NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1308/2013
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 42 první pododstavec a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Účetního dvora (1),
s ohledem na stanoviska Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (3),
v souladu s řádným legislativním postupem (4),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů nazvané „Budoucnost SZP do roku 2020: Řešení problémů v oblasti potravin a přírodních zdrojů a územní problematiky“ se zabývá potenciálními úkoly, cíli a směry společné zemědělské politiky (SZP) po roce 2013. S ohledem na diskusi o tomto sdělení by SZP měla být s účinkem od 1. ledna 2014 reformována. Tato reforma by měla zahrnovat všechny hlavní nástroje SZP, včetně nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (5). Vzhledem k oblasti působnosti reformy je vhodné uvedené nařízení zrušit a nahradit je novým nařízením o jednotné společné organizaci trhů se zemědělskými produkty. Reforma by také měla co nejvíce harmonizovat, zefektivnit a zjednodušit ustanovení, zejména ustanovení týkající se více než jednoho zemědělského odvětví, a to i tak, že zajistí, aby jiné než podstatné prvky opatření mohla Komise přijímat prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci.
(2)
Toto nařízení by mělo obsahovat všechny základní prvky společné organizace trhů se zemědělskými produkty.
(3)
Nařízení by se mělo vztahovat na všechny zemědělské produkty uvedené v příloze I Smlouvy o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) a Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) (společně dále jen „Smlouvy“), aby se zajistila existence společné organizace trhů se všemi těmito produkty, jak vyžaduje čl. 40 odst. 1 Smlouvy o fungování EU.
(4)
Mělo by být jasně stanoveno, že nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (6) a ustanovení podle něj přijatá by se měly v zásadě vztahovat na opatření stanovená tímto nařízením. Zejména nařízení (EU) č. 1306/2013 obsahuje ustanovení k zajištění dodržování povinností vyžadovaných ustanoveními SZP, včetně kontrol a uplatňování správních opatření a správních sankcí v případě nedodržování povinností, a pravidla týkající se skládání a uvolňování jistot a vracení neoprávněně vyplacených částek.
(5)
Podle čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU přijme Rada opatření týkající se stanovení cen, dávek, podpor a množstevních omezení. V případech, kdy se použije čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU, by toto nařízení mělo z důvodu jasnosti výslovně odkazovat na skutečnost, že Rada přijme opatření na tomto právním základě.
(6)
Za účelem doplnění nebo změny jiných než podstatných prvků tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(7)
V tomto nařízení by měly být stanoveny některé definice týkající se některých odvětví. Aby byly zohledněny zvláštní vlastnosti odvětví rýže, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o změnu definic týkajících se odvětví rýže v rozsahu nezbytném k aktualizaci těchto definic s ohledem na vývoj na trhu.
(8)
Toto nařízení odkazuje na popis produktů a na čísla nebo položky kombinované nomenklatury. Změny nomenklatury společného celního sazebníku mohou v budoucnosti vyžadovat technické úpravy tohoto nařízení. Za účelem zohlednění těchto změn by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o provádění nezbytných technických úprav. V zájmu jasnosti a jednoduchosti by nařízení Rady (EHS) č. 234/79 (7), které v současné době stanoví tuto pravomoc, mělo být zrušeno a pravomoc zahrnuta do tohoto nařízení.
(9)
V případě obilovin, rýže, cukru, sušených krmiv, osiv, vína, olivového oleje a stolních oliv, lnu a konopí, ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny, banánů, mléka a mléčných výrobků a bource morušového by měly být stanoveny hospodářské roky, které by měly být co nejvíce přizpůsobeny biologickým produkčním cyklům každého z těchto produktů.
(10)
Ke stabilizaci trhů a zajištění přiměřené životní úrovně zemědělců byl vytvořen rozlišený režim podpory trhu v různých odvětvích a zavedeny režimy přímých podpor s ohledem na různé potřeby v každém z těchto odvětví a na jejich vzájemnou závislost. Tato opatření mají podobu veřejné intervence nebo vyplácení podpory soukromého skladování. Je třeba nadále zachovat opatření podpory trhu, která by však měla být zefektivněna a zjednodušena.
(11)
Je třeba stanovit stupnice Unie pro klasifikaci, označování a obchodní úpravu jatečně upravených těl v odvětví hovězího, telecího, vepřového a skopového a kozího masa pro účely zaznamenávání cen a uplatňování intervenčních opatření v uvedených odvětvích. Tyto stupnice Unie navíc přispívají k větší transparentnosti trhu.
(12)
Z důvodů jasnosti a transparentnosti by ustanovení týkající se veřejné intervence měla mít společnou osnovu, měla by však dále sledovat politiku, jíž se řídí jednotlivá odvětví. Proto je třeba rozlišovat mezi referenčními prahovými hodnotami a cenami intervenčními, které je třeba definovat. Při tom je třeba vyjasnit, že pouze ceny v rámci veřejné intervence odpovídají uplatněným regulovaným cenám uvedeným příloze 3 bodu 8 první větě Dohody WTO o zemědělství (tj. podpora tržní ceny). V této souvislosti by mělo být jasné, že tržní intervence může mít podobu veřejné intervence i jiných forem intervence, při kterých se nevyužívají předem stanovené cenové indikace.
(13)
S ohledem na praxi a zkušenosti z předchozích společných organizací trhů by systém veřejných intervencí pro každé dotčené odvětví měl být odpovídajícím způsobem k dispozici během určitých období roku a během těchto období by měl být otevřen buď trvale, nebo v závislosti na tržních cenách.
(14)
Cena v rámci veřejné intervence by měla sestávat z pevně stanovené ceny pro určitá množství některých produktů a v jiných případech by měla záviset na nabídkovém řízení a vycházet z praxe a zkušeností z předchozích společných organizací trhů.
(15)
Toto nařízení by mělo stanovit možnost nakládání s produkty nakoupenými v rámci veřejné intervence. Tato opatření by měla být přijata takovým způsobem, aby nedocházelo k narušení trhu a aby byl zajištěn rovný přístup ke zboží a rovné zacházení s kupujícími.
(16)
Stávající režim rozdělování potravin nejchudším osobám v Unii přijatý v rámci SZP by měl být předmětem samostatného nařízení, jehož přijetím se zohledňují cíle sociální soudržnosti režimu. V tomto nařízení by nicméně mělo být uvedeno ustanovení, které umožní nakládání s produkty v držení v rámci veřejné intervence tím, že budou dány k dispozici tomuto režimu.
(17)
Může nastat situace, kdy s cílem zajistit rovnováhu na trhu a stabilizovat tržní ceny bude třeba poskytnout podporu soukromého skladování určitých zemědělských produktů. V zájmu zajištění transparentnosti trhu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek, za kterých může Komise s ohledem na situaci na trhu o poskytnutí podpory soukromého skladování rozhodnout.
(18)
S cílem zajistit, aby produkty nakoupené v rámci veřejné intervence nebo produkty, na něž se vztahuje podpora soukromého skladování, byly vhodné pro dlouhodobé skladování a byly řádné a uspokojivé obchodní jakosti, a s cílem zohlednit zvláštní vlastnosti různých odvětví v zájmu zajištění nákladově účinného fungování veřejné intervence a soukromého skladování by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení požadavků a podmínek, jež musí tyto produkty splňovat z hlediska jakosti a způsobilosti, kromě požadavků stanovených tímto nařízením.
(19)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví obilovin a neloupané rýže by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení kritérií jakosti týkajících se nákupu a prodeje těchto produktů.
(20)
S cílem zajistit odpovídající skladovací kapacitu a účinnost systému veřejné intervence z hlediska nákladové efektivity, distribuce a přístupu hospodářských subjektů a s cílem zachovat jakost produktů nakoupených v rámci veřejné intervence pro jejich uvolnění na konci doby uskladnění by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o požadavky, které mají splňovat sklady v případě všech produktů, na něž se vztahuje veřejná intervence, pravidla pro skladování produktů v členském státě či mimo členský stát, který je odpovědný za tyto produkty a nakládání s nimi s ohledem na cla a další částky, které se poskytují, nebo poplatky, které se vybírají v rámci SZP.
(21)
Aby bylo možné zajistit žádoucí účinek soukromého skladování na trhy, měla by na Komisi být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla a podmínky použitelné v případech, kdy je skladované množství nižší než smluvně stanovené množství; pokud jde o podmínky pro poskytování zálohy a podmínky pro opětovné uvedení na trh nebo uvolnění produktů, které jsou předmětem smluv o soukromém skladování.
(22)
Aby se zajistilo řádné fungování systémů veřejné intervence a soukromého skladování, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení používání nabídkového řízení a stanovení dodatečných podmínek, které musí hospodářské subjekty splnit; a požadavek, aby hospodářské subjekty složily jistotu.
(23)
S cílem zohlednit technický vývoj a potřeby odvětví hovězího a telecího masa, vepřového masa, skopového a kozího masa, jakož i potřebu standardizovat obchodní úpravu různých produktů pro účely zlepšení transparentnosti trhu, zaznamenávání cen a uplatňování tržních intervenčních opatření by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o úpravu a aktualizaci stupnic Unie pro klasifikaci jatečně upravených těl v těchto odvětvích, jakož i pokud jde o stanovení některých dalších souvisejících ustanovení a odchylek.
(24)
Měla by být podporována spotřeba ovoce a zeleniny, jakož i mléka a mléčných výrobků u dětí ve školním věku s cílem trvale zvyšovat podíl těchto produktů v jídelníčku dětí v době, kdy se utvářejí jejich stravovací návyky, a přispět tak k dosažení cílů SZP, zejména ke stabilizaci trhů a zajištění dostupnosti současných i budoucích dodávek. Proto by měla být prosazována podpora Unie zaměřená na financování či spolufinancování dodávek těchto produktů dětem ve vzdělávacích zařízeních.
(25)
V zájmu zajištění řádného rozpočtového řízení režimů by měla být zavedena vhodná ustanovení pro projekty Unie zaměřené na dodávání ovoce a zeleniny a mléka do škol. Podpora Unie by neměla být použita jako náhrada financování stávajících vnitrostátních projektů, v jejichž rámci je do škol dodáváno ovoce a zelenina a mléko. S ohledem na rozpočtová omezení by členské státy přesto měly mít možnost nahradit své finanční příspěvky na tyto projekty příspěvky ze soukromého sektoru. K zajištění účinnosti projektů zaměřených na dodávání ovoce a zeleniny do škol mohou být nezbytná doprovodná opatření, na která by členské státy měly mít možnost poskytovat vnitrostátní podporu. Členské státy účastnící se těchto projektů by měly veřejně informovat o subvenční úloze podpory Unie.
(26)
S cílem podporovat zdravé stravovací návyky dětí a zajistit, aby podpora byla zaměřena na děti, které pravidelně navštěvují vzdělávací zařízení spravovaná nebo uznaná členskými státy, by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat v souvislosti s projektem Ovoce a zelenina do škol určité akty, pokud jde o dodatečná kritéria související se zaměřením podpory, schvalování a výběr žadatelů o podporu a pokud jde o vypracování celostátních nebo regionálních strategií a o doprovodná opatření.
(27)
S cílem zajistit účinné a cílené využívání finančních prostředků Unie by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat v souvislosti s projektem Ovoce a zelenina do škol určité akty, pokud jde o metodu pro přerozdělování podpory mezi členské státy na základě obdržených žádostí o podporu, náklady způsobilé pro podporu Unie, včetně možnosti stanovení celkového stropu těchto nákladů, a povinnost členských států sledovat a hodnotit účinnost svých projektů zaměřených na dodávání ovoce a zeleniny do škol.
(28)
S cílem podpořit informovanost o projektu zaměřeném na dodávání ovoce a zeleniny do škol by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, které by členským státům zapojeným do projektu dodávek ovoce a zeleniny do škol ukládaly povinnost veřejně informovat o subvenční úloze podpory Unie.
(29)
S cílem zohlednit vývoj vzorců spotřeby mléka a mléčných výrobků, inovace a vývoj na trhu s mléčnými výrobky, dostupnost výrobků na jednotlivých trzích Unie a výživové aspekty by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat v souvislosti s projektem Mléko do škol určité akty, pokud jde o: produkty, které jsou způsobilé pro tento projekt; vnitrostátní nebo regionální strategie členských států, včetně případných doprovodných opatření; a sledování a hodnocení uvedeného projektu.
(30)
S cílem zajistit způsobilost vhodných příjemců a žadatelů pro obdržení podpory Unie a účinné a účelné využívání této podpory by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se příjemců a žadatelů způsobilých pro danou podporu, požadavek, aby žadatelé byli schvalováni členskými státy, a používání mléka a mléčných výrobků při přípravě jídel ve vzdělávacích zařízeních.
(31)
S cílem zajistit, aby žadatelé o podporu dodržovali své povinnosti, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o požadavek složení jistoty v případě vyplacení zálohy na podporu.
(32)
S cílem podpořit informovanost o projektu Mléko do škol by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o podmínky, za nichž mají členské státy informovat veřejnost o své účasti v uvedeném projektu a o skutečnosti, že se jedná o projekt dotovaný Unií.
(33)
S cílem zajistit, aby se podpora odrazila v ceně výrobků, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o zavedení sledování cen v rámci projektu Mléko do škol.
(34)
Finanční prostředky Unie jsou nezbytné jako motivace pro uznané organizace producentů, sdružení organizací producentů nebo mezioborové organizace k vypracování pracovních programů určených ke zkvalitnění produkce olivového oleje a stolních oliv a jejich uvádění na trh. V tomto ohledu by toto nařízení mělo stanovit, že podpora Unie má být přidělována podle důležitosti opatření prováděných v rámci dotyčných pracovních programů. Spolufinancování by však mělo být omezeno v zájmu zlepšení účinnosti těchto programů.
(35)
S cílem zajistit účinné a účelné využívání podpory Unie poskytované organizacím producentů, sdružením organizací producentů nebo mezioborovým organizacím v odvětví olivového oleje a stolních oliv za účelem zkvalitnění produkce olivového oleje a stolních oliv by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o konkrétní opatření, která mohou být financována prostřednictvím podpory Unie, a činnosti a náklady, které takto financovány být nemohou; minimální přidělení finančních prostředků Unie konkrétním oblastem; požadavek na složení jistoty; a kritéria, která mají členské státy zohlednit při výběru a schvalování pracovních programů.
(36)
Toto nařízení by mělo rozlišovat mezi ovocem a zeleninou na jedné straně, mezi které patří ovoce a zelenina určené pro přímou spotřebu a ovoce a zelenina určené pro zpracování, a na druhé straně výrobky z ovoce a zeleniny. Pravidla pro provozní fondy, operační programy a finanční pomoc Unie by se měla vztahovat pouze na ovoce a zeleninu první kategorie, přičemž by se s oběma typy ovoce a zeleniny této kategorie mělo nakládat obdobným způsobem.
(37)
Produkce ovoce a zeleniny je nepředvídatelná a produkty se rychle kazí. I omezené přebytky mohou výrazným způsobem narušit trh. Proto by měla být stanovena opatření pro řešení krizí, která by měla být i nadále začleňována do operačních programů.
(38)
Produkce ovoce a zeleniny a jejich uvádění na trh by měly plně zohledňovat otázky životního prostředí, včetně pěstitelských postupů, nakládání s odpadovým materiálem a likvidace produktů stažených z trhu, zejména pokud jde o ochranu jakosti vod, zachování biologické rozmanitosti a udržování krajiny.
(39)
Podpora pro zřizování seskupení producentů by měla být poskytována všem odvětvím ve všech členských státech v rámci politiky rozvoje venkova. Zvláštní podpora v odvětví ovoce a zeleniny by proto měla být ukončena.
(40)
Za účelem přenesení větší odpovědnosti na organizace producentů v odvětví ovoce a zeleniny a jejich sdružení při přijímání rozhodnutí ve finanční oblasti a v zájmu lepšího přizpůsobení veřejných prostředků, jež jsou jim přidělovány, budoucím požadavkům, by měly být stanoveny podmínky, za jakých mohou být tyto prostředky využívány. Jedním z vhodných řešení je spolufinancování provozních fondů vytvořených organizacemi producentů a jejich sdruženími. Ve zvláštních případech by měly být povoleny další možnosti financování. Provozní fondy by se měly použít pouze k financování operačních programů v odvětví ovoce a zeleniny. Za účelem kontroly výdajů Unie by měl být stanoven strop podpory poskytované organizacím producentů a jejich sdružením, které provozní fondy zřizují.
(41)
V regionech se slabou organizací produkce v odvětví ovoce a zeleniny by mělo být umožněno poskytování dodatečných vnitrostátních finančních příspěvků. V případě členských států, které jsou z hlediska struktur obzvláště znevýhodněny, by tyto příspěvky měly být uhrazeny Unií.
(42)
S cílem zajistit účinnou, cílenou a udržitelnou podporu organizací producentů a jejich sdružení v odvětví ovoce a zeleniny by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o provozní fondy a operační programy, vnitrostátní rámec a vnitrostátní strategii pro operační programy týkající se povinnosti sledovat a hodnotit účinnost vnitrostátního rámce a vnitrostátních strategií; finanční podporu Unie; opatření pro předcházení krizím a jejich řešení a vnitrostátní finanční podporu.
(43)
Je důležité stanovit podpůrná opatření v odvětví vína na posílení konkurenčních struktur. Uvedená opatření by měla být vymezena a financována Unií, ale členské státy by si měly samy zvolit vhodný soubor opatření uspokojující potřeby jejich regionálních subjektů, případně s ohledem na jejich zvláštnosti, a začlenit je do vnitrostátních programů podpory. Za provádění těchto programů by měly být odpovědné členské státy.
(44)
Jedním z klíčových opatření způsobilých pro vnitrostátní programy podpory by měla být propagace vín Unie a jejich uvádění na trh. Prodejnost a konkurenceschopnost výrobků z révy vinné zhotovených v Unii může zvýšit podpora inovací. Nadále by se měla financovat restrukturalizace a přeměna vinic, a to z důvodu jejich pozitivních strukturálních účinků na odvětví vína. Podpora by měla být dostupná rovněž pro investice v odvětví vína, které směřují ke zlepšení hospodářské výkonnosti podniků. Podpora pro destilaci vedlejších výrobků by měla být opatřením, které je k dispozici členským státům, které chtějí tento nástroj použít k zajištění jakosti vína a zároveň chránit životní prostředí.
(45)
Preventivní opatření, jako je pojištění sklizně, vzájemné fondy a zelená sklizeň, by měla být způsobilá pro podporu v rámci programů na podporu odvětví vína, aby se podpořil odpovědný přístup ke krizovým situacím.
(46)
Ustanovení o podpoře pěstitelům révy přidělením platebních nároků podle rozhodnutí členských států byla s konečnou platností zavedena od rozpočtového roku 2015 v souladu s článkem 103n nařízení (ES) č. 1234/2007 a za podmínek stanovených v uvedeném ustanovení.
(47)
S cílem zajistit, aby programy členských států na podporu odvětví vína splnily svůj účel a aby finanční prostředky Unie byly účinně a efektivně využívány, by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se odpovědnosti za výdaje mezi datem, kdy Komise obdrží programy podpory a jejich změny, a datem jejich použitelnosti, pravidla týkající se obsahu programů podpory a výdajů, administrativních nákladů a nákladů na zaměstnance a operací, které lze zahrnout do programů podpory členských států, a podmínek a možnosti, pokud jde o provádění plateb prostřednictvím zprostředkovatelů v případě podpory pojištění sklizně; pravidla týkající se požadavku na složení jistoty v případě vyplacení zálohy; pravidla týkající se používání určitých pojmů; pravidla týkající se stanovení stropu výdajů na opětovnou výsadbu vinic ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů; pravidla týkající se zamezení dvojímu financování projektů; pravidla týkající se podmínek, za kterých producenti stáhnou vedlejší výrobky pocházejí z vinifikace, výjimek z této povinnosti, aby se zabránilo dodatečné administrativní zátěži, a pravidla týkající se dobrovolné certifikace lihovarů; jakož i pravidla, která členským státům umožňují stanovit podmínky pro řádné fungování podpůrných opatření.
(48)
Včelařství se vyznačuje různorodostí podmínek produkce a výnosů a rozptýlením a rozmanitostí hospodářských subjektů, a to jak v oblasti produkce, tak i v jednotlivých fázích uvádění na trh. Kromě toho je vzhledem k rostoucímu dopadu některých nákaz včel a zejména k současnému rozšíření varroázy v řadě členských států v posledních letech a vzhledem k problémům, které tato nákaza způsobuje při produkci medu, nadále nezbytný zásah Unie, protože varroázu nelze úplně vymýtit a je třeba ji tlumit schválenými prostředky. Vzhledem k těmto okolnostem a s cílem zlepšit produkci a uvádění včelařských produktů na trh v Unii by měly být vnitrostátní programy pro toto odvětví vypracovávány každé tři roky ve snaze zlepšit obecné podmínky produkce včelařských produktů a jejich uvádění na trh. Na financování těchto vnitrostátních programů by se měla podílet Unie.
(49)
Opatření, která mohou být zahrnuta do včelařských programů, je třeba upřesnit. S cílem zajistit přizpůsobení režimu podpory Unie nejnovějšímu vývoji a s cílem zajistit účinnost opatření obsažených ve včelařských programech při zlepšování obecných podmínek produkce včelařských produktů a jejich uvádění na trh by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o aktualizaci seznamu přizpůsobením stávajících opatření nebo doplněním nových opatření.
(50)
Pro zajištění účinného a účelného využívání finančních prostředků Unie určených pro včelařství by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o zamezení dvojímu financování mezi programy členských států v oblasti včelařství a rozvoje venkova a o základ pro přidělování finančního příspěvku Unie každému zúčastněnému členskému státu.
(51)
V souladu s nařízením Rady (ES) č. 73/2009 (8) byly platby pro chmel od 1. ledna 2010 odděleny. Aby mohly organizace producentů chmele pokračovat ve své činnosti jako doposud, mělo by být přijato zvláštní ustanovení pro rovnocenné částky, jež budou využity v dotčených členských státech pro stejné činnosti. S cílem zajistit, aby tato podpora sloužila k financování cílů organizací producentů uvedených v tomto nařízení, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o žádosti o podporu, pravidla týkající se způsobilých chmelových ploch a výpočet částek podpory.
(52)
Podpora Unie pro chov bource morušového by měla být oddělena a začleněna do systému přímých plateb v návaznosti na přístup k podporám v jiných odvětvích.
(53)
Podpora pro odstředěné mléko a sušené odstředěné mléko vyrobené v Unii a určené ke krmným účelům a ke zpracování na kasein a kaseináty se neukázala být pro podporu trhu účinná, a měla by proto být ukončena, a to spolu s pravidly týkajícími se použití kaseinu a kaseinátů při výrobě sýrů.
(54)
Rozhodnutí ukončit přechodný zákaz výsadby révy na úrovni Unie je odůvodněno dosažením hlavních cílů reformy organizace trhu s vínem v rámci Unie z roku 2008, a to zejména ukončení dlouhodobého strukturálního přebytku produkce vína a postupné zlepšování konkurenceschopnosti a tržní orientace odvětví vína v Unii. Tento pozitivní vývoj byl umožněn výrazným zmenšením plochy vinic v Unii, dále skutečností, že méně konkurenceschopní producenti opustili trh a postupným ukončováním určitých opatření na podporu trhu, která odstranila investiční pobídky, jež nebyly z ekonomického hlediska přijatelné. Díky omezení kapacity dodávek a podpoře strukturálních opatření a vývozu vín bylo možné lépe přizpůsobit klesající poptávku na úrovni Unie, která je zapříčiněna postupným poklesem spotřeby vína v tradičních producentských členských státech.
(55)
Nicméně postupné zvyšování poptávky, jež se na světovém trhu podle předpokladů projeví, je motivací ke zvýšení kapacity nabídky, a tedy k výsadbě nových vinic v příštích deseti letech. Ačkoliv by se mělo usilovat o naplnění klíčového cíle, kterým je zvyšování konkurenceschopnosti Unie v odvětví vína, aby nedošlo ke ztrátě podílu na světovém trhu, příliš rychlý nárůst výsadby nové révy v reakci na předpokládaný vývoj mezinárodní poptávky může ve střednědobém horizontu opět vést k přílišnému zvýšení kapacity nabídky a mít v určitých oblastech produkce vína případné sociální a environmentální dopady. Aby se zajistil přiměřený nárůst výsadby révy v období let 2016 až 2030, měl by být na úrovni Unie zaveden nový systém, kterým se tato výsadba bude řídit, formou systému povolení pro výsadbu révy.
(56)
Tento nový systém umožní udělovat producentům povolení pro výsadbu révy, která pro ně nebudou spojena s žádnými náklady a jejichž platnost by v případě nevyužití měla po třech letech skončit. Tím by se podpořilo přímé a rychlé využívání povolení těmi producenty vína, kterým byla udělena, a zabránilo by se tak spekulacím.
(57)
Nárůst výsadby nové révy by se měl odehrávat v rámci určitého ochranného mechanismu na unijní úrovni, který bude založen na povinnosti členských států uvolnit každoročně takový počet povolení pro novou výsadbu, který bude odpovídat 1 % plochy osazené révou, a zároveň zajistí určitou flexibilitu, aby bylo možné reagovat na specifické podmínky každého členského státu. Členské státy by měly mít možnost na základě objektivních a nediskriminujících důvodů rozhodnout o vyčlenění menších ploch na vnitrostátní nebo regionální úrovni, včetně na úrovni ploch způsobilých pro zvláštní chráněná označení původu a chráněná zeměpisná označení, a zároveň zaručit, že stanovená omezení jsou vyšší než 0 % a nejsou příliš omezující, vzhledem ke sledovaným cílům.
(58)
S cílem zajistit, aby povolení byla udělována nediskriminujícím způsobem, je třeba stanovit určitá kritéria, a to zejména v případě, kdy celkový počet hektarů, na které producenti podali žádost, převyšuje celkový počet hektarů, které byly poskytnuty k dispozici tím, že pro ně členské státy poskytly povolení.
(59)
Pokud producenti vyklučí stávající vinice, mělo by jim být povolení uděleno automaticky, a to po předložení žádosti a nezávisle na ochranném mechanismu pro novou výsadbu, neboť tak nedochází k celkovému zvětšení rozlohy ploch, na nichž se réva pěstuje. V určitých oblastech způsobilých k výrobě vína s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením by členské státy měly mít možnost omezit udělování těchto povolení pro opětovnou výsadbu na základě doporučení uznávaných a reprezentativních profesních organizací.
(60)
Tento nový systém povolení pro výsadbu révy by se neměl vztahovat na členské státy, které přechodný režim práv Unie na výsadbu neuplatňují, a v případě členských států, v nichž se práva na výsadbu uplatňují, avšak plocha pro výsadbu révy se nachází pod určitou hranicí, by měl být tento systém dobrovolný.
(61)
V zájmu zajištění plynulého přechodu z předcházejícího režimu práv na výsadbu na nový systém by měla být stanovena přechodná ustanovení, zvláště aby se předešlo nadměrné výsadbě před zahájením nového systému. Členským státům by měla být ponechána určitá flexibilita pro rozhodnutí o lhůtě pro předložení žádostí o přeměnu práv na výsadbu na povolení v období od 31. prosince 2015 do 31. prosince 2020.
(62)
V zájmu zajištění harmonizovaného a účinného provádění nového systému povolení pro výsadbu révy by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o podmínky, za nichž lze určité vinice ze systému vyjmout, pravidla týkající se způsobilostních a prioritních kritérií, doplnění způsobilostních a prioritních kritérií, souběžnou existenci vinic určených k vyklučení s nově vysazenými vinicemi a podmínky, za nichž členské státy mohou udělování povolení k opětovné výsadbě omezit.
(63)
Kontrola nepovolené výsadby by se měla provádět účinným způsobem, aby se zajistilo dodržování pravidel nového systému.
(64)
Použití norem pro uvádění zemědělských produktů na trh může přispět ke zlepšení hospodářských podmínek produkce a uvádění na trh a k jakosti těchto produktů. Použití těchto norem je proto v zájmu producentů, obchodníků i spotřebitelů.
(65)
S ohledem na sdělení Komise o politice jakosti zemědělských produktů a následné debaty je vhodné zachovat obchodní normy podle odvětví nebo produktů, aby se zohlednila očekávání spotřebitelů a přispělo ke zlepšování hospodářských podmínek pro produkci zemědělských produktů a jejich uvádění na trh a k jejich jakosti.
(66)
Pro obchodní normy by měly být stanoveny horizontální právní předpisy.
(67)
Obchodní normy by měly být rozděleny na závazná pravidla pro konkrétní odvětví nebo produkty a na nepovinné vyhrazené údaje, které se stanoví podle odvětví či produktu.
(68)
Obchodní normy by se měly v zásadě vztahovat na všechny dotčené zemědělské produkty uváděné v Unii na trh.
(69)
V tomto nařízení by měl být uveden seznam odvětví a produktů, na něž se obchodní normy mohou vztahovat. S cílem zohlednit očekávání spotřebitelů a potřebu zlepšit jakost zemědělských produktů a hospodářské podmínky jejich produkce a jejich uvádění na trh by však měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o změnu tohoto seznamu, a to za přísných podmínek.
(70)
S cílem zohlednit očekávání spotřebitelů a zlepšit hospodářské podmínky produkce některých zemědělských produktů a jejich uvádění na trh, jakož i jejich jakost, a s cílem přizpůsobit se neustále se měnícím tržním podmínkám, vyvíjející se poptávce spotřebitelů a vývoji příslušných mezinárodních norem a s cílem zabránit vytváření překážek pro inovaci produktů by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přijímání obchodních norem podle jednotlivých odvětví či produktů ve všech stádiích uvádění na trh, a rovněž pokud jde o odchylky od těchto norem a výjimky z nich. Obchodní normy by měly zohledňovat mimo jiné přirozené a podstatné vlastnosti dotčených produktů, a neměly by proto být příčinou podstatných změn v běžném složení dotčeného produktu. Obchodní normy by rovněž měly brát v úvahu případné riziko, že spotřebitelé mohou být na základě svého očekávání a dojmu, který v nich daný produkt vyvolá, uvedeni v omyl. Žádná odchylka od norem ani výjimka z nich by neměly představovat dodatečné náklady, které mají nést pouze zemědělci.
(71)
Obchodní normy by měly zajistit, aby se na trh snadno dodávaly produkty standardizované a uspokojivé jakosti, a měly by se týkat především technických definic, klasifikace, obchodní úpravy, značení a označování, balení, metody produkce, ošetření, skladování, dopravy, souvisejících správních dokladů, certifikace a lhůt, omezení v oblasti využití produktů a nakládání s nimi.
(72)
S ohledem na zájem producentů sdělovat informace o vlastnostech produktů a povaze hospodaření a na zájem spotřebitelů obdržet přiměřené a transparentní informace o produktech by mělo být možné určit místo hospodaření nebo místo původu podle jednotlivých případů na odpovídajícím zeměpisném základě, a to při zohlednění zvláštních vlastností určitých odvětví, především pokud jde o zpracované zemědělské produkty.
(73)
Je třeba stanovit zvláštní pravidla pro produkty dovezené ze třetích zemí, pokud vnitrostátní předpisy platné ve třetích zemích odůvodňují odchylky od obchodních norem a je zaručena jejich rovnocennost s právními předpisy Unie. Je rovněž vhodné stanovit pravidla vztahující se na uplatnění obchodních norem na produkty vyvážené z Unie.
(74)
Produkty odvětví ovoce a zeleniny, které se mají prodávat spotřebiteli v čerstvém stavu, by měly být uváděny na trh pouze tehdy, jsou-li řádné a uspokojivé obchodní jakosti a je-li uvedena země původu. S cílem zajistit řádné uplatňování tohoto požadavku a zohlednit určité zvláštní situace by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o konkrétní odchylky od tohoto požadavku.
(75)
V celé Unii by se měla uplatňovat politika jakosti tím, že bude používán ověřovací postup pro produkty v odvětví chmele a bude zakázáno uvádět na trh ty produkty, pro které nebyla vydána ověřovací listina. S cílem zajistit řádné uplatňování tohoto požadavku a zohlednit určité zvláštní situace by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o opatření odchylující se od tohoto požadavku za účelem splnění obchodních požadavků některých třetích zemí nebo pokud jde o produkty určené ke zvláštnímu použití.
(76)
U některých odvětví a produktů jsou definice, označení a obchodní názvy významnými prvky pro určení podmínek hospodářské soutěže. Je proto vhodné stanovit definice, označení a obchodní názvy pro tato odvětví nebo tyto produkty, které by měly být použity pouze v Unii pro uvádění produktů, které splňují odpovídající požadavky, na trh.
(77)
S cílem přizpůsobit definice a obchodní názvy některých produktů potřebám vyplývajícím z vyvíjející se poptávky spotřebitelů, technickému pokroku nebo potřebám souvisejícím s inovací produktů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o změnu definic a obchodních názvů, odchylky od nich nebo výjimky z nich.
(78)
S cílem zajistit, aby hospodářské subjekty a členské státy definicím a obchodním názvům stanoveným pro některá odvětví jasně a náležitě rozuměly, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla pro jejich stanovování a uplatňování.
(79)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti každého produktu nebo odvětví, jednotlivé fáze uvádění na trh, technické podmínky, veškeré případné významné praktické obtíže a rovněž přesnost a opakovatelnost analytických metod by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přípustnou odchylku od jedné nebo více konkrétních norem, při jejichž překročení se má za to, že normu nesplnila celá šarže produktů.
(80)
Je třeba určit některé enologické postupy a omezení týkající se výroby vína, zejména pokud jde o scelování a používání některých druhů hroznového moštu, hroznové šťávy a čerstvých vinných hroznů pocházejících ze třetích zemí. Aby byly splněny mezinárodní normy, měla by Komise u dalších enologických postupů zohlednit enologické postupy doporučené Mezinárodní organizací pro révu vinnou a víno (OIV).
(81)
Je třeba stanovit pravidla pro zatřídění moštových odrůd, podle nichž by členské státy, které vyrobí více než 50 000 hektolitrů za rok, měly být i nadále odpovědné za zatřídění moštových odrůd, z nichž se na jejich území může vyrábět víno. Některé moštové odrůdy by se měly vyloučit.
(82)
Členským státům by mělo být umožněno zachovat nebo přijmout určitá vnitrostátní pravidla o jakostních třídách týkajících se roztíratelných tuků.
(83)
V odvětví vína by členské státy měly mít možnost omezit nebo vyloučit používání některých enologických postupů, měly mít možnost stanovit přísnější omezení pro vína vyráběná na jejich území a rovněž měly umožnit pokusné použití nepovolených enologických postupů.
(84)
V zájmu zajištění správného a transparentního uplatňování vnitrostátních pravidel pro některé produkty a odvětví s ohledem na obchodní normy by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek pro použití těchto obchodních norem a podmínek držení, oběhu a použití produktů získaných pokusnými postupy.
(85)
S cílem zajistit, aby údaje popisující vlastnosti produktu nebo povahu hospodaření či zpracování nebyly na trhu zneužívány a aby se na ně mohl spotřebitel při identifikaci různých vlastností produktu spolehnout, je třeba kromě obchodních norem stanovit rovněž nepovinné kvalitativní údaje. S ohledem na cíle tohoto nařízení a v zájmu jasnosti by stávající nepovinné údaje o jakosti měly být uvedeny v tomto nařízení.
(86)
Členské státy by měly mít možnost stanovit pravidla týkající se nakládání s vinařskými výrobky, které nesplňují požadavky tohoto nařízení. V zájmu zajištění správného a transparentního uplatňování vnitrostátních pravidel pro vinařské výrobky by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení podmínek pro použití vinařských výrobků, které nesplňují požadavky tohoto nařízení.
(87)
S cílem zohlednit situaci na trhu a vývoj obchodních i mezinárodních norem by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o vyhrazení dalších nepovinných vyhrazených údajů a stanovení podmínek jejich používání, pokud jde o změnu podmínek používání nepovinných vyhrazených údajů a o zrušení nepovinných vyhrazených údajů.
(88)
S cílem zohlednit vlastnosti určitých odvětví a očekávání spotřebitelů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení dalšího podrobného vymezení požadavků na zavedení dalšího vyhrazeného údaje.
(89)
S cílem zajistit, aby produkty popisované prostřednictvím nepovinných vyhrazených údajů splňovaly příslušné podmínky použití, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení dodatečných pravidel pro použití nepovinných vyhrazených údajů.
(90)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu mezi Unií a některými třetími zeměmi a zvláštní vlastnosti některých zemědělských produktů by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o podmínky, za nichž se dovezené produkty považují za produkty, jež mají rovnocennou míru souladu s požadavky Unie týkajícími se obchodních norem, a které umožňují opatření odchylující se od pravidel stanovících, že na trh v Unii mají být uváděny pouze produkty, které jsou v souladu s těmito normami, a pravidla vztahující se na uplatňování obchodních norem na produkty vyvážené z Unie.
(91)
Ustanovení týkající se vína by se měla použít s ohledem na mezinárodní dohody uzavřené v souladu se Smlouvou o fungování EU.
(92)
Koncepce jakostních vín v Unii se mimo jiné zakládá na zvláštních vlastnostech souvisejících se zeměpisným původem vína. Tato vína spotřebitel rozeznává pomocí chráněných označení původu a zeměpisných označení. Aby se požadavek na jakost příslušných výrobků mohl opřít o transparentnější a propracovanější rámec, je třeba vytvořit režim, podle něhož se žádosti o označení původu nebo zeměpisné označení přezkoumávají v souladu s přístupem, který se uplatňuje v rámci horizontální politiky jakosti Unie pro potraviny jiné než vína a lihoviny uvedené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (9).
(93)
S cílem zachovat charakteristické znaky jakosti vín s chráněným označením původu nebo s chráněným zeměpisným označením by mělo být členským státům umožněno uplatňování přísnějších pravidel v této oblasti.
(94)
Aby se na zeměpisná označení a označení původu vína vztahovala ochrana v Unii, měla by být uznávána a zapsána do evidence na úrovni Unie v souladu s procedurálními pravidly stanovenými Komisí.
(96)
Ochrana by měla být dostupná pro označení původu a zeměpisná označení třetích zemí, pokud jsou chráněna v zemi původu.
(96)
Postup zápisu do evidence by měl umožnit všem fyzickým nebo právnickým osobám s legitimním zájmem v členském státě nebo ve třetí zemi, aby uplatnily svá práva formou vznesení námitek.
(97)
Zapsaná označení původu a zeměpisná označení by měla být chráněna proti jakémukoli použití, při kterém by se využilo pověsti, kterou mají produkty vyhovující požadavkům. Aby byla zajištěna spravedlivá hospodářská soutěž a spotřebitel nebyl uváděn v omyl, měla by se tato ochrana vztahovat rovněž na produkty a služby, na něž se toto nařízení nevztahuje, včetně produktů, které nejsou uvedeny v příloze I Smluv.
(98)
S cílem zohlednit stávající postupy označování by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o povolení používat název moštové odrůdy, který obsahuje chráněné označení původu nebo chráněné zeměpisné označení nebo je-li toto označení jeho součástí.
(99)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti produkce ve vymezené zeměpisné oblasti by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení dalších kritérií pro vymezení zeměpisné oblasti a omezení a odchylky týkající se produkce ve vymezené zeměpisné oblasti.
(100)
S cílem zajistit jakost a vysledovatelnost produktů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o podmínky, za nichž může specifikace produktu obsahovat dodatečné požadavky.
(101)
S cílem zajistit ochranu legitimních práv nebo zájmů producentů a hospodářských subjektů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o typ žadatelů, kteří mohou požádat o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení, podmínky, které je třeba dodržet v případě žádosti o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení, přezkum prováděný Komisí, řízení o námitce a postupy pro změnu, zrušení a přeměnu chráněných označení původu nebo chráněných zeměpisných označení. Toto přenesení pravomoci by se mělo vztahovat rovněž na podmínky platné pro přeshraniční žádosti, podmínky pro žádosti týkající se zeměpisných oblastí ve třetí zemi, datum, od kterého platí ochrana nebo změna této ochrany, a podmínky týkající se změn specifikace výrobku.
(102)
Aby se zajistila přiměřená ochrana, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o omezení týkající se chráněného označení.
(103)
S cílem zajistit, aby hospodářské subjekty a příslušné orgány nebyly nepřiměřeně dotčeny použitím tohoto nařízení, pokud jde o názvy vín, jimž byla poskytnuta ochrana před 1. srpnem 2009, nebo pro něž bylo zažádáno o ochranu před tímto datem, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přechodná pravidla týkající se těchto názvů vín, vín uvedených na trh nebo označených před konkrétním datem, a změn specifikace výrobku.
(104)
V Unii se tradičně používají některé výrazy, které spotřebitelům přinášejí informace o zvláštnostech a jakosti vín, a doplňují tak informace vyjádřené chráněným označením původu a chráněným zeměpisným označením. V zájmu zajištění fungování vnitřního trhu a rovných podmínek hospodářské soutěže a s cílem zabránit uvádění spotřebitelů v omyl by se na tyto tradiční výrazy měla v Unii vztahovat ochrana.
(105)
Aby se zajistila přiměřená úroveň ochrany, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o jazyk a způsob psaní tradičního výrazu, který má být chráněn.
(152)
S cílem zajistit ochranu legitimních práv producentů a hospodářských subjektů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o typ žadatelů, kteří mohou požádat o ochranu tradičního výrazu, podmínky platnosti žádosti o uznání tradičního výrazu, důvody pro námitky vůči navrhované ochraně tradičního výrazu, rozsah ochrany, včetně vztahu k ochranným známkám, chráněným tradičním výrazům, chráněným označením původu nebo zeměpisným označením, homonymům nebo některým názvům moštových odrůd, důvody pro zrušení tradičního výrazu, datum předložení žádosti a postupy, kterými je třeba se řídit v případě žádosti o ochranu tradičního výrazu, včetně přezkumu prováděného Komisí, řízení o námitce a postupů pro zrušení ochrany a změnu.
(107)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu mezi Unií a určitými třetími zeměmi by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o podmínky, za kterých mohou být tradiční výrazy používány na výrobcích ze třetích zemí, a stanovení souvisejících odchylek.
(108)
Popis, označování a obchodní úprava produktů odvětví vína, na něž se vztahuje toto nařízení, mohou mít velký vliv na jejich úspěch na trhu. Rozdíly v právních předpisech členských států při označování produktů odvětví vína mohou bránit řádnému fungování vnitřního trhu. Je tedy třeba stanovit pravidla, která zohlední legitimní zájmy spotřebitelů a producentů. Z tohoto důvodu je vhodné stanovit pravidla Unie pro označování produktů a jejich obchodní úpravu.
(109)
Aby se zajistil soulad se stávajícími postupy pro označování, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení mimořádných okolností opravňujících vynechání výrazů „chráněné označení původu“ nebo „chráněné zeměpisné označení“.
(110)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví vína by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o údaje o obchodní úpravě a používání označování jiné než ty, které jsou stanoveny v tomto nařízení, některé povinné a nepovinné údaje a obchodní úpravu.
(111)
S cílem zajistit ochranu legitimních zájmů hospodářských subjektů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o dočasné označování a obchodní úpravu vín, která nesou označení původu nebo zeměpisné označení, pokud toto označení původu nebo zeměpisné označení splňuje nezbytné požadavky.
(112)
S cílem zajistit, aby nebyly dotčeny hospodářské subjekty, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o přechodná ustanovení týkající se vína uvedeného na trh a označeného v souladu s příslušnými pravidly platnými před 1. srpnem 2009.
(113)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu s vinařskými výrobky mezi Unií a určitými třetími zeměmi by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o odchylky od pravidel týkajících se označování a obchodní úpravy výrobků určených na vývoz v případě, že je vyžaduje právo dotčené třetí země.
(114)
K zajištění spravedlivé vyváženosti práv a povinností cukrovarnických podniků a pěstitelů cukrové řepy budou i po ukončení systému kvót zapotřebí specifické nástroje. Proto by měla být zavedena standardní ustanovení upravující písemné mezioborové dohody uzavřené mezi nimi.
(115)
Reformou režimu cukru z roku 2006 byly v odvětví cukru v Unii zavedeny rozsáhlé změny. Aby mohli pěstitelé cukrové řepy dokončit proces adaptace na novou situaci na trhu a posílení tržní orientace odvětví, měl by být stávající systém kvót na cukr prodloužen do té doby, než bude na konci hospodářského roku 2016/2017 zrušen.
(116)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví cukru by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o aktualizaci technických definic týkajících se odvětví cukru, aktualizaci podmínek nákupu cukrové řepy stanovených v tomto nařízení a další pravidla týkající se určení hrubé hmotnosti, táry a cukernatosti cukrové řepy dodávané podniku a vyslazených řízků.
(117)
Nedávné zkušenosti ukazují, že jsou zapotřebí zvláštní opatření, která by v průběhu zbývajícího období platnosti kvót na cukr zajistila dostatečné dodávky cukru na trh Unie.
(118)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví cukru a zajistit náležité zohlednění zájmů všech stran a s ohledem na nezbytnost zabránit narušení trhu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci, pokud jde o podmínky nákupu a smlouvy o dodání, aktualizaci podmínek nákupu cukrové řepy stanovených v tomto nařízení a kritéria, jež musí uplatňovat cukrovarnické podniky, když prodejcům cukrové řepy přidělují množství cukrové řepy, na která mají být před zasetím podepsány smlouvy o dodání.
(119)
S cílem zohlednit technický vývoj by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení seznamu výrobků, pro jejichž výrobu se může použít průmyslový cukr, průmyslová izoglukóza nebo průmyslový inulinový sirup.
(120)
S cílem zajistit, aby schválené podniky vyrábějící nebo zpracovávající cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup plnily své povinnosti, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o udělování a odebírání schválení těmto podnikům, jakož i kritéria pro správní sankce.
(121)
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví cukru a zajistit náležité zohlednění zájmů všech stran by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o smysl pojmů týkajících se fungování systému kvót a podmínky pro prodej do nejvzdálenějších regionů.
(122)
Aby se zajistilo, že pěstitelé budou úzce zapojeni do rozhodnutí o převodu určitého množství produkce, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o převod cukru.
(123)
V zájmu lepšího hospodaření s produkčním potenciálem vinic by členské státy měly Komisi předložit přehled svého produkčního potenciálu založeného na registru vinic. S cílem motivovat členské státy k předložení tohoto přehledu by podpora na restrukturalizaci a přeměnu měla být omezena pouze na členské státy, které přehled předložily.
(124)
V zájmu zjednodušení sledování a ověřování produkčního potenciálu členskými státy by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o obsah registru vinic a výjimky.
(125)
V zájmu zajištění uspokojivé úrovně vysledovatelnosti daných produktů, zejména v zájmu ochrany spotřebitelů, by se mělo vyžadovat, aby všechny produkty odvětví vína, na něž se vztahuje toto nařízení, byly při oběhu v Unii opatřeny průvodním dokladem.
(126)
Aby se usnadnila přeprava vinařských výrobků a ověřování členskými státy, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se průvodního dokladu a jeho používání a podmínek, za kterých se průvodní doklad považuje za doklad potvrzující chráněná označení původu nebo zeměpisná označení, povinnosti vést evidenci a jejího používání, upřesnění, kdo bude evidenci vést, a výjimek z povinnosti vést evidenci, a činností, které mají být v evidenci uvedeny.
(127)
Při absenci právních předpisů Unie v oblasti formalizovaných, písemných smluv se mohou členské státy v rámci vnitrostátního smluvního práva rozhodnout, že stanoví povinnost uzavírat tyto smlouvy, pokud při tom bude dodržováno právo Unie a zejména pokud bude respektováno řádné fungování vnitřního trhu a společné organizace trhů. S ohledem na rozdílnost situací v rámci Unie a na zásadu subsidiarity by toto rozhodnutí mělo být ponecháno na členských státech. V zájmu stanovení vhodných minimálních požadavků pro tyto smlouvy a zajištění řádného fungování vnitřního trhu a společné organizace trhu v odvětví mléka a mléčných výrobků by se však měly na úrovni Unie stanovit určité základní podmínky pro používání těchto smluv. Všechny tyto základní podmínky by měly být volně sjednány. Jelikož některá mlékárenská družstva mohou mít případně ve svých stanovách pravidla s podobným účinkem, neměl by se na ně v zájmu jednoduchosti požadavek uzavření smlouvy vztahovat. Aby se posílila účinnost takového systému smluv, měly by členské státy rozhodnout, zda se použije i v případech, kdy zprostředkovatelé shromažďují mléko od zemědělců a dodávají je zpracovatelům.
(128)
S cílem zajistit realistický rozvoj výroby a tím přiměřenou životní úroveň producentů mléka a mléčných výrobků by se měla posílit jejich pozice ve vyjednávání se zpracovateli; výsledkem by mělo být spravedlivější rozdělování přidané hodnoty v dodavatelském řetězci. Proto by za účelem dosažení těchto cílů SZP mělo být přijato ustanovení podle článku 42 a čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU, které organizacím producentů sestávajícím z producentů mléka a mléčných výrobků nebo jejich sdružením umožní vyjednávat kolektivně s mlékárnou smluvní podmínky, včetně ceny, pro část produkce nebo celkovou produkci svých členů, pokud jde o syrové mléko. Aby se zachovala účinná hospodářská soutěž na trhu s mlékem a mléčnými výrobky, měla by se na tuto možnost vztahovat příslušná množstevní omezení. Aby nebylo ohroženo účinné fungování družstev, a v zájmu jasnosti, by mělo být upřesněno, že pokud členství v družstvu zemědělce zavazuje k tomu, aby veškerou svou produkci mléka nebo její část dodával jako syrové mléko za podmínek stanovených ve stanovách družstva nebo v pravidlech a rozhodnutích stanovených podle těchto stanov, nemělo by se o těchto podmínkách jednat prostřednictvím organizace producentů.
(129)
S ohledem na význam chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení, především pro zranitelné venkovské oblasti, a s cílem zajistit přidanou hodnotu a zachovat jakost zejména sýrů, na něž se vztahuje chráněné označení původu nebo chráněné zeměpisné označení, a v rámci ukončování režimu kvót na mléko by členské státy měly mít možnost uplatňovat pravidla pro regulaci celkové nabídky těchto sýrů vyráběných ve vymezené zeměpisné oblasti na žádost mezioborové organizace, organizace producentů nebo seskupení definovaného v nařízení (EU) č. 1151/2012. Tuto žádost by měla podporovat velká většina producentů mléka představující velkou většinu objemu mléka používaného pro výrobu příslušného sýra a v případě mezioborových organizací a seskupení by ji měla podporovat velká většina producentů sýrů představujících velkou většinu produkce uvedeného sýra.
(130)
Za účelem sledování vývoje trhu Komise potřebuje včasné informace o objemu dodávek syrového mléka. Proto je třeba zajistit, aby první kupující pravidelně poskytoval tyto informace členským státům a aby je členské státy předávaly Komisi.
(131)
Organizace producentů a jejich sdružení mohou hrát užitečnou úlohu při soustředění nabídky a při zlepšování uvádění na trh, plánování produkce a jejím přizpůsobení poptávce, optimalizaci produkčních nákladů a zajišťování stálosti cen producentů, provádění výzkumu, podpoře osvědčených postupů a poskytování technické pomoci, nakládání s vedlejšími produkty a spravování nástrojů řízení rizik poskytnutých jejich členům, a mohou tak přispívat k posílení postavení producentů v potravinovém řetězci.
(132)
Mezioborové organizace mohou hrát významnou úlohu při zajišťování dialogu mezi subjekty dodavatelského řetězce a při podpoře osvědčených postupů a transparentnosti trhu.
(133)
Stávající pravidla týkající se vymezení a uznávání organizací producentů a jejich sdružení a mezioborových organizací by proto měla být harmonizována, zefektivněna a rozšířena, aby se stanovilo možné uznávání na žádost podle předpisů stanovených v souladu s tímto nařízením pro některá odvětví. Kritéria uznávání a stanovy organizací producentů by měly zejména zajistit, aby tyto subjekty byly vytvářeny z podnětu producentů a řízeny v souladu s pravidly umožňujícími členům organizace producentů demokratickou kontrolu jejich organizace a jejích rozhodnutí.
(134)
Stávající ustanovení v různých odvětvích, která posilují činnost organizací producentů, jejich sdružení a mezioborových organizací tak, že dovolují členským státům za určitých podmínek rozšířit některá pravidla těchto organizací na nečlenské hospodářské subjekty, se ukázala jako účinná a měla by být harmonizována, zefektivněna a rozšířena na všechna odvětví.
(135)
Měla by být stanovena možnost přijímat některá opatření usnadňující přizpůsobení nabídky požadavkům trhu, což může přispět ke stabilizaci trhů a k zajištění přiměřené životní úrovně dotčeného zemědělského obyvatelstva.
(136)
S cílem podpořit činnost organizací producentů, sdružení organizací producentů a mezioborových organizací, která by usnadnila přizpůsobení nabídky požadavkům trhu, s výjimkou činností týkajících se stažení produktů z trhu, by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o opatření na zlepšení jakosti, na podporu lepší organizace produkce, zpracování a uvádění na trh, zjednodušení zjišťování vývoje tržních cen a opatření umožňující vypracovávat krátkodobé a dlouhodobé prognózy na základě používaných výrobních prostředků.
(137)
V zájmu lepšího fungování trhu s vínem by mělo být členským státům umožněno provádět rozhodnutí přijatá mezioborovými organizacemi. Do oblasti působnosti těchto rozhodnutí by však neměly spadat postupy, které by mohly narušit hospodářskou soutěž.
(138)
Přestože se na použití formalizovaných písemných smluv v odvětví mléka vztahují samostatná ustanovení, použití těchto smluv by mohlo rovněž pomoci posílit odpovědnost hospodářských subjektů v jiných odvětvích a zvýšit jejich povědomí o nutnosti lépe reagovat na tržní signály, zlepšit přenos cen a přizpůsobit nabídku poptávce, a zároveň přispět k zamezení určitým nekalým obchodním praktikám. Při absenci právních předpisů Unie pro takovéto smlouvy se mohou členské státy v rámci vnitrostátního smluvního práva rozhodnout, že stanoví povinnost uzavírat tyto smlouvy, pokud při tom bude dodržováno právo Unie, a zejména, pokud bude respektováno řádné fungování vnitřního trhu a společné organizace trhů.
(139)
S cílem zajistit realistický rozvoj výroby, a tím přiměřenou životní úroveň producentů v odvětví hovězího a telecího masa a odvětví olivového oleje, jakož i producentů některých plodin na orné půdě, by se měla posílit jejich pozice při vyjednávání s hospodářskými subjekty v navazujících odvětvích, přičemž výsledkem by mělo být spravedlivější rozdělování přidané hodnoty v dodavatelském řetězci. S cílem dosáhnout těchto cílů SZP by uznané organizace producentů měly mít možnost vyjednat, s výhradou množstevních omezení, podmínky smluv o dodání, včetně cen, pro produkci některých či všech svých členů, pokud tyto organizace sledují jeden nebo více cílů, jako je soustředění nabídky, uvádění produktů svých členů na trh a optimalizace produkčních nákladů, a pokud úsilí o dosažení těchto cílů vede k integraci činností a pokud je pravděpodobné, že tato integrace povede k významnému zefektivnění, tak aby činnosti organizace producentů celkově přispívaly k naplňování cílů uvedených v článku 39 Smlouvy o fungování EU. Tohoto cíle lze dosáhnout, pokud daná organizace producentů provádí určité konkrétní činnosti a pokud jsou tyto činnosti důležité z hlediska objemu dotčené produkce a z hlediska produkčních nákladů a uvádění produktu na trh.
(140)
S cílem zajistit přidanou hodnotu a zachovat jakost zejména v případě sušené šunky, na níž se vztahuje chráněné označení původu či chráněné zeměpisné označení, by členské státy měly mít možnost, aby za přísných podmínek uplatňovaly pravidla pro regulaci nabídky této sušené šunky, za předpokladu, že tato pravidla podporuje velká většina jejích producentů a případně chovatelů prasat v zeměpisné oblasti spojované s touto šunkou.
(141)
Povinnost evidence všech smluv o dodávkách chmele vypěstovaného v Unii je zatěžujícím opatřením a měla by být zrušena.
(142)
Aby se zajistilo, že cíle a úkoly organizací producentů, sdružení organizací producentů a mezioborových organizací budou jasně vymezeny, a přispějí tak k efektivitě jejich činností bez nepřiměřené administrativní zátěže a bez porušení zásady svobody sdružování, zejména vůči těm, kdo nejsou členy těchto organizací, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se:
konkrétních cílů, které tyto organizace a sdružení mohou, musí nebo nesmějí sledovat a které by případně měly být doplněny k cílům stanoveným v tomto nařízení; pravidel těchto organizací a sdružení, stanov organizací jiných než organizací producentů, konkrétních podmínek týkajících se stanov organizací producentů v některých odvětvích, včetně výjimek, struktury, doby členství, velikosti, demokratické odpovědnosti a činností těchto organizací a sdružení, jakož i účinků vyplývajících ze sloučení; podmínek pro uznání, odebrání a pozastavení uznání, účinků vyplývající z uznání, odebrání a pozastavení uznání i požadavky na přijetí nápravných opatření v případě nedodržení kritérií uznání;
nadnárodních organizací a sdružení a pravidel souvisejících s poskytováním správní pomoci v případě nadnárodní spolupráce; odvětví podléhajících povolení členských států, na něž se vztahuje externí zajišťování činností, a podmínek externího zajišťování činností a povahy činností, které lze zadávat externím subjektům, a poskytování technických prostředků organizacemi nebo sdruženími; základu pro výpočet minimálního objemu nebo hodnoty tržní produkce organizací a sdružení; pravidel pro výpočet objemu syrového mléka, na který se vztahují jednání organizace producentů, přijetí členů, kteří v případě organizací producentů nejsou producenty nebo v případě sdružení organizací producentů nejsou organizacemi producentů;
rozšíření působnosti některých pravidel organizací na nečleny a povinné placení příspěvků ze strany nečlenů, včetně používání a přidělení těchto plateb příslušnými organizacemi a seznamu přísnějších pravidel produkce, jejichž působnost může být rozšířena, dalších požadavků, pokud jde o reprezentativnost, dotčené hospodářské oblasti, včetně přezkumu jejich definice Komisí, minimální období, během kterého by pravidla měla platit před rozšířením jejich působnosti, osob nebo organizací, na něž se pravidla nebo příspěvky mohou vztahovat, a okolností, za nichž Komise může požadovat, aby rozšíření působnosti pravidel nebo povinné příspěvky byly zamítnuty nebo odebrány.
(143)
Sledování obchodních toků je především záležitostí řízení, a proto je třeba postupovat pružně. Mělo by být přijato rozhodnutí o zavedení licenční povinnosti s přihlédnutím k potřebě licencí, potřebě řízení dotčených trhů, a zejména k potřebě sledování dovozu nebo vývozu daných produktů.
(144)
S cílem zohlednit mezinárodní závazky Unie a platné normy Unie v sociální oblasti, v oblasti životního prostředí a v oblasti životních podmínek zvířat, potřebu sledovat rozvoj obchodu, vývoj na trhu a vývoj dovozu a vývozu, potřebu řádného řízení trhu a potřebu snížit administrativní zátěž by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o seznam produktů, které podléhají povinnosti předložit dovozní nebo vývozní licenci, a případy a situace, kdy se předložení dovozní nebo vývozní licence nevyžaduje.
(145)
S cílem stanovit další prvky režimu licencí by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se: práv a povinností vyplývajících z licence, jejích právních účinků a případů, kdy lze použít přípustnou odchylku, pokud jde o dodržování povinnosti dovážet nebo vyvážet množství uvedené v licenci, nebo kdy má být uveden původ, v případě požadavku, aby vydání dovozní licence nebo propuštění do volného oběhu podléhalo povinnosti předložit doklad vydaný třetí zemí nebo subjektem, který potvrdí mimo jiné původ, pravost a znaky jakosti produktů; převodu licence nebo omezení této převoditelnosti; dalších podmínek pro dovozní licence v případě konopí a zásady správní pomoci mezi členskými státy, aby se zamezilo podvodům a nesrovnalostem nebo aby se tyto případy vyřešily; a případů a situací, kdy se vyžaduje nebo nevyžaduje složení jistoty jako záruky, že produkty budou dovezeny nebo vyvezeny během doby platnosti licence.
(146)
Podstatné prvky cel použitelných na zemědělské produkty, které odrážejí dohody WTO a dvoustranné dohody, jsou stanoveny ve společném celním sazebníku. Komisi by měla být svěřena pravomoc přijímat opatření pro podrobný výpočet dovozních cel na základě těchto podstatných prvků.
(147)
U některých produktů by měl být zachován režim vstupní ceny. Aby se zajistila účinnost uvedeného režimu, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o kontrolu věrohodnosti ceny zásilky uvedené v prohlášení pomocí paušální dovozní hodnoty a stanovení podmínek, za nichž je vyžadováno složení jistoty.
(148)
Za účelem vyloučení nebo napravení negativních účinků, které by mohl mít dovoz určitých zemědělských produktů na trh Unie, by měl dovoz takových produktů za určitých podmínek podléhat dodatečnému clu.
(149)
Za určitých podmínek je vhodné otevírat a spravovat dovozní celní kvóty vyplývající z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU nebo z jiných aktů Unie. Pro dovozní celní kvóty by přijatá metoda správy měla přikládat náležitý význam požadavkům na zásobování stávajícího a nově vznikajícího produkčního, zpracovatelského a spotřebitelského trhu Unie z hlediska konkurenceschopnosti, jistoty a plynulosti dodávek a nutnosti zachovat rovnováhu na tomto trhu.
(150)
Za účelem plnění závazků obsažených v dohodách uzavřených během Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání týkajících se celních kvót na dovoz 2 000 000 tun kukuřice a 300 000 tun čiroku do Španělska a celních kvót na dovoz 500 000 tun kukuřice do Portugalska by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o definování ustanovení nezbytných pro dovoz v rámci celních kvót, jakož i případně veřejné skladování množství dovážených platebními agenturami dotyčných členských států.
(151)
S cílem zajistit rovný přístup k dostupným množstvím a rovné zacházení s hospodářskými subjekty v rámci celní kvóty by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o: stanovení podmínek a požadavků na způsobilost, které musí hospodářský subjekt splnit, aby mohl podat žádost v rámci celní kvóty; stanovení pravidel týkajících se převodu práv mezi hospodářskými subjekty a v případě potřeby omezení převodu v rámci správy celní kvóty; podmínění účasti na celní kvótě složením jistoty; a případné umožnění veškerých zvláštních vlastností, požadavků nebo omezení vztahujících se na celní kvótu stanovenou v mezinárodní dohodě nebo jiném příslušném aktu.
(152)
Zemědělské produkty mohou být v některých případech předmětem zvláštního zacházení při dovozu do třetích zemí, pokud odpovídají určitým specifikacím nebo cenovým podmínkám. K zajištění správného uplatňování tohoto režimu je nezbytná správní spolupráce mezi orgány ve třetí zemi dovozu a orgány v Unii. Za tímto účelem by měly být produkty vybaveny potvrzením vystaveným v Unii.
(153)
S cílem zajistit, aby vyvážené produkty mohly být při dovozu do třetí země předmětem zvláštního zacházení při dodržení určitých podmínek v souladu s mezinárodními dohodami uzavřenými Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení požadavku, aby příslušné orgány členských států na požádání a po náležité kontrole vystavily doklad potvrzující, že dané podmínky jsou splněny.
(154)
Aby nedovolené pěstování konopí nenarušilo trh s konopím pěstovaným na vlákno, mělo by toto nařízení stanovit kontrolu dovozu konopí a semen konopí, která zaručí, že tyto příslušné produkty poskytují určité záruky, pokud jde o obsah tetrahydrokanabinolu. Mimo to by dovoz semen konopí, která nejsou určena k výsevu, měl i nadále podléhat systému kontrol, který stanoví schvalování dotčených dovozců.
(155)
Pokud jde o produkty v odvětví chmele, uplatňuje se v celé Unii politika jakosti. V případě dovážených produktů by měla být do tohoto nařízení začleněna ustanovení zajišťující, aby byly dováženy pouze produkty splňující rovnocenné minimální znaky jakosti. S cílem minimalizovat administrativní zátěž by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o případy, ve kterých by se neměly uplatňovat povinnosti týkající se osvědčení o rovnocennosti a označování obalů.
(156)
Unie uzavřela několik ujednání se třetími zeměmi o preferenčním přístupu na trh, která těmto zemím umožňují vyvážet do Unie za příznivých podmínek třtinový cukr. Je třeba po určitou dobu zachovat související ustanovení týkající se vyhodnocení potřeby cukrovarů v souvislosti s cukrem určeným k rafinaci a za určitých podmínek vyhrazení dovozních licencí pro specializovaná zařízení, která využívají značná množství dováženého surového třtinového cukru a která jsou považována za cukrovary Unie zabývající se výhradně rafinací. S cílem zajistit, aby dovezený cukr určený k rafinaci byl rafinován v souladu s těmito požadavky, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o používání pojmů týkajících se fungování dovozních ujednání, podmínky a kritéria způsobilosti, které musí hospodářský subjekt splnit, aby mohl podat žádost o dovozní licenci, včetně složení jistoty, a pravidla pro ukládání správních sankcí.
(157)
Celní režim umožňuje obejít se bez jakýchkoliv dalších ochranných opatření na vnějších hranicích Unie. Vnitřní trh a celní režim by se však za mimořádných okolností mohly ukázat jako nedostatečné. V takových případech by Unie měla být schopna neprodleně přijmout veškerá nezbytná opatření, aby trh Unie nebyl ponechán bez ochrany proti narušením, která by mohla vzniknout. Tato opatření by měla být v souladu s mezinárodními závazky Unie.
(158)
Je tedy vhodné umožnit, aby v případě, že v důsledku dané úpravy dojde k narušení trhu Unie nebo existuje možnost, že k němu dojde, bylo používání režimů aktivního a pasivního zušlechťovacího styku pozastaveno.
(159)
Náhrady na vývoz do třetích zemí, které jsou založeny na rozdílu mezi cenami uvnitř Unie a cenami na světovém trhu a které nepřekročí míru stanovenou závazky v rámci WTO, by měly být zachovány jako opatření, které se může týkat určitých produktů, na něž se vztahuje toto nařízení, pokud na vnitřním trhu nastanou takové podmínky, jako jsou podmínky stanovené pro výjimečná opatření. Subvencovaný vývoz by měl podléhat omezením, pokud jde o hodnotu a množství, a aniž je dotčeno použití výjimečných opatření, dostupná náhrada by měla být nulová.
(160)
Při stanovování vývozních náhrad na základě sledování plateb podle předpisů vztahujících se k Evropskému zemědělskému záručnímu fondu by mělo být zajištěno dodržování omezení týkajících se hodnoty. Sledování by mělo být usnadněno povinným předběžným stanovením vývozních náhrad a v případě rozlišených náhrad možností změnit stanovené místo určení v rámci jedné zeměpisné oblasti, na kterou se vztahuje jednotná sazba vývozní náhrady. V případě změny místa určení by měla být vyplacena vývozní náhrada použitelná pro skutečné místo určení, a to až do maximální výše částky použitelné pro předem stanovené místo určení.
(161)
Dodržování množstevních omezení by mělo být zajištěno spolehlivým a účinným systémem sledování. Za tímto účelem je třeba podmínit poskytnutí vývozních náhrad předložením vývozní licence. Vývozní náhrady v rámci omezení, která jsou k dispozici, by měly být poskytovány podle konkrétní situace jednotlivých produktů. Výjimky z tohoto pravidla by měly být povoleny pouze u zpracovaných výrobků, které nejsou uvedeny v příloze I Smluv a na které se nevztahují omezení z hlediska objemu. Je třeba stanovit odchylku od požadavku přísného dodržování pravidel pro správu, pokud při vývozu, v jehož případě jsou uplatňovány vývozní náhrady, pravděpodobně nedojde k překročení stanoveného množství.
(162)
V případě vývozu živého skotu by vývozní náhrady měly být poskytovány a propláceny pouze tehdy, pokud jsou dodržována ustanovení právních předpisů Unie upravující dobré životní podmínky zvířat, zejména ta, která se týkají ochrany zvířat během přepravy.
(163)
Aby se zajistilo řádné fungování režimu vývozních náhrad, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o požadavek složení jistoty jako záruku splnění povinností hospodářských subjektů.
(114)
Aby se minimalizovala administrativní zátěž hospodářských subjektů a příslušných orgánů, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o akty, kterými se stanoví prahové hodnoty, pod nimiž se nemusí vyžadovat vydání nebo předložení vývozní licence, stanoví místa určení nebo činnosti, u kterých může být odůvodněna výjimka z povinnosti předložit vývozní licenci, a povoluje v odůvodněných situacích dodatečné udělení vývozní licence.
(165)
S cílem řešit praktické situace, které odůvodňují plnou či částečnou způsobilost pro vývozní náhrady, a pomoci hospodářským subjektům překlenout období mezi podáním žádosti o vývozní náhradu a konečnou platbou vývozní náhrady by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se: jiného termínu náhrady; záloh na vývozní náhrady, včetně podmínek pro složení a uvolnění jistoty; dalších důkazů v případě existujících pochybností o skutečném místě určení produktů a možnosti zpětného dovozu na celní území Unie; míst určení považovaných za vývoz z Unie a zahrnutí míst určení v rámci celního území Unie způsobilých pro vývozní náhrady.
(166)
Aby se zajistila rovnost přístupu vývozců produktů uvedených v příloze I Smluv a výrobků z nich zpracovaných k vývozním náhradám, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o uplatnění některých pravidel pro zemědělské produkty na produkty vyvážené ve formě zpracovaného zboží.
(167)
Aby se zajistilo, že produkty, na něž jsou poskytovány vývozní náhrady, se vyvážejí z celního území Unie a aby se zabránilo jejich návratu na toto území a minimalizovala se administrativní zátěž hospodářských subjektů při zajišťování a předkládání důkazu, že produkty s náhradou dosáhly země určení způsobilé pro rozlišené náhrady, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o pravidla týkající se: lhůty, do které musí být výstup z celního území Unie ukončen, včetně lhůty pro dočasný opětovný vstup; zpracování, kterému mohou být produkty s vývozní náhradou během tohoto období podrobeny; důkazu o dosažení místa určení za účelem způsobilosti pro rozlišené náhrady; prahových hodnot pro náhrady a podmínek, za kterých mohou být vývozci od tohoto důkazu osvobozeni; a podmínek pro schválení důkazu, poskytnutého nezávislými třetími stranami, o dosažení místa určení, pokud se uplatňují rozlišené náhrady.
(168)
S cílem motivovat vývozce k zajišťování dobrých životních podmínek zvířat a s cílem umožnit příslušným orgánům ověření správného vydávání vývozních náhrad v případech, kdy je to podmíněno dodržováním požadavků týkajících se dobrých životních podmínek zvířat, by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o požadavky týkající se dobrých životních podmínek zvířat mimo celní území Unie, včetně využití nezávislých třetích stran.
(169)
Aby se zohlednily zvláštní vlastnosti různých odvětví, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o zvláštní požadavky a podmínky pro hospodářské subjekty a pro produkty způsobilé pro vývozní náhradu, a stanovení koeficientů pro účely výpočtu vývozních náhrad, přičemž se zohlední proces zrání některých lihovin získaných z obilovin.
(170)
Minimální vývozní ceny květinových cibulí již nejsou užitečné a měly by být zrušeny.
(171)
Podle článku 42 Smlouvy o fungování EU se její ustanovení týkající se hospodářské soutěže vztahují na zemědělskou produkci a obchod se zemědělskými produkty pouze v rozsahu vymezeném právními předpisy Unie podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU a postupem v něm stanoveným.
(172)
S ohledem na zvláštní vlastnosti odvětví zemědělství a jeho závislost na řádném fungování celého potravinového řetězce, včetně účinného uplatňování pravidel hospodářské soutěže ve všech souvisejících odvětvích v rámci celého potravinového řetězce, který může být vysoce koncentrovaný, je třeba věnovat zvláštní pozornost uplatňování pravidel hospodářské soutěže uvedených v článku 42 Smlouvy o fungování EU. Z tohoto důvodu je zapotřebí úzká spolupráce mezi Komisí a orgány členských států pro ochranu hospodářské soutěže. Jedním z vhodných nástrojů poskytujících poradenství dotčeným podnikům a dalším zúčastněným stranám jsou případně i pokyny přijaté Komisí.
(173)
Mělo by proto být stanoveno, že pravidla hospodářské soutěže týkající se dohod, rozhodnutí a jednání uvedených v článku 101 Smlouvy o fungování EU a zneužívání dominantního postavení se vztahují na zemědělskou produkci a obchod se zemědělskými produkty, pokud jejich použití neohrožuje plnění cílů SZP.
(174)
V případě organizací zemědělců nebo producentů nebo jejich sdružení, jejichž cílem je společná produkce zemědělských produktů nebo jejich uvádění na trh nebo využívání společných zařízení, by měl být povolen zvláštní přístup, pokud tato společná činnost nebrání hospodářské soutěži ani neohrožuje dosahování cílů uvedených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
(175)
Aniž je dotčena regulace nabídky některých produktů, jako je sýr a šunka, které užívají chráněné označení původu či chráněné zeměpisné označení, nebo víno, na které se vztahuje specifický soubor pravidel, je třeba zaujmout zvláštní přístup, pokud jde o některé činnosti mezioborových organizací pod podmínkou, že tyto činnosti nevedou k rozdělení trhů, neovlivňují řádné fungování společné organizace trhů, nenarušují ani nevylučují hospodářskou soutěž, nezahrnují stanovování cen či kvót ani nevedou k diskriminaci.
(176)
Poskytováním vnitrostátní podpory by bylo ohroženo řádné fungování vnitřního trhu. Ustanovení Smlouvy o fungování EU o státní podpoře by se proto obecně měla vztahovat na zemědělské produkty. I přesto by za určitých podmínek by měly být povoleny výjimky. Pokud však takové výjimky existují, je třeba, aby Komise mohla vypracovat seznam stávajících, nových nebo navrhovaných vnitrostátních podpor, podávat členským státům náležité připomínky a navrhovat jim vhodná řešení.
(177)
Předpisy o prémiích za klučení a některá opatření programů na podporu odvětví vína by samy o sobě neměly vylučovat vnitrostátní platby pro tytéž účely.
(178)
Finsko a Švédsko by vzhledem ke zvláštním hospodářským podmínkám chovu sobů, výroby výrobků z nich a uvádění sobů a výrobků z nich na trh měly i nadále v tomto směru poskytovat vnitrostátní platby.
(179)
Vedle všeobecných účinků reformy v odvětví cukru působí ve Finsku nepříznivě na odvětví cukrové řepy i zvláštní geografické a klimatické podmínky. Tento členský stát by proto měl být oprávněn k trvalému poskytování vnitrostátních plateb svým pěstitelům cukrové řepy.
(180)
Členské státy by měly mít možnost poskytovat vnitrostátní platby na spolufinancování opatření v odvětví včelařství stanovených podle tohoto nařízení, jakož i na ochranu včelínů znevýhodněných strukturálními nebo přírodními podmínkami nebo v rámci programů hospodářského rozvoje, s výjimkou vnitrostátních plateb, které jsou přidělovány na produkci nebo obchod.
(181)
Členské státy účastnící se režimů zaměřených na zlepšení přístupu dětí k potravinám by měly mít kromě podpory Unie možnost poskytovat vnitrostátní podporu na dodávky produktů a některé související náklady.
(182)
Za účelem řešení odůvodněných případů nouze i po ukončení přechodného období by členské státy měly mít možnost poskytovat vnitrostátní platby pro nouzovou destilaci v rámci celkového rozpočtového omezení představujícího 15 % dané částky příslušného ročního rozpočtu členského státu pro vnitrostátní program podpory. Tyto vnitrostátní platby by měly být před poskytnutím oznámeny Komisi a schváleny.
(183)
Členské státy by měly mít možnost pokračovat v poskytování vnitrostátních plateb pro skořápkové ovoce, jak je v současné době stanoveno v článku 120 nařízení (ES) č. 73/2009, aby zmírnily účinky oddělení podpory bývalého režimu podpory Unie pro skořápkové ovoce. V zájmu jasnosti a vzhledem k tomu, že uvedené nařízení má být zrušeno, by tyto vnitrostátní platby měly být stanoveny v tomto nařízení.
(184)
Měla by být stanovena zvláštní intervenční opatření, aby bylo možné účinně a účelně reagovat na hrozby narušení trhu. Měla by být vymezena oblast působnosti těchto opatření.
(185)
S cílem účinně a účelně reagovat na hrozby narušení trhu v důsledku výrazného zvýšení nebo snížení cen na vnitřních nebo vnějších trzích nebo jiných událostí a okolností, které závažně narušují nebo by mohly narušit trh, pokud je pravděpodobné, že tato situace nebo její dopady na trh budou přetrvávat nebo se zhoršovat, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o opatření nezbytná pro řešení této situace na trhu, při současném dodržení veškerých závazků vyplývajících z mezinárodních dohod a za předpokladu, že jakákoli jiná opatření dostupná podle tohoto nařízení se ukáží jako nedostatečná, včetně opatření na rozšíření nebo změnu oblasti působnosti, doby trvání nebo jiných aspektů dalších opatření stanovených v tomto nařízení nebo na stanovení vývozních náhrad nebo celkové či částečné pozastavení dovozních cel vztahující se i na určitá množství nebo období, a to podle potřeby.
(186)
Omezení volného oběhu vyplývající z uplatňování opatření, jejichž cílem je zabránit šíření nákaz zvířat, by mohlo působit těžkosti na trhu v jednom nebo více členských státech. Zkušenosti ukazují, že vážná narušení trhu, jako je významný pokles spotřeby nebo cen, lze přičíst ztrátě důvěry spotřebitelů v důsledku ohrožení zdraví veřejnosti nebo zdraví zvířat nebo rostlin. Na základě zkušeností by opatření, která lze přičítat ztrátě důvěry spotřebitelů, měla být rozšířena na rostlinné produkty.
(187)
Výjimečná opatření na podporu trhu u hovězího a telecího masa, mléka a mléčných výrobků, vepřového masa, skopového a kozího masa, vajec a drůbežího masa by měla přímo souviset se zdravotními a veterinárními opatřeními přijatými v rámci boje proti šíření nákaz. Tato opatření by měla být přijímána na žádost členských států, aby nedocházelo k vážnému narušení trhů.
(188)
S cílem účinně reagovat na mimořádné okolnosti by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o rozšíření seznamu produktů uvedeného v tomto nařízení, v jejichž případě lze přijmout výjimečná podpůrná opatření.
(189)
Komise by měla být oprávněna přijímat v naléhavých případech opatření nezbytná k řešení konkrétních obtíží.
(190)
Účinná a účelná reakce na hrozby narušení trhu může být obzvláště důležitá pro odvětví mléka. Specifické problémy mohou pro toto odvětví nastat rovněž v případě naléhavé situace. Je proto nezbytné zdůraznit, že pokud Komise přijme v případě narušení trhu, včetně nerovnováhy na trhu, výše uvedená opatření nebo v případě naléhavé situace opatření nezbytná pro řešení specifických problémů, mohou být tyto kroky určeny zejména pro odvětví mléka.
(191)
S cílem reagovat na období, která se vyznačují závažnou nerovnováhou na trhu, by soukromé hospodářské subjekty mohly v zájmu stabilizace dotčených odvětví přijmout jako výjimečná opatření zvláštní kategorie společných opatření s výhradou přesně stanovených záruk, omezení a podmínek. Pokud by tato opatření mohla spadat do oblasti působnosti čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU, měla by mít Komise možnost stanovit časově omezenou odchylku. Tato opatření by však měla doplňovat činnost Unie v rámci veřejné intervence a soukromého skladování nebo výjimečných opatření stanovených v tomto nařízení a neměla by narušovat fungování vnitřního trhu.
(192)
Mělo by být možné od podniků, členských států nebo třetích zemí vyžadovat, aby předložily oznámení pro účely uplatňování tohoto nařízení, sledování, analýzy a řízení trhu se zemědělskými produkty, zajištění transparentnosti trhu a řádného fungování opatření SZP, kontroly, inspekce, sledování, hodnocení a provádění auditu opatření SZP a plnění požadavků stanovených v mezinárodních dohodách, včetně oznamovacích povinností v rámci těchto dohod. S cílem zajistit harmonizovaný, efektivnější a jednodušší přístup by Komisi měla být svěřena pravomoc přijímat veškerá nezbytná opatření týkající se oznámení. Měla by přitom zohlednit potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů.
(193)
S cílem zajistit integritu informačních systémů a zaručit pravost a čitelnost dokumentů a souvisejících předávaných údajů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o povahu a druh oznamovaných informací, kategorie zpracovávaných údajů a maximální dobu uchovávání těchto údajů, účel zpracování těchto údajů, zejména v případě jejich zveřejnění nebo předání třetím zemím, přístupová práva ke zpřístupněným informacím nebo informačním systémům a podmínky zveřejnění informací.
(194)
Použije se právo Unie o ochraně osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů, zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (10) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (11).
(195)
Evropský inspektor ochrany údajů byl konzultován a dne 14. prosince 2011 vydal stanovisko (12).
(196)
Přesun finančních prostředků z rezervy pro krize v odvětví zemědělství by se měl uskutečnit za podmínek a postupem podle článku 24 nařízení (EU) č. 1306/2013 a podle bodu 22 interinstitucionální 17. prosince 2013 dohody mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (13) a mělo by být jasně uvedeno, že toto nařízení je příslušný základní akt.
(197)
V zájmu zajištění plynulého přechodu od ujednání stanovených v nařízení (ES) č. 1234/2007 k ujednáním stanoveným v tomto nařízení by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat určité akty, pokud jde o stanovení nezbytných opatření, zejména opatření nezbytných pro ochranu nabytých práv a legitimních očekávání podniků.
(198)
Použití postupu pro naléhavé případy při přijímání aktů v přenesené pravomoci podle tohoto nařízení by mělo být vyhrazeno pro výjimečné případy, v nichž to vyžadují naléhavé závažné důvody, aby bylo možné účinně a účelně reagovat na hrozby narušení trhu, nebo v případech, kdy k narušení trhu dojde. Použití postupu pro naléhavé případy by mělo být odůvodněné a případy, ve kterých by se postup pro naléhavé případy měl použít, by měly být upřesněny.
(199)
Za účelem zajištění jednotných podmínek pro provádění tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (14).
(200)
Při přijímání aktů, kterými se provádí toto nařízení, by se měl použít přezkumný postup, vzhledem k tomu, že se tyto akty vztahují na SZP, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 2 písm. b) bodě ii) nařízení (EU) č. 182/2011. Při přijímání aktů, kterými se provádí toto nařízení a které se vztahují na hospodářskou soutěž, by se však měl použít poradní postup, vzhledem k tomu, že se poradní postup používá obecně při přijímání prováděcích aktů v oblasti hospodářské soutěže.
(201)
Komise by měla přijmout prováděcí akty s okamžitou použitelností, které se týkají přijímání, změny nebo zrušení ochranných opatření Unie, pozastavení režimu zušlechťovacího styku nebo aktivního či pasivního zušlechťovacího styku, je-li to nutné z důvodu okamžité reakce na situaci na trhu, a řešení konkrétních problémů v naléhavé situaci, kterou je nutné okamžitě řešit, pokud to v řádně odůvodněných případech vyžadují naléhavé závažné důvody.
(202)
Pokud jde o některá opatření podle tohoto nařízení, která vyžadují rychlý zásah nebo která sestávají pouze z použití obecných ustanovení na konkrétní situace bez volného uvážení, měla by být Komisi svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty bez uplatnění nařízení (EU) č. 182/2011.
(203)
Komisi by dále měla být svěřena pravomoc provádět některé správní nebo řídicí úkoly, které nezahrnují přijímání aktů v přenesené pravomoci nebo prováděcích aktů.
(204)
Toto nařízení by mělo stanovit některá zvláštní pravidla týkající se Chorvatska v souladu s aktem o přistoupení Chorvatska (15).
(205)
V přiměřené době po vstupu tohoto nařízení v platnost skončí podle nařízení (ES) č. 1234/2007 platnost několika opatření pro jednotlivá odvětví. Po zrušení nařízení (ES) č. 1234/2007 by měla příslušná ustanovení nadále platit až do skončení dotčených režimů.
(206)
Nařízení Rady (EHS) č. 922/72 (16) o podpoře pro chov bource morušového pro chovatelský rok 1972/1973 je již zastaralé; nařízení (EHS) č. 239/79 o postupech při přizpůsobování nomenklatury společného celního sazebníku se nahrazuje tímto nařízením; nařízení Rady (ES) č. 1601/96 (17) o podpoře pro producenty chmele pro sklizeň v roce 1995 je přechodným opatřením, které je nyní svou povahou již zastaralé. Nařízení Rady (ES) č. 1037/2001 (18), kterým se povoluje nabízení nebo dodávání některých dovážených vín, bylo nahrazeno ustanoveními Dohody mezi Evropským společenstvím a Spojenými státy americkými o obchodu s vínem přijaté rozhodnutím Rady 2006/232/ES (19), a je tedy zastaralé. V zájmu jasnosti a právní jistoty by uvedená nařízení měla být zrušena.
(207)
Určitá pravidla v odvětví mléka a mléčných výrobků, zejména pravidla týkající se smluvních vztahů a jednání, regulaci nabídky sýrů s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením, výkazy prvních kupujících, organizace producentů, sdružení organizací producentů a mezioborové organizace, vstoupila v platnost v nedávné době a zůstávají za současných hospodářských podmínek na trhu s mlékem a mléčnými výrobky a dané struktury dodavatelského řetězce odůvodněná. Měla by se proto v tomto odvětví uplatňovat po dostatečně dlouhou dobu (a to před zrušením kvót na mléko a po něm), aby mohla dosáhnout plného účinku. Tato pravidla by však měla být dočasná a měla by podléhat přezkumu. Komise by měla přijmout zprávy o vývoji trhu s mlékem, které by měly obsahovat zejména možné pobídky, jež by zemědělce vedly k uzavírání dohod o společné výrobě, přičemž první mají být předloženy do 30. června 2014 a druhé do 31. prosince 2018,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
ČÁST I
ÚVODNÍ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnosti
1. Tímto nařízením se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty, kterými se rozumí všechny produkty uvedené v příloze I Smluv s výjimkou produktů rybolovu a akvakultury, jak jsou vymezeny v právních aktech Unie o společné organizaci trhů s produkty rybolovu a akvakultury.
2. Zemědělské produkty vymezené v odstavci 1 jsou rozděleny do těchto odvětví podle příslušných částí přílohy I:
a)
obiloviny, část I;
b)
rýže, část II;
c)
cukr, část III;
d)
sušené krmivo, část IV;
e)
osiva, část V;
f)
chmel, část VI;
g)
olivový olej a stolní olivy, část VII;
h)
len a konopí, část VIII
i)
ovoce a zelenina, část IX;
j)
výrobky z ovoce a zeleniny, část X;
k)
banány, část XI;
l)
víno, část XII;
m)
živé dřeviny a jiné rostliny, cibule, kořeny a podobné, řezané květiny a okrasná zeleň, část XIII;
n)
tabák, část XIV;
o)
hovězí a telecí maso, část XV;
p)
mléko a mléčné výrobky, část XVI;
q)
vepřové maso, část XVII;
r)
skopové a kozí maso, část XVIII;
s)
vejce, část XIX;
t)
drůbeží maso, část XX;
u)
ethylalkohol zemědělského původu, část XXI;
v)
produkty včelařství, část XXII;
w)
bourec morušový, část XXIII;
x)
ostatní produkty, část XXIV.
Článek 2
Obecná ustanovení o společné zemědělské politice (SZP)
Nařízení (EU) č. 1306/2013 a předpisy přijaté podle uvedeného nařízení platí ve vztahu k opatřením stanoveným v tomto nařízení.
Článek 3
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se použijí definice týkající se některých odvětví uvedené v příloze II.
2. Definice uvedené v příloze II části II oddílu B se pro cukr použijí pouze do konce hospodářského roku 2016/2017.
3. Pro účely tohoto nařízení se použijí definice stanovené v nařízení (EU) č. 1306/2013, nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (20) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (21), pokud v tomto nařízení není uvedeno jinak.
4. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví rýže je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými se mění definice týkající se odvětví rýže uvedené v příloze II části I v rozsahu nezbytném k aktualizaci definic s ohledem na vývoj trhu.
5. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„méně rozvinutými regiony“ regiony podle definice v čl. 90 odst. 2 prvním pododstavci písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (22).
b)
„nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní katastrofě“ povětrnostní podmínky jako mráz, krupobití, led, déšť nebo sucho, které zničí více než 30 % průměrné roční produkce daného zemědělce v předcházejícím tříletém období nebo tříletého průměru stanoveného na základě předcházejícího pětiletého období s vyloučením nejvyšší a nejnižší hodnoty.
Článek 4
Přizpůsobení nomenklatuře společného celního sazebníku používané pro zemědělské produkty
Je-li to nutné za účelem zohlednění změn kombinované nomenklatury, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, jimiž se popis produktů a odkazy v tomto nařízení přizpůsobují číslům nebo položkám kombinované nomenklatury.
Článek 5
Přepočítací koeficienty pro rýži
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými:
a)
stanoví přepočítací koeficienty pro rýži v různých fázích zpracování, náklady na zpracování a hodnotu vedlejších výrobků;
b)
přijme veškerá nezbytná opatření týkající se používání přepočítacích koeficientů pro rýži.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 6
Hospodářské roky
Stanoví se tyto hospodářské roky:
a)
od 1. ledna do 31. prosince daného roku pro odvětví ovoce a zeleniny a výrobků z ovoce a zeleniny a pro odvětví banánů;
b)
od 1. dubna do 31. března následujícího roku pro odvětví sušeného krmiva a odvětví bource morušového:
c)
od 1. července do 30. června následujícího roku pro:
i)
odvětví obilovin,
ii)
odvětví osiv,
iii)
odvětví olivového oleje a stolních oliv,
iv)
odvětví lnu a konopí,
v)
odvětví mléka a mléčných výrobků;
d)
od 1. srpna do 31. července následujícího roku pro odvětví vína;
e)
od 1. září do 31. srpna následujícího roku pro odvětví rýže;
f)
od 1. října do 30. září následujícího roku pro odvětví cukru.
Článek 7
Referenční prahové hodnoty
1. Stanoví se tyto referenční prahové hodnoty:
a)
pokud jde o odvětví obilovin, 101,31 EUR za tunu, vztaženo na stádium velkoobchodního prodeje u zboží dodaného do skladu před vyložením;
b)
pokud jde o neloupanou rýži, 150 EUR za tunu za standardní jakost vymezenou v příloze III části A, vztaženo na stádium velkoobchodního prodeje u zboží dodaného do skladu před vyložením;
c)
pokud jde o cukr standardní jakosti vymezené v příloze III části B, vztaženo na nebalený cukr při převzetí v závodě:
i)
pro bílý cukr: 404,4 EUR za tunu,
ii)
pro surový cukr: 335,2 EUR za tunu;
d)
pokud jde o odvětví hovězího a telecího masa, 2 224 EUR za tunu pro jatečně upravená těla skotu samčího pohlaví třídy zmasilosti /protučnělosti R3 podle klasifikační stupnice Unie pro jatečně upravená těla skotu ve věku osm měsíců nebo více podle přílohy IV části A;
e)
pokud jde o odvětví mléka a mléčných výrobků:
i)
246,39 EUR za 100 kg pro máslo,
ii)
169,80 EUR za 100 kg pro sušené odstředěné mléko;
f)
pokud jde o vepřové maso, 1 509,39 EUR za tunu pro jatečně upravená těla prasat standardní jakosti stanovené na základě hmotnosti a podílu libového masa podle klasifikační stupnice Unie pro jatečně upravená těla prasat podle přílohy IV části B takto:
i)
jatečně upravená těla o hmotnosti nejméně 60 kg, avšak menší než 120 kg: třída E,
ii)
jatečně upravená těla o hmotnosti od 120 do 180 kg: třída R;
g)
pokud jde o odvětví olivového oleje:
i)
1 779 EUR za tunu pro extra panenský olivový olej,
ii)
1 710 EUR za tunu pro panenský olivový olej;
iii)
1 524 EUR za tunu pro lampantový olivový olej s obsahem mastných kyselin 2. stupně, při odečtení 36,70 EUR na tunu z této částky za každý další stupeň kyselosti.
2. Komise referenční prahové hodnoty uvedené v odstavci 1 pravidelně přezkoumává s přihlédnutím k objektivním kritériím, zejména k vývoji produkce, nákladům na produkci (především na vstupy) a tržním trendům. Referenční prahové hodnoty se v případě potřeby aktualizují řádným legislativním postupem s ohledem na vývoj produkce a trhů.
ČÁST II
VNITŘNÍ TRH
HLAVA I
TRŽNÍ INTERVENCE
KAPITOLA I
Veřejná intervence a podpora soukromého skladování
Oddíl 1
Obecná ustanovení o veřejné intervenci a podpoře soukromého skladování
Článek 8
Oblast působnosti
Tato kapitola stanoví pravidla pro tržní intervenci týkající se:
a)
veřejné intervence, kdy jsou produkty nakupovány a skladovány příslušnými orgány členských států až do jejich uvolnění, a
b)
poskytování podpory skladování produktů soukromými hospodářskými subjekty.
Článek 9
Původ způsobilých produktů
Produkty způsobilé pro nákup v rámci veřejné intervence nebo pro poskytování podpory soukromého skladování musí pocházet z Unie. Pokud produkty pocházejí z plodin, musí být navíc tyto plodiny sklizeny v Unii, a pokud jsou z mléka, mléko musí být vyprodukováno v Unii.
Článek 10
Klasifikační stupnice Unie pro jatečně upravená těla
Klasifikační stupnice Unie pro jatečně upravená těla se v souladu s přílohou IV částmi A a B jednotlivě použije v odvětví hovězího a telecího masa pro jatečně upravená těla skotu ve věku osmi měsíců nebo více a v odvětví vepřového masa v případě těl prasat, která nebyla použita k chovu.
V odvětví skopového a kozího masa mohou členské státy použít klasifikační stupnici Unie pro jatečně upravená těla ovcí v souladu s pravidly stanovenými v příloze IV části C.
Oddíl 2
Veřejná intervence
Článek 11
Produkty způsobilé pro veřejnou intervenci
Veřejná intervence se použije podle podmínek stanovených v tomto oddíle a podle veškerých dalších požadavků a podmínek, které může stanovit Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle článku 19 a prováděcích aktů podle článku 20, na tyto produkty:
a)
pšenici obecnou, pšenici tvrdou, ječmen a kukuřici;
b)
neloupanou rýži;
c)
čerstvé nebo chlazené maso z odvětví hovězího a telecího masa kódů KN 0201 10 00 a 0201 20 20 až 0201 20 50;
d)
máslo vyrobené přímo a výhradně z pasterizované smetany získané přímo a výhradně z kravského mléka ve schváleném podniku Unie, s minimálním obsahem tuku 82 % hmotnostních a maximálním obsahem vody 16 % hmotnostních;
e)
sušené odstředěné mléko nejvyšší jakosti vyrobené z kravského mléka rozprašovacím sušením ve schváleném podniku Unie, s minimálním obsahem bílkovin 34,0 % hmotnostních v tukuprosté sušině.
Článek 12
Období veřejné intervence
Veřejná intervence se použije u:
a)
pšenice obecné, pšenice tvrdé, ječmene a kukuřice od 1. listopadu do 31. května;
b)
neloupané rýže od 1. dubna do 31. července;
c)
hovězího a telecího masa během celého roku;
d)
másla a sušeného odstředěného mléka od 1. března do 30. září.
Článek 13
Zahájení a ukončení veřejné intervence
1. Veřejná intervence během období uvedených v článku 11
a)
se zahajuje pro pšenici obecnou, máslo a sušené odstředěné mléko;
b)
může být zahájena Komisí prostřednictvím prováděcích aktů pro pšenici tvrdou, ječmen, kukuřici a neloupanou rýži (včetně konkrétních odrůd nebo druhů neloupané rýže), pokud to vyžaduje situace na trhu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2;
c)
může být zahájena pro odvětví hovězího a telecího masa Komisí prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3, pokud je během reprezentativního období stanoveného podle čl. 20 prvního pododstavce písm. a) průměrná tržní cena v některém členském státě nebo některém regionu členského státu, zjištěná na základě klasifikační stupnice Unie pro jatečně upravená těla skotu podle přílohy IV části A, nižší než 85 % referenční prahové hodnoty stanovené v čl. 7 odst. 1 písm. d).
2. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými ukončí veřejnou intervenci pro odvětví hovězího a telecího masa, pokud po určité reprezentativní období stanovené podle čl. 20 prvního pododstavce písm. c) již nejsou splněny podmínky stanovené v odst. 1 písm. c) tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
Článek 14
Nákup za pevně stanovenou cenu nebo prostřednictvím nabídkového řízení
Je-li veřejná intervence zahájena podle čl. 13 odst. 1, opatření týkající se stanovení nákupních cen u produktů uvedených v článku 11, jakož i případná opatření týkající se množstevních omezení v případě nákupu za pevně stanovenou cenu přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 15
Cena v rámci veřejné intervence
1. Cenou v rámci veřejné intervence se rozumí:
a)
cena, za kterou jsou produkty nakupovány v rámci veřejné intervence, je-li nákup prováděn za pevně stanovenou cenu, nebo
b)
maximální cena, za kterou mohou být produkty způsobilé pro veřejnou intervenci nakoupeny, je-li nákup prováděn prostřednictvím nabídkového řízení.
2. Opatření týkající se stanovení úrovně ceny v rámci veřejné intervence, včetně částek, o které se cena zvýší a sníží, přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 16
Obecné zásady týkající se nakládání s produkty z veřejné intervence
1. Nakládání s produkty nakoupenými v rámci veřejné intervence probíhá tak, aby:
a)
nedocházelo k narušení trhu;
b)
byl zajištěn rovný přístup ke zboží a rovné zacházení s kupujícími a
c)
aby bylo v souladu se závazky vyplývajícími z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU.
2. S produkty nakoupenými v rámci veřejné intervence může být naloženo tak, že se dají k dispozici režimu rozdělování potravin nejchudším osobám v Unii podle příslušných právních aktů Unie. V takových případech je účetní hodnota těchto produktů na úrovni příslušné pevně stanovené ceny v rámci veřejné intervence uvedené v čl. 14 odst. 2 tohoto nařízení.
3. Komise každoročně zveřejňuje podrobné informace o podmínkách, za nichž byly v předchozím roce prodány produkty nakoupené v rámci veřejné intervence.
Oddíl 3
Podpora soukromého skladování
Článek 17
Produkty způsobilé pro podporu
Podpora soukromého skladování se může podle podmínek stanovených v tomto oddíle a podle veškerých dalších požadavků a podmínek, které přijme Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle čl. 18 odst. 1 nebo článku 19 a prováděcích aktů podle čl. 18 odst. 2 nebo článku 20, poskytovat na tyto produkty:
a)
bílý cukr;
b)
olivový olej;
c)
lněná vlákna;
d)
čerstvé nebo chlazené maso skotu ve věku osmi měsíců nebo více;
e)
máslo vyrobené ze smetany získané přímo a výhradně z kravského mléka;
f)
sýr;
g)
sušené odstředěné mléko vyrobené z kravského mléka;
h)
vepřové maso;
i)
skopové a kozí maso.
Písmeno f) prvního pododstavce se omezuje na sýry s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením podle nařízení (EU) č. 1151/2012, které jsou uskladněny nad rámec doby zrání stanovené pro tyto sýry ve specifikaci produktu uvedené v článku 7 daného nařízení nebo nad rámec doby zrání, jež přispívá ke zvýšení hodnoty dotyčného sýru.
Článek 18
Podmínky pro poskytování podpory
1. S cílem zajistit transparentnost trhu je v případě potřeby Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky, za kterých může rozhodnout o poskytnutí podpory soukromého skladování produktů uvedených v článku 17, a to s ohledem na:
a)
zjištěné průměrné tržní ceny v Unii, referenční prahové hodnoty a výrobní náklady dotčených produktů nebo
b)
potřebu včas reagovat na zvláště obtížnou situaci na trhu nebo hospodářský vývoj, které mají významný negativní dopad na marže v daném odvětví.
