NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1024/2013
ze dne 15. října 2013,
kterým se Evropské centrální bance svěřují zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 127 odst. 6 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V minulých desetiletích učinila Unie významný pokrok ve vytváření vnitřního trhu bankovních služeb. V důsledku toho drží v mnoha členských státech významný tržní podíl bankovní skupiny, jež mají ústředí v jiném členském státě, a úvěrové instituce rozložily svou obchodní činnost na různé zeměpisné oblasti, a to jak uvnitř eurozóny, tak mimo ni.
(2)
Aktuální finanční a hospodářská krize ukázala, že by roztříštěnost finančního sektoru mohla ohrozit integritu jednotné měny a vnitřního trhu. Je proto nezbytné prohloubit integraci bankovního dohledu s cílem posílit Unii, obnovit finanční stabilitu a vytvořit základ pro hospodářské oživení.
(3)
Zachování a prohloubení vnitřního trhu bankovních služeb je zásadní pro podporu hospodářského růstu v Unii a přiměřeného financování reálné ekonomiky. Nicméně se ukazuje být čím dál víc problematické. Je prokázáno, že integrace bankovních trhů v Unii se pomalu zastavuje.
(4)
Kromě přijetí posíleného regulačního rámce Unie musí orgány dohledu současně zintenzívnit svůj dohled, aby se v něm odrazily zkušenosti z finanční krize minulých let, a musí být schopny dohlížet na velmi složité a propojené trhy a instituce.
(5)
Dohled nad jednotlivými úvěrovými institucemi v Unii nadále spadá z velké části do působnosti vnitrostátních orgánů. Koordinace mezi orgány dohledu je velmi důležitá, krize však ukázala, že samotná koordinace, zejména v kontextu jednotné měny, nestačí. K zachování finanční stability v Unii a posílení pozitivních účinků integrace trhů na růst a blahobyt je třeba více integrovat povinnosti dohledu. To má význam zvláště pro zajištění uceleného a řádného přehledu o celé bankovní skupině a jejím celkovém zdraví a omezilo by to riziko rozdílných výkladů a vzájemně si odporujících rozhodnutí o jednotlivých subjektech.
(6)
Stabilita úvěrových institucí je v mnoha případech stále úzce napojena na členský stát, v němž jsou usazeny. Pochybnosti o udržitelnosti veřejného dluhu, vyhlídkách na ekonomický růst a životaschopnosti úvěrových institucí vytvářejí negativní, vzájemně se posilující tržní trendy. To může být rizikové pro životaschopnost některých úvěrových institucí, jakož i pro stabilitu finančního systému v eurozóně i v Unii jako celku a může to znamenat výraznou zátěž pro již tak napjaté veřejné finance dotčených členských států.
(7)
Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) (dále jen „EBA“ nebo „orgán EBA“), zřízený v roce 2011 nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví) (1), a Evropský systém dohledu nad finančním trhem (dále jen „ESFS“), zřízený článkem 2 uvedeného nařízení, článkem 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) (dále jen „EIOPA“) (2) a článkem 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 ze dne 24. listopadu 2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy) (3) (dále jen „ESMA“), značně zlepšily spolupráci mezi orgány bankovního dohledu v Unii. Orgán EBA významným způsobem přispívá k rozvoji souboru jednotných pravidel pro finanční služby v Unii a sehrál zásadní úlohu v jednotném provádění rekapitalizace velkých úvěrových institucí Unie, na které se dohodl eurosummit dne 26. října 2011, v souladu s pokyny a podmínkami pro státní podporu přijatými Komisí.
(8)
Evropský parlament požadoval při různých příležitostech, aby byl některý evropský orgán přímo příslušný pro určité úkoly v oblasti dohledu nad finančními institucemi, nejprve se tak vyjádřil ve svém usnesení ze dne 13. dubna 2000 o sdělení Komise o provádění rámce pro finanční trhy: akční plán (4) a poté v usnesení ze dne 21. listopadu 2002 o pravidlech obezřetnostního dohledu v Evropské unii (5).
(9)
V závěrech Evropské rady ze dne 29. června 2012 byl předseda Evropské rady vyzván, aby připravil harmonogram pro dosažení skutečné hospodářské a měnové unie. Téhož dne poukázal eurosummit na to, že jakmile bude účinný jednotný mechanismus dohledu se zapojením Evropské centrální banky (ECB) vytvořen, mohl by mít Evropský mechanismus stability (dále jen „ESM“) v návaznosti na řádné rozhodnutí možnost rekapitalizovat banky v eurozóně přímo a tato rekapitalizace by se opírala o příslušné podmínky, včetně nutnosti souladu s pravidly pro státní podporu.
(10)
Evropská rada dne 19. října 2012 dospěla k závěru, že by se proces zaměřený na prohloubení hospodářské a měnové unie měl opírat o institucionální a právní rámec Unie a měl by se vyznačovat otevřeností a transparentností vůči členským státům, jejichž měnou není euro, a respektováním integrity vnitřního trhu. Součástí jednotného finančního rámce bude jednotný mechanismus dohledu, který bude co nejvíce otevřen všem členským státům, které se jej rozhodnou zúčastnit.
(11)
V Unii by proto měla být vytvořena bankovní unie, která bude podložena rozsáhlým a podrobným jednotným souborem pravidel pro finanční služby na celém vnitřním trhu a bude se skládat z jednotného mechanismu dohledu a nových rámců pro pojištění vkladů a restrukturalizaci. Vzhledem k úzkému propojení a k interakci mezi členskými státy, jejichž měnou je euro, by bankovní unie měla zahrnovat alespoň všechny členské státy eurozóny. V zájmu zachování a prohloubení vnitřního trhu by v rozsahu, v němž to bude institucionálně možné, měla být bankovní unie otevřena též účasti dalších členských států.
(12)
Jednotný mechanismus dohledu je prvním krokem k vytvoření bankovní unie a měl by zajistit, aby politika Unie týkající se obezřetnostního dohledu nad úvěrovými institucemi byla zavedena soudržně a efektivně, aby jednotný soubor pravidel pro finanční služby byl uplatňován stejným způsobem na úvěrové instituce ve všech dotčených členských státech a aby tyto úvěrové instituce podléhaly dohledu nejvyšší kvality, jenž nebude omezován úvahami jiné než obezřetnostní povahy. Jednotný mechanismus dohledu by měl být v souladu zejména s fungováním vnitřního trhu finančních služeb a s volným pohybem kapitálu. Jednotný mechanismus dohledu je základem pro další kroky směřující k bankovní unii. To odráží zásadu, podle níž bude mít ESM po zavedení účinného jednotného mechanismu dohledu možnost na základě běžného rozhodnutí přímo rekapitalizovat banky. Evropská rada ve svých závěrech ze zasedání konaného ve dnech 13. a 14. prosince 2012 uvedla, že „V situaci, kdy se bankovní dohled fakticky přesune na jednotný mechanismus dohledu, bude nezbytný jednotný mechanismus pro řešení problémů bank, který by měl potřebné pravomoci k zajištění toho, aby bylo možné vhodnými nástroji řešit problémy jakékoli banky ve zúčastněných členských státech“ a že by jednotný mechanismus pro řešení problémů bank měl „být založen na příspěvcích samotného finančního sektoru a jeho součástí by měly být vhodné a účinné mechanismy jištění (backstop).“
(13)
ECB jako centrální banka eurozóny s rozsáhlými odbornými znalostmi o makroekonomických záležitostech a záležitostech finanční stability má dobré předpoklady k plnění jasně vymezených úkolů v oblasti dohledu se zaměřením na ochranu stability finančního systému Unie. Bankovním dohledem jsou již v mnoha členských státech pověřeny centrální banky. ECB by proto měly být svěřeny zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k dohledu nad úvěrovými institucemi ve zúčastněných členských státech.
(14)
ECB a příslušné orgány členských států, které nejsou zúčastněnými členskými státy (dále jen „nezúčastněné členské státy“) by měly uzavřít memorandum o porozumění, ve kterém bude obecným způsobem uvedeno, jak spolu budou spolupracovat při plnění svých úkolů dohledu podle právních předpisů Unie ve vztahu k finančním institucím uvedeným v tomto nařízení. V memorandu o porozumění by mohl být mimo jiné upřesněn proces konzultací týkající se rozhodnutí ECB, která mají vliv na dceřiné společnosti nebo pobočky zřízené v nezúčastněném členském státě, jejichž mateřský podnik je usazen v zúčastněném členském státě, a dále postup spolupráce v mimořádných situacích, včetně mechanismů včasného varování v souladu s postupy stanovenými v příslušných právních předpisech Unie. Memorandum by mělo být pravidelně revidováno.
(15)
ECB by měly být svěřeny zvláštní úkoly v oblasti dohledu, jež jsou zásadní pro zajištění konzistentního a účinného provádění politiky Unie týkající se obezřetnostního dohledu nad úvěrovými institucemi, ostatní úkoly by však měly zůstat v pravomoci vnitrostátních orgánů. ECB by měla mít mimo jiné za úkol přijímat opatření k zajištění makroobezřetnostní stability, s výhradou konkrétních ujednání zohledňujících úlohu vnitrostátních orgánů.
(16)
K zajištění stability finančního systému je nezbytná bezpečnost a odolnost velkých úvěrových institucí. Nicméně nedávné zkušenosti ukazují, že hrozbu pro finanční stabilitu mohou představovat i menší úvěrové instituce. ECB by proto měla mít možnost vykonávat úkoly v oblasti dohledu nad všemi úvěrovými institucemi povolenými a pobočkami usazenými v zúčastněných členských státech.
(17)
Při plnění svěřených úkolů, a aniž je dotčen cíl zajistit bezpečnost a odolnost úvěrových institucí, by ECB měla plně zohlednit rozmanitost úvěrových institucí a jejich velikost a modely podnikání, jakož i systémový přínos rozmanitosti v bankovnictví v Unii.
(18)
Plnění úkolů ECB by mělo přispívat zejména k zajištění toho, aby úvěrové instituce nesly veškeré náklady spojené se svou činností, čímž bude zamezeno morálnímu hazardu a nadměrným rizikům, která z něj plynou. Při plnění těchto úkolů by měly být plně zohledněny relevantní makroekonomické podmínky ve členských státech, zejména stabilita úvěrové nabídky a podpora výrobních činností pro hospodářství jako celek.
(19)
Žádné ustanovení tohoto nařízení by nemělo být vykládáno jako změna účetního rámce platného na základě jiných aktů práva Unie a vnitrostátních právních předpisů.
(20)
Předchozí povolení k přístupu k činnosti úvěrových institucí je klíčovou obezřetnostní technikou k zajištění toho, že tyto činnosti vykonávají pouze provozovatelé se zdravou ekonomickou základnou, organizace schopné vyrovnat se specifickými riziky plynoucími z přijímání vkladů a poskytování úvěrů a vhodné vedoucí osoby. ECB by proto měla být oprávněna vydávat povolení úvěrovým institucím zřizovaným nebo usazovaným v některém ze zúčastněných členských států a měla by být rovněž příslušná pro jejich odnětí, s výhradou konkrétních ujednání zohledňujících úlohu vnitrostátních orgánů.
(21)
Kromě podmínek pro udělení povolení úvěrovým institucím stanovených v právu Unie a případů, v nichž se povolení odnímají, mohou členské státy v současné době stanovit další podmínky pro udělení povolení a případy, v nichž se povolení odnímají. ECB by tedy měla úvěrovým institucím vydávat povolení a odnímat povolení v případě nedodržení vnitrostátních právních předpisů na návrh dotčeného vnitrostátního příslušného orgánu, který posoudí splnění odpovídajících podmínek stanovených vnitrostátními právními předpisy.
(22)
K zajištění vhodnosti a finanční spolehlivosti vlastníků úvěrové instituce je nezbytně potřeba posoudit vhodnost nového vlastníka před tím, než zakoupí významný podíl v úvěrové instituci. ECB jako orgán Unie má dobré předpoklady k provádění takového posouzení, aniž by vytvářela nepřiměřená omezení vnitřního trhu. ECB by měla mít za úkol posuzovat nabytí a zcizení významných účastí v úvěrových institucích, s výjimkou případů v souvislosti s řešením problémů bank.
(23)
Předpokladem pro obezřetnost úvěrových institucí je dodržování pravidel Unie, která od úvěrových institucí požadují, aby držely jistou úroveň kapitálu jako zajištění vůči rizikům plynoucím z jejich obchodní činnosti, aby omezily velikost expozic vůči jednotlivým protistranám, aby zveřejnily informace o své finanční situaci, aby disponovaly dostatkem likvidních aktiv k překonání krizových situací na trhu a aby omezily využití pákového efektu. ECB by měla mít za úkol zajistit dodržování těchto pravidel, a to zejména prostřednictvím schvalování a udělování povolení, odchylek nebo výjimek stanovených pro účely uvedených pravidel.
(24)
Dodatečné kapitálové rezervy, zahrnující bezpečnostní kapitálové rezervy, proticyklické kapitálové rezervy, které zajišťují, že úvěrové instituce nahromadí během období hospodářského růstu dostatečnou kapitálovou základnu, aby mohly pokrýt ztráty v zátěžových obdobích, kapitálové rezervy globálních a jiných systémově významných institucí a další opatření zaměřená na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik jsou klíčovými obezřetnostními nástroji. V zájmu zajištění plné koordinace je nezbytné, aby byla taková opatření řádně oznámena ECB, pokud je vnitrostátní příslušné nebo pověřené orgány nařídí. Dále by měla být ECB oprávněna uplatnit v případě nutnosti vyšší požadavky a přísnější opatření, a to v úzké spolupráci s vnitrostátními orgány. Ustanoveními tohoto nařízení o opatřeních zaměřených na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik nejsou dotčeny koordinační postupy stanovené v jiných aktech práva Unie. Vnitrostátní příslušné nebo pověřené orgány a ECB postupují při uplatňování tohoto nařízením v souladu s koordinačními postupy stanovenými v těchto jiných aktech.
(25)
Bezpečnost a odolnost úvěrové instituce závisí také na tom, zda je přidělen přiměřený vnitřně stanovený kapitál, zohledňující rizika, kterým může být instituce vystavena, a zda jsou zavedeny odpovídající vnitřní organizační struktury a systémy správy a řízení společnosti. ECB by proto měla mít za úkol uplatňovat požadavky, kterými zajistí, aby úvěrové instituce v zúčastněných členských státech zavedly spolehlivé systémy správy a řízení, postupy a mechanismy, včetně strategií a procesů k posouzení a udržení přiměřeného vnitřně stanoveného kapitálu. V případě nedostatků by měla rovněž mít za úkol nařídit vhodná opatření, včetně zvláštních dodatečných kapitálových požadavků, zvláštních požadavků na zveřejnění informací a na likviditu.
(26)
Rizika pro bezpečnost a odolnost úvěrové instituce mohou vznikat jak na úrovni jednotlivé úvěrové instituce, tak na úrovni bankovní skupiny nebo finančního konglomerátu. K zajištění bezpečnosti a odolnosti úvěrových institucí jsou důležité zvláštní mechanismy v oblasti dohledu, jež by tato rizika zmírnila. Kromě dohledu nad jednotlivými úvěrovými institucemi by úkoly ECB měly zahrnovat dohled na konsolidované úrovni, doplňkový dozor, dohled nad finančními holdingovými společnostmi a dohled nad smíšenými finančními holdingovými společnostmi, s výjimkou dozoru nad pojišťovnami.
(27)
K zachování finanční stability musí být zhoršení finanční a ekonomické situace každé instituce napraveno v počáteční fázi. ECB by měla mít za úkol přijímat opatření včasného zásahu, která jsou stanovena v příslušných právních předpisech Unie. Měla by však svá opatření včasného zásahu koordinovat s dotčenými orgány pro řešení problémů. Pokud vnitrostátní orgány zůstávají příslušné pro řešení problémů úvěrových institucí, měla by navíc ECB odpovídajícím způsobem spolupracovat s dotčenými vnitrostátními orgány, aby se zajistilo společné chápání jednotlivých povinností těchto subjektů v případě krize, zejména v souvislosti se skupinami pro řešení přeshraničních krizí a budoucími kolegii pro restrukturalizaci vytvořenými za tímto účelem.
(28)
Úkoly v oblasti dohledu, jež nejsou svěřeny ECB, by měly zůstat v pravomoci vnitrostátních orgánů. Patří k nim zejména pravomoc přijímat oznámení od úvěrových institucí ve věci svobody usazování a volného pohybu služeb, dohlížet na subjekty, které nejsou zahrnuty do definice úvěrové instituce podle práva Unie, ale podléhají dohledu jako úvěrové instituce podle vnitrostátního práva, dohlížet na úvěrové instituce ze třetích zemí, jež založily pobočku nebo poskytují přeshraniční služby v Unii, dohlížet na platební služby, provádět každodenní ověřování úvěrových institucí, vykonávat funkci příslušného orgánu pro úvěrové instituce, pokud jde o trhy s finančními nástroji, předcházet tomu, aby byl finanční systém využíván pro účely praní peněz a financování terorismu, a zajišťovat ochranu spotřebitele.
(29)
ECB by případně měla plně spolupracovat s vnitrostátními orgány, jejichž úkolem je zajišťovat vysokou úroveň ochrany spotřebitelů a bojovat proti praní peněz.
(30)
ECB by měla plnit svěřené úkoly s cílem zajistit bezpečnost a odolnost úvěrových institucí, stabilitu finančního systému Unie, jakož i jednotlivých zúčastněných členských států, a jednotu a integritu vnitřního trhu, čímž bude rovněž zajištěna ochrana vkladatelů a zlepší se fungování vnitřního trhu v souladu s jednotným souborem pravidel pro finanční služby v Unii. ECB by zejména měla řádně zohledňovat zásady rovnosti a nediskriminace.
(31)
Pověření ECB vykonávat úkoly v oblasti dohledu by mělo být v souladu s rámcem ESFS a s jeho základním cílem vypracovat jednotný soubor pravidel a více sblížit postupy dohledu v celé Unii. Spolupráce mezi orgány bankovního dohledu a orgány dohledu nad pojistnými trhy a trhy s cennými papíry je důležitá k řešení záležitostí společného zájmu a k zajištění řádného dohledu nad úvěrovými institucemi, které jsou rovněž aktivní v odvětví pojišťovnictví a cenných papírů. Od ECB by se proto mělo vyžadovat, aby v rámci ESFS úzce spolupracovala s orgány EBA, ESMA a EIOPA, Evropskou radou pro systémová rizika (dále jen „ESRB“) a jinými orgány, které tvoří ESFS. ECB by své úkoly měla plnit v souladu s ustanoveními tohoto nařízení, aniž jsou dotčeny pravomoci a úkoly jiných zúčastněných stran ESFS. Dále by se od ní měla vyžadovat spolupráce s dotčenými orgány pro řešení problémů a nástroji financujícími přímou či nepřímou veřejnou finanční pomoc.
(32)
ECB by měla při plnění svých úkolů dodržovat příslušné předpisy práva Unie včetně veškerého primárního a sekundárního práva Unie, rozhodnutí Komise v oblasti státních podpor, pravidel hospodářské soutěže a kontroly spojování podniků a jednotného souboru pravidel platnému pro všechny členské státy a plnit své úkoly v souladu s nimi. Orgánu EBA bylo svěřeno vypracování návrhů technických norem a obecných pokynů a doporučení k zajištění sbližování dohledu a konzistentnosti výsledků dohledu v rámci Unie. ECB by neměla nahrazovat plnění těchto úkolů orgánem EBA, a měla by tudíž vykonávat pravomoc přijímat nařízení podle článku 132 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a v souladu s akty Unie přijatými Komisí na základě návrhů vypracovaných orgánem EBA a podle článku 16 nařízení (EU) č. 1093/2010.
(33)
V nezbytných případech by ECB měla uzavírat memoranda o porozumění s příslušnými orgány odpovědnými za trhy s finančními nástroji, v nichž bude obecným způsobem popsáno, jak spolu budou spolupracovat při plnění svých úkolů v oblasti dohledu podle právních předpisů Unie, pokud jde o finanční instituce uvedené v tomto nařízení. Tato memoranda by měla být poskytnuta Evropskému parlamentu, Radě a příslušným orgánům všech členských států.
(34)
ECB by při plnění svých úkolů a vykonávání pravomocí dohledu měla uplatňovat hmotněprávní pravidla týkající se obezřetnostního dohledu nad úvěrovými institucemi. Tato pravidla se skládají z příslušných právních předpisů Unie, zejména přímo použitelných nařízení nebo směrnic, například o kapitálových požadavcích na úvěrové instituce a finančních konglomeráty. Jsou-li hmotněprávní pravidla pro obezřetnostní dohled nad úvěrovými institucemi stanovena ve směrnicích, měla by ECB uplatňovat vnitrostátní právní předpisy, jimiž se tyto směrnice provádějí. Pokud jsou příslušné právní předpisy Unie tvořeny nařízeními a v oblastech, v nichž tato nařízení ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost členským státům výslovně umožňují různé varianty, měla by ECB uplatňovat také vnitrostátní právní předpisy, jimiž se tyto varianty provádějí. Uvedené varianty by měly být vykládány tak, že se vzájemně vylučují a jsou dostupné pouze příslušným nebo pověřeným orgánům. Tím není dotčena zásada přednosti práva Unie. Z toho vyplývá, že ECB by měla při přijímání obecných pokynů, doporučení či rozhodnutí vycházet z příslušného platného právního předpisu Unie a jednat v souladu s ním.
(35)
V oblasti, jíž se týkají úkoly svěřené ECB, svěřují vnitrostátní předpisy vnitrostátním příslušným orgánům určité pravomoci, které v současné době nejsou právními předpisy Unie požadovány, včetně některých pravomocí přijímat opatření včasného zásahu a předběžná opatření. ECB by měla být oprávněna požadovat po vnitrostátních orgánech zúčastněných členských států, aby tyto pravomoci využívaly, v zájmu zajištění výkonu plného a účinného dohledu v rámci jednotného mechanismu dohledu.
(36)
Aby bylo zajištěno, že úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti a smíšené finanční holdingové společnosti pravidla a rozhodnutí v oblasti dohledu provádějí, by měly být v případě jejich nedodržení ukládány účinné, přiměřené a odrazující sankce. V souladu s čl. 132 odst. 3 Smlouvy o fungování EU a s nařízením Rady (ES) č. 2532/98 ze dne 23. listopadu 1998 o pravomoci Evropské centrální banky uvalovat sankce (6) je ECB oprávněna ukládat podnikům pokuty či penále za neplnění povinností vyplývajících z jejích nařízení a rozhodnutí. Aby mohla ECB účinně plnit své úkoly týkající se vynucování pravidel dohledu stanovených v přímo použitelném právu Unie, měla by mít navíc pravomoc ukládat úvěrovým institucím, finančním holdingovým společnostem a smíšeným finančním holdingovým společnostem za nedodržení těchto pravidel peněžité sankce. Vnitrostátní orgány by měly i nadále mít pravomoc ukládat sankce v případě nesplnění povinností plynoucích z vnitrostátního práva, kterým se provádí směrnice Unie. Pokud ECB považuje pro plnění svých úkolů za vhodné, aby byla za taková porušení povinností uložena sankce, měla by mít v tomto ohledu možnost předat záležitost vnitrostátním příslušným orgánům.
(37)
Vnitrostátní orgány dohledu mají důležité a dlouhodobou praxí ověřené odborné znalosti v oblasti dohledu nad úvěrovými institucemi na svém území a znají jejich ekonomické, organizační a kulturní zvláštnosti. Pro tyto účely vytvořily širokou základnu specializovaných a vysoce kvalifikovaných zaměstnanců. K zajištění vysoké úrovně dohledu v celé Unii by tedy vnitrostátní příslušné orgány měly pomáhat ECB při vypracování a provádění aktů souvisejících s plněním úkolů ECB v oblasti dohledu. Součástí těchto úkolů by mělo být zejména každodenní posuzování situace úvěrové instituce a provádění souvisejících ověřování na místě.
(38)
Kritéria stanovená v tomto nařízení pro určení institucí, které jsou méně významné, by měla být uplatňována na základě konsolidovaných údajů na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států. Pokud ECB vykonává úkoly, které jsou jí tímto nařízením svěřeny, ve vztahu ke skupině úvěrových institucí, která není na základě konsolidace méně významná, měla by tyto úkoly vykonávat na konsolidovaném základě, pokud jde o skupinu úvěrových institucí, a na individuálním základě, pokud jde o bankovní dceřiné společnosti a pobočky dané skupiny usazené v zúčastněných členských státech.
(39)
Kritéria stanovená v tomto nařízení pro určení institucí, které jsou méně významné, by měla být vymezena pomocí rámce přijatého a zveřejněného ECB po konzultaci s vnitrostátními příslušnými orgány. ECB by na tomto základě měla uplatňovat uvedená kritéria a pomocí vlastních výpočtů by si měla ověřit, zda jsou kritéria splněna. Žádost o informace ze strany ECB za účelem provedení výpočtů by neměla vést k tomu, že instituce budou nuceny používat jiné účetní rámce, než se na ně vztahují podle jiných aktů práva Unie a vnitrostátního práva.
(40)
Byla-li úvěrová instituce označena za významnou nebo méně významnou, nemělo by toto hodnocení v zásadě být měněno častěji než jednou za 12 měsíců, ledaže v bankovních skupinách došlo ke strukturálním změnám, jako jsou fúze nebo odprodeje.
(41)
Při rozhodování na základě oznámení vnitrostátního příslušného orgánu, zda má určitá instituce podstatný význam pro domácí ekonomiku, a měla by proto podléhat dohledu ECB, by ECB měla zohlednit všechny významné okolnosti včetně otázky rovných podmínek.
(42)
Pokud jde o dohled nad přeshraničními úvěrovými institucemi, které provádějí svou obchodní činnost v eurozóně i mimo ni, měla by ECB úzce spolupracovat s příslušnými orgány nezúčastněných členských států. ECB by v tomto případě měla jako příslušný orgán plnit své povinnosti, pokud jde o spolupráci a výměnu informací podle práva Unie, a měla by se plně účastnit kolegií orgánů dohledu. Plní-li úkoly v oblasti dohledu orgán Unie, přináší to zjevné výhody, pokud jde o finanční stabilitu a udržitelnou integraci trhů, z tohoto důvodu by měly mít možnost se jednotného mechanismu dohledu účastnit též členské státy, jejichž měnou není euro. Nezbytným předpokladem pro efektivní plnění úkolů týkajících se dohledu je však to, že rozhodnutí v oblasti dohledu budou prováděna zcela a neprodleně. Členské státy, které si přejí účastnit se jednotného mechanismu dohledu, by se proto měly zavázat, že zajistí, že jejich vnitrostátní příslušné orgány budou respektovat a přijmou vůči úvěrovým institucím veškerá opatření, které bude ECB požadovat. ECB by měla mít možnost navázat úzkou spolupráci s příslušnými orgány členského státu, jehož měnou není euro. Měla by mít povinnost tuto spolupráci navázat, jestliže jsou splněny podmínky stanovené tímto nařízením.
(43)
S ohledem na skutečnost, že zúčastněné členské státy, jejichž měnou není euro, až do přijetí eura v souladu se Smlouvou o fungování EU nejsou zastoupeny v Radě guvernérů a nemohou ani plně využívat dalších mechanismů vytvořených pro členské státy, jejichž měnou je euro, jsou v tomto nařízení v rámci rozhodovacího procesu stanovena doplňující ochranná opatření. Tato ochranná opatření, zejména pak možnost, aby zúčastněné členské státy, jejichž měnou není euro, požadovaly okamžité skončení úzké spolupráce poté, co informovaly Radu guvernérů o důvodech svého nesouhlasu s navrhovaným rozhodnutím Rady dohledu, by však měla být uplatňována pouze v řádně odůvodněných, mimořádných případech. Používat by se měla pouze po dobu trvání těchto zvláštních okolností. Ochranná opatření vycházejí ze zvláštních okolností, v nichž se v rámci tohoto nařízení nacházejí zúčastněné členské státy, jejichž měnou není euro, neboť nejsou zastoupeny v Radě guvernérů a nemohou plně využívat dalších mechanismů vytvořených pro členské státy, jejichž měnou je euro. Ochranná opatření proto nemohou a neměla by být vykládána jako precedens pro jiné oblasti politiky Unie.
(44)
Žádné ustanovení tohoto nařízení by nemělo nijak měnit stávající rámec, kterým se řídí změna právní formy dceřiných společností či poboček, a uplatňování tohoto rámce, ani by nemělo být vykládáno nebo uplatňováno jako podnět k takové změně. V této souvislosti by měla být plně respektována odpovědnost příslušných orgánů nezúčastněných členských států tak, aby tyto orgány nadále měly dostatečné nástroje dohledu a pravomoci dohledu nad úvěrovými institucemi působícími na jejich území, a byly tak schopny plnit tyto úkoly a účinně chránit finanční stabilitu a veřejné zájmy. S cílem usnadnit příslušným orgánům plnění svých úkolů by navíc měly být vkladatelům a příslušným orgánům poskytovány včasné informace o změně právní formy dceřiných společností nebo poboček.
(45)
K plnění svých úkolů by ECB měla mít odpovídající pravomoci dohledu. Právo Unie o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi stanoví, že se jisté pravomoci svěřují příslušným orgánům jmenovaným pro tyto účely členskými státy. Do té míry, do jaké tyto pravomoci spadají do rozsahu úkolů v oblasti dohledu svěřených ECB, by ECB měla být považována za příslušný orgán pro zúčastněné členské státy a měla by mít pravomoci, které příslušným orgánům uděluje právo Unie. Patří k nim pravomoci udělené těmito akty příslušným orgánům domovských a hostitelských členských států a pravomoci svěřené pověřeným orgánům.
(46)
ECB by měla mít pravomoc dohledu, jež jí umožní odvolat člena vedoucího orgánu v souladu s tímto nařízením.
(47)
Aby mohla ECB účinně plnit své úkoly, měla by mít možnost vyžádat si veškeré potřebné informace a provádět šetření a kontroly na místě, a to případně ve spolupráci s vnitrostátními příslušnými orgány. ECB a vnitrostátní příslušné orgány by měly mít přístup k týmž informacím, aniž by na úvěrové instituce byly kladeny požadavky na dvojí podávání zpráv.
(48)
Výsada právnické profese je základní zásadou práva Unie, která chrání důvěrnost komunikace mezi fyzickými a právnickými osobami a jejich poradci, a to v souladu s podmínkami stanovenými v judikatuře Soudního dvora Evropské unie.
(49)
Pokud si musí ECB vyžádat informace od osoby usazené v nezúčastněném členském státě, která však patří k úvěrové instituci, finanční holdingové společnosti či smíšené finanční holdingové společnosti usazené v zúčastněném členském státě nebo na kterou taková úvěrová instituce, finanční holdingová společnost či smíšená finanční holdingová společnost převedla provozní funkce nebo činnosti v rámci outsourcingu, a pokud se takové požadavky v daném nezúčastněném členském státě nepoužijí a nebudou vymahatelné, měla by ECB své kroky koordinovat s příslušným orgánem dotyčného nezúčastněného členského státu.
(50)
Tímto nařízením není dotčeno uplatňování pravidel stanovených v článcích 34 a 42 Protokolu č. 4 o statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) a Smlouvě o fungování EU (dále jen „statut ESCB a ECB“). V souladu s uvedeným protokolem a Protokolem č. 15 o některých ustanoveních týkajících se Spojeného království Velké Británie a Irska, připojeného ke Smlouvě o EU a Smlouvě o fungování EU, by akty přijaté ECB podle tohoto nařízení neměly zakládat žádná práva ani povinnosti v nezúčastněných členských státech, s výjimkou případů, kdy jsou tyto akty v souladu s příslušnými právními předpisy Unie.
(51)
Využívají-li úvěrové instituce své právo usazování nebo poskytování služeb v jiném členském státě, nebo je-li několik subjektů stejné skupiny usazeno v různých členských státech, právo Unie stanoví zvláštní postupy a rovněž stanoví rozdělení pravomocí mezi dotčené členské státy. V rozsahu, v němž ECB přebírá některé úkoly v oblasti dohledu ve vztahu ke všem zúčastněným členským státům, by se dané postupy a rozdělení pravomocí neměly uplatnit na výkon práva usazování či poskytování služeb v jiném zúčastněném členském státě.
(52)
Při plnění svých úkolů podle tohoto nařízení a při žádosti o poskytnutí pomoci od vnitrostátních příslušných orgánů by ECB měla náležitě zohlednit, zda jsou spravedlivě zapojeny všechny vnitrostátní příslušné orgány, a to v souladu s tím, jak provádějí samostatný, dohled na subkonsolidovaném a konsolidovaném základě stanovený v příslušných právních předpisech Unie.
(53)
Žádné ustanovení tohoto nařízení by nemělo být vykládáno tak, že se ECB svěřuje pravomoc ukládat sankce i jiným fyzickým nebo právnickým osobám, než jsou úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti, aniž je dotčena pravomoc ECB požadovat po vnitrostátních příslušných orgánech, aby přijaly opatření k zajištění toho, že budou uloženy přiměřené sankce.
(54)
ECB je coby orgán zřízený Smlouvami orgánem Unie jako celku. Při svých rozhodovacích postupech by měla být vázána pravidly Unie a obecnými zásadami spravedlivého řízení a transparentnosti. Mělo by být plně respektováno právo osob, jimž je rozhodnutí ECB určeno, být slyšen, jakož i jejich právo požádat o přezkum rozhodnutí ECB v souladu s pravidly stanovenými v tomto nařízení.
(55)
Tím, že ECB převezme úkoly v oblasti dohledu, to pro ni též znamená, že přijímá významnou odpovědnost chránit finanční stabilitu v Unii a uplatňovat své pravomoci dohledu co nejúčinnějším a nejpřiměřenějším způsobem. Každé přenesení pravomocí dohledu z členského státu na Unii by mělo být vyváženo náležitými požadavky na transparentnost a odpovědnost. ECB by proto měla být za plnění svých úkolů odpovědná Evropskému parlamentu a Radě jako demokraticky legitimizovaným orgánům zastupujícím občany Unie a členské státy. Součástí tohoto požadavku by mělo být pravidelné podávání zpráv a odpovědi na otázky jak ze strany Evropského parlamentu v souladu s jeho jednacím řádem, tak ze strany Euroskupiny v souladu s jejími vnitřními postupy. Veškeré povinnosti v oblasti podávání zpráv by měly podléhat příslušným požadavkům služebního tajemství.
(56)
ECB by zprávy určené Evropskému parlamentu a Radě měla předávat rovněž vnitrostátním parlamentům zúčastněných členských států. Vnitrostátní parlamenty zúčastněných členských států by měly mít možnost zaslat ECB jakékoli připomínky nebo otázky týkající se výkonu úkolů v oblasti dohledu, na které může ECB odpovědět. Vnitřní pravidla těchto vnitrostátních parlamentů by měla obsahovat podrobný popis příslušných postupů a ujednání pro zasílání připomínek a otázek ECB. V této souvislosti by se měla věnovat zvláštní pozornost připomínkám nebo otázkám souvisejícím s odebráním povolení úvěrovým institucím, u kterých vnitrostátní orgány přijaly postupem podle tohoto nařízení nezbytná opatření k restrukturalizaci nebo k zachování finanční stability. Vnitrostátní parlament zúčastněného členského státu by měl též mít možnost vyzvat předsedu nebo zástupce Rady dohledu, aby se zúčastnili výměny názorů týkající se dohledu nad úvěrovými institucemi v daném členském státě spolu se zástupcem vnitrostátního příslušného orgánu. Tato úloha vnitrostátních parlamentů je přiměřená vzhledem k potenciálnímu dopadu, jenž opatření v oblasti dohledu mohou mít na veřejné finance, úvěrové instituce, na jejich zákazníky a zaměstnance a na trhy v zúčastněných členských státech. Přijímají-li vnitrostátní příslušné orgány opatření podle tohoto nařízení, měla by se nadále uplatnit ustanovení o odpovědnosti stanovená ve vnitrostátních právních předpisech.
(57)
Tímto nařízením není dotčena pravomoc Evropského parlamentu zřídit dočasnou vyšetřovací komisi, která by zkoumala obvinění z porušování práva Unie nebo nesprávného úředního postupu při jeho uplatňování podle článku 226 Smlouvy o fungování EU nebo výkon jeho úkolů v oblasti politické kontroly podle Smluv, a to včetně pravomoci Evropského parlamentu zaujmout postoj nebo přijmout usnesení v otázkách, u nichž to považuje za vhodné.
(58)
ECB by při své činnosti měla dodržovat zásady spravedlivého řízení a transparentnosti.
(59)
Nařízením podle čl. 15 odst. 3 Smlouvy o fungování EU by měla být stanovena podrobná pravidla umožňující přístup k dokumentům v držení ECB, které jsou výsledkem plnění úkolů v oblasti dohledu, v souladu se Smlouvou o fungování EU.
(60)
Podle článku 263 Smlouvy o fungování EU má Soudní dvůr Evropské unie přezkoumávat legalitu aktů, mimo jiné aktů ECB, s výjimkou doporučení a stanovisek, které mají mít právní účinky vůči třetím osobám.
(61)
V souladu s článkem 340 Smlouvy o fungování EU by měla ECB v souladu s obecnými zásadami společnými právním řádům členských států nahradit škody způsobené jí nebo jejími zaměstnanci při výkonu funkce. Tím by neměla být dotčena odpovědnost vnitrostátních příslušných orgánů za náhradu škod způsobených jimi nebo jejich zaměstnanci při výkonu funkce v souladu s vnitrostátním právem.
(62)
Nařízení Rady č. 1 o užívání jazyků v Evropském hospodářském společenství (7) se vztahuje na ECB na základě článku 342 Smlouvy o fungování EU.
(63)
Při určování toho, zda by mělo být omezeno právo osob, nahlížet do spisu, kterých se spis týká, by ECB měla dodržovat základní práva a respektovat zásady uznané v Listině základních práv Evropské unie, zejména právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces.
(64)
ECB by měla dát fyzickým i právnickým osobám možnost požádat o přezkum rozhodnutí, která přijala v rámci pravomocí svěřených jí tímto nařízením a která jsou těmto osobám určena nebo která se jich přímo a konkrétně týkají. Přezkum by měl zahrnovat procesní a věcný soulad takových rozhodnutí s tímto nařízením a zároveň respektovat prostor pro uvážení, který je ponechán ECB k rozhodnutí o potřebě přijetí uvedených rozhodnutí. Za tímto účelem a z důvodů procesní ekonomie by ECB měla zřídit správní revizní komisi, jež bude daný vnitřní přezkum provádět. Do této komise by měla Rada guvernérů ECB jmenovat osoby těšící se velké vážnosti v odborných kruzích. Při svém rozhodování by měla Rada guvernérů v rámci možností zajistit odpovídající zeměpisnou rovnováhu a rovnováhu v zastoupení mužů a žen ze všech členských států. Procesní úprava přezkumu by měla stanovit, že Rada dohledu svůj předchozí návrh rozhodnutí případně opětovně zváží.
