NAŘÍZENÍ RADY (EU) 2015/159
ze dne 27. ledna 2015,
kterým se mění nařízení (ES) č. 2532/98 o pravomoci Evropské centrální banky uvalovat sankce
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 132 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na článek 34.3 tohoto statutu,
s ohledem na doporučení Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (2),
s ohledem na stanovisko Evropské komise (3),
v souladu s postupem stanoveným v čl. 129 odst. 4 Smlouvy a článku 41 statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 2532/98 (4) vychází z čl. 132 odst. 3 Smlouvy o fungování EU a článku 34.3 statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky (dále jen „statut“), jež svěřují Radě pravomoc stanovit meze a podmínky, za nichž je Evropská centrální banka (dále jen „ECB“) oprávněna ukládat podnikům peněžité pokuty nebo penále za neplnění povinností vyplývajících z jejích nařízení a rozhodnutí. Obsah nařízení (ES) č. 2532/98 by proto měl být omezen na porušení nařízení a rozhodnutí přijatých ECB. Pro porušení přímo použitelných právních předpisů Unie jiných, než jsou nařízení a rozhodnutí přijatá ECB, by se měla použít příslušná ustanovení nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 (5).
(2)
ECB uplatňuje nařízení (ES) č. 2532/98 při ukládání sankcí v různých oblastech své působnosti, a to zejména v oblasti provádění měnové politiky v Unii, provozování platebních systémů a shromažďování statistických informací.
(3)
Nařízení (EU) č. 1024/2013 svěřilo ECB některé úkoly v oblasti dohledu a opravňuje ji ukládat úvěrovým institucím, nad nimiž vykonává dohled: a) správní peněžité sankce, poruší-li tyto instituce požadavek vyplývající z přímo použitelných právních předpisů Unie, v souvislosti s nímž mají příslušné orgány podle příslušnýchprávních předpisů Unie k dispozici správní peněžité sankce, a b) sankce v souladu s nařízením (ES) č. 2532/98 v případě porušení nařízení či rozhodnutí ECB (společně dále jen „správní sankce“).
(4)
V čl. 18 odst. 7 nařízení (EU) č. 1024/2013 se stanoví, že ECB může za účelem plnění úkolů, které jsou jí uvedeným nařízením svěřeny, v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB uložit sankce v souladu s nařízením (ES) č. 2532/98.
(5)
V této souvislosti nejsou některá ustanovení nařízení (ES) č. 2532/98 konzistentní s celou řadou ustanovení obsažených v nařízení (EU) č. 1024/2013, která se přímo týkají pravomoci ECB ukládat sankce v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB. Proto je nezbytné určit, která z pravidel stanovených v nařízení (ES) č. 2532/98 by měla být změněna, odkazuje-li se na ukládání sankcí ze strany ECB v případě porušení jejích nařízení nebo rozhodnutí týkajících se jejích úkolů v oblasti dohledu.
(6)
Na základě pravomoci provádět úkoly v oblasti dohledu, které ECB svěřují Smlouvy, jak ji stanoví článek 34 Protokolu (č. 4) o statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, přijala ECB nařízení (EU) č. 468/2014 (6). Za účelem vymezení úkolu ECB spočívajícího v zajišťování souladu s pravidly obsaženými v přímo použitelných právních předpisech Unie stanoví nařízení (EU) č. 468/2014 dále v souladu s čl. 4 odst. 3 nařízení (EU) č. 1024/2013 a základními právy a zásadami obsaženými v Listině základních práv Evropské unie rámec pro správní sankce podle článku 18 nařízení (EU) č. 1024/2013. Zavádí rovněž pravidla týkající se ukládání správních sankcí v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB. Nařízení (EU) č. 468/2014 je aktem provádějícím sekundární právní předpis. V případě rozporu mezi jeho ustanoveními a nařízením (ES) č. 2532/98 tak má přednost nařízení (ES) č. 2532/98.
(7)
ECB by měla zveřejňovat rozhodnutí o uložení sankcí v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, ledaže by toto zveřejnění ohrožovalo stabilitu finančních trhů nebo by způsobilo, pokud to lze zjistit, dotyčnému podniku nepřiměřenou škodu.
