SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2013/30/EU
ze dne 12. června 2013
o bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři a o změně směrnice 2004/35/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Článek 191 Smlouvy o fungování Evropské unie stanoví cíle zachování, ochrany a zlepšování kvality životního prostředí a uvážlivého a racionálního využívání přírodních zdrojů. Stanoví povinnost zaměřit se ve všech činnostech Unie na vysokou úroveň ochrany založené na zásadách obezřetnosti a prevence, odvracení ohrožení životního prostředí především u zdroje a na zásadě „znečišťovatel platí“.
(2)
Cílem této směrnice je co nejvíce snížit výskyt závažných havárií spojených s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, omezit jejich důsledky, čímž se zvýší ochrana mořského prostředí a hospodářství pobřežních oblastí před znečištěním, vytvoří minimální podmínky pro bezpečný průzkum a využívání ropy a zemního plynu v moři a zároveň omezí možná narušení vlastní výroby energie v Unii, a zlepšit mechanismy reakce pro případ havárie.
(3)
Tato směrnice by se měla vztahovat nejen na budoucí zařízení a činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, ale s výhradou nezbytné přechodné úpravy i na stávající zařízení.
(4)
Závažné havárie, jež souvisejí s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, většinou mají ničivé a nevratné následky pro mořské a pobřežní prostředí a závažné nepříznivé dopady na hospodářství pobřežních oblastí.
(5)
Havárie související s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, zejména havárie v roce 2010 v Mexickém zálivu, zvýšily povědomí veřejnosti o rizicích, která jsou s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři spojena, a vyžádaly si přezkum politik zaměřených na zajištění bezpečnosti těchto činností. Komise zahájila přezkum činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři a dne 13. října 2010 vyjádřila své první stanovisko k jejich bezpečnosti ve svém sdělení „Řešení otázky bezpečnosti těžby ropy a zemního plynu v pobřežních vodách“. Evropský parlament přijal k tomuto tématu usnesení ve dnech 7. října 2010 a 13. září 2011. Ministři pro energetiku členských států vyjádřili svá stanoviska v závěrech Rady ze dne 3. prosince 2010.
(6)
Rizika související se závažnými haváriemi při těžbě ropy nebo zemního plynu jsou značná. Omezením rizika znečištění pobřežních vod by tato směrnice proto měla přispět k zajištění ochrany mořského prostředí, a zejména k dosažení nebo zachování dobrého stavu životního prostředí nejpozději do roku 2020, což je cíl stanovený směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2008/56/ES ze dne 17. června 2008, kterou se stanoví rámec pro činnost Společenství v oblasti mořské environmentální politiky (rámcová směrnice o strategii pro mořské prostředí) (3).
(7)
Směrnice 2008/56/ES si klade za cíl řešit kumulativní vliv všech činností na mořské prostředí, což je jedním z jejích hlavních účelů, a představuje environmentální pilíř integrované námořní politiky. Tato politika je pro činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři důležitá, neboť vyžaduje spojení zvláštních zájmů každého hospodářského odvětví s obecným cílem zajistit komplexní pochopení oceánů, moří a pobřežních oblastí, aby bylo možné s využitím územního plánování námořních prostor a znalostí mořského prostředí vyvinout ucelený přístup k mořím, který bude zohledňovat všechny hospodářské, environmentální a sociální aspekty.
(8)
Podniky činné v odvětví ropy a zemního plynu v moři působí v řadě regionů Unie a existují vyhlídky na nový regionální rozvoj v pobřežních vodách členských států i na technologický vývoj umožňující vrty v náročnějších podmínkách. Těžba ropy a zemního plynu v moři je významným prvkem pro zabezpečení dodávek energie v Unii.
(9)
Nejednotnost a roztříštěnost stávající právní úpravy bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v Unii a stávající bezpečnostní postupy v rámci odvětví neposkytují v plné míře patřičnou záruku, že riziko havárií v moři je v celé Unii sníženo na minimum a že by v případě havárie v pobřežních vodách členských států včas následovala nejúčinnější reakce. Při stávajících režimech odpovědnosti nemusí zodpovědná osoba být vždy jasně identifikovatelná a nemusí být schopna nebo povinna uhradit veškeré náklady na nápravu škody, kterou způsobila. Zodpovědná osoba by měla být vždy jasně identifikovatelná dříve, nežli jsou činnosti v odvětví roby a zemního plynu v moři zahájeny.
(10)
V souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 94/22/ES ze dne 30. května 1994 o podmínkách udělování a užívání povolení k vyhledávání, průzkumu a těžbě uhlovodíků (4) smějí být činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři prováděny pod podmínkou, že bylo získáno příslušné povolení. V souvislosti s tím se vyžaduje, aby orgán vydávající licenci zvážil technická a finanční rizika a podle potřeby rovněž předchozí poznatky o zodpovědnosti žadatelů, kteří se ucházejí o výhradní licence na průzkum a těžbu. Je třeba zajistit, aby orgány vydávající licenci při zkoumání technické a finanční způsobilosti držitele licence důkladně posoudily také jeho schopnost trvale zajistit bezpečný a efektivní provoz za všech předvídatelných podmínek. Při posuzování finanční způsobilosti subjektů žádajících o povolení podle směrnice 94/22/ES by členské státy měly ověřit, že tyto subjekty náležitě prokázaly, že byla nebo mají být přijata náležitá opatření ke krytí odpovědnost za škody způsobené závažnými haváriemi.
(11)
Je třeba vyjasnit, že držitelé povolení pro výkon činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři podle směrnice 94/22/ES jsou také potenciálními odpovědnými „provozovateli“ ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/35/ES ze dne 21. dubna 2004 o odpovědnosti za životní prostředí v souvislosti s prevencí a nápravou škod na životním prostředí (5) a neměli by přenášet svou odpovědnost v tomto směru na třetí osoby, s nimiž uzavřou smlouvu.
(12)
Obecná povolení podle směrnice 94/22/ES sice zaručují držitelům licence výhradní právo průzkumu nebo těžby ropy nebo zemního plynu v dané licencované oblasti, avšak činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v této oblasti by měly podléhat trvalému odbornému regulačnímu dohledu členských států, aby se zajistilo, že jsou zavedeny účinné kontroly pro předcházení závažným haváriím a omezení jejich dopadů na osoby, životní prostředí a bezpečnost dodávek energie.
(13)
Činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři by měli vykonávat pouze provozovatelé určení držiteli licencí nebo orgány vydávajícími licenci. Provozovatelem může být v závislosti na obchodních ujednáních nebo vnitrostátních správních požadavcích třetí osoba nebo držitel licence nebo jeden z držitelů licence. Provozovatelem by vždy měl být subjekt s primární odpovědností za bezpečnost provozu, který by měl být za všech okolností způsobilý jednat v této oblasti. Tato úloha je různá v závislosti na konkrétní fázi činností, na které se licence vztahuje. Úlohou provozovatele je tudíž provozovat ve fázi průzkumu vrt a ve fázi těžby těžební zařízení. Mělo by být možné, aby provozovatelem vrtu ve fázi průzkumu a provozovatelem těžebního zařízení byl v dané licencované oblasti týž subjekt.
(14)
Provozovatelé by měli snižovat riziko závažné havárie co nejvíce, jak je to jen prakticky proveditelné, až na úroveň, kdy by náklady na další omezování rizik byly výrazně nepřiměřené přínosům tohoto snížení. Praktická proveditelnost opatření na snížení rizika by měla být průběžně zkoumána s ohledem na nové poznatky a technologický vývoj. Při posuzování, zda by vynaložený čas, náklady a úsilí byly výrazně nepřiměřené v porovnání s přínosy dalšího snižování rizika, by se měly zohlednit osvědčené úrovně rizik slučitelné s prováděním daných činností.
(15)
Je důležité zajistit, aby veřejnosti byla poskytnuta včasná a skutečná příležitost k účasti na rozhodování o činnostech, které mohou mít potenciálně významné dopady na životní prostředí v Unii. Tato politika je v souladu s mezinárodními závazky Unie, jako je Úmluva EHK OSN o přístupu k informacím, účasti veřejnosti na rozhodování a přístupu k právní ochraně v záležitostech životního prostředí (6) (Aarhuská úmluva). Článek 6 Aarhuské úmluvy stanoví účast veřejnosti na rozhodování o specifických činnostech uvedených v příloze I uvedené úmluvy a o činnostech v této příloze neuvedených, které mohou mít závažný vliv na životní prostředí. Článek 7 Aarhuské úmluvy vyžaduje účast veřejnosti na tvorbě plánů a programů týkajících se životního prostředí.
(16)
Pokud jde o vypracování plánů a projektů, příslušné požadavky obsahují právní akty Unie, zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/42/ES ze dne 27. června 2001 o posuzování vlivů některých plánů a programů na životní prostředí (7), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/35/ES ze dne 26. května 2003 o účasti veřejnosti na vypracovávání některých plánů a programů týkajících se životního prostředí (8), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/92/EU ze dne 13. prosince 2011 o posuzování vlivů některých veřejných a soukromých záměrů na životní prostředí (9) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/18/EU ze dne 4. července 2012 o kontrole nebezpečí závažných havárií s přítomností nebezpečných látek (10). Avšak stávající požadavky Unie na účast veřejnosti se netýkají všech průzkumných činností v odvětví ropy a zemního plynu. To platí zejména o rozhodování, které je nebo by mohlo být zaměřeno na zahajování průzkumných činnosti z jiného než těžebního zařízení. Takové průzkumné činnosti však mohou mít za určitých okolností potenciálně významné dopady na životní prostředí, a proto by se na rozhodování o nich měla vztahovat účast veřejnosti, jak je požadována podle Aarhuské úmluvy.
(17)
V Unii již existují příklady kvalitních norem v rámci vnitrostátních regulačních postupů, které se týkají činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři. Tyto normy však nejsou uplatňovány jednotně v celé Unii a žádný členský stát dosud nezačlenil do svého právního řádu všechny osvědčené regulační postupy pro předcházení závažným haváriím nebo pro omezení jejich následků pro lidské životy a zdraví a pro životní prostředí. Osvědčené regulační postupy jsou nezbytné pro vytvoření účinné úpravy, která zajistí nejvyšší úroveň bezpečnostních norem a chrání životní prostředí a jíž lze mimo jiné dosáhnout integrací souvisejících funkcí do příslušného orgánu, který může získávat zdroje od jednoho nebo více vnitrostátních subjektů.
(18)
V souladu se směrnicí Rady 92/91/EHS ze dne 3. listopadu 1992 o minimálních požadavcích na zlepšení bezpečnosti a ochrany zdraví zaměstnanců v těžebním vrtném průmyslu (jedenáctá samostatná směrnice ve smyslu čl. 16 odst. 1 směrnice 89/391/EHS) (11) by se zaměstnanci nebo jejich zástupci měly být projednávány všechny záležitosti týkající se bezpečnosti a ochrany zdraví při práci a měla by jim být umožněna účast na diskusích o všech otázkách souvisejících s bezpečností a ochranou zdraví při práci. Osvědčené postupy v rámci Unie vycházejí dále z konzultačních mechanismů, které mají formálně zavést členské státy na základě trojstranných jednání zahrnujících příslušný orgán, provozovatele a vlastníky a zástupce zaměstnanců. Příkladem takové formální konzultace je Úmluva Mezinárodní organizace práce o tripartitních konzultacích (mezinárodní pracovní normy) z roku 1976 (č. 144).
(19)
Členské státy by měly zajistit, aby příslušný orgán byl právně zmocněn a přiměřeně vybaven zdroji, a byl tak schopen přijímat účinná, přiměřená a transparentní opatření k vymáhání práva, a to včetně případného pozastavení činnosti v případě, že provozovatelé a vlastníci nedostatečně plní povinnosti v oblasti bezpečnosti a ochrany životního prostředí.
(20)
Měla by být zajištěna nezávislost a objektivitu příslušného orgánu. Zkušenosti získané ze závažných havárií v tomto ohledu jasně ukazují, že organizace správních pravomocí v rámci členského státu může zabránit střetům zájmů tím, že jasně oddělí regulační funkce a související rozhodnutí vztahující se k bezpečnosti na moři a k životnímu prostředí na jedné straně a regulační funkce související s hospodářským rozvojem přírodních zdrojů v pobřežních vodách, včetně vydávání licencí a správy výnosů, na straně druhé. Uvedeným střetům zájmů lze nejlépe předejít úplným oddělením příslušného orgánu od funkcí souvisejících s hospodářským rozvojem přírodních zdrojů v pobřežních vodách.
(21)
Úplné oddělení příslušného orgánu od hospodářského rozvoje přírodních zdrojů v pobřežních vodách však může být nepřiměřené v případě, že v určitém členském státě probíhají činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři jen v malé míře. V takovém případě by daný členský stát měl přijmout co nejvhodnější alternativní opatření, aby byla nezávislost a objektivita příslušného orgánu zaručena.
(22)
Je třeba přijmout zvláštní právní předpisy reagující na významná rizika související s odvětvím ropy a zemního plynu v moři, zejména v oblasti bezpečnosti provozu, bezpečného zadržování uhlovodíků, integrity konstrukce, předcházení požárům a výbuchům, evakuace, úniku a záchrany a omezení dopadů závažných havárií na životní prostředí.
(23)
Tato směrnice by měla být uplatňována, aniž jsou dotčeny požadavky dalších právních aktů Unie, zejména v oblasti bezpečnosti a ochrany zdraví zaměstnanců při práci, zejména směrnice Rady 89/391/EHS ze dne 12. června 1989 o zavádění opatření pro zlepšení bezpečnosti a ochrany zdraví zaměstnanců při práci (12) a směrnice 92/91/EHS.
(24)
Je třeba, aby se režim činností v moři vztahoval na činnosti prováděné pomocí pevně ukotvených i mobilních zařízení a na celý cyklus průzkumných a těžebních činností od projektů až po likvidaci a trvalé odstavení.
(25)
Nyní dostupné osvědčené postupy pro předcházení závažným haváriím při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři jsou založeny na stanovení určitých cílů a dosažení žádoucích výsledků prostřednictvím důkladného posouzení rizik a spolehlivých systémů řízení.
(26)
Podle osvědčených postupů v Unii jsou provozovatelé a vlastníci vybízeni, aby zavedli účinné podnikové plány bezpečnosti a ochrany životního prostředí a prováděli je v rámci komplexního systému řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí a v havarijním plánu. Aby provozovatelé a vlastníci zavedli vhodné postupy předcházení závažným haváriím, měli by komplexně a systematicky identifikovat všechny scénáře závažných havárií v souvislosti se všemi nebezpečnými činnostmi, jež mohou být na daném zařízení prováděny, včetně dopadů závažné havárie na životní prostředí. Tyto osvědčené postupy rovněž vyžadují posouzení pravděpodobnosti a následků, a tudíž i nebezpečí závažných havárií, jakož i opatření nezbytná pro jejich prevenci a opatření nezbytná pro reakci na mimořádné události, pokud by závažná havárie přesto nastala. Posouzení nebezpečí a opatření v oblasti předcházení závažným haváriím by měla být jasně popsána a uvedena ve zprávě o významných rizicích. Zpráva o významných rizicích by měla doplňovat dokument týkající se bezpečnosti a zdraví, který je uveden ve směrnici 92/91/EHS. V příslušných fázích přípravy zprávy o významných rizicích by měla být tato zpráva projednána se zaměstnanci. Mělo by být stanoveno, že zprávu o významných rizicích musí důkladně posoudit a přijmout příslušný orgán.
(27)
K zajištění účinnosti kontroly významných rizik v pobřežních vodách členských států by zpráva o významných rizicích měla být vypracována a podle potřeby změněna s ohledem na všechny významné aspekty životního cyklu těžebního zařízení, včetně projektu, provozu, případných kombinovaných činností s jinými zařízeními, přemístění takového zařízení uvnitř pobřežních vod daného členského státu, významných úprav a konečného odstavení. Zpráva o významných rizicích by podobně měla být vypracována pro jiná než těžební zařízení a podle potřeby změněna s cílem zohlednit významné změny těchto zařízení. V pobřežních vodách členských států by žádné zařízení nemělo být provozováno, aniž by příslušný orgán přijal zprávu o významných rizicích předloženou provozovatelem nebo vlastníkem. Přijetím zprávy o významných rizicích příslušným orgánem by neměla odpovědnost za kontrolu významných rizik přecházet z provozovatele nebo vlastníka na příslušný orgán.
(28)
Vrtné činnosti by měly být provozovány pouze pomocí zařízení, které je technicky schopné kontrolovat veškerá předvídatelná rizika v místě vrtu a k němuž byla přijata zpráva o významných rizicích.
(29)
Vedle používání vhodných zařízení by provozovatel měl vypracovat podrobný plán projektu a provozní plán pro případ zvláštních okolností a nebezpečí při každé vrtné činnosti. V souladu s osvědčenými postupy v Unii by měl provozovatel zajistit nezávislé odborné posouzení projektu vrtu. Provozovatel by měl s dostatečným předstihem zaslat příslušnému orgánu oznámení o vrtných plánech, aby mohl tento orgán přijmout jakékoli nezbytné opatření v souvislosti s plánovanou vrtnou činností. Členské státy mohou v tomto ohledu stanovit přísnější vnitrostátní požadavky před zahájením vrtné činnosti.
(30)
K zajištění bezpečnosti projektů a trvalého bezpečného provozu je třeba, aby podniky uplatňovaly osvědčené postupy definované v závazných standardech a pokynech. Tyto standardy a pokyny by měly být aktualizovány na základě nových poznatků a vynálezů a s cílem trvalého zdokonalování. Provozovatelé, vlastníci a příslušné orgány by měli spolupracovat při stanovení priorit za účelem tvorby nových nebo zdokonalených standardů a pokynů s ohledem na zkušenosti získané z havárie plošiny Deepwater Horizon a jiných závažných havárií. S náležitým ohledem na stanovené priority by se vypracování nových nebo zdokonalených standardů a pokynů mělo zadávat neodkladně.
(31)
S ohledem na složitost činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři je pro zavedení osvědčených postupů provozovateli a vlastníky nezbytný program nezávislého ověřování rozhodujících prvků bezpečnosti a ochrany životního prostředí po celý životní cyklus příslušného zařízení, včetně projektové fáze v případě těžebních zařízení.
(32)
Pokud jsou mobilní vrtné jednotky na moři přesouvány a je třeba je považovat za plavidla, vztahují se na ně mezinárodní námořní úmluvy, zejména SOLAS, MARPOL nebo odpovídající standardy platné verze předpisu pro stavbu a vybavení mobilních vrtných jednotek na moři (MODU Code). Na mobilní vrtné jednotky přesouvané v pobřežních vodách se rovněž vztahuje právo Unie upravující státní přístavní inspekci a dodržování požadavků na stát vlajky. Tato směrnice se na takové jednotky vztahuje v případě, že jsou v pobřežních vodách ukotveny za účelem vrtání vrtu, těžby nebo jiných činností souvisejících s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
(33)
Zpráva o významných rizicích by měla mimo jiné zohlednit rizika pro životní prostředí včetně dopadů, které mají klimatické podmínky a změna klimatu na dlouhodobou odolnost těchto zařízení. Vzhledem k tomu, že činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v jednom členském státě mohou mít závažné nepříznivé účinky na životní prostředí v jiném členském státě, je nezbytné zavést a uplatňovat konkrétní opatření v souladu s Úmluvou EHK OSN o posuzování vlivů na životní prostředí přesahujících hranice států podepsané v Espoo (Finsko) dne 25. února 1991. Členské státy s pobřežními vodami, které nevyvíjejí činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, by měly zřídit kontaktní místa s cílem usnadnit v tomto směru účinnou spolupráci.
(34)
Vzniklou nebo hrozící závažnou havárii by provozovatelé měli neprodleně oznámit členským státům, aby daný členský stát mohl případně zahájit odpovídající reakci. Provozovatelé by proto měli v oznámení uvést vhodné a dostatečně podrobné informace o místě, rozsahu a povaze vzniklé nebo hrozící závažné havárie, o své reakci a o nejhorším možném scénáři včetně možnosti vlivů přesahujících hranice.
(35)
K zajištění účinné reakce na mimořádné události by provozovatelé měli vypracovávat vnitřní havarijní plány přizpůsobené každé lokalitě na základě scénářů rizik a nebezpečí popsaných ve zprávě o významných rizicích, předložit je příslušným orgánům a udržovat nezbytné prostředky pro okamžité provedení těchto plánů v případě potřeby. V případě mobilních vrtných jednotek na moři je třeba, aby provozovatelé zajistili, aby interní havarijní plány pro dané zařízení byly změněny podle potřeby, aby byly použitelné na danou lokalitu a nebezpečí spojená s vrtnou činností. Tyto změny by měly být zahrnuty do oznámení vrtných činností. Dostatečnost dostupných prostředků pro účely reakce na mimořádné situace by měla být hodnocena s ohledem na schopnost nasadit je v místě havárie. Připravenost a účinnost prostředků reakce na mimořádné situace by provozovatelé měli zajišťovat a pravidelně testovat. V řádně odůvodněných případech je povoleno, aby opatření pro reakci na mimořádnou situaci spoléhala na urychlený přesun patřičného vybavení, jako je vybavení pro zastavení úniků a další zdroje, z odlehlých míst.
(36)
Osvědčené globální postupy vyžadují, aby držitelé licencí, provozovatelé a vlastníci nesli primární odpovědnost za kontrolu rizik, která vytvářejí svými činnostmi, včetně činností, které jejich jménem provádějí dodavatelé, a aby proto v rámci podnikového plánu předcházení závažným haváriím zavedli mechanismy a podnikovou odpovědnost na nejvyšší úrovni s cílem provádět uvedený plán důsledně v rámci celé organizace v Unii i mimo ni.
(37)
Od zodpovědných provozovatelů a vlastníků by se mělo očekávat, že budou na celém světě vykonávat své činnosti v souladu s osvědčenými postupy a standardy. Důsledné uplatňování takových osvědčených postupů a standardů by mělo být v rámci Unie povinné a bylo by žádoucí, aby při výkonu činností mimo pobřežní vody členských států provozovatelé a vlastníci registrovaní v některém členském státě uplatňovali podnikový plán předcházení závažným haváriím v rozsahu, jaký umožňuje použitelná vnitrostátní právní úprava.
(38)
Ačkoli v tomto ohledu nemusí být možné vynutit uplatňování podnikových plánů předcházení závažným haváriím mimo Unii, měly by členské státy zajistit, aby provozovatelé a vlastníci zahrnuli své činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři mimo vody Unie do svých podnikových plánů přecházení závažným haváriím.
(39)
Informování o závažných haváriích při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři mimo Unii by mohlo napomoci k lepšímu pochopení možných příčin těchto havárií, při podpoře získávání nejdůležitějšího poučení a při dalším rozvoji regulačního rámce. Z tohoto důvodu by všechny členské státy, včetně vnitrozemských členských států a členských států s pobřežními vodami, které neprovádějí činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři nebo nevydávají licence, měly vyžadovat zprávy o závažných haváriích vzniklých mimo Unii, jež se dotýkají společností registrovaných na jejich území, a měly by tyto informace sdílet na úrovni Unie. Požadavky na podávání zpráv by neměly narušit reakce na mimořádné situace ani soudní řízení související s příslušnou havárií. Namísto toho by se žádosti měly zaměřit na význam havárie pro další rozvoj bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v Unii.
(40)
Členské státy by měly od provozovatelů a vlastníků žádat, aby při uplatňování osvědčených postupů zavedli vztahy účinné spolupráce s příslušným orgánem, a měly by u příslušných orgánů podporovat osvědčené regulační postupy a proaktivně zajišťovat nejvyšší úrovně bezpečnosti, včetně případného pozastavení provozu bez nutnosti zásahu příslušného orgánu.
(41)
Aby bylo zajištěno, že nebudou opomenuty nebo zanedbány žádné relevantní obavy týkající se bezpečnosti, je důležité vytvořit a podporovat přiměřené prostředky pro důvěrné informování o těchto obavách a pro ochranu vnitřních informátorů. Ačkoli v tomto ohledu členské státy nemohou prosazovat pravidla mimo Unii, dotyčné prostředky by měly umožnit podávání zpráv o obavách osob zapojených do činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři mimo Unii.
(42)
Sdílení srovnatelných údajů mezi členskými státy je obtížné a nespolehlivé vzhledem k tomu, že neexistuje jednotný formát podávání zpráv pro všechny členské státy. Jednotný formát pro oznamování údajů provozovateli a vlastníky členským státům by zajistil transparentnost bezpečnostního a environmentálního profilu provozovatelů, poskytl by veřejnosti přístup k relevantním informacím o bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři srovnatelným v rámci celé Unie a usnadnil by šíření poučení plynoucích ze závažných havárií a případů, kdy k takovým haváriím téměř došlo.
(43)
V zájmu zajištění jednotných podmínek sdílení informací a podpory transparentnosti výkonnosti odvětví ropy a zemního plynu v moři by Komisi měly být svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o formát a podrobné členění informací, které mají být sdíleny a zveřejněny. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (13).
(44)
S ohledem na to, že příslušné prováděcí akty jsou většinou pouze praktické povahy, by pro přijetí těchto aktů měl být použit poradní postup. Použití přezkumného postupu by proto nebylo odůvodněné.
(45)
K získání větší důvěry veřejnosti v řádné provádění a integritu činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v Unii by členské státy měly podávat Komisi pravidelné zprávy o činnosti a nehodách. Komise by měla pravidelně zveřejňovat zprávy o rozsahu činnosti v Unii a o vývoji bezpečnostního a environmentálního profilu odvětví ropy a zemního plynu v moři. Členské státy by měly o každé závažné havárii neprodleně informovat Komisi a kterýkoli jiný členský stát, jehož území či vody jsou zasaženy, jakož i dotčenou veřejnost.
(46)
Zkušenosti ukazují, že k posílení otevřeného dialogu mezi příslušným orgánem a provozovatelem nebo vlastníkem je nezbytné zajistit důvěrnost citlivých údajů. V této souvislosti by dialog mezi provozovateli a vlastníky a všemi členskými státy měl být založen na příslušných stávajících mezinárodních právních nástrojích a na právu Unie o přístupu k informacím, které se týkají životního prostředí, s výhradou přednostních požadavků na bezpečnost a ochranu životního prostředí.
(47)
Význam součinnosti mezi orgány dohledu nad činností v moři jasně prokázala činnost Fóra orgánů dohledu nad pobřežními vodami v Severním moři a Fóra mezinárodních regulačních orgánů. Podobná spolupráce byla zavedena v celé Unii v rámci odborné skupiny, totiž skupiny orgánů dohledu nad těžbou ropy a zemního plynu v pobřežních vodách Evropské unie (14), jejímž úkolem je podpořit účinnou spolupráci mezi zástupci jednotlivých členských států a Komisí, šířit osvědčené postupy a informace získané v rámci provozu, stanovit priority pro zpřísňování standardů a poskytovat poradenství Komisi v oblasti reformy regulačního rámce.
(48)
Reakce na mimořádné situace a nouzové plánování pro případ závažných havárií by měla zefektivnit systematická a plánovitá spolupráce mezi členskými státy navzájem a mezi členskými státy a odvětvím ropy a zemního plynu, jakož i sdílení kompatibilních prostředků reakce na mimořádné situace včetně odborných poznatků. Tyto reakce a plány by pokud možno měly také využívat stávající zdroje a pomoc, které jsou v rámci Unie dostupné, zejména prostřednictvím Evropské agentury pro námořní bezpečnost (dále jen „agentura“), zřízené nařízením (ES) č. 1406/2002 (15), a mechanismu civilní ochrany Unie, vytvořeného rozhodnutím Rady 2007/779/ES, Euratom (16). Členské státy by měly moci agenturu rovněž požádat o další pomoc prostřednictvím mechanismu civilní ochrany Unie.
(49)
Podle nařízení (ES) č. 1406/2002 byla agentura zřízena za účelem zajištění vysoké, jednotné a účinné úrovně námořní bezpečnosti a zabránění znečištění loděmi v rámci Unie, jakož i zajištění reakce na znečištění moře způsobené zařízeními pro těžbu ropy a plynu.
(50)
Při plnění povinností uložených touto směrnicí by měl být brán zřetel na skutečnost, že mořské vody pod svrchovaností nebo svrchovanými právy a jurisdikcí členských států jsou nedílnou součástí čtyř mořských oblastí vymezených v čl. 4 odst. 1 směrnice 2008/56/ES, totiž Baltského moře, severovýchodního Atlantského oceánu, Středozemního moře a Černého moře. Z tohoto důvodu by Evropská unie měla prioritně posílit koordinaci se třetími zeměmi, pod jejichž svrchovanost, svrchovaná práva a jurisdikci mořské vody v těchto mořských oblastech spadají. Vhodnými rámci pro spolupráci jsou mimo jiné regionální úmluvy pro mořské prostředí definované v čl. 3 bodě 10 směrnice 2008/56/ES.
