PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1337/2013
ze dne 13. prosince 2013,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011, pokud jde o uvádění země původu nebo místa provenience u čerstvého, chlazeného a zmrazeného vepřového, skopového, kozího a drůbežího masa
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 ze dne 25. října 2011 o poskytování informací o potravinách spotřebitelům, o změně nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1924/2006 a (ES) č. 1925/2006 a o zrušení směrnice Komise 87/250/EHS, směrnice Rady 90/496/EHS, směrnice Komise 1999/10/ES, směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/13/ES, směrnic Komise 2002/67/ES a 2008/5/ES a nařízení Komise (ES) č. 608/2004 (1), a zejména na čl. 26 odst. 8 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V čl. 26 odst. 2 nařízení (EU) č. 1169/2011 se stanoví povinnost uvádět zemi původu nebo místo provenience na etiketě masa kódů kombinované nomenklatury uvedených na seznamu v příloze XI zmíněného nařízení, tj. u čerstvého, chlazeného a zmrazeného vepřového, skopového, kozího a drůbežího masa.
(2)
Je třeba dosáhnout rovnováhy mezi potřebou informovat spotřebitele a dodatečnými náklady pro provozovatele a vnitrostátní orgány, které mají v konečném důsledku dopad na konečnou cenu produktu. Posouzení dopadů a studie, kterou Komise zadala, prozkoumaly několik možností, jak uvádět zemi původu nebo místo provenience s ohledem na nejdůležitější fáze života zvířat. Výsledky ukazují, že spotřebitelé požadují především informace ohledně místa, kde bylo zvíře chováno. Poskytování povinných informací o místě narození zvířete by naopak vyžadovalo zřízení nových systémů zpětného vysledování i na úrovni zemědělských podniků s příslušnými náklady z toho plynoucími, zatímco označení místa porážky lze provést za dostupnou cenu a poskytuje cenné informace pro spotřebitele. Pokud jde o zeměpisné značení, existují důkazy, že uvedení členského státu nebo třetí země by pro spotřebitele představovalo nejdůležitější informaci.
(3)
V rámci nařízení (EU) č. 1169/2011 je koncept „země původu“ potraviny stanoven v souladu s články 23 až 26 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (2). Pro živočišné produkty se tento koncept týká země, ve které je produkt zcela vyroben nebo získán, čímž se při použití pro maso rozumí země, v níž se zvíře narodilo, bylo chováno a poraženo. Pokud se na výrobě potraviny podílelo několik zemí, týká se tento koncept země, v níž u těchto produktů došlo k jejich poslednímu podstatnému a hospodářsky zdůvodněnému zpracování nebo opracování. Použití tohoto konceptu na případy, při kterých pochází maso ze zvířat narozených, chovaných a poražených v různých zemích, by však nevedlo k dostatečnému informování spotřebitelů o původu tohoto masa. Ve všech těchto případech je proto nezbytné zajistit na etiketě uvedení členského státu nebo třetí země, kde bylo zvíře chováno po dobu, která představuje podstatnou část obvyklého cyklu chovu pro každý druh, jakož i uvedení členského státu nebo třetí země, kde bylo zvíře poraženo. Pojem „původ“ by měl být vyhrazen pro maso získané ze zvířat narozených, chovaných a poražených, a proto zcela získaných v jednom členském státě nebo třetí zemi.
(4)
V případech, kdy je zvíře chováno v několika členských státech či třetích zemích a dobu chovu nelze dodržet, by mělo být zajištěno odpovídající uvedení místa chovu, aby se mohlo lépe vyhovět potřebám spotřebitelů a zabránilo se zbytečné komplikovanosti etikety.
(5)
Kromě toho by měla být stanovena pravidla pro balení obsahující kusy masa ze stejných nebo různých druhů získaného ze zvířat chovaných a poražených v různých členských státech nebo třetích zemích.
(6)
Tento systém označování vyžaduje pravidla pro zpětné vysledování ve všech fázích produkce a distribuce masa, od porážky až po balení, aby byla zaručena souvislost mezi označeným masem a zvířetem nebo skupinou zvířat, ze kterých bylo maso získáno.
(7)
Je třeba stanovit zvláštní pravidla pro maso dovážené ze třetích zemí, kdy informace požadované pro označení nejsou k dispozici.
(8)
Co se týče mletého masa a ořezů, mělo by být provozovatelům vzhledem k povaze příslušných výrobních procesů umožněno využívat zjednodušený systém označení.