2. Komise může přijmout prováděcí akty, které:
a)
poskytují podporu soukromého skladování produktů uvedených v článku 17, a to s ohledem na podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku;
b)
omezují poskytování podpory soukromého skladování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
3. Opatření týkající se stanovení výše podpory soukromého skladování podle článku 17 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Oddíl 4
Společná ustanovení o veřejné intervenci a podpoře soukromého skladování
Článek 19
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit, aby produkty nakoupené v rámci veřejné intervence nebo produkty, na něž se vztahuje podpora soukromého skladování, byly vhodné pro dlouhodobé skladování a byly řádné a uspokojivé obchodní jakosti, a s cílem zohlednit zvláštní vlastnosti jednotlivých odvětví pro účely zajištění nákladově účinného fungování veřejné intervence a soukromého skladování je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví požadavky a podmínky, jež kromě požadavků stanovených tímto nařízením musí tyto produkty splňovat. Tyto požadavky a podmínky se zaměří na to, aby u nakoupených a skladovaných produktů zaručily:
a)
jejich jakost, pokud jde o jakostní parametry, jakostní třídy, jakostní stupně, kategorie, vlastnosti a stáří produktu;
b)
jejich způsobilost, pokud jde o množství a balení, včetně označování, uchovávání, předchozí smlouvy o skladování, schvalování podniků a stadium produktů, na něž se vztahuje cena v rámci veřejné intervence a podpora soukromého skladování.
2. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví obilovin a neloupané rýže je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví kritéria jakosti v souvislosti s nákupem i prodejem pšenice obecné, pšenice tvrdé, ječmene, kukuřice a neloupané rýže.
3. S cílem zajistit vhodnou skladovací kapacitu a účinnost systému veřejné intervence z hlediska nákladové efektivity, distribuce a přístupu pro hospodářské subjekty a s cílem zachovat jakost produktů nakoupených v rámci veřejné intervence pro jejich uvolnění na konci skladovacího období je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
požadavky, které musí splňovat sklady všech produktů, na něž se vztahuje veřejná intervence;
b)
pravidla pro skladování produktů v členském státě či mimo členský stát, který je odpovědný za tyto produkty a jejich úpravu s ohledem na cla a další částky, které se poskytují, nebo poplatky, které se vybírají v rámci SZP.
4. S cílem zajistit, aby podpora soukromého skladování měla požadovaný účinek na trh, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
pravidla a podmínky použitelné v případech, kdy je skladované množství nižší než smluvně stanovené množství;
b)
podmínky pro poskytování zálohy na tuto podporu;
c)
podmínky, za nichž lze rozhodnout, že produkty, na které se vztahují smlouvy o soukromém skladování, mohou být znovu uvedeny na trh nebo uvolněny.
5. S cílem zajistit řádné fungování systémů veřejné intervence a soukromého skladování je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
používání nabídkového řízení, které zaručuje rovný přístup ke zboží a rovné zacházení s hospodářskými subjekty;
b)
dodatečné podmínky, které musí hospodářské subjekty splnit s cílem usnadnit účinné řízení a kontrolu systému pro členské státy a hospodářské subjekty;
c)
požadavek, aby hospodářské subjekty složily jistotu, jež zaručí dodržení jejich povinností.
6. S cílem zohlednit technický vývoj a potřeby odvětví uvedených v článku 10, jakož i potřebu standardizovat obchodní úpravu různých produktů pro účely zlepšení transparentnosti trhu, zaznamenávání cen a uplatňování tržních intervenčních opatření je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které
a)
upraví a aktualizují ustanovení týkající se stupnice Unie pro klasifikaci, označování a obchodní úpravu jatečně upravených těl uvedená v příloze IV;
b)
stanoví dodatečná opatření týkající se klasifikace, prováděné rovněž kvalifikovanými klasifikátory, třídění (prováděné rovněž za pomoci technik automatizovaného třídění), identifikace, vážení a označování jatečně upravených těl a výpočtu průměrných cen Unie a koeficientů vážení používaných při výpočtu těchto cen;
c)
stanoví odchylky v odvětví hovězího a telecího masa a zvláštní odchylky, které mohou členské státy udělit jatkám, v nichž se poráží malý počet kusů skotu, a další ustanovení pro dotčené produkty, včetně ustanovení v odvětví skopového masa týkajících se tříd zmasilosti a protučnělosti, a další ustanovení, pokud jde o hmotnost, barvu masa a protučnělost a kritéria pro klasifikaci lehkých jehňat;
d)
členským státům povolí nepoužívat klasifikační stupnici pro jatečně upravená těla prasat a vedle hmotnosti a odhadovaného podílu libového masa jim povolí používat i jiná hodnotící kritéria nebo stanovovat odchylky od této stupnice.
Článek 20
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro jednotné uplatňování této kapitoly. Tato opatření se mohou zejména týkat:
a)
nákladů, které hradí hospodářský subjekt, pokud produkty dodané pro veřejnou intervenci nesplňují minimální požadavky na jakost;
b)
stanovení minimální skladovací kapacity pro intervenční sklady;
c)
reprezentativních období, trhů a tržních cen nezbytných pro uplatňování této kapitoly;
d)
dodávek produktů nakupovaných v rámci veřejné intervence, nákladů na přepravu, které ponese nabízející, převzetí produktů platebními agenturami a platby;
e)
různých operací spojených s vykosťováním v odvětví hovězího a telecího masa;
f)
praktických způsobů balení produktů, jejich uvádění na trh a označování;
g)
postupů pro schvalování podniků vyrábějících máslo a sušené odstředěné mléko pro účely této kapitoly;
h)
oprávnění ke skladování mimo území členského státu, kde byly produkty nakoupeny a uskladněny;
i)
prodeje produktů nakoupených v rámci veřejné intervence nebo nakládání s nimi, zejména pokud jde o prodejní ceny, podmínky vyskladnění, následné použití nebo určení uvolněných produktů, včetně postupů týkajících se produktů určených pro režim uvedený v čl. 16 odst. 2, včetně převodů mezi členskými státy;
j)
v případě produktů nakoupených v rámci veřejné intervence ustanovení souvisejících s možností členských států prodávat na jejich vlastní odpovědnost malá množství, která zůstávají uskladněna, nebo množství, která již nelze znovu zabalit nebo která mají zhoršenou jakost.
k)
v případě soukromého skladování uzavírání a obsahu smluv mezi příslušným orgánem členského státu a žadateli;
l)
soukromého uskladnění a skladování produktů a jejich vyskladnění;
m)
doby uskladnění v soukromých skladech a ustanovení, podle nichž tato doba, stanovená ve smlouvách, může být zkrácena nebo prodloužena;
n)
postupů pro nákup za pevně stanovenou cenu, včetně postupů pro skládanou jistotu a její výši, nebo pro poskytnutí předem pevně stanovené podpory na soukromé skladování;
o)
používání nabídkového řízení pro veřejnou intervenci i pro soukromé skladování, zejména pokud jde o:
i)
předkládání nabídek nebo nabídek do nabídkového řízení a minimální množství pro žádost nebo předložení nabídky;
ii)
postupy pro skládanou jistotu a její výši; a
iii)
výběr nabídek, který zajistí, že přednost bude dána nabídkám nejpříznivějším pro Unii, a umožní, že smlouva nemusí být nezbytně uzavřena;
p)
provádění klasifikačních stupnic Unie pro jatečně upravená těla skotu, prasat a ovcí;
q)
jiné obchodní úpravy jatečně upravených těl a půlek jatečně upravených těl, než je obchodní úprava stanovená v příloze IV části A bodu IV pro účely stanovení tržních cen;
r)
opravných faktorů uplatňovaných členskými státy a používaných pro různé obchodní úpravy jatečně upravených těl skotu a ovcí, pokud se nepoužije referenční obchodní úprava;
s)
praktických způsobů označování klasifikovaných jatečně upravených těl a způsobů, jakými Komise vypočítává váženou průměrnou cenu Unie pro jatečně upravená těla skotu, prasat a ovcí;
t)
oprávnění členských států umožňujícího jinou obchodní úpravu jatečně upravených těl prasat poražených na jejich území, než je obchodní úprava stanovená v příloze IV části B bodu III, pokud je splněna jedna z těchto podmínek:
i)
běžná obchodní praxe se na jejich území liší od standardní obchodní úpravy vymezené v příloze IV části B bodu III prvním pododstavci;
ii)
tato úprava je odůvodněna technickými požadavky;
iii)
jatečně upravená těla jsou stažena jednotným způsobem;
u)
ustanovení o přezkumu uplatňování klasifikace jatečně upravených těl v členských státech provedeném na místě výborem Unie složeným z odborníků z Komise a odborníků jmenovaných členskými státy s cílem zajistit přesnost a spolehlivost klasifikace jatečně upravených těl. Tyto předpisy stanoví, že náklady na provádění přezkumné činnosti ponese Unie.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 21
Další prováděcí pravomoci
Komise přijme prováděcí akty s cílem oprávnit členské státy k tomu, aby odchylně od přílohy IV části C bodu III. byla v případě jehňat o hmotnosti jatečně upraveného těla nižší než 13 kilogramů použita pro účely klasifikace tato kritéria:
a)
hmotnost jatečně upraveného těla;
b)
barva masa;
c)
protučnělost.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
KAPITOLA II
Režimy podpory
Oddíl 1
Režimy pro zlepšení přístupu k potravinám
Článek 22
Cílová skupina
Režimy podpory určené ke zlepšení distribuce zemědělských produktů a stravovacích návyků dětí jsou zaměřeny na děti, které pravidelně navštěvují jesle nebo jiná předškolní zařízení nebo vzdělávací zařízení na úrovni základní nebo střední školy spravovaná nebo uznaná příslušnými orgány členských států.
Pododdíl 1
Projekt „ovoce a zelenina do škol“
Článek 23
Podpora určená na dodávání ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny a banánů dětem
1. Unie poskytuje podporu na:
a)
dodávání produktů z odvětví ovoce a zeleniny, odvětví výrobků z ovoce a zeleniny a odvětví banánů dětem ve vzdělávacích zařízeních uvedených v článku 22; a
b)
některé související náklady na logistiku a distribuci, zařízení, propagaci, sledování, hodnocení a doprovodná opatření.
2. Členské státy, které se chtějí na projektu podílet, vypracují nejdříve na celostátní nebo regionální úrovni strategii pro jeho provádění. Stanoví rovněž doprovodná opatření, která jsou nutná pro zajištění účinnosti projektu, jež mohou zahrnovat informace o opatřeních pro vzdělávání týkající se zdravých stravovacích návyků, místních potravinových řetězců a boje proti plýtvání potravinami.
3. Při vypracovávání strategií sestaví členské státy seznam produktů z odvětví ovoce a zeleniny, odvětví výrobků z ovoce a zeleniny a odvětví banánů, které budou způsobilé v rámci jejich projektů. Tento seznam nezahrnuje produkty uvedené v příloze V.
Nicméně v řádně odůvodněných případech, například když chce členský stát v rámci svého projektu zajistit široký sortiment produktů nebo chce zvýšit přitažlivost svého projektu, může strategie stanovit, že se mohou takové produkty stát způsobilými, pokud jsou do nich přidána jen omezená množství látek vyjmenovaných v uvedené příloze.
Členské státy zajistí, aby seznam produktů, které jsou v rámci jejich projektu způsobilé, schválily jejich příslušné zdravotnické orgány.
Při volbě produktů vycházejí členské státy z objektivních kritérií, která mohou zahrnovat otázky zdraví a životního prostředí, sezónnost, rozmanitost nebo dostupnost produktů, přičemž se v rámci možností upřednostní produkty pocházející z Unie, a zejména místní nákup, místní trhy, krátké dodavatelské řetězce nebo přínosy pro životní prostředí.
4. Opatření týkající se stanovení podpory Unie uvedené v odstavci 1 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
5. Podpora Unie uvedená v odstavci 1 se jednotlivým členským státům přiděluje na základě objektivních kritérií založených na jejich podílu dětí ve věku od šesti do deseti let.
Členské státy účastnící se projektu žádají každý rok o podporu Unie na základě své strategie uvedené v odstavci 2.
Opatření týkající se stanovení minimální výše podpory Unie pro každý členský stát účastnící se projektu a předběžného a konečného přidělení podpory členským státům přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
6. Podpora Unie uvedená v odstavci 1 nesmí nahrazovat financování stávajících vnitrostátních projektů zaměřených na dodávání ovoce do škol, v jejichž rámci se dodává ovoce a zelenina, výrobky z ovoce a zeleniny a banány, nebo jiných projektů, v jejichž rámci se do škol dodávají i tyto produkty.
Pokud má však některý členský stát již nyní fungující projekt, který by byl způsobilý pro podporu Unie podle tohoto článku, a zamýšlí jej rozšířit nebo zvýšit jeho účinnost, a to i pokud jde o cílovou skupinu daného projektu, dobu jeho trvání nebo způsobilé produkty, lze poskytnout podporu Unie za předpokladu, že jsou dodrženy limity stanovené v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o poměr podpory Unie k celkovému vnitrostátnímu příspěvku. V takovém případě členský stát ve své prováděcí strategii uvede, jak zamýšlí svůj projekt rozšířit nebo zvýšit jeho účinnost.
7. Kromě podpory Unie mohou členské státy poskytovat vnitrostátní podporu v souladu s článkem 217.
8. Projektem Unie “Ovoce a zelenina do škol“ nejsou dotčeny žádné samostatné vnitrostátní projekty, které se týkají dodávání ovoce a zeleniny do škol a jsou v souladu s právem Unie.
9. Unie může také podle článku 6 nařízení (EU) č. 1306/2013 financovat opatření týkající se informací, sledování a hodnocení, která souvisejí s projektem zaměřeným na dodávání ovoce a zeleniny do škol, včetně opatření zvyšujících informovanost veřejnosti o tomto projektu, a souvisejících opatření pro vytváření sítí.
10. Členské státy účastnící se projektu informují v místě distribuce potravin o své účasti v daném režimu podpory a o skutečnosti, že se jedná o projekt dotovaný Unií.
Článek 24
Přenesené pravomoci
1. S cílem podpořit zdravé stravovací návyky dětí a zajistit, aby podpora byla zaměřena na děti v cílové skupině uvedené v článku 22, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla pro:
a)
dodatečná kritéria související se zaměřením podpory členskými státy;
b)
schvalování a výběr žadatelů o podporu členskými státy;
c)
vypracování celostátních nebo regionálních strategií a doprovodná opatření.
2. S cílem zajistit účinné a cílené využívání finančních prostředků Unie je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
metodu pro přerozdělení předběžně rozdělené podpory podle čl. 23 odst. 5 mezi členské státy na základě obdržených žádostí o podporu;
b)
náklady uvedené ve strategiích členských států, které jsou způsobilé pro podporu Unie, a možnost stanovit pro konkrétní náklady celkový strop;
c)
povinnost členských států sledovat a hodnotit účinnost svých projektů zaměřených na dodávání ovoce a zeleniny do škol.
3. S cílem podpořit informovanost o projektu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, jimiž se členským státům zapojeným do projektu zaměřeného na dodávání ovoce a zeleniny do škol ukládá povinnost veřejně informovat o dotační úloze podpory Unie.
Článek 25
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto pododdílu, včetně:
a)
informací, které mají obsahovat strategie členských států;
b)
žádostí o podporu a platby;
c)
způsobů propagace a opatření pro vytváření sítí v rámci projektu;
d)
předkládání, formátu a obsahu zpráv o sledování a hodnocení vypracovávaných členskými státy, které se účastní projektu Unie zaměřeného na dodávání ovoce a zeleniny do škol.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Pododdíl 2
Projekt „mléko do škol“
Článek 26
Podpora na dodávky mléka a mléčných výrobků dětem
1. Podpora Unie se poskytuje na dodávky některých produktů odvětví mléka a zpracovaných mléčných výrobků kódů KN 0401, 0403, 0404 90 a 0406 nebo kódu KN 2202 90 dětem do vzdělávacích zařízení uvedených v článku 22.
2. Od 1. srpna 2015 musí členské státy, které se chtějí na projektu podílet, mít nejdříve na celostátní nebo regionální úrovni strategii pro jeho provádění. Mohou rovněž stanovit doprovodná opatření nutná pro zajištění účinnosti programu, která mohou zahrnovat informace o opatřeních pro vzdělávání týkající se zdravých stravovacích návyků, místních potravinových řetězců a boje proti plýtvání potravinami.
3. Při vypracovávání strategií sestaví členské státy v souladu s pravidly přijatými Komisí podle článku 27 seznam produktů odvětví mléka a mléčných výrobků, které jsou způsobilé v rámci příslušných projektů.
4. S výjimkou bezplatné distribuce jídel dětem ve vzdělávacích zařízeních nesmí podpora Unie uvedená v odstavci 1 nahrazovat financování veškerých stávajících vnitrostátních projektů týkajících se mléka a mléčných výrobků nebo jiných projektů, v jejichž rámci se do škol dodává i mléko nebo mléčné výrobky. Pokud má však některý členský stát již zavedený projekt, který by byl způsobilý pro podporu Unie podle tohoto článku, a zamýšlí jej rozšířit nebo zvýšit jeho účinnost, a to i pokud jde o cílovou skupinu daného projektu, dobu jeho trvání nebo způsobilé produkty, lze podporu Unie poskytnout. V takovém případě členský stát ve své prováděcí strategii uvede, jak zamýšlí svůj projekt rozšířit nebo zvýšit jeho účinnost.
5. Kromě podpory Unie mohou členské státy poskytovat vnitrostátní podporu v souladu s článkem 217.
6. Projektem Unie „Mléko a mléčné výrobky do škol“ nejsou dotčeny případné samostatné vnitrostátní projekty určené školám, jejichž cílem je podpora spotřeby mléka a mléčných výrobků a jsou v souladu s právem Unie.
7. Opatření týkající se stanovení podpory Unie pro veškeré mléko a mléčné výrobky a maximálního množství způsobilého pro podporu Unie podle odstavce 1 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
8. Členské státy účastnící se projektu informují v místech distribuce potravin o své účasti v daném režimu podpory a o skutečnosti, že se jedná o projekt dotovaný Unií.
Článek 27
Přenesené pravomoci
1. S cílem zohlednit vývoj vzorců spotřeby mléka a mléčných výrobků a inovace a vývoj na trhu s mlékem a mléčnými výrobky, dostupnost výrobků na jednotlivých trzích Unie a výživové aspekty je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, jejichž prostřednictvím určí:
a)
produkty, které jsou způsobilé pro projekt, v souladu s ustanoveními čl. 26 odst. 1 a s ohledem na výživové aspekty;
b)
vypracování celostátních nebo regionálních strategií členskými státy, včetně případných doprovodných opatření a
c)
nezbytná opatření pro sledování a hodnocení.
2. S cílem zajistit účinné a účelné využívání podpory Unie je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
pravidla způsobilosti příjemců a žadatelů pro podporu;
b)
požadavek, aby žadatelé byli schvalováni členskými státy;
c)
používání mléka a mléčných výrobků, na které je poskytována podpora, při přípravě jídel ve vzdělávacích zařízeních.
3. S cílem zajistit, aby žadatelé o podporu plnili své povinnosti, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o požadavek složení jistoty v případě, že je vyplacena záloha na podporu.
4. S cílem podpořit informovanost o daném režimu podpory je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky, za nichž členské státy informují o své účasti v daném režimu podpory a o skutečnosti, že se jedná o projekt dotovaný Unií.
5. S cílem zajistit, aby se podpora odrazila v ceně, za kterou jsou výrobky v rámci projektu nabízeny, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví pravidla pro zavedení sledování cen v rámci tohoto projektu.
Článek 28
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto pododdílu, mimo jiné:
a)
postupy, které zajistí dodržování maximálního množství způsobilého pro podporu;
b)
postupy pro jistotu a výši jistoty, která má být složena v případě vyplacení zálohy;
c)
informace, které mají být poskytovány členským státům pro schvalování žadatelů o podporu, žádosti o podporu a platby;
d)
způsoby veřejného informování o projektu;
e)
správu sledování cen podle čl. 27 odst. 5.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 2
Podpora v odvětví olivového oleje a stolních oliv
Článek 29
Programy na podporu odvětví olivového oleje a stolních oliv
1. Unie financuje tříleté pracovní programy vypracované organizacemi producentů uznanými podle článku 152, sdruženími organizací producentů uznanými podle čl. 156 nebo mezioborovými organizacemi uznanými podle článku 157 v jedné nebo více z těchto oblastí:
a)
sledování a řízení trhu v odvětví olivového oleje a stolních oliv;
b)
zmírnění dopadu pěstování oliv na životní prostředí;
c)
zvýšení konkurenceschopnosti pěstování oliv prostřednictvím modernizace;
d)
zkvalitnění produkce olivového oleje a stolních oliv;
e)
systém sledování, ověřování a ochrany jakosti olivového oleje a stolních oliv, zejména sledování jakosti olivového oleje prodávaného konečným spotřebitelům, pod dohledem správních orgánů členských států;
f)
šíření informací o opatřeních vykonávaných organizacemi producentů, sdruženími organizací producentů nebo mezioborovými organizacemi s cílem zlepšit jakost olivového oleje a stolních oliv.
2. Finanční příspěvek Unie na pracovní programy uvedené v odstavci 1 činí:
a)
11 098 000 EUR ročně pro Řecko;
b)
576 000 EUR ročně pro Francii; a
c)
35 991 000 EUR ročně pro Itálii.
3. Maximální financování pracovních programů uvedených v odstavci 1 Unií se rovná částkám zadrženým členskými státy. Maximální financování způsobilých nákladů činí:
a)
75 % na činnosti v oblastech uvedených v odst. 1 písm. a), b) a c);
b)
75 % na investice do dlouhodobých aktiv a 50 % na ostatní činnosti v oblasti uvedené v odst. 1 písm. d);
c)
75 % na pracovní programy, které provádějí uznané organizace uvedené v odstavci 1 alespoň ze dvou producentských členských států nejméně ve třech třetích zemích nebo neproducentských členských státech v oblastech uvedených v odst. 1 písm. e) a f), a 50 % na ostatní činnosti v těchto oblastech.
Doplňkové financování zajistí příslušný členský stát do výše 50 % nákladů nehrazených z finančních prostředků Unie.
Článek 30
Přenesené pravomoci
S cílem zajistit účinné a účelné využívání podpory Unie uvedené v článku 29 a za účelem zkvalitnění produkce olivového oleje a stolních oliv je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
oblasti uvedené v čl. 29 odst. 1, zvláštní opatření, která lze financovat prostřednictvím podpory Unie, a činnosti a náklady, které takto financovat nelze;
b)
minimální přidělení finančních prostředků Unie konkrétním oblastem členskými státy;
c)
požadavek složit jistotu při předložení žádosti o schválení pracovního programu a v případě vyplacení zálohy na podporu;
d)
kritéria, která mají členské státy zohlednit při výběru a schvalování pracovních programů.
Článek 31
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto oddílu týkající se:
a)
provádění pracovních programů a změn těchto programů;
b)
vyplácení podpory, včetně záloh na podporu;
c)
postupů pro jistotu a výše jistoty, která má být složena při předložení žádosti o schválení pracovního programu a v případě vyplacení zálohy na podporu.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 3
Podpora v odvětví ovoce a zeleniny
Článek 32
Provozní fondy
1. Organizace producentů v odvětví ovoce a zeleniny nebo jejich sdružení mohou zřídit provozní fond. Tento fond je financován:
a)
z finančních příspěvků pocházejících od:
i)
členů organizace producentů nebo dané organizace producentů; nebo
ii)
sdružení organizací producentů prostřednictvím členů těchto sdružení;
b)
z finanční podpory Unie, kterou lze organizacím producentů nebo jejich sdružením, pokud tato sdružení předkládají, spravují a provádějí některý operační program nebo částečný operační program, poskytnout v souladu s podmínkami stanovenými v aktech v přenesené pravomoci přijatých Komisí podle článku 37 a v prováděcích aktech přijatých Komisí podle článku 38.
2. Provozní fondy se používají pouze k financování operačních programů, které byly předloženy členským státům a jimi schváleny.
Článek 33
Operační programy
1. Operační programy v odvětví ovoce a zeleniny jsou nejméně tříleté a nejvýše pětileté. Sledují alespoň dva z cílů stanovených v čl. 152 odst. 1 písm. c) nebo dva z těchto cílů:
a)
plánování produkce, včetně prognózy a následného sledování produkce a spotřeby;
b)
zlepšování jakosti produktů v čerstvém i zpracovaném stavu;
c)
zvyšování obchodní hodnoty produktů;
d)
propagace produktů v čerstvém i zpracovaném stavu;
e)
environmentální opatření zejména v oblasti vodního hospodářství a metody produkce šetrné k životnímu prostředí, včetně ekologického zemědělství;
f)
předcházení krizím a jejich řešení.
Operační programy se předkládají členským státům ke schválení.
2. Sdružení organizací producentů mohou rovněž předkládat celkové nebo částečné operační programy složené z opatření, která členské organizace určily, ale v rámci svých operačních programů neuskutečnily. Operační programy sdružení organizací producentů podléhají stejným pravidlům jako operační programy organizací producentů a jsou posuzovány s operačními programy členských organizací.
Za tímto účelem členské státy zajistí, aby:
a)
opatření v rámci operačních programů sdružení organizací producentů byla plně financována z příspěvků členských organizací příslušného sdružení a aby se tyto finanční prostředky čerpaly z provozních fondů těchto členských organizací;
b)
opatření a odpovídající finanční příspěvky byly uvedeny v operačním programu každé členské organizace;
c)
nedocházelo k dvojímu financování projektů.
3. Předcházení krizím a jejich řešení uvedené v odst. 1 prvním pododstavci písm. f) se týká předcházení krizím a jejich zvládání na trzích s ovocem a zeleninou a zahrnuje v této souvislosti:
a)
investice zajišťující účinnější řízení množství uvedených na trh;
b)
opatření odborné přípravy a výměnu osvědčených postupů;
c)
propagaci a komunikaci, a to jak v rámci předcházení krizím, tak v jejich průběhu;
d)
podporu správních nákladů na zřizování vzájemných fondů;
e)
opětovnou výsadbu sadů, je-li nezbytná s ohledem na povinné vyklučení ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů na pokyn příslušného orgánu členského státu;
f)
stažení z trhu;
g)
zelenou sklizeň nebo nesklízení ovoce a zeleniny;
h)
pojištění sklizně.
Podpora na pojištění sklizně přispívá k zabezpečení příjmů producentů v případě ztrát v důsledku přírodních katastrof, nepříznivých klimatických jevů, chorob rostlin nebo napadení škůdci.
Pojistné smlouvy ukládají oprávněným osobám povinnost přijmout nezbytná opatření pro předcházení rizikům.
Opatření pro předcházení krizím a jejich řešení, včetně splácení jistiny a úroků podle pátého pododstavce, nesmí představovat více než jednu třetinu výdajů operačního programu.
Organizace producentů mohou uzavírat půjčky za obchodních podmínek pro financování opatření spojených s předcházením krizím a jejich řešením. V tom případě lze splácení jistiny a úroků z těchto půjček zahrnout do operačního programu, a může na ně proto být poskytnuta finanční podpora Unie podle článku 34. Všechna zvláštní opatření pro předcházení krizím a jejich řešení mohou být financována prostřednictvím těchto půjček nebo přímo, nebo oběma způsoby.
4. Pro účely tohoto oddílu se rozumí:
a)
„zelenou sklizní“ úplné sklizení nezralých neobchodovatelných produktů na určité ploše, které nebyly před zelenou sklizní poškozeny, ať již v důsledku klimatických podmínek, chorob rostlin nebo z jiných důvodů;
b)
„nesklízením“ ukončení stávajícího produkčního cyklu na dotčené ploše, přičemž daný produkt je řádně vyvinut a je řádné a uspokojivé obchodní jakosti. Zničení produktů v důsledku klimatického jevu nebo napadení chorobou se nepokládá za nesklízení.
5. Členské státy zajistí, aby:
a)
operační programy zahrnovaly dvě nebo více environmentálních opatření; nebo
b)
se nejméně 10 % výdajů v rámci operačních programů týkalo environmentálních opatření.
Environmentální opatření musí dodržovat požadavky na agroenvironmentálně-klimatické platby stanovené v čl. 28 odst. 3 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Pokud se na alespoň 80 % členů organizace producentů vztahuje jeden nebo více stejných agroenvironmentálně-klimatických závazků stanovených v čl. 28 odst. 3 nařízení (EU) č. 1305/2013, považuje se každý z těchto závazků za environmentální opatření podle tohoto odstavce prvního pododstavce písm. a).
Podpora na environmentální opatření podle tohoto odstavce prvního pododstavce kryje dodatečné náklady a ušlé příjmy vyplývající z opatření.
6. Členské státy zajistí, aby se investice zvyšující zatížení životního prostředí povolovaly pouze v situacích, kdy jsou zavedeny účinné prostředky na ochranu životního prostředí před touto zátěží.
Článek 34
Finanční podpora Unie
1. Finanční podpora Unie se rovná částce finančních příspěvků podle čl. 32 odst. 1 písm. a), které byly skutečně zaplaceny, a je omezena na 50 % skutečně vynaložených výdajů.
2. Finanční podpora Unie je omezena na 4,1 % hodnoty produktů uvedených na trh každou organizací producentů nebo jejich sdružením.
V případě organizace producentů však uvedený procentní podíl může být zvýšen na 4,6 % hodnoty produkce uvedené na trh, pokud se částka přesahující 4,1 % hodnoty produkce uvedené na trh použije pouze na opatření pro předcházení krizím a jejich řešení.
V případě sdružení organizací producentů může být uvedený podíl zvýšen na 4,7 % hodnoty produkce uvedené na trh, pokud se částka přesahující 4,1 % hodnoty produkce uvedené na trh použije pouze na opatření pro předcházení krizím a jejich řešení prováděná sdružením organizací producentů jménem jeho členů.
3. Na žádost organizace producentů se 50 % limit stanovený v odstavci 1 pro operační program nebo část operačního programu zvýší na 60 %, pokud splňuje alespoň jednu z těchto podmínek:
a)
je předložen několika organizacemi producentů z Unie podílejícími se v různých členských státech na přeshraničních činnostech;
b)
je předložen jednou nebo více organizacemi producentů zapojenými do činností vedených na mezioborovém základě;
c)
zahrnuje pouze zvláštní podporu pro produkci ekologických produktů, na něž se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (23);
d)
jde o první operační program předložený uznanou organizací producentů, která je výsledkem sloučení dvou uznaných organizací producentů;
e)
jde o první operační program předložený uznaným sdružením organizací producentů;
f)
je předložen organizacemi producentů v členských státech, kde organizace producentů uvádějí na trh méně než 20 % produkce ovoce a zeleniny;
g)
je předložen organizací producentů v jednom z nejvzdálenějších regionů vymezených v článku 349 Smlouvy o fungování EU.
4. V případě stažení ovoce a zeleniny z trhu v množství, které nepřevyšuje 5 % objemu produkce uvedené na trh každou organizací producentů se 50 % limit stanovený v odstavci 1 zvýší na 100 %, přičemž se staženými produkty se naloží takto:
a)
bezplatně se rozdělí mezi dobročinné organizace a nadace schválené k tomuto účelu členskými státy pro použití při jejich činnostech spojených s pomocí osobám, kterým vnitrostátní právní předpisy přiznávají nárok na podporu z veřejných prostředků zejména proto, že se jim nedostává nezbytných prostředků k obživě; nebo
b)
bezplatně se rozdělí mezi: nápravná zařízení, školy, zařízení uvedená v článku 22, dětské prázdninové tábory, nemocnice a domovy důchodců určené členskými státy, které přijmou všechna nezbytná opatření, aby takto přidělená množství doplňovala množství běžně nakupovaná těmito zařízeními.
Článek 35
Vnitrostátní finanční podpora
1. V regionech členských států, kde je stupeň organizovanosti producentů v odvětví ovoce a zeleniny obzvláště nízký, může Komise přijmout prováděcí akty, kterými členským státům na základě řádně odůvodněné žádosti povolí, aby vyplatily organizacím producentů vnitrostátní finanční podporu rovnající se nejvýše 80 % finančních příspěvků uvedených v čl. 32 odst. 1 písm. a). Tato podpora doplní provozní fond.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. V regionech členských států, v nichž organizace producentů, sdružení organizací producentů a seskupení producentů uvedené v článku 27 nařízení (EU) č. 1305/2013 uvádějí na trh méně než 15 % hodnoty produkce ovoce a zeleniny těchto regionů, v nichž produkce ovoce a zeleniny představuje nejméně 15 % celkové zemědělské produkce těchto regionů, může být vnitrostátní finanční podpora uvedená v odstavci 1 tohoto článku na žádost dotyčného členského státu uhrazena Unií.
Komise přijme prováděcí akty týkající se této úhrady. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 36
Vnitrostátní rámec a vnitrostátní strategie pro operační programy
1. Členské státy stanoví vnitrostátní rámec obsahující obecné podmínky vztahující se na environmentální opatření uvedená v čl. 33 odst. 5. Tento rámec zejména stanoví, že tato opatření mají splňovat příslušné požadavky nařízení (EU) č. 1305/2013, zejména požadavky stanovené v článku 3 uvedeného nařízení.
Členské státy předloží svůj navrhovaný rámec Komisi, která si prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 může ve lhůtě tří měsíců od předložení vyžádat změny, pokud zjistí, že by návrh nepřispěl k dosažení cílů stanovených v článku 191 Smlouvy o fungování EU a v sedmém akčním programu Unie pro životní prostředí.
Investice do jednotlivých podniků podpořené operačními programy musí tyto cíle také splňovat.
2. Každý členský stát stanoví vnitrostátní strategii pro udržitelné operační programy na trhu s ovocem a zeleninou. Tato strategie zahrnuje:
a)
analýzu situace z hlediska silných a slabých stránek a možnosti rozvoje;
b)
odůvodnění zvolených priorit;
c)
cíle operačních programů a nástrojů a výkonnostní ukazatele;
d)
hodnocení operačních programů;
e)
oznamovací povinnosti organizací producentů.
Do vnitrostátní strategie se rovněž začlení vnitrostátní rámec podle odstavce 1.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na členské státy, v nichž neexistují uznané organizace producentů.
Článek 37
Přenesené pravomoci
S cílem zajistit účinnou, cílenou a udržitelnou podporu organizací producentů a jejich sdružení v odvětví ovoce a zeleniny je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví pravidla pro:
a)
provozní fondy a operační programy, pokud jde o:
i)
odhadovanou výši, rozhodnutí organizací producentů a jejich sdružení o finančních příspěvcích a využívání operačních fondů;
ii)
opatření, činnosti, výdaje, administrativní náklady a náklady na zaměstnance, které mají být zahrnuty do operačních programů nebo z nich být vyjmuty, jejich změny a další požadavky, které určí členské státy;
iii)
zamezení dvojímu financování mezi operačními programy a programy rozvoje venkova;
iv)
operační programy sdružení organizací producentů;
v)
zvláštní pravidla pro případy, kdy sdružení organizací producentů zcela či částečně spravují, vypracovávají, provádějí a předkládají operační programy;
vi)
povinnost používat společné ukazatele pro účely sledování a hodnocení operačních programů;
b)
vnitrostátní rámec a vnitrostátní strategii pro operační programy, pokud jde o povinnost sledovat a hodnotit účinnost vnitrostátních rámců a vnitrostátních strategií;
c)
finanční podporu Unie, pokud jde o:
i)
základ pro výpočet finanční podpory Unie a hodnoty produkce uvedené na trh podle čl. 34 odst. 2;
ii)
platná referenční období pro výpočet podpory;
iii)
ustanovení o zálohách a požadavek složit jistotu v případě vyplacení zálohy na podporu;
iv)
zvláštní pravidla pro financování operačních programů sdružení organizací producentů, zejména pravidla související s použitím omezení podpory uvedených v čl. 34 odst. 2;
d)
opatření pro předcházení krizím a jejich řešení, pokud jde o:
i)
možnost členských států neuplatňovat jedno či více opatření pro předcházení krizím a jejich řešení;
ii)
podmínky související s čl. 33 odst. 3 prvním pododstavcem písm. a), b) a c);
iii)
povolená místa určení pro stažené produkty, o nichž rozhodnou členské státy;
iv)
maximální úroveň podpory pro stažení z trhu;
v)
požadavek na předchozí oznámení v případě stažení z trhu;
vi)
základ výpočtu objemu produkce uvedené na trh určené pro bezplatné rozdělování podle čl. 34 odst. 4 a určení maximálního objemu produkce uvedené na trh v případě stažení z trhu;
vii)
požadavek na uvádění evropského znaku na baleních produktů určených pro bezplatné rozdělování;
viii)
podmínky pro příjemce stažených produktů;
ix)
použití pojmů pro účely tohoto oddílu;
x)
podmínky, které přijmou členské státy v souvislosti se zelenou sklizní a nesklízením ovoce a zeleniny;
xi)
pojištění sklizně;
xii)
vzájemné fondy a
xiii)
podmínky týkající se opětovné výsadby sadů ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů podle čl. 33 odst. 3 prvního pododstavce písm. e) a stanovení stropu výdajů na tuto výsadbu;
e)
vnitrostátní finanční podporu, pokud jde o:
i)
stupeň organizovanosti producentů,
ii)
požadavek složit jistotu v případě vyplacení zálohy;
iii)
maximální podíl uhrazení vnitrostátní finanční podpory Unií.
Článek 38
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření týkající se:
a)
správy provozních fondů;
b)
informací, které mají obsahovat operační programy, vnitrostátní rámce a vnitrostátní strategie podle článku 36, předkládání operačních programů členským státům, časových lhůt, průvodních dokladů a schvalování členskými státy;
c)
provádění operačních programů organizacemi producentů a sdruženími organizací producentů;
d)
předkládání, formátu a obsahu zpráv o sledování a hodnocení vnitrostátních strategií a operačních programů;
e)
žádostí o podporu a vyplacení podpory, včetně záloh a částečných vyplacení podpory;
f)
praktických způsobů uvádění evropského znaku na baleních produktů určených pro bezplatné rozdělování;
g)
dodržování obchodních norem v případě stažení z trhu;
h)
nákladů na dopravu, třídění a balení v případě bezplatného rozdělování;
i)
opatření na propagaci, komunikaci a odbornou přípravu v případě předcházení krizím a jejich řešení;
j)
provádění činností souvisejících se stahováním produktů, zelenou sklizní a nesklízením ovoce a zeleniny a opatření k pojištění sklizně;
k)
podání žádosti, povolení, vyplácení a úhrady vnitrostátní finanční podpory;
l)
postupů pro jistotu a výši jistoty, která má být složena v případě vyplacení zálohy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 4
Programy podpory v odvětví vína
Pododdíl 1
Obecná ustanovení a způsobilá opatření
Článek 39
Oblast působnosti
Tento oddíl stanoví pravidla pro přidělování finančních prostředků Unie členským státům a pro využívání těchto prostředků členskými státy prostřednictvím pětiletých vnitrostátních programů podpory (dále jen „programy podpory“) k financování zvláštních podpůrných opatření v odvětví vína.
Článek 40
Slučitelnost a soudržnost
1. Programy podpory musí být slučitelné s právem Unie a musí být soudržné s činnostmi, politikami a prioritami Unie.
2. Členské státy odpovídají za programy podpory a zajišťují, aby byly vnitřně soudržné a aby byly vypracovány a prováděny objektivně, s ohledem na hospodářskou situaci příslušných producentů a na potřebu zabránit neopodstatněnému nerovnému zacházení s jednotlivými producenty.
3. Podpora se neposkytuje na:
a)
výzkumné projekty a opatření na podporu výzkumných projektů jiných než uvedených v čl. 45 odst. 2 písm. d) a e);
b)
opatření, která jsou obsažena v programech členských států pro rozvoj venkova podle nařízení (EU) č. 1305/2013.
Článek 41
Předkládání programů podpory
1. Každý producentský členský stát uvedený v příloze VI předloží Komisi návrh pětiletého programu podpory, který obsahuje alespoň jedno ze způsobilých opatření stanovených v článku 38.
2. Podpůrná opatření obsažená v návrzích programů podpory se vypracovávají na územní úrovni, kterou členský stát pokládá za nejvhodnější. Členský stát návrh programu podpory před jeho předložením Komisi konzultuje s příslušnými orgány a organizacemi na příslušné územní úrovni.
3. Každý členský stát předloží jeden návrh programu podpory, který může zohledňovat regionální zvláštnosti.
4. Programy podpory se použijí po uplynutí tří měsíců po předložení návrhu programu podpory Komisi.
Komise však může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví, že návrh programu podpory není v souladu s pravidly uvedenými v tomto oddíle, a vyrozumět o tom členský stát. V takovém případě členský stát předloží Komisi upravený návrh programu podpory. Je-li nesoulad napraven, použije se upravený program po uplynutí dvou měsíců po předložení upraveného návrhu programu podpory; v opačném případě se použije tento pododstavec.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
5. Odstavec 4 se použije obdobně na změny příslušných programů podpory předložené členskými státy.
Článek 42
Obsah programů podpory
Programy podpory obsahují alespoň tyto prvky:
a)
podrobný popis navrhovaných opatření a jejich kvantifikované cíle;
b)
výsledky konzultací;
c)
posouzení očekávaného technického, hospodářského a sociálního dopadu a dopadu na životní prostředí;
d)
harmonogram provádění jednotlivých opatření;
e)
obecnou tabulku financování, v níž jsou uvedeny prostředky, které mají být použity, a předběžné přidělení prostředků na jednotlivá opatření v souladu s rozpočtovými stropy stanovenými v příloze VI;
f)
kritéria a množstevní ukazatele, které se mají používat při sledování a hodnocení, a opatření přijatá k zajištění toho, aby se programy podpory prováděly náležitým a účinným způsobem; a
g)
určení příslušných orgánů a subjektů odpovědných za provádění programu podpory.
Článek 43
Způsobilá opatření
Programy podpory mohou zahrnovat pouze jedno nebo více z těchto opatření:
a)
propagaci podle článku 45;
b)
restrukturalizaci a přeměnu vinic podle článku 46;
c)
zelenou sklizeň podle článku 47;
d)
vzájemné fondy podle článku 48;
e)
pojištění sklizně podle článku 49;
f)
investice podle článku 50;
g)
inovace v odvětví vína podle článku 51;
h)
destilaci vedlejších výrobků podle článku 52.
Článek 44
Obecná pravidla pro programy podpory
1. Dostupné finanční prostředky Unie se přidělí v rámci rozpočtových stropů stanovených v příloze VI.
2. Podpora Unie se poskytuje pouze na způsobilé výdaje vzniklé po předložení příslušného návrhu programu podpory.
3. Členské státy nepřispívají na náklady spojené s opatřeními financovanými Unií v rámci programů podpory.
Pododdíl 2
Zvláštní podpůrná opatření
Článek 45
Propagace
1. Podpora podle tohoto článku zahrnuje informační nebo propagační opatření týkající se vín Unie:
a)
v členských státech za účelem informování spotřebitelů o odpovědné konzumaci vína a o režimech Unie týkajících se označení původu a zeměpisných označení; nebo
b)
ve třetích zemích za účelem zlepšení jejich konkurenceschopnosti.
2. Opatření uvedená v odst. 1 písm. b) se vztahují na vína s chráněným označením původu nebo s chráněným zeměpisným označením nebo na vína s označením moštové odrůdy a týkají se pouze jedné nebo více z následujících záležitostí:
a)
vztahů s veřejností, propagačních či reklamních opatření, která především zdůrazňují vysokou kvalitu produktů Unie, zejména pokud jde o jakost, bezpečnost potravin či životní prostředí;
b)
účasti na akcích, veletrzích nebo výstavách mezinárodního významu;
c)
informačních kampaní, zaměřených zejména na režimy Unie týkající se označení původu, zeměpisných označení a ekologické produkce;
d)
studií o nových trzích potřebných pro rozšiřování odbytu;
e)
studií vyhodnocujících výsledky informačních a propagačních opatření.
3. Příspěvek Unie na informace nebo propagační opatření uvedená v odstavci 1 nepřesahuje 50 % způsobilých výdajů.
Článek 46
Restrukturalizace a přeměna vinic
1. Cílem opatření na restrukturalizaci a přeměnu vinic je zvýšení konkurenceschopnosti producentů vína.
2. Restrukturalizace a přeměna vinic se podporuje, pokud členské státy předloží soupis svého produkčního potenciálu v souladu s čl. 145 odst. 3.
3. Podpora na restrukturalizaci a přeměnu vinic, která by mohla rovněž přispět ke zlepšení udržitelných produkčních systémů a environmentální stopy odvětví vína, se může vztahovat pouze na jednu nebo více z těchto činností:
a)
změnu odrůdové skladby, rovněž prostřednictvím přeštěpování;
b)
přemístění vinic;
c)
opětovnou výsadbu vinic, je-li nezbytná v důsledku povinného vyklučení ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů na pokyn příslušného orgánu členského státu;
d)
zdokonalení technik obhospodařování vinic, zejména zavedení vyspělých systémů udržitelné produkce.
Podpora se nevztahuje na běžnou obnovu vinic, kterou je míněno opětovné osázení téhož pozemku stejnou odrůdou révy vinné v rámci stejného systému pěstování révy vinné po skončení přirozené životnosti révy.
Členské státy mohou stanovit další upřesnění, zejména pokud jde o stáří nahrazovaných vinic.
4. Podpora na restrukturalizaci a přeměnu vinic, včetně zdokonalování technik obhospodařování vinic, se může poskytovat pouze formou:
a)
náhrady producentům za ztrátu příjmů v důsledku provádění tohoto opatření;
b)
příspěvku na náklady restrukturalizace a přeměny vinic.
5. Náhrada producentům za ztrátu příjmů podle odst. 4 písm. a) může pokrýt až 100 % příslušné ztráty a může se poskytovat formou:
a)
povolení souběžné existence staré a nové vinice do ukončení přechodného režimu po dobu nejvýše tří let, bez ohledu na část II hlavu I kapitolu III oddíl IVa pododdíl II nařízení (ES) č. 1234/2007 o přechodném režimu práv na výsadbu;
b)
finanční náhrady.
6. Příspěvek Unie na skutečné náklady restrukturalizace a přeměny vinic nepřesáhne 50 %. Příspěvek Unie na náklady spojené s restrukturalizací a přeměnou vinic v méně rozvinutých regionech nepřesáhne 75 %.
Článek 47
Zelená sklizeň
1. Pro účely tohoto článku se „zelenou sklizní“ rozumí úplné zničení nebo odstranění nezralých vinných hroznů, čímž se sníží výnos dané plochy na nulu.
Ponechání vinných hroznů obchodní jakosti na révových keřích na konci běžného produkčního cyklu (nesklízení) se nepovažuje za zelenou sklizeň.
2. Podpora zelené sklizně má přispět k obnovení rovnováhy mezi nabídkou a poptávkou na trhu vína v Unii, a předcházet tak krizím na trhu.
3. Podporu na zelenou sklizeň lze poskytovat jako náhradu formou paušální platby na hektar, jejíž výši určí dotyčný členský stát. Platba nepřesáhne 50 % celkových přímých nákladů na zničení nebo odstranění vinných hroznů a ztráty příjmů spojené se zničením nebo odstraněním vinných hroznů.
4. Dotčený členský stát vytvoří systém založený na objektivních kritériích, který zajistí, aby opatření týkající se zelené sklizně nevedlo k náhradě pro jednotlivé producenty vína překračující stropy stanovené v odstavci 3.
Článek 48
Vzájemné fondy
1. Podpora na zřizování vzájemných fondů má pomáhat producentům, kteří se snaží zajistit se proti výkyvům trhu.
2. Podpora na zřizování vzájemných fondů může být poskytnuta formou dočasné nebo klesající podpory na pokrytí správních nákladů fondů.
Článek 49
Pojištění sklizně
1. Podpora na pojištění sklizně přispívá k zabezpečení příjmů producentů v případě ztrát v důsledku přírodních katastrof, nepříznivých klimatických jevů, chorob rostlin nebo napadení škůdci.
Pojistné smlouvy ukládají oprávněným osobám povinnost přijmout nezbytná opatření pro předcházení rizikům.
2. Podporu na pojištění sklizně lze poskytnout formou finančního příspěvku Unie, který nepřesáhne:
a)
80 % nákladů na pojistné hrazené producenty jako pojištění proti ztrátám způsobeným nepříznivými klimatickými jevy srovnatelnými s přírodními katastrofami;
b)
50 % nákladů na pojistné hrazené producenty jako pojištění:
i)
proti ztrátám uvedeným v písmeni a) a proti jiným ztrátám způsobeným nepříznivými klimatickými jevy,
ii)
proti ztrátám způsobeným zvířaty, chorobami rostlin nebo napadením škůdci.
3. Podporu na pojištění sklizně lze poskytnout v případě, že dotyčné platby pojistného plnění neposkytují producentům náhradu vyšší než 100 % utrpěné ztráty příjmů, s přihlédnutím k náhradám, které producenti případně obdrželi z jiných režimů podpory spojených s pojištěným rizikem.
4. Podpora na pojištění sklizně nesmí narušit hospodářskou soutěž na pojistném trhu.
Článek 50
Investice
1. Podporu lze poskytnout pro hmotné nebo nehmotné investice do zařízení na zpracování a infrastruktury vinařského závodu, jakož i struktur a nástrojů pro uvádění na trh. Účelem těchto investic je zvýšit celkovou výkonnost podniku a zlepšit jeho přizpůsobení se požadavkům trhu, jakož i zvýšit jeho konkurenceschopnost; tyto investice se týkají výroby výrobků z révy vinné uvedených v příloze VII části II nebo jejich uvádění na trh, mimo jiné s cílem zvýšit úspory energie, celkovou energetickou účinnost a udržitelné procesy.
2. Podpora podle odstavce 1 v maximální míře
a)
se vztahuje pouze na mikropodniky a malé a střední podniky ve smyslu doporučení Komise 2003/361/ES (24);
b)
se navíc může vztahovat na všechny podniky, pokud jde o nejvzdálenější regiony uvedené v článku 349 Smlouvy o fungování EU a menší ostrovy v Egejském moři vymezené v čl. 1 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (25).
V případě podniků, na něž se nevztahuje hlava I čl. 2 odst. 1 přílohy doporučení 2003/361/ES a které mají méně než 750 zaměstnanců nebo jejichž obrat je nižší než 200 milionů EUR, se maximální míra podpory snižuje na polovinu.
Podpora se neposkytuje podnikům nacházejícím se v obtížích ve smyslu Pokynů Společenství pro státní podporu na záchranu a restrukturalizaci podniků v obtížích (26).
3. Způsobilé výdaje nezahrnují nezpůsobilé náklady uvedené v čl. 69 odst. 3 nařízení (EU) č. 1303/2013.
4. U příspěvku Unie se použijí tyto maximální míry podpory týkající se způsobilých investičních nákladů:
a)
50 % v méně rozvinutých regionech;
b)
40 % v jiných než méně rozvinutých regionech;
c)
75 % v nejvzdálenějších regionech uvedených v článku 349 Smlouvy o fungování EU;
d)
65 % na menších ostrovech v Egejském moři vymezených v čl. 1 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013.
5. Obdobně se na podporu uvedenou v odstavci 1 tohoto článku použije článek 71 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 51
Inovace v odvětví vína
Podporu lze poskytnout pro hmotné nebo nehmotné investice určené k vývoji nových výrobků, procesů a technologií v souvislosti s výrobky uvedenými v příloze VII části II. Účelem podpory je zvýšit prodejnost a konkurenceschopnost výrobků z révy vinné pocházejících z Unie a její součástí může být i předávání poznatků. Maximální míry podpory týkající se příspěvků Unie na podporu poskytovanou podle tohoto článku jsou stejné jako maximální míry podpory uvedené v čl. 50 odst. 4.
Článek 52
Destilace vedlejších výrobků
1. Na dobrovolnou či povinnou destilaci vedlejších výrobků pocházejících z vinifikace, která byla provedena v souladu s podmínkami uvedenými v příloze VIII části II oddíle D, lze poskytnout podporu.
Výše podpory se stanoví na procenta objemová a na hektolitr vyrobeného alkoholu. Na objem alkoholu obsažený ve vedlejších výrobcích určených k destilaci, který přesáhne 10 % objemových alkoholu ve vyrobeném víně, se podpora neposkytne.
2. Podpora se vyplatí lihovarům, které zpracovávají vedlejší výrobky pocházející z vinifikace dodané k destilaci na surový alkohol s obsahem alkoholu nejméně 92 % objemu.
Členské státy mohou poskytnutí podpory podmínit složením jistoty příjemcem.
3. Maximální uplatnitelné výše podpory odrážejí náklady na sběr a zpracování a stanoví je Komise prostřednictvím prováděcích aktů podle článku 54.
4. Příslušná podpora zahrnuje jednorázovou částku určenou k náhradě nákladů na sběr těchto vedlejších výrobků pocházejících z vinifikace. Tato částka se z lihovaru převede na výrobce, pokud příslušné náklady nese výrobce.
5. Alkohol získaný destilací podle odstavce 1, na niž byla udělena podpora, se použije výhradně pro průmyslové nebo energetické účely, aby nedošlo k narušení hospodářské soutěže.
Pododdíl 3
Procedurální ustanovení
Článek 53
Přenesené pravomoci
S cílem zajistit, aby programy členských států na podporu vína splnily své cíle a aby finanční prostředky Unie byly využívány účinně a účelně, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
pravidla týkající se odpovědnosti za výdaje mezi datem, kdy Komise obdrží programy podpory a jejich změny, a datem jejich použitelnosti,
b)
pravidla týkající se obsahu programů podpory a výdajů, administrativních nákladů a nákladů na zaměstnance a operací, které lze zahrnout do programů podpory členských států, a podmínek a možnosti, pokud jde o provádění plateb prostřednictvím zprostředkovatelů v případě podpory na pojištění sklizně stanovené v článku 49;
c)
pravidla týkající se požadavku složit jistotu v případě vyplacení zálohy;
d)
pravidla použití pojmů pro účely tohoto oddílu;
e)
pravidla stanovení stropu výdajů na opětovnou výsadbu vinic ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů podle čl. 46 odst. 3 prvního pododstavce písm. c);
f)
pravidla týkající se zamezení dvojímu financování mezi:
i)
jednotlivými činnostmi programu členského státu na podporu vína a
ii)
programem členského státu na podporu vína a jeho programy rozvoje venkova nebo propagačními programy;
g)
pravidla podle kterých mají producenti stáhnout vedlejší výrobky pocházející z vinifikace a pro výjimky z této povinnosti, aby se zabránilo dodatečné administrativní zátěži, a pravidla pro dobrovolnou certifikaci lihovarů;
h)
pravidla umožňující členským státům stanovit v jejich programech podmínky pro řádné fungování podpůrných opatření.
Článek 54
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření týkající se:
a)
předkládání programů podpory, odpovídajícího finančního plánování a revize programů podpory;
b)
postupů pro podání žádosti, výběr a platby;
c)
předkládání, formátu a obsahu zpráv o programech podpory členských států a jejich hodnocení;
d)
stanovení míry podpory pro zelenou sklizeň a destilaci vedlejších výrobků, ze strany členských států;
e)
finančního řízení a ustanovení o použití podpůrných opatření členskými státy;
f)
postupů pro jistotu a výši jistoty, která má být složena v případě vyplacení zálohy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 5
Podpora v odvětví včelařství
Článek 55
Vnitrostátní programy a financování
1. S cílem zlepšit obecné podmínky produkce včelařských produktů a jejich uvádění na trh mohou členské státy vypracovat vnitrostátní programy pro odvětví včelařství na období tří let („včelařské programy“). Tyto programy se vypracovávají ve spolupráci se zastupujícími organizacemi v oblasti včelařství.
2. Příspěvek Unie včelařským programům odpovídá 50 % výdajů hrazených členskými státy na tyto programy, jak byly schváleny v souladu s článkem 57 prvním pododstavcem písm. c).
3. Za účelem získání příspěvku Unie podle odstavce 2 provedou členské státy studii struktury produkce a uvádění na trh ve včelařském odvětví na svém území.
4. Do včelařských programů mohou být zahrnuta tato opatření:
a)
technická pomoc včelařům a organizacím včelařů;
b)
boj proti škůdcům a nákazám napadajícím úly, zejména varroáze;
c)
racionalizace sezónního přesunu včelstev;
d)
opatření na podporu laboratoří, které provádějí analýzu včelařských produktů, s cílem pomoci včelařům s uváděním jejich produktů na trh a se zvýšením hodnoty těchto produktů;
e)
opatření na podporu obnovy včelstev v Unii;
f)
spolupráce se subjekty specializovanými na provádění programů aplikovaného výzkumu v oblasti včelařství a včelařských produktů.
g)
sledování trhu;
h)
zlepšení jakosti produktů s cílem využití potenciálu produktů na trhu;
Článek 56
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit účinné a účelné využívání finančních prostředků Unie určených pro včelařství je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které se týkají:
a)
zamezení dvojímu financování mezi včelařskými programy členských států a programy rozvoje venkova;
b)
základu pro přidělování finančního příspěvku Unie každému zúčastněnému členskému státu, mimo jiné na základě celkového počtu úlů se včelstvy v Unii.
2. S cílem zajistit přizpůsobení režimu podpory Unie nejnovějšímu vývoji a s cílem zajistit účinnost opatření obsažených ve včelařských programech při zlepšování obecných podmínek produkce včelařských produktů a jejich uvádění na trh je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 za účelem aktualizace seznamu opatření uvedených v čl. 55 odst. 4, která mohou být obsažena ve včelařských programech členských států, a to doplněním dalších opatření nebo jejich přizpůsobením, aniž by kterékoli z nich rušila. Touto aktualizací seznamu opatření nejsou dotčeny vnitrostátní programy přijaté před vstupem aktu v přenesené pravomoci v platnost.
Článek 57
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro použití tohoto oddílu týkající se:
a)
obsahu vnitrostátních programů a studií prováděných členskými státy věnovaných struktuře produkce a obchodu v jejich odvětví včelařství;
b)
postupu pro přerozdělení nevyužitých prostředků;
c)
schválení včelařských programů předložených členskými státy, včetně přidělení finančního příspěvku Unie každému zúčastněnému členskému státu a maximální výše financování členskými státy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 6
Podpora v odvětví chmele
Článek 58
Podpora organizacím producentů
1. Unie poskytne organizacím producentů v odvětví chmele uznaným podle článku 152 podporu určenou k financování úsilí o dosažení cílů uvedených v čl. 152 odst. 1 písm. c) bodech i), ii) nebo iii).
2. Finanční částka poskytovaná Unií na podporu organizací producentů uvedenou v odstavci 1 činí pro Německo 2 277 000 EUR ročně.
Článek 59
Přenesené pravomoci
S cílem zajistit, aby podpora uvedená v článku 58 sloužila k financování úsilí o dosažení cílů uvedených v článku 152, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
žádosti o podporu, včetně pravidel týkajících se lhůt a průvodních dokladů;
b)
pravidel týkajících se způsobilých ploch pro chmel a výpočtu částek vyplácených každé organizaci producentů.
Článek 60
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto oddílu, pokud jde o vyplácení podpory.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA III
Systém povolení pro výsadbu révy
Článek 61
Doba platnosti
Systém povolení pro výsadbu révy stanovený v této kapitole se použije v období od 1. ledna 2016 do 31. prosince 2030, přičemž Komise provede přezkum v polovině období za účelem zhodnocení fungování tohoto systému a případného předložení návrhů.
Oddíl 1
Řízení systému povolení pro výsadbu révy
Článek 62
Povolení
1. Výsadba a opětovná výsadba révy moštových odrůd zatříděných podle čl. 81 odst. 2 je možná, pouze pokud je uděleno povolení v souladu s články 64, 66 a 68 podle podmínek stanových v této kapitole.
2. Členské státy udělí povolení uvedené v odstavci 1 pro konkrétní plochu vyjádřenou v hektarech, a to na základě žádosti producenta, který splňuje objektivní a nediskriminující kritéria způsobilosti. Udělení takového povolení není pro producenty zpoplatněno.
3. Povolení uvedené v odstavci 1 je platné tři roky ode dne, kdy bylo uděleno. Na producenta, který nevyužije udělené povolení v průběhu jeho platnosti, se vztahují správní sankce podle čl. 89 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013.
4. Tato kapitola se nevztahuje na výsadbu nebo opětovnou výsadbu vinic k pokusným účelům nebo za účelem produkce roubů, na vinice, jejichž víno nebo výrobky z révy vinné jsou určeny výhradně ke spotřebě v domácnosti daného vinaře, ani na plochy, které mají být nově osázeny jako výsledek vyvlastnění ve veřejném zájmu podle vnitrostátního práva.
Článek 63
Ochranný mechanismus pro novou výsadbu
1. Členské státy pro každý rok vyčlení takové množství povolení pro novou výsadbu, které odpovídá 1 % celkové plochy osazené révou na jejich území, a to ve stavu ke dni 31. července předcházejícího roku.
2. Členské státy mohou
a)
uplatnit na vnitrostátní úrovni nižší procentuální podíl než procentuální podíl stanovený v odstavci 1;
b)
omezit vydávání povolení na regionální úrovni na konkrétní plochy způsobilé pro výrobu vín s chráněným označením původu, na plochy způsobilé pro výrobu vín s chráněným zeměpisným označením, nebo na plochy bez zeměpisného označení.
3. Jakékoli z omezení stanovených v odst. 2 musí přispívat k přiměřenému nárůstu výsadby révy, musí být stanoveno na úrovni vyšší než 0 % nárůstu a odůvodněno jedním nebo více z těchto konkrétních důvodů:
a)
potřeba zabránit tomu, aby jasně prokázané riziko nadměrné nabídky vinařských výrobků s ohledem na jejich tržní uplatnitelnost nepřesáhlo to, co je nezbytné k uspokojení uvedené potřeby;
b)
potřeba zabránit jasně prokázanému riziku značného znehodnocení konkrétního chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení.
4. Členské státy zveřejní veškerá a řádně odůvodněná rozhodnutí přijatá podle odstavce 2. Členské státy o uvedených rozhodnutích a důvodech neprodleně uvědomí Komisi.
Článek 64
Udělování povolení pro novou výsadbu
1. Pokud celková rozloha plochy, k níž se v daném roce vztahují způsobilé žádosti, nepřesahuje rozlohu plochy vyčleněné členským státem, všechny uvedené žádosti se přijmou.
Pro účely tohoto článku mohou členské státy použít jedno nebo více z těchto objektivních a nediskriminujících kritérií způsobilosti:
a)
žadatel disponuje zemědělskou plochou, která není menší než plocha, pro kterou žádá o povolení;
b)
žadatel má odpovídající odborné znalosti a způsobilost;
c)
má se za to, že žadatel nepředstavuje významné riziko z hlediska zneužití pověsti daných chráněných označení původu, pokud veřejné orgány existenci takového rizika neprokáží;
d)
v řádně odůvodněných případech jedno nebo více z kritérií uvedených v odstavci 2, pokud jsou uplatněna objektivním a nediskriminujícím způsobem.
2. Pokud celková rozloha plochy, na niž se v daném roce vztahují způsobilé žádosti, přesahuje rozlohu plochy vyčleněné členským státem, povolení se udělí podle poměrného rozdělení hektarů všem žadatelům na základě plochy, ve vztahu k níž o povolení žádali. Povolení může být rovněž částečně nebo plně uděleno podle jednoho nebo více z těchto objektivních a nediskriminujících prioritních kritérií:
a)
pěstitelé, kteří provádějí výsadbu révy poprvé a zastávají funkci vedoucího podniku (nové podniky);
b)
oblasti, ve kterých vinice přispívají k ochraně životního prostředí;
c)
plochy, které mají být nově osázeny v rámci projektů v oblasti scelování pozemků;
d)
oblasti s přírodními či jinými zvláštními omezeními;
e)
udržitelnost projektů rozvoje nebo opětovné výsadby na základě ekonomického hodnocení;
f)
plochy, které mají být nově osázeny, což přispívá ke zvýšení konkurenceschopnosti na úrovni zemědělských podniků i na regionální úrovni;
g)
projekty, které mohou zlepšit jakost výrobků se zeměpisným označením;
h)
plochy, které mají být nově osázeny v rámci zvětšení rozlohy malých a středních zemědělských podniků.
3. Členské státy zveřejní kritéria uvedená v odstavcích 1 a 2, která používají, a neprodleně o nich informují Komisi.
Článek 65
Úloha profesních organizací
Při uplatňování čl. 63 odst. 2 může členský stát zohlednit doporučení předložená uznávanými profesními organizacemi působícími v odvětví vína a uvedenými v článcích 156 a 157 zainteresovaných skupin producentů uvedených v článku 95 nebo jiným druhem profesní organizace uznané na základě právních předpisů daného členského státu, pokud těmto doporučením předchází dohoda uzavřená příslušnými zástupci stran v dané zeměpisné oblasti.
Platnost uvedených doporučení je nejvýše tři roky.
Článek 66
Opětovná výsadba
1. Členské státy udělí povolení automaticky těm producentům, kteří po 1. lednu 2016 vyklučí plochy osázené révou a zažádají o povolení. Toto povolení musí odpovídat ploše, která se z hlediska čisté kultury rovná vyklučené ploše. Plochy, na něž se tato povolení vztahují, se nezapočítávají pro účely článku 63.
2. Členské státy mohou povolení uvedené v odstavci 1 udělit producentům, kteří se zaváží k vyklučení plochy osázené révou, jestliže je toto přislíbené vyklučení provedeno nejpozději do uplynutí čtyř let od data vysazení nové révy.
3. Povolení uvedené v odstavci 1 se vztahuje na stejný podnik, v němž bylo provedeno vyklučení. V oblastech způsobilých pro produkci révy vinné s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením mohou členské státy na základě doporučení profesní organizace podle článku 65 omezit opětovnou výsadbu na révu vinnou splňující stejnou specifikaci týkající se chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení jako v případě vyklučené plochy.
4. Tento článek se nepoužije v případě vyklučení nepovolené výsadby.
Článek 67
Pravidlo de minimis
1. Systém povolení pro výsadbu révy stanovený v této kapitole se neuplatní v členských státech, ve kterých se ke dni 31. prosince 2007 nepoužíval přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II nařízení (ES) č. 1234/2007.
2. Členské státy, na které se režim uvedený v odstavci 1 ke dni 31. prosince 2007 vztahoval a jejichž plochy v současné době osázené révou nepřekračují 10 000 hektarů, se mohou rozhodnout, že systém povolení pro výsadbu révy stanovený v této kapitole nezavedou.
Článek 68
Přechodná ustanovení
1. Práva na výsadbu, která byla producentům udělena v souladu s články 85h, 85i nebo 85k nařízení (ES) č. 1234/2007 před 31. prosincem 2015 a která tito producenti nevyužili a k danému datu jsou stále platná, lze od 1. ledna 2016 převést na povolení podle této kapitoly.
K takovému převodu se přistoupí, pokud uvedení producenti předloží příslušnou žádost před 31. prosincem 2015. Členské státy mohou rozhodnout, že producentům umožní předložit žádost o převedení práv na povolení do 31. prosince 2020.
2. Doba platnosti povolení udělených podle odstavce 1 je stejná, jako doba platnosti práv na výsadbu uvedených v odstavci 1. Pokud nejsou tato povolení využita, jejich platnost skončí nejpozději 31. prosince 2018, nebo, jestliže členské státy přijmou rozhodnutí uvedené v odst. 1 druhém pododstavci, nejpozději 31. prosince 2023.
3. Plochy, na které se vztahují povolení udělená podle odstavce 1, se nezapočítávají pro účely článku 63.
Článek 69
Přenesené pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
podmínky pro žádosti o výjimku podle čl. 62 odst. 4;
b)
pravidla týkající se kritérií uvedených v čl. 64 odst. 1 a 2;
c)
doplnění kritérií ke kritériím uvedeným v čl. 64 odst. 1 a 2;
d)
souběžnou existenci vinic, které se producent zavázal vyklučit a nahradit nově vysazenou révou podle čl. 66 odst. 2;
e)
důvody rozhodnutí členských států podle čl. 66 odst. 3.
Článek 70
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná opatření související:
a)
s postupy pro udělování povolení;
b)
se záznamy, které mají členské státy vést, a oznámení, která mají zasílat Komisi.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 2
Kontrola systému povolení pro výsadbu révy
Článek 71
Nepovolená výsadba
1. Producenti na vlastní náklady vyklučí plochy osazené révou bez povolení.
2. Pokud producenti neprovedou vyklučení do čtyř měsíců ode dne, kdy byli informováni o nesrovnalosti, zajistí vyklučení takové nepovolené výsadby členské státy, a to do dvou let od uplynutí uvedené čtyřměsíční lhůty. Příslušné náklady ponesou dotčení producenti.
3. Členské státy informují Komisi do 1. března každého roku o celkové rozloze ploch, na kterých byla zjištěna nepovolená výsadba révy po 1. lednu 2016, jakož i o rozloze ploch, které byly v souladu s odstavci 1 a 2 vyklučeny.
4. Na producenta, který nesplní povinnost uvedenou v odstavci 1 tohoto článku, se vztahují sankce, které se stanoví v souladu s článkem 64 nařízení (EU) č. 1306/2013.
5. Na plochy osazené révou bez povolení se nesmějí uplatňovat žádná opatření vnitrostátní ani unijní podpory.
Článek 72
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná opatření, v jejichž rámci podrobně stanoví ohlašovací povinnosti, které mají být členskými státy splněny včetně možného snížení rozpočtových stropů stanovených v příloze VI v případě nesplnění povinnosti.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
HLAVA II
PRAVIDLA TÝKAJÍCÍ SE UVÁDĚNÍ NA TRH A ORGANIZACÍ PRODUCENTŮ
KAPITOLA I
Pravidla týkající se uvádění na trh
Oddíl 1
Obchodní normy
Pododdíl 1
Úvodní ustanovení
Článek 73
Oblast působnosti
Aniž jsou dotčena jakákoli jiná ustanovení vztahující se na zemědělské produkty, jakož i předpisy přijaté ve veterinárním, fytosanitárním a v potravinářském odvětví s cílem zajistit u produktů dodržování hygienických a zdravotních norem a chránit zdraví zvířat, rostlin a lidí, stanoví tento oddíl pravidla týkající se obchodních norem. Tato pravidla se rozdělí na závazná pravidla a na nepovinné vyhrazené údaje pro zemědělské produkty.
Pododdíl 2
Obchodní normy podle odvětví nebo produktů
Článek 74
Obecná zásada
Produkty, pro něž byly v souladu s tímto oddílem stanoveny obchodní normy podle odvětví nebo produktů, lze uvést na trh v Unii, pouze pokud tyto normy splňují.
Článek 75
Stanovení a obsah
1. Obchodní normy lze použít na jedno nebo více těchto odvětví nebo jeden a více těchto produktů:
a)
olivový olej a stolní olivy,
b)
ovoce a zelenina,
c)
výrobky z ovoce a zeleniny,
d)
banány,
e)
živé rostliny,
f)
vejce,
g)
drůbeží maso,
h)
roztíratelné tuky určené pro lidskou spotřebu,
i)
chmel
2. S cílem zohlednit očekávání spotřebitelů a zlepšit hospodářské podmínky produkce zemědělských produktů uvedených v odstavcích 1 a 4 tohoto článku a jejich uvádění na trh, jakož i jejich jakost, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o obchodní normy podle jednotlivých odvětví či produktů, ve všech stádiích uvádění na trh, a rovněž pokud jde o odchylky od použití těchto norem a výjimky z nich, s cílem přizpůsobit se neustále se měnícím tržním podmínkám, vyvíjející se poptávce spotřebitelů, vývoji příslušných mezinárodních norem a zabránit vytváření překážek při inovaci produktů.
3. Aniž je dotčen článek 26 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (27), obchodní normy uvedené v odstavci 1 mohou zahrnovat jeden nebo více z následujících požadavků, jež mají být určeny podle odvětví či produktů a na základě povahy každého odvětví, potřeby regulovat uvádění na trh a podmínek definovaných v odstavci 5 tohoto článku:
a)
technické definice, označení a obchodní názvy pro odvětví jiná než ta, jež jsou uvedena v článku 78;
b)
klasifikační kritéria, jako je rozdělení do tříd, hmotnost, velikost, věk a kategorie;
c)
druhy, odrůda nebo plemeno či obchodní typ;
d)
úprava, označování související se závaznými obchodními normami, balení, pravidla platná pro balírny/třídírny, označení, rok sklizně a použití zvláštních údajů, aniž jsou dotčeny články 92 až 123;
e)
kritéria, jako jsou vzhled, konzistenci, zmasilost, vlastnosti produktu a procentní podíl obsahu vody;
f)
zvláštní látky použité při produkci, nebo součásti či složky, včetně jejich množstevního obsahu, čistoty a identifikace;
g)
způsob hospodaření a metoda produkce, včetně enologických postupů a vyspělých systémů udržitelné produkce;
h)
scelování moštů a vín, včetně jeho definic, míchání a jeho omezení;
i)
četnost sběru, dodávky, konzervace a manipulace, metoda ošetření a teplota, skladování a přeprava;
j)
místo hospodaření nebo původ, s výjimkou drůbežího masa a roztíratelných tuků;
k)
omezení, pokud jde o použití některých látek nebo postupů;
l)
zvláštní použití;
m)
podmínky uvolnění, držení, oběhu a použití produktů, které nejsou v souladu s obchodními normami přijatými podle odstavce 1 nebo s definicemi, označeními a obchodními názvy uvedenými v článku 78, jakož i nakládání s vedlejšími výrobky.
4. Kromě ustanovení odstavce 1 se obchodní normy mohou vztahovat na odvětví vína. Na uvedené odvětví se použijí požadavky uvedené v odst. 3 písm. f), g), h), k) a m).
5. Obchodní normy podle odvětví nebo produktů přijaté podle odstavce 1 tohoto článku se stanoví, aniž jsou dotčeny články 84 až 88 a příloha IX, a zohlední:
a)
zvláštní vlastnosti dotčeného produktu;
b)
potřebu zajistit podmínky v zájmu snazšího uvádění produktů na trh;
c)
zájem producentů na sdělování informací o vlastnostech produktů a povaze hospodaření a zájem spotřebitelů získávat odpovídající a transparentní informace o produktech, včetně místa hospodaření, které má být určeno podle jednotlivých případů na odpovídající zeměpisné úrovni, a to po provedení posouzení zejména nákladů a administrativní zátěže pro hospodářské subjekty a přínosů pro producenty a konečné spotřebitele;
d)
dostupné metody k určení fyzikálních, chemických a organoleptických vlastností produktů;
e)
doporučené normy přijaté mezinárodními subjekty;
f)
nutnost zachovat přirozené a podstatné vlastnosti produktů a nezpůsobit zásadní změnu ve složení dotčeného produktu.
6. S cílem zohlednit očekávání spotřebitelů a potřebu zlepšit jakost a hospodářské podmínky produkce zemědělských produktů a jejich uvádění na trh je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o změnu seznamu odvětví uvedených v odstavci 1. Tyto akty v přenesené pravomoci jsou přísně omezeny na prokázané potřeby vyplývající z vyvíjející se poptávky spotřebitelů, technického pokroku nebo nezbytných inovací produktů a uvedené ve zprávě Komise Evropskému parlamentu a Radě, v níž jsou zejména hodnoceny potřeby spotřebitelů, náklady a administrativní zátěž pro hospodářské subjekty včetně dopadu na vnitřní trh a na mezinárodní obchod a i přínosy pro producenty a konečné spotřebitele.
Článek 76
Další požadavky na uvádění produktů odvětví ovoce a zeleniny na trh
1. Kromě případných použitelných obchodních norem uvedených v článku 75 platí, že produkty odvětví ovoce a zeleniny, které se mají prodávat spotřebiteli v čerstvém stavu, lze uvádět na trh, pouze pokud jsou řádné a uspokojivé obchodní jakosti a pokud je uvedena země původu.
2. Obchodní normy uvedené v odstavci 1, stejně jako jakákoli obchodní norma platná pro odvětví ovoce a zeleniny stanovená v souladu s tímto pododdílem se použijí ve všech fázích uvádění na trh včetně dovozu a vývozu, a mohou se vztahovat na jakost, klasifikaci, hmotnost, velikost, obal, balení, skladování, přepravu, obchodní úpravu a uvádění na trh.
3. Držitel produktů odvětví ovoce a zeleniny, na které se vztahují obchodní normy, může tyto produkty vystavovat za účelem prodeje, nabízet k prodeji, prodávat, dodávat či jakýmkoli jiným způsobem uvádět na trh v rámci Unie pouze v souladu s těmito normami a odpovídá za zajištění tohoto souladu.
4. Za účelem zajištění řádného uplatňování požadavků stanovených v odstavci 1 tohoto článku a zohlednění určitých specifických situací je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o konkrétní odchylky od tohoto článku, které jsou nezbytné k jeho náležitému uplatňování.
Článek 77
Ověřování v případě chmele
1. Kromě případných použitelných obchodních norem platí, že produkty odvětví chmele sklizené nebo získané v Unii podléhají ověřovacímu postupu podle tohoto článku.
2. Ověřovací listiny mohou být vydány pouze pro produkty, které vykazují minimální znaky jakosti platné pro určitou fázi uvádění na trh. V případě chmelového prášku, chmelového prášku s vyšším obsahem lupulinu, chmelového výtažku a smíšených chmelových produktů může být ověřovací listina vydána pouze v případě, že obsah alfa kyseliny v těchto produktech není nižší než u chmele, ze kterého byly získány.
3. Ověřovací listina uvádí alespoň:
a)
místo nebo místa produkce chmele;
b)
rok nebo roky sklizně; a
c)
odrůdu nebo odrůdy.
4. Produkty odvětví chmele mohou být uvedeny na trh nebo vyvezeny pouze tehdy, pokud se na ně vztahuje ověřovací listina vystavená v souladu s tímto článkem.
U dovezených produktů odvětví chmele je osvědčení uvedené v čl. 190 odst. 2 považováno za rovnocenné ověřovací listině.
5. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které stanoví opatření odchylující se od odstavce 4 tohoto článku:
a)
za účelem splnění obchodních požadavků některých třetích zemí, nebo
b)
pro produkty určené pro zvláštní účely.
Opatření podle prvního pododstavce
i)
nesmějí nepříznivě ovlivňovat obvyklý způsob, jakým jsou na trh uváděny produkty, pro které byla vydána ověřovací listina; a
ii)
musí být doprovázena zárukami, jejichž účelem je předejít záměně s uvedenými produkty.
Článek 78
Definice, označení a obchodní názvy u některých odvětví a produktů
1. Kromě případných použitelných obchodních norem platí, že se použijí definice, označení a obchodní názvy stanovené v příloze VII na tato odvětví nebo produkty:
a)
hovězí a telecí maso,
b)
víno,
c)
mléko a mléčné výrobky určené pro lidskou spotřebu,
d)
drůbeží maso,
e)
vejce,
f)
roztíratelné tuky určené pro lidskou spotřebu a
g)
olivový olej a stolní olivy,
2. Definice, označení nebo obchodní názvy stanovené v příloze VII lze v Unii použít pro uvádění na trh pouze v případě produktu, který splňuje odpovídající požadavky stanovené v uvedené příloze.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o změny definic a obchodních názvů stanovených v příloze VII, odchylky od nich a výjimky z nich. Tyto akty v přenesené pravomoci jsou přísně omezeny na prokázané potřeby vyplývající z vyvíjející se poptávky spotřebitelů, technického pokroku nebo nutnosti inovace produktů.
4. S cílem zajistit, aby hospodářské subjekty a členské státy jasně a náležitě rozuměly definicím a obchodním názvům stanoveným v příloze VII, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla pro jejich stanovování a uplatňování.
5. S cílem zohlednit očekávání spotřebitelů a vývoj na trhu s mléčnými výrobky je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými vymezí mléčné výrobky, u nichž se v případě, že jsou vyrobeny z jiného než kravského mléka, má uvést druh zvířete, od něhož mléko pochází, a kterými stanoví příslušná nezbytná pravidla.
Článek 79
Přípustná odchylka
1. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti každého produktu nebo odvětví, jednotlivé fáze uvádění na trh, technické podmínky, veškeré případné významné praktické obtíže a rovněž přesnost a opakovatelnost analytických metod je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o přípustnou odchylku od jedné nebo více konkrétních norem, při jejichž překročení se má za to, že normu nesplnila celá šarže produktů.
2. Komise při přijímání aktů podle odstavce 1 zohlední nutnost neměnit základní vlastnosti daného produktu a zabránit snížení jeho jakosti.
Článek 80
Enologické postupy a analytické metody
1. V Unii se při výrobě a ošetření výrobků uvedených v příloze VII části II použijí pouze enologické postupy povolené v souladu s přílohou VIII a stanovené v čl. 75 odst. 3 písm. g) a v čl. 83 odst. 2 a 3.
První pododstavec se nevztahuje na
a)
hroznovou šťávu a zahuštěnou hroznovou šťávu; a
b)
hroznový mošt a zahuštěný hroznový mošt určený k výrobě hroznové šťávy.
Povolené enologické postupy se použijí pouze k zajištění řádné vinifikace, řádného uchovávání nebo řádného vývoje výrobku.
Výrobky uvedené v příloze VII části II se vyrábějí v Unii v souladu s pravidly stanovenými v příloze VIII.
2. Výrobky uvedené v příloze VII části II se neuvádějí na trh v Unii, pokud:
a)
byly podrobeny enologickým postupům, které nejsou v Unii povoleny;
b)
byly podrobeny enologickým postupům, které nejsou povoleny na vnitrostátní úrovni; nebo
c)
nejsou v souladu s pravidly stanovenými v příloze VIII.
Výrobky z révy vinné, které nelze v souladu s prvním pododstavcem uvést na trh, se zlikvidují. Odchylně od tohoto pravidla mohou členské státy povolit, aby některé takové výrobky, jejichž vlastnosti stanoví, byly použity v lihovaru, octárně nebo k průmyslovým účelům za předpokladu, že se toto povolení nestane pobídkou k výrobě výrobků z révy vinné za použití nepovolených enologických postupů.
3. Při povolování enologických postupů pro víno uvedených v čl. 75 odst. 3 písm. g) Komise:
a)
zohledňuje enologické postupy a metody analýzy doporučené a zveřejněné OIV a výsledky pokusného použití dosud nepovolených enologických postupů;
b)
zohledňuje ochranu lidského zdraví;
c)
bere v úvahu případné riziko, že spotřebitelé mohou být na základě ustáleného vnímání daného výrobku a souvisejících očekávání uvedeni v omyl, a zohlední, do jaké míry může dostupnost a vhodnost informačních prostředků toto riziko vyloučit;
d)
dbá na to, aby přirozené a podstatné vlastnosti vína byly zachovány a aby nedošlo k zásadní změně ve složení daného výrobku;
e)
zajišťuje přijatelnou minimální úroveň péče o životní prostředí;
f)
dodržuje obecná pravidla týkající se enologických postupů a pravidla stanovená v příloze VIII.
4. Za účelem zajištění řádného nakládání s vinařskými výrobky, které nelze uvést na trh, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla pro vnitrostátní postupy uvedené v odstavci 2 druhém pododstavci tohoto článku a výjimky z nich týkající se stažení či likvidace vinařských výrobků, které nesplňují požadavky.
5. Komise případně přijme prováděcí akty, kterými pro výrobky uvedené v příloze VII části II stanoví metody uvedené v čl. 75 odst. 5 písm. d). Tyto metody musí být založeny na příslušných metodách doporučených a zveřejněných OIV, pokud nejsou s ohledem na sledovaný cíl Unie neúčinné nebo nevhodné. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Až do přijetí těchto prováděcích aktů se používají metody a pravidla povolené dotyčným členským státem.
Článek 81
Moštové odrůdy
1. Výrobky uvedené v příloze VII části II a vyrobené v Unii se vyrábějí z moštových odrůd zatříděných v souladu s odstavcem 2 tohoto článku.
2. S výhradou odstavce 3 zatřídí členské státy moštové odrůdy mezi ty, které mohou být vysazovány, opětovně vysazovány nebo štěpovány na jejich území pro účely výroby vína.
Členské státy mohou zatřídit pouze moštové odrůdy, které splňují tyto podmínky:
a)
daná odrůda náleží k druhu réva vinná (Vitis vinifera L.) nebo pochází z křížení révy vinné s jinými druhy rodu Vitis;
b)
daná odrůda není jednou z těchto odrůd: Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton a Herbemont.
Je-li moštová odrůda vyňata ze zatřídění uvedeného v prvním pododstavci, musí se do 15 let po vynětí vyklučit.
3. Členské státy, které nevyrobí za hospodářský rok více než 50 000 hektolitrů vína, vypočteno podle průměrné výroby za posledních pět hospodářských let, jsou osvobozeny od povinnosti zatřídění stanovené v odst. 2 prvním pododstavci.
Avšak i v těchto členských státech lze pro účely výroby vína vysazovat, opětovně vysazovat nebo štěpovat pouze moštové odrůdy, které jsou v souladu s odst. 2 druhým pododstavcem.
4. Odchylně od odst. 2 prvního a třetího pododstavce a odst. 3 druhého pododstavce povolí členské státy pro vědecký výzkum a pokusné účely vysazování, opětovné vysazování nebo štěpování těchto moštových odrůd:
a)
moštových odrůd, které nejsou zatříděné, v případě jiných členských států než uvedených v odstavci 3;
b)
moštových odrůd, které nejsou v souladu s odst. 2 druhým pododstavcem, v případě členských států uvedených v odstavci 3.
5. Plochy osázené moštovými odrůdami pro účely výroby vína, které byly vysázeny v rozporu s odstavci 2, 3 a 4, se vyklučí.
Tyto plochy se však vyklučit nemusí, je-li jejich produkce určena výhradně ke spotřebě domácnosti vinaře.
Článek 82
Zvláštní použití vína neodpovídajícího žádnému z druhů uvedených v příloze VII části II
S výjimkou lahvového vína, u kterého lze prokázat, že se plnění uskutečnilo před 1. zářím 1971, se víno vyrobené z moštových odrůd uvedených v zatřídění podle čl. 81 odst. 2 prvního pododstavce, avšak neodpovídající žádnému z druhů podle přílohy VII části II, použije jen pro vlastní spotřebu domácnosti vinaře, k výrobě vinného octa nebo k destilaci.
Článek 83
Vnitrostátní pravidla pro některé produkty a některá odvětví
1. Bez ohledu na čl. 75 odst. 2 mohou členské státy přijmout nebo zachovat vnitrostátní pravidla stanovující různé jakostní třídy pro roztíratelné tuky. Tato pravidla musí umožňovat zařazování do zmíněných jakostních tříd na základě kritérií týkajících se zejména použitých surovin, organoleptických vlastností produktů a jejich fyzikální a mikrobiologické stability.
Členské státy, které využijí možnost stanovenou v prvním pododstavci, zajistí, aby na produktech ostatních členských států, které splňují kritéria stanovená uvedenými vnitrostátními pravidly, mohly být nediskriminujícím způsobem používány údaje uvádějící, že tato kritéria jsou splněna.
2. Členské státy mohou omezit nebo zakázat používání některých enologických postupů a stanovit přísnější pravidla pro vína povolená právem Unie, která jsou vyráběna na jejich území, s cílem podpořit uchování podstatných vlastností vín s chráněným označením původu nebo s chráněným zeměpisným označením a šumivých a likérových vín.
3. Členské státy mohou povolit pokusné použití nepovolených enologických postupů.
4. S cílem zajistit správné a transparentní uplatňování tohoto článku je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky pro použití odstavců 1, 2 a 3 tohoto článku, jakož i podmínky držení, oběhu a použití výrobků získaných pokusnými postupy podle odstavce 3 tohoto článku.
5. Členské státy mohou přijmout či zachovat další vnitrostátní předpisy týkající se produktů, na něž se vztahuje určitá obchodní norma Unie, pouze pokud jsou tyto předpisy v souladu s právními předpisy Unie, zejména se zásadou o volném pohybu zboží, a s výhradou směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES (28).
Pododdíl 3
Nepovinné vyhrazené údaje
Článek 84
Obecné ustanovení
Zřizuje se systém nepovinných vyhrazených údajů podle odvětví nebo produktu s cílem usnadnit producentům zemědělských produktů, jejichž vlastnosti nebo charakteristiky představují přidanou hodnotu, poskytování informací o těchto vlastnostech nebo charakteristikách v rámci vnitřního trhu a především s cílem podpořit a doplnit konkrétní obchodní normy.
Tento pododdíl se nepoužije na vinařské výrobky uvedené v čl. 92 odst. 1.
Článek 85
Stávající nepovinné vyhrazené údaje
1. Nepovinné vyhrazené údaje, na něž se 20. prosince 2013 vztahuje daný systém, jsou uvedeny v příloze IX tohoto nařízení, a podmínky jejich používání se stanoví podle čl. 86 písm. a).
2. Nepovinné vyhrazené údaje uvedené v odstavci 1 tohoto článku zůstávají s výhradou jakýchkoli změn v platnosti, pokud nejsou zrušeny podle článku 86.
Článek 86
Vyhrazení, změna a zrušení nepovinných vyhrazených údajů
Aby se zohlednilo očekávání spotřebitelů, vývoj vědeckých a technických poznatků, situace na trhu a vývoj v oblasti obchodních a mezinárodních norem, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými:
a)
stanoví další nepovinný vyhrazený údaj a podmínky jeho použití,
b)
mění podmínky použití nepovinného vyhrazeného údaje; nebo
c)
ruší nepovinný vyhrazený údaj.
Článek 87
Další nepovinné vyhrazené údaje
1. Určitý údaj je způsobilým být dalším nepovinným vyhrazeným údajem, pouze pokud jsou splněny všechny tyto požadavky:
a)
údaj se týká vlastnosti produktu nebo charakteristiky produkce či zpracování a vztahuje se k odvětví nebo produktu;
b)
použití údaje umožňuje jasnější informování o přidané hodnotě produktu díky jeho zvláštním vlastnostem nebo charakteristice produkce či zpracování;
c)
při uvádění produktu na trh jsou jeho vlastnost nebo charakteristika, uvedené v písmeni a), rozpoznatelné pro spotřebitele v několika členských státech;
d)
podmínky a použití údaje jsou v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2000/13/ES (29) nebo nařízení (EU) č. 1169/2011.
Komise při zavádění dalšího nepovinného vyhrazeného údaje zohlední všechny příslušné mezinárodní normy a stávající vyhrazené údaje pro příslušné produkty nebo odvětví.
2. Aby se zohlednily zvláštní znaky určitých odvětví i očekávání spotřebitelů, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které stanoví další podrobnosti týkající se požadavků na zavedení dalších vyhrazených údajů uvedených v odstavci 1 tohoto článku.
Článek 88
Omezení použití nepovinných vyhrazených údajů
1. Nepovinný vyhrazený údaj lze použít pouze k popisu produktů, které splňují příslušné podmínky použití.
2. Členské státy přijmou vhodná opatření s cílem zajistit, aby označování produktů nevedlo k záměně s nepovinnými vyhrazenými údaji.
3. S cílem zajistit, aby produkty popisované prostřednictvím nepovinných vyhrazených údajů splňovaly příslušné podmínky použití, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které stanoví dodatečná pravidla pro použití nepovinných vyhrazených údajů.
Pododdíl 4
Obchodní normy vztahující se na dovoz a vývoz
Článek 89
Obecná ustanovení
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu mezi Unií a některými třetími zeměmi a zvláštní vlastnosti určitých zemědělských produktů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
podmínky, za nichž se dovezené produkty považují za produkty, jež mají rovnocennou úroveň souladu s obchodními normami Unie, a podmínky, které umožňují odchylku od článku 74; a
b)
pravidla vztahující se na uplatňování obchodních norem na produkty vyvážené z Unie.
Článek 90
Zvláštní ustanovení pro dovoz vína
1. Pokud mezinárodní dohody uzavřené v souladu se Smlouvou o fungování EU nestanoví jinak, použijí se ustanovení o označení původu, zeměpisných označeních a o označování vína uvedená v oddílu 2 této kapitoly a v definicích, označeních a obchodních názvech podle článku 78 tohoto nařízení na výrobky kódů KN 2009 61, 2009 69 a 2204, které se dovážejí do Unie.
2. Pokud mezinárodní dohody uzavřené v souladu se Smlouvou o fungování EU nestanoví jinak, vyrábějí se výrobky uvedené v odstavci 1 tohoto článku podle enologických postupů povolených Unií podle tohoto nařízení, nebo před povolením podle čl. 80 odst. 3 podle enologických postupů doporučených a zveřejněných OIV.
3. Při dovozu výrobků uvedených v odstavci 1 je třeba předložit:
a)
osvědčení dokládající soulad s ustanoveními uvedenými v odstavcích 1 a 2 vystavené v zemi, ze které výrobek pochází, příslušným subjektem, který je uveden na seznamu zveřejněném Komisí;
b)
zprávu o výsledku analýzy vypracovanou subjektem nebo útvarem pověřeným zemí, ze které výrobek pochází, je-li určen k přímé lidské spotřebě.
Pododdíl 5
Společná ustanovení
Článek 91
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými:
a)
sestaví seznam mléka a mléčných výrobků uvedených v příloze VII části III bodu 5 druhém pododstavci a roztíratelných tuků uvedených v příloze VII části VII oddílu I šestém pododstavci písm. a) na základě orientačních seznamů produktů, o nichž se členské státy domnívají, že na jejich území vyhovují uvedeným ustanovením, a jež členské státy zašlou Komisi;
b)
stanoví pravidla pro provádění obchodních norem podle odvětví nebo produktů;
c)
stanoví pravidla pro určení, zda výrobky byly podrobeny nepovoleným enologickým postupům;
d)
stanoví pravidla pro analytické metody určující vlastnosti produktů;
e)
stanoví pravidla pro určení přípustné odchylky;
f)
stanoví pravidla pro provádění opatření uvedených v článku 89;
g)
stanoví pravidla pro určení nebo evidenci producenta nebo průmyslových zařízení, v nichž se produkt připravoval nebo zpracovával, ověřovací postupy a obchodní dokumenty, průvodní doklady a záznamy, které mají být vedeny.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 2
Označení původu, zeměpisná označení a tradiční výrazy v odvětví vína
Pododdíl 1
Úvodní ustanovení
Článek 92
Oblast působnosti
1. Na výrobky uvedené v příloze VIII části II bodech 1, 3 až 6, 8, 9, 11, 15 a 16 se vztahují pravidla týkající se označení původu, zeměpisných označení a tradičních výrazů stanovená v tomto oddíle.
2. Pravidla podle odstavce 1 jsou založena na:
a)
ochraně legitimních zájmů spotřebitelů a producentů;
b)
zajištění řádného fungování vnitřního trhu s danými výrobky a
c)
podpoře výroby jakostních výrobků uvedených v tomto oddílu při současném umožnění vnitrostátních opatření v oblasti politiky jakosti.
Pododdíl 2
Označení původu a zeměpisná označení
Článek 93
Definice
1. Pro účely tohoto oddílu se rozumí:
a)
„označením původu“ název regionu, konkrétního místa nebo ve výjimečných a řádně odůvodněných případech země, který se používá k popisu výrobku uvedeného v čl. 92 odst. 1, jenž splňuje tyto požadavky:
i)
jakost a vlastnosti výrobku jsou převážně nebo výlučně dány zvláštním zeměpisným prostředím zahrnujícím přírodní a lidské činitele,
ii)
hrozny, ze kterých se daný výrobek vyrábí, pocházejí výlučně z této zeměpisné oblasti,
iii)
výroba probíhá v této zeměpisné oblasti a
iv)
výrobek se získává z odrůd druhu réva vinná (Vitis vinifera L.);
b)
„zeměpisným označením“ označení odkazující na region, konkrétní místo nebo ve výjimečných a řádně odůvodněných případech na zemi, které se používá k popisu výrobku uvedeného v čl. 92 odst. 1, jenž splňuje tyto požadavky:
i)
má určitou jakost, pověst nebo jiné vlastnosti, jež lze přičíst tomuto zeměpisnému původu,
ii)
nejméně 85 % hroznů použitých na jeho výrobu pochází výlučně z této zeměpisné oblasti,
iii)
jeho výroba probíhá v této zeměpisné oblasti a
iv)
získává se z odrůd druhu réva vinná (Vitis vinifera L.) nebo z křížení révy vinné s jinými druhy rodu Vitis.
2. Některé tradičně užívané názvy představují označení původu, pokud
a)
označují víno;
b)
odkazují na zeměpisný název;
c)
splňují požadavky uvedené v odst. 1 písm. a) bodech i) až iv) a
d)
byly podrobeny postupu udělování ochrany pro označení původu nebo zeměpisná označení podle tohoto pododdílu.
3. Označení původu a zeměpisná označení včetně označení, která se vztahují k zeměpisným oblastem ve třetích zemích, jsou způsobilá k ochraně v Unii v souladu s pravidly tohoto pododdílu.
4. Výroba uvedená v odst. 1 písm. a) bodu iii) zahrnuje veškeré dotyčné činnosti od sklizně hroznů po dokončení procesů vinifikace s výjimkou případných následných procesů.
5. Pro účely použití odst. 1 písm. b) bodu ii) hrozny, které mohou pocházet z jiné než vymezené oblasti a jejichž podíl může činit nejvýše 15 %, musí pocházet z členského státu nebo třetí země, v níž se dotyčná vymezená oblast nachází.
Článek 94
Žádosti o ochranu
1. Žádosti o ochranu názvů jako označení původu nebo zeměpisná označení zahrnují formální část, ve které se uvádí:
a)
název, který se má chránit;
b)
jméno a adresa žadatele;
c)
specifikace výrobku uvedená v odstavci 2 a
d)
jediný doklad shrnující specifikaci výrobku uvedenou v odstavci 2.
2. Specifikace výrobku umožňuje zúčastněným stranám zkontrolovat příslušné podmínky výroby týkající se daného označení původu nebo zeměpisného označení.
Specifikace výrobku obsahuje alespoň tyto údaje:
a)
název, který se má chránit;
b)
popis vína nebo vín:
i)
u vín s označením původu základní analytické a organoleptické vlastnosti daného vína,
ii)
u vín se zeměpisným označením základní analytické vlastnosti, jakož i hodnocení nebo uvedení organoleptických vlastností daného vína;
c)
případně zvláštní enologické postupy používané při výrobě daného vína nebo daných vín a příslušná omezení pro jejich výrobu,
d)
vymezení příslušné zeměpisné oblasti;
e)
maximální hektarový výnos;
f)
označení moštové odrůdy nebo odrůd, ze kterých se dané víno nebo daná vína vyrábí;
g)
podrobnosti potvrzující souvislost uvedenou v čl. 70 odst. 1 písm. a) bodě i) nebo případně v čl. 93 odst. 1 písm. b) bodě i);
h)
příslušné požadavky stanovené v předpisech Unie nebo ve vnitrostátních předpisech, nebo pokud tak stanoví členské státy, stanovené organizací, která spravuje chráněná označení původu nebo chráněná zeměpisná označení, s přihlédnutím ke skutečnosti, že tyto požadavky musí být objektivní, nediskriminující a slučitelné s právem Unie;
i)
název a adresu orgánů nebo subjektů, které ověřují soulad s ustanoveními specifikace výrobku, a jejich konkrétní úkoly.
3. Pokud se žádost o ochranu týká zeměpisné oblasti ve třetí zemi, musí kromě údajů stanovených v odstavcích 1 a 2 obsahovat údaje, které potvrzují, že daný název je chráněn v zemi původu.
Článek 95
Žadatelé
1. Žádost o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení může podat jakékoli dotčené seskupení výrobců nebo ve výjimečných a řádně odůvodněných případech jednotlivý výrobce. Na žádosti se mohou podílet i další zúčastněné strany.
2. Výrobci mohou požádat o ochranu pouze pro vína, která vyrábějí.
3. Pokud se jedná o název označující přeshraniční zeměpisnou oblast nebo o tradiční název, který se váže k přeshraniční zeměpisné oblasti, může být podána společná žádost.
Článek 96
Předběžné vnitrostátní řízení
1. Žádosti o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení vín pocházejících z Unie podléhají předběžnému vnitrostátnímu řízení.
2. Žádost o ochranu se podává členskému státu, na jehož území má označení původu nebo zeměpisné označení původ.
3. Členský stát, jemuž je žádost o ochranu podána, danou žádost posoudí s cílem ověřit, zda splňuje podmínky stanovené v tomto pododdílu.