(8)
K zajištění jednotného zacházení v případě stejně závažných protiprávních jednání by se horní mez pokuty, kterou ECB může podniku uložit za nedodržování nařízení nebo rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, neměla lišit od horní meze pokuty, kterou ECB může uložit podniku za porušení přímo použitelných právních předpisů Unie. Na všechny pokuty, které ECB ukládá při plnění svých úkolů v oblasti dohledu, by se proto měly vztahovat stejné horní meze.
(9)
ECB by měla mít možnost uložit podnikům penále s cílem přinutit je k dodržování nařízení či rozhodnutí ECB v oblasti dohledu anebo k ukončení trvajícího protiprávního jednání spočívajícího v porušování těchto nařízení či rozhodnutí ECB. Horní mez penále by měla být úměrná horní mezi, která se uplatňuje v případě pokut v oblasti dohledu.
(10)
Článek 25 nařízení (EU) č. 1024/2013 stanoví zásadu oddělení funkcí, podle které ECB provádí úkoly, které jsou jí svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013, aniž jsou dotčeny její úkoly týkající se měnové politiky a odděleně od těchto a všech ostatních úkolů. Tuto zásadu je nutné bez omezení dodržovat u všech úkolů, které ECB provádí. V zájmu jejího důsledného uplatňování byla v souladu článkem 26 nařízení (EU) č. 1024/2013 zřízena Rada dohledu, která odpovídá mimo jiné za přípravu konečných návrhů rozhodnutí Rady guvernérů ECB v oblasti dohledu. Rozhodnutí Rady guvernérů ECB dále podléhají za podmínek stanovených v článku 24 nařízení (EU) č. 1024/2013 přezkumu správní revizní komisí. S ohledem na zásadu oddělení funkcí a na zřízení Rady dohledu a správní revizní komise by se měly uplatňovat dva odlišné postupy: a) zvažuje-li ECB uložení správní sankce při plnění svých úkolů v oblasti dohledu, přijímá rozhodnutí za tímto účelem Rada guvernérů ECB na základěkonečného návrhu rozhodnutí Rady dohledu a tato rozhodnutí podléhají přezkumu správní revizní komisí, a b) zvažuje-li ECB uložení sankce při plnění svých úkolů v oblastech, které se netýkají dohledu, přijímá rozhodnutí za tímto účelem Výkonná rada ECB a tato rozhodnutí podléhají přezkumu Radou guvernérů ECB.
(11)
Vzhledem ke složitosti vyšetřování případů protiprávního jednání v oblasti dohledu by se na výkon pravomoci uložit a vymáhat sankce v souvislosti s úkoly ECB v oblasti dohledu měly uplatňovat delší lhůty, než jaké jsou stanoveny v případě sankcí v souvislosti s úkoly ECB v oblastech, které se netýkají dohledu. Odpovídajícím způsobem by mělo být upraveno stavění a přerušení běhu těchto lhůt, a to i s přihlédnutím k tomu, že se řízení o sankcích v oblasti dohledu může překrývat s vyšetřováním trestného činu a trestním řízením vedeným na základě stejných skutečností.
(12)
Nařízení (ES) č. 2532/98 by mělo být proto odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny
Nařízení (ES) č. 2532/98 se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
bod 6 se nahrazuje tímto:
„6.
‚penále‘ rozumí peněžní částky, které musí platit podnik v případě trvajícího protiprávního jednání jako trest nebo které mají přinutit dotyčné osoby k tomu, aby dodržovaly nařízení či rozhodnutí ECB v oblasti dohledu. Penále se počítají za každý celý den trvání protiprávního jednání:
a)
od okamžiku, kdy byl podnik postupem podle čl. 3 odst. 1 druhého pododstavce vyrozuměn o rozhodnutí, jímž se nařizuje ukončení protiprávního jednání, nebo
b)
v případě, že trvající protiprávní jednání spadá do oblasti působnosti čl. 18 odst. 7 nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 (7), v souladu s postupem podle článku 4b tohoto nařízení;
;
b)
bod 7 se nahrazuje tímto:
„7.
‚sankcí‘ rozumí pokuty a penále.“
2)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 1a
Všeobecné zásady a oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na ukládání sankcí podnikům ze strany ECB za neplnění povinností vyplývajících z rozhodnutí nebo nařízení ECB.
2. Pravidla vztahující se na ukládání sankcí ze strany ECB při plnění úkolů v oblasti dohledu v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB se použijí odchylně od pravidel stanovených v článcích 2 až 4 v rozsahu stanoveném v článcích 4a až 4c.