(51)
Pokud jde o Středozemní moře, souběžně s touto směrnicí byla přijata nezbytná opatření pro přistoupení Unie k Protokolu o ochraně Středozemního moře před znečišťováním působeným průzkumem a využíváním pevninského šelfu a mořského dna a jeho podloží (17) (dále jen „protokol o činnostech v moři“) připojenému k Úmluvě o ochraně mořského prostředí a pobřežní oblasti Středomoří (dále jen „Barcelonská úmluva“), která byla uzavřena rozhodnutím Rady 77/585/EHS (18).
(52)
Arktické vody jsou sousedním mořským prostředím se zvláštním významem pro Unii a hrají významnou úlohu při zmírňování změny klimatu. Závažné obavy související s životním prostředím v oblasti arktických vod vyžadují zvláštní pozornost, aby byla zajištěna ochrana životního prostředí Arktidy v souvislosti s veškerými činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, včetně průzkumu, a to při zohlednění rizik závažných havárií a potřeby účinné reakce. Členské státy, které jsou členy Arktické rady, se vybízejí, aby v tomto ohroženém a ojedinělém ekosystému aktivně prosazovaly nejvyšší standardy ochrany životního prostředí, mimo jiné vytvořením mezinárodních nástrojů pro předcházení znečištění arktického mořského prostředí ropou a pro připravenost a reakci na takové znečištění, jakož i rozvíjením výsledků například činnosti pracovní skupiny zřízené Arktickou radou a uplatňováním stávajících pokynů Arktické rady pro těžbu ropy a plynu v moři.
(53)
Vnitrostátní externí havarijní plány by měly být založeny na posouzení rizik s přihlédnutím ke zprávám o významných rizicích pro zařízení umístěná v dotčených pobřežních vodách. Členské státy by měly zohledňovat nejaktuálnější pokyny pro hodnocení a mapování rizik pro zvládání katastrof vypracované Komisí.
(54)
Účinná reakce na mimořádné situace vyžaduje okamžitou akci provozovatele a vlastníka a úzkou spolupráci s organizacemi členských států pro reakci na mimořádné situace, jež podle vývoje situace koordinují nasazení dalších prostředků reakce na mimořádné situace. Tato reakce by měla zahrnovat také důsledné vyšetření mimořádných situací, které by mělo být zahájeno neodkladně, aby došlo k co nejmenší ztrátě relevantních informací a důkazů. Po mimořádné situaci by členské státy měly vyvodit patřičné závěry a přijmout veškerá nezbytná opatření.
(55)
Je naprosto zásadní, aby pro pozdější vyšetřování byly dostupné veškeré důležité informace, včetně technických údajů a parametrů. Členské státy by měly zajistit, aby byly během činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři shromažďovány příslušné údaje a aby v případě závažné havárie byly příslušné údaje zabezpečeny a shromažďování údajů náležitě posíleno. V této souvislosti by členské státy měly podpořit využití vhodných technických prostředků s cílem podporovat spolehlivost a zaznamenávání příslušných údajů a předejít případné manipulaci s nimi.
(56)
K zajištění účinného provádění požadavků této směrnice by měly být zavedeny účinné, přiměřené a odrazující sankce za jejich porušení.
(57)
Za účelem úpravy některých příloh této směrnice s cílem zahrnout další informace, které by mohly být nutné s ohledem na technický pokrok, by měla být na Komise přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změnu požadavků v některých přílohách této směrnice. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla potřebné konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(58)
Definice škod na vodách uvedená ve směrnici 2004/35/ES by měla být změněna, aby se zajistilo, že odpovědnost držitelů licencí podle uvedené směrnice platí pro mořské vody členských států podle definice uvedené ve směrnici 2008/56/ES.
(59)
Řada ustanovení této směrnice není relevantní pro vnitrozemské členské státy, totiž pro Rakousko, Českou republiku, Maďarsko, Lucembursko a Slovensko. Je však žádoucí, aby tyto členské státy podporovaly zásady a náročné standardy existující v právu Unie pro bezpečnost činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v rámci svých dvoustranných kontaktů s třetími zeměmi a s příslušnými mezinárodními organizacemi.
(60)
Ne všechny členské státy s pobřežními vodami povolují činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v rámci svých jurisdikcí. Tyto členské státy se neúčastní vydávání licencí a předcházení závažným haváriím v souvislosti s těmito činnostmi. Proto by bylo nepřiměřenou a zbytečnou povinností, pokud by tyto členské státy musely provést ve svém právu všechna ustanovení této směrnice. Avšak havárie během činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři mohou mít dopady i na jejich pobřeží. Tyto členské státy by proto měly mimo jiné být připraveny k reakci na závažné havárie a k jejich vyšetřování a měly by spolupracovat prostřednictvím kontaktních míst s dalšími členskými státy a třetími zeměmi, kterých se to týká.
(61)
Vzhledem ke své zeměpisné poloze se vnitrozemské členské státy neúčastní vydávání licencí a předcházení závažným haváriím při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři ani nejsou potenciálně zasaženy takovými haváriemi v pobřežních vodách jiných členských států. Nemělo by se od nich tudíž vyžadovat provedení většiny ustanovení této směrnice. Ovšem pokud je společnost, která provádí přímo nebo prostřednictvím dceřiných společností činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, registrována v některém vnitrozemském členském státě, měl by tento členský stát od dané společnosti vyžadovat předložení zprávy o haváriích při těchto činnostech, kterou bude možno sdílet na úrovni Unie, s cílem umožnit všem zainteresovaným stranám v Unii, aby využily zkušenosti z těchto havárií.
(62)
Kromě opatření zavedených touto směrnici by Komise měla zkoumat další vhodné prostředky pro zdokonalování předcházení závažným haváriím a omezování jejich následků.
(63)
Provozovatelé by si měli zajistit přístup k dostatečným fyzickým, lidským a finančním zdrojům k předcházení závažným haváriím a k omezení jejich následků. Žádné nástroje finančního zajištění, a to ani systémy sdílení rizika, však nemohou postihnout všechny případné následky závažných havárií, a proto by Komise měla provést další analýzy a studie vhodných opatření, aby bylo možné zajistit dostatečně silný režim odpovědnosti za škody spojené s činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři, požadavky na finanční způsobilost včetně dostupnosti vhodných nástrojů finančního zajištění nebo jiná opatření. Mimo jiné může posoudit proveditelnost režimu vzájemného odškodnění. Komise by měla předložit Evropskému parlamentu a Radě zprávu o svých zjištěních, doplněnou případně o návrhy.
(64)
Na úrovni Unie je důležité, aby technické normy doplňoval odpovídající právní rámec tvořený předpisy v oblasti bezpečnosti produktů a aby se tyto normy vztahovaly na všechna zařízení v pobřežních vodách členských států, a nikoli pouze na těžební zařízení, která nejsou mobilní. Komise by proto měla provést další analýzu norem bezpečnosti produktů, které platí pro činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
(65)
Jelikož cíle této směrnice, totiž stanovení minimálních požadavků pro předcházení závažným haváriím při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři a pro omezení jejich dopadů, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu rozsahu a účinků navrhované akce lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
KAPITOLA I
ÚVODNÍ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Tato směrnice stanoví minimální požadavky pro předcházení závažným haváriím při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři a pro omezení jejich následků.
2. Touto směrnicí není dotčeno právo Unie týkající se ochrany zdraví a zajištění bezpečnosti zaměstnanců při práci, zejména směrnice 89/391/EHS a 92/91/EHS.
3. Touto směrnicí nejsou dotčeny směrnice 94/22/ES, 2001/42/ES, 2003/4/ES (19), 2003/35/ES, 2010/75/EU (20) a 2011/92/EU.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
„závažnou havárií“ v souvislosti se zařízením nebo související propojenou infrastrukturou:
a)
nehoda zahrnující výbuch, požár, ztrátu kontroly nad vrtem nebo únik ropy, zemního plynu nebo nebezpečné látky, při níž došlo nebo velmi pravděpodobné mohlo dojít ke ztrátám na životech nebo těžkému zranění osob;
b)
nehoda, která má za následek závažné poškození zařízení nebo propojené infrastruktury, při níž došlo nebo velmi pravděpodobně mohlo dojít k usmrcení nebo těžkému zranění osob;
c)
jakákoli jiná nehoda, která má za následek usmrcení nebo těžké zranění pěti nebo více osob nacházejících se na zařízení na moři, kde se nachází zdroj nebezpečí, nebo zapojených do činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v souvislosti se zařízením nebo propojenou infrastrukturou, nebo
d)
jakákoli závažná ekologická nehoda vyplývající z nehod uvedených v písmenech a), b) a c).
Pro účely určení, zda je nehoda závažnou havárií podle písmen a), b) nebo d), se zařízení, které je běžně bez obsluhy, považuje za obsluhované zařízení;
2)
umístěním „v moři“ nebo „na moři“ umístění v pobřežním moři, výlučné ekonomické zóně nebo kontinentálním šelfu členského státu ve smyslu Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu;
3)
„činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři“ všechny činnosti spojené se zařízením nebo propojenou infrastrukturou, včetně návrhu, plánování, výstavby, provozu a odstavení zařízení nebo propojené infrastruktury, a týkající se průzkumu a těžby ropy nebo zemního plynu, avšak ne přeprava ropy a zemního plynu z jednoho pobřeží na druhé;
4)
„rizikem“ kombinace pravděpodobnosti události a jejích následků;
5)
„provozovatelem“ subjekt určený držitelem licence nebo orgánem vydávajícím licenci, aby uskutečňoval činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, včetně plánování a provádění vrtné činnosti nebo řízení a kontroly hlavních funkcí těžebního zařízení;
6)
„vhodným“ správný nebo zcela příhodný, včetně hlediska přiměřeného úsilí a nákladů, pro daný požadavek nebo danou situaci, založený na objektivních poznatcích a prokázaný analýzou, porovnáním s příslušnými standardy nebo jinými řešeními, jež jiné orgány nebo podniky používají v obdobných situacích;
7)
„subjektem“ jakákoli fyzická nebo právnická osoba nebo jakékoli jejich seskupení;
8)
„přijatelným“ rizikem úroveň rizika, v jehož případě by čas, náklady nebo úsilí vynaložené na jeho další snížení byly přínosům z tohoto snížení výrazně nepřiměřené. Při posuzování, zda by vynaložený čas, náklady nebo úsilí byly výrazně nepřiměřené přínosům dalšího snižování rizika, je třeba zohlednit osvědčené úrovně rizik slučitelné s příslušným projektem;
9)
„licencí“ povolení k provádění činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři podle směrnice 94/22/ES;
10)
„licencovanou oblastí“ zeměpisná oblast, na kterou se vztahuje licence;
11)
„držitelem licence“ držitel nebo spoludržitelé licence;
12)
„dodavatelem“ subjekt, s nímž provozovatel nebo vlastník uzavřel smlouvu na výkon specifických činností jménem provozovatele nebo vlastníka;
13)
„orgánem vydávajícím licence“ orgán veřejné moci, který je oprávněn udělovat povolení nebo kontrolovat jeho užívání podle směrnice 94/22/ES;
14)
„příslušným orgánem“ orgán veřejné moci určený podle této směrnice a pověřený výkonem úkolů, které pro něj stanoví tato směrnice. Příslušný orgán může být tvořen jedním nebo více orgány veřejné správy;
15)
„průzkumem“ vrtání vrtů do výhledového místa a související činnosti v odvětví ropy a zemního plynu nutné dříve, než dojde k činnostem souvisejícím s těžbou;
16)
„těžbou“ dobývání ropy a zemního plynu z podzemních vrstev licencované oblasti, včetně zpracování ropy a zemního plynu v moři a jejich přepravy propojenou infrastrukturou;
17)
„jiným než těžebním zařízením“ zařízení jiné než zařízení používané pro těžbu ropy a zemního plynu;
18)
„veřejností“ jeden nebo více subjektů a, v souladu s vnitrostátním právem nebo praxí, jejich sdružení, organizace nebo skupiny;
19)
„zařízením“ stacionární, pevně ukotvené nebo mobilní zařízení nebo soubor zařízení, která jsou vzájemně trvale propojena mosty nebo jinými konstrukcemi, jež jsou používány k činnostem v odvětví ropy a zemního plynu v moři nebo v souvislosti s těmito činnostmi. Mobilní vrtné jednotky na moři jsou považovány za zařízení pouze v případě, že jsou v pobřežních vodách ukotveny za účelem vrtání vrtu, těžby nebo jiných činností souvisejících s ropou a zemním plynem v moři;
20)
„těžebním zařízením“ zařízení používané pro těžbu;
21)
„propojenou infrastrukturou“, podle uvážení příslušného členského státu v bezpečnostní zóně nebo v sousedící zóně ve větší vzdálenosti od zařízení:
a)
veškeré vrty a související stavby, doplňkové jednotky a zařízení spojené se zařízením;
b)
veškeré příslušenství nebo díla na hlavní konstrukci zařízení nebo k ní upevněné;
c)
veškeré připojené potrubní příslušenství nebo díla;
22)
„přijetím“ zprávy o významných rizicích písemné sdělení příslušného orgánu provozovateli nebo vlastníku o tom, že tato zpráva, bude-li provedena tak, jak je v ní uvedeno, splňuje požadavky této směrnice. Přijetím zprávy nepřechází odpovědnost za kontrolu významných rizik na příslušný orgán;
23)
„významným rizikem“ situace, která může potenciálně vyústit v závažnou havárii;
24)
„vrtnou činností“ každá činnost týkající se vrtu, při níž by mohlo dojít k náhodnému uvolnění materiálů, jež by mohlo vést k závažné havárii, včetně vrtání, opravování či upravování vrtů, pozastavení vrtné činnosti a trvalého odstavení vrtu;
25)
„kombinovanou činností“ činnost prováděná ze zařízení spolu s jiným zařízením nebo jinými zařízeními pro účely spojené s jiným zařízením nebo jinými zařízeními, která tak významně ovlivňuje rizika pro bezpečnost osob nebo ochranu životního prostředí na některém nebo na všech těchto zařízeních;
26)
„bezpečnostní zónou“ oblast ve vzdálenosti do 500 metrů od jakékoli části zařízení, stanovená daným členským státem;
27)
„vlastníkem“ subjekt s právním nárokem kontrolovat provoz jiného než těžebního zařízení;
28)
„interním havarijním plánem“ plán vypracovaný provozovatelem nebo vlastníkem v souladu s požadavky této směrnice, v němž jsou uvedena opatření zaměřená na předcházení zhoršení závažných havárií souvisejících s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři nebo na omezení jejich následků;
29)
„nezávislým ověřením“ posouzení a potvrzení platnosti konkrétních písemných prohlášení, které provádí některý subjekt nebo organizační složka provozovatele nebo vlastníka, který není pod kontrolou nebo pod vlivem subjektu nebo organizační složky, který uvedená prohlášení používá;
30)
„podstatnou změnou“:
a)
v případě zprávy o významných rizicích změna parametrů, na jejichž základě byla původní zpráva přijata, včetně fyzických úprav, dostupnosti nových poznatků nebo technologií a změny v řízení provozu;
b)
v případě oznámení vrtných nebo kombinovaných činností změna parametrů, na jejichž základě bylo původní oznámení podáno, včetně fyzických úprav, výměny zařízení, dostupnosti nových poznatků nebo technologií a změny v řízení provozu;
31)
„zahájením činností“ okamžik, kdy se zařízení nebo propojená infrastruktura poprvé účastní činností, pro které byla navržena;
32)
„účinností reakce na únik ropy“ účinnost systémů pro reakci na úniky v případě úniku ropy, a to na základě analýzy četnosti, délky trvání a načasování environmentálních podmínek, které by reakci znemožnily. Hodnocení účinnosti reakce na únik ropy se vyjadřuje jako procento času, kdy dotyčné podmínky nepanují, a zahrnuje popis provozních omezení na dotyčných zařízeních v důsledku daného hodnocení;
33)
„rozhodujícími prvky bezpečnosti a ochrany životního prostředí“ součásti zařízení včetně počítačových programů, jejichž účelem je předcházet následkům závažné havárie nebo tyto následky omezovat nebo jejichž selhání by mohlo způsobit závažnou havárii nebo k ní podstatně přispět;
34)
„trojstrannými konzultacemi“ formální ujednání s cílem umožnit dialog a spolupráci mezi příslušným orgánem, provozovateli a vlastníky a zástupci zaměstnanců;
35)
„podniky“ subjekty, které se přímo podílejí na činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři v působnosti této směrnice nebo jejichž činnosti jsou s těmito činnostmi úzce spojeny;
36)
„externím havarijním plánem“ místní, celostátní nebo regionální strategie zaměřená na předcházení zhoršení nebo na omezení následků závažné havárie související s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, která využívá všech zdrojů dostupných provozovateli, které jsou uvedeny v příslušném interním havarijním plánu, a všech dodatečných zdrojů, které poskytnou členské státy;
37)
„závažnou ekologickou nehodou“ nehoda, jež způsobila nebo pravděpodobně způsobí závažné nepříznivé účinky na životní prostředí v souladu se směrnicí 2004/35/ES.
KAPITOLA II
PŘEDCHÁZENÍ ZÁVAŽNÝM HAVÁRIÍM SOUVISEJÍCÍM S ČINNOSTMI V ODVĚTVÍ ROPY A ZEMNÍHO PLYNU V MOŘI
Článek 3
Obecné zásady řízení rizik při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři
1. Členské státy vyžadují, aby provozovatelé zajistili přijetí veškerých vhodných opatření k předcházení závažným haváriím při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
2. Členské státy zajistí, aby provozovatelé nebyli zproštěni povinností podle této směrnice skutečností, že k závažným haváriím vedla nebo přispělo jednání či opomenutí dodavatelů.
3. V případě závažné havárie členské státy zajistí, aby provozovatelé přijali veškerá vhodná opatření, aby se omezily její následky pro lidské zdraví a životní prostředí.
4. Členské státy vyžadují, aby provozovatelé zajistili výkon činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři na základě systematického řízení rizik takovým způsobem, aby byla zbytková rizika závažných havárií pro lidi, životní prostředí a zařízení v moři přijatelná.
Článek 4
Bezpečnostní a environmentální aspekty týkající se licencí
1. Členské státy zajistí, aby rozhodnutí o vydání nebo převodu licencí k činnostem v odvětví ropy a zemního plynu zohledňovala schopnost žadatele o licenci splnit požadavky na činnosti v rámci příslušné licence, jak to vyžadují příslušná ustanovení práva Unie, zejména tato směrnice.
2. Při posuzování technické a finanční způsobilosti žadatele o licenci by měl být brán náležitý zřetel zejména na:
a)
riziko, nebezpečí a veškeré další relevantní informace týkající se dotčené licencované oblasti, včetně případných nákladů souvisejících se zhoršováním mořského prostředí podle čl. 8 odst. 1 písm. c) směrnice 2008/56/ES;
b)
konkrétní fáze činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři;
c)
finanční způsobilost, a to i v podobě finančního zajištění, žadatele pokrýt odpovědnost, která potenciálně vyplývá z příslušných činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři, včetně odpovědnosti za potenciální hospodářské škody, je-li stanovena vnitrostátním právem;
d)
dostupné informace týkající se bezpečnostního a environmentálního profilu žadatele, včetně informací o závažných haváriích, jsou-li tyto informace relevantní z hlediska činností, pro něž byla podána žádost o licenci.
Orgán vydávající licence před vydáním nebo převedením licence k činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři tam, kde je to vhodné, konzultuje příslušný orgán.
3. Členské státy zajistí, aby orgán vydávající licence licenci nevydal, dokud mu není uspokojivě doloženo, že žadatel přijal nebo přijme náležitá opatření na základě ujednání, o nichž rozhodnou členské státy, k pokrytí odpovědnosti, která potenciálně vyplývá z jeho činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři. Takové ustanovení je platné a účinné od zahájení činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři. Členské státy vyžadují, aby žadatelé o licence náležitě doložili technickou a finanční způsobilost a poskytnuli veškeré další relevantní informace související s licencovanou oblastí a s konkrétní fází činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
Členské státy posoudí přiměřenost opatření uvedených v prvním pododstavci, aby bylo zjištěno, zda má žadatel dostatečné finanční zdroje pro bezprostřední zahájení a nepřerušované provádění všech opatření nezbytných pro účinnou reakci na mimořádnou situaci a následnou nápravu.
Členské státy usnadní zavedení a použití udržitelných finančních nástrojů a dalších opatření s cílem napomoci žadatelům o licenci při prokazování jejich finanční způsobilosti podle prvního pododstavce.
Členské státy zavedou minimálně postupy pro zajištění urychleného a přiměřeného vyřizování nároků na odškodnění, včetně výplaty odškodnění v souvislosti s nehodami přeshraniční povahy.
Členské státy vyžadují, aby si držitel licence zachovával dostatečnou způsobilost plnit své finanční závazky plynoucí z odpovědnosti za činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
4. Orgán vydávající licence nebo držitel licence určí provozovatele. Pokud má provozovatele určit držitel licence, musí být orgán vydávající licence o určení informován předem. Orgán vydávající licence může v takových případech vznést vůči určení provozovatele námitku, v případě potřeby za konzultace s příslušným orgánem. Pokud je taková námitka vznesena, vyžaduje členský stát, aby držitel licence určil vhodného alternativního provozovatele nebo převzal odpovědnost provozovatele podle této směrnice.
5. Postupy vydávání licencí pro činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři týkající se dané licencované oblasti se organizují tak, aby informace shromážděné v důsledku průzkumu mohl členský stát zohlednit před zahájením těžby.
6. Při posuzování technické a finanční způsobilosti žadatele o licenci je třeba věnovat zvláštní pozornost ekologicky citlivým mořským a pobřežním prostředím, zejména pak ekosystémům, které plní důležitou úlohu při zmírňování změny klimatu a přizpůsobování se této změně, jako jsou například slaniska a dna s výskytem mořských řas, a dále chráněným mořským oblastem, například zvláštním oblastem ochrany podle směrnice Rady 92/43/EHS ze dne 21. května 1992 o ochraně přírodních stanovišť, volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin (21), zvláště chráněným oblastem podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně volně žijících ptáků (22) a chráněným mořským oblastem, na kterých se shodla Unie nebo dotčené členské státy v rámci jakýchkoli mezinárodních či regionálních dohod, jichž jsou stranami.
Článek 5
Účast veřejnosti, pokud jde o dopady plánovaných průzkumných činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři na životní prostředí
1. Vrtání průzkumného vrtu z jiného než těžebního zařízení nesmí být zahájeno, pokud příslušné orgány daného členského státu předem nezajistily, aby bylo dosaženo včasné a účinné účasti veřejnosti ohledně možných dopadů plánovaných činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři na životní prostředí v souladu s dalšími právními akty Unie, zejména směrnicí 2001/42/ES nebo směrnicí 2011/92/EU.
2. Nebyla-li účast veřejnosti podle odstavce 1 uskutečněna, zajistí členské státy, aby byla přijata následující opatření:
a)
veřejnost je informována veřejnými oznámeními nebo jinými vhodnými prostředky, například elektronickými médii, pokud se plánuje povolit průzkumné činnosti;
b)
je vymezena relevantní veřejnost, včetně veřejnosti dotčené nebo pravděpodobně dotčené rozhodováním o povolení průzkumných činností nebo mající na tomto rozhodování zájem, včetně příslušných nevládních organizací, například organizací, které podporují ochranu životního prostředí, a jiných relevantních organizací;
c)
zveřejní se relevantní informace o předmětných plánovaných činnostech, mimo jiné včetně informací o právu na účast na rozhodování a informací o tom, komu mají být vzneseny připomínky nebo dotazy;
d)
veřejnost má právo vyjádřit připomínky a stanoviska v době, kdy jsou před přijetím rozhodnutí o povolení průzkumu všechny možnosti otevřené;
e)
při přijímání rozhodnutí podle písmene d) se náležitě přihlíží k výsledkům účasti veřejnosti a
f)
po prozkoumání připomínek a stanovisek vyjádřených veřejností ji daný členský stát neprodleně informuje o přijatých rozhodnutích a důvodech a úvahách, na nichž jsou tato rozhodnutí založena, včetně informací o procesu účasti veřejnosti.
Stanoví se přiměřené lhůty, které poskytnou dostatek času pro každou fázi účasti veřejnosti.
3. Tento článek se nepoužije na oblasti, pro něž byla licence vydána před 18. červencem 2013.
Článek 6
Činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři uvnitř licencovaných oblastí
1. Členské státy zajistí, aby těžební zařízení a propojenou infrastrukturu provozovali pouze provozovatelé určení za tímto účelem podle čl. 4 odst. 4, a to pouze v licencovaných oblastech.
2. Členské státy vyžadují, aby držitel licence zajistil, že provozovatel je schopen plnit požadavky kladené na konkrétní činnosti v rámci licence.
3. Při všech činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři členské státy vyžadují, aby držitel licence podnikl veškeré přiměřené kroky k zajištění toho, že provozovatel plní požadavky, vykonává své funkce a plní své povinnosti podle této směrnice.
4. Pokud příslušný orgán dospěje k závěru, že příslušný provozovatel již není schopen plnit příslušné požadavky podle této směrnice, uvědomí o tom orgán vydávající licence. Poté o tom orgán vydávající licence vyrozumí držitele licence, který přebírá zodpovědnost za plnění příslušných povinností a orgánu vydávajícímu licenci neprodleně navrhne náhradního provozovatele.
5. Členské státy zajistí, aby činnosti související s těžebními a jinými zařízeními nebyly zahájeny nebo nepokračovaly do přijetí zprávy o významných rizicích příslušným orgánem v souladu s touto směrnicí.
6. Členské státy zajistí, aby vrtné nebo kombinované činnosti nebyly zahájeny nebo nepokračovaly do přijetí zprávy o významných rizicích pro dotčená zařízení v souladu s touto směrnicí. Takové činnosti rovněž nesmějí být zahájeny ani prováděny, pokud nebylo příslušnému orgánu podáno oznámení vrtných činností podle čl. 11 odst. 1 písm. h) nebo oznámení kombinovaných činností podle čl. 11 odst. 1 písm. i) nebo pokud příslušný orgán vznese námitky k obsahu oznámení.
7. Členské státy zajistí, aby byla ustavena bezpečnostní zóna kolem zařízení a aby bylo zakázáno plavidlům do této bezpečnostní zóny vstupovat nebo v ní setrvávat.
Tento zákaz však neplatí pro plavidlo vstupující nebo setrvávající v příslušné bezpečnostní zóně:
a)
v souvislosti s pokládáním, inspekcí, testováním, opravou, údržbou, modifikací, obnovou nebo odstraněním jakéhokoli podmořského kabelu nebo potrubí v rámci nebo v blízkosti bezpečnostní zóny;
b)
s cílem poskytovat služby pro jakékoli zařízení v této bezpečnostní zóně nebo přepravovat osoby nebo zboží do tohoto zařízení a z něho;
c)
s cílem provést inspekci jakéhokoli zařízení nebo propojené infrastruktury v této bezpečnostní zóně z pověření příslušného členského státu;
d)
v souvislosti se záchranou nebo pokusem o záchranu života nebo majetku;
e)
následkem nepřízně počasí;
f)
v případě nouze nebo
g)
v případě souhlasu provozovatele, vlastníka nebo členského státu, ve kterém se bezpečnostní zóna nalézá.
8. Členské státy zavedou mechanismus pro účinnou účast na trojstranných konzultacích mezi příslušným orgánem, provozovateli a vlastníky a zástupci zaměstnanců při formulování standardů a plánů předcházení závažným haváriím.
Článek 7
Odpovědnost za škody na životním prostředí
Aniž je dotčen stávající rozsah odpovědnosti týkající se prevence a nápravy škod na životním prostředí podle směrnice 2004/35/ES, zajistí členské státy, aby byl držitel licence finančně odpovědný za prevenci a nápravu škod na životním prostředí, jak jsou vymezeny v uvedené směrnici, způsobených činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři prováděnými držitelem licence nebo provozovatelem nebo jejich jménem.