Tento členský stát provede vnitrostátní řízení, které zajistí vhodné zveřejnění žádosti a stanoví alespoň dvouměsíční lhůtu ode dne zveřejnění, během níž může každá fyzická nebo právnická osoba s legitimním zájmem, která má bydliště nebo je usazena na území tohoto členského státu, vznést proti navrhované ochraně námitku podáním řádně odůvodněného prohlášení danému členskému státu.
4. Pokud členský stát posuzující žádost shledá, že označení původu nebo zeměpisné označení nesplňuje podmínky stanovené v tomto pododdíle nebo není slučitelné s právem Unie, žádost zamítne.
5. Pokud členský stát posuzující žádost shledá, že požadavky jsou splněny, provede vnitrostátní řízení, které zajistí vhodné zveřejnění specifikace výrobku alespoň na internetu a předá žádost Komisi.
Článek 97
Přezkum prováděný Komisí
1. Komise zveřejní datum pro podávání žádostí o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení.
2. Komise posoudí, zda žádosti o ochranu podle článku 94 splňují podmínky stanovené v tomto pododdíle.
3. Shledá-li Komise, že podmínky stanovené v tomto pododdíle jsou splněny, přijme prováděcí akty týkající se zveřejnění jediného dokladu podle čl. 94 odst. 1 písm. d), jakož i odkazu na zveřejnění specifikace výrobku provedeného během předběžného vnitrostátního řízení, v Úředním věstníku Evropské unie. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
4. Shledá-li Komise, že podmínky stanovené v tomto pododdíle nejsou splněny, přijme prováděcí akty, kterými žádost zamítne.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 98
Řízení o námitce
Během dvou měsíců ode dne zveřejnění jediného dokladu uvedeného v čl. 94 odst. 1 písm. d) může každý členský stát nebo třetí země nebo každá fyzická nebo právnická osoba s legitimním zájmem, která má bydliště nebo je usazena na území jiného členského státu než státu, který požádal o ochranu, nebo na území třetí země, vznést námitku proti navrhované ochraně podáním řádně odůvodněného prohlášení týkajícího se podmínek způsobilosti podle tohoto pododdílu Komisi.
Fyzické nebo právnické osoby, které mají bydliště nebo jsou usazeny ve třetích zemích, podávají prohlášení buď přímo nebo prostřednictvím orgánů příslušné třetí země ve lhůtě dvou měsíců stanovené v prvním pododstavci.
Článek 99
Rozhodnutí o ochraně
Komise po ukončení řízení o námitce uvedeného v článku 98 přijme na základě informací, které má k dispozici, prováděcí akty, kterými buď udělí ochranu označení původu nebo zeměpisnému označení, které splňuje podmínky tohoto pododdílu a je slučitelné s právem Unie, nebo žádost zamítne, nejsou-li uvedené podmínky splněny.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 100
Homonyma
1. Název, pro který byla podána žádost a který je zcela nebo částečně homonymní s názvem již zapsaným podle ustanovení tohoto nařízení, se zapíše s náležitým přihlédnutím k místnímu a tradičnímu používání a k jakémukoli riziku záměny.
Nesmí být zapsán homonymní název, který uvádí spotřebitele v omyl a vzbuzuje domněnku, že se jedná o výrobky pocházející z jiného území, a to ani v případě, že název svým zněním danému území, regionu nebo místu původu těchto výrobků odpovídá.
Zapsaný homonymní název lze použít pouze tehdy, existuje-li v praxi dostatečné rozlišení mezi následně zapsaným homonymem a názvem v evidenci již uvedeným, s ohledem na potřebu rovného zacházení s producenty a neuvádění spotřebitele v omyl.
2. Odstavec 1 se použije obdobně v případě, že název, pro který byla podána žádost, je zcela nebo částečně homonymní se zeměpisným označením chráněným podle vnitrostátního práva členských států.
3. Pokud název moštové odrůdy obsahuje chráněné označení původu nebo chráněné zeměpisné označení nebo je-li toto označení jeho součástí, nesmí se tento název používat pro označování zemědělských produktů.
S cílem zohlednit stávající postupy označování je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví výjimky z tohoto pravidla.
4. Ochranou označení původu a zeměpisných označení produktů podle článku 93 tohoto nařízení nejsou dotčena chráněná zeměpisná označení použitá na lihoviny vymezené v článku 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (30).
Článek 101
Dodatečné důvody zamítnutí ochrany
1. Jako označení původu nebo zeměpisné označení se nechrání název, který zdruhověl.
Pro účely tohoto oddílu se „názvem, který zdruhověl,“ rozumí název vína, který se v Unii stal běžným názvem určitého vína, přestože se váže k místu nebo regionu, kde byl tento výrobek původně vyráběn nebo uváděn na trh.
Při určování, zda název zdruhověl či nikoliv, se přihlíží k významným skutečnostem, zejména:
a)
ke stávající situaci v Unii, především v oblastech spotřeby;
b)
k příslušnému právu Unie nebo vnitrostátnímu právu.
2. Název se nechrání jako označení původu nebo zeměpisné označení, pokud by vzhledem k pověsti ochranné známky a její proslulosti mohla ochrana uvést spotřebitele v omyl ohledně skutečné identity daného vína.
Článek 102
Vztah k ochranným známkám
1. Zápis ochranné známky, která obsahuje chráněné označení původu nebo zeměpisné označení, jež není v souladu s dotčenou specifikací výrobku, nebo se z takového označení skládá nebo na jejíž užití se vztahuje čl. 103 odst. 2 a která se týká výrobku spadajícího do jedné z kategorií uvedených v příloze VII části II,
a)
se zamítne, pokud byla žádost o zápis ochranné známky podána Komisi po dni podání žádosti o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení a označení původu nebo zeměpisné označení je následně chráněno, nebo
b)
se prohlásí za neplatný.
2. Aniž je dotčen čl. 101 odst. 2, může být ochranná známka podle odstavce 1 tohoto článku, o niž bylo zažádáno nebo jež je zapsána nebo zavedena používáním v dobré víře, umožňují-li to příslušné vnitrostátní právo, na území Unie buď před datem ochrany označení původu nebo zeměpisného označení v zemi původu, nebo před 1. lednem 1996 i nadále používána a její platnost obnovována bez ohledu na ochranu označení původu nebo zeměpisného označení, pokud neexistují důvody k prohlášení ochranné známky za neplatnou nebo k jejímu zrušení podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/95/ES (31) nebo nařízení Rady (ES) č. 207/2009 (32).
V takových případech je povoleno používat dané označení původu nebo zeměpisné označení souběžně s příslušnými ochrannými známkami.
Článek 103
Ochrana
1. Chráněné označení původu a chráněné zeměpisné označení může použít každý hospodářský subjekt, který uvádí na trh víno, jež bylo vyrobeno v souladu s příslušnou specifikací výrobku.
2. Chráněné označení původu a chráněné zeměpisné označení, jakož i víno s tímto chráněným názvem v souladu se specifikací výrobku jsou chráněna před:
a)
jakýmkoli přímým či nepřímým obchodním použitím tohoto chráněného názvu
i)
u srovnatelných výrobků, které nevyhovují specifikaci výrobku s chráněným názvem, nebo
ii)
pokud takové použití zneužívá pověst označení původu nebo zeměpisného označení;
b)
jakýmkoli zneužitím, napodobením nebo použitím názvů, které jej evokují, a to i tehdy, je-li uveden skutečný původ výrobku nebo služby nebo je-li chráněný název přeložen, přepsán nebo transliterován nebo doprovázen výrazy jako „druh“, „typ“, „způsob“, „jak se vyrábí v“, „napodobenina“, „chuť“, „jako“ nebo podobnými výrazy;
c)
jakýmkoli jiným nepravdivým nebo zavádějícím údajem o provenienci, původu, povaze nebo základních vlastnostech výrobku použitým na vnitřním nebo vnějším obalu, na reklamních materiálech nebo v dokumentech týkajících se daného vinařského výrobku, a před použitím takové nádoby, která by mohla vyvolat mylný dojem, pokud jde o původ výrobku;
d)
všemi ostatními praktikami, které by mohly spotřebitele uvést v omyl, pokud jde o skutečný původ výrobku.
3. Chráněná označení původu a chráněná zeměpisná označení nesmějí v Unii zdruhovět ve smyslu čl. 101 odst. 1.
Článek 104
Evidence
Komise vytvoří a aktualizuje veřejně přístupnou elektronickou evidenci chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení vín. V evidenci mohou být zapsána označení původu a zeměpisná označení týkající se výrobků ze třetích zemí, která jsou chráněna v Unii na základě mezinárodní dohody, jíž je Unie smluvní stranou. Nejsou-li výslovně v uvedené dohodě označeny jako chráněná označení původu ve smyslu tohoto nařízení, zapisují se tyto názvy do evidence jako chráněná zeměpisná označení.
Článek 105
Změny specifikace výrobku
Žadatel, který splňuje podmínky stanovené v článku 95, může požádat o schválení změny specifikace výrobku s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením, zejména za účelem zohlednění vývoje vědeckých a technických poznatků nebo nového vymezení zeměpisné oblasti podle čl. 94 odst. 2 druhého pododstavce písm. d). V žádosti se uvedou požadované změny a jejich odůvodnění.
Článek 106
Zrušení ochrany
Komise může z vlastního podnětu nebo na základě řádně odůvodněné žádosti členského státu, třetí země nebo fyzické nebo právnické osoby s legitimním zájmem přijmout prováděcí akty, kterými zruší ochranu označení původu nebo zeměpisného označení, pokud již není zajištěn soulad s příslušnou specifikací výrobku.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 107
Stávající chráněné názvy vín
1. Názvy vín uvedené v článcích 51 a 54 nařízení Rady (ES) č. 1493/1999 (33) a v článku 28 nařízení Komise (ES) č. 753/2002 (34) jsou automaticky chráněny podle tohoto nařízení. Komise je zapíše do evidence stanovené v článku 104 tohoto nařízení.
2. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 tohoto nařízení provede odpovídající formální kroky k odstranění názvů vín, na které se vztahuje čl. 118s odst. 3 nařízení (ES) č. 1234/2007, z evidence stanovené v článku 104 tohoto nařízení.
3. Článek 106 se nepoužije na stávající chráněné názvy vín uvedené v odstavci 1 tohoto článku.
Do 31. prosince 2014 může Komise z vlastního podnětu přijmout prováděcí akty, kterými zruší ochranu stávajících chráněných názvů vín uvedených v odstavci 1 tohoto článku, pokud nesplňují podmínky stanovené v článku 93.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
4. V případě Chorvatska jsou názvy vín zveřejněné v Úředním věstníku Evropské unie (35) chráněny podle tohoto nařízení, a to pod podmínkou pozitivního výsledku řízení o námitce. Komise je zapíše do evidence stanovené v článku 104.
Článek 108
Poplatky
Členské státy mohou vybírat poplatky za účelem uhrazení svých nákladů, včetně nákladů vzniklých při posuzování žádostí o ochranu, prohlášení o námitkách, žádostí o změny a žádostí o zrušení ochrany podle tohoto pododdílu.
Článek 109
Přenesené pravomoci
1. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti produkce ve vymezené zeměpisné oblasti je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které stanoví:
a)
další kritéria pro vymezení zeměpisné oblasti; a
b)
omezení a odchylky týkající se produkce ve vymezené zeměpisné oblasti.
2. S cílem zajistit jakost a vysledovatelnost výrobků je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky, za nichž může specifikace výrobku obsahovat dodatečné požadavky.
3. S cílem zajistit ochranu legitimních práv a zájmů producentů a hospodářských subjektů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které se týkají:
a)
typu žadatele, který může požádat o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení;
b)
podmínek týkajících se žádosti o ochranu označení původu nebo zeměpisného označení, přezkumu prováděného Komisí, řízení o námitce a postupů pro změnu, zrušení a přeměnu chráněných označení původu nebo chráněných zeměpisných označení;
c)
podmínek platných pro přeshraniční žádosti;
d)
podmínek pro žádosti týkající se zeměpisných oblastí ve třetí zemi;
e)
data, od něhož se použije ochrana nebo změna ochrany;
f)
podmínek týkajících se změny specifikace výrobku.
4. S cílem zajistit přiměřenou úroveň ochrany je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 ohledně omezení týkajících se chráněného názvu.
5. S cílem zajistit, aby hospodářské subjekty a příslušné orgány nebyly nepřiměřeně dotčeny použitím tohoto pododdílu, pokud jde o názvy vín, jimž byla poskytnuta ochrana před 1. srpnem 2009 nebo pro něž bylo zažádáno o ochranu před tímto datem, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 ohledně stanovení přechodných pravidel, které se týkají:
a)
názvů vín uznaných členskými státy do 1. srpna 2009 jako označení původu nebo zeměpisná označení a názvů vín, pro něž bylo zažádáno o ochranu před tímto datem;
b)
vín uvedených na trh nebo označených před konkrétním datem; a
c)
změn specifikace výrobku.
Článek 110
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
1. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví nezbytná opatření týkající se:
a)
informací uváděných ve specifikaci výrobku, pokud jde o souvislost mezi zeměpisnou oblastí a konečným výrobkem;
b)
zveřejňování rozhodnutí o ochraně nebo zamítnutí žádosti o ochranu;
c)
vytvoření a vedení evidence uvedené v článku 104;
d)
přeměny z chráněného označení původu na chráněné zeměpisné označení;
e)
podávání přeshraničních žádostí.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví nezbytná opatření související s postupem pro posuzování žádostí o ochranu nebo o schválení změny označení původu nebo zeměpisného označení a rovněž s postupem pro žádosti o námitku, zrušení ochrany nebo přeměnu a předkládání informací týkajících se stávajících chráněných názvů vín, zejména pokud jde o:
a)
vzory dokumentů a formát pro předávání;
b)
lhůty;
c)
podrobnosti o skutečnostech, důkazech a podpůrných dokladech předkládaných spolu s žádostí.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 111
Další prováděcí pravomoci
V případě, že je námitka považována za nepřípustnou, přijme Komise prováděcí akt, kterým zamítne námitku jako nepřípustnou. Tento prováděcí akt se přijímá bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
Pododdíl 3
Tradiční výrazy
Článek 112
Definice
„Tradičním výrazem“ se rozumí výraz tradičně používaný v členských státech u výrobků uvedených v čl. 92 odst. 1 pro označení:
a)
skutečnosti, že výrobek nese chráněné označení původu nebo chráněné zeměpisné označení podle právních předpisů Unie nebo vnitrostátních právních předpisů, nebo
b)
výroby nebo způsobu zrání nebo jakosti, barvy, místa nebo zvláštní události spojených s historií výrobku s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením.
Článek 113
Ochrana
1. Chráněný tradiční výraz lze použít pouze pro výrobek, který byl vyroben v souladu s definicí stanovenou v čl. 112.
Tradiční výrazy jsou chráněny proti neoprávněnému používání.
2. Tradiční výrazy jsou chráněny pouze v jazyce a pro druhy výrobků z révy vinné, které byly uvedeny v žádosti, proti:
a)
jakémukoli zneužití chráněného výrazu, a to i tehdy, je-li doprovázen výrazy jako „druh“, „typ“, „způsob“, „jak se vyrábí v“, „napodobenina“, „chuť“, „jako“ nebo podobnými výrazy;
b)
jakémukoli jinému nepravdivému nebo zavádějícímu údaji o povaze, charakteristice nebo základních vlastnostech produktu uvedenému na vnitřním nebo vnějším obalu, na reklamním materiálu nebo v dokumentech týkajících se daného výrobku;
c)
všem ostatním praktikám, které mohou uvést spotřebitele v omyl zejména tím, že vyvolávají zdání, že se na víno vztahuje chráněný tradiční výraz.
3. Tradiční výrazy nesmějí v Unii zdruhovět.
Článek 114
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit přiměřenou úroveň ochrany je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s čl. 227 týkající se jazyka a způsobu psaní chráněného tradičního výrazu.
2. S cílem zajistit ochranu legitimních práv a zájmů producentů a hospodářských subjektů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
typ žadatelů, kteří mohou o ochranu tradičního výrazu požádat;
b)
podmínky platnosti žádosti o ochranu tradičního výrazu;
c)
důvody pro námitky vůči navrhovanému uznání tradičního výrazu;
d)
rozsah ochrany, vztah k ochranným známkám, chráněným tradičním výrazům, chráněným označením původu nebo zeměpisným označením, homonymům nebo některým názvům moštových odrůd;
e)
důvody pro zrušení tradičního výrazu;
f)
datum předložení žádosti o ochranu tradičního výrazu nebo žádosti o námitku nebo zrušení;
g)
postupy týkající se žádosti o ochranu tradičního výrazu, včetně přezkumu prováděného Komisí, řízení o námitce a postupů pro zrušení ochrany a změnu.
3. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu mezi Unií a některými třetími zeměmi je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky, za nichž mohou být tradiční výrazy používány pro výrobky z třetích zemí, a odchylky od článku 112 a čl. 113 odst. 2.
Článek 115
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
1. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná opatření týkající se postupu pro posuzování žádostí o ochranu nebo o schválení změny tradičního výrazu a rovněž postupu pro žádosti o námitku nebo zrušení, zejména pokud jde o:
a)
vzory dokumentů a formát pro předávání;
b)
lhůty;
c)
podrobnosti o skutečnostech, důkazech a podpůrných dokladech předkládaných spolu se žádostí;
d)
prováděcí pravidla pro zveřejňování chráněných tradičních výrazů.
2. Komise přijme prováděcí akty, kterými přijme nebo zamítne žádost o ochranu tradičního výrazu nebo žádosti o změnu chráněného výrazu nebo o zrušení ochrany tradičního výrazu.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví ochranu tradičních výrazů, pro které byla žádost o ochranu přijata, zejména tím, že je zatřídí v souladu s článkem 112 a zveřejní definici nebo podmínky použití.
4. Prováděcí akty uvedené v odstavci 1, 2 a 3 tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 116
Další prováděcí pravomoci
V případě, že je námitka považována za nepřípustnou, přijme Komise prováděcí akt, kterým zamítne námitku jako nepřípustnou. Tento prováděcí akt se přijímá bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
Oddíl 3
Označování a obchodní úprava v odvětví vína
Článek 117
Definice
Pro účely této části se rozumí:
a)
„označováním“ všechna slova, údaje, ochranné známky, obchodní značky, vyobrazení nebo symboly na obalu, dokladu, štítku, etiketě nebo krčkové či rukávové etiketě, které daný výrobek provázejí nebo se k němu vztahují;
b)
„obchodní úpravou“ všechny informace sdělované spotřebitelům prostřednictvím obalu dotyčného výrobku, včetně tvaru a typu lahví.
Článek 118
Použitelnost horizontálních předpisů
Pokud toto nařízení nestanoví jinak, použijí se pro označování a obchodní úpravu výrobků směrnice Rady 89/396/EHS (36), směrnice 2000/13/ES a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/45/ES (37), směrnice 2008/95/ES a nařízení (EU) č. 1169/2011.
Označování produktů uvedených v příloze VII části II bodech 1 až 11, 13, 15 a 16 nemůže být doplněno jinými údaji, než jsou údaje uvedené v tomto nařízení, ledaže by tyto jiné údaje splňovaly požadavky směrnice 2000/13/ES nebo nařízení (EU) č. 1169/2011.
Článek 119
Povinné údaje
1. Označení a obchodní úprava výrobků uvedených v příloze VII části II bodech 1 až 11, 13, 15 a 16, které jsou uváděny na trh v Unii nebo vyváženy, obsahují tyto povinné údaje:
a)
označení druhu výrobku z révy vinné v souladu s částí II přílohy VII;
b)
u vín s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením:
i)
výraz „chráněné označení původu“ nebo „chráněné zeměpisné označení“ a
ii)
název chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení;
c)
skutečný obsah alkoholu v procentech objemových;
d)
uvedení provenience;
e)
název stáčírny nebo v případě šumivého vína, šumivého vína dosyceného oxidem uhličitým, jakostního šumivého vína nebo jakostního aromatického šumivého vína název producenta nebo prodejce;
f)
u dovážených vín název dovozce; a
g)
v případě šumivého vína, šumivého vína dosyceného oxidem uhličitým, jakostního šumivého vína nebo jakostního aromatického šumivého vína údaj o obsahu cukru.
2. Odchylně od odst. 1 písm. a) lze odkaz na druh výrobku z révy vinné vynechat u vín, jejichž etikety obsahují název chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení.
3. Odchylně od odst. 1 písm. b) lze vynechat výrazy „chráněné označení původu“ nebo „chráněné zeměpisné označení“ v těchto případech:
a)
pokud je na etiketě v souladu se specifikací výrobku podle čl. 94 odst. 2 uveden tradiční výraz v souladu s čl. 112 odst. 1 písm. a);
b)
za výjimečných a řádně odůvodněných okolností, které stanoví Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci přijatých v souladu s článkem 227 s cílem zajistit dodržování stávajících postupů označování.
Článek 120
Nepovinné údaje
1. Označení a obchodní úprava výrobků uvedených v příloze VII části II bodech 1 až 11, 13, 15 a 16 mohou zejména obsahovat tyto nepovinné údaje:
a)
ročník sklizně;
b)
název moštové odrůdy nebo odrůd;
c)
v případě jiných vín, než jsou vína uvedená v čl. 119 odst. 1 písm. g), údaje o obsahu cukru;
d)
u vín s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením tradiční výrazy v souladu s čl. 112 písm. b);
e)
symbol Unie označující chráněné označení původu nebo chráněné zeměpisné označení;
f)
údaje o určitých výrobních metodách;
g)
u vín s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením název jiné zeměpisné jednotky, která je menší nebo větší než základní oblast pro označení původu nebo zeměpisné označení.
2. Aniž je dotčen čl. 100 odst. 3, pokud jde o použití údajů uvedených v odst. 1 písm. a) a b) tohoto článku u vín bez chráněného označení původu či chráněného zeměpisného označení,
a)
členské státy zavedou právní a správní předpisy s cílem zajistit certifikační, schvalovací a ověřovací postupy, které zaručí věrohodnost příslušných informací;
b)
členské státy mohou na základě nediskriminujících a objektivních kritérií a s náležitým ohledem na spravedlivou hospodářskou soutěž vypracovat pro vína vyrobená z moštových odrůd na jejich území seznam vyloučených moštových odrůd, zejména pokud:
i)
hrozí uvedení spotřebitele v omyl, pokud jde o skutečný původ vína, vzhledem ke skutečnosti, že název moštové odrůdy je nedílnou součástí zavedeného chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení,
ii)
by kontroly nebyly efektivní z hlediska nákladů vzhledem ke skutečnosti, že daná moštová odrůda je pěstována na velmi malé části vinic daného členského státu;
c)
směsi vín z různých členských států nenesou označení moštové odrůdy, ledaže se dotyčné členské státy dohodnou jinak a zajistí proveditelnost příslušných certifikačních, schvalovacích a ověřovacích postupů.
Článek 121
Jazyky
1. Povinné a nepovinné údaje podle článků 119 a 120 vyjádřené slovy se uvádějí v jednom nebo více úředních jazycích Unie.
2. Bez ohledu na odstavec 1 se název chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení nebo tradiční výraz podle čl. 112 písm. b) uvádí na etiketě v jazyce nebo jazycích, na které se ochrana vztahuje. U chráněného označení původu či chráněného zeměpisného označení nebo zvláštního vnitrostátního označení, která nepoužívají latinskou abecedu, se může název rovněž uvést v jednom nebo více úředních jazycích Unie.
Článek 122
Přenesené pravomoci
1. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví vína je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla a omezení pro:
a)
jiné údaje o obchodní úpravě a použití označování než ty, které jsou stanoveny v tomto oddíle;
b)
povinné údaje týkající se:
i)
výrazů použitých pro vyjádření povinných údajů a podmínek jejich použití,
ii)
výrazů odkazujících na zemědělský podnik a podmínek jejich použití,
iii)
ustanovení, která povolují producentským členským státům zavést další pravidla týkající se povinných údajů,
iv)
ustanovení, která umožňují další odchylky kromě odchylek uvedených v čl. 119 odst. 2, pokud jde o vynechání odkazu na druh výrobku z révy vinné, a
v)
ustanovení o použití jazyků;
c)
nepovinné údaje týkající se:
i)
výrazů použitých pro vyjádření nepovinných údajů a podmínek jejich použití,
ii)
ustanovení, která umožňují producentským členským státům zavést další pravidla týkající se nepovinných údajů;
d)
obchodní úpravu, pokud jde o:
i)
podmínky pro použití některých tvarů lahví a seznam některých zvláštních tvarů lahví,
ii)
podmínky pro použití typu lahví a uzávěrů používaných pro „šumivá vína“,
iii)
ustanovení, která umožňují producentským členským státům zavést další pravidla týkající se obchodní úpravy,
iv)
ustanovení o použití jazyků.
2. S cílem zajistit ochranu legitimních zájmů hospodářských subjektů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 týkající se pravidel, pokud jde o dočasné označování a obchodní úpravu vín, která nesou označení původu nebo zeměpisné označení, pokud toto označení původu nebo zeměpisné označení splňuje nezbytné požadavky.
3. S cílem zajistit, aby nebyly dotčeny hospodářské subjekty, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 týkající se přechodných ustanovení, pokud jde o víno uvedené na trh a označené v souladu s příslušnými pravidly platnými před 1. srpnem 2009.
4. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti obchodu mezi Unií a některými třetími zeměmi je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 týkající se odchylek od tohoto oddílu, pokud jde o výrobky určené na vývoz, v případě, že je vyžaduje právo dotčené třetí země.
Článek 123
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví nezbytná opatření týkající se postupů a technických kritérií použitelných na tento oddíl, včetně nezbytných opatření pro certifikační, schvalovací a ověřovací postupy vztahující se na vína bez chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA II
Zvláštní ustanovení pro jednotlivá odvětví
Oddíl 1
Cukr
Článek 124
Doba platnosti
S výjimkou článků 125 a 126 se tento oddíl použije do konce hospodářského roku 2016/2017.
Pododdíl 1
Zvláštní opatření
Článek 125
Dohody v odvětví cukru
1. Podmínky nákupu cukrové řepy a cukrové třtiny, včetně smluv o dodání podepsaných před zasetím, se řídí písemnými mezioborovými dohodami uzavřenými na jedné straně mezi pěstiteli cukrové řepy a cukrové třtiny v Unii nebo organizacemi, jichž jsou tito pěstitelé členy a které smlouvy uzavírají jejich jménem, a na druhé straně cukrovarnickými podniky v Unii nebo organizacemi, jichž jsou tyto podniky členy a které smlouvy uzavírají jejich jménem.
2. O mezioborových dohodách, jak jsou popsány v příloze II části II oddíle A bodě 6, informují cukrovarnické podniky příslušné orgány členského státu, v němž cukr vyrábějí.
3. Od 1. října 2017 musí mezioborové dohody splňovat podmínky nákupu stanovené v příloze X.
4. S cílem zohlednit zvláštní charakter odvětví cukru a rozvoj odvětví v období po skončení režimu kvót na výrobu cukru je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 za účelem:
a)
aktualizace podmínek uvedených v příloze II části II oddíle A;
b)
aktualizace podmínek nákupu cukrové řepy uvedených v příloze X;
c)
stanovení dalších pravidel týkajících se určení hrubé hmotnosti, táry a cukernatosti cukrové řepy dodávané do podniku a řepných řízků.
5. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná k uplatňování tohoto článku, mimo jiné i pokud jde o postupy, oznámení a správní pomoc v případě mezioborových dohod týkajících se více než jednoho členského státu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 126
Oznamování cen na trhu s cukrem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými zřídí informační systém pro ceny na trhu s cukrem, včetně systému pro zveřejňování úrovní cen pro tento trh. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Systém uvedený v prvním pododstavci je založen na informacích, které poskytují podniky vyrábějící bílý cukr nebo jiné hospodářské subjekty zapojené do obchodu s cukrem. Tyto informace se považují za důvěrné.
Komise zajistí, že se konkrétní ceny nebo jména jednotlivých hospodářských subjektů nezveřejní.
Pododdíl 2
Požadavky vztahující se na odvětví cukru během období uvedeného v článku 124
Článek 127
Smlouvy o dodání
1. Kromě požadavků stanovených v čl. 125 odst. 1 musí mezioborové dohody splňovat podmínky nákupu stanovené v příloze XI.
2. Ve smlouvách o dodání je třeba rozlišovat, zda množství cukru, která se mají z cukrové řepy vyrobit, představují:
a)
cukr podléhající kvótám nebo
b)
cukr nepodléhající kvótám.
3. Každý cukrovarnický podnik poskytuje členskému státu, v němž cukr vyrábí, údaje o:
a)
množstvích cukrové řepy podle odst. 2 písm. a), na která před zasetím uzavřel smlouvy o dodání, a o cukernatosti, z níž tyto smlouvy vycházejí;
b)
odpovídajícím předpokládaném výnosu.
Členské státy mohou požadovat další údaje.
4. Cukrovarnické podniky, které před zasetím nepodepsaly smlouvy o dodání množství cukrové řepy, které odpovídá cukru, na který mají kvótu, upravenou případně koeficientem pro preventivní stažení stanoveným podle čl. 130 odst. 2 prvního pododstavce, za minimální cenu cukrové řepy podléhající kvótám, jak je uvedeno v článku 135, jsou povinny zaplatit za veškerou cukrovou řepu, kterou zpracovávají na cukr, alespoň minimální cenu cukrové řepy podléhající kvótám.
5. S výhradou schválení příslušným členským státem se mohou mezioborové dohody od odstavců 2, 3 a 4 odchýlit.
6. Neexistují-li žádné mezioborové dohody, přijme příslušný členský stát v souladu s tímto nařízením opatření nezbytná pro ochranu zájmů dotčených stran.
Článek 128
Výrobní dávka
1. Z kvóty na cukr, kvóty na izoglukózu a kvóty na inulinový sirup, které byly přiděleny podnikům vyrábějícím cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup podle čl. 136 odst. 2, se vybírá výrobní dávka.
2. Opatření týkající se stanovení výrobní dávky z kvóty na cukr, kvóty na izoglukózu a kvóty na inulinový sirup podle odstavce 1 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 129
Výrobní náhrada
1. Pro výrobky v odvětví cukru uvedené v příloze I části III písm. b) až e) může být poskytována výrobní náhrada, pokud přebytkový cukr nebo dovezený cukr, přebytková izoglukóza nebo přebytkový inulinový sirup nejsou pro výrobu výrobků uvedených v čl. 140 odst. 2 druhém pododstavci písm. b) a c) dostupné za cenu odpovídající cenám na světovém trhu.
2. Opatření týkající se stanovení výrobní náhrady uvedené v odstavci 1 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 130
Stažení cukru
1. S cílem předcházet prudkému snížení cen na vnitřním trhu a řešit nadprodukci předpokládanou na základě předběžného odhadu dodávek a s ohledem na závazky Unie plynoucí z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU může Komise přijmout prováděcí akty, kterými v daném hospodářském roce z trhu stáhne ta množství cukru nebo izoglukózy vyrobená v rámci kvót, která přesahují prahovou hodnotu vypočtenou podle odstavce 2.
2. Prahová hodnota pro stažení uvedená v odstavci 1 se vypočte pro každý podnik, který obdržel kvótu, vynásobením jeho kvóty koeficientem. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví tento koeficient pro hospodářský rok, nejpozději 28. února předchozího hospodářského roku na základě předpokládaného vývoje na trhu.
Na základě aktualizovaného vývoje na trhu může Komise do 31. října daného hospodářského roku přijmout prováděcí akty, kterými upraví daný koeficient, nebo v případě, že žádný koeficient nebyl podle prvního pododstavce stanoven, koeficient stanoví.
3. Každý podnik, který obdržel kvótu skladuje na vlastní náklady až do začátku následujícího hospodářského roku cukr vyrobený v rámci kvóty překračující prahovou hodnotu vypočtenou podle odstavce 2. Množství cukru, izoglukózy nebo inulinového sirupu stažená během určitého hospodářského roku z trhu se považují za první množství vyrobená v rámci kvóty pro následující hospodářský rok.
Odchylně od prvního pododstavce může Komise s ohledem na předpokládaný vývoj na trhu s cukrem přijmout prováděcí akty, kterými stanoví, že pro běžný nebo následující hospodářský rok nebo pro oba tyto roky se veškerý stažený cukr, izoglukóza či inulinový sirup nebo jejich část považuje za:
a)
přebytkový cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup, které se mohou stát průmyslovým cukrem, průmyslovou izoglukózou nebo průmyslovým inulinovým sirupem, nebo
b)
dočasnou výrobu v rámci kvóty, z níž část může být vyhrazena na vývoz v souladu se závazky Unie plynoucími z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU.
4. Není-li zásobování Unie cukrem dostatečné, může Komise přijmout prováděcí akty, kterými povolí prodej určitého množství staženého cukru, stažené izoglukózy nebo staženého inulinového sirupu na trhu Unie před koncem období stažení.
5. Pokud se stažený cukr považuje za první množství cukru vyrobeného v následujícím hospodářském roce, vyplatí se pěstitelům cukrové řepy minimální cena stanovená pro daný hospodářský rok, jak je uvedeno v článku 135.
Pokud se stažený cukr stane průmyslovým cukrem nebo je vyvezen v souladu s odst. 3 druhým pododstavcem písm. a) nebo b) tohoto článku, požadavky článku 135 týkající se minimální ceny se neuplatní.
Pokud je stažený cukr prodán podle odstavce 4 tohoto článku na trhu Unie před koncem období stažení, vyplatí se pěstitelům cukrové řepy minimální cena stávajícího hospodářského roku.
6. Prováděcí akty podle tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 131
Dočasný mechanismus řízení trhu
1. Během doby uvedené v článku 124 může Komise přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná k zajištění dostatečných dodávek cukru na trh Unie. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Tato opatření mohou upravit výši cla z dováženého surového cukru, a to pro nezbytné množství a na nezbytnou dobu.
V rámci dočasného mechanismu řízení trhu přijme Rada opatření týkající se stanovení dávky z přebytku v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
2. Komise přijme prováděcí akty. kterými stanoví příslušná množství cukru nepodléhajícího kvótě a dováženého surového cukru, která mohou být propuštěna na trh Unie. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 132
Přenesené pravomoci
S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví cukru a zajistit náležité zohlednění zájmů všech stran a s ohledem na nezbytnost zabránit narušení trhu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které se týkají:
a)
podmínek nákupu a smluv o dodání uvedených v čl. 127;
b)
aktualizace podmínek nákupu cukrové řepy uvedených v příloze XI;
c)
kritérií, jež musí cukrovarnické podniky uplatňovat, když prodejcům cukrové řepy přidělují množství cukrové řepy, na která mají být před zasetím podepsány smlouvy o dodání podle čl. 127 odst. 3.
Článek 133
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto pododdílu týkající se postupů, obsahu a technických kritérií.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Pododdíl 3
Režim regulace produkce
Článek 134
Kvóty v odvětví cukru
1. Na cukr, izoglukózu a inulinový sirup se vztahuje režim kvót.
2. Pokud jde o režim kvót uvedený v odstavci 1 tohoto článku, překročí-li producent příslušnou kvótu a nevyužije přebytková množství způsoby stanovenými v článku 139, platí se z takového množství dávka z přebytku s výhradou podmínek uvedených v článcích 139 až 142.
Článek 135
Minimální cena cukrové řepy
Minimální cenu za cukrovou řepu podléhající kvótě stanoví Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 136
Přidělování kvót
1. Kvóty pro výrobu cukru, izoglukózy a inulinového sirupu na celostátní či regionální úrovni jsou stanoveny v příloze XII.
2. Členské státy přidělí kvótu každému podniku vyrábějícímu cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup usazenému na jejich území a schválenému podle článku 137.
Pro každý podnik se přidělená kvóta rovná kvótě, která byla podniku přidělena pro hospodářský rok 2010/2011 podle nařízení (ES) č. 1234/2007.
3. Pokud se kvóta přiděluje cukrovarnickému podniku, který má více než jednu výrobní jednotku, přijmou členské státy opatření, která považují za nezbytná pro náležité zohlednění zájmů pěstitelů cukrové řepy a cukrové třtiny.
Článek 137
Schválené podniky
1. Na žádost udělí členské státy schválení podniku vyrábějícímu cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup nebo podniku zpracovávajícímu tyto výrobky na některý z výrobků uvedených na seznamu v čl. 140 odst. 2 za předpokladu, že podnik:
a)
prokáže odbornou způsobilost k výrobě;
b)
je ochoten poskytovat údaje a podrobit se kontrolám v souvislosti s tímto nařízením;
c)
není předmětem pozastavení nebo odnětí schválení.
2. Schválené podniky poskytují členskému státu, na jehož území se koná sklizeň cukrové řepy či cukrové třtiny nebo na jehož území probíhá rafinace, údaje týkající se:
a)
množství cukrové řepy nebo cukrové třtiny, na která byla uzavřena smlouva o dodání, a odpovídajících předpokládaných výnosů cukrové řepy či cukrové třtiny a cukru na hektar;
b)
předpokládaných a skutečných dodávek cukrové řepy, cukrové třtiny a surového cukru, výroby cukru a zásob cukru;
c)
množství prodaného bílého cukru a odpovídajících cen a podmínek.
Článek 138
Přerozdělování vnitrostátních kvót a snížení kvót
1. Členský stát může snížit kvótu na cukr nebo izoglukózu, která byla přidělena podniku usazenému na jeho území, až o 10 %. Členské státy přitom uplatňují objektivní a nediskriminující kritéria.
2. Členské státy mohou převádět kvóty mezi podniky v souladu s pravidly stanovenými v příloze XIII a s ohledem na zájmy všech zúčastněných stran, zejména pěstitelů cukrové řepy a cukrové třtiny.
3. Množství snížená na základě odstavců 1 a 2 přidělí dotyčný členský stát jednomu nebo více podnikům na svém území, a to bez ohledu na to, zda jsou držiteli kvóty či nikoli.
Článek 139
Výroba nepodléhající kvótám
1. Cukr, izoglukóza nebo inulinový sirup vyrobené během hospodářského roku nad rámec kvóty podle článku 136 se mohou:
a)
používat ke zpracování některých výrobků podle článku 140;
b)
převádět v souladu s článkem 141 na výrobu v rámci kvót pro další hospodářský rok;
c)
používat pro zvláštní režim zásobování nejvzdálenějších regionů v souladu s kapitolou III nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (38);
d)
vyvážet v rámci množstevního omezení, které Komise stanoví prostřednictvím prováděcích aktů, při dodržení závazků plynoucích z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU; nebo
e)
propouštět na vnitřní trh v souladu s mechanismem popsaným v článku 131 pro účely přizpůsobení nabídky poptávce na základě předběžného odhadu dodávek.
Opatření uvedená v tomto článku prvním pododstavci písmeni e) se provádějí před zahájením preventivních opatření proti narušení trhů uvedených v čl. 219 odst. 1.
Na ostatní množství se vztahuje dávka z přebytku podle článku 142.
2. Prováděcí akty podle tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 140
Průmyslový cukr
1. Průmyslový cukr, průmyslová izoglukóza nebo průmyslový inulinový sirup jsou vyhrazeny pro výrobu jednoho z výrobků podle odstavce 2, pokud
a)
byly předmětem smlouvy o dodání uzavřené před koncem hospodářského roku mezi výrobcem a uživatelem, kterým bylo uděleno schválení podle článku 137; a
b)
byly dodány uživateli nejpozději dne 30. listopadu následujícího hospodářského roku.
2. S cílem zohlednit technický vývoj je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví seznam výrobků, pro jejichž výrobu se může použít průmyslový cukr, průmyslová izoglukóza nebo průmyslový inulinový sirup.
Tento seznam obsahuje zejména:
a)
bioethanol, líh, rum, živé kvasinky a množství sirupů na polevy a sirupů určených ke zpracování na „Rinse appelstroop“;
b)
některé průmyslové výrobky bez obsahu cukru, při jejichž zpracování se však používá cukr, izoglukóza nebo inulinový sirup;
c)
některé výrobky chemického a farmaceutického průmyslu, které obsahují cukr, izoglukózu nebo inulinový sirup.
Článek 141
Převod přebytkového cukru
1. Každý podnik se může rozhodnout, že celou produkci nad stanovenou kvótu na cukr, kvótu na izoglukózu nebo kvótu na inulinový sirup nebo její část převede do následujícího hospodářského roku, v němž bude považována za součást výroby tohoto roku. Aniž je dotčen odstavec 3, je toto rozhodnutí neodvolatelné.
2. Podniky, které přijmou rozhodnutí podle odstavce 1,
a)
o tom uvědomí příslušný členský stát přede dnem, který tento členský stát stanoví:
i)
mezi 1. únorem a 31. srpnem běžného hospodářského roku pro množství převáděné cukrové třtiny;
ii)
mezi 1. únorem a 31. srpnem běžného hospodářského roku pro další množství řepného cukru, izoglukózy nebo inulinového sirupu;
b)
se zaváží skladovat tato množství na vlastní náklady do konce běžného hospodářského roku.
3. Je-li konečná produkce určitého podniku v daném hospodářském roce nižší než odhad učiněný v okamžiku, kdy bylo přijato rozhodnutí v souladu s odstavcem 1, může být převedené množství zpětně upraveno nejpozději do 31. října následujícího hospodářského roku.
4. Převedená množství se považují za první množství vyrobená v rámci kvóty pro následující hospodářský rok.
5. Cukr skladovaný podle tohoto článku v průběhu hospodářského roku nesmí být skladován za použití jiných opatření stanovených v článcích 16 nebo 130.
Článek 142
Dávka z přebytku
1. Vybírá se dávka z přebytku z množství:
a)
přebytkového cukru, přebytkové izoglukózy a přebytkového inulinového sirupu, jež jsou vyrobeny v kterémkoli hospodářském roce, kromě množství převedených do výroby v rámci kvót pro následující hospodářský rok a skladovaných v souladu s článkem 141 nebo množství uvedených v čl. 139 odst. 1 prvním pododstavci písm. c), d) a e);
b)
průmyslového cukru, průmyslové izoglukózy a průmyslového inulinového sirupu, u nichž nebylo ve lhůtě, kterou stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů, doloženo, že byly zpracovány na jeden z výrobků uvedených v čl. 140 odst. 2;
c)
cukru, izoglukózy a inulinového sirupu, které byly v souladu s článkem 130 staženy z trhu a u nichž nejsou splněny povinnosti stanovené v čl. 130 odst. 3.
Prováděcí akty podle prvního pododstavce písm. b) se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Opatření týkající se stanovení dávky z přebytku uvedené v odstavci 1 přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 143
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit, aby podniky uvedené v článku 137 dodržovaly své závazky, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví pravidla pro udělování a odnětí schválení těmto podnikům, jakož i kritéria pro správní sankce.
2. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti odvětví cukru a zajistit náležité zohlednění zájmů všech stran je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o smysl podmínek pro fungování režimu kvót, jakož i stanovení podmínek pro prodej do nejvzdálenějších regionů.
3. S cílem zajistit, aby byli pěstitelé úzce zapojeni do rozhodnutí o převodu určitého množství produkce, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví pravidla týkající se převodu cukru.
Článek 144
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Pokud jde o podniky uvedené v článku 137, může Komise přijímat prováděcí akty, kterými stanoví pravidla týkající se:
a)
žádostí podniků o schválení, evidence, kterou mají schválené podniky vést, a informací, které tyto podniky musí poskytovat;
b)
systému kontrol prováděných členskými státy ve schválených podnicích;
c)
komunikace členských států s Komisí a se schválenými podniky;
d)
dodávky surovin podnikům, včetně smluv o dodání a dodacích listů;
e)
hodnoty ekvivalentu, pokud jde o cukr uvedený v čl. 139 odst. 1 prvním pododstavci;
f)
zvláštního režimu zásobování nejvzdálenějších regionů;
g)
vývozu uvedeného v čl. 139 odst. 1 prvním pododstavci;
h)
spolupráce členských států za účelem zajištění účinných kontrol;
i)
změny dat stanovených v článku 141 pro zvláštní hospodářské roky;
j)
stanovení přebytkového množství, oznámení a platby dávky z přebytku uvedené v článku 142;
k)
přijetí seznamu cukrovarů, které se zabývají výhradně rafinací, ve smyslu přílohy II části II oddílu B bodu 6.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 2
Víno
Článek 145
Registr vinic a soupis produkčního potenciálu
1. Členské státy vedou registr vinic s aktuálními informacemi o produkčním potenciálu. Od 1. ledna 2016 tato povinnost platí pouze tehdy, pokud členské státy provádějí systém povolení pro výsadbu révy uvedený v hlavě I kapitoly III nebo vnitrostátní program podpory.
2. Do 31. prosince 2015 se na členské státy, jejichž celková plocha vinic osázených moštovými odrůdami zatříděnými podle čl. 81 odst. 2 nepřesahuje 500 hektarů, povinnost uvedená v odstavci 1 tohoto článku nevztahuje.
3. Členské státy, které ve svých programech podpory stanoví opatření na restrukturalizaci a přeměnu vinic podle článku 46, předloží Komisi každoročně do 1. března aktualizovaný soupis produkčního potenciálu na základě registru vinic. Od 1. ledna 2016 podrobnosti oznámení Komisi týkající se vinařských oblastí stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
4. S cílem usnadnit sledování a ověřování produkčního potenciálu členských států je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla týkající se obsahu registru vinic a výjimek z nich.
Článek 146
Příslušné vnitrostátní orgány v odvětví vína
1. Aniž jsou dotčena jakákoli jiná ustanovení tohoto nařízení týkající se určení příslušných vnitrostátních orgánů, určí členské státy jeden nebo více orgánů odpovědných za zajišťování souladu s pravidly Unie v odvětví vína. Členské státy zejména určí laboratoře pověřené prováděním oficiálních rozborů v odvětví vína. Určené laboratoře musí splňovat obecná kritéria pro provoz zkušebních laboratoří stanovená v ISO/IEC 17025.
2. Členské státy sdělí Komisi názvy a adresy orgánů a laboratoří uvedených v odstavci 1. Komise tyto informace zveřejní a pravidelně aktualizuje.
Článek 147
Průvodní doklady a evidence
1. Produkty v odvětví vína se do oběhu v Unii uvádějí s úředně schváleným průvodním dokladem.
2. Fyzické či právnické osoby a jejich seskupení, které za účelem výkonu svého podnikání mají v držení produkty v odvětví vína, především producenti, stáčírny, zpracovatelé a obchodníci, vedou o uvedených produktech evidenci zaznamenávající vstupy a výstupy těchto produktů.
3. S cílem usnadnit přepravu vinařských výrobků a ověřování členskými státy je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o:
a)
pravidla pro průvodní doklad a jeho použití;
b)
podmínky, za kterých se průvodní doklad považuje za doklad potvrzující chráněná označení původu nebo zeměpisná označení;
c)
povinnost vést evidenci a její používání;
d)
upřesnění, kdo má povinnost vést evidenci, a výjimky z této povinnosti;
e)
činnosti, které se zanášejí do evidence.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
pravidla pro složení evidence, produkty v ní obsažené, lhůty pro zanášení informací do evidence a uzavírání evidence;
b)
opatření vyžadující, aby členské státy stanovily maximální přípustné procentní podíly ztrát;
c)
obecná a přechodná ustanovení pro vedení evidence;
d)
pravidla, která stanoví, jak dlouho se uchovávají průvodní doklady a evidence.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 3
Mléko a mléčné výrobky
Článek 148
Smluvní vztahy v odvětví mléka a mléčných výrobků
1. Pokud se členský stát rozhodne, že každá dodávka syrového mléka na jeho území od zemědělce ke zpracovateli syrového mléka musí být podložena písemnou smlouvou mezi stranami nebo se rozhodne, že první kupující musí předložit písemný návrh na uzavření smlouvy o dodávkách syrového mléka od zemědělců, řídí se tato smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy podmínkami stanovenými v odstavci 2.
Pokud se členský stát rozhodne, že dodávky syrového mléka od zemědělce ke zpracovateli syrového mléka musí být podloženy písemnou smlouvou mezi stranami, rozhodne také, která fáze dodávky musí být touto smlouvou podložena, pokud je dodávka syrového mléka prováděna prostřednictvím jednoho nebo více odběratelů.
Pro účely tohoto článku se „odběratelem“ rozumí podnik, který převáží syrové mléko od zemědělce nebo jiného odběratele ke zpracovateli syrového mléka nebo k jinému odběrateli, přičemž vlastnictví syrového mléka je v každém případě převáděno.
2. Smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy uvedené v odstavci 1:
a)
se uzavře nebo předloží před dodávkou,
b)
je v písemné formě a
c)
obsahuje zejména tyto náležitosti:
i)
cenu splatnou za dodávku, která je:
-
stálá a stanovená ve smlouvě nebo
-
vypočtena kombinací různých faktorů stanovených ve smlouvě, jež mohou zahrnovat tržní ukazatele odrážející změny v tržních podmínkách, dodaný objem a jakost nebo složení dodaného syrového mléka;
ii)
objem syrového mléka, který může nebo musí být dodán, a časový rozvrh těchto dodávek,
iii)
dobu trvání smlouvy, která může být uzavřena buď na dobu určitou, nebo na dobu neurčitou s ustanoveními pro skončení smlouvy,
iv)
podrobné údaje o dobách splatnosti a postupech,
v)
opatření týkající se odběru či dodávání syrového mléka, a
vi)
pravidla použitelná v případě vyšší moci.
3. Odchylně od odstavce 1 se smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy nevyžaduje, pokud syrové mléko dodává zemědělec družstvu, jehož je členem, jestliže stanovy tohoto družstva nebo pravidla a rozhodnutí stanovená v rámci nebo podle těchto stanov obsahují ustanovení, která mají podobné účinky jako ustanovení uvedená v odst. 2 písm. a), b) a c).
4. Všechny náležitosti smluv o dodávkách syrového mléka uzavřených zemědělci, odběrateli nebo zpracovateli syrového mléka, včetně náležitostí uvedených v odst. 2 písm. c), jsou volně sjednány mezi stranami.
Odchylně od prvního pododstavce se použije jedna nebo obě z těchto možností:
a)
pokud se členský stát rozhodne, že je uzavření písemné smlouvy na dodávky syrového mléka povinné v souladu s odstavcem 1, může stanovit minimální dobu trvání, která se uplatní pouze na písemné smlouvy mezi zemědělcem a prvním kupujícím syrového mléka; minimální doba trvání musí být alespoň šest měsíců a nesmí narušovat řádné fungování vnitřního trhu;
b)
pokud se členský stát rozhodne, že první kupující syrového mléka musí zemědělci předložit písemný návrh na uzavření smlouvy v souladu s odstavcem 1, může stanovit, že návrh musí obsahovat minimální dobu trvání smlouvy, jak za tímto účelem stanoví vnitrostátní právní předpisy minimální doba trvání musí být alespoň šest měsíců a nesmí narušovat řádné fungování vnitřního trhu.
Druhým pododstavcem není dotčeno právo zemědělce tuto minimální dobu trvání odmítnout, pokud tak učiní písemně. V takovém případě mohou strany volně sjednat všechny náležitosti smlouvy, včetně náležitostí uvedených v odst. 2 písm. c).
5. Členské státy, které využívají možností uvedených v tomto článku, informují Komisi o způsobu jejich uplatňování.
6. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro jednotné uplatňování odst. 2 písm. a) a b) a odstavce 3 tohoto článku a opatření týkající se oznámení, která mají členské státy učinit v souladu s tímto článkem. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 149
Smluvní jednání v odvětví mléka a mléčných výrobků
1. Organizace producentů v odvětví mléka a mléčných výrobků, která je uznána podle čl. 152 odst. 3, může jménem zemědělců, kteří jsou jejími členy, jednat o smlouvách na dodávky syrového mléka od zemědělce zpracovateli syrového mléka, nebo odběrateli ve smyslu čl. 148 odst. 1 třetího pododstavce, a to pokud jde o jejich celou společnou produkci nebo její část.
2. Jednání organizace producentů mohou probíhat:
a)
ať došlo k převodu vlastnictví syrového mléka od zemědělců na organizaci producentů, či nikoli;
b)
ať je dohodnutá cena stejná, pokud jde o společnou produkci některých nebo všech zemědělských členů, či nikoli;
c)
pokud jsou pro danou organizaci producentů splněny všechny následující podmínky:
i)
objem syrového mléka, kterého se uvedená jednání týkají, nepřesahuje 3,5 % celkové produkce v Unii;
ii)
objem syrového mléka, kterého se uvedená jednání týkají a který je vyprodukován v kterémkoli členském státě, nepřesahuje 33 % celkové vnitrostátní produkce tohoto členského státu a
iii)
objem syrového mléka, kterého se uvedená jednání týkají a který je dodáván v kterémkoli členském státě, nepřesahuje 33 % celkové vnitrostátní produkce tohoto členského státu;
d)
pokud dotyční zemědělci nejsou členy žádné jiné organizace producentů, která by rovněž vedla smluvní jednání jejich jménem, členské státy se však mohou od této podmínky odchýlit v řádně odůvodněných případech, kdy zemědělci mají dvě různé produkční jednotky nacházející se v různých zeměpisných oblastech;
e)
pokud se na syrové mléko nevztahuje povinnost vyplývající z členství zemědělce v družstvu, které jej zavazuje k tomu, aby syrové mléko dodával za podmínek uvedených ve stanovách družstva nebo v pravidlech a rozhodnutích stanovených v rámci nebo podle těchto stanov, a
f)
pokud organizace producentů informuje příslušné orgány členského státu nebo členských států, ve kterých působí, o objemu syrového mléka, kterého se uvedená jednání týkají.
3. Odchylně od podmínek stanovených v odst. 2 písm. c) bodech ii) a iii) se jednání organizace producentů mohou uskutečnit podle odstavce 1, pokud se v případě uvedené organizace producentů jednání týká objemu syrového mléka, který je produkován nebo dodáván v členském státě, jehož celková roční produkce syrového mléka nedosahuje 500 000 tun, a tento objem nepřesahuje 45 % celkové vnitrostátní produkce dotyčného členského státu.
4. Pro účely tohoto článku se odkazem na organizaci producentů rozumí rovněž odkaz na sdružení takových organizací producentů.
5. Pro účely odst. 2 písm. c) a odst. 3 Komise způsobem, který uzná za vhodný, zveřejní množství produkce syrového mléka v Unii a členských státech, přičemž využije nejaktuálnější informace, které má k dispozici.
6. Odchylně od odst. 2 písm. c) a odstavce 3 může orgán pro hospodářskou soutěž uvedený ve druhém pododstavci tohoto odstavce v jednotlivých případech rozhodnout, a to i v případě, že nebyly překročeny prahové hodnoty stanovené ve zmíněných ustanoveních, že některá jednání vedená organizací producentů by buď měla znovu proběhnout, nebo by se vůbec neměla uskutečnit, pokud to považuje za nezbytné k tomu, aby se zabránilo vyloučení hospodářské soutěže nebo aby se předešlo vážné újmě pro malé a střední podniky zpracovávající syrové mléko na jeho území.
V případě jednání zahrnujících více členských států přijme rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci Komise, a to bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3. V ostatních případech přijímá uvedené rozhodnutí vnitrostátní orgán pro hospodářskou soutěž toho členského státu, jehož se jednání týkají.
Rozhodnutí uvedená v tomto odstavci se nepoužijí přede dnem jejich oznámení dotčeným podnikům.
7. Pro účely tohoto článku se:
a)
„vnitrostátním orgánem pro hospodářskou soutěž“ rozumí orgán uvedený v článku 5 nařízení Rady (ES) č. 1/2003 (39);
b)
„malým a středním podnikem“ rozumí mikropodnik, malý nebo střední podnik ve smyslu doporučení 2003/361/ES.
8. Členské státy, v nichž se konají jednání v souladu s tímto článkem, informují Komisi o použití odst. 2 písm. f) a odstavce 6.
Článek 150
Regulace nabídky sýrů s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením
1. Na žádost organizace producentů uznané podle čl. 152 odst. 3, mezioborové organizace uznané podle čl. 157 odst. 3 nebo seskupení hospodářských subjektů uvedené v čl. 3 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012, mohou členské státy na omezené období stanovit závazná pravidla pro regulaci nabídky sýrů s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením podle čl. 5 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1151/2012.
2. Pravidla uvedená v odstavci 1 tohoto článku podléhají předchozí dohodě mezi stranami v dané zeměpisné oblasti podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012. Taková dohoda je uzavřena nejméně mezi dvěma třetinami producentů mléka nebo jejich zástupců, kteří zastupují producenty nejméně dvou třetin syrového mléka používaného pro výrobu sýra uvedeného v odstavci 1 tohoto článku a případně nejméně dvěma třetinami výrobců tohoto sýra, kteří vyrábějí nejméně dvě třetiny z celkové výroby tohoto sýra v zeměpisné oblasti podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012.
3. Pro účely odstavce 1 je v případě sýra s chráněným zeměpisným označením zeměpisná oblast původu syrového mléka uvedená ve specifikaci výrobku pro daný sýr totožná se zeměpisnou oblastí podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012 týkající se tohoto sýra.
4. Pravidla uvedená v odstavci 1:
a)
se vztahují pouze na regulaci nabídky daného výrobku a jejich cílem je přizpůsobit nabídku tohoto sýra poptávce;
b)
platí pouze pro daný výrobek;
c)
mohou být závazná na období maximálně tří let a poté mohou být obnovena na základě nové žádosti v souladu s odstavcem 1;
d)
nesmějí poškodit obchod s jinými výrobky, než jsou ty, na něž se vztahují uvedená pravidla;
e)
nesmějí se týkat transakcí provedených po prvním uvedení daného sýra na trh;
f)
nesmějí umožňovat pevné stanovení cen, a to ani pokud by ceny byly stanoveny orientačně či jako ceny doporučené;
g)
nesmějí vést k tomu, že nadměrný podíl dotyčného výrobku nebude k dispozici, ačkoli by jinak k dispozici byl;
h)
nesmějí vést k diskriminaci, vytvářet překážky pro nové subjekty na trhu ani negativně ovlivňovat drobné výrobce;
i)
přispívají k zachování jakosti nebo k rozvoji daného výrobku;
j)
nedotýkají se článku 149.
5. Pravidla uvedená v odstavci 1 se zveřejní v úředním tisku daného členského státu.
6. Členské státy provádí kontroly k zajištění toho, že podmínky stanovené v odstavci 4 jsou splněny, a v případě, že příslušné vnitrostátní orgány zjistí, že tyto podmínky dodržovány nejsou, zruší pravidla uvedená v odstavci 1.
7. Členské státy neprodleně oznámí Komisi pravidla, která přijaly podle odstavce 1. Komise o oznámeních týkajících se těchto pravidel informuje ostatní členské státy.
8. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů kdykoli rozhodnout, že členský stát musí zrušit pravidla, jež stanovil podle odstavce 1, pokud Komise zjistí, že tato pravidla nejsou v souladu s podmínkami stanovenými v odstavci 4 nebo na významné části vnitřního trhu vylučují či narušují hospodářskou soutěž nebo že ohrožují volný obchod či dosažení cílů článku 39 Smlouvy o fungování EU. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 tohoto nařízení.
Článek 151
Povinné výkazy v odvětví mléka a mléčných výrobků
Od 1. dubna 2015 vykazují první kupující syrového mléka příslušnému vnitrostátnímu orgánu množství syrového mléka, které jim bylo každý měsíc dodáno.
Pro účely tohoto článku a článku 148 se „prvním kupujícím“ rozumí podnik nebo seskupení, které kupují mléko od producentů, za účelem:
a)
jeho odběru, balení, skladování, chlazení nebo zpracování, včetně smluvního provádění této činnosti,
b)
jeho prodeje jednomu nebo více podnikům, které ošetřují nebo zpracovávají mléko či jiné mléčné výrobky.
Členské státy oznámí Komisi množství syrového mléka podle prvního pododstavce.
Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví pravidla pro obsah, formát a časový rozvrh těchto výkazů a opatření týkajících se oznámení, jež mají členské státy podávat v souladu s tímto článkem. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA III
Organizace producentů a sdružení a mezioborové organizace
Oddíl 1
Definice a uznání
Článek 152
Organizace producentů
1. Členské státy mohou na požádání uznat organizace producentů, které:
a)
založili, a ovládají v souladu s čl. 153 odst. 2 písm. c), producenti v konkrétním odvětví uvedeném v čl. 1 odst. 2;
b)
byly vytvořeny z podnětu producentů;
c)
mají konkrétní zaměření, které může zahrnovat alespoň jeden z těchto cílů:
i)
zajištění plánování produkce a její přizpůsobení poptávce, zejména pokud jde o jakost a množství,
ii)
soustředění nabídky a uvádění produktů vyprodukovaných jejími členy na trh, mimo jiné i prostřednictvím přímého prodeje,
iii)
optimalizace produkčních nákladů a návratnosti investic v reakci na normy v oblasti životního prostředí a dobrých životních podmínek zvířat a zajišťování stálosti cen producentů,
iv)
provádění výzkumu a rozvíjení iniciativ se zaměřením na udržitelné metody produkce, inovativní postupy, hospodářskou konkurenceschopnost a rozvoj trhu,
v)
podpora a poskytování technické pomoci pro používání pěstitelských postupů a technologií produkce šetrných k životnímu prostředí a vhodných postupů a technologií, pokud jde o dobré životní podmínky zvířat,
vi)
podpora a poskytování technické pomoci pro používání norem produkce, zvyšování jakosti produktů a vývoj produktů s chráněným označením původu, chráněným zeměpisným označením nebo vnitrostátní značkou jakosti,
vii)
nakládání s vedlejšími produkty a odpady, zejména za účelem ochrany jakosti vod, půdy a krajiny, jakož i k zachování nebo podpoře biologické rozmanitosti,
viii)
přispívání k udržitelnému využívání přírodních zdrojů a ke zmírňování změny klimatu,
ix)
rozvoj iniciativ v oblasti propagace a uvádění na trh,
x)
správa vzájemných fondů uvedených v rámci operačních programů v odvětví ovoce a zeleniny stanovených v čl. 31 odst. 2 tohoto nařízení a v článku 36 nařízení (EU) č. 1305/2013,
xi)
poskytování technické pomoci nezbytné pro využívání termínových trhů a systémů pojištění.
2. Organizace producentů uznaná podle odstavce 1 může být uznána i nadále, jestliže uvádí na trh výrobky kódu KN ex 2208 jiné než výrobky uvedené v příloze I Smluv, a to za předpokladu, že podíl těchto výrobků nepřesahuje 49 % celkové hodnoty produkce uváděné organizací producentů na trh a že na tyto výrobky není poskytována podpora Unie. Tyto výrobky se v případě organizací producentů v odvětví ovoce a zeleniny nezohledňují při výpočtu hodnoty produktů uváděných na trh pro účely čl. 34 odst. 2.
3. Odchylně od odstavce 1 uznají členské státy organizace producentů tvořené producenty v odvětví mléka a mléčných výrobků, které:
a)
byly vytvořeny z podnětu producentů;
b)
mají konkrétní zaměření, které může zahrnovat jeden nebo více z těchto cílů:
i)
zajištění plánování produkce a její přizpůsobení poptávce, zejména pokud jde o jakost a množství,
ii)
soustředění nabídky a uvádění produktů vyprodukovaných jejími členy na trh,
iii)
optimalizace produkčních nákladů a zajišťování stálosti cen producentů.
Článek 153
Stanovy organizací producentů
1. Stanovy organizace producentů zavazují její členy zejména k tomu, aby:
a)
uplatňovali pravidla přijatá organizací producentů ohledně podávání zpráv o produkci, produkce samotné, uvádění produktů na trh a ochrany životního prostředí;
b)
byli členy pouze jedné organizace producentů, pokud jde o určitý produkt jejich podniku; dotčený členský stát však v řádně odůvodněných případech může udělit výjimku z této podmínky, kdy členové organizace producentů mají dvě různé produkční jednotky nacházející se v různých zeměpisných oblastech;
c)
poskytovali informace požadované organizací producentů ke statistickým účelům.
2. Stanovy organizace producentů rovněž stanoví:
a)
postupy pro určení, přijetí a změnu pravidel uvedených v odst. 1 písm. a);
b)
předepisování členských příspěvků nezbytných k financování organizace producentů;
c)
pravidla umožňující členům organizace producentů demokratickou kontrolu jejich organizace a jejích rozhodnutí;
d)
sankce za porušení povinností vyplývajících ze stanov, zejména za neplacení příspěvků, nebo za porušení pravidel stanovených organizací producentů;
e)
pravidla pro přijímání nových členů, zejména minimální dobu členství, která nesmí být kratší než jeden rok;
f)
účetní a rozpočtová pravidla nezbytná pro fungování organizace.
3. Odstavce 1 a 2 se nevztahují na organizace producentů v odvětví mléka a mléčných výrobků.
Článek 154
Uznávání organizací producentů
1. Aby byla uznána členským státem, musí být organizace producentů žádající o uznání právním subjektem nebo jednoznačně vymezenou částí právního subjektu, který:
a)
splňuje požadavky uvedené v čl. 152 odst. 1 písm. a), b) a c);
b)
má minimální počet členů nebo disponuje minimálním objemem nebo hodnotou tržní produkce, který stanoví daný členský stát, v oblasti, v níž vyvíjí svoji činnost;
c)
poskytne dostatečné důkazy, že je schopen řádně vykonávat svoji činnost z časového hlediska i z hlediska efektivity, poskytování lidské, materiální a technické podpory svým členům a případně soustředění nabídky;
d)
má stanovy, jež jsou v souladu s ustanoveními písmen a), b) a c) tohoto odstavce.
2. Členské státy mohou rozhodnout, že organizace producentů, které byly uznány před 1. lednem 2014 na základě vnitrostátních právních předpisů a které splňují podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, se považují za uznané organizace producentů podle článku 152.
3. Organizace producentů, které byly uznány před 1. lednem 2014 na základě vnitrostátních právních předpisů, ale nesplňují podmínky uvedené v odstavci 1, mohou i nadále vykonávat svou činnost podle vnitrostátních právních předpisů do 1. ledna 2015.
4. Členské státy:
a)
rozhodnou o uznání organizace producentů do čtyř měsíců od podání žádosti doplněné všemi příslušnými podklady; tato žádost se podává v členském státě, v němž má organizace své ústředí;
b)
v intervalech, jež samy určí, provádějí kontroly s cílem ověřit, zda uznané organizace producentů dodržují ustanovení této kapitoly;
c)
v případě, že zjistí nedodržování opatření stanovených v této kapitole či nesrovnalosti při jejich provádění, uloží těmto organizacím a sdružením odpovídající sankce, které stanovily, a, pokud je to nezbytné, rozhodnou o odebrání uznání;
d)
každý rok nejpozději do 31. března, informují Komisi o všech rozhodnutích o udělení, zamítnutí nebo odebrání uznání, která přijaly v předchozím kalendářním roce.
Článek 155
Externí zajišťování činností
Členské státy mohou uznané organizaci producentů nebo uznanému sdružení organizací producentů v odvětvích určených Komisí v souladu s čl. 173 odst. 1 písm. f) povolit, aby kteroukoli ze svých činností s výjimkou produkce svěřily vnějším subjektům včetně dceřiných, pokud daná organizace producentů nebo sdružení organizací producentů i nadále odpovídají za provádění činnosti zajišťované externě a za celkovou kontrolu řízení a dohled nad obchodním ujednáním o výkonu dané činnosti.
Článek 156
Sdružení organizací producentů
1. Členské státy mohou na požádání uznat sdružení organizací producentů v konkrétním odvětví uvedeném v čl. 1 odst. 2, která byla vytvořena z podnětu uznaných organizací producentů.
Sdružení organizací producentů mohou provádět jakoukoli z činností nebo funkcí organizací producentů, a sice podle pravidel přijatých v souladu s článkem 173.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy na požádání při posuzování žádosti uznat sdružení uznaných organizací producentů v odvětví mléka a mléčných výrobků, pokud má dotčený členský stát za to, že sdružení je schopné efektivně vykonávat kteroukoli z činností uznané organizace producentů a splňuje podmínky stanovené v čl. 161 odst. 1.
Článek 157
Mezioborové organizace
1. Členské státy mohou na požádání uznat mezioborové organizace v konkrétním odvětví uvedeném v čl. 1 odst. 2, které:
a)
se skládají ze zástupců hospodářských činností souvisejících s produkcí a alespoň s jednou z těchto fází dodavatelského řetězce: zpracování produktů nebo obchod s nimi včetně distribuce v jednom nebo více odvětvích;
b)
vznikly z podnětu všech nebo některých organizací nebo sdružení, které je tvoří;
c)
mají konkrétní zaměření zohledňující zájmy svých členů a zájmy spotřebitelů, které může zahrnovat zejména jeden z těchto cílů:
i)
zlepšení znalostí a transparentnosti produkce a trhu, mimo jiné prostřednictvím zveřejňování souhrnných statistických údajů o produkčních nákladech, cenách a případně i cenových indexech, objemech a dobách trvání dříve uzavřených smluv a poskytování analýz možného budoucího rozvoje trhu na regionální, celostátní nebo mezinárodní úrovni,
ii)
prognózy produkčního potenciálu a zaznamenávání cen na veřejných trzích;
iii)
přispívání k lepší koordinaci způsobu uvádění produktů na trh, zejména prostřednictvím průzkumu a studií trhu,
iv)
průzkum potenciálních vývozních trhů,
v)
aniž jsou dotčeny články 148 a 168, vypracovávání vzorů smluv slučitelných s pravidly Unie pro prodej zemědělských produktů kupujícím nebo dodávky zpracovaných výrobků distributorům a maloobchodníkům s ohledem na potřebu zajištění spravedlivých podmínek hospodářské soutěže a zabránění narušení trhu,
vi)
plnější využívání potenciálu produktů i na úrovni odbytišť a rozvoj iniciativ k posílení hospodářské konkurenceschopnosti a inovací,
vii)
poskytování informací a provádění výzkumu nezbytného k inovacím, racionalizaci, zlepšení a změně zaměření produkce a případně i zpracování a prodeje na produkty, které lépe vyhovují požadavkům trhu a chuti a očekávání spotřebitelů, zejména pokud jde o jakost produktů, včetně zvláštních vlastností produktů s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením, a ochranu životního prostředí,
viii)
hledání způsobů, jak omezit používání veterinárních léčivých přípravků nebo přípravků na ochranu rostlin, umožnit lepší řízení jiných vstupů, zajistit jakost produktů a ochranu půdy a vod, zvýšit bezpečnost potravin, zejména prostřednictvím vysledovatelnosti produktů, a zlepšit zdraví a životní podmínky zvířat,
ix)
vyvíjení metod a nástrojů ke zlepšení jakosti produktů ve všech fázích produkce a případně zpracování a uvádění na trh,
x)
přijetí veškerých možných opatření s cílem obhajovat, chránit a podporovat ekologické zemědělství a označení původu, značky jakosti a zeměpisná označení,
xi)
podpora a provádění výzkumu zaměřeného na integrovanou a udržitelnou produkci nebo jiné metody produkce šetrné k životnímu prostředí,
xii)
podpora zdravé a odpovědné spotřeby produktů na vnitřním trhu; nebo informování o škodlivých účincích spotřeby v nebezpečné míře;
xiii)
podpora spotřeby nebo poskytování informací o produktech na vnitřním trhu a na vnějších trzích;
xiv)
přispění k nakládání s vedlejšími produkty a snížení množství odpadů a nakládání s nimi.
2. V řádně odůvodněných případech mohou členské státy na základě objektivních a nediskriminujících kritérií rozhodnout, že podmínka stanovená v čl. 158 odst. 1 písm. c) je splněna prostřednictvím omezení počtu mezioborových organizací na regionální nebo celostátní úrovni, pokud tak stanoví vnitrostátní právní předpisy přijaté před 1. lednem 2014 a pokud to nenarušuje řádné fungování vnitřního trhu.
3. Pokud jde o odvětví mléka a mléčných výrobků, mohou členské státy odchylně od odstavce 1 uznat mezioborové organizace, které:
a)
formálně požádaly o uznání a sdružují zástupce hospodářských činností souvisejících s produkcí syrového mléka alespoň v jedné z těchto fází dodavatelského řetězce: zpracování produktů v odvětví mléka a mléčných výrobků nebo obchod s nimi, včetně jejich distribuce;
b)
vznikly z podnětu všech nebo některých zástupců uvedených v písmeni a);
c)
vykonávají v jednom nebo více regionech Unie jednu nebo více z následujících činností a zohledňují při tom zájmy členů uvedených mezioborových organizací a spotřebitelů:
i)
zlepšení znalosti a transparentnosti produkce a trhu, včetně zveřejňování statistických údajů o cenách, objemech a dobách trvání dříve uzavřených smluv na dodávku syrového mléka a poskytování analýz možného budoucího rozvoje trhu na regionální, vnitrostátní a mezinárodní úrovni;
ii)
přispívání k lepší koordinaci uvádění produktů odvětví mléka a mléčných výrobků na trh, zejména prostřednictvím výzkumu nebo studií trhu;
iii)
podpora spotřeby a poskytování informací o mléku a mléčných výrobcích na vnitřních i vnějších trzích;
iv)
průzkum potenciálních vývozních trhů;
v)
vypracovávání vzorů smluv slučitelných s pravidly Unie pro prodej syrového mléka kupujícím nebo nabídku zpracovaných výrobků distributorům a maloobchodům, při zohlednění potřeby dosáhnout spravedlivých a konkurenceschopných podmínek a zabránit narušení trhu;
vi)
poskytování informací a provádění výzkumu nezbytného ke změně zaměření produkce na produkty lépe vyhovující požadavkům trhu a chuti a očekáváním spotřebitelů, zejména pokud jde o jakost produktů a ochranu životního prostředí;
vii)
udržování a rozvoj produkčního potenciálu odvětví mléka a mléčných výrobků mimo jiné prostřednictvím podpory inovace a programů aplikovaného výzkumu a vývoje s cílem plně využít potenciálu mléka a mléčných výrobků, zejména proto, aby byly vytvářeny produkty s přidanou hodnotou, které budou atraktivnější pro spotřebitele;
viii)
hledání postupů omezujících používání veterinárních léčiv, zlepšení řízení jiných vstupů a zvýšení bezpečnosti potravin a zdraví zvířat;
ix)
vyvíjení metod a nástrojů ke zlepšení jakosti produktů ve všech fázích produkce a uvádění na trh,
x)
využívání možností ekologického zemědělství a ochrana a podpora tohoto zemědělství, jakož i výroba výrobků s označením původu, značkami jakosti a zeměpisnými označeními; a
xi)
propagace integrované produkce nebo jiných metod produkce šetrných k životnímu prostředí.
Článek 158
Uznání mezioborových organizací
1. Členské státy mohou uznat mezioborové organizace žádající o uznání, pokud tyto organizace:
a)
splňují požadavky uvedené v článku 157;
b)
vykonávají svou činnost v jednom nebo více regionech daného území;
c)
představují významnou část hospodářských činností uvedených v čl. 157 odst. 1 písm. a);
d)
nejsou samy zapojeny do produkce, zpracovávání nebo obchodování, s výjimkou případů uvedených v článku 162.
2. Členské státy mohou rozhodnout, že mezioborové organizace, které byly uznány před 1. lednem 2014 na základě vnitrostátních právních předpisů a které splňují podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, se považují za uznané mezioborové organizace podle článku 157.
3. Mezioborové organizace, které byly uznány před 1. lednem 2014 na základě vnitrostátních právních předpisů, ale nesplňují podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, mohou i nadále vykonávat svou činnost podle vnitrostátních právních předpisů do 1. ledna 2015.
4. Členské státy mohou uznat mezioborové organizace ve všech odvětvích existující před 1. lednem 2014, ať již byly uznány na základě žádosti nebo zřízeny podle právních předpisů, i když nesplňují podmínku stanovenou v čl. 157 odst. 1 písm. b) nebo v čl. 157 odst. 3 písm. b).
5. V případě uznání mezioborové organizace v souladu s odstavcem 1 nebo 2 členské státy:
a)
rozhodnou o udělení uznání ve lhůtě čtyř měsíců od podání žádosti doplněné všemi příslušnými podpůrnými doklady; tato žádost se podává v členském státě, v němž má organizace své ústředí;
b)
v intervalech, jež samy určí, provádějí kontroly s cílem ověřit, zda uznané mezioborové organizace dodržují podmínky, jimiž se řídí jejich uznání;
c)
v případě, že zjistí nedodržování opatření stanovených v tomto nařízení či nesrovnalosti při jejich provádění, uloží těmto organizacím odpovídající sankce, které stanovily, a, pokud je to nezbytné, rozhodnou o odebrání uznání;
d)
odeberou uznání, pokud již nejsou splněny požadavky a podmínky pro uznání stanovené v tomto článku;
e)
každý rok do 31. března informují Komisi o všech rozhodnutích o udělení, zamítnutí nebo odebrání uznání, která přijaly v předchozím kalendářním roce.
Oddíl 2
Další pravidla pro konkrétní odvětví
Článek 159
Povinné uznávání
Odchylně od článků 152 až 158 uznají členské státy na požádání:
a)
organizace producentů
i)
v odvětví ovoce a zeleniny, pokud jde o jeden nebo více produktů uvedeného odvětví nebo takové produkty určené výhradně ke zpracování,
ii)
v odvětví olivového oleje a stolních oliv,
iii)
v odvětví bource morušového,
iv)
v odvětví chmele;
b)
mezioborové organizace v odvětví olivového oleje a stolních oliv a v odvětví tabáku.
Článek 160
Organizace producentů v odvětví ovoce a zeleniny
V odvětví ovoce a zeleniny sledují organizace producentů alespoň jeden z cílů uvedených v čl. 152 odst. 1 písm. c) bodech i, ii) a iii).
Stanovy organizací producentů v odvětví ovoce a zeleniny ukládají členům povinnost, aby celou svoji produkci uváděli na trh prostřednictvím své příslušné organizace producentů.
Organizace producentů a sdružení organizací producentů v odvětví ovoce a zeleniny se považují za organizace, které v rámci své působnosti jednají v hospodářských záležitostech za své členy a jejich jménem.
Článek 161
Uznávání organizací producentů v odvětví mléka a mléčných výrobků
1. Členské státy uznají za organizace producentů v odvětví mléka a mléčných výrobků veškeré právnické osoby či jednoznačně vymezené části právnických osob, jež o uznání žádají, pokud:
a)
splňují požadavky uvedené v čl. 152 odst. 3;
b)
mají minimální počet členů nebo disponují minimálním objemem tržní produkce, který stanoví daný členský stát, v oblasti, v níž vyvíjejí činnost;
c)
existují dostatečné důkazy o řádném výkonu jejich činnosti jak z časového hlediska, tak z hlediska efektivity a soustředění nabídky;
d)
mají stanovy, jež jsou v souladu s ustanoveními písmen a), b) a c) tohoto odstavce.
2. Členské státy mohou rozhodnout, že organizace producentů, které byly uznány před 2. dubnem 2012 na základě vnitrostátních právních předpisů a které splňují podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, se považují za uznané organizace producentů podle čl. 152 odst. 3
3. Členské státy:
a)
rozhodnou o uznání organizace producentů do čtyř měsíců od podání žádosti doplněné všemi příslušnými podklady; tato žádost se podává v členském státě, v němž má organizace své ústředí;
b)
v intervalech, jež samy určí, provádějí kontroly s cílem ověřit, zda uznané organizace producentů a sdružení organizací producentů dodržují ustanovení této kapitoly;
c)
v případě, že zjistí nedodržování opatření stanovených v této kapitole či nesrovnalosti při jejich provádění, uloží těmto organizacím a sdružením odpovídající sankce, které stanovily, a, pokud je to nezbytné, rozhodnou o odebrání uznání;
d)
každý rok do 31. března, informují Komisi o všech rozhodnutích o udělení, zamítnutí nebo odebrání uznání, která přijaly v předchozím kalendářním roce.
Článek 162
Mezioborové organizace v odvětví olivového oleje a stolních oliv a v odvětví tabáku
U mezioborových organizací v odvětví olivového oleje a stolních oliv a v odvětví tabáku může konkrétní zaměření uvedené v čl. 57 odst. 1 písm. c) zahrnovat také jeden z těchto cílů:
a)
soustředění a koordinace nabídky a uvádění produkce svých členů na trh;
b)
společné přizpůsobení produkce a zpracování požadavkům trhu a zdokonalení produktu;
c)
podpora racionalizace a zlepšení produkce a zpracování.
Článek 163
Uznávání mezioborových organizací v odvětví mléka a mléčných výrobků
1. Členské státy mohou uznat mezioborové organizace v odvětví mléka a mléčných výrobků, za předpokladu, že uvedené organizace:
a)
splňují požadavky uvedené v čl. 157 odst. 3;
b)
vykonávají svou činnost v jednom nebo více regionech daného území;
c)
představují významnou část hospodářských činností uvedených v čl. 157 odst. 3 písm. a);
d)
nejsou samy zapojeny do produkce, zpracovávání nebo obchodování v odvětví mléka a mléčných výrobků.
2. Členské státy mohou rozhodnout, že mezioborové organizace, které byly uznány před 2. dubnem 2012 na základě vnitrostátních právních předpisů a které splňují podmínky uvedené v odstavci 1, se považují za uznané mezioborové organizace podle čl. 157 odst. 3.
3. Pokud členské státy využijí možnosti uznat mezioborovou organizaci v souladu s odstavcem 1 nebo 2:
a)
rozhodnou o uznání mezioborové organizace do čtyř měsíců od podání žádosti doplněné všemi příslušnými podklady; tato žádost se podává v členském státě, v němž má organizace své ústředí;
b)
v intervalech, jež samy určí, provádějí kontroly s cílem ověřit, zda uznané mezioborové organizace dodržují podmínky, jimiž se řídí jejich uznání;
c)
v případě, že zjistí nedodržování opatření stanovených v tomto nařízení či nesrovnalosti při jejich provádění, uloží těmto organizacím odpovídající sankce, které stanovily, a, pokud je to nezbytné. rozhodnou o odebrání uznání;
d)
odeberou uznání, pokud:
i)
již nejsou splněny požadavky a podmínky pro uznání stanovené v tomto článku;
ii)
se mezioborová organizace účastní dohod, rozhodnutí či jednání ve vzájemné shodě uvedených v čl. 210 odst. 4, tímto odebráním uznání nejsou dotčeny jakékoli další sankce ukládané v souladu s vnitrostátními právními předpisy;
iii)
mezioborová organizace neplní oznamovací povinnost uvedenou v čl. 210 odst. 2 prvním pododstavci písm. a);
e)
každý rok do 31. března, informují Komisi o všech rozhodnutích o udělení, zamítnutí nebo odebrání uznání, která přijaly v předchozím kalendářním roce.
Oddíl 3
Rozšíření působnosti pravidel a povinné příspěvky
Článek 164
Rozšíření působnosti pravidel
1. Je-li uznaná organizace producentů, uznané sdružení organizací producentů nebo uznaná mezioborová organizace působící v konkrétním hospodářském prostoru nebo prostorech členského státu považována za reprezentativní, pokud jde o produkci nebo zpracování daného produktu nebo obchod s ním, může dotyčný členský stát na její žádost učinit určité dohody, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě, sjednané v rámci této organizace, závaznými na omezenou dobu i pro jiné jednotlivé hospodářské subjekty a jejich seskupení, které působí v dotyčném hospodářském prostoru nebo prostorech a nejsou členy této organizace nebo tohoto sdružení.
2. Pro účely tohoto oddílu se „hospodářským prostorem“ rozumí zeměpisné území tvořené přilehlými nebo sousedními pěstitelskými regiony, v nichž jsou pěstitelské i obchodní podmínky stejnorodé.
3. Organizace nebo sdružení se považuje za reprezentativní, pokud v dotčeném hospodářském prostoru nebo v prostorech členského státu zastupuje:
a)
následující podíl objemu produkce nebo zpracování dotčeného produktu nebo produktů nebo obchodu s nimi:
i)
u organizací producentů v odvětví ovoce a zeleniny alespoň 60 % nebo
ii)
v ostatních případech alespoň dvě třetiny a
b)
v případě organizací producentů více než 50 % dotčených producentů.
V případě mezioborových organizací, u nichž stanovení podílu objemu produkce nebo zpracování dotčeného produktu nebo produktů nebo obchodu s nimi vyvolává v praxi potíže, však členské státy mohou stanovit vnitrostátní pravidla pro určení konkrétní úrovně reprezentativnosti uvedené v prvním pododstavci písm. a) bodě ii).
Zahrnuje-li žádost o rozšíření působnosti pravidel na další hospodářské subjekty více hospodářských prostorů, musí organizace nebo sdružení prokázat minimální úroveň reprezentativnosti vymezené v prvním pododstavci pro každý z oborů, které v každém z dotyčných hospodářských prostorů sdružuje.
4. Pravidla, u nichž lze požadovat rozšíření působnosti na jiné hospodářské subjekty, jak je stanoveno v odstavci 1, musí sledovat jeden z těchto cílů:
a)
informování o produkci a trhu;
b)
pravidla produkce, která jsou přísnější než pravidla Unie nebo vnitrostátní pravidla;
c)
vypracovávání vzorových smluv slučitelných s právními předpisy Unie;
d)
uvádění produktů na trh;
e)
ochrana životního prostředí;
f)
opatření na podporu a využívání potenciálu produktů;
g)
opatření na podporu ekologického zemědělství a používání označení původu, značek jakosti a zeměpisných označení;
h)
výzkum zaměřený na další zhodnocení produktů, zejména prostřednictvím nových způsobů využití, které neohrožují veřejné zdraví;
i)
studie v zájmu zlepšení jakosti produktů;
j)
výzkum, zaměřený především na způsoby pěstování, které umožňují použití menšího množství přípravků na ochranu rostlin nebo veterinárních léčivých přípravků a zaručují ochranu půdy a ochranu nebo zlepšení životního prostředí;
k)
stanovení minimální jakosti a stanovení minimálních norem pro obalovou a obchodní úpravu;
l)
použití certifikovaného osiva a kontroly jakosti produktů;
m)
zdraví zvířat a rostlin nebo bezpečnost potravin;
n)
nakládání s vedlejšími produkty.
Tato pravidla nesmějí způsobit újmu jiným hospodářským subjektům dotčeného členského státu nebo Unii a nesmějí mít žádné účinky uvedené v čl. 210 odst. 4 nebo být jinak neslučitelné s platnými právními předpisy Unie nebo vnitrostátními právními předpisy.
5. Rozšíření působnosti pravidel uvedených v odstavci 1 je hospodářským subjektům dáno na vědomí prostřednictvím zveřejnění jejich plného znění v úředním tisku dotčeného členského státu.
6. Členské státy informují Komisi o všech rozhodnutích přijatých podle tohoto článku.
Článek 165
Finanční příspěvky producentů, kteří nejsou členy organizace
Jestliže je působnost pravidel uznané organizace producentů, uznaného sdružení organizací producentů nebo uznané mezioborové organizace rozšířena podle článku 164 a jestliže jsou činnosti, na něž se tato pravidla vztahují, v obecném hospodářském zájmu hospodářských subjektů, jejichž činnosti jsou spojeny s dotyčnými produkty, může členský stát, který udělil uznání, po konzultaci s příslušnými zúčastněnými stranami rozhodnout, že jednotlivé hospodářské subjekty nebo seskupení, které nejsou členy organizace, které však mají z těchto činností prospěch, uhradí organizaci v plné nebo částečné výši finanční příspěvky placené jejími členy v rozsahu, v jakém jsou tyto příspěvky určeny ke krytí nákladů bezprostředně vzniklých v důsledku provozování dotyčných činností.
Oddíl 4
Přizpůsobení nabídky
Článek 166
Opatření usnadňující přizpůsobení nabídky požadavkům trhu
S cílem podpořit činnost organizací uvedených v článcích 152 až 163, která by usnadnila přizpůsobení nabídky požadavkům trhu, s výjimkou činnosti týkající se stažení produktů z trhu, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o opatření v odvětvích uvedených v čl. 1 odst. 2, jejichž cílem je:
a)
zlepšit jakost;
b)
podpořit lepší organizaci produkce, zpracování a uvádění na trh;
c)
usnadnit zjišťování vývoje tržních cen;
d)
umožnit vypracování krátkodobých a dlouhodobých prognóz na základě používaných výrobních prostředků.
Článek 167
Pravidla pro uvádění na trh za účelem zlepšení a stabilizace fungování společného trhu s vínem
1. Za účelem zlepšení a stabilizace fungování společného trhu s vínem, včetně vinných hroznů, moštů a vín, z nichž jsou získány, mohou producentské členské státy stanovit pravidla pro uvádění na trh s cílem regulovat nabídku, zejména prostřednictvím rozhodnutí mezioborových organizací uznaných podle článků 157 a 158.
Tato pravidla musí být úměrná sledovanému cíli a nesmějí:
a)
se týkat transakcí provedených po prvním uvedení daného produktu na trh;
b)
umožnit určování cen, a to ani orientačních nebo doporučených;
c)
vést k tomu, že nebude k dispozici příliš vysoký podíl roční sklizně, který by jinak k dispozici byl;
d)
umožnit odepření vydání státních osvědčení a osvědčení Unie pro uvádění vín do oběhu a na trh, pokud je toto uvádění na trh slučitelné s uvedenými pravidly.
2. Pravidla uvedená v odstavci 1 jsou hospodářským subjektům dána na vědomí prostřednictvím zveřejnění jejich plného znění v úředním tisku dotčeného členského státu.
3. Členské státy informují Komisi o všech rozhodnutích přijatých podle tohoto článku.
Oddíl 5
Systémy uzavírání smluv
Článek 168
Smluvní vztahy
1. Aniž je dotčen článek 148 týkající se odvětví mléka a mléčných výrobků a článek 125 týkající se odvětví cukru, pokud členský stát rozhodne, pokud jde o zemědělské produkty pocházející z odvětví jiných než odvětví mléka a mléčných výrobků a odvětví cukru uvedených v čl. 1 odst. 2:
a)
že na jeho území musí být veškeré dodávky uvedených produktů od producenta ke zpracovateli nebo distributorovi podloženy písemnou smlouvou mezi stranami; nebo
b)
že první kupující musí předložit písemný návrh na uzavření smlouvy o dodávce zemědělských produktů na jeho území od producenta,
řídí se tato smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy podmínkami stanovenými v odstavcích 4 a 6 tohoto článku.
2. Pokud členský stát rozhodne, že dodávky produktů, na které se vztahuje tento článek, od producenta ke zpracovateli musí být podloženy písemnou smlouvou mezi stranami, rozhodne také, která fáze dodávky musí být touto smlouvou mezi stranami podložena, pokud je dodávka dotčených produktů prováděna prostřednictvím jednoho nebo více zprostředkovatelů.
Členské státy zajistí, aby ustanovení přijatá podle tohoto článku nenarušila řádné fungování vnitřního trhu.
3. V případě popsaném ve odstavci 2 mohou členské státy zavést mechanismus zprostředkování pro účely případů, kdy taková smlouva nemůže být uzavřena vzájemnou dohodou, čímž zajistí spravedlivé smluvní vztahy.
4. Smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy podle odstavce 1:
a)
se uzavře nebo předloží před dodávkou;
b)
je v písemné formě; a
c)
obsahuje zejména tyto náležitosti:
i)
cenu splatnou za dodávku, která je:
-
stálá a stanovená ve smlouvě, nebo
-
je vypočtena kombinací různých faktorů stanovených ve smlouvě, jež mohou zahrnovat tržní ukazatele odrážející změny v tržních podmínkách, dodaná množství a jakost nebo složení dodaných zemědělských produktů,
ii)
množství a jakost dotčených produktů, které mohou nebo musí být dodány, a časový rozvrh těchto dodávek,
iii)
dobu trvání smlouvy, která může být buď na dobu určitou, nebo na dobu neurčitou s ustanoveními pro ukončení smlouvy,
iv)
podrobné údaje o dobách splatnosti a postupech,
v)
opatření týkající se odběru či dodávání zemědělských produktů a
vi)
pravidla použitelná v případě vyšší moci.
5. Odchylně od odstavce 1 se smlouva nebo návrh na uzavření smlouvy nevyžaduje, pokud dotčené produkty dodává producent kupujícímu, kterým je družstvo, jehož je producent členem, jestliže stanovy tohoto družstva nebo pravidla a rozhodnutí stanovená v rámci nebo podle těchto stanov obsahují ustanovení mající podobné účinky jako ustanovení uvedená v odst. 4 písm. a), b) a c).
6. Všechny náležitosti smluv o dodávkách zemědělských produktů uzavřených producenty, odběrateli, zpracovateli nebo distributory, včetně náležitostí uvedených v odst. 4 písm. c), jsou mezi stranami volně sjednány.
Odchylně od prvního pododstavce se použije jedna nebo obě z těchto možností:
a)
pokud se členský stát rozhodne, že uzavírání písemných smluv na dodávky zemědělských produktů bude povinné v souladu s odstavcem 1, může stanovit minimální dobu trvání, která se uplatní pouze na písemné smlouvy mezi producentem a prvním kupujícím zemědělských produktů. Minimální doba trvání musí být alespoň šest měsíců a nesmí narušovat řádné fungování vnitřního trhu;
b)
pokud se členský stát rozhodne, že první kupující zemědělských produktů musí producentovi předložit písemný návrh na uzavření smlouvy v souladu s odstavcem 1, může stanovit, že návrh musí obsahovat minimální dobu trvání smlouvy, jak za tímto účelem stanoví vnitrostátní právní předpisy. Minimální doba trvání musí být alespoň šest měsíců a nesmí narušovat řádné fungování vnitřního trhu.
Druhým pododstavcem není dotčeno právo producenta tuto minimální dobu trvání odmítnout, pokud tak učiní písemně. V takovém případě mohou strany volně sjednat všechny náležitosti smlouvy, včetně náležitostí uvedených v odst. 4 písm. c).
7. Členské státy, které využívají možností uvedených v tomto článku, zajistí, aby přijatá ustanovení nenarušila řádné fungování vnitřního trhu.
Členské státy oznámí Komisi způsob uplatňování veškerých opatření zavedených podle tohoto článku.
8. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro jednotné uplatňování odst. 4 písm. a) a b) a odstavce 5 tohoto článku a opatření týkající se oznámení, která členské státy musí činit v souladu s tímto článkem.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 169
Smluvní jednání v odvětví olivového oleje
1. Organizace producentů v odvětví olivového oleje, která je uznána podle čl. 152 odst. 1 a která sleduje jeden nebo více cílů, jako je soustředění nabídky, uvádění produktů vyprodukovaných jejími členy na trh a optimalizace produkčních nákladů, může jménem svých členů jednat o smlouvách na dodávky olivového oleje, pokud jde o veškerou souhrnnou produkci jejich členů nebo její část.
Organizace producentů plní cíle uvedené v tomto odstavci, pokud úsilí o dosažení těchto cílů vede k integraci činností a pokud je pravděpodobné, že tato integrace povede k významnému zefektivnění, tak aby činnosti organizace producentů celkově přispívaly k naplňování cílů uvedených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
Toho lze dosáhnout tehdy, pokud
a)
organizace producentů vykonává alespoň jednu z těchto činností:
i)
společnou distribuci, včetně společné prodejní platformy nebo společné přepravy,
ii)
společné balení, označování nebo propagaci,
iii)
společnou organizaci kontroly jakosti,
iv)
společné využívání zařízení nebo skladovacích kapacit,
v)
společné zpracování,
vi)
společné nakládání s odpady přímo souvisejícími s výrobou olivového oleje,
vii)
společné pořizování vstupů;
b)
tyto činnosti jsou významné z hlediska objemu dotčeného olivového oleje a z hlediska nákladů na produkci a na uvádění produktu na trh.
2. Jednání uznané organizace producentů mohou probíhat:
a)
ať došlo k převodu vlastnictví dotyčného olivového oleje od producentů na organizaci producentů, či nikoli;
b)
ať je dohodnutá cena stejná, pokud jde o souhrnnou produkci některých nebo všech členů, či nikoli;
c)
pokud pro danou organizaci producentů nepřesahuje objem produkce olivového oleje, kterého se uvedená jednání týkají a který je vyprodukován v kterémkoli členském státě, 20 % příslušného trhu; pro účely výpočtu uvedeného objemu se rozlišuje mezi olivovým olejem pro lidskou spotřebu a olivovým olejem pro jiná využití.
d)
pokud v případě objemu olivového oleje, kterého se uvedená jednání týkají, soustředí organizace producentů nabídku a uvádí produkty svých členů na trh;
e)
pokud dotyční producenti nejsou členy žádné jiné organizace producentů, která by rovněž vedla smluvní jednání jejich jménem;
f)
pokud se na dotyčný olivový olej nevztahuje povinnost vyplývající z členství producenta v družstvu, které není členem dotčené organizace producentů, aby olivový olej dodával za podmínek uvedených ve stanovách družstva nebo v pravidlech a rozhodnutích stanovených v rámci nebo podle těchto stanov; a
g)
pokud organizace producentů informuje příslušné orgány členského státu, ve kterém působí, o objemu produkce olivového oleje, kterého se uvedená jednání týkají.
3. Pro účely tohoto článku se odkazem na organizaci producentů rozumí rovněž odkaz na sdružení takových organizací producentů uznaná podle čl. 156 odst. 1.
4. Pro účely odst. 2 písm. c) Komise způsobem, který uzná za vhodný, zveřejní objem produkce olivového oleje v členských státech.
5. Odchylně od odst. 2 písm. c) může orgán pro hospodářskou soutěž uvedený ve druhém pododstavci tohoto odstavce v jednotlivých případech rozhodnout, a to i v případě, že nebyla překročena prahová hodnota stanovená ve zmíněných ustanoveních, že některá jednání vedená organizací producentů by buď měla znovu proběhnout, nebo by se vůbec neměla uskutečnit, pokud to považuje za nezbytné k tomu, aby se zabránilo vyloučení hospodářské soutěže, nebo pokud shledá, že jsou ohroženy cíle uvedené v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
V případě jednání zahrnujících více členských států přijme rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci Komise, a to bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3. V ostatních případech přijímá uvedené rozhodnutí vnitrostátní orgán pro hospodářskou soutěž toho členského státu, jehož se jednání týkají.
Rozhodnutí uvedená v tomto odstavci se nepoužijí přede dnem jejich oznámení dotčeným podnikům.
Pro účely tohoto článku se použije definice „vnitrostátního orgánu pro hospodářskou soutěž“ uvedená v čl. 149 odst. 7 písm. a).
6. Členské státy, v nichž se konají jednání v souladu s tímto článkem, informují Komisi o použití odst. 2 písm. g) a odstavce 5.
Článek 170
Smluvní jednání v odvětví hovězího a telecího masa
1. Organizace producentů v odvětví hovězího a telecího masa, která je uznána podle čl. 152 odst. 1 a která sleduje jeden nebo více cílů, jako je soustředění nabídky, uvádění produktů vyprodukovaných jejími členy na trh a optimalizace produkčních nákladů, může, pokud jde o veškerou souhrnnou produkci svých členů nebo její část, jednat jménem svých členů o smlouvách na dodávky živého jatečného skotu druhu Bos taurus kódů KN ex 0102 29 21, ex 0102 29 41, ex 0102 29 51, ex 0102 29 61 nebo ex 0102 29 91:
a)
ve věku méně než 12 měsíců a
b)
ve věku od 12 měsíců výše.
Organizace producentů plní cíle uvedené v tomto odstavci, pokud úsilí o dosažení těchto cílů vede k integraci činností a pokud je pravděpodobné, že tato integrace povede k významnému zefektivnění, tak aby činnosti organizace producentů celkově přispívaly k naplňování cílů uvedených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
Toho lze dosáhnout tehdy, pokud
a)
organizace producentů vykonává alespoň jednu z těchto činností:
i)
společnou distribuci, včetně společné prodejní platformy nebo společné přepravy,
ii)
společnou propagaci,
iii)
společnou organizaci kontroly jakosti,
iv)
společné využívání zařízení nebo skladovacích kapacit,
v)
společné nakládání s odpady přímo souvisejícími s vlastním chovem skotu,
vi)
společné pořizování vstupů;
b)
tyto činnosti jsou významné z hlediska množství dotčeného hovězího a telecího masa a z hlediska nákladů na produkci a na uvádění produktu na trh.