3. ECB zveřejní jakékoli rozhodnutí o uložení sankcí podniku v případě porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, a to bez ohledu na to, zda proti němu byl podán opravný prostředek či nikoli.
ECB toto zveřejnění učiní na svých internetových stránkách bez zbytečného odkladu a poté, co dané rozhodnutí oznámila dotyčnému podniku. Zveřejňované informace zahrnují druh a povahu porušení a totožnost dotyčného podniku, ledaže by zveřejnění tímto způsobem:
a)
ohrožovalo stabilitu finančních trhů nebo probíhající trestní vyšetřování, nebo
b)
pokud to lze zjistit, způsobilo dotyčnému podniku nepřiměřenou škodu.
Za těchto okolností se rozhodnutí o sankcích zveřejňují anonymně. Je-li pravděpodobné, že tyto okolnosti v přiměřené lhůtě pominou, lze zveřejnění na základě tohoto odstavce po tuto dobu odložit.
Bylo-li proti rozhodnutí o sankcích podáno odvolání k Soudnímu dvoru, zveřejní ECB bez zbytečného odkladu na svých oficiálních internetových stránkách rovněž informace o stavu předmětného odvolání a jeho výsledek.
ECB zajistí, aby informace zveřejněné podle tohoto odstavce byly na jejích oficiálních internetových stránkách po dobu alespoň pěti let.“
3)
V článku 2 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Spočívá-li protiprávní jednání v opomenutí, nezbavuje uložení sankce podnik plnění jeho povinností, nestanoví-li rozhodnutí přijaté podle čl. 3 odst. 4 nebo článku 4b výslovně jinak.“
4)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se první věta nahrazuje tímto:
„1. Rozhodnutí o tom, zda má být zahájeno řízení o sankcích, přijímá ECB z vlastního podnětu nebo na základě žádosti národní centrální banky členského státu, v jehož soudní pravomoci k údajnému protiprávnímu jednání došlo.“
;
b)
odstavec 10 se nahrazuje tímto:
„10. Pokud protiprávní jednání souvisí výlučně s úkolem, který je podle Smlouvy a statutu svěřen ESCB nebo ECB, lze řízení o sankcích zahájit výhradně podle tohoto nařízení, bez ohledu na to, zda vnitrostátní právní předpisy stanoví jiné řízení. Pokud protiprávní jednání souvisí s jednou nebo více oblastí, které nespadají do působnosti ESCB nebo ECB, není právem příslušného vnitrostátního orgánu zahájit zvláštní řízení v souvislosti s oblastmi, které nespadají do působnosti ESCB nebo ECB, dotčeno právo zahájit řízení o sankcích podle tohoto nařízení. Tímto ustanovením není dotčeno uplatňování trestního práva a vnitrostátních právních předpisů týkajících se pravomocí v oblasti obezřetnostního dohledu v zúčastněných členských státech podle nařízení (EU) č. 1024/2013.“
5)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 4a
Zvláštní pravidla týkající se horních mezí sankcí, které ECB ukládá při plnění svých úkolů v oblasti dohledu
1. Odchylně od čl. 2 odst. 1 jsou meze, v nichž ECB může ukládat pokuty a penále v případě protiprávních jednání týkajících se rozhodnutí a nařízení, která ECB přijala při plnění svých úkolů v oblasti dohledu, tyto:
a)
U pokut činí horní mez dvojnásobek zisku, kterého bylo dosaženo v důsledku protiprávního jednání, nebo ztráty, které bylo v důsledku protiprávního jednání zabráněno, jestliže je lze určit, nebo 10 % celkového ročního obratu podniku.
b)
U penále činí: horní mez 5 % průměrného denního obratu za každý den protiprávního jednání. Penále mohou být ukládána po dobu nejvýše šesti měsíců ode dne stanoveného v rozhodnutí, kterým byla uložena.
2. Pro účely odstavce 1 se rozumí:
a)
‚ročním obratem‘ roční obrat dotyčného podniku v předcházejícím hospodářském roce, jak je vymezen v příslušných právních předpisech Unie, a pokud tento obrat není k dispozici, obrat podle poslední dostupné roční účetní závěrky této osoby. Je-li dotyčný podnik dceřiným podnikem mateřského podniku, je příslušným celkovým ročním obratem celkový roční obrat vyplývající z poslední dostupné konsolidované roční účetní závěrky v předcházejícím hospodářském roce, a pokud tato účetní závěrka není k dispozici, podle poslední dostupné roční účetní závěrky této osoby;
b)
‚průměrným denním obratem‘ roční obrat, jak je vymezen v písmenu a), dělený 365.