(9)
S ohledem na obchodní význam informací, které mají být podle tohoto nařízení poskytovány, by provozovatelé potravinářských podniků měli mít možnost doplnit k povinnému označení na etiketě další prvky odkazující na provenienci masa.
(10)
Jelikož jsou příslušná ustanovení nařízení (EU) č. 1169/2011 použitelná ode dne 13. prosince 2014 a článek 47 uvedeného nařízení stanoví použití prováděcích pravidel podle uvedeného nařízení od 1. dubna každého kalendářního roku, mělo by se toto nařízení začít používat od 1. dubna 2015.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto nařízení stanoví pravidla pro uvádění země původu nebo místa provenience na etiketě čerstvého, chlazeného a zmrazeného vepřového masa, skopového nebo kozího masa a masa z drůbeže příslušných kódů kombinované nomenklatury uvedených na seznamu v příloze XI nařízení (EU) č. 1169/2011.
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se použijí definice „provozovatele potravinářského podniku“ v čl. 3 bodě 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (3), definice „provozu“ v čl. 2 odst. 1 písm. c) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 (4) a definice „mletého masa“, „jatek“ a „bourárny/porcovny“ stanovené v bodech 1.13, 1.16 a 1.17 přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (5).
2. Použijí se rovněž tyto definice:
a)
„ořezy“ se rozumí malé kousky masa kódů kombinované nomenklatury uvedených na seznamu v příloze XI nařízení (EU) č. 1169/2011, uznané za vhodné k lidské spotřebě a získané výhradně z ořezávání při vykosťování jatečně upravených těl nebo bourání/porcování masa;
b)
„šarží“ se rozumí maso kódů kombinované nomenklatury uvedených na seznamu v příloze XI nařízení (EU) č. 1169/2011, získané z jednoho živočišného druhu, též s kostí, též bourané/porcované nebo mleté, které bylo bouráno/porcováno, mleto nebo baleno za téměř stejných podmínek.
Článek 3
Zpětné vysledování
1. Provozovatelé potravinářských podniků mají k dispozici a používají ve všech fázích produkce a distribuce masa uvedeného v článku 1 systém identifikace a registrace.
2. Uvedený systém se používá tak, aby byla zaručena:
a)
souvislost mezi masem a zvířetem nebo skupinou zvířat, ze kterých bylo maso získáno, přičemž během porážky za tuto souvislost odpovídají jatka, a
b)
předávání informací týkajících se označení uvedených v článcích 5, 6 nebo 7 spolu s masem, provozovatelům v následujících fázích produkce a distribuce.
Každý provozovatel potravinářského podniku je odpovědný za provádění systému identifikace a registrace stanoveného v prvním pododstavci, a to ve fázi výroby a distribuce, ve které působí.
Provozovatel potravinářského podniku, který balí nebo značí maso v souladu s články 5, 6 nebo 7, zajistí vzájemnou souvislost mezi kódem šarže identifikujícím maso dodané spotřebiteli nebo zařízení společného stravování a příslušnou šarží nebo šaržemi masa, z nichž se balení nebo označená šarže skládá. Všechna balení se stejným kódem šarže musí odpovídat stejným označením v souladu s články 5, 6 nebo 7.
3. Systém uvedený v odstavci 1 obsahuje zejména záznamy o dovozech zvířat, jatečně upravených těl nebo kusů těl do provozu provozovatele potravinářského podniku a odvozech z něj a zajišťuje vzájemnou souvislost mezi o dovozy a odvozy.
Článek 4
Skupina zvířat
1. Velikost skupiny zvířat uvedené v článku 3 je dána:
a)
počtem jatečně upravených těl bouraných/porcovaných společně a tvořících jednu šarži příslušné bourárny/porcovny v případě bourání/porcování jatečně upravených těl;
b)
počtem jatečně upravených těl, jejichž maso tvoří jednu šarži příslušné bourárny/porcovny nebo zařízení na mletí masa v případě dalšího bourání/porcování nebo mletí.
2. Velikost šarže nesmí být větší než denní produkce jednoho provozu.
3. Kromě případu, kdy se použije článek 7, provozy, v nichž se maso bourá/porcuje nebo mele, zajistí při vytváření šarží, že všechna jatečně upravená těla v šarži odpovídají zvířatům, na jejichž maso se vztahuje totožné označení v souladu s čl. 5 odst. 1 nebo čl. 5 odst. 2.
