NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1379/2013
ze dne 11. prosince 2013
o společné organizaci trhů s produkty rybolovu a akvakultury a o změně nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 104/2000
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Oblast působnosti společné rybářské politiky se vztahuje na opatření na trzích s produkty rybolovu a akvakultury v Unii. Společná organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury (dále jen „společná organizace trhů“) je nedílnou součástí společné rybářské politiky a měla by přispívat k naplnění jejích cílů. Jelikož společná rybářská politika prochází revizí, měla by být odpovídajícím způsobem upravena i společná organizace trhů.
(2)
Nařízení Rady (ES) č. 104/2000 (4) je nutno revidovat, aby se zohlednily nedostatky, které byly zjištěny při uplatňování ustanovení, jež platí v současnosti, nejnovější vývoj na trhu Unie a světových trzích a vývoj činností v odvětví rybolovu a akvakultury.
(3)
Rybolov hraje obzvláště významnou úlohu v hospodářství pobřežních regionů Unie, včetně nejvzdálenějších regionů. Vzhledem k tomu, že tato činnost zajišťuje rybářům v těchto regionech jejich obživu, je třeba podniknout kroky na podporu stability trhu a pro užší vzájemný vztah mezi nabídkou a poptávkou.
(4)
Ustanovení společné organizace trhů by měla být prováděna v souladu s mezinárodními závazky Unie, zejména pokud jde o závazky podle předpisů Světové obchodní organizace. Při obchodování s produkty rybolovu a akvakultury se třetími zeměmi by měly být zajištěny podmínky pro spravedlivou hospodářskou soutěž, zejména respektováním požadavků na udržitelnost a používáním sociálních standardů rovnocenných s požadavky, které platí pro produkty z Unie.
(5)
Je důležité, aby řízení společné organizace trhů probíhalo v souladu se zásadami řádné správy společné rybářské politiky.
(6)
Pro úspěch společné organizace trhů má zásadní význam, aby byli spotřebitelé prostřednictvím marketingových a vzdělávacích kampaní informováni o důležitosti konzumace ryb, o široké škále dostupných druhů ryb a o tom, že je důležité být schopen porozumět informacím uvedeným na štítcích.
(7)
Organizace producentů v odvětví rybolovu a organizace producentů v odvětví akvakultury (dále jen „organizace producentů“) jsou klíčovými subjekty, pokud jde o dosažení cílů společné rybářské politiky a společné organizace trhů. Proto je nezbytné posílit jejich odpovědnost a poskytnout jim potřebnou finanční podporu, aby mohly hrát významnější roli v každodenním řízení rybolovu, a zároveň ctít rámec vymezený cíli společné rybářské politiky. Rovněž je nezbytné zajistit, aby jejich členové vykonávali činnosti v odvětví rybolovu a akvakultury udržitelným způsobem, zlepšovali uvádění produktů na trh, shromažďovali informace o akvakultuře a zvyšovali své příjmy. Při naplňování těchto cílů by měly organizace producentů zohlednit rozdílné podmínky v odvětvích rybolovu a akvakultury, které v Unii, včetně nejvzdálenějších regionů, převažují, a zejména zvláštnosti drobného rybolovu a extenzivní akvakultury. Příslušné vnitrostátní orgány by měly mít možnost převzít zodpovědnost za plnění těchto cílů a v souladu s potřebami každého druhu rybolovu úzce spolupracovat s organizacemi producentů v otázkách řízení, a to případně včetně přidělování kvót a řízení intenzity rybolovu.
(8)
Měla by být přijata opatření na podporu odpovídajícího a reprezentativního zastoupení drobných producentů.
(9)
V zájmu posílení konkurenceschopnosti a životaschopnosti organizací producentů by měla být jasně definována vhodná kritéria pro jejich zřizování.
(10)
Meziodvětvové organizace zahrnující různé kategorie hospodářských subjektů v odvětvích rybolovu a akvakultury mohou pomoci zlepšit koordinaci uvádění na trh v rámci celého dodavatelského řetězce a vypracovat opatření v zájmu celého odvětví.
(11)
Je vhodné stanovit společné podmínky pro uznávání organizací producentů a meziodvětvových organizací členskými státy, pro rozšíření působnosti pravidel přijatých organizacemi producentů a meziodvětvovými organizacemi a pro sdílení nákladů vyplývajících z tohoto rozšíření působnosti. Rozšířování působnosti pravidel by mělo podléhat povolení Komisí.
(12)
Protože populace ryb představují sdílené zdroje, mohou jejich udržitelného a účinného využívání v určitých případech lépe dosáhnout organizace složené z členů z různých členských států a různých regionů. Je proto nutné také podporovat možnost zřizování národních nebo nadnárodních organizací producentů a sdružení organizací producentů, založených případně na biogeografických oblastech. Tyto organizace by měly být partnerstvími zaměřenými na přijímání společných a závazných pravidel a na zajištění rovných podmínek pro všechny zúčastněné strany, které provádějí rybolovné činnosti. Při zřizování takových organizací je nutno zajistit, aby nadále podléhaly pravidlům hospodářské soutěže stanoveným tímto nařízením a aby byla respektována nutnost zachovat spojení jednotlivých pobřežních společenství s rybolovem a vodami, které v minulosti využívaly.
(13)
Komise by měla podpořit podpůrná opatření s cílem prosazovat účast žen v organizacích producentů v odvětví akvakultury.
(14)
Aby mohly organizace producentů nasměrovat své členy k udržitelným činnostem v odvětvích rybolovu a akvakultury, měly by vypracovat a předložit příslušným orgánům členských států plán produkce a uvádění na trh s potřebnými opatřeními ke splnění cílů těchto organizací producentů.
(15)
Aby bylo dosaženo cílů společné rybářské politiky, pokud jde o výměty, je nezbytné rozšířit využívání selektivních lovných zařízení, jež zabrání odlovu podměrečných ryb.
(16)
Vzhledem k nepředvídatelnosti rybolovných činností je vhodné vytvořit mechanismus pro skladování produktů rybolovu určených k lidské spotřebě, a to na podporu větší stability trhu a vyšších výnosů z produktů, zejména vytvořením přidané hodnoty. Tento mechanismus by měl přispět ke stabilizaci a sbližování místních trhů v Unii v zájmu dosažení cílů vnitřního trhu.
(17)
V zájmu zohlednění různých cen v Unii by měla být každá organizace producentů v odvětví rybolovu oprávněna navrhnout cenu za účelem spuštění mechanismu skladování. Tato spouštěcí cena by měla být stanovena tak, aby byla zachována spravedlivá hospodářská soutěž mezi hospodářskými subjekty.
(18)
Zavedení a používání společných obchodních norem by mělo umožnit zásobování trhu udržitelnými produkty a plné využití potenciálu vnitřního trhu s produkty rybolovu a akvakultury a mělo by usnadnit obchodování založené na spravedlivé hospodářské soutěži, a pomoci tak zvýšit ziskovost produkce. Za tímto účelem by se měly nadále uplatňovat platné obchodní normy.
(19)
Je nutno zajistit, aby dovážené produkty vstupující na trh Unie splňovaly stejné požadavky a obchodní normy, jaké musí dodržovat producenti Unie.
(20)
Za účelem zajištění vysoké úrovně ochrany lidského zdraví by měly produkty rybolovu a akvakultury uváděné na trh Unie splňovat platná pravidla v oblasti bezpečnosti potravin a hygieny, a to bez ohledu na svůj původ.
(21)
S cílem poskytnou spotřebitelům informovanou volbu je nezbytné, aby dostávali jasné a srozumitelné informace, zejména o původu produktů a způsobech jejich produkce.
(22)
Používání ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury, ať pocházející z Unie nebo ze třetích zemí, umožňuje poskytování jasných informací o ekologické udržitelnosti těchto produktů. Proto je nutné, aby Komise posoudila možnost vypracování a zavedení minimálních kritérií pro vytvoření ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury na úrovni celé Unie.
(23)
Za účelem ochrany spotřebitele by příslušné vnitrostátní orgány odpovědné za sledování a vymáhání plnění povinností stanovených v tomto nařízení měly plně využívat dostupné technologie, včetně testů DNA, aby odradily hospodářské subjekty od falešného značení odlovů.
(24)
Na produkci nebo uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh by se měla vztahovat pravidla hospodářské soutěže týkající se dohod, rozhodnutí a jednání podle článku 101 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen "Smlouva o fungování EU"), pokud jejich uplatňování nebrání fungování společné organizace trhů nebo neohrožuje dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
(25)
Je vhodné stanovit pravidla hospodářské soutěže, která se vztahují na produkci a uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, s přihlédnutím ke zvláštním aspektům odvětví rybolovu a akvakultury, k nimž patří roztříštěnost odvětví, skutečnost, že ryby jsou sdíleným zdrojem, a velká míra dovozů, na něž by se měla vztahovat stejná pravidla, jako na unijní produkty rybolovu a akvakultury. V zájmu zjednodušení by se měla příslušná ustanovení nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 (5) začlenit do tohoto nařízení. Nařízení (ES) č. 1184/2006 by se proto již na produkty rybolovu a akvakultury nemělo vztahovat.
(26)
Je nutné zlepšit shromažďování, zpracování a šíření ekonomických informací o trzích s produkty rybolovu a akvakultury v Unii.
(27)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení ustanovení tohoto nařízení, pokud jde o lhůty, postupy a formuláře žádostí o uznání organizací producentů a meziodvětvových organizací a pro odnětí tohoto uznání; formát, lhůty a postupy uplatňované členskými státy při informování o rozhodnutích o udělení nebo odnětí uznání; formát a postupy pro oznamování pravidel závazných pro všechny producenty nebo hospodářské subjekty členskými státy; formát a strukturu plánů produkce a uvádění na trh, jakož i postupy a lhůty pro jejich předkládání a schvalování; a formát, v němž členské státy zveřejňují spouštěcí ceny, by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6).
(28)
Nařízení (ES) č. 104/2000 by mělo být zrušeno. V zájmu zajištění návaznosti ustanovení o informování spotřebitele by se však článek 4 uvedeného nařízení měl použít až do 12. prosince 2014.
(29)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zavedení společné organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury, nemůže být vzhledem k společné povaze trhu s produkty rybolovu a akvakultury uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej lze z důvodu jeho rozsahu a účinků a potřeby další společné činnosti lépe dosáhnout na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(30)
Nařízení (ES) č. 1184/2006 a (ES) č. 1224/2009 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
1. Zřizuje se společná organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury (dále jen „společná organizace trhů“).
2. Společná organizace trhů zahrnuje tyto prvky:
a)
profesní organizace;
b)
obchodní normy;
c)
informace pro spotřebitele;
d)
pravidla hospodářské soutěže;
e)
informace o trhu.
3. Společná organizace trhů se doplňuje, pokud jde o vnější aspekty, nařízením Rady (EU) č. 1220/2012 (7) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1026/2012 (8).
4. Provádění společné organizace trhů je způsobilé k získání finanční podpory Unie podle budoucího právního aktu Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 2
Oblast působnosti
Společná organizace trhů se vztahuje na produkty rybolovu a akvakultury uvedené v příloze I tohoto nařízení, které jsou uváděny na trh v Unii.
Článek 3
Cíle
Cíle společné organizace trhů jsou shodné s cíli stanovenými v článku 35 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 (9).
Článek 4
Zásady
Společná organizace trhů se řídí zásadami řádné správy, které jsou stanoveny v článku 3 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 5
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 4 nařízení (EU) č. 1380/2013, jakož i definice uvedené v článku 4 nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 (10), v článku 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (11), v článcích 2 a 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (12) a v článku 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 (13). Dále se rozumí:
a)
„produkty rybolovu“ vodní organismy získané rybolovnou činností nebo produkty z nich odvozené, jak je uvedeno v příloze I;
b)
„produkty akvakultury“ vodní organismy v jakékoli fázi jejich životního cyklu získané činností v oblasti akvakultury nebo produkty z nich odvozené, jak je uvedeno v příloze I;
c)
„producentem“ fyzická nebo právnická osoba, která používá výrobní prostředky, aby získala produkty rybolovu nebo akvakultury za účelem jejich uvádění na trh;
d)
„odvětvím rybolovu a akvakultury“ odvětví hospodářství, které zahrnuje veškeré činnosti v oblasti produkce, zpracování a uvádění produktů rybolovu nebo akvakultury na trh;
e)
„dodáním na trh“ dodání produktu rybolovu nebo akvakultury k distribuci, spotřebě nebo použití na trhu Unie v rámci obchodní činnosti, ať už za úplatu nebo bezplatně;
f)
„uvedením na trh“ první dodání produktu rybolovu nebo akvakultury na trh Unie;
g)
„maloobchodem“ manipulace s potravinami nebo jejich zpracování a skladování v místě prodeje nebo dodávky konečnému spotřebiteli, včetně distribučních terminálů, provozů veřejného stravování, závodních jídelen, podnikových restauračních služeb, restaurací a dalších podobných stravovacích provozoven, obchodů, distribučních center supermarketů a velkoobchodních prodejen;
h)
„balenými produkty rybolovu a akvakultury“ produkty rybolovu a akvakultury, které jsou „balenou potravinou“ ve smyslu čl. 2 odst. 2 písm. e) nařízení (ES) č. 1169/2011.
KAPITOLA II
PROFESNÍ ORGANIZACE
ODDÍL I
Zřizování, cíle a opatření
Článek 6
Zřízení organizací producentů v odvětví rybolovu a organizací producentů v odvětví akvakultury
1. Z podnětu producentů produktů rybolovu nebo produktů akvakultury lze zřizovat v jednom či více členských státech organizace producentů v odvětví rybolovu a organizace producentů v odvětví akvakultury (společně dále jen „organizace producentů“) a uznávat je v souladu s oddílem II.
2. V případě potřeby se při zřizování organizací producentů zohlední zvláštní situace drobných producentů.
3. Organizace producentů, která zastupuje odvětví rybolovu i akvakultury, může být zřízena jako společná organizace producentů v odvětvích rybolovu a akvakultury.
Článek 7
Cíle organizací producentů
1. Organizace producentů v odvětví rybolovu sledují tyto cíle:
a)
prosazovat životaschopné a udržitelné rybolovné činnosti svých členů v plném souladu s politikou zachování zdrojů, vymezené zejména v nařízení (EU) č. 1380/2013 a v právu životního prostředí, při respektování sociální politiky a pokud tak příslušný členský stát stanoví, za účasti na řízení mořských biologických zdrojů;
b)
co nejvíce zamezit a snížit nežádoucí úlovky komerčních populací a v případě potřeby optimálně využívat takové úlovky, aniž by se vytvořil trh s úlovky, které nedosahují minimální referenční velikosti pro zachování zdrojů, v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1380/2013;
c)
přispívat ke sledovatelnosti produktů rybolovu a k přístupu spotřebitelů k jasným a srozumitelným informacím;
d)
přispívat k vyloučení nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu.