Článek 4b
Zvláštní procesní pravidla týkající se sankcí, které ECB ukládá při plnění svých úkolů v oblasti dohledu
1. Odchylně od čl. 3 odst. 1 až 8 tohoto nařízení se na protiprávní jednání týkající se rozhodnutí a nařízení, která ECB přijala při plnění svých úkolů v oblasti dohledu, uplatní pravidla stanovená v tomto článku.
2. Má-li ECB při plnění svých úkolů podle nařízení (EU) č. 1024/2013 za to, že existuje důvodné podezření, že se podnik s ústředím v členském státě eurozóny dopouští nebo dopustil jednoho nebo několika porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB, jak je uvedeno v čl. 18 odst. 7 nařízení (EU) č. 1024/2013, provede příslušné vyšetřování v souladu s následujícími ustanoveními.
3. Po skončení vyšetřování a předtím, než je předloha konečného návrhu rozhodnutí vypracována a předložena Radě dohledu, vyrozumí ECB v rámci své pravomoci vyšetřovat případy porušení předpisů v oblasti dohledu písemně dotyčný podnik o zjištěních provedeného vyšetřování a o námitkách vznesených vůči těmto zjištěním.
V oznámení podle prvního pododstavce ECB v rámci své pravomoci vyšetřovat případy porušení předpisů v oblasti dohledu dotyčný podnik informuje o právu předložit jí písemné připomínky týkající se skutkových závěrů a námitek, které byly proti tomuto subjektu vzneseny a které jsou v tomto oznámení uvedeny, včetně jednotlivých ustanovení, jež byla údajně porušena, a stanoví přiměřenou lhůtu pro předložení těchto připomínek. ECB není povinna zohlednit písemné připomínky, jež byly předloženy po uplynutí lhůty, kterou v rámci své pravomoci vyšetřovat případy porušení předpisů v oblasti dohledu stanovila.
V návaznosti na oznámení ve smyslu prvního pododstavce může ECB v rámci své pravomoci vyšetřovat případy porušení předpisů v oblasti dohledu dotyčný podnik rovněž vyzvat k účasti na ústním jednání. Strany, které jsou předmětem vyšetřování, mohou být na jednání zastoupeny právníkem nebo jinými kvalifikovanými osobami nebo jim může právník nebo tyto osoby pomáhat. Ústní jednání jsou neveřejná.
Je zaručeno právo dotyčného podniku, který je předmětem vyšetřování, na přístup ke spisu. Toto právo se nevztahuje na důvěrné informace.
4. Rada dohledu předloží Radě guvernérů konečný návrh rozhodnutí, který stanoví, zda se dotyčný podnik dopustil porušení či nikoli, a uvede sankce, které mají být případně uloženy, postupem podle čl. 26 odst. 8 nařízení (EU) č. 1024/2013.
5. Dotyčný podnik má právo požádat o přezkum rozhodnutí, které Rada guvernérů přijala podle odstavce 4, správní revizní komisí postupem podle článku 24 nařízení (EU) č. 1024/2013.
Článek 4c
Zvláštní lhůty v případě sankcí, které ECB ukládá při plnění svých úkolů v oblasti dohledu
1. Odchylně od článku 4 zaniká právo rozhodnout o uložení sankce v případě porušení rozhodnutí nebo nařízení ECB týkajícího se jejích úkolů v oblasti dohledu pět let poté, kdy k protiprávnímu jednání došlo, nebo v případě trvajícího protiprávního jednání pět let poté, kdy bylo protiprávní jednání ukončeno.
2. Běh lhůty stanovené v odstavci 1 přerušuje jakýkoli úkon, který ECB učiní pro účely vyšetřování nebo řízení, pokud se týká protiprávního jednání. Běh promlčecí lhůty se přerušuje s účinkem ode dne, kdy je úkon oznámen dotčenému dohlíženému subjektu. Po každém přerušení této lhůty začne běžet lhůta nová. Lhůta však nepřesáhne dobu 10 let od okamžiku, kdy k protiprávnímu jednání došlo, nebo v případě trvajícího protiprávního jednání 10 let od okamžiku, kdy bylo protiprávní jednání ukončeno.