(65)
ECB je odpovědná za provádění měnové politiky s cílem udržovat cenovou stabilitu v souladu s čl. 127 odst. 1 Smlouvy o fungování EU. Plnění úkolů v oblasti dohledu má za cíl chránit bezpečnost a odolnost úvěrových institucí a stabilitu finančního systému. Měly by proto být vykonávány zcela odděleně, aby se zamezilo střetu zájmů a zajistilo, že každá funkce je vykonávána v souladu s platnými cíli. ECB by měla zajistit, aby Rada guvernérů při výkonu své činnosti plně rozlišovala, zda jde o funkce týkající se měnové politiky, nebo funkce v oblasti dohledu. Součástí tohoto rozlišení by měla být alespoň striktně oddělená zasedání s odlišnými pořady jednání.
(66)
Organizační oddělení zaměstnanců by se mělo týkat všech útvarů potřebných pro účely nezávislé měnové politiky a mělo by zajišťovat, aby bylo plnění úkolů svěřených tímto nařízením plně podřízeno demokratické odpovědnosti a dohledu podle tohoto nařízení. Zaměstnanci zapojení do plnění úkolů svěřených ECB tímto nařízením by měli podávat předsedovi Rady dohledu zprávy.
(67)
Obzvláště by měla být v rámci ECB vytvořena Rada dohledu, která by při vypracování rozhodnutí v záležitostech souvisejících s dohledem, využívala specifických odborných znalostí vnitrostátních orgánů dohledu. Radě dohledu by proto měl předsedat předseda, měla by mít místopředsedu a měli by v ní být zástupci ECB a vnitrostátních příslušných orgánů. Při jmenování členů Rady dohledu podle tohoto nařízení by měly být dodržovány zásady rovného zastoupení žen a mužů, zkušenosti a kvalifikace. Všichni členové Rady dohledu by měli být včas a plně informováni o bodech na pořadu jednání jejích zasedání, aby se podpořila efektivita jednání a procesu vypracovávání návrhů rozhodnutí.
(68)
Rada dohledu by měla při plnění svých úkolů přihlížet ke všem významným skutečnostem a okolnostem ve zúčastněných členských státech a plnit své povinnosti v zájmu Unie jako celku.
(69)
Při plném respektování pravidel, která pro instituce a hlasování stanoví Smlouvy, by Rada dohledu měla být zásadním orgánem při plnění úkolů ECB v oblasti dohledu, tedy úkolů, které měly doposud na starosti příslušné vnitrostátní orgány. Radě by proto měla být svěřena pravomoc přijímat prováděcí rozhodnutí o jmenování předsedy a místopředsedy Rady dohledu. ECB by po vyslechnutí Rady dohledu měla předložit Evropskému parlamentu ke schválení návrh na jmenování předsedy a místopředsedy. Rada by po schválení tohoto návrhu měla přijmout prováděcí rozhodnutí. Předseda by měl být vybrán na základě otevřeného výběrového řízení, o němž by Evropský parlament a Rada měly být řádně informovány.
(70)
Funkční období předsedy by nemělo být delší než pět let a nemělo by být možné jeho opakované jmenování, aby se v této funkci umožnilo přiměřené střídání a byla zajištěna její úplná nezávislost. Aby byla zajištěna úplná koordinace s činnostmi orgánu EBA a s obezřetnostními politikami Unie, měla by mít Rada dohledu možnost přizvat orgán EBA a Komisi jako pozorovatele. Jakmile bude zřízen evropský orgán pro řešení problémů bank, měl by se jeho předseda účastnit zasedání Rady dohledu jako pozorovatel.
(71)
Radě dohledu by měl být nápomocen řídící výbor v omezenějším složení. Řídící výbor by měl připravovat zasedání Rady dohledu a měl by své povinnosti plnit pouze v zájmu Unie jako celku a za naprosté transparentnosti spolupracovat s Radou dohledu.
(72)
Kdykoli Rada guvernérů ECB zvažuje, že k návrhu rozhodnutí Rady dohledu vznese námitku, nebo kdykoli dotčené vnitrostátní příslušné orgány informují Radu guvernérů o svém odůvodněném nesouhlasu s návrhem rozhodnutí Rady dohledu, je-li toto rozhodnutí určeno vnitrostátním orgánům v souvislosti s úvěrovými institucemi ze zúčastněných členských států, jejichž měnou není euro, měla by Rada guvernérů přizvat zástupce zúčastněných členských států, jejichž měnou není euro.
(73)
V zájmu zajištění oddělení měnové politiky od úkolů v oblasti dohledu by ECB měla mít povinnost zřídit mediační komisi. Zřízení komise a zejména její složení by měly zajišťovat, že při řešení rozdílných postojů bude postupovat nestranně a v zájmu Unie jako celku.
(74)
Rada dohledu, řídící výbor a zaměstnanci ECB vykonávající povinnosti dohledu by měli podléhat odpovídajícím požadavkům na zachování služebního tajemství. Podobné požadavky by se měly uplatnit na výměnu informací se zaměstnanci ECB, kteří nejsou zapojeni do činností dohledu. Nemělo by to ECB bránit ve výměně informací v mezích a za podmínek stanovených v příslušných právních předpisech Unie, mimo jiné s Komisí pro účely plnění úkolů vyplývajících z článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU a z právních předpisů Unie o posíleném hospodářském a rozpočtovém dohledu.
(75)
Aby ECB plnila své úkoly v oblasti dohledu efektivně, měla by při plnění těchto úkolů jednat zcela nezávisle, zejména bez neoprávněného politického vlivu a zásahů z finančního odvětví, které by narušovaly její funkční nezávislost.
(76)
Užívání přechodných období, v nichž bývalí členové orgánů dohledu nemohou působit v bankovnictví, je důležitou složkou zajišťování účinnosti a nezávislosti dohledu, který tyto orgány vykonávají. Za tímto účelem a aniž je dotčeno uplatňování přísnějších vnitrostátních pravidel, by ECB měla zavést a uplatňovat jednotné formální postupy, včetně přiměřených přezkumných lhůt, pro předběžné posuzování a předcházení případným konfliktům s legitimními zájmy jednotného mechanismu dohledu/ECB v případech, kdy bývalý člen Rady dohledu začne pracovat v bankovnictví, nad kterým dříve vykonával dohled.
(77)
Aby ECB plnila své úkoly v oblasti dohledu efektivně, měla by mít k dispozici přiměřené zdroje. Tyto zdroje by měla získat způsobem, který zajišťuje nezávislost ECB na nepatřičném vlivu vnitrostátních příslušných orgánů a účastníků trhu a rovněž zajišťuje oddělení měnové politiky od úkolů v oblasti dohledu. Náklady na dohled by měly nést subjekty, které dohledu podléhají. Úkoly ECB v oblasti dohledu by proto měly být financovány z ročních poplatků účtovaných úvěrovým institucím usazeným v zúčastněných členských státech. ECB by též měla mít možnost ukládat poplatky pobočkám zřízeným v zúčastněném členském státě úvěrovou institucí usazenou v nezúčastněném členském státě, aby pokryla své náklady na výkon úkolů hostitelského dohledu nad těmito pobočkami. V případě, že je dohled nad na úvěrovou institucí či pobočkou vykonáván na konsolidovaném základě, poplatek by měl být stanoven na nejvyšší úrovni úvěrové instituce v rámci dané skupiny usazené v zúčastněném členském státě. Při výpočtu těchto poplatků by měly být vyloučeny veškeré dceřiné společnosti usazené v nezúčastněných členských státech.
(78)
Je-li úvěrová instituce zahrnuta do dohledu na konsolidovaném základě, měl by být tento poplatek vypočítán na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a rozdělen mezi úvěrové instituce, které jsou usazeny v zúčastněném členském státě a zahrnuty do dohledu na konsolidovaném základě, a to na základě objektivních kritérií souvisejících s důležitostí a rizikovým profilem, včetně rizikově vážených aktiv.
(79)
Pro účinný dohled jsou nezbytní vysoce motivovaní, dobře vyškolení a nestranní zaměstnanci. K vytvoření skutečně propojeného mechanismu dohledu by se měla zavést patřičná výměna a dočasné přidělování zaměstnanců mezi ECB a všemi vnitrostátními příslušnými orgány a mezi nimi navzájem. K zajištění průběžné vzájemné kontroly, zejména při dohledu nad velkými úvěrovými nstitucemi, by ECB měla mít možnost požádat, aby ve vnitrostátních týmech dohledu byli také zaměstnanci příslušných orgánů jiných zúčastněných členských států, což umožní využívat týmy dohledu z různých zeměpisných oblastí se specifickými odbornými znalostmi a profily. Výměna a dočasné přidělování zaměstnanců by měla vytvořit společnou kulturu dohledu. ECB by měla pravidelně poskytovat informace o tom, kolik zaměstnanců vnitrostátních příslušných orgánů je dočasně přiděleno ECB pro účely jednotného mechanismu dohledu.
(80)
Vzhledem ke globalizaci bankovních služeb a většímu významu mezinárodních standardů by ECB měla plnit své úkoly v souladu s mezinárodními standardy a navázat dialog a úzkou spolupráci s orgány dohledu mimo Unii, aniž by zdvojovala mezinárodní úlohu orgánu EBA. V její pravomoci by mělo být navazování kontaktů a uzavírání správních dohod s orgány dohledu a správními orgány třetích zemí a mezinárodními organizacemi v koordinaci s orgánem EBA a při plném respektování stávající úlohy a příslušných pravomocí členských států a orgánů Unie.
(81)
Na zpracování osobních údajů ECB pro účely tohoto nařízení se plně použijí směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (8) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (9).
(82)
Na ECB se použije nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1073/1999 ze dne 25. května 1999 o vyšetřování prováděném Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF) (10). ECB přijala rozhodnutí ECB/2004/11 (11) týkající se podmínek vyšetřování prováděného Evropským úřadem pro boj proti podvodům v ECB.
(83)
Aby se zajistilo, že úvěrové instituce podléhají dohledu nejvyšší kvality, jenž nebude omezován úvahami, které nesouvisí s obezřetnostním dohledem, a aby se efektivně a včas řešily negativní vzájemně se umocňující dopady vývoje na trhu na úvěrové instituce a členské státy, měla by ECB začít plnit své zvláštní úkoly v oblasti dohledu co nejdříve. Přenesení úkolů v oblasti dohledu z vnitrostátních orgánů dohledu na ECB však vyžaduje celou řadu přípravných kroků. Je proto třeba stanovit odpovídající období postupného zavádění.
(84)
ECB by při přijímání podrobných pravidel pro plnění úkolů, které jí jsou svěřeny tímto nařízením, měla stanovit přechodná pravidla zajišťující dokončení probíhajících postupů v oblasti dohledu, včetně veškerých rozhodnutí nebo opatření přijatých nebo vyšetřování zahájených přede dnem vstupu tohoto nařízení v platnost.
(85)
Ve sdělení ze dne 28. listopadu 2012 o návrhu prohloubené a skutečné hospodářské a měnové unie Komise uvedla, že by bylo možné pozměnit čl. 127 odst. 6 Smlouvy o fungování EU, aby se zajistila použitelnost řádného legislativního postupu a vyloučily se některé právní překážky, které v současné době vykazuje jednotný mechanismus dohledu (např. zavést přímou a neodvolatelnou účast členských států, jejichž měnou není euro, na jednotném mechanismu dohledu, a to nad rámec modelu „úzké spolupráce“, poskytnout členským státům, jejichž měnou není euro a které se plně účastní jednotného mechanismu dohledu, práva v rozhodovacím procesu ECB a ještě více pokročit v interním oddělení rozhodování ohledně měnové politiky a dohledu). Dále rovněž uvedla, že by se také musela posílit demokratická odpovědnost za činnost ECB, pokud jedná jako orgán bankovního dohledu. Je třeba připomenout, že Smlouva o EU stanoví, že návrhy na změnu Smluv může předkládat vláda kteréhokoliv členského státu, Evropský parlament nebo Komise, přičemž tyto návrhy se mohou týkat jakéhokoliv aspektu Smluv.
(86)
Toto nařízení respektuje základní práva a zásady uznané v Listině základních práv Evropské unie, zejména právo na ochranu osobních údajů, svobodu podnikání, právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces, a musí být prováděno v souladu s těmito právy a zásadami.
(87)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž vytvoření účinného a efektivního rámce pro výkon zvláštních úkolů v oblasti dohledu vykonávaného orgánem Unie nad úvěrovými institucemi a zajištění důkladného uplatňování jednotného souboru pravidel pro úvěrové instituce, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a lze jich tedy, vzhledem k tomu, že struktura bankovního trhu pokrývá celé území Unie a úpadky úvěrových institucí mají vliv na ostatní členské státy, lépe dosáhnout na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
Předmět a definice
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Tímto nařízením se ECB svěřují zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi, s cílem přispět k bezpečnosti a odolnosti úvěrových institucí a stabilitě finančního systému v rámci Unie a každého členského státu s plným ohledem na jednotu a integritu vnitřního trhu a řádnou péčí o tuto jednotu a integritu, a to na základě rovného zacházení s úvěrovými institucemi s cílem předcházet regulatorní arbitráži.
Instituce uvedené v čl. 2 bodu 5 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky (12) jsou vyňaty z úkolů v oblasti dohledu svěřených ECB v souladu s článkem 4 tohoto nařízení. Rozsah úkolů ECB v oblasti dohledu je omezen na obezřetnostní dohled nad úvěrovými institucemi podle tohoto nařízení. Toto nařízení ECB nesvěřuje žádné další úkoly v oblasti dohledu, jako například úkoly související s obezřetnostním dohledem nad ústředními protistranami.
Při plnění úkolů podle tohoto nařízení, a aniž je dotčen cíl zajistit bezpečnost a odolnost úvěrových institucí, by ECB měla řádně zohlednit různé typy, modely podnikání a velikost úvěrových institucí.
Žádné opatření, návrh či politika ECB nesmí přímo ani nepřímo znevýhodňovat kterýkoli členský stát nebo skupinu členských států jako místo poskytování bankovních či finančních služeb v jakékoli měně.
Tímto nařízením nejsou dotčeny působnost a související pravomoci příslušných orgánů zúčastněných členských států provádět úkoly v oblasti dohledu, které nejsou v tomto nařízení svěřeny ECB.
Tímto nařízením nejsou dále dotčeny působnost a související pravomoci příslušných nebo pověřených orgánů zúčastněných členských států, pokud jde o uplatňování makroobezřetnostních nástrojů, které nejsou upraveny v příslušných právních aktech práva Unie.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„zúčastněným členským státem“ členský stát, jehož měnou je euro, nebo členský stát, jehož měnou není euro, ale který navázal úzkou spolupráci podle článku 7;
2)
„vnitrostátním příslušným orgánem“ vnitrostátní příslušný orgán určený zúčastněným členským státem v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky (13) a směrnice 2013/36/EU;
3)
„úvěrovou instituci“ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení (EU) č. 575/2013;
4)
„finanční holdingovou společností“ finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 20 nařízení (EU) č. 575/2013;
5)
„smíšenou finanční holdingovou společností“ se rozumí smíšená finanční holdingová společnost ve smyslu čl. 2 bodu 15 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES ze dne 16. prosince 2002 o doplňkovém dozoru nad úvěrovými institucemi, pojišťovnami a investičními podniky ve finančním konglomerátu (14);
6)
„finančním konglomerátem“ finanční konglomerát ve smyslu čl. 2 bodu 14 směrnice 2002/87/ES;
7)
„vnitrostátním pověřeným orgánem“ pověřený orgán zúčastněného členského státu ve smyslu příslušných právních předpisů Unie;
8)
„kvalifikovanou účastí“ kvalifikovaná účast ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 36 nařízení (EU) č. 575/2013;
9)
„jednotným mechanismem dohledu“ systém finančního dohledu, který tvoří ECB a vnitrostátní příslušné orgány zúčastněných členských států, jak je uvedeno v článku 6 tohoto nařízení.
KAPITOLA II
Spolupráce a úkoly
Článek 3
Spolupráce
1. ECB úzce spolupracuje s orgány EBA, ESMA, EIOPA, Evropskou radou pro systémová rizika (dále jen „ESRB“) a ostatními orgány, které jsou součástí ESFS, jež zajišťují přiměřenou úroveň regulace a dohledu v Unii.
Je-li to nezbytné, uzavře ECB s příslušnými orgány členských států odpovědnými za trhy s finančními nástroji memoranda o porozumění. Tato memoranda jsou poskytována Evropskému parlamentu, Radě a příslušným orgánům všech členských států.
2. Pro účely tohoto nařízení se ECB účastní rady orgánů dohledu orgánu EBA za podmínek stanovených v článku 40 nařízení (EU) č. 1093/2010.
3. ECB plní své úkoly v souladu s tímto nařízením, aniž jsou dotčeny pravomoci a úkoly orgánů EBA, ESMA, EIOPA a ESRB.
4. ECB úzce spolupracuje s orgány zmocněnými k řešení problémů úvěrových institucí, včetně přípravy plánů pro řešení problémů.
5. Za podmínek stanovených v článcích 1, 4 a 6 ECB úzce spolupracuje se všemi facilitami veřejné finanční pomoci včetně Evropského nástroje finanční stability (dále jen „EFSF“) a Evropského mechanismu stability (dále jen „ESM“), zejména pokud z takového nástroje byla nebo pravděpodobně bude poskytnuta přímá či nepřímá finanční pomoc úvěrové instituci, na niž se vztahuje článek 4.
6. ECB a příslušné orgány nezúčastněných členských států uzavřou memorandum o porozumění, ve kterém bude obecným způsobem uvedeno, jak spolu budou spolupracovat při plnění svých úkolů v oblasti dohledu podle právních předpisů Unie, pokud jde o finanční instituce uvedené v článku 2. Memorandum je pravidelně revidováno.
Aniž je dotčen první pododstavec, ECB uzavře memorandum o porozumění s příslušným orgánem každého nezúčastněného členského státu, ve kterém sídlí alespoň jedna globální systémově důležitá instituce ve smyslu právních předpisů Unie.
Každé memorandum podléhá pravidelnému přezkumu a za náležitého zacházení s důvěrnými informacemi se zveřejňuje.
Článek 4
Úkoly svěřené ECB
1. V rámci článku 6 má ECB v souladu s odstavcem 3 tohoto článku výlučnou pravomoc plnit ve vztahu ke všem úvěrovým institucím usazeným v zúčastněných členských státech následující úkoly pro účely obezřetnostního dohledu:
a)
vydávat a odnímat úvěrovým institucím povolení k činnosti v souladu s článkem 14;
b)
plnit úkoly, které má příslušný orgán domovského členského státu podle příslušných právních předpisů Unie ve vztahu k úvěrovým institucím usazeným v zúčastněném členském státě, které si přejí založit pobočku či poskytovat přeshraniční služby v nezúčastněném členském státě;
c)
posuzovat oznámení o nabytí a zcizení kvalifikovaných účastí v úvěrových institucích, s výjimkou případů řešení problémů bank a v souladu s článkem 15;
d)
zajistit dodržování aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci, které stanoví pro úvěrové instituce obezřetnostní požadavky v oblasti kapitálových požadavků, sekuritizace, omezení velkých expozic, likvidity, pákového efektu a podávání zpráv a zveřejňování informací o těchto záležitostech;
e)
zajistit dodržování aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci stanovujících požadavky, aby úvěrové instituce zavedly spolehlivé systémy správy a řízení, včetně požadavků na způsobilost a bezúhonnost osob odpovědných za řízení úvěrových institucí, procesy řízení rizik, mechanismy vnitřní kontroly, zásady a postupy odměňování a účinné interní postupy pro hodnocení kapitálové přiměřenosti, včetně modelů založených na interním ratingu;
f)
provádět kontroly v rámci dohledu, včetně, je-li to vhodné v koordinaci s orgánem EBA,- zátěžových testů a jejich možného zveřejnění, s cílem zjistit, zda systémy, strategie, postupy a mechanismy zavedené úvěrovými institucemi a kapitál, který tyto instituce mají v držení, zajišťují řádné řízení a pokrytí jejich rizik, a na základě této kontroly prováděné v rámci dohledu uložit úvěrovým institucím zvláštní dodatečné kapitálové požadavky, zvláštní požadavky na zveřejňování informací, zvláštní požadavky na likviditu a jiná opatření, která mohou příslušné orgány uložit podle příslušných zvláštních právních předpisů Unie;
g)
vykonávat dohled na konsolidovaném základě nad mateřskými společnostmi úvěrových institucí usazenými v jednom ze zúčastněných členských států, včetně finančních holdingových společností a smíšených finančních holdingových společností, a podílet se na dohledu na konsolidovaném základě nad mateřskými společnostmi neusazenými v jednom ze zúčastněných členských států, a to i v rámci kolegií orgánů dohledu, aniž je dotčena účast vnitrostátních příslušných orgánů zúčastněných členských států v rámci těchto kolegií jako pozorovatelů;
h)
účastnit se na doplňkovém dohledu nad finančním konglomerátem ve vztahu k úvěrovým institucím v něm zapojených a převzít úkoly koordinátora v případech, kdy je ECB jmenována jako koordinátor pro finanční konglomerát v souladu s kritérii stanovenými v příslušných právních předpisech Unie;
i)
plnit úkoly týkající se dohledu nad ozdravnými plány, provádět včasný zásah, jestliže úvěrová instituce nebo skupina, nad nimiž ECB vykonává dohled na konsolidovaném základě, nedodržují příslušné obezřetnostní požadavky nebo je pravděpodobné, že je nedodrží, a pouze v případech, jež jsou v příslušných právních předpisech Unie výslovně stanoveny pro příslušné orgány, strukturální změny požadované po úvěrových institucích v zájmu předcházení finančnímu napětí nebo selhání, s výjimkou jakýchkoli pravomocí k řešení problémů;
2. Pro úvěrové instituce usazené v nezúčastněném členském státě, které zřídí pobočku nebo poskytují přeshraniční služby v zúčastněném členském státě, plní ECB v rámci odstavce 1 úkoly, které přísluší podle příslušných právních předpisů Unie vnitrostátním příslušným orgánům.
3. Pro účely plnění úkolů jí svěřených tímto nařízením a s cílem zajistit vysoké standardy dohledu uplatňuje ECB všechny příslušné právní předpisy Unie a, pokud jsou těmito právními předpisy Unie směrnice, také vnitrostátní právní předpisy provádějící tyto směrnice. Pokud jsou příslušnými právními předpisy Unie nařízení a pokud tato nařízení aktuálně členským státům výslovně umožňují různé varianty, měla by ECB uplatňovat také vnitrostátní právní předpisy, jimiž se tyto varianty provádějí.
Za tímto účelem ECB přijímá obecné pokyny, doporučení a rozhodnutí v souladu s příslušnými právními předpisy Unie, a zejména s veškerými legislativními i nelegislativními akty, včetně aktů uvedených v článcích 290 a 291 Smlouvy o fungování EU. Vztahují se na ni zejména závazné regulační a prováděcí technické normy vypracované orgánem EBA a přijaté Komisí v souladu s články 10 až 15 nařízení (EU) č. 1093/2010a s článkem 16 uvedeného nařízení; vztahují se na ni rovněž ustanovení uvedeného nařízení o evropské příručce pro výkon dohledu, kterou v souladu s uvedeným nařízením vypracoval orgán EBA. ECB může přijímat nařízení pouze v rozsahu nezbytném pro organizaci nebo upřesnění forem plnění úkolů jí svěřených tímto nařízením.
Před přijetím nařízení povede ECB otevřené veřejné konzultace a provede analýzu potenciálních souvisejících nákladů a přínosů, ledaže by takové konzultace a analýzy nebyly přiměřené v poměru k rozsahu a dopadu dotyčných nařízení nebo v poměru ke zvláštní naléhavosti záležitosti, v kterémžto případě ECB tuto naléhavost odůvodní.
V případě potřeby ECB jakoukoli formou účasti přispívá k vypracování návrhu regulačních technických norem nebo prováděcích technických norem ze strany orgánu EBA v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010 nebo upozorní orgán EBA na případnou nutnost předložit Komisi návrhy norem, které by novelizovaly stávající regulační nebo prováděcí technické normy.
Článek 5
Makroobezřetnostní úkoly a nástroje
1. Kdykoli je to vhodné nebo považováno za nezbytné a aniž je dotčen odstavec 2 tohoto článku, uplatňují vnitrostátní příslušné nebo pověřené orgány zúčastněných členských států vůči úvěrovým institucím na příslušné úrovni v souladu s příslušnými právními předpisy Unie vedle kapitálových požadavků uvedených v čl. 4 odst. 1 písm. c) tohoto nařízení také požadavky týkající se kapitálových rezerv, včetně sazeb proticyklických kapitálových rezerv, a jakákoli další opatření zaměřená na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik podle nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU, a to postupem v nich stanovených, pokud je tak výslovně stanoveno v příslušných právních předpisech Unie. Deset pracovních dní před přijetím takového rozhodnutí dotčený orgán řádně oznámí svůj záměr ECB. Pokud má ECB námitky, své důvody uvede písemně do pěti pracovních dní. Dotčený orgán řádně zváží důvody uvedené ECB předtím, než přikročí k případnému rozhodnutí.
2. ECB může, považuje-li to za nezbytné, uplatnit místo vnitrostátních příslušných nebo pověřených orgánů zúčastněného členského státu vůči úvěrovým institucím na příslušné úrovni v souladu s příslušnými právními předpisy Unie kromě kapitálových požadavků uvedených v čl. 4 odst. 1 písm. d) tohoto nařízení vyšší požadavky na kapitálové rezervy, než jaké uplatňují vnitrostátní příslušné nebo pověřené orgány zúčastněných členských států, včetně sazeb proticyklických kapitálových rezerv, a to za podmínek stanovených v odstavcích 4 a 5 tohoto článku, a uplatnit přísnější opatření zaměřená na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik na úrovni úvěrových institucí postupem podle nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU, pokud je tak výslovně stanoveno v příslušných právních předpisech Unie.
3. Jakýkoli vnitrostátní příslušný nebo pověřený orgán může navrhnout, aby ECB jednala podle odstavce 2, aby bylo možné řešit specifickou situaci finančního systému a hospodářství v jeho členském státě.
4. Jestliže má ECB v úmyslu postupovat podle odstavce 2, při zvažování, zda přijmout jakákoli opatření, úzce spolupracuje s vnitrostátními pověřenými orgány v dotčených členských státech. Zejména oznámí svůj záměr dotčeným vnitrostátním příslušným nebo pověřeným orgánům deset pracovních dní před přijetím takového rozhodnutí. Pokud má kterýkoli z dotčených orgánů námitky, uvede své důvody písemně do pěti pracovních dní. ECB tyto důvody řádně zváží předtím, než přikročí k případnému rozhodnutí.
5. Při plnění svých úkolů uvedených v odstavci 2 vezme ECB v úvahu zvláštní situaci finančního systému, hospodářskou situaci a hospodářský cyklus v jednotlivých členských státech nebo jejich částech.
Článek 6
Spolupráce v rámci jednotného mechanismu dohledu
1. ECB plní své úkoly v rámci jednotného mechanismu dohledu sestávajícího z ECB a příslušných vnitrostátních orgánů. ECB odpovídá za účinné a konzistentní fungování jednotného mechanismu dohledu.
2. ECB i vnitrostátní příslušné orgány mají povinnost v dobré víře spolupracovat a povinnost vyměňovat si informace.
Aniž je dotčena pravomoc ECB obdržet informace, které úvěrové instituce průběžně hlásí, přímo nebo mít k těmto informacím přímý přístup, poskytnou vnitrostátní příslušné orgány ECB zejména všechny informace, které jsou nezbytné pro plnění úkolů svěřených jí tímto nařízením.
3. Pokud je to vhodné a aniž jsou dotčeny povinnosti a odpovědnost ECB za úkoly jí svěřené tímto nařízením, mají vnitrostátní příslušné orgány povinnost pomáhat ECB s přípravou a prováděním veškerých aktů týkajících se úkolů uvedených v článku 4 v souvislosti se všemi úvěrovými institucemi, a to za podmínek stanovených v rámci uvedeném v odstavci 7 tohoto článku, včetně pomoci při činnostech ověřování. Při plnění úkolů uvedených v článku 4 se řídí pokyny vydanými ECB.
4. Pokud jde o úkoly vymezené v článku 4 s výjimkou odst. 1 písm. a) a c) uvedeného článku, plní ECB povinnosti stanovené v odstavci 5 tohoto článku a vnitrostátní příslušné orgány plní povinnosti stanovené v odstavci 6 tohoto článku, a to podle rámce a postupů uvedených v odstavci 7 tohoto článku, pokud jde o dohled nad těmito úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi, smíšenými finančními holdingovými společnostmi nebo pobočkami usazenými v zúčastněných členských státech a patřícími úvěrovým institucím usazeným v nezúčastněných členských státech:
-
těmi, které jsou méně významné na konsolidovaném základě, na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států, nebo jednotlivě ve zvláštním případě poboček usazených v zúčastněných členských státech a patřících úvěrovým institucím usazeným v nezúčastněných členských státech. Hodnocení jejich významu probíhá podle následujících kritérií:
i)
velikost;
ii)
důležitost pro hospodářství Unie nebo kteréhokoli zúčastněného členského státu;
iii)
význam přeshraniční činnosti.
S ohledem na první pododstavec se s výjimkou případů odůvodněných zvláštními okolnostmi, jež budou podrobněji stanoveny v metodice, úvěrová instituce, finanční holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost nepovažuje za méně významnou, je-li splněna kterákoli z následujících podmínek:
i)
celková hodnota jejích aktiv převyšuje 30 miliard EUR;
ii)
poměr jejích celkových aktiv vůči HDP zúčastněného členského státu, v němž je usazena, převyšuje 20 %, není-li celková hodnota jejích aktiv nižší než 5 miliard EUR;
iii)
v návaznosti na oznámení od vnitrostátního příslušného orgánu, že danou instituci považuje za instituci s podstatným významem pro domácí ekonomiku, přijme ECB rozhodnutí, které na základě komplexního posouzení dané úvěrové instituce včetně posouzení její rozvahy, jež ECB provede, tento podstatný význam úvěrové instituce potvrdí.
ECB může rovněž z vlastního podnětu určitou instituci považovat za instituci s podstatným významem, pokud tato instituce zřídila bankovní dceřiné společnosti ve více než jednom zúčastněném členském státě a její aktiva a závazky spojené s přeshraniční činností představují podstatnou část jejích celkových aktiv nebo závazků, na něž se vztahují podmínky stanovené v příslušné metodice.
Ty, pro něž bylo požádáno o veřejnou finanční pomoc nebo takovou pomoc obdržely přímo z Evropského nástroje finanční stability nebo ESM, se nepovažují za méně významné.
Bez ohledu na předchozí pododstavce plní ECB úkoly, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, ve vztahu ke třem nejvýznamnějším úvěrovým institucím v každém zúčastněném členském státě, neodůvodňují-li zvláštní okolnosti jiný postup.
5. Pokud jde o úvěrové instituce uvedené v odstavci 4 a podle rámce vymezeného v odstavci 7:
a)
ECB vydá nařízení, obecné zásady nebo obecné pokyny určené vnitrostátním příslušným orgánům, podle kterých jsou vykonávány úkoly vymezené v článku 4 s výjimkou odst. 1 písm. a) a c) a vnitrostátní příslušné orgány přijímají rozhodnutí v oblasti dohledu.
Pro účely zajištění soudržnosti výsledků dohledu v rámci jednotného mechanismu dohledu mohou tyto pokyny odkazovat na zvláštní pravomoci uvedené v čl. 16 odst. 2 pro skupiny nebo kategorie úvěrových institucí;
b)
je-li to nezbytné k zajištění důsledného uplatňování vysokých standardů dohledu, může ECB kdykoli z vlastního podnětu po konzultaci vnitrostátních příslušných orgánů nebo na žádost vnitrostátního příslušného orgánu rozhodnout, že bude sama přímo vykonávat všechny příslušné pravomoci ve vztahu k jedné nebo více úvěrovým institucím uvedeným v odstavci 4, včetně případů, kdy bylo požádáno o finanční pomoc nebo kdy byla taková pomoc poskytnuta nepřímo z Evropského nástroje finanční stability nebo ESM;
c)
ECB vykonává dohled nad fungováním systému na základě odpovědnosti a postupů uvedených v tomto článku a zejména v odst. 7 písm. c);
d)
ECB může kdykoliv využít pravomoci uvedené v článcích 10 až 13;
e)
ECB si může rovněž ad hoc či na trvalém základě vyžádat informace od vnitrostátních příslušných orgánů o plnění úkolů, které uvedené orgány plní podle tohoto článku.
6. Aniž je dotčen odstavec 5 tohoto článku, vykonávají vnitrostátní příslušné orgány úkoly uvedené v čl. 4 odst. 1 písm. b), d) až g) a i) a jsou odpovědné za tyto úkoly a za přijímání všech relevantních rozhodnutí v oblasti dohledu, pokud jde o úvěrové instituce uvedené v odst. 4 prvním pododstavci tohoto článku, a to podle rámce a postupů uvedených v odstavci 7 tohoto článku.
Aniž jsou dotčeny články 10 až 13, vnitrostátní příslušné a pověřené orgány mají nadále pravomoci podle vnitrostátních právních předpisů získávat informace od úvěrových institucí, holdingových společností, smíšených holdingových společností a podniků zahrnutých do konsolidované finanční situace úvěrové instituce a provádět v těchto úvěrových institucích, holdingových společnostech, smíšených holdingových společnostech a podnicích kontroly na místě. Vnitrostátní příslušné orgány informují ECB v souladu s rámcem stanoveným v odstavci 7 tohoto článku o opatřeních přijatých podle tohoto odstavce a tato opatření úzce koordinují s ECB.
Příslušné vnitrostátní orgány pravidelně předkládají ECB zprávu o výkonu činností prováděných podle tohoto článku.
7. ECB na základě konzultace s vnitrostátními příslušnými orgány zúčastněných členských států a na základě návrhu Rady dohledu přijme a zveřejní rámec pro provádění tohoto článku. Tento rámec obsahuje alespoň:
a)
specifickou metodiku pro hodnocení kritérií uvedených v odst. 4 prvním až třetím pododstavci a kritérií, na jejichž základě se na určitou úvěrovou instituci přestane vztahovat ustanovení odst. 4 čtvrtého pododstavce, a výsledné mechanismy pro účely provádění odstavců 5 a 6. Tyto mechanismy a metodika pro hodnocení kritérií uvedených v odst. 4 prvním až třetím pododstavci se přezkoumávají tak, aby odrážely příslušné změny, a zajišťují, aby v situacích, kdy byla úvěrová instituce označena za významnou nebo méně významnou, toto hodnocení bylo měněno pouze v případě podstatných a nikoli přechodných změn okolností, zejména okolností souvisejících se situací úvěrové instituce, jež jsou pro uvedené hodnocení významné.
b)
vymezení postupů, včetně lhůt a možnosti vypracovat návrh rozhodnutí, jenž bude zaslán ECB ke zvážení, pro vztah mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány ohledně dohledu nad úvěrovými institucemi, které nejsou považovány za méně významné v souladu s odstavcem 4;
c)
vymezení postupů, včetně lhůt, pro vztah mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány ohledně dohledu nad úvěrovými institucemi, které jsou považovány za méně významné v souladu s odstavcem 4. V závislosti na případech vymezených v rámci tyto postupy od vnitrostátních příslušných orgánů zejména vyžadují, aby:
i)
ECB oznámily jakékoli podstatné řízení v oblasti dohledu;
ii)
na žádost ECB dále vyhodnotily konkrétní aspekty tohoto řízení;
iii)
ECB předaly návrhy podstatných rozhodnutí v oblasti dohledu, k nimž může EECB zaujmout stanovisko.
8. Kdykoli jsou ECB nápomocny vnitrostátní příslušné nebo pověřené orgány za účelem plnění úkolů jí svěřených tímto nařízením, dodržují ECB a vnitrostátní příslušné orgány ustanovení příslušných aktů Unie ve vztahu k rozdělení odpovědnosti a spolupráce mezi příslušnými orgány z různých členských států.
Článek 7
Úzká spolupráce s příslušnými orgány zúčastněných členských států, jejichž měnou není euro
1. V mezích stanovených tímto článkem plní ECB úkoly v oblastech uvedených v čl. 4 odst. 1 a 2 a v článku 5 ve vztahu k úvěrovým institucím usazeným v členském státě, jehož měnou není euro, pokud byla v souladu s tímto článkem navázána úzká spolupráce mezi ECB a vnitrostátním příslušným orgánem takového členského státu.
Za tím účelem může ECB udělit pokyny vnitrostátnímu příslušnému nebo pověřenému orgánu zúčastněného členského státu, jehož měnou není euro.
2. Úzká spolupráce mezi ECB a vnitrostátním příslušným orgánem zúčastněného členského státu, jehož měnou není euro, se navazuje rozhodnutím přijatým ECB, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
dotčený členský stát sdělí ostatním členským státům, Komisi, ECB a orgánu EBA, že žádá o navázání úzké spolupráce s ECB pro plnění úkolů uvedených v článcích 4 a 5 ve vztahu ke všem úvěrovým institucím usazeným v dotčeném členském státě v souladu s článkem 6;
b)
V tomto sdělení se dotčený členský stát zaváže:
-
zajistit, aby se jeho vnitrostátní příslušný nebo pověřený orgán řídil veškerými pokyny nebo požadavky ECB; a
-
poskytnout veškeré informace o úvěrových institucích usazených v daném členském státě, které může ECB požadovat pro komplexní posouzení uvedených úvěrových institucí.
c)
Dotčený členský stát přijal příslušné vnitrostátní právní předpisy k zajištění toho, aby jeho vnitrostátní příslušný orgán byl povinen přijmout vůči úvěrovým institucím jakékoli opatření, o které v souladu s odstavcem 4 ECB požádá.
3. Rozhodnutí uvedené v odstavci 2 se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie. Rozhodnutí se použije čtrnáctým dnem po zveřejnění.
4. Má-li ECB za to, že vůči úvěrové instituci, finanční holdingové společnosti či smíšené finanční holdingové společnosti by mělo být vnitrostátním příslušným orgánem dotčeného členského státu přijato opatření týkající se úkolů uvedených v odstavci 1, obrátí se na uvedený orgán s pokyny, v nichž upřesní patřičný časový rámec.
Časový rámec nesmí být kratší než 48 hodin, pokud není nezbytné přijmout opatření dříve, aby se zamezilo nenapravitelným škodám. Vnitrostátní příslušný orgán dotčeného členského státu přijme veškerá nezbytná opatření v souladu s povinností uvedenou v odst. 2 písm. c).
