SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/52/EU
ze dne 16. dubna 2014,
kterou se mění směrnice Rady 2011/92/EU o posuzování vlivů některých veřejných a soukromých záměrů na životní prostředí
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/92/EU (4) harmonizovala zásady pro posuzování vlivů záměrů na životní prostředí zavedením minimálních požadavků (s ohledem na typ záměrů podléhajících posouzení, základní povinnosti oznamovatelů, obsah tohoto posouzení a účast příslušných orgánů a veřejnosti) a přispívá k vysoké úrovni ochrany životního prostředí a lidského zdraví. Členské státy mohou v souladu se Smlouvou o fungování Evropské unie stanovit přísnější ochranná opatření.
(2)
Sdělení Komise ze dne 30. dubna 2007 nazvané „Přezkum šestého akčního programu Společenství pro životní prostředí v polovině období“ a sdělení Komise ze dne 23. července 2009 o uplatňování a účinnosti směrnice Rady 85/337/EHS (5), která směrnici 2011/92/EU předcházela, zdůraznily nutnost zlepšení zásad posuzování vlivů záměrů na životní prostředí a přizpůsobení směrnice 85/337/EHS politickým, právním a technickým souvislostem, které prošly zásadním vývojem.
(3)
Je nezbytné změnit směrnici 2011/92/EU za účelem posílení kvality posuzování vlivů na životní prostředí, zajištění souladu postupů se zásadami inteligentní regulace a zvýšení soudržnosti a synergií s ostatními právními předpisy a politikami Unie, jakož i strategiemi a politikami vypracovanými členskými státy v oblastech spadajících do vnitrostátní pravomoci.
(4)
Dotčené členské státy mohou na základě rovného zastoupení zřídit společný orgán, který bude koordinovat a usnadňovat postupy posuzování přeshraničních záměrů a zejména vést konzultace v souladu s Úmluvou o posuzování vlivů na životní prostředí přesahujících hranice států ze dne 25. února 1991 (úmluva z Espoo).
(5)
Provádění požadavků uvedených ve směrnici 2011/92/EU mohou také usnadnit mechanismy stanovené nařízeními Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 347/2013 (6), (EU) č. 1315/2013 (7) a (EU) č. 1316/2013 (8), které souvisejí se záměry v oblasti infrastruktury spolufinancovanými Unií.
(6)
Směrnice 2011/92/EU by také měla být pozměněna takovým způsobem, aby zajišťovala lepší ochranu životního prostředí, účinnější využívání zdrojů a podporu udržitelného růstu v Unii. K tomuto účelu je nutné zjednodušit a harmonizovat postupy, které stanovuje.
(7)
V posledním desetiletí nabyly otázky životního prostředí, jako je účinné a udržitelné využívání zdrojů, ochrana biologické rozmanitosti, změna klimatu a riziko nehod a katastrof, v tvorbě politik na významu. Měly by se proto rovněž stát důležitou součástí postupů posuzování a rozhodování
(8)
Ve svém sdělení ze dne 20. září 2011 nazvaném „Plán pro Evropu účinněji využívající zdroje“ se Komise zavázala, že se v rámci revize směrnice 2011/92/EU bude zabývat i širšími otázkami účinného a udržitelného využívání zdrojů.
(9)
Ve sdělení Komise ze dne 22. září 2006 nazvaném „Tematická strategie pro ochranu půdy“ a v Plánu pro Evropu účinněji využívající zdroje je kladen důraz na udržitelné využívání půdy a potřebu řešit neustálé neudržitelné rozšiřování osídlených oblastí (zábor půdy). Rovněž závěrečný dokument konference OSN o udržitelném rozvoji, která se konala v Rio de Janeiru ve dnech 20.-22. června 2012, uznává hospodářský a společenský význam dobrého hospodaření s půdou a nutnost přijmout bezodkladná opatření, jimiž by bylo možno zvrátit degradaci půdy. Veřejné a soukromé záměry by proto měly zvažovat a omezit svůj vliv na půdu, zejména pokud jde o její zábor, ale i organickou hmotu, erozi, utužování a zakrývání; v tomto ohledu jsou rovněž významné celostátní, regionální a místní plány a politiky zaměřené na řádné využívání půdy.
(10)
Úmluva Organizace spojených národů o biologické rozmanitosti (dále jen „úmluva“), jíž je Unie smluvní stranou v souladu s rozhodnutím Rady 93/626/EHS (9), vyžaduje, pokud je to možné a vhodné, posouzení významných negativních vlivů záměrů na biologickou rozmanitost, která je definována v článku 2 úmluvy, s cílem tyto vlivy zamezit nebo minimalizovat. Toto předběžné posouzení těchto vlivů by mělo přispět k dosažení hlavního cíle, který přijala Evropská rada ve svých závěrech ze dne 25.-26. března 2010 a jímž je zastavení úbytku biologické rozmanitosti a degradace ekosystémových služeb do roku 2020 a jejich obnova všude tam, kde je to možné.
(11)
Opatření přijatá za účelem vyloučení, prevence, snížení a pokud možno vyrovnání významných negativních vlivů na životní prostředí, zejména na druhy a přírodní stanoviště, které jsou chráněny podle směrnice Rady 92/43/EHS (10) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (11), by měla pomoci zabránit zhoršení kvality životního prostředí a čistému úbytku biologické rozmanitosti, a to v souladu se závazky Unie v souvislosti s úmluvou a cíli a opatřeními strategie v oblasti biologické rozmanitosti do roku 2020 stanovenými se sdělení Komise ze dne 3. května 2011 nazvaném „Naše životní pojistka, náš přírodní kapitál: strategie EU v oblasti biologické rozmanitosti do roku 2020“.
(12)
V zájmu zajištění vysoké úrovně ochrany mořského prostředí, zejména druhů a přírodních stanovišť, by postup posuzování vlivů na životní prostředí a zjišťovací řízení měly v případě záměrů v mořském prostředí zohledňovat vlastnosti těchto záměrů se zvláštním zřetelem na použité technologie, jako jsou například seismické průzkumy za použití aktivních sonarů. Za tímto účelem by plnění požadavků této směrnice mohly usnadnit rovněž požadavky směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/30/EU (12).
(13)
Změna klimatu bude i nadále poškozovat životní prostředí a ohrožovat hospodářský rozvoj. V tomto ohledu je vhodné posuzovat vliv záměrů na klima (například emise skleníkových plynů) a ohrožení záměrů v důsledku změny klimatu.
(14)
V návaznosti na sdělení Komise ze dne 23. února 2009 nazvané „Přístup Společenství v oblasti prevence přírodních katastrof a katastrof způsobených člověkem“ Rada ve svých závěrech ze dne 30. listopadu 2009 vyzvala Komisi, aby zajistila, že provádění, přezkum další rozvoj iniciativ Unie vezme v úvahu problematiku prevence rizika katastrof a jejich řešení, jakož i program akčního rámce OSN z Hyogo (2005-2015) přijatý dne 22. ledna 2005, který zdůrazňuje, že je třeba zavést postupy pro posuzování rizika katastrof vyplývajícího z velkých záměrů v oblasti infrastruktury.
(15)
Za účelem zajištění vysoké úrovně ochrany životního prostředí je třeba u určitých záměrů přijmout preventivní opatření, neboť vzhledem ke své povaze by v případě závažných nehod nebo přírodních katastrof, jako jsou například povodně, zvýšení hladiny moře nebo zemětřesení, mohly mít významný negativní vliv na životní prostředí. U těchto záměrů je důležité posoudit jejich zranitelnost (míru vystavení a odolnosti) vůči závažným nehodám nebo katastrofám a nebezpečí vzniku takových nehod a katastrof a vyvodit patřičné závěry, pokud jde o pravděpodobnost významných negativních vlivů na životní prostředí. Aby se předešlo duplikaci činností, mělo by být možné použít příslušné informace, které jsou již k dispozici a které byly získány v rámci posouzení rizik prováděných v souladu s právními předpisy Unie, jako je směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/18/EU (13) a směrnice Rady 2009/71/Euratom (14), nebo prostřednictvím příslušných posouzení, která jsou prováděna podle vnitrostátních právních předpisů, a to za předpokladu, že jsou splněny požadavky této směrnice.
(16)
Pro ochranu a podporu kulturního dědictví zahrnujícího městské historické památky a krajiny, které jsou nedílnou součástí kulturní rozmanitosti, již je Unie zavázána uznávat a podporovat v souladu s čl. 167 odst. 4 Smlouvy o fungování EU, mohou být užitečné definice a zásady stanovené příslušnými úmluvami Rady Evropy, zejména Evropskou úmluvou o ochraně archeologického dědictví ze dne 6. května 1969, Úmluvou o ochraně architektonického dědictví Evropy ze dne 3. října 1985, Evropskou úmluvou o krajině ze dne 20. října 2000 a Rámcovou úmluvou o hodnotě kulturního dědictví pro společnost ze dne 27. října 2005. V rámci posuzování vlivů na životní prostředí je v zájmu lepší ochrany historického a kulturního dědictví a krajiny důležité zabývat se vizuálním dopadem záměrů, zejména změnou vzhledu zastavěné či přírodní krajiny a městských oblastí.
(17)
Při uplatňování směrnice 2011/92/EU je nezbytné zajistit inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění v souladu s cíli, které byly stanoveny ve sdělení Komise ze dne 3. března 2010 nazvaném „Evropa 2020-Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“.
(18)
V zájmu zlepšení přístupu veřejnosti k informacím a zvýšení transparentnosti by měly být včasné informace související s prováděním této směrnice dostupné rovněž v elektronické podobě. Členské státy by proto měly zřídit alespoň ústřední portál nebo přístupová místa na vhodné správní úrovni, které umožní snadný a účinný přístup veřejnosti k těmto informacím.
(19)
Zkušenosti ukázaly, že v případě záměrů nebo části záměrů určených pro účely obrany, včetně záměrů souvisejících s činností spojeneckých sil na území členských států v souladu s mezinárodními závazky, by na základě uplatňování směrnice 2011/92/EU mohlo dojít ke zveřejnění příslušných důvěrných informací, a tedy k nepříznivému ovlivnění účelů obrany. Proto je třeba členským státům umožnit, aby uvedenou směrnici v příslušných případech neuplatňovaly.
(20)
Zkušenosti ukázaly, že pokud jde o záměry, jejichž jediným účelem je zajistit reakci v případě mimořádných situací ohrožujících bezpečnost občanů, mohlo by mít dodržování směrnice 2011/92/EU negativní vliv, a to mimo jiné i na životní prostředí, a proto je třeba členským státům umožnit, aby uvedenou směrnici v příslušných případech neuplatňovaly.
(21)
Členské státy mají při provádění směrnice 2011/92/EU několik možností, jak začlenit posouzení vlivů na životní prostředí do vnitrostátních postupů. Jednotlivé prvky těchto vnitrostátních postupů se proto mohou lišit. Odůvodněný závěr, kterým příslušný orgán zakončí přezkoumání vlivů záměru na životní prostředí, tak může být součástí integrovaného povolovacího řízení nebo může být začleněn do jiného závazného rozhodnutí, které je vyžadováno pro dosažení souladu s cíli této směrnice.
(22)
Pro zajištění vysoké úrovně ochrany životního prostředí a lidského zdraví je nezbytné, aby se v rámci zjišťovacího řízení a posuzování vlivů na životní prostředí přihlíželo k vlivům dotyčného záměru jako celku, případně včetně jeho podpovrchové a podzemní části, během výstavby a provozu a případně demolice.