Článek 8
Určení příslušného orgánu
1. Členské státy určí příslušný orgán pověřený plněním následujících regulačních funkcí:
a)
posuzování a přijímání zpráv o významných rizicích a posuzování oznámení projektů, oznámení vrtných činností, oznámení kombinovaných činností a dalších podobných dokumentů, které jsou mu předloženy;
b)
kontrola dodržování této směrnice provozovateli a vlastníky, včetně inspekcí, vyšetřování a donucovacích opatření;
c)
poskytování poradenství jiným orgánům nebo subjektům včetně orgánu vydávajícího licence;
d)
sestavení ročních plánů podle článku 21;
e)
předkládání zpráv;
f)
spolupráce s příslušnými orgány nebo kontaktními místy podle článku 27.
2. Členské státy neustále zajišťují nezávislost a objektivitu příslušného orgánu při výkonu jeho regulačních funkcí, zejména pokud jde o odst. 1 písm. a), b) a c). Z tímto účelem se zamezí střetům zájmů mezi regulačními funkcemi příslušného orgánu na jedné straně a regulačními funkcemi souvisejícími s hospodářským rozvojem přírodních zdrojů v pobřežních vodách a vydáváním licencí na činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v příslušném členském státě, včetně výběru a spravování příjmů z těchto činností, na straně druhé.
3. K dosažení cílů uvedených v odstavci 2 členské státy vyžadují, aby byly regulační funkce příslušného orgánu vykonávány v rámci orgánu, jenž je nezávislý na veškerých funkcích členského státu, které se týkají hospodářského rozvoje přírodních zdrojů v pobřežních vodách a vydávání licencí na činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři v příslušném členském státě, včetně výběru a spravování příjmů z těchto činností.
Nedosahuje-li však celkový počet běžně obsluhovaných zařízení šesti, může se dotčený členský stát rozhodnout, že nepoužije první pododstavec. Takovým rozhodnutím nejsou dotčeny povinnosti členského státu podle odstavce 2.
4. Členské státy zpřístupní veřejnosti popis uspořádání příslušného orgánu včetně odůvodnění tohoto způsobu uspořádání a včetně způsobu, jímž zajistily výkon regulačních funkcí podle odstavce 1 a dodržování povinností stanovených v odstavci 2.
5. Členské státy zajistí, aby měl příslušný orgán přiměřené lidské a finanční zdroje pro plnění svých úkolů podle této směrnice. Tyto zdroje musí být přiměřené rozsahu činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v příslušných členských státech.
6. Členské státy mohou uzavřít formální dohody s příslušnými agenturami Unie nebo případně jinými vhodnými subjekty o poskytování odborných poznatků na podporu příslušného orgánu při výkonu jeho regulačních funkcí. Pro účely tohoto odstavce se určitý subjekt nepovažuje za vhodný, pokud může být jeho objektivita ohrožena střetem zájmů.
7. Členské státy mohou zavést mechanismy, jimiž může příslušný orgán vybírat úhradu nákladů, které vynaloží při plnění svých úkolů podle této směrnice, od držitelů licencí, provozovatelů nebo vlastníků.
8. Pokud příslušný orgán tvoří více subjektů, vynaloží členské státy veškeré úsilí, aby mezi těmito subjekty nedocházelo ke zdvojování regulačních funkcí. Členské státy mohou určit jeden ze zakládajících subjektů jako vedoucí subjekt s odpovědností za koordinaci regulačních funkcí podle této směrnice a za podávání zpráv Komisi.
9. Členské státy přezkoumávají činnosti příslušného orgánu a přijímají veškerá nezbytná opatření ke zvýšení účinnosti, s jakou vykonává regulační funkce stanovené v odstavci 1.
Článek 9
Fungování příslušného orgánu
Členské státy zajistí, aby příslušný orgán:
a)
jednal nezávisle na politikách, regulačních rozhodnutích nebo jiných aspektech nesouvisejících s jeho úkoly podle této směrnice;
b)
vyjasnil rozsah své odpovědnosti a odpovědnosti provozovatele a vlastníka za kontrolu rizik závažných havárií podle této směrnice;
c)
zavedl strategii, procesy a postupy pro důkladné posouzení zpráv o významných rizicích a oznámení předložených podle článku 11, jakož i pro dohled nad dodržováním této směrnice v jurisdikci tohoto členského státu, včetně pomocí inspekcí, vyšetřování a donucovacích opatření;
d)
zpřístupnil strategii, procesy a postupy podle písmene c) provozovatelům a vlastníkům a zveřejnil o nich souhrnné zprávy;
e)
v případě potřeby připravoval a prováděl koordinované nebo společné postupy s dalšími orgány v členském státě s cílem plnit úkoly podle této směrnice a
f)
zakládal svou strategii, organizaci a operační postupy na zásadách stanovených v příloze III.
Článek 10
Úkoly Evropské agentury pro námořní bezpečnost
1. Evropská agentura pro námořní bezpečnost (dále jen „agentura“) poskytuje členským státům a Komisi technickou a vědeckou pomoc v souladu se svým mandátem podle nařízení (ES) č. 1406/2002.
2. V rámci svého mandátu agentura:
a)
pomáhá Komisi a na požádání i dotčenému členskému státu při zjišťování úniku ropy nebo zemního plynu a sledování jeho rozsahu;
b)
pomáhá členským státům na jejich žádost s přípravou a prováděním externích havarijních plánů, zvláště pokud se vyskytly přeshraniční dopady v pobřežních vodách členských států a mimo ně;
c)
na základě externích a interních havarijních plánů členských států spolu s členskými státy a provozovateli vypracuje soupis dostupného vybavení a služeb pro účely reakce na mimořádné situace.
3. Na požádání může agentura:
a)
pomáhat Komisi při posuzování externích havarijních plánů členských států s cílem ověřit jejich soulad s touto směrnicí;
b)
přezkoumávat činnosti zaměřené na zkoušky přeshraničních mechanismů reakce na mimořádné situace a mechanismů reakce Unie.
KAPITOLA III
PŘÍPRAVA A VÝKON ČINNOSTÍ V ODVĚTVÍ ROPY A ZEMNÍHO PLYNU V MOŘI
Článek 11
Dokumenty, které mají být předloženy pro výkon činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři
1. Členské státy zajistí, aby příslušný provozovatel nebo vlastník či oba dva předložili příslušnému orgánu tyto dokumenty:
a)
podnikový plán předcházení závažným haváriím nebo jeho odpovídající popis podle čl. 19 odst. 1 a 5;
b)
systém řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí platný pro příslušné zařízení nebo jeho odpovídající popis podle čl. 19 odst. 3 a 5;
c)
v případě plánovaného těžebního zařízení oznámení projektu v souladu s požadavky oddílu 1 přílohy I;
d)
popis programu nezávislého ověřování podle článku 17;
e)
zprávu o významných rizicích podle článků 12 a 13;
f)
v případě podstatné změny nebo demontáže zařízení pozměněnou zprávu o významných rizicích podle článků 12 a 13;
g)
interní havarijní plán nebo jeho odpovídající popis podle článků 14 a 28;
h)
v případě vrtné činnosti oznámení této vrtné činnosti a informace o této vrtné činnosti podle článku 15;
i)
v případě kombinované činnosti oznámení kombinovaných činností podle článku 16;
j)
v případě stávajícího těžebního zařízení, které má být přesunuto na nové těžební místo, kde má být provozováno, oznámení přemístění v souladu s oddílem 1 přílohy I;
k)
jakýkoli další relevantní dokument požadovaný příslušným orgánem.
2. Dokumenty, které mají být předloženy podle odst. 1 písm. a), b), d) a g), jsou součástí zprávy o významných rizicích vyžadované podle odst. 1 písm. e). Součástí oznámení vrtných činností, které má být podáno podle odst. 1 písm. h), je i podnikový plán předcházení závažným haváriím provozovatele vrtu, pokud nebyl předložen již dříve.
3. Oznámení projektu vyžadované podle odst. 1 písm. c) se podá příslušnému orgánu ve lhůtě jím stanovené před zamýšleným předložením zprávy o významných rizicích pro plánovanou činnost. Příslušný orgán odpoví na oznámení projektu připomínkami, které se zohlední ve zprávě o významných rizicích.
4. Má-li být stávající těžební zařízení umístěno v pobřežních vodách určitého členského státu nebo má tyto vody opustit, oznámí to provozovatel písemně příslušnému orgánu před plánovaným datem, kdy má být těžební zařízení umístěno v pobřežních vodách určitého členského státu nebo má tyto vody opustit.
5. Oznámení přemístění vyžadované podle odst. 1 písm. j) musí být příslušnému orgánu podáno v dostatečně rané fázi navrhovaného procesu, aby tak měl provozovatel při přípravě zprávy o významných rizicích možnost zohlednit veškeré otázky, které příslušný orgán vznese.
6. Dojde-li před předložením zprávy o významných rizicích v oznámení projektu nebo v oznámení přemístění k podstatné změně, musí o ní být příslušný orgán vyrozuměn co nejdříve.
7. Zpráva o významných rizicích vyžadovaná podle odst. 1 písm. e) se předloží příslušnému orgánu ve lhůtě jím stanovené, a to před plánovaným zahájením činností.
Článek 12
Zpráva o významných rizicích pro těžební zařízení
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel vypracoval zprávu o významných rizicích pro těžební zařízení, která má být předložena podle čl. 11 odst. 1 písm. e). Tato zpráva obsahuje informace uvedené v oddílech 2 a 5 přílohy I a je aktualizována, kdykoli to je vhodné nebo kdykoli o to požádá příslušný orgán.
2. Členské státy zajistí, aby v příslušných fázích přípravy zprávy o významných rizicích pro těžební zařízení byla tato zpráva projednána se zástupci zaměstnanců a aby o tom byly poskytnuty doklady v souladu s oddílem 2 bodem 3 přílohy I.
3. Se souhlasem příslušného orgánu může být zpráva o významných rizicích pro těžební zařízení vypracována pro skupinu zařízení.
4. Jsou-li předtím, než je možné zprávu o významných rizicích přijmout, nezbytné další informace, zajistí členské státy, aby je provozovatel na žádost příslušného orgánu poskytl a učinil veškeré nezbytné změny předložené zprávy o významných rizicích.
5. V případě, že na těžebním zařízení mají být provedeny úpravy vedoucí k podstatné změně nebo že je zamýšlena demontáž pevně ukotveného těžebního zařízení, vypracuje provozovatel pozměněnou zprávu o významných rizicích, která má být předložena podle čl. 11 odst. 1 písm. f) ve lhůtě stanovené příslušným orgánem, v souladu s oddílem 6 přílohy I.
6. Členské státy zajistí, aby plánované úpravy nebyly použity ani nebyla zahájena demontáž, dokud příslušný orgán pozměněnou zprávu o významných rizicích pro těžební zařízení nepřijme.
7. Zprávu o významných rizicích pro těžební zařízení provozovatel pravidelně důkladně přezkoumává nejméně každých pět let nebo dříve, jestliže o to příslušný orgán požádá. Výsledky přezkumu oznámí příslušnému orgánu.
Článek 13
Zpráva o významných rizicích pro jiné než těžební zařízení
1. Členské státy zajistí, aby vlastník vypracoval zprávu o významných rizicích pro jiné než těžební zařízení, která má být předložena podle čl. 11 odst. 1 písm. e). Tato zpráva obsahuje podrobné informace uvedené v oddílech 3 a 5 přílohy I a je aktualizována, kdykoli to je vhodné nebo kdykoli o to požádá příslušný orgán.
2. Členské státy zajistí, aby v příslušných fázích přípravy zprávy o významných rizicích pro jiné než těžební zařízení byla tato zpráva projednána se zástupci zaměstnanců a aby o tom byly poskytnuty doklady v souladu s oddílem 3 bodem 2 přílohy I.
3. Jsou-li předtím, než je možné zprávu o významných rizicích těžební zařízení přijmout, nezbytné další informace, vyžadují členské státy, aby je vlastník na žádost příslušného orgánu poskytl a učinil veškeré nezbytné změny předložené zprávy o významných rizicích.
4. V případě, že na jiném než těžebním zařízení mají být provedeny úpravy vedoucí k podstatné změně nebo že je zamýšlena demontáž pevně ukotveného jiného než těžebního zařízení, vypracuje vlastník pozměněnou zprávu o významných rizicích, která má být předložena podle čl. 11 odst. 1 písm. f) ve lhůtě stanovené příslušným orgánem, v souladu s oddílem 6 body 1, 2 a 3 přílohy I.
5. Pro pevně ukotvené jiné než těžební zařízení členské státy zajistí, aby plánované úpravy nebyly použity ani nebyla zahájena demontáž, dokud příslušný orgán pozměněnou zprávu o významných rizicích pro pevně ukotvené jiné než těžební zařízení nepřijme.
6. Pro mobilní jiné než těžební zařízení členské státy zajistí, aby plánované úpravy nebyly použity, dokud příslušný orgán pozměněnou zprávu o významných rizicích pro mobilní jiné než těžební zařízení nepřijme.
7. Zprávu o významných rizicích pro jiné než těžební zařízení provozovatel nebo vlastník pravidelně důkladně přezkoumává nejméně každých pět let nebo dříve, jestliže o to příslušný orgán požádá. Výsledky přezkumu oznámí příslušnému orgánu.
Článek 14
Interní havarijní plány
1. Členské státy zajistí, aby provozovatelé nebo případně vlastníci vypracovali interní havarijní plány, které mají být předloženy podle čl. 11 odst. 1 písm. g). Tyto plány se vypracovávají v souladu s článkem 28 a při zohlednění posouzení rizik závažných havárií provedeného v rámci přípravy nejnovější zprávy o významných rizicích. Plán zahrnuje analýzu účinnosti reakce na únik ropy.
2. Má-li být mobilní jiné než těžební zařízení používáno pro vrtné činnosti, zohlední interní havarijní plán pro dané zařízení posouzení rizik prováděné během přípravy oznámení vrtných činností, které má být podáno podle čl. 11 odst. 1 písm. h). Musí-li být interní havarijní plán pozměněn s ohledem na konkrétní vlastnosti nebo umístění vrtu, zajistí členské státy, aby provozovatel vrtu spolu s příslušným oznámením vrtných činností předložil příslušnému orgánu pozměněný interní havarijní plán nebo jeho odpovídající popis.
3. Má-li být jiné než těžební zařízení používáno pro kombinované činnosti, interní havarijní plán se pozmění tak, aby se vztahoval tyto na kombinované činnosti, a předloží se příslušnému orgánu spolu se souvisejícím oznámením kombinovaných činností.
Článek 15
Oznámení vrtných činností a poskytování informací o vrtných činnostech
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel vrtu vypracoval oznámení, které má být podáno příslušnému orgánu podle čl. 11 odst. 1 písm. h). Toto oznámení se podává příslušnému orgánu ve lhůtě stanovené příslušným orgánem před zahájením vrtné činnosti. Oznámení vrtných činností obsahuje podrobné údaje o projektu vrtu a navrhovaných vrtných činnostech v souladu s oddílem 4 přílohy I. To zahrnuje analýzu účinnosti reakce na únik ropy.
2. Příslušný orgán oznámení posoudí, a pokud to shledá nutným, přijme před zahájením vrtných činností vhodná opatření, která mohou zahrnovat zákaz zahájení činnosti.
3. Členské státy zajistí, aby provozovatel vrtu do plánování a přípravy podstatné změny podaného oznámení vrtných činností podle čl. 17 odst. 4 písm. b) zapojil nezávislého ověřovatele a neprodleně informoval příslušný orgán o veškerých podstatných změnách podaného oznámení vrtných činností. Příslušný orgán tyto změny posoudí, a pokud uzná za vhodné, přijme odpovídající opatření.
4. Členské státy zajistí, aby provozovatel vrtu předkládal příslušnému orgánu zprávy o vrtných činnostech v souladu s požadavky přílohy II. Tyto zprávy se předkládají týdenně počínaje dnem zahájení vrtných činností nebo v intervalech, které určí příslušný orgán.
Článek 16
Oznámení kombinovaných činností
1. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci zapojení do kombinované činnosti společně vypracovali oznámení, která má být podáno podle čl. 11 odst. 1 písm. i). Toto oznámení obsahuje informace uvedené v oddíle 7 přílohy I. Členské státy zajistí, aby jeden z dotčených provozovatelů či vlastníků podal oznámení kombinovaných činností příslušnému orgánu. Oznámení se podává ve lhůtě stanovené příslušným orgánem před zahájením kombinovaných činností.
2. Příslušný orgán oznámení posoudí, a pokud to shledá nutným, přijme před zahájením kombinovaných činností vhodná opatření, která mohou zahrnovat zákaz zahájení činnosti.
3. Členské státy zajistí, aby provozovatel, který podal oznámení, neprodleně informoval příslušný orgán o veškerých podstatných změnách podaného oznámení. Příslušný orgán tyto změny posoudí, a pokud to shledá nutným, přijme vhodná opatření.
Článek 17
Nezávislé ověřování
1. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci zavedli programy nezávislého ověřování a aby vypracovali popis těchto programů, které mají být předloženy podle čl. 11 odst. 1 písm. d). Popis těchto programů se zahrne do systému řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí předloženého podle čl. 11 odst. 1 písm. b) a obsahuje informace uvedené v oddíle 5 přílohy I.
2. Výsledky nezávislého ověření není dotčena odpovědnost provozovatele nebo vlastníka za řádné a bezpečné fungování vybavení a systémů, které jsou předmětem ověřování.
3. Výběr nezávislého ověřovatele a návrhy programů nezávislého ověřování musí splňovat kritéria stanovená v příloze V.
4. Programy nezávislého ověřování se zavádějí:
a)
v souvislosti se zařízeními s cílem zajistit nezávislé potvrzení, že rozhodující prvky bezpečnosti a ochrany životního prostředí zjištěné v posouzení rizik pro příslušné zařízení, popsané ve zprávě o významných rizicích, jsou vhodné a že program zkoušení a testování rozhodujících prvků bezpečnosti a ochrany životního prostředí je vhodný a aktuální a že funguje podle plánu;
b)
v souvislosti s oznámením vrtných činností s cílem zajistit nezávislé potvrzení, že opatření zaměřená na projekty vrtů a kontrolu vrtů jsou pro předpokládané podmínky vrtů vhodná za všech okolností.
5. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci na rady nezávislého ověřovatele reagovali a přijali na jejich základě vhodná opatření.
6. Členské státy požadují od provozovatelů a vlastníků zajištění toho, aby rady nezávislého ověřovatele podle odst. 4 písm. a) a záznamy o opatřeních přijatých na jejich základě reakce na ně byly zpřístupněny příslušnému orgánu a uchovávány provozovatelem nebo vlastníkem po dobu šesti měsíců po skončení činností v odvětví ropy a zemního plynu, kterých se týkají.
7. Členské státy od provozovatelů vrtů požadují zajištění toho, aby závěry a připomínky nezávislého ověřovatele podle odst. 4 písm. b) tohoto článku a jejich opatření přijatá na základě těchto závěrů a připomínek byly uvedeny v oznámení vrtných činností vypracované v souladu s článkem 15.
8. Program ověřování pro těžební zařízení se zavede před dokončením projektu. Program ověřování pro jiná než těžební zařízení se zavede před zahájením činností v pobřežních vodách členských států.
Článek 18
Pravomoc příslušného orgánu ve vztahu k činnostem na zařízení
Členské státy zajistí, aby příslušný orgán:
a)
zakázal provoz jakéhokoli zařízení nebo jakékoli propojené infrastruktury nebo zahájení činnosti na něm, pokud jsou opatření navrhovaná ve zprávě o významných rizicích pro předcházení závažným haváriím nebo omezení jejich následků anebo oznámení vrtných činností podle čl. 11 odst. 1 písm. h) či oznámení kombinovaných činností podle čl. 11 odst. 1 písm. i) považována za nedostatečná ke splnění požadavků této směrnice;
b)
ve výjimečných situacích a pokud má za to, že bezpečnost a ochrana životního prostředí není ohrožena, posunul lhůtu pro předložení zprávy o významných rizicích nebo jiných dokumentů, které mají být předloženy podle článku 11;
c)
požadoval od provozovatele, aby přijal přiměřená opatření, která příslušný orgán považuje za nutná k zajištění souladu s čl. 3 odst. 1;
d)
pokud se použijí čl. 6 odst. 4, přijal odpovídající opatření k zajištění průběžné bezpečnosti činností;
e)
měl pravomoc požadovat zlepšení a v nezbytném případě zakázat další provoz jakéhokoli zařízení nebo jeho části nebo propojené infrastruktury, pokud výsledek inspekce, zjištění podle čl. 6 odst. 4, pravidelný přezkum zprávy o významných rizicích předložené podle čl. 11 odst. 1 písm. e) nebo změny oznámení předložených podle článku 11 ukazují, že požadavky této směrnice nejsou plněny nebo existují důvodné obavy týkající se bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři nebo zařízení.
KAPITOLA IV
PŘEDCHÁZENÍ ZÁVAŽNÝM HAVÁRIÍM
Článek 19
Předcházení závažným haváriím provozovateli a vlastníky
1. Členské státy požadují od provozovatelů a vlastníků, aby vypracovali svůj podnikový plán předcházení závažným haváriím, který má být předložen podle čl. 11 odst. 1 písm. a), a aby zajistili, že bude tento plán prováděn v rámci veškerých jejich činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři, a to včetně zavedení vhodných monitorovacích opatření k zajištění účinnosti tohoto plánu. Tento dokument obsahuje informace uvedené v oddíle 8 přílohy I.
2. Podnikový plán předcházení závažným haváriím zohlední primární zodpovědnost provozovatele mimo jiné za kontrolu rizika závažných havárií, která jsou výsledkem jeho činnosti, a za průběžné zdokonalování kontroly uvedených rizik tak, aby se zajistila vysoká úroveň ochrany za všech okolností.
3. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci vypracovali dokument zavádějící jejich systém řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí, který má být předložený podle čl. 11 odst. 1 písm. b). Tento dokument obsahuje popis:
a)
organizace kontroly významných rizik;
b)
postupy pro přípravu a předkládání zpráv o významných rizicích a případných jiných dokumentů podle této směrnice a
c)
programy nezávislého ověřování zavedeného podle článku 17.
4. Členské státy vytvářejí příležitosti pro provozovatele a vlastníky s cílem přispívat k mechanismům účinné trojstranné konzultace zavedené podle čl. 6 odst. 8. Kde je to vhodné, může být závazek provozovatele a vlastníka ohledně takových mechanismů nastíněn v podnikovém plánu předcházení závažným haváriím.
5. Podnikový plán předcházení závažným haváriím a systémy řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí se vypracovávají v souladu s oddíly 8 a 9 přílohy I a s přílohou IV. Platí tyto podmínky:
a)
podnikový plán předcházení závažným haváriím je písemný a stanoví obecné cíle a organizaci kontroly rizika závažných havárií, jakož i způsob uplatňování těchto cílů a opatření na úrovni podniku;
b)
systém řízení bezpečnosti a ochrany životního prostředí je integrován do celkového systému řízení provozovatele a vlastníka a obsahuje organizační strukturu, odpovědnost, praktické a procesní postupy a zdroje pro určování a provádění podnikového plánu předcházení závažným haváriím.
6. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci vypracovali a vedli úplný soupis vybavení pro reakci na mimořádné situace nutného pro své činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
7. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci za konzultace s příslušným orgánem a za využití výměn poznatků, informací a zkušeností podle čl. 27 odst. 1 vypracovali a revidovali standardy a pokyny týkající se osvědčených postupů v souvislosti s kontrolou významných rizik prostřednictvím projektů a provozního životního cyklu činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři a aby dodržovali alespoň ustanovení přílohy VI.
8. Členské státy požadují od provozovatelů a vlastníků, aby zajistili, že jejich podnikový plán předcházení závažným haváriím podle odstavce 1 zahrnuje rovněž jejich těžební i jiná než těžební zařízení mimo Unii.
9. Pokud činnost provozovatele nebo vlastníka představuje bezprostřední ohrožení lidského zdraví nebo významně zvyšuje riziko závažné havárie, členské státy zajistí, aby provozovatel nebo vlastník přijal vhodná opatření, která mohou zahrnovat, pokud to bude považováno za nutné, pozastavení příslušné činnosti, dokud není ohrožení nebo riziko náležitě kontrolováno. Členské státy zajistí, aby provozovatel nebo vlastník v případě, že taková opatření přijme, o tom informoval neprodleně a nejpozději do 24 hodin příslušný orgán.
10. Členské zajistí, aby provozovatelé a vlastníci tam, kde je to vhodné, přijali vhodná opatření s cílem používat vhodné technické prostředky a postupy s cílem zajistit spolehlivost shromažďování zaznamenávání příslušných údajů a předcházet možné manipulaci s nimi.
Článek 20
Činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři prováděné mimo Unii
1. Členské státy požadují od společností registrovaných na jejich území, které coby držitelé licence nebo provozovatelé uskutečňují přímo nebo prostřednictvím dceřiných společností činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři mimo Unii, aby jim na vyžádání podaly zprávu o okolnostech jakékoli závažné havárie, která se jich týkala.
2. V žádosti o zprávu podle odstavce 1 tohoto článku příslušné členské státy uvedou údaje, které mají požadované informace obsahovat. Členské státy si tyto zprávy navzájem vyměňují v souladu s čl. 27 odst. 1. Členské státy, v nichž se nenachází ani příslušný orgán, ani kontaktní místo, postoupí obdržené zprávy Komisi.
Článek 21
Zajištění dodržování regulačního rámce pro předcházení závažným haváriím
1. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci dodržovali opatření stanovená ve zprávě o významných rizicích a v plánech uvedených v oznámení vrtných činností a v oznámení kombinovaných činností předložených podle čl. 11 odst. 1 písm. e), h) nebo i).
2. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci poskytovali příslušnému orgánu či jakýmkoli jiným osobám působícím pod vedením příslušných orgánů dopravu na zařízení nebo plavidlo zapojené do činností v odvětví ropy a zemního plynu a zpět, včetně přepravy jejich vybavení, v jakoukoli přiměřenou dobu, jakož i ubytování, stravu a další náležitosti v souvislosti s návštěvami zařízení, za účelem usnadnění dohledu příslušného orgánu včetně inspekcí, vyšetřování a vynucování souladu s touto směrnicí.
3. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán vypracoval roční plány účinného dohledu, včetně inspekcí, nad významnými riziky založené na řízení rizika a aby věnovaly zvláštní pozornost souladu se zprávami o významných rizicích a jinými dokumenty, jež byly předloženy podle článku 11. Účinnost plánů se pravidelně přezkoumává a příslušný orgán přijímá veškerá nezbytná opatření k jejich zdokonalování.
Článek 22
Důvěrné zprávy o obavách týkajících se bezpečnosti
1. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán zřídil mechanismy:
a)
pro podávání důvěrných zpráv o obavách týkajících se bezpečnosti a ochrany životního prostředí související s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři, a to z jakéhokoli zdroje, a
b)
pro vyšetřování těchto zpráv při zachování anonymity dotčených jednotlivců.
2. Členské státy vyžadují, aby provozovatelé a vlastníci o vnitrostátních postupech pro mechanismus uvedený v odstavci 1 podrobně informovali své zaměstnance a dodavatele a subdodavatele činné v souvislosti s provozem a jejich zaměstnance a aby zajistili, že odkazy na podávání důvěrných zpráv budou zařazeny do příslušného výcviku a pokynů.
KAPITOLA V
TRANSPARENTNOST A SDÍLENÍ INFORMACÍ
Článek 23
Sdílení informací
1. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci poskytovali příslušnému orgánu minimálně informace uvedené v příloze IX.
2. Komise určí prostřednictvím prováděcího aktu jednotný formát údajů předkládaných ve zprávách a podrobnosti o informacích, jež mají být sdíleny. Tento prováděcí akt se přijme poradním postupem podle čl. 37 odst. 2.
Článek 24
Transparentnost
1. Členské státy zpřístupní veřejnosti informace uvedené v příloze IX.
2. Komise prostřednictvím prováděcího aktu určí jednotný formát zveřejnění, který umožní snadné přeshraniční porovnání údajů. Tento prováděcí akt se přijme poradním postupem podle čl. 37 odst. 2. Jednotný formát zveřejnění umožní spolehlivé srovnávání vnitrostátních postupů podle tohoto článku a podle článku 25.
Článek 25
Podávání zpráv o dopadu na bezpečnost a životní prostředí
1. Členské státy předloží Komisi výroční zprávu obsahující informace uvedené v bodě 3 přílohy IX.
2. Členské státy určí orgán příslušný pro výměnu informací podle článku 23 a pro zveřejňování informací podle článku 24.
3. Komise zveřejní výroční zprávu založenou na informacích, které jí členské státy předají ve zprávách podle odstavce 1.
Článek 26
Vyšetřování závažných havárií
1. Členské státy zahájí důkladné vyšetřování závažných havárií vzniklých v jejich jurisdikci.