2. Organizace producentů v odvětví akvakultury sledují tyto cíle:
a)
prosazovat udržitelné činnosti svých členů v oblasti akvakultury poskytováním příležitosti pro jejich rozvoj v plném souladu zejména s nařízením (EU) č. 1380/2013 a právem životního prostředí, při respektování sociální politiky;
b)
zajišťovat, aby činnosti jejich členů byly v souladu s vnitrostátními strategickými plány uvedenými v článku 34 nařízení (EU) č. 1380/2013;
c)
snažit se zajišťovat, aby krmiva vyráběná z produktů rybolovu a používaná v akvakultuře pocházela z udržitelně řízeného rybolovu.
3. Organizace producentů sledují vedle cílů uvedených v odstavcích 1 a 2 dva nebo více z těchto cílů:
a)
zlepšovat podmínky pro uvádění produktů rybolovu a akvakultury pocházejících od členů těchto organizací na trh;
b)
zlepšovat hospodářské výnosy;
c)
stabilizovat trhy;
d)
přispívat k zásobování potravinami a prosazovat přísné normy pro jakost a bezpečnost potravin a současně přispívat k zaměstnanosti v pobřežních a venkovských oblastech;
e)
zmenšovat environmentální dopad rybolovu, zejména prostřednictvím opatření ke zlepšení selektivity lovných zařízení.
4. Organizace producentů mohou sledovat i jiné, doplňkové cíle.
Článek 8
Opatření přijímaná organizacemi producentů
1. K dosažení cílů stanovených v článku 7 mohou organizace producentů využít mimo jiné tato opatření:
a)
přizpůsobení produkce požadavkům trhu;
b)
usměrňování nabídky a uvádění produktů svých členů na trh;
c)
propagace unijních produktů rybolovu a akvakultury svých členů nediskriminačním způsobem, s využitím například osvědčování, a zejména označení původu, značek ověřené kvality, zeměpisných označení, zaručených tradičních specialit a významu pro udržitelnost;
d)
kontrolování, zda jsou činnosti jejich členů v souladu s pravidly stanovenými dotyčnou organizací producentů, a přijímání opatření pro zajištění takového souladu;
e)
podpora odborné učňovské přípravy a programů spolupráce na podporu mladých lidí vstupujících do tohoto odvětví;
f)
zmenšování dopadu rybolovu na životní prostředí, zejména prostřednictvím opatření ke zlepšení selektivity rybolovných zařízení;
g)
podpora používání informačních a komunikačních technologií s cílem zlepšit uvádění produktů rybolovu na trh a jejich ceny;
h)
usnadnění přístupu spotřebitelů k informacím o produktech rybolovu a akvakultury.
2. Organizace producentů v odvětví rybolovu mohou rovněž využít tato opatření:
a)
kolektivně plánovat a řídit rybolovné činnosti svých členů, s výhradou organizace řízení mořských biologických zdrojů členskými státy, včetně vypracování a provádění opatření ke zlepšení selektivnosti rybolovných činností a poskytování poradenství příslušným orgánům;
b)
zamezení a minimalizování nežádoucích úlovků účastí na vývoji a používání technických opatření a optimální využití nežádoucích úlovků komerčních populací, aniž by se vytvořil trh s úlovky, které nedosahují minimální referenční velikosti pro zachování zdrojů, v souladu s čl. 15 odst. 11 nařízení (EU) č. 1380/2013 a případně s čl. 34 odst. 2 tohoto nařízení;
c)
řízení dočasného skladování pro produkty rybolovu v souladu s články 30 a 31 tohoto nařízení.
3. Organizace producentů v odvětví akvakultury mohou rovněž využít tato opatření:
a)
prosazování udržitelných činností v oblasti akvakultury, zejména s ohledem na ochranu životního prostředí, zdraví a dobré životní podmínky zvířat;
b)
shromažďování informací o produktech uváděných na trh, včetně ekonomických informací o prvním prodeji a o odhadech produkce;
c)
shromažďování informací o životním prostředí;
d)
plánování řízení činností svých členů v odvětví akvakultury;
e)
podpora programů pro odborníky za účelem propagace produktů udržitelné akvakultury.
Článek 9
Zřízení sdružení organizací producentů
1. Z podnětu organizací producentů uznaných v jednom či více členských státech lze zřizovat sdružení organizací producentů.
2. Není-li stanoveno jinak, ustanovení tohoto nařízení vztahující se na organizace producentů se použijí rovněž na sdružení organizací producentů.
Článek 10
Cíle sdružení organizací producentů
1. Sdružení organizací producentů sledují tyto cíle:
a)
provádět účinnějším a udržitelnějším způsobem cíle organizací producentů, které jsou členy sdružení, uvedené v článku 7;
b)
koordinovat a rozvíjet činnosti ve společném zájmu organizací producentů, které jsou členy sdružení.
2. Sdružení organizací producentů jsou způsobilá pro finanční podporu v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 11
Zřízení meziodvětvových organizací
Z podnětu producentů v odvětví rybolovu a akvakultury v jednom či více členských státech lze zřizovat meziodvětvové organizace a uznávat je v souladu s oddílem II.
Článek 12
Cíle meziodvětvových organizací
Meziodvětvové organizace zlepšují koordinaci a podmínky pro dodávání produktů rybolovu a akvakultury na trh Unie.
Článek 13
Opatření uplatňovaná meziodvětvovými organizacemi
K dosažení cílů uvedených v článku 12 mohou meziodvětvové organizace využít tato opatření:
a)
vypracování vzorových smluv slučitelných s právem Unie;
b)
propagace unijních produktů rybolovu a akvakultury nediskriminačním způsobem, využíváním například osvědčování, a zejména označení původu, značek ověřené kvality, zeměpisných označení, zaručených tradičních specialit a významu pro udržitelnost;
c)
stanovení pravidel týkajících se produkce a uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, která jsou přísnější než pravidla obsažená v právních předpisech Unie nebo členských států;
d)
zlepšení kvality, znalostí a transparentnosti, pokud jde o produkci a trh, jakož i provádění činností v oblasti profesní a učňovské odborné přípravy, například pokud jde o otázky jakosti a sledovatelnosti, bezpečnosti potravin a za účelem podpory výzkumu;
e)
provádění výzkumu a studií trhu a rozvíjení metod, které optimalizují fungování trhu, včetně využívání informačních a komunikačních technologií, jakož i shromažďování socioekonomických údajů;
f)
poskytování informací a provádění výzkumu potřebného k zajištění udržitelných dodávek v množství, jakosti a ceně, které odpovídají požadavkům trhu a očekáváním spotřebitelů;
g)
propagace druhů získaných z rybích populací, které jsou v udržitelném stavu, mají cennou výživovou hodnotu a nejsou konzumovány ve velké míře, mezi spotřebiteli;
h)
kontrolování, zda jsou činnosti jejich členů v souladu s pravidly stanovenými dotyčnou meziodvětvovou organizací, a přijímání opatření pro zajištění takového souladu.
ODDÍL II
Uznávání
Článek 14
Uznávání organizací producentů
1. Členské státy mohou za organizace producentů uznat veškerá seskupení zřízená z podnětu producentů v odvětví rybolovu nebo akvakultury, která požádají o toto uznání, za podmínky, že:
a)
dodržují zásady uvedené v článku 17 a pravidla přijatá k jejich provedení;
b)
na území dotčeného členského státu či jeho části vykonávají dostatečnou ekonomickou činnost, zejména s ohledem na počet členů nebo objem obchodovatelné produkce;
c)
mají právní subjektivitu podle vnitrostátního práva daného členského státu, jsou v něm usazena a mají své úřední sídlo na jeho území;
d)
jsou schopna sledovat cíle stanovené v článku 7;
e)
dodržují pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V;
f)
nezneužívají dominantní postavení na daném trhu; a
g)
poskytují příslušné podrobné informace o svých členech, o svém řízení a o svých zdrojích financování.
2. Organizace producentů uznané před 29. prosince 2013 se pro účely tohoto nařízení považují za organizace producentů a jsou vázány jeho ustanoveními.
Článek 15
Finanční podpora organizacím producentů nebo sdružením organizací producentů
Opatření týkající se uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, jejichž cílem je vytvořit nebo restrukturalizovat organizace producentů nebo sdružení organizací producentů, lze finančně podpořit v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 16
Uznání meziodvětvových organizací
1. Členské státy mohou za meziodvětvové organizace uznat seskupení hospodářských subjektů usazená na jejich území, která o toto uznání požádají, za podmínky, že:
a)
dodržují zásady uvedené v článku 17 a s pravidla přijatá k jejich provedení;
b)
zastupují významnou část činnosti v oblasti produkce a zpracování nebo uvádění na trh, pokud jde o produkty rybolovu a akvakultury nebo produkty zpracované z produktů rybolovu a akvakultury;
c)
sama neprodukují, nezpracovávají ani neuvádějí na trh produkty rybolovu a akvakultury nebo produkty zpracované z produktů rybolovu a akvakultury;
d)
mají právní subjektivitu podle vnitrostátního práva daného členského státu, jsou v něm usazena a mají své úřední sídlo na jeho území;
e)
jsou schopna sledovat cíle stanovené v článku 12;
f)
přihlížejí k zájmům spotřebitelů;
g)
nebrání řádnému fungování společné organizace trhů, a
h)
dodržují pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V.
2. Organizace zřízené před 29. prosince 2013 mohou být uznány za meziodvětvové organizace pro účely tohoto nařízení za předpokladu, že má dotčený členský stát za to, že dodržují ustanovení tohoto nařízení o meziodvětvových organizacích.
3. Meziodvětvové organizace uznané před 29. prosince 2013 se pro účely tohoto nařízení považují za meziodvětvové organizace a jsou vázány jeho ustanoveními.
Článek 17
Vnitřní fungování organizací producentů a meziodvětvových organizací
Vnitřní fungování organizací producentů a meziodvětvových organizací uvedených v článcích 14 a 16 je založeno na těchto zásadách:
a)
jejich členové dodržují pravidla přijatá těmito organizacemi v oblastech využívání rybolovu, produkce a uvádění na trh;
b)
zákaz diskriminace mezi členy, především z důvodu státní příslušnosti nebo místa usazení;
c)
výběr finančních příspěvků od členů za účelem financování organizace;
d)
demokratické fungování, umožňující členům kontrolovat svou organizaci a její rozhodnutí;
e)
ukládání účinných, odrazujících a přiměřených sankcí za porušování povinností stanovených vnitřními pravidly dané organizace, zejména v případě neplacení finančních příspěvků.;
f)
vymezení pravidel pro přijímání nových členů a pro rušení členství;
g)
vymezení účetních a rozpočtových pravidel nezbytných pro řízení organizace.
Článek 18
Kontroly a odnětí uznání členskými státy
1. Členské státy provádějí v pravidelných intervalech kontroly, aby ověřily, že organizace producentů a meziodvětvové organizace dodržují podmínky pro uznání uvedené v článcích 14 a 16. Nedodržování podmínek může mít za následek odnětí uznání.
2. Členský stát, v němž se nachází úřední sídlo organizace producentů nebo meziodvětvové organizace, jejíž členové pocházejí z různých členských států, nebo sdružení organizací producentů uznaných v různých členských státech, naváže společně s ostatními dotčenými členskými státy správní spolupráci, která je nezbytná k provádění kontrol činností dotyčných organizací nebo sdružení.
Článek 19
Přidělování rybolovných práv
Při plnění svých úkolů organizace producentů, jejímiž členy jsou státní příslušníci různých členských států, nebo sdružení organizací producentů uznaných v různých členských státech dodržuje předpisy upravující přidělování rybolovných práv mezi členské státy v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 20
Kontroly prováděné Komisí
1. Aby bylo zajištěno dodržování podmínek pro uznání organizací producentů nebo meziodvětvových organizací stanovených v článcích 14 a 16, může Komise provádět kontroly a případně požádá, aby členské státy organizacím producentů nebo meziodvětvovým organizacím odejmuly uznání.
2. Členské státy sdělí Komisi elektronickými prostředky veškerá rozhodnutí o udělení nebo odnětí uznání. Komise veškeré takové informace zpřístupní veřejnosti.
Článek 21
Prováděcí akty
1. Komise přijímá prováděcí akty týkající se:
a)
lhůt, postupů a formulářů žádostí o uznání organizací producentů a meziodvětvových organizací podle článků 14 a 16 nebo pro odnětí tohoto uznání podle článku 18;
b)
formátu, lhůt a postupů uplatňovaných členskými státy při informování Komise o rozhodnutích o udělení nebo odnětí uznání podle čl. 20 odst. 2.
Prováděcí akty přijaté podle písmene a) se případně přizpůsobují zvláštním znakům drobného rybolovu a akvakultury.
2. Prováděcí akty uvedené v odstavci 1 se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL III
Rozšíření působnosti pravidel
Článek 22
Rozšíření působnosti pravidel organizací producentů
1. Členský stát může učinit pravidla dohodnutá v rámci určité organizace producentů závaznými pro producenty, kteří nejsou členy této organizace a kteří uvádějí na trh produkty v oblasti, v níž je daná organizace producentů reprezentativní, a to za podmínky, že:
a)
organizace producentů byla zřízena na dobu alespoň jednoho roku a je v jednom členském státě považována za reprezentativní s ohledem na produkci a uvádění produktů na trh, včetně případně odvětví drobného rybolovu, a podá žádost příslušným vnitrostátním orgánům;
b)
pravidla, jejichž působnost má být rozšířena, se týkají kteréhokoli z opatření pro organizace producentů, jež jsou stanovena v čl. 8 odst. 1 písm. a), b) a c), čl. 8 odst. 2 písm. a) a b) a čl. 8 odst. 3 písm. a) až e);
c)
jsou dodržena pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V.
2. Pro účely odst. 1 písm. a) se organizace producentů v odvětví rybolovu považuje za reprezentativní, pokud na ni připadá alespoň 55 % množství příslušného produktu uvedeného na trh v předchozím roce v oblasti, v níž se navrhuje rozšíření působnosti pravidel.
