NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/479
ze dne 11. března 2015
o společných pravidlech vývozu
(kodifikované znění)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 1061/2009 (3) bylo podstatně změněno (4). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Společná obchodní politika by měla být založena na jednotných zásadách.
(3)
Měla by být stanovena společná pravidla pro vývoz z Unie.
(4)
Ve všech členských státech je vývoz téměř úplně liberalizován. Za těchto podmínek je tudíž možné přijmout za zásadu Unie, že vývoz do třetích zemí nepodléhá žádným množstevním omezením, s výhradou výjimek stanovených tímto nařízením a aniž jsou dotčena opatření, jež mohou členské státy přijmout v souladu se Smlouvou.
(5)
Pokud se členský stát v důsledku neobvyklého vývoje trhu domnívá, že by mohla být nezbytná ochranná opatření, by měla být informována Komise.
(6)
Je nezbytné, aby zkoumání vývozních podmínek, vývoje vývoznu, různých hledisek hospodářské a obchodní situace a nutnosti přijetí případných opatření, prováděné zejména na základě informací týkajících se možné potřeby ochranných opatření, probíhalo na úrovni Unie.
(7)
Z tohoto zkoumání může vyplynout, že by Unie měla uplatnit dohled nad určitým vývozem nebo zavést prozatímní ochranná opatření jako ochranu proti nepředvídaným praktikám.
(8)
Ochranná opatření vynucená zájmy Unie by měla být přijímána s náležitým ohledem na stávající mezinárodní závazky.
(9)
Je nezbytné umožnit členským státům, které jsou vázány mezinárodními závazky zavádějícími v případě skutečných nebo potenciálních obtíží s dodávkami systém alokace ropných produktů mezi smluvními stranami, aby plnily z toho plynoucí závazky vůči třetím zemím, aniž jsou dotčeny předpisy Unie přijaté za stejným účelem. Toto oprávnění by mělo platit do té doby, než Evropský parlament a Rada přijmou vhodná opatření v souladu se závazky přijatými Unií nebo všemi členskými státy.
(10)
Toto nařízení by se mělo vztahovat na všechny průmyslové i zemědělské produkty. Jeho používání by se mělo doplňovat s používáním právních předpisů o společné organizaci zemědělských trhů a zvláštních předpisů vydaných na základě článku 352 Smlouvy vztahujících se na na zboží vyrobené ze zemědělských produktů. Je však třeba zabránit tomu, aby se ustanovení tohoto nařízení a ustanovení uvedených právních předpisů, zejména jejich ochranné doložky, překrývala.
(11)
Uplatňování tohoto nařízení vyžaduje jednotné podmínky pro přijímání ochranných opatření. Tato opatření by měla přijímat Komise v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (5),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
ZÁKLADNÍ ZÁSADA
Článek 1
Vývoz produktů z Unie do třetích zemí je volný, to znamená, že nepodléhá žádným množstevním omezením s výjimkou omezení uplatňovaných v souladu s tímto nařízením.
KAPITOLA II
POSTUP PRO KONZULTACE A POSKYTOVÁNÍ INFORMACÍ V UNII
Článek 2
Pokud se členský stát v důsledku neobvyklého vývoje trhu domnívá, že by mohla být nezbytná ochranná opatření ve smyslu kapitoly III, oznámí to Komisi, která uvědomí ostatní členské státy.
Článek 3
1. Komisi je nápomocen Výbor pro ochranná opatření, zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) 2015/478 (6). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
Článek 4
Za účelem posouzení hospodářské a obchodní situace ve vztahu k určitému produktu může Komise požadovat po členských státech, aby jí poskytly statistické údaje o vývoji trhu s tímto produktem a za tím účelem vykonávaly v souladu se svými právními předpisy a s postupem, jejž Komise určí, dohled nad jeho vývozem. Členské státy přijmou veškerá opatření, jež jsou nezbytná pro uskutečnění požadavků Komise, a předávají Komisi požadované údaje. Komise uvědomí ostatní členské státy.