2. Jednání uznané organizace producentů mohou probíhat:
a)
ať došlo k převodu vlastnictví od zemědělců na organizaci producentů, či nikoli;
b)
ať je dohodnutá cena stejná, pokud jde o souhrnnou produkci některých nebo všech členů, či nikoli;
c)
pokud pro danou organizaci producentů nepřesahuje množství hovězího a telecího masa, kterého se uvedená jednání týkají a které je vyprodukováno v kterémkoli členském státě, 15 % celkové vnitrostátní produkce tohoto členského státu v případě každého produktu uvedeného v odst. 1 prvním pododstavci písm. a) a b) vyjádřené ekvivalentem hmotnosti jatečně upravených těl;
d)
pokud v případě množství hovězího a telecího masa, kterého se uvedená jednání týkají, soustředí organizace producentů nabídku a uvádí produkty svých členů na trh;
e)
pokud dotyční producenti nejsou členy žádné jiné organizace producentů, která by rovněž vedla smluvní jednání jejich jménem;
f)
pokud se na dotyčný produkt nevztahuje povinnost vyplývající z členství producenta v družstvu, které není členem dotčené organizace producentů, aby tento produkt dodával za podmínek uvedených ve stanovách družstva nebo v pravidlech a rozhodnutích stanovených v rámci nebo podle těchto stanov; a
g)
pokud organizace producentů informuje příslušné orgány členského státu, ve kterém působí, o množství vyprodukovaného hovězího a telecího masa, kterého se uvedená jednání týkají.
3. Pro účely tohoto článku se odkazem na organizaci producentů rozumí rovněž odkaz na sdružení takových organizací producentů uznaná podle čl. 156 odst. 1.
4. Pro účely odst. 2 písm. c) Komise způsobem, který uzná za vhodný, zveřejní množství hovězího a telecího masa vyprodukované v členských státech vyjádřené ekvivalentem hmotnosti jatečně upravených těl.
5. Odchylně od odst. 2 písm. c) může orgán pro hospodářskou soutěž uvedený ve druhém pododstavci tohoto odstavce v jednotlivých případech rozhodnout, a to i v případě, že nebyly překročeny prahové hodnoty stanovené ve zmíněných ustanoveních, že některá jednání vedená organizací producentů by buď měla znovu proběhnout, nebo by se vůbec neměla uskutečnit, pokud to považuje za nezbytné k tomu, aby se zabránilo vyloučení hospodářské soutěže, nebo pokud shledá, že produkt, kterého se uvedená jednání týkají, je s ohledem na své charakteristické vlastnosti nebo zamýšlené použití součástí odlišného trhu a že tato společná jednání by se týkala více než 15 % celostátní produkce na tomto trhu, nebo pokud shledá, že jsou ohroženy cíle uvedené v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
V případě jednání zahrnujících více členských států přijme rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci Komise, a to bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3. V ostatních případech přijímá uvedené rozhodnutí vnitrostátní orgán pro hospodářskou soutěž toho členského státu, jehož se jednání týkají.
Rozhodnutí uvedená v tomto odstavci se nepoužijí přede dnem jejich oznámení dotčeným podnikům.
Pro účely tohoto článku se použije definice „vnitrostátního orgánu pro hospodářskou soutěž“ uvedená v čl. 149 odst. 7 písm. a).
6. Členské státy, v nichž se konají jednání v souladu s tímto článkem, informují Komisi o použití odst. 2 písm. g) a odstavce 5.
Článek 171
Smluvní jednání týkající se některých plodin na orné půdě
1. Organizace producentů, která je uznána podle čl. 152 odst. 1 a která sleduje jeden nebo více cílů, jako je soustředění nabídky, uvádění produktů vyprodukovaných jejími členy na trh a optimalizace produkčních nákladů, může, pokud jde o veškerou souhrnnou produkci svých členů nebo její část, jednat jménem svých členů o smlouvách na dodávky jednoho nebo více z následujících produktů, které nejsou určeny k výsevu, jakož i ječmene, který není určen k výrobě sladu (40):
a)
pšenice obecné kódu KN ex 1001 99 00;
b)
ječmene kódu KN ex 1003 90 00;
c)
kukuřice kódu KN 1005 90 00;
d)
žita kódu KN 1002 90 00;
e)
pšenice tvrdé kódu KN 1001 19 00;
f)
ovsa kódu KN 1004 90 00;
g)
tritikale kódu KN ex 1008 60 00;
h)
semen řepky kódu KN ex 1205;
i)
slunečnicových semen kódu KN ex 1206 00;
j)
sójových bobů kódu KN 1201 90 00;
k)
bobů a koňských bobů kódu KN ex 0708 a ex 0713;
l)
hrachu setého kódu KN ex 0708 a ex 0713.
Organizace producentů plní cíle uvedené v tomto odstavci, pokud úsilí o dosažení těchto cílů vede k integraci činností a pokud je pravděpodobné, že tato integrace povede k významnému zefektivnění, tak aby činnosti organizace producentů celkově přispívaly k naplňování cílů uvedených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
Toho lze dosáhnout tehdy, pokud
a)
organizace producentů vykonává alespoň jednu z těchto činností:
i)
společnou distribuci, včetně společné prodejní platformy nebo společné přepravy,
ii)
společnou propagaci,
iii)
společnou organizaci kontroly jakosti,
iv)
společné využívání zařízení nebo skladovacích kapacit,
v)
společné pořizování vstupů;
b)
tyto činnosti jsou významné z hlediska množství dotčeného produktu a z hlediska nákladů na produkci a na uvádění produktu na trh.
2. Jednání uznané organizace producentů mohou probíhat:
a)
ať došlo k převodu vlastnictví od producentů na organizaci producentů, či nikoli;
b)
ať je dohodnutá cena stejná, pokud jde o souhrnnou produkci některých nebo všech členů, či nikoli;
c)
pokud pro každý produkt uvedený v odstavci 1 a pro danou organizaci producentů nepřesahuje množství produkce, kterého se uvedená jednání týkají a které je vyprodukováno v kterémkoli členském státě, 15 % celkové vnitrostátní produkce tohoto produktu v dotyčném členském státě;
d)
pokud pro množství produktů, kterého se uvedená jednání týkají, soustředí organizace producentů nabídku a uvádí produkty svých členů na trh;
e)
pokud dotyční zemědělci nejsou členy žádné jiné organizace producentů, která by rovněž vedla smluvní jednání jejich jménem;
f)
pokud se na dotyčný produkt nevztahuje povinnost vyplývající z členství producenta v družstvu, které není členem dotčené organizace producentů, aby tento produkt dodával za podmínek uvedených ve stanovách družstva nebo v pravidlech a rozhodnutích stanovených v rámci nebo podle těchto stanov; a
g)
pokud organizace producentů informuje příslušné orgány členského státu, ve kterém působí, o množství produkce každého produktu, kterého se uvedená jednání týkají.
3. Pro účely tohoto článku se odkazem na organizaci producentů rozumí rovněž odkaz na sdružení takových organizací producentů uznaná podle čl. 156 odst. 1.
4. Pro účely odst. 2 písm. c) Komise způsobem, který uzná za vhodný, zveřejní pro produkty uvedené v odstavci 1 množství produkce v členských státech.
5. Odchylně od odst. 2 písm. c) může orgán pro hospodářskou soutěž uvedený ve druhém pododstavci tohoto odstavce v jednotlivých případech rozhodnout, a to i v případě, že nebyly překročeny prahové hodnoty stanovené ve zmíněných ustanoveních, že některá jednání vedená organizací producentů by buď měla znovu proběhnout, nebo by se vůbec neměla uskutečnit, pokud to považuje za nezbytné k tomu, aby se zabránilo vyloučení hospodářské soutěže, nebo pokud shledá, že produkt, kterého se uvedená jednání týkají, je s ohledem na své charakteristické vlastnosti nebo zamýšlené použití součástí odlišného trhu a že tato společná jednání by se týkala více než 15 % celostátní produkce na tomto trhu, nebo pokud shledá, že jsou ohroženy cíle uvedené v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
V případě jednání zahrnujících více členských států přijme rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci Komise, a to bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3. V ostatních případech přijímá uvedené rozhodnutí vnitrostátní orgán pro hospodářskou soutěž toho členského státu, jehož se jednání týkají.
Rozhodnutí uvedená v tomto odstavci se nepoužijí přede dnem jejich oznámení dotčeným podnikům.
Pro účely tohoto článku se použije definice „vnitrostátního orgánu pro hospodářskou soutěž“ uvedená v čl. 149 odst. 7 písm. a).
6. Členské státy, v nichž se konají jednání v souladu s tímto článkem, informují Komisi o použití odst. 2 písm. g) a odstavce 5.
Článek 172
Regulace nabídky šunky s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením
1. Na žádost organizace producentů uznané podle čl. 152 odst. 1 tohoto nařízení, mezioborové organizace uznané podle čl. 157 odst. 1 tohoto nařízení nebo seskupení hospodářských subjektů uvedeného v čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 1151/2012, mohou členské státy na omezené období stanovit závazná pravidla pro regulaci nabídky šunky s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením podle čl. 5 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1151/2012.
2. Pravidla uvedená v odstavci 1 tohoto článku podléhají předchozí dohodě mezi stranami v dané zeměpisné oblasti podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012. Taková dohoda je po konzultaci s chovateli prasat v dané zeměpisné oblasti uzavřena nejméně mezi dvěma třetinami výrobců šunky, kteří zastupují výrobce nejméně dvou třetin celkové výroby této šunky v dané zeměpisné oblasti podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012 a, pokud to příslušný členský stát považuje za vhodné, nejméně dvěma třetinami chovatelů prasat v dané zeměpisné oblasti podle čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012.
3. Pravidla uvedená v odstavci 1:
a)
se vztahují pouze na regulaci nabídky daného výrobku a jejich cílem je přizpůsobit nabídku této šunky poptávce;
b)
platí pouze pro daný výrobek;
c)
mohou být závazná na období maximálně tří let a poté mohou být obnovena na základě nové žádosti v souladu s odstavcem 1;
d)
nesmějí poškodit obchod s jinými výrobky, než jsou ty, na něž se vztahují uvedená pravidla;
e)
nesmějí se týkat transakcí provedených po prvním uvedení dané šunky na trh;
f)
nesmějí umožnit pevné stanovení cen, ani pokud by ceny byly stanoveny orientačně či jako ceny doporučené;
g)
nesmějí vést k tomu, že nadměrný podíl dotyčného výrobku nebude k dispozici, ačkoli by jinak k dispozici byl;
h)
nesmějí vést k diskriminaci, vytvářet překážky pro nové subjekty na trhu ani negativně ovlivňovat drobné výrobce;
i)
přispívají k zachování jakosti nebo k rozvoji daného výrobku.
4. Pravidla uvedená v odstavci 1 se zveřejní v úředním tisku daného členského státu.
5. Členské státy provádí kontroly k zajištění toho, že podmínky stanovené v odstavci 3 jsou dodržovány, a v případě, že příslušné vnitrostátní orgány zjistí, že tyto podmínky dodržovány nejsou, pravidla uvedená v odstavci 1 zruší.
6. Členské státy neprodleně oznámí Komisi pravidla, která přijaly podle odstavce 1. Komise o oznámeních týkajících se těchto pravidel informuje ostatní členské státy.
7. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů kdykoli rozhodnout, že členský stát musí zrušit pravidla, jež stanovil podle odstavce 1, pokud Komise zjistí, že tato pravidla nejsou v souladu s podmínkami stanovenými v odstavci 4 nebo na významné části vnitřního trhu vylučují či narušují hospodářskou soutěž nebo že ohrožují volný obchod či dosažení cílů článku 39 Smlouvy o fungování EU. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 tohoto nařízení.
Oddíl 6
Procedurální pravidla
Článek 173
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit, aby cíle a povinnosti organizací producentů, sdružení organizací producentů a mezioborových organizací byly jasně vymezeny, tak aby přispívaly k efektivitě činnosti těchto organizací a sdružení bez nepřiměřené administrativní zátěže a bez porušení zásady svobody sdružování, zejména vůči těm, kdo nejsou členy těchto organizací, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o následující záležitosti, které se týkají organizací producentů, sdružení organizací producentů a mezioborových organizací a jednoho nebo více odvětví uvedených v čl. 1 odst. 2 nebo konkrétních produktů těchto odvětví:
a)
konkrétní cíle, které tyto organizace a sdružení mohou, musí nebo nesmějí sledovat, popřípadě doplněné k těm, které jsou stanoveny v článcích 152 až 163,
b)
pravidla těchto organizací a sdružení, stanovy organizací jiných než organizací producentů, konkrétní podmínky týkající se stanov organizací producentů v některých odvětvích, včetně výjimek z povinnosti uvádět celou produkci na trh prostřednictvím organizace producentů uvedené v čl. 160 druhém pododstavci, struktura, doba členství, velikost, odpovědnost a činnosti těchto organizací a sdružení, účinky vyplývající z uznání, odebrání uznání a sloučení,
c)
podmínky pro uznání, odebrání a pozastavení uznání, účinky vyplývající z uznání, odebrání a pozastavení uznání i požadavky, aby tyto organizace a sdružení přijaly nápravná opatření v případě nedodržení kritérií uznání;
d)
nadnárodní organizace a sdružení, včetně pravidel uvedených v písmenech a), b) a c) tohoto odstavce;
e)
pravidla pro poskytování správní pomoci a podmínky, za nichž mohou příslušné orgány tuto pomoc poskytovat v případě nadnárodní spolupráce;
f)
odvětví, na která se vztahuje článek 161, podmínky externího zajišťování činností, povaha činností, které lze zadávat externím subjektům a poskytování technických prostředků organizacemi nebo sdruženími;
g)
základ pro výpočet minimálního objemu nebo hodnoty tržní produkce organizací a sdružení;
h)
přijetí členů, kteří v případě organizací producentů nejsou producenty a v případě sdružení organizací producentů nejsou organizacemi producentů;
i)
rozšíření působnosti některých pravidel organizací stanovených v článku 164 na nečleny a povinné placení příspěvků nečleny uvedené v článku 165, včetně používání a přidělení těchto plateb příslušnými organizacemi a seznamu přísnějších pravidel týkajících se produkce, jejichž působnost může být rozšířena podle čl. 164 odst. 4 prvního pododstavce písm. b), přičemž současně je třeba zajistit, aby takové organizace byly vůči nečlenům transparentní a odpovědné a aby členové těchto organizací nepožívali příznivějšího zacházení než nečlenové, zejména pokud jde o uplatňování povinného placení příspěvků;
j)
další požadavky, pokud jde o reprezentativnost organizací podle článku 164, dotčené hospodářské prostory, včetně přezkumu jejich definice Komisí, minimální období, během kterého platí pravidla před rozšířením jejich působnosti, osoby nebo organizace, na něž se mohou vztahovat pravidla nebo příspěvky, a okolnosti, za nichž Komise může požadovat, aby rozšíření působnosti pravidel nebo povinné příspěvky byly zamítnuty nebo zrušeny.
2. Odchylně od odstavce 1, aby se zajistilo jasné vymezení cílů a povinností organizací producentů, sdružení organizací producentů a mezioborových organizací v odvětví mléka a mléčných výrobků, a přispělo se tak k efektivitě činnosti těchto organizací bez uložení nepřiměřené zátěže, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
podmínky pro uznávání nadnárodních organizací producentů a nadnárodních sdružení organizací producentů;
b)
pravidla pro poskytování správní pomoci a podmínky, za nichž mohou příslušné orgány tuto pomoc poskytovat organizacím producentů, včetně sdružení organizací producentů, v případě nadnárodní spolupráce;
c)
dodatečná pravidla pro výpočet objemu syrového mléka, na který se vztahují jednání uvedená v čl. 149 odst. 2 písm. c) a v čl. 149 odst. 3;
d)
pravidla týkající se rozšíření působnosti některých pravidel organizací stanovených v článku 164 na nečleny a povinné placení příspěvků nečleny uvedené v článku 165.
Článek 174
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
1. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování této kapitoly, zejména:
a)
opatření sloužící k provádění podmínek pro uznávání organizací producentů a mezioborových organizací stanovených v článcích 154 a 158;
b)
postupy pro případ fúze organizací producentů;
c)
postupy, jež stanoví členské státy v souvislosti s minimální velikostí a minimální dobou členství;
d)
postupy týkající se rozšíření působnosti pravidel a finančních příspěvků podle článků 164 a 165, zejména uplatňování koncepce „hospodářského prostoru“ podle čl. 164 odst. 2;
e)
postupy týkající se správní pomoci;
f)
postupy týkající se externího zajišťování činností;
g)
postupy a technické podmínky týkající se provádění opatření uvedených v článku 166.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Odchylně od odstavce 1 může Komise s ohledem na odvětví mléka a mléčných výrobků přijmout prováděcí akty stanovující podrobná pravidla nezbytná pro:
a)
uplatňování podmínek pro uznávání organizací producentů a jejich sdružení a mezioborových organizací stanovených v článcích 161 a 163;
b)
oznámení podle čl. 149 odst. 2 písm. f);
c)
oznámení členských států Komisi v souladu s čl. 161 odst. 3 písm. d), čl. 163 odst. 3 písm. e), čl. 149 odst. 8 a čl. 150 odst. 7;
d)
postupy týkající se správní pomoci v případě nadnárodní spolupráce.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 175
Další prováděcí pravomoci
Komise může prostřednictvím prováděcích aktů přijmout jednotlivá rozhodnutí týkající se:
a)
uznávání organizací, které provádějí činnost ve více členských státech, v souladu s pravidly přijatými podle čl. 174 odst. 1 písm. d);
b)
námitky proti uznání mezioborové organizace nebo odebrání tohoto uznání členským státem;
c)
seznamu hospodářských prostorů oznámených členskými státy v souladu s pravidly přijatými podle čl. 174 odst. 1 písm. h) a čl. 174 odst. 2 písm. d);
d)
požadavku, aby členský stát zamítl nebo zrušil rozšíření působnosti pravidel nebo finanční příspěvky nečlenů, o nichž tento členský stát rozhodl.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
ČÁST III
OBCHOD SE TŘETÍMI ZEMĚMI
KAPITOLA I
Dovozní a vývozní licence
Článek 176
Obecná pravidla
1. Aniž jsou dotčeny případy, v nichž jsou dovozní nebo vývozní licence povinné podle tohoto nařízení, může dovoz jednoho nebo více produktů následujících odvětví do Unie za účelem propuštění do volného oběhu nebo jejich vývoz z Unie podléhat předložení licence:
a)
obiloviny;
b)
rýže;
c)
cukr;
d)
osiva;
e)
olivový olej a stolní olivy, pokud jde o produkty kódů KN 1509, 1510 00, 0709 92 90, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 a 1522 00 39;
f)
len a konopí, pokud jde o konopí;
g)
ovoce a zelenina;
h)
výrobky z ovoce a zeleniny;
i)
banány;
j)
víno;
k)
živé rostliny;
l)
hovězí a telecí maso;
m)
mléko a mléčné výrobky;
n)
vepřové maso;
o)
skopové a kozí maso;
p)
vejce;
q)
drůbeží maso;
r)
ethylalkohol zemědělského původu.
2. Členské státy vydají licence každému žadateli bez ohledu na místo jeho usazení v Unii, nestanoví-li akt přijatý podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU jinak a aniž je tím dotčeno použití článků 177, 178 a 179 tohoto nařízení.
3. Licence platí v celé Unii.
Článek 177
Přenesené pravomoci
1. S cílem zohlednit mezinárodní závazky Unie a platné normy Unie týkající se sociální oblasti, životního prostředí a dobrých životních podmínek zvířat, potřebu sledovat rozvoj obchodu, vývoj na trhu a vývoj dovozu či vývozu produktů, potřebu řádného řízení trhu a potřebu snížit administrativní zátěž je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
seznam produktů odvětví uvedených v čl. 176 odst. 1, které podléhají předložení dovozní nebo vývozní licence;
b)
případy a situace, kdy se předložení dovozní nebo vývozní licence nevyžaduje s ohledem na celní status daných produktů, obchodní ujednání, která je třeba dodržovat, účel operací, právní status žadatele a příslušná množství.
2. S cílem stanovit další prvky režimu licencí je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví pravidla týkající se:
a)
práv a povinností vyplývajících z licence, jejích právních účinků a případů, kdy se použije přípustná odchylka, pokud jde o dodržování povinnosti dovážet nebo vyvážet množství uvedené v licenci, nebo kdy má být v licenci uveden původ;
b)
požadavku, aby vydání dovozní licence nebo propuštění do volného oběhu podléhalo předložení dokladu vydaného třetí zemí nebo subjektem, který potvrdí mimo jiné původ, pravost a znaky jakosti produktů;
c)
převodu licence nebo omezení této převoditelnosti;
d)
dalších podmínek pro dovozní licence v případě konopí v souladu s článkem 189 a zásady správní pomoci mezi členskými státy s cílem předcházet podvodům a nesrovnalostem nebo je řešit;
e)
případů a situací, kdy musí být složena jistota jako záruka, že produkty budou dovezeny nebo vyvezeny během doby platnosti licence, a kdy tato jistota složena být nemusí.
Článek 178
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování této kapitoly, včetně pravidel týkajících se:
a)
formátu a obsahu dovozních licencí;
b)
předkládání žádostí a vydávání licencí a jejich použití;
c)
doby platnosti licence,
d)
postupů pro skládanou jistotu a její výši;
e)
důkazu, že byly splněny požadavky související s používáním licencí;
f)
míry přípustné odchylky, pokud jde o dodržování povinnosti dovážet nebo vyvážet množství uvedené v licenci;
g)
vydávání náhradních licencí a duplikátů licencí;
h)
zacházení s licencemi ze strany členských států a výměny informací nezbytných pro řízení daného režimu, včetně postupů týkajících se konkrétní správní pomoci mezi členskými státy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 179
Další prováděcí pravomoci
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými:
a)
omezí množství, pro která mohou být licence vydávány;
b)
zamítne požadovaná množství;
c)
pozastaví podávání žádostí s cílem řídit trh, na kterém jsou požadována velká množství.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
KAPITOLA II
Dovozní cla
Článek 180
Provádění mezinárodních dohod a některých dalších aktů
Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví opatření ke splnění požadavků stanovených v mezinárodních dohodách, které byly uzavřeny v souladu se Smlouvou o fungování EU, nebo v jakémkoli jiném příslušném aktu přijatém v souladu s čl. 43 odst. 2 nebo článkem 207 Smlouvy o fungování EU nebo ve společném celním sazebníku, pokud jde o výpočet dovozních cel na zemědělské produkty. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 181
Režim vstupní ceny pro některé produkty odvětví ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny a odvětví vína
1. Pro použití celní sazby společného celního sazebníku na produkty odvětví ovoce a zeleniny a výrobků z ovoce a zeleniny a na hroznovou šťávu a mošt se vstupní cena zásilky rovná její celní hodnotě vypočtené v souladu s nařízením Rady (ES) č. 2913/92 (41) („celní kodex“) a nařízením Komise (ES) č. 2454/93 (42).
2. Za účelem zajištění účinnosti režimu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví, že věrohodnost vstupní ceny zásilky uvedené v prohlášení se má ověřit za použití paušální dovozní hodnoty, a kterými stanoví podmínky, za nichž je třeba složit jistotu.
3. Komise přijme prováděcích akty, kterými stanoví pravidla pro výpočet paušální dovozní hodnoty uvedené v odstavci 2. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 182
Dodatečná dovozní cla
1. Komise může přijmout prováděcí akty, které určí produkty v odvětvích obilovin, rýže, cukru, ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny, hovězího a telecího masa, mléka a mléčných výrobků, vepřového masa, skopového a kozího masa, vajec, drůbežího masa a banánů a dále hroznové šťávy a hroznového moštu, na které se při dovozu podléhajícímu celní sazbě stanovené ve společném celním sazebníku použije dodatečné dovozní clo, aby se vyloučily nebo napravily nepříznivé dopady, které by tento dovoz mohl mít na trh Unie, jestliže:
a)
se dovoz uskutečňuje za cenu nižší, než je cena oznámená Unií Světové obchodní organizaci („spouštěcí cena“), nebo
b)
objem dovozu v kterémkoli roce překročí určitou úroveň („spouštěcí objem“).
Spouštěcí objem se stanoví na základě možností přístupu na trh vymezených jako dovoz vyjádřený v procentním podílu odpovídající domácí spotřeby během tří předcházejících let.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Dodatečná dovozní cla se neuloží, pokud není pravděpodobné, že by dovoz narušil trh Unie, nebo pokud by účinky nebyly přiměřené sledovanému cíli.
3. Pro účely odst. 1 prvního pododstavce písm. a) se dovozní ceny stanoví na základě dovozních cen CIF dané zásilky. Dovozní ceny CIF se prověřují v porovnání s reprezentativními cenami daného produktu na světovém trhu nebo na dovozním trhu Unie s tímto produktem.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro použití tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 183
Další prováděcí pravomoci
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými:
a)
stanoví výši použitého dovozního cla v souladu s pravidly stanovenými v mezinárodní dohodě uzavřené v souladu se Smlouvou o fungování EU, ve společném celním sazebníku a v prováděcích aktech uvedených v článku 180;
b)
stanoví reprezentativní ceny a spouštěcí objemy pro účely použití dodatečných dovozních cel v rámci pravidel přijatých podle čl. 182 odst. 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
KAPITOLA III
Správa celních kvót a zvláštní zacházení při dovozu třetími zeměmi
Článek 184
Celní kvóty
1. Celní kvóty na dovoz zemědělských produktů do Unie nebo její části za účelem propuštění do volného oběhu nebo celní kvóty na dovoz zemědělských produktů Unie do třetích zemí, které mají být částečně nebo zcela spravovány Unií a vyplývají z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU nebo jiným aktem přijatým v souladu s čl. 43 odst. 2 nebo článkem 207 Smlouvy o fungování EU, otevírá nebo spravuje Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle článku 186 tohoto nařízení a prováděcích aktů podle článků 187 a 188 tohoto nařízení.
2. Celní kvóty jsou spravovány tak, aby nedošlo k žádné diskriminaci mezi dotčenými hospodářskými subjekty, přičemž se použije jedna z těchto metod, kombinace těchto metod nebo jiná vhodná metoda:
a)
metoda založená na časovém pořadí podání žádostí (podle zásady „kdo dříve přijde, je dříve na řadě“);
b)
metoda rozdělování kvót úměrně k požadovaným množstvím v době podání žádosti (tzv. „metoda souběžného zkoumání“);
c)
metoda přihlížející k tradičním obchodním tokům (tzv. „metoda tradičních dovozců / nových žadatelů“).
3. Přijatá metoda správy
a)
dovozních celních kvót přikládá náležitý význam požadavkům na zásobování stávajícího a nově vznikajícího produkčního, zpracovatelského a spotřebitelského trhu Unie z hlediska konkurenceschopnosti, jistoty a plynulosti dodávek a nutnosti zachovat rovnováhu na tomto trhu a
b)
vývozních celních kvót umožňuje plné využití možností, které dotyčná kvóta nabízí.
Článek 185
Zvláštní celní kvóty
Za účelem uplatnění celních kvót na dovoz 2 000 000 tun kukuřice a 300 000 tun čiroku do Španělska a celních kvót na dovoz 500 000 tun kukuřice do Portugalska je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví ustanovení nezbytná pro dovoz v rámci celních kvót, jakož i případně veřejné skladování množství dovážených platebními agenturami dotyčných členských států a jejich odbyt na trzích těchto členských států.
Článek 186
Přenesené pravomoci
1. S cílem zajistit rovný přístup k dostupným množstvím a rovné zacházení s hospodářskými subjekty v rámci celní kvóty je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými:
a)
stanoví podmínky a požadavky na způsobilost, které musí hospodářský subjekt splnit, aby mohl podat žádost v rámci celní kvóty. Dotčená ustanovení mohou vyžadovat minimální zkušenosti s obchodem se třetími zeměmi a jim na roveň postavenými územími nebo se zpracovatelskou činností, vyjádřené jako minimální množství a období v daném odvětví trhu. Tato ustanovení mohou obsahovat zvláštní pravidla vyhovující potřebám a postupům platným v určitém odvětví a využití a potřebám zpracovatelského odvětví;
b)
stanoví pravidla týkající se převodu práv mezi hospodářskými subjekty a v případě potřeby omezení uvedeného převodu v rámci správy celní kvóty;
c)
podmíní účast na celní kvótě složením jistoty;
d)
v nezbytných případech stanoví veškeré zvláštní vlastnosti, požadavky nebo omezení vztahující se na celní kvótu stanovenou v mezinárodní dohodě nebo jiném aktu uvedeném v čl. 184 odst. 1.
2. S cílem zajistit, aby vyvážené produkty mohly při dovozu do třetí země za určitých podmínek využívat výhod zvláštního zacházení podle mezinárodních dohod uzavřených Unií v souladu se Smlouvou o fungováni EU, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 tohoto nařízení, pokud jde o pravidla, podle nichž musí příslušné orgány členských států na požádání a po náležité kontrole vystavit potvrzení, že dané podmínky jsou splněny u produktů, které v případě vývozu mohou využívat výhod zvláštního zacházení při dovozu do třetí země, jsou-li splněny určité podmínky.
Článek 187
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
roční celní kvóty, v případě potřeby jejich vhodné časové rozvržení v průběhu roku, a metodu správy, která má být použita;
b)
postupy pro použití zvláštních ustanovení obsažených v dohodě nebo aktu o přijetí dovozního nebo vývozního režimu, zejména pro:
i)
záruky vztahující se na povahu a původ produktu a místo, odkud je dovezen;
ii)
uznávání dokladu, který slouží k ověření záruk uvedených v bodě i);
iii)
předkládání dokladu vydaného vyvážející zemí;
iv)
určení a použití produktů;
c)
dobu platnosti licencí nebo povolení;
d)
postupy pro skládanou jistotu a její výši;
e)
používání licencí a v případě potřeby konkrétní opatření týkající se zejména podmínek, za nichž se předkládají žádosti o dovoz a udělují povolení v rámci celní kvóty;
f)
postupy a technická kritéria pro použití článku 185;
g)
nezbytná opatření týkající se obsahu, formy, vydání a použití dokladu uvedeného v čl. 186 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 188
Další prováděcí pravomoci
1. Komise přijme prováděcí akty, pokud jde o řízení postupu, který zaručí, aby množství dostupná v rámci celní kvóty nebyla překročena, zejména stanovením koeficientu přidělení u každé žádosti při dosažení dostupných množství, zamítnutím dosud projednávaných žádostí, a v případě potřeby pozastavením předkládání žádostí.
2. Komise může přijmout prováděcí akty, pokud jde o přerozdělení nevyužitých množství.
3. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
KAPITOLA IV
Zvláštní ustanovení pro dovoz některých produktů
Článek 189
Dovoz konopí
1. Do Unie se mohou dovážet níže uvedené produkty pouze za předpokladu, že jsou splněny tyto podmínky:
a)
surové pravé konopí kódu KN 5302 10 00 splňující podmínky stanovené v čl. 32 odst. 6 a čl. 35 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
semena odrůd konopí kódu KN ex 1207 99 20 určená k výsevu, u kterých je prokázáno, že obsah tetrahydrokanabinolu v dané odrůdě nepřesahuje hodnotu stanovenou podle čl. 32 odst. 6 a čl. 35 odst. 3) nařízení (EU) č. 1307/2013;
c)
semena konopí kódu KN 1207 99 91, která nejsou určena k výsevu a jsou dovážená výhradně dovozci schválenými členským státem, aby se zajistilo, že tato semena nebudou určena k výsevu.
2. Tento článek se použije, aniž jsou dotčena přísnější pravidla přijatá členskými státy v souladu se Smlouvou o fungování EU a v souladu se závazky vyplývajícími z Dohody WTO o zemědělství.
Článek 190
Dovoz chmele
1. Produkty v odvětví chmele mohou být dovezeny ze třetích zemí pouze tehdy, pokud jsou jejich znaky jakosti přinejmenším rovnocenné znakům jakosti stanoveným pro stejné produkty sklizené v Unii nebo z takových produktů získané.
2. Produkty, ke kterým je přiloženo osvědčení vydané orgány země původu a uznané za rovnocenné ověřovací listině podle článku 77, se považují za odpovídající znakům jakosti uvedeným v odstavci 1.
V případě chmelového prášku, chmelového prášku s vyšším obsahem lupulinu, chmelového výtažku a smíšených chmelových výrobků může být osvědčení uznáno za rovnocenné ověřovací listině pouze v případě, že obsah alfa kyseliny v těchto produktech není nižší než u chmele, ze kterého byly získány.
3. S cílem minimalizovat administrativní zátěž je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví podmínky, za nichž se neuplatní povinnosti týkající se osvědčení o rovnocennosti a označování obalů.
4. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto článku, včetně pravidel pro uznání osvědčení rovnocennosti a kontroly dovozu chmele. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 191
Odchylky pro dovezené produkty a zvláštní jistota v odvětví vína
V souladu s mezinárodními závazky Unie mohou být podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU pro dovezené produkty přijaty odchylky od přílohy VIII části II oddílu B bodu 5 nebo oddílu C.
V případě odchylek od přílohy VIII části II oddílu B bodu 5 složí dovozci u určených celních úřadů za tyto produkty jistotu v okamžiku jejich propuštění do volného oběhu. Jistota se uvolní, jakmile dovozce celnímu úřadu členského státu, v němž jsou výrobky propuštěny do volného oběhu, uspokojivě prokáže, že:
a)
produkty odchylek nevyužily; nebo
b)
v případě, že odchylek využily, nebyly produkty vinifikovány, nebo v případě vinifikace byly výsledné výrobky řádně označeny.
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví pravidla k zajištění jednotného uplatňování tohoto článku, včetně pravidel týkajících se částek jistoty a řádného označování. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 192
Dovozy surového cukru určeného k rafinaci
1. Do konce hospodářského roku 2016-2017 se cukrovarům zabývajícím se výhradně rafinací poskytuje výlučná dovozní kapacita ve výši 2 500 000 tun na hospodářský rok, vyjádřeno jako bílý cukr.
2. Jediné zpracovatelské zařízení pro cukrovou řepu, které bylo v roce 2005 v provozu v Portugalsku, je považováno za zařízení zabývající se výhradně rafinací.
3. Dovozní licence pro cukr určený k rafinaci se vydávají pouze cukrovarům zabývajícím se výhradně rafinací a pokud příslušná množství nepřesahují množství uvedená v odstavci 1. Licence mohou být převáděny pouze mezi cukrovary zabývajícími se výhradně rafinací a pozbývají platnosti na konci hospodářského roku, na který byly vydány.
Tento odstavec se použije na první tři měsíce každého hospodářského roku.
4. S ohledem na nezbytnost zajistit, aby byl cukr dovážený za účelem rafinace v souladu s tímto článkem rafinován, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
používání pojmů týkajících se fungování dovozních ujednání podle odstavce 1;
b)
podmínky a kritéria způsobilosti, které musí hospodářský subjekt splnit, aby mohl podat žádost o dovozní licenci, včetně složení jistoty;
c)
pravidla pro ukládání správních sankcí.
5. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví nezbytná pravidla ohledně podpůrných dokumentů, které je třeba předložit v souvislosti s požadavky a povinnostmi týkajícími se hospodářských subjektů v oblasti dovozu, zejména pak cukrovarů zabývajících se výhradně rafinací. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 193
Pozastavení dovozních cel v odvětví cukru
S cílem zajistit zásobování nezbytné pro výrobu výrobků uvedených v čl. 140 odst. 2 může Komise do konce hospodářského roku 2016-2017 přijmout prováděcí akty, kterými částečně nebo zcela pozastaví ukládání dovozních cel na určitá množství těchto výrobků:
a)
cukru kódu KN 1701;
b)
izoglukózy kódů KN 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 a 1702 90 30.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA V
Ochrana a aktivní zušlechťovací styk
Článek 194
Ochranná opatření
1. Ochranná opatření proti dovozu do Unie přijímá Komise podle odstavce 3 tohoto článku v souladu s nařízeními Rady (ES) č. 260/2009 (43) a (ES) č. 625/2009 (44).
2. Pokud není stanoveno jinak v jiném aktu Evropského parlamentu a Rady ani v jiném aktu Rady, přijímá ochranná opatření proti dovozu do Unie podle mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU Komise podle odstavce 3 tohoto článku.
3. Komise může na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření uvedená v odstavcích 1 a 2 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Pokud Komise obdrží od některého členského státu žádost, přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí do pěti pracovních dnů od jejího obdržení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
V řádně odůvodněných, závažných naléhavých případech přijme Komise postupem podle čl. 229 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
Přijatá opatření se oznámí členským státům a nabývají okamžitého účinku.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými zruší nebo změní ochranná opatření Unie přijatá podle odstavce 3 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
V řádně odůvodněných, závažných naléhavých případech přijme Komise postupem podle čl. 229 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
Článek 195
Pozastavení režimu zušlechťovacího styku a aktivního zušlechťovacího styku
Pokud je trh Unie narušen režimem zušlechťovacího styku nebo aktivního zušlechťovacího styku nebo pokud hrozí, že by jimi mohl být narušen, může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu přijmout prováděcí akty, které zcela nebo částečně pozastaví používání režimu zušlechťovacího styku nebo aktivního zušlechťovacího styku pro produkty odvětví obilovin, rýže, cukru, olivového oleje a stolních oliv, ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny, vína, hovězího a telecího masa, mléka a mléčných výrobků, vepřového masa, skopového a kozího masa, vajec, drůbežího masa a zemědělského ethylalkoholu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Pokud Komise obdrží od některého členského státu žádost, přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí do pěti pracovních dnů od jejího obdržení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
V řádně odůvodněných, závažných naléhavých případech přijme Komise postupem podle čl. 229 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
Přijatá opatření se oznámí členským státům a nabývají okamžitého účinku.
KAPITOLA VI
Vývozní náhrady
Článek 196
Oblast působnosti
1. V míře nezbytné pro umožnění vývozu na základě kurzů nebo cen na světovém trhu za situace, kdy na vnitřním trhu nastanou takové podmínky, jako jsou podmínky popsané v čl. 219 odst. 1 nebo článku 221, a v mezích vyplývajících z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU může být rozdíl mezi těmito kurzy nebo cenami a cenami v Unii pokryt vývozní náhradou v případě:
a)
produktů vyvážených bez dalšího zpracování v odvětvích:
i)
obilovin,
ii)
rýže,
iii)
cukru, pokud jde o výrobky uvedené v příloze I části III písm. b) až d) a g),
iv)
hovězího a telecího masa,
v)
mléka a mléčných výrobků,
vi)
vepřového masa,
vii)
vajec,
viii)
drůbežího masa;
b)
produktů uvedených v písm. a) bodech i) až iii), v) a vii) tohoto odstavce, které mají být vyváženy ve formě zpracovaného zboží v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1216/2009 (45) a ve formě výrobků obsahujících cukr a uvedených v příloze I části X písm. b) tohoto nařízení.
2. Vývozní náhrady pro produkty vyvážené ve formě zpracovaného zboží nesmějí být vyšší než náhrady pro stejné produkty vyvážené bez dalšího zpracování.
3. Aniž je dotčeno použití čl. 219 odst. 1 a článku 221, náhrada, která je k dispozici pro produkty uvedené v odstavci 1 tohoto článku, činí 0 EUR.
Článek 197
Přidělování vývozních náhrad
Metoda přidělování množství, která lze vyvézt s vývozní náhradou, musí být taková, aby:
a)
byla nejvhodnější z hlediska povahy produktu a situace na příslušném trhu, umožňovala nejúčinnější využití dostupných zdrojů a zohledňuje účinnost a strukturu vývozu z Unie a jeho dopad na rovnováhu na trhu, aniž by vedla k diskriminaci mezi dotčenými hospodářskými subjekty, a zvláště mezi velkými a malými hospodářskými subjekty;
b)
s přihlédnutím k administrativním požadavkům byla pro hospodářské subjekty administrativně co nejméně náročná.
Článek 198
Stanovení vývozní náhrady
1. Na stejné produkty v celé Unii se použijí stejné vývozní náhrady. Mohou se lišit podle místa určení, zejména pokud je to nezbytné vzhledem k situaci na světovém trhu, konkrétním požadavkům některých trhů nebo závazkům vyplývajícím z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU.
2. Opatření týkající se stanovení výše náhrad přijme Rada v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
Článek 199
Poskytování vývozní náhrady
1. Náhrady pro produkty uvedené v čl. 196 odst. 1 písm. a), které jsou vyváženy bez dalšího zpracování, se poskytují pouze na základě žádosti a po předložení vývozní licence.
2. Pro produkty uvedené v čl. 196 odst. 1 písm. a) se použije částka náhrady platná ke dni podání žádosti o licenci nebo částka vyplývající z příslušného nabídkového řízení a v případě rozlišené náhrady částka, která je platná ke stejnému dni:
a)
pro místo určení uvedené v licenci nebo
b)
pro skutečné místo určení, pokud se liší od místa určení uvedeného v licenci, přičemž použitelná částka nesmí v tomto případě překročit částku použitelnou pro místo určení uvedené v licenci.
3. Náhrada je vyplacena, jestliže se prokáže, že:
a)
produkty opustily celní území Unie v souladu s režimem vývozu uvedeným v článku 161 celního kodexu;
b)
v případě rozlišené náhrady byly produkty dovezeny do místa určení uvedeného v licenci nebo jiného místa určení, pro které byla náhrada stanovena, aniž je dotčen odst. 2 písm. b).
Článek 200
Vývozní náhrady pro živá zvířata v odvětví hovězího a telecího masa
Pokud jde o produkty v odvětví hovězího a telecího masa, je poskytování a vyplácení vývozní náhrady pro živá zvířata podmíněno dodržením práva Unie pro dobré životní podmínky zvířat, a zejména předpisů na ochranu zvířat během přepravy.
Článek 201
Vývozní limity
Na základě vývozních licencí vydaných pro referenční období, která se vztahují na dotyčné produkty, musí být dodrženy závazky týkající se objemů, které vyplývají z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU.
S ohledem na dodržení závazků vyplývajících z Dohody WTO o zemědělství nemá konec referenčního období vliv na platnost vývozních licencí.
Článek 202
Přenesené pravomoci
1. K zajištění řádného fungování režimu vývozních náhrad je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, které stanoví požadavek složit jistotu jako záruku splnění povinností hospodářských subjektů.
2. S cílem minimalizovat administrativní zátěž hospodářských subjektů a příslušných orgánů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví prahové hodnoty, pod jejichž úrovní není nutné vyžadovat splnění povinnosti vydat nebo předložit vývozní licenci, stanoví místa určení nebo činnosti, u kterých může být odůvodněna výjimka z povinnosti předložit vývozní licenci, a povolí dodatečné udělení vývozních licencí v odůvodněných situacích.
3. S cílem řešit praktické situace, které odůvodňují plnou či částečnou způsobilost pro vývozní náhrady, a pomoci hospodářským subjektům překlenout období mezi podáním žádosti o vývozní náhradu a konečnou platbou vývozní náhrady je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla týkající se:
a)
jiného termínu náhrady;
b)
záloh na vývozní náhrady, včetně podmínek pro složení a uvolnění jistoty;
c)
dalšího důkazu existují-li pochybnosti o skutečném místě určení produktů a možnosti zpětného dovozu na celní území Unie;
d)
míst určení považovaných za vývoz z Unie a zahrnutí míst určení v rámci celního území Unie způsobilých pro vývozní náhrady.
4. S cílem zajistit, aby vývozci produktů uvedených v příloze I Smluv a výrobků z nich zpracovaných měli rovný přístup k vývozním náhradám, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o používání čl. 199 odst. 1 a 2 na produkty uvedené v čl. 196 odst. 1 písm. b).
5. S cílem zajistit, aby produkty, na které jsou poskytovány vývozní náhrady, byly vyvezeny z celního území Unie a aby se zabránilo jejich návratu na toto území a minimalizovala se administrativní zátěž hospodářských subjektů při vytváření a předkládání důkazu, že produkty s vývozní náhradou dosáhly země určení způsobilé pro rozlišené náhrady, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o pravidla týkající se:
a)
lhůty, do které musí být výstup z celního území Unie ukončen, včetně lhůty pro dočasný opětovný vstup;
b)
zpracování, kterému mohou být produkty s vývozní náhradou během tohoto období podrobeny;
c)
důkazu o dosažení místa určení způsobilého pro rozlišené náhrady;
d)
prahových hodnot pro náhrady a podmínek, za kterých mohou být vývozci od tohoto důkazu osvobozeni;
e)
podmínek pro schválení důkazu, poskytnutého nezávislými třetími stranami, o dosažení místa určení, pokud se uplatňují rozlišené náhrady.
6. S cílem motivovat vývozce k zajišťování dobrých životních podmínek zvířat a umožnit příslušným orgánům ověření správného vydávání vývozních náhrad v případech, kdy je to podmíněno dodržováním požadavků týkajících se dobrých životních podmínek zvířat, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o dodržování požadavků týkajících se dobrých životních podmínek zvířat mimo celní území Unie, včetně využití nezávislých třetích stran.
7. S cílem zohlednit zvláštní vlastnosti různých odvětví je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o stanovení zvláštních požadavků a podmínek pro hospodářské subjekty a produkty způsobilé pro vývozní náhradu a stanovení koeficientů pro účely výpočtu vývozních náhrad, přičemž se zohlední postup zrání některých lihovin získaných z obilovin.
Článek 203
Prováděcí pravomoci v souladu s přezkumným postupem
Komise přijme prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro použití této kapitoly, týkající se zejména:
a)
přerozdělování dosud nepřidělených nebo nevyužitých množství, která lze vyvézt;
b)
metody nového výpočtu platby vývozní náhrady v případě, že kód produktu nebo místo určení uvedené v licenci nejsou v souladu se skutečným produktem nebo místem určení;
c)
produktů uvedených v čl. 196 odst. 1 písm. b);
d)
postupů pro skládanou jistotu a její výši;
e)
použití opatření přijatých podle čl. 202 odst. 4.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 204
Další prováděcí pravomoci
Komise může přijmout prováděcí akty, kterými:
a)
stanoví vhodná opatření s cílem zamezit zneužívání flexibility stanovené v čl. 199 odst. 2, zejména pokud jde o postup pro podávání žádostí;
b)
stanoví opatření nezbytná k dodržení závazků týkajících se objemů uvedených v článku 201, včetně zastavení nebo omezení vydávání vývozních licencí v případě, kdy tyto závazky jsou nebo mohou být překročeny;
c)
stanoví koeficienty vztahující se na vývozní náhrady v souladu s pravidly přijatými podle čl. 202 odst. 7.
Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
KAPITOLA VII
Pasivní zušlechťovací styk
Článek 205
Pozastavení režimu pasivního zušlechťovacího styku
Pokud je trh Unie narušen režimem pasivního zušlechťovacího styku nebo pokud by jím mohl být narušen, může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu přijmout prováděcí akty, které zcela nebo částečně pozastaví používání režimu pasivního zušlechťovacího styku pro produkty odvětví obilovin, rýže, ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny, vína, hovězího a telecího masa, vepřového masa, skopového a kozího masa a drůbežího masa. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Pokud Komise obdrží od některého členského státu žádost, přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí do pěti pracovních dnů od jejího obdržení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
V řádně odůvodněných, závažných naléhavých případech přijme Komise postupem podle čl. 229 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
Přijatá opatření se oznámí členským státům a nabývají okamžitého účinku.
ČÁST IV
PRAVIDLA HOSPODÁŘSKÉ SOUTĚŽE
KAPITOLA I
Pravidla vztahující se na podniky
Článek 206
Pokyny Komise k uplatňování pravidel hospodářské soutěže v zemědělství
Není-li v tomto nařízení stanoveno jinak a v souladu s článkem 42 Smlouvy o fungování EU, použijí se články 101 až 106 Smlouvy o fungování EU a prováděcí předpisy k těmto článkům s výhradou článků 207 až 210 tohoto nařízení na všechny dohody, rozhodnutí a jednání uvedené v čl. 101 odst. 1 a článku 102 Smlouvy o fungování EU, které se týkají produkce zemědělských produktů a obchodu s nimi.
S cílem zajistit fungování vnitřního trhu a jednotné uplatňování pravidel Unie v oblasti hospodářské soutěže uplatňují Komise a orgány členských států pro hospodářskou soutěž tato pravidla v úzké spolupráci.
Ve vhodných případech Komise navíc zveřejní pokyny jako vodítko pro vnitrostátní orgány pro hospodářskou soutěž a pro podniky.
Článek 207
Relevantní trh
Definice relevantního trhu umožňuje určit a vymezit prostor, v němž probíhá hospodářská soutěž mezi podniky, přičemž tato definice má současně dva rozměry:
a)
relevantní produktový trh: pro účely této kapitoly se „produktovým trhem“ rozumí trh zahrnující veškeré produkty, které spotřebitelé považují s ohledem na jejich vlastnosti, ceny a účel, k němuž jsou určeny, za vzájemně zaměnitelné nebo nahraditelné;
b)
relevantní zeměpisný trh: pro účely této kapitoly se „zeměpisným trhem“ rozumí trh zahrnující oblast, ve které dotyčné podniky nabízejí relevantní produkty, ve které jsou podmínky hospodářské soutěže dostatečně stejnorodé a kterou lze odlišit od sousedních zeměpisných oblastí, a to zejména proto, že podmínky hospodářské soutěže jsou v těchto oblastech zjevně odlišné.
Článek 208
Dominantní postavení
Pro účely této kapitoly se „dominantním postavením“ rozumí situace, v níž má určitý podnik hospodářskou sílu, která mu umožňuje bránit zachování účinné hospodářské soutěže na relevantním trhu tím, že mu poskytuje možnost jednat do značné míry nezávisle na jeho soutěžitelích, zákaznících a nakonec i spotřebitelích.
Článek 209
Výjimky pro cíle SZP a zemědělce a jejich sdružení
1. Ustanovení čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU se nepoužije na dohody, rozhodnutí a jednání uvedené v článku 206 tohoto nařízení, které jsou nezbytné pro dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
Ustanovení čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU se nepoužije na dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě zemědělců, sdružení zemědělců či svazů těchto sdružení nebo organizací producentů uznaných podle článku 152 tohoto nařízení nebo sdružení organizací producentů uznaných podle čl. 156 tohoto nařízení, které se týkají produkce nebo prodeje zemědělských produktů nebo využívání společných zařízení ke skladování, úpravě nebo zpracování zemědělských produktů, pokud neohrožují cíle uvedené v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
Tento odstavec se nepoužije na dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě, jejichž součástí je povinnost účtovat stejné ceny nebo kterými je vyloučena hospodářská soutěž.
2. Dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě, které splňují podmínky uvedené v odstavci 1 tohoto článku, se nezakazují ani se za tímto účelem nevyžaduje předchozí rozhodnutí.
Ve všech vnitrostátních postupech nebo postupech Unie pro použití článku 101 Smlouvy o fungování EU spočívá důkazní břemeno, pokud jde o porušení čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU, na té straně nebo orgánu, který vznesl obvinění. Splnění podmínek uvedených v odstavci 1 tohoto článku musí prokázat ta strana, která chce využít výjimek v něm stanovených.
Článek 210
Dohody a jednání ve vzájemné shodě mezi uznanými mezioborovými organizacemi
1. Ustanovení čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU se nepoužije na dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě mezi mezioborovými organizacemi uznanými podle článku 157 tohoto nařízení, jejichž cílem je provádění činností uvedených v čl. 157 odst. 1 písm. c) a pro mléko a odvětví mléčných výrobků čl. 157 odst. 3 písm. c) tohoto nařízení a v případě odvětví olivového oleje a stolních oliv a tabáku v článku 162 tohoto nařízení.
2. Odstavec 1 se použije, pokud:
a)
dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě v nich uvedené byly oznámeny Komisi;
b)
Komise ve lhůtě dvou měsíců po obdržení všech požadovaných údajů neshledala, že tyto dohody, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě nejsou slučitelné s pravidly Unie.
Pokud Komise shledá, že dohody, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě uvedené v odstavci 1 nejsou slučitelné s pravidly Unie, informuje o svém zjištění bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3.
3. Dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě podle odstavce 1 nesmějí nabýt účinnosti před uplynutím dvouměsíční lhůty uvedené v odst. 2 prvním pododstavci písm. b).
4. Za neslučitelné s pravidly Unie jsou prohlášeny dohody, rozhodnutí a jednání ve vzájemné shodě, které:
a)
mohou vést k jakékoli formě rozdělení trhů uvnitř Unie;
b)
mohou ovlivnit řádné fungování organizace trhů;
c)
mohou způsobit narušení hospodářské soutěže a nemají zásadní význam pro dosažení cílů SZP, jež svou činností sledují mezioborové organizace;
d)
zahrnují stanovování cen nebo stanovení kvót;
e)
mohou vést k diskriminaci nebo vyloučit hospodářskou soutěž u podstatné části dotčených produktů.
5. Zjistí-li Komise po uplynutí dvouměsíční lhůty uvedené v odst. 2 prvním pododstavci písm. b), že podmínky pro použití odstavce 1 nejsou splněny, přijme bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 rozhodnutí, v němž uvede, že se na danou dohodu, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě použije čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU.
Uvedené rozhodnutí Komise se nepoužije dříve než v den jeho oznámení dotčené mezioborové organizaci, ledaže tato mezioborová organizace poskytla nesprávné údaje nebo zneužila výjimky stanovené v odstavci 1.
6. V případě víceletých dohod platí oznámení za první rok i pro následující roky dohody. V takovém případě však může Komise z vlastního podnětu nebo na žádost některého členského státu kdykoliv vydat rozhodnutí o neslučitelnosti.
7. Komise může přijmout prováděcí akty, které stanoví opatření nezbytná pro jednotné uplatňování tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA II
Pravidla státní podpory
Článek 211
Použití článků 107 až 109 Smlouvy o fungování EU
1. Na zemědělskou produkci a obchod zemědělskými produkty se použijí články 107 až 109 Smlouvy o fungování EU.
2. Odchylně od odstavce 1 se články 107 až 109 Smlouvy o fungování EU nepoužijí na platby provedené členskými státy v souladu a ve shodě s jakoukoli z těchto možností:
a)
opatřeními stanovenými tímto nařízením, která jsou částečně nebo zcela financována Unií;
b)
články 213 až 218 tohoto nařízení.
Článek 212
Vnitrostátní platby týkající se programů podpory pro víno
Odchylně od čl. 44 odst. 3 mohou členské státy poskytnout na opatření uvedená v článcích 45, 49 a 50 vnitrostátní platby v souladu s pravidly Unie v oblasti státní podpory.
Maximální míra podpory, jak je stanovena v příslušných pravidlech Unie v oblasti státní podpory, se vztahuje na celkové veřejné financování, které zahrnuje prostředky Unie i vnitrostátní prostředky.
Článek 213
Vnitrostátní platby pro odvětví sobů ve Finsku a Švédsku
Po schválení Komisí přijatém bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 mohou Finsko a Švédsko poskytovat vnitrostátní platby pro chov sobů a jejich uvádění na trh, výrobu výrobků z nich (kódů KN ex 0208 a ex 0210) a jejich uvádění na trh, pokud tak nedojde ke zvýšení tradiční úrovně produkce.
Článek 214
Vnitrostátní platby pro odvětví cukru ve Finsku
Finsko může pěstitelům cukrové řepy poskytnout v hospodářském roce vnitrostátní platby ve výši až 350 EUR na hektar.
Článek 215
Vnitrostátní platby pro odvětví včelařství
Členské státy mohou poskytovat vnitrostátní platby na ochranu včelínů znevýhodněných strukturálními nebo přírodními podmínkami nebo v rámci programů hospodářského rozvoje s výjimkou těch, které jsou přidělovány na produkci nebo obchod.
Článek 216
Vnitrostátní platby pro nouzovou destilaci vína
1. Členské státy mohou poskytovat vnitrostátní platby výrobcům vína pro dobrovolnou nebo povinnou destilaci vína v odůvodněných případech nouze.
Tyto platby musí být přiměřené a musí umožnit řešení této nouze.
Celková částka plateb, která je v členském státě pro tyto platby k dispozici pro jakýkoli daný rok, nesmí přesáhnout 15 % celkově dostupných finančních prostředků na členský stát pro uvedený rok, jak je stanoveno v příloze VI.
2. Členské státy, které chtějí využít vnitrostátních plateb uvedených v odstavci 1, předloží Komisi řádně odůvodněné oznámení. Komise bez použití postupu podle čl. 22 9odst. 2 nebo 3 rozhodne o tom, zda bude opatření schváleno a zda je možné platby poskytnout.
3. Alkohol získaný destilací podle odstavce 1 se použije výhradně pro průmyslové nebo energetické účely, aby nedošlo k narušení hospodářské soutěže.
4. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví opatření nezbytná pro uplatňování tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 217
Vnitrostátní platby pro rozdělování produktů dětem
Členské státy mohou kromě podpory Unie stanovené v článcích 23 a 26 poskytovat vnitrostátní platby na dodávky produktů dětem do vzdělávacích zařízení nebo na související náklady uvedené v čl. 23 odst. 1.
Členské státy mohou tyto platby financovat prostřednictvím dávky vybírané v dotčeném odvětví nebo jakéhokoli jiného příspěvku ze soukromého sektoru.
Členské státy mohou kromě podpory Unie stanovené v článku 23 poskytovat vnitrostátní platby na financování doprovodných opatření nezbytných k zajištění účinnosti režimu Unie pro dodávání ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny a banánů, jak je uvedeno v čl. 23 odst. 2.
Článek 218
Vnitrostátní platby pro skořápkové ovoce
1. Členské státy mohou poskytnout vnitrostátní platby až do výše 120,75 EUR na hektar a rok zemědělcům, kteří produkují tyto produkty:
a)
mandle kódů KN 0802 11 a 0802 12;
b)
lískové ořechy kódů KN 0802 21 a 0802 22;
c)
vlašské ořechy kódů KN 0802 31 00 a 0802 32 00;
d)
pistácie kódů KN 0802 51 00 a 0802 52 00;
e)
svatojánský chléb kódu KN 1212 92 00.
2. Vnitrostátní platby uvedené v odstavci 1 mohou být vyplaceny pouze pro tuto maximální plochu:
Členský stát
Maximální plocha (v hektarech)
Belgie
100
Bulharsko
11 984
Německo
1 500
Řecko
41 100
Španělsko
568 200
Francie
17 300
Itálie
130 100
Kypr
5 100
Lucembursko
100
Maďarsko
2 900
Nizozemsko
100
Polsko
4 200
Portugalsko
41 300
Rumunsko
1 645
Slovinsko
300
Slovensko
3 100
Spojené království
100
3. Členské státy mohou poskytnutí vnitrostátních plateb uvedených v odstavci 1 podmínit členstvím zemědělců v organizaci producentů uznané podle článku 152.
ČÁST V
OBECNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA I
Výjimečná opatření
Oddíl 1
Narušení trhů
Článek 219
Opatření proti narušení trhů
1. S cílem účinně a účelně reagovat na hrozby narušení trhů v důsledku výrazného zvýšení nebo snížení cen na vnitřních nebo vnějších trzích nebo jiných událostí a okolností, které závažně narušují nebo by mohly narušit trh, pokud je pravděpodobné, že tato situace nebo její dopady na trh budou přetrvávat nebo se zhoršovat, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o přijetí opatření nezbytných k řešení dané situace na trhu, při současném dodržení všech závazků vyplývajících z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU a za předpokladu, že jakákoli jiná opatření dostupná podle tohoto nařízení se ukáží jako nedostatečná.
Pokud to v případech hrozeb narušení trhů uvedených v prvním pododstavci tohoto odstavce vyžadují naléhavé závažné důvody, použije se na akty v přenesené pravomoci přijaté podle prvního pododstavce tohoto odstavce postup stanovený v článku 228.
Tyto naléhavé závažné důvody mohou zahrnovat i nutnost učinit okamžitý zásah s cílem řešit narušení trhu nebo takovému narušení zabránit v případech, v nichž se hrozby narušení trhu objevily tak náhle nebo neočekávaně, že v zájmu účinného a účelného řešení situace je nezbytný okamžitý zásah, nebo v případech, v nichž by zásah zabránil tomu, aby se tyto hrozby narušení trhu staly skutečností, aby přetrvávaly nebo se přeměnily v závažnější či déle trvající narušení trhu, nebo v případech, v nichž by odklad okamžitého zásahu mohl způsobit nebo zhoršit narušení nebo by se v důsledku tohoto odkladu zvýšil rozsah opatření, která by byla později nezbytná k řešení dané hrozby nebo narušení trhu, nebo by tento odklad měl negativní dopad na produkci či tržní podmínky.
Tato opatření mohou v rozsahu nezbytném a na dobu nezbytnou k vyřešení případu narušení trhu či hrozby narušení trhu rozšířit nebo pozměnit oblast působnosti, dobu trvání nebo jiné aspekty dalších opatření stanovených tímto nařízením nebo stanovit vývozní náhrady nebo zcela či částečně pozastavit dovozní cla, a to dle potřeby i na určitá množství nebo období.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 se nepoužijí na produkty uvedené v příloze I části XXIV oddíle 2.
Komise však může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci přijatých postupem pro naléhavé případy podle článku 228 rozhodnout, že opatření uvedená v odstavci 1 se použijí na jeden nebo více produktů uvedených v příloze I části XXIV oddíle 2.
3. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná procedurální pravidla a technická kritéria pro použití opatření uvedených v odstavci 1 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Oddíl 2
Opatření na podporu trhu související s nákazami zvířat a ztrátou důvěry spotřebitelů v důsledku ohrožení zdraví veřejnosti, zvířat nebo rostlin
Článek 220
Opatření týkající se nákaz zvířat a ztráty důvěry spotřebitelů v důsledku ohrožení zdraví veřejnosti, zvířat nebo rostlin
1. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví výjimečná podpůrná opatření v zájmu postiženého trhu, aby se zohlednily:
a)
omezení obchodu uvnitř Unie a obchodu se třetími zeměmi, která mohou vyplynout z použití opatření, jejichž cílem je zabránit šíření nákaz zvířat; a
b)
závažná narušení trhu přímo související se ztrátou důvěry spotřebitelů z důvodu ohrožení zdraví veřejnosti, zvířat nebo rostlin a nákazy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Opatření stanovená v odstavci 1 se použijí na kterékoli z těchto odvětví:
a)
hovězího a telecího masa,
b)
mléka a mléčných výrobků,
c)
vepřového masa,
d)
skopového a kozího masa,
e)
vajec,
f)
drůbežího masa.
Opatření stanovená v odst. 1 prvním pododstavci písm. b), která souvisejí se ztrátou důvěry spotřebitelů v důsledku ohrožení zdraví veřejnosti nebo rostlin, se použijí rovněž na všechny ostatní zemědělské produkty kromě těch, které jsou uvedeny v příloze I části XXIV oddíle 2.
Komisi je svěřena pravomoc přijmout akty v přenesené pravomoci postupem pro naléhavé případy podle článku 228, které rozšíří seznam produktů uvedených v prvních dvou pododstavcích tohoto odstavce.
3. Opatření stanovená v odstavci 1 se přijímají na žádost dotčeného členského státu.
4. Opatření stanovená v odst. 1 prvním pododstavci písm. a) mohou být přijata pouze tehdy, pokud dotčený členský stát urychleně přijal zdravotní a veterinární opatření k potlačení nákazy, a pouze v rozsahu a v trvání naprosto nezbytném pro podporu dotčeného trhu.
5. Na opatření uvedená v odstavci 1 poskytne Unie spolufinancování ve výši 50 % výdajů hrazených členskými státy.
V odvětví hovězího a telecího masa, mléka a mléčných výrobků, vepřového masa a skopového a kozího masa však Unie poskytne spolufinancování ve výši 60 % těchto výdajů, jestliže se jedná o tlumení slintavky a kulhavky.
6. Pokud producenti přispívají na výdaje hrazené členskými státy, pak členské státy zajistí, aby v důsledku těchto opatření nedocházelo k narušení hospodářské soutěže mezi producenty v různých členských státech.
Oddíl 3
Konkrétní problémy
Článek 221
Opatření k řešení konkrétních problémů
1. Komise přijme prováděcí akty, kterými přijme nezbytná a odůvodněná mimořádná opatření k řešení konkrétních problémů. Tato opatření se mohou odchýlit od ustanovení tohoto nařízení pouze v nezbytně nutném rozsahu a na nezbytně nutnou dobu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. K řešení konkrétních problémů, a v řádně odůvodněných, závažných naléhavých případech, týkajících se situací, které mohou způsobit rychlé zhoršení podmínek produkce a tržních podmínek a jež by mohlo být obtížné řešit, pokud nebudou okamžitě přijata náležitá opatření, přijme Komise postupem podle čl. 229 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
3. Komise přijme opatření podle odstavce 1 nebo 2 pouze tehdy, pokud není možné přijmout nezbytná mimořádná opatření v souladu s článkem 219 nebo 220.
4. Opatření přijatá podle odstavce 1 nebo 2 zůstanou v platnosti po dobu nejdéle dvanácti měsíců. Pokud po uplynutí této doby konkrétní problémy, které vedly k přijetí uvedených opatření, přetrvávají, může Komise v zájmu trvalého řešení těchto problémů přijmout akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227 nebo předložit vhodné legislativní návrhy.
5. O veškerých opatřeních přijatých podle odstavce 1 nebo 2 informuje Komise Evropský parlament a Radu do dvou pracovních dnů od jejich přijetí.
Oddíl 4
Dohody a rozhodnutí v období závažných výkyvů na trzích
Článek 222
Použití čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU
1. V období závažných výkyvů na trzích může Komise přijímat prováděcí akty, kterými stanoví, že čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU se nemá vztahovat na dohody a rozhodnutí uznaných organizací producentů a jejich sdružení a uznaných mezioborových organizací v kterémkoli z odvětví uvedených v čl. 1 odst. 2 tohoto nařízení, pokud tyto dohody a rozhodnutí nenarušují řádné fungování vnitřního trhu, jejich výhradním cílem je stabilizace dotčeného odvětví a spadají do jedné nebo více z těchto kategorií:
a)
stažení jejich produktů z trhu nebo bezplatná distribuce těchto produktů;
b)
úprava a zpracování;
c)
skladování soukromými hospodářskými subjekty;
d)
společná opatření v oblasti propagace;
e)
dohody o požadavcích na jakost;
f)
společné pořizování vstupů nezbytných k boji proti šíření škůdců a nákaz zvířat a chorob rostlin v Unii nebo vstupů nezbytných k řešení dopadů přírodních katastrof v Unii;
g)
dočasné plánování produkce zohledňující zvláštní povahu daného produkčního cyklu.
Komise v prováděcích aktech stanoví věcnou a zeměpisnou působnost této výjimky a s výhradou odstavce 3 i dobu, po kterou se výjimka použije.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
2. Odstavec 1 se použije pouze tehdy, pokud Komise již přijala jedno z opatření uvedených v této kapitole, pokud produkty byly nakoupeny v rámci veřejné intervence nebo pokud byla poskytnuta podpora soukromého skladování uvedená části II hlavě I kapitole I.
3. Platnost dohod a rozhodnutí uvedených v odstavci 1 nepřekročí dobu šesti měsíců.
Komise však může přijmout prováděcí akty, kterými umožní prodloužení platnosti těchto dohod a rozhodnutí o maximálně šest měsíců. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
KAPITOLA II
Oznámení a podávání zpráv
Článek 223
Oznamovací povinnosti
1. Pro účely uplatňování tohoto nařízení, sledování, analýzy a řízení trhu se zemědělskými produkty, zajištění transparentnosti trhu, řádného fungování opatření SZP, kontroly, inspekce, sledování, hodnocení a provádění auditu opatření SZP a plnění požadavků stanovených v mezinárodních dohodách, které byly uzavřeny v souladu se Smlouvou o fungování EU, včetně oznamovacích povinností v rámci těchto dohod, může Komise postupem podle odstavce 2 přijmout nezbytná opatření, pokud jde o oznámení, která mají předkládat podniky, členské státy a třetí země. Zohlední při tom potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů.
Získané informace mohou být předány nebo zpřístupněny mezinárodním organizacím a příslušným orgánům třetích zemí a mohou být zveřejněny pod podmínkou ochrany osobních údajů a legitimních zájmů podniků při ochraně jejich obchodních tajemství, včetně cen.
2. S cílem zajistit integritu informačních systémů a pravost a čitelnost dokumentů a souvisejících předávaných údajů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, kterými stanoví:
a)
povahu a druh oznamovaných informací;
b)
kategorie zpracovávaných údajů, maximální dobu uchovávání a účel zpracování těchto údajů, zejména v případě jejich zveřejnění a předání třetím zemím;
c)
práva přístupu k dostupným informacím nebo informačním systémům;
d)
podmínky zveřejnění informací.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví nezbytná opatření pro uplatňování tohoto článku, včetně:
a)
způsobů oznamování;
b)
pravidel týkajících se oznamovaných informací;
c)
režimů pro správu oznamovaných informací a opatření týkajících se obsahu, formy, časového rozvrhu, četnosti a lhůt oznámení;
d)
režimů pro předávání nebo zpřístupnění informací a dokladů členským státům, mezinárodním organizacím, příslušným orgánům třetích zemí nebo veřejnosti pod podmínkou ochrany osobních údajů a legitimních zájmů podniků při ochraně jejich obchodních tajemství.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2.
Článek 224
Zpracování a ochrana osobních údajů
1. Členské státy a Komise shromažďují osobní údaje pro účely uvedené v čl. 223 odst. 1 a zpracovávají tyto údaje pouze způsobem slučitelným s těmito účely.
2. Pokud jsou osobní údaje zpracovávány pro účely sledování a hodnocení podle čl. 223 odst. 1, musí být anonymizovány a zpracovány pouze v souhrnné podobě.
3. Osobní údaje se zpracovávají v souladu se směrnicí 95/46/ES a nařízením (ES) č. 45/2001. Tyto údaje se především neuchovávají ve formě umožňující identifikaci subjektů údajů po dobu delší, než je nezbytné pro účely, ke kterým byly údaje shromážděny nebo ke kterým jsou dále zpracovávány, se zohledněním minimální doby pro uchovávání údajů stanovené v použitelných vnitrostátních právních předpisech a právních předpisech Unie.
4. Členské státy informují subjekty údajů o tom, že jejich osobní údaje mohou být v souladu s odstavcem 1 zpracovávány vnitrostátními orgány a orgány Unie a že v tomto ohledu požívají práv, která jsou stanovena ve směrnici 95/46/ES a nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 225
Povinnost Komise podávat zprávy
Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě tyto zprávy:
a)
každé tři roky a poprvé do 21. prosince 2016 zprávu o provádění opatření v odvětví včelařství, jak je stanoveno v článcích 55, 56 a 57, mimo jiné i o posledním vývoji v oblasti systémů identifikace včelstev;
b)
do 30. června 2014 a také do 31. prosince 2018 zprávu o vývoji situace na trhu v odvětví mléka a mléčných výrobků, se zaměřením zejména na provádění článků 148 až 151, čl. 152 odst. 3 a čl. 157 odst. 3, hodnotící především dopady na producenty mléka a produkci mléka ve znevýhodněných regionech v souvislosti s obecným cílem zachovat v těchto regionech produkci a zahrnující možné pobídky, jež by zemědělce vedly k uzavírání dohod o společné produkci, spolu s případnými vhodnými návrhy;
c)
do 31. prosince 2014 zprávu o možnosti rozšíření působnosti režimů dodávek do škol, tak aby zahrnovaly i olivový olej a stolní olivy;
d)
do 31. prosince 2017 zprávu o uplatňování pravidel hospodářské soutěže v odvětví zemědělství ve všech členských státech, zejména o provádění článků 209 a 210 a článků 169, 170 a 171 v dotčených odvětvích.
KAPITOLA III
Rezerva pro případ krizí v odvětví zemědělství
Článek 226
Využití rezervy
Finanční prostředky převáděné z rezervy pro případ krizí v odvětví zemědělství za podmínek a postupem podle článku 25 nařízení (EU) č. 1306/2013 a bodu 22 interinstitucionální dohody mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení se poskytnou na opatření, na něž se vztahuje toto nařízení, na rok nebo roky, pro které je tato dodatečná podpora vyžadována, a jež se provádějí za okolností, které přesahují obvyklý vývoj trhu.
Finanční prostředky se zejména převedou na veškeré výdaje související s:
a)
články 8 až 21;
b)
články 196 až 204 a
c)
články 219, 220 a 221 tohoto nařízení.
ČÁST VI
PŘENESENÍ PRAVOMOCI, PROVÁDĚCÍ USTANOVENÍ, PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA I
Přenesení pravomoci a prováděcí ustanovení
Článek 227
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v tomto nařízení je svěřena Komisi na dobu 20. prosince 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto sedmiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v tomto nařízení kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku dnem následujícím po vyhlášení rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle tohoto nařízení vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 228
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení aktu v přenesené pravomoci přijatého podle tohoto článku Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci přijatému podle tohoto článku vyslovit námitky v souladu s postupem uvedeným v čl. 227 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 229
Postup projednávání ve výborech
1. Komisi je nápomocen Výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Nevydá-li výbor v případě aktů uvedených v čl. 80 odst. 5, v čl. 91 písm. c) a d), v čl. 97 odst. 4, v článcích 99 a 106 a v čl. 107 odst. 3 žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
KAPITOLA II
Přechodná a závěrečná ustanovení
Článek 230
Zrušení předpisů
1. Nařízení (ES) č. 1234/2007 se zrušuje.
Nadále se však použijí tato ustanovení nařízení (ES) č. 1234/2007:
a)
pokud jde o režim omezení produkce mléka: část II hlava I kapitola III oddíl III, článek 55, článek 85 a přílohy IX a X do dne 31. března 2015;
b)
pokud jde o odvětví vína:
i)
články 85a až 85e, pokud jde o oblasti uvedené v čl. 85a odst. 2, které dosud nebyly vyklučeny, a pokud jde o oblasti uvedené v čl. 85b odst. 1, které nebyly legalizovány, do doby vyklučení nebo legalizace těchto oblastí a článek 188a odst. 1 a 2;
ii)
přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II do 31. prosince 2015;
iii)
čl. 118m odst. 5 do vyčerpání zásob vína s označením „Mlado vino portugizac“ existujících ke dni 1. července 2013;
iv)
čl. 118s odst. 5 do dne 30. června 2017;
c)
čl. 113a odst. 4, články 114, 115 a 116, čl. 117 odst. 1 až 4 a čl. 121 písm. e) bod iv), jakož i příloha XIV část B bod I odst. 2 a 3 a bod III odst. 1 a část C a příloha XV část IIbody. 1, 3, 5 a 6. a část VI bod 2 pro účely použití těchto článků, do data použití odpovídajících pravidel pro uvádění na trh, která se stanoví prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle čl. 75 odst. 2, čl. 76 odst. 4, čl. 78 odst. 3 a 4, čl. 79 odst. 1, čl. 80 odst. 4, čl. 83 odst. 4, článku 86, čl. 87 odst. 2, čl. 88 odst. 3 a článku 89 tohoto nařízení;
d)
čl. 133a odst. 1 a článek 140a do 30. září 2014;
e)
čl. 182 odst. 3 první a druhý pododstavec do konce hospodářského roku pro cukr 2013/2014, který končí dne 30. září 2014;
f)
čl. 182 odst. 4 do 31. prosince 2017;
g)
čl. 182 odst. 7 do 31. března 2014;
h)
příloha XV část III bod 3 písm. b) do 31. prosince 2015;
i)
příloha XX do data vstupu v platnost legislativního aktu, kterým se nahradí nařízení (ES) č. 1216/2009 a nařízení Rady (ES) č. 614/2009 (46).
2. Odkazy na nařízení (ES) č. 1234/2007 se považují za odkazy na toto nařízení a nařízení (EU) č. 1306/2013 v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze XIV tohoto nařízení.
3. Nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1601/96 a (ES) č. 1037/2001 se zrušují.
Článek 231
Přechodná pravidla
1. S cílem zajistit plynulý přechod od režimů stanovených v nařízení (ES) č. 1234/2007 k režimům stanoveným v tomto nařízení je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 227, pokud jde o opatření nezbytná pro ochranu nabytých práv a legitimních očekávání podniků.
2. Na všechny víceleté programy přijaté před 1. lednem 2014 se po vstupu tohoto nařízení v platnost i nadále vztahují příslušná ustanovení nařízení (ES) č. 1234/2007 až do ukončení těchto programů.
Článek 232
Vstup v platnost a použitelnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Avšak
a)
článek 181 se použije ode dne 1. října 2014;
b)
příloha VII část VII bod II odst. 3 se použije ode dne 1. ledna 2016.
2. Články 148 až 151, čl. 152 odst. 3, čl. 156 odst. 2, čl. 157 odst. 3, články 161 a 163, čl. 173 odst. 2 a čl. 174 odst. 2 se použijí do 30. června 2020.
3. Články 127 až 144 a články 192 a 193 se použijí do konce hospodářského roku pro cukr 2016/2017, který končí dne 30. září 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 43 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη την γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1),
Έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),
Έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών (3),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (4),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με θέμα «Η ΚΓΠ με χρονικό ορίζοντα το 2020: η αντιμετώπιση των πιθανών προκλήσεων όσον αφορά τη διατροφή, τους φυσικούς πόρους και το έδαφος» αναφέρονται οι πιθανές προκλήσεις, οι στόχοι και οι προσανατολισμοί για την Κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) μετά το 2013. Από τη συζήτηση για την ανακοίνωση αυτή προέκυψε ότι η ΚΓΠ θα πρέπει να υποστεί μεταρρύθμιση που θα αρχίσει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2014. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να καλύψει όλες τις βασικές πράξεις της ΚΓΠ, συμπεριλαμβανομένου του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (5). Λόγω του εύρους της μεταρρύθμισης, ενδείκνυται να καταργηθεί ο εν λόγω κανονισμός και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό για την κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων. Η μεταρρύθμιση θα πρέπει επίσης, στο μέτρο του δυνατού, να εναρμονίσει, να εξορθολογίσει και να απλουστεύσει τις διατάξεις, ιδίως εκείνες που καλύπτουν πάνω από ένα γεωργικό τομέα, μεταξύ άλλων εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα να θεσπίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις μη ουσιώδη στοιχεία των μέτρων.
(2)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα βασικά στοιχεία της Κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων.
(3)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλα τα γεωργικά προϊόντα του παραρτήματος Ι της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση («ΣΕΕ») και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ») (και μαζί «Συνθήκες»), ώστε να υπάρχει μια κοινή οργάνωση της αγοράς για όλα τα προϊόντα αυτά, όπως απαιτείται από το άρθρο 40 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
(4)
Διευκρινιστέον ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) και οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με αυτόν θα πρέπει κατ’ αρχήν να εφαρμόζονται στα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θεσπίζει διατάξεις για την εξασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διατάξεις σχετικά με την ΚΓΠ, περιλαμβανομένων ελέγχων και της επιβολής διοικητικών μέτρων και διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, καθώς και κανόνες που αφορούν την κατάθεση και την αποδέσμευση εγγυήσεων και την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
(5)
Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, το Συμβούλιο εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, των εισφορών, των ενισχύσεων και των ποσοτικών περιορισμών. Για λόγους σαφήνειας, όταν εφαρμόζεται το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκρινίζει ότι τα μέτρα θα εκδίδονται από το Συμβούλιο επ’ αυτής της νομικής βάσεως.
(6)
Για τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξαγάγει η Επιτροπή, κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να μεριμνά για την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(7)
Ο παρών κανονισμός πρέπει να θέσει μια σειρά ορισμών που άπτονται συγκεκριμένων τομέων. Λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του τομέα του ρυζιού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την τροποποίηση των ορισμών για τον τομέα αυτόν αν απαιτείται για την προσαρμογή τους στις εξελίξεις της αγοράς.
(8)
Στον παρόντα κανονισμό γίνεται αναφορά στην περιγραφή των προϊόντων και στις κλάσεις ή τις διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας. Για τις τροποποιήσεις της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου μπορεί να χρειαστούν σημαντικές τεχνικές προσαρμογές του παρόντος κανονισμού. Για να ληφθούν υπόψιν οι προσαρμογές αυτές πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων δια των οποίων θα γίνονται οι απαραίτητες τεχνικές προσαρμογές. Για λόγους σαφήνειας και απλούστευσης πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 234/79 του Συμβουλίου (7), ο οποίος επί του παρόντος προβλέπει τη σχετική αρμοδιότητα, και η εν λόγω αρμοδιότητα να ενσωματωθεί στον παρόντα κανονισμό.
(9)
Θα πρέπει να καθοριστούν περίοδοι εμπορίας για τα σιτηρά, το ρύζι, τη ζάχαρη, τις αποξηραμένες χορτονομές, τους σπόρους προς σπορά, τον οίνο, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, τον λίνο και την κάνναβη, τα οπωροκηπευτικά, τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά, τις μπανάνες, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και τους μεταξοσκώληκες, προσαρμοσμένες, στο μέτρο του δυνατού, στους βιολογικούς κύκλους παραγωγής των προϊόντων αυτών.
(10)
Για τη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επίπεδου για τον γεωργικό πληθυσμό, έχει αναπτυχθεί ένα διαφοροποιημένο σύστημα στήριξης των αγορών για τους διάφορους τομείς και έχουν θεσπιστεί καθεστώτα άμεσης στήριξης που λαμβάνουν υπόψη, αφενός, τις διαφορετικές ανάγκες σε κάθε τομέα και, αφετέρου, την αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Τα μέτρα αυτά συνίστανται σε δημόσια παρέμβαση ή σε καταβολή ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση. Εξακολουθεί να είναι αναγκαία η διατήρηση των μέτρων στήριξης των αγορών παράλληλα με τον εξορθολογισμό και την απλούστευσή τους.
(11)
Πρέπει να καθοριστούν ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση, την ταυτοποίηση και την παρουσίαση των σφαγίων στους τομείς του βοείου, του χοίρειου και του αιγοπρόβειου κρέατος με σκοπό την καταγραφή των τιμών και την εφαρμογή των καθεστώτων παρέμβασης στους συγκεκριμένους τομείς. Επιπλέον, με αυτού του είδους τις κλίμακες της Ένωσης επιδιώκεται η βελτίωση της διαφάνειας στις αγορές.
(12)
Για λόγους σαφηνείας και διαφανείας, οι διατάξεις περί δημόσιας παρέμβασης πρέπει να υπάγονται σε κοινή δομή, διατηρουμένης παράλληλα και της πολιτικής για κάθε τομέα. Για τον σκοπό αυτόν, είναι σκόπιμο να γίνει διάκριση μεταξύ κατώτατων ορίων αναφοράς και τιμών παρέμβασης καθώς και να οριστούν οι τιμές αυτές. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό εν προκειμένω να διευκρινιστεί ότι μόνο οι τιμές παρέμβασης για τη δημόσια παρέμβαση αντιστοιχούν στις ισχύουσες προκαθορισμένες τιμές που αναφέρονται στο παράρτημα 3 παράγραφος 8 πρώτη περίοδος της Συμφωνίας του ΠΟΕ για τη Γεωργία (ήτοι στήριξη της αγοραίας τιμής). Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η παρέμβαση στην αγορά μπορεί να λάβει τη μορφή δημόσιας παρέμβασης και άλλων παρεμβάσεων που δεν χρησιμοποιούν εκ των προτέρων καθορισμένες ενδείξεις τιμών.
(13)
Ανάλογα με τον τομέα και βάσει της πρακτικής και της πείρας από τις προηγούμενες κοινές οργανώσεις αγοράς (ΚΟΑ), το σύστημα δημόσιας παρέμβασης θα πρέπει να είναι διαθέσιμο κατά τη διάρκεια ορισμένων περιόδων του έτους· κατά τις περιόδους αυτές θα πρέπει είτε να παραμένει μονίμως ανοικτό ή να ανοίγει ανάλογα με τις τιμές στην αγορά.
(14)
Η τιμή δημόσιας παρέμβασης πρέπει να συνίσταται σε καθορισμένη τιμή για ορισμένες ποσότητες κάποιων προϊόντων· σε άλλες περιπτώσεις, θα πρέπει να εξαρτάται από διαδικασία διαγωνισμού, βάσει των πρακτικών και της πείρας από προηγούμενες ΚΟΑ.
(15)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα διάθεσης των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης. Τα σχετικά μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι διαταράξεις της αγοράς και να διασφαλίζονται η ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και η ίση μεταχείριση των αγοραστών.
(16)
Το ισχύον καθεστώς διανομής τροφίμων στους άπορους της Ένωσης, το οποίο θεσπίστηκε στο πλαίσιο της ΚΓΠ, θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο χωριστού κανονισμού που να αντικατοπτρίζει τους στόχους κοινωνικής συνοχής του εν λόγω καθεστώτος. Ωστόσο, θα πρέπει να προβλεφθεί στον παρόντα κανονισμό η δυνατότητα διάθεσης προϊόντων από τη δημόσια παρέμβαση προς χρήση στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος.
(17)
Προκειμένου να εξισορροπηθεί η αγορά και να σταθεροποιηθούν οι τιμές, ενδέχεται να χρειαστεί η χορήγηση ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση συγκεκριμένων γεωργικών προϊόντων. Χάριν διαφανείας της αγοράς, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορεί να χορηγήσει ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης της αγοράς.
(18)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή λαμβάνουν ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση προσφέρονται για μακροπρόθεσμη αποθήκευση και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας, καθώς και για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διάφορων τομέων, ώστε να διασφαλιστεί ότι η δημόσια παρέμβαση και η ιδιωτική αποθεματοποίηση είναι οικονομικά συμφέρουσες, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τον καθορισμό των προϋποθέσεων και των όρων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω προϊόντα όσον αφορά την ποιότητα και την επιλεξιμότητά τους, πέραν των προϋποθέσεων του παρόντος κανονισμού.
(19)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τομέων των σιτηρών και του αναποφλοίωτου ρυζιού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των ποιοτικών κριτηρίων όσον αφορά την αγορά και την πώληση των προϊόντων αυτών.
(20)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν η κατάλληλη χωρητικότητα αποθεματοποίησης και η αποδοτικότητα του συστήματος δημόσιας παρέμβασης από τη σκοπιά του κόστους, της διανομής και της πρόσβασης των επιχειρήσεων, και για να διατηρηθεί η ποιότητα των προϊόντων που αγοράζονται με δημόσια παρέμβαση με στόχο τη διάθεσή τους στο τέλος της περιόδου αποθεματοποίησης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι αποθήκες για όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε δημόσια παρέμβαση, τους κανόνες για την αποθεματοποίηση των προϊόντων εντός και εκτός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για αυτά και τη μεταχείρισή τους όσον αφορά τους δασμούς και οποιαδήποτε άλλα ποσά χορηγούνται ή εισπράττονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
(21)
Για να διασφαλιστεί ότι η ιδιωτική αποθεματοποίηση φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τους ισχύοντες κανόνες και όρους όταν η αποθεματοποιημένη ποσότητα είναι μικρότερη της συμβατικής, και τους όρους για τη χορήγηση προκαταβολής, καθώς και τους όρους που εφαρμόζονται στην εκ νέου διοχέτευση στο εμπόριο και τη διάθεση προϊόντων που καλύπτονται από συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης.
(22)
Για μια καλή λειτουργία των συστημάτων δημόσιας παρέμβασης και ιδιωτικής αποθεματοποίησης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στις οποίες θα προβλέπεται η χρήση διαδικασιών διαγωνισμού, θα θεσπίζονται οι πρόσθετες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις και η απαίτηση κατάθεσης εγγύησης από αυτές.
(23)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις και οι ανάγκες των τομέων του βοείου, χοίρειου και αιγοπρόβειου κρέατος, καθώς και η ανάγκη τυποποίησης της παρουσίασης των διαφόρων προϊόντων με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας της αγοράς, της καταγραφής των τιμών και της εφαρμογής των μέτρων παρέμβασης στην αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την προσαρμογή και την επικαιροποίηση των ενωσιακών κλιμάκων ταξινόμησης των σφαγίων στους εν λόγω τομείς, καθώς και σχετικά με τον καθορισμό ορισμένων σχετικών πρόσθετων διατάξεων και παρεκκλίσεων.
(24)
Πρέπει να ενθαρρυνθεί η κατανάλωση οπωροκηπευτικών, γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων από τους μαθητές με στόχο τη διαρκή αύξηση του μεριδίου των προϊόντων αυτών στο διαιτολόγιό τους κατά το στάδιο της διαμόρφωσης των διατροφικών συνηθειών τους, συμβάλλοντας κατά τον τρόπο αυτό στην επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ, ιδίως τη σταθεροποίηση των αγορών και τη διασφάλιση του εφοδιασμού τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Θα πρέπει, συνεπώς, να προωθηθεί η ενωσιακή ενίσχυση για τη χρηματοδότηση ή τη συγχρηματοδότηση της διάθεσης τέτοιων προϊόντων σε παιδιά εντός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
(25)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση του ενωσιακού καθεστώτος οπωροκηπευτικών, γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων για μαθητές, θα πρέπει να θεσπιστούν, για καθένα από αυτά, οι ενδεδειγμένες διατάξεις. Η ενωσιακή ενίσχυση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία. Λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, τα κράτη μέλη θα πρέπει πάντως να είναι σε θέση να αντικαθιστούν τη χρηματοδοτική συνεισφορά τους στα εν λόγω καθεστώτα με συνεισφορές από τον ιδιωτικό τομέα. Προκειμένου να είναι αποτελεσματικά τα καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, ενδέχεται να χρειαστούν συνοδευτικά μέτρα για τα οποία πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στα εν λόγω καθεστώτα πρέπει να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
(26)
Για την προώθηση των υγιεινών διατροφικών συνηθειών των παιδιών και τη διασφάλιση της διοχέτευσης της ενίσχυσης σε παιδιά που φοιτούν κανονικά σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που τελούν υπό τη διαχείριση κρατών μελών ή είναι αναγνωρισμένα από αυτά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο των καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, σχετικά με τα πρόσθετα κριτήρια που αφορούν τη διοχέτευση της ενίσχυσης στην ομάδα στόχο, την έγκριση και την επιλογή των αιτούντων ενίσχυση, καθώς και τη διαμόρφωση εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών και τα συνοδευτικά μέτρα.
(27)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική και στοχοθετημένη χρήση των ενωσιακών κονδυλίων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία όσον αφορά τη μέθοδο αναδιανομής της ενίσχυσης μεταξύ των κρατών μελών βάσει των αιτημάτων στις ληφθείσες αιτήσεις ενίσχυσης, των επιλέξιμων δαπανών για ενωσιακή ενίσχυση, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διαμόρφωσης γενικού ανώτατου ορίου για τις εν λόγω δαπάνες, και την υποχρέωση των κρατών μελών να παρακολουθούν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
(28)
Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που να υποχρεώνουν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
(29)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη η εξέλιξη των καταναλωτικών συμπεριφορών ως προς τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι καινοτομίες και οι εξελίξεις στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων, η διαθεσιμότητα των προϊόντων στις διάφορες αγορές της Ένωσης και οι διατροφικές πτυχές, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία όσον αφορά τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για υπαγωγή στο καθεστώς, τις εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές των κρατών μελών, περιλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των συνοδευτικών μέτρων και την παρακολούθηση και αξιολόγηση του καθεστώτος.
(30)
Προκειμένου να διασφαλιστούν η επιλεξιμότητα των σχετικών δικαιούχων και αιτούντων για τη χορήγηση της ενίσχυσης εκ μέρους της Ένωσης και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση αυτής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους κανόνες για τους δικαιούχους και τους αιτούντες που είναι επιλέξιμοι για την ενίσχυση, καθώς και σχετικά με την υποχρεωτική έγκριση των αιτούντων από τα κράτη μέλη και τη χρήση γαλακτοκομικών προϊόντων κατά την παρασκευή γευμάτων εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
(31)
Προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των υποχρεώσεων από τους αιτούντες ενίσχυση, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης σε περίπτωση χορήγησης προκαταβολής.
(32)
Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς γαλακτοκομικών στα σχολεία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους όρους κοινοποίησης από τα κράτη μέλη της συμμετοχής τους στο καθεστώς και της χρηματοδότησής του από την Ένωση.
(33)
Προκειμένου να αντανακλάται η ενίσχυση στην τιμή των προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την καθιέρωση της παρακολούθησης των τιμών στο πλαίσιο του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία.
(34)
Απαιτείται ενωσιακή χρηματοδότηση για να ενθαρρυνθούν οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, ενώσεις οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικές οργανώσεις να καταρτίσουν προγράμματα εργασιών με στόχο τη βελτίωση της παραγωγής και της εμπορίας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών. Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει την κατανομή της ενωσιακής στήριξης σύμφωνα με την προτεραιότητα που δίδεται στις δραστηριότητες που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο των αντίστοιχων προγραμμάτων εργασιών. Ωστόσο, η συγχρηματοδότηση θα πρέπει να περιοριστεί προκειμένου να βελτιωθεί η αποδοτικότητα των προγραμμάτων αυτών.
(35)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης που χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών ή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τα ειδικά μέτρα που μπορούν να λαμβάνουν ενωσιακή ενίσχυση και τις δραστηριότητες και τις δαπάνες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατά τον τρόπο αυτό, την ελάχιστη διάθεση ενωσιακής χρηματοδότησης σε συγκεκριμένους τομείς, την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης, και τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την επιλογή και έγκριση των προγραμμάτων εργασιών.
(36)
Στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των οπωροκηπευτικών αφενός, τα οποία αποτελούνται από οπωροκηπευτικά για πώληση στον καταναλωτή, και των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για μεταποίηση, αφετέρου,. Οι κανόνες σχετικά με τα επιχειρησιακά ταμεία, τα επιχειρησιακά προγράμματα και την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο στην πρώτη κατηγορία και αμφότερα τα είδη οπωροκηπευτικών της εν λόγω κατηγορίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.
(37)
Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα ευαλλοίωτα. Ακόμη και μικρά πλεονάσματα μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την αγορά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν μέτρα για τη διαχείριση κρίσεων, εντασσόμενα πάντα σε επιχειρησιακά προγράμματα.
(38)
Στην παραγωγή και εμπορία οπωροκηπευτικών θα πρέπει να συνεκτιμώνται πλήρως οι περιβαλλοντικές πτυχές, όπως οι καλλιεργητικές πρακτικές, η διαχείριση των αποβλήτων και η διάθεση των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, ιδίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη συντήρηση της υπαίθρου.
(39)
Θα πρέπει να προβλεφθεί στήριξη για τη συγκρότηση ομάδων παραγωγών για όλους τους τομείς σε όλα τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη. Επομένως, πρέπει να καταργηθεί η ειδική στήριξη στον τομέα των οπωροκηπευτικών.
(40)
Προκειμένου να καταστούν οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών περισσότερο υπεύθυνες για τις χρηματοοικονομικές τους αποφάσεις και για να κατευθυνθούν οι δημόσιοι πόροι που τους διατίθενται προς τις μελλοντικές απαιτήσεις, πρέπει να καθοριστούν οι όροι χρήσης των εν λόγω πόρων. Η συγχρηματοδότηση επιχειρησιακών ταμείων που συγκροτούνται από οργανώσεις παραγωγών και ενώσεις τους αποτελεί ενδεδειγμένη λύση. Σε ειδικές περιπτώσεις, θα πρέπει να υπάρχει περιθώριο πρόσθετης χρηματοδότησης. Τα επιχειρησιακά ταμεία θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Προκειμένου να ελέγχονται οι ενωσιακές δαπάνες, πρέπει να καθοριστεί ανώτατο όριο όσον αφορά τη συνδρομή που χορηγείται σε οργανώσεις παραγωγών και ενώσεις οργανώσεων παραγωγών που συγκροτούν επιχειρησιακό ταμείο.
(41)
Στις περιφέρειες στις οποίες υστερεί η οργάνωση της παραγωγής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, θα πρέπει να επιτρέπεται η χορήγηση πρόσθετης εθνικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Στην περίπτωση κρατών μελών που βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση από πλευράς δομών, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής των συνεισφορών αυτών από την Ένωση.
(42)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική, στοχοθετημένη και βιώσιμη στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα, το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα όσον αφορά την υποχρέωση παρακολούθησης και αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας του εθνικού πλαισίου και των εθνικών στρατηγικών, την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων και την εθνική χρηματοδοτική συνδρομή.
(43)
Είναι σημαντικό να προβλεφθούν μέτρα στήριξης του αμπελοοινικού τομέα ικανά να ενισχύσουν ανταγωνιστικές δομές. Μολονότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καθορίζονται και να χρηματοδοτούνται από την Ένωση, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιλέγουν κατάλληλες δέσμες μέτρων για τις ανάγκες των περιφερειακών φορέων τους, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες τους, εφόσον απαιτείται, και να ενσωματώνουν τα εν λόγω μέτρα σε εθνικά προγράμματα στήριξης. Για την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών υπεύθυνα θα πρέπει να είναι τα κράτη μέλη.
(44)
Ένα βασικό μέτρο επιλέξιμο στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων στήριξης θα πρέπει να είναι η προώθηση και η εμπορία ενωσιακών οίνων. Η στήριξη της καινοτομίας μπορεί να αυξήσει την εμπορευσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα των αμπελοοινικών προϊόντων της Ένωσης. Θα πρέπει να εξακολουθήσουν να καλύπτονται δραστηριότητες αναδιάρθρωσης και μετατροπής, δεδομένου του θετικού διαρθρωτικού αντικτύπου τους στον αμπελοοινικό τομέα. Θα πρέπει επίσης να παρέχεται στήριξη για επενδύσεις στον αμπελοοινικό τομέα που αποβλέπουν στη βελτίωση των οικονομικών επιδόσεων των επιχειρήσεων αυτών. Το μέτρο της στήριξης για την απόσταξη υποπροϊόντων θα πρέπει να είναι διαθέσιμο για τα κράτη μέλη που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ένα τέτοιο μέσο για τη διασφάλιση της ποιότητας των οίνων, με παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος.
(45)
Τα μέσα πρόληψης, όπως η ασφάλιση της συγκομιδής, τα ταμεία αλληλοβοήθειας και η πρώιμη συγκομιδή, θα πρέπει να είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης του αμπελοοινικού τομέα, ώστε να ενθαρρύνεται η υπεύθυνη προσέγγιση καταστάσεων κρίσης.
(46)
Οι διατάξεις για τη στήριξη των αμπελοκαλλιεργητών με τη μορφή παροχής δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με απόφαση που λαμβάνουν τα κράτη μέλη οριστικοποιήθηκαν, με ισχύ από το οικονομικό έτος 2015, δυνάμει του άρθρου 103ιδ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και υπό τους όρους που προβλέπονται στην ίδια διάταξη.
(47)
Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι των προγραμμάτων των κρατών μελών για τη στήριξη του οίνου και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των κονδυλίων της Ένωσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τους κανόνες: σχετικά με την ευθύνη κάλυψης των δαπανών μεταξύ της ημερομηνίας λήψης των προγραμμάτων στήριξης από την Επιτροπή και των τροποποιήσεων των προγραμμάτων αυτών, και της ημερομηνίας εφαρμογής τους, τους κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης και τις δαπάνες, το κόστος διοίκησης και προσωπικού και τις ενέργειες που δύνανται να περιλαμβάνονται στα προγράμματα στήριξης των κρατών μελών, καθώς και τις προϋποθέσεις και τη δυνατότητα διενέργειας πληρωμών μέσω διαμεσολαβητών στην περίπτωση της στήριξης για ασφάλιση της συγκομιδής, κανόνες σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή, κανόνες· για τη χρήση ορισμένων όρων, κανόνες για τη διαμόρφωση ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση αμπέλων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους·, κανόνες για την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης έργων, κανόνες βάσει των οποίων οι παραγωγοί θα υποχρεούνται να αποσύρουν τα υποπροϊόντα οινοποίησης, καθώς και κανόνες για τις εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή, ώστε να αποφευχθεί πρόσθετος διοικητικός φόρτος, κανόνες για την εθελοντική πιστοποίηση των αποστακτηρίων ·και κανόνες που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ορίζουν τις προϋποθέσεις για την καλή λειτουργία των μέτρων στήριξης.
