ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 259/2013/EU
ze dne 13. března 2013,
kterým se mění rozhodnutí č. 574/2007/ES s cílem zvýšit míru spolufinancování ze strany Fondu pro vnější hranice pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 574/2007/ES (2) byl zřízen Fond pro vnější hranice na období 2007 až 2013 jako součást obecného programu „Solidarita a řízení migračních toků“ a stanovena míra spolufinancování ze strany Unie u opatření podpořených tímto fondem.
(2)
Nebývale závažná světová finanční krize a hospodářský útlum vážně poškodily hospodářský růst a finanční stabilitu a vyvolaly podstatné zhoršení finančních, hospodářských a sociálních podmínek v několika členských státech. Některé členské státy čelí vážným obtížím nebo jim takové obtíže hrozí, zejména pokud jde o jejich finanční a hospodářskou stabilitu, což vede nebo by mohlo vést ke zhoršení stavu jejich schodku a dluhu a ohrožuje hospodářský růst, přičemž tato negativní situace je ještě zesílena mezinárodním hospodářským a finančním prostředím.
(3)
Přestože již byla přijata řada významných opatření, která mají vyvážit negativní vlivy finanční krize, její dopad na reálnou ekonomiku, trh práce a společnost je pociťován v mnoha směrech. Tlak na vnitrostátní finanční zdroje vzrůstá, a proto by měly být cestou maximálního a optimálního využívání financování Unie urychleně podniknuty další kroky k jeho zmírnění.
(4)
Nařízení Rady (ES) č. 332/2002 ze dne 18. února 2002, kterým se zavádí systém střednědobé finanční pomoci platebním bilancím členských států (3), stanoví, že Rada může poskytnout střednědobou finanční pomoc, pokud je platební bilance členského státu, který nepřijal euro, v obtížích nebo jí takové obtíže vážně hrozí.
(5)
Rozhodnutím Rady 2009/459/ES ze dne 6. května 2009, kterým se Rumunsku poskytuje střednědobá finanční pomoc (4), byla Rumunsku taková finanční pomoc poskytnuta.
(6)
Rada v souladu se závěry Rady ve složení pro hospodářské a finanční věci ze dne 9. a 10. května 2010 přijala komplexní balíček opatření, včetně nařízení Rady (EU) č. 407/2010 ze dne 11. května 2010 o zavedení evropského mechanismu finanční stabilizace (5), a dne 7. června 2010 byl členskými státy eurozóny zřízen Evropský nástroj finanční stability s cílem poskytovat finanční podporu členským státům eurozóny, které čelí obtížím způsobeným výjimečnými okolnostmi, na něž neměly vliv, k zajištění finanční stability eurozóny jako celku i jejích členských států.
(7)
Prováděcími rozhodnutími Rady 2011/77/EU (6) a 2011/344/EU (7) poskytla Unie finanční pomoc Irsku a Portugalsku z evropského mechanismu finanční stabilizace. Tyto země taktéž obdržely prostředky z Evropského nástroje finanční stability.
(8)
Dohoda mezi věřiteli a dohoda o mechanismu úvěrů ve prospěch Řecka ze dne 8. května 2010 vstoupily v platnost dne 11. května 2010 jakožto první program finanční pomoci Řecku. Dne 12. března 2012 ministři financí členských států eurozóny přerušili tento první program a schválili druhý program finanční pomoci Řecku. Bylo rozhodnuto o tom, že druhý program bude financován prostřednictvím Evropského nástroje finanční stability, který zároveň vyplatí zbývající částku, kterou měla eurozóna přispět v rámci prvního programu.
(9)
Dne 2. února 2012 podepsali ministři financí členských států eurozóny Smlouvu o založení Evropského mechanismu stability. Uvedená smlouva navazuje na rozhodnutí Evropské rady 2011/199/EU ze dne 25. března 2011, kterým se mění článek 136 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o mechanismus stability pro členské státy, jejichž měnou je euro (8). Podle uvedené smlouvy se Evropský mechanismus stability stal po vstupu v platnost dne 8. října 2012 primárním poskytovatelem finanční pomoci členským státům eurozóny. Toto rozhodnutí by tedy mělo vzít Evropský mechanismus stability v potaz.