(23)
Příslušný orgán by v zájmu úplného posouzení přímých i nepřímých vlivů záměru na životní prostředí měl provést analýzu a přezkoumat podstatu informací poskytnutých oznamovatelem a získaných během projednávání, a případně by měl zvážit jakékoliv doplňující informace.
(24)
V případě záměrů přijatých zvláštními vnitrostátními právními předpisy by členské státy měly zajistit, aby cílů této směrnice týkajících se projednání s veřejností bylo dosaženo prostřednictvím legislativního procesu.
(25)
Je nezbytné zajistit objektivitu příslušných orgánů. Střetu zájmů by šlo předejít mimo jiné funkčním oddělením příslušného orgánu od oznamovatele. V případě, že příslušný orgán je současně oznamovatelem, by členské státy měly alespoň rozdělit pravomoci v rámci své správy tak, aby zajistily, že u orgánů vykonávajících povinnosti podle směrnice 2011/92/EU budou funkce, u nichž by mohlo dojít ke střetu zájmů, náležitě odděleny.
(26)
Měly by být upřesněny informace, které musí oznamovatel poskytnout, aby příslušný orgán mohl určit, zda záměry uvedené v příloze II směrnice 2011/92/EU, jejich změny nebo rozšíření mají podléhat posouzení vlivů na životní prostředí (zjišťovací řízení), přičemž důraz by měl být kladen na klíčové aspekty, které příslušnému orgánu umožní provést určení v této věci. Toto určení by mělo být zpřístupněno veřejnosti.
(27)
Zjišťovací řízení by mělo zajistit, aby posouzení vlivů na životní prostředí bylo vyžadováno pouze u záměrů, které by mohly mít významný vliv na životní prostředí.
(28)
Kritéria výběru stanovená v příloze III směrnice 2011/92/EU, jež mají členské státy brát v úvahu pro určení, které záměry by měly podléhat posouzení vlivů na životní prostředí na základě významnosti jejich vlivů na životní prostředí, je třeba upravit a vyjasnit. Zkušenosti například ukázaly, že na životní prostředí mohou mít často významný vliv záměry, které využívají či ovlivňují cenné zdroje, záměry navržené na environmentálně citlivých místech nebo záměry s potenciálně nebezpečnými nebo nezvratnými vlivy.
(29)
Při určování, zda by záměr mohl mít významný vliv na životní prostředí, by příslušné orgány měly stanovit nejdůležitější kritéria, která je třeba vzít v úvahu, a zohlednit informace, které mohou být případně k dispozici z jiných posuzování požadovaných právními předpisy Unie, aby bylo možné účinně a transparentně použít zjišťovací řízení. Z tohoto hlediska je vhodné upřesnit obsah určení, které je výsledkem zjišťovacího řízení, zejména pokud není požadováno posuzování vlivů na životní prostředí. Řádnou správní praxi mimoto představuje rovněž přihlížení k nevyžádaným vyjádřením, která mohou pocházet z různých zdrojů, např. od občanů nebo orgánů veřejné moci, přestože ve fázi zjišťovacího řízení nejsou vyžadovány formální konzultace.
(30)
Aby bylo možné zvýšit kvalitu posuzování vlivů na životní prostředí, zjednodušit postupy a racionalizovat rozhodovací proces, měl by příslušný orgán v případě, že o to požádá oznamovatel, vydat stanovisko, v němž určí rozsah a míru podrobnosti informací týkajících se životního prostředí, jež mají být předloženy ve formě dokumentace vlivů záměru na životní prostředí (určení rozsahu posuzování).
(31)
Dokumentace vlivů záměru na životní prostředí, kterou má oznamovatel záměru předložit, by měla obsahovat popis vhodných alternativních řešení týkajících se daného záměru, která oznamovatel zvažoval, případně včetně nástinu pravděpodobného vývoje současného stavu životního prostředí bez provedení záměru (nulová varianta), jako prostředek ke zlepšení kvality posuzování vlivů na životní prostředí a k začlenění environmentálních hledisek do podoby záměru již v rané fázi.
(32)
Údaje a informace, jež jsou oznamovatelem v souladu s přílohou IV směrnice 2011/92/EU uvedeny v dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí, by měly být úplné a měly by mít dostatečně vysokou kvalitu. S cílem zamezit duplicitnímu posuzování by se měly zohledňovat případné dostupné výsledky jiných posouzení prováděných na základě právních předpisů Unie, jako je směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/42/ES (15) nebo směrnice 2009/71/Euratom, nebo vnitrostátních právních předpisů.
(33)
Odborníci zapojení do vypracovávání dokumentace vlivů záměru na životní prostředí by měli být kvalifikovaní a kompetentní. K tomu, aby mohly příslušné orgány dotčený záměr posoudit, jsou nezbytné dostatečné odborné znalosti v dané oblasti, které zajistí úplnost a vysokou kvalitu informací poskytovaných oznamovatelem.
(34)
S cílem zajistit transparentnost a odpovědnost je vhodné, aby příslušný orgán, který vydal povolení pro určitý záměr, své rozhodnutí zdůvodnil a uvedl, že vzal v úvahu výsledky jednání, která vedl, a příslušné shromážděné informace.
(35)
Členské státy by měly zajistit, aby byla zavedena zmírňující a kompenzační opatření a aby byly stanoveny vhodné postupy pro monitorování významných negativních vlivů na životní prostředí spojených s výstavbou a provozem záměru, čímž by se mimo jiné zjistily nepředvídané negativní vlivy, a bylo by tak možné přijmout vhodná nápravná opatření. Toto monitorování by nemělo duplikovat nebo rozšiřovat rozsah monitorování podle jiných právních předpisů Unie než této směrnice nebo podle právních předpisů členských států.
(36)
V zájmu účinnějšího rozhodování a zvýšení právní jistoty by členské státy měly zajistit, aby jednotlivé kroky posuzování vlivů záměrů na životní prostředí byly prováděny v přiměřené časové lhůtě v závislosti na povaze, složitosti, umístění a rozsahu záměru. Tyto lhůty by za žádných okolností neměly ohrozit dosažení vysoké úrovně ochrany životního prostředí, zejména pokud vyplývá z jiných právních předpisů Unie týkajících se životního prostředí, než je tato směrnice, ani účinnou účast veřejnosti a přístup k právní ochraně.
(37)
Aby se v případech, kdy povinnost provádět posouzení vyplývá současně z této směrnice a směrnice 92/43/EHS nebo směrnice 2009/147/ES, zvýšila účinnost posuzování, snížila se složitost správních postupů a zlepšila ekonomická účinnost, měly by členské státy zajistit, aby byly v případě potřeby stanoveny koordinované nebo společné postupy, které splňují požadavky uvedených směrnic, přičemž by se mělo přihlížet k jejich specifickým organizačním rysům. Jestliže povinnost provádět posouzení týkající se otázek životního prostředí vyplývá současně z této směrnice a z jiných právních předpisů Unie, jako je směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (16), směrnice 2001/42/ES, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (17), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU (18) a směrnice 2012/18/EU, členské státy by měly mít možnost stanovit koordinované nebo společné postupy, které splňují požadavky příslušných právních předpisů Unie. V případě stanovení koordinovaných nebo společných postupů by členské státy měly určit orgán odpovědný za vykonávání souvisejících povinností. Členské státy by měly mít možnost zohlednit institucionální strukturu a určit více než jeden orgán, považují-li to za nezbytné.
(38)
Členské státy by měly stanovit pravidla pro sankce za porušení vnitrostátních předpisů přijatých na základě této směrnice. Členské státy by měly samy určit druh nebo formu těchto sankcí. Takto stanovené sankce by měly být účinné, přiměřené a odrazující.
(39)
V souladu se zásadami právní jistoty a proporcionality a s cílem zajistit co nejplynulejší přechod ze stávajícího režimu stanoveného směrnicí 2011/92/EU na nový režim vyplývající ze změn zavedených touto směrnicí je vhodné stanovit přechodná opatření. Tato opatření by měla zajistit, že nedojde ke změně regulativního rámce pro posuzování vlivů na životní prostředí ve vztahu ke konkrétnímu oznamovateli, jestliže již byly zahájeny procesní úkony podle stávajícího režimu, avšak povolení nebo jiné závazné rozhodnutí, které je vyžadováno pro dosažení souladu s cíli této směrnice, nebylo v případě daného záměru dosud vydáno. Obdobně by se příslušná ustanovení směrnice 2011/92/EU ve znění před změnou provedenou touto směrnicí měla uplatňovat na záměry, u nichž bylo zahájeno zjišťovací řízení nebo určení rozsahu posuzování (v případě, že o jeho provedení požádal oznamovatel nebo si je vyžádal příslušný orgán) nebo u nichž byla dokumentace vlivů záměru na životní prostředí předložena před lhůtou pro provedení této směrnice.
(40)
V souladu se Společným politickým prohlášením členských států a Komise o informativních dokumentech (19), jež bylo přijato dne 28. září 2011, se členské státy zavázaly, že v odůvodněných případech oznámení o opatřeních přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu doplní o jeden či více dokumentů s informacemi o vztahu mezi jednotlivými složkami směrnice a příslušnými částmi vnitrostátních nástrojů přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu. Ve vztahu k této směrnici považuje normotvůrce předložení těchto dokumentů za odůvodněné.
(41)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zajištění vysoké úrovně ochrany životního prostředí a lidského zdraví zavedením minimálních požadavků na posuzování vlivů záměrů na životní prostředí, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jej, z důvodu rozsahu, závažnosti a přeshraniční povahy otázek ochrany životního prostředí, které je třeba řešit, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(42)
Směrnice 2011/92/EU by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Směrnice 2011/92/EU se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„g)
‚posuzováním vlivů na životní prostředí‘ proces sestávající z:
i)
vypracování dokumentace vlivů záměru na životní prostředí oznamovatelem podle čl. 5 odst. 1 a 2,
ii)
projednávání podle článku 6 a případně článku 7,
iii)
přezkoumání informací uvedených v dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí a jakýchkoli dalších doplňujících informací, které v případě potřeby poskytne oznamovatel v souladu s čl. 5 odst. 3, a jakýchkoli jiných významných informací získaných při projednávání podle článků 6 a 7, provedené příslušným orgánem,
iv)
odůvodněný závěr příslušného orgánu o významných vlivech záměru na životní prostředí, v němž přihlédne k výsledkům přezkoumání uvedeného v bodě iii) a případně svého vlastního doplňujícího přezkoumání,
v)
začlenění odůvodněného závěru příslušného orgánu do kteréhokoli rozhodnutí uvedeného v článku 8a.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Členské státy se mohou případ od případu v souladu s vnitrostátními právem rozhodnout neuplatňovat tuto směrnici na záměry nebo části záměrů určené výhradně pro účely obrany nebo na záměry, jejichž jediným účelem je reakce na mimořádné civilní události, pokud se domnívají, že by takové uplatnění mohlo uvedené účely nepříznivě ovlivnit.“;
c)
odstavec 4 se zrušuje.
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
odstavce 1 až 3 se nahrazují tímto:
„1. Členské státy přijmou všechna opatření nezbytná k zajištění, aby před vydáním povolení musely záměry, které mohou mít významný vliv na životní prostředí mimo jiné v důsledku své povahy, rozsahu nebo umístění, získat povolení a posouzení z hlediska jejich vlivů na životní prostředí. Tyto záměry jsou vymezeny v článku 4.