(48)
Η μελισσοκομία χαρακτηρίζεται από την ποικιλομορφία των συνθηκών παραγωγής και των αποδόσεων καθώς και από τη διασπορά και την ανομοιογένεια των οικονομικών παραγόντων τόσο σε επίπεδο παραγωγής όσο και σε επίπεδο εμπορίας. Επιπλέον, δεδομένης της αυξανόμενης επίπτωσης που έχουν στην υγεία των μελισσών ορισμένα είδη εισβολών στις κυψέλες και ιδίως η εξάπλωση της βαρρόας σε πολλά κράτη μέλη τα τελευταία έτη, η οποία προκαλεί προβλήματα στην παραγωγή μελιού, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη η δράση σε ενωσιακό επίπεδο, καθότι πρόκειται για ασθένεια που δεν είναι δυνατόν να καταπολεμηθεί πλήρως και πρέπει να αντιμετωπίζεται με εγκεκριμένα προϊόντα. Υπό τις συνθήκες αυτές και για να βελτιωθούν η παραγωγή και η εμπορία των προϊόντων μελισσοκομίας στην Ένωση, θα πρέπει να καταρτίζονται ανά τριετία εθνικά προγράμματα για τον τομέα με στόχο τη βελτίωση των γενικότερων συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας. Τα εθνικά αυτά προγράμματα θα πρέπει να χρηματοδοτούνται εν μέρει από την Ένωση.
(49)
Θα πρέπει να προσδιοριστούν τα μέτρα που μπορούν να συμπεριληφθούν στα μελισσοκομικά προγράμματα. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προσαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης στις τελευταίες εξελίξεις και η αποτελεσματικότητα των καλυπτόμενων μέτρων για τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την επικαιροποίηση του καταλόγου των μέτρων, μέσω της προσαρμογής των υφιστάμενων μέτρων ή της προσθήκης νέων.
(50)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη μελισσοκομία, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ των μελισσοκομικών προγραμμάτων και των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών και σχετικά με τη βάση κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος.
(51)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (8), η στρεμματική ενίσχυση για τον λυκίσκο αποσυνδέθηκε από την παραγωγή από την 1η Ιανουαρίου 2010. Για να μπορέσουν οι ενώσεις παραγωγών λυκίσκου να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους όπως προηγουμένως, θα πρέπει να προβλεφθεί με ειδική διάταξη ότι το οικείο κράτος μέλος πρέπει να χρησιμοποιεί ισοδύναμα ποσά για τις ίδιες δραστηριότητες. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι ενισχύσεις χρηματοδοτούν τους στόχους των οργανώσεων παραγωγών, ως ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις αιτήσεις ενίσχυσης, τους κανόνες για τις επιλέξιμες εκτάσεις λυκίσκου και τον υπολογισμό των ενισχύσεων.
(52)
Η ενωσιακή ενίσχυση για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων θα πρέπει να αποσυνδεθεί από την παραγωγή και να ενταχθεί στο σύστημα άμεσων ενισχύσεων σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται για τις ενισχύσεις στους άλλους τομείς.
(53)
Η ενίσχυση για το παραγόμενο στην Ένωση αποκορυφωμένο γάλα και αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή και για τη μεταποίηση σε καζεΐνη και καζεϊνικά άλατα αποδείχθηκε αναποτελεσματική για τη στήριξη της αγοράς και θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθεί, μαζί με τις διατάξεις για τη χρησιμοποίηση καζεΐνης και καζεϊνικών αλάτων στην παρασκευή τυριών.
(54)
Η απόφαση για τον τερματισμό της εφαρμογής του μεταβατικού μέτρου απαγόρευσης της φύτευσης αμπέλων στην Ένωση δικαιολογείται από την επίτευξη των βασικών στόχων της μεταρρύθμισης της οργάνωσης της ενωσιακής αγοράς οίνου που πραγματοποιήθηκε το 2008 και ιδίως από τον τερματισμό του μακροχρόνιου διαρθρωτικού πλεονάσματος της αμπελοοινικής παραγωγής και τη σταδιακή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του αμπελοοινικού τομέα της Ένωσης και του προσανατολισμού του προς την αγορά. Οι παραπάνω θετικές εξελίξεις οφείλονται στη σημαντική μείωση των αμπελουργικών εκτάσεων σε ολόκληρη την Ένωση, στην απόσυρση των λιγότερο ανταγωνιστικών παραγωγών και στη σταδιακή κατάργηση ορισμένων μέτρων στήριξης της αγοράς τα οποία παρείχαν κίνητρα για μη βιώσιμες οικονομικά επενδύσεις. Η μείωση της ικανότητας προσφοράς, η στήριξη διαρθρωτικών μέτρων και η προώθηση των εξαγωγών οίνου συνέβαλαν στην αποτελεσματικότερη προσαρμογή στη μείωση της ενδοενωσιακής ζήτησης, η οποία οφείλεται στη σταδιακή μείωση της κατανάλωσης στα παραδοσιακώς οινοπαραγωγά κράτη μέλη.
(55)
Ωστόσο, οι προοπτικές προοδευτικής αύξησης της ζήτησης στην παγκόσμια αγορά παρέχουν κίνητρο ενίσχυσης της ικανότητας προσφοράς και, ως εκ τούτου, φύτευσης νέων αμπέλων κατά την επόμενη δεκαετία. Παρόλο που ο βασικός επιδιωκόμενος στόχος πρέπει να είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας του αμπελοοινικού τομέα της Ένωσης προκειμένου να μην απολέσει το μερίδιο που κατέχει στην παγκόσμια αγορά, μια υπερβολικά ταχεία αύξηση νέων φυτεύσεων λόγω προσδοκώμενης μελλοντικής αύξησης της διεθνούς ζήτησης θα μπορούσε να οδηγήσει εκ νέου, μεσοπρόθεσμα, σε καταστάσεις υπερβολικής προσφοράς, με πιθανές κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε συγκεκριμένες οινοπαραγωγικές περιοχές. Προκειμένου να διασφαλιστεί η μεθοδική αύξηση των αμπελοφυτεύσεων κατά την περίοδο 2016-2030, θα πρέπει να θεσπιστεί νέο σύστημα για τη διαχείρισή τους σε επίπεδο Ένωσης, με τη μορφή καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων.
(56)
Στο πλαίσιο του νέου συστήματος αυτού, η αδειοδότηση αμπελοφυτεύσεων μπορεί να γίνει χωρίς επιβάρυνση του παραγωγού και η σχετική άδεια, εφόσον δεν χρησιμοποιηθεί, θα πρέπει να παύει να ισχύει μετά την παρέλευση τριετίας. Έτσι, οι δικαιούχοι οινοπαραγωγοί θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ταχεία και άμεση χρήση των αδειών που τους χορηγούνται και θα αποφεύγονται έτσι φαινόμενα κερδοσκοπίας.
(57)
Η καλλιέργεια νέων αμπέλων πρέπει να πλαισιώνεται από έναν ενωσιακό μηχανισμό διασφάλισης ο οποίος θα βασίζεται στην υποχρέωση των κρατών μελών να χορηγούν σε ετήσιa βάση άδειες για νέες φυτεύσεις που να αντιστοιχούν στο 1 % των αμπελουργικών εκτάσεων, και ταυτόχρονα θα επιτρέπει έναν ορισμένο βαθμό ευελιξίας, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν τη διάθεση μικρότερων εκτάσεων -συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που είναι επιλέξιμες για συγκεκριμένες προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις- σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο για αντικειμενικούς λόγους και χωρίς να κάνουν διακρίσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι επιβαλλόμενοι περιορισμοί είναι άνω του 0 % και δεν είναι υπερβολικά περιοριστικοί σε σχέση με τους επιδιωκόμενους στόχους.
(58)
Για τη διασφάλιση της αμεροληψίας κατά την αδειοδότηση, θα πρέπει να θεσπιστούν ορισμένα κριτήρια, και ιδίως όταν ο συνολικός αριθμός των εκταρίων που ζητούνται δια αιτήσεων αδειοδότησης υποβαλλομένων από τους παραγωγούς υπερβαίνει τον συνολικό αριθμό των εκταρίων που διατίθενται από τα κράτη μέλη δια των αδειοδοτήσεων.
(59)
Η χορήγηση άδειας εκρίζωσης υπάρχουσας αμπελουργικής έκτασης πρέπει να γίνεται αυτόματα, κατόπιν υποβολής αίτησης του παραγωγού και ανεξαρτήτως του μηχανισμού διασφάλισης για τις νέες φυτεύσεις, καθώς δεν συμβάλλει στη συνολική αύξηση των αμπελουργικών εκτάσεων. Σε συγκεκριμένες περιοχές επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν τη χορήγηση τέτοιου είδους αδειών αναφυτεύσεων βάσει συστάσεων αναγνωρισμένων και αντιπροσωπευτικών επαγγελματικών οργανώσεων.
(60)
Αυτό το νέο καθεστώς αδειοδότησης για αμπελοφυτεύσεις δεν αφορά τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν το ενωσιακό μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης και θα πρέπει να ισχύει προαιρετικά στα κράτη μέλη των οποίων οι εκτάσεις αμπελοφύτευσης υπολείπονται των καθορισμένων ορίων, παρά την εφαρμογή των δικαιωμάτων φύτευσης.
(61)
Οι μεταβατικές διατάξεις θα πρέπει να οριστούν με τρόπο που να εξασφαλίζει την ομαλή μετάβαση από το παλιό στο νέο καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης, ούτως ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο υπερβολικών φυτεύσεων πριν από την έναρξη ισχύος του νέου καθεστώτος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ορισμένο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας προκειμένου να καθορίσουν την προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τη μετατροπή δικαιωμάτων φύτευσης σε άδειες εντός του διαστήματος από την 31η Δεκεμβρίου 2015 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
(62)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη και αποτελεσματική εφαρμογή του νέου καθεστώτος αδειοδότησης για τις αμπελοφυτεύσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τις προϋποθέσεις εξαίρεσης ορισμένων αμπελοφυτεύσεων από το καθεστώς, τους κανόνες που αφορούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, την προσθήκη κριτηρίων επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, τη συνύπαρξη αμπέλων προς εκρίζωση με νεοφυτευθείσες αμπέλους και τους λόγους για τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τη χορήγηση αδειών για αναφυτεύσεις.
(63)
Ο έλεγχος των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων θα πρέπει να διεξάγεται με τρόπο αποτελεσματικό προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τους κανόνες του νέου καθεστώτος.
(64)
Η εφαρμογή προτύπων στην εμπορία γεωργικών προϊόντων μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας και της ποιότητας των προϊόντων αυτών. Η εφαρμογή τέτοιων προτύπων είναι συνεπώς προς το συμφέρον των παραγωγών, των εμπόρων και των καταναλωτών.
(65)
Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής για την πολιτική ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και κατόπιν των συζητήσεων που ακολούθησαν, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθούν τα πρότυπα εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων και η ποιότητά τους.
(66)
Για τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα.
(67)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να διαιρούνται σε υποχρεωτικούς κανόνες για συγκεκριμένους τομείς ή προϊόντα και σε προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που καθορίζονται βάσει τομέα ή προϊόντος.
(68)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει κατ’ αρχήν να εφαρμόζονται σε όλα τα σχετικά γεωργικά προϊόντα τα οποία διατίθενται στην αγορά της Ένωσης.
(69)
Οι τομείς και τα προϊόντα για τα οποία μπορούν να ισχύουν τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να παρατίθενται σε κατάλογο στον παρόντα κανονισμό. Εντούτοις, προκειμένου να συνυπολογιστούν οι προσδοκίες των καταναλωτών και η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας τους, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την τροποποίηση του σχετικού καταλόγου, υπό αυστηρές προϋποθέσεις.
(70)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας καθώς και η ποιότητα ορισμένων γεωργικών προϊόντων, προκειμένου να εξασφαλίζεται η προσαρμογή στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς, στις εξελισσόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών και στις εξελίξεις των σχετικών διεθνών προτύπων και προκειμένου να μην δημιουργούνται εμπόδια στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση προτύπων εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, σε όλα τα στάδια εμπορίας, καθώς και παρεκκλίσεων και εξαιρέσεων από τα εν λόγω πρότυπα. Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τα φυσικά και ουσιώδη χαρακτηριστικά των σχετικών προϊόντων, αποφεύγοντας, κατά τον τρόπο αυτό, την ουσιαστική μεταβολή της συνήθους σύστασής τους. Επιπλέον, οι προδιαγραφές εμπορίας θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον πιθανό κίνδυνο παραπλάνησης των καταναλωτών, λόγω των προσδοκιών και των αντιλήψεών τους. Τυχόν παρεκκλίσεις ή εξαιρέσεις από τα πρότυπα δεν θα πρέπει να συνεπάγονται επιπλέον κόστος που θα πρέπει να βαρύνει αποκλειστικά τους γεωργούς.
(71)
Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει να εφαρμόζονται ώστε να μπορεί η αγορά να εφοδιάζεται ευχερώς προϊόντα τυποποιημένης και ικανοποιητικής ποιότητας και θα πρέπει να καλύπτουν ιδίως τους τεχνικούς ορισμούς, την ταξινόμηση, την παρουσίαση, τα σήματα και την επισήμανση, τη συσκευασία, τη μέθοδο παραγωγής, τη συντήρηση, την αποθήκευση, τη μεταφορά, τα σχετικά διοικητικά έγγραφα, την πιστοποίηση και τις προθεσμίες, καθώς και τους περιορισμούς στη χρήση και την διάθεση.
(72)
Δεδομένου του συμφέροντος των παραγωγών να γνωστοποιούν τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και της καλλιέργειας ή της εκτροφής, καθώς και του συμφέροντος των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα, θα πρέπει να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του τόπου καλλιέργειας ή εκτροφής και/ή της προέλευσης κατά περίπτωση και στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, λαμβανομένων ταυτοχρόνως υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ορισμένων τομέων, ιδίως όσον αφορά τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα.
(73)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικές διατάξεις για τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, εφόσον οι εθνικές διατάξεις που ισχύουν σε τρίτες χώρες δικαιολογούν παρεκκλίσεις από τα πρότυπα εμπορίας, και εξασφαλίζεται η ισοδυναμία των διατάξεων αυτών με την ενωσιακή νομοθεσία. Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με την εφαρμογή των ισχυόντων προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
(74)
Τα οπωροκηπευτικά προϊόντα που προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή πρέπει να διατίθενται στην αγορά μόνο αν είναι καλής, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας και αν αναγράφεται η χώρα προέλευσης. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή της συγκεκριμένης προϋπόθεσης και να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές καταστάσεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά ειδικές παρεκκλίσεις από την εν λόγω προϋπόθεση.
(75)
Η πολιτική περί ποιότητας πρέπει να ακολουθείται σε ολόκληρη την Ένωση μέσω της εφαρμογής διαδικασίας πιστοποίησης των προϊόντων λυκίσκου και της απαγόρευσης της εμπορίας εκείνων των προϊόντων για τα οποία δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή της εν λόγω προϋπόθεσης και να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές καταστάσεις, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με μέτρα που παρεκκλίνουν από την εν λόγω απαίτηση, με σκοπό την εκπλήρωση των εμπορικών απαιτήσεων που τίθενται από ορισμένες τρίτες χώρες ή αφορούν προϊόντα προοριζόμενα για ειδική χρήση.
(76)
Για ορισμένους τομείς και προϊόντα, οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης αποτελούν σημαντικά στοιχεία για τον προσδιορισμό των όρων ανταγωνισμού. Επομένως, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν ορισμοί, ονομασίες και ονομασίες πώλησης για τους εν λόγω τομείς και/ή προϊόντα, που θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην Ένωση μόνο για την εμπορία προϊόντων που πληρούν τις αντίστοιχες προϋποθέσεις.
(77)
Προκειμένου να προσαρμοστούν οι ορισμοί και οι ονομασίες πώλησης ορισμένων προϊόντων στις ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, την τεχνική πρόοδο ή την ανάγκη για καινοτόμα προϊόντα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις τροποποιήσεις, τις παρεκκλίσεις ή τις εξαιρέσεις από τους ορισμούς και τις ονομασίες πώλησης.
(78)
Προκειμένου να έχουν οι επιχειρήσεις και τα κράτη μέλη σαφή και κατάλληλη αντίληψη των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που ορίζονται για ορισμένους τομείς, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους κανόνες για τον καθορισμό και την εφαρμογή τους.
(79)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε προϊόντος ή τομέα, τα διαφορετικά στάδια εμπορίας, οι τεχνικές παράμετροι, οι τυχόν σημαντικές πρακτικές δυσκολίες και η ακρίβεια και η επαναληψιμότητα των μεθόδων ανάλυσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό ορίου ανοχής για ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πρότυπα πέραν του οποίου ολόκληρη η παρτίδα προϊόντων θα θεωρείται ως μη συμμορφούμενη με το πρότυπο.
(80)
Πρέπει να προσδιοριστούν ορισμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί όσον αφορά την παραγωγή οίνου, ιδίως όσον αφορά την ανάμειξη και τη χρήση ορισμένων τύπων γλεύκους σταφυλιών, χυμού σταφυλιών και νωπών σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών. Για την τήρηση των διεθνών προτύπων όσον αφορά επιπλέον οινολογικές πρακτικές, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις οινολογικές πρακτικές που συνιστά ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (ΔΟΑΟ).
(81)
Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου, σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη που παράγουν περισσότερα από 50 000 εκατόλιτρα ετησίως θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι υπεύθυνα για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες μπορεί να παραχθεί οίνος στην επικράτειά τους. Ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου θα πρέπει να αποκλειστούν.
(82)
Όσον αφορά τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να θεσπίζουν ορισμένους εθνικούς κανόνες σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας.
(83)
Όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να αποκλείουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών, θα πρέπει να επιτραπεί να διατηρούν αυστηρότερους περιορισμούς για οίνους που παράγονται στην επικράτειά τους, και θα πρέπει να επιτρέπουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
(84)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή των εθνικών διατάξεων για ορισμένα προϊόντα και τομείς όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον καθορισμό των όρων εφαρμογής των εν λόγω προτύπων εμπορίας, καθώς και των όρων κατοχής, κυκλοφορίας και χρήσης των προϊόντων που προκύπτουν από τις πειραματικές πρακτικές.
(85)
Επιπλέον των προτύπων εμπορίας, πρέπει να καθοριστούν προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις ποιότητος, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ενδείξεις που περιγράφουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των προϊόντων, της καλλιέργειας/εκτροφής ή της μεταποίησης δεν χρησιμοποιούνται καταχρηστικά στην αγορά και ότι οι καταναλωτές μπορούν να εμπιστεύονται τις ενδείξεις αυτές για την αναγνώριση συγκεκριμένων ιδιοτήτων του προϊόντων. Δεδομένων των στόχων του παρόντος κανονισμού και για λόγους σαφήνειας, οι υφιστάμενες προαιρετικές ενδείξεις ποιότητας θα πρέπει να παρατεθούν σε κατάλογο στον παρόντα κανονισμό.
(86)
Θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τη διάθεση αμπελοοινικών προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή των εθνικών κανόνων όσον αφορά τα αμπελοοινικά προϊόντα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση των όρων χρήσης αμπελοοινικών προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
(87)
Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση στην αγορά και οι εξελίξεις όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας και τα διεθνή πρότυπα, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων και τη θέσπιση των όρων χρήσης τους, την τροποποίηση των όρων χρήσης μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης και την ακύρωσή της.
(88)
Προκειμένου να συνυπολογίζονται τα χαρακτηριστικά ορισμένων τομέων και οι προσδοκίες των καταναλωτών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση και άλλων λεπτομερών προϋποθέσεων εισαγωγής μιας πρόσθετης αποκλειστικής ένδειξης.
(89)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση των προϊόντων που περιγράφονται με προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις με τους ισχύοντες όρους χρήσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων κανόνων χρήσης των προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων.
(90)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ορισμένων γεωργικών προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους θεωρείται ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν επιτύχει ισοδύναμο επίπεδο συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Ένωσης ως προς τα πρότυπα εμπορίας και που επιτρέπουν τη λήψη μέτρων τα οποία παρεκκλίνουν από τους κανόνες που ορίζουν ότι τα προϊόντα τίθενται στην αγορά της Ένωσης μόνο σύμφωνα με τα πρότυπα αυτά και τους κανόνες για την εφαρμογή των προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
(91)
Οι διατάξεις που αφορούν τον οίνο θα πρέπει να εφαρμόζονται υπό το πρίσμα των διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
(92)
Η έννοια των οίνων ποιότητας στην Ένωση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη γεωγραφική προέλευση του οίνου. Οι οίνοι αυτοί ταυτοποιούνται προς όφελος των καταναλωτών με τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να υπάρξει ένα διαφανές και πιο εμπεριστατωμένο πλαίσιο για την υποστήριξη των ισχυρισμένων όσον αφορά την ποιότητα των σχετικών προϊόντων, θα πρέπει να θεσπιστεί σύστημα στο οποίο οι αιτήσεις για τις ονομασίες προέλευσης ή τις γεωγραφικές ενδείξεις θα εξετάζονται σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της ενωσιακής οριζόντιας πολιτικής για την ποιότητα των τροφίμων πλην του οίνου και των αλκοολούχων ποτών, η οποία ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(93)
Προκειμένου να διαφυλαχθούν τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν αυστηρότερες διατάξεις προς τον σκοπό αυτόν.
(94)
Προκειμένου να απολαύουν προστασίας στην Ένωση, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις των οίνων θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να καταχωρίζονται σε ενωσιακό επίπεδο σύμφωνα με διαδικαστικούς κανόνες που καθορίζονται από την Επιτροπή.
(95)
Πρόσβαση στην προστασία θα πρέπει να έχουν οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών οι οποίες προστατεύονται στη χώρα καταγωγής τους.
(96)
Η διαδικασία καταχώρισης θα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα να ασκεί τα δικαιώματά του υποβάλλοντας τις ενστάσεις του.
(97)
Οι καταχωριζόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις θα πρέπει να προστατεύονται από χρήσεις που εκμεταλλεύονται τη φήμη των συμμορφουμένων προϊόντων. Για την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού και προς αποφυγή παραπλάνησης των καταναλωτών, η προστασία αυτή θα πρέπει επίσης να επεκταθεί σε προϊόντα και τις υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I των Συνθηκών.
(98)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που να επιτρέπουν τη χρήση ονομασίας οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου η οποία περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.
(99)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραγωγής στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση πρόσθετων κριτηρίων για την οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής και τους περιορισμούς και τις παρεκκλίσεις που αφορούν την παραγωγή στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
(100)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι προδιαγραφές των προϊόντων μπορούν να περιλαμβάνουν πρόσθετες απαιτήσεις.
(101)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των νομίμων δικαιωμάτων ή τα συμφέροντα των παραγωγών και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά το είδος των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης· τους όρους που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, τον έλεγχο από την Επιτροπή, τη διαδικασία ένστασης και τις διαδικασίες τροποποίησης, ανάκλησης και μετατροπής προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης ή προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων. Αυτή η εξουσιοδότηση θα πρέπει επίσης να καλύπτει; τους όρους που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές αιτήσεις· τους όρους για τις αιτήσεις που αφορούν γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, την ημερομηνία από την οποία ισχύει η προστασία ή η τροποποίηση αυτής της προστασίας· και τους όρους που αφορούν τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος.
(102)
Προκειμένου διασφαλιστεί επαρκής προστασία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά περιορισμούς που άπτονται της προστατευόμενης ονομασίας.
(103)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οικονομικοί παράγοντες και οι αρμόδιες αρχές δεν θίγονται άνευ λόγου από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τις ονομασίες οίνων στις οποίες έχει χορηγηθεί προστασία πριν από την 1η Αυγούστου 2009, ή για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη θέσπιση μεταβατικών διατάξεων που αφορούν αυτές τις ονομασίες οίνων, τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά ή επισημανθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία, και τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών προϊόντος.
(104)
Ορισμένες ενδείξεις χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην Ένωση και παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες σχετικά με τις ιδιαιτερότητες και την ποιότητα των οίνων, συμπληρώνοντας τις πληροφορίες που παρέχουν οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να εξασφαλίζονται η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και ο θεμιτός ανταγωνισμός και να αποφεύγεται η παραπλάνηση των καταναλωτών, οι παραδοσιακές αυτές ενδείξεις θα πρέπει να μπορούν να προστατεύονται εντός της Ένωσης.
(105)
Προκειμένου να διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τη γλώσσα και την ορθογραφία προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων.
(106)
Για να διασφαλιστεί η προστασίατων νομίμων δικαιωμάτων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: το είδος των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, τις προϋποθέσεις εγκυρότητας των αιτήσεων αναγνώρισης παραδοσιακής ένδειξης· τους λόγους υποβολής ένστασης κατά της προτεινόμενης προστασίας μιας παραδοσιακής ένδειξης· το εύρος της προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της σχέσης με εμπορικά σήματα, προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις, προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις, ομώνυμα ή ορισμένες ονομασίες οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου· τους λόγους της ανάκλησης μιας παραδοσιακής ένδειξης· την ημερομηνία υποβολής αιτήσεων ή αιτημάτων· και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για τις αιτήσεις προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου από την Επιτροπή, της διαδικασίας ένστασης και των διαδικασιών ανάκλησης και τροποποίησης.
(107)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα ορισμένων πράξεων για τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούνται παραδοσιακές ενδείξεις σε προϊόντα τρίτων χωρών και της πρόβλεψης σχετικών παρεκκλίσεων.
(108)
Η περιγραφή, η ονομασία και η παρουσίαση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους. Οι διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά την επισήμανση των αμπελοοινικών προϊόντων μπορούν να παρεμποδίσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να λαμβάνουν υπόψη τα έννομα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών. Για τον λόγο αυτό, ενδείκνυται να προβλεφθούν ενωσιακοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση.
(109)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τον καθορισμό των εξαιρετικών περιστάσεων στις οποίες δικαιολογείται η παράλειψη της μνείας των όρων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη».
(110)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στον τομέα του οίνου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την παρουσίαση και τη χρήση ενδείξεων επισήμανσης πέραν αυτών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, καθώς και σχετικά με ορισμένες υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις και την παρουσίαση.
(111)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων συμφερόντων των επιχειρήσεων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την προσωρινή επισήμανση και την παρουσίαση οίνων που φέρουν ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, εφόσον η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
(112)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν θίγονται οι οικονομικοί φορείς, θαπρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά μεταβατικές διατάξεις για τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά και επισημανθεί σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες που ίσχυαν πριν από την 1η Αυγούστου 2009.
(113)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με και τις παρεκκλίσεις από τους κανόνες επισήμανσης και παρουσίασης για προϊόντα προς εξαγωγή, όταν το απαιτεί η νομοθεσία της οικείας τρίτης χώρας.
(114)
Ακόμη και μετά το τέλος του συστήματος ποσόστωσης θα εξακολουθήσουν να είναι απαραίτητα ειδικά μέσα για τη διασφάλιση της κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων ζάχαρης και των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων. Συνεπώς, θα πρέπει να καθοριστούν οι τυποποιημένες διατάξεις που θα διέπουν τις γραπτές ενδοκλαδικές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ τους.
(115)
Η μεταρρύθμιση του καθεστώτος της ζάχαρης του 2006 επέφερε εκτεταμένες μεταβολές στον ενωσιακό τομέα της ζάχαρης. Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς ζαχαρότευτλων να ολοκληρώσουν την προσαρμογή τους στη νέα κατάσταση της αγοράς και να ενισχυθεί το επίπεδο προσανατολισμού του κλάδου προς την αγορά, το ισχύον σύστημα ποσοστώσεων για τη ζάχαρη θα πρέπει να παραταθεί μέχρι την κατάργησή του στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017.
(116)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για: την επικαιροποίηση των τεχνικών ορισμών που αφορούν τον συγκεκριμένο τομέα· την επικαιροποίηση των όρων αγοράς για τις ενδοκλαδικές συμφωνίες αγοράς ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων κατά τον παρόντα κανονισμό· και περαιτέρω κανόνες για τον καθορισμό του μεικτού βάρους, του απόβαρου και της περιεκτικότητας σε σάκχαρα της ζάχαρης που παραδίδεται σε μια επιχείρηση, καθώς και για τον πολτό τεύτλων.
(117)
Η πρόσφατη εμπειρία έχει καταδείξει την ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων για τη διασφάλιση επαρκούς προσφοράς ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης περιόδου των ποσοστώσεων ζάχαρης.
(118)
Για να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα όλων των μερών, και με δεδομένη την ανάγκη πρόληψης κάθε διατάραξης της αγοράς, θαπρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με; τους όρους παράδοσης και τις συμβάσεις προμηθείας· την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων κατά τον παρόντα κανονισμό και τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις ζάχαρης όταν κατανέμουν μεταξύ των πωλητών τεύτλων τις ποσότητες τεύτλων που θα καλύπτονται από συμβάσεις παράδοσης συναπτόμενες πριν τη σπορά.
(119)
Για την προσαρμογή στις τεχνικές εξελίξεις, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την κατάρτιση καταλόγου προϊόντων για την παραγωγή των οποίων μπορεί να χρησιμοποιείται βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης.
(120)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις που παράγουν ή επεξεργάζονται ζάχαρη, ισογλυκόζη ή σιρόπι ινουλίνης τηρούν τις υποχρεώσεις τους, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη χορήγηση και την ανάκληση της έγκρισης αυτών των επιχειρήσεων, καθώς και σχετικά με τα κριτήρια επιβολής διοικητικών κυρώσεων.
(121)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να συνεκτιμώνται δεόντως τα συμφέροντα όλων των μερών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την σημασία των όρων για τη λειτουργία του συστήματος των ποσοστώσεων και τους όρους που διέπουν τις πωλήσεις προς τις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
(122)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή των καλλιεργητών στη λήψη αποφάσεων για τη μεταφορά ορισμένης ποσότητας παραγωγής στην επόμενη περίοδο, θα πρέπει να ανατεθεί στη Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη μεταφορά ζάχαρης στην επόμενη περίοδο.
(123)
Για την καλύτερη διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους, βάσει του αμπελουργικού μητρώου. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν τα στοιχεία της απογραφής, η στήριξη της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής θα πρέπει να περιορίζεται στα κράτη μέλη εκείνα που έχουν διαβιβάσει τα στοιχεία αυτά.
(124)
Προκειμένου να διευκολυνθεί η παρακολούθηση και η επαλήθευση του δυναμικού παραγωγής από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με το περιεχόμενο του αμπελουργικού μητρώου και τις εξαιρέσεις.
(125)
Για μια ικανοποιητική ιχνηλασιμότητα των σχετικών προϊόντων, ιδίως για λόγους προστασίας των καταναλωτών, θα πρέπει να απαιτείται για όλα τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό να κυκλοφορούν εντός της Ένωσης με συνοδευτικό έγγραφο.
(126)
Προκειμένου να διευκολύνονται η μεταφορά προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα και ο έλεγχός της από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά: τους κανόνες για το συνοδευτικό έγγραφο και τη χρήση του· τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το συνοδευτικό έγγραφο θεωρείται ότι πιστοποιεί προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις· την υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τη χρήση του· τον προσδιορισμό των προσώπων που υπέχουν υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τις εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή· καθώς και τις εργασίες που πρέπει να εμφαίνονται στο βιβλίο.
(127)
Επειδή δεν υπάρχει ενωσιακή νομοθεσία για τυποποιημένες γραπτές συμβάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο του εθνικού τους δικαίου των συμβάσεων, να αποφασίσουν να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση των συμβάσεων αυτών, τηρουμένου πάντοτε του ενωσιακού δικαίου και, κυρίως, χωρίς να θίγεται η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς. Με δεδομένη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στο σύνολο της Ένωσης και για λόγους επικουρικότητας είναι σκόπιμο να παραμείνει η εν λόγω απόφαση στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Εντούτοις, στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, προκειμένου να διασφαλιστούν κατάλληλα ελάχιστα πρότυπα για τις εν λόγω συμβάσεις και να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς, θα πρέπει να καθοριστούν σε ενωσιακό επίπεδο ορισμένοι βασικοί όροι για τη χρήση των συμβάσεων. Όλοι οι βασικοί όροι θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης. Δεδομένου ότι τα καταστατικά ορισμένων γαλακτοκομικών συνεταιρισμών ενδέχεται να περιλαμβάνουν κανόνες παρομοίου αποτελέσματος, οι εν λόγω συνεταιρισμοί θα πρέπει στην περίπτωση αυτή να απαλλάσσονται από την απαίτηση σύναψης συμβάσεων, για λόγους απλούστευσης. Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα αυτού του συστήματος σύναψης συμβάσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα πρέπει αυτές να εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις όπου η συλλογή του γάλακτος από τους γεωργούς και η παράδοσή του στους μεταποιητές πραγματοποιούνται από ενδιάμεσες επιχειρήσεις.
(128)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής και αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των μεταποιητών, κάτι που θα έχει ως συνέπεια τη δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού. Για να επιτευχθούν οι εν λόγω στόχοι της ΚΓΠ, θα πρέπει να θεσπιστεί διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 42 και το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ η οποία να επιτρέπει σε οργανώσεις παραγωγών που έχουν συγκροτηθεί από γαλακτοπαραγωγούς ή σε ενώσεις αυτών να διαπραγματεύονται συλλογικά με μια γαλακτοκομική μονάδα τους όρους των συμβάσεων, μεταξύ των οποίων και την τιμή, για ένα μέρος ή για το σύνολο της παραγωγής νωπού γάλακτος των μελών τους. Προκειμένου να διατηρηθούν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να υπόκειται σε κατάλληλους ποσοτικούς περιορισμούς. Για να μην θιγεί η αποτελεσματική λειτουργία των συνεταιρισμών και για λόγους σαφήνειας, θα πρέπει να οριστεί ότι, όταν η συμμετοχή γεωργού σε συνεταιρισμό συνεπάγεται υποχρέωση παράδοσης νωπού γάλακτος -όσον αφορά το σύνολο ή μέρος της γαλακτοπαραγωγής του γεωργού- σύμφωνα με όρους που τίθενται στο καταστατικό του συνεταιρισμού ή σε κανόνες ή αποφάσεις που βασίζονται σε αυτό, οι όροι αυτοί δεν θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης μέσω οργάνωσης παραγωγών.
(129)
Δεδομένης της σημασίας των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων κυρίως για τις ευάλωτες αγροτικές περιοχές και προκειμένου να εξασφαλισθεί η προστιθέμενη αξία και να διατηρηθεί η ποιότητα ιδιαίτερα των τυριών με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, και δεδομένης της επερχόμενης εκπνοής του συστήματος γαλακτοκομικών ποσοστώσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν κανόνες για τη ρύθμιση του συνόλου της προσφοράς τέτοιων τυριών που παράγονται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή κατόπιν αίτησης διεπαγγελματικής οργάνωσης, οργάνωσης παραγωγών ή ομάδας όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Η αίτηση αυτή θα πρέπει να στηρίζεται από τη μεγάλη πλειονότητα των γαλακτοπαραγωγών, οι οποίοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ποσότητας του γάλακτος που χρησιμοποιείται για το εν λόγω τυρί και, στην περίπτωση διοργανικών οργανώσεων και ομάδων, θα πρέπει να στηρίζεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των τυροκόμων, οι οποίοι πρέπει να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του εν λόγω τυριού.
(130)
Για να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά, η Επιτροπή χρειάζεται έγκαιρες πληροφορίες για τις παραδιδόμενες ποσότητες νωπού γάλακτος. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι ο πρώτος αγοραστής διαβιβάζει τακτικά τις πληροφορίες στα κράτη μέλη και ότι το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή.
(131)
Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους μπορούν να είναι χρήσιμες για τη συγκέντρωση της προσφοράς, τη βελτίωση της εμπορίας, τον προγραμματισμό και την προσαρμογή της παραγωγής στη ζήτηση, τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού, τη διενέργεια ερευνών, την προώθηση βέλτιστων πρακτικών και την παροχή τεχνικής βοήθειας, τη διαχείριση υποπροϊόντων και τη διαχείριση των εργαλείων διαχείρισης κινδύνων που τίθενται στη διάθεση των μελών τους, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της θέσης των παραγωγών στην αλυσίδα τροφίμων.
(132)
Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη διευκόλυνση του διαλόγου μεταξύ των επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού και στην προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και της διαφάνειας στην αγορά.
(133)
Οι υφιστάμενοι κανόνες για τον ορισμό και την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων τους και των διεπαγγελματικών οργανώσεων θα πρέπει, συνεπώς, να εναρμονιστούν, να εξορθολογιστούν και να επεκταθούν, ώστε να προβλεφθεί η δυνατότητα αναγνώρισης κατόπιν αίτησης δυνάμει καταστατικών καταρτισμένων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό για ορισμένους τομείς. Ειδικότερα, τα κριτήρια αναγνώρισης και τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς αυτοί συγκροτούνται με πρωτοβουλία παραγωγών και ελέγχονται βάσει κανόνων που επιτρέπουν στους παραγωγούς-μέλη να ασκούν δημοκρατικό έλεγχο στην οργάνωσή τους και τις αποφάσεις της.
(134)
Οι ισχύουσες διατάξεις σε διάφορους τομείς, οι οποίες ενισχύουν τον αντίκτυπο των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων τους και των διεπαγγελματικών οργανώσεων, επιτρέποντας στα κράτη μέλη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να επεκτείνουν ορισμένους κανόνες των οργανώσεων αυτών σε επιχειρήσεις που δεν είναι μέλη τους αποδείχτηκαν αποτελεσματικές και θα πρέπει να εναρμονιστούν, να εξορθολογιστούν και να επεκταθούν σε όλους τους τομείς.
(135)
Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης ορισμένων μέτρων για τη διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για τον οικείο γεωργικό πληθυσμό.
(136)
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις να ενεργήσουν με σκοπό την ευκολότερη προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, εξαιρουμένων των ενεργειών ανάκλησης από την αγορά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: μέτρα που βελτιώνουν την ποιότητα· προάγουν την καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας· διευκολύνουν την καταγραφή των τάσεων των τιμών στην αγορά,·και επιτρέπουν την πραγματοποίηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβλέψεων, με βάση τα χρησιμοποιούμενα μέσα παραγωγής.
(137)
Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς του οίνου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις αποφάσεις που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων αυτών θα πρέπει να αποκλείει πρακτικές που μπορούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό.
(138)
Λαμβανομένου υπόψη ότι η χρήση τυποποιημένων γραπτών συμβάσεων στον γαλακτοκομικό τομέα καλύπτεται από χωριστές διατάξεις, η χρήση τέτοιων συμβάσεων θα μπορούσε να συνεισφέρει επίσης στην ενίσχυση της ευθύνης των επιχειρήσεων σε άλλους τομείς και στην καλύτερη συνειδητοποίηση από τις επιχειρήσεις της ανάγκης να λαμβάνουν καλύτερα υπόψη τα μηνύματα της αγοράς, να μεριμνούν για την καλύτερη μετάδοση των τιμών και να προσαρμόζουν την προσφορά στη ζήτηση, καθώς να συνεισφέρουν στην αποφυγή ορισμένων αθέμιτων εμπορικών πρακτικών. Απουσία ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με αυτού του είδους τις συμβάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο του εθνικού τους δικαίου για τις συμβάσεις, να αποφασίσουν να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση των συμβάσεων αυτών, υπό τον όρο ότι τηρείται συγχρόνως το ενωσιακό δίκαιο και, κυρίως, δεν θίγεται η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης της αγοράς.
(139)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιώσιμη ανάπτυξη της παραγωγής και, με τον τρόπο αυτό, αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς του τομέα του βοείου κρέατος και του ελαιολάδου, καθώς και για τους παραγωγούς ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των επιχειρήσεων που έπονται στην αλυσίδα του εφοδιασμού, κάτι που θα φέρει δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας αυτής. Για την επίτευξη των εν λόγω στόχων της ΚΓΠ, οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να μπορούν να διαπραγματεύονται, τηρουμένων ορισμένων ποσοτικών περιορισμών, τους όρους συμβάσεων παράδοσης, περιλαμβανομένων των τιμών, για μέρος ή το σύνολο της παραγωγής των μελών τους, εφόσον οι οργανώσεις αυτές επιδιώκουν έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη τους και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής, και εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί στην ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Αυτό θα πρέπει να επιτευχθεί υπό τον όρο ότι η οργάνωση παραγωγών ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες σημαντικές ως προς τον όγκο της παραγωγής και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
(140)
Για τη διασφάλιση της προστιθέμενης αξίας και τη διατήρηση της ποιότητας ιδίως του χοιρομεριού που απολαύει προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, βάσει αυστηρών προϋποθέσεων, να εφαρμόζουν κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς του συγκεκριμένου είδους χοιρομεριού, εφόσον οι εν λόγω κανόνες στηρίζονται από τη μεγάλη πλειονότητα των παραγωγών και, κατά περίπτωση, των παραγωγών χοιρείου κρέατος στη γεωγραφική περιοχή με την οποία συνδέεται το συγκεκριμένο είδος χοιρομεριού.
(141)
Η υποχρέωση καταχώρισης όλων των συμβάσεων προμήθειας λυκίσκου που παράγεται στην Ένωση είναι επαχθής και θα πρέπει να καταργηθεί.
(142)
Για να εξασφαλίζεται ότι οι στόχοι και οι αρμοδιότητες των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων ορίζονται με σαφήνεια και να προάγεται η αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους χωρίς να επιβάλλεται περιττή διοικητική επιβάρυνση και χωρίς να υπονομεύεται η αρχή της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι ιδίως σε σχέση με όσους δεν είναι μέλη των οργανώσεων αυτών, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με:
τους κανόνες για τους συγκεκριμένους σκοπούς που μπορεί, πρέπει ή δεν πρέπει να επιδιώκονται από τις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις, και, κατά περίπτωση, θα πρέπει να προστίθενται σε αυτούς που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό· τους κανόνες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα καταστατικά των οργανώσεων πλην των οργανώσεων παραγωγών, τους ειδικούς όρους που ισχύουν για τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών σε ορισμένους τομείς, συμπεριλαμβανομένων παρεκκλίσεων, τη δομή, τη διάρκεια συμμετοχής, το μέγεθος, τη δημοκρατική λογοδοσία και τις δραστηριότητες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, καθώς τα αποτελέσματα συγχωνεύσεων· τις προϋποθέσεις αναγνώρισης, αναστολής και ανάκλησης της αναγνώρισης και τα αποτελέσματα αυτών, καθώς και τις απαιτήσεις λήψης διορθωτικών μέτρων σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης·
τις διακρατικές οργανώσεις και ενώσεις και τους κανόνες που αφορούν τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση διακρατικής συνεργασίας· τους τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους, κατόπιν έγκρισης των κρατών μελών, και τους σχετικούς όρους, τη φύση των δραστηριοτήτων που μπορούν να ανατίθενται σε εξωτερικούς υπεργολάβους, καθώς και την παροχή τεχνικών μέσων από οργανώσεις ή ενώσεις· τη βάση υπολογισμού του ελάχιστου όγκου ή της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής οργανώσεων και ενώσεων, τους κανόνες για τον υπολογισμό της ποσότητας του νωπού γάλακτος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις που διενεργεί οργάνωση παραγωγών, την αποδοχή μελών που δεν είναι παραγωγοί, όταν πρόκειται για οργάνωση παραγωγών, ή που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών, όταν πρόκειται για ένωση οργανώσεων παραγωγών·
την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων σε μη μέλη και την υποχρεωτική πληρωμή εισφοράς από μη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης και της διάθεσης των καταβαλλόμενων εισφορών από τις οργανώσεις αυτές και ενός καταλόγου αυστηρότερων κανόνων παραγωγής που μπορούν να επεκταθούν, περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα, τις σχετικές οικονομικές περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του ορισμού τους από την Επιτροπή, τις ελάχιστες περιόδους κατά τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες πριν από την επέκταση τους, τα πρόσωπα ή τις οργανώσεις στις οποίες οι κανόνες ή οι εισφορές μπορούν να επιβληθούν, καθώς και τις περιστάσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να απαιτεί την απόρριψη ή την ανάκληση επέκτασης των κανόνων ή υποχρεωτικών εισφορών.
(143)
Η παρακολούθηση των εμπορικών ροών αποτελεί πρωτίστως θέμα διαχείρισης το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται με ευελιξία. Η απόφαση για τη θέσπιση απαιτήσεων έκδοσης πιστοποιητικών θα πρέπει να λαμβάνεται με συνεκτίμηση της αναγκαιότητας των πιστοποιητικών για τη διαχείριση των αντίστοιχων αγορών και, ειδικότερα, της αναγκαιότητας για την παρακολούθηση των εισαγωγών ή εξαγωγών των συγκεκριμένων προϊόντων.
(144)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης και τα ισχύοντα ενωσιακά κοινωνικά, περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, η ανάγκη παρακολούθησης των εξελίξεων στο εμπόριο και την αγορά και των εισαγωγών και εξαγωγών, η ανάγκη υγιούς διαχείρισης της αγοράς και η ανάγκη μείωσης του διοικητικού φόρτου, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τον κατάλογο των προϊόντων που υπόκεινται σε προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής και τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες δεν απαιτείται προσκόμιση τέτοιου είδους πιστοποιητικού.
(145)
Προκειμένου να προβλεφθούν περαιτέρω στοιχεία του συστήματος πιστοποιητικών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων που περιλαμβάνουν κανόνες για: τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το πιστοποιητικό, τα έννομα αποτελέσματά του και τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ισχύει όριο ανοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ή κατά τις οποίες πρέπει να αναγράφεται η καταγωγή, τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η έκδοση του πιστοποιητικού εισαγωγής ή η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία έχει ως προϋπόθεση την προσκόμιση εγγράφου εκδοθέντος από τρίτη χώρα ή οντότητα που να πιστοποιεί, μεταξύ άλλων, την προέλευση, τη γνησιότητα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων · τη μεταβίβαση του πιστοποιητικού ή περιορισμούς της δυνατότητας μεταβίβασής του· πρόσθετες προϋποθέσεις όσον αφορά τα πιστοποιητικά εισαγωγής για την κάνναβη και την αρχή της διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών· καθώς και τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες απαιτείται ή δεν απαιτείται κατάθεση εγγύησης με την οποία διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα εισάγονται ή εξάγονται εντός της περιόδου ισχύος του πιστοποιητικού.
(146)
Τα βασικά στοιχεία των δασμών που εφαρμόζονται στα γεωργικά προϊόντα βάσει των συμφωνιών του ΠΟΕ και διμερών συμφωνιών ορίζονται στο κοινό δασμολόγιο. Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης μέτρων για τον λεπτομερή υπολογισμό των εισαγωγικών δασμών σύμφωνα με τα εν λόγω βασικά στοιχεία.
(147)
Για ορισμένα προϊόντα πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει το σύστημα τιμής εισόδου. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του εν λόγω συστήματος, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τον έλεγχο της δηλούμενης τιμής ενός φορτίου με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και τη θέσπιση όρων για την κατάθεση εγγύησης.
(148)
Για την πρόληψη ή την εξουδετέρωση δυσμενών επιπτώσεων στην ενωσιακή αγορά οι οποίες μπορούν να προκύψουν από εισαγωγές ορισμένων γεωργικών προϊόντων, οι εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων θα πρέπει να υπόκεινται στην καταβολή συμπληρωματικού δασμού, εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι.
(149)
Υπό ορισμένους όρους, κρίνεται σκόπιμο το άνοιγμα και η διαχείριση εισαγωγικών δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή από άλλες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης. Όσον αφορά τις εισαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, η μέθοδος διαχείρισης που υιοθετείται πρέπει να δίνει τη δέουσα βαρύτητα στις ανάγκες εφοδιασμού της υφιστάμενης και αναδυόμενης ενωσιακής αγοράς παραγωγής, μεταποίησης και κατανάλωσης ως προς την ανταγωνιστικότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια του εφοδιασμού, καθώς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς.
(150)
Για την συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που συνήφθησαν κατά τις πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Γύρου της Ουρουγουάης όσον αφορά τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 2 000 000 τόνων αραβοσίτου και 300 000 τόνων σόργου στην Ισπανία και τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 500 000 τόνων αραβοσίτου στην Πορτογαλία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τη θέσπιση των κανόνων που είναι αναγκαίοι για να διεξάγονται οι υποκείμενες σε δασμολογική ποσόστωση εισαγωγές και, ενδεχομένως, η δημόσια αποθεματοποίηση των εισαγόμενων ποσοτήτων από τους οργανισμούς πληρωμών των οικείων κρατών μελών.
(151)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση στις διαθέσιμες ποσότητες και η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με: τον καθορισμό των όρων και των προϋποθέσεων επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης· τη θέσπιση κανόνων για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μεταξύ επιχειρήσεων και, όπου απαιτείται, για τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στις μεταβιβάσεις στο πλαίσιο της διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων· την επιβολή της κατάθεσης εγγύησης ως προϋπόθεσης για τη συμμετοχή στην δασμολογική ποσόστωση· και την πρόβλεψη, όπου απαιτείται, τυχόν ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, απαιτήσεων ή περιορισμών που εφαρμόζονται στη δασμολογική ποσόστωση, όπως καθορίζονται στη διεθνή συμφωνία ή άλλη σχετική πράξη.
(152)
Τα γεωργικά προϊόντα μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή σε τρίτες χώρες, εφόσον πληρούν ορισμένες προδιαγραφές και/ή προϋποθέσεις τιμής. Για την ορθή εφαρμογή του συστήματος αυτού, είναι αναγκαία η διοικητική συνεργασία μεταξύ των αρχών της τρίτης χώρας εισαγωγής και των αρχών της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, τα προϊόντα θα πρέπει να συνοδεύονται από πιστοποιητικό εκδοθέν στην Ένωση.
(153)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που εξάγονται μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείριση κατά την εισαγωγή σε τρίτη χώρα, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την απαίτηση έκδοσης από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, κατόπιν αιτήματος και διεξαγωγής των κατάλληλων ελέγχων, εγγράφου που να πιστοποιεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις.
(154)
Προκειμένου να μη διαταράσσεται από παράνομες καλλιέργειες η αγορά κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει έλεγχο των εισαγωγών κάνναβης και σπόρων κάνναβης, προκειμένου να παρέχονται ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε τετραϋδροκανναβινόλη. Επιπλέον, η εισαγωγή σπόρων κάνναβης, εκτός εκείνων που προορίζονται για σπορά, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπόκειται σε καθεστώς ελέγχου που να προβλέπει σύστημα έγκρισης των εισαγωγέων.
(155)
Σε ολόκληρη την Ένωση επιδιώκεται πολιτική ποιότητας όσον αφορά τα προϊόντα στον τομέα του λυκίσκου. Στην περίπτωση των εισαγόμενων προϊόντων, πρέπει να ενσωματωθούν στον παρόντα κανονισμό οι διατάξεις που διασφαλίζουν την εισαγωγή μόνο προϊόντων που ανταποκρίνονται στα αντίστοιχα στοιχειώδη ποιοτικά χαρακτηριστικά. Για να μειωθεί στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις περιπτώσεις στις οποίες δεν θα πρέπει να ισχύουν οι υποχρεώσεις που αφορούν τη βεβαίωση ισοτιμίας και την επισήμανση της συσκευασίας.
(156)
Η Ένωση έχει συνάψει αρκετούς διακανονισμούς προτιμησιακής πρόσβασης στην αγορά με τρίτες χώρες, οι οποίοι επιτρέπουν στις χώρες αυτές να εξάγουν ζάχαρη ζαχαροκάλαμου στην Ένωση υπό ευνοϊκούς όρους. Πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν για ορισμένο διάστημα οι σχετικές διατάξεις για την αξιολόγηση των αναγκών των εργοστασίων εξευγενισμού σε ζάχαρη που προορίζεται για εξευγενισμό και, υπό ορισμένες συνθήκες, η παροχή αδειών εισαγωγής μόνο σε ειδικευμένους χρήστες σημαντικών ποσοτήτων εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης ζαχαροκάλαμου οι οποίοι θεωρούνται επιχειρήσεις ασχολούμενες αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού στην Ένωση. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εισαγόμενη ζάχαρη που προορίζεται για εξευγενισμό υφίσταται επεξεργασία σύμφωνα με τις εν λόγω προϋποθέσεις, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη χρήση των όρων εφαρμογής των διακανονισμών εισαγωγής, καθώς και σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να καταθέσει αίτηση λήψης πιστοποιητικού εισαγωγής, συμπεριλαμβανομένης της κατάθεσης εγγύησης, και τους κανόνες που διέπουν τις προς επιβολή διοικητικές κυρώσεις.
(157)
Το καθεστώς τελωνειακών δασμών επιτρέπει να μην εφαρμόζεται κανένα άλλο προστατευτικό μέτρο στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ανεπαρκής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, προκειμένου να μην αφεθεί απροστάτευτη η ενωσιακή αγορά έναντι ενδεχόμενων συνακόλουθων διαταράξεων, η Ένωση θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.
(158)
Είναι σκόπιμο να επιτραπεί η αναστολή της χρήσης ρυθμίσεων ενεργητικής και παθητικής τελειοποίησης σε περίπτωση που η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από τις ρυθμίσεις αυτές.
(159)
Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες, οι οποίες βασίζονται στη διαφορά μεταξύ των τιμών εντός της Ένωσης και των τιμών στη διεθνή αγορά και υπόκεινται στους περιορισμούς εκ των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στον ΠΟΕ, πρέπει να διατηρηθούν ως μέτρο που μπορεί να καλύπτει ορισμένα προϊόντα για τα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, όταν οι συνθήκες στην εσωτερική αγορά είναι τέτοιες που να δικαιολογούν τη λήψη έκτακτων μέτρων. Οι επιδοτούμενες εξαγωγές πρέπει να υπόκεινται σε όρια όσον αφορά την αξία και την ποσότητα και, με την επιφύλαξη της εφαρμογής έκτακτων μέτρων, η διαθέσιμη επιστροφή πρέπει να είναι μηδενική.
(160)
Η τήρηση των ορίων εκπεφρασμένων ως προς την αξία θα πρέπει να διασφαλίζεται τη στιγμή του καθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή μέσω του ελέγχου των πληρωμών σύμφωνα με τους κανόνες για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων. Η παρακολούθηση θα πρέπει να διευκολυνθεί με τον υποχρεωτικό προκαθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, παράλληλα με την πρόβλεψη της δυνατότητας, σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, μεταβολής του καθορισμένου προορισμού εντός μιας γεωγραφικής ζώνης στην οποία εφαρμόζεται ενιαίο ποσοστό επιστροφής κατά την εξαγωγή. Σε περίπτωση μεταβολής του προορισμού, θα πρέπει να καταβάλλεται η επιστροφή κατά την εξαγωγή που εφαρμόζεται στον πραγματικό προορισμό, αφού καθοριστεί ανώτατο όριο για το ποσό που εφαρμόζεται στον προκαθορισμένο προορισμό.
(161)
Η συμμόρφωση με τα ποσοτικά όρια θα πρέπει να διασφαλίζεται από αξιόπιστο και αποτελεσματικό σύστημα παρακολούθησης. Προς τον σκοπό αυτό, για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή θα πρέπει να απαιτείται πιστοποιητικό εξαγωγής. Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή θα πρέπει να χορηγούνται εντός των διαθέσιμων ορίων, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί για κάθε σχετικό προϊόν. Εξαιρέσεις από αυτόν τον κανόνα πρέπει να επιτρέπονται μόνο για τα μεταποιημένα προϊόντα που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα I των Συνθηκών και για τα οποία δεν ισχύουν ποσοτικά όρια. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα παρέκκλισης από την απαίτηση αυστηρής συμμόρφωσης με τους κανόνες διαχείρισης, όταν οι εξαγωγές για τις οποίες χορηγείται επιστροφή δεν είναι πιθανόν να υπερβούν την καθορισμένη ποσότητα.
(162)
Στην περίπτωση εξαγωγής ζώντων βοοειδών, θα πρέπει να παρέχονται και να καταβάλλονται επιστροφές κατά την εξαγωγή μόνον εάν τηρούνται οι διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, ιδίως οι διατάξεις που αφορούν την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά.
(163)
Για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος επιστροφών κατά την εξαγωγή, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης που να διασφαλίζει την τήρηση των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων.
(164)
Προκειμένου να μειωθεί στο ελάχιστο ο διοικητικός φόρτος για τις επιχειρήσεις και τις αρχές, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με πράξεις για τον καθορισμό ορίων κάτω από τα οποία δεν απαιτείται η έκδοση ή η προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής, για τον καθορισμό των προορισμών ή των δραστηριοτήτων για τις οποίες δικαιολογείται η απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικού εξαγωγής και για την πρόβλεψη της δυνατότητας χορήγησης, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, πιστοποιητικών εξαγωγής εκ των υστέρων.
(165)
Προκειμένου να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένες περιπτώσεις που δικαιολογούν πλήρη ή μερική επιλεξιμότητα για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή και για να διευκολυνθούν οι επιχειρήσεις στην κάλυψη του διαστήματος που μεσολαβεί μεταξύ της αίτησης και της τελικής καταβολής της επιστροφής κατά την εξαγωγή, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με κανόνες για: τον καθορισμό διαφορετικής ημερομηνίας για την επιστροφή· την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των όρων κατάθεσης και αποδέσμευσης της εγγύησης· τις πρόσθετες αποδείξεις σε περιπτώσεις αμφιβολίας σχετικά με τον πραγματικό προορισμό των προϊόντων και της δυνατότητας επανεισαγωγής στην τελωνειακή επικράτεια της Ένωσης, τους προορισμούς που εξομοιώνονται με εξαγωγές από την Ένωση και την ένταξη προορισμών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης που είναι επιλέξιμοι για επιστροφές κατά την εξαγωγή.
(166)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ίση πρόσβαση στις επιστροφές κατά την εξαγωγή μεταξύ των εξαγωγέων των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, καθώς και των προϊόντων που προκύπτουν από την μεταποίηση αυτών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά την εφαρμογή ορισμένων κανόνων για τα γεωργικά προϊόντα στα προϊόντα που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων.
(167)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που επωφελούνται από επιστροφές κατά την εξαγωγή εξάγονται από την τελωνειακή επικράτεια της Ένωσης, να αποφεύγεται η επιστροφή τους στην εν λόγω επικράτεια, καθώς και να ελαχιστοποιείται ο διοικητικός φόρτος που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις η συγκέντρωση και η υποβολή αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά την άφιξη στη χώρα προορισμού των προϊόντων που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με κανόνες για: την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ολοκληρώνεται η έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προθεσμίας προσωρινής επανεισόδου, τη μεταποίηση στην οποία μπορούν να υποβάλλονται τα προϊόντα που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή στο διάστημα αυτό, τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την άφιξη στον προορισμό για να είναι επιλέξιμα για διαφοροποιημένες επιστροφές· τα κατώτατα όρια επιστροφής κατά την εξαγωγή και τους όρους υπό τους οποίους οι εξαγωγείς μπορούν να απαλλάσσονται από την προσκόμιση σχετικών αποδεικτικών στοιχείων· και τους όρους έγκρισης από ανεξάρτητους τρίτους φορείς των αποδεικτικών στοιχείων άφιξης σε προορισμό όπου ισχύουν διαφοροποιημένες επιστροφές.
(168)
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι εξαγωγείς να τηρούν τους όρους καλής μεταχείρισης των ζώων και να είναι σε θέση οι αρμόδιες αρχές να επαληθεύουν την ορθή εκτέλεση των δαπανών για επιστροφές κατά την εξαγωγή, στις περιπτώσεις που εξαρτώνται από την τήρηση απαιτήσεων καλής μεταχείρισης των ζώων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τις απαιτήσεις καλής μεταχείρισης των ζώων εκτός της τελωνειακής επικράτειας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της αξιοποίησης ανεξάρτητων τρίτων μερών.
(169)
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφόρων τομέων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για τη θέσπιση συγκεκριμένων απαιτήσεων και όρων για τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για επιστροφές κατά την εξαγωγή, καθώς και για τον καθορισμό συντελεστών για τον υπολογισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας παλαίωσης ορισμένων αλκοολούχων ποτών που παράγονται από σιτηρά.
(170)
Οι ελάχιστες τιμές εξαγωγής για τους βολβούς ανθέων δεν είναι πλέον χρήσιμες και θα πρέπει να καταργηθούν.
(171)
Σύμφωνα με το άρθρο 42 ΣΛΕΕ, οι διατάξεις της ΣΛΕΕ που αφορούν τον ανταγωνισμό εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων μόνον κατά το μέτρο που ορίζεται από τη νομοθεσία της Ένωσης στο πλαίσιο των διατάξεων και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 43 παράγραφοι 2 ΣΛΕΕ.
(172)
Δεδομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του γεωργικού τομέα και της εξάρτησής του από την ορθή λειτουργία του συνόλου της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού σε όλους τους σχετικούς τομείς της τροφικής αλυσίδας, οι οποίες μπορούν να είναι πολυάριθμες, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον κανόνα περί εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού που ορίζεται στο άρθρο 42 ΣΛΕΕ. Προς αυτόν τον σκοπό, απαιτείται στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των αρχών ανταγωνισμού των κρατών μελών. Επιπλέον, οι κατευθυντήριες γραμμές που εκδίδει η Επιτροπή, κατά περίπτωση, αποτελούν κατάλληλο μέσο καθοδήγησης των επιχειρήσεων και των λοιπών σχετικών ενδιαφερομένων.
(173)
Πρέπει να προβλεφθεί ότι οι κανόνες ανταγωνισμού που αφορούν τις συμφωνίες, τις αποφάσεις και τις πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 ΣΛΕΕ και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στο εμπόριο γεωργικών προϊόντων, εφόσον δεν η εφαρμογή τους δεν θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ.
(174)
Θα πρέπει να επιτρέπεται ειδική προσέγγιση στην περίπτωση οργανώσεων γεωργών ή παραγωγών ή ενώσεών τους των οποίων στόχος είναι η από κοινού παραγωγή ή εμπορία γεωργικών προϊόντων ή η χρήση κοινών εγκαταστάσεων, εκτός εάν η εν λόγω κοινή δράση αποκλείει τον ανταγωνισμό ή θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
(175)
Με την επιφύλαξη της ρύθμισης της προσφοράς ορισμένων προϊόντων, όπως το τυρί και το χοιρομέρι που απολαύουν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, ή ο οίνος, για τον οποίο ισχύει ένα ειδικό σύνολο κανόνων, θα πρέπει να ακολουθείται ειδική προσέγγιση όσον αφορά ορισμένες δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν οδηγούν σε κατακερματισμό των αγορών, δεν επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία της ΚΟΑ, δεν διαστρεβλώνουν και δεν εξαλείφουν τον ανταγωνισμό, δεν συνεπάγονται καθορισμό τιμών ή ποσοστώσεων και δεν προκαλούν διακρίσεις.
(176)
Η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Για τον λόγο αυτό, στα γεωργικά προϊόντα θα πρέπει, κατά κανόνα, να εφαρμόζονται οι διατάξεις της ΣΛΕΕ που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις. Παρά ταύτα, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα πρέπει να επιτρέπονται εξαιρέσεις. Ωστόσο, όταν υφίστανται τέτοιες εξαιρέσεις, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να συντάσσει κατάλογο των υφισταμένων, των νέων ή των προτεινόμενων εθνικών ενισχύσεων, να διατυπώνει τις ενδεδειγμένες παρατηρήσεις στα κράτη μέλη και να τους προτείνει τη λήψη κατάλληλων μέτρων.
(177)
Οι διατάξεις για την πριμοδότηση εκρίζωσης και ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης του αμπελοοινικού τομέα δεν θα πρέπει να αποκλείουν αφ’ εαυτών τις εθνικές ενισχύσεις για τους ίδιους σκοπούς.
(178)
Λόγω της ιδιαίτερης οικονομικής κατάστασης της παραγωγής και εμπορίας ταράνδων και προϊόντων ταράνδων, η Φινλανδία και η Σουηδία θα πρέπει να συνεχίσουν να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις στον τομέα αυτόν.
(179)
Στη Φινλανδία, η καλλιέργεια ζαχαρότευτλων υπόκειται σε ιδιαίτερες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες που επηρεάζουν αρνητικά τον τομέα αυτό πέραν των γενικών επιπτώσεων της μεταρρύθμισης για τη ζάχαρη. Επομένως, θα πρέπει να επιτραπεί στο εν λόγω κράτος μέλος να καταβάλλει στους οικείους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων εθνικές ενισχύσεις σε μόνιμη βάση.
(180)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για τη συγχρηματοδότηση των μελισσοκομικών μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό καθώς και για την προστασία των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων που μειονεκτούν για λόγους διαρθρωτικούς ή φυσικούς ή βάσει προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης, με εξαίρεση τις εθνικές ενισχύσεις που χορηγούνται για την παραγωγή ή το εμπόριο.
(181)
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε καθεστώτα για τη βελτίωση της πρόσβασης των παιδιών στα τρόφιμα θα πρέπει να μπορούν, επιπλέον της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν και εθνικές ενισχύσεις για την προμήθεια των προϊόντων και για ορισμένες συναφείς δαπάνες.
(182)
Για την αντιμετώπιση αιτιολογημένων περιπτώσεων κρίσεων ακόμα και μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις για απόσταξη σε περιπτώσεις κρίσης εντός συνολικού δημοσιονομικού ορίου ίσου προς το 15 % της αντίστοιχης αξίας του συγκεκριμένου ετήσιου προϋπολογισμού του κράτους μέλους για το εθνικό του πρόγραμμα στήριξης. Πριν από τη χορήγησή τους, οι εν λόγω εθνικές ενισχύσεις πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή και να εγκρίνονται.
(183)
Θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξακολουθήσουν να καταβάλλουν τις εθνικές ενισχύσεις για τους καρπούς με κέλυφος όπως προβλέπεται επί του παρόντος στο άρθρο 120 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, ώστε να μετριασθούν οι επιπτώσεις της αποσύνδεσης του προηγούμενου ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης για τους καρπούς με κέλυφος. Για λόγους σαφήνειας, δεδομένου ότι πρόκειται να καταργηθεί ο εν λόγω κανονισμός, αυτές οι εθνικές ενισχύσεις πρέπει να προβλεφθούν στον παρόντα κανονισμό.
(184)
Θα πρέπει να προβλεφθούν ειδικά μέτρα παρέμβασης για να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση των απειλών διατάραξης των αγορών. Θα πρέπει να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής των μέτρων αυτών.
(185)
Για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης των αγορών λόγω σημαντικών αυξομειώσεων των τιμών στις εσωτερικές ή εξωτερικές αγορές ή άλλων γεγονότων και περιστάσεων που διαταράσσουν ή απειλούν να διαταράξουν την αγορά σε σημαντικό βαθμό, εφόσον η εν λόγω κατάσταση, ή οι συνέπειές της στην αγορά ενδέχεται να συνεχιστούν ή να επιδεινωθούν, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της συγκεκριμένης κατάστασης στην αγορά, τηρουμένων τυχόν υποχρεώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες και υπό την προϋπόθεση ότι κάθε άλλο μέτρο του παρόντος κανονισμού αποδεικνύεται ανεπαρκές, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την επέκταση ή τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής, της διάρκειας ή άλλων πτυχών λοιπών μέτρων του παρόντος κανονισμό, ή για την πρόβλεψη επιστροφών κατά την εξαγωγή ή την αναστολή των εισαγωγικών δασμών, εν όλω ή εν μέρει, μεταξύ άλλων για ορισμένες ποσότητες ή περιόδους, όπως απαιτείται ανάλογα με την περίπτωση.
(186)
Οι περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας οι οποίοι προκύπτουν από την εφαρμογή μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών ζώων είναι δυνατόν να προκαλέσουν δυσχέρειες στην αγορά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Η εμπειρία δείχνει ότι ο κλονισμός της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή την υγεία των ζώων ή των φυτών μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή διατάραξη της αγοράς, όπως η σημαντική πτώση της κατανάλωσης ή των τιμών. Βάσει εμπειρίας, τα μέτρα που λαμβάνονται λόγω κλονισμού της εμπιστοσύνης των καταναλωτών πρέπει να επεκταθούν στα φυτικά προϊόντα.
(187)
Τα έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς για το βόειο κρέας, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το χοίρειο κρέας, το αιγοπρόβειο κρέας, τα αυγά και το κρέας πουλερικών θα πρέπει να συνδέονται ευθέως με υγειονομικά και κτηνιατρικά μέτρα για την καταπολέμηση της εξάπλωσης ασθενειών. Θα πρέπει να λαμβάνονται κατόπιν αίτησης των κρατών μελών, ώστε να αποφεύγεται σοβαρή διατάραξη των αγορών.
(188)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά τα έκτακτα περιστατικά, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων για την επέκταση του καταλόγου προϊόντων που περιέχεται στον παρόντα κανονισμό,για τα οποία μπορούν να λαμβάνονται έκτακτα μέτρα στήριξης.
(189)
Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης των μέτρων που είναι αναγκαία για την επίλυση ειδικών προβλημάτων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
(190)
Η ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση γεγονότων που απειλούν να διαταράξουν την αγορά μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική στον τομέα του γάλακτοςΠαρομοίως, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ενδέχεται να προκύψουν ειδικά προβλήματα για τον εν λόγω τομέα. Ως εκ τούτου, πρέπει να τονιστεί ότι η λήψη των προαναφερθέντων μέτρων από την Επιτροπή, περιλαμβανομένης της ανισορροπίας της αγοράς, μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους απειλές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και ειδικά προβλήματα συγκεκριμένα στον τομέα του γάλακτος.
(191)
Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι περίοδοι μεγάλης αστάθειας στην αγορά μπορεί να ενδείκνυνται συγκεκριμένα είδη συλλογικών δράσεων από ιδιωτικούς φορείς, ως έκτακτα μέτρα, με σκοπό τη σταθεροποίηση των σχετικών τομέων, βάσει συγκεκριμένων διασφαλίσεων, περιορισμών και όρων. Αν οι εν λόγω δράσεις θα μπορούσαν να εμπίπτουν στο άρθρο101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα παρέκκλισης για περιορισμένη περίοδο. Εντούτοις, οι δράσεις αυτές πρέπει να συμπληρώνουν την ενωσιακή δράση στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης και της ιδιωτικής αποθεματοποίησης ή στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και δεν πρέπει να παρεμποδίζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
(192)
Πρέπει να είναι δυνατόν να απαιτείται από επιχειρήσεις, κράτη μέλη ή τρίτες χώρες να υποβάλουν κοινοποιήσεις για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, την παρακολούθηση, την ανάλυση και τη διαχείριση της αγοράς γεωργικών προϊόντων, τη διασφάλιση της διαφάνειας της αγοράς, την ορθή λειτουργία των μέτρων της ΚΓΠ, τον έλεγχο, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και τον λογιστικό έλεγχο των μέτρων της ΚΓΠ, και τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις που ορίζονται στις διεθνείς συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη, εξορθολογισμένη και απλουστευμένη προσέγγιση, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης όλων των αναγκαίων μέτρων όσον αφορά τις κοινοποιήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες σε δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
(193)
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα των πληροφοριακών συστημάτων, καθώς και η αυθεντικότητα και η αναγνωσιμότητα των διαβιβαζόμενων εγγράφων και των συναφών δεδομένων, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων σχετικά με τη φύση και το είδος των προς κοινοποίηση πληροφοριών, τις κατηγορίες των προς επεξεργασία δεδομένων και τις μέγιστες περιόδους διατήρησης, τον σκοπό της επεξεργασίας, ιδίως σε περίπτωση δημοσιοποίησης των εν λόγω δεδομένων και διαβίβασής τους σε τρίτες χώρες· τα δικαιώματα πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα, και τους όρους για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών.
(194)
Εφαρμόζεται το ενωσιακό δίκαιο σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και ειδικότερα η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(195)
Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων κλήθηκε να γνωμοδοτήσει και εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στις 14 Δεκεμβρίου 2011 (12).
(196)
Τα κονδύλια από το αποθεματικό για την αντιμετώπιση κρίσεων στον γεωργικό τομέα πρέπει να μεταφέρονται σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στην παράγραφο 22 της 17ης Δεκεμβρίου 2013 διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (13) και πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο παρών κανονισμός είναι η βασική εφαρμοστέα πράξη.
(197)
Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τα αναγκαία μέτρα, ιδίως αυτά που άπτονται της προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων και των δικαιολογημένων προσδοκιών των επιχειρήσεων.
(198)
Η διαδικασία του επείγοντος κατά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν επιβάλλεται από επιτακτικούς λόγους επείγουσας ανάγκης για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης της αγοράς ή όταν υπάρχει διατάραξη της αγοράς. Η επιλογή της διαδικασίας του επείγοντος θα πρέπει να αιτιολογείται και θα πρέπει να προσδιοριστούν οι περιπτώσεις στις οποίες θα χρησιμοποιείται η εν λόγω διαδικασία.
(199)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14).
(200)
Για την έκδοση πράξεων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εφαρμόζεται η διαδικασία εξέτασης, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω πράξεις σχετίζονται με την ΚΓΠ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Ωστόσο, για την έκδοση πράξεων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού που αφορούν θέματα ανταγωνισμού θα πρέπει να εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία, δεδομένου ότι η συμβουλευτική διαδικασία εφαρμόζεται κατά γενικό κανόνα για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων στον τομέα του δικαίου ανταγωνισμού.
(201)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις αμέσου εφαρμογής σχετικά με την έκδοση, τροποποίηση ή ανάκληση ενωσιακών μέτρων διασφάλισης, την αναστολή της χρησιμοποίησης του καθεστώτος μεταποίησης ή των ρυθμίσεων ενεργητικής ή παθητικής τελειοποίησης, αν τούτο είναι αναγκαίο για να αντιμετωπισθεί αμέσως η κατάσταση στην αγορά, και για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων σε επείγουσες περιπτώσεις που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση, όταν, σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις, το επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης,
(202)
Όσον αφορά ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού τα οποία απαιτούν ταχεία δράση ή συνίστανται σε απλή εφαρμογή γενικών διατάξεων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης εκτελεστικών πράξεων χωρίς εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
(203)
Θα πρέπει επίσης να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα εκτέλεσης ορισμένων διοικητικών ή διαχειριστικών καθηκόντων τα οποία δεν συνεπάγονται την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστικών πράξεων.
(204)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ορισμένους ειδικούς κανόνες όσον αφορά την Κροατία σύμφωνα με την Πράξη Προσχώρησης της Κροατίας (15).
(205)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, αρκετά τομεακά μέτρα θα λήξουν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Μετά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι σχετικές διατάξεις πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη των αντίστοιχων καθεστώτων.
(206)
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 922/72 (16) του Συμβουλίου σχετικά με τη χορήγηση ενίσχυσης για τους μεταξοσκώληκες για την περίοδο εκτροφής 1972/1973 έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 234/79 περί διαδικασίας προσαρμογής της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου αντικαθίσταται από τον παρόντα κανονισμό. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1601/96 (17) του Συμβουλίου για τον καθορισμό, στον τομέα του λυκίσκου, του ύψους της ενίσχυσης που χορηγείται στους παραγωγούς για τη συγκομιδή 1995 είναι προσωρινό μέτρο, το οποίο, λόγω του χαρακτήρα του, έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 (18) του Συμβουλίου που επιτρέπει την προσφορά και την παράδοση ορισμένων εισαγόμενων οίνων έχει αντικατασταθεί από τις διατάξεις της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για το εμπόριο οίνου, που εγκρίθηκε με την απόφαση 2006/232/ΕΚ του Συμβουλίου (19) και, ως εκ τούτου, έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί αυτοί πρέπει να καταργηθούν.
(207)
Ορισμένοι κανόνες στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις και τις διαπραγματεύσεις, τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, τις δηλώσεις των πρώτων αγοραστών, τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, ετέθησαν προσφάτως σε ισχύ και εξακολουθούν να δικαιολογούνται από τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων και από τη διάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού. Πρέπει συνεπώς να εφαρμοστούν στον τομέα αυτό για επαρκές χρονικό διάστημα (τόσο πριν όσο και μετά την κατάργηση των ποσοστώσεων γάλακτος), ώστε να παράγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους. Εντούτοις, οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να είναι προσωρινοί και να επανεξετάζονται. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει εκθέσεις για την εξέλιξη της αγοράς γάλακτος, οι οποίες θα περιλαμβάνουν ιδίως δυνητικά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες κοινής παραγωγής, η πρώτη των οποίων πρέπει να υποβληθεί έως τις 30 Ιουνίου 2014 και η δεύτερη έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΜΕΡΟΣ I
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει την κοινή οργάνωση των αγορών γεωργικών προϊόντων για όλα τα προϊόντα του παραρτήματος Ι των Συνθηκών, εκτός από τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας ως ορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία περί κοινής οργάνωσης των αγορών προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιεργείας.
2. Τα γεωργικά προϊόντα που ορίζονται στην παράγραφο 1 υποδιαιρούνται στους ακόλουθους τομείς, όπως αναφέρονται στα αντίστοιχα τμήματα του παραρτήματος Ι:
α)
σιτηρά, μέρος Ι·
β)
ρύζι, μέρος ΙΙ·
γ)
ζάχαρη, παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ·
δ)
αποξηραμένες χορτονομές, μέρος IV·
ε)
σπόροι προς σπορά, μέρος V·
στ)
λυκίσκος, μέρος VI·
ζ)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές, μέρος VII·
η)
λίνος και κάνναβη, μέρος VIII·
θ)
οπωροκηπευτικά, μέρος IX·
ι)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά προϊόντα, μέρος X·
ια)
μπανάνες, μέρος XI·
ιβ)
οίνος, μέρος XII·
ιγ)
ζώντα δένδρα και άλλα φυτά, βολβοί, ρίζες και παρεμφερή προϊόντα, κομμένα άνθη και διακοσμητικά φυλλώματα, μέρος ΧΙΙΙ·
ιδ)
καπνός, μέρος XIV·
ιε)
βόειο κρέας, μέρος XV·
ιστ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, μέρος XVI·
ιζ)
χοίρειο κρέας, μέρος XVII·
ιη)
αιγοπρόβειο κρέας, μέρος XVIII·
ιθ)
αυγά, μέρος XIX·
κ)
κρέας πουλερικών, μέρος XX·
κα)
αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης, μέρος ΧΧΙ·
κβ)
προϊόντα μελισσοκομίας, μέρος XXII·
κγ)
μεταξοσκώληκες, μέρος XXIII·
κδ)
λοιπά προϊόντα, μέρος XXIV.
Άρθρο 2
Γενικές διατάξεις κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ)
Για τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει αυτού.
Άρθρο 3
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί του παραρτήματος ΙΙ, οι οποίοι αφορούν συγκεκριμένους επιμέρους τομείς.
2. Οι ορισμοί του παραρτήματος II μέρος ΙΙ τμήμα B ισχύουν μόνο μέχρι το τέλος της περιόδου αγοράς 2016/2017 για την ζάχαρη.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί που περιέχονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21), εκτός εάν προβλέπεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
4. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα του ρυζιού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την τροποποίηση των ορισμών που αφορούν τον τομέα του ρυζιού και παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Ι στον βαθμό που απαιτείται για την επικαιροποίησή τους συναρτήσει των εξελίξεων της αγοράς.
5. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:
α)
ως «λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες» νοούνται οι περιφέρειες που ορίζονται στο άρθρο 90 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22).
β)
ως «δυσμενή κλιματικά φαινόμενα που μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές» νοούνται συνθήκες όπως παγετός, χαλάζι, πάγος, βροχή ή ξηρασία οι οποίες καταστρέφουν άνω του 30 % είτε της μέσης ετήσιας παραγωγής δεδομένου γεωργού κατά την προηγούμενη τριετία είτε του μέσου όρου τριετίας υπολογιζόμενου με βάση την προηγούμενη πενταετία, αφαιρουμένης της υψηλότερης και της χαμηλότερης τιμής.
Άρθρο 4
Τροποποιήσεις στην ονοματολογία του κοινού δασμολογίου που χρησιμοποιείται για τα γεωργικά προϊόντα
Εφόσον απαιτείται, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τροποποιήσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την προσαρμογή της περιγραφής των προϊόντων και των αναφορών που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό στις κλάσεις ή διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας.
Άρθρο 5
Συντελεστές μετατροπής για το ρύζι
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
για να καθορίζει τους συντελεστές μετατροπής για το ρύζι στα διάφορα στάδια της μεταποίησης, το κόστος μεταποίησης και την αξία των υποπροϊόντων·
β)
για να θεσπίζει όλα τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την εφαρμογή συντελεστών μετατροπής για το ρύζι.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 6
Περίοδοι εμπορίας
Καθορίζονται οι ακόλουθες περίοδοι εμπορίας:
α)
από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου ενός έτους για τους τομείς των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας·
β)
από την 1η Απριλίου έως τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους για τους τομείς των αποξηραμένων χορτονομών και των μεταξοσκωλήκων·
γ)
από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους για:
i)
τον τομέα των σιτηρών·
ii)
τον τομέα των σπόρων προς σπορά·
iii)
τον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
iv)
τον τομέα του λίνου και της κάνναβης·
v)
τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·
δ)
από την 1η Αυγούστου έως τις 31 Ιουλίου του επόμενου έτους για τον αμπελοοινικό τομέα·
ε)
από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 31 Αυγούστου του επόμενου έτους για τον τομέα του ρυζιού·
στ)
από την 1η Οκτωβρίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους για τον τομέα της ζάχαρης.
Άρθρο 7
Κατώτατες τιμές αναφοράς
1. Καθορίζονται οι εξής κατώτατες τιμές αναφοράς:
α)
όσον αφορά τον τομέα των σιτηρών, 101,31 ευρώ/τόνο, για το στάδιο της χονδρικής πώλησης εμπορευμάτων που παραδίδονται στην αποθήκη, πριν από την εκφόρτωσή τους·
β)
όσον αφορά το αναποφλοίωτο ρύζι, 150 ευρώ/τόνο για τον ποιοτικό τύπο που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο Α, για το στάδιο της χονδρικής πώλησης εμπορευμάτων που παραδίδονται στην αποθήκη, πριν από την εκφόρτωσή τους·
γ)
όσον αφορά τη ζάχαρη ποιοτικού τύπου που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο Β, για τη μη συσκευασμένη ζάχαρη, στη θύρα του εργοστασίου:
i)
λευκή ζάχαρη: 404,4 ευρώ/τόνο·
ii)
ακατέργαστη ζάχαρη: 335,2 ευρώ/τόνο·
δ)
όσον αφορά τον τομέα του βοείου κρέατος, 2 224 ευρώ/τόνο για τα σφάγια αρσενικών βοοειδών κλάσης διάπλασης / Κλάσης κατάστασης πάχυνσης R3, όπως ορίζεται στην ενωσιακή κλίμακα ταξινόμησης των σφαγίων βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Α·
ε)
όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων:
i)
246,39 ευρώ ανά 100 κιλά για το βούτυρο·
ii)
169,80 ευρώ ανά 100 κιλά για το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη·
στ)
όσον αφορά το χοίρειο κρέας, 1 509,39 ευρώ/τόνο για τα σφάγια χοίρων ποιοτικού τύπου οριζόμενου βάσει του βάρους και της περιεκτικότητας σε άπαχο κρέας, όπως προβλέπεται στην ενωσιακή κλίμακα ταξινόμησης των σφαγίων χοίρων που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Β:
i)
σφάγια βάρους από 60 έως λιγότερο από 120 κιλά: κλάση διάπλασης Ε·
ii)
σφάγια βάρους από 120 έως 180 κιλά: κλάση διάπλασης R·
ζ)
όσον αφορά τον τομέα του ελαιολάδου:
i)
1 779 ευρώ/τόνο για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο·
ii)
1 710 ευρώ/τόνο για το παρθένο ελαιόλαδο·
iii)
1 524 ευρώ/τόνο για το ελαιόλαδο λαμπάντε με ελεύθερη οξύτητα δύο βαθμών, ενώ το ποσό αυτό μειώνεται κατά 36,70 ευρώ/τόνο για κάθε επιπλέον βαθμό οξύτητας.
2. Οι κατώτατες τιμές αναφοράς της παραγράφου 1 αναθεωρούνται από την Επιτροπή, λαμβανομένων υπόψη αντικειμενικών κριτηρίων, ιδιαίτερα των εξελίξεων στην παραγωγή, του κόστους παραγωγής (ιδιαίτερα των εισροών) και των τάσεων στην αγορά. Όταν απαιτείται, κατώτατες τιμές αναφοράς επικαιροποιούνται σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία βάσει των εξελίξεων στην παραγωγή και τις αγορές.
ΜΕΡΟΣ II
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Δημοσια παρεμβαση και ενισχυση για ιδιωτικη αποθεματοποιηση
Τμημα 1
Κοινές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 8
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες για την παρέμβαση στην αγορά όσον αφορά:
α)
τη δημόσια παρέμβαση, στο πλαίσιο της οποίας οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αγοράζουν προϊόντα και τα αποθεματοποιούν μέχρι τη διάθεσή τους· και
β)
τη χορήγηση ενίσχυσης για την αποθεματοποίηση προϊόντων από ιδιώτες.
Άρθρο 9
Καταγωγή των επιλέξιμων προϊόντων
Επιλέξιμα για αγορά στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση είναι τα προϊόντα καταγωγής Ένωσης. Επίσης, αν πρόκειται για προϊόντα που προέρχονται από καλλιέργειες, πρέπει να έχουν συγκομισθεί στην Ένωση και, αν προέρχονται από γάλα, το γάλα αυτό πρέπει να έχει παραχθεί στην Ένωση.
Άρθρο 10
Ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση σφαγίων
Οι ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση σφαγίων εφαρμόζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV, σημεία Α και Β αντιστοίχως στον τομέα του βοείου κρέατος όσον αφορά τα σφάγια βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω, καθώς και στον τομέα του χοιρείου κρέατος όσον αφορά τους χοίρους πλην όσων έχουν χρησιμοποιηθεί για αναπαραγωγή.
Στον τομέα του αιγοπρόβειου κρέατος, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ενωσιακή κλίμακα για την ταξινόμηση των σφαγίων προβάτων σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος IV μέρος Γ.
Τμημα 2
Δημόσια παρέμβαση
Άρθρο 11
Προϊόντα επιλέξιμα για δημόσια παρέμβαση
Η δημόσια παρέμβαση εφαρμόζεται υπό τους όρους του παρόντος τμήματος και με τυχόν πρόσθετες προϋποθέσεις και όρους που μπορεί να καθορίσει η Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 19 και με εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20, για τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
μαλακό σιτάρι, σκληρό σιτάρι, κριθάρι και καλαμπόκι·
β)
αναποφλοίωτο ρύζι·
γ)
νωπό ή διατηρημένο με απλή ψύξη κρέας του τομέα του βοείου κρέατος των κωδικών ΣΟ 0201 10 00 και 0201 20 20 έως 0201 20 50·
δ)
βούτυρο παραγόμενο απευθείας και αποκλειστικά από παστεριωμένη κρέμα που λαμβάνεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα σε εγκεκριμένη επιχείρηση της Ένωσης, ελάχιστης περιεκτικότητας σε λιπαρές ουσίες βουτύρου 82 % κατά βάρος και μέγιστης περιεκτικότητας σε νερό 16 % κατά βάρος·
ε)
αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη πρώτης ποιότητας που παρασκευάζεται από αγελαδινό γάλα με τη μέθοδο του καταιονισμού σε εγκεκριμένη επιχείρηση της Ένωσης, με ελάχιστη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες 34,0 % κατά βάρος επί του στερεού υπολείμματος χωρίς λίπος.
Άρθρο 12
Περίοδοι δημόσιας παρέμβασης
Οι περίοδοι δημόσιας παρέμβασης είναι οι εξής:
α)
για το μαλακό σιτάρι, το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι και το καλαμπόκι, από την 1η Νοεμβρίου έως την 31η Μαΐου·
β)
για το αναποφλοίωτο ρύζι, από την 1η Απριλίου έως τις 31 Ιουλίου·
γ)
για το βόειο κρέας, καθ’ όλο το έτος·
δ)
για το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, από την 1η Μαρτίου έως την 30ή Σεπτεμβρίου.
Άρθρο 13
Άνοιγμα και κλείσιμο της δημόσιας παρέμβασης
1. Κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στο άρθρο 11, η δημόσια παρέμβαση:
α)
είναι ανοικτή για το μαλακό σιτάρι, το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη·
β)
μπορεί να ανοιχθεί από την Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις, για το σκληρό σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι και το αναποφλοίωτο ρύζι (συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων ποικιλιών ή τύπων αναποφλοίωτου ρυζιού) εφόσον το απαιτεί η κατάσταση της αγοράς. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2·
γ)
μπορεί να ανοιχθεί για τον τομέα του βοείου κρέατος από την Επιτροπή, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, εάν, κατά τη διάρκεια αντιπροσωπευτικής περιόδου καθορισμένης σύμφωνα με το άρθρο 20 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) η μέση αγοραία τιμή σε ένα κράτος μέλος ή σε περιφέρεια κράτους μέλους η οποία καταγράφεται βάσει της ενωσιακής κλίμακας για την ταξινόμηση των σφαγίων βοοειδών που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Α, είναι χαμηλότερη από το 85 % της κατώτατης τιμής αναφοράς που ορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο δ).
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να κλεί τη δημόσια παρέμβαση στον τομέα του βοείου κρέατος εφόσον κατά τη διάρκεια αντιπροσωπευτικής περιόδου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 20 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) δεν πληρούνται πλέον οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς να εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Άρθρο 14
Αγορά σε καθορισμένη τιμή ή με διαγωνισμό
Αν ανοιχθεί δημόσια παρέμβαση σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1, το Συμβούλιο λαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, μέτρα για τον καθορισμό τιμών αγοράς των προϊόντων του άρθρου 11 και, εφόσον ενδείκνυνται, μέτρα επιβολής ποσοτικών περιορισμών όταν η αγορά γίνεται σε καθορισμένη τιμή.
Άρθρο 15
Τιμή δημόσιας παρέμβασης
1. Ως τιμή δημόσιας παρέμβασης νοείται:
α)
η τιμή στην οποία αγοράζονται τα προϊόντα στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, όταν η αγορά πραγματοποιείται σε καθορισμένη τιμή· ή
β)
η ανώτατη τιμή στην οποία μπορούν να αγορασθούν τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για δημόσια παρέμβαση, όταν η αγορά πραγματοποιείται με διαγωνισμό.
2. Τα μέτρα για τον καθορισμό του ύψους της τιμής δημόσιας παρέμβασης συμπεριλαμβανομένων των ποσών των αυξήσεων και των μειώσεων, λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 16
Γενικές αρχές για τη διάθεση από τη δημόσια παρέμβαση
1. Τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης διατίθενται κατά τρόπο ώστε:
α)
να αποφεύγεται οποιαδήποτε διατάραξη της αγοράς·
β)
να εξασφαλίζεται ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και ίση μεταχείριση των αγοραστών· και
γ)
να τηρούνται οι δεσμεύσεις που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται δυνάμει της ΣΛΕΕ.
2. Τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης μπορούν να διατίθενται με σκοπό να διανεμηθούν στο πλαίσιο του καθεστώτος διανομής τροφίμων στους απόρους της Ένωσης που θεσπίζεται στις σχετικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λογιστική αξία των προϊόντων αυτών είναι στο επίπεδο της σχετικής καθορισμένης τιμής δημόσιας παρέμβασης που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.
3. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί σε ετήσια βάση τους λεπτομερείς όρους υπό τους οποίους πωλήθηκαν κατά το προηγούμενο έτος τα προϊόντα που αγοράστηκαν στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης.
Τμημα 3
Ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 17
Επιλέξιμα προϊόντα
Επιτρέπεται να χορηγείται ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο παρόν τμήμα και με τυχόν πρόσθετες προϋποθέσεις και όρους που καθορίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 1 ή του άρθρου 19 και με εκτελεστικές πράξεις βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 ή του άρθρου 20, για τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
λευκή ζάχαρη·
β)
ελαιόλαδο·
γ)
ίνες λίνου·
δ)
κρέατα βοοειδών ηλικίας οκτώ μηνών και άνω, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη·
ε)
βούτυρο παραγόμενο από κρέμα που λαμβάνεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα·
στ)
τυρί·
ζ)
αποκορυφωμένο γάλα που παράγεται απευθείας και αποκλειστικά από αγελαδινό γάλα·
η)
χοίρειο κρέας·
θ)
αιγοπρόβειο κρέας.
Το στοιχείο στ) της πρώτης παραγράφου περιορίζεται στα τυριά που απολαύουν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 και αποθηκεύονται πέραν της περιόδου ωρίμανσης που ορίζεται στις προδιαγραφές προϊόντος που αναφέρονται στο άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού και/ή περιόδου ωρίμανσης που συμβάλλει στην αύξηση την αξίας του τυριού.
Άρθρο 18
Όροι χορήγησης της ενίσχυσης
1. Με στόχο τη διαφάνεια της αγοράς, ανατίθεται στην Επιτροπή, όπου απαιτείται, η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορεί να αποφασίζει να χορηγεί ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 17, λαμβάνοντας υπόψη:
α)
τις μέσες καταγραφόμενες τιμές στην Ένωση, τις κατώτατες τιμές αναφοράς και το κόστος παραγωγής για τα σχετικά προϊόντα· και/ή
β)
την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης μίας ιδιαίτερα δυσμενούς κατάστασης στην αγορά ή οικονομικών εξελίξεων με σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στα περιθώρια του τομέα.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις,
α)
για να αποφασίζει να χορηγεί ενίσχυση για την ιδιωτική αποθεματοποίηση των προϊόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 17, λαμβάνοντας υπόψη τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου
β)
για να περιορίσει την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
3. Τα μέτρα για τον καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Τμημα 4
Κοινές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση
Άρθρο 19
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή για τα οποία χορηγείται ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση προσφέρονται για μακροπρόθεσμη αποθήκευση και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας, καθώς και για να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διάφορων τομέων, ώστε η δημόσια παρέμβαση και η ιδιωτική αποθεματοποίηση να είναι οικονομικά συμφέρουσες, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων και των όρων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω προϊόντα, πέραν των προϋποθέσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Οι εν λόγω προϋποθέσεις και όροι αποσκοπούν στη διασφάλιση των κατωτέρω για τα προϊόντα που αγοράζονται και αποθεματοποιούνται:
α)
της ποιότητάς τους, όσον αφορά τις παραμέτρους ποιότητας, τις ομάδες ποιότητας, τις κλάσεις ποιότητας, τις κατηγορίες, τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και την ηλικία·
β)
της επιλεξιμότητάς τους, όσον αφορά τις ποσότητες, τη συσκευασία, περιλαμβανομένης της επισήμανσης, τη συντήρηση, πρότερες συμβάσεις αποθεματοποίησης, την έγκριση των επιχειρήσεων και το στάδιο των προϊόντων το οποίο αφορούν η τιμή δημόσιας παρέμβασης και η ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση.
2. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τομέων των σιτηρών και του αναποφλοίωτου ρυζιού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227, στις οποίες ορίζονται τα ποιοτικά κριτήρια αγοράς και πώλησης μαλακού σιταριού, σκληρού σιταριού, κριθαριού, καλαμποκιού και αναποφλοίωτου ρυζιού.
3. Προκειμένου να εξασφαλιστούν η κατάλληλη χωρητικότητα αποθεματοποίησης και η αποδοτικότητα του συστήματος δημόσιας παρέμβασης από τη σκοπιά του κόστους, της διανομής και της πρόσβασης των επιχειρήσεων, και προκειμένου να διατηρηθεί η ποιότητα των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης με στόχο τη διάθεσή τους στο τέλος της περιόδου αποθεματοποίησης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι αποθήκες για όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε δημόσια παρέμβαση·
β)
τους κανόνες για την αποθεματοποίηση των προϊόντων εντός και εκτός του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για αυτά και τη μεταχείρισή τους όσον αφορά τους δασμούς και οποιαδήποτε άλλα ποσά χορηγούνται ή εισπράττονται στο πλαίσιο της ΚΓΠ.
4. Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους κανόνες και όρους που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που η αποθεματοποιημένη ποσότητα είναι μικρότερη από τη συμβατική ποσότητα·
β)
τους όρους για τη χορήγηση προκαταβολής από την ενίσχυση αυτή·
γ)
του όρους βάσει των οποίων μπορεί να αποφασίζεται η εκ νέου διοχέτευσή τους στο εμπόριο ή η διάθεση προϊόντων που καλύπτονται από συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης.
5. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η καλή λειτουργία των συστημάτων δημόσιας παρέμβασης και ιδιωτικής αποθεματοποίησης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για την πρόβλεψη της χρήσης διαδικασιών διαγωνισμού που να εξασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων·
β)
για τον καθορισμό των πρόσθετων προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις ώστε να διευκολύνονται για τα κράτη μέλη και τις επιχειρήσεις η αποτελεσματική διαχείριση και ο έλεγχος του συστήματος·
γ)
για τον καθορισμό της υποχρέωσης κατάθεσης εγγύησης εκ μέρους των επιχειρήσεων που να διασφαλίζει την τήρηση των υποχρεώσεων τους.
6. Προκειμένου να ληφθούν οι υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις και οι ανάγκες των τομέων που αναφέρονται στο άρθρο 10, καθώς και η ανάγκη τυποποίησης της παρουσίασης των διαφόρων προϊόντων με στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας στην αγορά, της καταγραφής των τιμών και της εφαρμογής των μέτρων παρέμβασης στην αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για την προσαρμογή και την επικαιροποίηση των διατάξεων του παραρτήματος IV σχετικά με τις ενωσιακές κλίμακες για την ταξινόμηση, την ταυτοποίηση και την παρουσίαση των σφαγίων
β)
για τον καθορισμό συμπληρωματικών διατάξεων σχετικά με την ταξινόμηση, μεταξύ άλλων, από ειδικευμένους ταξινομητές, την κατάταξη σε κατηγορίες, μεταξύ άλλων, με τεχνικές αυτόματης κατάταξης, την ταυτοποίηση, τη ζύγιση και τη σήμανση των σφαγίων, καθώς και σχετικά με τον υπολογισμό των μέσων τιμών στην Ένωση και τους συντελεστές στάθμισης που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των τιμών αυτών·
γ)
για τη θέσπιση, στον τομέα του βοείου κρέατος, παρεκκλίσεων από τις διατάξεις και ειδικών παρεκκλίσεων που μπορούν να χορηγούνται από κράτη μέλη σε σφαγεία όπου σφάζεται μικρός αριθμός βοοειδών, καθώς και συμπληρωματικών διατάξεων για τα σχετικά προϊόντα, όπως διατάξεων που αφορούν τις κατηγορίες διάπλασης και την κατάσταση πάχυνσης και, στον τομέα του πρόβειου κρέατος, πρόσθετων διατάξεων όσον αφορά το βάρος, το χρώμα του κρέατος και την κατάσταση πάχυνσης και κριτηρίων για την ταξινόμηση των ελαφρών αμνών ·
δ)
για την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να μην εφαρμόζουν την κλίμακα κατάταξης για την ταξινόμηση των σφαγίων χοίρων και της δυνατότητας να χρησιμοποιούν κριτήρια αξιολόγησης πέραν του βάρους και της εκτιμώμενης περιεκτικότητας σε άπαχο κρέας ή για τον καθορισμό παρεκκλίσεων από αυτή την κλίμακα.