(10)
Evropská rada uvítala v závěrech ze dne 23. a 24. června 2011 záměr Komise posílit součinnost mezi úvěrovým programem pro Řecko a fondy Unie a podpořila snahy zaměřené na zvýšení schopnosti Řecka využívat prostředků z fondů Unie, aby se zaměřením pozornosti na zvyšování konkurenceschopnosti a vytváření pracovních míst podpořily růst a zaměstnanost. Evropská Rada také uvítala a podpořila souhrnný program technické pomoci Řecku, na jehož přípravě se podílí Komise spolu s členskými státy. Změny rozhodnutí č. 574/2007/ES stanovené v tomto rozhodnutí přispějí k posílení uvedené součinnosti.
(11)
Vzhledem k výjimečným okolnostem bylo nařízení Rady (EU) č. 1083/2006 ze dne 11. července 2006 o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu a Fondu soudržnosti (9) změněno nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1311/2011 (10) s cílem umožnit zvýšení míry spolufinancování uplatňované v rámci strukturálních fondů a Fondu soudržnosti pro ty členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena závažnými obtížemi. Podobný přístup byl přijat vůči těmto členským státům v rámci Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1312/2011 ze dne 19. prosince 2011, kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1698/2005, pokud jde o některá ustanovení týkající se finančního řízení pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi (11) a v rámci Evropského rybářského fondu podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 387/2012 ze dne 19. dubna 2012, kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1198/2006, pokud jde o některá ustanovení týkající se finančního řízení pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi (12). Uvedené členské státy by měly být podpořeny i v rámci čtyř fondů ustavených jako součásti obecného programu „Solidarita a řízení migračních toků“, jmenovitě Fondu pro vnější hranice, Evropského návratového fondu, Evropského uprchlického fondu a Evropského fondu pro integraci státních příslušníků třetích zemí (dále jen „fondy“) pro období 2007-2013.
(12)
Fondy představují klíčový nástroj pro pomoc členským státům v řešení významných problémů v oblasti migrace, azylu a vnějších hranic, jako jsou například vývoj komplexní přistěhovalecké politiky Unie za účelem zvýšení konkurenceschopnosti a sociální soudržnosti Unie a dále vytvoření společného evropského azylového systému.
(13)
V zájmu zjednodušení řízení financování ze strany Unie v oblasti migrace, azylu a vnějších hranic a zlepšení dostupnosti prostředků pro členské státy za účelem provádění jejich ročních programů v rámci fondů je nezbytné, dočasně a aniž by bylo dotčeno programové období 2014-2020, zajistit zvýšení míry spolufinancování ze strany Unie v rámci fondů o částku, která bude odpovídat 20 procentním bodům nad současnou míru spolufinancování, a to ve vztahu k těm členským státům, jejichž finanční stabilita je postižena závažnými obtížemi. To znamená, že roční vnitrostátní příděl prostředků z fondů zůstane v souladu se základními akty nezměněn, přičemž vnitrostátní spolufinancování bude odpovídajícím způsobem sníženo. Probíhající roční programy bude zapotřebí přepracovat, aby se zohlednily změny, které vychází z uplatnění zvýšené míry spolufinancování ze strany Unie.
(14)
Členský stát, který má v úmyslu využít zvýšené míry spolufinancování, by měl Komisi poskytnout písemné stanovisko spolu se svým návrhem ročního programu, nebo návrhem přepracovaného ročního programu. V tomto svém stanovisku by měl dotyčný členský stát uvést odkaz na příslušné rozhodnutí Rady a nebo jakékoli jiné příslušné rozhodnutí, které jej činí způsobilým pro využívání zvýšené míry spolufinancování ze strany Unie.
(15)
Dosud nevídaná krize ovlivňující mezinárodní finanční trhy a způsobující hospodářský útlum vážně poškodila finanční stabilitu několika členských států. Vzhledem k tomu, že je nutná rychlá reakce v zájmu prevence negativních dopadů na celé hospodářství, mělo by toto rozhodnutí vstoupit v platnost co nejdříve.
(16)
Rozhodnutí č. 574/2007/ES by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(17)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis, ve smyslu dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (13), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (14).
(18)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (15), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (16).
(19)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (17), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (18).
(20)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto rozhodnutí navazuje na schnegenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto rozhodnutí Radou, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(21)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (19); Spojené království se tedy nepodílí na přijímání tohoto rozhodnutí, a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(22)
Toto rozhodnutí rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (20); Irsko se tedy nepodílí na přijímání tohoto nařízení, a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Změny rozhodnutí č. 574/2007/ES
V článku 16 rozhodnutí č. 574/2007/ES se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Příspěvek Unie na podporované projekty, pokud jde o akce prováděné v členských státech podle článku 4, nepřesáhne 50 % celkových nákladů na konkrétní akci.