KAPITOLA III
OCHRANNÁ OPATŘENÍ
Článek 5
1. Za účelem zabránění kritické situaci, jež by nastala v důsledku nedostatku základních produktů, nebo za účelem nápravy takové situace, a pokud zájmy Unie vyžadují okamžitý zásah, může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu a s přihlédnutím k povaze produktů a dalším zvláštnostem dotyčných transakcí podmínit vývoz produktu předložením vývozního povolení, které se uděluje podle pravidel a v mezích, které stanoví Komise přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 2 nebo, v naléhavých případech, podle čl. 3 odst. 3.
2. Přijatá opatření se oznamují Evropskému parlamentu, Radě a členským státům. Tato opatření jsou okamžitě použitelná.
3. Opatření mohou být omezena na vývoz do určitých zemí nebo na vývoz z určitých oblastí Unie. Nedotýkají se produktů, které jsou již na cestě k hranici Unie.
4. Je-li Komise požádána členským státem o zásah, rozhodne o této žádosti v souladu s odstavcem 1 do pěti pracovních dnů od jejího obdržení.
5. Pokud Komise uplatní odstavec 1 tohoto článku, rozhodne o přijetí vhodných opatření uvedených v článku 6 ve lhůtě dvanácti pracovních dnů ode dne vstupu opatření, které přijala, v platnost. Pokud do šesti týdnů ode dne vstupu opatření v platnost nejsou žádná opatření přijata, považuje se takové opatření za zrušené.
Článek 6
1. Pokud to vyžadují zájmy Unie, může Komise přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 2 přijmout vhodná opatření,
a)
aby zabránila kritické situaci, jež by nastala v důsledku nedostatku základních produktů, nebo k nápravě takové situace;
b)
aby umožnila plnění mezinárodních závazků přijatých Unií nebo všemi jeho členskými státy, zejména v oblasti obchodu se základními produkty.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 mohou být omezena na vývoz do určitých zemí nebo na vývoz z určitých oblastí Unie. Nedotýkají se produktů, které jsou již na cestě k hranici Unie.
3. Při zavádění množstevních omezení vývozu se přihlíží zejména:
a)
k objemu zboží vyváženého na základě smluv uzavřených za běžných podmínek před vstupem ochranného opatření ve smyslu této kapitoly v platnost a oznámených Komisi dotyčným členským státem podle jeho vnitrostátních předpisů a
b)
k tomu, aby nebylo ohroženo dosažení cíle sledovaného zavedením množstevních omezení.
Článek 7
1. V průběhu uplatňování opatření uvedených v článcích 5 a 6 může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu:
a)
posoudit účinky opatření;
b)
ověřit, zda je uplatňování opatření stále nutné.
Pokud se Komise domnívá, že zachování opatření je nutné, uvědomí v tomto smyslu členské státy.
2. Pokud se Komise domnívá, že je nutné některé opatření uvedené v článcích 5 a 6 zrušit nebo změnit, učiní tak přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 2.
KAPITOLA IV
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 8
U produktů uvedených v příloze I jsou členské státy do doby, než Evropský parlament a Rada přijmou vhodná opatření v souladu s mezinárodními závazky přijatými Unií nebo všemi členskými státy, oprávněny, aniž jsou dotčena pravidla přijatá Unií v této oblasti, vytvořit mechanismy pro případ krize zavedením alokační povinnosti vůči třetím zemím podle mezinárodních závazků přijatých před vstupem tohoto nařízení v platnost.
Členské státy uvědomí Komisi o opatřeních, která hodlají přijmout. Komise sdělí přijatá opatření Radě a ostatním členským státům.
Článek 9
Komise zahrne informace o uplatňování tohoto nařízení do své výroční zprávy o uplatňování a provádění opatření na ochranu obchodu, kterou má předkládat Evropskému parlamentu a Radě podle článku 22a nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (7).
Článek 10
Aniž jsou dotčeny jiné předpisy Unie, nevylučuje toto nařízení přijetí nebo uplatňování množstevních omezení vývozu členským státem z důvodu veřejné mravnosti, veřejného pořádku, veřejné bezpečnosti nebo ochrany zdraví a života lidí, zvířat a rostlin, národního kulturního pokladu, jenž má uměleckou, historickou nebo archeologickou hodnotu, nebo průmyslového a obchodního vlastnictví.