2. Posuzování vlivů na životní prostředí může být zahrnuto do povolovacích řízení již existujících v členských státech, nebo pokud taková řízení neexistují, do jiných řízení nebo do řízení, která mají být zavedena pro dosažení souladu s cíli této směrnice.
3. V případě záměrů, u nichž je povinnost provést posouzení vlivů na životní prostředí dána současně touto směrnicí a směrnicí Rady 92/43/EHS (20) nebo směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (21), členské státy případně zajistí koordinované nebo společné postupy, které splňují požadavky uvedených právních předpisů Unie.
V případě záměrů, u nichž je povinnost provést posouzení vlivů na životní prostředí dána současně touto směrnicí a jinými právními předpisy Unie, než jsou směrnice uvedené v prvním pododstavci, mohou členské státy stanovit koordinované nebo společné postupy.
V rámci koordinovaného postupu podle prvního a druhého pododstavce členské státy usilují o koordinaci různých individuálních posouzení vlivů konkrétního záměru na životní prostředí vyžadovaných příslušnými právními předpisy Unie tím, že určí orgán k tomuto účelu, aniž jsou dotčena ustanovení obsažená v jiných příslušných právních předpisech Unie.
V rámci společného postupu podle prvního a druhého pododstavce členské státy usilují o vypracování jednotného posouzení vlivů konkrétního záměru na životní prostředí vyžadovaného příslušnými právními předpisy Unie, aniž jsou dotčena ustanovení obsažená v jiných příslušných právních předpisech Unie.
Pro záměry, u nichž je povinnost provést posouzení vlivů na životní prostředí dána současně touto směrnicí a směrnicemi 92/43/EHS, 2000/60/ES, 2009/147/ES a 2010/75/EU, poskytne Komise pokyny ohledně stanovení koordinovaných nebo společných postupů.
(20) Směrnice Rady 92/43/EHS ze dne 21. května 1992 o ochraně přírodních stanovišť, volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin (Úř. věst. L 206, 22.7.1992, s. 7)." 						
(21) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně volně žijících ptáků (Úř. věst. L 20, 26.1.2010, s. 7).“;" 						
b)
v odstavci 4 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„4. Aniž je dotčen článek 7, mohou členské státy ve výjimečných případech vyjmout určitý záměr z působnosti ustanovení této směrnice, jestliže by uplatňování těchto ustanovení nepříznivě ovlivnilo účel záměru, pokud jsou splněny cíle této směrnice.“;
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Aniž je dotčen článek 7, v případě záměru přijatého zvláštním vnitrostátním legislativním aktem jej mohou členské státy vyjmout z působnosti ustanovení této směrnice týkajících se projednání s veřejností, pokud jsou splněny cíle této směrnice.
Členské státy každé dva roky ode dne 16. května 2017 informují Komisi o všech případech, v nichž byla uplatněna výjimka uvedená v prvním pododstavci.“
3)
Článek 3 se nahrazuje tímto:
„Článek 3
1. Posuzování vlivů na životní prostředí vhodným způsobem určí, popíše a posoudí v každém jednotlivém případě přímé a nepřímé významné vlivy záměru na tyto faktory:
a)
obyvatelstvo a lidské zdraví;
b)
biologickou rozmanitost, se zvláštním zřetelem na druhy a přírodní stanoviště chráněné podle směrnice Rady 92/43/EHS a směrnice 2009/147/ES;
c)
půdu, vodu, ovzduší a klima;
d)
hmotný majetek, kulturní dědictví a krajinu;
e)
vzájemné působení mezi faktory uvedenými v písmenech a) až d).
2. Mezi vlivy podle odstavce 1 působící na faktory v něm uvedené patří vlivy předpokládané v důsledku zranitelnosti záměru vůči závažným nehodám nebo katastrofám, které jsou pro dotčený záměr relevantní.“
4)
Článek 4 se mění takto:
a)
odstavce 3 a 4 se nahrazují tímto:
„3. V případě přezkoumávání každého jednotlivého případu nebo při stanovení kritérií nebo prahových hodnot pro účely odstavce 2 jsou brána v úvahu odpovídající kritéria výběru uvedená v příloze III. Členské státy mohou stanovit prahové hodnoty nebo kritéria, na jejichž základě určí, kdy záměry nemusí podléhat určení podle odstavců 4 a 5 ani posouzení vlivů na životní prostředí, nebo prahové hodnoty a kritéria, na jejichž základě určí, kdy záměry musí v každém případě podléhat posouzení vlivů na životní prostředí, aniž by podléhaly určení podle odstavců 4 a 5.
4. Rozhodne-li se členský stát požadovat určení pro záměry uvedené v příloze II, oznamovatel poskytne informace o povaze záměru a o jeho možných významných vlivech na životní prostředí. Podrobný seznam informací, jež mají být poskytnuty, je upřesněn v příloze IIA. Oznamovatel případně zohlední dostupné výsledky jiných příslušných posouzení vlivů na životní prostředí, která byla provedena podle jiných právních předpisů Unie než této směrnice. Oznamovatel může rovněž poskytnout popis prvků záměru nebo zamýšlených opatření k vyloučení či prevenci významných negativních vlivů na životní prostředí.“;
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„5. Příslušný orgán provede určení na základě informací poskytnutých oznamovatelem v souladu s odstavcem 4 a případně s ohledem na výsledky předběžného ověření či posouzení vlivů na životní prostředí, která byla provedena podle jiných právních předpisů Unie než této směrnice. Toto určení se zpřístupní veřejnosti a:
a)
v případě, že bylo rozhodnuto o nutnosti provést posouzení vlivů na životní prostředí, uvede hlavní důvody, proč je toto posouzení vyžadováno, s ohledem na příslušná kritéria uvedená v příloze III, nebo
b)
v případě, že bylo rozhodnuto, že posouzení vlivů na životní prostředí není třeba provést, uvede hlavní důvody, proč toto posouzení není vyžadováno, s ohledem na příslušná kritéria uvedená v příloze III a uvede prvky záměru nebo zamýšlená opatření k vyloučení či prevenci významných negativních vlivů na životní prostředí, jestliže je oznamovatel navrhuje.
6. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán provedl určení co nejdříve, nejpozději však do 90 dnů ode dne, kdy mu oznamovatel předložil všechny informace potřebné podle odstavce 4. Ve výjimečných případech, souvisejících například s povahou, složitostí, umístěním či rozsahem záměru, může příslušný orgán uvedenou lhůtu k určení prodloužit; v takovém případě musí příslušný orgán oznamovatele písemně informovat o důvodech prodloužení lhůty a dni, kdy lze jeho určení očekávat.“
5)
V článku 5 se odstavce 1 až 3 nahrazují tímto:
„1. Pokud je posouzení dopadu na životní prostředí vyžadováno, oznamovatel vypracuje a předloží dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí. Oznamovatel v dokumentaci uvede alespoň tyto informace:
a)
popis záměru obsahující informace o jeho umístění, podobě, rozsahu a dalších relevantních prvcích záměru;
b)
popis možných významných vlivů záměru na životní prostředí;
c)
popis prvků záměru a zamýšlených opatření k vyloučení, prevenci, snížení a pokud možno vyrovnání možných významných negativních vlivů na životní prostředí;
d)
popis vhodných alternativ týkajících se záměru a jeho zvláštní povahy, které oznamovatel zvažoval, a uvedení hlavních důvodů, které vedly k volbě dané varianty při zohlednění vlivů záměru na životní prostředí;
e)
všeobecně srozumitelné shrnutí informací uvedených v písmenech a) až d) netechnické povahy a
f)
jakékoli dodatečné informace uvedené v příloze IV týkající se zvláštní povahy určitého záměru nebo typu záměru a environmentálních faktorů, které mohou být ovlivněny.
Pokud je vydáno stanovisko podle odstavce 2, musí být dokumentace vlivů záměru na životní prostředí založena na tomto stanovisku a musí obsahovat informace, které lze důvodně vyžadovat pro učinění odůvodněného závěru o významných vlivech záměru na životní prostředí s ohledem na současné poznatky a metody posuzování. Při vypracovávání dokumentace vlivů záměru na životní prostředí oznamovatel s cílem zabránit opakovanému posuzování zohlední dostupné výsledky příslušných posouzení vypracovaných na základě právních předpisů Unie nebo vnitrostátních právních předpisů.
2. Na žádost oznamovatele příslušný orgán s přihlédnutím k informacím poskytnutých oznamovatelem, jež se týkají zejména zvláštní povahy záměru, včetně jeho umístění a technické kapacity, a jeho možných vlivů na životní prostředí, vydá stanovisko, v němž určí rozsah a míru podrobnosti informací, které musí oznamovatel podle odstavce 1 uvést v dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí. Příslušný orgán před vydáním svého stanoviska projedná záměr s orgány uvedenými v čl. 6 odst. 1.
Členské státy mohou rovněž požadovat, aby příslušné orgány vyjádřily své stanovisko uvedené v prvním pododstavci bez ohledu na to, zda o ně žádá oznamovatel.
3. Za účelem zajištění úplnosti a kvality dokumentace vlivů záměru na životní prostředí:
a)
oznamovatel zajistí, aby dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí vypracovali kvalifikovaní odborníci;
b)
příslušný orgán zajistí, že má k dispozici dostatečné odborné zázemí pro posouzení dokumentace vlivů záměru na životní prostředí, nebo že má k takovému odbornému zázemí potřebný přístup, a
c)
příslušný orgán si v případě potřeby od oznamovatele vyžádá další informace podle přílohy IV, které přímo souvisejí s učiněním odůvodněného závěru o významných vlivech na životní prostředí.“
6)
Článek 6 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy přijmou nezbytná opatření k zajištění toho, aby orgány, kterých by se záměr mohl týkat, měly vzhledem ke své zvláštní působnosti v otázkách životního prostředí nebo na základě místní a regionální příslušnosti možnost vyjádřit své stanovisko k informacím poskytnutým oznamovatelem a k žádosti o povolení, přičemž v případě potřeby vezmou v potaz případy uvedené v čl. 8a odst. 3. Za tímto účelem členské státy určí orgány, s nimiž je třeba záměr projednat, buď obecně, nebo v jednotlivých případech. Těmto orgánům musí být předány informace shromážděné podle článku 5. Podrobné podmínky týkající se projednání stanoví členské státy.“;
b)
v odstavci 2 se návětí nahrazuje tímto:
„2. V zájmu zajištění účinné účasti dotčené veřejnosti na rozhodovacích procesech se následující informace sdělují veřejnosti prostřednictvím elektronických sdělovacích prostředků a veřejného oznámení nebo jiným vhodným způsobem v počáteční fázi rozhodovacích procesů týkajících se životního prostředí podle čl. 2 odst. 2, a nejpozději jakmile je možné tyto informace rozumně poskytnout:“;
c)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Podrobné podmínky informování veřejnosti (například formou vývěsek v určité oblasti nebo oznámeními v místním tisku) a projednání s dotčenou veřejností (například písemným vyjádřením nebo veřejnou anketou) stanoví členské státy. Členské státy přijmou na vhodné správní úrovni nezbytná opatření s cílem zajistit, aby příslušné informace byly veřejnosti přístupné v elektronické podobě, a to alespoň prostřednictvím ústředního portálu nebo snadno dostupných přístupových míst.“;
d)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Pro jednotlivé fáze se stanoví přiměřené lhůty poskytující dostatek času, aby
a)
bylo možné informovat orgány uvedené v odstavci 1 a veřejnost a
b)
orgány uvedené v odstavci 1 a dotčená veřejnost měly dost času na přípravu a účinnou účast na rozhodování ve věcech životního prostředí podle ustanovení tohoto článku.“;
e)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„7. Lhůty pro jednání s dotčenou veřejností o dokumentaci vlivů záměru na životní prostředí uvedené v čl. 5 odst. 1 nesmí být kratší než 30 dnů.“
7)
Článek 7 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Dotčené členské státy zahájí projednávání mimo jiné o možných vlivech záměru překračujících hranice států a opatřeních zamýšlených ke snížení nebo vyloučení těchto vlivů a dohodnou přiměřený časový rámec pro dobu jednání.