Článek 5
Označování masa
1. Etiketa masa uvedeného v článku 1 a určeného pro dodání konečnému spotřebiteli nebo zařízením společného stravování obsahuje tyto údaje:
a)
členský stát nebo třetí země, kde probíhal chov, s označením „Chov v: (název členského státu nebo třetí země)“ v souladu s těmito kritérii:
i)
pro prasata:
-
pokud je poražené zvíře starší 6 měsíců, členský stát nebo třetí země, kde probíhala poslední, alespoň čtyřměsíční doba chovu,
-
pokud je poražené zvíře mladší 6 měsíců a jeho živá hmotnost je nejméně 80 kilogramů, členský stát nebo třetí země, kde probíhala doba chovu poté, co zvíře dosáhlo hmotnosti 30 kilogramů,
-
pokud je poražené zvíře mladší 6 měsíců a jeho živá hmotnost je nižší než 80 kilogramů, členský stát nebo třetí země, kde probíhala celá doba chovu;
ii)
pro ovce a kozy: členský stát nebo třetí země, kde probíhala poslední, alespoň šestiměsíční doba chovu, nebo pokud je poražené zvíře mladší 6 měsíců, členský stát nebo třetí země, kde probíhala celá doba chovu,
iii)
pro drůbež: členský stát nebo třetí země, kde probíhala poslední, alespoň jednoměsíční doba chovu, nebo pokud je poražené zvíře mladší než jeden měsíc, členský stát nebo třetí země, kde probíhala celá doba chovu poté, co bylo zvíře umístěno na výkrm;
b)
členský stát nebo třetí země, kde došlo k porážce, s označením „Porážka v: (název členského státu nebo třetí země)“ a
c)
kód šarže identifikující maso dodané spotřebiteli nebo zařízení společného stravování.
Pokud doby chovu uvedené v písmenu a) není dosaženo v žádném z členských států nebo třetích zemí, kde se zvíře chovalo, údaj uvedený v písmenu a) se nahradí údajem „Chov v: několik členských států EU“ nebo v případě, že maso nebo zvířata byla dovezena do Unie, údajem „Chov v: několik zemí mimo EU“ nebo „Chov v: několik zemí EU a mimo EU“.
Pokud však doby chovu uvedené v písmenu a) není dosaženo v žádném z členských států nebo třetích zemí, kde se zvíře chovalo, údaj uvedený v písmenu a) lze nahradit údajem „Chov v: (seznam členských států nebo třetích zemí, kde se zvíře chovalo)“, jestliže provozovatel potravinářského podniku doloží ke spokojenosti příslušného orgánu, že zvíře bylo v těchto členských státech či třetích zemích chováno.
2. Údaje uvedené v písmenech a) a b) odstavce 1 lze nahradit údajem „Původ: (název členského státu nebo třetí země)“, jestliže provozovatel potravinářského podniku doloží ke spokojenosti příslušného orgánu, že maso uvedené v článku 1 bylo získáno ze zvířat narozených, chovaných a poražených v jednom členském státě nebo třetí zemi.
3. Pokud několik kusů masa ze stejných nebo různých druhů odpovídá různým údajům na etiketě v souladu s odstavci 1 a 2 a je předkládáno ve stejném balení pro spotřebitele nebo zařízení společného stravování, musí být na etiketě uveden:
a)
seznam příslušných členských států nebo třetích zemí v souladu s odstavci 1 nebo 2, a to pro každý druh;
b)
kód šarže identifikující maso dodané spotřebiteli nebo zařízení společného stravování.
Článek 6
Odchylka pro maso ze třetích zemí
Odchylně od čl. 5 odst. 1 písm. a) musí etiketa masa uvedeného v článku 1, které bylo dovezeno pro uvedení na trh Unie a pro které nejsou informace stanovené v čl. 5 odst. 1 písm. a) k dispozici, obsahovat údaj „Chov v: mimo EU“ a „Porážka v: (název třetí země, kde bylo zvíře poraženo)“.