Článek 11
Tímto nařízením není dotčeno používání právních předpisů o společné organizaci zemědělských trhů ani zvláštních předpisů přijatých podle článku 352 Smlouvy vztahujících se na zboží vyrobené ze zemědělských produktu. Použije se k těmto předpisům doplňkově.
Článek 5 tohoto nařízení se však nepoužije na ty produkty upravené zmíněnými předpisy, pro které pravidla Unie o obchodu se třetími zeměmi stanoví možnost uplatnění množstevních omezení vývozu. Článek 4 se nepoužije na ty produkty upravené zmíněnými předpisy, u kterých pravidla Unie o obchodu se třetími zeměmi vyžadují vystavení licence nebo jiného vývozního dokladu.
Článek 12
Nařízení (ES) č. 1061/2009 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze III.
Článek 13
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. března 2015.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) 2015/479 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 11ης Μαρτίου 2015
περί κοινού καθεστώτος εξαγωγών
(κωδικοποίηση)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1061/2009 του Συμβουλίου (3) έχει τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Η κοινή εμπορική πολιτική θα πρέπει να βασίζεται σε ομοιόμορφες αρχές.
(3)
Ενδείκνυται ως εκ τούτου να θεσπισθεί κοινό καθεστώς για τις εξαγωγές της Ένωσης.
(4)
Σε όλα τα κράτη μέλη, οι εξαγωγές έχουν ελευθερωθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου. Υπ' αυτούς τους όρους, είναι δυνατό να εφαρμοσθεί σε επίπεδο Ένωσης η αρχή της μη υπαγωγής σε ποσοτικό περιορισμό των εξαγωγών προς τρίτες χώρες, υπό την επιφύλαξη των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό και με την επιφύλαξη των μέτρων που τα κράτη μέλη δύνανται να λαμβάνουν σύμφωνα με τη Συνθήκη.
(5)
Η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνεται όταν, λόγω ασυνήθους εξελίξεως της αγοράς, ένα κράτος μέλος κρίνει ότι μέτρα διασφαλίσεως είναι ενδεχομένως απαραίτητα.
(6)
Είναι ουσιώδες να εξετάζονται, σε ενωσιακή κλίμακα, ιδίως βάσει των πληροφοριών αυτών, οι όροι των εξαγωγών, η εξέλιξή τους και τα διάφορα στοιχεία της οικονομικής και εμπορικής καταστάσεως καθώς και, αναλόγως της περιπτώσεως, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν.
(7)
Είναι δυνατό να παραστεί αναγκαίο να ασκείται από την Ένωση επίβλεψη ορισμένων εξαγωγών ή να θεσπισθούν προληπτικά συντηρητικά μέτρα για την αντιμετώπιση απροόπτων πρακτικών.
(8)
Τα μέτρα διασφάλισης που απαιτούν τα συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να θεσπίζονται τηρουμένων των υφισταμένων διεθνών υποχρεώσεων.
(9)
Φαίνεται αναγκαίο να επιτραπεί στα κράτη μέλη, τα οποία δεσμεύονται με διεθνείς αναλήψεις υποχρεώσεων, και τα οποία καθιερώνουν, σε περίπτωση πραγματικών ή δυνητικών δυσκολιών εφοδιασμού, μηχανισμό χορήγησης προϊόντων πετρελαίου μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, να εκπληρώνουν έναντι των τρίτων χωρών τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει, με την επιφύλαξη των διατάξεων της Ένωσης που έχουν θεσπισθεί για τους ίδιους σκοπούς. Αυτή η άδεια θα πρέπει να χορηγείται, μέχρι τη θέσπιση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατάλληλων μέτρων σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η Ένωση ή όλα τα κράτη μέλη.
(10)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καλύπτει όλα τα προϊόντα, τόσο τα βιομηχανικά όσο και τα γεωργικά. Θα πρέπει να εφαρμόζεται κατά τρόπο συμπληρωματικό προς τις ρυθμίσεις για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, καθώς και προς τις ειδικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 352 της Συνθήκης και που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Θα πρέπει πάντως να αποφεύγεται η επικάλυψη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού με τις διατάξεις των ανωτέρω ρυθμίσεων και, ιδίως, με τις ρήτρες διασφάλισης των ρυθμίσεων αυτών.