Tato projednávání mohou být vedena prostřednictvím vhodného společného orgánu.“.
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Podrobné podmínky provádění odstavců 1 až 4, včetně lhůt pro projednávání, stanoví dotčené členské státy na základě ustanovení a lhůt uvedených v čl. 6 odst. 5 až 7, přičemž tyto podmínky musí umožňovat dotčené veřejnosti na území dotčeného členského státu účinně se účastnit rozhodovacích procesů ve věcech životního prostředí podle čl. 2 odst. 2, která se týkají daného záměru.“
8)
Článek 8 se nahrazuje tímto:
„Článek 8
Výsledky jednání a informace shromážděné podle článků 5 až 7 jsou patřičně zohledněny v povolovacím řízení.“
9)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 8a
1. Rozhodnutí, jímž se uděluje povolení, obsahuje alespoň tyto informace:
a)
odůvodněný závěr podle čl. 1 odst. 2 písm. g) bodu iv);
b)
veškeré environmentální podmínky připojené k rozhodnutí a popis prvků záměru nebo zamýšlených opatření k vyloučení, prevenci nebo snížení a pokud možno vyrovnání významných negativních vlivů na životní prostředí, jakož případně i popis opatření pro monitorování.
2. Rozhodnutí, jímž se udělení povolení zamítá, uvede hlavní důvody tohoto zamítnutí.
3. Pokud členské státy uplatňují řízení uvedená v čl. 2 odst. 2 jiná než povolovací řízení, má se za to, že požadavky odstavců 1 a 2 tohoto článku jsou splněny, jestliže jakékoli rozhodnutí vydané v rámci těchto řízení obsahuje informace uvedené v těchto odstavcích a jsou stanoveny mechanismy umožňující splnit požadavky odstavce 6 tohoto článku.
4. V souladu s požadavky uvedenými v odst. 1 písm. b) členské státy zajistí, aby oznamovatel provedl prvky záměru nebo opatření, které mají za cíl vyloučení, prevenci, snížení a pokud možno vyrovnání významných negativních vlivů na životní prostředí, a stanoví postupy pro monitorování významných negativních vlivů na životní prostředí.
Parametry, které mají být sledovány, a délka trvání monitorování musí být přiměřené povaze, umístění a rozsahu záměru a významnosti jeho vlivů na životní prostředí.
S cílem zabránit duplikaci monitorování mohou být, pokud je to vhodné, použita stávající opatření pro monitorování, která vyplývají z jiných právních předpisů Unie než z této směrnice a z vnitrostátních právních předpisů.
5. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán přijal rozhodnutí podle odstavců 1 až 3 v přiměřené časové lhůtě.
6. Dříve než příslušný orgán rozhodne o vydání povolení, přesvědčí se, že odůvodněný závěr uvedený v čl. 1 odst. 2 písm. g) bodě iv) nebo kterékoli z rozhodnutí uvedených v odstavci 3 tohoto článku je stále aktuální. Členské státy mohou za tímto účelem stanovit dobu platnosti odůvodněného závěru uvedeného v čl. 1 odst. 2 písm. g) bodě iv) nebo kteréhokoli z rozhodnutí uvedených v odstavci 3 tohoto článku.“
10)
V článku 9 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Jakmile bylo povolení uděleno nebo jeho udělení zamítnuto, příslušný orgán nebo orgány o tom bezodkladně uvědomí veřejnost a orgány uvedené v čl. 6 odst. 1 této směrnice v souladu s vnitrostátními postupy a zajistí, aby veřejnosti a orgánům uvedeným v čl. 6 odst. 1 byly při případném zohlednění postupů uvedených v čl. 8a odst. 3 zpřístupněny tyto informace:
a)
obsah rozhodnutí a všechny podmínky k němu připojené, jak je uvedeno v čl. 8a odst. 1 a 2;
b)
hlavní důvody a úvahy, na kterých je rozhodnutí založeno, včetně informací o účasti veřejnosti. Tyto informace zahrnují rovněž shrnutí výsledků projednávání a informací shromážděných podle článků 5 až 7 a způsob, jakým byly tyto výsledky začleněny nebo jiným způsobem vypořádány, zejména pokud jde o připomínky obdržené od dotčených členských států podle článku 7.“
11)
Za článek 9 se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 9a
Členské státy zajistí, aby příslušný orgán či orgány plnily povinnosti vyplývající z této směrnice objektivně a nedostaly se do situace, při níž by mohlo dojít ke střetu zájmů.
V případě, že příslušný orgán je současně oznamovatelem, členské státy alespoň rozdělí pravomoci v rámci své správy tak, aby zajistily, že u orgánů vykonávajících povinnosti podle této směrnice jsou funkce, u nichž by mohlo dojít ke střetu zájmů, náležitě odděleny.“
12)
V článku 10 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčena směrnice 2003/4/ES, ustanoveními této směrnice není dotčena povinnost příslušných orgánů dodržovat omezení uložená vnitrostátními právními a správními předpisy a uznávané právní zvyklosti v oblasti zachovávání obchodního a průmyslového tajemství, včetně duševního vlastnictví, a ochrany veřejného zájmu.“
13)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 10a
Členské státy stanoví sankce za porušení vnitrostátních předpisů přijatých na základě této směrnice. Takto stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.“
14)
V článku 12 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Zejména členské státy každých šest let počínaje 16. květnem 2017 informují Komisi, mají-li k dispozici takové údaje, o:
a)
počtu záměrů uvedených v přílohách I a II, které byly předmětem posouzení vlivů na životní prostředí podle článků 5 až 10;
b)
rozčlenění posouzení vlivů na životní prostředí podle kategorií záměrů uvedených v přílohách I a II;
c)
počtu záměrů uvedených v příloze II, které byly předmětem posouzení podle čl. 4 odst. 2;
d)
průměrné době trvání posuzování vlivů na životní prostředí;
e)
celkových odhadech průměrné výše přímých nákladů na posouzení vlivů na životní prostředí, včetně dopadu uplatňování této směrnice na malé a střední podniky.“
15)
Přílohy směrnice 2011/92/EU se mění v souladu s přílohou této směrnice.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 3, uvedou členské státy v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 16. května 2017.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
1. Na záměry, u nichž bylo určování podle čl. 4 odst. 2 směrnice 2011/92/EU zahájeno před 16. květnem 2017, se vztahují povinnosti uvedené v článku 4 směrnice 2011/92/EU ve znění před změnou provedenou touto směrnicí.
2. Na záměry se vztahují povinnosti uvedené v článku 3 a článcích 5 až 11 směrnice 2011/92/EU ve znění před změnou provedenou touto směrnicí, pokud u nich před 16. květnem 2017.
a)
bylo zahájeno řízení pro vydání stanoviska podle čl. 5 odst. 2 směrnice 2011/92/EU, nebo
b)
byly poskytnuty informace uvedené v čl. 5 odst. 1 směrnice 2011/92/EU.
Článek 4
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 5
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/52/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 16ης Απριλίου 2014
για την τροποποίηση της οδηγίας 2011/92/ΕΕ σχετικά με την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) εναρμόνισε τις αρχές εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων έργων με την καθιέρωση ελάχιστων απαιτήσεων (για τον τύπο των έργων που πρέπει να υποβάλλονται σε εκτίμηση, τις κύριες υποχρεώσεις του κυρίου του έργου, το περιεχόμενο της εκτίμησης και τη συμμετοχή των αρμοδίων αρχών και του κοινού), και συμβάλλει στην υψηλή προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να θεσπίζουν πιο αυστηρά προστατευτικά μέτρα κατά τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).
(2)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2007 με τίτλο «Ενδιάμεση επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον» και την έκθεση της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 2009 σχετικά με την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5), προκάτοχο της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, τονίσθηκε ότι είναι αναγκαίο να βελτιωθούν οι αρχές που διέπουν την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων και να προσαρμοσθεί η οδηγία 85/337/ΕΟΚ στο πολιτικό, νομικό και τεχνικό πλαίσιο, το οποίο έχει εξελιχθεί σημαντικά.
(3)
Είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί η οδηγία 2011/92/ΕΕ, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της διαδικασίας εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, να ευθυγραμμιστεί η εν λόγω διαδικασία με τις αρχές της έξυπνης ρύθμισης και να αυξηθούν η συνοχή και η συνέργεια με άλλα νομοθετήματα και πολιτικές της Ένωσης, καθώς και με στρατηγικές και πολιτικές που έχουν αναπτύξει κράτη μέλη σε πεδία εθνικής αρμοδιότητας.
(4)
Για τον συντονισμό και τη διευκόλυνση των διαδικασιών εκτίμησης των διασυνοριακών έργων, και ιδίως για τη διενέργεια διαβουλεύσεων σύμφωνα με τη σύμβαση για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακά πλαίσια της 25ης Φεβρουαρίου 1991 (σύμβαση Έσπο), τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να ιδρύσουν, με ισότιμη εκπροσώπηση, κοινό όργανο.
(5)
Οι μηχανισμοί που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 347/2013 (6), (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 (7) και (ΕΕ) αριθ. 1316/2013 (8), που σχετίζονται με τη συγχρηματοδότηση έργων υποδομής της Ένωσης, μπορούν επίσης να διευκολύνουν την εφαρμογή των απαιτήσεων της οδηγίας 2011/92/ΕΕ.
(6)
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ θα πρέπει επίσης να αναθεωρηθεί κατά τρόπο που να διασφαλίζει τη βελτιωμένη προστασία του περιβάλλοντος, την αύξηση της αποδοτικής χρήσης των πόρων και τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης στην Ένωση. Προς τούτο χρειάζεται απλούστευση και εναρμόνιση των προβλεπόμενων διαδικασιών.
(7)
Την τελευταία δεκαετία, περιβαλλοντικά προβλήματα όπως η αποτελεσματική χρήση και η βιωσιμότητα των πόρων, η προστασία της βιοποικιλότητας, η κλιματική αλλαγή και οι κίνδυνοι ατυχημάτων και καταστροφών, έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία για τη χάραξη πολιτικής. Συνεπώς, θα πρέπει να αποτελούν σημαντικά στοιχεία των διαδικασιών εκτίμησης και λήψης αποφάσεων.
(8)
Στην ανακοίνωσή της της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 με τίτλο «Χάρτης πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη», η Επιτροπή δεσμεύθηκε να συμπεριλάβει ευρύτερα ζητήματα αποδοτικής χρήσης και βιωσιμότητας των πόρων στο πλαίσιο αναθεώρησης της οδηγίας 2011/92/ΕΕ.