Άρθρο 20
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ομοιογενή εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου. Τα μέτρα αυτά μπορούν να αφορούν ιδίως τα εξής:
α)
τα έξοδα στα οποία υποβάλλεται η επιχείρηση όταν τα προϊόντα που παραδίδονται για δημόσια παρέμβαση δεν πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ποιότητας·
β)
τον καθορισμό ελάχιστης χωρητικότητας αποθεματοποίησης για τις αποθήκες παρέμβασης·
γ)
τις αντιπροσωπευτικές περιόδους, τις αγορές και τις αγοραίες τιμές που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου·
δ)
την παράδοση των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, τα μεταφορικά έξοδα που βαρύνουν τον προσφέροντα, την παραλαβή των προϊόντων από τους οργανισμούς πληρωμών και την πληρωμή·
ε)
τις διάφορες εργασίες που συνδέονται με τη διαδικασία αφαίρεσης των οστών για τον τομέα του βοείου κρέατος·
στ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις όσον αφορά τη συσκευασία, την εμπορία και την επισήμανση των προϊόντων·
ζ)
τις διαδικασίες έγκρισης των επιχειρήσεων που παράγουν βούτυρο και αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου·
η)
την έγκριση αποθεματοποίησης εκτός της επικράτειας του κράτους μέλους όπου έχουν αγοραστεί και αποθηκευτεί τα προϊόντα·
θ)
την πώληση ή διάθεση των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, όσον αφορά, ιδίως, τις τιμές πώλησης, τους όρους εξόδου από τα αποθέματα και τη μετέπειτα χρήση ή τον προορισμό των προϊόντων που αποδεσμεύονται, περιλαμβανομένων των διαδικασιών που αφορούν τα προϊόντα που διατίθενται για χρήση στο καθεστώς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2, περιλαμβανομένων των μεταβιβάσεων μεταξύ κρατών μελών·
ι)
όσον αφορά τα προϊόντα που αγοράζονται στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης, τις διατάξεις για τη δυνατότητα των κρατών μελών να πωλούν, υπό την ευθύνη τους, μικρές ποσότητες που απομένουν στα αποθέματα ή ποσότητες που δεν μπορούν πλέον να επανασυσκευασθούν ή που έχουν υποστεί φθορά·
ια)
όσον αφορά την ιδιωτική αποθεματοποίηση, τη σύναψη και το περιεχόμενο των συμβάσεων μεταξύ της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους και των αιτούντων·
ιβ)
την είσοδο και τη διατήρηση των προϊόντων σε ιδιωτικά αποθέματα καθώς και την έξοδό τους από τα αποθέματα·
ιγ)
τη διάρκεια της περιόδου ιδιωτικής αποθεματοποίησης και τις διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες οι περίοδοι αυτές μπορούν να συντμηθούν ή να παραταθούν αφού έχουν καθοριστεί στις συμβάσεις·
ιδ)
τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την αγορά σε καθορισμένη τιμή, περιλαμβανομένων των διαδικασιών κατάθεσης εγγυήσεων και του ύψους των εγγυήσεων αυτών, ή τις διαδικασίες χορήγησης ενίσχυσης που έχει καθορισθεί εκ των προτέρων για ιδιωτική αποθεματοποίηση ·
ιε)
τη διενέργεια διαγωνισμών, τόσο για τη δημόσια παρέμβαση όσο και για την ιδιωτική αποθεματοποίηση ιδίως όσον αφορά:
i)
την υποβολή προσφορών και την ελάχιστη ποσότητα για την υποβολή αίτησης ή προσφοράς ·
ii)
τις διαδικασίες κατάθεσης εγγύησης και το ύψος της· και
iii)
την επιλογή των προσφορών κατά τρόπο που να διασφαλίζει την προτίμηση στις πλέον ευνοϊκές για την Ένωση προσφορές, χωρίς να επακολουθεί απαραίτητα ανάθεση σύμβασης·
ιστ)
την εφαρμογή ενωσιακών κλιμάκων για την ταξινόμηση των σφαγίων βοοειδών, χοίρων και προβάτων·
ιζ)
την παρουσίαση των σφαγίων και των ημιμορίων σφαγίων κατά τρόπο διαφορετικό από τον προβλεπόμενο στο παράρτημα IV μέρος A τμήμα IV για τον καθορισμό των αγοραίων τιμών·
ιη)
τους διορθωτικούς συντελεστές που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για τη διαφορετική παρουσίαση των σφαγίων βοοειδών και των προβάτων όταν δεν χρησιμοποιείται η παρουσίαση αναφοράς·
ιθ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις για τη σήμανση των ταξινομούμενων σφαγίων και για τον υπολογισμό της σταθμισμένης μέσης ενωσιακής τιμής για τα σφάγια βοοειδών, χοίρων και προβάτων από την Επιτροπή·
κ)
την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να προβλέπουν, όσον αφορά τους χοίρους που σφάζονται στο έδαφός τους, παρουσίαση των σφαγίων χοίρων διαφορετική από αυτή που περιγράφεται στο παράρτημα IV μέρος Β τμήμα III, εάν πληρούται μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η συνήθης εμπορική πρακτική στο έδαφός τους διαφέρει από την τυπική παρουσίαση που καθορίζεται στο παράρτημα IV μέρος Β τμήμα ΙΙΙ πρώτο εδάφιο·
ii)
δικαιολογείται λόγω τεχνικών απαιτήσεων·
iii)
τα σφάγια έχουν εκδαρεί με ομοιόμορφο τρόπο·
κα)
τις διατάξεις για τον επιτόπιο έλεγχο της εφαρμογής της ταξινόμησης των σφαγίων στα κράτη μέλη από ενωσιακή επιτροπή απαρτιζόμενη από εμπειρογνώμονες της Επιτροπής και εμπειρογνώμονες διοριζόμενους από τα κράτη μέλη, με σκοπό τη διασφάλιση της ακρίβειας και της αξιοπιστίας της ταξινόμησης των σφαγίων. Στις διατάξεις αυτές προβλέπεται ότι τα έξοδα του ελέγχου βαρύνουν την Ένωση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 21
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, προκειμένου να εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τα ακόλουθα κριτήρια ταξινόμησης για αμνούς με βάρος σφαγίου μικρότερο των 13 κιλών, κατά παρέκκλιση από το παράρτημα IV μέρος Γ τμήμα ΙΙΙ παράγραφος 1:
α)
βάρος σφαγίου·
β)
χρώμα κρέατος·
γ)
κατάσταση πάχυνσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Καθεστωτα ενισχυσεων
Τμημα 1
Καθεστώτα για τη βελτίωση της πρόσβασης στα τρόφιμα
Άρθρο 22
Ομάδα-στόχος
Τα καθεστώτα ενίσχυσης που αποσκοπούν στη βελτίωση της διανομής γεωργικών προϊόντων και των διατροφικών συνηθειών των παιδιών απευθύνονται σε παιδιά που φοιτούν κανονικά σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, ιδρύματα για παιδιά προσχολικής ηλικίας ή σχολικά ιδρύματα της πρωτοβάθμιας ή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία τελούν υπό τη διαχείριση ή απολαύουν της αναγνώρισης των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.
Υποτμημα 1
Καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία
Άρθρο 23
Ενίσχυση για την παροχή οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας στα παιδιά
1. Χορηγείται ενωσιακή ενίσχυση:
α)
για την παροχή προϊόντων των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 22· και
β)
για την κάλυψη ορισμένων συναφών εξόδων που σχετίζονται με την εφοδιαστική και τη διανομή, τον εξοπλισμό, την προβολή, την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και συνοδευτικά μέτρα.
2. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς διαμορφώνουν προηγουμένως, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, τη στρατηγική για την εφαρμογή του. Προβλέπουν επίσης τα συνοδευτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος, όπως, ενδεχομένως, ενημέρωση για μέτρα διαπαιδαγώγησης με στόχο την ανάπτυξη υγιεινών διατροφικών συνηθειών, για τοπικές αλυσίδες τροφίμων και για την καταπολέμηση της κατασπατάλησης τροφίμων.
3. Κατά την εκπόνηση των στρατηγικών τους, τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο προϊόντων των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας που θα είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων τους. Ο κατάλογος αυτός δεν περιλαμβάνει προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα V.
Ωστόσο, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως όταν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να εξασφαλίσει ευρύ φάσμα προϊόντων στο πλαίσιο του καθεστώτος του ή να το καταστήσει ελκυστικότερο, η στρατηγική του μπορεί να προβλέπει ότι τα προϊόντα αυτά μπορούν να είναι επιλέξιμα, μόνο εάν οι προστιθέμενες ποσότητες των ουσιών που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα είναι περιορισμένες.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την έγκριση του καταλόγου των προϊόντων που είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο του καθεστώτος τους από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές τους.
Τα κράτη μέλη επιλέγουν τα προϊόντα τους βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως οι παράμετροι της υγείας και του περιβάλλοντος, η εποχικότητα, η ποικιλία ή η διαθεσιμότητα των προϊόντων, δίνοντας προτεραιότητα, κατά το δυνατόν, σε προϊόντα ενωσιακής προέλευσης, και ιδίως στην αγορά τοπικών προϊόντων, τις τοπικές αγορές, τις μικρές αλυσίδες εφοδιασμού ή τα περιβαλλοντικά οφέλη.
4. Τα μέτρα για τον καθορισμό της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
5. Η ενωσιακή ενίσχυση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 κατανέμεται σε κάθε κράτος μέλος βάσει αντικειμενικών κριτηρίων που βασίζονται στην αναλογία των παιδιών ηλικίας έξι έως δέκα ετών.
Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς υποβάλλουν κάθε έτος αίτηση ενωσιακής ενίσχυσης βάσει της κατά την παράγραφο 2 στρατηγικής τους.
Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό του ελάχιστου ποσού ενωσιακής ενίσχυσης για κάθε κράτος μέλος που συμμετέχει στο καθεστώς και την ενδεικτική και οριστική κατανομή της ενίσχυσης στα κράτη μέλη λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
6. Η ενωσιακή ενίσχυση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία στο πλαίσιο των οποίων παρέχονται οπωροκηπευτικά, μεταποιημένα οπωροκηπευτικά και μπανάνες ή άλλων καθεστώτων διανομής τέτοιου είδους προϊόντων στα σχολεία.
Ωστόσο, εάν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει ήδη καθεστώς το οποίο θα μπορούσε να είναι επιλέξιμο για ενωσιακή ενίσχυση βάσει του παρόντος άρθρου και σκοπεύει να το επεκτείνει ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του, μεταξύ άλλων όσον αφορά την ομάδα-στόχο του καθεστώτος, τη διάρκειά του ή τα επιλέξιμα προϊόντα, επιτρέπεται η χορήγηση ενωσιακής ενίσχυσης εφόσον τηρούνται τα όρια που τίθενται σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ όσον αφορά την αναλογία της ενωσιακής ενίσχυσης προς τη συνολική εθνική συνεισφορά. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος αναφέρει στη στρατηγική εφαρμογής τον τρόπο με τον οποίο τρόπο προτίθεται να επεκτείνει το καθεστώς του ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν, πέραν της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν εθνική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 217.
8. Το ενωσιακό πρόγραμμα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία δεν θίγει τυχόν χωριστά εθνικά προγράμματα προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία τα οποία συμβιβάζονται με το ενωσιακό δίκαιο.
9. Η Ένωση μπορεί επίσης να χρηματοδοτεί, δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μέτρα ενημέρωσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης του καθεστώτος προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στα σχολεία, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για την σχετική ενημέρωση του κοινού, καθώς και συναφή μέτρα δικτύωσης.
10. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς δημοσιοποιούν, στον χώρο διανομής των τροφίμων, τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι επιδοτείται από την Ένωση.
Άρθρο 24
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Για την προώθηση των υγιεινών διατροφικών συνηθειών των παιδιών και τη διασφάλιση της διοχέτευσης της ενίσχυσης σε παιδιά που ανήκουν στην ομάδα-στόχο που αναφέρεται στο άρθρο 22, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για:
α)
τα πρόσθετα κριτήρια που αφορούν τη διοχέτευση της ενίσχυσης από τα κράτη μέλη στην ομάδα στόχο·
β)
την έγκριση και επιλογή των αιτούντων ενίσχυση από τα κράτη μέλη·
γ)
τη διαμόρφωση των εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών και τα συνοδευτικά μέτρα.
2. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και στοχοθετημένη χρήση των ενωσιακών πόρων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τη μέθοδο ανακατανομής της ενδεικτικής κατανομής της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 5 μεταξύ των κρατών μελών, βάσει των αιτήσεων ενίσχυσης που λαμβάνονται·
β)
τις δαπάνες στο πλαίσιο των στρατηγικών των κρατών μελών που είναι επιλέξιμες για ενωσιακή ενίσχυση και τη δυνατότητα καθορισμού συνολικού ανώτατου ορίου για συγκεκριμένες δαπάνες·
γ)
την υποχρέωση των κρατών μελών να παρακολουθούν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των καθεστώτων προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
3. Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, που να υποχρεώνουν τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν καθεστώς προώθησης οπωροκηπευτικών στα σχολεία να κοινοποιούν τον ρόλο της ενωσιακής ενίσχυσης ως πηγής επιδότησης.
Άρθρο 25
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος, μεταξύ άλλων όσον αφορά:
α)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις στρατηγικές των κρατών μελών·
β)
τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές·
γ)
τις μεθόδους προβολής του καθεστώτος και σχετικά μέτρα δικτύωσης·
δ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων παρακολούθησης και αξιολόγησης που εκπονούν τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενωσιακό καθεστώς προώθησης των οπωροκηπευτικών στα σχολεία.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Υποτμημα 2
Καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία
Άρθρο 26
Ενίσχυση για την παροχή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα παιδιά
1. Χορηγείται ενωσιακή ενίσχυση για την παροχή ορισμένων προϊόντων γάλακτος και κατεργασμένου γάλακτος των κωδικών ΣΟ 0401, 0403, 0404 90, και 0406 ή του κωδικού ΣΟ 2202 90 σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 22.
2. Από την 1η Αυγούστου 2015, τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο καθεστώς σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, εκπονούν προηγουμένως στρατηγική για την εφαρμογή του. Μπορούν επίσης να προβλέπουν τα συνοδευτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος, όπως, ενδεχομένως, ενημέρωση για μέτρα διαπαιδαγώγησης με στόχο τη διαμόρφωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών, για τοπικές αλυσίδες τροφίμων και για την καταπολέμηση της κατασπατάλησης τροφίμων.
3. Κατά τη χάραξη των στρατηγικών τους, τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο ειδών γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που θα είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των αντίστοιχων καθεστώτων τους, σύμφωνα με τους κανόνες που εγκρίνει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 27.
4. Με εξαίρεση τη δωρεάν διανομή γευμάτων στα παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η ενωσιακή ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν χρησιμοποιείται προς αντικατάσταση της χρηματοδότησης υφιστάμενων εθνικών καθεστώτων προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων ή άλλων καθεστώτων διανομής στα σχολεία τα οποία περιλαμβάνουν γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, εάν κράτος μέλος διαθέτει ήδη καθεστώς το οποίο θα μπορούσε να είναι επιλέξιμο για ενωσιακή ενίσχυση βάσει του παρόντος άρθρου και σκοπεύει να το επεκτείνει ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του, ιδίως όσον αφορά την ομάδα-στόχο του προγράμματος, τη διάρκειά του ή τα επιλέξιμα προϊόντα, επιτρέπεται η χορήγηση ενωσιακής ενίσχυσης. Σε αυτή την περίπτωση, το κράτος μέλος αναφέρει στη στρατηγική εφαρμογής τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να επεκτείνει το καθεστώς του ή να ενισχύσει την αποτελεσματικότητά του.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν, πέραν της ενωσιακής ενίσχυσης, να χορηγούν εθνική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 217.
6. Το ενωσιακό καθεστώς προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία δεν θίγει τυχόν χωριστά εθνικά καθεστώτα προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στα σχολεία τα οποία συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο.
7. Τα μέτρα για τον καθορισμό της ενωσιακής ενίσχυσης για όλα τα είδη γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και της μέγιστης ποσότητας που είναι επιλέξιμη για την ενωσιακή ενίσχυση της παραγράφου 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
8. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο καθεστώς δημοσιοποιούν, στον χώρο διανομής των τροφίμων, τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι επιδοτείται από την Ένωση.
Άρθρο 27
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη των καταναλωτικών συμπεριφορών όσον αφορά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, οι καινοτομίες και οι εξελίξεις στην αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων, η διαθεσιμότητα των προϊόντων στις διάφορες αγορές της Ένωσης και οι διατροφικές πτυχές, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
των προϊόντων που είναι επιλέξιμα για το καθεστώς, σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται στο άρθρο 26 παράγραφος 1 και λαμβανομένης υπόψη της διατροφικής διάστασης·
β)
της χάραξης των εθνικών ή περιφερειακών στρατηγικών από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των συνοδευτικών μέτρων· και
γ)
των αναγκαίων μέτρων για την παρακολούθηση και αξιολόγηση.
2. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους κανόνες για την επιλεξιμότητα για ενίσχυση των δικαιούχων και των αιτούντων·
β)
την απαίτηση για έγκριση των αιτούντων από τα κράτη μέλη·
γ)
την χρήση γαλακτοκομικών προϊόντων που λαμβάνουν ενίσχυση, για την παρασκευή γευμάτων εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
3. Προκειμένου να διασφαλισθεί η τήρηση των υποχρεώσεων από τους αιτούντες ενίσχυση, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την υποχρέωση κατάθεσης εγγύησης σε περίπτωση προκαταβολής ποσού της ενίσχυσης.
4. Για την προώθηση της ενημέρωσης σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη διευκρίνιση των όρων σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη οφείλουν να δημοσιοποιούν τη συμμετοχή τους στο καθεστώς ενίσχυσης και το γεγονός ότι αυτό επιδοτείται από την Ένωση.
5. Προκειμένου να αντανακλάται η ενίσχυση στην τιμή στην οποία διατίθενται τα προϊόντα στο πλαίσιο του καθεστώτος ενίσχυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέπιση κανόνων σχετικά με την καθιέρωση παρακολούθησης των τιμών στο πλαίσιο του καθεστώτος.
Άρθρο 28
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος, μεταξύ άλλων όσον αφορά:
α)
τις διαδικασίες για να εξασφαλίζεται η τήρηση της μέγιστης επιλέξιμης ποσότητας για το καθεστώς ενίσχυσης·
β)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή·
γ)
τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα κράτη μέλη για την έγκριση των αιτούντων, τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές·
δ)
τις μεθόδους προβολής του καθεστώτος·
ε)
τη διαχείριση της παρακολούθησης των τιμών σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 5.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Ενισχύσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών
Άρθρο 29
Προγράμματα στήριξης του τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών
1. Η Ένωση χρηματοδοτεί τριετή προγράμματα εργασιών που καταρτίζουν οργανώσεις παραγωγών αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 152, ενώσεις οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 156 ή διεπαγγελματικές οργανώσεις αναγνωρισμένες βάσει του άρθρου 157 σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς:
α)
παρακολούθηση και διαχείριση της αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
β)
βελτίωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ελαιοκαλλιέργειας·
γ)
βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελαιοκαλλιέργειας μέσω εκσυγχρονισμού·
δ)
βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών·
ε)
σύστημα ιχνηλασιμότητας, πιστοποίηση και προστασία της ποιότητας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών και, ειδικότερα, παρακολούθηση της ποιότητας του ελαιολάδου που πωλείται στους τελικούς καταναλωτές, υπό την καθοδήγηση των κρατικών διοικήσεων·
στ)
διάδοση πληροφοριών σχετικών με τα μέτρα οργανώσεων παραγωγών, ενώσεων οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικών οργανώσεων για τη βελτίωση της ποιότητας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.
2. Η χρηματοδότηση της Ένωσης για τα προγράμματα εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχει ως εξής:
α)
11 098 000 ευρώ ετησίως για την Ελλάδα·
β)
576 000 ευρώ ετησίως για τη Γαλλία· και
γ)
35 991 000 ευρώ ετησίως για την Ιταλία.
3. Το ανώτατο ποσό ενωσιακής χρηματοδότησης για τα προγράμματα εργασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισούται με τα ποσά που παρακρατούνται από τα κράτη μέλη. Η μέγιστη χρηματοδότηση των επιλέξιμων δαπανών είναι:
α)
75 % για δραστηριότητες στους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ)·
β)
75 % για επενδύσεις παγίου ενεργητικού και 50 % για άλλες δραστηριότητες στον τομέα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ)·
γ)
75 % για τα προγράμματα εργασιών που διεξάγονται σε τρεις τουλάχιστον τρίτες χώρες ή κράτη μέλη που δεν είναι παραγωγοί από αναγνωρισμένες οργανώσεις της παραγράφου 1 από δύο τουλάχιστον κράτη μέλη παραγωγής, στους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία ε) και στ), και 50 % για τις άλλες δραστηριότητες στους τομείς αυτούς.
Η συμπληρωματική χρηματοδότηση εξασφαλίζεται από το κράτος μέλος και ανέρχεται σε ποσοστό έως 50 % του κόστους που δεν καλύπτεται από την ενωσιακή χρηματοδότηση.
Άρθρο 30
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 29, και προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της παραγωγής του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για:
α)
όσον αφορά τους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, τα ειδικά μέτρα που μπορούν λάβουν ενωσιακή χρηματοδότηση και τις δραστηριότητες και τις δαπάνες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν·
β)
την ελάχιστη διάθεση ενωσιακής χρηματοδότησης από τα κράτη μέλη σε συγκεκριμένους τομείς·
γ)
την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν υποβάλλεται αίτηση για έγκριση προγράμματος εργασιών και όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση·
δ)
τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη κατά την επιλογή και έγκριση των προγραμμάτων εργασιών.
Άρθρο 31
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά:
α)
την εφαρμογή και την τροποποίηση των προγραμμάτων εργασιών·
β)
την καταβολή της ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των προκαταβολών·
γ)
τις διαδικασίες εγγυοδοσίας και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν υποβάλλεται αίτηση για την έγκριση προγράμματος εργασιών και όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Ενίσχυση στον τομέα των οπωροκηπευτικών
Άρθρο 32
Επιχειρησιακά ταμεία
1. Οι οργανώσεις παραγωγών και/ή οι ενώσεις τους, στον τομέα των οπωροκηπευτικών, μπορούν να συνιστούν επιχειρησιακό ταμείο. Το ταμείο λαμβάνει:
α)
χρηματικές εισφορές από:
i)
τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών και/ή την ίδια την οργάνωση παραγωγών· ή
ii)
τις ενώσεις των οργανώσεων παραγωγών μέσω των μελών των εν λόγω ενώσεων.
β)
ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή που είναι δυνατόν να χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών ή στις ενώσεις τους, σε περίπτωση που αυτές υποβάλλουν, διαχειρίζονται και εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θεσπίζονται σε κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικές πράξεις από την Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 37 και 38 αντιστοίχως.
2. Τα επιχειρησιακά ταμεία χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων που υποβάλλονται και εγκρίνονται από κράτη μέλη.
Άρθρο 33
Επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα του τομέα των οπωροκηπευτικών έχουν ελάχιστη διάρκεια τριών ετών και μέγιστη διάρκεια πέντε ετών. Έχουν τουλάχιστον δύο από τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή δύο από τους ακόλουθους στόχους:
α)
προγραμματισμός της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της πρόβλεψης και της ακολούθησης της παραγωγής και της κατανάλωσης·
β)
βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων, νωπών ή μεταποιημένων·
γ)
ενίσχυση της εμπορικής αξίας των προϊόντων·
δ)
προώθηση των προϊόντων, νωπών ή μεταποιημένων·
ε)
περιβαλλοντικά μέτρα, ιδίως όσα αφορούν το νερό, και μέθοδοι παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής γεωργίας·
στ)
πρόληψη και διαχείριση κρίσεων.
Τα επιχειρησιακά προγράμματα υποβάλλονται στα κράτη μέλη προς έγκριση.
2. Οι ενώσεις των οργανώσεων παραγωγών μπορούν επίσης να υποβάλουν συνολικό ή μερικό επιχειρησιακό πρόγραμμα αποτελούμενο από μέτρα που προσδιορίζονται αλλά δεν υλοποιούνται από οργανώσεις-μέλη στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων τους. Τα επιχειρησιακά προγράμματα των ενώσεων των οργανώσεων παραγωγών υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών και εξετάζονται ταυτόχρονα με τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων-μελών.
Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:
α)
τα μέτρα στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από τις εισφορές των οργανώσεων-μελών αυτής της ένωσης και ότι η εν λόγω χρηματοδότηση λαμβάνεται από τα επιχειρησιακά ταμεία των εν λόγω οργανώσεων-μελών·
β)
οι δράσεις και η αντίστοιχη χρηματοδοτική συμμετοχή αναφέρονται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα κάθε οργάνωσης-μέλους·
γ)
δεν υπάρχει διπλή χρηματοδότηση.
3. Η πρόληψη και η διαχείριση κρίσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στ) συνίστανται στην αποφυγή και την αντιμετώπιση κρίσεων στις αγορές οπωροκηπευτικών και καλύπτουν στο πλαίσιο αυτό:
α)
επενδύσεις που καθιστούν αποδοτικότερη τη διαχείριση των ποσοτήτων που διατίθενται στην αγορά·
β)
μέτρα κατάρτισης και ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών·
γ)
ενέργειες προώθησης και επικοινωνίας, είτε για λόγους πρόληψης είτε σε περίοδο κρίσης·
δ)
τη στήριξη για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας·
ε)
την αναφύτευση οπωρώνων, όπου απαιτείται, κατόπιν υποχρεωτικής εκρίζωσης για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους, καθ’ υπόδειξη της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους·
στ)
την απόσυρση από την αγορά·
ζ)
την πρώιμη συγκομιδή ή μη συγκομιδή οπωροκηπευτικών·
η)
την ασφάλιση της συγκομιδής.
Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής συμβάλλει στη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών από ζημίες που οφείλονται σε φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Στα ασφαλιστήρια συμβόλαια προβλέπεται η υποχρεωτική λήψη των απαραίτητων μέτρων πρόληψης κινδύνων από τους δικαιούχους.
Τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, συμπεριλαμβανομένης της αποπληρωμής του κεφαλαίου και των τόκων η οποία αναφέρεται στο πέμπτο εδάφιο, δεν περιλαμβάνουν περισσότερο από το ένα τρίτο των δαπανών του επιχειρησιακού προγράμματος.
Οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να δανείζονται με εμπορικούς όρους για τη χρηματοδότηση μέτρων πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων. Σε αυτή την περίπτωση, η αποπληρωμή του κεφαλαίου και των τόκων των δανείων αυτών μπορεί να αποτελεί μέρος του επιχειρησιακού προγράμματος και, επομένως, μπορεί να είναι επιλέξιμη για ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή δυνάμει του άρθρου 34. Κάθε ειδική δράση στο πλαίσιο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων μπορεί να χρηματοδοτείται με τα δάνεια αυτά, ή απευθείας ή και με τους δύο τρόπους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α)
ως «πρώιμη συγκομιδή» νοείται η πλήρης συγκομιδή μη ώριμων και μη εμπορεύσιμων προϊόντων σε μια δεδομένη περιοχή τα οποία δεν έχουν αλλοιωθεί πριν από την πρώιμη συγκομιδή, είτε λόγω καιρικών συνθηκών, ασθένειας είτε για άλλο λόγο·
β)
ως «μη συγκομιδή» νοείται η παύση του τρέχοντος κύκλου παραγωγής στην οικεία έκταση όπου το προϊόν έχει αναπτυχθεί καλώς και είναι ανόθευτης, καλής και σύμφωνης με τα συναλλακτική ήθη ποιότητας. Η καταστροφή προϊόντων λόγω καιρικών φαινομένων ή ασθένειας δεν θεωρείται μη συγκομιδή».
5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:
α)
τα επιχειρησιακά προγράμματα να περιλαμβάνουν δύο ή περισσότερες περιβαλλοντικές δράσεις· ή
β)
το 10 % τουλάχιστον των δαπανών στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων να καλύπτει περιβαλλοντικές δράσεις.
Στο πλαίσιο των περιβαλλοντικών δράσεων τηρούνται οι απαιτήσεις για τις γεωργο-περιβαλλοντικο-κλιματικές ενισχύσεις που ορίζονται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Όταν τουλάχιστον το 80 % των παραγωγών που είναι μέλη οργάνωσης παραγωγών υπόκειται σε μία ή περισσότερες ταυτόσημες γεωργο-περιβαλλοντικο-κλιματικές δεσμεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 28 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθεμία από τις δεσμεύσεις αυτές θεωρείται περιβαλλοντική δράση όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) της παρούσης παραγράφου.
Η στήριξη των περιβαλλοντικών δράσεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου καλύπτει τις πρόσθετες δαπάνες και την απώλεια εισοδήματος που συνεπάγεται η δράση.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι επενδύσεις που αυξάνουν την πίεση που ασκείται στο περιβάλλον επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες λαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα για τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος από τις εν λόγω πιέσεις.
Άρθρο 34
Ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή
1. Η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή ισούται με το ποσό των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) και έχουν όντως καταβληθεί και περιορίζεται στο 50 % του ποσού των δαπανών που όντως πραγματοποιούνται.
2. H ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή δεν υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διαθέτουν στο εμπόριο για κάθε οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών.
Ωστόσο, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών, το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξάνεται στο 4,6 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, υπό τον όρο ότι το ποσό που υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων.
Στην περίπτωση ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, το εν λόγω ποσοστό μπορεί να αυξηθεί έως το 4,7 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο, υπό τον όρο ότι το ποσό που υπερβαίνει το 4,1 % της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων υλοποιούμενα από την ένωση οργανώσεων παραγωγών για λογαριασμό των μελών της.
3. Κατόπιν σχετικής αίτησης οργάνωσης παραγωγών, το όριο του 50 % που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αυξάνεται σε 60 % για επιχειρησιακό πρόγραμμα ή μέρος επιχειρησιακού προγράμματος που πληροί τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
υποβάλλεται από περισσότερες της μιας ενωσιακές οργανώσεις παραγωγών που αναπτύσσουν δραστηριότητες σε διαφορετικά κράτη μέλη στο πλαίσιο διακρατικών καθεστώτων·
β)
υποβάλλεται από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών οι οποίες μετέχουν σε καθεστώτα που λειτουργούν σε διεπαγγελματική βάση·
γ)
καλύπτει αποκλειστικά την παροχή ειδικής στήριξης για την παραγωγή βιολογικών προϊόντων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (23)·
δ)
είναι το πρώτο που υποβάλλεται από αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών η οποία είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης μεταξύ δύο αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών·
ε)
είναι το πρώτο που υποβάλλεται από αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών·
στ)
υποβάλλεται από οργανώσεις παραγωγών σε κράτη μέλη στα οποία οι οργανώσεις παραγωγών διοχετεύουν στο εμπόριο παραγωγή που αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 20 % της παραγωγής οπωροκηπευτικών·
ζ)
υποβάλλεται από οργανώσεις παραγωγών σε μία από τις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ.
4. Το όριο του 50 % που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αυξάνεται σε 100 % στην περίπτωση αποσύρσεων οπωροκηπευτικών από την αγορά οι οποίες δεν υπερβαίνουν το 5 % του όγκου της παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο κάθε οργάνωση παραγωγών και τα οποία διατίθενται με:
α)
δωρεάν διανομή σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα που εγκρίνονται για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη, ώστε να χρησιμοποιηθούν σε δραστηριότητές τους υπέρ ατόμων στα οποία η εθνική νομοθεσία χορηγεί δικαίωμα δημόσιας αρωγής, ιδίως επειδή στερούνται επαρκών πόρων για τη διαβίωσή τους· ή
β)
δωρεάν διανομή σε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα; σωφρονιστικά ιδρύματα, σχολεία, ιδρύματα που αναφέρονται στο άρθρο 22, παιδικές κατασκηνώσεις, νοσοκομεία και γηροκομεία που ορίζονται από τα κράτη μέλη, τα οποία λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίζουν ότι οι ποσότητες που διανέμονται στο πλαίσιο αυτό συμπληρώνουν εκείνες που αγοράζουν κανονικά τα εν λόγω ιδρύματα.
Άρθρο 35
Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή
1. Στις περιφέρειες των κρατών μελών στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών οπωροκηπευτικών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, η Επιτροπή μπορεί με εκτελεστικές πράξεις να επιτρέπει στα κράτη μέλη να χορηγούν στις οργανώσεις παραγωγών, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης, εθνική χρηματοδοτική συνδρομή ίση προς το 80 % κατ’ ανώτατο όριο των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α). Η συνδρομή αυτή είναι επιπρόσθετη στο επιχειρησιακό ταμείο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Στις περιφέρειες των κρατών μελών όπου οι οργανώσεις παραγωγών, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και οι ομάδες παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 διαθέτουν στο εμπόριο λιγότερο από το 15 % της αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών των εν λόγω περιφερειών, όπου η παραγωγή οπωροκηπευτικών αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 15 % της συνολικής γεωργικής παραγωγής των εν λόγω περιφερειών, η εθνική χρηματοδοτική συνδρομή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι δυνατόν να επιστρέφεται από την Ένωση κατόπιν αίτησης του οικείου κράτους μέλους.
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την εν λόγω επιστροφή. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 36
Εθνικό πλαίσιο και εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικό πλαίσιο που περιέχει τους γενικούς όρους σχετικά με τις περιβαλλοντικές δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 5. Το εν λόγω πλαίσιο προβλέπει, συγκεκριμένα, ότι οι δράσεις αυτές πρέπει να πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, ιδίως εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 3.
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν το προτεινόμενο πλαίσιό τους στην Επιτροπή, η οποία μπορεί να απαιτήσει τροποποιήσεις, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, εντός τριών μηνών από την υποβολή, εάν διαπιστώσει ότι η πρόταση δεν θα συνέβαλλε στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 191 ΣΛΕΕ και στο έβδομο ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον. Οι επενδύσεις σε μεμονωμένες εκμεταλλεύσεις στις οποίες παρέχεται στήριξη στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων πρέπει επίσης να εξυπηρετούν την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
2. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει εθνική στρατηγική για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει:
α)
ανάλυση της κατάστασης όσον αφορά τα ισχυρά και ασθενή σημεία και το δυναμικό ανάπτυξης·
β)
αιτιολόγηση των επιλεγόμενων προτεραιοτήτων·
γ)
τους στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων και μέσων καθώς και δείκτες επιδόσεων·
δ)
αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ε)
υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων από τις οργανώσεις παραγωγών.
Η εθνική στρατηγική ενσωματώνει επίσης το εθνικό πλαίσιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών.
Άρθρο 37
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική, στοχοθετημένη και βιώσιμη στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους στον τομέα των οπωροκηπευτικών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα, όσον αφορά:
i)
τα προβλεπόμενα ποσά, τις αποφάσεις των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους σχετικά με τις χρηματοδοτικές εισφορές και τη χρήση των επιχειρησιακών ταμείων·
ii)
τα μέτρα, τις δράσεις, τις δαπάνες διοίκησης και προσωπικού και τις λοιπές δαπάνες που πρέπει να περιλαμβάνονται ή να αποκλείονται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, την τροποποίησή τους και τις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίζονται από τα κράτη μέλη·
iii)
την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ επιχειρησιακών προγραμμάτων και προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης·
iv)
τα επιχειρησιακά προγράμματα ενώσεων οργανώσεων παραγωγών·
v)
τους ειδικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ενώσεις οργανώσεων παραγωγών διαχειρίζονται, επεξεργάζονται, εφαρμόζουν και υποβάλλουν πλήρη ή μερικά επιχειρησιακά προγράμματα·
vi)
την υποχρέωση χρήσης κοινών δεκτών για τους σκοπούς της παρακολούθησης και αξιολόγησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
β)
το εθνικό πλαίσιο και την εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα όσον αφορά την υποχρέωση παρακολούθησης και αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των εθνικών πλαισίων και των εθνικών στρατηγικών·
γ)
την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, όσον αφορά:
i)
τη βάση υπολογισμού της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής και της αξίας της παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 34 παράγραφος 2·
ii)
τις εφαρμοστέες περιόδους αναφοράς για τον υπολογισμό της ενίσχυσης·
iii)
την παροχή προκαταβολών και την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή από την ενίσχυση·
iv)
τις ειδικές διατάξεις που ισχύουν για τη χρηματοδότηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, ειδικότερα εκείνες που αφορούν την εφαρμογή των ορίων που προβλέπονται στο άρθρο 34 παράγραφος 2·
δ)
μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, όσον αφορά:
i)
τη δυνατότητα των κρατών μελών να μην εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων·
ii)
τις προϋποθέσεις που αφορούν το άρθρο 33 παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, στοιχεία α), β) και γ)·
iii)
τους επιτρεπόμενους προορισμούς που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη για τα αποσυρόμενα προϊόντα·
iv)
το μέγιστο επίπεδο στήριξης για τις αποσύρσεις από την αγορά·
v)
την απαίτηση προηγούμενων κοινοποιήσεων στην περίπτωση αποσύρσεων από την αγορά·
vi)
τη βάση για τον υπολογισμό του όγκου της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής προς δωρεάν διανομή σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 4 και τον καθορισμό του ανώτατου όγκου της διατιθέμενης στο εμπόριο παραγωγής σε περίπτωση αποσύρσεων από την αγορά·
vii)
την υποχρεωτική εμφάνιση του ενωσιακού εμβλήματος στις συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή·
viii)
τους όρους για τους αποδέκτες των προϊόντων που αποσύρονται·
ix)
τη χρήση όρων για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος,
x)
τους όρους που καθορίζονται από τα κράτη μέλη όσον αφορά την πρώιμη συγκομιδή και τη μη συγκομιδή·
xi)
την ασφάλιση της συγκομιδής·
xii)
τα ταμεία αλληλοβοήθειας· και
xiii)
τους όρους και τον καθορισμό ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση οπωρώνων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο ε)·
ε)
την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή, όσον αφορά:
i)
τον βαθμό οργάνωσης των παραγωγών·
ii)
την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή·
iii)
το μέγιστο ποσοστό της επιστροφής από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής.
Άρθρο 38
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για:
α)
τη διαχείριση των επιχειρησιακών ταμείων·
β)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιέχουν τα επιχειρησιακά προγράμματα, τα εθνικά πλαίσια και οι εθνικές στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 36, την υποβολή των επιχειρησιακών προγραμμάτων στα κράτη μέλη, τις προθεσμίες, τα συνοδευτικά έγγραφα και την έγκριση από τα κράτη μέλη·
γ)
την εφαρμογή επιχειρησιακών προγραμμάτων από τις οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών·
δ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων παρακολούθησης και αξιολόγησης των εθνικών στρατηγικών και των επιχειρησιακών προγραμμάτων·
ε)
τις αιτήσεις ενίσχυσης και τις πληρωμές της ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των προκαταβολών και της μερικής καταβολής των ενισχύσεων·
στ)
τις πρακτικές ρυθμίσεις της εμφάνισης του ενωσιακού εμβλήματος στις συσκευασίες των προϊόντων που προορίζονται για δωρεάν διανομή·
ζ)
την τήρηση των προτύπων εμπορίας στην περίπτωση αποσύρσεων·
η)
τα έξοδα μεταφοράς, διαλογής και συσκευασίας στην περίπτωση δωρεάν διανομής·
θ)
τα μέτρα προώθησης, επικοινωνίας και κατάρτισης στην περίπτωση πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων·
ι)
την υλοποίηση μέτρων για την απόσυρση, την πρώιμη συγκομιδή, τη μη συγκομιδή και την ασφάλιση της συγκομιδής·
ια)
την εφαρμογή, έγκριση, καταβολή και επιστροφή της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
ιβ)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 4
Προγραμματα στηριξης στον αμπελοοινικο τομεα
Υποτμημα 1
Γενικες διαταξεις και επιλεξιμα μετρα
Άρθρο 39
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν τμήμα καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση ενωσιακών πόρων στα κράτη μέλη και τη χρησιμοποίηση των πόρων αυτών από τα κράτη μέλη, μέσω πενταετών εθνικών προγραμμάτων στήριξης («προγράμματα στήριξης»), για τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων στήριξης που αποβλέπουν στην ενίσχυση του αμπελοοινικού τομέα.
Άρθρο 40
Συμβατότητα και συνοχή
1. Τα προγράμματα στήριξης πρέπει να είναι συμβατά με το ενωσιακό δίκαιο και να χαρακτηρίζονται από συνοχή με τις δραστηριότητες, τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Ένωσης.
2. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα προγράμματα στήριξης και εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν εσωτερική συνοχή και ότι καταρτίζονται και εφαρμόζονται κατά αντικειμενικό τρόπο, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής κατάστασης των οικείων παραγωγών και της ανάγκης να αποφεύγεται η αδικαιολόγητα άνιση μεταχείριση των παραγωγών.
3. Δεν χορηγείται στήριξη για:
α)
ερευνητικά έργα και μέτρα στήριξης ερευνητικών έργων εκτός από τα αναφερόμενα στο άρθρο 45 παράγραφος 2 στοιχεία δ) και ε)·
β)
μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
Άρθρο 41
Υποβολή προγραμμάτων στήριξης
1. Κάθε κράτος μέλος παραγωγής που αναφέρεται στο παράρτημα VΙ υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο πενταετούς προγράμματος στήριξης που περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα επιλέξιμα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 38.
2. Τα μέτρα στήριξης στο πλαίσιο των σχεδίων προγραμμάτων στήριξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο το οποίο τα κράτη μέλη θεωρούν το καταλληλότερο. Το κράτος μέλος πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο με αντικείμενο το σχέδιο προγράμματος στήριξης, πριν να το υποβάλει στην Επιτροπή.
3. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ένα μόνο σχέδιο προγράμματος στήριξης, στο οποίο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη περιφερειακές ιδιαιτερότητες.
4. Τα προγράμματα στήριξης αρχίζουν να ισχύουν τρεις μήνες μετά την υποβολή του σχεδίου προγράμματος στήριξης στην Επιτροπή.
Ωστόσο, Επιτροπή μπορεί, με εκτελεστική πράξη να κρίνει ότι το υποβληθέν σχέδιο προγράμματος στήριξης δεν συνάδει με τους κανόνες που προβλέπονται στο παρόν τμήμα και να ενημερώσει σχετικά το κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποβάλλει αναθεωρημένο σχέδιο προγράμματος στήριξης στην Επιτροπή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα στήριξης αρχίζει να ισχύει δύο μήνες μετά την υποβολή του αναθεωρημένου σχεδίου προγράμματος στήριξης, εκτός αν παραμένει μη συμβατό, οπότε εφαρμόζεται το παρόν εδάφιο.
Οι πράξεις αυτές εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3
5. Η παράγραφος 4 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 42
Περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης
Τα προγράμματα στήριξης περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων, καθώς και των ποσοτικοποιημένων στόχων τους·
β)
τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που έχουν διεξαχθεί·
γ)
εκτίμηση που δείχνει τον αναμενόμενο τεχνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο·
δ)
χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων·
ε)
γενικό δημοσιονομικό πίνακα με τους πόρους που θα διατεθούν και την προβλεπόμενη ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των μέτρων σύμφωνα με τα δημοσιονομικά όρια που προβλέπονται στο παράρτημα VΙ·
στ)
τα κριτήρια και τους ποσοτικούς δείκτες που θα χρησιμοποιηθούν για την επιτήρηση και αξιολόγηση καθώς και τα μέτρα που θα ληφθούν για να εξασφαλισθεί η κατάλληλη και αποτελεσματική υλοποίηση των προγραμμάτων υποστήριξης· και
ζ)
τον προσδιορισμό των αρμοδίων αρχών και φορέων που θα είναι υπεύθυνοι για την υλοποίηση του προγράμματος στήριξης.
Άρθρο 43
Επιλέξιμα μέτρα
Τα προγράμματα στήριξης είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
α)
προώθηση σύμφωνα με το άρθρο 45·
β)
αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων σύμφωνα με το άρθρο 46·
γ)
πρώιμη συγκομιδή σύμφωνα με το άρθρο 47·
δ)
ταμεία αλληλοβοήθειας σύμφωνα με το άρθρο 48·
ε)
ασφάλιση της συγκομιδής σύμφωνα με το άρθρο 49·
στ)
επενδύσεις σύμφωνα με το άρθρο 50·
ζ)
καινοτομία στον τομέα του οίνου, σύμφωνα με το άρθρο 51·
η)
απόσταξη υποπροϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 52.
Άρθρο 44
Γενικές διατάξεις για τα προγράμματα στήριξης
1. Οι διαθέσιμοι ενωσιακοί πόροι κατανέμονται εντός των δημοσιονομικών ορίων που προβλέπονται στο παράρτημα VΙ.
2. Η ενωσιακή στήριξη χορηγείται μόνο για τις επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή του σχετικού σχεδίου προγράμματος στήριξης.
3. Τα κράτη μέλη δεν συγχρηματοδοτούν μέτρα που χρηματοδοτούνται από την Ένωση δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης.
Υποτμημα 2
Ειδικα μετρα στηριξης
Άρθρο 45
Προώθηση
1. Η στήριξη δυνάμει του παρόντος άρθρου καλύπτει μέτρα ενημέρωσης ή προώθησης αναφορικά με τους ενωσιακούς οίνους:
α)
στα κράτη μέλη, προκειμένου να ενημερώνονται οι καταναλωτές σχετικά με την υπεύθυνη κατανάλωση οίνου και σχετικά με τα ενωσιακά συστήματα που διέπουν τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις· ή
β)
σε τρίτες χώρες, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητά τους.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) ισχύουν για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή τους οίνους με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου και συνίστανται αποκλειστικά σε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:
α)
μέτρα δημόσιων σχέσεων, προώθησης ή διαφήμισης, που προβάλλουν ιδίως τις υψηλές προδιαγραφές των ενωσιακών προϊόντων, κυρίως ως προς την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων ή την προστασία του περιβάλλοντος·
β)
συμμετοχή σε εκδηλώσεις ή εκθέσεις διεθνούς σημασίας·
γ)
ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα ενωσιακά συστήματα που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τη βιολογική παραγωγή·
δ)
μελέτες νέων αγορών που είναι αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών δραστηριοτήτων·
ε)
μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέτρων ενημέρωσης και προώθησης.
3. Η ενωσιακή συνεισφορά στην ενημέρωση ή στις δραστηριότητες προώθησης κατά την παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το 50 % των επιλέξιμων δαπανών.
Άρθρο 46
Αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων
1. Στόχος των μέτρων αναδιάρθρωσης και μετατροπής αμπελώνων είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των αμπελουργών.
2. Η αναδιάρθρωση και η μετατροπή αμπελώνων χρηματοδοτούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνο εάν τα κράτη μέλη υποβάλουν απογραφή του οικείου δυναμικού παραγωγής σύμφωνα με το άρθρο 145 παράγραφος 3.
3. Η στήριξη για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων, η οποία θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη βελτίωση των συστημάτων βιώσιμης παραγωγής και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του αμπελοοινικού τομέα, μπορεί μόνο να καλύπτει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
τη μετατροπή ποικιλίας, συμπεριλαμβανομένου του επανεμβολιασμού·
β)
τη μετεγκατάσταση αμπελώνων·
γ)
την αναφύτευση αμπελώνων, όπου αυτό απαιτείται, κατόπιν υποχρεωτικής εκρίζωσης για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους καθ’ υπόδειξη της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους·
δ)
τις βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης αμπελώνων, ιδίως την εισαγωγή προηγμένων συστημάτων βιώσιμης παραγωγής.
Δεν παρέχεται στήριξη για την κανονική ανανέωση των αμπελώνων, δηλαδή την αναφύτευση της ίδιας ποικιλίας σταφυλιών οίνου στην ίδια έκταση και με το ίδιο σύστημα αμπελοκαλλιέργειας, όταν οι αμπελώνες προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.
Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν περαιτέρω προδιαγραφές, ιδίως όσον αφορά την ηλικία των αμπελώνων που αντικαθίστανται.
4. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων, περιλαμβανομένης της βελτίωσης των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων, μπορεί να λαμβάνει μόνο τις ακόλουθες μορφές:
α)
αποζημίωση των παραγωγών για απώλειες εισοδήματος που έχουν υποστεί λόγω της εφαρμογής του μέτρου·
β)
συμβολή στο κόστος της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής.
5. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) μπορεί να καλύπτει έως και το 100 % της σχετικής απώλειας και μπορεί να λαμβάνει μία από τις ακόλουθες μορφές:
α)
κατά παρέκκλιση από το μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα ΙVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης, επιτρεπόμενη συνύπαρξη παλαιών και νέων αμπελώνων έως το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος για μέγιστη περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη·
β)
οικονομική αποζημίωση.
6. Η συνεισφορά της Ένωσης στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων δεν υπερβαίνει το 50 % των δαπανών αυτών. Στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, η συνεισφορά της Ένωσης στις δαπάνες αναδιάρθρωσης και μετατροπής δεν υπερβαίνει το 75 %.
Άρθρο 47
Πρώιμη συγκομιδή
1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως πρώιμη συγκομιδή νοείται η ολική καταστροφή ή η απομάκρυνση των σταφυλιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει, με επακόλουθο εκμηδενισμό της απόδοσης της σχετικής έκτασης.
Η εγκατάλειψη εμπορεύσιμων σταφυλιών στο κλήμα μετά το πέρας του κανονικού κύκλου παραγωγής (μη συγκομιδή) δεν θεωρείται πρώιμη συγκομιδή.
2. Η στήριξη για την πρώιμη συγκομιδή συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά της Ένωσης, ώστε να αποφεύγονται οι κρίσεις στην αγορά.
3. Η στήριξη για την πρώιμη συγκομιδή μπορεί να χορηγείται ως αποζημίωση με τη μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης ανά εκτάριο που καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Η ενίσχυση δεν υπερβαίνει το 50 % του συνόλου του άμεσου κόστους της καταστροφής ή της απομάκρυνσης των σταφυλιών και της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από την εν λόγω καταστροφή ή απομάκρυνση.
4. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θεσπίζει σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων, ώστε να διασφαλίζεται ότι το μέτρο της πρώιμης συγκομιδής δεν οδηγεί σε αποζημίωση οινοπαραγωγών καθ’ υπέρβαση του ανώτατου ορίου που προβλέπεται στην παράγραφο 3.
Άρθρο 48
Ταμεία αλληλοβοήθειας
1. Στο πλαίσιο της στήριξης για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας παρέχεται βοήθεια στους παραγωγούς που επιζητούν να ασφαλισθούν έναντι των διακυμάνσεων της αγοράς.
2. Η στήριξη για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας μπορεί να παρέχεται με τη μορφή προσωρινής και φθίνουσας ενίσχυσης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών των ταμείων.
Άρθρο 49
Ασφάλιση συγκομιδής
1. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής συμβάλλει στη διασφάλιση των εισοδημάτων των παραγωγών από απώλειες που οφείλονται σε φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
Στα ασφαλιστήρια συμβόλαια προβλέπεται η υποχρεωτική λήψη των απαραίτητων μέτρων πρόληψης κινδύνων από τους δικαιούχους.
2. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής μπορεί να παρέχεται με τη μορφή ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς, η οποία δεν υπερβαίνει:
α)
το 80 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή καιρικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές·
β)
το 50 % του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση:
i)
έναντι απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα·
ii)
έναντι απωλειών που προκαλούνται από ζώα, ασθένειες φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.
3. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής μπορεί να χορηγείται μόνο εάν οι σχετικές αποζημιώσεις στους παραγωγούς δεν καλύπτουν πάνω από το 100 % της απώλειας εισοδήματος, συνυπολογιζομένων των τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.
4. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην αγορά ασφαλιστικών προϊόντων.
Άρθρο 50
Επενδύσεις
1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για υλικές ή άυλες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις μεταποίησης και σε υποδομές οινοποιίας, καθώς και σε δομές και εργαλεία εμπορίας. Οι εν λόγω επενδύσεις αποσκοπούν στη βελτίωση της συνολικής απόδοσης της επιχείρησης και στην προσαρμογή της στις απαιτήσεις της αγοράς, καθώς και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς της· αφορούν, επίσης, την παραγωγή ή την εμπορία των αμπελοοινικών προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος II, μεταξύ άλλων με στόχο τη βελτίωση της εξοικονόμησης ενέργειας, της συνολικής ενεργειακής απόδοσης και των βιώσιμων διεργασιών.
2. Το μέγιστο ποσοστό της στήριξης κατά την παράγραφο 1:
α)
ισχύει μόνο για πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατά την έννοια της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής (24)·
β)
μπορεί, επίσης, να ισχύει για όλες τις επιχειρήσεις για τις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ και για τα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25).
Για τις επιχειρήσεις που δεν καλύπτονται από τον τίτλο Ι άρθρο 2 παράγραφος 1 του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ και απασχολούν λιγότερους από 750 υπαλλήλους ή έχουν κύκλο εργασιών μικρότερο των 200 εκατομμυρίων ευρώ, η μεγίστη ένταση ενίσχυσης μειώνεται κατά το ήμισυ.
Δεν παρέχεται στήριξη σε προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (26).
3. Στις επιλέξιμες δαπάνες δεν συγκαταλέγονται οι μη επιλέξιμες δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 69 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013.
4. Για τη συνεισφορά της Ένωσης ισχύουν τα εξής μέγιστα ποσοστά ενίσχυσης σε σχέση με τις επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες:
α)
50 % στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες·
β)
40 % σε άλλες περιφέρειες πλην των λιγότερο αναπτυγμένων·
γ)
75 % στις εξόχως απόκεντρες περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 349 ΣΛΕΕ·
δ)
65 % στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 229/2013.
5. Το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στη στήριξη που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 51
Καινοτομία στον αμπελοοινικό τομέα
Η στήριξη μπορεί να χορηγείται για υλικές ή άυλες επενδύσεις με σκοπό την ανάπτυξη νέων προϊόντων, διεργασιών και τεχνολογιών όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ. Μέσω της στήριξης επιδιώκεται η αύξηση της εμπορευσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας των ενωσιακών αμπελοοινικών προϊόντων, ενώ σε αυτήν μπορεί να περιλαμβάνεται και η μεταφορά γνώσεων. Τα μέγιστα ποσοστά ενίσχυσης σε σχέση με τη συνεισφορά της Ένωσης στη στήριξη που παρέχεται βάσει του παρόντος άρθρου είναι τα ίδια με εκείνα που ορίζονται στο άρθρο 50 παράγραφος 4.
Άρθρο 52
Απόσταξη υποπροϊόντων
1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για την προαιρετική ή υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποίησης που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος ΙΙ τμήμα Δ.
Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται σε ποσοστό κατ’ όγκο και ανά εκατόλιτρο παραγόμενης αλκοόλης. Δεν χορηγείται ενίσχυση για τον όγκο αλκοόλης που περιέχεται στα αποσταζόμενα υποπροϊόντα και υπερβαίνει το 10 % του όγκου αλκοόλης που περιέχεται στον παραγόμενο οίνο.
2. Η ενίσχυση καταβάλλεται σε αποστακτήρια που μεταποιούν υποπροϊόντα οινοποιίας που παραδίδονται για απόσταξη με σκοπό την παραγωγή ακατέργαστης αλκοόλης ελαχίστου κατ’ όγκον αλκοολικού τίτλου 92 %.
Τα κράτη μέλη μπορεί να θέτουν ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της στήριξης την κατάθεση εγγύησης από τον δικαιούχο.
3. Το μέγιστο ύψος της ενίσχυσης υπολογίζεται με βάση το κόστος συλλογής και μεταποίησης και καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις δυνάμει του άρθρου 54.
4. Η σχετική ενίσχυση περιλαμβάνει ένα κατ’ αποκοπήν ποσό για την αποζημίωση των εξόδων συλλογής των υποπροϊόντων οινοποίησης. Το εν λόγω ποσό μεταφέρεται από το αποστακτήριο στον παραγωγό, όταν ο τελευταίος αναλαμβάνει τα σχετικά έξοδα.
5. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη για την οποία παρέχεται στήριξη κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.
Υποτμημα 3
Διαδικαστικές διατάξεις
Άρθρο 53
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να εξασφαλίζονται η επίτευξη των στόχων των προγραμμάτων των κρατών μελών για τη στήριξη του οίνου και η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των πόρων της ΕΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση:
α)
κανόνων σχετικά με την ευθύνη κάλυψης των δαπανών μεταξύ της ημερομηνίας παραλαβής των προγραμμάτων στήριξης και των τροποποιήσεών τους από την Επιτροπή και της ημερομηνίας έναρξης της εφαρμογής τους·
β)
κανόνων σχετικά με το περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης και τις δαπάνες, το κόστος διοίκησης και προσωπικού και τις ενέργειες που δύνανται να περιλαμβάνονται στα προγράμματα στήριξης των κρατών μελών, καθώς και σχετικά με τις προϋποθέσεις και τη δυνατότητα διενέργειας πληρωμών μέσω διαμεσολαβητών στην περίπτωση της ασφάλισης συγκομιδής που προβλέπεται στο άρθρο 49·
γ)
κανόνων σχετικά με την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης όταν χορηγείται προκαταβολή·
δ)
κανόνων σχετικά με τη χρήση όρων για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος·
ε)
κανόνων σχετικά με τον καθορισμό ανώτατου ορίου δαπανών για την αναφύτευση αμπελώνων για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ)·
στ)
κανόνων σχετικά με την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ:
i)
των διάφορων ενεργειών ενός προγράμματος κράτους μέλους για τη στήριξη του οίνου· και
ii)
ενός προγράμματος κράτους μέλους για τη στήριξη του οίνου και των προγραμμάτων του για την αγροτική ανάπτυξη ή την προώθηση·
ζ)
κανόνων βάσει των οποίων οι παραγωγοί αποσύρουν τα υποπροϊόντα της οινοποίησης, καθώς και σχετικά με εξαιρέσεις από την εν λόγω υποχρέωση για την αποφυγή πρόσθετου διοικητικού φόρτου και κανόνες για την εθελοντική πιστοποίηση των αποστακτηρίων·
η)
κανόνων που να επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ορίζουν τις προϋποθέσεις για την καλή λειτουργία των μέτρων στήριξης που περιέχονται στα προγράμματά τους.
Άρθρο 54
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για:
α)
την υποβολή των προγραμμάτων στήριξης, τον αντίστοιχο χρηματοδοτικό προγραμματισμό και την αναθεώρηση των προγραμμάτων στήριξης·
β)
τις διαδικασίες υποβολής και επιλογής αιτήσεων, καθώς και πληρωμής·
γ)
την υποβολή, τον μορφότυπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων και των αξιολογήσεων των προγραμμάτων στήριξης των κρατών μελών·
δ)
τον καθορισμό από τα κράτη μέλη του ύψους της ενίσχυσης για την πρώιμη συγκομιδή και την απόσταξη υποπροϊόντων·
ε)
τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διατάξεις περί εφαρμογής των μέτρων στήριξης από τα κράτη μέλη·
στ)
τις διαδικασίες και το ύψος της εγγύησης που πρέπει να κατατίθεται όταν χορηγείται προκαταβολή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 5
Ενίσχυση στον τομέα της μελισσοκομίας
Άρθρο 55
Εθνικά προγράμματα και χρηματοδότηση
1. Με στόχο τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, τα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίζουν τριετή εθνικά προγράμματα για τον τομέα της μελισσοκομίας («μελισσοκομικά προγράμματα»). Τα προγράμματα αυτά αναπτύσσονται σε συνεργασία με οργανώσεις εκπροσώπησης του μελισσοκομικού τομέα.
2. Η συνεισφορά της Ένωσης στα μελισσοκομικά προγράμματα αντιστοιχεί στο 50 % των δαπανών που βαρύνουν τα κράτη μέλη για τα προγράμματα αυτά, όπως εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 57 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ).
3. Για να είναι επιλέξιμα για τη συνεισφορά της Ένωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη εκπονούν μελέτη για τη διάρθρωση του τομέα της μελισσοκομίας στην επικράτειά τους, σε επίπεδο παραγωγής και εμπορίας.
4. Στα μελισσοκομικά προγράμματα μπορούν να συμπεριλαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα:
α)
τεχνική βοήθεια προς μελισσοκόμους και οργανώσεις μελισσοκόμων·
β)
καταπολέμηση των εισβολών στις κυψέλες και των ασθενειών, ιδιαίτερα της βαρρόας·
γ)
εξορθολογισμός της εποχιακής μετακίνησης·
δ)
μέτρα στήριξης των εργαστηρίων ανάλυσης προϊόντων μελισσοκομίας με στόχο τη διευκόλυνση των μελισσοκόμων στην εμπορία και την αναβάθμιση της αξίας των προϊόντων τους·
ε)
μέτρα στήριξης για την ανασύσταση του ενωσιακού μελισσοκομικού κεφαλαίου·
στ)
συνεργασία με ειδικευμένους φορείς για την υλοποίηση προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας στον τομέα της μελισσοκομίας και των μελισσοκομικών προϊόντων·
ζ)
παρακολούθηση της αγοράς·
η)
βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων με σκοπό την καλύτερη αξιοποίηση των προϊόντων στην αγορά.
Άρθρο 56
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποδοτική και αποτελεσματική χρήση των ενωσιακών πόρων για τη μελισσοκομία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
την αποφυγή της διπλής χρηματοδότησης μεταξύ των μελισσοκομικών προγραμμάτων και των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών·
β)
τη βάση κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος ανάλογα, μεταξύ άλλων, με τον συνολικό αριθμό κυψελών στην Ένωση.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προσαρμογή του ενωσιακού καθεστώτος ενίσχυσης στις τελευταίες εξελίξεις και η αποτελεσματικότητα των καλυπτόμενων μέτρων για τη βελτίωση των γενικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την επικαιροποίηση του καταλόγου μέτρων του άρθρου 55 παράγραφος 4 που μπορούν να περιλαμβάνονται στα μελισσοκομικά προγράμματα των κρατών μελών, μέσω της προσθήκης άλλων μέτρων ή της προσαρμογής των εν λόγω μέτρων χωρίς να διαγραφεί κανένα εξ αυτών. Η εν λόγω επικαιροποίηση του καταλόγου μέτρων δεν θίγει τα εθνικά προγράμματα που έχουν εγκριθεί πριν από την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης.
Άρθρο 57
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά:
α)
το περιεχόμενο των εθνικών προγραμμάτων και των μελετών που εκπονούν τα κράτη σχετικά με τη διάρθρωση του τομέα της μελισσοκομίας στην επικράτειά τους στο επίπεδο της παραγωγής και της εμπορίας·
β)
τη διαδικασία ανακατανομής των αχρησιμοποίητων κονδυλίων·
γ)
την έγκριση των μελισσοκομικών προγραμμάτων που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής της ενωσιακής χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος· και το μέγιστο ύψος της χρηματοδότησης ανά κράτος μέλος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 6
Ενίσχυση στον τομέα του λυκίσκου
Άρθρο 58
Ενισχύσεις στις οργανώσεις παραγωγών
1. Η Ένωση χορηγεί ενίσχυση σε οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του λυκίσκου αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 152 για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία i), ii) ή iii).
2. Η ετήσια ενωσιακή χρηματοδότηση για την ενίσχυση των οργανώσεων παραγωγών που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ανέρχεται σε 2 277 000 ευρώ για τη Γερμανία.
Άρθρο 59
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 58 χρηματοδοτεί δραστηριότητες που εξυπηρετούν τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τις αιτήσεις ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων σχετικά με τις προθεσμίες και τα συνοδευτικά έγγραφα·
β)
τους κανόνες σχετικά με τις επιλέξιμες εκτάσεις λυκίσκου και τον υπολογισμό των ποσών που καταβάλλονται σε κάθε οργάνωση παραγωγών.
Άρθρο 60
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος όσον αφορά την καταβολή της ενίσχυσης.
Οι πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 61
Διάρκεια
Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030· η Επιτροπή θα διενεργήσει ενδιάμεση επανεξέταση για να αξιολογήσει την λειτουργία του καθεστώτος και, εφόσον κριθεί σκόπιμο, να υποβάλει προτάσεις.
Τμημα 1
Διαχείριση του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 62
Άδειες
1. Οι οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που ταξινομούνται σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 δύνανται να φυτεύονται ή να αναφυτεύονται μόνο εφόσον έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 64, 66 και 68, υπό τις προϋποθέσεις του παρόντος κεφαλαίου.
2. Τα κράτη μέλη χορηγούν την άδεια της παραγράφου 1 για συγκεκριμένη έκταση, εκπεφρασμένη σε εκτάρια, κατόπιν αίτησης του παραγωγού και τηρώντας αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια επιλεξιμότητας. Οι δαπάνες έκδοσης της άδειας δεν επιβαρύνουν τον παραγωγό.
3. Οι άδειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισχύουν για τρία έτη από την ημερομηνία χορήγησής τους. Παραγωγός ο οποίος δεν χρησιμοποίησε άδεια στη διάρκεια ισχύος της υφίσταται διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 89 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
4. Το παρόν κεφάλαιο δεν ισχύει για τη φύτευση ή αναφύτεση εκτάσεων που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, για εκτάσεις των οποίων ο οίνος ή τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για οικιακή κατανάλωση του αμπελοκαλλιεργητή ή για εκτάσεις που προορίζονται για νέα φύτευση, ως αποτέλεσμα υποχρεωτικών αγορών υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, οι οποίες προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο.
Άρθρο 63
Μηχανισμός διασφάλισης για τις νέες φυτεύσεις
1. Τα κράτη μέλη χορηγούν ετησίως άδειες για νέες φυτεύσεις που αντιστοιχούν στο 1 % του συνόλου των αμπελουργικών εκτάσεων της επικράτειάς τους ως είχε την 31η Ιουλίου του προηγούμενου έτους.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν:
α)
να εφαρμόζουν χαμηλότερο εθνικό ποσοστό από το ποσοστό που ορίζεται στην παράγραφο 1·
β)
να περιορίζουν την έκδοση αδειών σε περιφερειακό επίπεδο, για συγκεκριμένες περιοχές, επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή για περιοχές χωρίς γεωγραφική ένδειξη.
3. Όλοι οι περιορισμοί που αναφέρονται στην παράγραφο 2 συμβάλλουν στη μεθοδική αύξηση των αμπελοφυτεύσεων, ορίζονται σε επίπεδο άνω του 0 % και στηρίζονται σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους ειδικούς λόγους:
α)
ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου υπερπροσφοράς σε σχέση με τις προοπτικές των αμπελοοινικών προϊόντων στην αγορά, χωρίς την υπέρβαση των απαραίτητων μέτρων για την κάλυψη της ανάγκης αυτής·
β)
ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου σημαντικής υποτίμησης μιας συγκεκριμένης προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης.
4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν και αιτιολογούν δεόντως κάθε απόφαση που εκδίδεται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τις εν λόγω αποφάσεις και τους σχετικούς λόγους.
Άρθρο 64
Χορήγηση αδειών για νέες αμπελοφυτεύσεις
1. Εφόσον οι επιλέξιμες αιτήσεις αδειοδότησης που υποβάλλονται εντός ορισμένου έτους αφορούν συνολική έκταση μικρότερη από την έκταση που παραχωρεί το κράτος μέλος, εγκρίνονται όλες οι σχετικές άδειες.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα αντικειμενικά και μη μεροληπτικά κριτήρια επιλεξιμότητας:
α)
ο αιτών διαθέτει γεωργική έκταση τουλάχιστον ίση με την έκταση για την οποία αιτείται την άδεια·
β)
ο αιτών διαθέτει επαρκείς επαγγελματικές δεξιότητες και ικανότητες·
γ)
από την αίτηση δεν προκύπτει σημαντικός κίνδυνος κατάχρησης της φήμης συγκεκριμένων προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης, κάτι που θεωρείται δεδομένο, εκτός εάν οι δημόσιες αρχές τεκμηριώσουν την ύπαρξή τέτοιου κινδύνου·
δ)
κατόπιν δέουσας αιτιολόγησης, ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια της παραγράφου 2, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζονται με αντικειμενικό και μη μεροληπτικό τρόπο.
2. Εάν, σε ορισμένο έτος, η συνολική έκταση που καλύπτεται από τις επιλέξιμες αιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υπερβαίνει την έκταση που παραχωρεί το κράτος μέλος, οι άδειες χορηγούνται βάσει κατανομής εκταρίων κατ’ αναλογία σε όλους τους αιτούντες, ανάλογα με την έκταση για την οποία έχουν αιτηθεί άδεια. Η εν λόγω χορήγηση μπορεί επίσης να πραγματοποιείται εν μέρει ή εν όλω σύμφωνα με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα αντικειμενικά και μη μεροληπτικά κριτήρια προτεραιότητας:
α)
παραγωγοί που φυτεύουν αμπέλια για πρώτη φορά και εγκαθίστανται ως αρχηγοί της εκμετάλλευσης (νεοεισερχόμενοι)·
β)
εκτάσεις όπου οι αμπελώνες συμβάλλουν στη διατήρηση του περιβάλλοντος·
γ)
εκτάσεις που προορίζονται για νέες φυτεύσεις στο πλαίσιο μέτρων αναδασμού·
δ)
εκτάσεις που αντιμετωπίζουν φυσικούς ή άλλους ειδικούς περιορισμούς·
ε)
βιωσιμότητα των αναπτυξιακών σχεδίων ή των σχεδίων αναφύτευσης βάσει οικονομικής αξιολόγησης·
στ)
εκτάσεις προοριζόμενες για νέα φύτευση που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης και περιφέρειας·
ζ)
σχέδια βελτίωσης της ποιότητας των προϊόντων με γεωγραφικές ενδείξεις·
η)
εκτάσεις που προορίζονται για νέα φύτευση στο πλαίσιο της διεύρυνσης των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων.
3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα κριτήρια των παραγράφων 1 και 2 τα οποία εφαρμόζουν και τα κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή.
Άρθρο 65
Ο ρόλος των επαγγελματικών οργανώσεων
Κατά την εφαρμογή του άρθρου 63 παράγραφος 2, ένα κράτος μέλος μπορεί να λαμβάνει υπόψη συστάσεις αναγνωρισμένων επαγγελματικών οργανώσεων του αμπελοοινικού τομέα που αναφέρονται στο άρθρα 152,156 και 157, ενδιαφερόμενων ομάδων παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 95 ή άλλων ειδών επαγγελματικών οργανώσεων αναγνωρισμένων από τη νομοθεσία του κράτους μέλους, εφόσον των εν λόγω συστάσεων προηγείται συμφωνία που συνήφθη από τους ενδιαφερόμενους φορείς αντιπροσώπευσης της σχετικής γεωγραφικής περιοχής.
Οι συστάσεις αφορούν το πολύ τρία έτη.
Άρθρο 66
Αναφυτεύσεις
1. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, τα κράτη μέλη χορηγούν αυτομάτως άδεια σε παραγωγούς που έχουν προχωρήσει σε εκρίζωση αμπελουργικών εκτάσεων και έχουν υποβάλει τη σχετική αίτηση. Η εν λόγω άδεια αντιστοιχεί σε έκταση ισοδύναμη, από άποψη καθαρής καλλιέργειας, προς την έκταση που εκριζώθηκε. Οι εκτάσεις που καλύπτονται από τις εν λόγω άδειες δεν υπολογίζονται για τους σκοπούς του άρθρου 63.
2. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν την άδεια της παραγράφου 1 σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν την εκρίζωση αμπελουργικής έκτασης εφόσον η εκρίζωση της σχετικής έκτασης πραγματοποιηθεί το αργότερο έως στο τέλος του τέταρτου έτους από την ημερομηνία που φυτεύτηκαν οι νέοι αμπελώνες.
3. Η άδεια της παραγράφου 1 χρησιμοποιείται στην ίδια εκμετάλλευση στην οποία πραγματοποιήθηκε η εκρίζωση. Σε εκτάσεις επιλέξιμες για την παραγωγή προϊόντων οίνου με προστατευόμενη ονομασία προέλευση ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν την αναφύτευση, βάσει σύστασης επαγγελματικής οργάνωσης, σύμφωνα με το άρθρο 65, σε αμπέλους που πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης με την περιοχή που εκριζώθηκε.
4. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για τις περιπτώσεις εκρίζωσης μη εγκεκριμένων φυτεύσεων.
Άρθρο 67
Κανόνας de minimis
1. Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη όπου δεν εφαρμοζόταν την 31η Δεκεμβρίου 2007 το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που ορίζεται στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα IVα υποτμήμα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
2. Τα κράτη μέλη στα οποία εφαρμοζόταν την 31η Δεκεμβρίου 2007 το καθεστώς της παραγράφου 1 και στα οποία οι νεοφυτευθείσες με αμπέλους εκτάσεις δεν υπερβαίνουν τα 10 000 εκτάρια, μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που προβλέπεται στο παρόν κεφάλαιο.
Άρθρο 68
Μεταβατικές διατάξεις
1. Τα δικαιώματα φύτευσης που έχουν παραχωρηθεί σε παραγωγούς πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2015 κατ’ εφαρμογή των άρθρων 85η, 85θ ή 85ια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από τους εν λόγω παραγωγούς, αλλά εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία αυτή, μπορούν να μετατραπούν από την 1η Ιανουαρίου 2016 σε άδειες χορηγούμενες δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου.
Η ανωτέρω μετατροπή συντελείται εφόσον οι εν λόγω παραγωγοί υποβάλουν σχετική αίτηση πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2015. Τα κράτη μέλη μπορούν με απόφασή τους να επιτρέψουν στους παραγωγούς να υποβάλουν αίτηση μετατροπής των δικαιωμάτων σε άδειες έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
2. Οι άδειες που χορηγούνται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 έχουν την ίδια περίοδο ισχύος με τα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Εάν οι εν λόγω άδειες δεν χρησιμοποιηθούν, εκπνέουν το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2018, ή, εάν ένα κράτος μέλος έχει λάβει την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 2023.
3. Οι εκτάσεις που καλύπτονται από τις άδειες που χορηγούνται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν υπολογίζονται για τους σκοπούς του άρθρου 63.
Άρθρο 69
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 όσον αφορά:
α)
τις προϋποθέσεις για την υποβολή της αίτησης εξαίρεσης που αναφέρεται στο άρθρο 62 παράγραφος 4·
β)
τους κανόνες σχετικά με τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2·
γ)
την προσθήκη κριτηρίων σε αυτά που παρατίθενται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2·
δ)
τη συνύπαρξη αμπέλων που ο παραγωγός έχει δεσμευτεί να εκριζώσει με νεοφυτευθείσες αμπέλους, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 66 παράγραφος 2·
ε)
τους λόγους για τις αποφάσεις των κρατών μελών δυνάμει του άρθρου 66 παράγραφος 3.
Άρθρο 70
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα σχετικά με:
α)
τις διαδικασίες αδειοδότησης·
β)
τα βιβλία που πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη και τις κοινοποιήσεις που πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Έλεγχος του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Άρθρο 71
Μη εγκεκριμένες φυτεύσεις
1. Οι παραγωγοί εκριζώνουν με δικά τους έξοδα τις αμπελουργικές εκτάσεις που έχουν φυτευτεί χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
2. Σε περίπτωση που οι παραγωγοί δεν προχωρήσουν σε εκριζώσεις εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία που τους γνωστοποιήθηκε η παρατυπία, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την εκρίζωση των φυτεύσεων αυτών εντός δύο ετών από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου. Οι σχετικές δαπάνες βαρύνουν τους παραγωγούς τους οποίους αφορά το μέτρο.
3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους το αργότερο, το συνολικό μέγεθος των εκτάσεων στις οποίες διαπιστώνεται φύτευση αμπέλων χωρίς την απαιτούμενη άδεια μετά την 1η Ιανουαρίου 2016, καθώς και των εκτάσεων που εκριζώθηκαν κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2.
4. Παραγωγός ο οποίος δεν έχει συμμορφωθεί με την υποχρέωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου υφίσταται τις κυρώσεις που ορίζονται στο άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
5. Οι αμπελουργικές εκτάσεις που δεν διαθέτουν άδεια αποκλείονται από εθνικά ή ενωσιακά μέτρα στήριξης.
Άρθρο 72
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για τον προσδιορισμό των λεπτομερειών των υποχρεώσεων κοινοποίησης με τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφώνονται, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών μειώσεων των δημοσιονομικών ορίων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙ σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Κανονεσ σχετικοι με την εμπορια
Τμημα 1
Προτυπα εμποριας
Υποτμημα 1
Εισαγωγικες διαταξεις
Άρθρο 73
Πεδίο εφαρμογής
Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων εφαρμοστέων στα γεωργικά προϊόντα, καθώς και των διατάξεων που θεσπίζονται στον κτηνιατρικό και στον φυτοϋγειονομικό τομέα, καθώς και στον τομέα των τροφίμων με σκοπό να διασφαλιστεί η συμμόρφωση των προϊόντων με τα πρότυπα υγιεινής και καταλληλότητας και η προστασία της υγείας των ανθρώπων, των φυτών και των ζώων, το παρόν τμήμα περιλαμβάνει κανόνες που αφορούν τα πρότυπα εμπορίας. Οι κανόνες αυτοί διακρίνονται σε υποχρεωτικούς κανόνες και προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις, για τα γεωργικά προϊόντα.
Υποτμημα 2
Προτυπα εμποριας κατα τομεις ή προϊοντα
Άρθρο 74
Γενική αρχή
Τα προϊόντα για τα οποία έχουν θεσπιστεί πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν σύμφωνα με το παρόν τμήμα μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Ένωσης μόνο εάν ικανοποιούν τα εν λόγω πρότυπα.
Άρθρο 75
Θέσπιση και περιεχόμενο
1. Τα πρότυπα εμπορίας μπορούν να εφαρμόζονται σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς και/ή προϊόντα:
α)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές·
β)
οπωροκηπευτικά·
γ)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
δ)
μπανάνες·
ε)
ζώντα φυτά·
στ)
αυγά·
ζ)
κρέας πουλερικών·
η)
λιπαρές ουσίες για επάλειψη που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση·
θ)
λυκίσκος.
2. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες παραγωγής και εμπορίας, καθώς και η ποιότητα των γεωργικών προϊόντων που καλύπτονται από τις παραγράφους 1 και 4 του παρόντος άρθρου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν σε όλα τα στάδια της εμπορίας, καθώς και τις παρεκκλίσεις και τις εξαιρέσεις από τα εν λόγω πρότυπα, με σκοπό την προσαρμογή στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς, τις εξελισσόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών και τις εξελίξεις στα σχετικά διεθνή πρότυπα, καθώς και την αποφυγή της δημιουργίας εμποδίων στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων.
3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27), τα πρότυπα εμπορίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να καλύπτουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα, που καθορίζονται ανά τομέα ή προϊόν και βασίζονται στα χαρακτηριστικά κάθε τομέα, την ανάγκη ρύθμισης της διάθεσης στην αγορά και τους όρους της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου:
α)
τους τεχνικούς ορισμούς, την ονομασία και τις ονομασίες πώλησης για τομείς εκτός εκείνων που καθορίζονται στο άρθρο 78·
β)
τα κριτήρια ταξινόμησης, όπως η κατάταξη σε κατηγορίες, το βάρος, το μέγεθος, η ηλικία και η κατηγορία·
γ)
το είδος, τη φυτική ποικιλία ή τη φυλή του ζώου ή τον εμπορικό τύπο·
δ)
την παρουσίαση, την επισήμανση ως προς τα υποχρεωτικά πρότυπα εμπορίας, τη συσκευασία, τους κανόνες που ισχύουν για τα συσκευαστήρια, τη σήμανση, το έτος συγκομιδής και τη χρήση ειδικών ενδείξεων, με την επιφύλαξη των άρθρων 92 έως 123·
ε)
κριτήρια όπως η εμφάνιση, η σύσταση, η διάπλαση, τα χαρακτηριστικά του προϊόντος η ποσοστιαία περιεκτικότητα σε νερό·
στ)
ειδικές ύλες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ή κατασκευαστικά στοιχεία ή συστατικά, συμπεριλαμβανομένων των περιεχόμενων ποσοτήτων, της καθαρότητας και της ταυτοποίησής τους·
ζ)
τον τύπο καλλιέργειας ή εκτροφής και τη μέθοδο παραγωγής, περιλαμβανόμενων των οινολογικών πρακτικών και των προηγμένων συστημάτων βιώσιμης παραγωγής·
η)
την ανάμειξη γλευκών σταφυλιών και οίνων, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών ορισμών, τη σύμμειξη και τους σχετικούς περιορισμούς·
θ)
τη συχνότητα συλλογής, την παράδοση, τη συντήρηση και την επεξεργασία, τη μέθοδο και τη θερμοκρασία διατήρησης, την αποθήκευση και τη μεταφορά·
ι)
τον τόπο της καλλιέργειας ή εκτροφής και/ή καταγωγής, εκτός του κρέατος πουλερικών και των λιπαρών ουσιών για επάλειψη·
ια)
τους περιορισμούς όσον αφορά τη χρήση ορισμένων ουσιών και πρακτικών·
ιβ)
ειδικές χρήσεις·
ιγ)
τους όρους που διέπουν τη διάθεση, κατοχή, κυκλοφορία και χρήση των προϊόντων που δεν συνάδουν με τα πρότυπα εμπορίας που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή με τους ορισμούς, τις ονομασίες και τις ονομασίες πώλησης που αναφέρονται στο άρθρο 78, καθώς και τη διάθεση των υποπροϊόντων.
4. Επιπροσθέτως της παραγράφου 1α, οι προδιαγραφές εμπορίας μπορούν να εφαρμόζονται στον τομέα του οίνου. Τα στοιχεία στ), ζ), η), ι) και ιγ) της παραγράφου 3 εφαρμόζονται επί του προκειμένου τομέως.
5. Τα πρότυπα εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν που εγκρίνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου καθορίζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 84 έως 88 και του παραρτήματος ΙΧ και λαμβανομένων υπόψη των εξής:
α)
των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των σχετικών προϊόντων·
β)
της ανάγκης να εξασφαλιστούν οι συνθήκες για τη διευκόλυνσης της διάθεσης των προϊόντων στην αγορά·
γ)
του συμφέροντος των παραγωγών να γνωστοποιούν τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και τα χαρακτηριστικά καλλιέργειας ή εκτροφής και του συμφέροντος των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα, μεταξύ άλλων όσον αφορά τους τόπους καλλιέργειας ή εκτροφής, που προσδιορίζονται κατά περίπτωση στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, έπειτα από εκτίμηση, ιδίως, του κόστους και της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και των ωφελειών για τους παραγωγούς και τον τελικό καταναλωτή·
δ)
των μεθόδων που είναι διαθέσιμες για τον προσδιορισμό των φυσικών, χημικών και οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των προϊόντων·
ε)
των τυποποιημένων συστάσεων που εκδίδονται από διεθνείς φορείς·
στ)
της ανάγκης να διαφυλάσσονται τα φυσικά και ουσιώδη χαρακτηριστικά των προϊόντων και να αποφεύγεται η ουσιαστική μεταβολή της σύνθεσης του οικείου προϊόντος.
6. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και η ανάγκη βελτίωσης της ποιότητας και των οικονομικών συνθηκών παραγωγής και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την τροποποίηση του καταλόγου των τομέων της παραγράφου 1. Οι συγκεκριμένες κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περιορίζονται αυστηρά στις αποδεδειγμένες ανάγκες που προκύπτουν από τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, την τεχνική πρόοδο ή την ανάγκη για καινοτόμα προϊόντα, και αποτελούν αντικείμενο έκθεσης της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, στην οποία αξιολογούνται, ειδικότερα, οι ανάγκες των καταναλωτών, οι δαπάνες και η διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων, περιλαμβανομένου του αντικτύπου στην εσωτερική αγορά και το διεθνές εμπόριο και τα οφέλη για τους παραγωγούς και τους τελικούς καταναλωτές.
Άρθρο 76
Πρόσθετες απαιτήσεις για την εμπορία προϊόντων στον τομέα των οπωροκηπευτικών
1. Επιπλέον, καθόσον αφορά τα εφαρμοστέα πρότυπα εμπορίας τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 75, τα οπωροκηπευτικά προϊόντα που προορίζονται να πωληθούν νωπά στον καταναλωτή μπορούν να διατίθενται στην αγορά μόνο εάν είναι καλής, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας και εάν αναγράφεται η χώρα προέλευσης.
2. Τα πρότυπα εμπορίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και τυχόν πρότυπα εμπορίας για τον τομέα των οπωροκηπευτικών οριζόμενα σύμφωνα με το παρόν υποτμήμα, εφαρμόζονται σε όλα τα στάδια εμπορίας, περιλαμβανομένης της εισαγωγής και εξαγωγής και μπορούν να καλύπτουν την ποιότητα, την ταξινόμηση σε κατηγορίες, το βάρος, το μέγεθος, τη συσκευασία, την αποθήκευση, τη μεταφορά, την παρουσίαση και την εμπορία.
3. Ο κάτοχος προϊόντων του τομέα των οπωροκηπευτικών που καλύπτονται από πρότυπα εμπορίας εκθέτει τα εν λόγω προϊόντα, τα προσφέρει προς πώληση και τα παραδίδει ή τα εμπορεύεται εντός της Ένωσης αποκλειστικά και μόνον σύμφωνα με τα εν λόγω πρότυπα, είναι δε υπεύθυνος για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς αυτά.
4. Για τη σωστή εφαρμογή της απαίτησης της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και για να συνεκτιμηθούν ειδικές καταστάσεις ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 οι οποίες είναι αναγκαίες για την ορθή εφαρμογή του.
Άρθρο 77
Πιστοποίηση για τον λυκίσκο
1. Κατά περίπτωση, επιπλέον των εφαρμοστέων προτύπων εμπορίας, τα προϊόντα λυκίσκου, τα οποία συγκομίζονται ή παρασκευάζονται εντός της Ένωσης υπόκεινται σε διαδικασία πιστοποίησης, σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
2. Πιστοποιητικό μπορεί να εκδίδεται μόνον για προϊόντα που παρουσιάζουν τα στοιχειώδη ποιοτικά χαρακτηριστικά που είναι κατάλληλα για συγκεκριμένο στάδιο της εμπορίας τους. Για τη σκόνη λυκίσκου, τη σκόνη λυκίσκου με υψηλότερη περιεκτικότητα λουπουλίνης, τα εκχυλίσματα λυκίσκου και τα ανάμεικτα προϊόντα λυκίσκου, το πιστοποιητικό εκδίδεται μόνον εφόσον η περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε οξύ άλφα δεν είναι κατώτερη από την αντίστοιχη περιεκτικότητα του λυκίσκου από τον οποίον παρασκευάσθηκαν τα προϊόντα αυτά.
3. Το πιστοποιητικό αναφέρει τουλάχιστον:
α)
τον ή τους τόπους παραγωγής του λυκίσκου·
β)
το ή τα έτη συγκομιδής· και
γ)
την ή τις ποικιλίες.
4. Η εμπορία ή η εξαγωγή προϊόντων λυκίσκου επιτρέπεται μόνον εάν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Στην περίπτωση εισαγόμενων προϊόντων του τομέα του λυκίσκου, το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 190 παράγραφος 2 θεωρείται ισότιμο προς το πιστοποιητικό αυτό.
5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό μέτρων που παρεκκλίνουν από την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου:
α)
με σκοπό την ικανοποίηση των εμπορικών απαιτήσεων ορισμένων τρίτων χωρών· ή
β)
για τα προϊόντα που προορίζονται για ιδιαίτερες χρήσεις.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο:
i)
δεν επηρεάζουν την κανονική εμπορία προϊόντων για τα οποία έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό· και
ii)
συνοδεύονται από εγγυήσεις προς αποφυγή σύγχυσης με τα προϊόντα αυτά.
Άρθρο 78
Ορισμοί, ονομασίες και ονομασίες πώλησης για ορισμένους τομείς και προϊόντα
1. Κατά περίπτωση, επιπλέον των εφαρμοστέων προτύπων εμπορίας, οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ ισχύουν για τους εξής τομείς ή προϊόντα:
α)
βόειο κρέας·
β)
οίνος·
γ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση·
δ)
κρέας πουλερικών
ε)
αυγά·
στ)
λιπαρές ουσίες για επάλειψη που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση· και
ζ)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές·
2. Οι ορισμοί, οι ονομασίες ή οι ονομασίες πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ μπορούν να χρησιμοποιούνται στην Ένωση μόνο για την εμπορία προϊόντων τα οποία πληρούν τις αντίστοιχες απαιτήσεις του εν λόγω παραρτήματος.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, όσον αφορά τις τροποποιήσεις των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ, καθώς και τις παρεκκλίσεις ή τις εξαιρέσεις από αυτές. Οι πράξεις αυτές περιορίζονται αυστηρώς στις αποδεδειγμένες ανάγκες που προκύπτουν από την μεταβαλλομένη καταναλωτική ζήτηση, την τεχνική πρόοδο ή τις ανάγκες για καινοτόμα προϊόντα.
4. Προκειμένου να έχουν οι επιχειρήσεις και τα κράτη μέλη σαφή και κατάλληλη αντίληψη των ορισμών και των ονομασιών πώλησης που προβλέπονται στο παράρτημα VΙΙ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τους κανόνες για τον καθορισμό και την εφαρμογή τους.
5. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και η εξέλιξη της αγοράς γαλακτοκομικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον προσδιορισμό των γαλακτοκομικών προϊόντων για τα οποία πρέπει να αναφέρεται το ζωικό είδος από το οποίο προέρχεται το γάλα, αν δεν προέρχεται από βοοειδή, και για τη θέσπιση των απαραίτητων κανόνων.
Άρθρο 79
Όρια ανοχής
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε προϊόντος ή τομέα, τα διαφορετικά στάδια εμπορίας, οι τεχνικές συνθήκες, πιθανές σημαντικές πρακτικές δυσκολίες, καθώς και η ακρίβεια και η επαναληψιμότητα των μεθόδων ανάλυσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με το όριο ανοχής για ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πρότυπα, πέραν του οποίου ολόκληρη η παρτίδα προϊόντων θα θεωρείται μη συμμορφούμενη με το συγκεκριμένο πρότυπο.
2. Κατά τη θέσπιση των πράξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να μην αλλοιώνονται τα εγγενή χαρακτηριστικά του προϊόντος και να αποφεύγεται η υποβάθμιση της ποιότητάς του.
Άρθρο 80
Οινολογικές πρακτικές και μέθοδοι ανάλυσης
1. Για την παραγωγή και συντήρηση στην Ένωση των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ, χρησιμοποιούνται μόνο οι οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙΙ και προβλέπονται στο άρθρο 75 παράγραφος 3 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 83 παράγραφοι 2 και 3.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:
α)
στους χυμούς σταφυλιών και τους συμπυκνωμένους χυμούς σταφυλιών· και
β)
στο γλεύκος σταφυλιών και στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών.
Οι εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές χρησιμοποιούνται μόνο για την ορθή οινοποίηση, την καλή συντήρηση ή τον εξευγενισμό του προϊόντος.
Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ παράγονται στην Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
2. Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ δεν διατίθενται στην αγορά της Ένωσης εάν:
α)
έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες ενωσιακές οινολογικές πρακτικές·
β)
έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες εθνικές οινολογικές πρακτικές· ή
γ)
δεν τηρούν τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
Τα μη εμπορεύσιμα σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο αμπελοοινικά προϊόντα καταστρέφονται. Κατά παρέκκλιση από τον ως άνω κανόνα, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν να χρησιμοποιούνται από αποστακτήρια, εργοστάσια οξοποιίας ή για βιομηχανικούς σκοπούς ορισμένα προϊόντα που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που καθορίζουν τα ίδια τα κράτη μέλη, υπό την προϋπόθεση ότι η εξουσιοδότηση αυτή δεν μετατρέπεται σε κίνητρο παραγωγής αμπελοοινικών προϊόντων με χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
3. Για την έγκριση των οινολογικών πρακτικών που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 3 στοιχείο ζ), η Επιτροπή:
α)
λαμβάνει υπόψη τις οινολογικές πρακτικές και μεθόδους ανάλυσης που συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου, καθώς και τα αποτελέσματα της πειραματικής χρήσης οινολογικών πρακτικών που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί·
β)
λαμβάνει υπόψη την προστασία της δημόσιας υγείας·
γ)
λαμβάνει υπόψη τον πιθανό κίνδυνο παραπλάνησης των καταναλωτών λόγω των παγιωμένων αντιλήψεων και των αντίστοιχων προσδοκιών τους για το προϊόν, εκτιμώντας τη διαθεσιμότητα και την εφαρμοσιμότητα μέσων πληροφόρησης για την εξάλειψη παρόμοιων κινδύνων·
δ)
επιτρέπει τη διατήρηση των φυσικών και βασικών χαρακτηριστικών του οίνου και δεν προκαλεί ουσιαστική αλλαγή στη σύσταση του σχετικού προϊόντος·
ε)
διασφαλίζει αποδεκτό στοιχειώδες επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος·
στ)
τηρεί τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙΙ.
4. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή μεταχείριση των μη εμπορεύσιμων αμπελοοινικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τους κανόνες του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου για τις εθνικές διαδικασίες απόσυρσης ή καταστροφής αμπελοοινικών προϊόντων που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις.
5. Η Επιτροπή, εφόσον απαιτείται, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που ορίζουν τις μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 75 παράγραφος 5 στοιχείο δ) για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ. Οι μέθοδοι αυτές βασίζονται σε κάθε σχετική μέθοδο που συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου, εκτός αν είναι αναποτελεσματική ή ακατάλληλη για τον σκοπό που επιδιώκει η Ένωση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Μέχρις ότου θεσπιστούν αυτές οι εκτελεστικές πράξεις, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι και οι κανόνες που επιτρέπονται από το οικείο κράτος μέλος.
Άρθρο 81
Οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου
1. Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ και παράγονται στην Ένωση παρασκευάζονται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη ταξινομούν τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται στα εδάφη τους προς οινοπαραγωγή.
Τα κράτη μέλη επιτρέπεται να ταξινομούν μόνον τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που πληρούν τους εξής όρους:
α)
η ποικιλία ανήκει στο είδος Vitis vinifera ή προέρχεται από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis·
β)
η ποικιλία δεν είναι μία από τις ακόλουθες: Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton και Hebermont.
Όταν μια οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου διαγράφεται από την ταξινόμηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η εκρίζωση της εν λόγω ποικιλίας πραγματοποιείται εντός 15 ετών από τη διαγραφή της.
3. Τα κράτη μέλη των οποίων η οινοπαραγωγή δεν υπερβαίνει τα 50 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο, υπολογιζόμενη βάσει της μέσης παραγωγής κατά τις τελευταίες πέντε αμπελουργικές περιόδους, απαλλάσσονται από την υποχρέωση ταξινόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο.
Ωστόσο, και στα εν λόγω κράτη μέλη επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται προς οινοπαραγωγή μόνον οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 πρώτο και τρίτο εδάφιο και την παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη επιτρέπουν τη φύτευση, την αναφύτευση ή τον εμβολιασμό των ακόλουθων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου για σκοπούς επιστημονικής έρευνας και πειραμάτων:
α)
οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου μη ταξινομημένες, στην περίπτωση κρατών μελών πλην των αναφερομένων στην παράγραφο 3·
β)
οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 εδάφιο 2, στην περίπτωση των κρατών μελών που αναφέρονται στην παράγραφο 3.
5. Αμπελώνες με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, με σκοπό την παραγωγή οίνου, που έχουν φυτευτεί κατά παράβαση των παραγράφων 2, 3 και 4 εκριζώνονται.
Ωστόσο, δεν είναι υποχρεωτική η εκρίζωση των αμπελώνων των εκτάσεων αυτών όταν η παραγωγή τους προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του οινοπαραγωγού.
Άρθρο 82
Ειδική χρήση οίνου που δεν ανήκει σε καμία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ
Εκτός από τον εμφιαλωμένο οίνο για τον οποίο τεκμηριώνεται ότι η εμφιάλωση πραγματοποιήθηκε πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1971, ο οίνος που παράγεται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες απαριθμούνται στην ταξινόμηση που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο αλλά δεν ανήκει σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ, χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς οικιακή κατανάλωση από τους οινοπαραγωγούς, για παραγωγή ξιδιού από οίνο ή για απόσταξη.
Άρθρο 83
Εθνικές διατάξεις για ορισμένα προϊόντα και τομείς
1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 75 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν εθνικές διατάξεις που καθορίζουν διαφορετικά επίπεδα ποιότητας όσον αφορά τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη. Οι εθνικές αυτές διατάξεις πρέπει να επιτρέπουν την αξιολόγηση των εν λόγω επιπέδων ποιότητας σύμφωνα με κριτήρια που αφορούν κυρίως τις χρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες, τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων και τη φυσική και μικροβιολογική τους σταθερότητα.
Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο εξασφαλίζουν ότι στα προϊόντα άλλων κρατών μελών τα οποία πληρούν τα κριτήρια που θεσπίζονται με τις εν λόγω εθνικές διατάξεις μπορούν να χρησιμοποιούνται, κατά τρόπο που δεν δημιουργεί διακρίσεις, ενδείξεις οι οποίες δηλώνουν ότι ετηρήθησαν τα εν λόγω κριτήρια.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών και να προβλέπουν αυστηρότερους κανόνες για οίνους εγκεκριμένους βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας οι οποίοι παράγονται στο έδαφός τους, με στόχο την ενίσχυση της διατήρησης των βασικών χαρακτηριστικών των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, καθώς και των αφρωδών οίνων και των οίνων λικέρ.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών.
4. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή και διαφανής εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των όρων εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και των όρων κατοχής, κυκλοφορίας και χρήσης των προϊόντων που προκύπτουν από τις πειραματικές πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν ή να διατηρούν συμπληρωματικές εθνικές διατάξεις για τα προϊόντα που καλύπτονται από ενωσιακό πρότυπο εμπορίας μόνον εφόσον οι εν λόγω διατάξεις συνάδουν με το ενωσιακό δίκαιο, ιδιαίτερα με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών, και με την επιφύλαξη της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28).
Υποτμημα 3
Προαιρετικες αποκλειστικες ενδειξεις
Άρθρο 84
Γενική διάταξη
Δημιουργείται σύστημα προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων ανά τομέα ή προϊόν για να καταστεί ευκολότερο για τους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων με χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που παρέχουν προστιθέμενη αξία να κοινοποιούν τα χαρακτηριστικά ή τις ιδιότητες αυτές εντός της εσωτερικής αγοράς και ιδίως για να στηριχθούν και να συμπληρωθούν τα ειδικά πρότυπα εμπορίας.
Το παρόν υποτμήμα δεν ισχύει για τα αμπελοοινικά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1.
Άρθρο 85
Υφιστάμενες προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις
1. Οι προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που καλύπτονται από το σύστημα αυτό από 20ής Δεκεμβρίου 2013 απαριθμούνται στο παράρτημα IX και οι όροι χρήσης τους καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 86 σημείο α).
2. Οι προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παραμένουν σε ισχύ, με την επιφύλαξη τυχόν τροποποιήσεων, εκτός εάν ακυρωθούν δυνάμει του άρθρου 86.
Άρθρο 86
Δέσμευση, τροποποίηση και ακύρωση προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών, οι εξελίξεις της επιστημονικής και τεχνικής γνώσης, η κατάσταση στην αγορά και οι εξελίξεις όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας και τα διεθνή πρότυπα, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227:
α)
για τη δέσμευση πρόσθετης προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης και τον καθορισμό των προϋποθέσεων χρήσης της·
β)
για την τροποποίηση των προϋποθέσεων χρήσης μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης· ή
γ)
για την ακύρωση μιας προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης.