Tento příspěvek se v případě projektů, které řeší konkrétní priority uvedené ve strategických pokynech zmíněných v článku 20, může zvýšit na 75 %.
V členských státech, na něž se vztahuje Fond soudržnosti, se příspěvek Unie zvyšuje na 75 %.
Příspěvek Unie může být v členském státě zvýšen o 20 procentních bodů, jestliže tento členský stát v okamžiku předložení svého návrhu ročního programu podle s čl. 23 odst. 3 tohoto rozhodnutí, nebo svého návrhu přepracovaného ročního programu podle článku 23 rozhodnutí Komise 2008/456/ES (21) splňuje jednu z těchto podmínek:
a)
je mu dána k dispozici střednědobá finanční pomoc v souladu s nařízením Rady (ES) č. 332/2002 (22);
b)
a) je mu poskytnuta finanční pomoc v souladu s nařízením Rady (EU) č. 407/2010 (23), nebo je mu finanční pomoc poskytnuta jinými členskými státy eurozóny před 13. květnem 2010; nebo
c)
je mu poskytnuta finanční pomoc v souladu s mezivládní dohodou, kterou se zřizuje Evropský nástroj finanční stability, nebo Smlouvou o založení Evropského mechanismu stability.
Dotyčný členský stát předloží Komisi písemné stanovisko spolu se svým návrhem ročního programu, nebo návrhem přepracovaného ročního programu, a potvrdí tak, že splňuje jednu z podmínek uvedených ve čtvrtém pododstavci v písmenu a), b) nebo c).
Projekt spolufinancovaný se zvýšenou mírou může nadále v tomto režimu spolufinancování setrvat nezávisle na tom, zda je v průběhu provádění souvisejícího ročního programu stále plněna jedna z podmínek uvedených ve čtvrtém pododstavci v písmenu a), b) nebo c).
Článek 2
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 3
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 13. března 2013.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 259/2013/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Μαρτίου 2013
για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ, με στόχο την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) συστήνει το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο 2007 έως 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών» και προβλέπει διαφορετικά ποσοστά συγχρηματοδότησης της ΕΕ για δράσεις υποστηριζόμενες από το εν λόγω Ταμείο.
(2)
Η άνευ προηγουμένου παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και οικονομική ύφεση έχουν πλήξει σοβαρά την οικονομική ανάπτυξη και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα και έχουν προκαλέσει έντονη επιδείνωση των χρηματοπιστωτικών, οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών σε πολλά κράτη μέλη. Ορισμένα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες, κυρίως όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική και οικονομική τους σταθερότητα, οι οποίες έχουν ή δύναται να έχουν ως αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η κατάστασή τους από άποψη ελλείμματος και χρέους και να απειλείται η οικονομική τους ανάπτυξη, συνθήκες που εντείνονται από το διεθνές οικονομικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον.
(3)
Ενώ έχουν αναληφθεί σημαντικές δράσεις για την αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της κρίσης, οι επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία, στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία γενικότερα είναι ήδη ευρύτατα αισθητές. Η πίεση που ασκείται στους εθνικούς χρηματοοικονομικούς πόρους αυξάνεται, ενώ πρέπει να γίνουν περαιτέρω βήματα για την ανακούφιση από αυτήν, μέσω της μέγιστης και βέλτιστης χρήσης της χρηματοδότησης από την Ένωση.
(4)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18 Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (3) προβλέπεται ότι το Συμβούλιο δύναται να χορηγεί μεσοπρόθεσμη οικονομική συνδρομή στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος το οποίο δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ αντιμετωπίζει δυσκολίες ή διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να αντιμετωπίσει δυσχέρειες στο ισοζύγιο πληρωμών του.
(5)
Η εν λόγω χρηματοδοτική συνδρομή χορηγήθηκε στη Ρουμανία με την απόφαση 2009/459/ΕΚ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για τη χορήγηση κοινοτικής μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής συνδρομής στη Ρουμανία (4).
(6)
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Ecofin της 9-10 Μαΐου 2010, το Συμβούλιο ενέκρινε ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, όπου περιλαμβάνονται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης (5), και στις 7 Ιουνίου 2010 συστάθηκε από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας για να παράσχει χρηματοοικονομική βοήθεια σε κράτη μέλη της ευρωζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν δυσκολίες οφειλόμενες σε έκτακτες περιστάσεις οι οποίες εκφεύγουν από τον έλεγχό τους, διασφαλίζοντας έτσι τη χρηματοοικονομική σταθερότητα της ευρωζώνης στο σύνολό της, όπως και των κρατών μελών της.
