα να υποβάλουν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος παρατηρήσεις σχετικά με τα σχέδια εξαιρέσεων. Οιαδήποτε τέτοια εξαίρεση κοινοποιείται στην Επιτροπή.
Άρθρο 9
Πρόσβαση σε υλική υποδομή εντός κτιρίου
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 πρώτο εδάφιο, οι πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών να έχουν δικαίωμα εγκατάστασης του δικτύου τους, με δική τους δαπάνη, έως το σημείο πρόσβασης.
2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 πρώτο εδάφιο, οι πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών να έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε υπάρχουσα υλική υποδομή εντός κτιρίου ενόψει της εγκατάστασης υψίρρυθμου δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών αν η κατασκευή δεύτερης υποδομής είναι τεχνικά ανέφικτη ή οικονομικά ασύμφορη.
3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οιοσδήποτε έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το σημείο πρόσβασης και την εντός κτιρίου υλική υποδομή να ικανοποιεί κάθε εύλογη αίτηση παρόχων δημόσιων δικτύων επικοινωνιών για πρόσβαση υπό δίκαιους και ισότιμους όρους, συμπεριλαμβανομένης της τιμής, κατά περίπτωση.
Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία για την πρόσβαση όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή 2 εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της επίσημης αίτησης πρόσβασης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέρη να έχουν δικαίωμα παραπομπής του ζητήματος στο αρμόδιο εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών, προκειμένου να εκτιμηθεί η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στις εν λόγω παραγράφους. Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών, λαμβάνοντας πλήρως υπ' όψιν την αρχή της αναλογικότητας, εκδίδει δεσμευτική απόφαση για την επίλυση της διαφοράς το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός δύο μηνών, πλην έκτακτων περιστάσεων, με την επιφύλαξη της δυνατότητας δικαστικής προσφυγής των μερών.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις από τις παραγράφους 1 έως 3 για κτίρια στα οποία εξασφαλίζεται, σύμφωνα με αντικειμενικούς, διαφανείς, αναλογικούς και ισότιμους όρους, πρόσβαση σε υπάρχον δίκτυο με σημείο τερματισμού στον τόπο του τελικού χρήστη το οποίο είναι κατάλληλο για την παροχή υψίρρυθμων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
5. Ελλείψει διαθέσιμης υποδομής εντός κτιρίου, προσαρμοσμένης σε υψηλές ταχύτητες, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι δημόσιων δικτύων επικοινωνιών να έχουν δικαίωμα τερματισμού του δικτύου τους στο χώρο του συνδρομητή, εφόσον συμφωνεί ο συνδρομητής, και υπό την προϋπόθεση ότι είναι ελάχιστες οι επιπτώσεις στην ιδιωτική ιδιοκτησία τρίτων.
6. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του δικαιώματος ιδιοκτησίας του κυρίου του σημείου πρόσβασης ή της εντός κτιρίου υλικής υποδομής εφόσον δεν πρόκειται για το ίδιο άτομο με τον κάτοχο του δικαιώματος χρήσης τους, και του δικαιώματος ιδιοκτησίας τρίτων, όπως ιδιοκτητών εκτάσεων γης και κτιρίων.
Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν κανόνες για τη δέουσα χρηματική αποζημίωση προσώπων που υπέστησαν ζημία λόγω της άσκησης των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.
Άρθρο 10
Αρμόδια όργανα
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε καθένα από τα καθήκοντα που ανατίθενται στο εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών να αναλαμβάνεται από ένα ή περισσότερα αρμόδια όργανα.
2. Το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών που ορίζεται από κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι νομικά διακριτό και λειτουργικά ανεξάρτητο από κάθε φορέα εκμετάλλευσης δικτύου. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στο εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών να επιβάλλει τέλη για την κάλυψη του κόστους διεκπεραίωσης των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί.
3. Τα κράτη μέλη απαιτούν την πλήρη συνεργασία όλων των μερών με το εθνικό όργανο επίλυσης διαφορών.
4. Τα κράτη μέλη ορίζουν ένα ή περισσότερα αρμόδια όργανα σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο για την εκτέλεση των καθηκόντων του ενιαίου σημείου πληροφόρησης που αναφέρεται στα άρθρα 4, 6 και 7. Για την κάλυψη του κόστους εκτέλεσης των καθηκόντων αυτών, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την επιβολή τελών για τη χρησιμοποίηση των ενιαίων σημείων πληροφόρησης.
5. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως την 1η Ιουλίου 2016, τα στοιχεία κάθε οργάνου αρμόδιου, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, για την εκτέλεση καθήκοντος δυνάμει της παρούσας οδηγίας, καθώς και ενδεχόμενη μεταβολή του, πριν από την έναρξη ισχύος του ορισμού ή της μεταβολής του εν λόγω οργάνου.
6. Οι αποφάσεις οποιουδήποτε από τα αρμόδια όργανα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο υπόκεινται σε προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 11
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις εφαρμοστέες κυρώσεις για παραβάσεις των εθνικών μέτρων που εκδίδονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλίζεται η επιβολή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι κατάλληλες, αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Άρθρο 12
Επανεξέταση
Η Επιτροπή υποβάλλει, έως την 1η Ιουλίου 2018, έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση πρέπει να περιλαμβάνει συνοπτική περιγραφή των επιπτώσεων των μέτρων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και αξιολόγηση της προόδου που έχει σημειωθεί ως προς την επίτευξη των στόχων της, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, αν και πώς η οδηγία θα μπορούσε να συμβάλει περαιτέρω στην επίτευξη πιο φιλόδοξων ευρυζωνικών στόχων από τους οριζόμενους στο Ψηφιακό Θεματολόγιο.
Άρθρο 13
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2016. Ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά.
Θέτουν σε εφαρμογή τα μέτρα αυτά από την 1η Ιουλίου 2016.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 14
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 15
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.