Článek 7
Odchylky pro mleté maso a ořezy
Odchylně od čl. 5 odst. 1 písm. a) a b), čl. 5 odst. 2 a článku 6, pokud jde o mleté maso a ořezy, lze použít tyto údaje:
a)
„Původ: EU“, pokud jsou mleté maso nebo ořezy vyrobeny výlučně z masa získaného ze zvířat narozených, chovaných a poražených v různých členských státech;
b)
„Chov a porážka v: EU“, pokud jsou mleté maso nebo ořezy vyrobeny výlučně z masa získaného ze zvířat chovaných a poražených v různých členských státech;
c)
„Chov a porážka v: mimo EU“, pokud jsou mleté maso nebo ořezy vyrobeny výlučně z masa dovezeného do Unie;
d)
„Chov v: mimo EU“ a „Porážka v: EU“, pokud jsou mleté maso nebo ořezy vyrobeny výlučně z masa získaného ze zvířat dovezených do Unie jako zvířata na porážku a poražených v jednom nebo několika členských státech;
e)
„Chov a porážka v: EU a mimo EU“, pokud jsou mleté maso nebo ořezy vyrobeny z:
i)
masa získaného ze zvířat chovaných a poražených v jednom nebo několika členských státech a z masa dovezeného do Unie nebo
ii)
masa získaného ze zvířat dovezených do Unie a poražených v jednom nebo několika členských státech.
Článek 8
Doplňkové dobrovolné informace na etiketě
Provozovatelé potravinářských podniků mohou údaje uvedené v článcích 5, 6 nebo 7 doplnit o doplňkové informace týkající se provenience masa.
Doplňkové informace uvedené v prvním pododstavci nesmí být v rozporu s údaji uvedenými v článcích 5, 6 nebo 7 a musí být v souladu s pravidly kapitoly V nařízení (EU) č. 1169/2011.
Článek 9
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. dubna 2015. Nepoužije se pro maso, které bylo na trh Unie uvedeno v souladu s právními předpisy před 1. dubnem 2015, a to až do spotřebování zásob.
Je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. prosince 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 1337/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Δεκεμβρίου 2013
για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την ένδειξη της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης για τα νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη ή κατεψυγμένα κρέατα χοιροειδών, προβατοειδών, αιγοειδών και πουλερικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την παροχή πληροφοριών για τα τρόφιμα στους καταναλωτές, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1925/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 87/250/ΕΟΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 90/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της οδηγίας 1999/10/ΕΚ της Επιτροπής, της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2002/67/ΕΚ και 2008/5/ΕΚ της Επιτροπής και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 608/2004 της Επιτροπής (1), και ιδίως το άρθρο 26 παράγραφος 8,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 26 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 καθορίζει την υποχρέωση να αναγράφονται η χώρα καταγωγής ή ο τόπος προέλευσης στην επισήμανση των κρεάτων που υπάγονται στους κωδικούς της συνδυασμένης ονοματολογίας που αναφέρονται στο παράρτημα XI του εν λόγω κανονισμού, δηλαδή των νωπών, διατηρημένων με απλή ψύξη ή κατεψυγμένων κρεάτων χοιροειδών, προβατοειδών ή αιγοειδών και πουλερικών.
(2)
Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της ανάγκης ενημέρωσης των καταναλωτών και του πρόσθετου κόστους για τις επιχειρήσεις τροφίμων και τις εθνικές αρχές, που, τελικά, έχει αντίκτυπο στην τελική τιμή του προϊόντος. Με την εκτίμηση επιπτώσεων και μια μελέτη που εκπονήθηκε κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής εξετάστηκαν διάφορες επιλογές για την αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης όσον αφορά τα σημαντικότερα στάδια της ζωής των ζώων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι καταναλωτές απαιτούν κυρίως πληροφορίες σχετικά με τον τόπο στον οποίο το ζώο έχει εκτραφεί. Ταυτόχρονα, με την υποχρεωτική παροχή πληροφοριών σχετικά με τον τόπο γέννησης του ζώου θα απαιτηθεί η δημιουργία νέων συστημάτων ιχνηλασιμότητας στο επίπεδο της γεωργικής εκμετάλλευσης, με τις αντίστοιχες προκύπτουσες δαπάνες, ενώ η επισήμανση με αναγραφή του τόπου σφαγής μπορεί να γίνει με προσιτό κόστος και να παράσχει πολύτιμες πληροφορίες στους καταναλωτές. Όσον αφορά το γεωγραφικό επίπεδο, έχει τεκμηριωθεί ότι η αναγραφή του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας αποτελεί τη σημαντικότερη πληροφορία για τους καταναλωτές.