(11)
Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού απαιτεί ενιαίες προϋποθέσεις για την έγκριση μέτρων διασφάλισης. Η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει τα εν λόγω μέτρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5),
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΑΡΧΗ
Άρθρο 1
Οι εξαγωγές της Ένωσης προς τρίτες χώρες είναι ελεύθερες, δηλαδή δεν υπόκεινται σε ποσοτικούς περιορισμούς, με εξαίρεση εκείνους που επιβάλλονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΝΩΣΗΣ
Άρθρο 2
Όταν, λόγω ασυνήθους εξελίξεως της αγοράς, ένα κράτος μέλος κρίνει ότι μέτρα διασφάλισης είναι ενδεχομένως απαραίτητα κατά την έννοια του Κεφαλαίου ΙΙΙ, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή, που ειδοποιεί τα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 3
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διασφαλίσεων, η οποία συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/478 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6). Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όποτε γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5.
Άρθρο 4
Η Επιτροπή δύναται να ζητεί από τα κράτη μέλη να της παρέχουν στατιστικές πληροφορίες για την εξέλιξη της αγοράς ορισμένου προϊόντος προκειμένου να προσδιορίσει την οικονομική και εμπορική κατάστασή του και να επιβλέπουν, για τον σκοπό αυτό, τις εξαγωγές του σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες και κατά τον τρόπο που υποδεικνύει η Επιτροπή. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να ικανοποιήσουν τις αιτήσεις της Επιτροπής και της διαβιβάζουν τα στοιχεία που ζήτησε. Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Άρθρο 5
1. Για να προλάβει μια κρίσιμη κατάσταση που οφείλεται στην έλλειψη βασικών προϊόντων ή για να την επανορθώσει, και όταν τα συμφέροντα της Ένωσης απαιτούν άμεση ενέργεια, η Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία και αφού λάβει υπόψη τη φύση των προϊόντων και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σχετικών συναλλαγών, δύναται να θέσει ως προϋπόθεση της εξαγωγής ενός προϊόντος την προσκόμιση άδειας εξαγωγής που χορηγείται κατά τον τρόπο και εντός των ορίων που ορίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 3 παράγραφος 2 ή, σε επείγουσες περιπτώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3.
2. Τα ληφθέντα μέτρα γνωστοποιούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
3. Τα μέτρα δύνανται να αναφέρονται μόνο σε ορισμένους περιορισμούς και μόνο στις εξαγωγές ορισμένων περιοχών της Ένωσης. Δεν επηρεάζουν τα προϊόντα που ευρίσκονται υπό μεταφορά προς τα σύνορα της Ένωσης.
4. Η Επιτροπή, στην περίπτωση που η ενέργειά της έχει ζητηθεί από κράτος μέλος, αποφασίζει δυνάμει της παραγράφου 1, εντός πέντε εργασίμων ημερών το αργότερο από την ημερομηνία λήψης της αίτησης.
5. Αν η Επιτροπή εφαρμόσει την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, αποφασίζει, το πολύ εντός 12 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του μέτρου που έλαβε, αν θα θεσπίσει κατάλληλα μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 6. Αν δεν θεσπιστούν μέτρα εντός έξι εβδομάδων από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του μέτρου, το εν λόγω μέτρο θεωρείται ότι έχει ανακληθεί.
Άρθρο 6
1. Όταν το απαιτεί το συμφέρον της Ένωσης, η Επιτροπή δύναται να θεσπίζει κατάλληλα μέτρα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 3 παράγραφος 2:
α)
για να προλάβει μία κρίσιμη κατάσταση, που οφείλεται σε έλλειψη βασικών προϊόντων, ή για να την επανορθώσει·
β)
για να επιτρέψει την εκπλήρωση διεθνών υποχρεώσεων που ανελήφθησαν από την Ένωση ή όλα τα κράτη μέλη της, ιδίως όσον αφορά το εμπόριο βασικών προϊόντων.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δύνανται να περιορίζονται μόνο σε ορισμένους προορισμούς και μόνο στις εξαγωγές ορισμένων περιοχών της Ένωσης. Δεν επηρεάζουν τα προϊόντα που ευρίσκονται υπό μεταφορά προς τα σύνορα της της Ένωσης.