3. Pro účely odst. 1 písm. a) se organizace producentů v odvětví akvakultury považuje za reprezentativní, pokud na ni připadá alespoň 40 % množství příslušného produktu uvedeného na trh v předchozím roce v oblasti, v níž se navrhuje rozšíření působnosti pravidel;
4. Pravidla, jejichž působnost má být rozšířena na nečleny, se použijí po dobu 60 dnů až 12 měsíců.
Článek 23
Rozšíření působnosti pravidel meziodvětvových organizací
1. Členský stát může učinit některé dohody, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě, jež byly dohodnuty v rámci určité meziodvětvové organizace, závaznými v určité oblasti nebo určitých oblastech pro ostatní hospodářské subjekty, které nepatří do této organizace, a to za podmínky, že:
a)
meziodvětvová organizace pokrývá alespoň 65 % v každé z nejméně dvou následujících činností: produkce, zpracování nebo uvádění na trh příslušného produktu v předchozím roce v dotyčné oblasti nebo oblastech členského státu a tato organizace podá žádost příslušným vnitrostátním orgánům; a
b)
pravidla, jejichž působnost má být rozšířena na ostatní hospodářské subjekty, se týkají kteréhokoli z opatření pro meziodvětvové organizace, jež jsou stanovena v čl. 13 písm. a) až g), a ostatním hospodářským subjektům v dotyčném členském státě nebo v Unii nezpůsobují škodu.
2. Pravidla, jejichž působnost je rozšířena, lze učinit závaznými nejvýše na dobu tří let, aniž je dotčen čl. 25 odst. 4.
Článek 24
Odpovědnost
Je-li podle článků 22 a 23 rozšířena působnost pravidel na nečleny, může dotyčný členský stát rozhodnout, že nečlenové uhradí organizaci producentů nebo meziodvětvové organizaci ekvivalent veškerých nákladů nebo jejich části, hrazených členy v důsledku uplatňování pravidel, jejichž působnost byla rozšířena na nečleny.
Článek 25
Povolení Komisí
1. Členské státy oznámí Komisi pravidla, která podle článků 22 a 23 zamýšlí učinit závaznými pro všechny producenty nebo hospodářské subjekty v určité oblasti nebo určitých oblastech.
2. Komise přijme rozhodnutí, kterým povolí rozšíření působnosti pravidel podle odstavce 1, pokud:
a)
jsou dodržena ustanovení článků 22 a 23;
b)
jsou dodržena pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V;
c)
rozšíření působnosti neohrožuje volný obchod; a
d)
není ohroženo dosažení cílů článku 39 Smlouvy o fungování EU.
3. Do jednoho měsíce od přijetí oznámení Komise přijme rozhodnutí, kterým rozšíření působnosti pravidel povolí nebo zamítne, a informuje o tom členské státy. Nepřijme-li Komise rozhodnutí do jednoho měsíce od přijetí oznámení, má se za to, že Komise rozšíření působnosti pravidel povolila.
4. Povolené rozšíření působnosti pravidel může být po uplynutí počáteční doby používáno i nadále, a to i na základě tichého souhlasu bez výslovného dalšího povolení, pokud dotyčný členský stát oznámil další dobu používání Komisi alespoň jeden měsíc před uplynutím počáteční doby a Komise toto další používání buď povolila, nebo k němu nevznesla námitky do jednoho měsíce ode dne přijetí uvedeného oznámení.
Článek 26
Odnětí povolení
Komise může provádět kontroly a odejmout povolení rozšíření působnosti pravidel, pokud zjistí, že není splněn některý z požadavků pro povolení rozšíření působnosti. Komise o takovém odnětí informuje členské státy.
Článek 27
Prováděcí akty
Komise přijímá prováděcí akty stanovící pravidla týkající se formátu a postupu oznamování podle čl. 25 odst. 1. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL IV
Plánování produkce a uvádění na trh
Článek 28
Plán produkce a uvádění na trh
1. Každá organizace producentů předloží svým příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení plán produkce a uvádění na trh alespoň pro hlavní druhy, které uvádí na trh. Tyto plány produkce a uvádění na trh jsou zaměřeny na dosažení cílů stanovených v článcích 3 a 7.
2. Plán produkce a uvádění na trh zahrnuje:
a)
plán produkce pro lovené nebo chované druhy;
b)
strategii uvádění produktů na trh zaměřenou na přizpůsobení množství, jakosti a obchodní úpravy nabídky požadavkům trhu;
c)
opatření přijímaná organizací producentů s cílem přispět k plnění cílů stanovených v článku 7;
d)
zvláštní preventivní opatření pro úpravu nabídky druhů, u kterých se během roku obvykle objevují obtíže s uváděním na trh;
e)
sankce pro členy, kteří porušují rozhodnutí přijatá k provádění dotyčného plánu.
3. Příslušné vnitrostátní orgány schválí plán produkce a uvádění na trh. Po jeho schválení organizace producentů plán neprodleně provede.
4. Organizace producentů mohou plán produkce a uvádění na trh revidovat a v takovém případě jej předloží příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení.
5. Organizace producentů vypracuje výroční zprávu o svých činnostech na základě plánu produkce a uvádění na trh a předloží ji svým příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení.
6. Organizace producentů mohou obdržet finanční podporu na přípravu a plnění plánů produkce a uvádění na trh v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
7. Členské státy provádějí kontroly, aby zajistily, že každá organizace producentů plní povinnosti stanovené v tomto článku. Neplnění povinností může mít za následek odnětí uznání.
Článek 29
Prováděcí akty
1. Komise přijímá prováděcí akty týkající se:
a)
formátu a struktury plánu produkce a uvádění na trh uvedeného v článku 28;
b)
postupu a lhůt pro předkládání plánů produkce a uvádění na trh uvedených v článku 28 organizacemi producentů a pro jejich schvalování členskými státy.
2. Prováděcí akty uvedené v odstavci 1 se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL V
Stabilizace trhů
Článek 30
Mechanismus skladování
Organizace producentů v odvětví rybolovu mohou obdržet finanční podporu pro skladování produktů rybolovu uvedených v příloze II, pokud:
a)
jsou splněny podmínky pro skladování stanovené v budoucím právním aktu Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020;
b)
produkty byly organizacemi producentů v odvětví rybolovu uvedeny na trh a při spouštěcí ceně uvedené v článku 31 se pro ně nenašel žádný kupující;
c)
produkty splňují společné obchodní normy zavedené v souladu s článkem 33 a jejich jakost vyhovuje lidské spotřebě;
d)
produkty jsou konzervovány nebo zpracovány a uchovávány v nádržích nebo klecích, prostřednictvím zmrazování, ať na palubě plavidla nebo v zařízeních na pevnině, solení, sušení, nakládání či případně vaření nebo pasterace, rovněž za použití filetování, sekání nebo případně odstranění hlav;
e)
produkty jsou z uskladnění později znovu uvedeny na trh k lidské spotřebě;
f)
produkty zůstanou v uskladnění nejméně pět dnů.
Článek 31
Ceny spouštějící mechanismus skladování
1. Před začátkem každého roku může každá organizace producentů v odvětví rybolovu sama předložit návrh ceny, kterou se spustí mechanismus skladování podle článku 30 pro produkty rybolovu uvedené v příloze II.
2. Spouštěcí cena nepřekročí 80 % vážené průměrné ceny zaznamenané u dotyčného produktu v oblasti činnosti dané organizace producentů během tří let bezprostředně předcházejících roku, pro nějž je spouštěcí cena stanovena.
3. Při stanovení spouštěcí ceny se berou v úvahu tyto okolnosti:
a)
vývoj produkce a poptávky;
b)
stabilizace tržních cen;
c)
sbližování trhů;
d)
příjmy producentů;
e)
zájmy spotřebitelů.
4. Členské státy po přezkoumání návrhů organizací producentů, jež jsou uznány na jejich území, stanoví spouštěcí ceny, které organizace producentů použijí. Tyto ceny se stanovují na základě kritérií uvedených v odstavcích 2 a 3. Ceny se zveřejní.
Článek 32
Prováděcí akty
Komise přijímá prováděcí akty týkající se formátu, v němž členské státy zveřejňují spouštěcí ceny podle čl. 31 odst. 4. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
KAPITOLA III
SPOLEČNÉ OBCHODNÍ NORMY
Článek 33
Stanovení společných obchodních norem
1. Aniž je dotčen článek 47, je možné stanovit společné obchodní normy pro produkty rybolovu, které jsou uvedeny v příloze I, bez ohledu na jejich původ (z Unie nebo dovezené), a které jsou určeny pro lidskou spotřebu.
2. Normy uvedené v odstavci 1 se mohou týkat jakosti, velikosti, hmotnosti, balení, obchodní úpravy nebo označování produktů, a zejména:
a)
minimálních velikostí pro uvedení na trh, s přihlédnutím k nejlepším dostupným vědeckým stanoviskům; tyto minimální velikosti pro uvedení na trh v příslušných případech odpovídají minimálním referenčním velikostem pro zachování zdrojů v souladu s čl. 15 odst. 10 nařízení (EU) č. 1380/2013,
b)
specifikací pro konzervované produkty v souladu s požadavky týkajícími se zachování zdrojů a mezinárodními závazky.
3. Odstavce 1 a 2 se použijí, aniž jsou dotčeny:
a)
nařízení (ES) č. 178/2002;
b)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 (14);
c)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (15);
d)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 (16);
e)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (17);
f)
nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 (18); a
g)
nařízení (ES) č. 1224/2009.
Článek 34
Dodržování společných obchodních norem
1. Produkty určené k lidské spotřebě, pro něž jsou stanoveny společné obchodní normy, lze uvádět na trh Unie pouze v souladu s těmito normami.
2. Veškeré vyložené produkty rybolovu, včetně těch, které nesplňují společné obchodní normy, mohou být použity k jiným účelům než přímé lidské spotřebě, zejména na rybí moučku, rybí tuk, krmiva pro zvířata v zájmovém chovu, potravinářské přídatné látky, léčivé přípravky nebo kosmetické výrobky.
KAPITOLA IV
INFORMACE PRO SPOTŘEBITELE
Článek 35
Povinné informace
1. Aniž je dotčeno nařízení (EU) č. 1169/2011, produkty rybolovu a akvakultury uvedené v příloze I písm. a), b), c) a e) tohoto nařízení, které jsou uváděny na trh v Unii, mohou být bez ohledu na svůj původ nebo způsob uvádění na trh nabízeny k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování pouze tehdy, pokud příslušná etiketa nebo štítek uvádějí:
a)
obchodní označení příslušného druhu a jeho vědecký název;
b)
způsob produkce, vyjádřený především slovy „…odlov…“ nebo „…odlov ve sladkých vodách …“ nebo „… chov…“;
c)
oblast, v níž byl produkt odloven nebo odchován, a kategorii lovného zařízení použitého při rybolovu v souladu s prvním sloupcem přílohy III tohoto nařízení;
d)
zda byl produkt rozmražen;
e)
případně datum minimální trvanlivosti.
Požadavek uvedený v písmeni d) se nevztahuje na:
a)
složky přítomné v konečném výrobku;
b)
potraviny, jejichž zmrazení je z technologického hlediska nezbytnou součástí výrobního procesu;
c)
produkty rybolovu a akvakultury dříve zmrazené z důvodu bezpečnosti z hlediska zdraví v souladu s přílohou III oddílem VIII nařízení (ES) č. 853/2004;
d)
produkty rybolovu a akvakultury, které byly rozmraženy před uzením, solením, vařením, nakládáním, sušením nebo kombinací některých z těchto postupů.
2. Pro nebalené produkty rybolovu a akvakultury mohou být povinné údaje uvedené v odstavci 1 poskytovány při maloobchodním prodeji prostřednictvím obchodních informací, například billboardů nebo plakátů.
3. Pokud se k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování nabízí smíšený produkt složený z téhož druhu, který byl však získán různými způsoby produkce, uvede se způsob produkce u každé šarže. Pokud se k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování nabízí smíšený produkt složený z téhož druhu, který však pochází z různých oblastí odlovu nebo zemí chovu, uvede se alespoň oblast šarže, která je z hlediska množství nejreprezentativnější, a rovněž údaje o tom, že produkty pocházejí rovněž z jiných oblastí odlovu nebo chovu.
4. Členské státy mohou osvobodit od požadavků uvedených v odstavci 1 malá množství produktů prodávaná přímo z rybářských plavidel spotřebitelům za předpokladu, že jejich hodnota nepřekročí hodnotu uvedenou v čl. 58 odst. 8 nařízení (ES) č. 1224/2009.
5. Produkty rybolovu a akvakultury a jejich balení opatřená etiketou nebo štítkem před 13. prosincem 2014, které nejsou v souladu s tímto článkem, je možné uvádět na trh až do vyčerpání zásob.
Článek 36
Informování o ekoznačce
Po konzultaci s členskými státy a zúčastněnými subjekty předloží Komise do 1. ledna 2015 Evropskému parlamentu a Radě zprávu o proveditelnosti týkající se možností systému ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury, zejména zavedení takového systému v celé Unii a stanovení minimálních požadavků na používání ekoznačky Unie členskými státy.
Článek 37
Obchodní označení
1. Pro účely čl. 35 odst. 1 členské státy vyhotoví a zveřejní seznam obchodních označení, která jsou přijímána na jejich území, společně s jejich vědeckými názvy. V seznamu se uvádějí tyto údaje:
a)
vědecký název každého druhu podle informačního systému FishBase, nebo případně podle databáze ASFIS Organizace pro výživu a zemědělství (FAO);
b)
obchodní označení:
i)
název druhu v úředním jazyce nebo jazycích dotyčného členského státu;
ii)
případně jiný název nebo názvy, které jsou přijímány nebo povoleny na místní či regionální úrovni.
2. Všechny druhy ryb, které tvoří složku jiné potraviny, lze označovat jako „ryby“, pokud název a obchodní úprava takové potraviny neodkazují na konkrétní druh.
3. Veškeré změny seznamu obchodních označení přijímaných členským státem se bez prodlení oznámí Komisi, která o nich informuje ostatní členské státy.
Článek 38
Uvedení oblasti odlovu nebo produkce
1. Údaje o oblasti odlovu nebo produkce podle čl. 35 odst. 1 písm. c) sestávají z těchto informací:
a)
v případě produktů rybolovu odlovených na moři písemný název podoblasti nebo divize uvedené v rybolovných oblastech FAO, jakož i název takové oblasti vyjádřený způsobem srozumitelným pro spotřebitele nebo mapa či piktogram zobrazující tuto oblast, nebo odchylně od tohoto požadavku, u produktů rybolovu odlovených v jiných vodách než v severovýchodním Atlantiku (rybolovná oblast FAO 27) a Středozemním a Černém moři (rybolovná oblast FAO 37) uvedení názvu rybolovné oblasti FAO;
b)
v případě produktů rybolovu odlovených ve sladkých vodách odkaz na vodní útvar ležící v členském státě nebo třetí zemi původu produktu;
c)
v případě produktů akvakultury odkaz na členský stát nebo třetí zemi, v níž produkt dosáhl více než poloviny své konečné hmotnosti nebo strávil více než polovinu chovného období nebo v případě mlžů prošel závěrečnou fází chovu nebo pěstování v délce nejméně šesti měsíců.