2. Souhrn závěrů podle odstavce 1 se zpřístupní Komisi podle potřeby buď po ukončení vyšetřování, nebo po ukončení soudního řízení. Členské státy zpřístupní veřejnosti nedůvěrné znění závěrů.
3. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán v návaznosti na vyšetřování podle odstavce 1 provedl veškerá doporučení učiněná v rámci vyšetřování, která jsou v jeho pravomoci.
KAPITOLA VI
SPOLUPRÁCE
Článek 27
Spolupráce mezi členskými státy
1. Každý členský stát zajistí, aby si jeho příslušný orgán pravidelně vyměňoval poznatky, informace a zkušenosti s jinými příslušnými orgány, mimo jiné prostřednictvím skupiny orgánů dohledu nad těžbou ropy a zemního plynu v pobřežních vodách Evropské unie, a aby se zapojil do konzultací o uplatňování příslušného vnitrostátního práva a práva Unie s podniky, dalšími zúčastněnými subjekty a Komisí.
V případě členských států bez činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři v jejich jurisdikci tyto informace uvedené v prvním pododstavci obdrží kontaktní místa určená podle čl. 32 odst. 1.
2. Poznatky, informace a zkušenosti vyměňované podle odstavce 1 se týkají zejména fungování opatření zaměřených na řízení rizik, předcházení závažným haváriím, ověřování dodržování předpisů a reakci na mimořádné situace spojené s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři v Unii a tam, kde je to vhodné, i mimo ni.
3. Každý členský stát zajistí, aby se jeho příslušný orgán zúčastnil stanovení jasných společných priorit pro vypracování a aktualizaci standardů a pokynů s cílem určit a usnadnit provádění a důsledné uplatňování osvědčených postupů při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
4. Do 19. července 2014 Komise předloží členským státům zprávu o tom, nakolik jsou vnitrostátní odborné zdroje dostatečné k dodržování regulačních funkcí podle této směrnice, a v případě potřeby do ní zahrne návrhy způsobů, jak zajistit přístup k dostatečným odborným zdrojům pro všechny členské státy.
5. Do 19. července 2016 oznámí členské státy Komisi vnitrostátní opatření, která přijaly ve věci přístupu k poznatkům, prostředkům a odborným zdrojům, včetně formálních dohod podle čl. 8 odst. 6.
KAPITOLA VII
PŘIPRAVENOST A REAKCE NA MIMOŘÁDNÉ SITUACE
Článek 28
Požadavky na interní havarijní plány
1. Členské státy zajistí, aby byly interní havarijní plány vypracované provozovatelem nebo vlastníkem v souladu s článkem 14 a předložené podle čl. 11 odst. 1 písm. g):
a)
neprodleně aktivovány v reakci na jakoukoli závažnou havárii nebo situaci, při níž hrozí bezprostřední nebezpečí závažné havárie, a
b)
v souladu s externím havarijním plánem uvedeným v článku 29.
2. Členské státy zajistí, aby provozovatel a vlastník udržoval za všech okolností k dispozici vybavení a odborné poznatky týkající se interního havarijního plánu a aby je při provádění externího havarijního plánu případně sdílel s orgány členského státu, ve kterém se zařízení nachází.
3. Interní havarijní plán musí být vypracován v souladu s oddílem 10 přílohy I a aktualizován v návaznosti na všechny podstatné změny zprávy o významných rizicích nebo oznámení předložené podle článku 11. Veškeré takové aktualizace se předkládají příslušnému orgánu podle čl. 11 odst. 1 písm. g) a oznamují se příslušnému orgánu nebo orgánům příslušným pro vypracování externích havarijních plánů pro příslušnou oblast.
4. Interní havarijní plán musí být integrován s jinými opatřeními, která souvisejí s ochranou a záchranou pracovníků z postiženého zařízení, aby byly zajištěny dobré vyhlídky na osobní bezpečnost a přežití.
Článek 29
Externí havarijní plány a připravenost na mimořádné situace
1. Členské státy vypracují externí havarijní plány, které zahrnují všechna zařízení v odvětví ropy a zemního plynu v moři nebo propojenou infrastrukturu a všechny oblasti, které mohou být postiženy, v jejich jurisdikci. Členské státy stanoví úlohu a finanční závazek držitelů licencí a provozovatelů v rámci externích havarijních plánů.
2. Externí havarijní plány vypracovává členský stát ve spolupráci s příslušnými provozovateli a vlastníky a případně držiteli licencí a příslušným orgánem a zohledňuje nejaktuálnější verzi interních havarijních plánů existujících nebo plánovaných zařízení nebo propojené infrastruktury v oblasti, na kterou se externí havarijní plán vztahuje.
3. Externí havarijní plány se vypracovávají v souladu s přílohou VII a zpřístupňují Komisi, jiným potenciálně postiženým členským státům a veřejnosti. Při zpřístupňování svých externích havarijních plánů členské státy zajistí, aby zveřejněné informace nepředstavovaly riziko pro bezpečnost a zabezpečení zařízení v odvětví ropy a zemního plynu v moři a pro jejich provoz a aby nepoškodily hospodářské zájmy členských států nebo osobní bezpečnost a životní podmínky úředníků členských států.
4. Členské státy přijmou vhodná opatření, aby dosáhly vysoké úrovně slučitelnosti a interoperability vybavení a odborných poznatků pro reakci mezi všemi členskými státy v dané zeměpisné oblasti a případně i mimo ni. Členské státy podpoří podniky, aby rozvíjely vybavení pro reakci a služby třetích osob, které jsou slučitelné a interoperabilní v celé zeměpisné oblasti.
5. Členské státy vedou záznamy o vybavení a službách týkajících se reakce na mimořádné situace v souladu s bodem 1 přílohy VIII. Tyto záznamy se zpřístupňují ostatním potenciálně postiženým členským státům a Komisi a na základě vzájemnosti i sousedním třetím zemím.
6. Členské státy zajistí, aby provozovatelé a vlastníci pravidelně testovali svou připravenost reagovat účinně na závažné havárie v úzké spolupráci s relevantními orgány členských států.
7. Členské státy zajistí, aby příslušné orgány nebo tam, kde je to vhodné, kontaktní místa vypracovaly programy spolupráce pro mimořádné situace. Tyto programy se pravidelně posuzují a podle potřeby aktualizují.
Článek 30
Reakce na mimořádné situace
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel nebo vlastník neprodleně oznámil příslušnému orgánu závažnou havárii nebo situaci, ve které hrozí bezprostřední riziko závažné havárie. V oznámení musí být uvedeny okolnosti dané závažné havárie nebo situace, pokud možno včetně jejího umístění, jejích možných dopadů na životní prostředí a jejích potenciálních závažných důsledků.
2. Členské státy zajistí, aby v případě závažné havárie provozovatel a vlastník přijali veškerá vhodná opatření s cílem předejít rozšíření havárie a omezit její dopady. Relevantní orgány členských států mohou provozovateli a vlastníkovi pomoci, a to i dodáním doplňujících zdrojů.
3. V průběhu reakce na mimořádnou situaci členský stát shromažďuje informace nezbytné pro důkladné vyšetřování podle čl. 26 odst. 1.
KAPITOLA VIII
PŘESHRANIČNÍ DOPADY
Článek 31
Přeshraniční připravenost a reakce na mimořádné situace v případě členských států, v jejichž jurisdikci jsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři
1. Pokud se členský stát domnívá, že významné riziko související s činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu, která se mají uskutečnit v jeho jurisdikci, může mít významné dopady na životní prostředí v jiném členském státě, předá před zahájením činností relevantní informace potenciálně postiženému členskému státu a společně s ním vyvine maximální úsilí, aby přijal opatření pro předcházení škodám.
Členské státy, jež mají za to, že mohou být postiženy, mohou požádat členský stát, v jehož jurisdikci se má činnost v odvětví ropy a zemního plynu v moři uskutečnit, aby jim předal veškeré relevantní informace. Tyto členské státy mohou společně posoudit účinnost opatření, aniž jsou dotčeny regulační funkce příslušného orgánu s působností pro činnosti uvedené v čl. 8 odst. 1 písm. a), b) a c).
2. Významná rizika zjištěná podle odstavce 1 se zohlední v interních a externích havarijních plánech s cílem podpořit společnou účinnou reakci na závažné havárii.
3. Existuje-li riziko předvídatelných přeshraničních dopadů závažných havárií postihujících třetí země, členské státy jim zpřístupní informace na základě vzájemnosti.
4. Členské státy vzájemně koordinují opatření týkající se oblastí mimo Unii, aby předešly potenciálním negativním dopadům činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
5. Členské státy pravidelně testují svou připravenost efektivně reagovat na závažné havárie ve spolupráci s potenciálně postiženými členskými státy, příslušnými agenturami Unie a na základě vzájemnosti s potenciálně postiženými třetími zeměmi. Komise může k činnostem zaměřeným na testy přeshraničních mechanismů reakce na mimořádné situace přispívat.
6. V případě závažné havárie nebo bezprostřední hrozby takové havárie, které má nebo může mít přeshraniční dopady, členský stát, v jehož jurisdikci k této situaci došlo, neprodleně vyrozumí Komisi a členské státy nebo třetí země, které mohou být touto situací postiženy, a průběžně poskytuje informace relevantní pro účinnou reakci na mimořádnou situaci.
Článek 32
Přeshraniční připravenost a reakce na mimořádné situace v případě členských států, v jejichž jurisdikci nejsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři
1. Členské státy, v jejichž jurisdikci nejsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, určí kontaktní místo s cílem výměny informací s relevantními sousedícími členskými státy.
2. Členské státy, v jejichž jurisdikci nejsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, uplatňují čl. 29 odst. 4 a odst. 7 tak, aby zajistily, že existuje odpovídající reakční kapacita pro případ, že budou postiženy závažnou havárií.
3. Členské státy, v jejichž jurisdikci nejsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, koordinují své vnitrostátní nouzové plány pro mořské prostředí s ostatními relevantními členskými státy v rozsahu nutném pro zajištění nejúčinnější reakce na závažnou havárii.
4. Pokud je členský stát, v jehož jurisdikci nejsou vykonávány činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři, postižen závažnou havárií:
a)
přijme veškerá vhodná opatření v souladu s vnitrostátními nouzovými plány uvedenými v odstavci 3;
b)
zajistí, aby veškeré informace, které jsou v jeho dosahu a dostupné v jeho jurisdikci a mohou být důležité pro důkladné vyšetření závažné havárie, byly poskytnuty nebo zpřístupněny na žádost členskému státu provádějícímu vyšetřování podle článku 26.
Článek 33
Koordinovaný přístup k bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři na mezinárodní úrovni
1. Komise v úzké spolupráci s členskými státy, aniž jsou dotčeny příslušné mezinárodní dohody, podporuje spolupráci se třetími zeměmi, které provádějí činnosti v odvětví ropy a zemního plynu v moři ve stejných mořských oblastech jako členské státy.
2. Komise usnadňuje výměnu informací mezi členskými státy věnujícími se činnostem v odvětví ropy a zemního plynu v moři a třetími zeměmi věnujícími se podobným činnostem, v zájmu podpory preventivních opatření a regionálních havarijních plánů.
3. Komise prosazuje na příslušných celosvětových a regionálních fórech, včetně fór souvisejících s arktickými vodami, vysokou úroveň standardů bezpečnosti při činnostech v odvětví ropy a zemního plynu v moři.
KAPITOLA IX
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 34
Sankce
Členské státy stanoví sankce za porušení vnitrostátních předpisů přijatých na základě této směrnice a přijmou veškerá opatření nezbytná k jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy oznámí takto stanovené sankce Komisi do 19. července 2015 a neprodleně jí oznámí všechny následné změny těchto ustanovení.
Článek 35
Přenesené pravomoci Komise
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 36 s cílem upravit přílohy I, II, VI a VII tak, aby zahrnovaly další informace, které mohou být nutné s ohledem na technický pokrok. Tato přizpůsobení nesmějí vést k podstatné změně povinností, které jsou stanoveny v této směrnici.
Článek 36
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 35 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 18. července 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději čtyři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 35 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 35 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 37
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 38
Změna směrnice 2004/35/ES
1. V čl. 2 bodě 1 směrnice 2004/35/ES se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
„škody na vodách“, což jsou jakékoli škody, které mají závažné nepříznivé účinky na:
i)
ekologický, chemický nebo kvantitativní stav nebo ekologický potenciál dotčených vod, jak je vymezen směrnicí 2000/60/ES, s výjimkou nepříznivých účinků v případech, kdy se uplatňuje čl. 4 odst. 7 uvedené směrnice, nebo
ii)
stav prostředí dotčených mořských vod, jak je vymezen směrnicí 2008/56/ES, pokud konkrétní aspekty stavu mořského prostředí již nejsou upraveny směrnicí 2000/60/ES;“.
2. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s odstavcem 1 do 19. července 2015. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Článek 39
Zprávy Evropskému parlamentu a Radě
1. Do 31. prosince 2014 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o dostupnosti nástrojů finančního zajištění a o vyřizování nároků na odškodnění, doplněnou případně o návrhy.
2. Do 19. července 2015 Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o svém hodnocení účinnosti režimů odpovědnosti v Unii, pokud jde o škody způsobené činnostmi v odvětví ropy a zemního plynu v moři. Ve zprávě bude rovněž obsaženo posouzení otázky, zda je vhodné ustanovení o odpovědnosti rozšířit. Tato zpráva bude případně doplněna o návrhy.
3. Komise posoudí, zda je vhodné zařadit určité jednání vedoucí k závažným haváriím do oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/99/ES ze dne 19. listopadu 2008 o trestněprávní ochraně životního prostředí (23). Zpřístupní-li členské státy potřebné informace, Komise do 31. prosince 2014 předloží zprávu se svými závěry Evropskému parlamentu a Radě, případně doplněnou o legislativní návrhy.
Článek 40
Zpráva a přezkum
1. Do 19. července 2019 zhodnotí Komise zkušenosti nabyté při provádění této směrnice a řádně přitom zohlední úsilí a zkušenosti příslušných orgánů.
2. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o výsledcích tohoto hodnocení. Tato zpráva obsahuje veškeré vhodné návrhy na změnu této směrnice.
Článek 41
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 19. července 2015.
Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tato opatření přijatá členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
3. Odchylně od odst. 1 prvního pododstavce a s výhradou odstavce 5 uvědomí členské státy, které mají pobřežní vody, avšak neprovozují ve své jurisdikci činnosti v odvětví ropy a zemního plynu ani pro ně nehodlají vydávat licence, v tomto smyslu Komisi a jsou povinny uvést do 19. července 2015 v účinnost pouze opatření, jež jsou nezbytná pro zajištění souladu s články 20, 32 a 34. Tyto členské státy nesmějí k uvedeným činnostem vydávat licence, dokud ve vnitrostátním právu neprovedou zbývající ustanovení této směrnice a neuvědomí o tom Komisi.
4. Odchylně od odst. 1 prvního pododstavce a s výhradou odstavce 5 vnitrozemské členské státy uvedou do 19. července 2015 v účinnost pouze ta opatření, která jsou nezbytná k zajištění souladu s článkem 20.
5. Pokud v některém členském státě, na nějž se ke dni 18. července 2013 vztahuje odstavec 3 nebo 4, není registrována žádná společnost provádějící činnosti v působnosti článku 20, je tento členský stát povinen uvést v účinnost opatření, která jsou nezbytná k zajištění souladu s článkem 20, pouze od dvanácti měsíců od okamžiku pozdější registrace takové společnosti v tomto členském státě nebo do 19. července 2015, podle toho, co nastane později.
Článek 42
Přechodná ustanovení
1. Ve vztahu k vlastníkům, provozovatelům plánovaných těžebních zařízení a provozovatelům plánovaných nebo skutečně provozovaných vrtných činností členské státy použijí právní a správní předpisy přijaté podle článku 41 nejpozději ode dne 19. července 2016.
2. Ve vztahu k stávajícím zařízením členské státy použijí právní a správní předpisy přijaté podle článku 41 ode dne plánovaného regulačního přezkumu dokumentace posouzení rizik a nejpozději ode dne 19. července 2018.
Článek 43
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 44
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 12. června 2013.
ΟΔΗΓΙΑ 2013/30/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2013
για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το άρθρο 191 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει ως στόχο τη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και τη συνετή και ορθολογική χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων. Ορίζει ότι κάθε δράση της Ένωσης πρέπει να υποστηρίζεται από υψηλό επίπεδο προστασίας με βάση την αρχή της προφύλαξης και τις αρχές της προληπτικής δράσης, της επανόρθωσης των καταστροφών του περιβάλλοντος, κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».
(2)
Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να μειωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα σοβαρά ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και να περιοριστούν οι συνέπειές τους, ώστε να βελτιωθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων οικονομιών από τη ρύπανση, να καθοριστούν ελάχιστες προϋποθέσεις για την υπεράκτια εξερεύνηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, να περιοριστούν τα πιθανά προβλήματα στην εγχώρια παραγωγή ενέργειας της Ένωσης και να βελτιωθούν οι μηχανισμοί αντίδρασης σε περίπτωση ατυχήματος.
(3)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται όχι μόνο στις μελλοντικές υπεράκτιες εγκαταστάσεις και εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά, μέσω μεταβατικών διατάξεων, και στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις.
(4)
Τα σοβαρά ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι πιθανόν να έχουν καταστρεπτικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες στο περιβάλλον των θαλασσών και των παράκτιων περιοχών, καθώς και σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στις παράκτιες οικονομίες.
(5)
Τα ατυχήματα που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, κυρίως δε το ατύχημα που συνέβη το 2010 στον Κόλπο του Μεξικού, ευαισθητοποίησαν το κοινό για τους κινδύνους που ενέχουν οι εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και απετέλεσαν κίνητρο για επανεξέταση των πολιτικών που αποσκοπούν στη διαφύλαξη της ασφάλειας αυτών των εργασιών. Η Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία επανεξέτασης των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και εξέφρασε τις αρχικές απόψεις της σχετικά με την ασφάλειά τους στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Αντιμέτωποι με το πρόβλημα της ασφάλειας των υπεράκτιων δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου» της 13ης Οκτωβρίου 2010. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψηφίσματα επί του θέματος την 7η Οκτωβρίου 2010 και τη 13η Σεπτεμβρίου 2011. Οι υπουργοί Ενέργειας των κρατών μελών διατύπωσαν τις απόψεις τους στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 2010.
(6)
Οι κίνδυνοι σχετικά με σοβαρά υπεράκτια ατυχήματα στο πλαίσιο δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι μεγάλοι. Με τη μείωση του κινδύνου ρύπανσης των υπεράκτιων υδάτων, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να συμβάλει στη διασφάλιση της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ιδίως δε στην επίτευξη ή διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης το αργότερο έως το 2020, στόχος που ορίζεται στην οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική) (3).
(7)
Η οδηγία 2008/56/ΕΚ θέτει ως έναν εκ των κεντρικών στόχων της την αντιμετώπιση των αθροιστικών επιπτώσεων όλων των δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον, αποτελεί δε τον περιβαλλοντικό πυλώνα της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής. Η εν λόγω πολιτική αφορά τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς απαιτεί να συνδέονται οι ιδιαίτερες ανησυχίες κάθε οικονομικού κλάδου με τον γενικό σκοπό της εξασφάλισης πλήρους κατανόησης των ωκεανών, των θαλασσών και των παράκτιων περιοχών, με στόχο τη διαμόρφωση συνεκτικής προσέγγισης για τις θάλασσες η οποία θα λαμβάνει υπόψη όλες τις οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές, μέσω της χρησιμοποίησης θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού και γνώσεων για τη θάλασσα.
(8)
Βιομηχανίες υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι εγκαταστημένες σε διάφορες περιοχές της Ένωσης, ενώ υπάρχουν νέες προοπτικές ανάπτυξης σε περιφερειακό επίπεδο στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών, δεδομένου ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις καθιστούν δυνατές τις ανορύξεις γεωτρήσεων σε περισσότερο απαιτητικό περιβάλλον. Η υπεράκτια παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τον ασφαλή ενεργειακό εφοδιασμό της Ένωσης.
(9)
Το υφιστάμενο διαφοροποιημένο και κατακερματισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση και οι ισχύουσες πρακτικές ασφαλείας του κλάδου δεν παρέχουν απολύτως επαρκή εγγύηση για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου υπεράκτιων ατυχημάτων σε ολόκληρη την Ένωση και για την έγκαιρη και όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη αντίδραση σε περίπτωση ατυχήματος στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών. Με βάση τα υπάρχοντα καθεστώτα ευθύνης, ο υπεύθυνος ενδεχομένως να μην είναι πάντοτε δυνατόν να προσδιοριστεί σαφώς και να μην είναι σε θέση ή να μην έχει την ευθύνη να καλύψει το σύνολο των δαπανών αποκατάστασης της ζημίας που προκάλεσε. Ο υπεύθυνος θα πρέπει πάντοτε να προσδιορίζεται πριν από την έναρξη των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(10)
Σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (4), επιτρέπονται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση υπό την προϋπόθεση χορήγησης σχετικής άδειας. Σε αυτό το πλαίσιο, η αδειοδοτούσα αρχή οφείλει να εξετάζει τους τεχνικούς και χρηματοοικονομικούς κινδύνους και, όπου κρίνεται σκόπιμο, την υπευθυνότητα που επέδειξαν στο παρελθόν οι αιτούμενοι αποκλειστική άδεια εξερεύνησης και παραγωγής. Είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι, κατά την εξέταση της τεχνικής και οικονομικής ικανότητας του κατόχου αδείας, η αδειοδοτούσα αρχή εξετάζει επίσης διεξοδικά και την ικανότητά του να διασφαλίζει την απρόσκοπτη διεξαγωγή ασφαλών και αποτελεσματικών εργασιών υπό όλες τις προβλέψιμες συνθήκες. Όταν αξιολογούν την οικονομική ικανότητα φορέων που υποβάλλουν αίτηση για χορήγηση αδείας σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ελέγχουν ότι οι εν λόγω φορείς παρέχουν τα δέοντα αποδεικτικά στοιχεία ότι έχουν ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν κατάλληλα μέτρα, ώστε να καλυφθούν όλες οι ευθύνες που ενδέχεται να προκύψουν από σοβαρά ατυχήματα.
(11)
Είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστεί πως οι κάτοχοι αδειών για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου δυνάμει της οδηγίας 94/22/ΕΚ είναι επίσης και οι υπεύθυνοι «φορείς εκμετάλλευσης» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας (5), και δεν θα πρέπει να μεταβιβάζουν τις σχετικές ευθύνες τους σε τρίτους στους οποίους αναθέτουν εργασίες με ιδιαίτερη σύμβαση.
(12)
Μολονότι οι γενικές άδειες σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ εγγυώνται στους κατόχους τους αποκλειστικά δικαιώματα για την εξερεύνηση ή παραγωγή πετρελαίου ή φυσικού αερίου εντός δεδομένης περιοχής αδειοδότησης, οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στην εν λόγω περιοχή θα πρέπει να υπόκεινται σε διαρκή ρυθμιστική εποπτεία από τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή αποτελεσματικών ελέγχων για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των επιπτώσεών τους σε πρόσωπα, στο περιβάλλον και στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.
(13)
Οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου θα πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο από φορείς εκμετάλλευσης που ορίζονται από κατόχους άδειας ή αδειοδοτούσες αρχές. Ο φορέας εκμετάλλευσης μπορεί να είναι τρίτο μέρος ή ο κάτοχος άδειας ή ένας από τους κατόχους άδειας, ανάλογα με τις εμπορικές ρυθμίσεις ή τις εθνικές διοικητικές απαιτήσεις. Ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει πάντα να είναι η οντότητα που φέρει την πρωταρχική ευθύνη για την ασφάλεια των εργασιών και να είναι ανά πάσα στιγμή αρμόδιος για την ανάληψη σχετικής δράσης. Ο ρόλος αυτός διαφέρει ανάλογα με το συγκεκριμένο στάδιο δραστηριοτήτων που καλύπτει η άδεια. Ο ρόλος του φορέα εκμετάλλευσης είναι συνεπώς η λειτουργία γεώτρησης στο στάδιο εξερεύνησης και η λειτουργία παραγωγικής εγκατάστασης στο στάδιο παραγωγής. Θα πρέπει να είναι δυνατόν ο φορέας εκμετάλλευσης γεώτρησης στο στάδιο εξερεύνησης και ο φορέας εκμετάλλευσης παραγωγικής εγκατάστασης να είναι η ίδια οντότητα για δεδομένη περιοχή αδειοδότησης.
(14)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να μειώνουν τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος όσο είναι ευλόγως εφικτό, μέχρι το σημείο όπου το κόστος περαιτέρω μείωσης του κινδύνου θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογο του οφέλους από την εν λόγω μείωση. Θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, υπό το πρίσμα των νέων γνώσεων και των τεχνολογικών εξελίξεων, τα μέτρα μείωσης του κινδύνου που είναι ευλόγως δυνατόν να ληφθούν. Κατά την εκτίμηση τού κατά πόσον ο χρόνος, το κόστος και η προσπάθεια θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογα του οφέλους από την περαιτέρω μείωση του κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τα επίπεδα κινδύνου που είναι συμβατά με την εκτέλεση των εργασιών.
(15)
Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι θα προσφέρεται εγκαίρως στο κοινό η ευκαιρία να συμμετάσχει με ουσιαστικό τρόπο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με εργασίες εκμετάλλευσης που θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν σημαντικές συνέπειες στο περιβάλλον της Ένωσης. Η πολιτική αυτή συνάδει με τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης, όπως η σύμβαση ΟΕΕ/ΗΕ για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (6) («σύμβαση του Ώρχους»). Το άρθρο 6 της σύμβασης του Ώρχους προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού σε αποφάσεις που αφορούν τις συγκεκριμένες δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I αυτής και δραστηριότητες που δεν αναφέρονται σε αυτό, ενδέχεται όμως να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Βάσει του άρθρου 7 της σύμβασης του Ώρχους απαιτείται η συμμετοχή του κοινού σε σχέδια και προγράμματα που σχετίζονται με το περιβάλλον.
(16)
Συναφείς απαιτήσεις προβλέπονται και στις νομικές πράξεις της Ένωσης που αφορούν την ανάπτυξη σχεδίων και έργων, ιδίως στην οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (7), την οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον (8), την οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (9) και την οδηγία 2012/18/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (10). Ωστόσο, οι ισχύουσες ενωσιακές απαιτήσεις για συμμετοχή του κοινού δεν καλύπτουν όλες τις υπεράκτιες εργασίες εξερεύνησης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό ισχύει ιδίως για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αποσκοπεί ή θα μπορούσε να οδηγήσει στην έναρξη εργασιών εξερεύνησης από μη παραγωγική εγκατάσταση. Ωστόσο, τέτοιες εργασίες εξερεύνησης μπορούν ενδεχομένως, σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και συνεπώς η λήψη αποφάσεων θα πρέπει να υπόκειται σε υποχρεωτική συμμετοχή του κοινού όπως προβλέπεται στη σύμβαση του Ώρχους.
(17)
Εντός της Ένωσης υπάρχουν ήδη παραδείγματα ορθών προτύπων σε εθνικές ρυθμιστικές πρακτικές που αφορούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ωστόσο, δεν εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε ολόκληρη την Ένωση και κανένα κράτος μέλος δεν έχει ενσωματώσει ακόμη στη νομοθεσία του όλες τις βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων ή για τον περιορισμό των επιπτώσεών τους στην ανθρώπινη ζωή και υγεία και στο περιβάλλον. Οι βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές είναι απαραίτητες για μια αποτελεσματική ρύθμιση η οποία διασφαλίζει ύψιστα πρότυπα ασφάλειας και προστατεύει το περιβάλλον και μπορούν να επιτευχθούν, μεταξύ άλλων, με την ανάθεση όλων των σχετικών λειτουργιών σε αρμόδια αρχή, στην οποία μπορούν να συμμετέχουν ένας ή περισσότεροι εθνικοί φορείς.