(9)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου 2006 με τίτλο «Θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους» και τον χάρτη πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη υπογραμμίζεται η σημασία της βιώσιμης χρήσης του εδάφους και η ανάγκη αντιμετώπισης της μη βιώσιμης μακροπρόθεσμα αύξησης των δομημένων περιοχών (κατάληψη εδαφών). Επιπλέον, στο τελικό έγγραφο της διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τη βιώσιμη ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 20-22 Ιουνίου 2012 αναγνωρίζεται η οικονομική και η κοινωνική σημασία της ορθής διαχείρισης της γης, συμπεριλαμβανομένου του εδάφους, και η ανάγκη να αναληφθεί επειγόντως δράση για να αντιστραφεί η τάση υποβάθμισης του εδάφους. Συνεπώς, θα πρέπει να εξετάζονται και να περιορίζονται οι επιπτώσεις των δημοσίων και ιδιωτικών έργων στη γη, ιδίως όσον αφορά την κατάληψή της, και στο έδαφος, ιδιαίτερα όσον αφορά την οργανική ύλη, τη διάβρωση, τη συμπίεση και τη σφράγιση, με κατάλληλα χωροταξικά σχέδια και πολιτικές σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
(10)
Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη βιοποικιλότητα («η σύμβαση»), της οποίας η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος δυνάμει της απόφασης 93/626/ΕΟΚ του Συμβουλίου (9), απαιτεί εκτίμηση, εφόσον είναι εφικτό και σκόπιμο, των σημαντικών δυσμενών επιπτώσεων που προκαλούνται από έργα στη βιοποικιλότητα, η οποία ορίζεται στο άρθρο 2 της σύμβασης, για να αποφεύγονται ή να ελαχιστοποιούνται οι εν λόγω επιπτώσεις. Αυτή η εκ των προτέρων εκτίμηση των επιπτώσεων αναμένεται ότι θα συμβάλει στην επίτευξη του πρωταρχικού στόχου της Ένωσης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα συμπεράσματά του της 25ης-26ης Μαρτίου 2010 να σταματήσει η απώλεια της βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση των λειτουργιών των οικοσυστημάτων μέχρι το 2020 και να αποκατασταθούν όπου είναι εφικτό.
(11)
Με τα μέτρα που λαμβάνονται για να αποφευχθούν, να αποτραπούν, να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, ιδίως για είδη και οικοτόπους προστατευομένους διά της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (10) και της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) αναμένεται ότι θα αποτραπεί η υποβάθμιση της ποιότητας του περιβάλλοντος και η τυχόν καθαρή απώλεια βιοποικιλότητας, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της Ένωσης στο πλαίσιο της σύμβασης και τους στόχους και τις δράσεις της στρατηγικής της Ένωσης για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2011 με τίτλο: «Η ασφάλεια ζωής μας, το φυσικό μας κεφάλαιο: στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020».
(12)
Για να διασφαλισθεί υψηλότερο επίπεδο προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ιδίως για είδη και οικοσυστήματα, η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και οι διαδικασίες προελέγχου για έργα στο θαλάσσιο περιβάλλον θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά των εν λόγω έργων, ιδίως όσον αφορά τις χρησιμοποιούμενες τεχνολογίες (επί παραδείγματι σεισμικές έρευνες με τη χρήση ενεργών ηχοεντοπιστικών συσκευών σόναρ). Προς τούτο, οι απαιτήσεις της οδηγίας 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) θα μπορούσαν επίσης να διευκολύνουν την εφαρμογή των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας.
(13)
Η κλιματική αλλαγή θα συνεχίσει να προκαλεί ζημίες στο περιβάλλον και να διακυβεύει την οικονομική ανάπτυξη. Σε σχέση με αυτό, θεωρείται σκόπιμο να εκτιμάται η επίπτωση των έργων στο κλίμα (για παράδειγμα οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου) και η ευπάθεια τους στην κλιματική αλλαγή.
(14)
Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Φεβρουαρίου 2009 με τίτλο: «Μια κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών», το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 30ής Νοεμβρίου 2009, κάλεσε την Επιτροπή να εξασφαλίσει ότι η υλοποίηση, η επανεξέταση και η περαιτέρω ανάληψη ενωσιακών πρωτοβουλιών λαμβάνουν υπόψη θέματα πρόληψης και διαχείρισης των κινδύνων από φυσικές καταστροφές καθώς και το σχέδιο δράσης του Hyogo των Ηνωμένων Εθνών (2005-2015) της 22ας Ιανουαρίου 2005, στο οποίο τονίζεται η ανάγκη να τεθούν σε εφαρμογή διαδικασίες εκτίμησης των επιπτώσεων των κινδύνων φυσικών καταστροφών από μεγάλα έργα υποδομών.
(15)
Για να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, χρειάζεται να αναληφθούν προληπτικές δράσεις για ορισμένα έργα τα οποία, λόγω της ευπάθειάς τους σε σοβαρά ατυχήματα, ή φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες, άνοδος του επιπέδου της θάλασσας ή σεισμοί, είναι πιθανόν να έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Για τέτοιου είδους έργα, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευπάθειά τους (έκθεση και προσαρμοστικότητα) σε σοβαρά ατυχήματα και/ή καταστροφές, ο κίνδυνος εμφάνισης των εν λόγω ατυχημάτων ή καταστροφών και οι συνέπειες όσον αφορά την πιθανότητα σοβαρών δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον. Για να αποφευχθούν επικαλύψεις, θα πρέπει να μπορούν να αξιοποιηθούν οι σχετικές πληροφορίες που διατίθενται και λαμβάνονται μέσω εκτιμήσεων κινδύνου που διενεργούνται κατά τη νομοθεσία της Ένωσης, όπως η οδηγία 2012/18/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) και η οδηγία 2009/71/Ευρατόμ του Συμβουλίου (14), ή μέσω σχετικών εκτιμήσεων που διενεργούνται κατά την εθνική νομοθεσία, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
(16)
Δεδομένης της σημασίας της προστασίας και της ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου περιλαμβάνονται και οι ιστορικές τοποθεσίες στον αστικό χώρο, και του φυσικού τοπίου, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής πολυμορφίας που η Ένωση έχει δεσμευθεί να σέβεται και να προάγει κατά το άρθρο 167 παράγραφος 4 ΣΛΕΕ, είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν οι ορισμοί και οι αρχές που έχουν αναπτυχθεί σε σχετικές συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, και ιδίως στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της 6ης Μαΐου 1969, στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης της 3ης Οκτωβρίου 1985, στην Ευρωπαϊκή σύμβαση για το Φυσικό Τοπίο της 20ής Οκτωβρίου 2000 και στη σύμβαση-πλαίσιο για την Αξία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς για την Κοινωνία της 27ης Οκτωβρίου 2005. Για να διαφυλάσσεται καλύτερα η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και το φυσικό τοπίο, έχει σημασία να αντιμετωπίζονται οι οπτικές επιπτώσεις των έργων, και συγκεκριμένα η αλλαγή της εμφάνισης ή της όψης του δομημένου ή του φυσικού τοπίου και των αστικών περιοχών, στις εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
(17)
Κατά την εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, σύμφωνα με τους στόχους που τίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 3ης Μαρτίου 2010 με τίτλο «Ευρώπη 2020 - Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη».
(18)
Για να ενισχυθεί η δημόσια πρόσβαση στις πληροφορίες και η διαφάνεια, θα πρέπει να διατίθεται, και σε ψηφιακή μορφή, επίκαιρη περιβαλλοντική πληροφόρηση όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν τουλάχιστον μια κεντρική διαδικτυακή πύλη ή σημεία πρόσβασης, σε κατάλληλο διοικητικό επίπεδο, που θα επιτρέπουν την εύκολη και αποτελεσματική πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες αυτές.
(19)
Η εμπειρία έχει δείξει ότι σε περιπτώσεις έργων, ή τμημάτων έργων, που εξυπηρετούν αμυντικούς σκοπούς, στα οποία περιλαμβάνονται και έργα που αφορούν δραστηριότητες των συμμαχικών δυνάμεων στην επικράτεια των κρατών μελών, σύμφωνα με διεθνείς δεσμεύσεις, η εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ θα μπορούσε να καταλήξει στην κοινοποίηση σχετικών εμπιστευτικών πληροφοριών που ενδέχεται να υπονομεύσουν τους αμυντικούς σκοπούς. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη που να παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία σε αυτές τις περιπτώσεις, αν χρειάζεται.
(20)
Η πείρα έχει δείξει ότι, όσον αφορά έργα που έχουν ως μοναδικό σκοπό να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, η συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 2011/92/ΕΕ ενδέχεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις, μεταξύ άλλων και στο περιβάλλον, και, επομένως, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν την εν λόγω οδηγία σε αυτές τις περιπτώσεις αν χρειάζεται.
(21)
Τα κράτη μέλη διαθέτουν διάφορες επιλογές όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2011/92/ΕΕ όσον αφορά την ενσωμάτωση των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις εθνικές διαδικασίες. Κατά συνέπεια, τα στοιχεία των εν λόγω εθνικών διαδικασιών ενδέχεται να ποικίλλουν. Ως εκ τούτου, το αιτιολογημένο συμπέρασμα βάσει του οποίου η αρμόδια αρχή ολοκληρώνει την εξέταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου ενδέχεται να αποτελεί τμήμα ολοκληρωμένης διαδικασίας αδειοδότησης όσον αφορά την ανάπτυξη ή ενδέχεται να ενσωματώνεται σε άλλη δεσμευτική απόφαση η οποία απαιτείται για λόγους συμμόρφωσης στους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
(22)
Για να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, οι διαδικασίες προελέγχου και η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις του όλου έργου, καθώς και, όπου είναι σχετικό, του υπεδάφους και του υπόγειου τμήματός του κατά τα στάδια κατασκευής και λειτουργίας και, κατά περίπτωση, της κατεδάφισης.
(23)
Για την πλήρη εκτίμηση των άμεσων και έμμεσων επιπτώσεων του έργου στο περιβάλλον, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να διενεργεί ανάλυση, εξετάζοντας το περιεχόμενο των πληροφοριών που παρέχει ο κύριος του έργου και που λαμβάνονται μέσω διαβουλεύσεων και, αν χρειάζεται, συνεκτιμώντας και συμπληρωματικές πληροφορίες.
(24)
Στην περίπτωση έργων που εγκρίνονται με βάση συγκεκριμένη πράξη της εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας που αφορούν τη δημόσια διαβούλευση, μέσω της νομοθετικής διαδικασίας.
(25)
Θα πρέπει να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα των αρμοδίων αρχών. Συγκρούσεις συμφερόντων θα μπορούσαν, μεταξύ άλλων, να προληφθούν και μέσω λειτουργικού διαχωρισμού της αρμόδιας αρχής από τον κύριο του έργου. Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή είναι και κύριος του έργου, τα κράτη μέλη θα πρέπει τουλάχιστον να προβαίνουν, στο πλαίσιο της οργάνωσης των διοικητικών αρμοδιοτήτων τους, στον κατάλληλο διαχωρισμό των αντικρουομένων λειτουργιών των εν λόγω αρχών που είναι επιφορτισμένες με τα καθήκοντα που απορρέουν από την οδηγία 2011/92/ΕΕ.