2. Kromě informací uvedených v odstavci 1 mohou hospodářské subjekty uvést přesnější údaje o oblasti odlovu nebo produkce.
Článek 39
Doplňkové dobrovolné informace
1. Vedle povinných informací požadovaných podle článku 35 lze dobrovolně poskytnout následující informace, jsou-li uvedeny jasně a jednoznačně:
a)
datum odlovu produktů rybolovu nebo datum získání produktů akvakultury;
b)
datum vykládky produktů rybolovu nebo informace o přístavu, v němž byly produkty vyloženy;
c)
podrobnější informace o druhu lovného zařízení uvedeného v druhém sloupci přílohy III;
d)
v případě produktů rybolovu odlovených na moři údaje o státu vlajky plavidla, které produkty odlovilo;
e)
informace o životním prostředí;
f)
informace etického nebo sociálního charakteru;
g)
informace o způsobech a postupech produkce;
h)
informace o nutričním obsahu produktu.
2. Lze použít kód pro rychlou odpověď (QR) uvádějící všechny informace uvedené v čl. 35 odst. 1 nebo jejich část.
3. Dobrovolné informace nesmí být uváděny na úkor prostoru na etiketě nebo štítku, který je vyhrazen pro povinné informace.
4. Neuvádí se dobrovolné informace, které nelze ověřit.
KAPITOLA V
PRAVIDLA HOSPODÁŘSKÉ SOUTĚŽE
Článek 40
Uplatňování pravidel hospodářské soutěže
Na dohody, rozhodnutí a jednání podle čl. 101 odst. 1 a článku 102 Smlouvy o fungování EU, které se týkají produkce nebo uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, se vztahují články 101 až 106 Smlouvy o fungování EU a předpisy přijaté k jejich provedení.
Článek 41
Výjimky z uplatňování pravidel hospodářské soutěže
1. Bez ohledu na článek 40 tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU nevztahuje na dohody, rozhodnutí a jednání organizací producentů, které se týkají produkce nebo prodeje produktů rybolovu a akvakultury či využívání společných zařízení pro skladování, úpravu či zpracování těchto produktů a které:
a)
jsou nezbytné k dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU;
b)
neobsahují povinnost účtovat stejné ceny;
c)
nevedou k rozdělování trhů uvnitř Unie v jakékoli formě;
d)
nevylučují hospodářskou soutěž; a
e)
nevylučují hospodářskou soutěž u podstatné části dotyčných produktů.
2. Bez ohledu na článek 40 tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU nevztahuje na dohody, rozhodnutí a jednání meziodvětvových organizací, které:
a)
jsou nezbytné k dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU;
b)
neobsahují povinnost uplatňovat stanovenou cenu;
c)
nevedou k rozdělování trhů uvnitř Unie v jakékoli formě;
d)
neuplatňují při rovnocenných obchodech s ostatními obchodními partnery rozdílné podmínky, čímž je znevýhodňují v hospodářské soutěži;
e)
nevylučují hospodářskou soutěž u podstatné části dotyčných produktů; a
f)
neomezují hospodářskou soutěž způsoby, které nejsou nezbytné k dosažení cílů společné rybářské politiky.
KAPITOLA VI
INFORMACE O TRHU
Článek 42
Informace o trhu
1. Komise:
a)
shromažďuje, analyzuje a šíří ekonomické poznatky a znalosti týkající se trhu Unie s produkty rybolovu a akvakultury v celém dodavatelském řetězci, s přihlédnutím k mezinárodním souvislostem;
b)
poskytuje praktickou podporu organizacím producentů a meziodvětvovým organizacím za účelem lepší koordinace informací mezi účastníky trhu a zpracovateli;
c)
pravidelně zkoumá ceny produktů rybolovu a akvakultury na trhu Unie v celém dodavatelském řetězci a provádí analýzy vývoje trhu;
d)
provádí ad hoc studie trhu a stanoví metodiku pro průzkumy tvorby cen.
2. K provádění odstavce1 využívá Komise tato opatření:
a)
usnadnění přístupu k dostupným údajům o produktech rybolovu a akvakultury, které byly shromážděny podle práva Unie;
b)
zpřístupnění informací o trhu, jako jsou například cenové průzkumy, tržní analýzy a studie, všem zúčastněným subjektům a široké veřejnosti přístupným a srozumitelným způsobem, s výhradou nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (19).
3. Členské státy přispívají k dosažení cílů uvedených v odstavci 1.
KAPITOLA VII
PROCESNÍ USTANOVENÍ
Článek 43
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA VIII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 44
Změna nařízení (ES) č. 1184/2006
Článek 1 nařízení (ES) č. 1184/2006 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Toto nařízení stanoví pravidla pro použití článků 101 až 106 a čl. 108 odst. 1 a 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na produkci produktů uvedených v příloze I Smlouvy o fungování EU nebo obchod s nimi, s výjimkou produktů, na něž se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (20) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (21)
Článek 45
Změna nařízení (ES) č. 1224/2009
Nařízení (ES) č. 1224/2009 se mění takto:
1)
v čl. 57 odst. 1 se doplňují nové věty, které znějí:
„Členské státy provádí kontroly s cílem zajistit dodržování předpisů. Kontroly se mohou uskutečnit ve všech fázích uvádění produktů na trh a během přepravy.“;
2)
v článku 58 se odstavec 5 mění takto:
a)
písmeno g) se nahrazuje tímto:
„g)
informace pro spotřebitele stanovené v článku 35 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (22)
b)
písmeno h) se zrušuje.
Článek 46
Zrušení
Nařízení (ES) č. 104/2000 se zrušuje. Článek 4 se však použije do dne 12. prosince 2014.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze IV.
Článek 47
Pravidla zavádějící společné obchodní normy
Nadále se použijí pravidla zavádějící společné obchodní normy, zejména nařízení Rady (EHS) č. 2136/89 (23), nařízení Rady (EHS) č. 1536/92 (24) a nařízení Rady (ES) č. 2406/96 (25), jakož i další pravidla přijatá pro provádění společných obchodních norem, jako je nařízení Komise (EHS) č. 3703/85 (26).
Článek 48
Přezkum
Do 31. prosince 2022 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o výsledcích uplatňování tohoto nařízení.
Článek 49
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014, s výjimkou kapitoly IV a článku 45, jež se použijí ode dne 13. prosince 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Δεκεμβρίου 2013
για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το πεδίο εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) εκτείνεται σε μέτρα σχετικά με τις αγορές προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στην Ένωση. Η κοινή οργάνωση των αγορών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (KOA), αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ΚΑΠ και θα πρέπει να συμβάλει στην επιτυχία των στόχων της. Εφόσον αναθεωρείται η ΚΑΠ, θα πρέπει και η KOA να προσαρμοστεί αναλόγως.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου (4) είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί, ώστε να ληφθούν υπόψη οι ελλείψεις που έχουν εντοπιστεί ως προς την εφαρμογή των ισχυουσών διατάξεων, οι πρόσφατες εξελίξεις στις αγορές της Ένωσης και παγκοσμίως και η εξέλιξη των δραστηριοτήτων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
(3)
Η αλιεία έχει ιδιαίτερη σημασία στην οικονομία των παράκτιων περιοχών της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών. Δεδομένου ότι η δραστηριότητα αυτή εξασφαλίζει εισόδημα στους αλιείς των εν λόγω περιοχών, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα ώστε να ευνοηθεί η σταθερότητα της αγοράς και καλύτερη συσχέτιση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
(4)
Οι διατάξεις της KOA θα πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά τις δεσμεύσεις της βάσει των διατάξεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Στο εμπόριο προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας με τις τρίτες χώρες θα πρέπει να διασφαλίζονται οι όροι δικαίου ανταγωνισμού, ιδίως μέσω του σεβασμού της βιωσιμότητας και της εφαρμογής κοινωνικών προτύπων αναλόγων με τα ισχύοντα για τα προϊόντα της Ένωσης.
(5)
Είναι σημαντικό η διαχείριση της KOA να διέπεται από τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης της ΚΑΠ.
(6)
Για να έχει επιτυχία η KOA, είναι ουσιώδες να ενημερώνονται οι καταναλωτές, μέσω εκπαιδευτικών εκστρατειών και εκστρατειών προβολής, σχετικά με την αξία της ιχθυοφαγίας και τη μεγάλη ποικιλία διαθέσιμων ειδών, καθώς και για το πόσο σημαντικό είναι να μπορούν να καταλαβαίνουν τις πληροφορίες των ετικετών.
(7)
Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (αμφότερες καλούμενες «οργανώσεις παραγωγών») είναι το κλειδί για την επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ και για τη διασφάλιση της κατάλληλης διαχείρισης της KOA. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να ενισχυθούν οι ευθύνες τους και να παρασχεθεί η αναγκαία χρηματοδότηση που θα τους επιτρέψει να διαδραματίσουν ουσιαστικότερο ρόλο στην καθημερινή διαχείριση της αλιείας, ενεργώντας εντός ενός πλαισίου προσδιοριζόμενου από τους στόχους της ΚΑΠ. Είναι επίσης αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι τα μέλη τους αναπτύσσουν δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας κατά βιώσιμο τρόπο, βελτιώνουν τη διάθεση των προϊόντων στην αγορά, συλλέγουν στοιχεία όσον αφορά την υδατοκαλλιέργεια και βελτιώνουν τα εισοδήματά τους. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν στην Ένωση όσον αφορά τους τομείς αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις εξόχως απόκεντρες περιοχές και ειδικότερα τις ειδικά χαρακτηριστικά της αλιείας μικρής κλίμακας και της εκτατικής υδατοκαλλιέργειας. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την υλοποίηση των στόχων αυτών σε στενή συνεργασία με τις οργανώσεις παραγωγών επί θεμάτων διαχείρισης, μεταξύ άλλων, και κατά περίπτωση, σε σχέση με την κατανομή των ποσοστώσεων και τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε συγκεκριμένης μορφής αλιείας.
(8)
Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να ενθαρρυνθεί η κατάλληλη και αντιπροσωπευτική συμμετοχή παραγωγών μικρής κλίμακας.
(9)
Προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η βιωσιμότητα των οργανώσεων παραγωγών, θα πρέπει να προσδιορισθούν σαφώς κατάλληλα κριτήρια για τη σύστασή τους.
(10)
Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις που απαρτίζονται από διαφορετικές κατηγορίες επιχειρηματιών στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στη βελτίωση του συντονισμού των δραστηριοτήτων εμπορίας εντός της αλυσίδας εφοδιασμού και να αναπτύξουν μέτρα τα οποία θα είναι προς το συμφέρον όλου του κλάδου.
(11)
Ενδείκνυται να θεσπιστούν κοινές προϋποθέσεις για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων από τα κράτη μέλη, για την επέκταση των κανόνων που εγκρίνουν οι οργανώσεις παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις και για την από κοινού ανάληψη του κόστους που προκύπτει από την επέκταση αυτή. Η επέκταση των κανόνων θα πρέπει να υπόκειται σε έγκριση από την Επιτροπή.
(12)
Καθώς τα αποθέματα αλιευμάτων συνιστούν κοινούς πόρους, η βιώσιμη και αποτελεσματική τους εκμετάλλευση μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να επιτευχθεί καλύτερα από οργανώσεις παραγωγών που αποτελούνται από μέλη προερχόμενα από διαφορετικά κράτη μέλη και διαφορετικές περιοχές. Συνεπώς, είναι επίσης απαραίτητο να προαχθεί και η δημιουργία διακρατικών οργανώσεων παραγωγών και ενώσεων οργανώσεων παραγωγών σε εθνικό ή διακρατικό επίπεδο, βάσει βιογεωγραφικών περιοχών, όπου ενδείκνυται. Αυτές οι οργανώσεις θα πρέπει να αποτελούν εταιρικές σχέσεις που έχουν στόχο την εκπόνηση κοινών και δεσμευτικών κανόνων και την εξασφάλιση ισότιμων όρων για όλους τους ενδιαφερομένους που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας. Κατά τη συγκρότηση τέτοιων οργανώσεων είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ότι θα υπόκεινται σε κανόνες ανταγωνισμού όπως προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό και ότι θα γίνεται σεβαστή η ανάγκη να διατηρείται ο δεσμός μεταξύ των μεμονωμένων παράκτιων κοινοτήτων και της αλιείας και των υδάτων που εκμεταλλεύονται παραδοσιακά.
(13)
Η Επιτροπή θα πρέπει να ενθαρρύνει μέτρα υποστήριξης για την προώθηση της συμμετοχής των γυναικών στις οργανώσεις παραγωγών υδατοκαλλιεργειών.
(14)
Για να είναι σε θέση οι οργανώσεις παραγωγών να κατευθύνουν τα μέλη τους προς βιώσιμες δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, θα πρέπει να ετοιμάσουν και να υποβάλουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών τους σχέδιο παραγωγής και εμπορίας που περιλαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την επίτευξη των στόχων τους από αυτές.
(15)
Για την επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ όσον αφορά τις απορρίψεις, είναι αναγκαία η πιο εκτεταμένη χρήση επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων, για την αποφυγή της αλίευσης ειδών τα οποία δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια του ελάχιστου μεγέθους.
(16)
Ο απρόβλεπτος χαρακτήρας των αλιευτικών δραστηριοτήτων καθιστά απαραίτητο να θεσπιστεί μηχανισμός για την αποθήκευση προϊόντων αλιείας που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο με στόχο την ενίσχυση της μεγαλύτερης σταθερότητας της αγοράς και την αύξηση του οικονομικού κέρδους, ιδίως μέσω της δημιουργίας προστιθέμενης αξίας. Ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να συμβάλλει στη σταθεροποίηση και στη σύγκλιση των τοπικών αγορών της Ένωσης με σκοπό την επίτευξη των στόχων της εσωτερικής αγοράς.
(17)
Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διαφορά στις τιμές σε όλη την Ένωση, κάθε οργάνωση παραγωγών προϊόντων αλιείας θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να προτείνει μια τιμή ενεργοποίησης του μηχανισμού αποθεματοποίησης. Η εν λόγω τιμή ενεργοποίησης θα πρέπει να οριστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρείται ο δίκαιος ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματιών του κλάδου.