(7)
Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έλαβαν οικονομική βοήθεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης, βάσει των εκτελεστικών αποφάσεων του Συμβουλίου 2011/77/ΕΕ (6) και 2011/344/ΕΕ (7), αντιστοίχως. Έλαβαν επίσης πόρους από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας.
(8)
Στις 8 Μαΐου 2010 η συμφωνία μεταξύ πιστωτών και η συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης για την Ελλάδα συνήφθησαν και άρχισαν να ισχύουν στις 11 Μαΐου 2010 ως το πρώτο πρόγραμμα οικονομικής στήριξης για την Ελλάδα. Στις 12 Μαρτίου 2012 οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών μελών της ευρωζώνης διέκοψαν το εν λόγω πρώτο πρόγραμμα και ενέκριναν ένα δεύτερο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας για την Ελλάδα. Αποφασίστηκε ότι το χρηματοδοτικό όχημα για το εν λόγω δεύτερο πρόγραμμα θα είναι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας, το οποίο θα έπρεπε επίσης να καταβάλει το υπόλοιπο ποσό της συνεισφοράς από τη ευρωζώνη, βάσει του πρώτου προγράμματος.
(9)
Στις 2 Φεβρουαρίου 2012 οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών μελών της ευρωζώνης υπέγραψαν τη Συνθήκη για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Η εν λόγω Συνθήκη ακολουθεί την απόφαση 2011/199/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, που τροποποιεί το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με μηχανισμό σταθερότητας για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ (8). Σύμφωνα με την εν λόγω Συνθήκη, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας είναι ο βασικός πάροχος οικονομικής βοήθειας σε κράτη μέλη της ευρωζώνης από την έναρξη της ισχύος του στις 8 Οκτωβρίου 2012. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
(10)
Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης και 24ης Ιουνίου 2011 χαιρετίστηκε η πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει τις συνέργειες μεταξύ του δανειακού προγράμματος για την Ελλάδα και των Ταμείων της Ένωσης, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ικανότητας της Ελλάδας να απορροφήσει κεφάλαια της Ένωσης προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη και η απασχόληση, εστιάζοντας εκ νέου την προσοχή στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Επιπλέον, χαιρετίστηκε και υποστηρίχθηκε η προετοιμασία από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ενός ολοκληρωμένου προγράμματος τεχνικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Οι τροποποιήσεις της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση συμβάλλουν σε αυτές τις προσπάθειες για την ενίσχυση των συνεργειών.
(11)
Λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής (9) τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1311/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) ώστε να επιτραπεί η αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης που εφαρμόζεται στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα. Μια παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε έναντι των εν λόγω κρατών μελών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου για την Αγροτική Ανάπτυξη βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1312/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένες διατάξεις σχετικά με τη δημοσιονομική διαχείριση για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (11) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 387/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Απριλίου 2012, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, όσον αφορά ορισμένες διατάξεις δημοσιονομικής διαχείρισης για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες στη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (12). Τα εν λόγω κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να υποστηριχθούν στο πλαίσιο των τεσσάρων Ταμείων που συστάθηκαν ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», και συγκεκριμένα το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφών, το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τους Πρόσφυγες και το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Ένταξη Υπηκόων Τρίτων Χωρών ( «τα Ταμεία»), που συστάθηκε για την περίοδο 2007-2013.
(12)
Τα Ταμεία αποτελούν βασικά μέσα για την παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση σημαντικών προκλήσεων στον τομέα της μετανάστευσης, του ασύλου και των εξωτερικών συνόρων, όπως η ανάπτυξη μιας συνολικής πολιτικής μετανάστευσης της Ένωσης για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της κοινωνικής συνοχής της Ένωσης και τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου.