(3)
Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, η έννοια της «χώρας καταγωγής» ενός τροφίμου προσδιορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 23 έως 26 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (2). Όσον αφορά τα ζωικά προϊόντα, η έννοια αυτή αφορά τη χώρα στην οποία το προϊόν έχει παρασκευαστεί εξ ολοκλήρου. Όταν η έννοια αυτή εφαρμόζεται στο κρέας, σημαίνει τη χώρα στην οποία το ζώο έχει γεννηθεί, εκτραφεί και σφαγεί. Όταν στην παραγωγή τροφίμων έχουν συμμετάσχει διάφορες χώρες, η έννοια αυτή αφορά τη χώρα στην οποία τα προϊόντα έχουν υποστεί την τελευταία ουσιαστική και οικονομικά δικαιολογημένη μεταποίηση ή επεξεργασία. Ωστόσο, με την εφαρμογή της έννοιας αυτής σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το κρέας προέρχεται από ζώα που έχουν γεννηθεί, εκτραφεί και σφαγεί σε διαφορετικές χώρες δεν είναι δυνατόν να ενημερωθούν επαρκώς οι καταναλωτές σχετικά με την προέλευση του εν λόγω κρέατος. Επομένως, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, θα πρέπει να προβλεφθεί ένδειξη, στην επισήμανση, του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας στην οποία το ζώο έχει εκτραφεί για περίοδο που αντιπροσωπεύει σημαντικό μέρος του κανονικού κύκλου εκτροφής για κάθε είδος, καθώς και του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας στην οποία το ζώο έχει σφαγεί. Ο όρος «καταγωγή» θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για το κρέας που λαμβάνεται από ζώα τα οποία έχουν γεννηθεί, εκτραφεί και σφαγεί και, ως εκ τούτου, παραχθεί εξ ολοκλήρου, σε ένα μόνο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα.
(4)
Για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το ζώο έχει εκτραφεί σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη ή τρίτες χώρες και η περίοδος εκτροφής δεν μπορεί να προσδιοριστεί, θα πρέπει να παρέχεται κατάλληλη ένδειξη του τόπου εκτροφής, έτσι ώστε να ικανοποιούνται καλύτερα οι ανάγκες των καταναλωτών και να αποφεύγονται άχρηστες περίπλοκες επισημάνσεις.
(5)
Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τις συσκευασίες που περιέχουν τεμάχια κρέατος του ίδιου ή διαφορετικού είδους τα οποία λαμβάνονται από ζώα που έχουν εκτραφεί και σφαγεί σε διαφορετικά κράτη μέλη ή τρίτες χώρες.
(6)
Αυτό το σύστημα επισήμανσης απαιτεί κανόνες ιχνηλασιμότητας σε όλα τα στάδια της παραγωγής και διανομής του κρέατος, από τη σφαγή μέχρι τη συσκευασία, για να εξασφαλίζεται ο συσχετισμός μεταξύ του εν λόγω κρέατος και του ζώου ή της ομάδας ζώων από τα οποία προέρχεται το κρέας.
(7)
Πρέπει να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες για το κρέας που εισάγεται από τρίτες χώρες στις οποίες οι απαιτούμενες πληροφορίες επισήμανσης δεν είναι διαθέσιμες.
(8)
Όσον αφορά τον κιμά και τα τρίμματα κρέατος, λαμβανομένων υπόψη των διαδικασιών παραγωγής τους, θα πρέπει να επιτρέπεται στις επιχειρήσεις τροφίμων να χρησιμοποιούν απλουστευμένο σύστημα ενδείξεων.
(9)
Λαμβανομένου υπόψη του εμπορικού ενδιαφέροντος των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στις επιχειρήσεις τροφίμων να προσθέτουν στις υποχρεωτικές ενδείξεις στην ετικέτα και άλλα στοιχεία σχετικά με την προέλευση του κρέατος.
(10)
Δεδομένου ότι οι σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 εφαρμόζονται από την 13η Δεκεμβρίου 2014 και ότι το άρθρο 47 προβλέπει την εφαρμογή των εκτελεστικών κανόνων βάσει του εν λόγω κανονισμού από την 1η Απριλίου κάθε ημερολογιακού έτους, ο παρών κανονισμός πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται την 1η Απριλίου 2015.
(11)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες σχετικά με την ένδειξη της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης στην επισήμανση νωπών, διατηρημένων με απλή ψύξη ή κατεψυγμένων κρεάτων χοιροειδών, αιγοπροβάτων και πουλερικών, που υπάγονται στους αντίστοιχους κωδικούς της συνδυασμένης ονοματολογίας που απαριθμούνται στο παράρτημα XI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Άρθρο 2
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν ο ορισμός «επιχείρηση τροφίμων» που προβλέπεται στο σημείο 3 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), ο ορισμός «εγκατάσταση» που προβλέπεται στο σημείο γ) του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), καθώς και οι ορισμοί «κιμάς», «σφαγείο» και «εργαστήριο τεμαχισμού» που προβλέπονται, αντίστοιχα, στα σημεία 1.13, 1.16 και 1.17 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
2. Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «τρίμματα κρέατος»: τα τεμάχια κρέατος μικρού μεγέθους, που υπάγονται στους κωδικούς της συνδυασμένης ονοματολογίας και αναφέρονται στο παράρτημα XI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, τα οποία αναγνωρίζονται ως κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση και προέρχονται αποκλειστικά από εργασίες αφαίρεσης των άχρηστων τμημάτων κατά την αποστέωση των σφαγίων ή κατά τον τεμαχισμό των κρεάτων.