(18)
Η θέσπιση και η εφαρμογή κοινών προδιαγραφών εμπορίας θα πρέπει να επιτρέψει τον εφοδιασμό της αγοράς με βιώσιμα προϊόντα και να αξιοποιεί πλήρως το δυναμικό της εσωτερικής αγοράς προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας και θα πρέπει να διευκολύνει εμπορικές δραστηριότητες που βασίζονται στον θεμιτό ανταγωνισμό, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό στη βελτίωση της αποδοτικότητας της παραγωγής. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν οι υφιστάμενες προδιαγραφές εμπορίας.
(19)
Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι τα εισαγόμενα προϊόντα που εισέρχονται στην αγορά της Ένωσης συμμορφώνονται με τις ίδιες απαιτήσεις και προδιαγραφές εμπορίας με αυτές με τις οποίες οφείλουν να συμμορφώνονται οι παραγωγοί της Ένωσης.
(20)
Για να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης υγείας, τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που διατίθενται στην αγορά της Ένωσης, ανεξαρτήτως της προέλευσής τους, θα πρέπει να συμμορφώνονται με τους ισχύοντες κανόνες για την ασφάλεια και την υγιεινή των τροφίμων.
(21)
Προκειμένου οι καταναλωτές να είναι σε θέση να επιλέγουν μετά από πληροφόρηση, είναι αναγκαίο να τους παρέχεται σαφής και ολοκληρωμένη ενημέρωση όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την προέλευση και τη μέθοδο παραγωγής των προϊόντων.
(22)
Η χρήση ενός οικολογικού σήματος για προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, είτε προέρχονται από την Ένωση είτε εκτός αυτής, προσφέρει τη δυνατότητα παροχής σαφών πληροφοριών σχετικά με την οικολογική βιωσιμότητα των προϊόντων αυτών. Είναι ως εκ τούτου αναγκαίο να εξετάσει η Επιτροπή το ενδεχόμενο ανάπτυξης και θέσπισης ελαχίστων κριτηρίων για την ανάπτυξη ενός πανενωσιακού οικολογικού σήματος για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
(23)
Για την προστασία των καταναλωτών, οι αρμόδιες εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο και την τήρηση των υποχρεώσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να αξιοποιούν πλήρως τη διαθέσιμη τεχνολογία, περιλαμβανομένων των δοκιμών DNA, προκειμένου να αποθαρρύνεται η ψευδής επισήμανση των αλιευμάτων εκ μέρους των επιχειρηματιών του κλάδου.
(24)
Οι κανόνες ανταγωνισμού που σχετίζονται με συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) θα πρέπει να εφαρμόζονται για την παραγωγή ή την εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, εφόσον η εφαρμογή τους δεν εμποδίζει την λειτουργία της KOA ή δεν θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
(25)
Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες ανταγωνισμού οι οποίοι να διέπουν την παραγωγή και την εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, μεταξύ άλλων την πολυδιάσπαση του τομέα, το γεγονός ότι τα αλιεύματα συνιστούν κοινό πόρο και τη μεγάλη έκταση των εισαγωγών, που θα πρέπει να διέπονται από τους ίδιους κανόνες με αυτούς που ισχύουν για τα ενωσιακά προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Για λόγους απλούστευσης, οι συναφείς διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου (5) θα πρέπει να μεταφερθούν στον παρόντα κανονισμό. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται πλέον στα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
(26)
Είναι απαραίτητο να βελτιωθεί η παροχή, η επεξεργασία και η διάδοση πληροφοριών οικονομικού χαρακτήρα σχετικά με τις αγορές προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στην Ένωση.
(27)
Θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού σε σχέση με: τις προθεσμίες, τις διαδικασίες και τη μορφή των αιτήσεων για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων και για την ανάκληση της εν λόγω αναγνώρισης· τον μορφότυπο, τις προθεσμίες και τις διαδικασίες που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για την κοινοποίηση οιασδήποτε απόφασης έγκρισης ή ανάκλησης αναγνώρισης· τον μορφότυπο και τη διαδικασία κοινοποίησης από τα κράτη μέλη των δεσμευτικών κανόνων για όλους τους παραγωγούς· τη μορφή και τη δομή του σχεδίου παραγωγής και εμπορίας καθώς και τους διαδικαστικούς κανόνες και τις προθεσμίες για την υποβολή και την έγκρισή τους· τον μορφότυπο δημοσίευσης των τιμών ενεργοποίησης από τα κράτη μέλη. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6).
(28)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 104/2000 θα πρέπει να καταργηθεί. Ωστόσο, για να διασφαλισθεί η συνέχεια στην παροχή πληροφοριών στους καταναλωτές, το άρθρο 4 θα πρέπει να εξακολουθεί να ισχύει έως τις 12 Δεκεμβρίου 2014.
(29)
Επειδή ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλιέργειας, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη λόγω της φύσης της αγοράς προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, και μπορεί, λόγω της σπουδαιότητας και των επιπτώσεών της και της ανάγκης για λήψη κοινής δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο προαναφερθέν άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.
(30)
Συνεπώς, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1224/209 θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
1. Θεσπίζεται κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (KOA).
2. Η KOA περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία:
α)
επαγγελματικές οργανώσεις
β)
προδιαγραφές εμπορίας
γ)
ενημέρωση των καταναλωτών
δ)
κανόνες ανταγωνισμού
ε)
γνώση της αγοράς.
3. Η KOA συμπληρώνεται, όσον αφορά εξωτερικές πτυχές, από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1220/2012 του Συμβουλίου (7) και από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1026/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8).
4. Η υλοποίηση της KOA είναι επιλέξιμη για χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με μία μελλοντική νομική πράξη της Ένωσης που θα καθορίζει τους όρους για τη χρηματοδοτική ενίσχυση της θαλάσσιας πολιτικής και της πολιτικής αλιείας για την περίοδο 2014-2020.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
Η KOA εφαρμόζεται στα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, τα οποία διατίθενται στο εμπόριο στην Ένωση.
Άρθρο 3
Στόχοι
Στόχοι της KOA είναι εκείνοι που ορίζονται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9)
Άρθρο 4
Αρχές
Η KOA θα διέπεται από τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (EE) αριθ. 1380/2013.
Άρθρο 5
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, καθώς και οι ορισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 4 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 (10), στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), στα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) και στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13). Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «προϊόντα αλιείας»: οι υδρόβιοι οργανισμοί που προέρχονται από οιαδήποτε αλιευτική δραστηριότητα ή προϊόντα που προέρχονται από αυτούς σύμφωνα με τον κατάλογο του παραρτήματος I,
β) «προϊόντα υδατοκαλλιέργειας»: οι υδρόβιοι οργανισμοί σε οιοδήποτε στάδιο του κύκλου ζωής τους που προέρχονται από οιαδήποτε δραστηριότητα υδατοκαλλιέργειας ή προϊόντα που προέρχονται από αυτούς σύμφωνα με τον κατάλογο του παραρτήματος I,
γ) «παραγωγός»: οιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί μέσα παραγωγής για την παραγωγή προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας με στόχο τη διάθεσή τους στην αγορά,
δ) «κλάδος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας»: ο κλάδος της οικονομίας που περιλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας των προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας,
ε) «κυκλοφορία στην αγορά»: κάθε προσφορά προϊόντος αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας για διανομή, κατανάλωση ή χρήση στην αγορά της Ένωσης στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας, είτε επί πληρωμή είτε δωρεάν,
στ) «διάθεση στην αγορά»: η πρώτη φορά κατά την οποία ένα προϊόν αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας καθίσταται διαθέσιμο στην αγορά της Ένωσης,
ζ) «λιανική»: ο χειρισμός ή/και η μεταποίηση τροφίμων και η αποθήκευσή τους στο σημείο πώλησης ή παράδοσης στον τελικό καταναλωτή· περιλαμβάνονται οι τερματικοί σταθμοί διανομής, οι επιχειρήσεις μαζικής εστίασης, τα κυλικεία εργοστασίων, η τροφοδοσία οργανισμών, τα εστιατόρια και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης, τα καταστήματα, τα κέντρα διανομής υπεραγορών και τα πρατήρια χονδρικής,
η) «προσυσκευασμένο προϊόν αλιείας και υδατοκαλλιέργειας»: προϊόν αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που είναι ‘προσυσκευασμένο τρόφιμο’ όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1169/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ Ι
Σύσταση, στόχοι και μετρά
Άρθρο 6
Σύσταση οργανώσεων παραγωγών αλιευτικών προϊόντων και οργανώσεων παραγωγών προϊόντων υδατοκαλλιέργειας
1. Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων αλιείας και οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων υδατοκαλλιέργειας (καλούμενες «οργανώσεις παραγωγών») μπορούν να συγκροτούνται κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας των παραγωγών προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας, αντίστοιχα, σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη και να αναγνωρίζονται σύμφωνα με το Τμήμα ΙΙ.
2. Εφόσον ενδείκνυται, η ειδική κατάσταση των παραγωγών μικρής κλίμακας συνεκτιμάται για τη σύσταση οργανώσεων παραγωγών.
3. Μία οργάνωση παραγωγών που είναι αντιπροσωπευτική και για τις αλιευτικές και τις υδατοκαλλιεργητικές δραστηριότητες μπορεί να συσταθεί ως κοινή οργάνωση παραγωγών αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
Άρθρο 7
Στόχοι των οργανώσεων παραγωγών
1. Οι οργανώσεις παραγωγών αλιευτικών προϊόντων επιδιώκουν τους ακόλουθους στόχους:
α)
προώθηση βιώσιμων και αειφόρων αλιευτικών δραστηριοτήτων των μελών τους σε πλήρη συμμόρφωση με την πολιτική διατήρησης όπως προβλέπεται, ειδικότερα, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και στην περιβαλλοντική νομοθεσία, τηρώντας παράλληλα την κοινωνική πολιτική και, όταν το προβλέπει το οικείο κράτος μέλος, συμμετέχοντας στη διαχείριση των βιολογικών θαλάσσιων πόρων·
β)
αποφυγή και μείωση κατά το δυνατόν των ανεπιθύμητων αλιευμάτων εμπορικών αποθεμάτων και, εάν χρειάζεται, τη βέλτιστη αξιοποίηση τέτοιων αλιευμάτων, χωρίς να δημιουργείται αγορά για εκείνα που είναι μικρότερα από τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013·
γ)
συμβολή στην ιχνηλασιμότητα των αλιευτικών προϊόντων και πρόσβαση σε σαφή και ολοκληρωμένη ενημέρωση για τους καταναλωτές·
δ)
συμβολή στην εξάλειψη της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας.
2. Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων υδατοκαλλιέργειας επιδιώκουν τους ακόλουθους στόχους:
α)
την προώθηση αειφόρων υδατοκαλλιεργητικών δραστηριοτήτων των μελών τους, παρέχοντας δυνατότητές για την ανάπτυξή τους σε πλήρη συμμόρφωση με το περιβαλλοντικό δίκαιο, ιδίως όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 τηρώντας παράλληλα την κοινωνική πολιτική·
β)
την επιβεβαίωση του ότι οι δραστηριότητες των μελών τους είναι σύμφωνες με τα εθνικά στρατηγικά σχέδια που αναφέρονται στο άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.
γ)
την επιδίωξη να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα διατροφής για υδατοκαλλιέργεια προέρχονται από αλιεία βιώσιμης διαχείρισης.
3. Οι οργανώσεις παραγωγών, πέραν των στόχων των παραγράφων 1 και 2, επιδιώκουν δύο ή περισσότερους από τους εξής στόχους:
α)
τη βελτίωση των συνθηκών για την τοποθέτηση στην αγορά των προϊόντων αλιείας και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας των μελών τους,
β)
τη βελτίωση των οικονομικών αποδόσεων,
γ)
τη σταθεροποίηση των αγορών,
δ)
τη συμβολή στον εφοδιασμό σε τρόφιμα και την προαγωγή υψηλών προδιαγραφών ποιότητας και ασφάλειας των τροφίμων, ενώ συμβάλλουν στην απασχόληση σε παράκτιες και αγροτικές περιοχές,
ε)
τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της αλιείας, μεταξύ άλλων με μέτρα βελτίωσης της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων.
4. Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να επιδιώκουν άλλους συναφείς στόχους.
Άρθρο 8
Μέτρα που εφαρμόζονται από οργανώσεις παραγωγών
1. Για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 7, οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν, μεταξύ άλλων, να λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα:
α)
προσαρμογή της παραγωγής στις απαιτήσεις της αγοράς,
β)
διοχέτευση της διάθεσης και της εμπορίας των προϊόντων των μελών τους,
γ)
προώθηση των ενωσιακών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας των μελών τους χωρίς διακρίσεις, χρησιμοποιώντας επί παραδείγματι την πιστοποίηση, και συγκεκριμένα τις ονομασίες προέλευσης, τα σήματα ποιότητας και τις γεωγραφικές ενδείξεις, τα ειδικά παραδοσιακά εγγυημένα προϊόντα καθώς και τα συνδεόμενα με τη βιωσιμότητα πλεονεκτήματα,
δ)
έλεγχο και λήψη μέτρων για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση των δραστηριοτήτων των μελών τους με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί από την οικεία οργάνωση παραγωγών,
ε)
προώθηση της επαγγελματικής κατάρτισης και προγραμμάτων συνεργασίας για να ενθαρρύνεται η ενασχόληση των νέων με τον κλάδο,
στ)
μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της αλιείας, μεταξύ άλλων με μέτρα βελτίωσης της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων,
ζ)
προώθηση της χρήσης τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνίας για τη βελτίωση της εμπορίας και των τιμών,
η)
διευκόλυνση της πρόσβασης των καταναλωτών στην ενημέρωση σχετικά με τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
2. Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων αλιείας μπορούν εξάλλου να εφαρμόζουν τα εξής μέτρα:
α)
συλλογικό προγραμματισμό και συλλογική διαχείριση των αλιευτικών δραστηριοτήτων των μελών τους, με την επιφύλαξη της οργάνωσης της διαχείρισης από τα κράτη μέλη των βιολογικών θαλάσσιων πόρων, μεταξύ άλλων αναπτύσσοντας και εφαρμόζοντας μέτρα βελτίωσης της επιλεκτικότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων και παρέχοντας συμβουλές στις αρμόδιες αρχές,
β)
αποφυγή και ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων μέσω της συμμετοχής στην ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνικών μέτρων και βέλτιστη αξιοποίηση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων εμπορικών αποθεμάτων χωρίς να δημιουργείται αγορά για εκείνα τα αλιεύματα που είναι μικρότερα από τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και το άρθρο 34 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, κατά περίπτωση,
γ)
διαχείριση της προσωρινής αποθήκευσης προϊόντων αλιείας, σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 31 του παρόντος κανονισμού.
3. Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων υδατοκαλλιέργειας μπορούν εξάλλου να εφαρμόζουν τα εξής μέτρα:
α)
προαγωγή βιώσιμων δραστηριοτήτων υδατοκαλλιέργειας, ιδίως όσον αφορά την περιβαλλοντική προστασία, την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων,
β)
συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά, περιλαμβανομένων πληροφοριών οικονομικού χαρακτήρα σχετικά με τις πρώτες πωλήσεις, και σχετικά με τις προβλέψεις όσον αφορά την παραγωγή,
γ)
συγκέντρωση πληροφοριών περιβαλλοντικού χαρακτήρα,
δ)
σχεδιασμό της διαχείρισης των δραστηριοτήτων υδατοκαλλιέργειας των μελών τους,
ε)
στήριξη προγραμμάτων για επαγγελματίες για την προώθηση προϊόντων βιώσιμης υδατοκαλλιέργειας.
Άρθρο 9
Σύσταση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών
1. Μια ένωση οργανώσεων παραγωγών μπορεί να συγκροτείται κατόπιν πρωτοβουλίας των οργανώσεων παραγωγών που αναγνωρίζονται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών εφαρμόζονται επίσης στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά.
Άρθρο 10
Στόχοι των ενώσεων των οργανώσεων παραγωγών
1. Οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών επιδιώκουν τους ακόλουθους στόχους:
α)
πιο αποτελεσματική και αειφόρος εκπλήρωση των στόχων των οργανώσεων παραγωγών που είναι μέλη, όπως προβλέπονται στο άρθρο 7,
β)
συντονισμός και ανάπτυξη δραστηριοτήτων κοινού ενδιαφέροντος για τις οργανώσεις παραγωγών που είναι μέλη.
2. Οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη σύμφωνα με μία μελλοντική νομική πράξη της Ένωσης που θα καθορίζει τους όρους χρηματοδοτικής συνδρομής για τη θαλάσσια πολιτική και την πολιτική αλιείας για την περίοδο 2014-2020.
Άρθρο 11
Σύσταση διεπαγγελματικών οργανώσεων
Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να συγκροτούνται κατόπιν πρωτοβουλίας των επιχειρηματιών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη και να αναγνωρίζονται σύμφωνα με το τμήμα ΙΙ.
Άρθρο 12
Στόχοι των διεπαγγελματικών οργανώσεων
Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις βελτιώνουν το συντονισμό και τους όρους για τη διάθεση των ενωσιακών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που είναι διαθέσιμα στην αγορά της Ένωσης.
Άρθρο 13
Μέτρα που αναπτύσσονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις
Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που αναφέρονται στο άρθρο 12, οι διεπαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να εφαρμόζουν τα εξής μέτρα:
α)
κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία,
β)
προώθηση προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας της Ένωσης χωρίς διακρίσεις, χρησιμοποιώντας επί παραδείγματι την πιστοποίηση, και συγκεκριμένα τις ονομασίες προέλευσης, τα σήματα ποιότητας και τις γεωγραφικές ενδείξεις, τα ειδικά παραδοσιακά εγγυημένα προϊόντα, καθώς και τα συνδεόμενα με τη βιωσιμότητα πλεονεκτήματα,
γ)
πρόβλεψη κανόνων σχετικά με την παραγωγή και την εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που θα είναι αυστηρότεροι σε σχέση με εκείνους που προβλέπονται στην ενωσιακή ή στην εθνική νομοθεσία,
δ)
βελτίωση της ποιότητας, της γνώσης και της διαφάνειας της παραγωγής και της αγοράς, καθώς και υλοποίηση δραστηριοτήτων επαγγελματικής κατάρτισης και επιμόρφωσης, παραδείγματος χάριν σε θέματα ποιότητας και ιχνηλασιμότητας, για την ασφάλεια των τροφίμων και για την ενθάρρυνση πρωτοβουλιών έρευνας,
ε)
εκπόνηση ερευνών και μελετών της αγοράς και ανάπτυξη τεχνικών για τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας της αγοράς, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, καθώς και συλλογή κοινωνικοοικονομικών δεδομένων,
στ)
παροχή των απαιτούμενων πληροφοριών και διεξαγωγή της απαιτούμενης έρευνας με στόχο την εξασφάλιση βιώσιμου εφοδιασμού, η ποσότητα, η ποιότητα και τιμή του οποίου θα αντιστοιχούν στις απαιτήσεις της αγοράς και στις προσδοκίες των καταναλωτών,
ζ)
προώθηση στους καταναλωτές ειδών τα οποία προέρχονται από βιώσιμα αλιευτικά αποθέματα, έχουν σημαντική θρεπτική αξία αλλά δεν καταναλώνονται ευρέως,
η)
έλεγχο και λήψη μέτρων για τη συμμόρφωση των δραστηριοτήτων των μελών τους με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί από την οικεία διεπαγγελματική οργάνωση.
ΤΜΗΜΑ ΙΙ
Αναγνώριση
Άρθρο 14
Αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών όλες τις ομάδες που συγκροτούνται με πρωτοβουλία των παραγωγών προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας οι οποίες υποβάλλουν αίτηση για την εν λόγω αναγνώριση, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
συμμορφώνονται με τις αρχές του άρθρου 17 και με τους κανόνες που εγκρίνονται για την εφαρμογή τους,
β)
δραστηριοποιούνται επαρκώς οικονομικά στην επικράτεια του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή σε μέρος αυτής, ιδίως όσον αφορά τον αριθμό των μελών ή τον όγκο της εμπορεύσιμης παραγωγής,
γ)
διαθέτουν νομική προσωπικότητα με βάση την εθνική νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους, είναι εγκατεστημένες σε αυτό και έχουν την έδρα τους στην επικράτειά του,
δ)
είναι ικανές να επιδιώκουν τους στόχους του άρθρου 7,
ε)
συμμορφώνονται προς τους κανόνες του κεφαλαίου V περί ανταγωνισμού,
στ)
δεν καταχρώνται δεσπόζουσα θέση σε δεδομένη αγορά, και
ζ)
παρέχουν τα σχετικά αναλυτικά στοιχεία των μελών τους, της διαχείρισης και των πηγών χρηματοδότησης.
2. Οι οργανώσεις παραγωγών που έχουν αναγνωριστεί πριν από 29 Δεκεμβρίου 2013 θεωρούνται οργανώσεις παραγωγών για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και δεσμεύονται από τις διατάξεις του.
Άρθρο 15
Χρηματοδοτική στήριξη στις οργανώσεις παραγωγών ή στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
Τα μέτρα εμπορίας για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας τα οποία αποσκοπούν στη σύσταση ή αναδιάρθρωση των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών μπορούν να λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη σύμφωνα με μία μελλοντική νομική πράξη της Ένωσης που θα καθορίζει τους όρους χρηματοδοτικής συνδρομής για τη θαλάσσια πολιτική και την πολιτική αλιείας για την περίοδο 2014-2020.
Άρθρο 16
Αναγνώριση διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν ως διεπαγγελματικές οργανώσεις ομάδες επιχειρηματιών που εδρεύουν στο έδαφός τους και υποβάλλουν αίτηση για την εν λόγω αναγνώριση, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
συμμορφώνονται με τις αρχές του άρθρου 17 και με τους κανόνες που εγκρίνονται για την εφαρμογή τους,
β)
αντιπροσωπεύουν σημαντική μερίδα της παραγωγής και της εμπορίας ή της μεταποίησης ή αμφοτέρων, στον τομέα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας ή μεταποιημένων προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,
γ)
δεν ασκούν οι ίδιες δραστηριότητες παραγωγής, μεταποίησης ή εμπορίας προϊόντων αλιείας ή υδατοκαλλιέργειας ή μεταποιημένων προϊόντων με βάση προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,
δ)
διαθέτουν νομική προσωπικότητα βάσει της εθνικής νομοθεσίας ενός κράτους μέλους, είναι εγκατεστημένες εκεί και έχουν την έδρα τους στην επικράτειά του,
ε)
είναι ικανές να επιδιώκουν τους στόχους που προβλέπονται στο άρθρο 12,
στ)
λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών,
ζ)
δεν εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία της KOA, και
η)
συμμορφώνονται με τους κανόνες ανταγωνισμού που αναφέρονται στο Κεφάλαιο V.
2. Οι οργανώσεις που έχουν συσταθεί πριν από 29 Δεκεμβρίου 2013 μπορούν να αναγνωρίζονται ως διεπαγγελματικές οργανώσεις για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, υπό τον όρο ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ικανοποιείται ότι συμμορφώνονται με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις.
3. Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις παραγωγών που έχουν αναγνωριστεί πριν από 29 Δεκεμβρίου 2013 θεωρούνται αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και δεσμεύονται από τις διατάξεις του.
Άρθρο 17
Εσωτερική λειτουργία οργανώσεων παραγωγών και διεπαγγελματικών οργανώσεων
Η εσωτερική λειτουργία των οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 16 βασίζεται στις εξής αρχές:
α)
τα μέλη τους συμμορφώνονται με τους κανόνες που εγκρίνει η οργάνωση όσον αφορά την εκμετάλλευση, την παραγωγή και την εμπορία προϊόντων αλιείας,
β)
δεν γίνονται διακρίσεις μεταξύ των μελών, ειδικότερα λόγω ιθαγένειας ή τόπου εγκατάστασής τους,
γ)
τα μέλη συνεισφέρουν οικονομικά για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης,
δ)
η δημοκρατική λειτουργία επιτρέπει στα μέλη να μπορούν να ελέγχουν την οργάνωση και τις αποφάσεις που λαμβάνονται,
ε)
επιβάλλονται αποτελεσματικές, αποτρεπτικές και αναλογικές κυρώσεις για την παραβίαση των υποχρεώσεων δυνάμει του εσωτερικού κανονισμού της οικείας οργάνωσης, ιδίως σε περίπτωση μη καταβολής των οικονομικών συνεισφορών,
στ)
καθορίζονται κανόνες για την έγκριση νέων μελών και τη διαγραφή μελών,
ζ)
καθορίζονται οι λογιστικοί και δημοσιονομικοί κανόνες που είναι αναγκαίοι για τη διαχείριση της οργάνωσης.
Άρθρο 18
Έλεγχοι και ανάκληση αναγνώρισης από κράτη μέλη
1. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους σε τακτά χρονικά διαστήματα για να επαληθεύσουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις πληρούν τους όρους αναγνώρισης των άρθρων 14 και 16 αντίστοιχα. Η διαπίστωση μη συμμόρφωσης ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την ανάκληση της αναγνώρισης.
2. Το κράτος μέλος που φιλοξενεί την επίσημη έδρα ένωσης παραγωγών ή διεπαγγελματικής οργάνωσης με μέλη από διάφορα κράτη μέλη ή την επίσημη έδρα ένωσης οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένης σε διαφορετικά κράτη μέλη αναλαμβάνει, σε συνεργασία με τα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, τη διοικητική συνεργασία που απαιτείται για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων της συγκεκριμένης οργάνωσης ή ένωσης.
Άρθρο 19
Κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων
Κατά την άσκηση των καθηκόντων της, μια οργάνωση παραγωγών τα μέλη της οποίας είναι υπήκοοι διαφορετικών κρατών μελών ή μια ένωση οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένη σε διαφορετικά κράτη μέλη τηρεί τις διατάξεις που διέπουν την κατανομή αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.
Άρθρο 20
Έλεγχοι από την Επιτροπή
1. Για να εξασφαλιστεί ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών ή των διεπαγγελματικών οργανώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 16 αντίστοιχα, η Επιτροπή διενεργεί ελέγχους και, κατά περίπτωση, ζητά από τα κράτη μέλη να ανακαλούν την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικών οργανώσεων.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή οιαδήποτε απόφαση σχετικά με την έγκριση ή την ανάκληση αναγνώρισης. Η Επιτροπή καθιστά τις εν λόγω πληροφορίες διαθέσιμες στο κοινό.
Άρθρο 21
Εκτελεστικές πράξεις
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με:
α)
τις προθεσμίες και τις διαδικασίες και τη μορφή των αιτήσεων για την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 16 αντίστοιχα ή για την ανάκληση της εν λόγω αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 18,
β)
τον μορφότυπο, τις προθεσμίες και τις διαδικασίες που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για την κοινοποίηση στην Επιτροπή οιασδήποτε απόφασης έγκρισης ή ανάκλησης αναγνώρισης σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2.
Οι εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του στοιχείου α) προσαρμόζονται, κατά περίπτωση, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τομέων της αλιείας και υδατοκαλλιέργειας μικρής κλίμακας.
2. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 43 παράγραφος 2.
ΤΜΗΜΑ III
Επέκταση των κανόνων
Άρθρο 22
Επέκταση των κανόνων για τις οργανώσεις παραγωγών
1. Ένα κράτος μέλος μπορεί να καταστήσει υποχρεωτικούς τους κανόνες που έχει εγκρίνει μια οργάνωση παραγωγών για τους παραγωγούς που δεν είναι μέλη της οργάνωσης και εμπορεύονται οιοδήποτε από τα προϊόντα εντός του τομέα στον οποίο η οργάνωση παραγωγών είναι αντιπροσωπευτική, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών έχει διατηρήσει την έδρα της για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους και θεωρείται αντιπροσωπευτική της παραγωγής και εμπορίας, συμπεριλαμβανομένου, ενδεχομένως, του κλάδου μικρής κλίμακας και του ερασιτεχνικού κλάδου, σε ένα κράτος μέλος και υποβάλλει σχετική αίτηση στις αρμόδιες εθνικές αρχές,
β)
οι προς διεύρυνση κανόνες αφορούν οποιοδήποτε από τα μέτρα για οργανώσεις παραγωγών τα οποία ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ), στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) και στο άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχεία α) έως ε),
γ)
τηρούνται οι κανόνες ανταγωνισμού που αναφέρονται στο Κεφάλαιο V.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), μια οργάνωση παραγωγών προϊόντων αλιείας θεωρείται αντιπροσωπευτική όταν έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 55 % των ποσοτήτων εμπορίας του εν λόγω προϊόντος κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους στην περιοχή στην οποία προτείνεται να επεκταθούν οι κανόνες.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), μια οργάνωση παραγωγών προϊόντων υδατοκαλλιέργειας θεωρείται αντιπροσωπευτική όταν έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 40 % των ποσοτήτων εμπορίας του εν λόγω προϊόντος κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους στην περιοχή στην οποία προτείνεται να επεκταθούν οι κανόνες.