3. Κατά την επιβολή ποσοτικών περιορισμών επί των εξαγωγών λαμβάνονται ιδίως υπόψη:
α)
αφενός, ο αριθμός των συμβάσεων, οι οποίες έχουν συναφθεί υπό κανονικές συνθήκες πριν από τη θέση σε ισχύ μέτρου διασφάλισης κατά την έννοια του παρόντος Κεφαλαίου και τις οποίες το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις εσωτερικές του διατάξεις· και
β)
αφετέρου, το γεγονός ότι δεν πρέπει να τίθεται σε κίνδυνο η πραγματοποίηση του επιδιωκομένου, με την επιβολή ποσοτικών περιορισμών, στόχου.
Άρθρο 7
1. Κατά την περίοδο εφαρμογής των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 6, η Επιτροπή μπορεί, κατόπιν αιτήσεως ενός κράτους μέλους ή με ίδια πρωτοβουλία:
α)
να εξετάζει τις επιπτώσεις του μέτρου αυτού·
β)
να διαπιστώνει εάν η εφαρμογή του μέτρου εξακολουθεί να είναι αναγκαία.
Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι η εφαρμογή του μέτρου εξακολουθεί να είναι αναγκαία, ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη.
2. Αν η Επιτροπή κρίνει ότι επιβάλλεται η ανάκληση ή η τροποποίηση των μέτρων που αναφέρονται στα άρθρα 5 και 6, εφαρμόζει τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 3 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 8
Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα I μέχρι τη θέσπιση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κατάλληλων μέτρων σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η Ένωση ή όλα τα κράτη μέλη, τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να εφαρμόζουν, υπό την επιφύλαξη των κανόνων που έχει θεσπίσει η Ένωση για το θέμα αυτό, τους μηχανισμούς κρίσης με τους οποίους καθιερώνεται υποχρέωση χορήγησης έναντι των τρίτων χωρών, που προβλέπουν οι διεθνείς υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τα μέτρα τα οποία προτίθενται να θεσπίσουν. Τα θεσπιζόμενα μέτρα κοινοποιούνται από την Επιτροπή στο Συμβούλιο και στα άλλα κράτη μέλη.
Άρθρο 9
Η Επιτροπή, στην ετήσια έκθεσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή και την υλοποίηση μέτρων εμπορικής άμυνας, που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 22α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (7), περιλαμβάνει και πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 10
Υπό την επιφύλαξη άλλων διατάξεων της Ένωσης, ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την υιοθέτηση ή την εφαρμογή από τα κράτη μέλη ποσοτικών περιορισμών κατά την εξαγωγή που επιβάλλονται για λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή για λόγους προστασίας της υγείας και της ζωής ανθρώπων, ζώων ή φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας.
Άρθρο 11
Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την εφαρμογή των ρυθμίσεων για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών καθώς και των ειδικών ρυθμίσεων που έχουν εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 352 της Συνθήκης και εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Εφαρμόζεται κατά τρόπο συμπληρωματικό.
Εντούτοις, το άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που εμπίπτουν στις ρυθμίσεις αυτές και για τα οποία το καθεστώς συναλλαγών της Ένωσης με τρίτες χώρες προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής ποσοτικών περιορισμών κατά την εξαγωγή. Το άρθρο 4 δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα που υπάγονται στις ρυθμίσεις αυτές και για τα οποία το ενωσιακό καθεστώς συναλλαγών με τρίτες χώρες προβλέπει την προσκόμιση πιστοποιητικού ή άλλου τίτλου εξαγωγής.
Άρθρο 12
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1061/2009 καταργείται.
Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό θεωρούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα III.
Άρθρο 13
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 11 Μαρτίου 2015.