β) «παρτίδα»: το σύνολο των κρεάτων, που υπάγονται στους κωδικούς της συνδυασμένης ονοματολογίας οι οποίοι απαριθμούνται στο παράρτημα XI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, τα οποία έχουν ληφθεί από ένα μόνο είδος κρέατος, με ή χωρίς κόκαλο, τεμαχισμένο ή μη, αλεσμένο ή μη και τα οποία έχουν κοπεί, αλεστεί ή συσκευαστεί υπό πρακτικά ταυτόσημες συνθήκες.
Άρθρο 3
Ιχνηλασιμότητα
1. Οι επιχειρήσεις τροφίμων, σε κάθε στάδιο της παραγωγής και διανομής του κρέατος που αναφέρεται στο άρθρο 1, πρέπει να διαθέτουν και να χρησιμοποιούν σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής.
2. Το σύστημα αυτό πρέπει να εφαρμόζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται:
α)
η σύνδεση μεταξύ του κρέατος και του ζώου ή της ομάδας ζώων από την οποία προέρχεται. Στο στάδιο σφαγής η σύνδεση αυτή αποτελεί αρμοδιότητα του σφαγείου· και
β)
η διαβίβαση των πληροφοριών σχετικά με τις ενδείξεις που αναφέρονται στα άρθρα 5, 6 και 7, ανάλογα με την περίπτωση, μαζί με το κρέας, στις επιχειρήσεις τροφίμων στα μεταγενέστερα στάδια παραγωγής και διανομής.
Κάθε επιχείρηση τροφίμων είναι αρμόδια για την εφαρμογή του συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, κατά το στάδιο παραγωγής και διανομής στο οποίο παρεμβαίνει.
Η επιχείρηση τροφίμων η οποία συσκευάζει ή επισημαίνει το κρέας σύμφωνα με τα άρθρα 5, 6 ή 7 πρέπει να εξασφαλίζει τη συσχέτιση μεταξύ του κωδικού της παρτίδας με τον οποίο ταυτοποιείται το κρέας που προορίζεται για παράδοση στον καταναλωτή ή σε μονάδες ομαδικής εστίασης και της σχετικής παρτίδας ή παρτίδων κρέατος από τις οποίες αποτελείται η συσκευασία ή η παρτίδα που έχει επισημανθεί. Όλες οι συσκευασίες με τον ίδιο κωδικό παρτίδας πρέπει να ανταποκρίνονται στις ίδιες ενδείξεις σύμφωνα με τα άρθρα 5, 6 ή 7.
3. Το σύστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να καταγράφει, ιδίως, την άφιξη και την αναχώρηση, από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης τροφίμων, των ζώων, των σφαγίων ή των τεμαχίων, κατά περίπτωση, και να εξασφαλίζει τον συσχετισμό μεταξύ αφίξεων και αναχωρήσεων.
Άρθρο 4
Ομάδα ζώων
1. Το μέγεθος της ομάδας ζώων που αναφέρεται στο άρθρο 3 καθορίζεται από:
α)
τον αριθμό των σφαγίων που έχουν τεμαχιστεί συγχρόνως και αποτελούν μία παρτίδα για το συγκεκριμένο εργαστήριο τεμαχισμού σε περίπτωση τεμαχισμού σφαγίων·
β)
τον αριθμό των σφαγίων των οποίων το κρέας αποτελεί μία παρτίδα για το συγκεκριμένο εργαστήριο τεμαχισμού ή άλεσης σε περίπτωση περαιτέρω τεμαχισμού ή άλεσης.
2. Το μέγεθος μιας παρτίδας δεν πρέπει να υπερβαίνει την ημερήσια παραγωγή σε μια εγκατάσταση.