3. Lhůty uvedené v předchozích odstavcích lze prodloužit, pokud:
a)
je rozhodnutí Rady guvernérů předmětem přezkumu před správní revizní komisí nebo odvolacího řízení před Soudním dvorem Evropské unie nebo
b)
je proti dotyčnému podniku vedeno trestní řízení v souvislosti se stejnými skutečnostmi. V takovém případě se lhůty uvedené v předchozích odstavcích prodlužují o dobu, po kterou trvá přezkum rozhodnutí před správní revizní komisí nebo Soudním dvorem, nebo do ukončení trestního řízení proti dotyčnému podniku.
4. Právo ECB vymáhat rozhodnutí o uložení sankce zaniká pět let po přijetí daného rozhodnutí. Běh promlčecí lhůty pro vymáhání přerušuje jakýkoli úkon ECB, jehož účelem je vymáhání platby nebo platebních podmínek uložené sankce.
5. Běh promlčecí lhůty pro vymáhání sankcí se staví:
a)
po dobu lhůty pro zaplacení uložené sankce;
b)
pokud je vymáhání platby uložené sankce pozastaveno na základě rozhodnutí Rady guvernérů nebo Soudního dvora.“
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 27. ledna 2015.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/159 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 27ης Ιανουαρίου 2015
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 σχετικά με τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επιβολή κυρώσεων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 132 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ιδίως το άρθρο 34.3,
Έχοντας υπόψη τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (3),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 129 παράγραφος 4 της Συνθήκης και του άρθρου 41 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2532/98 του Συμβουλίου (4) βασίζεται στο άρθρο 132 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και στο άρθρο 34.3 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (εφεξής «το καταστατικό»), τα οποία εξουσιοδοτούν το Συμβούλιο να καθορίζει τα όρια και τις προϋποθέσεις που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εφεξής «η ΕΚΤ») όταν επιβάλλει πρόστιμα ή περιοδικές χρηματικές ποινές σε επιχειρήσεις που δεν συμμορφώνονται με υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της. Κατά συνέπεια, το περιεχόμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2532/98 πρέπει να περιοριστεί στις παραβάσεις των κανονισμών και των αποφάσεων που εκδίδει η ΕΚΤ. Για τις παραβάσεις του άμεσα εφαρμοστέου ενωσιακού δικαίου, πλην των κανονισμών και των αποφάσεων που εκδίδει η ΕΚΤ, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (5).
(2)
Η ΕΚΤ εφαρμόζει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 για την επιβολή κυρώσεων στα διάφορα πεδία αρμοδιότητάς της, συμπεριλαμβανομένων ιδίως της εφαρμογής της νομισματικής πολιτικής της Ένωσης, της λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών και της συλλογής στατιστικών πληροφοριών.
(3)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 αναθέτει στην ΕΚΤ ορισμένα εποπτικά καθήκοντα και της παρέχει το δικαίωμα να επιβάλλει στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία εποπτεύει: α) διοικητικά χρηματικά πρόστιμα όταν τα εν λόγω ιδρύματα παραβαίνουν απαίτηση άμεσα εφαρμοστέας ενωσιακής νομοθεσίας και για την παράβαση αυτή οι αρμόδιες αρχές έχουν στη διάθεσή τους διοικητικά χρηματικά πρόστιμα βάσει της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας· και β) κυρώσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ (εφεξής αναφέρονται από κοινού ως «διοικητικές κυρώσεις»).
(4)
Το άρθρο 18 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 προβλέπει ότι, για τους σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων που αναθέτει στην ΕΚΤ ο εν λόγω κανονισμός σε περίπτωση παράβασης των κανονισμών και των αποφάσεών της, η ΕΚΤ δύναται να επιβάλλει κυρώσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98.
(5)
Σε αυτό το πλαίσιο, ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2532/98 δεν συνάδουν με ευρύ φάσμα διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 που αφορούν άμεσα τις εξουσίες της ΕΚΤ για επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης κανονισμών και αποφάσεων της ΕΚΤ. Ως εκ τούτου, απαιτείται ο προσδιορισμός των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2532/98 που θα πρέπει να τροποποιηθούν όπου περιέχουν αναφορές στην επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ σε περίπτωση παράβασης κανονισμών ή αποφάσεων της ΕΚΤ σχετικά με τα εποπτικά της καθήκοντα.