5. ECB může rozhodnout o vydání varování dotčenému členskému státu ohledně toho, že úzká spolupráce bude pozastavena nebo ukončena, nebudou-li přijata rozhodná nápravná opatření:
a)
pokud podle názoru ECB dotčený členský stát již nesplňuje podmínky stanovené v odst. 2 písm. a) až c); a
b)
pokud podle názoru ECB vnitrostátní příslušný orgán členského státu nejedná v souladu s povinností uvedenou v odst. 2 písm. c).
Pokud není do 15 dní od oznámení tohoto varování provedeno žádné takové opatření, může ECB pozastavit nebo ukončit úzkou spolupráci s uvedeným členským státem.
Rozhodnutí o pozastavení nebo ukončení úzké spolupráce se oznámí dotčenému členskému státu a zveřejní se v Úředním věstníku Evropské unie. V rozhodnutí se uvede datum, od něhož je použitelné, přičemž se řádně zohlední účinnost dohledu a oprávněné zájmy úvěrových institucí.
6. Členský stát může požádat ECB o ukončení úzké spolupráce kdykoli po uplynutí tří let ode dne zveřejnění rozhodnutí ECB o navázání úzké spolupráce v Úředním věstníku Evropské unie. V žádosti jsou vysvětleny důvody ukončení včetně případných nežádoucích důsledků, může-li k nim dojít, pokud jde o fiskální odpovědnost daného členského státu. V tomto případě ECB neprodleně přijme rozhodnutí o ukončení úzké spolupráce a stanoví den, od kterého se uplatní, a to ve lhůtě nejvýše tří měsíců, přičemž se náležitě zohlední účinnost dohledu, jakož i oprávněné zájmy úvěrových institucí. Rozhodnutí se zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie.
7. Jestliže zúčastněný členský stát, jehož měnou není euro, oznámí ECB v souladu s čl. 26 odst. 8 svůj odůvodněný nesouhlas s námitkou Rady guvernérů k návrhu rozhodnutí Rady dohledu, předloží Rada guvernérů do 30 dní své stanovisko k odůvodněnému nesouhlasu vyjádřenému členským státem a svou námitku potvrdí nebo ji vezme zpět, přičemž uvede své důvody.
V případě, že Rada guvernérů svou námitku potvrdí, zúčastněný členský stát, jehož měnou není euro, může informovat ECB, že případným rozhodnutím týkajícím se možného pozměněného návrhu rozhodnutí Rady dohledu nebude vázán.
ECB poté s náležitým ohledem na účinnost dohledu zváží možné pozastavení nebo ukončení úzké spolupráce s daným členským státem a v tomto ohledu přijme rozhodnutí.
ECB zohlední zejména tyto faktory:
a)
zda by neprovedení takového pozastavení nebo ukončení úzké spolupráce mohlo ohrozit integritu jednotného mechanismu dohledu nebo mít významné nepříznivé důsledky, pokud jde o fiskální odpovědnost členských států;
b)
zda by takové pozastavení nebo ukončení úzké spolupráce mohlo mít významné nepříznivé důsledky, pokud jde o fiskální odpovědnost členského státu, který oznámil svůj odůvodněný nesouhlas v souladu s čl. 26 odst. 8;
c)
zda je či není přesvědčena, že dotčený vnitrostátní příslušný orgán přijal opatření, která podle jejího názoru:
-
zajišťují, že úvěrové instituce ve členském státě, který oznámil svůj odůvodněný nesouhlas podle předchozího pododstavce, nepodléhají příznivějšímu zacházení než úvěrové instituce v ostatních zúčastněných členských státech;
-
jsou stejně účinná jako rozhodnutí Rady guvernérů podle druhého pododstavce tohoto odstavce při dosahování cílů uvedených v článku 1 a při zajišťování souladu s příslušnými právními předpisy Unie.
ECB tyto úvahy zahrne do svého rozhodnutí a sdělí je dotyčnému členskému státu.
8. Jestliže zúčastněný členský stát, jehož měnou není euro, nesouhlasí s návrhem rozhodnutí Rady dohledu, informuje o odůvodněném nesouhlasu do pěti pracovních dnů od obdržení návrhu rozhodnutí Radu guvernérů. Rada guvernérů o dané otázce rozhodne do pěti pracovních dnů, přičemž plně zohlední tyto důvody, a své rozhodnutí dotčenému členskému státu písemně vysvětlí. Dotčený členský stát může ECB požádat o okamžité ukončení úzké spolupráce a nebude následným rozhodnutím vázán.
9. Členský stát, který ukončil úzkou spolupráci s ECB, nesmí navázat novou úzkou spolupráci před uplynutím tří let ode dne zveřejnění rozhodnutí ECB o ukončení úzké spolupráce v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 8
Mezinárodní vztahy
Aniž jsou dotčeny příslušné pravomoci členských států a orgánů a subjektů Unie, s výjimkou ECB a včetně orgánu EBA, může ECB| v rámci úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, navazovat kontakty a uzavírat správní dohody s orgány dohledu, mezinárodními organizacemi a správními orgány třetích zemí za předpokladu řádné koordinace s orgánem EBA. Z těchto dohod nevyplývají pro Unii ani její členské státy žádné právní závazky.
KAPITOLA III
Pravomoci ECB
Článek 9
Pravomoci v oblasti dohledu a vyšetřování
1. Výlučně pro účely plnění úkolů, které jsou jí svěřeny čl. 4 odst. 1 a 2 a čl. 5 odst. 2, se ECB považuje podle okolností za příslušný orgán nebo pověřený orgán v zúčastněných členských státech ve smyslu příslušných právních předpisů Unie.
Výlučně pro tytéž účely má ECB veškeré pravomoci a povinnosti stanovené v tomto nařízení. Dále má pravomoci a povinnosti, které mají podle příslušných právních předpisů Unie příslušné a pověřené orgány, pokud toto nařízení nestanoví jinak. ECB má zejména pravomoci uvedené v oddílech 1 a 2 této kapitoly.
V rozsahu nezbytném pro plnění úkolů jí svěřených tímto nařízením může ECB od uvedených vnitrostátních orgánů formou pokynů vyžadovat, aby využívaly svých pravomocí podle podmínek stanovených ve vnitrostátních právních předpisech a v souladu s nimi, pokud takové pravomoci nejsou svěřeny ECB tímto nařízením. Uvedené vnitrostátní orgány plně informují ECB o uplatňování těchto pravomocí.
2. ECB vykonává pravomoci uvedené v odstavci 1 tohoto článku v souladu s akty uvedenými v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci. Při výkonu svých příslušných pravomocí dohledu a vyšetřování ECB a vnitrostátní příslušné orgány úzce spolupracují.
3. Odchylně od odstavce 1 tohoto článku vykonává ECB s ohledem na úvěrové instituce usazené v zúčastněných členských státech, jejichž měnou není euro, své pravomoci v souladu s článkem 7.
Oddíl 1
Vyšetřovací Pravomoci
Článek 10
Žádosti o informace
1. Aniž jsou dotčeny pravomoci uvedené v čl. 9 odst. 1 a s výhradou podmínek stanovených v příslušných právních předpisech Unie, může ECB od níže uvedených právnických nebo fyzických osob požadovat s výhradou článku 4 poskytnutí všech informací nutných k provádění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, včetně informací, které mají být předávány v opakovaných intervalech a ve specifikovaných formátech pro účely dohledu a související statistické účely:
a)
úvěrové instituce usazené v zúčastněných členských státech;
b)
finanční holdingové společnosti usazené v zúčastněných členských státech;
c)
smíšené finanční holdingové společnosti usazené v zúčastněných členských státech;
d)
holdingové společnosti se smíšenou činností usazené v zúčastněných členských státech;
e)
osoby náležející k subjektům uvedeným v písmenech a) až d);
f)
třetí strany, na které subjekty uvedené v písmenech a) až d) převedly funkce nebo činnosti v rámci outsourcingu;
2. Osoby uvedené v odstavci 1 požadované informace poskytnou. Ustanovení o zachování služebního tajemství nezakládají pro tyto osoby výjimku z povinnosti poskytnout požadované informace. Poskytnutí požadovaných informací se nepovažuje za porušení služebního tajemství.
3. Pokud ECB získává informace přímo od právnických nebo fyzických osob uvedených v odstavci 1, zpřístupní tyto informace dotyčným vnitrostátním příslušným orgánům.
Článek 11
Obecná šetření
1. V zájmu plnění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, a s výhradou dalších podmínek stanovených v příslušných právních předpisech Unie může ECB provádět veškerá nezbytná šetření všech osob uvedených v čl. 10 odst. 1 usazených nebo nacházejících se v zúčastněném členském státu.
Za tím účelem je ECB oprávněna:
a)
požadovat předložení dokumentů;
b)
zkoumat účetní knihy a záznamy osob uvedených v čl. 10 odst. 1 a pořizovat z těchto knih a záznamů kopie nebo výpisy;
c)
získávat písemná nebo ústní vysvětlení od všech osob uvedených v čl. 10 odst. 1 nebo jejich zástupců nebo zaměstnanců;
d)
vyslechnout jakoukoli jinou osobu, která s tím souhlasí, za účelem získání informací souvisejících s předmětem šetření.
2. Osoby uvedené v čl. 10 odst. 1 písm. podléhají šetřením zahájeným na základě rozhodnutí ECB.
Jestliže nějaká osoba brání provádění šetření, vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, ve kterém se nacházejí příslušné prostory, poskytne v souladu s vnitrostátními předpisy nezbytnou pomoc včetně (v případech uvedených v článcích 12 a 13 umožnění přístupu ECB do provozních prostor právnických osob uvedených v čl. 10 odst. 1, aby mohla být výše uvedená práva vykonána.
Článek 12
Kontroly na místě
1. V zájmu plnění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, a s výhradou dalších podmínek stanovených v příslušných právních předpisech Unie může ECB v souladu s článkem 13 a s výhradou předchozího oznámení dotyčnému vnitrostátnímu příslušnému orgánu provádět veškeré nezbytné kontroly na místě v provozních prostorách právnických osob uvedených v čl. 10 odst. 1 i kteréhokoli jiného podniku zahrnutého do dohledu na konsolidovaném základě, vykonává-li ECB dohled na konsolidovaném základě podle čl. 4 odst. 1 písm. g). Vyžaduje-li to řádné provedení a účinnost kontroly, může ECB provést kontrolu na místě bez předchozího ohlášení uvedeným právnickým osobám.
2. Úředníci ECB a další osoby pověřené ECB k provádění kontrol na místě smějí vstupovat do všech provozních prostor a na pozemky právnických osob, kterých se rozhodnutí ECB ohledně šetření týká, a mají veškeré pravomoci stanovené v čl. 11 odst. 1.
3. Právnické osoby uvedené v čl. 10 odst. 1 podléhají kontrolám na místě na základě rozhodnutí ECB.
4. Úředníci a další doprovázející osoby pověřené nebo jmenované vnitrostátním příslušným orgánem členského státu, na jehož území má kontrola probíhat, poskytují za dohledu a koordinace ze strany ECB aktivní pomoc jejím úředníkům a dalším osobám pověřeným ECB. Za tímto účelem mají pravomoci stanovené v odstavci 2. Úředníci vnitrostátního příslušného orgánu dotyčného zúčastněného členského státu mají rovněž právo se kontrol na místě účastnit.
5. Pokud úředníci ECB a další doprovázející osoby pověřené nebo jmenované ECB zjistí, že určitá osoba odmítá kontrolu nařízenou podle tohoto článku, vnitrostátní příslušný orgán dotčeného zúčastněného členského státu jim poskytne nezbytnou pomoc v souladu s vnitrostátními právními předpisy. Tato pomoc zahrnuje v rozsahu nezbytném pro provedení kontroly zapečetění provozních prostor a účetních knih nebo záznamů. Nemá-li dotyčný příslušný vnitrostátní orgán uvedenou pravomoc, uplatní svou pravomoc vyžádat si nezbytnou pomoc od jiných vnitrostátních orgánů.
Článek 13
Povolení justičního orgánu
1. Jestliže kontrola na místě podle čl. 12 odst. 1 a 2 nebo poskytnutí pomoci podle čl. 12 odst. 5 vyžaduje podle vnitrostátních předpisů povolení justičního orgánu, musí být o takové povolení požádáno.
2. Pokud je podána žádost o povolení podle odstavce 1 tohoto článku, vnitrostátní justiční orgán kontroluje, zda je rozhodnutí ECB pravé a zda navrhovaná donucovací opatření nejsou vzhledem k předmětu kontroly svévolná ani nepřiměřená. Při kontrole přiměřenosti těchto donucovacích opatření může vnitrostátní justiční orgán požádat ECB o podrobné vysvětlení, zejména důvodů, na jejichž základě má ECB podezření, že došlo k porušení aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci, a závažnosti tohoto podezření ohledně porušení a povahy účasti osoby, jíž se donucovací opatření týkají. Vnitrostátní justiční orgán však nesmí přezkoumávat nezbytnost kontroly ani požadovat, aby mu byly poskytnuty informace ze spisu ECB. Zákonnost rozhodnutí ECB přezkoumává pouze Soudní dvůr Evropské unie.
Oddíl 2
Zvláštní pravomoci dohledu
Článek 14
Povolení
1. Každá žádost o povolení k zahájení činnosti úvěrové instituce, která má být usazena v zúčastněném členském státě, musí být podána vnitrostátním příslušným orgánům členského státu, ve kterém má být úvěrová instituce usazena v souladu s požadavky stanovenými v příslušných vnitrostátních právních předpisech.
2. Jestliže žadatel splňuje všechny podmínky povolení stanovené v příslušných vnitrostátních právních předpisech uvedeného členského státu, vnitrostátní příslušný orgán přijme ve lhůtě stanovené příslušnými vnitrostátními právními předpisy návrh rozhodnutí navrhnout ECB, aby povolení udělila. Návrh rozhodnutí se oznámí ECB a žadateli o povolení. V ostatních případech vnitrostátní příslušný orgán žádost o povolení zamítne.
3. Návrh rozhodnutí se považuje za přijatý ECB, pokud ECB nevyjádří námitky v maximální lhůtě deseti pracovních dní, kterou lze v řádně odůvodněných případech jednou prodloužit o stejný počet pracovních dní. ECB vznese námitku vůči návrhu rozhodnutí, pouze pokud nejsou splněny podmínky pro udělení povolení stanovené v příslušných právních předpisech Unie. Důvody pro zamítnutí uvede písemně.
4. Rozhodnutí přijaté v souladu s odstavci 2 a 3 oznámí žadateli o povolení vnitrostátní příslušný orgán.
5. S výhradou odstavce 6 může ECB povolení odebrat v případech stanovených v příslušných právních předpisech Unie z vlastního podnětu, po konzultacích s vnitrostátním příslušným orgánem zúčastněného členského státu, ve kterém je úvěrová instituce usazena, nebo na návrh tohoto vnitrostátního příslušného orgánu. Tyto konzultace především zajistí, že před rozhodnutím o odebrání povolení poskytne ECB vnitrostátním orgánům dostatek času, aby rozhodly o přijetí nezbytných opatřeních k nápravě, mimo jiné o možných opatřeních k řešení problémů, a tato opatření zohlední.
Jestliže se vnitrostátní příslušný orgán, který v souladu s odstavcem 1 navrhl povolení, domnívá, že povolení musí být v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy odebráno, předá za tím účelem návrh ECB. ECB v uvedeném případě přijme rozhodnutí o navrhovaném odebrání povolení, přičemž plně zohlední důvody tohoto odebrání, které k němu uvedl vnitrostátní příslušný orgán.
6. Pokud vnitrostátní orgány zůstávají příslušné pro řešení problémů úvěrových institucí, tak v případech, kdy se budou domnívat, že odebráním povolení by bylo dotčeno odpovídající provádění restrukturalizace nebo opatření nutná pro restrukturalizaci nebo udržení finanční stability, oznámí tyto orgány řádně své námitky ECB s podrobným vysvětlením toho, co by odebrání povolení způsobilo. V těchto případech ECB nepřikročí k odebrání povolení po dobu vzájemně dohodnutou s vnitrostátními orgány. ECB může toto období prodloužit, pokud se domnívá, že bylo dosaženo dostatečného pokroku. Pokud však ECB v odůvodněném rozhodnutí určí, že řádná opatření nezbytná k udržení finanční stability vnitrostátní orgány neprovedly, neprodleně se uplatní odebrání povolení.
Článek 15
Posuzování nabývání kvalifikovaných účastí
1. Aniž jsou dotčeny výjimky stanovené v čl. 4 odst. 1 písm. c), veškerá oznámení nabytí kvalifikované účasti v úvěrové instituci usazené v zúčastněném členském státě nebo veškeré související informace se předloží vnitrostátním příslušným orgánům členského státu, v němž je úvěrová instituce usazena, v souladu s požadavky stanovenými v příslušných vnitrostátních právních předpisech, na základě aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci.
2. Vnitrostátní příslušný orgán navrhované nabytí posoudí a předloží ECB oznámení a návrh na rozhodnutí o souhlasu nebo nesouhlasu s daným nabytím, založený na kritériích stanovených v aktech uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci, a to nejméně deset pracovních dní před uplynutím příslušné lhůty pro posouzení, uvedené v příslušných právních předpisech Unie, a poskytne ECB pomoc v souladu s článkem 6.
3. ECB rozhodne, zda s nabytím nesouhlasit na základě hodnotících kritérií stanovených v příslušných právních předpisech Unie a v souladu s postupem a během lhůt pro hodnocení v nich stanovených.
Článek 16
Pravomoci dohledu
1. Pro účely plnění úkolů svěřených jí v čl. 4 odst. 1 a aniž jsou dotčeny další pravomoci jí svěřené, má ECB pravomoci stanovené v odstavci 2 tohoto článku, na jejichž základě může od jakékoli úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti v zúčastněných členských státech požadovat, aby v počáteční fázi přijala nezbytná opatření zaměřená na řešení příslušných problémů za jakékoli z níže uvedených okolností:
a)
úvěrová instituce nesplňuje požadavky aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci;
b)
ECB má důkazy, že úvěrová instituce v příštích 12 měsících pravděpodobně poruší požadavky aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci;
c)
na základě kontrol v rámci dohledu v souladu s čl. 4 odst. 1 písm. f) bylo stanoveno, že systémy, strategie, procesy a mechanismy uplatňované úvěrovou institucí a kapitál a likvidita, které drží, nezajišťují řádné řízení a pokrytí jejích rizik.
2. Pro účely čl. 9 odst. 1 má ECB zejména tyto pravomoci:
a)
požadovat, aby instituce držely kapitál nad rámec kapitálových požadavků uvedených v aktech, na něž odkazuje čl. 4 odst. 3 první pododstavec, v souvislosti s prvky rizik a riziky, které nejsou upraveny příslušnými akty Unie;
b)
požadovat posílení systémů, procesů, mechanismů a strategií;
c)
požadovat, aby instituce předložily plán na obnovení souladu s požadavky dohledu podle aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci a stanovily lhůtu pro jeho provedení, včetně zlepšení tohoto plánu z hlediska oblasti působnosti a lhůty;
d)
požadovat, aby instituce používaly specifický systém tvorby opravných položek a rezerv nebo zacházení s aktivy z hlediska kapitálových požadavků;
e)
zakázat nebo omezit obchody, operace nebo síť institucí nebo požadovat upuštění od činností, které znamenají nadměrné riziko pro zdraví instituce;
f)
požadovat snížení rizika obsaženého v činnostech, produktech a systémech institucí;
g)
požadovat od institucí omezení pohyblivé složky odměny stanovením její výše jako procentního podílu celkových čistých výnosů v případě, že je tato složka odměny neslučitelná s udržováním řádné kapitálové základny;
h)
požadovat, aby instituce využívaly čisté zisky k posílení svého kapitálu;
i)
omezit nebo zakázat, aby instituce rozdělovala výnosy akcionářům, společníkům nebo držitelům nástrojů vedlejšího kapitálu tier 1, pokud tento zákaz nepředstavuje nesplnění závazků dané instituce;
j)
uložit dodatečné nebo častější podávání zpráv, včetně zpráv o kapitálové a likviditní pozici;
k)
uložit zvláštní požadavky na likviditu, včetně omezení týkajících se nesouladu splatností mezi aktivy a pasivy;
l)
požadovat poskytnutí doplňujících informací;
m)
kdykoli odvolat členy vedoucího orgánu úvěrových institucí, kteří neplní požadavky stanovené v aktech uvedených v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci.
Článek 17
Pravomoci hostitelských orgánů a spolupráce při dohledu na konsolidovaném základě
1. Postupy stanovené v příslušných právních předpisech Unie pro úvěrové instituce, které chtějí zřídit pobočku nebo využívat volného pohybu služeb vykonáváním svých činností na území jiného členského státu, a příslušné pravomoci domovských a hostitelských členských států se mezi zúčastněnými členskými státy použijí pouze pro účely úkolů, které nebyly svěřeny ECB na základě článku 4.
2. Ustanovení příslušných právních předpisů Unie v souvislosti se spoluprací mezi příslušnými orgány z různých členských států pro provádění dohledu na konsolidovaném základě se nepoužijí v případě, že ECB je jediným dotčeným příslušným orgánem.
3. Při plnění úkolů podle článků 4 a 5 uplatňuje ECB v souladu s čl. 6 odst. 8 spravedlivý vyvážený přístup ke všem zúčastněným členským státům a ve vztahu k nezúčastněným členským státům dodržuje rovnováhu mezi domovskými a hostitelskými členskými státy stanovenou v příslušných právních předpisech Unie.
Článek 18
Správní sankce
1. Pro účely provádění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, může ECB v případě, kdy úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti úmyslně nebo z nedbalosti poruší požadavek vyplývající z příslušných přímo použitelných právních předpisů Unie, a v souvislosti s nímž mají příslušné orgány podle příslušných právních předpisů Unie k dispozici správní peněžité sankce, uložit správní peněžité sankce do výše dvojnásobku zisku, který byl obdržen v důsledku porušení předpisů, nebo ztráty, které bylo v důsledku porušení předpisů zabráněno, jestliže je lze určit, nebo do výše 10 % celkového ročního obratu právnické osoby v předchozím hospodářském roce podle definice v příslušných právních předpisech Unie, popřípadě jiné peněžité sankce stanovené v příslušných právních předpisech Unie.
2. V případě, že je právnická osoba dceřinou společností mateřského podniku, je příslušný celkový roční obrat uvedený v odstavci 1 celkový roční obrat vyplývající z konsolidovaného účtu nejvyššího mateřského podniku v předcházejícím hospodářském roce.
3. Uplatňované sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. ECB při rozhodování o uložení sankce a při stanovování vhodné sankce jedná v souladu s čl. 9 odst. 2.
4. ECB použije případně tento článek v souladu s akty uvedenými v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci tohoto nařízení, včetně postupů uvedených v nařízení (ES) č. 2532/98.
5. V případech, na které se nevztahuje odstavec 1 tohoto článku a kdy je to nutné za účelem plnění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, může ECB a požadovat od vnitrostátních příslušných orgánů zahájení řízení s cílem přijmout opatření v zájmu zajištění toho, aby byly uloženy příslušné sankce v souladu s akty uvedenými v čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci a s jakýmikoli příslušnými vnitrostátními právními předpisy svěřujícími zvláštní pravomoci, které v právních předpisech Unie nejsou v současnosti vyžadovány. Sankce uplatňované vnitrostátními příslušnými orgány musí být účinné, přiměřené a odrazující.
První pododstavec tohoto odstavce se použije zejména v případě peněžitých sankcí, které mají být uloženy úvěrovým institucím, finančním holdingovým společnostem nebo smíšeným finančním holdingovým společnostem za porušení vnitrostátních právních předpisů, které provádějí příslušné směrnice, a všech správních sankcí nebo opatření, které mají být uloženy členům správní rady úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti nebo jiným fyzickým osobám, které jsou podle vnitrostátních právních předpisů odpovědné za porušení předpisů ze strany úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti.
6. V případech stanovených v příslušných právních předpisech Unie a za podmínek v nich stanovených ECB zveřejní všechny sankce uvedené v odstavci 1 bez ohledu na to, zda proti nim byl podán opravný prostředek či nikoli.
7. Aniž jsou dotčena ustanovení odstavců 1 až 6, může ECB za účelem plnění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB uložit sankce v souladu s nařízením (ES) č. 2532/98.
KAPITOLA IV
Organizační zásady
Článek 19
Nezávislost
1. Při plnění úkolů, které jsou jim svěřeny tímto nařízením, jednají ECB a vnitrostátní příslušné orgány, které jednají v rámci jednotného mechanismu dohledu, nezávisle. Členové Rady dohledu a řídícího výboru jednají nezávisle a objektivně v zájmu Unie jako celku a nevyžadují ani nepřijímají pokyny od orgánů či subjektů Unie, od vlád členských států ani od jiných veřejných či soukromých subjektů.
2. Orgány, subjekty, úřady a agentury Unie, jakož i vlády členských států a veškeré další subjekty tuto nezávislost respektují.
3. Poté, co Rada dohledu přezkoumá potřebu vydání kodexu chování, Rada guvernérů vypracuje a zveřejní kodex chování pro zaměstnance a řídící pracovníky ECB zapojené do bankovního dohledu, a to zejména pokud jde o střet zájmů.
Článek 20
Odpovědnost a podávání zpráv
1. ECB je v souladu s touto kapitolou odpovědná za provádění tohoto nařízení Evropskému parlamentu a Radě.
2. ECB každoročně předkládá Evropskému parlamentu, Radě, Komisi a Euroskupině zprávu o provádění úkolů, které jí byly svěřeny tímto nařízením, včetně informací o plánovaném vývoji struktury a výše poplatků za dohled, uvedených v článku 30.
3. Předseda Rady dohledu ECB předkládá tuto zprávu veřejně Evropskému parlamentu a Euroskupině za přítomnosti zástupců kteréhokoli zúčastněného členského státu, jehož měnou není euro.
4. Na žádost Euroskupiny může být předseda Rady dohledu ECB Euroskupinou vyslechnut ohledně výkonu jejích úkolů v oblasti dohledu za přítomnosti zástupců kteréhokoli zúčastněného členského státu, jehož měnou není euro.
5. Na žádost Evropského parlamentu se předseda Rady dohledu ECB zúčastní slyšení ohledně výkonu jejích úkolů v oblasti dohledu před příslušnými výbory Evropského parlamentu.
6. ECB odpoví ústně nebo písemně na otázky, které jí položí Evropský parlament nebo Euroskupina, v souladu s postupy Euroskupiny a za přítomnosti zástupců kteréhokoli zúčastněného členského státu, jehož měnou není euro.
7. Evropský účetní dvůr při svém přezkumu výkonnosti správy ECB podle článku 27.2 statutu ESCB a ECB zohlední také úkoly v oblasti dohledu svěřené ECB tímto nařízením.
8. Je-li takové jednání nezbytné pro výkon pravomocí Evropského parlamentu podle Smlouvy o fungování EU, vede Rada dohledu ECB na žádost svého předsedy za zavřenými dveřmi důvěrná ústní jednání o svých úkolech v oblasti dohledu s předsedou a místopředsedy příslušného výboru Evropského parlamentu. Evropský parlament a ECB uzavřou dohodu o podrobných pravidlech organizace těchto jednání, a to za účelem zajištění plné důvěrnosti v souladu s požadavky na důvěrnost, které ECB coby příslušnému orgánu ukládají příslušné právní předpisy Unie.
9. ECB za podmínek stanovených ve Smlouvě o fungování EU loajálně spolupracuje při všech vyšetřováních ze strany Evropského parlamentu. ECB a Evropský parlament uzavřou vhodná ujednání o praktických podmínkách uplatňování demokratické odpovědnosti a dohledu nad plněním úkolů, které ECB svěřuje toto nařízení. Tato ujednání se týkají mimo jiné přístupu k informacím, spolupráce při vyšetřování a informací o postupu při výběru předsedy Rady dohledu.
Článek 21
Vnitrostátní parlamenty
1. ECB souběžně s předložením zprávy podle čl. 20 odst. 2 tuto zprávu předkládá také přímo vnitrostátním parlamentům zúčastněných členských států.
Vnitrostátní parlamenty se na ECB mohou obrátit s odůvodněnými připomínkami k této zprávě.
2. Vnitrostátní parlamenty zúčastněných členských států mohou ECB prostřednictvím vlastních postupů požádat, aby písemně odpověděla na připomínky nebo otázky, které jí v souvislosti s úkoly ECB podle tohoto nařízení předložily.
3. Vnitrostátní parlament zúčastněného členského státu může vyzvat předsedu nebo člena Rady dohledu, aby se zúčastnili výměny názorů týkající se dohledu nad úvěrovými institucemi v daném členském státě spolu se zástupcem vnitrostátního příslušného orgánu.
4. Toto nařízení se nedotýká odpovědnosti vnitrostátních příslušných orgánů vůči vnitrostátním parlamentům v souladu s vnitrostátním právem, pokud jde o výkon úkolů nesvěřených ECB tímto nařízením a pokud jde o výkon činností těmito orgány v souladu s článkem 6.
Článek 22
Spravedlivé řízení pro přijímání rozhodnutí v oblasti dohledu
1. Před přijetím rozhodnutí v oblasti dohledu v souladu s článkem 4 a kapitolou III oddílem 2 poskytne ECB osobám, vůči kterým je řízení vedeno, příležitost vyjádřit se. ECB založí svá rozhodnutí pouze na námitkách, ke kterým se mohly dotyčné strany vyjádřit.
První pododstavec se nevztahuje na situace, kdy je třeba přijmout naléhavá opatření s cílem zabránit významnému poškození finančního systému. V uvedeném případě může ECB přijmout prozatímní rozhodnutí s tím, že co nejdříve po přijetí svého rozhodnutí musí dát dotyčným osobám příležitost k vyjádření.
2. V průběhu řízení musí být plně respektována práva dotyčných osob na obhajobu. Mají právo nahlížet do spisu ECB s výhradou oprávněného zájmu jiných osob na ochraně jejich obchodních tajemství. Právo nahlížet do spisu se nevztahuje na důvěrné informace.
Rozhodnutí ECB obsahuje důvody, ze kterých vychází.
Článek 23
Oznamování porušení pravidel
ECB zajistí, aby byly zavedeny účinné mechanismy oznamování porušení právních aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 ze strany úvěrových institucí, finančních holdingových společností nebo smíšených finančních holdingových společností nebo příslušných orgánů zúčastněných členských států, zahrnující konkrétní postupy pro přijímání oznámení o porušení pravidel a následná opatření k nim. Tyto postupy jsou v souladu s příslušnými právními předpisy Unie a zajišťují, aby byly uplatňovány následující zásady: přiměřená ochrana osob oznamujících porušení pravidel, ochrana osobních údajů a přiměřená ochrana obviněné osoby
Článek 24
Správní revizní komise
1. ECB ustaví správní revizní komisi pro účely provádění vnitřního správního přezkumu na základě žádosti o přezkum podané v souladu s odstavcem 5, pokud jde o rozhodnutí přijatá ECB při výkonu pravomocí, které jí jsou svěřeny tímto nařízením. Rozsah vnitřního správního přezkumu je omezen na procesní a věcný soulad příslušného rozhodnutí s tímto nařízením.
2. Správní revizní komise je složena z pěti osob ze členských států, jež se těší vysoké vážnosti v odborných kruzích a prokázaly v oblasti bankovnictví nebo jiných finančních služeb příslušné znalosti a profesní zkušenosti na dostatečně vysoké úrovni, včetně zkušeností z oblasti dohledu, s výjimkou současných zaměstnanců ECB, jakož i současných zaměstnanců příslušných orgánů nebo jiných orgánů, subjektů, úřadů či agentur členských států nebo Unie, které jsou zapojeny do plnění úkolů svěřených ECB tímto nařízením. Správní revizní komise disponuje dostatkem zdrojů a odborných znalostí k tomu, aby mohla posuzovat výkon pravomocí ECB podle tohoto nařízení. Členy správní revizní komise a dva náhradníky jmenuje ECB na funkční období pěti let, které může být jednou prodlouženo, na základě veřejné výzvy k vyjádření zájmu zveřejněné v Úředním věstníku Evropské unie. Členové správní revizní komise nejsou vázáni žádnými pokyny.
3. Správní revizní komise rozhoduje na základě většiny nejméně tří z pěti členů.
4. Členové správní revizní komise jednají nezávisle a ve veřejném zájmu. Za tímto účelem učiní veřejné prohlášení o závazcích a veřejné prohlášení o zájmech, v nichž uvedou veškeré přímé nebo nepřímé zájmy, které by mohly být na újmu jejich nezávislosti, nebo uvedou, že takové zájmy neexistují.
5. Každá fyzická nebo právnická osoba může v případech uvedených v odstavci 1 požádat o přezkum rozhodnutí ECB, které jí je určeno nebo které se jí přímo nebo nepřímo týká. Žádost o přezkum rozhodnutí Rady guvernérů uvedeného v odstavci 7 není přípustná.
6. Žádost o přezkum spolu s odůvodněním se podává ECB písemně do jednoho měsíce od oznámení rozhodnutí osobě požadující přezkum, popřípadě není-li oznámeno, ode dne, kdy se o tomto rozhodnutí uvedená osoba dozví.
7. Po rozhodnutí o přípustnosti přezkumu správní revizní komise vydá stanovisko, a to ve lhůtě přiměřené naléhavosti dané věci a nejpozději dva měsíce od doručení žádosti, a předá záležitost Radě dohledu za účelem přípravy nového návrhu rozhodnutí. Rada dohledu zohlední stanovisko správní revizní komise a neprodleně předloží nový návrh rozhodnutí Radě guvernérů. Nový návrh rozhodnutí původní rozhodnutí zruší, nebo jej nahradí rozhodnutím se stejným obsahem, nebo jej nahradí rozhodnutím s pozměněným obsahem. Nový návrh rozhodnutí se pokládá za přijatý, pokud Rada guvernérů nevznese ve lhůtě nejdéle deseti pracovních dní námitku.
8. Žádost o přezkum podle odstavce 5 nemá odkladný účinek. Rada guvernérů však může na návrh správní revizní komise pozastavit uplatňování napadnutého rozhodnutí, pokud to podle jejího názoru okolnosti vyžadují.
9. Stanovisko vydané správní revizní komisí, nový návrh rozhodnutí předložený Radou dohledu a rozhodnutí přijaté Radou guvernérů podle tohoto článku se odůvodňují a oznamují stranám.
10. ECB přijme rozhodnutí, jímž se stanoví pravidla fungování správní revizní komise.
11. Tento článek se nedotýká práva na podání žaloby u Soudního dvora Evropské unie v souladu se Smlouvami.
Článek 25
Oddělení od funkce měnové politiky
1. Při provádění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, sleduje ECB pouze cíle stanovené tímto nařízením.
2. ECB provádí úkoly, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, aniž jsou dotčeny její úkoly týkající se měnové politiky a odděleně od těchto a všech ostatních úkolů. Úkoly svěřené ECB tímto nařízením nezasahují do jejích úkolů souvisejících s měnovou politikou ani jimi nejsou určovány. Úkoly svěřené ECB tímto nařízením nezasahují ani do jejích úkolů souvisejících s ESRB ani do žádných jiných úkolů. ECB podává Evropskému parlamentu a Radě zprávy o tom, jak dodržuje toto ustanovení. Úkoly svěřené ECB tímto nařízením nemění probíhající sledování solventnosti protistran pro operace měnové politiky.
Zaměstnanci pověření plněním úkolů svěřených ECB tímto nařízením jsou organizačně odděleni od zaměstnanců plnících jiné úkoly svěřené ECB a vztahují se na ně oddělené hierarchické linie.
3. Pro účely odstavců 1 a 2 přijímá a zveřejňuje ECB všechny nezbytné vnitřní předpisy včetně předpisů týkajících se služebního tajemství a výměny informací mezi oběma funkčními oblastmi.
4. ECB zajistí, aby Rada guvernérů při výkonu své činnosti plně rozlišovala, zda jde o funkce týkající se měnové politiky, nebo funkce v oblasti dohledu. Součástí tohoto rozlišení jsou striktně oddělená zasedání a pořady jednání.
5. Aby bylo zajištěno oddělení úkolů týkajících se měnové politiky od úkolů v oblasti dohledu, vytvoří ECB mediační komisi. Tato komise řeší rozdíly v postojích příslušných orgánů dotčených zúčastněných členských států, pokud jde o námitku Rady guvernérů k návrhu rozhodnutí Rady dohledu. Komise se skládá z jednoho člena z každého zúčastněného členského státu, kterého každý členský stát vybere z členů Rady guvernérů a Rady dohledu, a rozhoduje prostou většinou, přičemž každý člen má jeden hlas. ECB přijme a zveřejní nařízení, kterým zřídí tuto mediační komisi a stanoví její jednací řád.
Článek 26
Rada dohledu
1. Plánování a plnění úkolů svěřených ECB provádí její vnitřní orgán složený z předsedy a místopředsedy jmenovaných v souladu s odstavcem 3, čtyř zástupců ECB jmenovaných v souladu s odstavcem 5 a jednoho zástupce vnitrostátního příslušného orgánu v každém zúčastněném členském státě (dále jen „Rada dohledu“). Všichni členové Rady dohledu jednají v zájmu Unie jako celku.
Není-li příslušným orgánem centrální banka, může se člen Rady dohledu podle tohoto odstavce rozhodnout o spoluúčasti zástupce centrální banky členského státu. Pro účely postupu hlasování uvedeného v odstavci 6 se zástupci orgánů kteréhokoli jednoho členského státu považují dohromady za jednoho člena.
2. Při jmenování členů Rady dohledu podle tohoto nařízení se dodržují zásady rovného zastoupení žen a mužů, zkušenosti a kvalifikace.
3. ECB po vyslechnutí Rady dohledu předloží Evropskému parlamentu ke schválení návrh na jmenování předsedy a místopředsedy. Po schválení tohoto návrhu přijme Rada prováděcí rozhodnutí o jmenování předsedy a místopředsedy Rady dohledu. Předseda je vybrán na základě otevřeného výběrového řízení, o němž je řádně informován Evropský parlament a Rada, z řad renomovaných osobností s profesními zkušenostmi z bankovnictví a finančních záležitostí, které nejsou členy Rady guvernérů. Místopředsedu Rady dohledu vybere z členů Výkonné rady ECB. Rada rozhoduje kvalifikovanou většinou, přičemž k hlasům členů Rady, kteří nejsou zúčastněnými členskými státy, se nepřihlíží.
Jakmile je předseda jmenován, vykonává svou pracovní činnost na plný úvazek a nezastává žádné funkce u vnitrostátních příslušných orgánů. Funkční období je pětileté a opakované jmenování není možné.
4. Pokud předseda Rady dohledu přestane splňovat podmínky pro výkon svých povinností nebo se dopustil závažného pochybení, může Rada na návrh ECB schválený Evropským parlamentem přijmout prováděcí rozhodnutí, jímž se předseda zbavuje funkce. Rada rozhoduje kvalifikovanou většinou, přičemž k hlasům členů Rady, kteří nejsou zúčastněnými členskými státy, se nepřihlíží.