3. Εκτός από την περίπτωση στην οποία εφαρμόζεται το άρθρο 7, κατά τη σύσταση των παρτίδων, στις εγκαταστάσεις στις οποίες το κρέας τεμαχίζεται ή αλέθεται θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι όλα τα σφάγια σε μια παρτίδα αντιστοιχούν σε ζώα για το κρέας των οποίων εφαρμόζονται πανομοιότυπες ενδείξεις επισήμανσης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 ή το άρθρο 5 παράγραφος 2.
Άρθρο 5
Επισήμανση του κρέατος
1. Η επισήμανση κρεάτων που αναφέρονται στο άρθρο 1, τα οποία προορίζονται για παράδοση στον τελικό καταναλωτή ή σε μονάδες ομαδικής εστίασης περιέχει τις ακόλουθες ενδείξεις:
α)
το κράτος μέλος ή την τρίτη χώρα όπου έγινε η εκτροφή με την ένδειξη «Εκτροφή στ.: (ονομασία του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας)», σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια:
i)
για τους χοίρους:
-
σε περίπτωση που το ζώο έχει σφαγεί σε ηλικία μεγαλύτερη των έξι μηνών, οι αρχές του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας όπου έλαβε χώρα η τελευταία περίοδος εκτροφής, διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών,
-
σε περίπτωση που το ζώο έχει σφαγεί σε ηλικία μικρότερη των 6 μηνών και με βάρος ζώντος ζώου τουλάχιστον 80 κιλών, το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η εκτροφή, αφού το ζώο έφθασε σε βάρος 30 κιλών,
-
σε περίπτωση που το ζώο έχει σφαγεί σε ηλικία μικρότερη των έξι μηνών και με βάρος ζώντος ζώου κατώτερο των 80 κιλών, το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η συνολική εκτροφή·
ii)
για προβατοειδή και αιγοειδή: το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η τελευταία περίοδος εκτροφής, διάρκειας τουλάχιστον έξι μηνών, ή, σε περίπτωση που το ζώο έχει σφαγεί σε ηλικία μικρότερη των έξι μηνών, το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η συνολική εκτροφή,
iii)
για πουλερικά: το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η τελευταία περίοδος εκτροφής, διάρκειας τουλάχιστον ενός μηνός, ή, σε περίπτωση που το ζώο έχει σφαγεί σε ηλικία μικρότερη του ενός μηνός, το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου έλαβε χώρα η συνολική εκτροφή μετά την περίοδο πάχυνσης του ζώου,
β)
το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα όπου πραγματοποιήθηκε η σφαγή με την ένδειξη «Σφαγή στ.: (ονομασία του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας)»· και
γ)
τον κωδικό παρτίδας που επισημαίνει το κρέας που παραδόθηκε στον καταναλωτή ή στη μονάδα ομαδικής εστίασης.
Όταν η περίοδος εκτροφής που αναφέρεται στο σημείο α) δεν έχει επιτευχθεί σε κανένα από τα κράτη μέλη ή τις τρίτες χώρες όπου το ζώο έχει εκτραφεί, η ένδειξη που αναφέρεται στο σημείο α) πρέπει να αντικατασταθεί με την ένδειξη «Εκτροφή σε: διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ» ή, όταν το κρέας ή τα ζώα έχουν εισαχθεί στην Ένωση, με την ένδειξη «Εκτροφή σε: διάφορες τρίτες χώρες» ή «Εκτροφή σε: διάφορες χώρες της ΕΕ και σε τρίτες χώρες».
Ωστόσο, όταν η περίοδος εκτροφής που αναφέρεται στο στοιχείο α) δεν έχει επιτευχθεί σε κανένα από τα κράτη μέλη ή τις τρίτες χώρες όπου εκτράφηκε το ζώο, η ένδειξη που αναφέρεται στο σημείο α) μπορεί να αντικατασταθεί με την ένδειξη «Εκτροφή σε: (κατάλογος των κρατών μελών ή τρίτων χωρών όπου εκτράφηκε το ζώο)» αν η επιχείρηση τροφίμων αποδείξει με τρόπο ικανοποιητικό για την αρμόδια αρχή ότι το ζώο έχει εκτραφεί σε αυτά τα κράτη μέλη ή σε αυτές τις τρίτες χώρες.
2. Οι ενδείξεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1 επιτρέπεται να αντικαθίστανται με την ένδειξη «Καταγωγή: (ονομασία του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας)», αν η επιχείρηση τροφίμων αποδείξει με τρόπο ικανοποιητικό για την αρμόδια αρχή ότι το κρέας που αναφέρεται στο άρθρο 1 έχει αποκτηθεί από ζώα που έχουν γεννηθεί, εκτραφεί και σφαγεί σε ένα μόνο κράτος μέλος ή σε μία μόνο τρίτη χώρα.