(26)
Για να μπορεί η αρμόδια αρχή να αποφασίσει εάν τα έργα, όπως παρατίθενται στο παράρτημα II της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, οι τροποποιήσεις ή οι επεκτάσεις τους πρόκειται να αποτελέσουν το αντικείμενο εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (διαδικασία προελέγχου), οι πληροφορίες που απαιτείται να υποβάλει ο κύριος του έργου θα πρέπει να εστιάζουν στα κύρια σημεία που επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να αποφασίσει. Οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να διατίθενται στο κοινό.
(27)
Η διαδικασία προελέγχου θα πρέπει να διασφαλίζει ότι εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων απαιτείται μόνο για έργα που ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
(28)
Τα κριτήρια επιλογής που καθορίζονται στο παράρτημα III της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, τα οποία πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη για να προσδιορίζουν ποια έργα πρέπει να υποβληθούν σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων με βάση σημαντικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον, θα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν και να διευκρινισθούν. Επί παραδείγματι, η εμπειρία έχει δείξει ότι έργα όπου χρησιμοποιούνται ή επηρεάζονται αρνητικά πολύτιμοι πόροι, έργα που προτείνονται σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές ή έργα με πιθανές επικίνδυνες ή μη αναστρέψιμες επιπτώσεις, συχνά είναι πιθανό να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
(29)
Οι αρμόδιες αρχές, όταν προσδιορίζουν κατά πόσον είναι πιθανόν να προκληθούν από ένα έργο σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, θα πρέπει να καθορίζουν ποια είναι τα πλέον συναφή κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι τυχόν διαθέσιμες πρόσθετες πληροφορίες που προέκυψαν από άλλες εκτιμήσεις με βάση την ενωσιακή νομοθεσία, ώστε να εφαρμόζεται αποτελεσματικά και με διαφάνεια η διαδικασία προελέγχου. Εν προκειμένω, είναι σκόπιμο να διευκρινισθεί το περιεχόμενο της απόφασης προελέγχου, ιδίως όταν δεν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Επιπλέον, συνιστά ορθή διοικητική πρακτική να λαμβάνονται υπόψη αυθόρμητες παρατηρήσεις από άλλες πηγές, όπως μέλη του ευρέος κοινού ή δημόσιες αρχές, έστω και αν στη φάση προελέγχου δεν απαιτείται επίσημη διαβούλευση.
(30)
Για να βελτιωθεί η ποιότητα της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, να απλουστευθούν οι διαδικασίες και να βελτιστοποιηθεί η διαδικασία λήψης απόφασης, η αρμόδια αρχή θα πρέπει, εφόσον ζητηθεί από τον κύριο του έργου, να εκδώσει γνωμοδότηση σχετικά με το εύρος και το επίπεδο λεπτομέρειας της περιβαλλοντικής πληροφορίας που υποβάλλεται με τη μορφή μιας μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων («πεδίο πληροφορίας»).
(31)
Η έκθεση εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων του κυρίου του έργου για το έργο θα πρέπει να περιλαμβάνει περιγραφή εύλογων εναλλακτικών λύσεων που έχει εξετάσει ο κύριος του έργου και οι οποίες αναφέρονται στο εν λόγω έργο, καθώς και, εφόσον χρειάζεται, περιγραφή της ενδεχόμενης εξέλιξης της παρούσας κατάστασης του περιβάλλοντος χωρίς την υλοποίηση του έργου (βασικό σενάριο), ως μέσο ποιοτικής βελτίωσης της διαδικασίας εκτίμησης και ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών παραγόντων σε πρώιμο στάδιο του σχεδιασμού του έργου.
(32)
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται από τον κύριο του έργου στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, σύμφωνα με το παράρτημα IV της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, θα πρέπει να είναι πλήρη και επαρκούς ποιότητας. Για να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις εκτιμήσεων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, εφόσον υπάρχουν και διατίθενται, τα αποτελέσματα άλλων εκτιμήσεων που διενεργούνται κατά την ενωσιακή νομοθεσία, όπως η οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) ή η οδηγία 2009/71/Ευρατόμ, ή κατά την εθνική νομοθεσία.
(33)
Οι ειδικοί οι επιφορτισμένοι με την εκπόνηση μελετών εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα πρέπει να διαθέτουν προσόντα και ικανότητες. Απαιτείται επαρκής εμπειρογνωμοσύνη στον αντίστοιχο τομέα του εν λόγω έργου με σκοπό την αξιολόγησή του από τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να διασφαλιστεί η πληρότητα και το υψηλό επίπεδο ποιότητας των παρεχόμενων από τον κύριο του έργου πληροφοριών.
(34)
Για να εξασφαλισθεί διαφάνεια και απόδοση ευθυνών, θα πρέπει να απαιτείται η αιτιολόγηση από την αρμόδια αρχή της απόφασή της για τη χορήγηση άδειας ενός έργου, επισημαίνοντας ότι έλαβε υπόψη της τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν και τις πληροφορίες που έχουν συλλεγεί.
(35)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την εφαρμογή μέτρων μετριασμού και αντιστάθμισης όσον αφορά τις σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από την κατασκευή και λειτουργία του έργου, καθώς και τη θέσπιση των κατάλληλων διαδικασιών για την παρακολούθηση των επιπτώσεων, μεταξύ άλλων, για τον προσδιορισμό των απρόβλεπτων σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων ώστε να αναλαμβάνεται κατάλληλη αντισταθμιστική δράση. Η παρακολούθηση δεν θα πρέπει να αλληλεπικαλύπτει την παρακολούθηση που απαιτείται με βάση ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας, ή εθνικό νομοθέτημα ή να είναι επιπρόσθετη αυτής.
(36)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα διάφορα στάδια της εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων διενεργούνται εντός εύλογης χρονικής περιόδου, αναλόγως της φύσης, της πολυπλοκότητας, της θέσης και του μεγέθους του έργου, ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η λήψη αποφάσεων και να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου. Τα χρονοδιαγράμματα αυτά δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να διακυβεύουν τα υψηλά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος, και ιδίως εκείνα που απορρέουν από ενωσιακά νομοθετήματα για το περιβάλλον πλην της παρούσας οδηγίας, ή την αποτελεσματική συμμετοχή του κοινού και την προσφυγή στη δικαιοσύνη.
(37)
Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των εκτιμήσεων, να μειωθεί η διοικητική πολυπλοκότητα και να αυξηθεί η οικονομική απόδοση, όταν η υποχρέωση διενέργειας εκτίμησης που αφορά περιβαλλοντικά ζητήματα προκύπτει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και την οδηγία 92/43/ΕΟΚ και/ή την οδηγία 2009/147/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων των εν λόγω οδηγιών, κατά περίπτωση, και λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα οργανωτικά χαρακτηριστικά τους. Όταν η υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων σχετικά με περιβαλλοντικά ζητήματα απορρέει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και από άλλη ενωσιακή νομοθεσία, όπως η οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16), η οδηγία 2001/42/ΕΚ, η οδηγία 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), η οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) και η οδηγία 2012/18/ΕΕ τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας. Στις περιπτώσεις που θεσπίζονται συντονισμένες ή κοινές διαδικασίες, τα κράτη μέλη οφείλουν να ορίσουν μια αρχή αρμόδια για την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων. Λαμβάνοντας υπόψη τις θεσμικές δομές τους, τα μέλη θα πρέπει να μπορούν, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο, να ορίσουν περισσότερες από μια αρχές.
(38)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να αποφασίσουν το είδος ή τη μορφή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες ποινές θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
(39)
Σύμφωνα με τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας και για να διασφαλιστεί η όσο το δυνατόν ηπιότερη μετάβαση από το υφιστάμενο καθεστώς που ορίζει η οδηγία 2011/92/ΕΕ στο νέο καθεστώς που θα προκύψει από τις τροποποιήσεις που επέρχονται διά της παρούσας οδηγίας, κρίνεται σκόπιμο να θεσπιστούν μεταβατικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το ρυθμιστικό περιβάλλον που αφορά την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν θα μεταβληθεί, σε σχέση με κάποιον συγκεκριμένο κύριο έργου, εφόσον έχουν ήδη ξεκινήσει κάποια διαδικαστικά βήματα στο πλαίσιο του υφιστάμενου καθεστώτος, ενώ δεν έχει ακόμη χορηγηθεί άδεια υλοποίησης ή άλλη δεσμευτική απόφαση που απαιτείται προς συμμόρφωση με τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, δεν έχει ληφθεί. Αντίστοιχα, οι σχετικές διατάξεις της οδηγίας 2011/92/ΕΕ πριν από την τροποποίηση της από την παρούσα οδηγία θα εφαρμόζονται σε έργα για τα οποία έχει ξεκινήσει η διαδικασία προελέγχου, έχει ξεκινήσει διαδικασία προσδιορισμού πεδίου πληροφορίας (εφόσον αυτό ζητήθηκε από τον κύριο του έργου ή απαιτήθηκε από την αρμόδια αρχή) ή η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων υποβάλλεται πριν από τη λήξη προθεσμία ενσωμάτωσης.
(40)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011 (19), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία επεξηγείται η σχέση ανάμεσα στα συστατικά στοιχεία μιας οδηγίας και στα αντίστοιχα μέρη των νομικών πράξεων ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι αιτιολογημένη.
(41)
Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι να εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, με την καθιέρωση ελάχιστων απαιτήσεων για την εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω του πεδίου εφαρμογής της, της σοβαρότητας και της διασυνοριακής φύσης των περιβαλλοντικών προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπισθούν, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.
(42)
Συνεπώς, η οδηγία 2011/92/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Η οδηγία 2011/92/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 2, προστίθεται ο ακόλουθος ορισμός:
«ζ)
“εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων”: νοείται η διαδικασία που συνίσταται:
i)
στην εκπόνηση μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων εκ μέρους του κυρίου του έργου, κατά το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2·
ii)
στη διενέργεια διαβουλεύσεων, κατά το άρθρο 6 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 7·
iii)
στην αξιολόγηση από την αρμόδια αρχή των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κάθε συμπληρωματική πληροφορία που παρέχεται, όπου απαιτείται, από τον κύριο του έργου, κατά το άρθρο 5 παράγραφος 3, καθώς και κάθε σχετική πληροφορία που λαμβάνεται μέσω διαβουλεύσεων κατά τα άρθρα 6 και 7·
iv)
στο αιτιολογημένο συμπέρασμα της αρμόδιας αρχής σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της κατά το σημείο iii) αξιολόγησης και, όπου ενδείκνυται, τη δική της συμπληρωματική αξιολόγηση· και
v)
στην ενσωμάτωση του αιτιολογημένου συμπεράσματος της αρμόδιας αρχής σε οιαδήποτε από τις αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α.»·
β)
η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν, κατά περίπτωση εάν αυτό προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο, να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία για έργα ή τμήματα έργων, που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς άμυνας ή έργα που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών πολιτικής προστασίας, εφόσον κρίνουν ότι η εφαρμογή της οδηγίας θα έχει δυσμενή επίπτωση στους σκοπούς αυτούς.»·
γ)
η παράγραφος 4 διαγράφεται.