4. Οι κανόνες που προορίζονται να επεκταθούν σε μη μέλη θα ισχύουν για χρονικό διάστημα από 60 ημέρες έως 12 μήνες.
Άρθρο 23
Επέκταση των κανόνων των διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Ένα κράτος μέλος μπορεί να καθιστά ορισμένες συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές που συμφωνούνται εντός διεπαγγελματικής οργάνωσης, υποχρεωτικές σε συγκεκριμένη περιοχή ή περιοχές για τους λοιπούς επιχειρηματίες που δεν αποτελούν μέλη της οργάνωσης υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η διεπαγγελματική οργάνωση καλύπτει ποσοστό τουλάχιστον 65 % σε καθεμιά από δύο τουλάχιστον από τις παρακάτω δραστηριότητες: παραγωγή, μεταποίηση ή εμπορία του συναφούς προϊόντος κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους στη οικεία περιοχή ή περιοχές ενός κράτους μέλους και υποβάλλει σχετική αίτηση προς τις αρμόδιες εθνικές αρχές, και
β)
οι προς επέκταση σε άλλους επιχειρηματίες κανόνες αφορούν οιοδήποτε από τα μέτρα που προορίζονται για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 13 στοιχεία α) έως στα) και δεν είναι επιζήμιοι για άλλους επιχειρηματίες στο οικείο κράτος μέλος ή στην Ένωση.
2. Η επέκταση των κανόνων μπορεί να είναι υποχρεωτική για μέγιστη περίοδο τριών ετών, με την επιφύλαξη του άρθρου 25 παράγραφος 4.
Άρθρο 24
Ευθύνη
Σε περίπτωση που οι κανόνες επεκτείνονται σε μη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει ότι τα μη μέλη οφείλουν στην οργάνωση παραγωγών ή στη διεπαγγελματική οργάνωση το ισόποσο του συνόλου ή μέρους των δαπανών που καταβάλλονται από τα μέλη που προκύπτουν από την εφαρμογή των κανόνων που έχουν επεκταθεί σε μη μέλη.
Άρθρο 25
Έγκριση από την Επιτροπή
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους κανόνες που προτίθενται να καταστήσουν δεσμευτικούς για το σύνολο των παραγωγών ή των επιχειρηματιών μιας συγκεκριμένης περιοχής ή περιοχών κατ’ εφαρμογή των άρθρων 22 και 23.
2. Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση σύμφωνα με την οποία εγκρίνει την επέκταση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τηρούνται οι διατάξεις των άρθρων 22 και 23·
β)
τηρούνται οι κανόνες ανταγωνισμού που αναφέρονται στο κεφάλαιο V·
γ)
η επέκταση δεν θέτει σε κίνδυνο την ελευθερία των συναλλαγών· και
δ)
δεν τίθεται σε κίνδυνο η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
3. Εντός ενός μηνός από την παραλαβή της κοινοποίησης, η Επιτροπή εγκρίνει ή απορρίπτει την επέκταση των κανόνων και ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη. Σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν έχει λάβει απόφαση εντός μηνός από την παραλαβή της κοινοποίησης, η επέκταση των κανόνων θεωρείται ότι έχει εγκριθεί από την Επιτροπή.
4. Μια εγκεκριμένη επέκταση των κανόνων μπορεί να συνεχίσει να εφαρμόζεται μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου, μεταξύ άλλων με σιωπηρή συμφωνία, χωρίς τυπική ανανέωση της έγκρισης, υπό τον όρο ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει ειδοποιήσει σχετικά την Επιτροπή, τουλάχιστον ένα μήνα πριν τη λήξη της αρχικής περιόδου, σχετικά με την παράταση της περιόδου, και η Επιτροπή είτε έχει εγκρίνει την παράταση της εφαρμογής είτε δεν έχει εναντιωθεί σε αυτή εντός μηνός από της παραλαβής της κοινοποίησης.
Άρθρο 26
Ανάκληση της έγκρισης
Η Επιτροπή δύναται να διενεργεί ελέγχους και να ανακαλεί την έγκριση της επέκτασης των κανόνων στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι οιαδήποτε από τις απαιτήσεις που προβλέπονται για την χορήγηση της εν λόγω έγκρισης δεν πληρούται. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για την εν λόγω ανάκληση.
Άρθρο 27
Εκτελεστικές πράξεις
H Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν τον μορφότυπο και τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπονται στο άρθρο 25 παράγραφος 1. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 43 παράγραφος 2.
ΤΜΗΜΑ IV
Σχεδιασμός παράγωγης και εμπορίας
Άρθρο 28
Σχέδιο παραγωγής και εμπορίας
1. Κάθε οργάνωση παραγωγών υποβάλλει στις αρμόδιες εθνικές αρχές της για έγκριση σχέδιο παραγωγής και εμπορίας τουλάχιστον για το είδος που αποτελεί το κύριο αντικείμενο εμπορίας της. Σκοπός των σχεδίων παραγωγής και εμπορίας είναι να εκπληρωθούν οι στόχοι των άρθρων 3 και 7.
2. Το σχέδιο παραγωγής και εμπορίας περιλαμβάνει:
α)
πρόγραμμα παραγωγής για αλιευόμενα ή εκτρεφόμενα είδη,
β)
στρατηγική εμπορίας για την προσαρμογή της ποσότητας, της ποιότητας και της παρουσίασης της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς,
γ)
μέτρα που πρέπει να ληφθούν από την οργάνωση παραγωγών με σκοπό τη συμβολή στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 7,
δ)
ειδικά προληπτικά μέτρα προσαρμογής της προσφοράς για τα είδη των οποίων η εμπορία αντιμετωπίζει συνήθως δυσκολίες κατά τη διάρκεια του έτους,
ε)
κυρώσεις που επιβάλλονται στα μέλη τα οποία παραβαίνουν της αποφάσεις που λαμβάνονται για την εκτέλεση του οικείου σχεδίου.
3. Το σχέδιο παραγωγής και εμπορίας εγκρίνεται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Η οργάνωση παραγωγών θέτει αμέσως σε εφαρμογή το σχέδιο μόλις εγκριθεί.
4. Οι οργανώσεις παραγωγών δύνανται να αναθεωρούν το σχέδιο παραγωγής και εμπορίας και, εάν το πράξουν, το υποβάλλουν προς έγκριση στις αρμόδιες εθνικές αρχές.
5. Η οργάνωση παραγωγών ετοιμάζει ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων της στο πλαίσιο του σχεδίου παραγωγής και εμπορίας και την υποβάλλει προς έγκριση στις αρμόδιες εθνικές αρχές της.
6. Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη για την εκπόνηση και εφαρμογή σχεδίων παραγωγής και εμπορίας σύμφωνα με μία μελλοντική νομική πράξη της Ένωσης που θα καθορίζει τους όρους για τη χρηματοδοτική ενίσχυση της θαλάσσιας πολιτικής και της πολιτικής αλιείας για την περίοδο 2014-2020.
7. Τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους ώστε να εξασφαλίσουν ότι κάθε οργάνωση παραγωγών πληροί τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του παρόντος άρθρου. Η διαπίστωση μη συμμόρφωσης ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την ανάκληση της αναγνώρισης.
Άρθρο 29
Εκτελεστικές πράξεις
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με:
α)
τη μορφή και τη δομή του σχεδίου παραγωγής και εμπορίας που αναφέρεται στο άρθρο 28·
β)
τη διαδικασία και τις προθεσμίες για την υποβολή από τις οργανώσεις παραγωγών και την έγκριση από τα κράτη μέλη του σχεδίου παραγωγής και εμπορίας που αναφέρεται στο άρθρο 28.
2. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει άρθρο 43 παράγραφος 2.
ΤΜΗΜΑ V
Σταθεροποίηση των αγορών
Άρθρο 30
Μηχανισμός αποθεματοποίησης
Οι οργανώσεις παραγωγών προϊόντων αλιείας δύνανται να λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη για την αποθεματοποίηση των προϊόντων αλιείας που απαριθμούνται στο παράρτημα II, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
τηρούνται οι όροι για τη συνδρομή για την αποθεματοποίηση που θα καθορισθούν σε μελλοντική νομική πράξη της Ένωσης η οποία θα καθορίζει τους όρους για τη χρηματοδοτική συνδρομή για τη θαλάσσια πολιτική και την πολιτική αλιείας για την περίοδο 2014-2020,
β)
τα προϊόντα έχουν διατεθεί στην αγορά από οργανώσεις παραγωγών προϊόντων αλιείας αλλά δεν έχει εξευρεθεί αγοραστής γι αυτά στην τιμή ενεργοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 31·
γ)
τα προϊόντα ικανοποιούν τα κοινά πρότυπα εμπορίας που έχουν καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 33 και η ποιότητά τους τα καθιστά κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση·
δ)
τα προϊόντα έχουν υποστεί σταθεροποίηση ή μεταποίηση και έχουν αποθεματοποιηθεί σε δεξαμενές ή κλουβιά με κατάψυξη, είτε επί πλοίων είτε σε εγκαταστάσεις στην ξηρά, αλάτισμα, ξήρανση, μαρινάρισμα, ή, ανάλογα με την περίπτωση, βράσιμο και παστερίωση, και ανεξάρτητα αν κάποια από τις προαναφερόμενες διαδικασίες συνοδεύεται από κοπή σε φιλέτα ή σε τεμάχια ή, ενδεχομένως, σε αφαίρεση της κεφαλής·
ε)
τα προϊόντα επανεισάγονται από την αποθεματοποίηση στην αγορά για ανθρώπινη κατανάλωση σε μεταγενέστερο στάδιο·
στ)
τα προϊόντα παραμένουν σε αποθεματοποίηση για τουλάχιστον πέντε ημέρες.
Άρθρο 31
Τιμές ενεργοποίησης του μηχανισμού αποθεματοποίησης
1. Πριν από την αρχή κάθε έτους, κάθε οργάνωση παραγωγών προϊόντων αλιείας μπορεί να προτείνει μεμονωμένα μια τιμή ενεργοποίησης του μηχανισμού αποθεματοποίησης του άρθρου 30 για τα προϊόντα αλιείας του παραρτήματος ΙΙ.
2. Η τιμή ενεργοποίησης δεν υπερβαίνει το 80 % της σταθμισμένης μέσης τιμής που διαπιστώνεται για το συγκεκριμένο προϊόν στη ζώνη δραστηριότητας της οικείας οργάνωσης παραγωγών κατά τα τρία τελευταία έτη πριν από το έτος για το οποίο καθορίζεται η τιμή αυτή.
3. Για τον καθορισμό της τιμής ενεργοποίησης, λαμβάνονται υπόψη:
α)
οι τάσεις στην παραγωγή και στη ζήτηση,
β)
η σταθεροποίηση των τιμών της αγοράς,
γ)
η σύγκλιση των αγορών,
δ)
τα εισοδήματα των παραγωγών,
ε)
τα συμφέροντα των καταναλωτών.
4. Τα κράτη μέλη, ύστερα από εξέταση των προτάσεων των οργανώσεων παραγωγών που αναγνωρίζονται στην επικράτειά τους, καθορίζουν τις τιμές ενεργοποίησης που πρέπει να εφαρμοστούν από τις εν λόγω οργανώσεις παραγωγών. Οι τιμές αυτές καθορίζονται με βάση τα κριτήρια που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3. Οι εν λόγω τιμές δημοσιοποιούνται.
Άρθρο 32
Εκτελεστικές πράξεις
H Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον μορφότυπο δημοσίευσης των τιμών ενεργοποίησης από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 4. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 43 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ
Άρθρο 33
Καθορισμός κοινών προδιαγραφών εμπορίας
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 47, μπορούν να προβλέπονται κοινές προδιαγραφές εμπορίας για τα προϊόντα αλιείας που απαριθμούνται στο παράρτημα I, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους (ενωσιακά ή εισαγόμενα), και τα οποία προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
2. Οι προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να αφορούν την ποιότητα, το μέγεθος, το βάρος, τη συσκευασία, την παρουσίαση ή την επισήμανση των προϊόντων, και ειδικότερα:
α)
τα ελάχιστα εμπορεύσιμα μεγέθη λαμβάνοντας υπόψη τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις· τα εν λόγω ελάχιστα εμπορεύσιμα μεγέθη ανταποκρίνονται, κατά περίπτωση, στα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013·
β)
τις προδιαγραφές των διατηρημένων προϊόντων σύμφωνα με τις απαιτήσεις διατήρησης και τις διεθνείς υποχρεώσεις.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 ισχύουν με την επιφύλαξη:
α)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002·
β)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14)·
γ)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
δ)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 854/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16)·
ε)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17)·
στ)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου (18)· και
ζ)
του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.
Άρθρο 34
Τήρηση των κοινών προδιαγραφών εμπορίας
1. Τα προϊόντα που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο και για τα οποία έχουν οριστεί κοινές προδιαγραφές εμπορίας μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Ένωσης μόνον εφόσον τηρούνται οι εν λόγω προδιαγραφές.
2. Όλα τα προϊόντα αλιείας που εκφορτώνονται, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν συμμορφώνονται με τις κοινές προδιαγραφές εμπορίας, μπορούν να χρησιμοποιούνται για σκοπούς διαφορετικούς από την άμεση ανθρώπινη κατανάλωση, όπως, μεταξύ άλλων, ιχθυάλευρα, ιχθυέλαια, τροφές για οικόσιτα ζώα, πρόσθετα τροφίμων, φαρμακευτικά προϊόντα ή καλλυντικά.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
Άρθρο 35
Υποχρεωτικές πληροφορίες
1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που αναφέρονται στα σημεία α), β), γ) και ε) του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού τα οποία διατίθενται στο εμπόριο εντός της Ένωσης, ανεξαρτήτως της προέλευσής τους ή της μεθόδου εμπορίας τους, είναι δυνατόν να προσφέρονται προς πώληση στον τελικό καταναλωτή ή σε μονάδες μαζικής εστίασης μόνον εφόσον κατάλληλη ετικέτα ή επισήμανση αναφέρει:
α)
την εμπορική και επιστημονική ονομασία των ειδών,
β)
τη μέθοδο παραγωγής, και ειδικότερα χρησιμοποιώντας τις εξής λέξεις: «… αλιεύθηκε …» ή «… αλιεύθηκε σε γλυκά νερά …» ή «… εκτροφής …»,
γ)
την περιοχή αλίευσης ή εκτροφής του προϊόντος και την κατηγορία αλιευτικού εργαλείου που χρησιμοποιήθηκε σε περίπτωση προϊόντος αλίευσης, σύμφωνα με την πρώτη στήλη του Παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού,
δ)
εάν το προϊόν έχει αποψυχθεί,
ε)
την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας.