Poté, co je v souladu se statutem ESCB a ECB místopředseda Rady dohledu odvolán z funkce člena Výkonné rady, může Rada na návrh ECB schválený Evropským parlamentem přijmout prováděcí rozhodnutí, jímž se místopředseda zbavuje funkce v Radě dohledu. Rada rozhoduje kvalifikovanou většinou, přičemž k hlasům členů Rady, kteří nejsou zúčastněnými členskými státy, se nepřihlíží.
Pro tyto účely mohou Evropský parlament nebo Rada oznámit ECB, že považují podmínky pro zbavení předsedy nebo místopředsedy Rady dohledu jejich funkce za splněné, a ECB na toto oznámení reaguje.
5. Čtyři zástupci ECB jmenovaní Radou guvernérů nesmí vykonávat povinnosti bezprostředně související s měnovou funkcí ECB. Všichni zástupci ECB mají hlasovací práva.
6. Rozhodnutí Rady dohledu jsou přijímána prostou většinou členů. Každý člen má jeden hlas. V případě rovnosti hlasů rozhoduje hlas předsedy.
7. Odchylně od odstavce 6 tohoto článku přijímá Rada dohledu rozhodnutí o přijetí nařízení podle čl. 4 odst. 3 na základě kvalifikované většiny svých členů, jak je definována v čl. 16 odst. 4 Smlouvy o EU a v článku 3 Protokolu č. 36 o přechodných ustanoveních, připojeného ke Smlouvě o EU a Smlouvě o fungování EU, pokud jde o členy zastupující orgány zúčastněných členských států. Hlas každého ze čtyř zástupců ECB jmenovaných Radou guvernérů je roven mediánovému hlasu ostatních členů.
8. Aniž je dotčen článek 6, provádí Rada dohledu přípravné práce týkající se úkolů v oblasti dohledu svěřených ECB a navrhne Radě guvernérů ECB konečné návrhy rozhodnutí, které má Rada guvernérů přijmout, a to postupem stanoveným ECB. Návrhy rozhodnutí se současně předkládají vnitrostátním příslušným orgánům dotčených členských států. Návrh rozhodnutí se považuje za přijatý, pokud Rada guvernérů nevznese námitku ve lhůtě, která má být určena ve výše uvedeném postupu, ale nepřekročí maximální lhůtu deseti pracovních dnů. Jestliže však zúčastněný členský stát, jehož měnou není euro, s návrhem rozhodnutí Rady dohledu nesouhlasí, použije se postup stanovený v čl. 7 odst. 8. V mimořádných situacích nepřekročí výše uvedená lhůta 48 hodin. Pokud Rada guvernérů vznese k návrhu rozhodnutí námitku, musí písemně uvést důvody, a zejména uvést obavy v oblasti měnové politiky. Jestliže je rozhodnutí po námitce Rady guvernérů změněno, může zúčastněný členský stát, jehož měnou není euro, oznámit ECB svůj odůvodněný nesouhlas s námitkou a použije se postup uvedený v čl. 7 odst. 7.
9. Sekretariát podporuje činnosti Rady dohledu, včetně přípravy zasedání na plný úvazek.
10. Rada dohledu hlasující v souladu s pravidlem stanoveným v odstavci 6 zřídí řídící výbor složený z jejích členů v omezenějším složení, který podporuje její činnosti včetně přípravy zasedání.
Řídící výbor Rady dohledu nemá žádnou rozhodovací pravomoc. Řídícímu výboru předsedá předseda Rady dohledu nebo její místopředseda, je-li předseda výjimečně nepřítomen. Složení řídícího výboru zajistí spravedlivou rovnováhu a rotaci mezi vnitrostátními příslušnými orgány. Skládá se z nejvýše deseti členů včetně předsedy, místopředsedy a jednoho dalšího zástupce ECB. Řídící výbor plní své přípravné úkoly v zájmu Unie jako celku a za naprosté transparentnosti spolupracuje s Radou dohledu.
11. Zástupci Komise se mohou na základě pozvání zúčastnit jednání Rady dohledu jako pozorovatelé. Pozorovatelé nemají přístup k důvěrným informacím týkajícím se jednotlivých institucí.
12. Rada guvernérů přijme vnitřní pravidla, v nichž jsou podrobně stanoveny její vztahy s Radou dohledu. Rada dohledu přijme svůj jednací řád, přičemž hlasuje v souladu s pravidlem stanoveným v odstavci 6. Jak vnitřní pravidla, tak jednací řád se zveřejní. Jednací řád Rady dohledu zajistí rovné zacházení se všemi zúčastněnými členskými státy.
Článek 27
Služební tajemství a výměna informací
1. Členové Rady dohledu, zaměstnanci ECB a zaměstnanci vyslaní zúčastněnými členskými státy vykonávající povinnosti dohledu jsou i po ukončení svých povinností vázáni požadavky na zachovávání služebního tajemství stanovenými v článku 37 statutu ESCB a ECB a v příslušných aktech práva Unie.
ECB zajistí, aby osoby, jež přímo či nepřímo, trvale či příležitostně poskytují jakékoli služby související s výkonem povinností v oblasti dohledu, byly vázány rovnocennými požadavky na zachovávání služebního tajemství.
2. Pro účely plnění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, je ECB v rámci omezení a za podmínek stanovených v příslušných právních předpisech Unie oprávněna vyměňovat si informace s vnitrostátními orgány nebo orgány a subjekty Unie, pokud příslušné právní předpisy Unie dovolují vnitrostátním příslušným orgánům sdělovat uvedeným subjektům informace nebo pokud mohou členské státy takové sdělování informací podle příslušných právních předpisů Unie poskytnout.
Článek 28
Zdroje
ECB je povinna věnovat potřebné finanční a lidské zdroje na provádění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením.
Článek 29
Rozpočet a roční účetní závěrka
1. Výdaje ECB na provádění úkolů, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, jsou v rámci rozpočtu ECB samostatně identifikovatelné.
2. ECB podá jako součást zprávy podle článku 20 podrobnou zprávu o rozpočtu pro své úkoly v oblasti dohledu. Roční účetní závěrka ECB sestavená a zveřejněná v souladu s článkem 26.2 statutu ESCB a ECB uvede příjmy a výdaje související s úkoly v oblasti dohledu.
3. V souladu s článkem 27.1 statutu ESCB a ECB podléhá oddíl roční účetní závěrky věnovaný dohledu auditu.
Článek 30
Poplatky za dohled
1. ECB uloží úvěrovým institucím usazeným v zúčastněných členských státech a v zúčastněném členském státě zřízeným pobočkám úvěrových institucí usazených v nezúčastněném členském státě roční poplatek za dohled. Tyto poplatky pokrývají náklady vzniklé ECB v souvislosti s úkoly, které jí byly svěřeny podle článků 4 a 6 tohoto nařízení. Tyto poplatky nepřekročí náklady týkající se těchto úkolů.
2. Výše poplatku uloženého úvěrové instituci nebo pobočce se vypočítá v souladu s postupy, které ECB stanoví a předem zveřejní.
Před stanovením těchto postupů vede ECB otevřené veřejné konzultace a provede analýzu potenciálních souvisejících nákladů a přínosů, přičemž výsledky konzultací i analýzy uveřejní.
3. Poplatky jsou vypočteny na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a musí vycházet z objektivních kritérií souvisejících s důležitostí a rizikovým profilem dotyčné úvěrové instituce, včetně jejích rizikově vážených aktiv.
Základem pro výpočet ročního poplatku za dohled v daném kalendářním roce jsou náklady na dohled nad úvěrovými institucemi a pobočkami v daném roce. ECB může požadovat zálohy na roční poplatek za dohled, které vycházejí z přiměřeného odhadu. Před rozhodnutím o konečné úrovni poplatku ECB komunikuje s vnitrostátním příslušným orgánem, aby zajistila, že dohled zůstane nákladově efektivní a přiměřený pro všechny dané úvěrové instituce a pobočky. ECB sdělí úvěrovým institucím a pobočkám základ pro výpočet ročního poplatku za dohled.
4. ECB podává zprávy v souladu s článkem 20.
5. Tento článek se nedotýká práva vnitrostátních příslušných orgánů ukládat poplatky v souladu s vnitrostátním právem a v rozsahu, v jakém úkoly v oblasti dohledu nebyly svěřeny ECB, nebo pokud jde o náklady na spolupráci s ECB, na pomoc ECB a při jednání podle pokynů ECB, v souladu s příslušným právem Unie a s výhradou ujednání k provedení tohoto nařízení, včetně článků 6 a 12.
Článek 31
Zaměstnanci a výměna zaměstnanců
1. ECB stanoví společně se všemi vnitrostátními příslušnými orgány režimy k zajištění přiměřené výměny a dočasného vysílání zaměstnanců s vnitrostátními příslušnými orgány a mezi nimi navzájem.
2. ECB může ve vhodných případech požadovat, aby v týmech dohledu vnitrostátních příslušných orgánů, které přijímají opatření v oblasti dohledu týkající se úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti nacházející se v jednom zúčastněném členském státě v souladu s tímto nařízením byli také zaměstnanci vnitrostátních příslušných orgánů jiných zúčastněných členských států.
3. ECB zavede a zachová ucelené a formální postupy, včetně postupů etických, jakož i přiměřená období pro předběžné posuzování případných střetů zájmu a předcházení těmto střetům, k nimž by došlo v případě členů Rady dohledu a zaměstnanců ECB zapojených do činností v oblasti dohledu v důsledku opětovného zaměstnání v průběhu následujících dvou let, a v souladu s příslušnými pravidly ochrany údajů stanoví přiměřená pravidla uveřejňování.
Těmito postupy není dotčeno uplatňování přísnějších vnitrostátních pravidel. V případě členů Rady dohledu, kteří zastupují vnitrostátní příslušné orgány, se tyto postupy stanovují a uplatňují ve spolupráci s vnitrostátními příslušnými orgány, aniž jsou dotčeny příslušné vnitrostátní právní předpisy.
V případě zaměstnanců ECB zapojených do činností v oblasti dohledu tyto postupy určují kategorie pracovních míst, na něž se toto posuzování vztahuje, jakož i období přiměřená k úkolům daných zaměstnanců v rámci činností v oblasti dohledu v průběhu jejich zaměstnání v ECB.
4. Postupy uvedené v odstavci 3 stanoví, že ECB posuzuje existenci námitek pro to, aby členové Rady dohledu po skončení funkčního období přijali placené zaměstnání u subjektů soukromého sektoru, nad nimiž ECB vykonává dohled.
Postupy uvedené v odstavci 3 se v zásadě uplatní po dobu dvou let po skončení funkčního období členů Rady dohledu a na základě řádného zdůvodnění mohou být uzpůsobeny přiměřeně k úkolům plněným v průběhu tohoto funkčního období i k době, kterou člen ve funkci strávil.
5. Výroční zpráva ECB podle článku 20 obsahuje podrobné informace ohledně uplatňování postupů uvedených v odstavcích 3 a 4 tohoto článku včetně statistických údajů.
KAPITOLA V
Obecná a závěrečná ustanovení
Článek 32
Přezkum
Komise zveřejní do 31. prosince 2015 a následně poté každé tři roky zprávu o uplatňování tohoto nařízení, přičemž položí zvláštní důraz na sledování potenciálního dopadu na hladké fungování vnitřního trhu. Tato zpráva mimo jiné hodnotí:
a)
fungování jednotného mechanismu dohledu v rámci ESFS a dopad činností ECB v oblasti dohledu na zájmy Unie jako celku a na soudržnost a integritu vnitřního trhu finančních služeb, včetně možného dopadu na struktury vnitrostátních bankovních systémů v rámci Unie, a pokud jde o účinnost režimů spolupráce a sdílení informací mezi jednotným mechanismem dohledu a příslušnými orgány nezúčastněných členských států;
b)
rozdělení úkolů mezi ECB a vnitrostátní příslušné orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu, účinnost praktických prováděcích postupů přijatých ECB a dopad jednotného mechanismu dohledu na fungování zbývajících kolegií orgánů dohledu;
c)
účinnost pravomocí ECB v oblasti dohledu a sankcí a vhodnost svěření dalších pravomocí v oblasti sankcí ECB, a to i ve vztahu k jiným osobám, než jsou úvěrové instituce, finanční holdingové společnosti nebo smíšené finanční holdingové společnosti;
d)
přiměřenost režimů pro makroobezřetnostní úkoly a nástroje podle článku 5, respektive pro udělování a odebírání povolení podle článku 14;
e)
účinnost režimu nezávislosti a odpovědnosti;
f)
vzájemné působení mezi ECB a orgánem EBA;
g)
přiměřenost systémů správy a řízení včetně složení Rady dohledu a způsobu hlasování v ní a jejího vztahu k Radě guvernérů, jakož i spolupráci v Radě dohledu mezi členskými státy, jejichž měnou je euro, a ostatními členskými státy v rámci jednotného mechanismu dohledu;
h)
vzájemné působení mezi ECB a příslušnými orgány nezúčastněných členských států a dopady jednotného mechanismu dohledu na tyto členské státy;
i)
účinnost odvolacího mechanismu proti rozhodnutím ECB;
j)
nákladovou efektivnost jednotného mechanismu dohledu;
k)
případný dopad uplatňování čl. 7 odst. 6, 7 a 8 na fungování a integritu jednotného mechanismu dohledu;
l)
účinnost oddělení úkolů v oblasti dohledu od úkolů v oblasti měnové politiky v rámci ECB a účinnost oddělení finančních zdrojů věnovaných úkolům v oblasti dohledu od rozpočtu ECB s ohledem na případné změny příslušných právních předpisů, a to i na úrovni primárního práva;
m)
fiskální dopady rozhodnutí v oblasti dohledu přijatých v rámci jednotného mechanismu dohledu na zúčastněné členské státy a dopad případného nového vývoje v souvislosti s mechanismy financování k řešení problémů;
n)
možnosti dalšího rozvoje jednotného mechanismu dohledu s ohledem na jakékoli změny příslušných předpisů, a to i na úrovni primárního práva, a s ohledem na to, zda nadále platí věcné odůvodnění institucionálních ustanovení tohoto nařízení či nikoli, včetně možnosti plného sladění práv a povinností členských států, jejichž měnou je euro, a dalších zúčastněných členských států.
Zpráva je předkládána Evropskému parlamentu a Radě. Komise případně přednese další návrhy.
Článek 33
Přechodná ustanovení
1. ECB zveřejní rámec uvedený v čl. 6 odst. 7 do 4. května 2014.
2. ECB převezme úkoly, které jsou jí svěřeny tímto nařízením, dne 4. listopadu 2014 s výhradou prováděcích pravidel a opatření stanovených v tomto odstavci.
Po 3. listopadu 2013 zveřejní ECB prostřednictvím nařízení a rozhodnutí podrobné operační postupy pro provádění úkolů, které jsou jí tímto nařízením svěřeny.
Od 3. listopadu 2013 zasílá ECB Evropskému parlamentu, Radě a Komisi čtvrtletní zprávy o pokroku v operačním provádění tohoto nařízení.
Pokud se na základě zpráv uvedených ve třetím pododstavci tohoto odstavce a v návaznosti na projednání těchto zpráv v Evropském parlamentu a Radě ukáže, že ECB nebude ke dni 4. listopadu 2014 připravena plně vykonávat své úkoly, může ECB přijmout rozhodnutí ke stanovení pozdějšího termínu, než je uvedeno v prvním pododstavci tohoto odstavce, aby byla během přechodu od dohledu na vnitrostátní úrovni k jednotnému mechanismu dohledu zajištěna kontinuita a v závislosti na disponibilitě zaměstnanců byly zavedeny vhodné postupy pro podávání zpráv a ujednání týkající se spolupráce s vnitrostátními příslušnými orgány podle článku 6.
3. Bez ohledu na odstavec 2 a aniž je dotčen výkon vyšetřovacích pravomocí, které jsou jí tímto nařízením svěřeny, může ECB od 3. listopadu 2013 začít plnit úkoly, které jí jsou svěřeny tímto nařízením, jiné než přijímání rozhodnutí v oblasti dohledu, pokud jde o jakoukoli úvěrovou instituci, finanční holdingovou společnost či smíšenou finanční holdingovou společnost, a to v návaznosti na rozhodnutí určené dotčeným subjektům a dotčeným vnitrostátním příslušným orgánům.
Pokud ESM jednomyslně požádá, aby ECB převzala přímý dohled nad určitou úvěrovou institucí, finanční holdingovou společností či smíšenou finanční holdingovou společností coby jeden z předpokladů pro její přímou rekapitalizaci, může ECB bez ohledu na odstavec 2 okamžitě začít vykonávat úkoly, které jí jsou svěřeny tímto nařízením, pokud jde o danou úvěrovou instituci, finanční holdingovou společnost či smíšenou finanční holdingovou společnost, a to v návaznosti na rozhodnutí určené dotčeným subjektům a dotčeným vnitrostátním příslušným orgánům.
4. Od 3. listopadu 2013 a vzhledem k úkolům, které převzala, může ECB požadovat od vnitrostátních příslušných orgánů a osob uvedených v čl. 10 odst. 1 poskytnutí všech relevantních informací, aby mohla provést komplexní posouzení úvěrových institucí zúčastněného členského státu, včetně posouzení rozvahy. ECB takové posouzení provede alespoň ve vztahu k úvěrovým institucím, na něž se nevztahuje čl. 6 odst. 4. Úvěrové instituce a příslušný orgán požadované informace poskytnou.
5. Úvěrové instituce povolené v zúčastněných členských států ke dni 3. listopadu 2013 nebo případně k datu uvedenému v odstavcích 2 a 3 tohoto článku se považují za úvěrové instituce s povolením v souladu s článkem 14 a mohou pokračovat ve své činnosti. Vnitrostátní příslušné orgány oznámí ECB před datem použití tohoto nařízení nebo případně před daty uvedenými v odstavcích 2 a 3 tohoto článku totožnost těchto úvěrových institucí spolu se zprávou obsahující historii dohledu a rizikový profil dané úvěrové instituce a veškeré další informace požadované ECB. Informace musí být předány ve formátu požadovaném ECB.
6. Bez ohledu na čl. 26 odst. 7 se do 31. prosince 2015 použije pro přijímání nařízení uvedených v čl. 4 odst. 3 hlasování kvalifikovanou většinou společně s hlasováním prostou většinou.
Článek 34
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost pátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 15. října 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 15ης Οκτωβρίου 2013
για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 127 παράγραφος 6,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Τις τελευταίες δεκαετίες, η Ένωση πραγματοποίησε αξιοσημείωτη πρόοδο όσον αφορά τη δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς για τις τραπεζικές υπηρεσίες. Κατά συνέπεια, σε πολλά κράτη μέλη σημαντικό μερίδιο της αγοράς ανήκει σε ομίλους τραπεζών που έχουν την έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη, και τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν διαφοροποιήσει γεωγραφικά τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες τόσο εντός όσο και εκτός της ευρωζώνης.
(2)
Η σημερινή χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση κατέδειξε ότι η ακεραιότητα του ενιαίου νομίσματος και της εσωτερικής αγοράς μπορεί να απειληθεί από τον κατακερματισμό του χρηματοπιστωτικού τομέα. Είναι συνεπώς απαραίτητο να ενταθεί η ολοκλήρωση της εποπτείας των τραπεζών, προκειμένου να ισχυροποιηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, να αποκατασταθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και να τεθούν τα θεμέλια της οικονομικής ανάκαμψης.
(3)
Η διατήρηση και η εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς τραπεζικών υπηρεσιών έχει εξαιρετική σημασία προκειμένου να προαχθεί η οικονομική ανάπτυξη στην Ένωση και να χρηματοδοτείται επαρκώς η πραγματική οικονομία. Ωστόσο, αυτό αποτελεί όλο και μεγαλύτερη πρόκληση. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η πορεία προς την ολοκλήρωση των τραπεζικών αγορών στην Ένωση ανακόπτεται.
(4)
Ταυτοχρόνως, παράλληλα με την έγκριση ενός ενισχυμένου ρυθμιστικού πλαισίου στην ΕΕ οι εποπτικές αρχές πρέπει να κλιμακώσουν τον εποπτικό έλεγχο που ασκούν, αξιοποιώντας τα διδάγματα από τη χρηματοοικονομική κρίση των τελευταίων ετών, για να μπορέσουν να επιβλέψουν εξαιρετικά πολυσύνθετες και διασυνδεδεμένες αγορές και ιδρύματα.
(5)
Η αρμοδιότητα για την εποπτεία των επιμέρους πιστωτικών ιδρυμάτων στην Ένωση παραμένει, κατά κύριο λόγο, εθνική υπόθεση. Ο συντονισμός των εποπτικών αρχών είναι ζωτικής σημασίας, όμως η κρίση κατέδειξε ότι ο συντονισμός και μόνο δεν αρκεί, ιδίως στο πλαίσιο ενός ενιαίου νομίσματος. Επομένως, για να διατηρηθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην Ένωση και να αυξηθούν οι θετικές συνέπειες που έχει η ολοκλήρωση της αγοράς στην ανάπτυξη και την ευημερία, θα πρέπει να ενισχυθεί η ολοκλήρωση των εποπτικών αρμοδιοτήτων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για να διασφαλιστεί η ομαλή και υγιής εποπτεία ολόκληρων ομίλων τραπεζών και της συνολικής τους ευρωστίας, περιορίζει δε τον κίνδυνο να διατυπώνονται διαφορετικές ερμηνείες και να λαμβάνονται αντικρουόμενες αποφάσεις για μια μεμονωμένη οντότητα.
(6)
Συχνά η αντοχή των πιστωτικών ιδρυμάτων συνδέεται ακόμη στενά με το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένα. Οι αμφιβολίες ως προς τη διατηρησιμότητα του δημόσιου χρέους, τις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και τη βιωσιμότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων δημιουργούν συνεχώς αρνητικές και ανατροφοδοτούμενες τάσεις της αγοράς. Αυτό μπορεί να γεννήσει κινδύνους για τη βιωσιμότητα ορισμένων πιστωτικών ιδρυμάτων και για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην ευρωζώνη και στην Ένωση συνολικά και ενδέχεται να επιβαρύνει σοβαρά τα ήδη βεβαρυμένα δημόσια οικονομικά των συγκεκριμένων κρατών μελών.
(7)
Η Ευρωπαϊκή εποπτική αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (ΕΑΤ), που συστάθηκε το 2011 με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (1), και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, που συστάθηκε με το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού και με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), (ΕΑΑΕΣ) (2) και με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) (ΕΑΚΑΑ) (3) έχουν βελτιώσει σημαντικά τη συνεργασία μεταξύ των αρχών εποπτείας των τραπεζών στην Ένωση. Η ΕΑΤ συνεισφέρει σημαντικά στη δημιουργία ενός ενιαίου εγχειριδίου κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στην Ένωση, και ανέλαβε καίριο ρόλο στην υλοποίηση, με συνέπεια, της ανακεφαλαιοποίησης σημαντικών πιστωτικών ιδρυμάτων της Ένωσης, η οποία συμφωνήθηκε από την Ευρωπαϊκή διάσκεψη κορυφής στις 26 Οκτωβρίου 2011, κατ’ εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών και όρων που ενέκρινε η Επιτροπή για τις κρατικές ενισχύσεις.
(8)
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε επανειλημμένα να ανατεθεί σε ένα ευρωπαϊκό όργανο άμεση αρμοδιότητα για την άσκηση ορισμένων εποπτικών καθηκόντων σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αρχής γενομένης με το ψήφισμά του της 13ης Απριλίου 2000 επί της ανακοινώσεως της Επιτροπής: Εφαρμογή του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: σχέδιο δράσης (4), και με το ψήφισμα της 21ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με τους κανόνες προληπτικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (5).
(9)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 29ης Ιουνίου 2012, κάλεσε τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να αναπτύξει χάρτη πορείας για την υλοποίηση μιας ουσιαστικής οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Την ίδια ημέρα, επισημάνθηκε στη Σύνοδο Κορυφής ότι μόλις θεσπισθεί αποτελεσματικός ενιαίος εποπτικός μηχανισμός για τις τράπεζες στην ευρωζώνη, στον οποίον θα συμμετέχει και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητος (ΕΜΣ) θα μπορούσε, μετά τη λήψη σχετικής απόφασης, να έχει τη δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, υπό τους καταλλήλους όρους, μεταξύ των οποίων η τήρηση των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
(10)
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 19ης Οκτωβρίου 2012 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία που οδηγεί σε μεγαλύτερη εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης πρέπει να οικοδομηθεί πάνω στο θεσμικό και νομικό πλαίσιο της ΕΕ, να χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια και διαφάνεια προς τα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν το ευρώ και να εφαρμόζεται με σεβασμό προς την ακεραιότητα της ενιαίας αγοράς. Το ολοκληρωμένο χρηματοπιστωτικό πλαίσιο θα διαθέτει έναν ενιαίο εποπτικό μηχανισμό (ΕΕΜ), ο οποίος θα είναι κατά το δυνατόν ανοικτός σε όλα τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν.
(11)
Θα πρέπει λοιπόν να διαμορφωθεί μια ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση, στηριζόμενη σε ένα περιεκτικό και λεπτομερές ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες για το σύνολο της εσωτερικής αγοράς, αποτελούμενη από τον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό και νέα πλαίσια εγγύησης των καταθέσεων και εξυγίανσης. Λόγω των στενών δεσμών και αλληλεπιδράσεων μεταξύ των κρατών μελών που συμμετέχουν στο ευρώ, η τραπεζική ένωση θα πρέπει να ισχύει τουλάχιστον για όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Με προοπτική τη διατήρηση και την εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς, και εφόσον αυτό είναι θεσμικά δυνατό, η τραπεζική ένωση θα πρέπει να είναι ανοικτή και στη συμμετοχή άλλων κρατών μελών.
(12)
Ως πρώτο βήμα προς την τραπεζική ένωση, ένας ενιαίος εποπτικός μηχανισμός θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η πολιτική της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων εφαρμόζεται με συνοχή και αποτελεσματικότητα, ότι το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο στα πιστωτικά ιδρύματα σε όλα τα οικεία κράτη μέλη και ότι αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα υπόκεινται σε εποπτεία ύψιστης ποιότητας, ελεύθερη από άλλες εκτιμήσεις άσχετες προς την προληπτική εποπτεία. Ο ενιαίος εποπτικός μηχανισμός (ΕΕΜ) πρέπει ιδίως να συνάδει με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Η ύπαρξη ενός τέτοιου μηχανισμού αποτελεί τη βάση για τα επόμενα βήματα προς την τραπεζική ένωση. Εδώ αντανακλάται η βασική αρχή ότι ο ΕΜΣ θα μπορεί, με μια τακτική απόφαση, να ανακεφαλαιοποιήσει άμεσα τις τράπεζες μόλις θεσπισθεί αποτελεσματικός ενιαίος εποπτικός μηχανισμός. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επισημαίνει στα συμπεράσματά του της 13ης και 14ης Δεκεμβρίου 2012 ότι «Σε ένα πλαίσιο στο οποίο η εποπτεία των τραπεζών μεταφέρεται ουσιαστικά σε έναν ενιαίο εποπτικό μηχανισμό, θα απαιτηθεί ενιαίος μηχανισμός εξυγίανσης που θα διαθέτει τις εξουσίες που απαιτούνται, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οιαδήποτε τράπεζα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη μπορεί να εξυγιανθεί με τα κατάλληλα μέσα» και ότι «ο ενιαίος μηχανισμός εξυγίανσης θα πρέπει να βασίζεται σε συμβολές του ίδιου του χρηματοπιστωτικού τομέα και να περιλαμβάνει κατάλληλο και αποτελεσματικό σύστημα προστασίας».
(13)
Ως κεντρική τράπεζα της ευρωζώνης με ευρεία εμπειρογνωμοσύνη σε ζητήματα μακροοικονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η ΕΚΤ βρίσκεται σε ιδανική θέση για να αναλάβει σαφώς καθορισμένα εποπτικά καθήκοντα που θα εστιάζουν στην προστασία της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος της ΕΕ. Πράγματι, σε πολλά κράτη μέλη οι Κεντρικές Τράπεζες είναι ήδη αρμόδιες για την εποπτεία των τραπεζών. Επομένως, θα πρέπει να ανατεθούν στην ΕΚΤ ειδικά καθήκοντα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(14)
Η ΕΚΤ και οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που δεν είναι συμμετέχοντα κράτη μέλη («μη συμμετέχοντα κράτη μέλη») συνάπτουν μνημόνιο συνεννόησης στο οποίο περιγράφεται με γενικούς όρους ο τρόπος της μεταξύ τους συνεργασίας κατά την άσκηση των εποπτικών τους καθηκόντων κατ’ εφαρμογή της ενωσιακής νομοθεσίας για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό. Το μνημόνιο συνεννόησης θα μπορούσε να περιγράφει, μεταξύ άλλων, τη διαβούλευση για τη λήψη αποφάσεων της ΕΚΤ που επηρεάζουν θυγατρικές ή υποκαταστήματα εγκατεστημένα σε μη συμμετέχον κράτος μέλος αλλά των οποίων η μητρική επιχείρηση είναι εγκατεστημένη σε συμμετέχον κράτος μέλος, καθώς και τη συνεργασία σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων των μηχανισμών έγκαιρης προειδοποίησης σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στην οικεία νομοθεσία της Ένωσης. Το μνημόνιο θα πρέπει να επανεξετάζεται τακτικά.
(15)
Στην ΕΚΤ θα πρέπει να αναλάβει εκείνα τα ειδικά εποπτικά καθήκοντα που είναι καίριας σημασίας για να διασφαλίζεται η συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή της πολιτικής της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, ενώ άλλα καθήκοντα πρέπει να παραμείνουν στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών. Τα καθήκοντα της ΕΚΤ πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα που να αποσκοπούν στην επίτευξη μακροπροληπτικής σταθερότητας, τα οποία θα διέπονται από ειδικές ρυθμίσεις που θα αντανακλούν το ρόλο των εθνικών αρχών.
(16)
Η ασφάλεια και η ευρωστία των μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων έχει ουσιώδη σημασία για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος Ωστόσο, οι πρόσφατες εμπειρίες δείχνουν ότι και από τα μικρότερα πιστωτικά ιδρύματα μπορούν να προέλθουν απειλές για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα. Ως εκ τούτου, η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να ασκεί εποπτεία επί όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε συμμετέχοντα κράτη μέλη, καθώς και στα υποκαταστήματα που είναι εγκατεστημένα εκεί.
(17)
Κατά την άσκηση των καθηκόντων της, και με την επιφύλαξη του στόχου για κατοχύρωση της ασφάλειας και ευρωστίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, η ΕΚΤ θα πρέπει να λαμβάνει πλήρως υπόψη την ποικιλομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων, το μέγεθος και τα επιχειρησιακά μοντέλα τους καθώς και τα συστημικά οφέλη από την ποικιλομορφία του τραπεζικού κλάδου στην ΕΕ.
(18)
Η άσκηση των καθηκόντων της ΕΚΤ πρέπει να συμβάλει ιδίως στη διασφάλιση ότι τα πιστωτικά ιδρύματα θα εσωτερικεύουν πλήρως όλο το κόστος που οφείλεται στις δραστηριότητές τους ούτως ώστε να αποφεύγεται ο ηθικός κίνδυνος και η υπερβολική διακινδύνευση που απορρέει από αυτόν. Πρέπει να ληφθούν απόλυτα υπόψη οι συγκεκριμένες μακροοικονομικές συνθήκες στα κράτη μέλη, ιδίως η σταθερότητα της χορήγησης πιστώσεων και η διευκόλυνση παραγωγικών δραστηριοτήτων για την ευρύτερη οικονομία.
(19)
Κανένα στοιχείο του παρόντος κανονισμού δε πρέπει να νοηθεί ως μεταβάλλον το ισχύον λογιστικό πλαίσιο βάσει άλλων νομικών πράξεων της Ένωσης και του εθνικού δικαίου.
(20)
Η χορήγηση άδειας λειτουργίας για την ανάληψη δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος αποτελεί βασική προληπτική τεχνική που διασφαλίζει ότι μόνο παράγοντες που έχουν υγιείς οικονομικές βάσεις, οργάνωση ικανή να αντιμετωπίσει τους ειδικούς κινδύνους που είναι σύμφυτοι με την αποδοχή καταθέσεων και τη χορήγηση πιστώσεων, καθώς και κατάλληλα διευθυντικά στελέχη θα ασκούν αυτές τις δραστηριότητες. Επομένως, η ΕΚΤ πρέπει να έχει το καθήκον να χορηγεί άδεια λειτουργίας σε πιστωτικά ιδρύματα που θέλουν να εγκατασταθούν σε συμμετέχον κράτος μέλος και να είναι αρμόδια για την ανάκληση των αδειών λειτουργίας, υπό την προϋπόθεση ειδικών ρυθμίσεων που θα αντανακλούν το ρόλο των εθνικών αρχών.
(21)
Παράλληλα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην ενωσιακή νομοθεσία για την αδειοδότηση των πιστωτικών ιδρυμάτων και τις περιπτώσεις ανάκλησης των εν λόγω αδειών, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν σήμερα περαιτέρω προϋποθέσεις για την αδειοδότηση και τις περιπτώσεις ανάκλησης αδειών. Ως εκ τούτου, η ΕΚΤ πρέπει να ασκεί το καθήκον της σχετικά με τη χορήγηση άδειας σε πιστωτικά ιδρύματα και την ανάκληση της άδειας σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την εθνική νομοθεσία, κατόπιν προτάσεως από την οικεία εθνική αρμόδια αρχή, η οποία αξιολογεί τη συμμόρφωση με τις σχετικές προϋποθέσεις της εθνικής νομοθεσίας.
(22)
Η αξιολόγηση της καταλληλότητας κάθε νέου ιδιοκτήτη πριν από την αγορά σημαντικού μεριδίου σε πιστωτικό ίδρυμα είναι απαραίτητο εργαλείο προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεχής καταλληλότητα και η οικονομική ευρωστία των ιδιοκτητών των πιστωτικών ιδρυμάτων. Η ΕΚΤ, ως θεσμικό όργανο της Ένωσης, βρίσκεται σε ιδανική θέση για να διενεργεί την αξιολόγηση αυτή, χωρίς να επιβάλλονται αδικαιολόγητοι περιορισμοί στην εσωτερική αγορά. Η ΕΚΤ πρέπει να έχει το καθήκον να αξιολογεί την απόκτηση και τη διάθεση σημαντικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, εκτός από την περίπτωση εξυγίανσης τραπεζών.
(23)
Η συμμόρφωση με τους κανόνες της Ένωσης που επιβάλλουν στα πιστωτικά ιδρύματα να κατέχουν ορισμένα επίπεδα κεφαλαίου έναντι κινδύνων σύμφυτων με την επιχειρηματική δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων, να περιορίζουν το μέγεθος της έκθεσης σε μεμονωμένους αντισυμβαλλομένους, να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με την οικονομική κατάσταση των πιστωτικών ιδρυμάτων, να διαθέτουν επαρκή ρευστά διαθέσιμα για την αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων στην αγορά, και να περιορίζουν τη μόχλευση, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ευρωστία των πιστωτικών ιδρυμάτων από άποψη προληπτικής εποπτείας. Η ΕΚΤ πρέπει να έχει το καθήκον να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με αυτούς τους κανόνες, μεταξύ άλλων για τις εγκρίσεις, τη χορήγηση αδειών, παρεκκλίσεων ή εξαιρέσεων που προβλέπονται για τους σκοπούς αυτών των κανόνων.
(24)
Τα πρόσθετα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας, μεταξύ άλλων το απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου, το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα πιστωτικά ιδρύματα συσσωρεύουν επαρκή κεφαλαιακή βάση σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης ώστε να απορροφούν απώλειες σε περιόδους ακραίων καταστάσεων, τα αποθέματα ασφαλείας ιδρυμάτων που είναι σημαντικά παγκοσμίως και από συστημική άποψη, καθώς και άλλα μέτρα που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση συστημικών ή μακροπροληπτικών κινδύνων, αποτελούν βασικά εργαλεία προληπτικής εποπτείας. Κάθε φορά που οι αρμόδιες εθνικές αρχές ή οι αρμόδιες εντεταλμένες αρχές επιβάλλουν σχετικά μέτρα θα πρέπει να ενημερώνεται δεόντως η ΕΚΤ, για να διασφαλίζεται πλήρως ο συντονισμός. Επιπλέον, αν είναι αναγκαίο, η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλει υψηλότερες απαιτήσεις και αυστηρότερα μέτρα στο πλαίσιο του στενού συντονισμού με τις εθνικές αρχές. Η διατάξεις του παρόντος κανονισμού περί επιβολής μέτρων που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση συστημικού ή μακροπροληπτικού κινδύνου δεν θίγουν τυχόν διαδικασίες συντονισμού προβλεπόμενες από άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης. Οι εθνικές αρμόδιες ή εντεταλμένες αρχές και η ΕΚΤ ενεργούν τηρώντας τυχόν διαδικασίες συντονισμού που προβλέπονται σε αυτές τις νομικές πράξεις αφού ακολουθήσουν τις διαδικασίες του παρόντος κανονισμού.
(25)
Η ασφάλεια και η ευρωστία ενός πιστωτικού ιδρύματος εξαρτώνται επίσης από τη διάθεση επαρκούς εσωτερικού κεφαλαίου, λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων στους οποίους ενδέχεται να εκτεθεί, καθώς και από την ύπαρξη κατάλληλων δομών εσωτερικής οργάνωσης και ρυθμίσεων εταιρικής διακυβέρνησης. Συνεπώς, η ΕΚΤ πρέπει να έχει το καθήκον να επιβάλλει απαιτήσεις που διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη διαθέτουν άρτιες ρυθμίσεις, διαδικασίες και μηχανισμούς διακυβέρνησης, μεταξύ άλλων στρατηγικές και διαδικασίες για την αξιολόγηση και τη διατήρηση της επάρκειας των εσωτερικών τους κεφαλαίων. Σε περίπτωση ελλείψεων, θα πρέπει επίσης να έχει το καθήκον να επιβάλλει ενδεδειγμένα μέτρα, μεταξύ άλλων ειδικές απαιτήσεις πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων, ειδικές απαιτήσεις δημοσιοποίησης και ειδικές απαιτήσεις ρευστότητας.
(26)
Οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και την ευρωστία ενός πιστωτικού ιδρύματος μπορούν να προκύψουν τόσο στο επίπεδο ενός μεμονωμένου πιστωτικού ιδρύματος όσο και στο επίπεδο ενός τραπεζικού ομίλου ή ενός χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων. Είναι σημαντικό να προβλέπονται ειδικές εποπτικές ρυθμίσεις για τον μετριασμό των εν λόγω κινδύνων, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια και η ευρωστία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Παράλληλα με την εποπτεία μεμονωμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, στα καθήκοντα της ΕΚΤ πρέπει να περιλαμβάνονται η εποπτεία στο ενοποιημένο επίπεδο, η συμπληρωματική εποπτεία, η εποπτεία χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών και η εποπτεία μεικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, εξαιρουμένης της εποπτείας ασφαλιστικών επιχειρήσεων.