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
οι παράγραφοι 1 έως 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλισθεί ότι πριν χορηγηθεί άδεια, τα έργα τα οποία ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον λόγω, μεταξύ άλλων, της φύσεως, του μεγέθους ή της θέσεώς τους, υπόκεινται σε υποχρέωση αδειοδότησης και εκτίμησης των επιπτώσεων τους. Αυτά τα έργα ορίζονται στο άρθρο 4.
2. Η εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων μπορεί να εντάσσεται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο υφιστάμενων διαδικασιών αδειοδότησης για έργα ή, αν δεν υπάρχει τέτοια διαδικασία, στα πλαίσια άλλων διαδικασιών ή των διαδικασιών που θα θεσπισθούν για την εκπλήρωση των στόχων της παρούσας οδηγίας.
3. Στην περίπτωση έργων για τα οποία προκύπτει ταυτόχρονα υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον από την παρούσα οδηγία και από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (20) και/ή από την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), όπου ενδείκνυται, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τις δέουσες συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες για την εκπλήρωση των απαιτήσεων της εν λόγω ενωσιακής νομοθεσίας.
Στην περίπτωση έργων, για τα οποία η υποχρέωση διενέργειας εκτιμήσεων των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον προκύπτει ταυτόχρονα από την παρούσα οδηγία και άλλο ενωσιακό νομοθέτημα πέραν των οδηγιών που απαριθμούνται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν συντονισμένες και/ή κοινές διαδικασίες.
Κατά τη συντονισμένη διαδικασία του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, τα κράτη μέλη προσπαθούν να συντονίσουν τις διάφορες μεμονωμένες εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός συγκεκριμένου έργου που απαιτούνται βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας ορίζοντας προς τούτο μια αρχή, με την επιφύλαξη τυχόν αντιθέτων διατάξεων άλλων σχετικών ενωσιακών νομοθετημάτων.
Κατά την κοινή διαδικασία του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου, τα κράτη μέλη προσπαθούν να υποβάλουν ενιαία εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός συγκεκριμένου έργου που απαιτείται βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, με την επιφύλαξη τυχόν αντιθέτων διατάξεων άλλων σχετικών ενωσιακών νομοθετημάτων.
Η Επιτροπή παρέχει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη θέσπιση όλων των συντονισμένων ή κοινών διαδικασιών για έργα που υπάγονται ταυτόχρονα σε εκτιμήσεις βάσει της παρούσας οδηγίας και των οδηγιών 92/43/ΕΟΚ, 2000/60/ΕΚ, 2009/147/ΕΚ ή 2010/75/ΕΕ.
(20) Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7)." 						
(21) Οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ L 20 της 26.1.2010, σ. 7).»·" 						
β)
στην παράγραφο 4, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7, τα κράτη μέλη δύνανται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εξαιρούν συγκεκριμένο έργο από τις διατάξεις που θεσπίζει η παρούσα οδηγία, εφόσον η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων θα επηρέαζε αρνητικά τον σκοπό του έργου, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι στόχοι της παρούσας οδηγίας.»·
γ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7, στις περιπτώσεις στις οποίες ένα έργο εγκρίνεται με συγκεκριμένη πράξη εθνικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν το συγκεκριμένο έργο από τις διατάξεις που αφορούν τη δημόσια διαβούλευση που θεσπίζει η παρούσα οδηγία, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι στόχοι της παρούσας οδηγίας.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε περίπτωση εφαρμογής της εξαίρεσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο κάθε δύο έτη από τις 16 Μαΐου 2017.».
3)
Το άρθρο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 3
1. Στην εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων εντοπίζονται, περιγράφονται και αξιολογούνται δεόντως, με βάση κάθε μεμονωμένη περίπτωση, οι άμεσες και έμμεσες σημαντικές επιπτώσεις ενός έργου:
α)
στον πληθυσμό και την ανθρώπινη υγεία·
β)
στη βιοποικιλότητα, και ιδίως τα προστατευόμενα είδη και ενδιαιτήματα με βάση την οδηγία 92/43/ΕΟΚ και την οδηγία 2009/147/ΕΚ·
γ)
στο έδαφος, τα ύδατα, τον αέρα και το κλίμα·
δ)
στα υλικά αγαθά, την πολιτιστική κληρονομιά και το φυσικό τοπίο·
ε)
στην αλληλεπίδραση μεταξύ των παραγόντων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ).
2. Οι κατά την παράγραφο 1 επιπτώσεις ενός έργου επί των παραγόντων που ορίζει περιλαμβάνουν τις αναμενόμενες επιπτώσεις που απορρέουν από την ευπάθεια του έργου σε κινδύνους σοβαρών ατυχημάτων και/ή καταστροφών που αφορούν το εν λόγω έργο.».
4)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Όταν διενεργείται κατά περίπτωση εξέταση ή καθορίζονται κατώτατα όρια ή κριτήρια για τους σκοπούς της παραγράφου 2, λαμβάνονται υπόψη τα σχετικά κριτήρια επιλογής που ορίζονται στο παράρτημα III. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν κατώτατα όρια ή κριτήρια που καθορίζουν πότε τα έργα δεν οφείλουν να υπόκεινται στην απόφαση με βάση τις παραγράφους 4 και 5 ή σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και/ή κατώτατα όρια ή κριτήρια που καθορίζουν πότε τα έργα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να υπόκεινται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων χωρίς να υπόκεινται στην απόφαση που ορίζεται στις παραγράφους 4 και 5.
4. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να απαιτήσουν απόφαση για έργα αναφερόμενα στο παράρτημα II, ο κύριος του έργου παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του έργου και τον δυνητικό σημαντικό αντίκτυπό του στο περιβάλλον. Λεπτομερής κατάλογος των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται καθορίζεται στο παράρτημα IIA. Ο κύριος του έργου λαμβάνει υπόψη, κατά περίπτωση, τα διαθέσιμα αποτελέσματα άλλων σχετικών εκτιμήσεων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που διενεργήθηκαν με βάση ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας. Ο κύριος του έργου δύναται επίσης να παράσχει περιγραφή τυχόν χαρακτηριστικών του έργου και/ή μέτρων που προβλέπονται για να αποτραπούν ή να προληφθούν επιπτώσεις που σε άλλη περίπτωση θα ήταν σημαντικές και δυσμενείς για το περιβάλλον.»·
β)
προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:
«5. Η αρμόδια αρχή λαμβάνει την απόφασή της με βάση τις πληροφορίες που παρείχε ο κύριος του έργου κατά την παράγραφο 4, συνεκτιμώντας τα τυχόν αποτελέσματα προκαταρκτικών ελέγχων ή εκτιμήσεων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που διενεργήθηκαν σύμφωνα με ενωσιακό νομοθέτημα πλην της παρούσης οδηγίας. Η απόφαση διατίθεται στο κοινό και:
α)
εφόσον αποφασιστεί ότι απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παραθέτει τους βασικούς λόγους για τους οποίους απαιτείται τέτοιου είδους εκτίμηση, με αναφορά στα σχετικά κριτήρια που καταγράφονται στο παράρτημα III· ή
β)
εφόσον αποφασιστεί ότι δεν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, παραθέτει τους βασικούς λόγους για τους οποίους δεν απαιτείται τέτοιου είδους εκτίμηση, με αναφορά στα σχετικά κριτήρια που καταγράφονται στο παράρτημα III και, εφόσον προτείνεται από τον κύριο του έργου, παραθέτει τα χαρακτηριστικά του έργου και/ή τα μέτρα που προβλέπονται για να αποτραπεί ή να προληφθεί επιπτώσεις που σε άλλη περίπτωση θα ήταν σημαντικές και δυσμενείς στο περιβάλλον.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή αποφασίζει το ταχύτερο δυνατόν και εντός μεγίστης προθεσμίας 90 ημερών από την εκ μέρους του κυρίου του έργου υποβολή όλων των απαιτουμένων πληροφοριών κατά την παράγραφο 4. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, που εξαρτώνται επί παραδείγματι, από τη φύση, την πολυπλοκότητα, τη θέση ή το μέγεθος του έργου, η αρμόδια αρχή μπορεί να παρατείνει την εν λόγω προθεσμία για να αποφασίσει· στην περίπτωση αυτή, η αρμόδια αρχή ενημερώνει εγγράφως τον κύριο του έργου για τους λόγους παράτασης της προθεσμίας και για την αναμενόμενη ημερομηνία έκδοσης της απόφασής της.».
5)
Στο άρθρο 5, οι παράγραφοι 1 έως 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Όταν απαιτείται εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ο κύριος του έργου εκπονεί και υποβάλλει μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Οι πληροφορίες τις οποίες παρέχει ο κύριος του έργου περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
περιγραφή του έργου όπου περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία, τον σχεδιασμό, το μέγεθος και άλλα σχετικά χαρακτηριστικά του έργου·
β)
περιγραφή των πιθανών σημαντικών επιπτώσεων που το προτεινόμενο έργο ενδέχεται να προκαλέσει στο περιβάλλον·
γ)
περιγραφή των χαρακτηριστικών και/ή μέτρων που προτείνονται για την αποτροπή, την πρόληψη, τον μετριασμό και, ει δυνατόν, την αντιστάθμιση τυχόν σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον·
δ)
περιγραφή εύλογων εναλλακτικών λύσεων που μπορούν να εξεταστούν από τον κύριο του έργου, οι οποίες είναι σχετικές με το έργο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και αναφορά των βασικών επιχειρημάτων για την επιλεγείσα εκδοχή, λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον·
ε)
μη τεχνική περίληψη των πληροφοριών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) και
στ)
κάθε συμπληρωματική πληροφορία που καθορίζεται στο παράρτημα IV και αφορά τα ειδικά χαρακτηριστικά ενός έργου ή τύπου έργου και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που ενδέχεται να επηρεασθούν.
Εφόσον έχει εκδοθεί γνωμοδότηση κατά την παράγραφο 2, η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων βασίζεται στην εν λόγω γνωμοδότηση και περιέχει τις πληροφορίες που ευλόγως ενδέχεται να απαιτούνται για τη λήψη τεκμηριωμένης απόφασης σχετικά με τον σημαντικό αντίκτυπο του έργου στο περιβάλλον, λαμβανομένων υπόψη των γνώσεων και των μεθόδων εκτίμησης που υπάρχουν. Για να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις εκτιμήσεων, κατά την εκπόνηση της μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ο κύριος του έργου λαμβάνει υπόψη τα διαθέσιμα αποτελέσματα άλλων σχετικών εκτιμήσεων στο πλαίσιο της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας.
2. Εφόσον ζητηθεί από τον κύριο του έργου, η αρμόδια αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που παρέχει ο κύριος του έργου, ιδίως όσον αφορά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έργου, συμπεριλαμβανομένης της θέσης και της τεχνικής δυνατότητας, και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του στο περιβάλλον, γνωμοδοτεί σχετικά με το εύρος και το επίπεδο λεπτομέρειας των πληροφοριών που πρέπει να συμπεριλάβει ο κύριος του έργου στη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κατά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Η αρμόδια αρχή ζητά τη γνώμη των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, πριν γνωμοδοτήσει.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές να γνωμοδοτήσουν όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ανεξαρτήτως του κατά πόσον το έχει ζητήσει ο κύριος του έργου.