3. Σε περίπτωση περισσότερων τεμαχίων κρέατος, του ιδίου ή διαφορετικού είδους, που αντιστοιχούν σε διαφορετικές ενδείξεις επισήμανσης σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 και παρουσιάζονται στην ίδια συσκευασία για τον καταναλωτή ή τη μονάδα ομαδικής εστίασης, η επισήμανση θα πρέπει να περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία:
α)
τον κατάλογο των σχετικών κρατών μελών ή τρίτων χωρών σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, για κάθε είδος·
β)
τον κωδικό παρτίδας ο οποίος επισημαίνει το κρέας που παραδόθηκε στον καταναλωτή ή στη μονάδα ομαδικής εστίασης.
Άρθρο 6
Παρέκκλιση για το κρέας από τρίτες χώρες
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 5, παράγραφος 1 στοιχείο α), η επισήμανση του κρέατος που αναφέρεται στο άρθρο 1 το οποίο έχει εισαχθεί για να διατεθεί στην αγορά της Ένωσης και για το οποίο οι πληροφορίες που προβλέπονται στο στοιχείο α) του άρθρου 5 παράγραφος 1 δεν είναι διαθέσιμες πρέπει να περιέχει την ένδειξη «Σφαγή σε: (ονομασία της τρίτης χώρας στην οποία το ζώο έχει σφαγεί)».
Άρθρο 7
Παρεκκλίσεις για τον κιμά και τα τρίμματα κρέατος
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), του άρθρου 5 παράγραφος 2 και του άρθρου 6, όσον αφορά τον κιμά και τα τρίμματα κρέατος, μπορούν να εφαρμόζονται οι ακόλουθες ενδείξεις:
α)
«Καταγωγή: ΕΕ», σε περίπτωση που ο κιμάς ή τα τρίμματα κρέατος παράγονται αποκλειστικά και μόνο από ζώα που έχουν γεννηθεί, εκτραφεί και σφαγεί σε διάφορα κράτη μέλη,
β)
«Εκτροφή και σφαγή στην: ΕΕ», σε περίπτωση που ο κιμάς ή τα τρίμματα κρέατος παράγονται αποκλειστικά και μόνο από ζώα που έχουν εκτραφεί και σφαγεί σε διάφορα κράτη μέλη,
γ)
«Εκτροφή και σφαγή σε: τρίτες χώρες», σε περίπτωση που ο κιμάς ή τα τρίμματα κρέατος παράγονται αποκλειστικά και μόνο από κρέας που έχει εισαχθεί στην Ένωση,
δ)
«Εκτροφή σε: τρίτες χώρες» και «Σφαγή στην: ΕΕ», σε περίπτωση που ο κιμάς ή τα τρίμματα κρέατος παράγονται αποκλειστικά και μόνο από ζώα που έχουν εισαχθεί στην Ένωση ως ζώα για σφαγή και έχουν σφαγεί σε ένα ή σε διάφορα κράτη μέλη,
ε)
«Εκτροφή και σφαγή στην: ΕΕ και εκτός ΕΕ» σε περίπτωση που ο κιμάς ή τα τρίμματα κρέατος παράγονται από:
i)
κρέας που προέρχεται από ζώα που έχουν εκτραφεί και σφαγεί σε ένα ή διάφορα κράτη μέλη και από κρέας που έχει εισαχθεί στην Ένωση, ή
ii)
κρέας που προέρχεται από ζώα που έχουν εισαχθεί στην Ένωση και σφαγεί σε ένα ή διάφορα κράτη μέλη.
Άρθρο 8
Συμπληρωματικές προαιρετικές πληροφορίες στην επισήμανση
Οι επιχειρήσεις τροφίμων μπορούν να συμπληρώνουν τις ενδείξεις που αναφέρονται στα άρθρα 5, 6 και 7 με πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του κρέατος.
Οι συμπληρωματικές πληροφορίες που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο δεν πρέπει να αντιφάσκουν με τις ενδείξεις που αναφέρονται στα άρθρα 5, 6 και 7 και πρέπει να συνάδουν με τους κανόνες του κεφαλαίου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Απριλίου 2015. Δεν εφαρμόζεται για το κρέας το οποίο έχει διατεθεί νόμιμα στην αγορά της Ένωσης πριν από την 1η Απριλίου 2015, μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2013.