(18)
Σύμφωνα με την οδηγία 92/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1992, περί των ελαχίστων προδιαγραφών για τη βελτίωση της προστασίας, της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στις εξορυκτικές διά γεωτρήσεων βιομηχανίες (ενδέκατη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (11), θα πρέπει να πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εργαζομένους και/ή τους αντιπροσώπους τους όσον αφορά ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας και της υγείας στον χώρο εργασίας και θα πρέπει επίσης να τους επιτρέπεται να λαμβάνουν μέρος σε συζητήσεις για όλα τα ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας και της υγείας στον χώρο εργασίας. Επιπλέον, σύμφωνα με τη βέλτιστη πρακτική στην Ένωση, θα πρέπει να θεσπιστούν επίσημοι μηχανισμοί διαβούλευσης από τα κράτη μέλη σε τριμερή βάση, με τη συμμετοχή της αρμόδιας αρχής, των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών, καθώς και των εκπροσώπων των εργαζομένων. Παράδειγμα τέτοιας επίσημης διαβούλευσης είναι η σύμβαση περί των τριμερών συνεννοήσεων διά την προώθησιν της εφαρμογής των διεθνών κανόνων εργασίας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, 1976 (αριθ. 144).
(19)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή έχει την κατά νόμον εξουσιοδότηση και διαθέτει επαρκείς πόρους ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει αποτελεσματική, αναλογική και διαφανή δράση επιβολής, συμπεριλαμβανομένης κατά περίπτωση της παύσης λειτουργίας σε περιπτώσεις μη ικανοποιητικής απόδοσης σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών.
(20)
Θα πρέπει να διασφαλίζονται η ανεξαρτησία και η αμεροληψία της αρμόδιας αρχής. Σε αυτό το πλαίσιο, η κτηθείσα πείρα από σοβαρά ατυχήματα αποδεικνύει σαφώς ότι η οργάνωση των διοικητικών αρμοδιοτήτων εντός των κρατών μελών μπορεί να αποτρέψει συγκρούσεις συμφερόντων χάρις στον σαφή διαχωρισμό μεταξύ, αφενός, ρυθμιστικών λειτουργιών και λήψης αποφάσεων που αφορούν την υπεράκτια ασφάλεια και το περιβάλλον και, αφετέρου, των ρυθμιστικών λειτουργιών που αφορούν την οικονομική αξιοποίηση υπεράκτιων φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των αδειοδοτήσεων και της διαχείρισης των εσόδων. Η εν λόγω σύγκρουση συμφερόντων μπορεί να αποφευχθεί πιο αποτελεσματικά με τον πλήρη διαχωρισμό της αρμόδιας αρχής από τις λειτουργίες που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη υπεράκτιων φυσικών πόρων.
(21)
Ωστόσο, ο πλήρης διαχωρισμός της αρμόδιας αρχής από την οικονομική ανάπτυξη υπεράκτιων φυσικών πόρων μπορεί να είναι δυσανάλογος όταν σε κάποιο κράτος μέλος το επίπεδο των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι χαμηλό. Σε αυτήν την περίπτωση, το συγκεκριμένο κράτος μέλος αναμένεται να θεσπίσει τις βέλτιστες εναλλακτικές ρυθμίσεις για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και αμεροληψίας της αρμόδιας αρχής.
(22)
Απαιτείται ειδική νομοθεσία για τους μεγάλους κινδύνους που σχετίζονται με τον κλάδο υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, ιδίως σε ό,τι αφορά την ασφάλεια των διαδικασιών, τον ασφαλή εγκλωβισμό υδρογονανθράκων, τη δομική ακεραιότητα, την πρόληψη πυρκαγιών και εκρήξεων, την εκκένωση, τη διαφυγή και διάσωση και τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων έπειτα από σοβαρό ατύχημα.
(23)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε απαιτήσεων προβλέπονται σε οποιεσδήποτε άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης, ιδίως δε στο πεδίο της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία, και συγκεκριμένα στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (12) και στην οδηγία 92/91/ΕΟΚ.
(24)
Είναι ανάγκη να ισχύει υπεράκτιο καθεστώς τόσο για τις εργασίες που διεξάγονται σε σταθερές εγκαταστάσεις όσο και για εργασίες σε κινητές εγκαταστάσεις, καθώς και για ολόκληρο τον κύκλο ζωής των δραστηριοτήτων εξερεύνησης και παραγωγής, από τη μελέτη έως τον παροπλισμό και την οριστική εγκατάλειψη.
(25)
Οι βέλτιστες πρακτικές που είναι σήμερα διαθέσιμες για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου βασίζονται στην προσέγγιση καθορισμού στόχων και στην επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων μέσω διεξοδικής αξιολόγησης του κινδύνου και αξιόπιστων συστημάτων διαχείρισης.
(26)
Σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ένωση, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες παροτρύνονται να καθορίζουν αποτελεσματικές εταιρικές πολιτικές για την ασφάλεια και το περιβάλλον και να τις εφαρμόζουν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας και του περιβάλλοντος και ενός σχεδίου αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Προκειμένου να θεσπίζουν τις κατάλληλες ρυθμίσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να προσδιορίζουν με ολοκληρωμένο και συστηματικό τρόπο όλα τα σενάρια σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με όλες τις επικίνδυνες δραστηριότητες οι οποίες είναι δυνατόν να εκτελούνται στη συγκεκριμένη εγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων σοβαρού ατυχήματος στο περιβάλλον. Σύμφωνα με τις εν λόγω βέλτιστες πρακτικές απαιτείται επίσης να εκτιμούνται η πιθανότητα και οι συνέπειες και επομένως η απειλή σοβαρών ατυχημάτων, καθώς επίσης και τα αναγκαία μέτρα πρόληψής τους και τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, εάν παρά ταύτα συμβεί σοβαρό ατύχημα. Οι εκτιμήσεις κινδύνου και οι ρυθμίσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων θα πρέπει να περιγράφονται με σαφήνεια και να συγκεντρώνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει να είναι συμπληρωματική του εγγράφου ασφάλειας και υγείας που αναφέρεται στην οδηγία 92/91/ΕΟΚ. Θα πρέπει να γίνονται διαβουλεύσεις με τους εργαζομένους κατά τα κατάλληλα στάδια της κατάρτισης της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει να εκτιμάται διεξοδικά και να γίνεται αποδεκτή από την αρμόδια αρχή.
(27)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των ελέγχων μεγάλου κινδύνου στα υπεράκτια ύδατα των κρατών μελών, θα πρέπει να συντάσσεται και, καθόσον είναι αναγκαίο, να τροποποιείται η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με οποιαδήποτε σημαντική πτυχή του κύκλου ζωής μιας εγκατάστασης παραγωγής, όπως ο σχεδιασμός, η λειτουργία, οι εργασίες που συνδυάζονται με άλλες εγκαταστάσεις, η μετεγκατάσταση εντός των υπεράκτιων υδάτων του σχετικού κράτους μέλους, οι σημαντικές τροποποιήσεις και η οριστική εγκατάλειψη. Παρομοίως, θα πρέπει να συντάσσεται επίσης έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με τις μη παραγωγικές εγκαταστάσεις και να τροποποιείται κατάλληλα προκειμένου να ληφθούν υπόψη σημαντικές αλλαγές στην εγκατάσταση. Καμία εγκατάσταση δεν θα πρέπει να λειτουργεί στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών εκτός εάν η αρμόδια αρχή έχει κάνει αποδεκτή την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που υπέβαλε ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης. Η αποδοχή της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων εκ μέρους της αρμόδιας αρχής δεν θα πρέπει να συνεπάγεται καμία μεταβίβαση ευθύνης για τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη στην αρμόδια αρχή.
(28)
Οι εργασίες γεώτρησης θα πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά από εγκατάσταση η οποία είναι τεχνικώς ικανή για την αντιμετώπιση όλων των προβλέψιμων κινδύνων στην τοποθεσία της γεώτρησης και για την οποία έχει γίνει αποδεκτή η σχετική έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
(29)
Πέραν της χρησιμοποίησης κατάλληλης εγκατάστασης, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να εκπονεί λεπτομερή σχεδιασμό και σχέδιο λειτουργίας κατάλληλα για τις συγκεκριμένες συνθήκες και τους συγκεκριμένους κινδύνους κάθε εργασίας γεώτρησης. Σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ένωση, ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να προβλέπει την εξέταση του σχεδίου της γεώτρησης από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες. Ο φορέας εκμετάλλευσης θα πρέπει να κοινοποιεί εγκαίρως στην αρμόδια αρχή τη μελέτη γεώτρησης προκειμένου η αρμόδια αρχή να είναι σε θέση να λαμβάνει κάθε απαραίτητο μέτρο σχετικά με τις προγραμματιζόμενες εργασίες γεώτρησης. Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν πιο αυστηρές εθνικές απαιτήσεις πριν από την έναρξη εργασιών γεώτρησης.
(30)
Προκειμένου να διασφαλίζεται ασφαλής αρχικός σχεδιασμός και συνεχής ασφάλεια των εργασιών, ο κλάδος οφείλει να ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές που ορίζονται σε έγκυρα πρότυπα και κατευθύνσεις. Αυτά τα πρότυπα και κατευθύνσεις θα πρέπει να επικαιροποιούνται βάσει νέων γνώσεων και εφευρέσεων προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεχής βελτίωση. Οι φορείς εκμετάλλευσης, οι ιδιοκτήτες και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται με σκοπό τον καθορισμό προτεραιοτήτων για την εκπόνηση νέων ή βελτιωμένων προτύπων και κατευθύνσεων υπό το φως της πείρας που αποκτήθηκε από το ατύχημα στην εξέδρα Deepwater Horizon και άλλα σοβαρά ατυχήματα. Λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις καθορισμένες προτεραιότητες, θα πρέπει να ζητείται χωρίς καθυστέρηση η θέσπιση νέων ή βελτιωμένων προτύπων και κατευθύνσεων.
(31)
Λόγω του σύνθετου χαρακτήρα των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, για την εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες απαιτείται μηχανισμός ανεξάρτητης επαλήθευσης των κρίσιμων στοιχείων για την ασφάλεια και το περιβάλλον στη διάρκεια ολόκληρου του κύκλου ζωής της εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένου, στην περίπτωση παραγωγικών εγκαταστάσεων, του σταδίου σχεδιασμού.
(32)
Στον βαθμό που οι κινητές υπεράκτιες μονάδες ανόρυξης γεωτρήσεων διέρχονται και πρέπει να θεωρούνται πλοία, υπόκεινται στις διεθνείς θαλάσσιες συμβάσεις, ιδίως στη SOLAS, τη MARPOL ή τα ισοδύναμα πρότυπα της ισχύουσας έκδοσης του κώδικα για την κατασκευή και τον εξοπλισμό υπεράκτιων κινητών μονάδων γεώτρησης (MODU Code). Οι εν λόγω υπεράκτιες κινητές μονάδες ανόρυξης γεωτρήσεων, όταν διέρχονται από υπεράκτια ύδατα, υπόκεινται επίσης στο ενωσιακό δίκαιο όσον αφορά τον έλεγχο από το κράτος του λιμένα και την τήρηση των υποχρεώσεων του κράτους σημαίας. Η παρούσα οδηγία αφορά αυτές τις μονάδες όταν τοποθετούνται σε υπεράκτια ύδατα με στόχο την εκτέλεση δραστηριοτήτων ανόρυξης γεωτρήσεων, παραγωγής ή άλλων δραστηριοτήτων που συνδέονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(33)
Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους για το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων που έχουν οι κλιματικές συνθήκες και η κλιματική αλλαγή στη μακροπρόθεσμη αντοχή των εγκαταστάσεων. Δεδομένου ότι οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ένα κράτος μέλος μπορούν να έχουν σημαντικές δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε άλλο κράτος μέλος, είναι αναγκαία η θέσπιση και εφαρμογή ειδικών διατάξεων σύμφωνα με τη σύμβαση ΟΕΕ/ΗΕ για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακό πλαίσιο που έγινε στο Espoo (Φινλανδία), στις 25 Φεβρουαρίου 1991. Τα κράτη μέλη που διαθέτουν υπεράκτια ύδατα και τα οποία δεν πραγματοποιούν εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου θα πρέπει να καθορίσουν σημεία επαφής προκειμένου να διευκολυνθεί η αποτελεσματική συνεργασία στον τομέα αυτό.
(34)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να ειδοποιούν τα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση εάν συμβαίνει ή πρόκειται σύντομα να συμβεί σοβαρό ατύχημα, ώστε τα κράτη μέλη να έχουν, εάν χρειαστεί, τη δυνατότητα να αντιδράσουν. Κατά συνέπεια, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν στην ειδοποίηση κατάλληλα και επαρκή στοιχεία σχετικά με την τοποθεσία, το μέγεθος και τη φύση του σοβαρού ατυχήματος που συνέβη ή επίκειται, τα μέτρα που έλαβαν οι ίδιοι και το χείριστο σενάριο κλιμάκωσης, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων διασυνοριακών επιπτώσεων.
(35)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να εκπονούν εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αφορούν κάθε συγκεκριμένη τοποθεσία και βασίζονται στα σενάρια περί πιθανοτήτων και κινδύνων που προσδιορίζονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, να τα υποβάλλουν στην οικεία αρμόδια αρχή και να διατηρούν τους πόρους που απαιτούνται για την άμεση εφαρμογή των εν λόγω σχεδίων όταν χρειαστεί. Στην περίπτωση υπεράκτιων κινητών μονάδων ανόρυξης γεωτρήσεων, οι φορείς εκμετάλλευσης είναι ανάγκη να διασφαλίζουν ότι τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης των ιδιοκτητών για την εγκατάσταση τροποποιούνται όπως είναι αναγκαίο προκειμένου να μπορούν να εφαρμοστούν στη συγκεκριμένη τοποθεσία και κινδύνους εργασιών γεώτρησης. Αυτές οι τροποποιήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση εργασίας γεώτρησης. Η επαρκής διαθεσιμότητα πόρων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης θα πρέπει να εκτιμάται με βάση τη δυνατότητα χρησιμοποίησής τους στον τόπο του ατυχήματος. Θα πρέπει να διασφαλίζεται η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα των μέσων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα οποία θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά από τους φορείς εκμετάλλευσης. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι μηχανισμοί αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης μπορούν να βασίζονται σε ταχεία μεταφορά κατάλληλου εξοπλισμού, όπως συσκευών στεγανοποίησης και άλλων πόρων, από μακρινές τοποθεσίες.
(36)
Οι βέλτιστες πρακτικές που ισχύουν παγκοσμίως απαιτούν οι κάτοχοι άδειας, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες να αναλαμβάνουν την πρωταρχική ευθύνη για τον έλεγχο των κινδύνων που δημιουργούνται λόγω των εργασιών τους, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που πραγματοποιούν οι εργολάβοι για λογαριασμό τους, και συνεπώς να θεσπίζουν, στο πλαίσιο εταιρικής πολιτικής για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων, τους μηχανισμούς και το ύψιστο επίπεδο εταιρικής ευθύνης για τη συνεπή εφαρμογή της εν λόγω πολιτικής στο σύνολο της επιχείρησης, τόσο στην Ένωση όσο και εκτός της Ένωσης.
(37)
Θα πρέπει να αναμένεται από τους υπεύθυνους φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες να εκτελούν τις εργασίες τους παγκοσμίως σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές και πρότυπα. Η συνεπής εφαρμογή των εν λόγω βέλτιστων πρακτικών και προτύπων θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική εντός της Ένωσης και θα ήταν επιθυμητό οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες που είναι καταχωρισμένοι στην επικράτεια κράτους μέλους να εφαρμόζουν την εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρού ατυχήματος όταν δραστηριοποιούνται εκτός των υπεράκτιων υδάτων κρατών μελών, στο μέτρο του δυνατού, στο πλαίσιο του ισχύοντος εθνικού νομικού πλαισίου.
(38)
Αναγνωρίζοντας ότι μπορεί να μην είναι δυνατή η επιβολή της εφαρμογής της εταιρικής πολιτικής πρόληψης για την πρόληψη σοβαρού ατυχήματος εκτός της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες περιλαμβάνουν τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που αναλαμβάνουν εκτός της Ένωσης στα έγγραφα για την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρού ατυχήματος.
(39)
Οι πληροφορίες σχετικά με σοβαρά ατυχήματα στο πλαίσιο υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης μπορεί να βοηθήσουν στην περαιτέρω κατανόηση των πιθανών αιτίων τους, στην προώθηση της αποκόμισης βασικών διδαγμάτων και στην περαιτέρω ανάπτυξη του ρυθμιστικού πλαισίου. Ως εκ τούτου, όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των περίκλειστων κρατών μελών και των κρατών μελών που διαθέτουν υπεράκτια ύδατα αλλά δεν πραγματοποιούν εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε αυτά ή δεν αδειοδοτούν τέτοιες δραστηριότητες, θα πρέπει να απαιτούν εκθέσεις για σοβαρά ατυχήματα τα οποία συμβαίνουν εκτός της ένωσης και στα οποία ενέχονται εταιρείες καταχωρισμένες στην επικράτειά τους και θα πρέπει να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες αυτές σε επίπεδο Ένωσης. Η απαίτηση για υποβολή εκθέσεων δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει στις ενέργειες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης ή τις νομικές διαδικασίες που σχετίζονται με ατύχημα. Θα πρέπει, αντίθετα, να εστιάζουν στη σημασία του ατυχήματος για την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας των υπεράκτιων εργασιών εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση.
(40)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναμένουν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες, στο πλαίσιο βέλτιστων πρακτικών, να αναπτύσσουν αποτελεσματικές σχέσεις συνεργασίας με την αρμόδια αρχή, να υποστηρίζουν τις βέλτιστες ρυθμιστικές πρακτικές που θεσπίζει η αρμόδια αρχή και να διασφαλίζουν τα ύψιστα επίπεδα ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της αναστολής των εργασιών χωρίς να είναι απαραίτητη η παρέμβαση της αρμόδιας αρχής.
(41)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα παραβλέπονται ούτε θα αγνοούνται οι ανησυχίες για την ασφάλεια, είναι σημαντική η θέσπιση και προώθηση ενδεδειγμένων μέσων για την εμπιστευτική αναφορά αυτών των ανησυχιών και την προστασία των καταγγελόντων. Ενώ τα κράτη μέλη δεν έχουν δυνατότητα επιβολής κανόνων εκτός της Ένωσης, τα εν λόγω μέσα θα πρέπει να καταστήσουν δυνατή την αναφορά ανησυχιών εκ μέρους προσώπων που συμμετέχουν σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης.
(42)
Η ανταλλαγή συγκρίσιμων δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών καθίσταται δυσχερής και αναξιόπιστη λόγω της έλλειψης κοινής μορφής αναφοράς δεδομένων σε όλα τα κράτη μέλη. Μια κοινή μορφή αναφοράς δεδομένων για την υποβολή αναφορών από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες προς τα κράτη μέλη θα διασφάλιζε τη διαφάνεια των σχετικών με την ασφάλεια και το περιβάλλον επιδόσεων των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών και θα καθιστούσε προσβάσιμες στο κοινό τις σχετικές συγκρίσιμες πληροφορίες από ολόκληρη την Ένωση σχετικά με την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και θα διευκόλυνε τη διάδοση των διδαγμάτων που έχουν αποκομιστεί από σοβαρά ατυχήματα και παρ’ ολίγον ατυχήματα.
(43)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες συνθήκες για την ανταλλαγή πληροφοριών και την ενθάρρυνση της διαφάνειας των επιδόσεων του τομέα υπεράκτιων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές εξουσίες στην Επιτροπή σε ό,τι αφορά τον μορφότυπο και το είδος των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται και να καθίστανται διαθέσιμες στο κοινό. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (13).
(44)
Για την έκδοση των σχετικών εκτελεστικών πράξεων θα πρέπει να τηρείται η συμβουλευτική διαδικασία, δεδομένου ότι οι εν λόγω πράξεις έχουν ως επί το πλείστον καθαρά πρακτικό χαρακτήρα. Συνεπώς, δεν θα δικαιολογούταν η εφαρμογή της διαδικασίας εξέτασης.
(45)
Προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη του κοινού στο κύρος και την ακεραιότητα των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν περιοδικές εκθέσεις δραστηριοτήτων και συμβάντων στην Επιτροπή. Η Επιτροπή θα πρέπει να δημοσιεύει ανά τακτά διαστήματα εκθέσεις σχετικά με τα επίπεδα δραστηριοτήτων της Ένωσης και τις τάσεις όσον αφορά τις επιδόσεις του τομέα υπεράκτιων δραστηριοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ό,τι αφορά την ασφάλεια και το περιβάλλον. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή και οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος η επικράτεια ή τα υπεράκτια ύδατα του οποίου επηρεάζονται, καθώς και το ενδιαφερόμενο κοινό, για σοβαρό ατύχημα.
(46)
Η πείρα έχει δείξει πως είναι απαραίτητη η διασφάλιση του απορρήτου των ευαίσθητων δεδομένων για την προώθηση ανοιχτού διαλόγου μεταξύ της αρμόδιας αρχής και του φορέα εκμετάλλευσης και του ιδιοκτήτη. Για τον σκοπό αυτό, ο διάλογος μεταξύ φορέων εκμετάλλευσης και ιδιοκτητών και όλων των κρατών μελών θα πρέπει να βασίζεται στα συναφή υφιστάμενα διεθνή νομικά μέσα και στο δίκαιο της Ένωσης όσον αφορά την πρόσβαση σε σχετικές με το περιβάλλον πληροφορίες, με την επιφύλαξη οιασδήποτε επιτακτικής ανάγκης σχετικά με την ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.
(47)
Η αξία της συνεργασίας μεταξύ των υπεράκτιων αρχών έχει αποδειχθεί ξεκάθαρα από τις δραστηριότητες του φόρουμ των Αρχών Εποπτείας Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων της Βόρειας Θάλασσας και του Διεθνούς φόρουμ των Ρυθμιστικών Φορέων. Παρόμοια συνεργασία έχει θεσπιστεί για το σύνολο της Ένωσης στο πλαίσιο ομάδας εμπειρογνωμόνων, της Ομάδας Αρχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι αρμόδιες για την Υπεράκτια Εκμετάλλευση Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (EUOAG) (14), καθήκον της οποίας είναι η προώθηση αποδοτικής συνεργασίας μεταξύ εθνικών αντιπροσώπων και της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων της διάδοσης βέλτιστων πρακτικών και επιχειρησιακών πληροφοριών, του καθορισμού προτεραιοτήτων για τη βελτίωση των προτύπων και της παροχής συμβουλών στην Επιτροπή σχετικά με την κανονιστική μεταρρύθμιση.
(48)
Η αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και τα σχέδια αντιμετώπισης σοβαρών ατυχημάτων θα πρέπει να καταστούν αποτελεσματικότερα μέσω συστηματικής και προγραμματισμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και του κλάδου πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και μέσω ανταλλαγής συμβατών μέσων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της εμπειρογνωμοσύνης. Κατά περίπτωση, η αντιμετώπιση και τα σχέδια αυτά θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν τους πόρους και τη βοήθεια που είναι διαθέσιμοι εντός της Ένωσης, ιδίως μέσω του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας («Οργανισμός»), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 (15), και του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ένωσης, που θεσπίστηκε με την απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου (16). Θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να ζητούν συμπληρωματική βοήθεια από τον Οργανισμό μέσω του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ένωσης.
(49)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1406/2002, ο Οργανισμός συστάθηκε με σκοπό τη διασφάλιση υψηλού, ομοιόμορφου και αποτελεσματικού επιπέδου ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και πρόληψης της ρύπανσης που προέρχεται από πλοία εντός της Ένωσης, καθώς και τη διασφάλιση αντιμετώπισης της ρύπανσης της θάλασσας που προκαλείται από εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(50)
Κατά την υλοποίηση των υποχρεώσεων στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι τα θαλάσσια ύδατα που καλύπτονται από την κυριαρχία ή τα κυριαρχικά δικαιώματα και τη δικαιοδοσία των κρατών μελών αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των τεσσάρων θαλάσσιων περιοχών που προσδιορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, συγκεκριμένα της Βαλτικής Θάλασσας, του Βορειοανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, της Μεσογείου Θάλασσας και της Μαύρης Θάλασσας. Για τον λόγο αυτό, η Ένωση θα πρέπει, κατά προτεραιότητα, να ενισχύσει τον συντονισμό με τρίτες χώρες που ασκούν κυριαρχία ή έχουν κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία σε θαλάσσια ύδατα των εν λόγω θαλάσσιων περιοχών. Κατάλληλα πλαίσια συνεργασίας είναι, μεταξύ άλλων, οι περιφερειακές συμβάσεις για τις θάλασσες, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 σημείο 10 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.
(51)
Όσον αφορά τη Μεσόγειο Θάλασσα, σε συνδυασμό με την παρούσα οδηγία, έγιναν οι αναγκαίες ενέργειες για την προσχώρηση της Ένωσης στο πρωτόκολλο για την προστασία της Μεσογείου Θάλασσας από ρύπανση που προέρχεται από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και του θαλάσσιου βυθού και του υπεδάφους (17) («Πρωτόκολλο Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων») και στη σύμβαση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου («Σύμβαση της Βαρκελώνης»), που συνήφθη με την απόφαση 77/585/ΕΟΚ του Συμβουλίου (18).
(52)
Τα ύδατα της Αρκτικής είναι ένα γειτονικό θαλάσσιο περιβάλλον που έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ένωση και παίζει σημαντικό ρόλο στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι σοβαρές περιβαλλοντικές ανησυχίες σχετικά με τα ύδατα της Αρκτικής απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή προκειμένου να διασφαλιστεί η περιβαλλοντική προστασία της Αρκτικής από οποιεσδήποτε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης, λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων και την ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο Αρκτικό Συμβούλιο παροτρύνονται να προωθήσουν με αποφασιστικότητα ύψιστα πρότυπα περιβαλλοντικής ασφάλειας για αυτό το ευαίσθητο και μοναδικό οικοσύστημα, π.χ. μέσω της θέσπισης διεθνών μέσων για την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση ρύπανσης της Αρκτικής από πετρέλαιο, καθώς και μέσω της αξιοποίησης, μεταξύ άλλων, των εργασιών της Ομάδας Δράσης που συστάθηκε από το Αρκτικό Συμβούλιο και των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών του Αρκτικού Συμβουλίου σχετικά με την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(53)
Τα εθνικά εξωτερικά σχέδια καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης θα πρέπει να βασίζονται σε εκτίμηση κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη τις εκθέσεις περί μεγάλων κινδύνων για τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται στα οικεία υπεράκτια ύδατα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πλέον επίκαιρες κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση και τη χαρτογράφηση των κινδύνων στο πλαίσιο της διαχείρισης καταστροφών όπως συντάσσονται από την Επιτροπή.
(54)
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης απαιτεί άμεση δράση από τον φορέα εκμετάλλευσης και τον ιδιοκτήτη και στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών που συντονίζουν τη χρησιμοποίηση πρόσθετων πόρων για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης κατά την εξέλιξη της κατάστασης. Αυτή η αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης ενδελεχή διερεύνηση της εκτάκτου ανάγκης, η οποία θα πρέπει να αρχίζει χωρίς καθυστέρηση προκειμένου να διασφαλίζεται η ελαχιστοποίηση των απωλειών σχετικών πληροφοριών και στοιχείων. Μετά από έκτακτη ανάγκη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξάγουν τα δέοντα συμπεράσματα και να λαμβάνουν κάθε απαραίτητο μέτρο.
(55)
Έχει ιδιαίτερη σημασία να είναι διαθέσιμες για την επακόλουθη διερεύνηση όλες οι σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών στοιχείων και παραμέτρων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου συγκεντρώνονται τα σχετικά δεδομένα και ότι, σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, διασφαλίζονται τα σχετικά δεδομένα και ενισχύεται αναλόγως η συλλογή δεδομένων. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση κατάλληλων τεχνικών μέσων για την προώθηση της αξιοπιστίας και της καταγραφής των σχετικών δεδομένων και για να εμποδίζουν κάθε πιθανή παραποίησή τους.
(56)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να θεσπισθούν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για παραβάσεις.
(57)
Προκειμένου να προσαρμοστούν ορισμένα παραστήματα ώστε να περιληφθούν πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να καταστούν απαραίτητες υπό το φως της τεχνικής προόδου, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την τροποποίηση των απαιτήσεων ορισμένων παραρτημάτων της παρούσας οδηγίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(58)
Ο ορισμός της ζημίας των υδάτων στην οδηγία 2004/35/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να εξασφαλιστεί ότι η ευθύνη των κατόχων άδειας δυνάμει της εν λόγω οδηγίας ισχύει για τα θαλάσσια ύδατα των κρατών μελών κατά τα οριζόμενα στην οδηγία 2008/56/ΕΚ.