3. Για να εξασφαλισθεί η πληρότητα και ποιότητα των μελετών εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων:
α)
ο κύριος του έργου εξασφαλίζει ότι η μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων συντάσσεται από ικανούς ειδικούς·
β)
η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει ότι διαθέτει ή, κατά περίπτωση έχει πρόσβαση σε επαρκή εμπειρογνωμοσύνη για την αξιολόγηση της μελέτης εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων· και
γ)
όπου απαιτείται, η αρμόδια αρχή ζητά από τον κύριο του έργου συμπληρωματικές πληροφορίες, κατά το παράρτημα IV, οι οποίες αφορούν άμεσα στη διαμόρφωση αιτιολογημένου συμπεράσματος σχετικά με τις σημαντικές επιπτώσεις του έργου στο περιβάλλον.».
6)
Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρχές τις οποίες ενδέχεται να αφορά το έργο, λόγω της ειδικής τους αρμοδιότητας επί θεμάτων περιβάλλοντος ή λόγω τοπικής και περιφερειακής αρμοδιότητας, έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη γνώμη τους για τις πληροφορίες που παρέχει ο κύριος του έργου και για την αίτηση χορήγησης άδειας, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον χρειάζεται, τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφος 3. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρχές των οποίων πρέπει να ζητείται η γνώμη, εν γένει ή κατά περίπτωση. Οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατά το άρθρο 5 διαβιβάζονται στις αρχές αυτές. Η λεπτομερής διαδικασία γνωμοδότησης καθορίζεται από τα κράτη μέλη.»·
β)
στην παράγραφο 2, η εισαγωγική περίοδος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική συμμετοχή του ενδιαφερομένου κοινού στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, το κοινό ενημερώνεται μέσω διαδικτύου και με δημόσιες ανακοινώσεις ή με άλλα πρόσφορα μέσα σχετικά με τα κάτωθι ζητήματα, εγκαίρως όσον αφορά τις διαδικασίες λήψης περιβαλλοντικών αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 και, το αργότερο, μόλις οι πληροφορίες μπορούν να παρασχεθούν ευλόγως:»·
γ)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Οι αναλυτικές ρυθμίσεις για την ενημέρωση του κοινού (παραδείγματος χάριν, με τοιχοκόλληση σε ορισμένη ακτίνα ή δημοσίευση στις τοπικές εφημερίδες) και για τη διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κοινό (παραδείγματος χάριν, με την υποβολή γραπτών προτάσεων ή τη διενέργεια δημοσκοπήσεων) καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν τη διάθεση των σχετικών πληροφοριών σε ψηφιακή μορφή μέσω, τουλάχιστον, μιας κεντρικής διαδικτυακής πύλης ή εύκολα προσπελάσιμων σημείων πρόσβασης, στο κατάλληλο διοικητικό επίπεδο.»·
δ)
η παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6. Προβλέπονται εύλογα χρονοδιαγράμματα για τα διάφορα στάδια, επαρκούς διάρκειας για:
α)
την ενημέρωση των αρχών της παραγράφου 1 και του κοινού, και
β)
τις αρχές της παραγράφου 1 και το ενδιαφερόμενο κοινό ώστε να προετοιμασθούν και να συμμετάσχουν αποτελεσματικά στη λήψη περιβαλλοντικής απόφασης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.»·
ε)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«7. Τα χρονοδιαγράμματα διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό για τη μελέτη εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 είναι ελάχιστης διάρκειας 30 ημερών.».
7)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
η παράγραφος 4, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πραγματοποιούν διαβουλεύσεις σχετικά, μεταξύ άλλων, με τις ενδεχόμενες διασυνοριακές επιπτώσεις του έργου και τα μέτρα μείωσης ή εξάλειψής τους και συμφωνούν εύλογη προθεσμία διαβουλεύσεων.
Οι διαβουλεύσεις αυτές μπορούν να διενεργούνται μέσω κατάλληλου κοινού οργάνου.»·
β)
η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Οι λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου, καθώς και τα χρονοδιαγράμματα για τις διαβουλεύσεις, καθορίζονται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, με βάση τις ρυθμίσεις και τα χρονοδιαγράμματα κατά το άρθρο 6 παράγραφοι 5 έως 7, και διαμορφώνονται κατά τρόπο ώστε το ενδιαφερόμενο κοινό στην επικράτεια του οικείου κράτους μέλους να είναι σε θέση να συμμετάσχει αποτελεσματικά στις διαδικασίες λήψης περιβαλλοντικών αποφάσεων κατά το άρθρο 2 παράγραφος 2 για το έργο.».
8)
Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 8
Τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων και οι πληροφορίες που συλλέγονται βάσει των άρθρων 5 έως 7 λαμβάνονται δεόντως υπόψη στο πλαίσιο της διαδικασίας αδειοδότησης.».
9)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 8α
1. Η απόφαση χορήγησης άδειας περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
το αιτιολογημένο συμπέρασμα του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv)·
β)
τους περιβαλλοντικούς όρους που τίθενται στην απόφαση, περιγραφή των χαρακτηριστικών του έργου και/ή των μέτρων που προβλέπονται για να αποφευχθούν ή να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν τυχόν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, καθώς και τα μέτρα παρακολούθησης, όπως ενδείκνυται.
2. Η απόφαση για άρνηση χορήγησης άδειας αναφέρει τους βασικούς λόγους της άρνησης.
3. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη προσφεύγουν στις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 για λόγους άλλους από τις διαδικασίες αδειοδότησης, οι απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, κατά περίπτωση, θεωρούνται ότι πληρούνται όταν οιαδήποτε απόφαση που λαμβάνεται στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους και υφίστανται μηχανισμοί που παρέχουν τη δυνατότητα εκπλήρωσης των απαιτήσεων που ορίζει η παράγραφος 6 του παρόντος άρθρου.
4. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα χαρακτηριστικά του έργου και/ή τα μέτρα που προβλέπονται για να αποτραπούν, να αποφευχθούν, να μειωθούν και, ει δυνατόν, να αντισταθμισθούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, εφαρμόζονται από τον κύριο του έργου, και καθορίζουν τις διαδικασίες που αφορούν την παρακολούθηση των σημαντικών αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον.
Το είδος των υπό παρακολούθηση παραμέτρων και η διάρκεια παρακολούθησης ανταποκρίνονται στη φύση, τη χωροθέτηση και το μέγεθος του έργου και στη σοβαρότητα των επιπτώσεων στο περιβάλλον.
Επιτρέπεται, κατά περίπτωση, η χρήση υφιστάμενων ρυθμίσεων παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που απορρέουν από ενωσιακό νομοθέτημα, πλην της παρούσης οδηγίας, και από εθνικό νομοθέτημα, με σκοπό την αποφυγή αλληλεπικαλύψεων στην παρακολούθηση.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή λαμβάνει οιαδήποτε απόφαση αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 3, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
6. Η αρμόδια αρχή βεβαιώνεται ότι το αιτιολογημένο συμπέρασμα του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv), ή οιαδήποτε από τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, εξακολουθούν να ισχύουν όταν αποφασίζει να χορηγήσει άδεια. Προς τούτο, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν χρονοδιαγράμματα όσον αφορά την ισχύ του αιτιολογημένου συμπεράσματος κατ' άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) σημείο iv) ή σε οιαδήποτε από τις αποφάσεις κατά την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.».
10)
Στο άρθρο 9, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Εφόσον έχει ληφθεί απόφαση για τη χορήγηση ή απόρριψη αδείας, η αρμόδια αρχή ή αρχές ενημερώνουν πάραυτα το κοινό και τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, κατά τις εθνικές διαδικασίες, και εξασφαλίζουν ότι οι κάτωθι πληροφορίες τίθενται στη διάθεση του κοινού και των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, λαμβάνοντας υπόψη, κατά περίπτωση, τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφος 3:
α)
το περιεχόμενο της απόφασης και τους όρους που ενδεχομένως τη συνοδεύουν όπως αναφέρονται στο άρθρο 8α παράγραφοι 1 και 2·
β)
τους κύριους λόγους και το σκεπτικό στα οποία βασίστηκε η απόφαση, καθώς και πληροφορίες για τη διαδικασία συμμετοχής του κοινού. Σε αυτό περιλαμβάνεται επίσης η περίληψη των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων και οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά τα άρθρα 5 έως 7, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο τα εν λόγω αποτελέσματα ενσωματώθηκαν ή έτυχαν διαφορετικού χειρισμού, και ιδίως οι παρατηρήσεις που ελήφθησαν από το πληττόμενο κράτος μέλος του άρθρου 7.».
11)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 9α
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή ή οι αρμόδιες αρχές, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία, δεν βρίσκονται σε σύγκρουση συμφερόντων.
Σε περίπτωση που μια αρμόδια αρχή είναι και κύριος του έργου, τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της οργάνωσης των διοικητικών αρμοδιοτήτων τους, προβαίνουν τουλάχιστον σε κατάλληλο διαχωρισμό των αντικρουόμενων λειτουργιών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.».
12)
Στο άρθρο 10, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 2003/4/ΕΚ, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν επηρεάζουν την υποχρέωση των αρμοδίων αρχών να τηρούν τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις και η καθιερωμένη νομική πρακτική όσον αφορά το εμπορικό και βιομηχανικό απόρρητο, συμπεριλαμβανομένης της πνευματικής ιδιοκτησίας, και τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος.».
13)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 10α
Τα κράτη μέλη διατυπώνουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.».
14)
Στο άρθρο 12, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Συγκεκριμένα, κάθε έξι έτη από τις 16 Μαΐου 2017, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, εφόσον διατίθενται τέτοια στοιχεία, για:
α)
τον αριθμό έργων αναφερόμενων στα παραρτήματα I και II που υποβλήθηκαν σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατά τα άρθρα 5 έως 10·
β)
την κατανομή των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων ανάλογα με τις κατηγορίες των έργων που καθορίζονται στα παραρτήματα I και II·
γ)
τον αριθμό των αναφερόμενων στο παράρτημα II έργων που υποβλήθηκαν σε προσδιορισμό κατά το άρθρο 4 παράγραφος 2·
δ)
τη μέση διάρκεια της διαδικασίας εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων·
ε)
γενικές εκτιμήσεις του μέσου άμεσου κόστους των εκτιμήσεων περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπου περιλαμβάνονται και οι επιπτώσεις από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στις ΜΜΕ.».
15)
Τα παραρτήματα της οδηγίας 2011/92/ΕΕ τροποποιούνται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 2
1. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 3, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως τις 16 Μαΐου 2017.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 3
1. Έργα για τα οποία η διαδικασία απόφασης του άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ ξεκίνησε πριν από τις 16 Μαΐου 2017, υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, πριν από την τροποποίησή της από την παρούσα οδηγία.
2. Τα έργα υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 και τα άρθρα 5 έως 11 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, πριν από την τροποποίησή της από την παρούσα οδηγία όταν, πριν από τις 16 Μαΐου 2017:
α)
η διαδικασία όσον αφορά τη γνωμοδότηση του άρθρου 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ έχει ξεκινήσει, ή
β)
οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/92/ΕΕ έχουν παρασχεθεί.
Άρθρο 4
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή μέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 5
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.