Η απαίτηση του στοιχείου δ) δεν ισχύει στις εξής περιπτώσεις:
α)
συστατικά που περιέχονται στο τελικό προϊόν,
β)
τρόφιμα για τα οποία η κατάψυξη είναι απαραίτητο τεχνικό βήμα της παραγωγικής διαδικασίας,
γ)
προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που έχουν προηγουμένως καταψυχθεί για λόγους ασφάλειας της υγείας, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ τμήμα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004,
δ)
προϊόντα αλιείας και προϊόντα υδατοκαλλιέργειας που έχουν προηγουμένως αποψυχθεί πριν από το κάπνισμα, το αλάτισμα, το μαγείρεμα, τη διατήρηση σε ξίδι, την αποξήρανση ή συνδυασμό οποιωνδήποτε από τις διαδικασίες αυτές.
2. Για τα μη προσυσκευασμένα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, οι υποχρεωτικές πληροφορίες της παραγράφου 1 μπορεί να παρέχονται στη λιανική πώληση με εμπορική πληροφόρηση, όπως π.χ. πινακίδες ή αφίσες.
3. Σε περίπτωση προσφοράς προς πώληση στον τελικό καταναλωτή ή σε μονάδα μαζικής εστίασης μείγματος πανομοιότυπων ειδών των οποίων όμως διαφέρουν οι μέθοδοι παραγωγής, αναγράφεται η συναφής με κάθε παρτίδα μέθοδος. Σε περίπτωση προσφοράς προς πώληση στον τελικό καταναλωτή ή σε μονάδα μαζικής εστίασης μείγματος πανομοιότυπων ειδών των οποίων όμως διαφέρει η ζώνη αλίευσης ή η χώρα υδατοκαλλιέργειας, αναγράφεται τουλάχιστον η περιοχή της αντιπροσωπευτικότερης από άποψη ποσότητας παρτίδας, μαζί με ένδειξη ότι τα προϊόντα προέρχονται από διαφορετικές περιοχές αλίευσης ή υδατοκαλλιέργειας.
4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τις μικρές ποσότητες προϊόντων που πωλούνται απευθείας από τα αλιευτικά σκάφη σε καταναλωτές, αρκεί να μην υπερβαίνουν σε αξία την τιμή που αναφέρει το άρθρο 58 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1224/2009.
5. Τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας και οι συσκευασίες τους στις οποίες έχει τοποθετηθεί σήμα ή ετικέτα πριν από τις 13 Δεκεμβρίου 2014 και δεν συνάδουν προς το παρόν άρθρο μπορούν να διατίθενται στην αγορά μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων αυτών.
Άρθρο 36
Έκθεση για το οικολογικό σήμα
Κατόπιν διαβούλευσης με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερομένους, η Επιτροπή υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ως την 1η Ιανουαρίου 2015 έκθεση σκοπιμότητας για τις δυνατότητες καθιέρωσης συστήματος απονομής οικολογικού σήματος για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, ειδικότερα όσον αφορά τη θέσπιση ενός τέτοιου συστήματος σε επίπεδο Ένωσης και τον καθορισμό ελάχιστων απαιτήσεων για τη χρήση από τα κράτη μέλη ενός οικολογικού σήματος της Ένωσης.
Άρθρο 37
Εμπορική ονομασία
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 35 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και δημοσιεύουν κατάλογο των εμπορικών ονομασιών που είναι αποδεκτές στην επικράτειά τους, μαζί με τις επιστημονικές ονομασίες τους. Ο κατάλογος αυτός αναφέρει:
α)
την επιστημονική ονομασία για κάθε είδος, σύμφωνα με το σύστημα πληροφοριών «FishBase» ή σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ASFIS της Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) κατά περίπτωση,
β)
την εμπορική ονομασία:
i)
την ονομασία του είδους στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες του οικείου κράτους μέλους,
ii)
κατά περίπτωση οιαδήποτε άλλη ονομασία ή ονομασίες γίνονται δεκτές ή επιτρεπτές σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο.
2. Κάθε είδος ψαριού που αποτελεί συστατικό άλλου τροφίμου, μπορεί να φέρει την ονομασία «ψάρι» υπό τον όρον ότι η ονομασία και η παρουσίαση του εν λόγω τροφίμου δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένο είδος ψαριού.
3. Κάθε τροποποίηση του καταλόγου εμπορικών ονομασιών που είναι αποδεκτή από κράτος μέλος γνωστοποιείται αμελλητί στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει σχετικά τα υπόλοιπα κράτη μέλη.
Άρθρο 38
Ένδειξη της περιοχής αλίευσης ή παραγωγής
1. Η ένδειξη της περιοχής αλίευσης ή παραγωγής σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 1 στοιχείο γ) περιλαμβάνει τα εξής:
α)
στην περίπτωση αλιευτικών προϊόντων που έχουν αλιευθεί στη θάλασσα, αναγραφή της ονομασίας της υποπεριοχής ή διαίρεσης που απαριθμούνται στον κατάλογο αλιευτικών ζωνών FAO καθώς και ονομασία της ζώνης με διατύπωση κατανοητή στους καταναλωτές, ή παράσταση της ζώνης μέσω χάρτη ή εικόνας, ή, κατά παρέκκλιση από την απαίτηση αυτή, για προϊόντα αλιείας που αλιεύονται σε ύδατα εκτός του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (αλιευτική ζώνη 27 του FAO) και της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας (αλιευτική ζώνη 37 του FAO), αρκεί η ένδειξη της ονομασίας της αλιευτικής ζώνης του FAO·
β)
για τα αλιευτικά προϊόντα που αλιεύονται σε γλυκά νερά, την ένδειξη των υδάτων προέλευσης στο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα καταγωγής του προϊόντος·
γ)
στην περίπτωση προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, αναφορά του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας όπου το προϊόν έχει φθάσει το ήμισυ ή περισσότερο του βάρους του ή έχει παραμείνει τουλάχιστον κατά το ήμισυ της περιόδου ανάπτυξής του ή, στην περίπτωση των οστρακοειδών, έχει υποστεί την τελική φάση εκτροφής ή καλλιέργειας επί 6 μήνες τουλάχιστον.
2. Εκτός από τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι επιχειρηματίες δύνανται να αναφέρουν πιο συγκεκριμένη περιοχή αλίευσης ή παραγωγής.
Άρθρο 39
Συμπληρωματικές προαιρετικές πληροφορίες
1. Εκτός από τις υποχρεωτικές πληροφορίες που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 35, είναι δυνατόν να παρέχονται και οι παρακάτω πληροφορίες σε προαιρετική βάση, εφόσον παρέχονται κατά τρόπο σαφή και αδιαμφισβήτητο, σχετικά με:
α)
την ημερομηνία αλίευσης των προϊόντων αλιείας ή την ημερομηνία συλλογής των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας·
β)
την ημερομηνία εκφόρτωσης των προϊόντων αλιείας ή πληροφορίες σχετικά με το λιμένα εκφόρτωσης των προϊόντων·
γ)
περισσότερες λεπτομέρειες για τον τύπο των αλιευτικών εργαλείων, όπως απαριθμούνται στη δεύτερη στήλη του Παραρτήματος ΙΙΙ·
δ)
στην περίπτωση αλιευτικών προϊόντων που έχουν αλιευθεί στη θάλασσα, στοιχεία του κράτους σημαίας του σκάφους που αλίευσε τα εν λόγω προϊόντα·
ε)
πληροφορίες περιβαλλοντικού χαρακτήρα·
στ)
πληροφορίες δεοντολογικού ή κοινωνικού χαρακτήρα·
ζ)
πληροφορίες σχετικά με τεχνικές και μεθόδους παραγωγής·
η)
πληροφορίες σχετικά με τη διατροφική αξία του προϊόντος.
2. Μπορεί να χρησιμοποιείται κωδικός ταχείας απάντησης (QR) που να περιέχει όλες ή μέρος των πληροφοριών της παραγράφου 1 του άρθρου 35.
3. Η αναγραφή πληροφοριών σε προαιρετική βάση δεν γίνεται εις βάρος του χώρου που διατίθεται για τις υποχρεωτικές πληροφορίες που αναγράφονται στην ετικέτα ή επισήμανση.
4. Δεν αναγράφεται καμία προαιρετική πληροφορία η οποία δεν είναι δυνατόν να επαληθευθεί.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Άρθρο 40
Εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού
Τα άρθρα 101 έως 106 ΣΛΕΕ και οι διατάξεις εφαρμογής τους εφαρμόζονται στις συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές του άρθρου 101 παράγραφος 1 και του άρθρου 102 ΣΛΕΕ που αφορούν την παραγωγή ή την εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
Άρθρο 41
Εξαιρέσεις από την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 40 του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν ισχύει για συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές οργανώσεων παραγωγών σχετικά με την παραγωγή ή την πώληση προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας ή τη χρήση κοινών εγκαταστάσεων για την αποθήκευση, την επεξεργασία ή τη μεταποίηση προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, οι οποίες
α)
είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 39 ΣΛΕΕ·
β)
δεν συνεπάγονται υποχρέωση εφαρμογής ενιαίων τιμών·
γ)
δεν οδηγούν σε καμίας μορφής στεγανά στις αγορές της Ένωσης·
δ)
δεν αποκλείουν τον ανταγωνισμό· και
ε)
δεν παρεμποδίζουν τον ανταγωνισμό για ένα σημαντικό μέρος των συγκεκριμένων προϊόντων.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 40 του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν ισχύει για συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές διεπαγγελματικών οργανώσεων οι οποίες.
α)
είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 39 ΣΛΕΕ·
β)
δεν συνεπάγονται την υποχρέωση εφαρμογής καθορισμένης τιμής·
γ)
δεν οδηγούν σε καμίας μορφής στεγανά στις αγορές της Ένωσης·
δ)
δεν εφαρμόζουν διαφορετικούς όρους σε παρόμοιες συναλλαγές με άλλους εμπορικούς εταίρους, θέτοντάς τους κατ’ αυτόν τον τρόπο σε μειονεκτική ανταγωνιστική θέση·
ε)
δεν παρεμποδίζουν τον ανταγωνισμό για ένα σημαντικό μέρος των συγκεκριμένων προϊόντων· και
στ)
δεν δημιουργούν περιορισμούς στον ανταγωνισμό μη απαραίτητους για την εκπλήρωση των στόχων της ΚΑΠ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
Άρθρο 42
Γνώση της αγοράς
1. Η Επιτροπή:
α)
συγκεντρώνει, αναλύει και διαδίδει οικονομικές γνώσεις που αφορούν την κατανόηση της ενωσιακής αγοράς προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού, λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές πλαίσιο·
β)
παρέχει πρακτική στήριξη σε οργανώσεις παραγωγών και διεπαγγελματικές οργανώσεις για καλύτερο συντονισμό των πληροφοριών μεταξύ των επιχειρηματιών και των μεταποιητών·
γ)
διενεργεί σε τακτική βάση έρευνες όσον αφορά τις τιμές για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στην αγορά της Ένωσης κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού και διεξάγει αναλύσεις των τάσεων της αγοράς·
δ)
διενεργεί για τον σκοπό αυτό μελέτες της αγοράς και παρέχει μέθοδο για τη διενέργεια ερευνών όσον αφορά την διαμόρφωση των τιμών.
2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, η Επιτροπή λαμβάνει τα εξής μέτρα:
α)
διευκολύνει την πρόσβαση σε διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που έχουν συλλεχθεί σύμφωνα με την νομοθεσία της Ένωσης,
β)
καθιστά πληροφορίες της αγοράς όπως έρευνες τιμών, αναλύσεις και μελέτες αγοράς, διαθέσιμες στους ενδιαφερόμενους φορείς και το ευρύ κοινό με προσιτό και κατανοητό τρόπο, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19).
3. Τα κράτη μέλη συνεισφέρουν στην επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 43
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙΙ
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 44
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1184/2006
Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 αντικαθίσταται από το εξής:
«Άρθρο 1
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους κανόνες όσον αφορά την εφαρμογή των άρθρων 101 έως 106 και του άρθρου 108 παράγραφοι 1 και 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σε σχέση με την παραγωγή ή την εμπορία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της ΣΛΕΕ, με εξαίρεση τα προϊόντα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (20) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της …, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (21).
Άρθρο 45
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1224/2009
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 57 παράγραφος 1 προστίθενται οι ακόλουθες περίοδοι:
«Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τη διενέργεια ελέγχων για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης. Οι έλεγχοι μπορούν να διεξάγονται σε όλα τα στάδια εμπορίας, καθώς και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς»·
2)
Το άρθρο 58 παράγραφος 5 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο ζ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«ζ)
τις πληροφορίες προς τους καταναλωτές που ορίζονται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22)·
β)
το στοιχείο η) διαγράφεται.
Άρθρο 46
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 104/2000 καταργείται. Ωστόσο, το άρθρο 4 εφαρμόζεται μέχρι τη 12η Δεκεμβρίου 2014.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙV.
Άρθρο 47
Κανόνες για τη θέσπιση κοινών προδιαγραφών εμπορίας
Εξακολουθούν να ισχύουν οι κανόνες που θεσπίζουν κοινές προδιαγραφές εμπορίας, και ειδικότερα ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2136/89 του Συμβουλίου (23), ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1536/92 του Συμβουλίου (24), ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2406/96 του Συμβουλίου (25), καθώς και άλλοι κανόνες που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή κοινών προδιαγραφών εμπορίας, όπως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3703/85 της Επιτροπής (26).
Άρθρο 48
Επανεξέταση
Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση με τα αποτελέσματα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού έως την 31η Δεκεμβρίου 2022.
Άρθρο 49
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014, με εξαίρεση το κεφάλαιο ΙV και το άρθρο 45, τα οποία εφαρμόζονται από τις 13 Δεκεμβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 11 Δεκεμβρίου 2013.