Άρθρο 87
Πρόσθετες προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις
1. Μια ένδειξη, για να είναι επιλέξιμη να καταστεί πρόσθετη προαιρετική αποκλειστική ένδειξη, πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η ένδειξη αφορά χαρακτηριστικό προϊόντος ή ιδιότητα της καλλιέργειας, της εκτροφής ή της επεξεργασίας και συγκεκριμένο τομέα ή προϊόν·
β)
η χρήση της ένδειξης επιτρέπει τη σαφέστερη προβολή της προστιθέμενης αξίας του προϊόντος μέσω των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών ή των ιδιοτήτων καλλιέργειας, εκτροφής ή επεξεργασίας·
γ)
όταν το προϊόν διατίθεται στην αγορά, το αναφερόμενο στο στοιχείο α) χαρακτηριστικό ή ιδιότητά του είναι αναγνωρίσιμο από καταναλωτές σε διάφορα κράτη μέλη·
δ)
οι όροι και η χρήση της ένδειξης συνάδουν με την οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29) ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Κατά τη θέσπιση πρόσθετης προαιρετικής αποκλειστικής ένδειξης, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικά διεθνή πρότυπα και τις υφιστάμενες αποκλειστικές ενδείξεις για τα οικεία προϊόντα ή τομείς.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά ορισμένων τομέων καθώς και οι προσδοκίες των καταναλωτών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με περαιτέρω λεπτομέρειες για τις απαιτήσεις που αφορούν τη θέσπιση πρόσθετης αποκλειστικής ένδειξης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 88
Περιορισμοί στη χρήση των προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων
1. Μια προαιρετική αποκλειστική ένδειξη μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον για την περιγραφή προϊόντων τα οποία συμμορφώνονται με τους όρους που ισχύουν για τη χρήση της.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι η επισήμανση του προϊόντος δεν προκαλεί σύγχυση με τις προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις.
3. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που περιγράφονται με προαιρετικές αποκλειστικές ενδείξεις πληρούν τους όρους που ισχύουν για τη χρήση τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με πρόσθετους κανόνες για τη χρήση προαιρετικών αποκλειστικών ενδείξεων.
Υποτμημα 4
Προτυπα εμποριας που αφορουν τις εισαγωγες και τις εξαγωγες
Άρθρο 89
Γενικές διατάξεις
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, καθώς και ο ειδικός χαρακτήρας ορισμένων γεωργικών προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους όρους υπό τους οποίους θεωρείται ότι τα εισαγόμενα προϊόντα έχουν επιτύχει ισοδύναμο επίπεδο συμμόρφωσης με τα πρότυπα εμπορίας και τους όρους της Ένωσης που επιτρέπουν παρεκκλίσεις από το άρθρο 74· και
β)
τους κανόνες περί εφαρμογής των προτύπων εμπορίας στα προϊόντα που εξάγονται από την Ένωση.
Άρθρο 90
Ειδικές διατάξεις για τις εισαγωγές οίνου
1. Εκτός αν άλλως προβλέπεται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, οι διατάξεις σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και την επισήμανση του οίνου που προβλέπονται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, καθώς και οι ορισμοί, οι ονομασίες και οι ονομασίες πώλησης που αναφέρονται στο άρθρο 78 του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται στα προϊόντα που εισάγονται στην Ένωση και εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ 2009 61, 2009 69 και 2204.
2. Πλην αντιθέτων διατάξεων διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου παράγονται σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές εγκεκριμένες από την Ένωση δυνάμει του παρόντος κανονισμού ή, πριν από την έγκριση κατά το άρθρο 80 παράγραφος 3, σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές τις οποίες συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου.
3. Για την εισαγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 απαιτείται η προσκόμιση:
α)
πιστοποιητικού συμμόρφωσης με τις διατάξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, το οποίο συντάσσεται από αρμόδιο φορέα της χώρας καταγωγής του προϊόντος ο οποίος περιλαμβάνεται σε κατάλογο δημοσιοποιούμενο από την Επιτροπή·
β)
δελτίου ανάλυσης που συντάσσεται από οργανισμό ή υπηρεσία που ορίζεται από τη χώρα καταγωγής του προϊόντος, εάν το προϊόν προορίζεται για άμεση κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Υποτμημα 5
Κοινες διαταξεις
Άρθρο 91
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που να καταρτίζουν τον κατάλογο για το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙΙ σημείο 5 δεύτερο εδάφιο και τις λιπαρές ουσίες για επάλειψη που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος VΙΙ έκτο εδάφιο στοιχείο α) με βάση ενδεικτικούς καταλόγους προϊόντων που τα κράτη μέλη θεωρούν ότι αντιστοιχούν, εντός της επικράτειάς τους, στις διατάξεις αυτές και τους οποίους τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή·
β)
που να θεσπίζουν κανόνες για την εφαρμογή των προτύπων εμπορίας ανά τομέα ή προϊόν·
γ)
που να θεσπίζουν κανόνες βάσει των οποίων να διαπιστώνεται κατά πόσον τα προϊόντα έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία κατά παράβαση των εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών·
δ)
που να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών των προϊόντων·
ε)
που να θεσπίζουν κανόνες για τον καθορισμό του ορίου ανοχής ·
στ)
που να θεσπίζουν κανόνες για την εφαρμογή των μέτρων του άρθρου 89·
ζ)
που να θεσπίζουν κανόνες για την ταυτοποίηση ή την καταγραφή του παραγωγού και/ή των βιομηχανικών εγκαταστάσεων στις οποίες παρασκευάσθηκε ή μεταποιήθηκε το προϊόν, για τις διαδικασίες πιστοποίησης και για τα εμπορικά έγγραφα, τα συνοδευτικά έγγραφα και τα βιβλία που πρέπει να τηρούνται.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Ονομασιες προελευσης, γεωγραφικες ενδειξεις και παραδοσιακες ενδειξεις στον αμπελοοινικο τομεα
Υποτμημα 1
Εισαγωγικες διαταξεις
Άρθρο 92
Πεδίο εφαρμογής
1. Οι κανόνες για τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τις παραδοσιακές ενδείξεις που ορίζονται στο παρόν τμήμα εφαρμόζονται στα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1, 3 έως 6, 8, 9, 11, 15 και 16.
2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχουν ως βάση:
α)
την προστασία των έννομων συμφερόντων των καταναλωτών και των παραγωγών·
β)
τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς των σχετικών προϊόντων· και
γ)
την προώθηση της παραγωγής ποιοτικών προϊόντων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα, με παράλληλη δυνατότητα εφαρμογής εθνικών μέτρων στο πλαίσιο πολιτικών για την ποιότητα.
Υποτμημα 2
Ονομασiες προeλευσης και γεωγραφικες ενδειξεις
Άρθρο 93
Ορισμοί
1. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α) «ονομασία προέλευσης»: ονομασία περιοχής, συγκεκριμένης τοποθεσίας ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, χώρας η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 και πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
i)
η ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον με τους εγγενείς φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντές του·
ii)
τα σταφύλια από τα οποία παράγεται το προϊόν προέρχονται αποκλειστικά από τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή·
iii)
η παραγωγή πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή· και
iv)
το προϊόν προέρχεται αποκλειστικά από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera·
β) «γεωγραφική ένδειξη»: ένδειξη αναφερόμενη σε περιοχή, συγκεκριμένη τοποθεσία ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, χώρα η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 και το οποίο πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:
i)
έχει συγκεκριμένη ποιότητα, φήμη ή άλλα χαρακτηριστικά που οφείλονται στην εν λόγω γεωγραφική προέλευσή του·
ii)
τουλάχιστον το 85 % των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή περιοχή·
iii)
η παραγωγή πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή· και
iv)
προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis.
2. Ορισμένες παραδοσιακά χρησιμοποιούμενες ονομασίες συνιστούν ονομασίες προέλευσης εάν:
α)
περιγράφουν έναν οίνο·
β)
αναφέρονται σε γεωγραφική ονομασία·
γ)
πληρούν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iv) και
δ)
έχουν υποστεί τη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν υποτμήμα για την εξασφάλιση προστασίας σε ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις.
3. Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν γεωγραφικές περιοχές σε τρίτες χώρες, είναι επιλέξιμες για προστασία στην Ένωση σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
4. Η παραγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημείο iii) καλύπτει όλες τις σχετικές εργασίες, από τον τρύγο έως την ολοκλήρωση της οινοποίησης, πλην των διεργασιών που εκτελούνται μετά την παραγωγή.
5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο β) σημείο ii), το 15 % των σταφυλιών που μπορεί κατ’ ανώτατο όριο να μην προέρχεται από την οριοθετημένη περιοχή προέρχεται από το κράτος μέλος ή την τρίτη χώρα όπου βρίσκεται η περιοχή αυτή.
Άρθρο 94
Αιτήσεις προστασίας
1. Οι αιτήσεις προστασίας ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων συνοδεύονται από τεχνικό φάκελο που περιλαμβάνει:
α)
την ονομασία για την οποία ζητείται προστασία·
β)
το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος·
γ)
τις προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στην παράγραφο 2· και
δ)
ενιαίο έγγραφο στο οποίο συνοψίζονται οι προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στην παράγραφο 2.
2. Οι προδιαγραφές του προϊόντος επιτρέπουν στα ενδιαφερόμενα μέρη να ελέγχουν τις σχετικές συνθήκες παραγωγής του προϊόντος που φέρει την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη.
Οι προδιαγραφές του προϊόντος περιλαμβάνουν τουλάχιστον:
α)
την ονομασία για την οποία ζητείται προστασία·
β)
περιγραφή του οίνου ή των οίνων:
i)
για την ονομασία προέλευσης, τα βασικά αναλυτικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά·
ii)
για την γεωγραφική ένδειξη, τα βασικά αναλυτικά χαρακτηριστικά, καθώς και αξιολόγηση ή ένδειξη των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών·
γ)
κατά περίπτωση, τις ειδικές οινολογικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του οίνου ή των οίνων, καθώς και τους σχετικούς περιορισμούς για την παραγωγή τους·
δ)
την οριοθέτηση της σχετικής γεωγραφικής περιοχής·
ε)
την ανώτατη απόδοση ανά εκτάριο·
στ)
ένδειξη της ή των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες προέρχεται ο οίνος ή οι οίνοι·
ζ)
τα λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ο δεσμός που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο i) ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 93 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i)·
η)
τις εφαρμοστέες απαιτήσεις που ορίζονται σε ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία ή, εφόσον προβλέπεται από τα κράτη μέλη, από οργάνωση που διαχειρίζεται την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να είναι αντικειμενικές, χωρίς διακρίσεις και σύμφωνες προς το ενωσιακό δίκαιο·
θ)
την ονομασία και τη διεύθυνση των αρχών ή των οργανισμών που ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων των προδιαγραφών του προϊόντος, καθώς και τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους.
3. Σε περίπτωση που η αίτηση παροχής προστασίας αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, περιλαμβάνει, επιπλέον των στοιχείων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η σχετική ονομασία προστατεύεται στη χώρα προέλευσης.
Άρθρο 95
Αιτούντες
1. Αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης μπορεί να υποβάλλει οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη ομάδα παραγωγών ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, μεμονωμένος παραγωγός. Στην αίτηση μπορούν να συμμετέχουν άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.
2. Οι παραγωγοί μπορούν να υποβάλλουν αίτηση παροχής προστασίας μόνο για οίνους τους οποίους παράγουν.
3. Σε περίπτωση ονομασίας που αφορά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακή ονομασία που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, μπορεί να υποβάλλεται κοινή αίτηση.
Άρθρο 96
Εθνική προκαταρκτική διαδικασία
1. Οι αιτήσεις προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης για οίνους καταγωγής Ένωσης υπόκεινται σε εθνική προκαταρκτική διαδικασία.
2. Η αίτηση προστασίας υποβάλλεται στο κράτος μέλος από την επικράτεια του οποίου προέρχεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.
3. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση προστασίας προβαίνει σε εξέτασή της, προκειμένου να διαπιστώσει εάν πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
Το εν λόγω κράτος μέλος εφαρμόζει εθνική διαδικασία που διασφαλίζει τη δέουσα δημοσίευση της αίτησης και προβλέπει προθεσμία τουλάχιστον δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης, εντός της οποίας οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον και διαμένει ή είναι εγκατεστημένο στο έδαφός του δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας στο εν λόγω κράτος μέλος δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.
4. Εάν το κράτος μέλος που εξετάζει την αίτηση θεωρεί ότι η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη δεν πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα ή ότι δεν συνάδει με την ενωσιακή νομοθεσία, απορρίπτει την αίτηση.
5. Εάν το κράτος μέλος που εξετάζει την αίτηση θεωρεί ότι πληρούνται οι απαιτήσεις, προβλέπει εθνική διαδικασία που διασφαλίζει τη δέουσα δημοσίευση της προδιαγραφής του προϊόντος τουλάχιστον στο Διαδίκτυο και προωθεί την αίτηση στην Επιτροπή.
Άρθρο 97
Εξέταση από την Επιτροπή
1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την ημερομηνία υποβολής της αίτησης προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.
2. Η Επιτροπή εξετάζει αν οι αιτήσεις προστασίας που αναφέρονται στο άρθρο 94 πληρούν τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
3. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι πληρούνται οι όροι του παρόντος υποτμήματος, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και των στοιχείων της δημοσίευσης των προδιαγραφών του προϊόντος που πραγματοποιήθηκε κατά την προκαταρκτική εθνική διαδικασία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
4. Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν πληρούνται οι όροι του παρόντος υποτμήματος, εκδίδει,εκτελεστικές πράξεις που απορρίπτουν την αίτηση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 98
Διαδικασία ένστασης
Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο δ), οποιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα ή οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον και διαμένει ή είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος εκτός εκείνου στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση προστασίας ή σε τρίτη χώρα δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένη δήλωση σχετικά με τους όρους επιλεξιμότητας που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.
Σε περίπτωση φυσικού ή νομικού προσώπου που διαμένει ή είναι εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα, η δήλωση αυτή υποβάλλεται είτε απευθείας είτε μέσω των αρχών της οικείας τρίτης χώρας, εντός της περιόδου των δύο μηνών που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Άρθρο 99
Απόφαση σχετικά με την παροχή προστασίας
Με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή κατά την περάτωση της διαδικασίας ένστασης που αναφέρεται στο άρθρο 98, εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που είτε παρέχουν προστασία στην ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη που πληροί τους όρους που αναφέρονται στο παρόν υποτμήμα και συνάδει με την ενωσιακή νομοθεσία είτε απορρίπτουν την αίτηση όταν δεν πληρούνται οι όροι αυτοί.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 100
Ομώνυμα
1. Ονομασία για την οποία υποβάλλεται αίτηση και η οποία είναι απολύτως ή εν μέρει ομώνυμη με ονομασία που έχει ήδη καταχωριστεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού καταχωρίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των τοπικών και παραδοσιακών χρήσεων και τυχόν κινδύνων σύγχυσης.
Ομώνυμη ονομασία που δημιουργεί στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλη επικράτεια δεν καταχωρίζεται, ακόμη και αν είναι ακριβής όσον αφορά την επικράτεια, την περιοχή ή την τοποθεσία από την οποία προέρχονται τα εν λόγω προϊόντα.
Η χρήση καταχωρισμένης ομώνυμης ονομασίας είναι δυνατή μόνον εάν εξασφαλίζεται ότι η μεταγενέστερα καταχωριζόμενη ομώνυμη ονομασία διακρίνεται σαφώς στην πράξη από την ήδη καταχωρισμένη, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για ισότιμη μεταχείριση των οικείων παραγωγών και αποφυγής της παραπλάνησης των καταναλωτών.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, εάν μια ονομασία για την οποία υποβάλλεται αίτηση είναι απολύτως ή εν μέρει ομώνυμη με γεωγραφική ένδειξη που προστατεύεται δυνάμει του δικαίου των κρατών μελών.
3. Σε περίπτωση που η ονομασία μιας οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, η ονομασία αυτή δεν χρησιμοποιείται για την επισήμανση των γεωργικών προϊόντων.
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό εξαιρέσεων από τον κανόνα αυτό.
4. Η προστασία των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων προϊόντων που καλύπτονται από το άρθρο 93 του παρόντος κανονισμού δεν θίγει προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις που ισχύουν για αλκοολούχα ποτά κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (30).
Άρθρο 101
Πρόσθετοι λόγοι άρνησης προστασίας
1. Οι ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές δεν προστατεύονται ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» νοείται η ονομασία οίνου η οποία, παρόλο που συνδέεται με την τοποθεσία ή την περιοχή όπου το προϊόν είχε αρχικά παραχθεί ή διατεθεί στην αγορά, έχει πλέον καταστεί κοινή ονομασία οίνου στην Ένωση.
Προκειμένου να προσδιοριστεί εάν μία ονομασία έχει καταστεί κοινή ή όχι λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ιδίως:
α)
η υφιστάμενη κατάσταση στην Ένωση, ιδίως στις περιοχές κατανάλωσης·
β)
το σχετικό ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο.
2. Δεν προστατεύεται ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη ονομασία εάν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος και της αναγνωρισιμότητάς του, η προστασία θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του οίνου.
Άρθρο 102
Σχέση με εμπορικά σήματα
1. Η καταχώριση εμπορικού σήματος το οποίο περιλαμβάνει ή συνίσταται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη που δεν τηρεί τη σχετική προδιαγραφή του προϊόντος ή η χρήση του οποίου εμπίπτει στο άρθρο 103 παράγραφος 2 και αφορά προϊόν που ανήκει σε μία από τις κατηγορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα VΙΙ μέρος II:
α)
δεν γίνεται δεκτή, εάν η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή και, κατά συνέπεια, παρέχεται προστασία στην ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη· ή
β)
ακυρώνεται.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 101 παράγραφος 2, εμπορικό σήμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή το οποίο έχει καταχωριστεί ή έχει καθιερωθεί με τη χρήση καλή τη πίστει, εάν προβλέπεται η δυνατότητα αυτή από το σχετικό εθνικό δίκαιο, στην επικράτεια της Ένωσης είτε πριν από την ημερομηνία έναρξης της προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στη χώρα προέλευσης είτε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996 μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και να ανανεώνεται κατά παρέκκλιση από την προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχουν λόγοι ακύρωσης ή ανάκλησης του εμπορικού σήματος σύμφωνα με την οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31) ή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου (32).
Στις περιπτώσεις αυτές, επιτρέπεται η χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης παράλληλα με τα αντίστοιχα εμπορικά σήματα.
Άρθρο 103
Προστασία
1. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δύνανται να χρησιμοποιούνται από οποιαδήποτε επιχείρηση διαθέτει στην αγορά οίνο που παράγεται σύμφωνα με την αντίστοιχη προδιαγραφή προϊόντος.
2. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και οι οίνοι για τους οποίους χρησιμοποιούνται οι εν λόγω προστατευόμενες ονομασίες σύμφωνα με τις προδιαγραφές του προϊόντος προστατεύονται από:
α)
κάθε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση της εν λόγω προστατευόμενης ονομασίας:
i)
από παρόμοια προϊόντα που δεν πληρούν την προδιαγραφή προϊόντος της προστατευόμενης ονομασίας· ή
ii)
στον βαθμό που η χρήση αυτή εκμεταλλεύεται τη φήμη της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης·
β)
κάθε κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση, έστω και αν αναφέρεται η πραγματική προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή εάν η προστατευόμενη ονομασία χρησιμοποιείται σε μετάφραση, μεταγραφή ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «τρόπος», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται στ…», «απομίμηση», «γεύση», «είδος» ή άλλες ανάλογες·
γ)
κάθε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη σχετική με την προέλευση, την καταγωγή, τον χαρακτήρα ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος στην εξωτερική ή εσωτερική συσκευασία, το διαφημιστικό υλικό ή τα έγγραφα που αφορούν τον σχετικό οίνο καθώς και στη συσκευασία του προϊόντος σε δοχείο που μπορεί να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά την προέλευσή του·
δ)
κάθε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική προέλευση του προϊόντος.
3. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές στην Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 101 παράγραφος 1.
Άρθρο 104
Μητρώο
Η Επιτροπή καταρτίζει και διατηρεί ηλεκτρονικό μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων οίνων, στο οποίο έχει πρόσβαση το κοινό. Στο μητρώο μπορούν να καταχωρίζονται ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις που αφορούν προϊόντα τρίτων χωρών τα οποία προστατεύονται στην Ένωση βάσει διεθνούς συμφωνίας στην οποία η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος. Οι εν λόγω ονομασίες καταχωρίζονται στο μητρώο ως προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, εκτός εάν στην εν λόγω συμφωνία χαρακτηρίζονται ρητά ως προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης βάσει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 105
Τροποποιήσεις των προδιαγραφών προϊόντος
Κάθε ενδιαφερόμενος που πληροί τους όρους του άρθρου 95 μπορεί να υποβάλλει αίτηση για έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, ιδίως με σκοπό την προσαρμογή στην εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων ή την εκ νέου οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής που αναφέρεται στο άρθρο 94 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο δ). Στις αιτήσεις περιγράφονται και αιτιολογούνται οι ζητούμενες τροποποιήσεις.
Άρθρο 106
Ανάκληση
Η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να ανακαλούν την προστασία ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, εάν δεν εξασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 107
Υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων
1. Οι ονομασίες οίνων που αναφέρονται στα άρθρα 51 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 (33) του Συμβουλίου και το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002 (34) της Επιτροπής προστατεύονται αυτομάτως δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104 του παρόντος κανονισμού.
2. Η Επιτροπή λαμβάνει τα διοικητικά μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαγραφή των ονομασιών οίνων για τις οποίες ισχύει το άρθρο 118ιε παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 από το μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104 του παρόντος κανονισμού, με εκτελεστικές πράξεις εκδιδόμενες χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
3. Το άρθρο 106 δεν εφαρμόζεται στις υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να ανακαλούν την προστασία υφισταμένων προστατευόμενων ονομασιών οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εάν δεν πληρούν τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 93.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
4. Για την Κροατία, οι ονομασίες οίνων που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (35) προστατεύονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, με την επιφύλαξη του αποτελέσματος της διαδικασίας ενστάσεων. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 104.
Άρθρο 108
Τέλη
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν τέλη για την κάλυψη των δαπανών τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνεπάγεται η εξέταση των αιτήσεων προστασίας, των ενστάσεων, των αιτήσεων τροποποιήσεων και των αιτήσεων ανάκλησης δυνάμει του παρόντος υποτμήματος.
Άρθρο 109
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παραγωγής στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, που θεσπίζουν:
α)
τα πρόσθετα κριτήρια οριοθέτησης της γεωγραφικής περιοχής· και
β)
τους περιορισμούς και τις παρεκκλίσεις αναφορικά με την παραγωγή στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ποιότητα και η ιχνηλασιμότητα των προϊόντων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες οι προδιαγραφές των προϊόντων μπορούν να περιλαμβάνουν πρόσθετες απαιτήσεις.
3. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων δικαιωμάτων και συμφερόντων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
το είδος του αιτούντος που μπορεί να υποβάλλει αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης·
β)
τους όρους που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την αίτηση προστασίας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, τον έλεγχο από την Επιτροπή, τη διαδικασία ένστασης και τις διαδικασίες τροποποίησης, ανάκλησης και μετατροπής προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης ή προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων·
γ)
του όρους που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές αιτήσεις·
δ)
τους όρους για τις αιτήσεις που αφορούν γεωγραφικές περιοχές τρίτης χώρας·
ε)
την ημερομηνία από την οποία ισχύει η προστασία ή η τροποποίηση προστασίας·
στ)
τους όρους που αφορούν τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος.
4. Προκειμένου να διασφαλιστεί επαρκές επίπεδο προστασίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με περιορισμούς όσον αφορά την προστατευόμενη ονομασία.
5. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οικονομικοί παράγοντες και οι αρμόδιες αρχές δεν θίγονται άνευ λόγου από την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος όσον αφορά τις ονομασίες οίνων στις οποίες είχε χορηγηθεί προστασία πριν από την 1η Αυγούστου 2009 ή για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με μεταβατικούς κανόνες που αφορούν:
α)
τις ονομασίες οίνων που είχαν αναγνωριστεί από τα κράτη μέλη ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις έως την 1η Αυγούστου 2009 και τις ονομασίες οίνων για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτηση προστασίας πριν από την ημερομηνία αυτή·
β)
τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά ή επισημανθεί πριν από μια συγκεκριμένη ημερομηνία· και
γ)
τις τροποποιήσεις των προδιαγραφών των προϊόντων.
Άρθρο 110
Εκτελεστικές αρμοδιότητες κατά τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν:
α)
τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις προδιαγραφές προϊόντος όσον αφορά τον δεσμό μεταξύ της γεωγραφικής περιοχής και του τελικού προϊόντος·
β)
τη δημοσιοποίηση των αποφάσεων σχετικά με την παροχή ή την άρνηση προστασίας·
γ)
τη δημιουργία και την τήρηση του μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 104·
δ)
τη μετατροπή προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης σε προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
ε)
την υποβολή διασυνοριακών αιτήσεων.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Η Επιτροπή μπορεί εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων προστασίας ή έγκρισης της τροποποίησης μιας ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, καθώς και τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ένστασης, ανάκλησης ή μετατροπής και την υποβολή πληροφοριών σχετικά με υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων, ιδίως όσον αφορά:
α)
τα υποδείγματα εγγράφων και τον μορφότυπο διαβίβασης·
β)
τις προθεσμίες·
γ)
τα λεπτομερή στοιχεία, τις αποδείξεις και τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την υποστήριξη της αίτησης ή του αιτήματος.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 111
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Σε περίπτωση που μια ένσταση κρίνεται απαράδεκτη, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Η εν λόγω πράξη εκδίδεται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Υποτμημα 3
Παραδοσιακες ενδειξεις
Άρθρο 112
Ορισμός
Ως «παραδοσιακή ένδειξη» νοείται ένδειξη η οποία χρησιμοποιείται παραδοσιακά στα κράτη μέλη για προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 για να δηλώσει:
α)
ότι το προϊόν έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει της ενωσιακής ή εθνικής νομοθεσίας· ή
β)
τη μέθοδο παραγωγής ή παλαίωσης ή την ποιότητα, το χρώμα, την τοποθεσία ή ένα ιδιαίτερο γεγονός που συνδέεται με την ιστορία του προϊόντος με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.
Άρθρο 113
Προστασία
1. Προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για προϊόν που έχει παραχθεί σύμφωνα με τον ορισμό που προβλέπεται στο άρθρο 112.
Οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται από την παράνομη χρήση.
2. Οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται μόνο στη γλώσσα και για τις κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων που ζητούνται δια της αιτήσεως από:
α)
κάθε κατάχρηση της προστατευόμενης ένδειξης, ακόμη και εάν συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «στυλ», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται σε», «απομίμηση», «άρωμα», «είδος» ή άλλες ανάλογες εκφράσεις·
β)
οποιαδήποτε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη όσον αφορά τη φύση, τα χαρακτηριστικά ή τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του προϊόντος η οποία αναγράφεται στην εσωτερική συσκευασία ή το περιτύλιγμα, στο διαφημιστικό υλικό ή σε έγγραφα που αφορούν το συγκεκριμένο προϊόν·
γ)
κάθε άλλη πρακτική η οποία είναι πιθανόν να παραπλανήσει τον καταναλωτή και, ιδίως, να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο οίνος πληροί τα κριτήρια για την προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη.
3. Οι παραδοσιακές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές ενδείξεις στην Ένωση.
Άρθρο 114
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τη γλώσσα και την ορθογραφία της παραδοσιακής ένδειξης που πρέπει να προστατευθεί.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία των έννομων δικαιωμάτων και των συμφερόντων των παραγωγών και των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
του είδους των αιτούντων που μπορούν να υποβάλλουν αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης·
β)
των προϋποθέσεων εγκυρότητας των αιτήσεων προστασίας παραδοσιακής ένδειξης·
γ)
των λόγων υποβολής ένστασης κατά προτεινόμενης αναγνώρισης παραδοσιακής ένδειξης·
δ)
του εύρους της προστασίας και της σχέσης με εμπορικά σήματα, προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις, προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις, ομώνυμα ή ορισμένες ονομασίες οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·
ε)
των λόγων ανάκλησης παραδοσιακής ένδειξης·
στ)
της ημερομηνίας υποβολής αιτήσεων προστασίας παραδοσιακής ένδειξης ή αιτημάτων ένστασης ή ανάκλησης·
ζ)
των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται για τις αιτήσεις προστασίας παραδοσιακής ένδειξης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου από την Επιτροπή, της διαδικασίας ένστασης και των διαδικασιών ανάκλησης και τροποποίησης.
3. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούνται παραδοσιακές ενδείξεις σε προϊόντα τρίτων χωρών και για την πρόβλεψη παρεκκλίσεων από το άρθρο 112 και το άρθρο 113 παράγραφος 2.
Άρθρο 115
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων προστασίας ή έγκρισης τροποποίησης παραδοσιακής ένδειξης, καθώς και τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ένστασης ή ανάκλησης, ιδίως όσον αφορά:
α)
τα υποδείγματα εγγράφων και τον μορφότυπο διαβίβασης·
β)
τις προθεσμίες·
γ)
τα λεπτομερή στοιχεία, τις αποδείξεις και τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την υποστήριξη της αίτησης ή του αιτήματος·
δ)
λεπτομερείς κανόνες για τη δημοσιοποίηση των προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αποδέχονται ή απορρίπτουν μια αίτηση προστασίας παραδοσιακής ένδειξης ή ένα αίτημα τροποποίησης προστατευόμενης ένδειξης ή ανάκλησης της προστασίας μιας παραδοσιακής ένδειξης.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να προβλέπουν την προστασία παραδοσιακών ενδείξεων σε σχέση με τις οποίες μια αίτηση προστασίας έχει γίνει δεκτή, ιδίως κατατάσσοντάς τις σύμφωνα με το άρθρο 112 και δημοσιεύοντας τον ορισμό και/ή τις προϋποθέσεις χρήσης.
4. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 116
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Σε περίπτωση που μια ένσταση κρίνεται απαράδεκτη, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη που την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Η εν λόγω πράξη εκδίδεται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
Τμημα 3
Επισημανση και παρουσιαση στον αμπελοοινικο τομεα
Άρθρο 117
Ορισμός
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:
α) «επισήμανση»: το σύνολο των λέξεων, ενδείξεων, εμπορικών ή βιομηχανικών σημάτων, εικόνων ή συμβόλων που τοποθετούνται σε συσκευασία, έγγραφο, πινακίδα, ετικέτα, δακτύλιο ή περιλαίμιο που συνοδεύει ή αναφέρεται στο συγκεκριμένο προϊόν·
β) «παρουσίαση»: κάθε πληροφορία που παρέχεται στους καταναλωτές μέσω της συσκευασίας του συγκεκριμένου προϊόντος, καθώς και μέσω του σχήματος και του τύπου των φιαλών.
Άρθρο 118
Εφαρμογή οριζόντιων κανόνων
Πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, για την επισήμανση και την παρουσίαση ισχύει η οδηγία 89/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου (36), η οδηγία 2000/13/ΕΚ, η οδηγία 2007/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (37),η οδηγία 2008/95/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Η επισήμανση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 δεν συμπληρώνεται με ενδείξεις πέραν αυτών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν οι ενδείξεις αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 2000/13/ΕΚ ή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011.
Άρθρο 119
Υποχρεωτικές ενδείξεις
1. Η επισήμανση και η παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 και τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Ένωση ή εξάγονται περιλαμβάνουν τις ακόλουθες υποχρεωτικές ενδείξεις:
α)
την ονομασία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος σύμφωνα με το παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ·
β)
για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:
i)
την ένδειξη «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη»· και
ii)
την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
γ)
τον αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο·
δ)
την ένδειξη προέλευσης·
ε)
την ένδειξη του εμφιαλωτή ή, στην περίπτωση του αφρώδους οίνου, του αεριούχου αφρώδους οίνου, του αφρώδους οίνου ποιότητας ή του αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, το όνομα του παραγωγού ή του πωλητή·
στ)
την ένδειξη του εισαγωγέα στην περίπτωση εισαγόμενων οίνων· και
ζ)
στην περίπτωση του αφρώδους οίνου, του αεριούχου αφρώδους οίνου, του αφρώδους οίνου ποιότητας ή του αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, την ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α), η μνεία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος μπορεί να παραλείπεται για τους οίνους των οποίων οι ετικέτες περιλαμβάνουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο β), η μνεία των ενδείξεων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» μπορεί να παραλείπεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν αναγράφεται στην ετικέτα παραδοσιακή ένδειξη δυνάμει του άρθρου 112 στοιχείο α), σύμφωνα με τις προδιαγραφές του προϊόντος που αναφέρονται στο άρθρο 94 παράγραφος 2·
β)
σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις που προσδιορίζονται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 227, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με υφιστάμενες πρακτικές επισήμανσης.
Άρθρο 120
Προαιρετικές ενδείξεις
1. Η επισήμανση και η παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα VΙΙ μέρος ΙΙ σημεία 1 έως 11, 13, 15 και 16 και τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Ένωση ή εξάγονται περιλαμβάνουν τις ακόλουθες προαιρετικές ενδείξεις:
α)
το έτος συγκομιδής·
β)
την ονομασία μιας ή περισσοτέρων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·
γ)
στην περίπτωση άλλων οίνων πλην των αναφερομένων στο άρθρο 119 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), την ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα·
δ)
για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, τις παραδοσιακές ενδείξεις σύμφωνα με το άρθρο 112 στοιχείο β)·
ε)
το ενωσιακό σύμβολο που δηλώνει την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·
στ)
ενδείξεις που αφορούν ορισμένες μεθόδους παραγωγής·
ζ)
για τους οίνους που φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, το όνομα άλλης γεωγραφικής ενότητας η οποία είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη από την περιοχή στην οποία βασίζεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.
2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 100 παράγραφος 3 και όσον αφορά τη χρήση ενδείξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) για οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:
α)
τα κράτη μέλη θεσπίζουν νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την εξασφάλιση των διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου, ώστε να κατοχυρώνεται το αληθές των σχετικών πληροφοριών·
β)
τα κράτη μέλη μπορούν, για οίνους παραγόμενους στο έδαφός τους από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, να καταρτίζουν καταλόγους εξαιρούμενων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου βάσει αμερόληπτων και αντικειμενικών κριτηρίων και με τη δέουσα μέριμνα για τον θεμιτό ανταγωνισμό, ιδίως όταν:
i)
υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης των καταναλωτών ως προς την πραγματική προέλευση του οίνου, διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου συνιστά αναπόσπαστο μέρος υπάρχουσας προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης·
ii)
οι σχετικοί έλεγχοι δεν συμφέρουν οικονομικώς, διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου καταλαμβάνει πολύ μικρό τμήμα των αμπελώνων του κράτους μέλους·
γ)
τα μείγματα οίνων από διαφορετικά κράτη μέλη δεν επιδέχονται επισήμανση της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου, εκτός αν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συμφωνήσουν διαφορετικά και εξασφαλίσουν τη δυνατότητα εφαρμογής των σχετικών διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου.
Άρθρο 121
Γλώσσες
1. Όταν οι προβλεπόμενες στα άρθρα 119 και 120 υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις παρουσιάζονται με τη μορφή κειμένου, αναγράφονται σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή παραδοσιακή ένδειξη που αναφέρεται στο άρθρο 112 στοιχείο β) αναγράφεται στην ετικέτα στη γλώσσα ή στις γλώσσες για τις οποίες ισχύει η προστασία. Σε περίπτωση προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης ή ειδικής εθνικής ονομασίας όπου δεν χρησιμοποιείται λατινικό αλφάβητο, το όνομα μπορεί επίσης να αναγράφεται ή σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
Άρθρο 122
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αμπελοοινικού τομέα, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες και περιορισμούς που αφορούν:
α)
την παρουσίαση και τη χρήση άλλων ενδείξεων επισήμανσης πέραν εκείνων που προβλέπονται στο παρόν τμήμα·
β)
τις υποχρεωτικές ενδείξεις όσον αφορά:
i)
τις ενδείξεις που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σχηματισμό των υποχρεωτικών ενδείξεων και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
ii)
τις ενδείξεις που αναφέρονται σε μια γεωργική εκμετάλλευση και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
iii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με τις υποχρεωτικές ενδείξεις·
iv)
διατάξεις που επιτρέπουν περαιτέρω παρεκκλίσεις, πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 119 παράγραφος 2, όσον αφορά την παράλειψη της μνείας της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος· και
v)
διατάξεις σχετικά με τη χρήση των γλωσσών·
γ)
τις προαιρετικές ενδείξεις όσον αφορά:
i)
τις ενδείξεις που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον σχηματισμό των προαιρετικών ενδείξεων και τις προϋποθέσεις χρήσης τους·
ii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με τις προαιρετικές ενδείξεις·
δ)
την παρουσίαση όσον αφορά:
i)
τις προϋποθέσεις χρήσης ορισμένων σχημάτων φιαλών και κατάλογο ορισμένων ειδικών σχημάτων φιαλών·
ii)
προϋποθέσεις χρήσης φιαλών και συστημάτων πωματισμού τύπου «αφρώδους οίνου»·
iii)
διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη παραγωγής να θεσπίζουν συμπληρωματικές διατάξεις σχετικά με την παρουσίαση·
iv)
διατάξεις σχετικά με τη χρήση των γλωσσών.
2. Προκειμένου να προστατεύονται τα έννομα συμφέροντα των επιχειρήσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, οι οποίες περιέχουν κανόνες σχετικά με την προσωρινή επισήμανση και παρουσίαση οίνων που φέρουν ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, εφόσον η ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
3. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι δεν θίγονται οι οικονομικοί φορείς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με μεταβατικές διατάξεις όσον αφορά τους οίνους που έχουν διατεθεί στην αγορά και επισημανθεί σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες που εφαρμόζονταν πριν από την 1η Αυγούστου 2009.
4. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμπορίου μεταξύ της Ένωσης και ορισμένων τρίτων χωρών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με παρεκκλίσεις από το παρόν τμήμα όσον αφορά προϊόντα προς εξαγωγή, σε περίπτωση που απαιτείται από το δίκαιο της οικείας τρίτης χώρας.
Άρθρο 123
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για τις διαδικασίες και τα τεχνικά κριτήρια που εφαρμόζονται στο παρόν τμήμα, περιλαμβανόμενων των αναγκαίων μέτρων για τις διαδικασίες πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου που εφαρμόζονται στους οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Ειδικεσ διαταξεισ για συγκεκριμενουσ τομεισ
Τμημα 1
Ζαχαρη
Άρθρο 124
Διάρκεια ισχύος
Εξαιρουμένων των άρθρων 125 και 126, το παρόν τμήμα ισχύει έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017.
Υποτμημα 1
Συγκεκριμενα μετρα
Άρθρο 125
Συμφωνίες στον τομέα της ζάχαρης
1. Οι όροι αγοράς ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων, περιλαμβανομένων των συμβάσεων παράδοσης πριν από τη σπορά, διέπονται από ενδοκλαδικές γραπτές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ, αφενός, ενωσιακών καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμων ή, εξ ονόματός τους, των οργανώσεων στις οποίες ανήκουν και, αφετέρου, ενωσιακών επιχειρήσεων ζάχαρης ή, εξ ονόματός τους, των οργανώσεων στις οποίες ανήκουν.
2. Οι επιχειρήσεις ζάχαρης κοινοποιούν στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου παράγουν ζάχαρη τις ενδοκλαδικές συμφωνίες του παραρτήματος ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Α σημείο 6.
3. Από την 1η Οκτωβρίου 2017, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες συνάδουν με τους όρους αγοράς που θεσπίζονται στο παράρτημα Χ.
4. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και η ανάπτυξή του μετά το τέλος των ποσοστώσεων παραγωγής, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
την επικαιροποίηση των όρων που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα A·
β)
την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων που ορίζονται στο παράρτημα Χ·
γ)
τη θέσπιση περαιτέρω κανόνων για τον καθορισμό του μεικτού βάρους, του απόβαρου και της περιεκτικότητας σε σάκχαρα των ζαχαρότευτλων που παραδίδεται σε μια επιχείρηση, καθώς και για τον πολτό τεύτλων.
5. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις διαδικασίες, τις κοινοποιήσεις και τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση ενδοκλαδικών συμφωνιών οι οποίες καλύπτουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 126
Κοινοποίηση τιμών στην αγορά ζάχαρης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζει σύστημα κοινοποίησης των τιμών στην αγορά της ζάχαρης, όπου θα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ρυθμίσεις για τη δημοσίευση των επιπέδων των τιμών στην εν λόγω αγορά. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Το σύστημα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο βασίζεται σε πληροφορίες που υποβάλλουν οι επιχειρήσεις παραγωγής λευκής ζάχαρης ή άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο ζάχαρης. Οι πληροφορίες αυτές θεωρούνται εμπιστευτικές.
Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι δεν δημοσιεύονται συγκεκριμένες τιμές ή ονομασίες μεμονωμένων οικονομικών φορέων.
Υποτμημα 2
Προϋποθεσεις στον τομεα της ζαχαρης στην περιοδο του αρθρου 124
Άρθρο 127
Συμβάσεις παράδοσης
1. Επιπλέον των απαιτήσεων του άρθρου 125 παράγραφος 1, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες συνάδουν με τους όρους αγοράς του παραρτήματος ΧΙ.
2. Στις συμβάσεις παράδοσης γίνεται διάκριση ανάλογα με το αν οι ποσότητες της ζάχαρης που θα παρασκευασθούν από τα ζαχαρότευτλα είναι:
α)
ζάχαρη εντός ποσόστωσης· ή
β)
ζάχαρη εκτός ποσόστωσης.
3. Κάθε επιχείρηση ζάχαρης παρέχει στο κράτος μέλος εντός του οποίου παράγει ζάχαρη τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τις ποσότητες τεύτλων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) για τις οποίες έχει συνάψει πριν από τη σπορά συμβάσεις παράδοσης, καθώς και την περιεκτικότητα σε σάκχαρα επί της οποίας βασίζονται οι εν λόγω συμβάσεις·
β)
την αντίστοιχη προβλεπόμενη απόδοση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν συμπληρωματικές πληροφορίες.
4. Οι επιχειρήσεις ζάχαρης που δεν έχουν υπογράψει πριν από την σπορά συμβάσεις παράδοσης στην ελάχιστη τιμή των εντός ποσόστωσης τεύτλων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 135, για ποσότητα τεύτλων ισοδύναμη με τη ζάχαρη για την οποία διαθέτουν ποσόστωση, αναπροσαρμοσμένη, κατά περίπτωση, με τον συντελεστή προληπτικής απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 130 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, υποχρεούνται να καταβάλλουν για όλα τα ζαχαρότευτλα που μεταποιούν σε ζάχαρη τουλάχιστον την ελάχιστη τιμή των εντός ποσόστωσης τεύτλων.
5. Με την επιφύλαξη της έγκρισης από το οικείο κράτος μέλος, οι ενδοκλαδικές συμφωνίες μπορούν να παρεκκλίνουν από τις παραγράφους 2, 3 και 4.
6. Απουσία ενδοκλαδικών συμφωνιών, το οικείο κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα που συνάδουν με τον παρόντα κανονισμό για την προστασία των συμφερόντων των ενδιαφερομένων.
Άρθρο 128
Τέλος παραγωγής
1. Επιβάλλεται τέλος παραγωγής στην ποσόστωση ζάχαρης, στην ποσόστωση ισογλυκόζης και στην ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που διαθέτουν οι επιχειρήσεις παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης όπως αναφέρεται στο άρθρο 136 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα καθορισμού του τέλους παραγωγής για την εντός ποσόστωσης ζάχαρη, την εντός ποσόστωσης ισογλυκόζη και το εντός ποσόστωσης σιρόπι ινουλίνης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 129
Επιστροφή στην παραγωγή
1. Στα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης που αναφέρονται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία β) έως ε), μπορεί να χορηγείται επιστροφή στην παραγωγή, εάν το πλεόνασμα ζάχαρης ή εισαγόμενη ζάχαρη, το πλεόνασμα ισογλυκόζης ή το πλεόνασμα σιροπιού ινουλίνης δεν διατίθεται σε τιμή που να αντιστοιχεί στην τιμή της διεθνούς αγοράς για την παρασκευή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, στοιχεία β) και γ).
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό της επιστροφής στην παραγωγή που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 130
Απόσυρση ζάχαρης
1. Προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση των τιμών στην εσωτερική αγορά και να αποκατασταθούν καταστάσεις υπερπαραγωγής βάσει του προβλεπόμενου ισοζυγίου προσφοράς/ζήτησης και λαμβανομένων υπόψη των δεσμεύσεων της Ένωσης οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την απόσυρση από την αγορά, για συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, των παραγόμενων βάσει ποσόστωσης ποσοτήτων ζάχαρης, ή ισογλυκόζης οι οποίες υπερβαίνουν το όριο που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.
2. Το ανώτατο όριο για την απόσυρση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται για κάθε επιχείρηση που διαθέτει ποσόστωση με πολλαπλασιασμό της ποσόστωσής της επί έναν συντελεστή. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον ορισμό του συντελεστή αυτού για μία περίοδο εμπορίας το αργότερο στις 28 Φεβρουαρίου της προηγούμενης περιόδου εμπορίας, βάσει των αναμενόμενων τάσεων της αγοράς.
Βάσει της εξέλιξης των τάσεων της αγοράς, η Επιτροπή μπορεί, έως τις 31 Οκτωβρίου της σχετικής περιόδου εμπορίας, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις είτε για την προσαρμογή του συντελεστή είτε, σε περίπτωση που δεν έχει καθοριστεί συντελεστής σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, για τον καθορισμό συντελεστή.
3. Κάθε επιχείρηση που διαθέτει ποσόστωση αποθεματοποιεί, με δικές της δαπάνες, έως την έναρξη της επόμενης περιόδου εμπορίας, την παραγόμενη βάσει ποσόστωσης ζάχαρη,πέραν του ανώτατου ορίου που υπολογίζεται κατά την παράγραφο 2. Οι ποσότητες ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που αποσύρονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας θεωρούνται ως οι πρώτες ποσότητες που παράγονται βάσει της ποσόστωσης της επόμενης περιόδου εμπορίας.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο και λαμβανομένων υπόψη των αναμενόμενων τάσεων της αγοράς ζάχαρης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που προβλέπουν ότι, για την τρέχουσα και/ή την επόμενη περίοδο εμπορίας, το σύνολο ή μέρος της αποσυρόμενης ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης θεωρείται:
α)
πλεόνασμα ζάχαρης, πλεόνασμα ισογλυκόζης ή πλεόνασμα σιροπιού ινουλίνης διαθέσιμο για μετατροπή σε βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης ή
β)
προσωρινή εντός ποσόστωσης παραγωγή, μέρος της οποίας μπορεί να διατεθεί αποκλειστικά για εξαγωγές στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της Ένωσης που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
4. Εάν η προσφορά ζάχαρης στην Ένωση είναι ανεπαρκής, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για να επιτρέψει την πώληση συγκεκριμένης ποσότητας της αποσυρθείσας ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης στην αγορά της Ένωσης πριν από τη λήξη της περιόδου απόσυρσης.
5. Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη θεωρείται ως η πρώτη παραγωγή ζάχαρης της επόμενης περιόδου εμπορίας, καταβάλλεται στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων η ελάχιστη τιμή της εν λόγω περιόδου εμπορίας σύμφωνα με το άρθρο 135.
Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη μετατρέπεται σε βιομηχανική ζάχαρη ή εξάγεται σύμφωνα με τα στοιχεία α) ή β) της παραγράφου 3 δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου, δεν εφαρμόζονται οι απαιτήσεις του άρθρου 135 για την ελάχιστη τιμή.
Όταν η αποσυρθείσα ζάχαρη πωλείται στην αγορά της Ένωσης πριν από τη λήξη της περιόδου απόσυρσης σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, καταβάλλεται στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων η ελάχιστη τιμή της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.
6. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 131
Προσωρινός μηχανισμός διαχείρισης της αγοράς
1. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 124, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την επαρκή προμήθεια ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τα εν λόγω μέτρα μπορούν να προσαρμόζουν, ως προς την ποσότητα και τον απαιτούμενο χρόνο, τα επίπεδα του καταβλητέου τέλους επί της εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης.
Στα πλαίσια του προσωρινού μηχανισμού διαχείρισης της αγοράς, μέτρα για τον καθορισμό της εισφοράς επί του πλεονάσματος λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
2. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν την κατάλληλη ποσότητα εκτός ποσόστωσης ζάχαρης και εισαγόμενης ακατέργαστης ζάχαρης που μπορεί να τεθεί σε κυκλοφορία στην αγορά της Ένωσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 132
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να εξασφαλίζεται η δέουσα συνεκτίμηση των συμφερόντων όλων των μερών και με δεδομένη την ανάγκη πρόληψης κάθε διατάραξης της αγοράς, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
τους όρους αγοράς και τις συμβάσεις παράδοσης που αναφέρονται στο άρθρο 127·
β)
την επικαιροποίηση των όρων αγοράς ζαχαροτεύτλων που αναφέρονται στο παράρτημα ΧΙ·
γ)
τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις ζάχαρης όταν κατανέμουν μεταξύ των πωλητών τεύτλων τις ποσότητες των τεύτλων προς κάλυψη από συμβάσεις παράδοσης συναπτόμενες πριν από τη σπορά, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 127 παράγραφος 3.
Άρθρο 133
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος υποτμήματος όσον αφορά τις διαδικασίες, την περιεκτικότητα και τα τεχνικά κριτήρια.
Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Υποτμημα 3
Συστημα ρυθμισης της παραγωγης
Άρθρο 134
Ποσοστώσεις στον τομέα της ζάχαρης
1. Εφαρμόζεται καθεστώς ποσοστώσεων όσον αφορά τη ζάχαρη, την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης.
2. Όσον αφορά το καθεστώς ποσοστώσεων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εάν ένας παραγωγός υπερβεί τη σχετική ποσόστωση και δεν κάνει χρήση των πλεονασματικών ποσοτήτων όπως προβλέπεται στο άρθρο 139, στις ποσότητες αυτές επιβάλλεται εισφορά επί του πλεονάσματος με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στα άρθρα 139 έως 142.
Άρθρο 135
Ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα
Η ελάχιστη τιμή για τα εντός ποσόστωσης τεύτλα καθορίζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 136
Κατανομή ποσοστώσεων
1. Οι ποσοστώσεις για την παραγωγή ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη κατανέμουν ποσόστωση σε κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης που είναι εγκατεστημένη στην επικράτειά τους και εγκεκριμένη σύμφωνα με το άρθρο 137.
Για κάθε επιχείρηση, η κατανεμόμενη ποσόστωση είναι ίση με την ποσόστωση που χορηγήθηκε στην επιχείρηση για την περίοδο εμπορίας 2010/2011 κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
3. Σε περίπτωση κατανομής ποσόστωσης σε επιχείρηση ζάχαρης που διαθέτει περισσότερες από μία μονάδες παραγωγής, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα τα οποία κρίνουν αναγκαία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη τα συμφέροντα των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου.
Άρθρο 137
Εγκεκριμένες επιχειρήσεις
1. Κατόπιν αιτήματος, τα κράτη μέλη χορηγούν έγκριση σε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης ή σε επιχείρηση που μεταποιεί τα προϊόντα αυτά σε προϊόν το οποίο περιλαμβάνεται στον αναφερόμενο στο άρθρο 140 παράγραφος 2 κατάλογο, υπό τον όρο ότι η επιχείρηση:
α)
αποδεικνύει τις επαγγελματικές της δυνατότητες παραγωγής·
β)
συμφωνεί να παράσχει κάθε πληροφορία και να υποβληθεί σε ελέγχους που σχετίζονται με τον παρόντα κανονισμό·
γ)
δεν υπόκειται σε αναστολή ή απόσυρση έγκρισης.
2. Οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις παρέχουν στο κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιείται η συγκομιδή των τεύτλων ή του ζαχαροκάλαμου ή ο εξευγενισμός τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τις ποσότητες τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου για τις οποίες έχει συναφθεί σύμβαση παράδοσης, καθώς και τις αντίστοιχες εκτιμώμενες αποδόσεις των τεύτλων ή του ζαχαροκάλαμου και της ζάχαρης ανά εκτάριο·
β)
δεδομένα σχετικά με την προβλεπομένη και την πραγματική παράδοση ζαχαρότευτλων, ζαχαροκάλαμου και ακατέργαστης ζάχαρης, καθώς και σχετικά με την παραγωγή ζάχαρης και τις δηλώσεις αποθεμάτων ζάχαρης·
γ)
τις ποσότητες λευκής ζάχαρης που πωλήθηκαν και τις αντίστοιχες τιμές και όρους.
Άρθρο 138
Ανακατανομή εθνικών ποσοστώσεων και μείωση ποσοστώσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να μειώσουν την ποσόστωση ζάχαρης ή ισογλυκόζης που έχει κατανεμηθεί σε επιχείρηση εγκατεστημένη στην επικράτειά τους έως 10 %. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αντικειμενικά κριτήρια που δεν εισάγουν διακρίσεις.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να μεταφέρουν ποσοστώσεις μεταξύ επιχειρήσεων σύμφωνα με τους κανόνες του παραρτήματος ΧΙΙΙ και λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα καθενός από τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου.
3. Οι ποσότητες που προκύπτουν από τη μείωση που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 κατανέμονται από το εν λόγω κράτος μέλος σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις στην επικράτειά του, είτε διαθέτουν ποσόστωση είτε όχι.
Άρθρο 139
Παραγωγή εκτός ποσόστωσης
1. Η ζάχαρη, η ισογλυκόζη ή το σιρόπι ινουλίνης που παράγονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας καθ’ υπέρβαση της ποσόστωσης που αναφέρεται στο άρθρο 136 μπορούν:
α)
να χρησιμοποιούνται για τη μεταποίηση ορισμένων προϊόντων, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 140·
β)
να μεταφέρονται στην εντός ποσόστωσης παραγωγή της επόμενης περιόδου εμπορίας σύμφωνα με το άρθρο 141·
γ)
να χρησιμοποιούνται για το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού των εξόχως απόκεντρων περιοχών, σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (38),
δ)
να εξάγονται εντός του ποσοτικού ορίου που καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται δυνάμει της ΣΛΕΕ· ή
ε)
να τίθενται σε κυκλοφορία στην εσωτερική αγορά, σύμφωνα με τον μηχανισμό που περιγράφεται στο άρθρο 131, προκειμένου να προσαρμόζεται η προσφορά στη ζήτηση βάσει του προβλεπόμενου ισοζυγίου εφοδιασμού.
Τα μέτρα που αναφέρονται στο στοιχείο ε) της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου τίθενται σε εφαρμογή πριν από οποιαδήποτε ενεργοποίηση των μέτρων πρόληψης της διατάραξης της αγοράς που αναφέρονται στο άρθρο 219 παράγραφος 1.
Οι λοιπές ποσότητες υπόκεινται στην εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στο άρθρο 142.
2. Οι εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 140
Βιομηχανική ζάχαρη
1. Η βιομηχανική ζάχαρη, η βιομηχανική ισογλυκόζη ή το βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης προορίζονται μόνον για την παραγωγή ενός από τα προϊόντα της παραγράφου 2, όταν:
α)
αποτελούν αντικείμενο σύμβασης παράδοσης που συνάπτεται πριν από το τέλος της περιόδου εμπορίας μεταξύ παραγωγού και χρήστη, εφόσον σε αμφότερους έχει χορηγηθεί έγκριση σύμφωνα με το άρθρο 137· και
β)
παραδόθηκαν στον χρήστη έως τις 30 Νοεμβρίου της επόμενης περιόδου εμπορίας το αργότερο.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για την κατάρτιση καταλόγου προϊόντων για την παραγωγή των οποίων μπορεί να χρησιμοποιείται βιομηχανική ζάχαρη, βιομηχανική ισογλυκόζη ή βιομηχανικό σιρόπι ινουλίνης.
Συγκεκριμένα, ο κατάλογος περιλαμβάνει:
α)
βιοαιθανόλη, αλκοόλη, ρούμι, ενεργό ζύμη και ποσότητες σιροπιών για επάλειψη και για μεταποίηση σε «Rinse appelstroop»·
β)
ορισμένα βιομηχανικά προϊόντα που δεν περιέχουν ζάχαρη αλλά τα οποία έχουν μεταποιηθεί με τη χρήση ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης·
γ)
ορισμένα προϊόντα της χημικής ή της φαρμακευτικής βιομηχανίας τα οποία περιέχουν ζάχαρη, ισογλυκόζη ή σιρόπι ινουλίνης.
Άρθρο 141
Μεταφορά πλεονάσματος ζάχαρης στην επόμενη περίοδο εμπορίας
1. Κάθε επιχείρηση μπορεί να αποφασίζει να μεταφέρει στην επόμενη περίοδο εμπορίας το σύνολο ή μέρος της παραγωγής της που υπερβαίνει την ποσόστωση ζάχαρης, την ποσόστωση ισογλυκόζης ή την ποσόστωση σιροπιού ινουλίνης που διαθέτει, προκειμένου να θεωρηθεί ως μέρος της παραγωγής της επόμενης περιόδου εμπορίας. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη.
2. Οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1:
α)
ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πριν από μια ημερομηνία που καθορίζεται από αυτό:
i)
μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 31ης Αυγούστου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας για τις μεταφερόμενες ποσότητες ζάχαρης ζαχαροκάλαμου·
ii)
μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου και της 31ης Αυγούστου της τρέχουσας περιόδου εμπορίας για τις λοιπές μεταφερόμενες ποσότητες ζάχαρης από ζαχαρότευτλα, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης·
β)
αναλαμβάνουν την αποθεματοποίηση των εν λόγω ποσοτήτων με δικές τους δαπάνες έως το τέλος της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.
3. Εάν η οριστική παραγωγή μιας επιχείρησης κατά τη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας ήταν μικρότερη από την εκτιμώμενη κατά τη λήψη της απόφασης σύμφωνα με την παράγραφο 1, η μεταφερόμενη ποσότητα μπορεί να αναπροσαρμόζεται αναδρομικά το αργότερο έως τις 31 Οκτωβρίου της επόμενης περιόδου εμπορίας.
4. Οι μεταφερόμενες ποσότητες θεωρούνται ως οι πρώτες ποσότητες που παράγονται δυνάμει της ποσόστωσης της επόμενης περιόδου εμπορίας.
5. Η ζάχαρη που αποθεματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας δεν μπορεί να υπαχθεί σε κανένα άλλο μέτρο αποθεματοποίησης από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 ή το άρθρο 130.
Άρθρο 142
Εισφορά επί του πλεονάσματος
1. Επιβάλλεται εισφορά επί του πλεονάσματος σε ποσότητες:
α)
πλεονάσματος ζάχαρης, πλεονάσματος ισογλυκόζης και πλεονάσματος σιροπιού ινουλίνης οι οποίες παράγονται κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας, εκτός των ποσοτήτων που μεταφέρονται στην εντός ποσόστωσης παραγωγή της επόμενης περιόδου εμπορίας και αποθεματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 141 ή των ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχεία γ), δ) και ε)·
β)
βιομηχανικής ζάχαρης, βιομηχανικής ισογλυκόζης ή βιομηχανικού σιροπιού ινουλίνης για τις οποίες δεν έχει προσκομιστεί, εντός προθεσμίας που καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις, απόδειξη ότι έχουν χρησιμοποιηθεί σε ένα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2·
γ)
ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης οι οποίες αποσύρονται από την αγορά σύμφωνα με το άρθρο 130 και για τις οποίες δεν πληρούνται οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 130 παράγραφος 3.
Οι εκτελεστικές πράξεις του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου εκδίδονται με την διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό της εισφοράς επί του πλεονάσματος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 143
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι επιχειρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 137 τηρούν τις υποχρεώσεις τους, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη χορήγηση και την ανάκληση της έγκρισης των εν λόγω επιχειρήσεων, καθώς και των κριτηρίων επιβολής διοικητικών κυρώσεων.
2. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης και να εξασφαλίζεται η δέουσα συνεκτίμηση των συμφερόντων όλων των μερών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την έννοια των όρων που αφορούν τη λειτουργία του καθεστώτος ποσοστώσεων, καθώς και για τη θέσπιση των προϋποθέσεων πώλησης στις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
3. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή των καλλιεργητών στην απόφαση μεταφοράς ορισμένης ποσότητας παραγωγής στην επόμενη περίοδο εμπορίας, ανατίθεται στη Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τη μεταφορά ζάχαρης στην επόμενη περίοδο εμπορίας.
Άρθρο 144
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Όσον αφορά τις επιχειρήσεις του άρθρου 137, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με:
α)
τις αιτήσεις έγκρισης που υποβλήθηκαν από επιχειρήσεις, τα βιβλία που πρέπει να τηρούν οι εγκεκριμένες επιχειρήσεις και τις πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλουν·
β)
το σύστημα ελέγχων στους οποίους τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις εγκεκριμένες επιχειρήσεις·
γ)
τις επαφές των κρατών μελών με την Επιτροπή και τις εγκεκριμένες επιχειρήσεις·
δ)
την παράδοση πρώτων υλών στις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων παράδοσης και των δελτίων παράδοσης·
ε)
την ισοδυναμία όσον αφορά τη ζάχαρη που αναφέρεται στο άρθρο 139 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α)·
στ)
το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού των εξόχως απόκεντρων περιοχών·
ζ)
τις εξαγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 139 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, στοιχείο δ)·
η)
τη συνεργασία του κράτους μέλους για την αποτελεσματικότητα των ελέγχων·
θ)
την τροποποίηση των ημερομηνιών του άρθρου 141 για συγκεκριμένες περιόδους εμπορίας·
ι)
τον καθορισμό της πλεονασματικής ποσότητας, τις κοινοποιήσεις και την καταβολή της εισφοράς επί του πλεονάσματος που αναφέρεται στο άρθρο 142·
ια)
την έγκριση καταλόγου επιχειρήσεων ασχολούμενων αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 6.
Οι εκτελεστικές πράξεις αυτές εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Οινος
Άρθρο 145
Αμπελουργικό μητρώο και απογραφή παραγωγικού δυναμικού
1. Τα κράτη μέλη τηρούν αμπελουργικό μητρώο το οποίο περιλαμβάνει ενημερωμένα στοιχεία για το δυναμικό παραγωγής. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η εν λόγω υποχρέωση ισχύει μόνο εάν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ του τίτλου Ι ή εθνικό πρόγραμμα στήριξης.
2. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, τα κράτη μέλη στα οποία η συνολική έκταση που έχει φυτευτεί με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 είναι μικρότερη των 500 εκταρίων δεν υπέχουν την υποχρέωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.
3. Τα κράτη μέλη που προβλέπουν αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων στα οικεία προγράμματα στήριξης σύμφωνα με το άρθρο 46 διαβιβάζουν στην Επιτροπή έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους ενημερωμένη απογραφή του οικείου δυναμικού παραγωγής με βάση το αμπελουργικό μητρώο. Από την 1η Ιανουαρίου 2016, οι λεπτομέρειες των κοινοποιήσεων προς την Επιτροπή όσον αφορά τις αμπελουργικές εκτάσεις καθορίζονται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
4. Προκειμένου να διευκολυνθεί η παρακολούθηση και η επαλήθευση του δυναμικού παραγωγής από τα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για το περιεχόμενο του αμπελουργικού μητρώου, καθώς και τις σχετικές εξαιρέσεις.
Άρθρο 146
Αρμόδιες εθνικές αρχές για τον αμπελοοινικό τομέα
1. Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων του παρόντος κανονισμού σχετικά με τον ορισμό των αρμόδιων εθνικών αρχών, τα κράτη μέλη ορίζουν μία ή περισσότερες αρχές ως αρμόδιες για την εξασφάλιση της τήρησης των ενωσιακών κανόνων στον αμπελοοινικό τομέα. Ιδιαίτερα, τα κράτη μέλη ορίζουν τα εργαστήρια που είναι εξουσιοδοτημένα να διενεργούν επίσημες αναλύσεις στον αμπελοοινικό τομέα. Τα οριζόμενα εργαστήρια πληρούν τα γενικά κριτήρια λειτουργίας των εργαστηρίων δοκιμών που περιλαμβάνονται στο πρότυπο ISO/IEC 17025.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ονομασία και τη διεύθυνση των αρχών και των εργαστηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα στοιχεία αυτά και τα επικαιροποιεί περιοδικά.
Άρθρο 147
Συνοδευτικά έγγραφα και βιβλίο
1. Τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα τίθενται σε κυκλοφορία στην Ένωση μόνο αν συνοδεύονται από επίσημα εγκεκριμένο συνοδευτικό έγγραφο.
2. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες προσώπων που κατέχουν για την άσκηση του επαγγέλματός τους προϊόντα που εμπίπτουν στον αμπελοοινικό τομέα, ιδίως οι παραγωγοί, οι εμφιαλωτές, οι μεταποιητές και οι έμποροι, τηρούν βιβλία εισερχόμενων και εξερχόμενων σχετικά με τα εν λόγω προϊόντα.
3. Για τη διευκόλυνση της μεταφοράς προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα και του ελέγχου της από τα κράτη μέλη, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με:
α)
κανόνες για το συνοδευτικό έγγραφο και τη χρήση του·
β)
τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το συνοδευτικό έγγραφο θεωρείται ότι πιστοποιεί προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις·
γ)
την υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τη χρήση του·
δ)
τα πρόσωπα που υπέχουν υποχρέωση τήρησης βιβλίου και τις εξαιρέσεις από την εν λόγω υποχρέωση·
ε)
τις εργασίες που πρέπει να εμφαίνονται στο βιβλίο.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν:
α)
κανόνες για την κατάρτιση των βιβλίων, τα προϊόντα που πρέπει να περιλαμβάνονται, τις προθεσμίες εγγραφών στα βιβλία και το κλείσιμο των βιβλίων·
β)
μέτρα με τα οποία υποχρεώνονται τα κράτη μέλη να καθορίζουν τα μέγιστα αποδεκτά ποσοστά απωλειών·
γ)
γενικές και μεταβατικές διατάξεις για την τήρηση των βιβλίων·
δ)
κανόνες που καθορίζουν πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να φύλασσονται τα συνοδευτικά έγγραφα και τα βιβλία.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 3
Γαλα και γαλακτοκομικα προϊοντα
Άρθρο 148
Συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι κάθε παράδοση νωπού γάλακτος στην επικράτειά του από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτεται από έγγραφη σύμβαση μεταξύ των μερών και/ή αποφασίσει ότι οι πρώτοι αγοραστές οφείλουν να υποβάλλουν γραπτή προσφορά σύμβασης για την παράδοση νωπού γάλακτος από τους γεωργούς, η σύμβαση και/ή η προσφορά σύμβασης αυτή πληρούν τους όρους της παραγράφου 2.
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει ότι οι παραδόσεις νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος πρέπει να καλύπτονται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, αποφασίζει επίσης ποιο στάδιο ή ποια στάδια της παράδοσης καλύπτονται από τη σύμβαση, εφόσον η παράδοση νωπού γάλακτος γίνεται μέσω ενός ή περισσοτέρων συλλεκτών.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως «συλλέκτης» νοείται κάθε επιχείρηση που μεταφέρει νωπό γάλα από γεωργό ή άλλο συλλέκτη σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή άλλο συλλέκτη, με μεταβίβαση της κυριότητας επί του νωπού γάλακτος σε κάθε περίπτωση.
2. Η σύμβαση και/ή η προσφορά σύμβασης της παραγράφου 1:
α)
προηγούνται της παράδοσης·
β)
συντάσσονται γραπτώς· και
γ)
περιλαμβάνουν, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:
i)
την τιμή που καταβάλλεται για την παράδοση, η οποία:
-
είναι σταθερή και ορίζεται στη σύμβαση και/ή
-
υπολογίζεται με συνδυασμό διαφόρων παραγόντων οριζόμενων στη σύμβαση, όπως δεικτών της αγοράς που αποτυπώνουν τις αλλαγές των συνθηκών στην αγορά, της παραδιδόμενης ποσότητας και της ποιότητας ή της σύνθεσης του παραδιδόμενου νωπού γάλακτος·
ii)
την ποσότητα του νωπού γάλακτος που μπορεί και/ή πρέπει να παραδοθεί και το χρονοδιάγραμμα αυτών των παραδόσεων,
iii)
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, η οποία μπορεί να είναι είτε ορισμένης είτε αόριστης διάρκειας με ρήτρες λύσης·
iv)
λεπτομέρειες σχετικά με τις περιόδους και διαδικασίες πληρωμής·
v)
ρυθμίσεις για τη συλλογή ή την παράδοση του νωπού γάλακτος· και
vi)
κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση ανωτέρας βίας.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν απαιτείται σύμβαση και/ή προσφορά σύμβασης όταν γεωργός παραδίδει νωπό γάλα σε συνεταιρισμό του οποίου είναι μέλος, εάν το καταστατικό του εν λόγω συνεταιρισμού ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που προβλέπονται σε αυτό ή προκύπτουν από αυτό περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν αποτελέσματα παρόμοια με τις διατάξεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α), β) και γ).
4. Όλα τα στοιχεία των συμβάσεων παράδοσης νωπού γάλακτος που συνάπτονται από γεωργούς, συλλέκτες ή μεταποιητές νωπού γάλακτος, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται μία από τις κατωτέρω διατάξεις ή αμφότερες οι διατάξεις αυτές:
α)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να καταστήσει υποχρεωτικές τις γραπτές συμβάσεις για την παράδοση νωπού γάλακτος σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ελάχιστη διάρκεια ισχύουσα αποκλειστικά για τις γραπτές συμβάσεις μεταξύ γεωργών και πρώτων αγοραστών νωπού γάλακτος· η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·
β)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι ο πρώτος αγοραστής νωπού γάλακτος πρέπει να υποβάλλει γραπτή προσφορά σύμβασης στον γεωργό σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ότι στην προσφορά πρέπει να προβλέπεται ελάχιστη διάρκεια για τη σύμβαση, όπως καθορίζεται σχετικώς από την εθνική νομοθεσία· η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Το δεύτερο εδάφιο δεν θίγει το δικαίωμα του γεωργού να αρνηθεί την ελάχιστη αυτή διάρκεια, εφόσον το πράξει γραπτώς. Σε αυτή την περίπτωση, τα μέρη είναι ελεύθερα να διαπραγματευθούν όλα τα στοιχεία της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ).
5. Τα κράτη μέλη που κάνουν χρήση των επιλογών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή για τον τρόπο εφαρμογής τους.
6. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχεία α) και β) και της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 149
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3 μπορεί να διαπραγματεύεται εξ ονόματος των γεωργών που είναι μέλη της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, τις συμβάσεις παράδοσης νωπού γάλακτος από γεωργό σε μεταποιητή νωπού γάλακτος ή σε συλλέκτη σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα του νωπού γάλακτος από τους γεωργούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για τη συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:
i)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος δεν υπερβαίνει το 3,5 % της συνολικής παραγωγής της Ένωσης·
ii)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους· και
iii)
η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παραδίδεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 33 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους ·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν του όρου αυτού σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας γεωργός διατηρεί δύο χωριστές μονάδες παραγωγής σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι το νωπό γάλα δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
στ)
υπό τον όρο ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα του νωπού γάλακτος.
3. Κατά παρέκκλιση από τους όρους της παραγράφου 2 στοιχείο γ) σημεία ii) και iii), η διαπραγμάτευση από οργάνωση παραγωγών σύμφωνα με την παράγραφο 1 μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών η καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα νωπού γάλακτος που παράγεται ή παραδίδεται σε κράτος μέλος με συνολική ετήσια παραγωγή νωπού γάλακτος μικρότερη των 500 000 τόνων δεν υπερβαίνει το 45 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του εν λόγω κράτους μέλους.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν τις ενώσεις αυτών.
5. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ) και της παραγράφου 3, η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον ενδεδειγμένο κατά την κρίση της τρόπο, τις ποσότητες της παραγωγής νωπού γάλακτος στην Ένωση και στα κράτη μέλη, χρησιμοποιώντας τις πλέον πρόσφατες διαθέσιμες πληροφορίες.
6. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ) και την παράγραφο 3, ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή την αποτροπή της πρόκλησης σοβαρής ζημίας σε ΜΜΕ μεταποίησης νωπού γάλακτος στην επικράτειά της.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
7. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:
α)
ως «εθνική αρχή ανταγωνισμού» νοείται η αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου (39)·
β)
ως «ΜΜΕ» νοείται η πολύ μικρή, η μικρή ή η μεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της Σύστασης 2003/361/ΕΚ.
8. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο στ) και της παραγράφου 6.
Άρθρο 150
Ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης
1. Κατόπιν αιτήσεως οργάνωσης παραγωγών αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3, διεπαγγελματικής οργάνωσης αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 3 ή ομάδας επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν, για περιορισμένη χρονική περίοδο, δεσμευτικούς κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς τυριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
2. Οι κανόνες της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου ισχύουν υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των μερών στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Η συμφωνία αυτή συνάπτεται μεταξύ τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών γάλακτος ή των αντιπροσώπων τους που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα του νωπού γάλακτος που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του τυριού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και, κατά περίπτωση, τουλάχιστον των δύο τρίτων των παραγωγών του εν λόγω τυριού που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής του εν λόγω τυριού στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 και όσον αφορά τα τυριά προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, η γεωγραφική περιοχή προέλευσης του νωπού γάλακτος, όπως ορίζεται στην προδιαγραφή προϊόντος για το τυρί, είναι η ίδια με τη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 σχετικά με το εν λόγω τυρί.
4. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
καλύπτουν μόνο τη ρύθμιση της προσφοράς του σχετικού προϊόντος και αποσκοπούν στην προσαρμογή της προσφοράς του εν λόγω τυριού στη ζήτηση·
β)
έχουν επίπτωση μόνο στο σχετικό προϊόν·
γ)
μπορεί να είναι δεσμευτικοί για τρία χρόνια κατ’ ανώτατο όριο και μπορεί να ανανεώνονται μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής κατόπιν νέου αιτήματος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1·
δ)
δεν ζημιώνουν το εμπόριο προϊόντων άλλων από εκείνα στα οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες·
ε)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού τυριού·
στ)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και αν πρόκειται για ενδεικτική ή συνιστώμενη·
ζ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του σχετικού προϊόντος το οποίο, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
η)
δεν δημιουργούν διακρίσεις, δεν συνιστούν εμπόδιο για τους νεοεισερχομένους στην αγορά και δεν αποβαίνουν σε βάρος των μικροπαραγωγών·
θ)
συμβάλλουν στη διατήρηση της ποιότητας και/ή την ανάπτυξη του εν λόγω προϊόντος·
ι)
δεν θίγουν την εφαρμογή του άρθρου 149.
5. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιεύονται σε επίσημο φύλλο του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.
6. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 4 και, στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι δεν πληρούνται αυτοί οι όροι, προβαίνουν στην κατάργηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
7. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1 κανόνες που εγκρίνουν. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για οποιαδήποτε κοινοποίηση τέτοιων κανόνων.
8. Η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που να υποχρεώνουν ένα κράτος μέλος να καταργήσει τους κανόνες που έχει ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι εν λόγω κανόνες δεν πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 4, ότι εμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή ότι θέτουν σε κίνδυνο το ελεύθερο εμπόριο ή την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 151
Υποχρεωτικές δηλώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
Από 1ης Απριλίου 2015, οι πρώτοι αγοραστές νωπού γάλακτος δηλώνουν στην αρμόδια εθνική αρχή την ποσότητα νωπού γάλακτος που τους παραδίδεται κάθε μήνα.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 148, ως «πρώτος αγοραστής» νοείται επιχείρηση ή ομάδα η οποία αγοράζει γάλα από παραγωγούς προκειμένου:
α)
να το υποβάλει σε διεργασία συλλογής, συσκευασίας, αποθήκευσης, ψύξης ή μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένων διεργασιών βάσει σύμβασης·
β)
να το διαθέσει σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις επεξεργασίας ή μεταποίησης γάλακτος ή άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων·
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την ποσότητα νωπού γάλακτος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα των εν λόγω δηλώσεων, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Οργανωσεισ kai ενωσεισ παραγωγων και διεπαγγελματικεσ οργανωσεισ
Τμημα 1
Ορισμοσ και αναγνωριση
Άρθρο 152
Οργανώσεις παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις οργανώσεις παραγωγών οι οποίες:
α)
αποτελούνται και ελέγχονται σύμφωνα το άρθρο 153 παράγραφος 2 στοιχείο γ) από παραγωγούς συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία των παραγωγών·
γ)
επιδιώκουν συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει τουλάχιστον έναν από τους ακόλουθους στόχους:
i)
την εξασφάλιση του προγραμματισμού της παραγωγής και της προσαρμογής της στη ζήτηση, ιδίως από άποψη ποιότητας και ποσότητας·
ii)
τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων που παράγονται από τα μέλη τους, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης προϊόντων·
iii)
τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και την απόδοση των επενδύσεων ως προς τα περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, καθώς και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού·
iv)
τη διεξαγωγή ερευνών και την ανάπτυξη πρωτοβουλιών με αντικείμενο τις βιώσιμες μεθόδους παραγωγής, τις καινοτόμους πρακτικές, την οικονομική ανταγωνιστικότητα και τις εξελίξεις της αγοράς·
v)
την προώθηση και την παροχή τεχνικής βοήθειας για τη χρήση καλλιεργητικών πρακτικών και τεχνικών παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον, καθώς και κατάλληλων πρακτικών και τεχνικών καλής μεταχείρισης των ζώων·
vi)
την προώθηση και παροχή τεχνικής υποστήριξης για τη χρήση προτύπων παραγωγής, τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και την ανάπτυξη προϊόντων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή προϊόντων καλυπτόμενων από εθνικό σήμα ποιότητας·
vii)
τη διαχείριση των υποπροϊόντων και των αποβλήτων, ιδίως για την προστασία της ποιότητας των υδάτων, του εδάφους και του τοπίου και τη διαφύλαξη ή την προώθηση της βιοποικιλότητας,
viii)
τη συμβολή στη βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής·
ix)
την ανάπτυξη πρωτοβουλιών στον τομέα της προώθησης και της εμπορίας·
x)
τη διαχείριση των ταμείων αλληλοβοήθειας που προβλέπονται στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, και στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305 /2013 ·
xi)
την παροχή της απαραίτητης τεχνικής βοήθειας για τη χρησιμοποίηση των προθεσμιακών αγορών και των ασφαλιστικών συστημάτων.
2. Μια οργάνωση παραγωγών που είναι αναγνωρισμένη βάσει της παραγράφου 1 μπορεί να παραμείνει αναγνωρισμένη εάν δραστηριοποιείται στην εμπορία προϊόντων που καλύπτονται από τον κώδικα ΣΟ ex 2208 πλην εκείνων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι των Συνθηκών, υπό την προϋπόθεση ότι η αναλογία των προϊόντων αυτών δεν υπερβαίνει το 49 % της συνολικής παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο η οργάνωση παραγωγών και ότι τα εν λόγω προϊόντα δεν λαμβάνουν στήριξη από την Ένωση. Για τις οργανώσεις παραγωγών στον οπωροκηπευτικό τομέα, τα εν λόγω προϊόντα δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο για τους σκοπούς του άρθρου 34 παράγραφος 2.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν οργανώσεις παραγωγών που έχουν συγκροτηθεί από παραγωγούς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον αυτές:
α)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία των παραγωγών·
β)
επιδιώκουν συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους στόχους:
i)
την εξασφάλιση του προγραμματισμού της παραγωγής και της προσαρμογής της στη ζήτηση, ιδίως από άποψη ποιότητας και ποσότητας·
ii)
τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων που παράγονται από τα μέλη τους·
iii)
τη βελτιστοποίηση του κόστους παραγωγής και τη σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού.
Άρθρο 153
Καταστατικό των οργανώσεων παραγωγών
1. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών επιβάλλει στους παραγωγούς που είναι μέλη της τις ακόλουθες, κυρίως, υποχρεώσεις:
α)
να εφαρμόζουν τους κανόνες που θεσπίζει η οργάνωση παραγωγών όσον αφορά την παροχή πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος·
β)
να είναι μέλη μίας μόνο οργάνωσης παραγωγών για ένα συγκεκριμένο προϊόν της εκμετάλλευσης· με την επιφύλαξη ενδεχόμενης παρέκκλισης που χορήγησε το εμπλεκόμενο κράτος μέλος σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι συμβαλλόμενοι παραγωγοί διαθέτουν δύο χωριστές μονάδες παραγωγής σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές·
γ)
να παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούν οι οργανώσεις παραγωγών για στατιστικούς σκοπούς.
2. Το καταστατικό των οργανώσεων παραγωγών προβλέπει επίσης:
α)
τις διαδικασίες για τον καθορισμό, την έγκριση και την τροποποίηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α)·
β)
την υποχρέωση των μελών να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών·
γ)
τους κανόνες που εξασφαλίζουν στους παραγωγούς-μέλη τον δημοκρατικό έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της·
δ)
κυρώσεις σε περίπτωση παραβάσεων των καθηκόντων που απορρέουν από το καταστατικό, ιδίως σε περίπτωση μη καταβολής χρηματικών εισφορών, ή των κανόνων που έχει θεσπίσει η οργάνωση παραγωγών·
ε)
τους κανόνες σχετικά με την αποδοχή νέων μελών, κυρίως όσον αφορά την ελάχιστη διάρκεια της συμμετοχής στην οργάνωση, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη του ενός έτους·
στ)
τους λογιστικούς και οικονομικούς κανόνες που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία της οργάνωσης.
3. Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
Άρθρο 154
Αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών
1. Προκειμένου να αναγνωριστεί από ένα κράτος μέλος, η οργάνωση παραγωγών που υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης αποτελεί νομική οντότητα ή σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας η οποία:
α)
πληροί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 152 παράγραφος 1 στοιχεία α) β) και γ)·
β)
διαθέτει έναν ελάχιστο αριθμό μελών και/ή καλύπτει μία ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής, όπως καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς της·
γ)
παρέχει επαρκή εχέγγυα για την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων της από τη σκοπιά τόσο της διάρκειά τους όσο και της αποτελεσματικότητας, της στήριξης των μελών τους με ανθρώπινους, υλικούς και τεχνικούς πόρους, καθώς και, κατά περίπτωση, της συγκέντρωσης της προσφοράς·
δ)
διαθέτει καταστατικά σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από την 1 Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 152.
3. Οι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες δεν πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 μπορούν να συνεχίσουν να ασκούν τις δραστηριότητές τους δυνάμει του εθνικού δικαίου έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
4. Τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών συμμορφούνται προς το παρόν κεφάλαιο·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και αποφασίζουν αν πρέπει, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ενημερώνουν την Επιτροπή το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 155
Εξωτερική ανάθεση
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε μια αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών ή σε μια αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών στους τομείς που προσδιορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 173 παράγραφος 1 στοιχείο στ) να αναθέτει σε εξωτερικούς υπεργολάβους οποιαδήποτε από τις δραστηριότητές της, εκτός της παραγωγής, μεταξύ άλλων σε θυγατρικές, υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών ή η ένωση οργανώσεων παραγωγών παραμένει υπεύθυνη για την εξασφάλιση της άσκησης της δραστηριότητας που ανέθεσε σε εξωτερικούς υπεργολάβους και για τον συνολικό διαχειριστικό έλεγχο και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την άσκηση της δραστηριότητας.
Άρθρο 156
Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 οι οποίες συγκροτούνται με πρωτοβουλία αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 173, οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών μπορούν να ασκούν οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες ή τις λειτουργίες μιας οργάνωσης παραγωγών.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν μια ένωση αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον κρίνουν ότι η ένωση αυτή είναι ικανή να εκτελέσει αποτελεσματικά κάθε δραστηριότητα αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών και πληροί τους όρους της παραγράφου 161 παράγραφος 1.
Άρθρο 157
Διεπαγγελματικές οργανώσεις
1. Τα κράτη μέλη μπορούν, μετά από αίτηση, να αναγνωρίζουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις συγκεκριμένου τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 οι οποίες:
α)
αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την παραγωγή, και αφορούν τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού: τη μεταποίηση ή το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της διανομής, προϊόντων σε έναν ή περισσότερους τομείς·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία όλων ή ορισμένων από τις οργανώσεις ή ενώσεις από τις οποίες αποτελούνται·
γ)
επιδιώκουν, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των μελών τους και των καταναλωτών, συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έναν από τους ακόλουθους στόχους:
i)
βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση συγκεντρωτικών στατιστικών στοιχείων για το κόστος παραγωγής, τις τιμές, περιλαμβανομένων όπου απαιτείται, των δεικτών τιμών, τις ποσότητες και τη διάρκεια των συμβάσεων που έχουν συναφθεί προηγουμένως και με την παροχή αναλύσεων για δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς σε περιφερειακό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο·
ii)
πρόβλεψη του δυναμικού παραγωγής και καταγραφή των τιμών της αγοράς·
iii)
συμβολή στον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης των προϊόντων στην αγορά, ιδίως με έρευνες και μελέτες αγοράς·
iv)
διερεύνηση δυνητικών αγορών εξαγωγών·
v)
με την επιφύλαξη των άρθρων 148 και 168, κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες για την πώληση γεωργικών προϊόντων σε αγοραστές και/ή τη διάθεση μεταποιημένων προϊόντων σε διανομείς και λιανοπωλητές, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να επιτευχθούν δίκαιοι όροι ανταγωνισμού και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς·
vi)
πληρέστερη αξιοποίηση του δυναμικού των προϊόντων, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο αγορών διάθεσης, και ανάπτυξη πρωτοβουλιών ενίσχυσης της οικονομικής ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας·
vii)
παροχή των πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για την καινοτομία, τον εξορθολογισμό, τη βελτίωση και την ανακατεύθυνση της παραγωγής, και, κατά περίπτωση, της μεταποίησης και της εμπορίας, προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις απαιτήσεις της αγοράς και τις προτιμήσεις και τις προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων, περιλαμβανομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των προϊόντων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, και την προστασία του περιβάλλοντος·
viii)
αναζήτηση τρόπων για περιορισμό της χρήσης φυτοπροστατευτικών ή κτηνιατρικών προϊόντων, καλύτερη διαχείριση άλλων εισροών, διασφάλιση της ποιότητας των προϊόντων καθώς και της προστασίας του εδάφους και των υδάτων, ενίσχυση της υγειονομικής ασφάλειας των τροφίμων, ειδικότερα μέσω της ιχνηλασιμότητας των προϊόντων, και βελτίωση της υγείας και των συνθηκών διαβίωσης των ζώων·
ix)
ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας και, κατά περίπτωση, μεταποίησης και εμπορίας·
x)
ανάληψη κάθε δυνατής δράσης για την διατήρηση, προάσπιση και προστασία της βιολογικής γεωργίας καθώς και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·
xi)
προώθηση και διενέργεια ερευνών για ολοκληρωμένη και βιώσιμη παραγωγή ή άλλες μεθόδους παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον·
xii)
ενθάρρυνση της υγιεινής και υπεύθυνης κατανάλωσης των προϊόντων που διατίθενται στην εσωτερική αγορά και/ή ενημέρωση σχετικά με τις βλάβες που συνδέονται με επικίνδυνες συνήθειες κατανάλωσης·
xiii)
προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος ή/και γαλακτοκομικών προϊόντων και παροχή πληροφοριών σχετικά με αυτά, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές αγορές·
xiv)
συμβολή στη διαχείριση των υποπροϊόντων και στη μείωση της παραγωγής αποβλήτων και στη διαχείριση αυτών·
2. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν βάσει αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων ότι η προϋπόθεση του άρθρου 158 παράγραφος 1 στοιχείο γ) πληρούται με τον περιορισμό του αριθμού των διεπαγγελματικών οργανώσεων σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο, εφόσον προβλέπεται από εθνικές διατάξεις που ισχύουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 και εφόσον αυτό δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις εφόσον αυτές:
α)
έχουν επισήμως ζητήσει αναγνώριση και αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παραγωγή νωπού γάλακτος και σχετίζονται με ένα τουλάχιστον από τα ακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού: τη μεταποίηση ή το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της διανομής, προϊόντων του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων·
β)
συγκροτούνται με πρωτοβουλία όλων ή ορισμένων από τους εκπροσώπους που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
ασκούν, σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Ένωσης, και λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των μελών των εν λόγω διεπαγγελματικών οργανώσεων και των καταναλωτών, μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:
i)
βελτίωση των γνώσεων και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση στατιστικών στοιχείων για τις τιμές, τις ποσότητες και τη διάρκεια των συμβάσεων που έχουν συναφθεί και με την παροχή αναλύσεων για δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις της αγοράς σε περιφερειακό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο·
ii)
συμβολή στον καλύτερο συντονισμό του τρόπου διάθεσης του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων στην αγορά, ιδίως με έρευνες και μελέτες αγοράς·
iii)
προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και παροχή πληροφοριών σχετικά με αυτά, τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές αγορές·
iv)
διερεύνηση δυνητικών εξαγωγικών αγορών·
v)
κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες για την πώληση νωπού γάλακτος σε αγοραστές ή τη διάθεση μεταποιημένων προϊόντων σε διανομείς και λιανοπωλητές, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να επιτευχθούν δίκαιοι όροι ανταγωνισμού και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς·
vi)
παροχή των πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για την ανακατεύθυνση της παραγωγής προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις απαιτήσεις της αγοράς και τις προτιμήσεις και τις προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος·
vii)
διατήρηση και ανάπτυξη του δυναμικού παραγωγής του γαλακτοκομικού τομέα, μεταξύ άλλων μέσω της προώθησης της καινοτομίας και της στήριξης προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας και ανάπτυξης, με σκοπό την αξιοποίηση όλου του δυναμικού του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, ιδίως για τη δημιουργία ελκυστικότερων για τους καταναλωτές προϊόντων με προστιθέμενη αξία·
viii)
αναζήτηση μεθόδων για τον περιορισμό της χρήσης κτηνιατρικών προϊόντων, τη βελτίωση της διαχείρισης άλλων εισροών και την ενίσχυση της ασφάλειας των τροφίμων και της υγείας των ζώων·
ix)
ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας·
x)
εκμετάλλευση του δυναμικού της βιολογικής γεωργίας και προστασία και προώθηση του συγκεκριμένου γεωργικού κλάδου και της παραγωγής προϊόντων με ονομασίες προέλευσης, σήματα ποιότητας και γεωγραφικές ενδείξεις· και
xi)
προώθηση μεθόδων ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον.
Άρθρο 158
Αναγνώριση των διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που το ζητούν εφόσον:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 157·
β)
ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιοχές του οικείου εδάφους·
γ)
αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
δ)
δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, τη μεταποίηση ή το εμπόριο, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που ορίζει το άρθρο 162.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τη 1η Ιανουαρίου 2014 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 157.
3. Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, έχουν αναγνωρισθεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και οι οποίες δεν πληρούν τους όρους που προβλέπει η παράγραφος 1 μπορούν να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους δυνάμει του εθνικού δικαίου έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
4. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις σε όλους τους τομείς οι οποίες υπήρχαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, είτε είχαν αναγνωρισθεί κατόπιν αίτησης ή είτε είχαν συσταθεί νομίμως, έστω και αν δεν πληρούν την προϋπόθεση που ορίζεται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο β).
5. Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή να αναγνωρίσουν μια διεπαγγελματική οργάνωση σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2, τα κράτη μέλη:
α)
αποφαίνονται σχετικά με τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την υποβολή της αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις τηρούν τους όρους που διέπουν την αναγνώρισή τους·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, εφόσον είναι αναγκαίο, αποφασίζουν να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ανακαλούν την αναγνώριση εφόσον δεν πληρούνται πλέον οι όροι και προϋποθέσεις αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν άρθρο·
ε)
ενημερώνουν την Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Τμημα 2
Προσθετοι κανονες για συγκεκριμενους τομεις
Άρθρο 159
Υποχρεωτική αναγνώριση
Κατά παρέκκλιση από τα άρθρα 152 έως 158, τα κράτη μέλη, μετά από αίτηση, αναγνωρίζουν:
α)
τις οργανώσεις παραγωγών:
i)
του τομέα των οπωροκηπευτικών, όσον αφορά ένα ή περισσότερα προϊόντα του εν λόγω τομέα και/ή προϊόντα τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση·
ii)
στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών·
iii)
στον τομέα των μεταξοσκωλήκων·
iv)
στον τομέα του λυκίσκου·
β)
τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού.
Άρθρο 160
Οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών
Οι οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών επιδιώκουν τουλάχιστον έναν από τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία (i), (ii) και iii).
Τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών υποχρεώνει απαιτούν από τους παραγωγούς που είναι μέλη τους να διαθέτουν στο εμπόριο το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών.
Οι οργανώσεις παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών και οι ενώσεις των οργανώσεων αυτών τεκμαίρεται ότι ενεργούν εξ ονόματος των μελών τους και για λογαριασμό τους όσον αφορά οικονομικά θέματα στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας τους.
Άρθρο 161
Αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων όλες τις νομικές οντότητες ή τα σαφώς οριζόμενα μέρη νομικών οντοτήτων που υποβάλλουν αίτηση αναγνώρισης, εφόσον:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 152 παράγραφος 3·
β)
διαθέτουν έναν ελάχιστο αριθμό μελών και/ή καλύπτουν μία ελάχιστη ποσότητα εμπορεύσιμης παραγωγής, η οποία καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στην περιοχή δραστηριότητάς τους·
γ)
παρέχουν επαρκή εχέγγυα για την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους όσον αφορά τόσο τη διάρκεια τους όσο και την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση της προσφοράς·
δ)
διαθέτουν καταστατικό σύμφωνο με τα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οργανώσεις παραγωγών οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 3.
3. Τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης σε οργάνωση παραγωγών εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών συμμορφώνονται με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, εφόσον είναι αναγκαίο, αποφασίζουν να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ενημερώνουν την Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης που έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Άρθρο 162
Διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού
Για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών και τον τομέα του καπνού, ο συγκεκριμένος σκοπός που αναφέρεται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο γ) μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τουλάχιστον έναν από τους ακόλουθους στόχους:
α)
τη συγκέντρωση και τον συντονισμό της προσφοράς και της εμπορίας των προϊόντων των μελών·
β)
την από κοινού προσαρμογή της παραγωγής και της μεταποίησης στις απαιτήσεις της αγοράς και τη βελτίωση του προϊόντος·
γ)
την προαγωγή του εξορθολογισμού και της βελτίωσης της παραγωγής και της μεταποίησης.
Άρθρο 163
Αναγνώριση διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, εφόσον οι οργανώσεις αυτές:
α)
πληρούν τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 3·
β)
ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιοχές του οικείου εδάφους·
γ)
αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων που ορίζονται στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο α)·
δ)
δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, τη μεταποίηση ή το εμπόριο προϊόντων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες έχουν αναγνωρισθεί πριν από τις 2 Απριλίου 2012 βάσει του εθνικού δικαίου και οι οποίες πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου θεωρούνται αναγνωρισμένες ως οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 3.
3. Όταν χρησιμοποιούν την επιλογή να αναγνωρίσουν μια διεπαγγελματική οργάνωση σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2, τα κράτη μέλη:
α)
αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση αναγνώρισης στη διεπαγγελματική οργάνωση εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή αίτησης, συνοδευόμενης από όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία· η αίτηση υποβάλλεται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η οργάνωση·
β)
διενεργούν, σε διαστήματα που ορίζουν τα ίδια, ελέγχους για να βεβαιώνονται ότι οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις τηρούν τους όρους που διέπουν την αναγνώρισή τους·
γ)
σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, επιβάλλουν στις εν λόγω οργανώσεις τις εφαρμοστέες κυρώσεις που έχουν θεσπίσει τα ίδια και, αποφασίζουν αν πρέπει, εφόσον είναι αναγκαίο, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·
δ)
ανακαλούν την αναγνώριση εάν:
i)
δεν πληρούνται πλέον οι όροι και προϋποθέσεις αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν άρθρο·
ii)
η διεπαγγελματική οργάνωση συμμετέχει σε οποιαδήποτε από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που προβλέπονται στο άρθρο 210 παράγραφος 4· η εν λόγω ανάκληση της αναγνώρισης γίνεται ανεξάρτητα από τις τυχόν άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία·
iii)
η διεπαγγελματική οργάνωση δεν τηρεί την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 210 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α)·
ε)
ενημερώνουν την Επιτροπή κάθε χρόνο έως τις 31 Μαρτίου κάθε έτους για κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης αναγνώρισης την οποία έλαβαν κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.
Τμημα 3
Επεκταση κανονων και υποχρεωτικεσ εισφορεσ
Άρθρο 164
Επέκταση κανόνων
1. Στις περιπτώσεις όπου μια αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών, μια αναγνωρισμένη ένωση οργανώσεων παραγωγών ή μια αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση που αναπτύσσει δραστηριότητες σε συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια ή περιφέρειες κράτους μέλους θεωρείται αντιπροσωπευτική της παραγωγής ή του εμπορίου ή της μεταποίησης ενός συγκεκριμένου προϊόντος, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, κατόπιν αιτήματος της εν λόγω οργάνωσης, να καθιστά δεσμευτικές, για περιορισμένη χρονική περίοδο, ορισμένες συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές που εγκρίνονται στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής για άλλες επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητες στη σχετική οικονομική περιφέρεια ή περιφέρειες και δεν ανήκουν στην οργάνωση ή την ένωση αυτή.
2. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, ως «οικονομική περιφέρεια» νοείται γεωγραφική περιοχή που αποτελείται από όμορες ή γειτονικές περιοχές παραγωγής στις οποίες οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας είναι ομοιογενείς.
3. Οι οργανώσεις ή ενώσεις θεωρούνται αντιπροσωπευτικές εφόσον η οικεία ή οι οικείες οικονομικές περιφέρειες ενός κράτους μέλους:
α)
συγκεντρώνουν, ως μέρος του όγκου της παραγωγής ή του εμπορίου ή της μεταποίησης των σχετικών προϊόντων:
i)
για τις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών, τουλάχιστον το 60 %· ή
ii)
στις λοιπές περιπτώσεις, τουλάχιστον τα δύο τρίτα· και
β)
συγκεντρώνει, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών, πάνω από το 50 % των σχετικών παραγωγών.
Ωστόσο, στην περίπτωση διεπαγγελματικών οργανώσεων, όταν ο καθορισμός του μέρους του όγκου της παραγωγής, του εμπορίου ή της μεταποίησης του προϊόντος ή των προϊόντων συνεπάγεται πρακτικές δυσκολίες, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν εθνικούς κανόνες για τον ορισμό του καθορισμένου επιπέδου αντιπροσωπευτικότητας που αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii) του πρώτου εδαφίου.
Όταν η αίτηση επέκτασης των κανόνων της σε άλλες επιχειρήσεις καλύπτει περισσότερες από μία οικονομικές περιφέρειες, η οργάνωση ή η ένωση αποδεικνύει το ελάχιστο επίπεδο αντιπροσωπευτικότητας που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο για καθέναν από τους κλάδους που συγκεντρώνει, σε καθεμιά από τις καλυπτόμενες οικονομικές περιφέρειες.