(59)
Πολλές διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν αφορούν τα περίκλειστα κράτη μέλη, δηλαδή την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο και τη Σλοβακία. Είναι ωστόσο επιθυμητό τα εν λόγω κράτη μέλη να προάγουν τις αρχές και τα υψηλά πρότυπα που προβλέπονται στο ενωσιακό δίκαιο για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου κατά τις διμερείς επαφές τους με τρίτες χώρες και με σχετικούς διεθνείς οργανισμούς.
(60)
Οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν επιτρέπονται από όλα τα κράτη μέλη τα οποία διαθέτουν υπεράκτια, εντός της δικαιοδοσίας τους. Τα εν λόγω κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στη χορήγηση αδειών και την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με τέτοιες εργασίες. Συνεπώς η υποχρέωση των εν λόγω κρατών μελών να μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο και να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις της παρούσης οδηγίας θα ήταν δυσανάλογη και περιττή. Ωστόσο, οι ακτές τους μπορούν να επηρεαστούν από ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ως εκ τούτου, τα εν λόγω κράτη μέλη θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν και να ερευνήσουν σοβαρά ατυχήματα και θα πρέπει να συνεργάζονται μέσω σημείων επαφής με άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και τρίτες χώρες.
(61)
Λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, τα περίκλειστα κράτη μέλη ούτε συμμετέχουν στη χορήγηση αδειών και την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, ούτε μπορούν να επηρεαστούν από τέτοια ατυχήματα που συμβαίνουν στα υπεράκτια ύδατα άλλων κρατών μελών. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο τις περισσότερες από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο, όταν μια εταιρεία η οποία συμμετέχει, η ίδια ή μέσω θυγατρικών της, σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης είναι καταχωρισμένη σε περίκλειστο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει να ζητεί από την εν λόγω εταιρεία να υποβάλει έκθεση για ατυχήματα που συμβαίνουν σε τέτοιες εργασίες, η οποία μπορεί να κοινοποιείται σε επίπεδο Ένωσης, προκειμένου όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στην Ένωση να επωφελούνται από την πείρα που αποκτάται από τέτοια ατυχήματα.
(62)
Πέραν των μέτρων που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία, η Επιτροπή θα πρέπει να διερευνήσει άλλα κατάλληλα μέσα για τη βελτίωση της πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους.
(63)
Οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι έχουν πρόσβαση σε επαρκείς υλικούς, ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων. Ωστόσο, δεδομένου ότι κανένα από τα υπάρχοντα μέσα χρηματοοικονομικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων επιμερισμού του κινδύνου, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει όλες τις πιθανές συνέπειες σοβαρών ατυχημάτων, η Επιτροπή θα πρέπει να προβεί σε περαιτέρω αναλύσεις και μελέτες των κατάλληλων μέτρων που θα διασφαλίσουν επαρκώς αυστηρό καθεστώς ευθύνης για ζημίες σχετιζόμενες με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, απαιτήσεις σχετικά με την οικονομική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένης της διαθεσιμότητας ενδεδειγμένων μέσων χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ή άλλες διευθετήσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει εξέταση σκοπιμότητας μηχανισμού αμοιβαίας αποζημίωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τα πορίσματά της, συνοδευόμενη, αν κριθεί αναγκαίο, με προτάσεις.
(64)
Σε επίπεδο Ένωσης, είναι σημαντικό να συμπληρωθούν τα τεχνικά πρότυπα με αντίστοιχο νομικό πλαίσιο νομοθεσίας περί ασφάλειας των προϊόντων και τα εν λόγω πρότυπα να ισχύουν για όλες τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών και όχι μόνο για τις μη κινητές εγκαταστάσεις παραγωγής. Η Επιτροπή θα πρέπει συνεπώς να αναλύσει περαιτέρω τα πρότυπα για την ασφάλεια των προϊόντων που ισχύουν για τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
(65)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται, συνεπώς, λόγω της έκτασης και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του εν λόγω στόχου,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστες απαιτήσεις για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων κατά τη διάρκεια υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και τον περιορισμό των συνεπειών τέτοιων ατυχημάτων.
2. Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη δικαίου της Ένωσης όσον αφορά την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων κατά την εργασία, ιδίως τις οδηγίες 89/391/ΕΟΚ και 92/91/ΕΟΚ.
3. Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 2001/42/EC, 2003/4/ΕΚ (19), 2003/35/ΕΚ, 2010/75/ΕΕ (20) και 2011/92/ΕΕ.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:
1)
«σοβαρό ατύχημα» σημαίνει, όσον αφορά εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή:
α)
περιστατικό που περιλαμβάνει έκρηξη, πυρκαγιά, απώλεια ελέγχου της γεώτρησης ή απελευθέρωση πετρελαίου, φυσικού αερίου ή επικίνδυνων ουσιών που συνοδεύεται από ή είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό ανθρώπων,
β)
περιστατικό που έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή ζημία στην εγκατάσταση ή τη συνδεδεμένη υποδομή και συνοδεύεται από ή είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό ανθρώπων,
γ)
οιοδήποτε άλλο περιστατικό επιφέρει βίαιο θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό πέντε ή περισσότερων προσώπων τα οποία βρίσκονται επί της υπεράκτιας εγκατάστασης από την οποία πηγάζει η πηγή του κινδύνου ή τα οποία ασχολούνται με υπεράκτια εργασία πετρελαίου και φυσικού αερίου σε σχέση με την εγκατάσταση ή τη συνδεδεμένη υποδομή ή
δ)
οποιοδήποτε σοβαρό περιβαλλοντικό περιστατικό προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ).
Για τους σκοπούς διαπίστωσης εάν ένα περιστατικό συνιστά σοβαρό ατύχημα κατά τα στοιχεία α), β) ή δ), εγκατάσταση που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν είναι επανδρωμένη αντιμετωπίζεται σαν να ήταν επανδρωμένη,
2)
«υπεράκτιος» σημαίνει ευρισκόμενος στα χωρικά ύδατα, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη ή στην υφαλοκρηπίδα κράτους μέλους κατά την έννοια της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας,
3)
«υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου» σημαίνει όλες τις δραστηριότητες που συνδέονται με εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού, του προγραμματισμού, της κατασκευής, της λειτουργίας και του παροπλισμού της, οι οποίες σχετίζονται με την εξερεύνηση και την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, μη συμπεριλαμβανομένης όμως της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου από μία ακτή σε άλλη,
4)
«κίνδυνος» σημαίνει τον συνδυασμό της πιθανότητας ενός συμβάντος και των επιπτώσεων του εν λόγω συμβάντος,
5)
«φορέας εκμετάλλευσης» σημαίνει την οντότητα που έχει διορίσει ο κάτοχος άδειας ή η αδειοδοτούσα αρχή για να διεξάγει υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου του προγραμματισμού και της εκτέλεσης εργασιών γεώτρησης ή της διαχείρισης και του ελέγχου των λειτουργιών παραγωγικής εγκατάστασης,
6)
«κατάλληλος» σημαίνει σωστός ή απολύτως ενδεδειγμένος, λαμβανομένων υπόψη της αναλογικής προσπάθειας και του κόστους, για συγκεκριμένη απαίτηση ή κατάσταση, ο οποίος βασίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία και αποδεικνύεται από σχετική ανάλυση, σύγκριση με κατάλληλα πρότυπα ή άλλες λύσεις εφαρμοζόμενες σε ανάλογες περιπτώσεις από άλλες αρχές ή άλλο κλάδο,
7)
«οντότητα» σημαίνει οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή οποιαδήποτε ομάδα τέτοιων προσώπων,
8)
«αποδεκτός», όσον αφορά έναν κίνδυνο, σημαίνει το επίπεδο κινδύνου για το οποίο ο χρόνος, το κόστος ή η προσπάθεια να μειωθεί περαιτέρω θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογοι με οφέλη από τέτοια μείωση. Κατά την εκτίμηση τού κατά πόσον ο χρόνος, το κόστος ή η προσπάθεια θα ήταν κατάφωρα δυσανάλογοι του οφέλους από την περαιτέρω μείωση του κινδύνου, λαμβάνονται υπόψη οι βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τα επίπεδα κινδύνου που αντιστοιχούν στη δραστηριότητα,
9)
«άδεια» σημαίνει τη χορήγηση έγκρισης για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σύμφωνα με την οδηγία 94/22/ΕΚ,
10)
«περιοχή αδειοδότησης» σημαίνει τη γεωγραφική περιοχή που καλύπτεται από την άδεια,
11)
«κάτοχος άδειας» σημαίνει τον δικαιούχο ή τους συνδικαιούχους άδειας,
12)
«εργολάβος» σημαίνει οποιαδήποτε οντότητα στην οποία ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης αναθέτει με σύμβαση την πραγματοποίηση συγκεκριμένων καθηκόντων για λογαριασμό του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη,
13)
«αδειοδοτούσα αρχή» σημαίνει τη δημόσια αρχή η οποία είναι υπεύθυνη για τη χορήγηση αδειών ή την παρακολούθηση της χρησιμοποίησης αδειών κατά τα προβλεπόμενα στην οδηγία 94/22/ΕΚ,
14)
«αρμόδια αρχή» σημαίνει τη δημόσια αρχή που διορίζεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και είναι υπεύθυνη για τα καθήκοντα που της ανατίθενται δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαρτίζεται από έναν ή περισσότερους δημόσιους φορείς,
15)
«εξερεύνηση» σημαίνει την ανόρυξη γεώτρησης σε περιοχή αναζήτησης και όλες τις συναφείς υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου πριν από τις εργασίες που σχετίζονται με την παραγωγή,
16)
«παραγωγή» σημαίνει την υπεράκτια εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα υπόγεια στρώματα της περιοχής αδειοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της υπεράκτιας επεξεργασίας πετρελαίου και φυσικού αερίου και της μεταφοράς του μέσω συνδεδεμένης υποδομής,
17)
«μη παραγωγική εγκατάσταση» σημαίνει εγκατάσταση άλλη από εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου,
18)
«κοινό» σημαίνει μία ή περισσότερες οντότητες, καθώς και, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, τις ενώσεις, τις οργανώσεις ή τις ομάδες τους,
19)
«εγκατάσταση» σημαίνει μια ακίνητη, σταθερή ή κινητή εγκατάσταση ή τον συνδυασμό εγκαταστάσεων που συνδέονται μόνιμα μεταξύ τους με γέφυρες ή άλλες κατασκευές, η οποία χρησιμοποιείται σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου ή συνδέεται με τις εργασίες αυτές. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν υπεράκτιες κινητές μονάδες ανόρυξης γεώτρησης μόνο εφόσον τοποθετηθούν σε υπεράκτια ύδατα με στόχο την εκτέλεση εργασιών ανόρυξης γεώτρησης, εργασιών παραγωγής ή άλλων εργασιών που συνδέονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
20)
«παραγωγική εγκατάσταση» σημαίνει εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την παραγωγή,
21)
«συνδεδεμένη υποδομή» σημαίνει, εντός της ζώνης ασφαλείας ή εντός γειτονικής ζώνης σε μεγαλύτερη απόσταση από την εγκατάσταση, κατ’ επιλογή του κράτους μέλους:
α)
οποιαδήποτε γεώτρηση και σχετικές κατασκευές, συμπληρωματικές μονάδες και συσκευές που συνδέονται με την εγκατάσταση,
β)
οποιαδήποτε μηχανήματα ή κατασκευές βρίσκονται τοποθετημένα ή είναι στερεωμένα στην κύρια κατασκευή της εγκατάστασης,
γ)
οποιαδήποτε συνδεδεμένα μηχανήματα ή κατασκευές αγωγού,
22)
«αποδοχή», όσον αφορά την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, σημαίνει τη γραπτή επικοινωνία εκ μέρους της αρμόδιας αρχής στον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη ότι η έκθεση, εάν εφαρμοστεί όπως ορίζεται στην ίδια, ικανοποιεί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η αποδοχή δεν συνεπάγεται καμία μεταβίβαση ευθύνης για τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων στην αρμόδια αρχή,
23)
«μεγάλος κίνδυνος» σημαίνει κατάσταση που είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σοβαρό ατύχημα,
24)
«εργασίες γεώτρησης» σημαίνει οποιαδήποτε σχετική με γεώτρηση εργασία η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει ακούσια εκροή υλικών και η οποία είναι πιθανόν να οδηγήσει σε σοβαρό ατύχημα, συμπεριλαμβανομένης της ανόρυξης γεώτρησης, της επισκευής ή της τροποποίησης γεώτρησης, της αναστολής των εργασιών γεώτρησης και της οριστικής εγκατάλειψης γεώτρησης,
25)
«συνδυασμένες εργασίες» σημαίνει τις εργασίες οι οποίες εκτελούνται από εγκατάσταση από κοινού με άλλη εγκατάσταση ή εγκαταστάσεις για σκοπούς συναφείς με την άλλη εγκατάσταση ή εγκαταστάσεις και επηρεάζουν ουσιωδώς τους κινδύνους για την ασφάλεια προσώπων ή την προστασία του περιβάλλοντος σε μια ή σε όλες τις εγκαταστάσεις,
26)
«ζώνη ασφαλείας» σημαίνει την περιοχή εντός απόστασης 500 μέτρων από οποιοδήποτε σημείο της εγκατάστασης, η οποία ορίζεται από το κράτος μέλος,
27)
«ιδιοκτήτης» σημαίνει οντότητα εξουσιοδοτημένη κατά τον νόμο να ελέγχει τη λειτουργία μη παραγωγικής εγκατάστασης,
28)
«εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» σημαίνει σχέδιο το οποίο εκπονούν οι φορείς εκμετάλλευσης ή οι ιδιοκτήτες σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας σχετικά με τα μέτρα για την πρόληψη της κλιμάκωσης ή τον περιορισμό των συνεπειών σοβαρού ατυχήματος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
29)
«ανεξάρτητη επαλήθευση» σημαίνει την εκτίμηση και την επιβεβαίωση της εγκυρότητας συγκεκριμένων γραπτών δηλώσεων οντότητας ή οργανωτικής δομής του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη που δεν υπόκειται στον έλεγχο ή στην επιρροή της οντότητας ή της οργανωτικής δομής που χρησιμοποιεί τις εν λόγω δηλώσεις,
30)
«ουσιαστική αλλαγή» σημαίνει:
α)
στην περίπτωση έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων, αλλαγή στη βάση επί της οποίας έγινε δεκτή η αρχική έκθεση, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, υλικών τροποποιήσεων, διαθεσιμότητας νέων γνώσεων ή νέας τεχνολογίας και αλλαγών στην επιχειρησιακή διαχείριση,
β)
στην περίπτωση κοινοποίησης εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών, αλλαγή στη βάση επί της οποίας υποβλήθηκε η αρχική κοινοποίηση, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, υλικών τροποποιήσεων, αντικατάστασης μιας εγκατάστασης με άλλη, διαθεσιμότητας νέων γνώσεων ή νέας τεχνολογίας και αλλαγών στην επιχειρησιακή διαχείριση,
31)
«έναρξη των εργασιών» σημαίνει το χρονικό σημείο κατά το οποίο η εγκατάσταση ή η συνδεδεμένη υποδομή συμμετέχει για πρώτη φορά στις εργασίες για τις οποίες είναι σχεδιασμένη,
32)
«αποτελεσματικότητα αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας» σημαίνει την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αντιμετώπισης διαρροής κατά την αντιμετώπιση πετρελαιοκηλίδας, με βάση την ανάλυση της συχνότητας, της διάρκειας και της χρονικής στιγμής των περιβαλλοντικών συνθηκών που θα καθιστούσαν αδύνατη την αντιμετώπισή της. Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας πρέπει να εκφράζεται ως ποσοστό του χρόνου που δεν υφίστανται τέτοιες συνθήκες και πρέπει να περιλαμβάνει περιγραφή των λειτουργικών περιορισμών που τίθενται στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις ως αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης,
33)
«κρίσιμα στοιχεία ασφάλειας και περιβάλλοντος» σημαίνει τα μέρη μιας εγκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών προγραμμάτων, σκοπός των οποίων είναι να αποτρέψουν ένα σοβαρό ατύχημα ή να περιορίσουν τις συνέπειές του, ή η αστοχία των οποίων θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρό ατύχημα ή να συντελέσει κατά τρόπο ουσιαστικό στην πρόκληση σοβαρού ατυχήματος,
34)
«τριμερής διαβούλευση» σημαίνει επίσημη διευθέτηση που καθιστά δυνατό τον διάλογο και τη συνεργασία ανάμεσα στην αρμόδια αρχή, τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες, καθώς και τους εκπροσώπους των εργαζομένων,
35)
«κλάδος» σημαίνει τις οντότητες που εμπλέκονται άμεσα σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία ή των οποίων οι δραστηριότητες συνδέονται στενά με τις εν λόγω εργασίες,
36)
«εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» σημαίνει τοπική, εθνική ή περιφερειακή στρατηγική για την πρόληψη της κλιμάκωσης ή τον περιορισμό των συνεπειών σοβαρού ατυχήματος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, με αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων στον φορέα εκμετάλλευσης πόρων, όπως περιγράφεται στο σχετικό εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, και τυχόν συμπληρωματικών πόρων που διατίθενται από τα κράτη μέλη,
37)
«σοβαρό περιβαλλοντικό περιστατικό» σημαίνει περιστατικό που προκαλεί ή είναι πιθανό να προκαλέσει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, σύμφωνα με την οδηγία 2004/35/ΕΚ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΥΠΕΡΑΚΤΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Άρθρο 3
Γενικές αρχές διαχείρισης κινδύνου σε υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους φορείς εκμετάλλευσης να διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή σοβαρών ατυχημάτων που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης δεν απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας λόγω του γεγονότος ότι πράξεις ή παραλείψεις που οδήγησαν ή συνέβαλαν σε σοβαρά ατυχήματα εκτελέστηκαν από εργολάβους.
3. Σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για τον περιορισμό των συνεπειών του στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον.
4. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους φορείς εκμετάλλευσης να διασφαλίζουν ότι οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτελούνται βάσει συστηματικής διαχείρισης κινδύνου κατά τρόπον ώστε οι εναπομένοντες κίνδυνοι σοβαρών ατυχημάτων για τους ανθρώπους, το περιβάλλον και τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις να είναι ανεκτοί.
Άρθρο 4
Ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια και το περιβάλλον σε σχέση με τις άδειες
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις για τη χορήγηση ή τη μεταβίβαση αδειών εκτέλεσης υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου λαμβάνουν υπόψη την ικανότητα του αιτούντος τέτοια άδεια να πληροί τις απαιτήσεις για εργασίες στο πλαίσιο της άδειας, όπως απαιτείται στις σχετικές διατάξεις του ενωσιακού δικαίου, ιδίως δε της παρούσας οδηγίας.
2. Συγκεκριμένα, κατά την αξιολόγηση της τεχνικής και οικονομικής ικανότητας του αιτούντος άδεια, λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα εξής:
α)
ο κίνδυνος, η επικινδυνότητα και τυχόν άλλες συναφείς πληροφορίες που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη περιοχή αδειοδότησης, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, του κόστους της υποβάθμισης του θαλασσίου περιβάλλοντος σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2008/56/ΕΚ,
β)
το συγκεκριμένο στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου,
γ)
οι χρηματοοικονομικές δυνατότητες του αιτούντος, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε χρηματικοοικονομικής ασφάλειας, για την κάλυψη των ευθυνών που ενδέχεται να προκύψουν από τις εν λόγω υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης για ενδεχόμενες οικονομικές ζημίες όταν αυτή η ευθύνη προβλέπεται στην εθνική νομοθεσία,
δ)
οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τις επιδόσεις του αιτούντος όσον αφορά την ασφάλεια και το περιβάλλον, μεταξύ άλλων και όσον αφορά σοβαρά ατυχήματα, εφόσον ενδείκνυται για τις εργασίες για τις οποίες ζητήθηκε η χορήγηση άδειας.
Πριν από τη χορήγηση ή τη μεταβίβαση άδειας υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, η αδειοδοτούσα αρχή ζητεί, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, τη γνώμη της αρμόδιας αρχής.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αδειοδοτούσα αρχή χορηγεί άδεια μόνο στην περίπτωση που θεωρήσει επαρκείς τις αποδείξεις του αιτούντος ότι ο αιτών έχει λάβει ή θα λάβει κατάλληλη μέριμνα, βάσει ρυθμίσεων που θα αποφασιστούν από τα κράτη μέλη, προκειμένου να καλυφθούν ευθύνες που ενδέχεται να προκύψουν από τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου του αιτούντος. Αυτή η μέριμνα τίθεται σε ισχύ και ενεργοποιείται κατά την έναρξη των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους αιτούντες να αποδείξουν, με τον κατάλληλο τρόπο, τις τεχνικές και οικονομικές τους ικανότητες και να παράσχουν οποιαδήποτε άλλη σχετική πληροφορία αναφορικά με την περιοχή που καλύπτεται από την άδεια και το συγκεκριμένο στάδιο υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Τα κράτη μέλη εκτιμούν την επάρκεια της μέριμνας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο προκειμένου να διαπιστώσουν εάν ο αιτών διαθέτει επαρκείς χρηματοοικονομικούς πόρους για την άμεση έναρξη και την απρόσκοπτη συνέχιση όλων των δράσεων που είναι αναγκαίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και την επακόλουθη αποκατάσταση.
Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την ανάπτυξη βιώσιμων χρηματοοικονομικών μέσων και άλλων διευθετήσεων που βοηθούν τους αιτούντες άδεια να αποδείξουν τη χρηματοοικονομική τους ικανότητα σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, τουλάχιστον, διαδικασίες που διασφαλίζουν άμεσο και αποτελεσματικό χειρισμό των αγωγών αποζημίωσης, μεταξύ άλλων και όσον αφορά αποζημιώσεις για διασυνοριακά περιστατικά.
Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους κατόχους άδειας να διατηρούν επαρκείς ικανότητες ώστε να ανταποκρίνονται στις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις τους που προκύπτουν από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
4. Η αδειοδοτούσα αρχή ή ο κάτοχος άδειας διορίζουν τον φορέα εκμετάλλευσης. Όταν ο φορέας εκμετάλλευσης πρόκειται να διοριστεί από τον κάτοχο άδειας, η αδειοδοτούσα αρχή ενημερώνεται εκ των προτέρων για τον διορισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αδειοδοτούσα αρχή, αν κριθεί απαραίτητο σε διαβούλευση με την αρμόδια αρχή, έχει τη δυνατότητα να προβάλει αντιρρήσεις στον διορισμό του φορέα εκμετάλλευσης. Όταν προβάλλεται τέτοια αντίρρηση, τα κράτη μέλη ζητούν από τον κάτοχο άδειας να διορίσει άλλον κατάλληλο φορέα εκμετάλλευσης ή να αναλάβει τις υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
5. Οι διαδικασίες αδειοδότησης για υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που αφορούν μια δεδομένη περιοχή αδειοδότησης οργανώνονται με τρόπο ώστε οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατόπιν εξερεύνησης να μπορούν να εξεταστούν από το κράτος μέλος πριν από την έναρξη της παραγωγής.
6. Όταν εκτιμούνται οι τεχνικές και χρηματοοικονομικές ικανότητες αιτούντος άδεια, δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε περιβαλλοντολογικά ευαίσθητο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον, συγκεκριμένα στα οικοσυστήματα που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο μετριασμού της αλλαγής του κλίματος και προσαρμογής σε αυτήν, όπως είναι τα αλατούχα έλη και τα υποθαλάσσια λιβάδια, καθώς επίσης και στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, όπως είναι οι ειδικές ζώνες διατήρησης σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (21), οι ζώνες ειδικής προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (22) και οι θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές που έχουν συμφωνηθεί από την Ένωση ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη στο πλαίσιο οποιωνδήποτε διεθνών ή περιφερειακών συμφωνιών των οποίων είναι συμβαλλόμενα μέρη.
Άρθρο 5
Συμμετοχή του κοινού όσον αφορά τις επιπτώσεις προγραμματισμένων υπεράκτιων εργασιών εξερεύνησης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στο περιβάλλον
1. Η ανόρυξη γεώτρησης εξερεύνησης από μη παραγωγική εγκατάσταση δεν ξεκινά μέχρις ότου οι σχετικές αρχές του κράτους μέλους διασφαλίσουν ότι το κοινό συμμετέχει σε αρχικό στάδιο και με ουσιαστικό τρόπο στην εξέταση των πιθανών συνεπειών των προγραμματισμένων υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στο περιβάλλον σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης, ιδίως την οδηγία 2001/42/ΕΚ ή την οδηγία 2011/92/ΕΕ, κατά περίπτωση.
2. Όταν το κοινό δεν έχει συμμετάσχει στη διαδικασία σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ισχύουν οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
α)
το κοινό ενημερώνεται, είτε με δημόσιες ανακοινώσεις είτε με άλλα κατάλληλα μέσα, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας, σχετικά με την τοποθεσία όπου σχεδιάζεται να επιτραπούν εργασίες εξερεύνησης,
β)
προσδιορίζεται το ενδιαφερόμενο κοινό, συμπεριλαμβανομένου του κοινού που πλήττεται ή είναι πιθανόν να πληγεί από την απόφαση να επιτραπούν εργασίες εξερεύνησης, ή που έχει συμφέρον απ’ αυτήν, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως εκείνες που προωθούν την προστασία του περιβάλλοντος, και άλλων σχετικών οργανώσεων,
γ)
οι σχετικές πληροφορίες για τέτοιες προγραμματισμένες εργασίες καθίστανται διαθέσιμες στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των πληροφοριών σχετικά με το δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και τον παραλήπτη ενδεχόμενων παρατηρήσεων ή ερωτήσεων,
δ)
το κοινό έχει το δικαίωμα να διατυπώνει παρατηρήσεις και γνώμες όταν όλες οι επιλογές είναι ακόμη ανοικτές, προτού ληφθεί η απόφαση να επιτραπεί η εξερεύνηση,
ε)
κατά τη λήψη των αποφάσεων του σημείου δ), λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα αποτελέσματα της συμμετοχής του κοινού, και
στ)
το οικείο κράτος μέλος ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το κοινό, αφού εξετάσει τις παρατηρήσεις και γνώμες που διατυπώθηκαν, σχετικά με τις αποφάσεις που λήφθηκαν και τους λόγους τους, καθώς και εκτιμήσεις επί των οποίων βασίστηκαν οι εν λόγω αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με τη διαδικασία συμμετοχής του κοινού.
Παρέχονται εύλογα χρονοδιαγράμματα που προβλέπουν επαρκή χρόνο για καθένα από τα διάφορα στάδια συμμετοχής του κοινού.
3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται όσον αφορά περιοχές για τις οποίες είχε χορηγηθεί άδεια πριν από τις 18 Ιουλίου 2013.
Άρθρο 6
Υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός περιοχών αδειοδότησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εγκαταστάσεις παραγωγής και η συνδεδεμένη υποδομή λειτουργούν μόνο σε περιοχές αδειοδότησης και μόνο από φορείς εκμετάλλευσης που έχουν διοριστεί για τον σκοπό αυτό σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τον κάτοχο άδειας να διασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης έχει την ικανότητα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις συγκεκριμένων εργασιών στο πλαίσιο της άδειας.
3. Κατά τη διάρκεια όλων των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, τα κράτη μέλη απαιτούν από τον κάτοχο άδειας να λαμβάνει όλα τα εύλογα μέτρα ώστε να διασφαλίζει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης πληροί τις απαιτήσεις, εκτελεί τις λειτουργίες του και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του δυνάμει της παρούσας οδηγίας.