(27)
Για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η επιδείνωση της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κατάστασης ενός ιδρύματος πρέπει να επανορθώνεται σε πρώιμο στάδιο. Η ΕΚΤ πρέπει να έχει το καθήκον να προβαίνει σε ενέργειες έγκαιρης παρέμβασης, όπως ορίζονται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης. Θα πρέπει, ωστόσο, να συντονίζει τις ενέργειές της έγκαιρης παρέμβασης με τις οικείες αρχές που είναι αρμόδιες για την εξυγίανση. Στο βαθμό που οι εθνικές αρχές παραμένουν αρμόδιες για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων, η ΕΚΤ θα πρέπει επιπλέον να εξασφαλίζει κατάλληλο συντονισμό με τις συγκεκριμένες εθνικές αρχές, ώστε να διαμορφώνεται κοινή αντίληψη ως προς τις αντίστοιχες αρμοδιότητες σε περίπτωση κρίσεων, ιδίως στο πλαίσιο των διασυνοριακών ομάδων διαχείρισης κρίσεων και στα μελλοντικά σώματα εξυγίανσης που συγκροτούνται προς το σκοπό αυτό.
(28)
Τα εποπτικά καθήκοντα που δεν ανατίθενται στην ΕΚΤ θα πρέπει να παραμείνουν στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών. Στα καθήκοντα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνεται η εξουσία να λαμβάνουν κοινοποιήσεις από πιστωτικά ιδρύματα όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, να εποπτεύουν φορείς που δεν καλύπτονται από τον ορισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει του ενωσιακού δικαίου αλλά υπόκεινται σε εποπτεία ως πιστωτικά ιδρύματα βάσει του εθνικού δικαίου, να εποπτεύουν πιστωτικά ιδρύματα από τρίτες χώρες τα οποία ιδρύουν υποκατάστημα ή παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες στην Ένωση, να εποπτεύουν υπηρεσίες πληρωμών, να προβαίνουν σε καθημερινές εξακριβώσεις στα πιστωτικά ιδρύματα, να ασκούν καθήκοντα αρμόδιων αρχών έναντι των πιστωτικών ιδρυμάτων όσον αφορά τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, να προλαμβάνουν την αξιοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος για σκοπούς νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και για χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και να αναλαμβάνουν την προστασία των καταναλωτών.
(29)
Η ΕΚΤ συνεργάζεται, κατά περίπτωση, πλήρως με τις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών και την καταπολέμηση της νομιμοποίησης χρημάτων προερχόμενων από παράνομες δραστηριότητες.
(30)
Η ΕΚΤ πρέπει να ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με σκοπό την κατοχύρωση της ασφάλειας και της ευρωστίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην Ένωση καθώς και στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, και την ενότητα και ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς διασφαλίζοντας επίσης με τον τρόπο αυτό την προστασία των καταθετών και τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς σύμφωνα με το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στην Ένωση. Ειδικότερα, η ΕΚΤ λαμβάνει δεόντως υπόψη τις αρχές της ισότητας και της αποφυγής διακρίσεων.
(31)
Η ανάθεση εποπτικών καθηκόντων στην ΕΚΤ θα πρέπει να είναι συνεπής με το πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ESFS) και τον υποκείμενο στόχο της κατάρτισης ενιαίου εγχειριδίου κανόνων και της ενισχυμένης σύγκλισης των εποπτικών πρακτικών σε ολόκληρη την Ένωση. Η συνεργασία μεταξύ των εποπτικών αρχών των τραπεζών και των εποπτικών αρχών του ασφαλιστικού τομέα και των αγορών κινητών αξιών είναι σημαντική, για να αντιμετωπίζονται ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος και να διασφαλιστεί κατάλληλη εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται επίσης στους τομείς των ασφαλίσεων και των κινητών αξιών. Επομένως, η ΕΚΤ θα πρέπει να κληθεί να συνεργασθεί στενά με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών, την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών, την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, το Ευρωπαϊκό συμβούλιο συστημικού κινδύνου και τις άλλες αρχές που αποτελούν τμήμα του ESFS. Η ΕΚΤ πρέπει να εκτελεί τα καθήκοντά της σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων των υπολοίπων συμμετεχόντων στο πλαίσιο του ESFS. Θα πρέπει επίσης να απαιτείται η συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές εξυγίανσης και τις διευκολύνσεις που χρηματοδοτούν την άμεση ή έμμεση δημόσια χρηματοπιστωτική συνδρομή.
(32)
Η ΕΚΤ πρέπει να εκτελεί τα καθήκοντά της υπό την επιφύλαξη κάθε σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας και σύμφωνα προς αυτήν, στην οποία περιλαμβάνεται το σύνολο του πρωτογενούς και δευτερογενούς ενωσιακού δικαίου, οι αποφάσεις της Επιτροπής στο τομέα των κρατικών ενισχύσεων, οι κανόνες ανταγωνισμού και ελέγχου των συγχωνεύσεων και το ενιαίο εγχειρίδιο κανόνων, που εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη. Η ΕΑΤ είναι επιφορτισμένη με την κατάρτιση σχεδίων τεχνικών προτύπων και κατευθυντηρίων γραμμών και συστάσεων, που να διασφαλίζουν την εποπτική σύγκλιση και τη συνοχή των εποπτικών αποτελεσμάτων εντός της Ένωσης. Η ΕΚΤ δεν πρέπει να αντικαταστήσει την ΕΑΤ στην άσκηση αυτών των καθηκόντων και, συνεπώς, πρέπει να ασκεί εξουσίες για την έκδοση κανονισμών σύμφωνα με το άρθρο 132 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ) και σε συμμόρφωση με τις ενωσιακές πράξεις που εγκρίνονται από την Επιτροπή βάσει σχεδίων που καταρτίζει η ΕΑΤ και με την επιφύλαξη του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
(33)
Αν είναι αναγκαίο η ΕΚΤ συνάπτει μνημόνια συνεννόησης με τις αρχές που είναι αρμόδιες για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, όπου περιγράφεται με γενικούς όρους ο τρόπος με τον οποίο συνεργάζονται μεταξύ τους κατά την εκτέλεση των εποπτικών τους καθηκόντων δυνάμει της ενωσιακής νομοθεσίας, όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του παρόντος κανονισμού. Τα εν λόγω μνημόνια θα τίθενται στη διάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και των αρμόδιων αρχών όλων των κρατών μελών.
(34)
Προς εκτέλεση των καθηκόντων της και άσκηση των εποπτικών εξουσιών της, η ΕΚΤ θα πρέπει να εφαρμόζει τους ουσιαστικούς κανόνες που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Οι εν λόγω κανόνες αποτελούνται από τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία, ιδίως τους άμεσα εφαρμοστέους κανονισμούς ή οδηγίες, όπως είναι οι πράξεις σχετικά με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τα πιστωτικά ιδρύματα και σχετικά με τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων. Σε περίπτωση που οι ουσιαστικοί κανόνες περί προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων θεσπίζονται με οδηγίες, η ΕΚΤ θα πρέπει να εφαρμόζει την εθνική νομοθεσία περί μεταφοράς αυτών των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη. Σε περίπτωση που η σχετική ενωσιακή νομοθεσία αποτελείται από κανονισμούς και διέπει τομείς, όπου κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού αυτοί οι κανονισμοί παρέχουν ρητώς επιλογές στα κράτη μέλη, η ΕΚΤ πρέπει να εφαρμόζει επίσης την εθνική νομοθεσία με την οποία ασκούνται αυτές οι επιλογές. Οι εν λόγω επιλογές πρέπει να θεωρούνται ότι αποκλείουν επιλογές διαθέσιμες μόνον στις αρμόδιες ή εντεταλμένες αρχές. Αυτό δεν θίγει την αρχή περί υπεροχής του δικαίου της ΕΕ. Εξυπακούεται ότι η ΕΚΤ πρέπει κατά την έγκριση κατευθυντήριων γραμμών ή συστάσεων ή κατά τη λήψη αποφάσεων, να βασίζεται και να ενεργεί σύμφωνα με τις σχετικές δεσμευτικές διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας.
(35)
Εντός του πεδίου εφαρμογής των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ, το εθνικό δίκαιο αναθέτει στις αρμόδιες εθνικές αρχές ορισμένες εξουσίες που προς το παρόν δεν απαιτούνται από το ενωσιακό δίκαιο, μεταξύ των οποίων και ορισμένες εξουσίες για έγκαιρη παρέμβαση και πρόληψη. Η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να απαιτεί από τις εθνικές αρχές στα συμμετέχοντα κράτη μέλη να κάνουν χρήση των εξουσιών αυτών προκειμένου να διασφαλίζεται η άσκηση πλήρους και αποτελεσματικής εποπτείας στο πλαίσιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού.
(36)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εποπτικοί κανόνες και αποφάσεις εφαρμόζονται από τα πιστωτικά ιδρύματα, τις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και τις μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, σε περίπτωση παραβάσεων θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων (6), η ΕΚΤ δικαιούται να επιβάλλει πρόστιμα ή περιοδικές χρηματικές ποινές στις επιχειρήσεις λόγω μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της. Επιπλέον, προκειμένου η ΕΚΤ να είναι σε θέση να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά της όσον αφορά την επιβολή των εποπτικών κανόνων που προβλέπονται από την άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή νομοθεσία, η ΕΚΤ θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να επιβάλλει χρηματικά πρόστιμα σε πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών λόγω παράβασης των εν λόγω κανόνων. Οι εθνικές αρχές θα πρέπει να διατηρήσουν τη δυνατότητα να επιβάλουν κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εθνική νομοθεσία για τη μεταφορά οδηγιών της Ένωσης στην εσωτερική έννομη τάξη. Εάν η ΕΚΤ κρίνει σκόπιμο προς εκπλήρωση των καθηκόντων της να επιβάλλονται κυρώσεις για τις εν λόγω παραβάσεις, θα πρέπει να είναι σε θέση να παραπέμπει το ζήτημα στις αρμόδιες εθνικές αρχές προς το σκοπό αυτό.
(37)
Οι εθνικές εποπτικές αρχές διαθέτουν σημαντική και μακρόχρονη εμπειρογνωμοσύνη στην εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων στην επικράτειά τους, καθώς και όσον αφορά τις οικονομικές, οργανωτικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητές τους. Έχουν συγκροτήσει ένα μεγάλο σώμα αφοσιωμένου και εξαιρετικά εξειδικευμένου προσωπικού για τους σκοπούς αυτούς. Επομένως, για να διασφαλιστεί εποπτεία υψηλού επιπέδου σε ολόκληρη την Ένωση, οι εθνικές αρμόδιες αρχές θα έχουν την ευθύνη να επικουρούν την ΕΚΤ κατά την προπαρασκευή και την εφαρμογή των σχετικών πράξεων που αφορούν την άσκηση από την ΕΚΤ των εποπτικών της καθηκόντων. Στα καθήκοντά τους θα πρέπει να περιλαμβάνεται ιδίως η συνεχής καθημερινή αξιολόγηση της κατάστασης ενός πιστωτικού ιδρύματος και οι συναφείς επιτόπιες εξακριβώσεις.
(38)
Τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού για τον καθορισμό του μεγέθους των ιδρυμάτων που είναι λιγότερο σημαντικά θα εφαρμόζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη με βάση ενοποιημένα στοιχεία. Όταν η ΕΚΤ ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται από τον παρόντα κανονισμό σε σχέση με όμιλο πιστωτικών ιδρυμάτων που δεν είναι λιγότερο σημαντικός σε ενοποιημένη βάση, ασκεί τα καθήκοντα αυτά σε ενοποιημένη βάση σε σχέση με τον όμιλο πιστωτικών ιδρυμάτων και σε εξατομικευμένη βάση για τις θυγατρικές τράπεζες και τα υποκαταστήματα του ομίλου που είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(39)
Τα κριτήρια του παρόντος κανονισμού για τον καθορισμό του μεγέθους των ιδρυμάτων που είναι λιγότερο σημαντικά θα πρέπει να διευκρινίζονται σε ένα πλαίσιο που θα εγκριθεί και θα δημοσιευθεί από την ΕΚΤ κατόπιν διαβουλεύσεων με τις εθνικές αρμόδιες αρχές. Σε αυτή τη βάση η ΕΚΤ θα είναι αρμόδια για την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων και θα εξακριβώνει βάσει των δικών της υπολογισμών κατά πόσον πληρούνται αυτά τα κριτήρια. Η αίτηση της ΕΚΤ για παροχή πληροφοριών που θα της επιτρέψουν να πραγματοποιεί τους υπολογισμούς της δεν πρέπει να αναγκάζει τα ιδρύματα να εφαρμόζουν λογιστικά πλαίσια διαφορετικά από εκείνα που ισχύουν βάσει άλλων νομικών πράξεων της Ένωσης και του εθνικού δικαίου.
(40)
Σε περίπτωση που ένα πιστωτικό ίδρυμα εκτιμηθεί ως σημαντικό ή λιγότερο σημαντικό, αυτή η εκτίμηση δεν πρέπει σε γενικές γραμμές να τροποποιείται συχνότερα από μια φορά κάθε δώδεκα μήνες, εκτός αν γίνουν διαρθρωτικές αλλαγές στους τραπεζικούς ομίλους, όπως συγχωνεύσεις ή διαθέσεις στοιχείων ενεργητικού.
(41)
Όταν αποφασίζεται κατόπιν κοινοποίησης από την αρμόδια εθνική αρχή ότι ένα ίδρυμα είναι σημαντικό για την εγχώρια οικονομία και ότι πρέπει ως εκ τούτου να υπαχθεί στην εποπτεία της ΕΚΤ, η ΕΚΤ λαμβάνει υπόψη της όλες τις σχετικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων τους όρους ανταγωνισμού.
(42)
Όσον αφορά την εποπτεία διασυνοριακών πιστωτικών ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται τόσο εντός όσο και εκτός ευρωζώνης, η ΕΚΤ πρέπει να συνεργάζεται στενά με τις αρμόδιες αρχές των μη συμμετεχόντων κρατών μελών. Ως αρμόδια αρχή, η ΕΚΤ πρέπει να υπόκειται στις συναφείς υποχρεώσεις συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπει η ενωσιακή νομοθεσία, πρέπει δε να συμμετέχει πλήρως στα σώματα εποπτών. Ακόμη, εφόσον η άσκηση εποπτικών καθηκόντων από ένα ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο αποφέρει σαφή οφέλη για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα και την ολοκλήρωση μιας βιώσιμης αγοράς, τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στο ευρώ πρέπει λοιπόν να έχουν και αυτά τη δυνατότητα συμμετοχής στον Ενιαίο εποπτικό μηχανισμό. Ωστόσο, αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματική άσκηση των εποπτικών καθηκόντων είναι να εφαρμόζονται πλήρως και χωρίς καθυστέρηση οι εποπτικές αποφάσεις. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετάσχουν στον Ενιαίο εποπτικό μηχανισμό θα πρέπει επομένως να αναλάβουν να διασφαλίσουν ότι οι εθνικές αρμόδιες αρχές τους θα συμμορφώνονται και θα υιοθετούν κάθε μέτρο που αφορά πιστωτικά ιδρύματα, το οποίο ζητείται από την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ πρέπει να έχει τη δυνατότητα να καθιερώνει στενή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους που δεν συμμετέχει στο ευρώ. Θα πρέπει να υποχρεούται να καθιερώσει τη συνεργασία, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(43)
Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα συμμετέχοντα κράτη μέλη χωρίς νόμισμα το ευρώ δεν παρίστανται στο διοικητικό συμβούλιο καθόσον δεν έχουν προσχωρήσει στο ευρώ σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και δεν μπορούν να επωφελούνται πλήρως από άλλους μηχανισμούς που παρέχονται για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, ο παρών κανονισμός προβλέπει πρόσθετες διασφαλίσεις κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ωστόσο, αυτές οι διασφαλίσεις, ειδικότερα η δυνατότητα των συμμετεχόντων κρατών μελών εκτός ευρωζώνης να ζητήσουν τον άμεσο τερματισμό της στενής συνεργασίας αφού ενημερώσουν το διοικητικό συμβούλιο για την αιτιολογημένη διαφωνία τους με σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, θα πρέπει να εφαρμόζονται σε δεόντως αιτιολογημένες, έκτακτες περιπτώσεις. Πρέπει να εφαρμόζονται μόνον εφόσον ισχύουν οι ειδικές αυτές περιστάσεις. Οι διασφαλίσεις οφείλονται στις ειδικές περιστάσεις στις οποίες βρίσκονται τα συμμετέχοντα κράτη μέλη χωρίς νόμισμα το ευρώ βάσει του παρόντος κανονισμού, εφόσον αυτά δεν παρίστανται στο διοικητικό συμβούλιο και δεν μπορούν να επωφελούνται πλήρως από άλλους μηχανισμούς που παρέχονται για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Για τον λόγο αυτό, οι διασφαλίσεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να ερμηνευθούν ως προηγούμενο για άλλους τομείς πολιτικής της Ένωσης.
(44)
Κανένα στοιχείο στον παρόντα κανονισμό δεν πρέπει να μεταβάλλει κατ’ οιονδήποτε τρόπο το ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει τη μεταβολή της νομικής μορφής θυγατρικών ή υποκαταστημάτων ούτε την εφαρμογή αυτού του πλαισίου, και δεν νοείται ούτε εφαρμόζεται ως μέσον παροχής κινήτρων υπέρ της μεταβολής αυτής. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστές οι αρμοδιότητες των υπεύθυνων εθνικών αρχών των μη συμμετεχόντων κρατών μελών, ούτως ώστε οι εν λόγω αρχές να συνεχίσουν να διαθέτουν επαρκή εποπτικά εργαλεία και εξουσίες επί των πιστωτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στην επικράτειά τους, για να είναι σε θέση να εκπληρώνουν τις αρμοδιότητές τους και να διαφυλάττουν αποτελεσματικά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και το δημόσιο συμφέρον. Επίσης, προκειμένου να βοηθούνται οι αρμόδιες αρχές στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, θα πρέπει οι καταθέτες και οι αρμόδιες αρχές να ενημερώνονται εγκαίρως σε περίπτωση μεταβολής της νομικής μορφής θυγατρικών ή υποκαταστημάτων.
(45)
Προκειμένου να ασκεί τα καθήκοντά της, η ΕΚΤ θα πρέπει να διαθέτει κατάλληλες εποπτικές εξουσίες. Η νομοθεσία της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων προβλέπει την ανάθεση ορισμένων εξουσιών σε αρμόδιες αρχές που ορίζονται από τα κράτη μέλη για τους σκοπούς αυτούς. Στο βαθμό που οι εν λόγω εξουσίες εμπίπτουν στο πεδίο των εποπτικών καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ, για τα συμμετέχοντα κράτη μέλη η ΕΚΤ θα πρέπει να θεωρείται η αρμόδια αρχή και θα πρέπει να διαθέτει τις εξουσίες που ανατίθενται στις αρμόδιες αρχές από την ενωσιακή νομοθεσία. Συμπεριλαμβάνονται οι εξουσίες που ανατίθενται με τις εν λόγω νομικές πράξεις στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής, καθώς και οι εξουσίες που ανατίθενται στις εντεταλμένες αρχές.
(46)
Η ΕΚΤ πρέπει να έχει την εποπτική εξουσία να απομακρύνει ένα μέλος ενός διαχειριστικού οργάνου κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(47)
Προκειμένου να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά της, η ΕΚΤ πρέπει να μπορεί να απαιτεί όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και να διενεργεί έρευνες και επιτόπιες επιθεωρήσεις, ενδεχομένως σε συνεργασία με εθνικές αρμόδιες αρχές. Η ΕΚΤ και οι εθνικές αρμόδιες εποπτικές αρχές θα έχουν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες χωρίς τα πιστωτικά ιδρύματα να υπόκεινται σε απαιτήσεις διπλής υποβολής εκθέσεων.
(48)
Το δικηγορικό απόρρητο αποτελεί θεμελιώδη αρχή του ενωσιακού δικαίου που προστατεύει την εμπιστευτικότητα της επικοινωνίας ανάμεσα σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα και τους νομικούς συμβούλους τους, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπει η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(49)
Όταν η ΕΚΤ ζητεί πληροφορίες από πρόσωπο εγκατεστημένο σε μη συμμετέχον κράτος μέλος αλλά ανήκον σε πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία εγκατεστημένη σε συμμετέχον κράτος μέλος, ή από πρόσωπο στο οποίο ένα πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοδοτική εταιρεία έχει αναθέσει υπεργολαβικώς επιχειρησιακά καθήκοντα ή δραστηριότητες, και εφόσον οι παραπάνω απαιτήσεις δεν εφαρμόζονται και δεν μπορούν να επιβληθούν σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, η ΕΚΤ πρέπει να αναλάβει τον συντονισμό με την αρμόδια αρχή του οικείου μη συμμετέχοντος κράτους μέλους.
(50)
Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει την εφαρμογή των κανόνων που θεσπίζονται με τα άρθρα 34 και 42 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και στη ΣΛΕΕ («καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ»). Οι πράξεις τις οποίες εκδίδει η ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν δημιουργούν δικαιώματα και δεν επιβάλλουν υποχρεώσεις στα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, εκτός εάν οι εν λόγω πράξεις είναι σύμφωνες προς τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, βάσει του πρωτοκόλλου αριθ. 4 και του πρωτοκόλλου αριθ. 15 για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, που επισυνάπτεται στην ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ.
(51)
Σε περίπτωση που τα πιστωτικά ιδρύματα ασκούν το δικαίωμά τους για εγκατάσταση ή για παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος, ή σε περίπτωση που διάφορες οντότητες ενός ομίλου είναι εγκατεστημένες σε διαφορετικά κράτη μέλη, η ενωσιακή νομοθεσία προβλέπει ειδικές διαδικασίες και κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των συγκεκριμένων κρατών μελών. Εφόσον η ΕΚΤ αναλαμβάνει ορισμένα εποπτικά καθήκοντα για όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, οι εν λόγω διαδικασίες και κατανομή αρμοδιοτήτων δεν θα πρέπει να ισχύουν για την άσκηση του δικαιώματος εγκατάστασης ή παροχής υπηρεσιών σε άλλο συμμετέχον κράτος μέλος.
(52)
Όταν ασκεί τα καθήκοντά της βάσει του παρόντος κανονισμού και ζητεί τη συνδρομή των εθνικών αρμόδιων αρχών, η ΕΚΤ οφείλει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την ορθή εξισορρόπηση της συμμετοχής όλων των σχετικών εθνικών αρχών, σύμφωνα με τις ευθύνες της μεμονωμένης, υποενοποιημένης και ενοποιημένης εποπτείας που προβλέπονται στην ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία.
(53)
Κανένα στοιχείο του παρόντος κανονισμού δεν πρέπει να νοείται ως ότι αναθέτει στην ΕΚΤ την εξουσία να επιβάλλει κυρώσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα εκτός από πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών ή μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, με την επιφύλαξη της εξουσίας της ΕΚΤ να απαιτεί από τις εθνικές αρχές να ενεργούν για να διασφαλίσουν την επιβολή ενδεδειγμένων κυρώσεων.
(54)
Εφόσον έχει ιδρυθεί από τις Συνθήκες, η ΕΚΤ είναι θεσμικό όργανο της Ένωσης συνολικά. Στο πλαίσιο των διαδικασιών της για τη λήψη αποφάσεων, η ΕΚΤ θα πρέπει να δεσμεύεται από τους ενωσιακούς κανόνες και τις γενικές αρχές για τήρηση της νομιμότητας και διαφάνεια. Το δικαίωμα ακρόασης των αποδεκτών των αποφάσεων της ΕΚΤ πρέπει να γίνεται πλήρως σεβαστό, καθώς και το δικαίωμά τους να ζητούν επανεξέταση αποφάσεων της ΕΚΤ σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
(55)
Η ανάθεση εποπτικών καθηκόντων συνεπάγεται τη σημαντική ευθύνη για την ΕΚΤ να διασφαλίζει τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ένωση και να χρησιμοποιεί τις εποπτικές εξουσίες της κατά τον πλέον αποτελεσματικό και αναλογικό τρόπο. Οιαδήποτε μετατόπιση των εξουσιών εποπτείας από το επίπεδο κράτους μέλους σε επίπεδο Ένωσης πρέπει να ισοσταθμίζεται από τις δέουσες απαιτήσεις διαφάνειας και λογοδοσίας. Συνεπώς, η ΕΚΤ θα πρέπει να λογοδοτεί για την άσκηση των εν λόγω καθηκόντων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, θεσμικά όργανα δημοκρατικά νομιμοποιημένα που εκπροσωπούν τους πολίτες της ΕΕ και τα κράτη μέλη. Η λογοδοσία περιλαμβάνει τακτική υποβολή εκθέσεων και απάντηση στις ερωτήσεις που υποβάλλει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και η Ευρωομάδα σύμφωνα με τους αντιστοίχους διαδικαστικούς κανόνες. Οιαδήποτε υποχρέωση υποβολής εκθέσεων πρέπει να διέπεται από τις σχετικές απαιτήσεις τήρησης επαγγελματικού απορρήτου.
(56)
Η ΕΚΤ θα πρέπει επίσης να διαβιβάζει τις εκθέσεις, τις οποίες υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, στα εθνικά κοινοβούλιο τα συμμετεχόντων κρατών μελών. Τα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να απευθύνουν παρατηρήσεις ή ερωτήματα στην ΕΚΤ σχετικά με την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της, στα οποία η ΕΚΤ δύναται να απαντά. Οι εσωτερικοί κανονισμοί αυτών των εθνικών κοινοβουλίων πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις λεπτομέρειες των σχετικών διαδικασιών και ρυθμίσεων για την υποβολή των παρατηρήσεων και ερωτημάτων στην ΕΚΤ. Εν προκειμένω πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις παρατηρήσεις ή τα ερωτήματα που αφορούν την ανάκληση των αδειών λειτουργίας πιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της οποίας έχουν αναληφθεί οι δράσεις που είναι απαραίτητες για την εξυγίανση ή τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στον παρόντα κανονισμό. Το εθνικό κοινοβούλιο ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους πρέπει να είναι σε θέση να καλεί τον Πρόεδρο ή έναν εκπρόσωπο του εποπτικού συμβουλίου να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων στο εν λόγω κράτος μέλος, μαζί με εκπρόσωπο της εθνικής αρμόδιας αρχής. Αυτός ο ρόλος των εθνικών κοινοβουλίων ενδείκνυται λαμβανομένου υπόψη του δυνητικού αντίκτυπου που μπορούν να έχουν τα εποπτικά μέτρα στα δημόσια οικονομικά, στα πιστωτικά ιδρύματα, τους πελάτες και τους εργαζομένους τους καθώς και στις αγορές στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Σε περίπτωση που οι εθνικές αρμόδιες αρχές προβαίνουν σε ενέργειες βάσει του παρόντος κανονισμού, πρέπει να εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις περί λογοδοσίας που προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία.
(57)
Ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να συγκροτήσει προσωρινή ερευνητική επιτροπή για τη διερεύνηση καταγγελλόμενων παραβάσεων ή περιπτώσεων κακοδιοίκησης κατά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 226 ΣΛΕΕ, ή να ασκεί τα καθήκοντα πολιτικού ελέγχου όπως προβλέπονται στις Συνθήκες, καθώς και το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εγκρίνει θέση ή να εκδίδει ψήφισμα για θέματα που θεωρεί ενδεδειγμένα.
(58)
Στο πλαίσιο της δράσης της, η ΕΚΤ οφείλει να συμμορφώνεται με τις αρχές της τήρησης της νομιμότητας και της διαφάνειας.
(59)
Ο κανονισμός που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ πρέπει να καθορίζει τους λεπτομερείς κανόνες για την πρόσβαση στα έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή της ΕΚΤ στα πλαίσια της εκτέλεσης των εποπτικών καθηκόντων της, κατ’ εφαρμογή της ΣΛΕΕ.
(60)
Σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να ελέγχει τη νομιμότητα των νομοθετικών πράξεων, μεταξύ άλλων της ΕΚΤ, πλην συστάσεων ή γνωμών, οι οποίες πράξεις παράγουν έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων.
(61)
Σύμφωνα με το άρθρο 340 ΣΛΕΕ, η ΕΚΤ θα πρέπει να αποκαθιστά σύμφωνα με τις γενικές αρχές, που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών, τις ζημιές που προξενεί η ίδια ή οι υπάλληλοί της κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτό δεν θίγει την ευθύνη που φέρουν οι εθνικές αρμόδιες αρχές προς αποκατάσταση οιασδήποτε ζημίας προκλήθηκε από τις ίδιες ή τους υπαλλήλους τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους κατ’ εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας.
(62)
Ο κανονισμός 1 του Συμβουλίου περί του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (7) θα πρέπει να εφαρμόζεται στην ΕΚΤ δυνάμει του άρθρου 342 της ΣΛΕΕ.
(63)
Όταν αποφασίζει αν πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα πρόσβασης των ενδιαφερόμενων προσώπων σε έναν φάκελο, η ΕΚΤ θα πρέπει να σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και να τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής και αμερόληπτης δικαιοσύνης.
(64)
Η ΕΚΤ θα πρέπει να παρέχει στα φυσικά και νομικά πρόσωπα τη δυνατότητα να ζητούν την επανεξέταση των αποφάσεων που λαμβάνονται δυνάμει των εξουσιών που της ανατίθενται από τον παρόντα κανονισμό και των οποίων είναι αποδέκτες, ή που τα αφορούν άμεσα και ατομικά. Το πεδίο εφαρμογής της επανεξέτασης πρέπει να αφορά τη διαδικαστική και ουσιαστική συμμόρφωση αυτών των αποφάσεων με τον παρόντα κανονισμό στα πλαίσια του περιθωρίου διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στην ΕΚΤ να αποφασίζει σχετικά με τη σκοπιμότητα λήψης αυτών των αποφάσεων. Για το σκοπό αυτό και για λόγους διαδικαστικής οικονομίας η ΕΚΤ θα πρέπει να συγκροτήσει Διοικητική Επιτροπή Ελέγχου που θα εκτελεί αυτήν την εσωτερική επανεξέταση. Για τη συγκρότηση της υπηρεσίας, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ θα πρέπει να διορίσει πρόσωπα υψίστου κύρους. Κατά τη λήψη της απόφασής του το διοικητικό συμβούλιο θα πρέπει να διασφαλίζει κατά το δυνατόν κατάλληλη γεωγραφική ισορροπία και την ισόρροπη συμμετοχή των φύλων από το σύνολο των κρατών μελών. Η διαδικασία επανεξέτασης πρέπει να παρέχει στο διοικητικό συμβούλιο τη δυνατότητα να επανεξετάζει με ενδεδειγμένο τρόπο το προηγούμενο σχέδιο απόφασής του.
(65)
Η ΕΚΤ είναι αρμόδια για την άσκηση καθηκόντων νομισματικής πολιτικής με σκοπό τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών σύμφωνα με το άρθρο 127 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η άσκηση των εποπτικών καθηκόντων έχει ως στόχο την προστασία της ασφάλειας και της ευρωστίας των πιστωτικών ιδρυμάτων καθώς και της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος. Θα πρέπει συνεπώς να ασκούνται εντελώς χωριστά, προκειμένου να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων και να διασφαλίζεται ότι κάθε καθήκον ασκείται σε συνάρτηση με τους επιδιωκόμενους στόχους. Η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίσει ότι το διοικητικό συμβούλιο λειτουργεί με εντελώς διαφοροποιημένο τρόπο, όσον αφορά τα νομισματικά και εποπτικά καθήκοντα. Η διαφοροποίηση αυτή θα πρέπει, τουλάχιστον, να συνεπάγεται αυστηρά διαχωρισμένες συνεδριάσεις και ημερήσιες διατάξεις.
(66)
Ο οργανωτικός διαχωρισμός του προσωπικού πρέπει να αφορά όλες τις υπηρεσίες που είναι απαραίτητες για το σκοπό της ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής και πρέπει να διασφαλίζει ότι η άσκηση των καθηκόντων που ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό υπόκειται πλήρως σε δημοκρατική λογοδοσία και επίβλεψη, όπως προβλέπει ο παρών κανονισμός. Το προσωπικό που συμμετέχει στην άσκηση των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού πρέπει να υποβάλλει εκθέσεις στον Πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου.
(67)
Συγκεκριμένα, θα πρέπει να συσταθεί στο πλαίσιο της ΕΚΤ ένα εποπτικό συμβούλιο, αρμόδιο για την προπαρασκευή αποφάσεων επί εποπτικών θεμάτων, όπου θα ενσωματώνεται η ειδική εμπειρογνωμοσύνη των εθνικών εποπτικών αρχών. Το συμβούλιο θα πρέπει συνεπώς να προεδρεύεται από έναν Πρόεδρο, να διαθέτει αντιπρόεδρο και να απαρτίζεται από εκπροσώπους της ΕΚΤ και των αρμοδίων εθνικών αρχών Κατά τους διορισμούς για τη συγκρότηση του εποπτικού συμβουλίου κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της ισόρροπης συμμετοχής των φύλων και της ενδεδειγμένης πείρας και προσόντων. Όλα τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου θα πρέπει να ενημερώνονται εγκαίρως και διεξοδικώς για τα σημεία της ημερήσιας διάταξης των συνεδριάσεών του ώστε να διευκολύνεται η αποτελεσματικότητα των συζητήσεων και η διαδικασία σύνταξης των σχεδίων αποφάσεων.
(68)
Κατά την άσκηση των καθηκόντων του, το εποπτικό συμβούλιο λαμβάνει υπόψη όλα τα σημαντικά γεγονότα και όλες τις περιστάσεις στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και ασκεί τα καθήκοντά του προς το συμφέρον της Ένωσης ως συνόλου.
(69)
Τηρώντας πλήρως τις θεσμικές ρυθμίσεις και τους κανόνες ψηφοφορίας που ορίζονται στις Συνθήκες το εποπτικό συμβούλιο θα πρέπει να αποτελεί βασικό όργανο για την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της ΕΚΤ, τα οποία καθήκοντα ανήκαν μέχρι σήμερα στις εθνικές αρμόδιες αρχές. Για τους λόγους αυτούς το Συμβούλιο πρέπει να έχει την εξουσία έκδοσης της εκτελεστικής απόφασης για το διορισμό του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του εποπτικού συμβουλίου. Ύστερα από ακρόαση του εποπτικού συμβουλίου, η ΕΚΤ υποβάλλει πρόταση διορισμού του Προέδρου και του Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς έγκριση. Μόλις εγκριθεί η πρόταση, το Συμβούλιο εκδίδει αυτήν την εκτελεστική απόφαση. Ο πρόεδρος πρέπει να επιλέγεται βάσει ανοικτής διαδικασίας επιλογής, σχετικά με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρέπει να ενημερώνονται δεόντως.
(70)
Για να υπάρχει κατάλληλη εναλλαγή με ταυτόχρονη διασφάλιση της πλήρους ανεξαρτησίας του Προέδρου και του Αντιπροέδρου, η θητεία τους δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την πενταετία ούτε να είναι ανανεώσιμη. Για να διασφαλίζεται πλήρης συντονισμός με τις δραστηριότητες της ΕΑΤ και με τις πολιτικές της Ένωσης σχετικά με την προληπτική εποπτεία, το εποπτικό συμβούλιο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να καλεί ως παρατηρητές την ΕΑΤ και την Επιτροπή. Αφού συσταθεί η Ευρωπαϊκή Αρχή Εξυγίανσης, ο Πρόεδρός της θα πρέπει να συμμετέχει ως παρατηρητής στις συνεδριάσεις του εποπτικού συμβουλίου.
(71)
Το εποπτικό συμβούλιο πρέπει να επικουρείται από διευθύνουσα επιτροπή με πιο περιορισμένη σύνθεση. Η διευθύνουσα επιτροπή πρέπει να προετοιμάζει τις συνεδριάσεις του εποπτικού συμβουλίου και να ασκεί τα καθήκοντά της αποκλειστικά προς το συμφέρον της Ένωσης ως συνόλου, πρέπει δε να συνεργάζεται με το εποπτικό συμβούλιο με όρους πλήρους διαφάνειας.
(72)
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ προσκαλεί τους εκπροσώπους των συμμετεχόντων κρατών μελών που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ κάθε φορά που σχεδιάζει να αντιταχθεί σε σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου ή όταν οι συγκεκριμένες αρμόδιες εθνικές αρχές ενημερώνουν το Διοικητικό Συμβούλιο ότι διαφωνούν αιτιολογημένα με σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, εφόσον η εν λόγω απόφαση απευθύνεται στις εθνικές αρχές και αφορά πιστωτικά ιδρύματα συμμετεχόντων κρατών μελών που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ.
(73)
Για να διασφαλιστεί ο διαχωρισμός μεταξύ καθηκόντων νομισματικής πολιτικής και εποπτικών καθηκόντων, η ΕΚΤ θα πρέπει να κληθεί να συγκροτήσει επιτροπή μεσολάβησης. Η συγκρότηση της επιτροπής μεσολάβησης, και ιδίως η σύνθεσή της, πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι διαφορές απόψεων θα επιλύονται με ισορροπημένο τρόπο προς το συμφέρον της Ένωσης ως συνόλου.
(74)
Το εποπτικό συμβούλιο, η διευθύνουσα επιτροπή και το προσωπικό της ΕΚΤ που ασκεί εποπτικά καθήκοντα θα πρέπει να υπόκεινται σε κατάλληλες απαιτήσεις τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου. Παρεμφερείς απαιτήσεις θα πρέπει να ισχύουν για την ανταλλαγή πληροφοριών με το προσωπικό της ΕΚΤ που δεν συμμετέχει στις εποπτικές δραστηριότητες. Αυτό δεν θα πρέπει να εμποδίζει την ΕΚΤ να ανταλλάσσει πληροφορίες, εντός των ορίων και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στη σχετική ενωσιακή νομοθεσία, μεταξύ άλλων με την Επιτροπή, για τους σκοπούς των καθηκόντων της βάσει των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ και βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας για ενισχυμένη οικονομική και δημοσιονομική επιτήρηση.
(75)
Για την αποτελεσματική άσκηση των εποπτικών της καθηκόντων, η ΕΚΤ θα πρέπει να εκτελεί τα εποπτικά καθήκοντα της με πλήρη ανεξαρτησία, ιδίως από αδικαιολόγητη πολιτική επιρροή και από παρεμβάσεις του οικείου κλάδου που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την επιχειρησιακή της ανεξαρτησία.