(13)
Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της χρηματοδότησης της Ένωσης στον τομέα της μετανάστευσης, του ασύλου και των εξωτερικών συνόρων και να βελτιωθεί η διαθεσιμότητα παρόμοιας χρηματοδότησης προς τα κράτη μέλη για την εφαρμογή των ετήσιων προγραμμάτων τους που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία, είναι αναγκαίο, σε προσωρινή βάση και χωρίς να θίγεται η περίοδος προγραμματισμού 2014-2020, να υπάρξει αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης της Ένωσης στο πλαίσιο των Ταμείων κατά ποσό που αντιστοιχεί σε 20 εκατοστιαίες μονάδες πάνω από τα ποσοστά συγχρηματοδότησης που εφαρμόζονται σήμερα, για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσχέρειες όσον αφορά τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι εθνικές ετήσιες χρηματοδοτήσεις των Ταμείων σύμφωνα με τις βασικές πράξεις παραμένουν αμετάβλητες, ενώ η εθνική συγχρηματοδότηση θα μειωθεί αναλόγως. Τα τρέχοντα ετήσια προγράμματα θα πρέπει να αναθεωρηθούν, ώστε να αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές που προκύπτουν από την εφαρμογή του αυξημένου ποσοστού συγχρηματοδότησης της Ένωσης.
(14)
Κάθε κράτος μέλος που επιθυμεί να επωφεληθεί από το αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή γραπτή δήλωση μαζί με το σχέδιο ετήσιου προγράμματος ή το σχέδιο αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος. Στη δήλωσή του, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να αναφέρει τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου ή οποιαδήποτε άλλη σχετική απόφαση που το καθιστά επιλέξιμο για να επωφεληθεί από το αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης της Ένωσης.
(15)
Η άνευ προηγουμένου κρίση που πλήττει τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και η οικονομική κάμψη έβλαψαν σοβαρά την οικονομική σταθερότητα σε διάφορα κράτη μέλη. Για ταχεία αντίδραση, είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας, και η παρούσα απόφαση πρέπει να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
(16)
Ως εκ τούτου, η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(17)
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας της συναφθείσας από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (13) που εμπίπτει στο πεδίο του άρθρου 1, σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (14), σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας.
(18)
Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (15), οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 1 σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (16).
(19)
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (17), που εμπίπτει στον τομέα ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 1, σημεία Α και Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (18).
(20)
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, βάσει του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός εξαμήνου αφότου το Συμβούλιο λάβει θέση για την παρούσα απόφαση αν θα εφαρμόσει την παρούσα απόφαση στο εθνικό της δίκαιο.
(21)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (19)· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
(22)
Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (20)· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση και δεν δεσμεύεται από την παρούσα απόφαση ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ
Στο άρθρο 16 της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Η κοινοτική χρηματοδότηση σε ενισχυόμενα σχέδια, όσον αφορά τις δράσεις που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4, δεν υπερβαίνει το 50 % του συνολικού κόστους μιας ειδικής δράσης.
Το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί σε 75 % για σχέδια που θέτουν σε εφαρμογή τις ειδικές προτεραιότητες που προσδιορίζονται στις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής που αναφέρονται στο άρθρο 20.
Η κοινοτική συνεισφορά αυξάνεται σε 75 % στα κράτη μέλη που υπάγονται στο Ταμείο Συνοχής.
Η συνεισφορά της Ένωσης δύναται να προσαυξηθεί κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες σε ένα κράτος μέλος, υπό τον όρο ότι αυτό πληροί μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις τη στιγμή της υποβολής του σχεδίου ετήσιου προγράμματος, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 της παρούσας απόφασης ή του σχεδίου αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 της απόφασης 2008/456/ΕΚ της Επιτροπής (21):
α)
η μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου (22)·
β)
η χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου (23) ή η χρηματοδοτική ενίσχυση του διατέθηκε από άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης πριν τις 13 Μαΐου 2010· ή
γ)
η χρηματοδοτική ενίσχυση τέθηκε στη διάθεσή του σύμφωνα με την επιτευχθείσα διακυβερνητική συμφωνία για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας ή της Συνθήκης για τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει γραπτή δήλωση στην Επιτροπή μαζί με το σχέδιο ετήσιου προγράμματος ή το σχέδιο αναθεωρημένου ετήσιου προγράμματος που επιβεβαιώνει ότι πληρούται μία από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α), β) ή γ) του τέταρτου εδαφίου.
Ένα έργο που συγχρηματοδοτείται σε αυξημένο ποσοστό μπορεί να διατηρήσει το ποσοστό αυτό είτε τηρούνται είτε όχι οι όροι που αναφέρονται στο στοιχείο α), β) ή γ) του τέταρτου εδαφίου κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του σχετικού ετήσιου προγράμματος.
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 3
Αποδέκτες
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Στρασβούργο, 13 Μαρτίου 2013.