4. Όταν η αρμόδια αρχή κρίνει ότι ο φορέας εκμετάλλευσης δεν έχει πλέον την ικανότητα να πληροί τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, ενημερώνει την αδειοδοτούσα αρχή. Στη συνέχεια, η αδειοδοτούσα αρχή ειδοποιεί σχετικά τον κάτοχο άδειας και ο κάτοχος άδειας αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκτέλεση των σχετικών καθηκόντων και υποδεικνύει, χωρίς καθυστέρηση, αναπληρωτή φορέα εκμετάλλευσης στην αδειοδοτούσα αρχή.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εργασίες που σχετίζονται με παραγωγικές και μη παραγωγικές εγκαταστάσεις δεν ξεκινούν ή δεν συνεχίζονται μέχρις ότου η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων γίνει αποδεκτή από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εργασίες γεώτρησης ή οι συνδυασμένες εργασίες δεν ξεκινούν ή δεν συνεχίζονται μέχρις ότου η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για τις εμπλεκόμενες εγκαταστάσεις έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Επιπλέον, τέτοιες εργασίες δεν επιτρέπεται να αρχίζουν ή να συνεχίζονται εάν δεν έχει υποβληθεί στην αρμόδια αρχή κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης ή κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία η) ή θ) αντίστοιχα ή εάν η αρμόδια αρχή έχει εκφράσει αντιρρήσεις ως προς το περιεχόμενο κοινοποίησης.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ορίζεται ζώνη ασφαλείας γύρω από μια εγκατάσταση και ότι απαγορεύεται στα σκάφη να εισέρχονται ή να παραμένουν σε αυτήν τη ζώνη.
Η απαγόρευση αυτή όμως δεν ισχύει για σκάφη που εισέρχονται ή παραμένουν στη ζώνη ασφαλείας:
α)
με σκοπό την τοποθέτηση, την επιθεώρηση, τη δοκιμή, την επισκευή, τη συντήρηση, τη μετατροπή, την ανανέωση ή την αφαίρεση οποιουδήποτε υποβρύχιου καλωδίου ή αγωγού που βρίσκεται μέσα ή κοντά στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας,
β)
προκειμένου να παράσχουν υπηρεσίες σε οποιαδήποτε εγκατάσταση ή συνδεδεμένη υποδομή στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας ή να μεταφέρουν πρόσωπα ή αγαθά προς ή από αυτήν,
γ)
προκειμένου να επιθεωρήσουν οποιαδήποτε εγκατάσταση στην εν λόγω ζώνη ασφαλείας υπό την ευθύνη του κράτους μέλους,
δ)
με σκοπό τη διάσωση ή την προσπάθεια διάσωσης ανθρώπινων ζωών ή περιουσίας,
ε)
λόγω επικίνδυνων καιρικών συνθηκών,
στ)
όταν βρίσκονται σε κίνδυνο ή
ζ)
εφόσον συναινεί ο φορέας λειτουργίας, ο ιδιοκτήτης ή το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η ζώνη ασφαλείας.
8. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μηχανισμό για ουσιαστική συμμετοχή σε τριμερή διαβούλευση μεταξύ της αρμοδίας αρχής, των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών, καθώς και των εκπροσώπων των εργαζομένων, με θέμα τον καθορισμό προτύπων και πολιτικών για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων.
Άρθρο 7
Ευθύνη για περιβαλλοντικές ζημίες
Με την επιφύλαξη του υφιστάμενου πεδίου εφαρμογής των ευθυνών σχετικά με την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας δυνάμει της οδηγίας 2004/35/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος άδειας είναι οικονομικά υπεύθυνος για την πρόληψη και αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών, κατά τα οριζόμενα στην εν λόγω οδηγία, που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου οι οποίες πραγματοποιούνται από τον κάτοχο άδειας ή τον φορέα εκμετάλλευσης ή για λογαριασμό τους.
Άρθρο 8
Διορισμός της αρμόδιας αρχής
1. Τα κράτη μέλη διορίζουν αρμόδια αρχή στην οποία ανατίθενται τις ακόλουθες ρυθμιστικές λειτουργίες:
α)
εκτίμηση και αποδοχή εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων, εκτίμηση κοινοποιήσεων μελέτης και εκτίμηση κοινοποιήσεων εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών, καθώς και άλλων παρόμοιων εγγράφων που υποβάλλονται σε αυτήν,
β)
επίβλεψη της συμμόρφωσης των φορέων εκμετάλλευσης και των ιδιοκτητών με την παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων, των ερευνών και των μέτρων επιβολής,
γ)
παροχή συμβουλών σε άλλες αρχές ή φορείς, συμπεριλαμβανομένης της αδειοδοτούσας αρχής,
δ)
κατάρτιση ετήσιων σχεδίων σύμφωνα με το άρθρο 21,
ε)
κατάρτιση εκθέσεων,
στ)
συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές ή με τα σημεία επαφής σύμφωνα με το άρθρο 27.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ανά πάσα στιγμή την ανεξαρτησία και αμεροληψία της αρμόδιας αρχής κατά την άσκηση των ρυθμιστικών της λειτουργιών, ιδίως δε όσον αφορά την παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ). Ως εκ τούτου, αποφεύγονται οι συγκρούσεις συμφερόντων μεταξύ, αφενός, των ρυθμιστικών λειτουργιών της αρμόδιας αρχής και, αφετέρου, των ρυθμιστικών λειτουργιών που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη των υπεράκτιων φυσικών πόρων και την αδειοδότηση υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου στο κράτος μέλος και την είσπραξη και διαχείριση των εσόδων από τις εν λόγω εργασίες.
3. Για την επίτευξη των στόχων της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη έχουν την απαίτηση οι ρυθμιστικές λειτουργίες της αρμόδιας αρχής να ασκούνται στο πλαίσιο αρχής ανεξάρτητης από οιαδήποτε λειτουργία του κράτους μέλους που σχετίζεται με την οικονομική ανάπτυξη των υπεράκτιων φυσικών πόρων και της αδειοδότησης υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός του κράτους μέλους και με τη συλλογή και διαχείριση των εσόδων από τις εν λόγω εργασίες.
Ωστόσο, όταν ο συνολικός αριθμός των κανονικά επανδρωμένων εγκαταστάσεων είναι μικρότερος των έξι, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να μην εφαρμόσει το πρώτο εδάφιο. Η απόφαση αυτή δεν επηρεάζει τις κατά την παράγραφο 2 υποχρεώσεις του.
4. Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού περιγραφή του τρόπου οργάνωσης της αρμόδιας αρχής, αναφέροντας επίσης για ποιο λόγο επέλεξαν αυτόν τον τρόπο οργάνωσης της αρμόδιας αρχής, καθώς επίσης και με ποιον τρόπο έχουν διασφαλίσει την άσκηση των ρυμιστικών λειτουργιών που καθορίζονται στην παράγραφο 1 και την τήρηση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή διαθέτει επαρκείς ανθρώπινους και χρηματοοικονομικούς πόρους προκειμένου να εκτελεί τα κατά την παρούσα οδηγία καθήκοντά της. Οι εν λόγω πόροι είναι ανάλογοι με την έκταση των υπεράκτιων εργασιών εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου στο κράτος μέλος.
6. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν τυπικές συμφωνίες με τους κατάλληλους οργανισμούς της Ένωσης ή άλλους κατάλληλους φορείς, κατά περίπτωση, για την παροχή εξειδικευμένης εμπειρογνωμοσύνης προς υποστήριξη της αρμόδιας αρχής κατά την εκτέλεση των ρυθμιστικών λειτουργιών της. Για τους στόχους της παρούσας παραγράφου, φορέας δεν θεωρείται κατάλληλος εφόσον η αντικειμενικότητά του μπορεί να αμφισβητηθεί λόγω σύγκρουσης συμφερόντων.
7. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μηχανισμούς σύμφωνα με τους οποίους η οικονομική επιβάρυνση της αρμόδιας αρχής κατά την εκτέλεση των κατά την παρούσα οδηγία καθηκόντων της μπορεί να ανακτάται από τους κατόχους άδειας, τους φορείς εκμετάλλευσης ή τους ιδιοκτήτες.
8. Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή αποτελείται από περισσοτέρους του ενός φορείς, τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφύγουν την αλληλοεπικάλυψη των ρυθμιστικών λειτουργιών μεταξύ των φορέων. Τα κράτη μέλη μπορούν να διορίζουν επικεφαλής έναν από τους φορείς που απαρτίζουν την αρμόδια αρχή, με την ευθύνη να συντονίζει τις κατά την παρούσα οδηγία ρυθμιστικές λειτουργίες και να λογοδοτεί στην Επιτροπή.
9. Τα κράτη μέλη αναθεωρούν τις δραστηριότητες της αρμόδιας αρχής και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς της στην εκτέλεση των ρυθμιστικών λειτουργιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 9
Λειτουργία της αρμόδιας αρχής
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή:
α)
δρα ανεξάρτητα από πολιτικές, κανονιστικές αποφάσεις ή άλλους παράγοντες που δεν σχετίζονται με τα καθήκοντά της κατά την παρούσα οδηγία,
β)
καθιστά σαφή την έκταση των ευθυνών της και των ευθυνών του φορέα εκμετάλλευσης και του ιδιοκτήτη για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρών ατυχημάτων δυνάμει της παρούσας οδηγίας,
γ)
θεσπίζει πολιτική, μέθοδο και διαδικασίες για την ενδελεχή εκτίμηση των εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων και των κοινοποιήσεων που έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11, καθώς και για την επίβλεψη συμμόρφωσης προς την παρούσα οδηγία εντός της δικαιοδοσίας του κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων δράσεων επιθεώρησης, διερεύνησης και επιβολής,
δ)
ενημερώνει τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες σχετικά με την πολιτική, τη μέθοδο και τις διαδικασίες σύμφωνα με το στοιχείο γ) και θέτει στη διάθεση του κοινού συνοπτικές παρουσιάσεις τους,
ε)
όπου κρίνεται απαραίτητο, θεσπίζει και εφαρμόζει συντονισμένες ή κοινές διαδικασίες με άλλες αρχές στο κράτος μέλος για την εκτέλεση των καθηκόντων κατά την παρούσα οδηγία, και
στ)
βασίζει την πολιτική, την οργάνωση και τις επιχειρησιακές διαδικασίες της στις αρχές που ορίζονται στο παράρτημα III.
Άρθρο 10
Καθήκοντα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα
1. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (ΕΟΑΘ, εφεξής «Οργανισμός») προσφέρει στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τεχνική και επιστημονική συνδρομή σύμφωνα με την εντολή του δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002.
2. Στο πλαίσιο της εντολής του, ο Οργανισμός:
α)
συνδράμει την Επιτροπή και το πληγέν κράτος μέλος, κατόπιν αιτήματός του, στη διερεύνηση και παρακολούθηση του μεγέθους πετρελαιοκηλίδας ή διαρροής φυσικού αερίου,
β)
συνδράμει τα κράτη μέλη, κατόπιν αιτήματός τους, στην προετοιμασία και εκτέλεση εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, ιδίως όταν υπάρχουν διασυνοριακές επιπτώσεις εντός και πέραν των υπεράκτιων υδάτων των κρατών μελών,
γ)
με βάση τα εξωτερικά και εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών, καταρτίζει μαζί με τα κράτη μέλη και τους φορείς εκμετάλλευσης κατάλογο του εξοπλισμού και των υπηρεσιών αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης που είναι διαθέσιμα.
3. Ο Οργανισμός μπορεί, εφόσον του ζητηθεί:
α)
να συνδράμει την Επιτροπή στην εκτίμηση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών, για να ελεγχθεί κατά πόσον τα σχέδια είναι σύμφωνα με την παρούσα οδηγία,
β)
να αναθεωρεί ασκήσεις που επικεντρώνονται στη δοκιμή των διασυνοριακών και ενωσιακών μηχανισμών εκτάκτου ανάγκης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΥΠΕΡΑΚΤΙΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Άρθρο 11
Έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την εκτέλεση υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης υποβάλλει στην αρμόδια αρχή τα ακόλουθα έγγραφα:
α)
την εταιρική πολιτική για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων ή επαρκή περιγραφή της, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 5,
β)
το σύστημα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος, που ισχύει για την εγκατάσταση, ή επαρκή περιγραφή του, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφοι 3 και 5,
γ)
στην περίπτωση προγραμματισμένης παραγωγικής εγκατάστασης, κοινοποίηση σχεδιασμού σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος I μέρος 1,
δ)
περιγραφή της μεθόδου ανεξάρτητης επαλήθευσης σύμφωνα με το άρθρο 17,
ε)
έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13,
στ)
σε περίπτωση ουσιαστικής αλλαγής ή αποξήλωσης εγκατάστασης, τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 13,
ζ)
το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης ή επαρκή περιγραφή του σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 28,
η)
σε περίπτωση εργασιών γεώτρησης, κοινοποίηση των εν λόγω εργασιών γεώτρησης και πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω εργασίες γεώτρησης σύμφωνα με το άρθρο 15,
θ)
στην περίπτωση συνδυασμένων εργασιών, κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 16,
ι)
σε περίπτωση υφιστάμενης παραγωγικής εγκατάστασης που πρόκειται να μετακινηθεί σε νέα τοποθεσία παραγωγής όπου και θα λειτουργεί, κοινοποίηση μετεγκατάστασης σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 1,
ια)
οποιοδήποτε άλλο σχετικό έγγραφο ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα έγγραφα που πρέπει να υποβληθούν βάσει της παραγράφου 1 στοιχεία α), β), δ) και ζ) περιλαμβάνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που ζητείται δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο ε). Η εταιρική πολιτική για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων φορέα εκμετάλλευσης γεώτρησης περιλαμβάνεται επίσης, όταν δεν έχει προηγουμένως υποβληθεί, στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης που πρέπει να υποβληθεί δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο η).
3. Η κοινοποίηση μελέτης που απαιτείται κατά την παράγραφο 1 στοιχείο γ) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή εντός προθεσμίας που ορίζει η αρμόδια αρχή πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία υποβολής της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων σχετικά με την προγραμματισμένη εργασία. Η αρμόδια αρχή ανταποκρίνεται στην κοινοποίηση μελέτης με σχόλια που πρέπει να ληφθούν υπόψη στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
4. Σε περίπτωση που υφιστάμενη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να εισέλθει στα υπεράκτια ύδατα κράτους μέλους ή να απομακρυνθεί από αυτά, ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή εγγράφως πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να εισέλθει στα υπεράκτια ύδατα του κράτους μέλους ή να απομακρυνθεί από αυτά.
5. Η κοινοποίηση μετεγκατάστασης που απαιτείται δυνάμει της παραγράφου 1 στοιχείο ι) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή σε αρκούντως πρώιμο στάδιο της προτεινόμενης διαδικασίας, ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να είναι σε θέση να λάβει υπόψη του όλα τα θέματα που εγείρει η αρμόδια αρχή κατά την εκπόνηση της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων.
6. Σε περίπτωση ουσιαστικής αλλαγής που επηρεάζει την κοινοποίηση μελέτης ή την κοινοποίηση μετεγκατάστασης πριν από την υποβολή της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων, η αρμόδια αρχή ενημερώνεται για την εν λόγω αλλαγή το συντομότερο δυνατόν.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που απαιτείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ε) υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή εντός προθεσμίας που ορίζει η αρμόδια αρχή και η οποία λήγει πριν από την προγραμματισμένη έναρξη των εργασιών.
Άρθρο 12
Έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι o φορέας εκμετάλλευσης καταρτίζει έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση και η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε). Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρη 2 και 5 και επικαιροποιείται όταν κρίνεται απαραίτητο ή όταν το ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα κατάλληλα στάδια της προετοιμασίας της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση και ότι παρέχονται οι απαιτούμενες αποδείξεις σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 2 σημείο 3.
3. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση μπορεί να καταρτίζεται για ομάδα εγκαταστάσεων, εφόσον συμφωνήσει η αρμόδια αρχή.
4. Όταν απαιτούνται περαιτέρω πληροφορίες προτού γίνει δεκτή μια έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, τις πληροφορίες αυτές και υποβάλλει όλες τις απαραίτητες αλλαγές στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
5. Όταν πρόκειται να γίνουν τροποποιήσεις στην παραγωγική εγκατάσταση που συνεπάγονται ουσιαστική αλλαγή ή όταν πρόκειται να αποξηλωθεί σταθερή παραγωγική εγκατάσταση, ο φορέας εκμετάλλευσης καταρτίζει τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, η οποία πρέπει να υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο στ) εντός προθεσμίας που καθορίζει η αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 6.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται ούτε η αποξήλωση ξεκινά προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά την παραγωγική εγκατάσταση.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά παραγωγική εγκατάσταση υπόκειται σε ενδελεχή περιοδική επανεξέταση από τον φορέα εκμετάλλευσης τουλάχιστον ανά πενταετία ή νωρίτερα όταν το ζητά η αρμόδια αρχή. Τα αποτελέσματα της επανεξέτασης κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 13
Έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο ιδιοκτήτης καταρτίζει έκθεση περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση και η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε). H εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρη 3 και 5 και επικαιροποιείται όταν κρίνεται απαραίτητο ή όταν το ζητά η αρμόδια αρχή.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι πραγματοποιείται διαβούλευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα κατάλληλα στάδια της προετοιμασίας της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση και ότι παρέχονται οι απαιτούμενες αποδείξεις σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 3 σημείο 2.
3. Όταν απαιτούνται περαιτέρω πληροφορίες προτού γίνει δεκτή μια έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη ζητούν από τον ιδιοκτήτη να παράσχει, ύστερα από αίτημα της αρμόδιας αρχής, τις πληροφορίες αυτές και να πραγματοποιήσει όλες τις απαραίτητες αλλαγές στην υποβληθείσα έκθεση περί μεγάλων κινδύνων.
4. Όταν πρόκειται να γίνουν τροποποιήσεις στη μη παραγωγική εγκατάσταση που συνεπάγονται ουσιαστική αλλαγή ή όταν πρόκειται να αποξηλωθεί μια σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση, ο ιδιοκτήτης καταρτίζει τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, η οποία πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο στ) εντός προθεσμίας που καθορίζει η αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 6 σημεία 1, 2 και 3.
5. Για σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται ούτε η αποξήλωση ξεκινά προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για τη σταθερή μη παραγωγική εγκατάσταση.
6. Για κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις δεν πραγματοποιούνται προτού η αρμόδια αρχή κάνει δεκτή την τροποποιημένη έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για την κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση.
7. Η έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για μη παραγωγική εγκατάσταση υπόκειται σε ενδελεχή περιοδική επανεξέταση από τον ιδιοκτήτη τουλάχιστον ανά πενταετία ή νωρίτερα όταν το ζητά η αρμόδια αρχή. Τα αποτελέσματα της επανεξέτασης υποβάλλονται στην αρμόδια αρχή.
Άρθρο 14
Εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης ή, κατά περίπτωση, οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα οποία πρέπει να υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ). Τα σχέδια καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 28, λαμβανομένης υπόψη της εκτίμησης κινδύνου σοβαρού ατυχήματος, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά την κατάρτιση της πλέον πρόσφατης έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων. Το σχέδιο περιλαμβάνει ανάλυση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας.
2. Σε περίπτωση που κινητή μη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση εργασιών γεώτρησης, το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης για την εγκατάσταση λαμβάνει υπόψη την εκτίμηση κινδύνου που πραγματοποιήθηκε κατά την κατάρτιση της κοινοποίησης εργασιών γεώτρησης που πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο η). Σε περίπτωση που το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης πρέπει να τροποποιηθεί λόγω της ιδιαίτερης φύσης ή της τοποθεσίας της γεώτρησης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης υποβάλλει το τροποποιημένο εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, ή επαρκή περιγραφή του, στην αρμόδια αρχή ως συμπλήρωμα της σχετικής κοινοποίησης των εργασιών γεώτρησης.
3. Σε περίπτωση που μη παραγωγική εγκατάσταση πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση συνδυασμένων εργασιών, το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης τροποποιείται προκειμένου να καλύπτει τις συνδυασμένες εργασίες και υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή ως συμπλήρωμα της σχετικής κοινοποίησης των συνδυασμένων εργασιών.
Άρθρο 15
Κοινοποίηση και πληροφορίες σχετικά με εργασίες γεώτρησης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης γεώτρησης καταρτίζει την κοινοποίηση που πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο η) στην αρμόδια αρχή. Υποβάλλεται εντός προθεσμίας ορισθείσας από την αρμόδια αρχή πριν από την έναρξη των εργασιών γεώτρησης. Η εν λόγω κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης παρουσιάζει λεπτομερώς τον σχεδιασμό της γεώτρησης και τις προτεινόμενες εργασίες γεώτρησης, σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 4. Στην κοινοποίηση περιλαμβάνεται ανάλυση της αποτελεσματικότητας αντιμετώπισης πετρελαιοκηλίδας.
2. Η αρμόδια αρχή εξετάζει την κοινοποίηση και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως πριν από την έναρξη των εργασιών γεώτρησης, δυνάμενη, μεταξύ άλλων, να απαγορεύσει την έναρξη των εργασιών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης συνεργάζεται με τον ανεξάρτητο φορέα επαλήθευσης κατά τον σχεδιασμό και την προετοιμασία ουσιαστικής αλλαγής στην υποβληθείσα κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 στοιχείο β) και ότι ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην υποβληθείσα κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης. Η αρμόδια αρχή εξετάζει τις εν λόγω αλλαγές και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης της γεώτρησης υποβάλλει εκθέσεις για εργασίες γεώτρησης στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος II. Οι εκθέσεις υποβάλλονται εβδομαδιαίως, ξεκινώντας από την ημέρα έναρξης των εργασιών γεώτρησης, ή ανά διαστήματα που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 16
Κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες που συμμετέχουν σε συνδυασμένες εργασίες καταρτίζουν από κοινού την κοινοποίηση που πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο θ). Η κοινοποίηση περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας από τους ενδιαφερόμενους φορείς εκμετάλλευσης υποβάλλει την κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών στην αρμόδια αρχή. Η κοινοποίηση υποβάλλεται εντός προθεσμίας που ορίζεται από την αρμόδια αρχή πριν από την έναρξη των συνδυασμένων εργασιών.
2. Η αρμόδια αρχή εξετάζει την κοινοποίηση και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως πριν από την έναρξη των συνδυασμένων εργασιών, δυνάμενη, μεταξύ άλλων, να απαγορεύσει την έναρξη των εργασιών.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης που υπέβαλε την κοινοποίηση ενημερώνει αμελλητί την αρμόδια αρχή για κάθε ουσιαστική αλλαγή στην υποβληθείσα κοινοποίηση. Η αρμόδια αρχή εξετάζει τις εν λόγω αλλαγές και, εάν το κρίνει απαραίτητο, ενεργεί δεόντως.
Άρθρο 17
Ανεξάρτητη επαλήθευση
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν μηχανισμούς ανεξάρτητης επαλήθευσης καθώς και την περιγραφή αυτών, οι οποίοι υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και περιλαμβάνουν περιγραφή αυτών των μηχανισμών στο πλαίσιο του συστήματος διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β). Η περιγραφή περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 5.
2. Τα αποτελέσματα της ανεξάρτητης επαλήθευσης δεν θίγουν την ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη για την ορθή και ασφαλή λειτουργία του εξοπλισμού και των συστημάτων που υποβάλλονται σε επαλήθευση.
3. Η επιλογή του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης και ο σχεδιασμός των μηχανισμών ανεξάρτητης επαλήθευσης πληρούν τα κριτήρια του παραρτήματος V.
4. Οι μηχανισμοί ανεξάρτητης επαλήθευσης θεσπίζονται:
α)
όσον αφορά τις εγκαταστάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται με ανεξαρτησία η καταλληλότητα των κρίσιμων στοιχείων ασφάλειας και περιβάλλοντος που καθορίζονται στην εκτίμηση κινδύνου, όπως περιγράφονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων, καθώς επίσης και να διασφαλίζεται ότι το χρονοδιάγραμμα εξέτασης και δοκιμής των κρίσιμων στοιχείων ασφάλειας και περιβάλλοντος είναι κατάλληλο, επικαιροποιημένο και εκτελείται σύμφωνα με τις προβλέψεις,
β)
όσον αφορά τις κοινοποιήσεις εργασιών γεώτρησης, προκειμένου να διασφαλίζεται με ανεξαρτησία ότι ο σχεδιασμός της γεώτρησης και τα μέτρα ελέγχου της γεώτρησης είναι κατάλληλα για τις αναμενόμενες συνθήκες γεώτρησης ανά πάσα στιγμή.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες αντιδρούν και λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, βάσει της γνωμοδότησης του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης.
6. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να διασφαλίζουν ότι οι γνωμοδοτήσεις που λαμβάνονται από τον ανεξάρτητο φορέα επαλήθευσης βάσει της παραγράφου 4 στοιχείο α) και η καταγραφή των δράσεων που αναλαμβάνονται βάσει των εν λόγω γνωμοδοτήσεων κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή και διατηρούνται από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη για περίοδο έξι μηνών μετά την ολοκλήρωση των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου με τις οποίες σχετίζονται.
7. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης φρέατος να διασφαλίζουν ότι οι διαπιστώσεις και οι παρατηρήσεις του ανεξάρτητου φορέα επαλήθευσης βάσει της παραγράφου 4 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, καθώς και οι δράσεις που δίνουν συνέχεια στις εν λόγω διαπιστώσεις και παρατηρήσεις, περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 15.
8. Όσον αφορά παραγωγική εγκατάσταση, ο μηχανισμός επαλήθευσης εγκαθίσταται πριν από την ολοκλήρωση του σχεδιασμού. Όσον αφορά μη παραγωγική εγκατάσταση, ο μηχανισμός εγκαθίσταται πριν την έναρξη εργασιών στα υπεράκτια ύδατα κρατών μελών.
Άρθρο 18
Αρμοδιότητες της αρμόδιας αρχής σε σχέση με εργασίες επί των εγκαταστάσεων
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή:
α)
απαγορεύει τη λειτουργία ή την έναρξη εργασιών σε κάθε εγκατάσταση ή κάθε συνδεδεμένη υποδομή, σε περίπτωση που τα μέτρα που προτείνονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων για την πρόληψη ή τον περιορισμό των επιπτώσεων σοβαρών ατυχημάτων ή οι κοινοποιήσεις εργασιών γεώτρησης ή συνδυασμένων εργασιών που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία η) ή θ) αντίστοιχα κρίνονται ανεπαρκή για την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας,
β)
σε εξαιρετικές περιστάσεις και εφόσον κρίνει ότι δεν διακυβεύονται η ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος, μειώνει το χρονικό διάστημα που απαιτείται μεταξύ της υποβολής της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων ή άλλων εγγράφων που πρέπει να υποβληθούν σύμφωνα με το άρθρο 11 και της έναρξης των εργασιών,
γ)
απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λάβει τα αναλογικά μέτρα που η αρμόδια αρχή θεωρεί απαραίτητα για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 3 παράγραφος 1,
δ)
σε περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται το άρθρο 6 παράγραφος 4, λαμβάνει επαρκή μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η διαρκής ασφάλεια των εργασιών,
ε)
εξουσιοδοτείται να απαιτεί βελτιώσεις και να απαγορεύει, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, τη συνέχιση της λειτουργίας κάθε εγκατάστασης ή τμήματος αυτής ή συνδεδεμένης με αυτήν υποδομής σε περίπτωση που τα αποτελέσματα επιθεώρησης, κρίσης βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4, περιοδικής αναθεώρησης της έκθεσης περί μεγάλων κινδύνων που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο ε) ή αλλαγών στις κοινοποιήσεις που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 11 καταδεικνύουν ότι οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας δεν πληρούνται ή ότι υφίστανται εύλογες ανησυχίες για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου ή εγκαταστάσεων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΛΗΨΗΣ
Άρθρο 19
Πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων από φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να καταρτίζουν έγγραφο στο οποίο εκθέτουν την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που πρέπει να υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο α) και να διασφαλίζουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής σε όλες τις υπεράκτιες εργασίες τους πετρελαίου και φυσικού αερίου, μεταξύ άλλων, λαμβάνοντας κατάλληλα μέτρα παρακολούθησης ώστε να εξασφαλίζουν την αποτελεσματικότητα της πολιτικής. Το έγγραφο περιλαμβάνει τις πληροφορίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα I μέρος 8.
2. Η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων συνεκτιμά την πρωταρχική ευθύνη του φορέα εκμετάλλευσης, μεταξύ άλλων, για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρού ατυχήματος συνεπεία των εργασιών του και για τη διαρκή βελτίωση του ελέγχου των εν λόγω κινδύνων, προκειμένου να διασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας ανά πάσα στιγμή.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες καταρτίζουν έγγραφο για τον καθορισμό συστήματος διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος το οποίο υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β). Το εν λόγω έγγραφο περιλαμβάνει περιγραφή:
α)
των οργανωτικών ρυθμίσεων που θεσπίζουν για τον έλεγχο μεγάλων κινδύνων,
β)
των ρυθμίσεων για την κατάρτιση και την υποβολή εκθέσεων περί μεγάλων κινδύνων, και άλλων εγγράφων, κατά περίπτωση, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, και
γ)
των μηχανισμών ανεξάρτητης επαλήθευσης βάσει του άρθρου 17.