(76)
Η παρεμβολή περιόδων ισχύος περιορισμών αναφορικά με τη δυνατότητα ανάληψης επαγγελματικών δραστηριοτήτων («cooling-off period») για τις εποπτικές αρχές αποτελεί σημαντικό μέσο διασφάλισης της αποτελεσματικότητας και της ανεξαρτησίας της εποπτείας που διενεργείται από αυτές τις αρχές. Προς το σκοπό αυτόν και με την επιφύλαξη της εφαρμογής αυστηρότερων εθνικών κανόνων η ΕΚΤ πρέπει να καθορίσει και να διατηρήσει περιεκτικές και τυπικές διαδικασίες, μεταξύ άλλων αναλογικές περιόδους επανεξέτασης, ώστε να αξιολογεί εκ των προτέρων και να προλαμβάνει πιθανές συγκρούσεις με τα έννομα συμφέροντα των ΕΕΜ/ΕΚΤ σε περίπτωση που ένα πρώην μέλος του εποπτικού συμβουλίου αρχίζει να εργάζεται στον τραπεζικό κλάδο τον οποίον κάποτε επόπτευε.
(77)
Προκειμένου να ασκεί αποτελεσματικά τα εποπτικά καθήκοντά της, η ΕΚΤ θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς πόρους. Οι εν λόγω πόροι θα πρέπει να συγκεντρώνονται κατά τρόπο που να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία της ΕΚΤ από αδικαιολόγητη επιρροή από πλευράς των εθνικών αρμόδιων αρχών και των παραγόντων της αγοράς, καθώς και ο διαχωρισμός μεταξύ των καθηκόντων νομισματικής πολιτικής και εποπτείας. Το κόστος της εποπτείας θα πρέπει να βαρύνει τις οντότητες που υπόκεινται σε αυτήν. Συνεπώς, η άσκηση των εποπτικών καθηκόντων από την ΕΚΤ θα πρέπει να χρηματοδοτείται από ετήσια τέλη τα οποία χρεώνονται στα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Πρέπει επίσης να είναι σε θέση να επιβάλει τέλη στα υποκαταστήματα που έχουν εγκατασταθεί σε συμμετέχοντα κράτη μέλη από πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε μη συμμετέχον κράτος μέλος για την κάλυψη των δαπανών που βαρύνουν την ΕΚΤ κατά την άσκηση των καθηκόντων της ως εποπτικής αρχής υποδοχής για τα εν λόγω υποκαταστήματα. Στην περίπτωση που η εποπτεία ενός πιστωτικού ιδρύματος ή υποκαταστήματος ασκείται σε ενοποιημένη βάση, το τέλος θα πρέπει να επιβάλλεται στο υψηλότερο επίπεδο του πιστωτικού ιδρύματος στο πλαίσιο του ομίλου που είναι εγκατεστημένος στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ο υπολογισμός των τελών θα πρέπει να αποκλείει τυχόν θυγατρικές εγκατεστημένες σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(78)
Όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα υπόκειται σε εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, το τέλος πρέπει να ορίζεται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης εντός των συμμετεχόντων κρατών μελών και να καταμερίζεται στα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχον κράτος μέλος και υπόκεινται σε εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια που αφορούν τη σπουδαιότητα και το προφίλ κινδύνου συμπεριλαμβανομένων των σταθμισμένων βάσει κινδύνου στοιχείων ενεργητικού.
(79)
Για την αποτελεσματική εποπτεία απαιτείται προσωπικό με υψηλή επαγγελματική συνείδηση, καλή εκπαίδευση και αμεροληψία. Προκειμένου να δημιουργηθεί ένας γνήσια ολοκληρωμένος εποπτικός μηχανισμός, θα πρέπει να προβλέπεται ενδεδειγμένη απόσπαση και ανταλλαγή προσωπικού με τις αρμόδιες εθνικές αρχές και την ΕΚΤ, καθώς και μεταξύ αυτών. Για να εξασφαλίζεται ο έλεγχος από ομοτίμους σε συνεχή βάση, ιδίως κατά την εποπτεία μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων, η ΕΚΤ θα πρέπει να μπορεί να ζητεί να συμμετέχει στις εθνικές εποπτικές ομάδες και προσωπικό από αρμόδιες αρχές άλλων συμμετεχόντων κρατών μελών, ώστε να είναι δυνατή η συγκρότηση ομάδων εποπτείας με γεωγραφική ποικιλότητα και ειδική εμπειρογνωμοσύνη και χαρακτηριστικά. Με την ανταλλαγή και την απόσπαση προσωπικού καθιερώνεται μια κοινή αντίληψη για την εποπτεία. Η ΕΚΤ παρέχει σε τακτική βάση πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των υπαλλήλων από τις εθνικές αρμόδιες αρχές οι οποίοι έχουν αποσπασθεί στην ΕΚΤ για τους σκοπούς του ΕΕΜ.
(80)
Λόγω της παγκοσμιοποίησης των τραπεζικών υπηρεσιών και της αυξημένης σημασίας των διεθνών προτύπων, η ΕΚΤ θα πρέπει να εκτελεί τα καθήκοντά της όσον αφορά τα διεθνή πρότυπα και με διάλογο και στενή συνεργασία με τις εποπτικές αρχές εκτός Ένωσης, χωρίς να επικαλύπτει το διεθνή ρόλο της ΕΑΤ. Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να αναπτύσσει επαφές και να προβαίνει σε διοικητικές ρυθμίσεις με τις εποπτικές αρχές και τις διοικητικές υπηρεσίες τρίτων χωρών και με διεθνείς οργανισμούς, σε συντονισμό με την ΕΑΤ και με πλήρη σεβασμό των υφιστάμενων ρόλων και των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
(81)
Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (8) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (9), εφαρμόζονται πλήρως όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την ΕΚΤ για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
(82)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (10) ισχύει για την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ έχει εκδώσει την απόφαση ΕΚΤ/2004/11 (11) σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες διεξαγωγής ερευνών από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
(83)
Για να διασφαλιστεί ότι τα πιστωτικά ιδρύματα υπόκεινται σε εποπτεία ύψιστης ποιότητας, απερίσπαστη από άλλες εκτιμήσεις που δεν έχουν σχέση με την προληπτική εποπτεία, και ότι οι αρνητικές αλληλοτροφοδοτούμενες επιπτώσεις από τις εξελίξεις των αγορών που αφορούν πιστωτικά ιδρύματα και κράτη μέλη αντιμετωπίζονται εγκαίρως και αποτελεσματικά, η ΕΚΤ θα πρέπει να αρχίσει να ασκεί ειδικά εποπτικά καθήκοντα το συντομότερο δυνατόν. Ωστόσο, για τη μεταβίβαση εποπτικών καθηκόντων από τις εθνικές εποπτικές αρχές στην ΕΚΤ απαιτείται κάποια προετοιμασία. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθεί κατάλληλη περίοδος σταδιακής εφαρμογής.
(84)
Κατά την έγκριση των λεπτομερών επιχειρησιακών ρυθμίσεων για την εκπλήρωση των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ από τον παρόντα κανονισμό, η ΕΚΤ πρέπει να προβλέψει μεταβατικές ρυθμίσεις που θα εξασφαλίζουν ότι θα ολοκληρωθούν εποπτικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, μεταξύ άλλων τυχόν αποφάσεις και/ή μέτρα που εγκρίθηκαν ή έρευνα που δρομολογήθηκε πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(85)
Στην ανακοίνωση της 28ης Νοεμβρίου 2012 με τίτλο «Σχέδιο στρατηγικής για μια βαθιά και ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση», η Επιτροπή αναφέρει τα εξής: «Θα μπορούσε να τροποποιηθεί το άρθρο 127 παράγραφος 6 της ΣΛΕΕ ώστε να καταστεί εφαρμοστέα η συνήθης νομοθετική διαδικασία και να εξαλειφθούν ορισμένοι από τους νομικούς περιορισμούς που θέτει σήμερα για το σχεδιασμό του ΕΕΜ (δηλαδή να θεσπιστεί η δυνατότητα άμεσης και αμετάκλητης δήλωσης συμμετοχής στον ΕΕΜ των κρατών μελών που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ, πέραν των ορίων του μοντέλου της «στενής συνεργασίας», να χορηγηθούν στα κράτη μέλη που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ και συμμετέχουν στον ΕΕΜ πλήρως ίσα δικαιώματα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΚΤ, και να προωθηθεί ακόμη περισσότερο ο εσωτερικός διαχωρισμός της λήψης αποφάσεων σε θέματα νομισματικής πολιτικής και εποπτείας)». Αναφέρει επίσης ότι «ένα συγκεκριμένο σημείο που πρέπει να καλυφθεί θα πρέπει να είναι η ενίσχυση της δημοκρατικής λογοδοσίας της ΕΚΤ, εφόσον ενεργεί ως τραπεζική εποπτική αρχή». Υπενθυμίζεται ότι η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει ότι προτάσεις τροποποίησής της μπορούν να υποβάλλουν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μπορούν να αφορούν οιαδήποτε πτυχή των Συνθηκών.
(86)
Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, την επιχειρηματική ελευθερία, το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής και αμερόληπτης δικαιοσύνης, θα πρέπει δε να εφαρμόζεται κατ’ εφαρμογή των εν λόγω δικαιωμάτων και αρχών.
(87)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η δημιουργία αποδοτικού και αποτελεσματικού εποπτικού πλαισίου για την άσκηση ειδικών εποπτικών καθηκόντων σε πιστωτικά ιδρύματα από θεσμικό όργανο της Ένωσης, και η διασφάλιση της συνεπούς εφαρμογής του ενιαίου εγχειριδίου κανόνων στα πιστωτικά ιδρύματα, είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω της πανευρωπαϊκής δομής της τραπεζικής αγοράς και του αντικτύπου των πτωχεύσεων πιστωτικών ιδρυμάτων σε άλλα κράτη μέλη, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Αντικείμενο και ορισμοί
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
Με τον παρόντα κανονισμό ανατίθενται στην ΕΚΤ ειδικά καθήκοντα σχετικά με τις πολιτικές προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων, με σκοπό να συμβάλει στην ασφάλεια και την ευρωστία των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος στην ΕΕ και σε κάθε κράτος μέλος, διαφυλασσομένης πλήρως της ενότητας και της ακεραιότητας της εσωτερικής αγοράς με γνώμονα την ίση μεταχείριση των πιστωτικών ιδρυμάτων προς αποτροπή της καταχρηστικής επιλογής του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας.
Ιδρύματα αναφερόμενα στο άρθρο 2 παράγραφος 5 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (12) εξαιρούνται από τα εποπτικά καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού. Η έκταση των εποπτικών καθηκόντων της ΕΚΤ περιορίζεται στην προληπτική ρύθμιση των πιστωτικών ιδρυμάτων δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Ο παρών κανονισμός δεν εκχωρεί στην ΕΚΤ άλλα εποπτικά καθήκοντα, όπως καθήκοντα προληπτικής εποπτείας των κεντρικών αντισυμβαλλόμενων.
Κατά την άσκηση των καθηκόντων της στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, και με επιφύλαξη του στόχου για κατοχύρωση της ασφάλειας και ευρωστίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, η ΕΚΤ λαμβάνει πλήρως υπόψη τις διαφορές στον τύπο, στα επιχειρησιακά μοντέλα και στο μέγεθος των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Καμία πράξη, πρόταση ή πολιτική της ΕΚΤ δεν εισάγει, άμεσα ή έμμεσα, διακρίσεις κατά κράτους μέλους ή ομάδας κρατών μελών ως τόπου παροχής τραπεζικών ή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών σε οποιοδήποτε νόμισμα.
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων και των συναφών εξουσιών που έχουν οι αρμόδιες αρχές από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη να ασκούν εποπτικά καθήκοντα, τα οποία δεν ανατίθενται στην ΕΚΤ από τον παρόντα κανονισμό.
Εξάλλου, ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις ευθύνες και τις σχετικές εξουσίες των εθνικών ή των εντεταλμένων αρχών των συμμετεχόντων κρατών μελών για τη χρήση μακροπροληπτικών εργαλείων, τα οποία δεν προβλέπονται στις σχετικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
1) «συμμετέχον κράτος μέλος»: κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα είναι το ευρώ ή κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, το οποίο όμως έχει αναπτύξει στενή συνεργασία με την ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 7,
2) «εθνική αρμόδια αρχή»: οποιαδήποτε εθνική αρμόδια αρχή που ορίζεται από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων (13) και την οδηγία 2013/36/ΕΕ,
3) «πιστωτικά ιδρύματα»: πιστωτικά ιδρύματα όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, σημείο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
4) «χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών»: χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, σημείο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
5) «μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών»: μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 15) της οδηγίας 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων (14),
6) «χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων»: χρηματοπιστωτικός όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 14 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ,
7) «εντεταλμένη εθνική αρχή»: αρχή ορισθείσα από συμμετέχον κράτος μέλος κατά την έννοια των σχετικών νομοθετικών πράξεων της Ένωσης,
8) «ειδική συμμετοχή»: ειδική συμμετοχή όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, σημείο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013,
9) «ενιαίος εποπτικός μηχανισμός (ΕΕΜ)»: ένα ευρωπαϊκό σύστημα χρηματοπιστωτικής εποπτείας που απαρτίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και εθνικές αρμόδιες αρχές συμμετεχόντων κρατών μελών όπως περιγράφονται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Συνεργασία και καθήκοντα
Άρθρο 3
Συνεργασία
1. Η ΕΚΤ συνεργάζεται στενά με την Ευρωπαϊκή Αρχή Πιστωτικών ιδρυμάτων, την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών, την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου και τις άλλες αρχές, που αποτελούν μέρη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ESFS) και εξασφαλίζουν επαρκές επίπεδο ρύθμισης και εποπτείας στην Ένωση.
Όταν κρίνεται αναγκαίο, η ΕΚΤ συνάπτει μνημόνια συμφωνίας με τις αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων. Τα εν λόγω μνημόνια τίθενται στη διάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και των αρμόδιων αρχών όλων των κρατών μελών.
2. Για τους σκοπούς τους παρόντος κανονισμού, η ΕΚΤ συμμετέχει στο Συμβούλιο Εποπτών της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
3. Η ΕΚΤ εκτελεί τα καθήκοντά της σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων των ΕΑΤ, ΕΑΚΑΑ, ΕΑΑΕΣ και ΕΣΣΚ.
4. Η ΕΚΤ συνεργάζεται στενά με τις αρχές οι οποίες έχουν εξουσιοδοτηθεί για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων, περιλαμβανομένης και της εκπόνησης των σχεδίων εξυγίανσης.
5. Με την επιφύλαξη των άρθρων 1, 4 και 6, η ΕΚΤ συνεργάζεται στενά με κάθε δημόσιο μηχανισμό χρηματοπιστωτικής στήριξης συμπεριλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ), ειδικότερα όταν ο εν λόγω μηχανισμός έχει χορηγήσει ή ενδέχεται να χορηγήσει άμεση ή έμμεση χρηματοπιστωτική στήριξη σε πιστωτικά ιδρύματα που υπόκεινται στο άρθρο 4.
6. Η ΕΚΤ και οι αρμόδιες αρχές των μη συμμετεχόντων κρατών μελών συνάπτουν μνημόνιο συνεννόησης στο οποίο περιγράφεται με γενικούς όρους ο τρόπος με τον οποίο συνεργάζονται μεταξύ τους κατά την εκτέλεση των εποπτικών τους καθηκόντων δυνάμει της ενωσιακής νομοθεσίας, όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του άρθρου 2. Το μνημόνιο επανεξετάζεται τακτικά.
Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, η ΕΚΤ συνάπτει μνημόνιο συνεννόησης με την αρμόδια αρχή κάθε μη συμμετέχοντος κράτους μέλους που αποτελεί έδρα τουλάχιστον ενός διεθνούς ιδρύματος με συστημική σπουδαιότητα, όπως ορίζεται στην ενωσιακή νομοθεσία.
Κάθε μνημόνιο επανεξετάζεται τακτικά και δημοσιεύεται με την επιφύλαξη κατάλληλης επεξεργασίας των εμπιστευτικών πληροφοριών.
Άρθρο 4
Καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ
1. Στο πλαίσιο του άρθρου 6, η ΕΚΤ, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα να εκτελεί, για σκοπούς προληπτικής εποπτείας, τα κατωτέρω καθήκοντα όσον αφορά όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη:
α)
Να χορηγεί άδεια λειτουργίας σε πιστωτικά ιδρύματα και να ανακαλεί την άδεια αυτή υπό την προϋπόθεση των διατάξεων του άρθρου 14,
β)
όσον αφορά πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε συμμετέχον κράτος μέλος, τα οποία επιθυμούν να ιδρύσουν υποκατάστημα ή να παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες σε μη συμμετέχον κράτος μέλος, να εκτελεί τα καθήκοντα που θα ανατεθούν στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής δυνάμει της ενωσιακής νομοθεσίας,
γ)
Να αξιολογεί γνωστοποιήσεις για την απόκτηση και τη διάθεση ειδικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, πλην της περίπτωσης της εξυγίανσης των τραπεζών, και με επιφύλαξη του άρθρου 15,
δ)
Να διασφαλίζει συμμόρφωση με τις πράξεις που αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 4 παράγραφος 3 διά των οποίων επιβάλλονται στα πιστωτικά ιδρύματα απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στους τομείς των ιδίων κεφαλαίων, της τιτλοποίησης, των ορίων μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, της ρευστότητας, της μόχλευσης, καθώς και απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και δημοσίευσης πληροφοριών σχετικά με τα εν λόγω θέματα,
ε)
Να διασφαλίζει τη συμμόρφωση προς τις πράξεις που αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 4 παράγραφος 3, οι οποίες υποχρεώνουν τα πιστωτικά ιδρύματα να διαθέτουν άρτιες ρυθμίσεις διακυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των ικανοτήτων και του ήθους των προσώπων που είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση των πιστωτικών ιδρυμάτων, των διαδικασιών εκτίμησης του κινδύνου, των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου, των πολιτικών και πρακτικών αμοιβής και των αποτελεσματικών διαδικασιών για την εκτίμηση της επάρκειας ιδίων κεφαλαίων, περιλαμβανομένων των υποδειγμάτων εσωτερικής διαβάθμισης.
στ)
Να διενεργεί εποπτικούς ελέγχους, ενδεχομένως και σε συντονισμό με την ΕΑΤ, προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων και πιθανή δημοσίευσή τους, προκειμένου να προσδιορίζει κατά πόσον οι ρυθμίσεις, οι στρατηγικές, οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί που εφαρμόζονται από τα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και τα ίδια κεφάλαιά τους, εξασφαλίζουν υγιή διαχείριση και κάλυψη των κινδύνων τους, και, βάσει του εποπτικού ελέγχου, να επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα ειδικές απαιτήσεις πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων, δημοσίευσης, ρευστότητας και άλλα μέτρα, στις ειδικές περιπτώσεις που παρέχονται στις αρμόδιες αρχές διά της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας·
ζ)
Να ασκεί εποπτεία σε ενοποιημένη βάση στις μητρικές των πιστωτικών ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένες σε ένα από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων στις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και στις μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, και να συμμετέχει στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, μεταξύ άλλων σε σώματα εποπτών με την επιφύλαξη της συμμετοχής εθνικών αρμόδιων αρχών σε αυτά τα σώματα με την ιδιότητα του παρατηρητή, όσον αφορά μητρικές μη εγκατεστημένες σε ένα από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη,
η)
Να συμμετέχει στη συμπληρωματική εποπτεία ενός χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων όσον αφορά πιστωτικά ιδρύματα τα οποία περιλαμβάνει, και να αναλαμβάνει τα καθήκοντα συντονιστή στην περίπτωση που η ΕΚΤ ορίζεται ως ο συντονιστής για έναν χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων, σύμφωνα με τα κριτήρια της ενωσιακής νομοθεσίας,
θ)
Να εκτελεί εποπτικά καθήκοντα όσον αφορά τα σχέδια ανάκαμψης και την έγκαιρη παρέμβαση, όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα ή όμιλος έναντι των οποίων η ΕΚΤ είναι η αρχή ενοποιημένης εποπτείας, δεν πληρούν ή είναι πιθανό να παραβούν τις ισχύουσες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και, μόνο στις περιπτώσεις που αναφέρονται ρητώς στη σχετική ενωσιακή νομοθεσία για τις αρμόδιες αρχές, να επιφέρει διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα ώστε να προλαμβάνει τις οικονομικές πιέσεις ή τις καταρρεύσεις, εξαιρουμένων των εξουσιών εξυγίανσης.
2. Όσον αφορά πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε μη συμμετέχον κράτος μέλος, τα οποία ιδρύουν υποκατάστημα ή παρέχουν διασυνοριακές υπηρεσίες σε συμμετέχον κράτος μέλος, η ΕΚΤ ασκεί, στο πλαίσιο της παραγράφου 1, τα καθήκοντα για τα οποία είναι αρμόδιες οι εθνικές αρμόδιες αρχές κατ’ εφαρμογή της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας.
3. Για το σκοπό της εκτέλεσης των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, με σκοπό τη διασφάλιση υψηλών προτύπων εποπτείας, η ΕΚΤ εφαρμόζει όλη την οικεία νομοθεσία και, αν το σχετικό ενωσιακό δίκαιο αποτελείται από οδηγίες, την εθνική νομοθεσία μεταφοράς των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη. Αν η σχετική ενωσιακή νομοθεσία αποτελείται από κανονισμούς και αυτοί οι κανονισμοί παρέχουν ρητώς επιλογές στα κράτη μέλη, η ΕΚΤ πρέπει να εφαρμόζει επίσης και την εθνική νομοθεσία διά της οποίας ασκούνται αυτές οι επιλογές.
Προς το σκοπό αυτόν, η ΕΚΤ εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις και λαμβάνει αποφάσεις, υπό την επιφύλαξη και τηρουμένης της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, και ειδικότερα νομοθετικών και μη νομοθετικών πράξεων, μεταξύ των οποίων και εκείνες των άρθρων 290 και 291 της ΣΛΕΕ. Ειδικότερα υπόκειται σε δεσμευτικά ρυθμιστικά και εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που εκπονεί η ΕΑΤ και εγκρίνει η Επιτροπή, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 15 του κανονισμού (ΕΕ) 1093/2010, το άρθρο 16 του εν λόγω κανονισμού, και τις διατάξεις εκείνες του εν λόγω κανονισμού που αφορούν το ευρωπαϊκό εγχειρίδιο εποπτείας που καταρτίζει η ΕΑΤ σύμφωνα με το εν λόγω κανονισμό. Η ΕΚΤ δύναται επίσης να εκδίδει κανονισμούς μόνο αν χρειάζεται για την οργάνωση ή τον προσδιορισμό των λεπτομερειών εκτέλεσης των εν λόγω καθηκόντων.
Προτού εκδώσει κανονισμό όσον αφορά ζητήματα με ουσιαστικές επιπτώσεις στα πιστωτικά ιδρύματα, η ΕΚΤ διεξάγει ανοικτές, δημόσιες διαβουλεύσεις και αναλύει το δυνητικό σχετικό κόστος και τα οφέλη, εκτός αν αυτές οι διαβουλεύσεις και αναλύσεις είναι δυσανάλογες με το πεδίο εφαρμογής και τον αντίκτυπο του συγκεκριμένου κανονισμού ή με τον ιδιαίτερα επείγοντα χαρακτήρα του θέματος, στην περίπτωση δε αυτή η ΕΚΤ αιτιολογεί τον επείγοντα χαρακτήρα.
Όπου απαιτείται, η ΕΚΤ συμβάλλει συμμετέχοντας υπό οποιοδήποτε ρόλο στην ανάπτυξη σχεδίου κανονιστικών τεχνικών προτύπων ή στην εφαρμογή τεχνικών προτύπων του ΕΕΜ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 ή εφιστά την προσοχή του ΕΕΜ στο ενδεχόμενο να χρειαστεί να υποβληθούν στην Επιτροπή σχέδια προτύπων για την τροποποίηση υφισταμένων κανονιστικών ή εκτελεστικών τεχνικών προτύπων.
Άρθρο 5
Μακροπροληπτικά καθήκοντα και εργαλεία
1. Όποτε απαιτείται ή κρίνεται απαραίτητο, και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, οι αρμόδιες εθνικές αρχές ή οι εθνικές, εντεταλμένες αρχές των συμμετεχόντων κρατών μελών θα εφαρμόζουν τις απαιτήσεις τις σχετικές με την κατοχή κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας από τα πιστωτικά ιδρύματα, στο κατάλληλο επίπεδο σύμφωνα με την οικεία ενωσιακή νομοθεσία, επιπλέον των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος. 1 στοιχείο δ) του παρόντος κανονισμού και των τυχόν άλλων μέτρων που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση συστημικών ή μακροπροληπτικών κινδύνων που υπόκεινται στις διαδικασίες και προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και στην οδηγία 2013/36/ΕΕ στις ειδικές περιπτώσεις που προβλέπονται στις σχετικές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης. Δέκα εργάσιμες ημέρες πριν από τη λήψη της απόφασης, η ενδιαφερόμενη αρχή κοινοποιεί την πρόθεσή της στην ΕΚΤ. Αν η ΕΚΤ έχει αντίρρηση, αναφέρει τους λόγους γραπτώς εντός πέντε εργάσιμων ημερών. Η ενδιαφερόμενη αρχή εξετάζει τους λόγους της ΕΚΤ προτού συνεχίσει την εφαρμογή της απόφασης.
2. Η ΕΚΤ δύναται, αν κριθεί απαραίτητο, στη θέση των εθνικών αρμόδιων ή εθνικών εντεταλμένων αρχών του συμμετέχοντος κράτους μέλους, να εφαρμόζει υψηλότερες απαιτήσεις σχετικά με την κατοχή κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας από τα πιστωτικά ιδρύματα, στο κατάλληλο κατά την ενωσιακή νομοθεσία επίπεδο, απ’ ότι θα εφάρμοζαν οι εθνικές αρμόδιες ή οι εθνικές εντεταλμένες αρχές των συμμετεχόντων κρατών μελών, επιπλέον των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων του άρθρου 4 παράγραφος. 1 στοιχείο δ) του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας, με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 5 του παρόντος άρθρου, και να εφαρμόζει αυστηρότερα μέτρα αντιμετώπισης συστημικών ή μακροπροληπτικών κινδύνων στο επίπεδο των πιστωτικών ιδρυμάτων με τις διαδικασίες του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία της Ένωσης.
3. Οιαδήποτε εθνική αρμόδια ή εντεταλμένη αρχή μπορεί να προτείνει στην ΕΚΤ να ενεργήσει βάσει της παραγράφου 2 για να αντιμετωπίσει την ιδιαίτερη κατάσταση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας στο κράτος μέλος της.
4. Αν η ΕΚΤ προτίθεται να ενεργήσει ιδία πρωτοβουλία βάσει της παραγράφου 2, συνεργάζεται στενά με τις εθνικές εντεταλμένες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Κοινοποιεί ειδικότερα την πρόθεσή της στις ενδιαφερόμενες εθνικές αρμόδιες ή εθνικές εντεταλμένες αρχές δέκα εργάσιμες ημέρες προτού λάβει αυτή την απόφαση. Σε περίπτωση που η ΕΚΤ έχει αντίρρηση, αναφέρει τους λόγους γραπτώς εντός πέντε εργάσιμων ημερών. Η ΕΚΤ εξετάζει δεόντως τους λόγους αυτούς προτού συνεχίσει την εφαρμογή της απόφασης ανάλογα με την περίπτωση.
5. Κατά την άσκηση των καθηκόντων που προβλέπονται στην παράγραφο 2, η ΕΚΤ λαμβάνει υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, την οικονομική κατάσταση και τον οικονομικό κύκλο σε μεμονωμένα κράτη μέλη ή μέρη αυτών.
Άρθρο 6
Συνεργασία εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού
1. Η ΕΚΤ εκτελεί τα καθήκοντά της στο πλαίσιο ενιαίου εποπτικού μηχανισμού αποτελουμένου από την ΕΚΤ και τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Η ΕΚΤ είναι υπεύθυνη για την αποτελεσματική και συνεπή λειτουργία του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού.
2. Τόσο η ΕΚΤ όσο και οι αρμόδιες εθνικές αρχές συνεργάζονται καλοπίστως και αλληλοενημερώνονται.
Με την επιφύλαξη της εξουσίας της ΕΚΤ να λαμβάνει απευθείας ή να έχει απευθείας πρόσβαση στις πληροφορίες που δίδονται συνεχώς από τα πιστωτικά ιδρύματα, οι αρμόδιες εθνικές αρχές παρέχουν ειδικότερα στην ΕΚΤ όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το σκοπό της άσκησης των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.
3. Όταν είναι σκόπιμο και με την επιφύλαξη της ευθύνης και της λογοδοσίας της ΕΚΤ για τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, οι εθνικές αρμόδιες αρχές συνδράμουν την ΕΚΤ, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο πλαίσιο που αναφέρεται στην παράγραφο 7, κατά την προπαρασκευή και εφαρμογή οποιωνδήποτε πράξεων που αφορούν τα καθήκοντα του άρθρου 4 σχετικά με όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, περιλαμβανομένης και της συνδρομής σε δραστηριότητες εξακρίβωσης. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του άρθρου 4, ακολουθούν τις οδηγίες που δίδονται από την ΕΚΤ.
4. Αναφορικά με τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 4, πλην των στοιχείων α) και γ) της παραγράφου 1, η ΕΚΤ έχει τις αρμοδιότητες που παρατίθενται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, ενώ οι αρμόδιες εθνικές αρχές έχουν τις ευθύνες της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου, εντός του πλαισίου που αναφέρεται στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου και δυνάμει των σχετικών διαδικασιών, όσον αφορά την εποπτεία των ακόλουθων πιστωτικών ιδρυμάτων, χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών μεικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχών, ή υποκαταστημάτων που είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη και τα οποία ανήκουν σε πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη:
-
Εκείνα που είναι λιγότερο σημαντικά σε ενοποιημένη βάση, το υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης των οποίων είναι στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, ή μεμονωμένα στην ειδική περίπτωση των υποκαταστημάτων, τα οποία είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη, ή των πιστωτικών ιδρυμάτων που είναι εγκατεστημένα σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη. Η σημασία αξιολογείται βάσει των ακόλουθων κριτηρίων:
i)
μέγεθος,
ii)
σημασία για την οικονομία της ΕΕ ή ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους,
iii)
φάσμα διασυνοριακών δραστηριοτήτων.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο εδάφιο ανωτέρω, ένα πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών δεν θεωρείται λιγότερο σημαντική, εκτός εάν αυτό δικαιολογείται λόγω ειδικών περιστάσεων που πρέπει να διευκρινιστούν στη μεθοδολογία, εφόσον πληρούται οποιαδήποτε από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
i)
η συνολική αξία των στοιχείων του ενεργητικού υπερβαίνει τα 30 δισεκατ. EUR, ή
ii)
το ποσοστό του συνόλου των στοιχείων του ενεργητικού ως προς το ΑΕΠ του συμμετέχοντος κράτους μέλους εγκατάστασης, υπερβαίνει το 20 %, εκτός εάν η συνολική αξία των στοιχείων του ενεργητικού δεν υπερβαίνει τα 5 δισεκατ. EUR, ή
iii)
εν συνεχεία κοινοποίησης από την αρμόδια εθνική αρχή, η οποία εκτιμά ότι το πιστωτικό ίδρυμα είναι ιδιαίτερης σημασίας για την εγχώρια οικονομία, η ΕΚΤ λαμβάνει απόφαση επιβεβαιώνοντας τη σημασία του μετά από συνολική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του ισολογισμού, του πιστωτικού ιδρύματος.
Η ΕΚΤ δύναται επίσης, ιδία πρωτοβουλία, να θεωρεί ένα ίδρυμα ιδιαίτερα σημαντικό όταν διαθέτει θυγατρικές πιστωτικά ιδρύματα σε πλείονα συμμετέχοντα κράτη μέλη και τα διασυνοριακά στοιχεία ενεργητικού και παθητικού του αποτελούν σημαντικό μέρος των συνολικών στοιχείων ενεργητικού και παθητικού του, υπό προϋποθέσεις που καθορίζονται στη μεθοδολογία.
Δεν θεωρούνται λιγότερο σημαντικά εκείνα που έχουν ζητήσει ή έχουν λάβει άμεσα δημόσια χρηματοδοτική στήριξη από το ΕΤΧΣ ή τον ΕΜΣ.
Παρά τις διατάξεις των ανωτέρω εδαφίων, η ΕΚΤ ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό όσον αφορά τα τρία πιο σημαντικά πιστωτικά ιδρύματα σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος, εκτός εάν δικαιολογείται από ιδιαίτερες περιστάσεις.
5. Σε ό,τι αφορά τα πιστωτικά ιδρύματα της παραγράφου 4, και εντός του πλαισίου της παραγράφου 7:
α)
Η ΕΚΤ εκδίδει κανονισμούς, κατευθυντήριες γραμμές ή γενικές οδηγίες προς τις αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με τις οποίες τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 4, πλην των στοιχείων α) και γ) της παραγράφου 1, ασκούνται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, οι οποίες και λαμβάνουν τις εποπτικές αποφάσεις.
Οι οδηγίες αυτές μπορούν να αφορούν τις ειδικές εξουσίες του άρθρου 16, παράγραφος 2 για ομίλους ή κατηγορίες πιστωτικών ιδρυμάτων, προκειμένου να εξασφαλίζεται η συνοχή των εποπτικών αποτελεσμάτων εντός του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού,
β)
Όταν απαιτείται για τη διασφάλιση της συνεπούς εφαρμογής υψηλών εποπτικών κανόνων, η ΕΚΤ δύναται, ανά πάσα στιγμή, ιδία πρωτοβουλία κατόπιν διαβούλευσης με τις αρμόδιες εθνικές αρχές ή κατόπιν αιτήματος αρμόδιας εθνικής αρχής, να αποφασίσει να ασκεί η ίδια άμεσα τις σχετικές εξουσίες για ένα ή περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα αναφερόμενα στην παράγραφο 4, ακόμα και αν έχει ζητηθεί ή ληφθεί έμμεσα χρηματοδοτική στήριξη από το ΕΤΧΣ ή τον ΕΜΣ,
γ)
Η ΕΚΤ ασκεί την εποπτεία της λειτουργίας του συστήματος, βάσει των ευθυνών και των διαδικασιών που ορίζονται στο παρόν άρθρο, και ειδικότερα στην παράγραφο 7 στοιχείο γ),
δ)
Η ΕΚΤ μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει χρήση των εξουσιών που αναφέρονται στα άρθρα 10 έως 13,
ε)
Η ΕΚΤ μπορεί επίσης σε ad hoc και διαρκή βάση να απαιτεί πληροφορίες από τις αρμόδιες εθνικές αρχές ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους δυνάμει του παρόντος άρθρου.
6. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, οι αρμόδιες εθνικές αρχές εκτελούν και έχουν την ευθύνη για τα καθήκοντα που αναφέρονται στα στοιχεία β), δ)-στ) και θ) του άρθρου 4 παράγραφος 1 και για τη θέσπιση όλων των συναφών εποπτικών αποφάσεων αναφορικά με τα πιστωτικά ιδρύματα της παραγράφου 4 πρώτο εδάφιο του παρόντος άρθρου, εντός του πλαισίου και σύμφωνα με τις διαδικασίες της παραγράφου 7 του παρόντος άρθρου.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 10 έως 13, οι αρμόδιες εθνικές και οι εντεταλμένες εθνικές αρχές διατηρούν τις κατά το εθνικό δίκαιο εξουσίες να λαμβάνουν πληροφορίες από τα πιστωτικά ιδρύματα, τις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών, τις μεικτές χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και τις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στην ενοποιημένη χρηματοοικονομική κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος, και να κάνουν επιτόπιους ελέγχους στα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές ενημερώνουν την ΕΚΤ, σύμφωνα με το πλαίσιο της παραγράφου 7 του παρόντος άρθρου, ως προς τα μέτρα που λαμβάνουν δυνάμει της παρούσας παραγράφου και συντονίζουν στενά τα μέτρα αυτά με την ΕΚΤ.
Οι αρμόδιες εθνικές αρχές υποβάλουν έκθεση στην ΕΚΤ σε τακτική βάση ως προς την άσκηση των δραστηριοτήτων βάσει του άρθρου αυτού.
7. Η ΕΚΤ, σε διαβούλευση με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, και βάσει πρότασης του εποπτικού συμβουλίου, θεσπίζει και κοινοποιεί το πλαίσιο οργάνωσης των πρακτικών λεπτομερειών εφαρμογής του παρόντος άρθρου. Το πλαίσιο περιλαμβάνει τουλάχιστον:
α)
τη συγκεκριμένη μέθοδο για την αξιολόγηση των κριτηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 4, πρώτο έως τρίτο εδάφιο και των κριτηρίων σύμφωνα με τα οποία η παράγραφος 4, τέταρτο εδάφιο παύει να ισχύει για συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα και τις επακόλουθες ρυθμίσεις όσον αφορά την εφαρμογή των παραγράφων 5 και 6. Οι ρυθμίσεις αυτές, καθώς και η μεθοδολογία αξιολόγησης των κριτηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 πρώτο έως τρίτο εδάφιο, επανεξετάζονται ώστε να λάβουν υπόψιν και τυχόν αλλαγές, και διασφαλίζουν ότι όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει κριθεί σημαντικό ή λιγότερο σημαντικό η αξιολόγηση αυτή μεταβάλλεται μόνον σε περίπτωση ουσιωδών και μη μεταβατικών αλλαγών των περιστάσεων, ιδίως δε εκείνων που αφορούν την κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος, οι οποίες είναι συναφείς με την εν λόγω αξιολόγηση.
β)
τον ορισμό των διαδικασιών, περιλαμβανομένων και των προθεσμιών, και της δυνατότητας εκπόνησης σχεδίων κανονισμών προς εξέταση από την ΕΚΤ, όσον αφορά τη σχέση μεταξύ της ΕΚΤ και των αρμόδιων εθνικών αρχών σε θέματα εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων που δεν θεωρούνται λιγότερο σημαντικά σύμφωνα με την παράγραφο 4,
γ)
τον ορισμό των διαδικασιών, περιλαμβανομένων και των προθεσμιών, όσον αφορά τη σχέση μεταξύ της ΕΚΤ και των αρμόδιων εθνικών αρχών αναφορικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων που θεωρούνται λιγότερο σημαντικά σύμφωνα με την παράγραφο 4. Για τις διαδικασίες αυτές απαιτείται ειδικότερα από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, αναλόγως των περιπτώσεων που ορίζονται στο πλαίσιο:
i)
να κοινοποιούν στην ΕΚΤ τυχόν ουσιαστικές εποπτικές διαδικασίες,
ii)
να αξιολογούν περαιτέρω, μετά από αίτημα της ΕΚΤ, τις ειδικές πτυχές της διαδικασίας,
iii)
να διαβιβάζουν στην ΕΚΤ τα σχέδια ουσιαστικών εποπτικών αποφάσεων, επί των οποίων η ΕΚΤ μπορεί να εκφέρει γνώμη.