4. Οι κανόνες για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί επέκταση σε άλλες επιχειρήσεις, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, έχουν ένα από τους ακόλουθους στόχους:
α)
την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά·
β)
την εφαρμογή κανόνων παραγωγής αυστηρότερων από εκείνους που προβλέπει η ενωσιακή ή η εθνική νομοθεσία·
γ)
την κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με τους ενωσιακούς κανόνες·
δ)
την εμπορία·
ε)
την προστασία του περιβάλλοντος·
στ)
μέτρα για την προώθηση και την αξιοποίηση του δυναμικού των προϊόντων·
ζ)
μέτρα προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·
η)
έρευνα για την αναβάθμιση της αξίας των προϊόντων, ιδίως με νέες χρήσεις που δεν θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία·
θ)
μελέτες για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων·
ι)
την έρευνα, ιδίως για καλλιεργητικές μεθόδους που επιτρέπουν τον περιορισμό της χρήσης φυτοπροστατευτικών ή κτηνιατρικών προϊόντων και εξασφαλίζουν την προστασία του εδάφους και την προστασία ή τη βελτίωση του περιβάλλοντος·
ια)
τον ορισμό στοιχειωδών προτύπων ποιότητας και τον ορισμό στοιχειωδών προτύπων συσκευασίας και παρουσίασης·
ιβ)
τη χρησιμοποίηση πιστοποιημένων σπόρων για σπορά και τον ποιοτικό έλεγχο των προϊόντων·
ιγ)
την υγεία των ζώων, την υγεία των φυτών ή την ασφάλεια των τροφίμων·
ιδ)
τη διαχείριση των υποπροϊόντων.
Οι εν λόγω κανόνες δεν ζημιώνουν άλλους οικονομικούς φορείς του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή της Ένωσης και δεν έχουν κανένα από τα αποτελέσματα που αναφέρονται στο άρθρο 210 παράγραφος 4 ούτε αντιβαίνουν καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο στο ενωσιακό δίκαιο ή τους ισχύοντες εθνικούς κανόνες.
5. Η επέκταση των κανόνων που ορίζεται στην παράγραφο 1 πρέπει να κοινοποιείται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με δημοσίευση του συνόλου τους σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
6. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιεσδήποτε αποφάσεις λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 165
Χρηματικές εισφορές από μη μέλη
Στην περίπτωση επέκτασης των κανόνων αναγνωρισμένης οργάνωσης παραγωγών, αναγνωρισμένης ένωσης οργανώσεων παραγωγών ή αναγνωρισμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης δυνάμει του άρθρου 164 και εάν οι δραστηριότητες που καλύπτονται από τους κανόνες αυτούς παρουσιάζουν γενικό οικονομικό ενδιαφέρον για πρόσωπα των οποίων οι δραστηριότητες σχετίζονται με τα εν λόγω προϊόντα, το κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την αναγνώριση, μετά από διαβούλευση με τους οικείους ενδιαφερομένους, μπορεί να αποφασίζει ότι συγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς ή ομάδες που δεν είναι μέλη της οργάνωσης αλλά επωφελούνται από τις εν λόγω δραστηριότητες οφείλουν στην οργάνωση το σύνολο ή μέρος των εισφορών που καταβάλλονται από τα μέλη, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται για την κάλυψη δαπανών που προκύπτουν άμεσα από την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων.
Τμημα 4
Προσαρμογη της προσφορας
Άρθρο 166
Μέτρα για τη διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς
Προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι πρωτοβουλίες των οργανώσεων που αναφέρονται στα άρθρα 152 έως 163 για διευκόλυνση της προσαρμογής της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, εξαιρουμένων εκείνων που αφορούν την απόσυρση από την αγορά, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 σχετικά με μέτρα στους τομείς που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 τα οποία:
α)
βελτιώνουν την ποιότητα·
β)
προάγουν την καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας·
γ)
διευκολύνουν την καταγραφή των τάσεων των τιμών στην αγορά·
δ)
επιτρέπουν την πραγματοποίηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβλέψεων, με βάση τα χρησιμοποιούμενα μέσα παραγωγής.
Άρθρο 167
Κανόνες εμπορίας για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αγοράς οίνου
1. Για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αγοράς οίνου, συμπεριλαμβανομένων των σταφυλιών, των γλευκών και των οίνων από τα οποία προέρχονται, τα κράτη μέλη παραγωγής μπορούν να καθορίζουν κανόνες εμπορίας για τη ρύθμιση της προσφοράς, ιδίως μέσω αποφάσεων που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις αναγνωρισμένες σύμφωνα με τα άρθρα 157 και 158.
Οι κανόνες αυτοί είναι ανάλογοι προς τον επιδιωκόμενο στόχο και:
α)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού προϊόντος·
β)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι τιμές καθορίζονται ενδεικτικά ή για σύσταση·
γ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του τρυγητού που, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
δ)
δεν παρέχουν καμία δυνατότητα απόρριψης αιτήσεων έκδοσης των εθνικών και ενωσιακών πιστοποιητικών που απαιτούνται για την κυκλοφορία και την εμπορία οίνων, εφόσον η εμπορία είναι σύμφωνη με τους κανόνες αυτούς.
2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να κοινοποιούνται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με δημοσίευση του συνόλου τους σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιεσδήποτε αποφάσεις λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.
Τμημα 5
Συστηματα συμβασεων
Άρθρο 168
Συμβατικές σχέσεις
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 148 σχετικά με τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και του άρθρου 125 σχετικά με τον τομέα της ζάχαρης, αν ένα κράτος μέλος, όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα εκτός γάλακτος, γαλακτοκομικών και ζάχαρης, που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 1 παράγραφος 2 λάβει μία εκ των κατωτέρω αποφάσεων:
α)
κάθε παράδοση στην επικράτειά του των εν λόγω προϊόντων από παραγωγό σε μεταποιητή ή διανομέα πρέπει να καλύπτεται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, και/ή
β)
οι πρώτοι αγοραστές οφείλουν να υποβάλλουν γραπτή προσφορά σύμβασης για την παράδοση στην επικράτειά του των ανωτέρω γεωργικών προϊόντων από τους παραγωγούς,
η σύμβαση ή η προσφορά σύμβασης πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις των παραγράφων 4 και 6 του παρόντος άρθρου.
2. Σε περίπτωση που το κράτος μέλος αποφασίσει ότι οι παραδόσεις των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν άρθρο από παραγωγό γεωργό σε μεταποιητή πρέπει να καλύπτονται από γραπτή σύμβαση μεταξύ των μερών, αποφασίζει επίσης ποιο στάδιο ή ποια στάδια της παράδοσης καλύπτονται από τη σύμβαση, εφόσον η παράδοση των προϊόντων γίνεται μέσω ενός ή περισσοτέρων διαμεσολαβητών.
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που εφαρμόζουν δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
3. Στην περίπτωση που περιγράφεται στην παράγραφο 2, το κράτος μέλος μπορεί να θεσπίζει μηχανισμό διαμεσολάβησης για να καλύψει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει αμοιβαία συμφωνία σύναψης της εν λόγω σύμβασης, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό δίκαιες συμβατικές σχέσεις.
4. Οποιαδήποτε σύμβαση ή προσφορά σύμβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει:
α)
να προηγείται της παράδοσης·
β)
να συντάσσεται γραπτώς· και
γ)
να περιλαμβάνει, ιδίως, τα ακόλουθα στοιχεία:
i)
την τιμή που καταβάλλεται για την παράδοση, η οποία:
-
είναι σταθερή και ορίζεται στη σύμβαση, και/ή
-
υπολογίζεται με συνδυασμό διαφόρων παραγόντων οριζόμενων στη σύμβαση, όπως δεικτών της αγοράς που αποτυπώνουν τις αλλαγές των συνθηκών στην αγορά, της παραδιδόμενης ποσότητας και της ποιότητας ή της σύνθεσης των παραδιδόμενων γεωργικών προϊόντων·
ii)
την ποσότητα και την ποιότητα των εν λόγω προϊόντων που μπορεί ή πρέπει να παραδοθούν και το χρονοδιάγραμμα αυτών των παραδόσεων·
iii)
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, η οποία μπορεί να είναι είτε ορισμένης είτε αόριστης διάρκειας με ρήτρες λύσης·
iv)
λεπτομέρειες σχετικά με τις περιόδους και διαδικασίες πληρωμής·
v)
ρυθμίσεις για τη συλλογή ή την παράδοση των γεωργικών προϊόντων· και
vi)
κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση ανωτέρας βίας.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, δεν απαιτείται σύμβαση ή προσφορά σύμβασης όταν γεωργός παραδίδει τα προϊόντα σε συνεταιρισμό του οποίου είναι μέλος, εάν το καταστατικό του εν λόγω συνεταιρισμού ή οι κανόνες και οι αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό περιλαμβάνουν διατάξεις που παράγουν αποτελέσματα παρόμοια με τις διατάξεις που ορίζονται στην παράγραφο 4 στοιχεία α), β) και γ).
6. Όλα τα στοιχεία των συμβάσεων για την παράδοση γεωργικών προϊόντων που συνάπτονται από γεωργούς, συλλέκτες ή μεταποιητές νωπού γάλακτος, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 στοιχείο γ) αποτελούν αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των μερών.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, εφαρμόζεται μία από τις κατωτέρω διατάξεις ή αμφότερες οι διατάξεις αυτές:
α)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει να καταστήσει υποχρεωτικές τις γραπτές συμβάσεις για την παράδοση γεωργικών προϊόντων σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ελάχιστη διάρκεια ισχύουσα αποκλειστικά για τις γραπτές συμβάσεις μεταξύ γεωργών και πρώτων αγοραστών των γεωργικών προϊόντων. Η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς·
β)
σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος αποφασίσει ότι ο πρώτος αγοραστής γεωργικών προϊόντων πρέπει να υποβάλλει γραπτή προσφορά σύμβασης στον γεωργό σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορεί να ορίσει ότι στην προσφορά πρέπει να προβλέπεται ελάχιστη διάρκεια για τη σύμβαση, όπως καθορίζεται σχετικώς από την εθνική νομοθεσία. Η ελάχιστη διάρκεια αυτή είναι τουλάχιστον έξι μήνες και δεν διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Το δεύτερο εδάφιο δεν θίγει το δικαίωμα του γεωργού να αρνηθεί την ελάχιστη αυτή διάρκεια, εφόσον το πράξει γραπτώς. Σε αυτή την περίπτωση, τα μέρη είναι ελεύθερα να διαπραγματευθούν όλα τα στοιχεία της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της παραγράφου 4.
7. Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τις επιλογές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο διασφαλίζουν ότι οι διατάξεις που εφαρμόζουν δεν διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζουν τα μέτρα βάσει του παρόντος άρθρου.
8. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παραγράφου 4 στοιχεία α) και β) της παραγράφου 4 και της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, καθώς και μέτρων σχετικά με τις κοινοποιήσεις που πρέπει να γίνονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 169
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του ελαιολάδου
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του ελαιολάδου η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις παράδοσης ελαιολάδου.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί σε ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή συσκευασία, επισήμανση ή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή μεταποίηση·
vi)
κοινή διαχείριση των αποβλήτων που σχετίζονται άμεσα με την παραγωγή ελαιολάδου·
vii)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς τον όγκο του ελαιολάδου και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα του ελαιολάδου από τους γεωργούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, ο όγκος της παραγωγής ελαιολάδου που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 20 % της σχετικής αγοράς· για τον υπολογισμό του όγκου γίνεται διάκριση ανάμεσα σε ελαιόλαδο ανθρώπινης κατανάλωσης και για άλλες χρήσεις·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για τον όγκο του ελαιολάδου που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές, η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το ελαιόλαδο δεν καλύπτεται από υποχρέωση προσφοράς που προκύπτει από τη συμμετοχή του παραγωγού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα της παραγωγής ελαιολάδου.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, τον όγκο της παραγωγής ελαιολάδου στα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του στοιχείου α) του άρθρου 149 παράγραφος 7.
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 170
Συμβατικές διαπραγματεύσεις στον τομέα του βοείου κρέατος
1. Μια οργάνωση παραγωγών στον τομέα του βοείου κρέατος η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις παράδοσης ζώντων βοοειδών του είδους Bos taurus προς σφαγή των κωδικών CN ex 0102 29 21, ex 0102 29 41, ex 0102 29 51, ex 0102 29 61, ή ex 0102 29 91:
α)
ηλικίας μέχρι 12 μηνών· και
β)
ηλικίας 12 μηνών και άνω.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί σε ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή διαχείριση των αποβλήτων που σχετίζονται άμεσα με την παραγωγή ζώντων ζώων·
vi)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς τις ποσότητες του βόειου κρέατος και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα από τους κτηνοτρόφους στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, η ποσότητα του βοείου κρέατος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 15 % της συνολικής εθνικής παραγωγής εκάστου προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) στο εν λόγω κράτος μέλος εκφρασμένης σε ισοδύναμο βάρους σφαγίου·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για την ποσότητα του βοείου κρέατος που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές. η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω προϊόν δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα του βοείου κρέατος.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, την ποσότητα του βοείου κρέατος στα κράτη μέλη, εκφρασμένη σε ισοδύναμο βάρους σφαγίου.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι το προϊόν που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αποτελεί χωριστή αγορά λόγω των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του ή λόγω της προβλεπόμενης χρήσης του και ότι η εν λόγω συλλογική διαπραγμάτευση θα καλύπτει ποσοστό άνω του 15 % της εθνικής παραγωγής της αγοράς αυτής, ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του άρθρου 149 παράγραφος 7 στοιχείο α):
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 171
Συμβατικές διαπραγματεύσεις για ορισμένες αροτραίες καλλιέργειες
1. Μια οργάνωση παραγωγών η οποία είναι αναγνωρισμένη δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 και η οποία επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους στόχους της συγκέντρωσης της προσφοράς, της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων που παράγουν τα μέλη της και της βελτιστοποίησης του κόστους παραγωγής μπορεί να διεξάγει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος των μελών της, όσον αφορά μέρος ή το σύνολο της κοινής παραγωγής τους, για συμβάσεις προσφοράς ενός ή περισσοτέρων προϊόντων που δεν προορίζονται για σπορά, και στην περίπτωση της κριθής, δεν προορίζονται για παραγωγή βύνης:
α)
μαλακό σιτάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1001 99 00·
β)
κριθάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1003 90 00·
γ)
καλαμπόκι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1005 90 00·
δ)
σίκαλη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1002 90 00·
ε)
σκληρό σιτάρι που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1001 19 00·
στ)
βρώμη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1004 90 00·
ζ)
τριτικάλε που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1008 60 00·
η)
κράμβη που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1205·
θ)
ηλιανθόσπορος που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1206 00·
ι)
σόγια που εμπίπτει στον κωδικό CN ex 1201 90 00·
ια)
κουκιά που εμπίπτουν στους κωδικούς CN ex 0708 και ex 0713·
ιβ)
κτηνοτροφικά μπιζέλια που εμπίπτουν στους κωδικούς CN ex 0708 και ex 0713.
Μια οργάνωση παραγωγών επιτυγχάνει τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου εφόσον η επιδίωξη των σκοπών αυτών οδηγεί στην ενοποίηση των δραστηριοτήτων, η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης, με αποτέλεσμα οι δραστηριότητες της οργάνωσης παραγωγών να συνεισφέρουν συνολικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η οργάνωση παραγωγών ασκεί τουλάχιστον μια εκ των ακόλουθων δραστηριοτήτων:
i)
κοινή διάθεση, κοινή οργάνωση πώλησης ή κοινή μεταφορά·
ii)
κοινή προώθηση·
iii)
κοινή οργάνωση του ποιοτικού ελέγχου·
iv)
κοινή χρήση εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων αποθήκευσης·
v)
κοινή ανάθεση των εισροών·
β)
οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές ως προς την ποσότητα του οικείου προϊόντος και ως προς το κόστος της παραγωγής και της διάθεσης του προϊόντος στην αγορά.
2. Οι διαπραγματεύσεις μπορούν να διεξάγονται από την αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών:
α)
είτε μεταβιβάζεται είτε όχι η κυριότητα από τους παραγωγούς στην οργάνωση παραγωγών·
β)
είτε είναι ίδια είτε όχι η τιμή διαπραγμάτευσης όσον αφορά την κοινή παραγωγή μέρους ή του συνόλου των παραγωγών που είναι μέλη της·
γ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για κάθε προϊόν που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και για μια συγκεκριμένη οργάνωση παραγωγών, η ποσότητα της παραγωγής που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αυτές και παράγεται στο εκάστοτε κράτος μέλος δεν υπερβαίνει το 15 % της συνολικής εθνικής παραγωγής του προϊόντος αυτού στο εν λόγω κράτος μέλος·
δ)
υπό την προϋπόθεση ότι, για την ποσότητα των προϊόντων που καλύπτονται από τις διαπραγματεύσεις αυτές. η οργάνωση παραγωγών συγκεντρώνει την προσφορά και διαθέτει στην αγορά το προϊόν των μελών της·
ε)
υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικοί γεωργοί δεν είναι μέλη άλλης οργάνωσης παραγωγών που επίσης διαπραγματεύεται τέτοιου είδους συμβάσεις εξ ονόματός τους·
στ)
υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω προϊόν δεν καλύπτεται από υποχρέωση παράδοσης προκύπτουσα από τη συμμετοχή του γεωργού σε συνεταιρισμό, ο οποίος δεν είναι μέλος της οικείας οργάνωσης παραγωγών, σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού του συνεταιρισμού ή τους κανόνες και τις αποφάσεις που προβλέπονται ή προκύπτουν από αυτό· και
ζ)
υπό την προϋπόθεση ότι η οργάνωση παραγωγών γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών στα οποία ασκεί τις δραστηριότητές της την καλυπτόμενη από τις διαπραγματεύσεις ποσότητα παραγωγής εκάστου προϊόντος.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι αναφορές στις οργανώσεις παραγωγών περιλαμβάνουν επίσης τις ενώσεις αυτών που είναι αναγνωρισμένες δυνάμει του άρθρου 156 παράγραφος 1.
4. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο γ), η Επιτροπή δημοσιεύει για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με τον τρόπο που κρίνει ενδεδειγμένο, την ποσότητα της παραγωγής στα κράτη μέλη.
5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 στοιχείο γ), ακόμη και όταν δεν σημειώνεται υπέρβαση των κατωτάτων ορίων που προβλέπονται σε αυτές, η αρχή ανταγωνισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου μπορεί να αποφασίσει, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, είτε να ανοίξει εκ νέου μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είτε να μην επιτρέψει καθόλου τη διεξαγωγή διαπραγμάτευσης από την οργάνωση παραγωγών, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποφυγή του αποκλεισμού του ανταγωνισμού ή εάν κρίνει ότι το προϊόν που καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις αποτελεί χωριστή αγορά λόγω των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του ή λόγω της προβλεπόμενης χρήσης του και ότι η εν λόγω συλλογική διαπραγμάτευση θα καλύπτει ποσοστό άνω του 15 % της εθνικής παραγωγής της αγοράς αυτής, ή εάν κρίνει ότι κινδυνεύει η επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις που αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη, η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνεται από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3. Στις λοιπές περιπτώσεις, η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται από την εθνική αρχή ανταγωνισμού του κράτους μέλους το οποίο αφορούν οι διαπραγματεύσεις.
Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο δεν εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής τους στις σχετικές επιχειρήσεις.
Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ισχύει ο ορισμός της «εθνικής αρχής ανταγωνισμού» του άρθρου 149 παράγραφος 7 στοιχείο α).
6. Τα κράτη μέλη στα οποία οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο ζ) και της παραγράφου 5.
Άρθρο 172
Ρύθμιση της προσφοράς χοιρομεριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης
1. Κατόπιν αιτήσεως οργάνωσης παραγωγών αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 152 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, διεπαγγελματικής οργάνωσης αναγνωρισμένης δυνάμει του άρθρου 157 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού ή ομάδας επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1151/2012, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν, για περιορισμένη χρονική περίοδο, δεσμευτικούς κανόνες για τη ρύθμιση της προσφοράς χοιρομεριού προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
2. Οι κανόνες που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ισχύουν υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης προηγούμενης συμφωνίας μεταξύ των μερών στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Μια τέτοια συμφωνία συνάπτεται, μετά από διαβούλευση με τους εκτροφείς χοίρων στη γεωγραφική περιοχή, μεταξύ τουλάχιστον των δύο τρίτων των μεταποιητών αυτού του χοιρομεριού στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 και, εάν κρίνεται σκόπιμο από το κράτος μέλος, τουλάχιστον των δύο τρίτων των εκτροφέων χοίρων στη γεωγραφική περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
3. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1:
α)
καλύπτουν μόνο τη ρύθμιση της προσφοράς του σχετικού προϊόντος και/ή των πρώτων υλών του και αποσκοπούν στην προσαρμογή της προσφοράς του εν λόγω χοιρομεριού στη ζήτηση·
β)
έχουν επίπτωση μόνο στο σχετικό προϊόν·
γ)
μπορεί να είναι δεσμευτικοί για τρία χρόνια κατ’ ανώτατο όριο και μπορεί να ανανεώνονται μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής κατόπιν νέου αιτήματος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1·
δ)
δεν ζημιώνουν το εμπόριο προϊόντων άλλων από εκείνα στα οποία εφαρμόζονται οι εν λόγω κανόνες·
ε)
δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού χοιρομεριού·
στ)
δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και αν πρόκειται για ενδεικτική ή συνιστώμενη·
ζ)
δεν παρεμποδίζουν τη διάθεση υπερβολικά μεγάλου μέρους του σχετικού προϊόντος το οποίο, διαφορετικά, θα ήταν διαθέσιμο·
η)
δεν δημιουργούν διακρίσεις, δεν συνιστούν εμπόδιο για τους νεοεισερχομένους στην αγορά και δεν αποβαίνουν σε βάρος των μικροπαραγωγών·
θ)
συμβάλλουν στη διατήρηση της ποιότητας και/ή την ανάπτυξη του εν λόγω προϊόντος.
4. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δημοσιεύονται σε επίσημο φύλλο του οικείου κράτους μέλους.
5. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν ελέγχους προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 3 και, στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ότι δεν πληρούνται αυτοί οι όροι, προβαίνουν στην κατάργηση των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1 κανόνες που εγκρίνουν. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για οποιαδήποτε κοινοποίηση τέτοιων κανόνων.
7. Η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή να εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις που να υποχρεώνουν ένα κράτος μέλος να καταργήσει τους κανόνες που έχει ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 1, εάν η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι εν λόγω κανόνες δεν πληρούν τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 4, ότι εμποδίζουν ή στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή ότι θέτουν σε κίνδυνο το ελεύθερο εμπόριο ή την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3 του παρόντος κανονισμού.
Τμημα 6
Διαδικαστικοι κανονεσ
Άρθρο 173
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σαφής καθορισμός των στόχων και των αρμοδιοτήτων των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων, με σκοπό την προαγωγή της αποτελεσματικότητας των ενεργειών των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων χωρίς περιττή διοικητική επιβάρυνση και χωρίς υπονόμευση της αρχής της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι ιδίως έναντι όσων δεν είναι μέλη των οργανώσεων αυτών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα ακόλουθα ζητήματα που αφορούν τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις για ένα ή περισσότερους από τους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ή συγκεκριμένα προϊόντα των τομέων αυτών:
α)
τους συγκεκριμένους σκοπούς που μπορεί, πρέπει ή δεν πρέπει να επιδιώκονται από τις εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις, και, κατά περίπτωση, να προστίθενται σε αυτούς που ορίζονται στα άρθρα 152 έως 163·
β)
τους κανόνες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα καταστατικά των οργανώσεων πλην των οργανώσεων παραγωγών, τους ειδικούς όρους που ισχύουν για τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών σε ορισμένους τομείς, περιλαμβανομένων των παρεκκλίσεων από την υποχρέωση διάθεσης στο εμπόριο του συνόλου της παραγωγής μέσω της οργάνωσης παραγωγών που αναφέρεται στο άρθρο 160 δεύτερο εδάφιο, τη δομή, τη διάρκεια συμμετοχής, το μέγεθος, τη λογοδοσία και τις δραστηριότητες των εν λόγω οργανώσεων και ενώσεων, τα αποτελέσματα της αναγνώρισης, της ανάκλησης της αναγνώρισης και των συγχωνεύσεων·
γ)
τις προϋποθέσεις αναγνώρισης, αναστολής και ανάκλησης της αναγνώρισης, τα αποτελέσματα της αναγνώρισης, της αναστολής και της ανάκλησης της αναγνώρισης, καθώς και τις απαιτήσεις λήψης διορθωτικών μέτρων από τις οργανώσεις και ενώσεις αυτές σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης·
δ)
τις διακρατικές οργανώσεις και ενώσεις συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου·
ε)
τους κανόνες για τη θέσπιση της διοικητικής συνδρομής και τους όρους για την παροχή της από τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές σε περιπτώσεις διακρατικής συνεργασίας·
στ)
τους τομείς στους οποίους εφαρμόζεται το άρθρο 161, τους όρους για την ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους, τη φύση των δραστηριοτήτων που μπορούν να ανατίθενται σε εξωτερικούς υπεργολάβους, καθώς και την παροχή τεχνικών μέσων από οργανώσεις ή ενώσεις·
ζ)
τη βάση υπολογισμού του ελάχιστου όγκου ή της αξίας της εμπορεύσιμης παραγωγής οργανώσεων και ενώσεων·
η)
την αποδοχή μελών που δεν είναι παραγωγοί, όταν πρόκειται για οργάνωση παραγωγών, και που δεν είναι οργανώσεις παραγωγών, όταν πρόκειται για ένωση οργανώσεων παραγωγών·
θ)
την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 164 σε μη μέλη και την υποχρεωτική καταβολή εισφοράς από μη μέλη που αναφέρεται στο άρθρο 165, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης και της διάθεσης των καταβαλλόμενων εισφορών από τις οργανώσεις αυτές και ενός καταλόγου αυστηρότερων κανόνων παραγωγής που μπορούν να επεκταθούν σύμφωνα με το άρθρο 164 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), παράλληλα με τη διασφάλιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας των οργανώσεων αυτών έναντι των μη μελών και της αντιμετώπισης των μελών των εν λόγω οργανώσεων κατά τρόπο που δεν είναι ευνοϊκότερος από την αντιμετώπιση των μη μελών, ιδίως όσον αφορά τη χρήση των υποχρεωτικών εισφορών·
ι)
περαιτέρω απαιτήσεις όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 164, τις σχετικές οικονομικές περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του ορισμού τους από την Επιτροπή, των ελάχιστων περιόδων εφαρμογής των κανόνων πριν από την επέκτασή τους, τα πρόσωπα ή τις οργανώσεις στις οποίες μπορούν να επιβάλλονται οι κανόνες ή οι εισφορές, καθώς και τις περιστάσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να απαιτεί την απόρριψη ή την ανάκληση της επέκτασης των κανόνων ή των υποχρεωτικών εισφορών.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 και προκειμένου να εξασφαλιστεί ο σαφής ορισμός των στόχων και των αρμοδιοτήτων των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών και των διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, με σκοπό την προαγωγή της αποτελεσματικότητας των ενεργειών τους χωρίς να επιβάλλονται περιττές επιβαρύνσεις, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
των προϋποθέσεων αναγνώρισης διακρατικών οργανώσεων παραγωγών και διακρατικών ενώσεων οργανώσεων παραγωγών·
β)
κανόνων για τη θέσπιση της διοικητικής συνδρομής και τους όρους για την παροχή της σε οργανώσεις παραγωγών, περιλαμβανομένων των ενώσεων αυτών, από τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές σε περιπτώσεις διακρατικής συνεργασίας·
γ)
πρόσθετων κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό της ποσότητας νωπού γάλακτος η οποία καλύπτεται από τις διαπραγματεύσεις που προβλέπονται στο άρθρο 149 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και στο άρθρο 149 παράγραφος 3·
δ)
κανόνων σχετικά με την επέκταση ορισμένων κανόνων των οργανώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 164 σε μη μέλη και την υποχρεωτική καταβολή εισφοράς από μη μέλη που αναφέρεται στο άρθρο 165.
Άρθρο 174
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου και ιδίως:
α)
μέτρα για την εφαρμογή των όρων των άρθρων 154 και 158 για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών και διεπαγγελματικών οργανώσεων·
β)
διαδικασίες για τις περιπτώσεις συγχώνευσης οργανώσεων παραγωγών·
γ)
διαδικασίες, καθοριζόμενες από τα κράτη μέλη, σχετικά με το ελάχιστο μέγεθος και την ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής·
δ)
διαδικασίες για την επέκταση των κανόνων και των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στα άρθρα 164 και 165, ιδίως την εφαρμογή της έννοιας της «οικονομικής περιφέρειας» που αναφέρεται στο άρθρο 164 παράγραφος 2·
ε)
διαδικασίες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή·
στ)
διαδικασίες σχετικά με την ανάθεση δραστηριοτήτων σε εξωτερικούς υπεργολάβους·
ζ)
διαδικασίες και τεχνικούς όρους σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 166.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, όσον αφορά τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων απαραίτητων για:
α)
την εφαρμογή των όρων των άρθρων 161 και 163 για την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών, ενώσεών τους και διεπαγγελματικών οργανώσεων·
β)
την κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 149 παράγραφος 2 στοιχείο στ)·
γ)
τις κοινοποιήσεις που πρέπει να πραγματοποιούν τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 161 παράγραφος 3 στοιχείο δ), το άρθρο 163 παράγραφος 3 στοιχείο ε), το άρθρο 149 παράγραφος 8 και το άρθρο 150 παράγραφος 7·
δ)
τις διαδικασίες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή στην περίπτωση διακρατικής συνεργασίας.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 175
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί με εκτελεστικές πράξεις να εκδίδει μεμονωμένες αποφάσεις σχετικά με:
α)
την αναγνώριση των οργανώσεων που ασκούν δραστηριότητες σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 174 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·
β)
την απόρριψη ή την ανάκληση της αναγνώρισης διεπαγγελματικής οργάνωσης από κράτος μέλος·
γ)
τον κατάλογο των οικονομικών περιφερειών που κοινοποιείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 174 παράγραφος 1 στοιχείο η) και παράγραφος 2 στοιχείο δ)·
δ)
την απαίτηση να απορριφθεί ή να καταργηθεί από ένα κράτος μέλος επέκταση των κανόνων ή υποχρέωση καταβολής χρηματικών εισφορών από μη μέλη που έχει αποφασιστεί από το ίδιο.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3,
ΜΕΡΟΣ III
ΕΜΠΟΡΙΟ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Πιστοποιητικα εισαγωγησ και εξαγωγησ
Άρθρο 176
Γενικές διατάξεις
1. Με την επιφύλαξη των περιπτώσεων στις οποίες απαιτούνται πιστοποιητικά εισαγωγής ή εξαγωγής σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η εισαγωγή για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή η εξαγωγή ενός ή περισσοτέρων προϊόντων των ακόλουθων τομέων από την Ένωση μπορεί να υπόκειται σε προσκόμιση πιστοποιητικού:
α)
σιτηρά·
β)
ρύζι·
γ)
ζάχαρη·
δ)
σπόροι προς σπορά·
ε)
ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές, όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στους κωδικούς ΣΟ 1509, 1510 00, 0709 92 90, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 και 1522 00 39·
στ)
λίνος και κάνναβη, όσον αφορά την κάνναβη·
ζ)
οπωροκηπευτικά·
η)
μεταποιημένα οπωροκηπευτικά·
θ)
μπανάνες·
ι)
οίνος·
ια)
ζώντα φυτά·
ιβ)
βόειο κρέας·
ιγ)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
ιδ)
χοίρειο κρέας·
ιε)
αιγοπρόβειο κρέας·
ιστ)
αυγά·
ιζ)
κρέας πουλερικών·
ιη)
αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης.
2. Τα πιστοποιητικά εκδίδονται από τα κράτη μέλη για κάθε αιτούντα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Ένωση, εκτός αντίθετων διατάξεων πράξης εκδοθείσας σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ και με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 177, 178 και 179 του παρόντος κανονισμού.
3. Τα πιστοποιητικά ισχύουν σε όλη την Ένωση.
Άρθρο 177
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης και τα ισχύοντα ενωσιακά κοινωνικά, περιβαλλοντικά πρότυπα και τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων, η ανάγκη παρακολούθησης των εξελίξεων στο εμπόριο και την αγορά, των εισαγωγών και των εξαγωγών προϊόντων, καθώς και η ανάγκη χρηστής διαχείρισης των αγορών και η ανάγκη μείωσης της διοικητικής επιβάρυνσης, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
τον κατάλογο των προϊόντων των τομέων του άρθρου 176 παράγραφος 1 για τα οποία απαιτείται προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής·
β)
τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες δεν απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής, λαμβανομένης υπόψη της τελωνειακής κατάστασης των συγκεκριμένων προϊόντων, του καθεστώτος συναλλαγών που πρέπει να τηρείται, του σκοπού των πράξεων, του νομικού καθεστώτος του αιτούντος και των σχετικών ποσοτήτων.
2. Προκειμένου να καθοριστούν περαιτέρω τα κύρια στοιχεία του συστήματος των πιστοποιητικών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό κανόνων σχετικά με:
α)
τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το πιστοποιητικό, τα νομικά του αποτελέσματα και τις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται όριο ανοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ή τις περιπτώσεις όπου η καταγωγή πρέπει να αναγράφεται στο πιστοποιητικό ·
β)
τον ορισμό της προσκόμισης εγγράφου εκδοθέντος από τρίτη χώρα ή οντότητα που να πιστοποιεί, μεταξύ άλλων, την καταγωγή, τη γνησιότητα και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων ως προϋπόθεσης για την έκδοση του πιστοποιητικού εισαγωγής ή τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία·
γ)
τη μεταβίβαση του πιστοποιητικού ή περιορισμούς της δυνατότητας μεταβίβασής του·
δ)
πρόσθετες προϋποθέσεις όσον αφορά τα πιστοποιητικά εισαγωγής για την κάνναβη σύμφωνα με το άρθρο 189 και την αρχή της διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών·
ε)
τις περιπτώσεις και τις καταστάσεις στις οποίες απαιτείται ή δεν απαιτείται κατάθεση εγγύησης με την οποία να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα εισάγονται ή εξάγονται κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού.
Άρθρο 178
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, περιλαμβανομένων κανόνων σχετικά με:
α)
τον μορφότυπο και το περιεχόμενο του πιστοποιητικού·
β)
την υποβολή αιτήσεων και την έκδοση πιστοποιητικών, καθώς και τη χρήση τους·
γ)
τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού,
δ)
τις διαδικασίες που αφορούν την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την εκπλήρωση των απαιτήσεων για τη χρήση των πιστοποιητικών·
στ)
το όριο αντοχής όσον αφορά την τήρηση της υποχρέωσης εισαγωγής ή εξαγωγής της ποσότητας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό·
ζ)
την έκδοση πιστοποιητικών αντικατάστασης και αντιγράφων πιστοποιητικών·
η)
την μεταχείριση των πιστοποιητικών από τα κράτη μέλη και την ανταλλαγή των πληροφοριών που απαιτούνται για τη διαχείριση του συστήματος, περιλαμβανομένων των διαδικασιών που αφορούν την ειδική διοικητική συνδρομή μεταξύ των κρατών μελών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 179
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που περιορίζουν τις ποσότητες για τις οποίες μπορούν να εκδίδονται πιστοποιητικά·
β)
που απορρίπτουν τις ποσότητες για τις οποίες υποβάλλεται αίτηση· και
γ)
που αναστέλλουν την υποβολή αιτήσεων, με σκοπό τη διαχείριση της αγοράς στις περιπτώσεις που υποβάλλονται αιτήσεις για μεγάλες ποσότητες.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Εισαγωγικοι δασμοι
Άρθρο 180
Εφαρμογή διεθνών συμφωνιών και ορισμένων άλλων πράξεων
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν μέτρα για την τήρηση των απαιτήσεων που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή σε οποιασδήποτε άλλη σχετική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ή το άρθρο 207 ΣΛΕΕ ή το κοινό δασμολόγιο όσον αφορά τον υπολογισμό των εισαγωγικών δασμών για τα γεωργικά προϊόντα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 181
Σύστημα τιμής εισόδου για ορισμένα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του οίνου
1. Για την εφαρμογή του δασμολογικού συντελεστή του κοινού δασμολογίου για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του χυμού και του γλεύκους σταφυλιών, η τιμή εισόδου ενός φορτίου είναι ίση με τη δασμολογητέα αξία της που υπολογίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (40) (τελωνειακός κώδικας) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2454/93 (41) της Επιτροπής.
2. Για να διασφαλιστεί η αποδοτικότητα του συστήματος, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, όπου θα προβλέπεται έλεγχος της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και θα τίθενται οι όροι για την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν κανόνες για τον υπολογισμό της κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 182
Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που καθορίζουν τα προϊόντα των τομέων των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος, του αιγοπρόβειου κρέατος, των αυγών, των πουλερικών και της μπανάνας, καθώς και τα προϊόντα χυμού σταφυλιών και γλεύκους σταφυλιών, στα οποία, όταν εισάγονται με τον δασμολογικό συντελεστή που προβλέπεται στο κοινό δασμολόγιο, επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, με στόχο την πρόληψη ή την εξουδετέρωση των δυσμενών επιπτώσεων που μπορούν να έχουν στην ενωσιακή αγορά οι εισαγωγές αυτές, εάν:
α)
οι εισαγωγές πραγματοποιούνται σε τιμή κατώτερη από το επίπεδο που κοινοποιείται από την Ένωση στον ΠΟΕ (τιμή ενεργοποίησης)· ή
β)
ο όγκος των εισαγωγών για κάθε έτος υπερβαίνει ένα ορισμένο επίπεδο (όγκος ενεργοποίησης).
Ο όγκος ενεργοποίησης βασίζεται στις δυνατότητες πρόσβασης στην αγορά, που ορίζονται ως ποσοστό των εισαγωγών σε σχέση με την αντίστοιχη εγχώρια κατανάλωση κατά τα τρία προηγούμενα έτη.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Δεν επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, εάν δεν θεωρείται πιθανόν να διαταραχθεί η αγορά της Ένωσης από τις εισαγωγές ή εάν τα αποτελέσματα θα ήταν δυσανάλογα προς τον επιδιωκόμενο στόχο.
3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α), οι τιμές εισαγωγής καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής CIF του συγκεκριμένου φορτίου. Οι τιμές εισαγωγής CIF επαληθεύονται βάσει των αντιπροσωπευτικών τιμών για το συγκεκριμένο προϊόν στην παγκόσμια αγορά ή στην ενωσιακή αγορά εισαγωγών του εν λόγω προϊόντος.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 183
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που καθορίζουν το επίπεδο του εφαρμοζόμενου εισαγωγικού δασμού σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν καθοριστεί σε διεθνή συμφωνία που έχει συναφθεί σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, το κοινό δασμολόγιο και τις εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 180·
β)
που καθορίζουν τις αντιπροσωπευτικές τιμές και τους όγκους ενεργοποίησης για τους σκοπούς της εφαρμογής πρόσθετων εισαγωγικών δασμών στο πλαίσιο των κανόνων που θεσπίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 182 παράγραφος 1.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Διαχειριση των δασμολογικων ποσοστωσεων και ειδικη μεταχειριση των εισαγωγων απο τριτεσ χωρεσ
Άρθρο 184
Δασμολογικές ποσοστώσεις
1. Το άνοιγμα και η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές γεωργικών προϊόντων με σκοπό τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ένωση ή σε τμήμα αυτής ή των δασμολογικών ποσοστώσεων για εισαγωγές ενωσιακών γεωργικών προϊόντων σε τρίτες χώρες τις οποίες διαχειρίζεται εν μέρει ή εξ ολοκλήρου η Ένωση και οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ ή άλλη πράξη που εκδίδεται δυνάμει άρθρου 43 παράγραφος 2 ή του άρθρου 207 ΣΛΕΕ πραγματοποιούνται από την Επιτροπή με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 186 του παρόντος κανονισμού και εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τα άρθρα 187 και 188 του παρόντος κανονισμού.
2. Η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων πραγματοποιείται με τρόπο ώστε να αποφεύγεται κάθε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, με εφαρμογή μίας από τις ακόλουθες μεθόδους ή συνδυασμού αυτών ή άλλης κατάλληλης μεθόδου:
α)
μεθόδου βασιζόμενης στη χρονολογική σειρά υποβολής των αιτήσεων (αρχή της «κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης»)·
β)
μεθόδου κατανομής κατ’ αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν κατά την υποβολή των αιτήσεων (μέθοδος της «ταυτόχρονης εξέτασης»)·
γ)
μεθόδου βασιζόμενης στη συνεκτίμηση των παραδοσιακών εμπορικών μοντέλων (μέθοδος των «παλαιών και νέων πελατών»).
3. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος διαχείρισης:
α)
όσον αφορά τις εισαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, δίνει τη δέουσα βαρύτητα στις ανάγκες εφοδιασμού της υφιστάμενης και αναδυόμενης ενωσιακής αγοράς παραγωγής, μεταποίησης και κατανάλωσης ως προς την ανταγωνιστικότητα, την ασφάλεια και τη συνέχεια του εφοδιασμού καθώς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς αυτής· και
β)
όσον αφορά τις εξαγωγικές δασμολογικές ποσοστώσεις, επιτρέπει την πλήρη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχει η σχετική ποσόστωση.
Άρθρο 185
Ειδικές δασμολογικές ποσοστώσεις
Προκειμένου να υλοποιηθούν οι δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 2 000 000 τόνων αραβοσίτου και 300 000 τόνων σόργου στην Ισπανία και τις δασμολογικές ποσοστώσεις για την εισαγωγή 500 000 τόνων αραβοσίτου στην Πορτογαλία, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση των αναγκαίων διατάξεων για την πραγματοποίηση των υποκείμενων σε δασμολογική ποσόστωση εισαγωγών και, ενδεχομένως, τη δημόσια αποθεματοποίηση των εισαγόμενων ποσοτήτων από τους οργανισμούς πληρωμών των οικείων κρατών μελών και τη διάθεσή τους στις αγορές των εν λόγω κρατών μελών.
Άρθρο 186
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση στις διαθέσιμες ποσότητες και η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, οι οποίες:
α)
καθορίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση στο πλαίσιο δασμολογικής ποσόστωσης· οι σχετικές διατάξεις μπορούν να απαιτούν μια ελάχιστη εμπειρία σε εμπορικές συναλλαγές με τρίτες χώρες και εξομοιούμενα εδάφη ή σε μεταποιητική δραστηριότητα, εκφραζόμενη ως ελάχιστη ποσότητα και χρονική διάρκεια σε συγκεκριμένο τομέα της αγοράς· οι εν λόγω διατάξεις μπορούν να περιλαμβάνουν ειδικούς κανόνες, κατάλληλους για τις ανάγκες και τις πρακτικές που ισχύουν σε συγκεκριμένο τομέα και για τις συνήθειες και τις ανάγκες των μεταποιητικών βιομηχανιών·
β)
θεσπίζουν κανόνες για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μεταξύ επιχειρήσεων και, εφόσον απαιτείται, περιορισμούς αυτών των μεταβιβάσεων στο πλαίσιο της διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων·
γ)
ορίζουν την κατάθεση εγγύησης ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή στη δασμολογική ποσόστωση·
δ)
προβλέπουν, εφόσον απαιτείται, τυχόν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, απαιτήσεις ή περιορισμούς σε σχέση με τη δασμολογική ποσόστωση όπως καθορίζονται στη διεθνή συμφωνία ή άλλη πράξη που αναφέρεται στο άρθρο 184 παράγραφος 1.
2. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που εξάγονται μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή σε τρίτη χώρα, εφόσον τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σύμφωνα με διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227 του παρόντος κανονισμού, σχετικά με κανόνες που υποχρεώνουν τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να εκδίδουν, κατόπιν αιτήματος και καταλλήλου ελέγχου, έγγραφο που να πιστοποιεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για τα προϊόντα τα οποία, όταν εξάγονται, μπορούν να τυγχάνουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή τους σε τρίτη χώρα, εφόσον πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις.
Άρθρο 187
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν:
α)
τις ετήσιες δασμολογικές ποσοστώσεις, εάν χρειάζεται με την κατάλληλη κλιμάκωση στη διάρκεια του έτους, και την εφαρμοστέα μέθοδο διαχείρισης·
β)
διαδικασίες για την εφαρμογή των ειδικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στη συμφωνία ή την πράξη έγκρισης του εισαγωγικού ή εξαγωγικού καθεστώτος, ιδίως σχετικά με τα εξής:
i)
τις εγγυήσεις ως προς το είδος, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος·
ii)
την αναγνώριση του εγγράφου που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ύπαρξης των εγγυήσεων που αναφέρονται στο σημείο i)·
iii)
την προσκόμιση εγγράφου που έχει εκδοθεί από τη χώρα εξαγωγής·
iv)
τον προορισμό και τη χρήση των προϊόντων·
γ)
τη διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών ή των εγκρίσεων·
δ)
τις διαδικασίες για την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
τη χρησιμοποίηση των πιστοποιητικών και, εφόσον απαιτείται, ειδικά μέτρα που αφορούν, ειδικότερα, τους όρους υπό τους οποίους υποβάλλονται οι αιτήσεις εισαγωγής και χορηγείται έγκριση στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσόστωσης·
στ)
διαδικασίες και τεχνικά κριτήρια για την εφαρμογή του άρθρου 185.
ζ)
τα αναγκαία μέτρα σχετικά με το περιεχόμενο, τη μορφή, την έκδοση και τη χρήση του εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 186 παράγραφος 2·
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 188
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν τη διαχείριση της διαδικασίας με την οποία διασφαλίζεται ότι δεν σημειώνεται υπέρβαση των ποσοτήτων που είναι διαθέσιμες στο πλαίσιο της εισαγωγικής δασμολογικής ποσόστωσης, ιδίως με τον καθορισμό συντελεστή κατανομής για κάθε αίτηση όταν συμπληρώνονται οι διαθέσιμες ποσότητες, με την απόρριψη των εκκρεμών αιτήσεων και, εφόσον απαιτείται, με την αναστολή της υποβολής αιτήσεων.
2. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που αφορούν την ανακατανομή των αχρησιμοποίητων ποσοτήτων.
3. Οι εκτελεστικές πράξεις του παρόντος άρθρου εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Ειδικεσ διαταξεισ για τισ εισαγωγεσ ορισμενων προϊοντων
Άρθρο 189
Εισαγωγές κάνναβης
1. Τα κατωτέρω προϊόντα επιτρέπεται να εισάγονται στην Ένωση μόνον εάν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
α)
ακατέργαστη κάνναβη του κωδικού ΣΟ 5302 10 00 η οποία πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 6 και στο άρθρο 35 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
προοριζόμενοι για σπορά σπόροι ποικιλιών κάνναβης του κωδικού ΣΟ ex 1207 99 20 οι οποίοι συνοδεύονται από αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει ότι η περιεκτικότητα της σχετικής ποικιλίας σε τετραϋδροκανναβινόλη δεν υπερβαίνει την οριζόμενη σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 6 και το άρθρο 35 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
γ)
σπόροι κάνναβης του κωδικού ΣΟ 1207 99 91 εκτός των προοριζόμενων για σπορά οι οποίοι εισάγονται μόνον από εγκεκριμένους από το κράτος μέλος εισαγωγείς κατά τρόπο που εξασφαλίζει ότι οι σπόροι αυτοί δεν προορίζονται για σπορά.
2. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη πλέον περιοριστικών διατάξεων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του ΠΟΕ για τη γεωργία.
Άρθρο 190
Εισαγωγές λυκίσκου
1. Η εισαγωγή προϊόντων του τομέα του λυκίσκου από τρίτες χώρες επιτρέπεται μόνον εφόσον παρουσιάζουν ποιοτικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισότιμα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θεσπίζονται για τα προϊόντα του αυτού είδους που συγκομίζονται στην Ένωση ή παρασκευάζονται από τέτοια προϊόντα.
2. Τα προϊόντα θεωρείται ότι παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εάν συνοδεύονται από βεβαίωση που εκδίδεται από τις αρχές της χώρας καταγωγής και αναγνωρίζεται ως ισότιμη με το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 77.
Στην περίπτωση της σκόνης λυκίσκου, της σκόνης λυκίσκου με υψηλότερη περιεκτικότητα λουπουλίνης, των εκχυλισμάτων λυκίσκου και των ανάμεικτων προϊόντων λυκίσκου, η βεβαίωση μπορεί να θεωρείται ισοδύναμη με το πιστοποιητικό μόνον στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε οξύ άλφα δεν είναι κατώτερη από την αντίστοιχη περιεκτικότητα του λυκίσκου από τον οποίο παρασκευάσθηκαν.
3. Για να μειωθεί στο ελάχιστο η διοικητική επιβάρυνση, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες δεν εφαρμόζονται οι υποχρεώσεις που αφορούν τη βεβαίωση ισοτιμίας και την επισήμανση της συσκευασίας.
4. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την αναγνώριση των βεβαιώσεων ισοτιμίας και τον έλεγχο των εισαγωγών λυκίσκου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 191
Παρεκκλίσεις για εισαγόμενα προϊόντα και ειδική εγγύηση στον τομέα του οίνου
Για τα εισαγόμενα προϊόντα μπορούν να εγκριθούν παρεκκλίσεις από το παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 5 ή τμήμα Γ σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, δυνάμει των διεθνών υποχρεώσεων της Ένωσης.
Στην περίπτωση παρεκκλίσεων από το παράρτημα VΙΙΙ μέρος ΙΙ τμήμα Β σημείο 5, οι εισαγωγείς καταθέτουν εγγύηση για τα προϊόντα αυτά στις οριζόμενες τελωνειακές αρχές κατά τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η εγγύηση αποδεσμεύεται όταν ο εισαγωγέας προσκομίσει στοιχεία που, κατά την κρίση των τελωνειακών αρχών του κράτους μέλους στο οποίο το προϊόν τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία, αποδεικνύουν:
α)
τα προϊόντα δεν επωφελήθηκαν από τις παρεκκλίσεις· ή
β)
εάν επωφελήθηκαν από τις παρεκκλίσεις, τα προϊόντα δεν οινοποιήθηκαν, ή εάν οινοποιήθηκαν, τα προϊόντα που προέκυψαν επισημάνθηκαν καταλλήλως.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν κανόνες για να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένου του ύψους της εγγύησης και της κατάλληλης επισήμανσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 192
Εισαγωγές ακατέργαστης ζάχαρης για εξευγενισμό
1. Έως τη λήξη της περιόδου εμπορίας 2016-2017, στις επιχειρήσεις που ασχολούνται αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού χορηγείται αποκλειστική εισαγωγική ικανότητα 2 500 000 τόνων ανά περίοδο εμπορίας εκφραζόμενη σε λευκή ζάχαρη.
2. Το μοναδικό εργοστάσιο μεταποίησης ζαχαρότευτλων που τελούσε σε λειτουργία το 2005 στην Πορτογαλία θεωρείται επιχείρηση ασχολούμενη αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού.
3. Τα πιστοποιητικά εισαγωγής ζάχαρης για εξευγενισμό χορηγούνται μόνο σε επιχειρήσεις ασχολούμενες αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού και εφόσον οι σχετικές ποσότητες δεν υπερβαίνουν τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1. Τα πιστοποιητικά μπορούν να μεταβιβάζονται μόνον μεταξύ εργοστασίων ασχολούμενων αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού, η δε ισχύς τους λήγει στο τέλος της περιόδου εμπορίας για την οποία έχουν χορηγηθεί.
Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται για τους τρεις πρώτους μήνες κάθε περιόδου εμπορίας.
4. Λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλισθεί ότι η ζάχαρη για εξευγενισμό που εισάγεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο υπόκειται σε εξευγενισμό, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
της χρήσης όρων για την εφαρμογή των ρυθμίσεων για τις εισαγωγές που αναφέρονται στην παράγραφο 1·
β)
των όρων και των προϋποθέσεων επιλεξιμότητας που πρέπει να πληροί μια επιχείρηση για να υποβάλει αίτηση λήψης πιστοποιητικού εισαγωγής, συμπεριλαμβανομένης της κατάθεσης εγγύησης·
γ)
κανόνων σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις που πρέπει να επιβάλλονται.
5. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τους αναγκαίους κανόνες σχετικά με τα δικαιολογητικά που πρέπει να υποβάλλονται σε συνάρτηση με τις σχετικές προϋποθέσεις και υποχρεώσεις των εισαγωγέων και ιδίως των εργοστασίων που ασχολούνται αποκλειστικά με δραστηριότητες εξευγενισμού. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 193
Αναστολή των εισαγωγικών δασμών στον τομέα της ζάχαρης
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος εφοδιασμός για την παρασκευή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 140 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί, έως τη λήξη της περιόδου εμπορίας 2016-2017, να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την αναστολή, εν όλω ή εν μέρει, των εισαγωγικών δασμών για ορισμένες ποσότητες των ακόλουθων προϊόντων:
α)
ζάχαρη που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 1701·
β)
ισογλυκόζη που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 και 1702 90 30.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Μετρα διασφαλισησ και ενεργητικη τελειοποιηση
Άρθρο 194
Μέτρα διασφάλισης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει μέτρα διασφάλισης έναντι των εισαγωγών στην Ένωση, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 260/2009, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (42) και (ΕΚ) αριθ. 625/2009 (43).
2. Πλην αντιθέτων διατάξεων άλλης πράξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ή άλλης πράξης του Συμβουλίου, τα μέτρα διασφάλισης έναντι των εισαγωγών στην Ένωση τα οποία προβλέπονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ λαμβάνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που ανακαλούν ή τροποποιούν τα μέτρα διασφάλισης που λαμβάνονται δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Άρθρο 195
Αναστολή του καθεστώτος μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης
Εάν η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο ή από καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, που αναστέλλουν εν όλω ή εν μέρει τη χρήση του καθεστώτος μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο ή του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποίησης για τα προϊόντα του τομέα των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του οίνου, του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος, του αιγοπρόβειου κρέατος, των αυγών, του κρέατος πουλερικών και της αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Επιστροφεσ κατα την εξαγωγη
Άρθρο 196
Πεδίο εφαρμογής
1. Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να καταστούν δυνατές οι εξαγωγές με βάση τις ποσοστώσεις ή τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς όταν οι συνθήκες στην εσωτερική αγορά είναι οι περιγραφόμενες στο άρθρο 219 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 221, και εντός των ορίων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, η διαφορά μεταξύ των εν λόγω τιμών και των τιμών στην Ένωση μπορεί να καλύπτεται με τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή:
α)
των προϊόντων των ακόλουθων τομέων που εξάγονται χωρίς περαιτέρω μεταποίηση:
i)
σιτηρά·
ii)
ρύζι·
iii)
ζάχαρη, όσον αφορά τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙΙ στοιχεία β) έως δ) και ζ)·
iv)
βόειο κρέας·
v)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
vi)
χοίρειο κρέας·
vii)
αυγά·
viii)
κρέας πουλερικών·
β)
των προϊόντων του στοιχείου α) σημεία i) έως iii), v) και vii) που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου (44) και υπό μορφή των προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη και απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος Χ στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού.
2. Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή προϊόντων που εξάγονται υπό μορφή μεταποιημένων εμπορευμάτων δεν μπορούν να είναι υψηλότερες από τις επιστροφές που ισχύουν για τα ίδια προϊόντα που εξάγονται χωρίς περαιτέρω μεταποίηση.
3. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 219 παράγραφος 1 και του άρθρου 221, η επιστροφή που διατίθεται για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ορίζεται σε 0 EUR.
Άρθρο 197
Κατανομή των επιστροφών κατά την εξαγωγή
Η μέθοδος κατανομής των ποσοτήτων οι οποίες μπορούν να εξάγονται με επιστροφή κατά την εξαγωγή είναι εκείνη που:
α)
είναι η καταλληλότερη για το είδος του προϊόντος και την κατάσταση της συγκεκριμένης αγοράς, επιτρέπει την αποτελεσματικότερη δυνατή χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων, λαμβανομένης υπόψη της αποτελεσματικότητας και της διάρθρωσης των εξαγωγών της Ένωσης και των επιπτώσεών τους στην ισορροπία της αγοράς, χωρίς διακρίσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων και κυρίως μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων·
β)
είναι η λιγότερο επαχθής από διοικητική άποψη για τις επιχειρήσεις, λαμβανομένων υπόψη των διοικητικών απαιτήσεων.
Άρθρο 198
Καθορισμός των επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Σε ολόκληρη την Ένωση εφαρμόζονται για τα ίδια προϊόντα οι ίδιες επιστροφές κατά την εξαγωγή. Μπορούν να διαφοροποιούνται ανάλογα με τον τόπο προορισμού, ιδίως εάν το επιβάλλουν η κατάσταση της παγκόσμιας αγοράς, οι ειδικές ανάγκες ορισμένων αγορών ή οι υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ.
2. Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των επιστροφών λαμβάνονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ.
Άρθρο 199
Χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή
1. Όσον αφορά τα προϊόντα του άρθρου 196 παράγραφος 1 στοιχείο α) που εξάγονται ως έχουν χωρίς περαιτέρω μεταποίηση, επιστροφές χορηγούνται μόνον ύστερα από σχετική αίτηση και με την προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής.
2. Η επιστροφή που εφαρμόζεται στα προϊόντα του άρθρου 196 παράγραφος 1 στοιχείο α) είναι η επιστροφή που ισχύει την ημέρα υποβολής της αίτησης για την έκδοση πιστοποιητικού ή η επιστροφή που προκύπτει από τον σχετικό διαγωνισμό και, στην περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής, εκείνη που ισχύει την ίδια ημέρα:
α)
για τον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό· ή
β)
για τον πραγματικό προορισμό, εάν αυτός διαφέρει από τον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό, οπότε το ποσό που εφαρμόζεται δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό που εφαρμόζεται στον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό.
3. Η επιστροφή καταβάλλεται με την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων από τα οποία προκύπτει ότι:
α)
τα προϊόντα έχουν εξέλθει από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης σύμφωνα με τη διαδικασία εξαγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 161 του τελωνειακού κώδικα·
β)
στην περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής, τα προϊόντα έχουν φθάσει στον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό ή σε άλλον προορισμό για τον οποίο έχει καθοριστεί επιστροφή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 στοιχείο β).
Άρθρο 200
Επιστροφές κατά την εξαγωγή ζώντων ζώων στον τομέα του βοείου κρέατος
Όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα του βοείου κρέατος, η χορήγηση και η καταβολή της επιστροφής κατά την εξαγωγή ζώντων ζώων εξαρτάται από την τήρηση των απαιτήσεων του ενωσιακού δικαίου σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, και ειδικότερα εκείνων σχετικά με την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά.
Άρθρο 201
Όρια εξαγωγών
Η τήρηση των ποσοτικών δεσμεύσεων οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ εξασφαλίζεται με βάση τα πιστοποιητικά εξαγωγής που εκδίδονται για τις περιόδους αναφοράς που εφαρμόζονται στα εν λόγω προϊόντα.
Όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του ΠΟΕ για τη γεωργία, η ισχύς των πιστοποιητικών εξαγωγής δεν επηρεάζεται από τη λήξη μιας περιόδου αναφοράς.
Άρθρο 202
Κατ’ εξουσιοδότηση αρμοδιότητες
1. Για την εξασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος επιστροφών κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τη θέσπιση απαίτησης κατάθεσης εγγύησης με σκοπό τη διασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων της επιχείρησης.
2. Προκειμένου να ελαχιστοποιείται η διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων και των αρχών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό των ορίων κάτω από τα οποία δεν απαιτείται έκδοση ή προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής, για τον καθορισμό των περιορισμών ή των πράξεων για τις οποίες δικαιολογείται απαλλαγή από την υποχρέωση προσκόμισης πιστοποιητικού εξαγωγής και για την πρόβλεψη της δυνατότητας εκ των υστέρων χορήγησης πιστοποιητικών εξαγωγής σε αιτιολογημένες περιπτώσεις.
3. Για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων περιπτώσεων που δικαιολογούν πλήρη ή μερική επιλεξιμότητα για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή και για τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων στην κάλυψη του διαστήματος μεταξύ της αίτησης και της τελικής καταβολής της επιστροφής κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με κανόνες για:
α)
τον καθορισμό διαφορετικής ημερομηνίας για την επιστροφή·
β)
την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των όρων κατάθεσης και αποδέσμευσης της εγγύησης·
γ)
πρόσθετες αποδείξεις σε περιπτώσεις αμφιβολίας σχετικά με τον πραγματικό προορισμό των προϊόντων και δυνατότητα επανεισαγωγής στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης·
δ)
τους προορισμούς που εξομοιώνονται με εξαγωγές από την Ένωση και την ένταξη προορισμών εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης που είναι επιλέξιμοι για επιστροφές κατά την εξαγωγή.
4. Προκειμένου να διασφαλίζεται η ίση πρόσβαση των εξαγωγέων των προϊόντων του παραρτήματος Ι των Συνθηκών, καθώς και των προϊόντων μεταποίησης αυτών στις επιστροφές κατά την εξαγωγή, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 199 παράγραφοι 1 και 2 στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 196 παράγραφος 1 σημείο β).
5. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που επωφελούνται από επιστροφές κατά την εξαγωγή εξάγονται από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης και να αποφεύγεται η επιστροφή τους στο εν λόγω έδαφος, καθώς και για να ελαχιστοποιείται η διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις η συγκέντρωση και η υποβολή αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά την άφιξη στη χώρα προορισμού των προϊόντων που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή σε περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 227 σχετικά με κανόνες για:
α)
την προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ολοκληρώνεται η έξοδος από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προθεσμίας προσωρινής επανεισόδου·
β)
τη μεταποίηση στην οποία μπορούν να υποβάλλονται τα προϊόντα που δικαιούνται επιστροφή κατά την εξαγωγή στο διάστημα αυτό·
γ)
τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την άφιξη στον προορισμό ώστε να υφίσταται επιλεξιμότης διαφοροποιημένων επιστροφών·
δ)
τα κατώτατα όρια επιστροφής κατά την εξαγωγή και τους όρους υπό τους οποίους οι εξαγωγείς μπορούν να απαλλάσσονται από την προσκόμιση σχετικών αποδεικτικών στοιχείων·
ε)
τους όρους έγκρισης των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται από ανεξάρτητους τρίτους φορείς σχετικά με την άφιξη σε προορισμό όπου ισχύουν διαφοροποιημένες επιστροφές·
6. Προκειμένου να ενθαρρύνονται οι εξαγωγείς να τηρούν τους όρους καλής μεταχείρισης των ζώων και για να είναι σε θέση οι αρμόδιες αρχές να επαληθεύουν την ορθή εκτέλεση των δαπανών για επιστροφές κατά την εξαγωγή, στις περιπτώσεις που εξαρτώνται από την τήρηση απαιτήσεων καλής μεταχείρισης των ζώων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με απαιτήσεις καλής μεταχείρισης των ζώων εκτός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης ανεξάρτητων τρίτων φορέων.
7. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφόρων τομέων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τη θέσπιση συγκεκριμένων απαιτήσεων και όρων για τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για επιστροφές κατά την εξαγωγή, καθώς και συντελεστών για τον υπολογισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας γήρανσης ορισμένων αλκοολούχων ποτών που παράγονται από τα σιτηρά.
Άρθρο 203
Εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης
Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, ιδίως όσον αφορά:
α)
την αναδιανομή των εξαγώγιμων ποσοτήτων οι οποίες δεν έχουν κατανεμηθεί ή χρησιμοποιηθεί·
β)
τη μέθοδο επανυπολογισμού της καταβαλλόμενης επιστροφής κατά την εξαγωγή, όταν ο κωδικός του προϊόντος ή ο προορισμός που αναφέρεται στο πιστοποιητικό δεν συμφωνεί με το πραγματικό προϊόν ή τον πραγματικό προορισμό·
γ)
τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 196 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
δ)
τις διαδικασίες για την εγγύηση που πρέπει να κατατίθεται και το ύψος της·
ε)
την εφαρμογή μέτρων που εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 202 παράγραφος 4.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 204
Άλλες εκτελεστικές αρμοδιότητες
Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις:
α)
που θεσπίζουν κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της κατάχρησης της ευελιξίας που προβλέπεται στο άρθρο 199 παράγραφος 2, ιδίως όσον αφορά τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων·
β)
που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την τήρηση των ποσοτικών δεσμεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 201, συμπεριλαμβανομένης της παύσης ή του περιορισμού της έκδοσης πιστοποιητικών εξαγωγής σε περίπτωση που σημειώνεται ή μπορεί να σημειωθεί υπέρβαση των δεσμεύσεων αυτών·
γ)
που καθορίζουν τους συντελεστές που εφαρμόζονται στις επιστροφές κατά την εξαγωγή σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 202 παράγραφος 7.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
Παθητικη τελειοποιηση
Άρθρο 205
Αναστολή του καθεστώτος παθητικής τελειοποίησης
Εάν η ενωσιακή αγορά έχει διαταραχθεί ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από καθεστώτα παθητικής τελειοποίησης, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, που αναστέλλουν εν όλω ή εν μέρει τη χρήση των καθεστώτων παθητικής τελειοποίησης για τα προϊόντα των τομέων των σιτηρών, του ρυζιού, των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών, του οίνου, του βοείου, του χοιρείου και του αιγοπρόβειου κρέατος και του κρέατος πουλερικών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Εάν η Επιτροπή λάβει αίτηση κράτους μέλους, αποφασίζει σχετικώς, με εκτελεστικές πράξεις, εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται στα κράτη μέλη και εφαρμόζονται αμέσως.
ΜΕΡΟΣ IV
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Κανονεσ εφαρμοστεοι στισ επιχειρησεισ
Άρθρο 206
Κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού στη γεωργία
Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με το άρθρο 42 ΣΛΕΕ, τα άρθρα 101 έως 106 ΣΛΕΕ και οι σχετικές εκτελεστικές διατάξεις εφαρμόζονται, με την επιφύλαξη των άρθρων 207 έως 210 του παρόντος κανονισμού, σε όλες τις συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 παράγραφος 1 και το άρθρο 102 ΣΛΕΕ και σχετίζονται με την παραγωγή ή το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων περί ανταγωνισμού, η Επιτροπή και οι αρχές ανταγωνισμού των κρατών μελών πρέπει να εφαρμόζουν σε στενή συνεργασία την κοινοτική νομοθεσία ανταγωνισμού.
Επιπροσθέτως, η Επιτροπή, κατά περίπτωση, δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για να συνδράμει τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού, καθώς και τις επιχειρήσεις.
Άρθρο 207
Σχετική αγορά
Ο ορισμός της σχετικής αγοράς επιτρέπει να προσδιοριστούν και να τεθούν τα όρια εντός των οποίων ασκείται ο ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων, βασίζεται δε σε δύο σωρευτικά στοιχεία:
α)
η σχετική αγορά προϊόντων: για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «αγορά προϊόντων» νοείται η αγορά που περιλαμβάνει όλα τα προϊόντα που κρίνονται από τον καταναλωτή ως εναλλάξιμα ή δυνάμενα να υποκατασταθούν λόγω των χαρακτηριστικών τους, της τιμής τους και της χρήσης για την οποία προορίζονται·
β)
η σχετική γεωγραφική αγορά: για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «γεωγραφική αγορά» νοείται η αγορά που περιλαμβάνει την περιοχή στην οποία οι οικείες επιχειρήσεις ασχολούνται με την προσφορά και τη ζήτηση των σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, στην οποία οι όροι του ανταγωνισμού είναι επαρκώς ομοιογενείς και η οποία μπορεί να διακριθεί από τις γειτονικές γεωγραφικές περιοχές, ιδίως επειδή στις εν λόγω περιοχές οι συνθήκες του ανταγωνισμού διαφέρουν σημαντικά.
Άρθρο 208
Δεσπόζουσα θέση
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «δεσπόζουσα θέση» νοείται η θέση οικονομικής ισχύος που κατέχει μια επιχείρηση η οποία, δίνοντάς της τη δυνατότητα να συμπεριφέρεται σε σημαντικό βαθμό ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές της, τους πελάτες της και, εν τέλει, τους καταναλωτές, της επιτρέπει να εμποδίζει τη διατήρηση πραγματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά,.
Άρθρο 209
Εξαιρέσεις όσον αφορά τους στόχους της ΚΓΠ, τους γεωργούς και τις ενώσεις τους
1. Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και πρακτικές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 206 του παρόντος κανονισμού και είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές γεωργών, ενώσεων γεωργών ή ενώσεων τέτοιου είδους ενώσεων ή οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 152 του παρόντος κανονισμού ή ενώσεων οργανώσεων παραγωγών αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 156 του παρόντος κανονισμού που αφορούν την παραγωγή ή την πώληση γεωργικών προϊόντων ή τη χρήση κοινών εγκαταστάσεων αποθήκευσης, επεξεργασίας ή μεταποίησης γεωργικών προϊόντων, εκτός εάν τίθενται σε κίνδυνο οι στόχοι του άρθρου 39 ΣΛΕΕ.
Η παρούσα παράγραφος δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές οι οποίες συνεπάγονται υποχρέωση εφαρμογής καθορισμένης τιμής ή εξαιτίας των οποίων αποκλείεται ο ανταγωνισμός.
2. Δεν απαγορεύονται οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ούτε απαιτείται προηγούμενη έκδοση σχετικής απόφασης.
Στο πλαίσιο εθνικής ή ενωσιακής διαδικασίας για την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, η απόδειξη της παράβασης του άρθρου 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ βαρύνει το μέρος ή την αρχή που καταγγέλλει την παράβαση. Η απόδειξη της συνδρομής των προϋποθέσεων της παρούσας παραγράφου βαρύνει εκείνον που επικαλείται το ευεργέτημα των εξαιρέσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 210
Συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές διεπαγγελματικών οργανώσεων αναγνωρισμένων δυνάμει του άρθρου 157 του παρόντος κανονισμού οι οποίες αποβλέπουν στην άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 157 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και,για τον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, στο άρθρο 157 παράγραφος 3 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού και, για τους τομείς του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών και του καπνού, στο άρθρο 162 του παρόντος κανονισμού.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο με την προϋπόθεση ότι:
α)
οι συμφωνίες, οι αποφάσεις και οι εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται σε αυτή έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή· και
β)
εντός δύο μηνών από την παραλαβή όλων των απαιτούμενων στοιχείων, η Επιτροπή δεν έχει κηρύξει τις εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες.
Όταν η Επιτροπή θεωρεί τις κατά την παράγραφο 1 συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες, εκδίδει το πόρισμά της χωρίς να εφαρμόζει τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3.
3. Οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται να τίθενται σε ισχύ πριν από την παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
4. Σε κάθε περίπτωση, οι συμφωνίες, οι αποφάσεις και οι εναρμονισμένες πρακτικές κηρύσσονται ασύμβατες προς τους ενωσιακούς κανόνες εάν:
α)
μπορούν να οδηγήσουν σε οποιασδήποτε μορφής κατακερματισμό των αγορών στην Ένωση·
β)
μπορούν να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία της οργάνωσης αγοράς·
γ)
μπορούν να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ που επιδιώκονται με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων·
δ)
συνεπάγονται καθορισμό τιμών ή ποσοστώσεων·
ε)
μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις ή να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων.
5. Εάν, μετά την παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν πληρούνται οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 1, λαμβάνει απόφαση, χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, στην οποία αναφέρεται ότι στη συγκεκριμένη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.
Η εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της στην ενδιαφερόμενη διεπαγγελματική οργάνωση, εκτός εάν η τελευταία έχει δώσει ανακριβείς πληροφορίες ή έχει κάνει κατάχρηση της εξαίρεσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1.
6. Στην περίπτωση πολυετών συμφωνιών, η κοινοποίηση για το πρώτο έτος ισχύει και για τα επόμενα έτη της συμφωνίας. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί ανά πάσα στιγμή, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος άλλου κράτους μέλους, να κρίνει μια συμφωνία ασύμβατη.
7. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις στις οποίες να καθορίζονται τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Κανονεσ για τισ κρατικεσ ενισχυσεισ
Άρθρο 211
Εφαρμογή των άρθρων 107 έως 109 ΣΛΕΕ
1. Τα άρθρα 107 έως 109 ΣΛΕΕ εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο γεωργικών προϊόντων.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα άρθρα 107 έως 109 ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στις ενισχύσεις που χορηγούν κράτη μέλη δυνάμει και σύμφωνα με ένα εκ των ακολούθων:
α)
τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και χρηματοδοτούνται εν μέρει ή εν όλω από την Ένωση·
β)
τα άρθρα 213 έως 218 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 212
Εθνικές ενισχύσεις που αφορούν τα προγράμματα στήριξης του τομέα του οίνου
Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 44 παράγραφος 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων για τα μέτρα που αναφέρονται στα άρθρα 45, 49 και 50.
Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης που προβλέπεται στους σχετικούς ενωσιακούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις εφαρμόζεται στη συνολική δημόσια χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ενωσιακών όσο και των εθνικών πόρων.
Άρθρο 213
Εθνικές ενισχύσεις για τους ταράνδους στη Φινλανδία και τη Σουηδία
Η Σουηδία και η Φινλανδία μπορούν, αν λάβουν άδεια από την Επιτροπή χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για την παραγωγή και εμπορία ταράνδων και προϊόντων ταράνδων (κωδικοί ΣΟ ex 0208 και ex 0210), εφόσον δεν συνεπάγονται αύξηση των παραδοσιακών επιπέδων παραγωγής.
Άρθρο 214
Εθνικές ενισχύσεις για τον τομέα της ζάχαρης στη Φινλανδία
Η Φινλανδία μπορεί να καταβάλλει στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων εθνικές ενισχύσεις ύψους μέχρι 350 ευρώ ανά εκτάριο και ανά περίοδο εμπορίας.
Άρθρο 215
Εθνικές ενισχύσεις για τη μελισσοκομία
Τα κράτη μέλη μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις για την προστασία των μελισσοκομικών εκμεταλλεύσεων που μειονεκτούν για λόγους διαρθρωτικούς ή φυσικούς ή στο πλαίσιο προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης, με εξαίρεση τις ενισχύσεις που χορηγούνται για την παραγωγή ή το εμπόριο.
Άρθρο 216
Εθνικές ενισχύσεις για την απόσταξη οίνου σε περιπτώσεις κρίσης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταβάλλουν εθνικές ενισχύσεις σε οινοπαραγωγούς για υποχρεωτική ή προαιρετική απόσταξη οίνου σε αιτιολογημένες περιπτώσεις κρίσης.
Οι ενισχύσεις αυτές είναι ανάλογες με τον επιδιωκόμενο σκοπό και επιτρέπουν την αντιμετώπιση της κρίσης.
Το συνολικό ποσό των ενισχύσεων που είναι διαθέσιμες σε ένα κράτος μέλος το δεδομένο έτος χορήγησής τους δεν υπερβαίνει το 15 % των συνολικά διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων ανά κράτος μέλος που προβλέπονται για το έτος αυτό στο παράρτημα VΙ.
2. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να κάνουν χρήση των εθνικών ενισχύσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 διαβιβάζουν δεόντως τεκμηριωμένη κοινοποίηση προς την Επιτροπή. Η Επιτροπή αποφασίζει, χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 229 παράγραφος 2 ή 3, αν εγκρίνεται το μέτρο και αν μπορούν να χορηγηθούν οι ενισχύσεις.
3. Η αλκοόλη που παράγεται με την προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 απόσταξη χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.
4. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 217
Εθνικές ενισχύσεις για τη διανομή προϊόντων σε παιδιά
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν, επιπλέον της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στα άρθρα 23 και 26, εθνικές ενισχύσεις για την παροχή των προϊόντων σε παιδιά εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή για τις συναφείς δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χρηματοδοτούν τις ενισχύσεις αυτές με εισφορά που βαρύνει τον σχετικό τομέα ή με κάθε άλλη συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα.
Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν, ως συμπλήρωμα της ενωσιακής ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 23, εθνικές ενισχύσεις για τη χρηματοδότηση συνοδευτικών μέτρων που είναι αναγκαία για την αποτελεσματικότητα του ενωσιακού καθεστώτος για την παροχή οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας, όπως αναφέρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 2.
Άρθρο 218
Εθνικές ενισχύσεις για τους καρπούς με κέλυφος
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις μέχρι μεγίστου ποσού 120,75 ευρώ ανά εκτάριο ετησίως στους γεωργούς που παράγουν τα ακόλουθα προϊόντα:
α)
αμύγδαλα των κωδικών ΣΟ 0802 11 και 0802 12·
β)
φουντούκια των κωδικών ΣΟ 0802 21 και 0802 22·
γ)
καρύδια των κωδικών ΣΟ 0802 31 00 και 0802 32 00·
δ)
φιστίκια των κωδικών ΣΟ 0802 51 00 και 0802 52 00·
ε)
χαρούπια του κωδικού ΣΟ 1212 92 00.
2. Οι εθνικές ενισχύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να καταβάλλονται μόνον εντός του ορίου μέγιστης έκτασης:
Κράτος μέλος
Μέγιστη έκταση (εκτάρια)
Βέλγιο
100
Βουλγαρία
11 984
Γερμανία
1 500
Ελλάδα
41 100
Ισπανία
568 200
Γαλλία
17 300
Ιταλία
130 100
Κύπρος
5 100
Λουξεμβούργο
100
Ουγγαρία
2 900
Κάτω Χώρες
100
Πολωνία
4 200
Πορτογαλία
41 300
Ρουμανία
1 645
Σλοβενία
300
Σλοβακία
3 100
Ηνωμένο Βασίλειο
100
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν ως όρο για τη χορήγηση των εθνικών ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τη συμμετοχή των γεωργών σε οργανώσεις παραγωγών αναγνωρισμένες σύμφωνα με το άρθρο 152.
ΜΕΡΟΣ V
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Εκτακτα μετρα
Τμημα 1
Διαταραξη τησ αγορασ
Άρθρο 219
Μέτρα κατά της διατάραξης της αγοράς
1. Για την ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση απειλών διατάραξης της αγοράς από σημαντικές αυξομοιώσεις των τιμών σε εσωτερικές ή εξωτερικές αγορές ή άλλων εξαιρετικών γεγονότων και περιστάσεων που διαταράσσουν ή απειλούν να διαταράξουν σε σημαντικό βαθμό την αγορά, εφόσον η κατάσταση αυτή ή οι συνέπειές της στην αγορά είναι πιθανόν να συνεχιστούν ή να επιδεινωθούν, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 227 για τη λήψη των μέτρων που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση της εν λόγω κατάστασης στην αγορά, τηρουμένων τυχόν υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και υπό την προϋπόθεση ότι κάθε άλλο μέτρο του παρόντος κανονισμού φαίνεται ανεπαρκές.
Όταν, στις περιπτώσεις απειλών διατάραξης της αγοράς που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, τότε στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 228.
Οι εν λόγω επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης μπορούν να περιλαμβάνουν την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση ή την αποτροπή διατάραξης της αγοράς, όταν οι απειλές διατάραξης της αγοράς προκύπτουν τόσο γρήγορα ή αναπάντεχα που απαιτείται άμεση λήψη μέτρων για την αποδοτική και αποτελεσματική αντιμετώπιση της κατάστασης, ή όταν η λήψη μέτρων θα μπορούσε να αποτρέψει την υλοποίηση των εν λόγω απειλών διατάραξης της αγοράς ή τη μετατροπή τους σε σοβαρότερη και παρατεταμένη κρίση, ή όταν η καθυστέρηση λήψης άμεσων μέτρων θα μπορούσε να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη διατάραξη ή θα συνεπαγόταν αύξηση του εύρους των μέτρων που θα ήταν αναγκαία αργότερα για την αντιμετώπιση της απειλής ή της διατάραξης ή θα έβλαπτε τις συνθήκες της παραγωγής ή της αγοράς.
Τα μέτρα αυτά μπορούν, στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση της διατάραξης της αγοράς ή της απειλής, να επεκτείνουν ή να τροποποιούν το πεδίο εφαρμογής, τη διάρκεια ή άλλες πτυχές άλλων μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, ή να προβλέπουν επιστροφές κατά την εξαγωγή ή να αναστέλλουν τους εισαγωγικούς δασμούς εν όλω ή εν μέρει για ορισμένες ποσότητες ή περιόδους, εάν κρίνεται αναγκαίο.
2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
Η Επιτροπή μπορεί ωστόσο, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις εκδιδόμενες σύμφωνα με τη διαδικασία του επείγοντος που προβλέπει το άρθρο 228, να αποφασίζει ότι τα μέτρα της παραγράφου 1 εφαρμόζονται σε ένα ή περισσότερα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
3. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τις διαδικαστικές διατάξεις και τα τεχνικά κριτήρια που είναι αναγκαία για την εφαρμογή μέτρων εκδοθέντων βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Τμημα 2
Μετρα στηριξησ τησ αγορασ σχετικα με τισ ασθενειεσ ζωων και τον κλονισμο τησ εμπιστοσυνησ των καταναλωτων λογω κινδυνων για τη δημοσια υγεια η την υγεια των ζωων η των φυτων
Άρθρο 220
Μέτρα σχετικά με τις ασθένειες ζώων και τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή την υγεία των ζώων ή των φυτών
1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα στήριξης για τη θιγόμενη αγορά, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη:
α)
οι περιορισμοί στις εμπορικές συναλλαγές εντός της Ένωσης ή με τρίτες χώρες οι οποίοι μπορούν να προκύψουν από την εφαρμογή μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών των ζώων· και
β)
σοβαρές διαταράξεις της αγοράς που αποδίδονται ευθέως στον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή για την υγεία των ζώων ή των φυτών και λόγω κινδύνου ασθενειών.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται σε οποιονδήποτε από τους ακόλουθους τομείς:
α)
βόειο κρέας·
β)
γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα·
γ)
χοίρειο κρέας·
δ)
αιγοπρόβειο κρέας·
ε)
αυγά·
στ)
κρέας πουλερικών.
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σχετικά με τον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών λόγω κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή για την υγεία των φυτών εφαρμόζονται επίσης σε οποιοδήποτε άλλο γεωργικό προϊόν πλην εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρος XXIV τμήμα 2.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, με τη διαδικασία του επείγοντος που προβλέπει το άρθρο 228, όσον αφορά την επέκταση του καταλόγου των προϊόντων που αναφέρονται στα πρώτα δύο εδάφια της παρούσας παραγράφου.
3. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται κατόπιν αιτήματος των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.
4. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) πρώτο εδάφιο, μπορούν να λαμβάνονται μόνο αν το οικείο κράτος μέλος έχει λάβει κτηνιατρικά και υγειονομικά μέτρα για την ταχεία εξάλειψη της ασθένειας και στο βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία για τη στήριξη της συγκεκριμένης αγοράς.
5. Η Ένωση συμμετέχει κατά 50 % στη χρηματοδότηση των δαπανών που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1.
Ωστόσο, όσον αφορά τους τομείς του βοείου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοιρείου κρέατος και του αιγοπρόβειου κρέατος, η Ένωση συμμετέχει κατά 60 % στη χρηματοδότηση των εν λόγω δαπανών σε περίπτωση καταπολέμησης του αφθώδους πυρετού.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, όταν οι παραγωγοί συνεισφέρουν στις δαπάνες των κρατών μελών, να μην δημιουργούνται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ παραγωγών στα διάφορα κράτη μέλη.
Τμημα 3
Ειδικα προβληματα
Άρθρο 221
Μέτρα για την επίλυση ειδικών προβλημάτων
1. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις λαμβάνοντας τα αναγκαία και δικαιολογημένα μέτρα έκτακτης ανάγκης για την επίλυση ειδικών προβλημάτων. Τα μέτρα μπορούν να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού μόνο στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Για την επίλυση ειδικών προβλημάτων, και όταν συντρέχουν δεόντως αιτιολογημένοι επιτακτικοί λόγοι επείγουσας ανάγκης, σχετιζόμενων με καταστάσεις δυνάμενες να προκαλέσουν ταχεία επιδείνωση των συνθηκών της παραγωγής και της αγοράς που θα ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν εάν καθυστερούσε η λήψη μέτρων, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που έχουν άμεση εφαρμογή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 3.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2 μόνο εφόσον δεν είναι δυνατόν να θεσπιστούν τα απαιτούμενα μέτρα έκτακτης ανάγκης σύμφωνα προς το άρθρο 219 ή 220.
4. Τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2 παραμένουν σε ισχύ για διάστημα που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Εάν μετά την περίοδο αυτή εξακολουθούν να υφίστανται τα συγκεκριμένα προβλήματα που οδήγησαν στη λήψη των μέτρων αυτών, η Επιτροπή δύναται, προκειμένου να δοθεί μόνιμη λύση, να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα προς το άρθρο 227, σχετικά με το ζήτημα ή να υποβάλει κατάλληλες νομοθετικές προτάσεις.
5. Εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έκδοση, η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 ή 2.
Τμημα 4
Συμφωνιεσ και αποφασεισ σε περιοδουσ σοβαρων ανισορροπιων στισ αγορεσ
Άρθρο 222
Εφαρμογή του άρθρου 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ
1. Σε περιόδους σοβαρών ανισορροπιών στις αγορές, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις ούτως ώστε το άρθρο 101 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ να μην εφαρμόζεται στις συμφωνίες και στις αποφάσεις των αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεών τους και των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων που εμπίπτουν σε οποιονδήποτε από τους τομείς που ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω συμφωνίες και αποφάσεις δεν υπονομεύουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, αποσκοπούν αποκλειστικά στη σταθεροποίηση του οικείου τομέα και εμπίπτουν σε μια ή περισσότερες από τις κατωτέρω κατηγορίες:
α)
απόσυρση από την αγορά ή δωρεάν διανομή των προϊόντων τους·
β)
μετατροπή και μεταποίηση·
γ)
αποθήκευση από ιδιώτες·
δ)
κοινά μέτρα προώθησης·
ε)
συμφωνίες ως προς τις απαιτήσεις ποιότητας·
στ)
κοινή αγορά εισροών που απαιτούνται για την αποτροπή της εξάπλωσης επιβλαβών οργανισμών και ασθενειών ζώων και φυτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή εισροών που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των συνεπειών φυσικών καταστροφών στην Ένωση·
ζ)
προσωρινός προγραμματισμός της παραγωγής, λαμβανομένου υπόψη του ιδιαίτερου χαρακτήρα του κύκλου της παραγωγής.
Η Επιτροπή διευκρινίζει στις εκτελεστικές πράξεις το ουσιαστικό και το γεωγραφικό εύρος της παρέκκλισης αυτής και, δυνάμει της παραγράφου 3, την περίοδο για την οποία ισχύει η παρέκκλιση.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνο εάν η Επιτροπή έχει ήδη θεσπίσει ένα εκ των μέτρων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο, εάν τα προϊόντα που έχουν αγοραστεί στο πλαίσιο δημόσιας παρέμβασης ή εάν έχει χορηγηθεί ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση κατά τα προβλεπόμενα στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο Ι.
3. Οι συμφωνίες και οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισχύουν μόνο για περίοδο διάρκειας έως έξι μηνών.
Ωστόσο, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την παράταση της ισχύος των εν λόγω συμφωνιών και αποφάσεων για νέα περίοδο διάρκειας έως έξι μηνών. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Κοινοποιησεισ και εκθεσεισ
Άρθρο 223
Απαιτήσεις κοινοποίησης
1. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, της παρακολούθησης, της ανάλυσης και της διαχείρισης της αγοράς γεωργικών προϊόντων, της εξασφάλισης διαφάνειας στην αγορά, της ομαλής λειτουργίας των μέτρων της ΚΓΠ, του ελέγχου, της παρακολούθησης, της αξιολόγησης και του λογιστικού ελέγχου των μέτρων της ΚΓΠ, και της τήρησης των απαιτήσεων που ορίζονται σε διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων κοινοποίησης στο πλαίσιο των εν λόγω συμφωνιών, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 2 να θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά τις κοινοποιήσεις που πρέπει να υποβάλλονται από τις επιχειρήσεις, τα κράτη μέλη και τις τρίτες χώρες. Για τον σκοπό αυτόν λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες για δεδομένα και οι συνέργειες μεταξύ δυνητικών πηγών δεδομένων.
Οι πληροφορίες που αποκτώνται μπορούν να διαβιβάζονται ή να τίθενται στη διάθεση διεθνών οργανισμών και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών και να δημοσιεύονται, με την επιφύλαξη των κανόνων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και του έννομου συμφέροντος των επιχειρήσεων για την προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου, συμπεριλαμβανομένων των τιμών.
2. Προκειμένου να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα των πληροφοριακών συστημάτων καθώς και η αυθεντικότητα και η δυνατότητα ανάγνωσης των διαβιβαζόμενων εγγράφων και των συναφών δεδομένων, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, για τον καθορισμό:
α)
της φύσης και του είδους των προς κοινοποίηση πληροφοριών·
β)
των κατηγοριών των προς επεξεργασία δεδομένων, των μέγιστων περιόδων διατήρησης καθώς και του σκοπού της επεξεργασίας, ιδίως σε περίπτωση δημοσιοποίησης των εν λόγω δεδομένων και διαβίβασής τους σε τρίτες χώρες·
γ)
των δικαιωμάτων πρόσβασης στις διαθέσιμες πληροφορίες ή στα διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα·
δ)
των όρων για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών.
3. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, περιλαμβανομένων:
α)
των μεθόδων κοινοποίησης·
β)
κανόνων για τις προς κοινοποίηση πληροφορίες·
γ)
ρυθμίσεων για τη διαχείριση των προς κοινοποίηση πληροφοριών, καθώς και το περιεχόμενο, τη μορφή, τον χρόνο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες των κοινοποιήσεων·
δ)
των ρυθμίσεων για τη διαβίβαση ή τη διάθεση πληροφοριών και έγγραφων στα κράτη μέλη, σε διεθνείς οργανισμούς, στις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή στο κοινό, με την επιφύλαξη των κανόνων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και του έννομου συμφέροντος των επιχειρήσεων για την προστασία του επιχειρηματικού τους απορρήτου.
Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.
Άρθρο 224
Επεξεργασία και προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συλλέγουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς που ορίζονται στο άρθρο 223 παράγραφος 1 και δεν επεξεργάζονται τα εν λόγω δεδομένα κατά τρόπο ασύμβατο προς τους σκοπούς αυτούς.
2. Κατά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για σκοπούς παρακολούθησης και αξιολόγησης κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 223 παράγραφος 1, τα δεδομένα καθίστανται ανώνυμα και υφίστανται επεξεργασία μόνον σε συγκεντρωτική μορφή.
3. Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υφίστανται επεξεργασία σύμφωνα την οδηγία 95/46/ΕΚ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001. Ειδικότερα, τα δεδομένα αυτά δεν αποθηκεύονται σε μορφή η οποία να επιτρέπει την ταυτοποίηση των ενδιαφερόμενων προσώπων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το απαραίτητο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή για τους οποίους υφίστανται περαιτέρω επεξεργασία, λαμ βανομένων υπόψη των ελάχιστων περιόδων διατήρησης που καθορίζονται στην κείμενη εθνική και του ενωσιακή νομοθεσία.
4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που τους αφορούν ενδέχεται να υποστούν επεξεργασία από εθνικούς και ενωσιακούς φορείς σύμφωνα με την παράγραφο 1 και ότι στο πλαίσιο αυτό απολαύουν των δικαιωμάτων που καθορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 αντιστοίχως.
Άρθρο 225
Υποχρέωση υποβολής εκθέσεων από την Επιτροπή
Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο:
α)
ανά τριετία και για πρώτη φορά έως 21ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με την υλοποίηση των μέτρων που αφορούν τον τομέα της μελισσοκομίας και προβλέπονται στα άρθρα 55, 56 και 57, περιλαμβανομένων και των πρόσφατων εξελίξεων όσον αφορά τα συστήματα ταυτοποίησης κυψελών,
β)
έως τις 30 Ιουνίου 2014 και τις 31 Δεκεμβρίου 2018 σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης της αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και ιδίως σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 148 έως 151, του άρθρου 152 παράγραφος 3 και του άρθρου 157 παράγραφος 3, όπου θα αξιολογούνται ιδίως οι συνέπειες στους παραγωγούς γάλακτος και την παραγωγή γάλακτος σε μειονεκτικές περιοχές, σε συνάρτηση με τον γενικό στόχο της διατήρησης της παραγωγής στις περιοχές αυτές, και θα περιλαμβάνονται πιθανά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες από κοινού παραγωγής, ενδεχομένως μαζί με κατάλληλες προτάσεις·
γ)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 ως προς τη δυνατότητα επέκτασης του πεδίου εφαρμογής των σχολικών προγραμμάτων ώστε να περιληφθεί το ελαιόλαδο και οι επιτραπέζιες ελιές·
δ)
έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017 για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στον γεωργικό τομέα σε όλα τα κράτη μέλη, ειδικότερα ως προς την εφαρμογή των άρθρων 209 και 210, και των άρθρων 169, 170 και 171 στους οικείους τομείς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Αποθεματικο για κρισεισ στον γεωργικο τομεα
Άρθρο 226
Χρήση του αποθεματικού
Τα κονδύλια που μεταφέρονται από το αποθεματικό για τις κρίσεις στον γεωργικό τομέα σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και στην παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση διατίθενται για τα μέτρα στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός για το έτος ή τα έτη για τα οποία απαιτείται πρόσθετη στήριξη και τα οποία εφαρμόζονται σε περιστάσεις που υπερβαίνουν τις φυσιολογικές εξελίξεις της αγοράς.
Ειδικότερα, μεταφέρονται κονδύλια για δαπάνες στο πλαίσιο:
α)
των άρθρων 8 έως 21·
β)
των άρθρων 196 έως 204· και
γ)
των άρθρων 219, 220 και 221 του παρόντος κανονισμού.
ΜΕΡΟΣ VΙ
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΕΙΣ, ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Εξουσιοδοτησεισ και εκτελεστικεσ διαταξεισ
Άρθρο 227
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στον παρόντα κανονισμό εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από 20ής Δεκεμβρίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των 7 ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 228
Διαδικασία επείγουσας ανάγκης
1. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο αρχίζει να ισχύει αμέσως και εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που εκδίδεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εκθέτει τους λόγους για τους οποίους γίνεται χρήση της διαδικασίας επείγουσας ανάγκης.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δύνανται να προβάλουν αντιρρήσεις κατά της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που έχει εκδοθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 227 παράγραφος 5. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή καταργεί την πράξη αμέσως μόλις της κοινοποιηθεί η περί αντιρρήσεων απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 229
Διαδικασία επιτροπών
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή αποκαλούμενη «Επιτροπή για την Κοινή Οργάνωση των Γεωργικών Αγορών». Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Σε περίπτωση πράξεων αναφερόμενων στο άρθρο 80 παράγραφος 5, το άρθρο 91 στοιχεία γ) και δ), το άρθρο 97 παράγραφος 4, το άρθρο 99, το άρθρο 106 και το άρθρο 107 παράγραφος 3, εάν η επιτροπή δεν εκφέρει γνώμη, η Επιτροπή δεν εγκρίνει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 αυτού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Μεταβατικεσ και τελικεσ διαταξεισ
Άρθρο 230
Κατάργηση πράξεων
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 καταργείται.
Ωστόσο, οι ακόλουθες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 συνεχίζουν να ισχύουν:
α)
όσον αφορά το σύστημα περιορισμού της παραγωγής γάλακτος,: το τμήμα III του κεφαλαίου III του Τίτλου I του Μέρους II, το άρθρο 55, το άρθρο 85 και τα παραρτήματα ΙΧ και Χ, έως τις 31 Μαρτίου 2015·
β)
όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα:
i)
τα άρθρα 85α έως 85ε όσον αφορά τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85α παράγραφος 2 οι οποίες δεν έχουν ακόμη εκριζωθεί και όσον αφορά τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85β παράγραφος 1 οι οποίες δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης, έως ότου να εκριζωθούν οι εκτάσεις αυτές και να αποτελέσουν αντικείμενο διευθέτησης και το άρθρο 188α παράγραφοι 1 και 2·
ii)
το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα IVα υποτμήμα ΙΙ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015·
iii)
το άρθρο 118ιγ παράγραφος 5 έως την εκκαθάριση των αποθεμάτων οίνων με την ονομασία «Mlado vino portugizac» που υπάρχουν από 1ης Ιουλίου 2013·
iv)
το άρθρο 118ιθ παράγραφος 5 έως 30η Ιουνίου 2017·
γ)
το άρθρο 113α παράγραφος 4, τα άρθρα 114, 115 και 116, το άρθρο 117 παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 121 στοιχείο ε) σημείο iv), το παράρτημα XIV μέρος B και μέρος Γ τμήμα I παράγραφοι 2 και 3 και τμήμα III παράγραφος 1, καθώς και το παράρτημα XV τμήμα II παράγραφοι 1, 3, 5 και 6 και τμήμα IV παράγραφος 2 για την εφαρμογή των εν λόγω άρθρων, έως την ημερομηνία εφαρμογής των αντίστοιχων κανόνων εμπορίας που θα καθοριστούν σύμφωνα με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που προβλέπονται στο άρθρο 75 παράγραφος 2, το άρθρο 76 παράγραφος 4, το άρθρο 78 παράγραφος 3 και 4, το άρθρο 79 παράγραφος 1, το άρθρο 80 παράγραφος 4, το άρθρο 83 παράγραφος 4, το άρθρο 86, το άρθρο 87 παράγραφος 2, το άρθρο 88 παράγραφος 3 και το άρθρο 89 του παρόντος κανονισμού·
δ)
το άρθρο133α παράγραφος 1 και το άρθρο 140α έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2014,
ε)
το άρθρο 182 παράγραφος 3 πρώτο και δεύτερο εδάφιο έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2013/2014 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2014·
στ)
το άρθρο 182 παράγραφος 4 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017·
ζ)
το άρθρο 182 παράγραφος 7 έως τις 31 Μαρτίου 2014·
η)
το παράρτημα XV μέρος ΙΙΙ σημείο 3 στοιχείο β) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015·
θ)
το παράρτημα ΧΧ έως ημερομηνία έναρξης ισχύος της νομοθετικής πράξης που αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου (45).
2. Κάθε παραπομπή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θεωρείται ως παραπομπή στον παρόντα κανονισμό και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που βρίσκεται στο παράρτημα ΧΙV του παρόντος κανονισμού.
3. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1601/96 και (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 καταργούνται.
Άρθρο 231
Μεταβατικές διατάξεις
1. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 σε αυτές του παρόντος κανονισμού, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, σχετικά με τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των κεκτημένων δικαιωμάτων και των εύλογων προσδοκιών των επιχειρήσεων.
2. Όλα τα πολυετή προγράμματα που έχουν εγκριθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 εξακολουθούν να διέπονται από τις οικείες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού μέχρι τη λήξη τους.
Άρθρο 232
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ωστόσο:
α)
το άρθρο 181 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014·
β)
παράρτημα VΙΙ μέρος VΙΙ σημείο II παράγραφος 3 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016.
2. Τα άρθρα 148 έως 151, το άρθρο 152 παράγραφος 3, το άρθρο 156 παράγραφος 2, το άρθρο 157 παράγραφος 3, τα άρθρα 161 και 163, το άρθρο 173 παράγραφος 2 και το άρθρο 174 παράγραφος 2 εφαρμόζονται έως τις 30 Ιουνίου 2020.
3. Τα άρθρα 127 έως 144 και τα άρθρα 192 και 193 εφαρμόζονται έως το τέλος της περιόδου εμπορίας 2016/2017 για τη ζάχαρη στις 30 Σεπτεμβρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.