4. Τα κράτη μέλη παρέχουν την ευκαιρία στους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να συμβάλουν στους μηχανισμούς αποτελεσματικής τριμερούς διαβούλευσης που θεσπίζονται βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 8. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δέσμευση φορέα εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτη για συμμετοχή σε τέτοιο μηχανισμό μπορεί να περιγράφεται στην εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων.
5. Η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων και τα συστήματα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος καταρτίζονται σύμφωνα με το παράρτημα I μέρη 8 και 9 και το παράρτημα IV. Ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η εταιρική πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων θεσπίζεται γραπτώς και προσδιορίζει τους συνολικούς στόχους και ρυθμίσεις για τον έλεγχο της πιθανότητας σοβαρού ατυχήματος, παράλληλα με τον τρόπο επίτευξης των εν λόγω στόχων και εφαρμογής των εν λόγω ρυθμίσεων σε εταιρικό επίπεδο,
β)
το σύστημα διαχείρισης ασφάλειας και περιβάλλοντος ενσωματώνεται στο γενικό σύστημα διαχείρισης του φορέα εκμετάλλευσης ή του ιδιοκτήτη και περιλαμβάνει οργανωτική δομή, αρμοδιότητες, πρακτικές, διαδικασίες, μεθόδους και πόρους για τον καθορισμό και την υλοποίηση της εταιρικής πολιτικής πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες καταρτίζουν και διατηρούν πλήρη κατάλογο του εξοπλισμού αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αφορά τις υπεράκτιες εργασίες τους πετρελαίου και φυσικού αερίου.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες, σε διαβούλευση με την αρμόδια αρχή και χρησιμοποιώντας μεθόδους ανταλλαγής γνώσεων, πληροφοριών και εμπειρίας που προβλέπονται στο άρθρο 27 παράγραφος 1, θεσπίζουν και αναθεωρούν πρότυπα και κατευθύνσεις βέλτιστων πρακτικών αναφορικά με τον έλεγχο των μεγάλων κινδύνων, καθ’ όλη τη διάρκεια του σχεδιασμού και του λειτουργικού χρόνου ζωής υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου, και ότι τηρούν τουλάχιστον τα περιγραφόμενα στο παράρτημα VI.
8. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να διασφαλίζουν ότι το έγγραφο για την εταιρική πολιτική τους για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 καλύπτει και τις παραγωγικές και μη παραγωγικές εγκαταστάσεις τους εκτός της Ένωσης.
9. Αν η δραστηριότητα φορέα εκμετάλλευσης ή ιδιοκτήτη συνιστά άμεσο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, στα οποία μπορεί να συμπεριλαμβάνεται, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, η αναστολή της σχετικής δραστηριότητας έως ότου ο κίνδυνος ή η πιθανότητα τεθεί υπό επαρκή έλεγχο. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε περίπτωση που λαμβάνονται τα εν λόγω μέτρα, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης ενημερώνει σχετικά την αρμόδια αρχή αμελλητί και το αργότερο εντός 24 ωρών από τη λήψη των εν λόγω μέτρων.
10. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες λαμβάνουν ενδεδειγμένα μέτρα για τη χρήση κατάλληλων τεχνικών μέσων ή διαδικασιών προκειμένου να προωθήσουν την αξιοπιστία της συλλογής και καταγραφής των σχετικών δεδομένων και να αποτρέπουν πιθανή παραποίησή τους.
Άρθρο 20
Υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που διεξάγονται εκτός της Ένωσης
1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις εγγεγραμμένες στην επικράτειά τους εταιρείες που διεξάγουν, οι ίδιες ή μέσω θυγατρικών, υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτός της Ένωσης, ως κάτοχοι άδειας ή ως φορείς εκμετάλλευσης, να τους υποβάλλουν αναφορά, εφόσον τους ζητηθεί, σχετικά με τις συνθήκες οποιουδήποτε σοβαρού ατυχήματος στο οποίο έχουν εμπλακεί.
2. Στο αίτημα για υποβολή αναφοράς βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, το οικείο κράτος μέλος διευκρινίζει τις λεπτομέρειες των απαιτούμενων πληροφοριών. Οι εν λόγω εκθέσεις αναφοράς ανταλλάσσονται σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1. Τα κράτη μέλη που δεν έχουν αρμόδια αρχή ούτε σημείο επαφής υποβάλλουν τις εκθέσεις αναφοράς που λαμβάνουν στην Επιτροπή.
Άρθρο 21
Διασφάλιση συμμόρφωσης με το ρυθμιστικό πλαίσιο για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες συμμορφώνονται με τα μέτρα που θεσπίζονται στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων και στα σχέδια που αναφέρονται στην κοινοποίηση εργασιών γεώτρησης και στην κοινοποίηση συνδυασμένων εργασιών, που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχεία ε), η) και θ) αντίστοιχα.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες διασφαλίζουν τη μεταφορά της αρμόδιας αρχής ή οποιωνδήποτε άλλων προσώπων ενεργούν υπό την καθοδήγηση της αρμόδιας αρχής προς και από εγκατάσταση ή πλοίο που σχετίζεται με εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς του εξοπλισμού τους, σε εύλογο χρονικό διάστημα, και προσφέρουν στέγαση, γεύματα και άλλα μέσα συντήρησης στο πλαίσιο επισκέψεων στις εγκαταστάσεις, προκειμένου να διευκολύνουν την εποπτεία από την αρμόδια αρχή, συμπεριλαμβανομένων των επιθεωρήσεων, των ερευνών και της επιβολής της συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή καταρτίζει ετήσια σχέδια για την αποτελεσματική εποπτεία - μεταξύ άλλων και μέσω επιθεωρήσεων - των μεγάλων κινδύνων, βάσει της διαχείρισης κινδύνου και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη συμμόρφωση με την έκθεση περί μεγάλων κινδύνων και λοιπών εγγράφων, που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11. Επανεξετάζεται τακτικά η αποτελεσματικότητα των σχεδίων και η αρμόδια αρχή λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για τη βελτίωσή τους.
Άρθρο 22
Εμπιστευτική αναφορά ανησυχιών που σχετίζονται με την ασφάλεια
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή θεσπίζει μηχανισμούς:
α)
για την εμπιστευτική αναφορά ανησυχιών που σχετίζονται με την ασφάλεια και το περιβάλλον, όσον αφορά υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου από κάθε πηγή, και
β)
για τη διερεύνηση τέτοιων αναφορών, διατηρώντας παράλληλα την ανωνυμία των ατόμων που υποβάλλουν τέτοια αναφορά.
2. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους φορείς εκμετάλλευσης και τους ιδιοκτήτες να κοινοποιούν στους υπαλλήλους τους και στους οικείους εργολάβους που σχετίζονται με την εργασία και τους υπαλλήλους τους, λεπτομέρειες των εθνικών ρυθμίσεων για τους μηχανισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, και να διασφαλίζουν ότι στις σχετικές επαγγελματικές καταρτίσεις και ανακοινώσεις γίνεται μνεία σε ανώνυμες αναφορές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
Άρθρο 23
Ανταλλαγή πληροφοριών
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες παρέχουν στην αρμόδια αρχή, τουλάχιστον, τις πληροφορίες που περιγράφονται στο παράρτημα IX.
2. Η Επιτροπή καθορίζει μέσω εκτελεστικής πράξης κοινή μορφή αναφοράς δεδομένων και τις λεπτομέρειες των προς ανταλλαγή πληροφοριών. Η εν λόγω εκτελεστική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2.
Άρθρο 24
Διαφάνεια
1. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα IX.
2. Η Επιτροπή καθορίζει μέσω εκτελεστικής πράξης κοινή μορφή δημοσίευσης, η οποία διευκολύνει τη διασυνοριακή σύγκριση των δεδομένων. Η εν λόγω εκτελεστική πράξη εκδίδεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2. Η κοινή μορφή δημοσίευσης επιτρέπει την αξιόπιστη σύγκριση των εθνικών πρακτικών βάσει του παρόντος άρθρου και του άρθρου 25.
Άρθρο 25
Έκθεση για τις επιπτώσεις στην ασφάλεια και το περιβάλλον
1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετήσια έκθεση στην Επιτροπή στην οποία περιέχονται οι πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα IX σημείο 3.
2. Τα κράτη μέλη ορίζουν την αρμόδια αρχή για την ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 23 και για τη δημοσίευση πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 24.
3. Η Επιτροπή δημοσιεύει ετήσια έκθεση βάσει των πληροφοριών που της παρείχαν με τις εκθέσεις τους τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1.
Άρθρο 26
Διερεύνηση σοβαρού ατυχήματος
1. Τα κράτη μέλη διερευνούν διεξοδικά κάθε σοβαρό ατύχημα που συμβαίνει στη δικαιοδοσία τους.
2. Κοινοποιείται στην Επιτροπή σύνοψη των πορισμάτων της διερεύνησης δυνάμει της παραγράφου 1 είτε μετά την ολοκλήρωση της διερεύνησης είτε μετά την ολοκλήρωση των νομικών διαδικασιών, κατά περίπτωση. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν μη εμπιστευτική μορφή των πορισμάτων.
3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, μετά τη διερεύνηση δυνάμει της παραγράφου 1, η αρμόδια αρχή εφαρμόζει όλες τις συστάσεις που διατυπώνονται στο πλαίσιο της διερεύνησης και εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Άρθρο 27
Συνεργασία μεταξύ κρατών μελών
1. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή του ανταλλάσσει τακτικά γνώσεις, πληροφορίες και εμπειρίες με άλλες αρμόδιες αρχές, μεταξύ άλλων, μέσω της Ομάδας Αρχών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι αρμόδιες για την Υπεράκτια Εκμετάλλευση Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου (EUOAG), καθώς και ότι συμμετέχει σε διαβουλεύσεις με θέμα την εφαρμογή του σχετικού εθνικού και ενωσιακού δικαίου με τον κλάδο, τους λοιπούς ενδιαφερομένους και την Επιτροπή.
Για κράτη μέλη χωρίς υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στη δικαιοδοσία τους, οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο λαμβάνονται από τα σημεία επαφής που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1.
2. Οι σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανταλλασσόμενες γνώσεις, πληροφορίες και εμπειρίες αφορούν κατά κύριο λόγο τη λειτουργικότητα των μέτρων διαχείρισης κινδύνου, πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων, επαλήθευσης συμμόρφωσης και αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που σχετίζονται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εντός της Ένωσης, καθώς και εκτός της Ένωσης, όπου απαιτείται.
3. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι η αρμόδια αρχή του συμμετέχει στον καθορισμό σαφών κοινών προτεραιοτήτων για την κατάρτιση και την επικαιροποίηση προτύπων και κατευθύνσεων προκειμένου να καθοριστεί και να διευκολυνθεί η εφαρμογή και η συνεπής εκτέλεση των βέλτιστων πρακτικών κατά τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
4. Έως τις 19 Ιουλίου 2014, η Επιτροπή υποβάλλει στα κράτη μέλη έκθεση σχετικά με την επάρκεια των εθνικών πόρων εμπειρογνωμοσύνης για τη συμμόρφωση με τις ρυθμιστικές λειτουργίες δυνάμει της παρούσας οδηγίας, η οποία, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, περιλαμβάνει προτάσεις προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν πρόσβαση σε κατάλληλους πόρους εμπειρογνωμοσύνης.
5. Έως τις 19 Ιουλίου 2016, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εθνικά μέτρα που έχουν θεσπίσει όσον αφορά την πρόσβαση σε γνώση, κεφάλαια και εμπειρογνωμοσύνη, συμπεριλαμβανομένων των τυπικών συμφωνιών δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ
Άρθρο 28
Απαιτήσεις σχετικά με τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εσωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που πρέπει να καταρτίζονται από τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη σύμφωνα με το άρθρο 14 και να υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ):
α)
τίθενται χωρίς καθυστέρηση σε εφαρμογή για την αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος ή κατάστασης που ενέχει άμεσο κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος και
β)
συνάδουν με το εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που αναφέρεται στο άρθρο 29.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης και ο ιδιοκτήτης διατηρούν τον εξοπλισμό και την εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, προκειμένου ο εν λόγω εξοπλισμός και εμπειρογνωμοσύνη να είναι διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή και να είναι διαθέσιμοι, όποτε είναι αναγκαίο, στις αρχές που είναι υπεύθυνες για την εκτέλεση του εξωτερικού σχεδίου αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης του κράτους μέλους όπου εφαρμόζεται το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζεται σύμφωνα με το παράρτημα I μέρος 10 και επικαιροποιείται μετά από κάθε ουσιαστική αλλαγή στην έκθεση περί μεγάλων κινδύνων ή στις κοινοποιήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 11. Κάθε τέτοια επικαιροποίηση υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και κοινοποιείται στη σχετική αρχή ή τις σχετικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την κατάρτιση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης για τη συγκεκριμένη περιοχή.
4. Το εσωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης εναρμονίζεται με άλλα μέτρα προστασίας και διάσωσης του προσωπικού από την πληγείσα εγκατάσταση, προκειμένου να διασφαλίζονται ευοίωνες προοπτικές ατομικής ασφάλειας και επιβίωσης.
Άρθρο 29
Εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και ετοιμότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης που καλύπτουν όλες τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου ή τις συνδεδεμένες υποδομές και τις περιοχές που ενδέχεται να πληγούν εντός της δικαιοδοσίας τους. Τα κράτη μέλη διευκρινίζουν τον ρόλο και τις οικονομικές υποχρεώσεις των κατόχων άδειας και των φορέων εκμετάλλευσης στα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
2. Τα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζονται από το κράτος μέλος σε συνεργασία με τους οικείους φορείς εκμετάλλευσης και ιδιοκτήτες και, κατά περίπτωση, με τους κατόχους άδειας και την αρμόδια αρχή και λαμβάνουν υπόψη την πλέον επικαιροποιημένη έκδοση των εσωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των υφιστάμενων ή προβλεπόμενων εγκαταστάσεων ή των συνδεδεμένων υποδομών στην περιοχή που καλύπτεται από το εξωτερικό σχέδιο αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Τα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης καταρτίζονται σύμφωνα με το παράρτημα VII και γνωστοποιούνται στην Επιτροπή, σε άλλα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν και στο κοινό. Κατά την κοινοποίηση των εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που κοινοποιούνται δεν θέτουν κινδύνους για την ασφάλεια των υπεράκτιων εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου και τη λειτουργία τους και δεν βλάπτουν τα οικονομικά συμφέροντα των κρατών μελών ή την ατομική ασφάλεια και ευημερία των υπαλλήλων των κρατών μελών.
4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να επιτύχουν υψηλό επίπεδο συμβατότητας και διαλειτουργικότητας του εξοπλισμού αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και εμπειρογνωμοσύνης μεταξύ όλων των κρατών μελών μιας γεωγραφικής περιοχής και πέραν αυτής, κατά περίπτωση. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τον κλάδο να αναπτύξει εξοπλισμό αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και υπηρεσίες με σύμβαση που είναι συμβατοί και διαλειτουργικοί καθ’ όλη τη γεωγραφική περιοχή.
5. Τα κράτη μέλη τηρούν αρχεία σχετικά με τον εξοπλισμό και τις υπηρεσίες αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης σύμφωνα με το παράρτημα VIII σημείο 1. Τα εν λόγω αρχεία είναι διαθέσιμα στα άλλα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν, στην Επιτροπή και, σε αμοιβαία βάση, σε γειτονικές τρίτες χώρες.
6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης και οι ιδιοκτήτες δοκιμάζουν τακτικά την ετοιμότητά τους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρών ατυχημάτων, σε στενή συνεργασία με τις σχετικές αρχές των κρατών μελών.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές ή, κατά περίπτωση, τα σημεία επαφής εκπονούν σχέδια συνεργασίας για έκτακτες ανάγκες. Τα εν λόγω σχέδια εκτιμούνται τακτικά και επικαιροποιούνται κατά περίπτωση.
Άρθρο 30
Αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ή, κατά περίπτωση, ο ιδιοκτήτης ειδοποιεί αμελλητί τις σχετικές αρχές σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος ή κατάστασης όπου υπάρχει άμεσος κίνδυνος σοβαρού ατυχήματος. Στην εν λόγω ειδοποίηση περιγράφονται οι συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων, όποτε είναι δυνατόν, της προέλευσης, των πιθανών επιπτώσεων στο περιβάλλον και των πιθανών σοβαρών συνεπειών.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, ο φορέας εκμετάλλευσης ή ο ιδιοκτήτης λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της κλιμάκωσής του και τον μετριασμό των επιπτώσεών του. Οι σχετικές αρχές των κρατών μελών μπορούν να συνδράμουν τον φορέα εκμετάλλευσης ή τον ιδιοκτήτη, μεταξύ άλλων με την παροχή πρόσθετων πόρων.
3. Κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης εκτάκτου ανάγκης, το κράτος μέλος συλλέγει τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη διεξοδική διερεύνηση του ατυχήματος σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 1.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Άρθρο 31
Διασυνοριακή ετοιμότητα και αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών στη δικαιοδοσία των οποίων πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Σε περίπτωση που κράτος μέλος εκτιμά ότι ένας μεγάλος κίνδυνος που σχετίζεται με υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου που πρόκειται να διεξαχθούν στη δικαιοδοσία του, ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον άλλου κράτους μέλους, διαβιβάζει, πριν από την έναρξη των εργασιών, τις σχετικές πληροφορίες στο κράτος μέλος που ενδέχεται να επηρεαστεί και επιχειρεί, από κοινού με το εν λόγω κράτος μέλος, να λάβει μέτρα για την αποτροπή ζημίας.
Τα κράτη μέλη που θεωρούν ότι ενδεχομένως θα επηρεαστούν μπορούν να ζητήσουν από το κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου θα διεξαχθεί η υπεράκτια εργασία πετρελαίου και φυσικού αερίου να τους διαβιβάσει όλες τις σχετικές πληροφορίες. Τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν να εκτιμούν από κοινού την αποτελεσματικότητα των μέτρων, με την επιφύλαξη της ευθύνης σχετικά με τις ρυθμιστικές λειτουργίες της αρμόδιας αρχής με δικαιοδοσία για την οικεία εργασία δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ).
2. Οι σοβαροί κίνδυνοι που διαπιστώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 λαμβάνονται υπόψη στα εσωτερικά και εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, προκειμένου να διευκολύνεται η από κοινού αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος.
3. Όπου υπάρχει κίνδυνος ορατών διασυνοριακών επιπτώσεων σε τρίτες χώρες από σοβαρά ατυχήματα, τα κράτη μέλη παρέχουν πληροφορίες, σε αμοιβαία βάση, στις τρίτες χώρες.
4. Τα κράτη μέλη συντονίζουν μεταξύ τους μέτρα που αφορούν περιοχές εκτός της Ένωσης, προκειμένου να αποτρέψουν πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
5. Τα κράτη μέλη ελέγχουν τακτικά την ετοιμότητά τους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ατυχημάτων σε συνεργασία με τα κράτη μέλη που ενδέχεται να επηρεαστούν, τους σχετικούς οργανισμούς της Ένωσης και, σε αμοιβαία βάση, με τρίτες χώρες που ενδέχεται να επηρεαστούν. Η Επιτροπή δύναται να συμβάλλει στη διενέργεια ασκήσεων που επικεντρώνονται στη δοκιμή διασυνοριακών μηχανισμών αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
6. Σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος ή επικείμενης απειλής σοβαρού ατυχήματος που έχει ή μπορεί να έχει διασυνοριακές επιπτώσεις, το κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου λαμβάνει χώρα το γεγονός, ειδοποιεί αμελλητί την Επιτροπή και εκείνα τα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες που ενδεχομένως θα επηρεαστούν από το σοβαρό ατύχημα και παρέχει συνεχώς χρήσιμες πληροφορίες για αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
Άρθρο 32
Διασυνοριακή ετοιμότητα και αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης των κρατών μελών στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου
1. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου ορίζουν σημείο επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών με σχετικά παρακείμενα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου εφαρμόζουν το άρθρο 29 παράγραφοι 4 και 7, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι διαθέτουν επαρκείς υποδομές αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης σε περίπτωση που υφίστανται τις συνέπειες σοβαρού ατυχήματος.
3. Τα κράτη μέλη στη δικαιοδοσία των οποίων δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου συντονίζουν τα εθνικά τους σχέδια αντιμετώπισης σοβαρού ατυχήματος στο θαλάσσιο περιβάλλον με άλλα σχετικά κράτη μέλη, στον βαθμό που απαιτείται, προκειμένου να διασφαλίζεται η πλέον αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρού ατυχήματος.
4. Σε περίπτωση που κράτος μέλος στη δικαιοδοσία του οποίου δεν πραγματοποιούνται υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου πληγεί από σοβαρό ατύχημα:
α)
λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με τα εθνικά σχέδια αντιμετώπισης σοβαρού ατυχήματος που αναφέρονται στην παράγραφο 3,
β)
διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε πληροφορίες έχει στη κατοχή του και είναι διαθέσιμες στη δικαιοδοσία του και οι οποίες μπορεί να είναι χρήσιμες για την πλήρη διερεύνηση του σοβαρού ατυχήματος παρέχονται στο κράτος μέλος που διεξάγει την έρευνα ή τίθενται, κατόπιν αιτήματος, στη διάθεσή του, σύμφωνα με το άρθρο 26.
Άρθρο 33
Συντονισμένη προσέγγιση της ασφάλειας των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διεθνές επίπεδο
1. Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη και με την επιφύλαξη των σχετικών διεθνών συμφωνιών, προάγει τη συνεργασία με τρίτες χώρες που αναλαμβάνουν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ίδιες θαλάσσιες περιοχές με κράτη μέλη.
2. Η Επιτροπή διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών που εκτελούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και των παρακείμενων τρίτων χωρών που εκτελούν παρόμοιες εργασίες, προκειμένου να προάγονται μέτρα πρόληψης και περιφερειακά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης.
3. Η Επιτροπή προάγει υψηλά πρότυπα ασφαλείας για τις υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διεθνές επίπεδο στα σχετικά διεθνή και περιφερειακά φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τα ύδατα της Αρκτικής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 34
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη ορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως τις 19 Ιουλίου 2015 και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 35
Εξουσιοδότηση της Επιτροπής
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 36, με στόχο την προσαρμογή των παραρτημάτων I, ΙΙ, VI και VII ώστε να περιλαμβάνουν πρόσθετες πληροφορίες που μπορεί να καταστούν απαραίτητες λόγω της τεχνικής προόδου. Αυτές οι προσαρμογές δεν οδηγούν σε ουσιαστικές αλλαγές των υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
Άρθρο 36
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 35 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 18 Ιουλίου 2013. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο τέσσερις μήνες πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 35 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που ορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 35 αρχίζει να ισχύει μόνο εφόσον δεν έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός περιόδου δύο μηνών από την κοινοποίηση της εν λόγω πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή αν, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 37
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 38
Τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ
1. Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 2004/35/ΕΚ, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«β)
“Ζημία των υδάτων”, ήτοι οποιαδήποτε ζημία επηρεάζει δυσμενώς σε σημαντικό βαθμό:
i)
την οικολογική, χημική ή ποσοτική κατάσταση ή το οικολογικό δυναμικό, όπως ορίζει η οδηγία 2000/60/ΕΚ, των συγκεκριμένων υδάτων, εξαιρουμένων των δυσμενών επιπτώσεων στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 4 παράγραφος 7 της εν λόγω οδηγίας, ή
ii)
την περιβαλλοντική κατάσταση των συγκεκριμένων θαλάσσιων υδάτων, όπως ορίζει η οδηγία 2008/56/ΕΚ, στον βαθμό που συγκεκριμένες πτυχές της περιβαλλοντικής κατάστασης του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν καλύπτονται ήδη από την οδηγία 2000/60/ΕΚ,».
2. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθούν με την παράγραφο 1 έως τις 19 Ιουλίου 2015. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Άρθρο 39
Εκθέσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο
1. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα χρηματοοικονομικής ασφάλειας και σχετικά με την αντιμετώπιση των αξιώσεων αποζημίωσης, κατά περίπτωση, η οποία συνοδεύεται από προτάσεις.
2. Η Επιτροπή, έως τις 19 Ιουλίου 2015, διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εκτίμησή της της αποτελεσματικότητας των καθεστώτων ευθύνης στην Ένωση όσον αφορά ζημίες που προκαλούνται από υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει εκτίμηση της σκοπιμότητας διεύρυνσης των διατάξεων περί ευθύνης. Η έκθεση συνοδεύεται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από προτάσεις.
3. Η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον είναι σκόπιμο να ενταχθεί συγκεκριμένη συμπεριφορά που οδηγεί σε σοβαρό ατύχημα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω του ποινικού δικαίου (23). Η Επιτροπή υποβάλλει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014 έκθεση με τα πορίσματά της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οποία συνοδεύεται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, από νομοθετικές προτάσεις, με την επιφύλαξη της διάθεσης κατάλληλων πληροφοριών από τα κράτη μέλη.
Άρθρο 40
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Το αργότερο έως τις 19 Ιουλίου 2019, η Επιτροπή εκτιμά την εμπειρία της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις προσπάθειες και τις εμπειρίες των αρμόδιων αρχών.
2. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με το αποτέλεσμα της εν λόγω εκτίμησης. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει οποιεσδήποτε κατάλληλες προτάσεις για την τροποποίηση της παρούσας οδηγίας.
Άρθρο 41
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία έως τις 19 Ιουλίου 2015.
Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Τα μέτρα αυτά, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από αναφορά σε αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Η μέθοδος υποβολής της εν λόγω αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των κύριων μέτρων εθνικού δικαίου τα οποία θεσπίζουν στον τομέα της παρούσας οδηγίας.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο και σύμφωνα με την παράγραφο 5, τα κράτη μέλη που έχουν υπεράκτια ύδατα και δεν πραγματοποιούν υπεράκτιες εργασίες πετρελαίου και φυσικού αερίου στη δικαιοδοσία τους και τα οποία δεν σκοπεύουν να χορηγήσουν άδειες για τέτοιες εργασίες ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και υποχρεούνται να θέτουν σε ισχύ, έως τις 19 Ιουλίου 2015, μόνο τα μέτρα εκείνα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τα άρθρα 20, 32 και 34. Τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν να μη χορηγήσουν άδειες για τέτοιες εργασίες έως ότου μεταφέρουν και εφαρμόσουν τις εναπομένουσες διατάξεις της παρούσας οδηγίας και ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά.
4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 πρώτο εδάφιο και σύμφωνα με την παράγραφο 5, τα περίκλειστα κράτη μέλη υποχρεούνται να θέτουν σε ισχύ, έως τις 19 Ιουλίου 2015, μόνο εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 20.
5. Εάν στις 18 Ιουλίου 2013 καμία επιχείρηση που εκτελεί εργασίες που καλύπτονται από το άρθρο 20 δεν είναι καταχωρισμένη σε κράτος μέλος το οποίο αφορά η παράγραφος 3 ή 4, το εν λόγω κράτος μέλος υποχρεούται να θέσει σε ισχύ εκείνα τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το άρθρο 20 μόνο κατόπιν 12 μηνών μετά από μεταγενέστερη καταχώριση τέτοιας εταιρείας στο εν λόγω κράτος μέλος ή έως τις 19 Ιουλίου 2015, οποιαδήποτε ημερομηνία είναι αργότερη.
Άρθρο 42
Μεταβατικές διατάξεις
1. Όσον αφορά ιδιοκτήτες, φορείς εκμετάλλευσης προγραμματισμένων εγκαταστάσεων παραγωγής και φορείς εκμετάλλευσης που προγραμματίζουν ή εκτελούν εργασίες γεώτρησης, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 έως τις 19 Ιουλίου 2016.
2. Όσον αφορά τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 41 από την ημέρα της προγραμματισμένης κανονιστικής αναθεώρησης των εγγράφων εκτίμησης κινδύνου και το αργότερο έως τις 19 Ιουλίου 2018.
Άρθρο 43
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 44
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 12 Ιουνίου 2013.