8. Όταν η ΕΚΤ επικουρείται από τις αρμόδιες εθνικές ή τις εθνικές εντεταλμένες αρχές για την άσκηση των εκ του παρόντος κανονισμού καθηκόντων της, η ΕΚΤ και οι εθνικές αρμόδιες αρχές τηρούν τις οικείες ενωσιακές πράξεις αναφορικά με την κατανομή των αρμοδιοτήτων και τη συνεργασία μεταξύ αρμοδίων αρχών από διαφορετικά κράτη μέλη.
Άρθρο 7
Στενή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές συμμετεχόντων κρατών μελών που δεν έχουν νόμισμα το ευρώ
1. Εντός των ορίων του παρόντος άρθρου η ΕΚΤ ασκεί καθήκοντα στους τομείς που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 και το άρθρο 5 όσον αφορά πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα σε κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, εφόσον έχει καθιερωθεί στενή συνεργασία μεταξύ της ΕΚΤ και της εθνικής αρμόδιας αρχής του εν λόγω κράτους μέλους σύμφωνα με το παρόν άρθρο.
Προς το σκοπό αυτόν, η ΕΚΤ μπορεί να απευθύνει οδηγίες στην εθνική αρμόδια αρχή ή στην εθνική εντεταλμένη αρχή του συμμετέχοντος κράτους μέλους, του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ.
2. Η στενή συνεργασία μεταξύ της ΕΚΤ και της εθνικής αρμόδιας αρχής ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους, του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, καθιερώνεται με απόφαση που εκδίδεται από την ΕΚΤ, εφόσον πληρούνται οι κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιεί στα άλλα κράτη μέλη, την Επιτροπή, την ΕΚΤ και την ΕΑΤ το αίτημα να καθιερωθεί στενή συνεργασία με την ΕΚΤ για την άσκηση των καθηκόντων που αναφέρονται στα άρθρα 4 και 5 όσον αφορά όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 6,
β)
στην κοινοποίηση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αναλαμβάνει:
-
να διασφαλίσει ότι η εθνική αρμόδια αρχή του ή η εθνική εντεταλμένη αρχή θα συμμορφώνεται με τις κατευθυντήριες γραμμές που εκδίδονται από την ΕΚΤ ή με τα αιτήματά της, και
-
να παρέχει κάθε πληροφορία σχετικά με τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στο εν λόγω κράτος μέλος, τις οποίες μπορεί να απαιτήσει η ΕΚΤ, με σκοπό τη συνολική αξιολόγηση αυτών των πιστωτικών ιδρυμάτων,
γ)
το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει θεσπίσει σχετική εθνική νομοθεσία ώστε να διασφαλίσει ότι η εθνική αρμόδια αρχή του θα υποχρεούται να λάβει κάθε μέτρο σχετικά με τα πιστωτικά ιδρύματα το οποίο έχει ζητηθεί από την ΕΚΤ, σύμφωνα με την παράγραφο 4.
3. Η απόφαση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόφαση εφαρμόζεται 14 ημέρες μετά τη δημοσίευση αυτή.
4. Εάν η ΕΚΤ κρίνει ότι θα πρέπει να ληφθεί από την εθνική αρμόδια αρχή ενός ενδιαφερόμενου κράτους μέλους μέτρο σχετικό με τα καθήκοντα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 σε σχέση με πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών, απευθύνει οδηγίες στην εν λόγω αρχή, καθορίζοντας συγκεκριμένη προθεσμία.
Η προθεσμία δεν είναι μικρότερη των 48 ωρών, εκτός εάν είναι απαραίτητη η έγκριση νωρίτερα προκειμένου να αποφευχθεί ανεπανόρθωτη ζημία. Η αρμόδια εθνική αρχή του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα σύμφωνα με την υποχρέωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ).
5. Η ΕΚΤ μπορεί να απευθύνει προειδοποίηση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σύμφωνα με την οποία η στενή συνεργασία θα ανασταλεί ή θα τερματιστεί εάν δεν ληφθούν αποφασιστικά διορθωτικά μέτρα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
εάν, κατά τη γνώμη της ΕΚΤ, δεν πληρούνται πλέον από ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2 στοιχεία α) έως γ), ή
β)
εάν, κατά τη γνώμη της ΕΚΤ, η εθνική αρμόδια αρχή κράτους μέλους δεν ενεργεί σύμφωνα με την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ).
Αν δεν ληφθούν τα μέτρα μέσα σε 15 ημέρες μετά την κοινοποίηση της προειδοποίησης, η ΕΚΤ μπορεί να αναστείλει ή να τερματίσει τη στενή συνεργασία με το συγκεκριμένο κράτος μέλος.
Η απόφαση αναστολής ή τερματισμού της στενής συνεργασίας κοινοποιείται στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόφαση αναφέρει την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται στην απόφαση λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αποτελεσματικότητα της εποπτείας και τα νόμιμα συμφέροντα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
6. Το κράτος μέλος δύναται να ζητά από την ΕΚΤ τον τερματισμό της στενής συνεργασίας οποιαδήποτε στιγμή μετά την πάροδο τριετίας από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της απόφασης που εκδόθηκε από την ΕΚΤ σχετικά με την καθιέρωση της στενής συνεργασίας. Στο αίτημα εξηγούνται οι λόγοι του τερματισμού, συμπεριλαμβανομένων, όπου ενδείκνυται, των δυνητικών σημαντικών αρνητικών συνεπειών όσον αφορά τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες του κράτους μέλους. Στην περίπτωση αυτή, η ΕΚΤ εκδίδει αμέσως απόφαση για τον τερματισμό της στενής συνεργασίας και προσδιορίζει την ημερομηνία από την οποία ισχύει, εντός μέγιστης περιόδου τριών μηνών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την αποτελεσματικότητα της εποπτείας και τα νόμιμα συμφέροντα των πιστωτικών ιδρυμάτων. Η απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
7. Αν ένα συμμετέχον κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ υποβάλει στην ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 8, αιτιολογημένη διαφωνία σε αντίρρηση του Διοικητικού Συμβουλίου ως προς σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, το διοικητικό συμβούλιο, εντός 30 ημερών, γνωμοδοτεί όσον αφορά την αιτιολογημένη διαφωνία που εξέφρασε το κράτος μέλος και επιβεβαιώνει ή αποσύρει την αντίρρησή του, παραθέτοντας τη σχετική αιτιολόγηση.
Αν το διοικητικό συμβούλιο επιβεβαιώσει την αντίρρησή του, το συμμετέχον κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ μπορεί να ενημερώσει την ΕΚΤ ότι δεν δεσμεύεται από ενδεχόμενη απόφαση σχετική με τροποποιημένο σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου.
Στην περίπτωση αυτή η ΕΚΤ εξετάζει την πιθανή αναστολή ή τερματισμό της στενής συνεργασίας με το εν λόγω κράτος μέλος και αποφασίζει.
Οι εν λόγω κανόνες λαμβάνουν ειδικότερα υπόψη τους ακόλουθους στόχους:
α)
εάν η απουσία παρόμοιας αναστολής ή λήξης θα μπορούσε να υπονομεύσει την ακεραιότητα του ΕΕΜ ή να έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες όσον αφορά τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες των κρατών μελών,
β)
εάν η εν λόγω αναστολή ή λήξη θα μπορούσε να έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες όσον αφορά τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες του κράτους μέλους που κοινοποίησε την αιτιολογημένη αντίθεσή του σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 8,
γ)
εάν είναι ικανοποιημένη από τη λήψη μέτρων από την αρμόδια εθνική αρχή, τα οποία κατά την άποψη της ΕΚΤ:
-
διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα στο κράτος μέλος που κοινοποίησε την αιτιολογημένη αντίθεσή του δυνάμει του προηγούμενου εδαφίου, δεν υφίστανται ευνοϊκότερη μεταχείριση από τα πιστωτικά ιδρύματα στο άλλο συμμετέχον κράτος μέλος, και
-
είναι εξίσου αποτελεσματικά με την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου δυνάμει του δευτέρου εδαφίου της παρούσας παραγράφου ως προς την επίτευξη των στόχων του άρθρου 1 και τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης.
Η ΕΚΤ συμπεριλαμβάνει τους λόγους αυτούς στην απόφασή της και τους κοινοποιεί στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.
8. Αν ένα συμμετέχον κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ διαφωνεί με σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, ενημερώνει το Διοικητικό Συμβούλιο σχετικά με την αιτιολογημένη διαφωνία του εντός πέντε εργάσιμων ημερών από την παραλαβή του σχεδίου απόφασης. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποφασίζει εντός πέντε εργάσιμων ημερών, λαμβάνοντας πλήρως υπόψη τους λόγους της διαφωνίας και επεξηγεί γραπτώς την απόφασή στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Το συγκεκριμένο κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από την ΕΚΤ να λύσει αμέσως τη στενή συνεργασία και δεν δεσμεύεται από την επακόλουθη απόφαση.
9. Ένα κράτος μέλος που τερματίζει τη στενή συνεργασία με την ΕΚΤ δεν μπορεί να αρχίσει νέα στενή συνεργασία πριν από την πάροδο τριετίας από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκή Ένωσης της απόφασης της ΕΚΤ σχετικά με τον τερματισμό της στενής συνεργασίας.
Άρθρο 8
Διεθνείς σχέσεις
Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και των άλλων θεσμικών και λοιπών οργάνων της Ένωσης, εκτός της ΕΚΤ και συμπεριλαμβανομένης της ΕΑΤ, όσον αφορά τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ με τον παρόντα κανονισμό, η ΕΚΤ μπορεί να αναπτύσσει επαφές και να προβαίνει σε διοικητικές ρυθμίσεις με εποπτικές αρχές, διεθνείς οργανισμούς και τις διοικητικές υπηρεσίες τρίτων χωρών κατόπιν καταλλήλου συντονισμού με την ΕΑΤ. Οι ρυθμίσεις αυτές δεν δημιουργούν έννομες υποχρεώσεις στην Ένωση και τα κράτη μέλη της.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Εξουσίες της ΕΚΤ
Άρθρο 9
Εξουσίες εποπτείας και έρευνας
1. Με αποκλειστικό σκοπό την εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφοι 1 και 2 και του άρθρου 5 παράγραφος 2, η ΕΚΤ θεωρείται, κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή ή η εντεταλμένη αρχή στα συμμετέχοντα κράτη μέλη όπως ορίζεται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο.
Για τον ίδιο αποκλειστικό σκοπό, η ΕΚΤ διαθέτει όλες τις εξουσίες και αναλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Διαθέτει επίσης όλες τις εξουσίες και αναλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις που έχουν οι αρμόδιες και εντεταλμένες αρχές δυνάμει του οικείου ενωσιακού δικαίου, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, η ΕΚΤ διαθέτει τις εξουσίες που απαριθμούνται στα Τμήματα 1 και 2 του παρόντος κεφαλαίου.
Αν απαιτείται για την εκτέλεση των εκ του παρόντος κανονισμού καθηκόντων της, η ΕΚΤ μπορεί να απαιτεί από τις εν λόγω εθνικές αρχές, μέσω εντολών, να κάνουν χρήση των εξουσιών τους, δυνάμει των όρων του εθνικού δικαίου και σύμφωνα προς αυτούς, εφόσον ο παρών κανονισμός δεν παρέχει τις εν λόγω εξουσίες στην ΕΚΤ. Οι εθνικές αυτές αρχές ενημερώνουν πλήρως την ΕΚΤ ως προς την άσκηση των εν λόγω εξουσιών.
2. Η ΕΚΤ ασκεί τις εξουσίες της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου σύμφωνα προς τις πράξεις που αναφέρει το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3. Κατά την άσκηση των αντίστοιχων εξουσιών εποπτείας και έρευνας η ΕΚΤ και οι εθνικές αρμόδιες αρχές συνεργάζονται στενά.
3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, όσον αφορά τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη των οποίων το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, η ΕΚΤ ασκεί τις εξουσίες της σύμφωνα προς το άρθρο 7.
Τμήμα 1
Εξουσίες ερευνάς
Άρθρο 10
Αιτήματα για παροχή πληροφοριών
1. Με την επιφύλαξη των εξουσιών που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1, και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο, η ΕΚΤ δύναται να απαιτεί από τα ακόλουθα νομικά ή φυσικά πρόσωπα, με την επιφύλαξη του άρθρου 4, να παρέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να ασκεί τα εκ του παρόντος κανονισμού καθήκοντα της, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται ανά τακτά διαστήματα και με ειδικώς προσδιορισμένους μορφότυπους για εποπτικούς και συναφείς στατιστικούς σκοπούς:
α)
πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη,
β)
εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών εγκατεστημένες στα συμμετέχοντα κράτη μέλη,
γ)
μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών εγκατεστημένες στα συμμετέχοντα κράτη μέλη,
δ)
εταιρείες συμμετοχών μεικτής δραστηριότητας εγκατεστημένες στα συμμετέχοντα κράτη μέλη,
ε)
πρόσωπα που ανήκουν στις οντότητες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ),
στ)
τρίτους στους οποίους οι οντότητες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) ανέθεσαν καθήκοντα ή δραστηριότητες.
2. Τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρέχουν τις ζητούμενες πληροφορίες. Οι διατάξεις περί επαγγελματικού απορρήτου δεν εξαιρούν τα πρόσωπα αυτά από την υποχρέωση να παράσχουν τις πληροφορίες. Η παροχή των πληροφοριών δεν λογίζεται ως παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου.
3. Όταν η ΕΚΤ λαμβάνει πληροφορίες απευθείας από τα νομικά ή φυσικά πρόσωπα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, θέτει αυτές τις πληροφορίες στη διάθεση των ενδιαφερόμενων εθνικών αρμόδιων αρχών.
Άρθρο 11
Γενικές έρευνες
1. Προς εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, και με την επιφύλαξη άλλων προϋποθέσεων που προβλέπονται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο, η ΕΚΤ μπορεί να διεξάγει όλες τις αναγκαίες έρευνες για οιοδήποτε πρόσωπο αναφερόμενο στο άρθρο 10 παράγραφος 1 εγκατεστημένο ή ευρισκόμενο σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος.
Για τον σκοπό αυτόν, η ΕΚΤ έχει το δικαίωμα:
α)
να απαιτεί την υποβολή εγγράφων,
β)
να εξετάζει τα βιβλία και αρχεία των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 και να λαμβάνει αντίγραφα ή αποσπάσματα αυτών,
γ)
να λαμβάνει προφορικές ή γραπτές εξηγήσεις από κάθε πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 ή τους εκπροσώπους του ή τα μέλη του προσωπικού του,
δ)
να εξετάζει κάθε άλλο πρόσωπο που συναινεί να ερωτηθεί με σκοπό τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο της έρευνας.
2. Τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 υπόκεινται σε έρευνες που κινούνται βάσει απόφασης της ΕΚΤ.
Όταν ένα πρόσωπο παρεμποδίζει τη διενέργεια της έρευνας, η εθνική αρμόδια αρχή του συμμετέχοντος κράτους μέλους όπου βρίσκονται οι σχετικές εγκαταστάσεις παρέχει, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, την αναγκαία συνδρομή, μεταξύ άλλων, στις περιπτώσεις των άρθρων 12 και 13, διευκολύνοντας την πρόσβαση της ΕΚΤ στις επιχειρηματικές εγκαταστάσεις των νομικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1, ούτως ώστε να καθίσταται εφικτή η άσκηση των προαναφερόμενων δικαιωμάτων.
Άρθρο 12
Επιτόπιες επιθεωρήσεις
1. Για την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, και με την επιφύλαξη άλλων προϋποθέσεων που προβλέπονται στο σχετικό ενωσιακό δίκαιο, η ΕΚΤ μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 13 και υπό την προϋπόθεση ότι θα ενημερωθεί προηγουμένως η οικεία εθνική αρμόδια αρχή, να διεξάγει όλες τις αναγκαίες επιτόπιες επιθεωρήσεις στις επιχειρηματικές εγκαταστάσεις των νομικών προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 και οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που περιλαμβάνεται στην ενοποιημένη εποπτεία όταν η ΕΚΤ είναι η αρχή ενοποιημένης εποπτείας κατά το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο ζ). Η ΕΚΤ μπορεί να διεξάγει την επιτόπια επιθεώρηση χωρίς να ειδοποιούνται προηγουμένως τα εν λόγω νομικά πρόσωπα, όταν αυτό απαιτείται για την ορθή διεξαγωγή και την αποτελεσματικότητα των επιθεωρήσεων.
2. Οι υπάλληλοι και τα άλλα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται από την ΕΚΤ για τη διεξαγωγή επιτόπιας επιθεώρησης μπορούν να εισέρχονται σε οιεσδήποτε επαγγελματικές εγκαταστάσεις και οικόπεδα των νομικών προσώπων που υπόκεινται σε έρευνα κατόπιν απόφασης για επιθεώρηση που εκδόθηκε από την ΕΚΤ, διαθέτουν δε όλες τις εξουσίες που ορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1.
3. Τα νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 υπόκεινται σε επιτόπιες επιθεωρήσεις βάσει απόφασης της ΕΚΤ.
4. Οι υπάλληλοι και άλλα συνοδεύοντα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται ή διορίζονται από την εθνική αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθεί η επιθεώρηση επικουρούν, υπό την εποπτεία και το συντονισμό της ΕΚΤ, ενεργά τους υπαλλήλους και τα άλλα πρόσωπα που εξουσιοδοτούνται από την ΕΚΤ. Για τον σκοπό αυτόν, διαθέτουν τις εξουσίες που ορίζονται στην παράγραφο 2. Οι υπάλληλοι της εθνικής αρμόδιας αρχής του ενδιαφερόμενου συμμετέχοντος κράτους μέλους έχουν επίσης το δικαίωμα να συμμετέχουν στις επιτόπιες επιθεωρήσεις.
5. Στην περίπτωση που οι υπάλληλοι και τα άλλα συνοδεύοντα πρόσωπα, που έχουν εξουσιοδοτηθεί ή διοριστεί από την ΕΚΤ, διαπιστώνουν ότι κάποιο πρόσωπο αντιτάσσεται σε επιθεώρηση που έχει διαταχθεί σύμφωνα με το παρόν άρθρο, η εθνική αρμόδια αρχή του οικείου συμμετέχοντος κράτους μέλους τούς παρέχει την αναγκαία συνδρομή κατ’ εφαρμογή του εθνικού δικαίου. Στη συνδρομή περιλαμβάνεται η δυνατότητα να σφραγίζονται οιεσδήποτε επαγγελματικές εγκαταστάσεις και βιβλία ή αρχεία, στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για την επιθεώρηση. Οσάκις η οικεία εθνική αρμόδια αρχή δεν διαθέτει αυτή την εξουσία, κάνει χρήση των εξουσιών της για να ζητήσει την αναγκαία συνδρομή άλλων εθνικών αρχών.
Άρθρο 13
Άδεια δικαστικής αρχής
1. Εάν, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες, απαιτείται άδεια δικαστικής αρχής για την επιτόπια επιθεώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφοι 1 και 2 ή για τη συνδρομή που προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 5, ζητείται η άδεια αυτή.
2. Όταν ζητείται η άδεια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η εθνική δικαστική αρχή ελέγχει τη γνησιότητα της απόφασης της ΕΚΤ, καθώς και κατά πόσον τα σχεδιαζόμενα αναγκαστικά μέτρα δεν είναι ούτε αυθαίρετα ούτε υπερβολικά σε σχέση με το αντικείμενο της επιθεώρησης. Κατά τον έλεγχο της αναλογικότητας των εν λόγω αναγκαστικών μέτρων, η εθνική δικαστική αρχή μπορεί να ζητήσει από την ΕΚΤ λεπτομερείς εξηγήσεις, ιδίως τους λόγους που έχει η ΕΚΤ να υποπτεύεται ότι έχει διαπραχθεί παράβαση των πράξεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3, και τη σοβαρότητα της εικαζόμενης παράβασης, καθώς και τη φύση της συμμετοχής του προσώπου στο οποίο επιβάλλονται τα αναγκαστικά μέτρα. Ωστόσο, η εθνική δικαστική αρχή του κράτους μέλους δεν μπορεί να επανεξετάσει την αναγκαιότητα διεξαγωγής της επιθεώρησης, ούτε να ζητήσει να της παρασχεθούν οι πληροφορίες του φακέλου της ΕΚΤ. Η νομιμότητα της απόφασης της ΕΚΤ υπόκειται σε επανεξέταση αποκλειστικά από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τμήμα 2
Ειδικές εποπτικές εξουσίες
Άρθρο 14
Άδεια λειτουργίας
1. Κάθε αίτηση άδειας λειτουργίας για την ανάληψη δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος που πρόκειται να εγκατασταθεί σε συμμετέχον κράτος μέλος υποβάλλεται στις εθνικές αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου πρόκειται να εγκατασταθεί το πιστωτικό ίδρυμα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στη σχετική εθνική νομοθεσία.
2. Εάν ο αιτών πληροί όλες τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας οι οποίες προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, η εθνική αρμόδια αρχή καταρτίζει σχέδιο απόφασης, εντός της προθεσμίας που προβλέπεται από τη σχετική εθνική νομοθεσία, με την οποία προτείνει στην ΕΚΤ να χορηγήσει την άδεια λειτουργίας. Το σχέδιο απόφασης κοινοποιείται στην ΕΚΤ και στον αιτούντα την άδεια λειτουργίας. Σε κάθε άλλη περίπτωση η εθνική αρμόδια αρχή απορρίπτει την αίτηση για χορήγηση άδειας.
3. Το σχέδιο απόφασης θεωρείται εκδοθέν από την ΕΚΤ εκτός αν η ΕΚΤ διατυπώσει αντίρρηση εντός περιόδου 10 εργάσιμων ημερών κατ’ ανώτατο όριο, δυνάμενης να παραταθεί μία φορά κατά την ίδια διάρκεια σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις. Η ΕΚΤ διατυπώνει αντίρρηση στο σχέδιο απόφασης μόνο όταν δεν πληρούνται οι όροι για τη χορήγηση άδειας σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης. Υποβάλλει γραπτώς τους λόγους για την απόρριψη.
4. Η απόφαση που λαμβάνεται βάσει των παραγράφων 2 και 3 κοινοποιείται στον αιτούντα την άδεια από την εθνική αρμόδια αρχή.
5. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 6, η ΕΚΤ δύναται να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας στις περιπτώσεις που προβλέπει η σχετική νομοθεσία της Ένωσης, είτε με δική της πρωτοβουλία κατόπιν διαβουλεύσεων με την εθνική αρμόδια αρχή του συμμετέχοντος κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένο το πιστωτικό ίδρυμα, είτε κατόπιν προτάσεως από την εθνική αρμόδια αρχή. Οι εν λόγω διαβουλεύσεις εξασφαλίζουν ιδίως ότι, προτού ληφθεί απόφαση σχετικά με ανάκληση, η ΕΚΤ προβλέπει επαρκές χρονικό διάστημα ώστε οι εθνικές αρχές να αποφασίσουν σχετικά με τις απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως μέτρων εξυγίανσης, και τις λαμβάνει υπόψη.
Σε περίπτωση που η εθνική αρμόδια αρχή, η οποία έχει προτείνει τη χορήγηση άδειας λειτουργίας σύμφωνα με την παράγραφο 1, κρίνει ότι η άδεια λειτουργίας πρέπει να ανακληθεί σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία, υποβάλλει εν προκειμένω σχετική πρόταση στην ΕΚΤ. Στην περίπτωση αυτή, η ΕΚΤ λαμβάνει απόφαση για την προτεινόμενη ανάκληση λαμβάνοντας πλήρως υπόψη την αιτιολόγηση της ανάκλησης που προέβαλε η εθνική αρμόδια αρχή.
6. Εφόσον οι εθνικές αρχές διατηρούν την αρμοδιότητα εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, στις περιπτώσεις που θεωρούν ότι η ανάκληση της άδειας λειτουργίας θα έθετε σε κίνδυνο την επαρκή υλοποίηση των δράσεων που είναι απαραίτητες για την εξυγίανση ή τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ενημερώνουν δεόντως την ΕΚΤ σχετικά με τις αντιρρήσεις τους, εξηγώντας αναλυτικά τις αρνητικές συνέπειες που θα είχε η ανάκληση. Στις περιπτώσεις αυτές, η ΕΚΤ δεν προχωρά στην ανάκληση για περίοδο που συμφωνείται από κοινού με τις εθνικές αρχές. Η ΕΚΤ δύναται να επιλέξει να παρατείνει την εν λόγω περίοδο αν θεωρεί ότι έχει σημειωθεί επαρκής πρόοδος. Εάν, ωστόσο, η ΕΚΤ διαπιστώσει σε αιτιολογημένη απόφαση ότι οι εθνικές αρχές δεν υλοποίησαν τις κατάλληλες δράσεις που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ισχύει αμέσως η ανάκληση των αδειών.
Άρθρο 15
Αξιολόγηση των αποκτήσεων των ειδικών συμμετοχών
1. Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ), κάθε κοινοποίηση απόκτησης ειδικής συμμετοχής σε πιστωτικό ίδρυμα που είναι εγκατεστημένο σε συμμετέχον κράτος μέλος ή κάθε άλλη σχετική πληροφορία υποβάλλεται στις εθνικές αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένο το πιστωτικό ίδρυμα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που προβλέπει η σχετική εθνική νομοθεσία βάσει των πράξεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3.
2. Η εθνική αρμόδια αρχή αξιολογεί την προτεινόμενη απόκτηση και διαβιβάζει στην ΕΚΤ την κοινοποίηση και μια πρόταση απόφασης για την εναντίωση ή τη μη εναντίωση στην απόκτηση, βάσει των κριτηρίων που προβλέπονται στις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3, τουλάχιστον δέκα εργάσιμες ημέρες πριν από τη λήξη της σχετικής περιόδου αξιολόγησης που ορίζει η σχετική νομοθεσία της Ένωσης, και επικουρεί την ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 6.
3. Η ΕΚΤ αποφασίζει αν θα εναντιωθεί ή όχι στην απόκτηση βάσει των κριτηρίων αξιολόγησης που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, καθώς και σύμφωνα με τη διαδικασία και εντός των περιόδων αξιολόγησης που προβλέπονται στο ενωσιακό δίκαιο.
Άρθρο 16
Εποπτικές εξουσίες
1. Η ΕΚΤ, προκειμένου να εκπληρώσει τα καθήκοντά της που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και με την επιφύλαξη άλλων εξουσιών που της ανατίθενται, διαθέτει τις εξουσίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, βάσει των οποίων μπορεί να ζητά από κάθε πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών σε συμμετέχοντα κράτη μέλη να λάβει εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση σχετικών προβλημάτων σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
το πιστωτικό ίδρυμα δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πράξεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3,
β)
η ΕΚΤ διαθέτει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα είναι πιθανό να μην τηρήσει τις απαιτήσεις των πράξεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3 μέσα στους επόμενους 12 μήνες,
γ)
αφού εξακριβώσει, στο πλαίσιο εποπτικού ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο στ), ότι οι ρυθμίσεις, στρατηγικές, διαδικασίες και μηχανισμοί που εφαρμόζει το πιστωτικό ίδρυμα, καθώς και τα ίδια κεφάλαια και η ρευστότητα που αυτό κατέχει, δεν εξασφαλίζουν υγιή διαχείριση και κάλυψη των κινδύνων του.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 1, η ΕΚΤ διαθέτει ειδικότερα τις ακόλουθες εξουσίες:
α)
να απαιτεί από τα ιδρύματα να διατηρούν ίδια κεφάλαια που να υπερβαίνουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις οι οποίες ορίζονται στις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3 σχετικά με στοιχεία κινδύνων και κινδύνους που δεν καλύπτονται από τις σχετικές πράξεις της Ένωσης,
β)
να απαιτεί την ενίσχυση των ρυθμίσεων, διαδικασιών, μηχανισμών και στρατηγικών,
γ)
να απαιτεί από τα ιδρύματα να παρουσιάσουν ένα σχέδιο για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης με τις εποπτικές απαιτήσεις σύμφωνα με τις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3, και να καθορίσουν προθεσμία για την υλοποίησή του, συμπεριλαμβανομένων βελτιώσεων στο εν λόγω σχέδιο σε ό,τι αφορά το πεδίο εφαρμογής και την προθεσμία,
δ)
να απαιτεί από τα ιδρύματα να εφαρμόζουν ειδική πολιτική προβλέψεων ή μεταχείριση των στοιχείων του ενεργητικού από την άποψη των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων,
ε)
να θέτει περιορισμούς ή όρια στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, το επιχειρηματικό φάσμα ή το δίκτυο των ιδρυμάτων ή να ζητά την αφαίρεση δραστηριοτήτων που ενέχουν αυξημένο κίνδυνο για την αρτιότητα ενός ιδρύματος,
στ)
να απαιτεί τη μείωση του κινδύνου τον οποίον ενέχουν οι δραστηριότητες, τα προϊόντα και τα συστήματα των ιδρυμάτων,
ζ)
να απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα τον περιορισμό της μεταβλητής αμοιβής ως ποσοστού του συνόλου των καθαρών εσόδων, όταν το ύψος της δεν συνάδει με τη διατήρηση υγιούς κεφαλαιακής βάσης,
η)
να απαιτεί από τα ιδρύματα να χρησιμοποιούν τα καθαρά κέρδη για την ενίσχυση των ιδίων κεφαλαίων,
θ)
να περιορίζει ή να απαγορεύει τη διανομή κερδών από το ίδρυμα στους μετόχους, στα μέλη ή στους κατόχους των ιδίων κεφαλαίων της Κατηγορίας 1, εφόσον η απαγόρευση δεν συνιστά αθέτηση υποχρέωσης του ιδρύματος,
ι)
να επιβάλλει απαιτήσεις για πρόσθετες ή συχνότερες υποβολές αναφορών, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών σχετικά με το κεφάλαιο και την ταμειακή κατάσταση,
ια)
να επιβάλει συγκεκριμένες απαιτήσεις ρευστότητας, περιλαμβανομένων των περιορισμών στις αναντιστοιχίες ληκτότητας μεταξύ ενεργητικού και παθητικού,
ιβ)
να απαιτεί πρόσθετες πληροφορίες,
ιγ)
να απομακρύνει ανά πάσα στιγμή μέλη του διοικητικού οργάνου πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3.
Άρθρο 17
Εξουσίες των αρχών υποδοχής και συνεργασία στην ενοποιημένη εποπτεία
1. Μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών, οι διαδικασίες που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης για τα πιστωτικά ιδρύματα που επιθυμούν να ιδρύσουν υποκατάστημα ή να ασκήσουν τις δραστηριότητές τους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και οι συναφείς αρμοδιότητες του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής, εφαρμόζονται μόνον για τους σκοπούς των καθηκόντων που δεν ανατίθενται στην ΕΚΤ με το άρθρο 4.
2. Οι διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης που αφορούν τη συνεργασία μεταξύ αρμόδιων αρχών από διάφορα κράτη μέλη για την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση δεν εφαρμόζονται στον βαθμό που η ΕΚΤ είναι η μοναδική συμμετέχουσα αρμόδια αρχή.
3. Η ΕΚΤ, κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων της όπως ορίζονται στα άρθρα 4 και 5, επιδιώκει την ορθή ισορροπία μεταξύ όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 8 και, όσον αφορά τις σχέσεις της με τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, τηρεί την ισορροπία μεταξύ κράτους μέλους καταγωγής και κράτους μέλους υποδοχής που επιτυγχάνεται κατά τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης.
Άρθρο 18
Διοικητικές κυρώσεις
1. Για τον σκοπό της εκτέλεσης των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, σε περίπτωση που πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών ή μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, παραβούν μια απαίτηση βάσει σχετικών άμεσα εφαρμοστέων νομοθετικών πράξεων της Ένωσης, για την οποία οι αρμόδιες αρχές έχουν στη διάθεσή τους διοικητικά χρηματικά πρόστιμα βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, η ΕΚΤ δύναται να επιβάλει διοικητικά χρηματικά πρόστιμα που ανέρχονται έως και στο διπλάσιο του ποσού των κερδών που αποκτήθηκαν ή των ζημιών που αποφεύχθηκαν λόγω της παράβασης, εάν το εν λόγω ποσό μπορεί να προσδιοριστεί, ή μέχρι και 10 % του συνολικού ετήσιου κύκλου εργασιών, όπως ορίζεται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, ενός νομικού προσώπου κατά την προηγούμενη χρήση ή άλλες χρηματικές κυρώσεις που μπορεί να προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης.
2. Σε περίπτωση νομικού προσώπου που είναι θυγατρική μητρικής επιχείρησης, ο σχετικός συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι ο συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών που προκύπτει από τον ενοποιημένο λογαριασμό της επικεφαλής μητρικής επιχείρησης κατά την προηγούμενη χρήση.
3. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Η ΕΚΤ, προκειμένου να κρίνει αν θα επιβάλει κύρωση και να προσδιορίσει την κατάλληλη κύρωση, ενεργεί σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2.
4. Η ΕΚΤ εφαρμόζει το παρόν άρθρο σύμφωνα με τις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98, κατά περίπτωση.
5. Στις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, όταν είναι αναγκαίο για τον σκοπό της εκτέλεσης των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, η ΕΚΤ μπορεί να απαιτήσει από τις εθνικές αρμόδιες αρχές να αρχίσουν τις διαδικασίες με σκοπό να προβούν σε ενέργειες προκειμένου να διασφαλιστεί η επιβολή κατάλληλων κυρώσεων σύμφωνα με τις πράξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 παράγραφος 3 και κάθε σχετική εθνική νομοθεσία η οποία αναθέτει ειδικές εξουσίες οι οποίες επί του παρόντος δεν απαιτούνται από τη νομοθεσία της Ένωσης. Οι κυρώσεις που επιβάλλονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
Το πρώτο εδάφιο της παρούσης παραγράφου εφαρμόζεται ιδίως για χρηματικά πρόστιμα που πρόκειται να επιβάλλονται σε πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών ή μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών για παραβάσεις της εθνικής νομοθεσίας για τη μεταφορά σχετικών οδηγιών, καθώς και για τυχόν διοικητικές κυρώσεις ή μέτρα που πρόκειται να επιβάλλονται στα μέλη του διοικητικού οργάνου πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μεικτής χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών και σε οποιαδήποτε άλλα άτομα τα οποία, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, φέρουν ευθύνη για την παράβαση από πιστωτικό ίδρυμα, χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών ή μεικτή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών.
6. Η ΕΚΤ δημοσιεύει κάθε κύρωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, είτε έχει ανακληθεί είτε όχι, στις περιπτώσεις και σύμφωνα με τους που καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία της Ένωσης.
7. Η ΕΚΤ, υπό την επιφύλαξη των παραγράφων 1 έως 6, για τους σκοπούς της εκτέλεσης των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, σε περίπτωση παραβιάσεων των κανονισμών ή των αποφάσεων της ΕΚΤ, δύναται να επιβάλει κυρώσεις, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Οργανωτικές αρχές
Άρθρο 19
Ανεξαρτησία
1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, η ΕΚΤ και οι αρμόδιες εθνικές αρχές εντός του EEM ενεργούν ανεξάρτητα. Τα μέλη του τραπεζικού εποπτικού συμβουλίου και της διευθύνουσας επιτροπής ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά και δεν επιτρέπεται να ζητούν ή να δέχονται οδηγίες από τα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης, από την κυβέρνηση οποιουδήποτε κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.
2. Τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης, καθώς και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών και κάθε άλλος φορέας, σέβονται αυτή την ανεξαρτησία.
3. Αφού το τραπεζικό εποπτικό συμβούλιο εξετάσει κατά πόσον απαιτείται κώδικας συμπεριφοράς, το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να καταρτίζει και να δημοσιεύει κώδικα συμπεριφοράς για το προσωπικό και τα διοικητικά στελέχη της ΕΚΤ που εμπλέκονται στην εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων όσον αφορά ιδιαιτέρως τη σύγκρουση συμφερόντων.
Άρθρο 20
Λογοδοσία και υποβολή εκθέσεων
1. Η ΕΚΤ λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο.
2. Η ΕΚΤ υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την Ευρωομάδα, σε ετήσια βάση, έκθεση με θέμα την εκτέλεση των εκ του παρόντος κανονισμού καθηκόντων της, καθώς και πληροφορίες για την προβλεπόμενη εξέλιξη της δομής και του ύψους των εποπτικών τελών κατ άρθρο 30.
3. Ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της ΕΚΤ παρουσιάζει δημοσίως την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωομάδα, παρουσία εκπροσώπων από οιοδήποτε συμμετέχον κράτος μέλος του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ.
4. Ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της ΕΚΤ μπορεί, εάν ζητηθεί από την Ευρωομάδα, να κληθεί σε ακρόαση ενώπιον της Ευρωομάδας σχετικά με την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων του παρουσία εκπροσώπων οιουδήποτε συμμετέχοντος κράτους μέλους, του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ.
5. Ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της ΕΚΤ μπορεί, εάν ζητηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να κληθεί σε ακρόαση από τις αρμόδιες επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά την εκτέλεση των εποπτικών καθηκόντων του.
6. Η ΕΚΤ απαντά προφορικώς ή γραπτώς σε ερωτήσεις που της απευθύνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή η Ευρωομάδα, σύμφωνα με τις διαδικασίες της, παρουσία εκπροσώπων οιουδήποτε συμμετέχοντος κράτους μέλους του οποίου το νόμισμα δεν είναι το ευρώ.
7. Όταν το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο εξετάζει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα της διαχείρισης της ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 2 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, λαμβάνει επίσης υπόψη τα εποπτικά καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
8. Μετά από σχετικό αίτημα, ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της ΕΚΤ διεξάγει εμπιστευτικές προφορικές συζητήσεις, κεκλεισμένων των θυρών, με τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους της αρμόδιας επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τα εποπτικά καθήκοντά του, εφόσον απαιτηθούν παρόμοιες συζητήσεις για την άσκηση των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δυνάμει της ΣΛΕΕ. Συνάπτεται συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ΕΚΤ για τις λεπτομέρειες της διοργάνωσης παρόμοιων συζητήσεων, ώστε να διασφαλιστεί απόλυτη εμπιστευτικότητα σύμφωνα με τις υποχρεώσεις περί απορρήτου που επιβάλλονται στην ΕΚΤ ως αρμόδια αρχή δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.
9. Η ΕΚΤ συνεργάζεται ειλικρινά για κάθε έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δυνάμει της ΣΛΕΕ. Η ΕΚΤ και το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο συμφωνούν τους κατάλληλους διακανονισμούς σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες που αφορούν την άσκηση της δημοκρατικής λογοδοσίας και επιβλέπουν την άσκηση των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του κανονισμού. Οι διακανονισμοί αυτοί καλύπτουν, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συνεργασία σε έρευνες και την ενημέρωση για τη διαδικασία επιλογής του προέδρου του εποπτικού συμβουλίου.
Άρθρο 21
Εθνικά κοινοβούλια
1. Η ΕΚΤ, όταν υποβάλλει την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2, ταυτοχρόνως διαβιβάζει άμεσα την εκ λόγω έκθεση στα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών.
Τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να απευθύνουν στην ΕΚΤ τις αιτιολογημένες παρατηρήσεις τους όσον αφορά την εν λόγω έκθεση.
2. Τα εθνικά κοινοβούλια των συμμετεχόντων κρατών μελών, με δικές τους διαδικασίες, δύνανται να ζητούν από την ΕΚΤ να απαντήσει γραπτώς σε τυχόν παρατηρήσεις ή ερωτήματα που υποβάλλουν στην ΕΚΤ σχετικά με τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ από τον παρόντα κανονισμό.
3. Το εθνικό κοινοβούλιο ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους μπορεί να καλεί τον Πρόεδρο ή ένα μέλος του εποπτικού συμβουλίου να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων στο εν λόγω κράτος μέλος, μαζί με εκπρόσωπο της εθνικής αρμόδιας αρχής.
4. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τη λογοδοσία των εθνικών αρμόδιων αρχών στα εθνικά κοινοβούλια σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία για την εκτέλεση καθηκόντων που δεν ανατίθενται στην ΕΚΤ με τον παρόντα κανονισμό και για την άσκηση των δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται από αυτές σύμφωνα με το άρθρο 6.
Άρθρο 22
Τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων για την έκδοση εποπτικών αποφάσεων
1. Η ΕΚΤ, προτού λάβει εποπτικές αποφάσεις κατ’ εφαρμογή του άρθρου 4 και του Τμήματος 2 του Κεφαλαίου ΙΙΙ, παρέχει στα πρόσωπα κατά των οποίων έχει κινηθεί η διαδικασία τη δυνατότητα ακρόασης. Η ΕΚΤ στηρίζει τις αποφάσεις της μόνο επί των αιτιάσεων για τις οποίες εδόθη στα ενδιαφερόμενα μέρη η δυνατότητα να διατυπώσουν παρατηρήσεις.
Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει εάν απαιτούνται επείγουσες ενέργειες προκειμένου να προληφθεί σημαντική ζημία στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Σε αυτήν την περίπτωση, η ΕΚΤ μπορεί να εκδίδει προσωρινή απόφαση και παρέχει στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα τη δυνατότητα να παρουσιαστούν σε ακρόαση το συντομότερο δυνατό μετά τη λήψη της απόφασής της.
2. Κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας, διασφαλίζονται πλήρως τα δικαιώματα της υπεράσπισης των ενδιαφερόμενων προσώπων. Τα πρόσωπα αυτά έχουν δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο της ΕΚΤ, με την επιφύλαξη του έννομου συμφέροντος άλλων προσώπων για την προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου τους. Το δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο δεν καλύπτει τις εμπιστευτικές πληροφορίες.
Οι αποφάσεις της ΕΚΤ αναφέρουν τους λόγους στους οποίους βασίζονται.
Άρθρο 23
Αναφορά παραβάσεων
Η ΕΚΤ μεριμνά για την εφαρμογή αποτελεσματικών μηχανισμών καταγγελίας παραβάσεων, εκ μέρους πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών ή αρμοδίων αρχών των συμμετεχόντων κρατών μελών, των νομοθετικών πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3, συμπεριλαμβανομένων ειδικών διαδικασιών για την παραλαβή των αναφορών περί παραβάσεων και για τη συνέχεια που δίνεται σε αυτές. Οι διαδικασίες αυτές πρέπει να είναι σύμφωνες με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ και να εξασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες αρχές εφαρμόζονται με: κατάλληλη προστασία για τα πρόσωπα που καταγγέλλουν παραβάσεις, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, κατάλληλη προστασία του κατηγορούμενου.
Άρθρο 24
Διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης
1. Η ΕΚΤ θα συστήσει Διοικητική Επιτροπή Ελέγχου με καθήκον την εσωτερική διοικητική επανεξέταση των αποφάσεων που λαμβάνονται από την ΕΚΤ κατά την άσκηση των εξουσιών οι οποίες της ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού ύστερα από αίτημα επανεξέτασης που υποβάλλεται σύμφωνα με την παράγραφο 5. Το πεδίο της εσωτερικής διοικητικής επανεξέτασης αφορά τη διαδικαστική και ουσιαστική συμμόρφωση της απόφασης προς τον παρόντα κανονισμό.
2. Το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης αποτελείται από πέντε πρόσωπα από κράτη μέλη που χαρακτηρίζονται από ύψιστη εντιμότητα και με αποδεδειγμένο ιστορικό σχετικών γνώσεων και επαγγελματικής πείρας, συμπεριλαμβανομένης της εποπτικής εμπειρίας, αρκούντως υψηλού επιπέδου στους τομείς των τραπεζικών ή άλλων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, αποκλειόμενου του εν ενεργεία προσωπικού της ΕΚΤ, καθώς και του εν ενεργεία προσωπικού των αρμόδιων αρχών ή άλλων εθνικών ή ενωσιακών θεσμικών και μη οργάνων που σχετίζονται με την εκτέλεση των καθηκόντων που δίδονται στην ΕΚΤ από τον παρόντα κανονισμό. Το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης έχει επαρκείς πόρους και εμπειρία για να εκτιμήσει την άσκηση των εξουσιών της ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου επανεξέτασης και δύο αναπληρωματικά μέλη διορίζονται από την ΕΚΤ για άπαξ ανανεώσιμη θητεία πέντε ετών, μετά από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος η οποία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν δεσμεύονται από οποιεσδήποτε οδηγίες.
3. Το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης αποφασίζει με πλειοψηφία τουλάχιστον τριών από τα πέντε μέλη του.
4. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου επανεξέτασης ενεργούν ανεξάρτητα και υπέρ του δημόσιου συμφέροντος. Για τον σκοπό αυτόν, υποβάλλουν δημόσια δήλωση δεσμεύσεων και δημόσια δήλωση συμφερόντων, όπου δηλώνουν κάθε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον που μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγει την ανεξαρτησία τους ή την απουσία οιουδήποτε παρόμοιου συμφέροντος.
5. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, να ζητήσει επανεξέταση απόφασης της ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού η οποία του απευθύνεται ή το αφορά άμεσα και μεμονωμένα. Δεν γίνεται δεκτό αίτημα επανεξέτασης που αφορά απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 7.
6. Κάθε αίτημα επανεξέτασης υποβάλλεται εγγράφως στην ΕΚΤ, μαζί με το υπόμνημα που εκθέτει τους λόγους, εντός ενός μηνός από την κοινοποίηση της απόφασης στο πρόσωπο που ζητά την επανεξέταση ή, ελλείψει κοινοποίησης, από την ημέρα που ο ενδιαφερόμενος έλαβε γνώση της εν λόγω απόφασης, ανάλογα με την περίπτωση.
7. Αφού αποφανθεί όσον αφορά το παραδεκτό της επανεξέτασης, το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης γνωμοδοτεί εντός περιόδου ανάλογης με το επείγον του θέματος και το πολύ εντός δύο μηνών από την παραλαβή της αίτησης και την παραπέμπει στο εποπτικό συμβούλιο για προετοιμασία νέου σχεδίου απόφασης. Το εποπτικό συμβούλιο λαμβάνει υπόψη τη γνώμη του διοικητικού συμβουλίου επανεξέτασης και υποβάλλει τάχιστα νέο σχέδιο απόφασης στο Διοικητικό Συμβούλιο. Το νέο σχέδιο απόφασης καταργεί την αρχική απόφαση, την αντικαθιστά με απόφαση πανομοιότυπου περιεχομένου ή την αντικαθιστά με τροποποιημένη απόφαση. Το νέο σχέδιο απόφασης θεωρείται εγκριθέν εκτός αν το Διοικητικό Συμβούλιο εκφράσει αντίρρηση εντός ανώτατου χρονικού διαστήματος δέκα εργάσιμων ημερών.
8. Το αίτημα επανεξέτασης σύμφωνα με την παράγραφο 5 δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, το Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή της προσβαλλόμενης απόφασης, κατόπιν πρότασης του διοικητικού συμβουλίου επαναξέτασης, εάν κρίνει ότι το απαιτούν οι περιστάσεις.
9. Η γνωμοδότηση του Διοικητικού Συμβουλίου επανεξέτασης, το νέο σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου και η απόφαση που εκδόθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο σύμφωνα με το παρόν άρθρο αιτιολογούνται και κοινοποιούνται στα μέρη.
10. Η ΕΚΤ εκδίδει απόφαση για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του Διοικητικού Συμβουλίου επανεξέτασης.
11. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Άρθρο 25
Διαχωρισμός από τη λειτουργία νομισματικής πολιτικής
1. Η ΕΚΤ, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, επιδιώκει μόνον την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Η ΕΚΤ ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό με την επιφύλαξη των καθηκόντων της που αφορούν τη νομισματική πολιτική και τυχόν άλλων καθηκόντων της και ανεξαρτήτως αυτών. Τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού ούτε παρεμβάλλονται στα καθήκοντά της σε σχέση με τη νομισματική πολιτική, ούτε καθορίζονται από αυτά. Τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού δεν παρεμβάλλονται, επίσης, στα καθήκοντά της σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου και οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα. Η ΕΚΤ λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας διάταξης. Τα καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ με τον παρόντα κανονισμό δεν μεταβάλλουν τη διαρκή παρακολούθηση της φερεγγυότητας των αντισυμβαλλόμενων μερών στη νομισματική πολιτική.
Το προσωπικό που συμβάλλει στην εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ δυνάμει του παρόντος κανονισμού είναι οργανωτικά διαχωρισμένο από το προσωπικό που συμμετέχει στη διεξαγωγή άλλων καθηκόντων της ΕΚΤ, και υπόκειται σε διαφορετικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, η ΕΚΤ θεσπίζει και δημοσιοποιεί τους αναγκαίους εσωτερικούς κανόνες, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για το επαγγελματικό απόρρητο καθώς και για τις ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των δύο λειτουργικών πεδίων.
4. Η ΕΚΤ διασφαλίζει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο λειτουργεί με εντελώς διαφοροποιημένο τρόπο όσον αφορά τα νομισματικά και εποπτικά καθήκοντα. Η διαφοροποίηση αυτή συνεπάγεται αυστηρά διαχωρισμένες συνεδριάσεις και ημερήσιες διατάξεις.
5. Προκειμένου να διασφαλισθεί ο διαχωρισμός μεταξύ νομισματικής πολιτικής και εποπτικών καθηκόντων, η ΕΚΤ δημιουργεί επιτροπή μεσολάβησης. Η επιτροπή μεσολάβησης συμβιβάζει τις διαφορές απόψεων που εκφράζουν οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων συμμετεχόντων κρατών μελών σχετικά με αντίρρηση του Διοικητικού Συμβουλίου σε σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου. Η επιτροπή απαρτίζεται από ένα μέλος ανά συμμετέχον κράτος μέλος, το οποίο επιλέγεται από κάθε κράτος μέλος μεταξύ των μελών του διοικητικού συμβουλίου και του εποπτικού συμβουλίου, και αποφασίζει με απλή πλειοψηφία, δηλαδή κάθε μέλος διαθέτει μία ψήφο. Η ΕΚΤ εγκρίνει και δημοσιοποιεί κανονισμό για τη σύσταση της επιτροπής μεσολάβησης και τον εσωτερικό της κανονισμό.
Άρθρο 26
Εποπτικό συμβούλιο
1. Τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στην ΕΚΤ αναλαμβάνει πλήρως ένα εσωτερικό όργανο αποτελούμενο από τον Πρόεδρο και τον αντιπρόεδρό του, που διορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 3, και τέσσερις εκπροσώπους της ΕΚΤ, οι οποίοι διορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 5, καθώς και έναν εκπρόσωπο της αρμόδιας εθνικής αρχής σε κάθε συμμετέχον κράτος μέλος (εφεξής «εποπτικό συμβούλιο»). Όλα τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου ενεργούν προς το συμφέρον της Ένωσης συνολικά.
Αν η αρμόδια αρχή δεν είναι κεντρική τράπεζα, το μέλος του εποπτικού συμβουλίου που αναφέρεται στην παράγραφο αυτή μπορεί να αποφασίσει να συνοδεύεται από εκπρόσωπο της κεντρικής τράπεζας του κράτους μέλους. Για τους σκοπούς της διαδικασίας ψηφοφορίας που ορίζεται στην παράγραφο 6, οι εκπρόσωποι των αρχών κράτους μέλους λογίζονται συνολικά ως ένα μέλος.
2. Κατά τους διορισμούς για τη συγκρότηση του εποπτικού συμβουλίου κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της ισόρροπης συμμετοχής των φύλων, και της ενδεδειγμένης πείρας και προσόντων.
3. Ύστερα από ακρόαση του εποπτικού συμβουλίου, η ΕΚΤ υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς έγκριση την πρόταση διορισμού του Προέδρου και του Αντιπροέδρου. Μετά την έγκριση της πρότασης, το Συμβούλιο εκδίδει εκτελεστική απόφαση για το διορισμό του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του εποπτικού συμβουλίου. Ο πρόεδρος επιλέγεται με ανοικτή διαδικασία επιλογής, σχετικά με την οποία τηρείται δεόντως ενήμερο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, μεταξύ ατόμων αναγνωρισμένου κύρους και πείρας σε τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ζητήματα και τα οποία δεν είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Ο αντιπρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου επιλέγεται μεταξύ των μελών της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ψήφος των μελών του Συμβουλίου τα οποία δεν είναι συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Μετά τον διορισμό του, ο πρόεδρος ασκεί τα καθήκοντά του με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και δεν κατέχει αξιώματα στις εθνικές αρμόδιες αρχές. Η θητεία του είναι πενταετής και δεν είναι ανανεώσιμη.
4. Εάν ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου δεν πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων του ή εάν κριθεί ένοχος σοβαρού παραπτώματος, το Συμβούλιο μπορεί, προτάσει της ΕΚΤ και με την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να εκδώσει εκτελεστική απόφαση για την απαλλαγή του Προέδρου από τα καθήκοντά του. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ψήφος των μελών του Συμβουλίου τα οποία δεν είναι συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Κατόπιν απαλλαγής του αντιπροέδρου του εποπτικού συμβουλίου από τα καθήκοντά του ως μέλους του διοικητικού συμβουλίου, σύμφωνα με το καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, το Συμβούλιο δύναται, κατόπιν προτάσεως της ΕΚΤ την οποία έχει εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να εκδώσει εκτελεστική απόφαση για την απαλλαγή του αντιπροέδρου από τα καθήκοντά του. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ψήφος των μελών του Συμβουλίου τα οποία δεν είναι συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Για τους σκοπούς αυτούς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο πληροφορούν την ΕΚΤ ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή του Προέδρου ή του αντιπροέδρου του εποπτικού συμβουλίου από τα καθήκοντά τους, στο οποίο ανταποκρίνεται η ΕΚΤ.
5. Οι τέσσερις εκπρόσωποι της ΕΚΤ που διορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο δεν ασκούν καθήκοντα που συνδέονται άμεσα με τη νομισματική λειτουργία της ΕΚΤ. Όλοι οι εκπρόσωποι της ΕΚΤ έχουν δικαίωμα ψήφου.
6. Οι αποφάσεις του εποπτικού συμβουλίου λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία των μελών του. Κάθε μέλος διαθέτει μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του Προέδρου.
7. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου, το εποπτικό συμβούλιο λαμβάνει αποφάσεις για την έκδοση κανονισμών δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 3, με ειδική πλειοψηφία των μελών του, όπως ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 36 σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις, που επισυνάπτεται στην ΣΛΕΕ, για τα μέλη που εκπροσωπούν τις αρχές των συμμετεχόντων κρατών μελών. Καθένας από τους τέσσερις εκπροσώπους της ΕΚΤ που ορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο διαθέτει ψήφο ίση με τη διάμεσο των ψήφων των υπόλοιπων μελών.
8. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, το εποπτικό συμβούλιο θα αναλάβει πλήρως τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τα εποπτικά καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ και θα προτείνει στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ ολοκληρωμένα σχέδια αποφάσεων που θα εγκρίνονται από το διοικητικό συμβούλιο, σύμφωνα με διαδικασία που πρόκειται να θεσπιστεί από την ΕΚΤ. Τα σχέδια αποφάσεων διαβιβάζονται ταυτόχρονα στις αρμόδιες εθνικές αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Ένα σχέδιο απόφασης θεωρείται εκδοθέν, εκτός εάν διατυπωθούν αντιρρήσεις από το διοικητικό συμβούλιο εντός περιόδου που θα οριστεί στην προαναφερθείσα διαδικασία, η οποία όμως δεν υπερβαίνει ανώτατο χρονικό διάστημα δέκα εργάσιμων ημερών. Ωστόσο, αν ένα συμμετέχον κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ διαφωνεί με σχέδιο απόφασης του εποπτικού συμβουλίου, εφαρμόζεται η διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 8. Σε επείγουσες καταστάσεις, η εν λόγω περίοδος δεν υπερβαίνει τις 48 ώρες. Εάν το διοικητικό συμβούλιο διατυπώσει αντιρρήσεις για το σχέδιο απόφασης, εκθέτει εγγράφως τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται, επισημαίνοντας ιδίως ανησυχίες σχετικά με τη νομισματική πολιτική. Αν μια απόφαση αλλάξει ύστερα από αντίρρηση του διοικητικού συμβουλίου, ένα συμμετέχον κράτος μέλος που δεν έχει ως νόμισμα το ευρώ μπορεί να ενημερώνει την ΕΚΤ σχετικά με την αιτιολογημένη αντίθεσή του στην αντίρρηση, οπότε ισχύει η διαδικασία του άρθρου 7 παράγραφος 7.
9. Τις δραστηριότητες του εποπτικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας των συνεδριάσεων, στηρίζει Γραμματεία που εργάζεται υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης.
10. Το εποπτικό συμβούλιο, ψηφίζοντας σύμφωνα με τον κανόνα της παραγράφου 6, συγκροτεί διευθύνουσα επιτροπή, μεταξύ των μελών του, με πιο περιορισμένη σύνθεση, για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων του, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας των συνεδριάσεων.
Η διευθύνουσα επιτροπή του εποπτικού συμβουλίου δεν έχει εξουσίες λήψεως αποφάσεων. Την προεδρία της διευθύνουσας επιτροπής ασκεί ο πρόεδρος ή, εάν εκτάκτως απουσιάζει ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου. Η σύνθεση της διευθύνουσας επιτροπής εξασφαλίζει ορθή εξισορρόπηση και περιτροπή μεταξύ των εθνικών αρμόδιων αρχών. Αποτελείται από δέκα το πολύ μέλη, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και ένας πρόσθετος εκπρόσωπος της ΕΚΤ. Η διευθύνουσα επιτροπή εκτελεί τα προπαρασκευαστικά της καθήκοντα προς το συμφέρον της Ένωσης ως συνόλου και συνεργάζεται με το εποπτικό συμβούλιο με όρους πλήρους διαφάνειας.
11. Στις συνεδριάσεις του εποπτικού συμβουλίου δύναται να συμμετέχει ως παρατηρητής ένας αντιπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατόπιν πρόσκλησης. Οι παρατηρητές δεν έχουν πρόσβαση στις εμπιστευτικές πληροφορίες που αφορούν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα.
12. Το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει εσωτερικούς κανόνες όπου ρυθμίζεται λεπτομερώς η σχέση του με το εποπτικό συμβούλιο. Το εποπτικό συμβούλιο εγκρίνει επίσης τον εσωτερικό κανονισμό του, ψηφίζοντας σύμφωνα με τον κανόνα της παραγράφου 6. Δημοσιοποιούνται αμφότερες οι δέσμες κανόνων. Ο εσωτερικός κανονισμός του εποπτικού συμβουλίου εξασφαλίζει ίση μεταχείριση όλων των συμμετεχόντων κρατών μελών.
Άρθρο 27
Επαγγελματικό απόρρητο και ανταλλαγή πληροφοριών
1. Τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου, του προσωπικού της ΕΚΤ και του αποσπασμένου προσωπικού των συμμετεχόντων κρατών μελών που ασκούν εποπτικά καθήκοντα υπόκεινται, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων τους, στις απαιτήσεις τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου κατ’ άρθρο 37 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ και στις σχετικές πράξεις της νομοθεσίας της Ένωσης.
Η ΕΚΤ εξασφαλίζει ότι τα πρόσωπα που παρέχουν οιαδήποτε υπηρεσία, αμέσως ή εμμέσως, σε μόνιμη βάση ή περιστασιακά, σχετική με την απαλλαγή από τα εποπτικά καθήκοντα, υπόκεινται στις αντίστοιχες απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου.
2. Η ΕΚΤ, προς εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, δύναται, εντός των ορίων και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στη σχετική ενωσιακή νομοθεσία, να ανταλλάσσει πληροφορίες με εθνικές ή ενωσιακές αρχές και όργανα, στις περιπτώσεις όπου η ενωσιακή νομοθεσία επιτρέπει στις εθνικές αρμόδιες αρχές να γνωστοποιούν πληροφορίες στις εν λόγω οντότητες ή εφόσον τα κράτη μέλη παρέχουν αυτή τη γνωστοποίηση βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας.
Άρθρο 28
Πόροι
Η ΕΚΤ αναλαμβάνει να αφιερώσει τους αναγκαίους χρηματικούς και ανθρώπινους πόρους για την άσκηση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 29
Προϋπολογισμός και ετήσιοι λογαριασμοί
1. Οι δαπάνες της ΕΚΤ για την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό προσδιορίζονται χωριστά εντός του προϋπολογισμού της ΕΚΤ.
2. Η ΕΚΤ, ως μέρος της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 20, υποβάλλει λεπτομερή έκθεση σχετικά με τον προϋπολογισμό για τα εποπτικά της καθήκοντα. Οι ετήσιοι λογαριασμοί της ΕΚΤ που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 26.2 του καταστατικού της ΕΚΤ και του ΕΣΚΤ περιλαμβάνουν τα έσοδα και τις δαπάνες που αφορούν τα εποπτικά καθήκοντα.
3. Σύμφωνα με το άρθρο 27.1 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, το εποπτικό τμήμα των ετήσιων λογαριασμών υφίσταται έλεγχο.
Άρθρο 30
Εποπτικά τέλη
1. Η ΕΚΤ επιβάλλει ετήσιο τέλος εποπτείας στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και στα υποκατάστημα εγκατεστημένα σε συμμετέχον κράτος μέλος από πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε μη συμμετέχον κράτος μέλος. Τα τέλη καλύπτουν τις δαπάνες που βαρύνουν την ΕΚΤ βάσει των καθηκόντων τα οποία της ανατίθενται δυνάμει των άρθρων 4-6 του παρόντος κανονισμού. Το εν λόγω τέλος δεν υπερβαίνει τις δαπάνες που σχετίζονται με τα καθήκοντα αυτά.
2. Το ύψος του τέλους που επιβάλλεται σε ένα πιστωτικό ίδρυμα ή υποκατάστημα υπολογίζεται σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που καθορίζει και δημοσιεύει εκ των προτέρων η ΕΚΤ.
Προτού προσδιορίσει αυτές τις λεπτομέρειες, η ΕΚΤ προβαίνει σε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις και αναλύει τα ενδεχόμενα σχετικά κόστη και οφέλη, και εν συνεχεία δημοσιεύει τα αποτελέσματα και των δύο.
3. Τα τέλη υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης μέσα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια που αφορούν τη σπουδαιότητα και το προφίλ κινδύνου του πιστωτικού ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των σταθμισμένων βάσει κινδύνου στοιχείων του ενεργητικού.
Βάση υπολογισμού του ετήσιου τέλους εποπτείας για συγκεκριμένο ημερολογιακό έτος είναι η εκτίμηση για τις δαπάνες που αφορούν την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και υποκαταστημάτων για το εν λόγω έτος. Η ΕΚΤ δύναται να ζητά προκαταβολικές πληρωμές όσον αφορά τα τέλη εποπτείας οι οποίες θα βασίζονται σε λογικό υπολογισμό. Η ΕΚΤ επικοινωνεί με την αρμόδια εθνική αρμόδια αρχή προτού αποφασίσει σχετικά με το τελικό ύψος του τέλους, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η εποπτεία παραμένει αποδοτική ως προς το κόστος και λογική για όλα τα ενδιαφερόμενα πιστωτικά ιδρύματα και υποκαταστήματα. Η ΕΚΤ κοινοποιεί στα πιστωτικά ιδρύματα και υποκαταστήματα τη βάση υπολογισμού του ετήσιου τέλους εποπτείας.
4. Η ΕΚΤ υποβάλλει έκθεση σύμφωνα με το άρθρο 20.
5. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των αρμόδιων εθνικών αρχών να εισπράττουν τέλη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και, στον βαθμό που τα καθήκοντα εποπτείας δεν έχουν ανατεθεί στην ΕΚΤ, ή σε ό,τι αφορά το κόστος συνεργασίας με την ΕΚΤ, το κόστος συνδρομής της ΕΚΤ και το κόστος ενεργειών σύμφωνα με τις οδηγίες της, σύμφωνα με τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία και με την επιφύλαξη των ρυθμίσεων για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 6 και 12.
Άρθρο 31
Προσωπικό και ανταλλαγή προσωπικού
1. Η ΕΚΤ καθορίζει, σε συνεργασία με όλες τις αρμόδιες εθνικές αρχές, ρυθμίσεις για την ενδεδειγμένη ανταλλαγή και απόσπαση προσωπικού με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, καθώς και μεταξύ αυτών.
2. Η ΕΚΤ δύναται να απαιτεί τη συμμετοχή προσωπικού από αρμόδιες εθνικές αρχές άλλων συμμετεχόντων κρατών μελών, ανάλογα με την περίπτωση, στις εποπτικές ομάδες αρμόδιες εθνικών αρχών που προβαίνουν σε εποπτικές ενέργειες έναντι ενός πιστωτικού ιδρύματος, μιας χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μιας μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών που βρίσκεται σε ένα συμμετέχον κράτος μέλος, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
3. Η ΕΚΤ, αφενός, θεσπίζει και διατηρεί συνολικές και τυπικές διαδικασίες, όπου περιλαμβάνονται διαδικασίες ηθικής τάξης και κατάλληλες περίοδοι για την εκ των προτέρων αξιολόγηση και πρόληψη ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφερόντων, η οποία προκύπτει από τη μεταγενέστερη και εντός διετίας απασχόληση μελών του εποπτικού συμβουλίου και μελών του προσωπικού της ΕΚΤ που ασχολούνται με δραστηριότητες εποπτείας, και, αφετέρου, προβλέπει την κατάλληλη παροχή πληροφοριών με την επιφύλαξη των ισχυόντων κανόνων προστασίας δεδομένων.
Οι εν λόγω διαδικασίες δεν θίγουν την εφαρμογή αυστηρότερων εθνικών κανόνων. Όσον αφορά τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου που εκπροσωπούν αρμόδιες εθνικές αρχές, οι διαδικασίες αυτές θεσπίζονται και εφαρμόζονται σε συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, με την επιφύλαξη του ισχύοντος εθνικού δικαίου.
Όσον αφορά τα μέλη του προσωπικού της ΕΚΤ που ασχολούνται με δραστηριότητες εποπτείας, με τις εν λόγω διαδικασίες καθορίζονται κατηγορίες θέσεων στις οποίες εφαρμόζεται αυτή η αξιολόγηση, καθώς και περίοδοι ανάλογες προς τα καθήκοντα των εν λόγω μελών του προσωπικού στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων εποπτείας κατά τη διάρκεια απασχόλησής τους στην ΕΚΤ.
4. Οι διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 προβλέπουν ότι η ΕΚΤ θα αξιολογεί κατά πόσον τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου επιτρέπεται να εργαστούν επ’ αμοιβή σε ιδρύματα του ιδιωτικού τομέα για τα οποία η ΕΚΤ έχει εποπτική ευθύνη, μετά τη λήξη των καθηκόντων τους.
Οι διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 εφαρμόζονται κατά κανόνα επί δύο έτη μετά τη λήξη των καθηκόντων των μελών του εποπτικού συμβουλίου και μπορούν να προσαρμοστούν, επί αιτιολογημένης βάσεως, ανάλογα με τα καθήκοντα που ασκήθηκαν κατά τη συγκεκριμένη θητεία και τη διάρκεια αυτής της θητείας.
5. Η Ετήσια έκθεση της ΕΚΤ, σύμφωνα με το άρθρο 20, περιλαμβάνει λεπτομερείς πληροφορίες, περιλαμβανομένων στατιστικών στοιχείων για την εφαρμογή των διαδικασιών που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Γενικές και τελικές διατάξεις
Άρθρο 32
Επανεξέταση
Η Επιτροπή δημοσιεύει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2015 και στη συνέχεια ανά τριετία, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, με ιδιαίτερη έμφαση στην παρακολούθηση του δυνητικού αντίκτυπου στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Στην έκθεση αξιολογούνται, μεταξύ άλλων:
α)
η λειτουργία του ΕΕΜ εντός του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας και η επίπτωση των εποπτικών δραστηριοτήτων της ΕΚΤ, αφενός, στα συμφέροντα της Ένωσης συνολικά και, αφετέρου, στη συνοχή και ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του πιθανού αντίκτυπου στις δομές των εθνικών τραπεζικών συστημάτων εντός της ΕΕ, και ως προς την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας και των ρυθμίσεων για την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στον ΕΕΜ και τις αρμόδιες εθνικές αρχές μη συμμετεχόντων κρατών μελών,
β)
η κατανομή καθηκόντων μεταξύ ΕΚΤ και αρμόδιων εθνικών αρχών εντός του ΕΕΜ, η αποτελεσματικότητα των πρακτικών ρυθμίσεων οργάνωσης που έχει εγκρίνει η ΕΚΤ και ο αντίκτυπος του ΕΕΜ στη λειτουργία των λοιπών σωμάτων εποπτείας,
γ)
η αποτελεσματικότητα των εξουσιών εποπτείας και επιβολής κυρώσεων της ΕΚΤ και το κατά πόσον θα πρέπει να δοθούν στην ΕΚΤ πρόσθετες εξουσίες επιβολής κυρώσεων, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, άτομα εκτός πιστωτικών ιδρυμάτων, χρηματοδοτικών εταιρειών συμμετοχών ή μεικτών χρηματοοικονομικών εταιρειών,
δ)
η καταλληλότητα των ρυθμίσεων που έχουν οριστεί αντίστοιχα για μακροπροληπτικά καθήκοντα και εργαλεία σύμφωνα με το άρθρο 5 και για τη χορήγηση και ανάκληση αδειών λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 14,
ε)
η αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων περί ανεξαρτησίας και λογοδοσίας,
στ)
η συνεργασία μεταξύ της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών,
ζ)
η καταλληλότητα των ρυθμίσεων διακυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης και των λεπτομερών κανόνων ψηφοφορίας του εποπτικού συμβουλίου, όπως επίσης η σχέση του με το διοικητικό συμβούλιο και η συνεργασία, στο πλαίσιο του εποπτικού συμβουλίου, μεταξύ των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ και των άλλων κρατών μελών που συμμετέχουν στον ΕΕΜ,
η)
η αλληλεπίδραση της ΕΚΤ και των αρμόδιων αρχών των μη συμμετεχόντων κρατών μελών και τα αποτελέσματα του ΕΕΜ στα συγκεκριμένα κράτη μέλη,
θ)
η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού προσφυγών εναντίον αποφάσεων της ΕΚΤ,
ι)
η σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας του ΕΕΜ,
ια)
οι ενδεχόμενες επιπτώσεις της εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφοι 6), 7) και 8) στη λειτουργία και την ακεραιότητα του ΕΕΜ,
ιβ)
η αποτελεσματικότητα, αφενός, του διαχωρισμού μεταξύ εποπτικών καθηκόντων και καθηκόντων στο πλαίσιο της νομισματικής πολιτικής εντός της ΕΚΤ και, αφετέρου, του διαχωρισμού των οικονομικών πόρων για καθήκοντα εποπτείας από τον προϋπολογισμό της ΕΚΤ, λαμβάνοντας υπόψη τις τροποποιήσεις των σχετικών νομικών διατάξεων ακόμη και σε επίπεδο πρωτογενούς δικαίου,
ιγ)
οι δημοσιονομικές επιπτώσεις που έχουν στα συμμετέχοντα κράτη μέλη οι αποφάσεις που λαμβάνει ο ΕΕΜ στο πλαίσιο των εποπτικών καθηκόντων του, και η επίπτωση των εξελίξεων σε σχέση με τις ρυθμίσεις χρηματοδότησης της εξυγίανσης,
ιδ)
οι πιθανότητες περαιτέρω ανάπτυξης του ΕΕΜ, λαμβάνοντας υπόψη τις τροποποιήσεις των σχετικών νομικών διατάξεων, ακόμη και σε επίπεδο πρωτογενούς δικαίου, και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το σκεπτικό των θεσμικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού μπορεί να μην υπάρχει πια, περιλαμβανομένης της πιθανής πλήρους ευθυγράμμισης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ και των λοιπών συμμετεχόντων κρατών μελών.
Η έκθεση διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, συνοδευτικές προτάσεις.
Άρθρο 33
Μεταβατικές διατάξεις
1. Η ΕΚΤ δημοσιεύει το πλαίσιο που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 7 μέχρι τις 4 Μαΐου 2014.
2. Η ΕΚΤ αναλαμβάνει τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό στις 4 Νοεμβρίου 2014 με την επιφύλαξη των εκτελεστικών ρυθμίσεων και μέτρων που ορίζονται στην παρούσα παράγραφο.
Μετά τις 3 Νοεμβρίου 2013, η ΕΚΤ δημοσιεύει, με κανονισμούς και αποφάσεις, τις αναλυτικές επιχειρησιακές ρυθμίσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται βάσει του παρόντος κανονισμού.
Από τις 3 Νοεμβρίου 2013, η ΕΚΤ διαβιβάζει τριμηνιαία έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο της επιχειρησιακής εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
Σε περίπτωση που, βάσει των εκθέσεων που προβλέπονται στο τρίτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, και κατόπιν της συζήτησης των εκθέσεων αυτών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αποδειχθεί ότι η ΕΚΤ δεν είναι έτοιμη να ασκήσει πλήρως τα καθήκοντά της στις 4 Νοεμβρίου 2014, η ΕΚΤ δύναται να εκδώσει απόφαση για τον καθορισμό ημερομηνίας μεταγενέστερης αυτής του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέχεια κατά τη μεταβατική περίοδο από την εθνική εποπτική αρχή στον ΕΕΜ, και αναλόγως της διαθεσιμότητας προσωπικού, να καθοριστούν οι κατάλληλες διαδικασίες υποβολής εκθέσεων και ρυθμίσεις για τη συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 6.
3. Παρά τις διατάξεις της παραγράφου 2 και με την επιφύλαξη της άσκησης των ερευνητικών εξουσιών που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, από τις 3 Νοεμβρίου 2013, η ΕΚΤ μπορεί να αρχίσει να ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, πέραν της έκδοσης εποπτικών αποφάσεων, έναντι κάθε πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας και κατόπιν απόφασης απευθυνόμενης στις οικείες οντότητες και αρμόδιες εθνικές αρχές των οικείων συμμετεχόντων κρατών μελών.
Παρά τις διατάξεις της παραγράφου 2, εάν ο ΕΜΣ ζητήσει ομόφωνα από την ΕΚΤ να αναλάβει την άμεση εποπτεία πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας ως προϋπόθεση της άμεσης ανακεφαλαιοποίησης, η ΕΚΤ δύναται αμέσως να αρχίσει να ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό έναντι του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος, χρηματοδοτικής εταιρείας συμμετοχών ή μεικτής χρηματοοικονομικής εταιρείας, και κατόπιν απόφασης απευθυνόμενης στις συγκεκριμένες οντότητες και στις εθνικές αρμόδιες αρχές.
4. Από τις 3 Νοεμβρίου 2013, ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων της, η ΕΚΤ μπορεί να απαιτήσει από τις αρμόδιες εθνικές αρχές και από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 να της διαβιβάσουν όλες τις σχετικές πληροφορίες, ώστε η ΕΚΤ να είναι σε θέση να διενεργήσει συνολική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του ισολογισμού, των πιστωτικών ιδρυμάτων των συμμετεχόντων κρατών μελών. Η ΕΚΤ διενεργεί τέτοια αξιολόγηση τουλάχιστον σε σχέση με τα πιστωτικά ιδρύματα που δεν καλύπτονται από το άρθρο 6 παράγραφος 4. Το πιστωτικό ίδρυμα και η αρμόδια αρχή παρέχουν τις ζητούμενες πληροφορίες.
5. Τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη στις 3 Νοεμβρίου 2013 ή, αναλόγως με την περίπτωση, κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, θεωρείται ότι έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σύμφωνα με το άρθρο 14 και μπορούν να συνεχίσουν να ασκούν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Οι εθνικές αρμόδιες αρχές ανακοινώνουν στην ΕΚΤ, πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ή, αναλόγως με την περίπτωση, πριν από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, τα στοιχεία ταυτότητας των εν λόγω πιστωτικών ιδρυμάτων, μαζί με έκθεση που παρουσιάζει το ιστορικό εποπτείας και το προφίλ κινδύνου των σχετικών ιδρυμάτων, καθώς και όποιες περαιτέρω πληροφορίες ζητεί η ΕΚΤ. Οι πληροφορίες υποβάλλονται στον μορφότυπο που ζητείται από την ΕΚΤ.
6. Παρά τις διατάξεις του άρθρου 26, παράγραφος 7, έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, η ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία και η ψηφοφορία με απλή πλειοψηφία εφαρμόζονται μαζί για την έκδοση των κανονισμών που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 3.
Άρθρο 34
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την πέμπτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 15 Οκτωβρίου 2013.