(6)
Βάσει της εξουσίας που διαθέτει για την εκτέλεση των εποπτικών της καθηκόντων κατά τις Συνθήκες, σύμφωνα με το άρθρο 34 του πρωτοκόλλου (αριθ. 4) για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η ΕΚΤ εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (6). Προκειμένου να ρυθμιστεί το καθήκον της ΕΚΤ για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες του άμεσα εφαρμοστέου ενωσιακού δικαίου, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 468/2014 προσδιορίζει αναλυτικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού 1024/2013 και σύμφωνα με τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πλαίσιο για τις διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013. Θεσπίζει επίσης κανόνες σχετικά με την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 468/2014 είναι μια πράξη που αφορά την εφαρμογή παράγωγου δικαίου. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ των διατάξεων αυτού του κανονισμού και των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2532/98, υπερισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2532/98.
(7)
Η ΕΚΤ θα πρέπει να δημοσιεύει τις αποφάσεις περί επιβολής κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ στο εποπτικό πεδίο, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η εν λόγω δημοσίευση θα έθετε σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή θα προκαλούσε, στο μέτρο που τούτο μπορεί να προσδιοριστεί, δυσανάλογη ζημία στην οικεία επιχείρηση.
(8)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής μεταχείριση εξίσου σοβαρών παραβάσεων, το ανώτατο όριο προστίμου που δύναται να επιβάλλει η ΕΚΤ σε επιχείρηση λόγω μη συμμόρφωσής της με κανονισμό ή απόφαση της ίδιας στο εποπτικό πεδίο δεν θα πρέπει να διαφέρει από το ανώτατο όριο προστίμου το οποίο αυτή δύναται να επιβάλλει σε επιχείρηση για παράβαση άμεσα εφαρμοστέας ενωσιακής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, όλα τα πρόστιμα που επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της θα πρέπει να υπόκεινται στα ίδια ανώτατα όρια.
(9)
Η ΕΚΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλλει περιοδικές χρηματικές ποινές σε επιχειρήσεις ώστε να τις υποχρεώνει να συμμορφώνονται με τους κανονισμούς και τις αποφάσεις της στο εποπτικό πεδίο ή να θέτουν τέλος στη διαρκή παράβαση αυτών. Το ανώτατο όριο περιοδικής χρηματικής ποινής θα πρέπει να είναι ανάλογο του ανώτατου ορίου των προστίμων που επιβάλλονται στο εποπτικό πεδίο.
(10)
Το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 προβλέπει την αρχή του διαχωρισμού, σύμφωνα με την οποία η ΕΚΤ ασκεί τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 με την επιφύλαξη των καθηκόντων της που αφορούν τη νομισματική πολιτική και τυχόν άλλων καθηκόντων της και ανεξαρτήτως αυτών. Αυτή η αρχή πρέπει να τηρείται χωρίς περιορισμό σε όλα τα καθήκοντα που ασκεί η ΕΚΤ. Προκειμένου να ενισχυθεί η ως άνω αρχή του διαχωρισμού, ιδρύθηκε εποπτικό συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, το οποίο είναι υπεύθυνο, μεταξύ άλλων, για την προετοιμασία ολοκληρωμένων σχεδίων αποφάσεων για το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ στο εποπτικό πεδίο. Επιπλέον, οι αποφάσεις τις οποίες λαμβάνει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ υπόκεινται σε επανεξέταση από το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης, υπό τους όρους του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013. Λαμβανομένων υπόψη της αρχής του διαχωρισμού και της ίδρυσης του εποπτικού συμβουλίου και του διοικητικού συμβουλίου επανεξέτασης, θα πρέπει να εφαρμόζονται δύο διακριτές διαδικασίες: α) όταν η ΕΚΤ εξετάζει την επιβολή διοικητικών κυρώσεων κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της, οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ βάσει ολοκληρωμένου σχεδίου απόφασης του εποπτικού συμβουλίου και με δυνατότητα επανεξέτασης από το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης· και β) όταν η ΕΚΤ εξετάζει την επιβολή κυρώσεων κατά την άσκηση των μη εποπτικών καθηκόντων της, οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται από την εκτελεστική επιτροπή της ΕΚΤ και με δυνατότητα επανεξέτασης από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ.
(11)
Λόγω της πολυπλοκότητας των ερευνών για παραβάσεις στο εποπτικό πεδίο, η εξουσία επιβολής και εκτέλεσης κυρώσεων που σχετίζονται με τα εποπτικά καθήκοντα της ΕΚΤ θα πρέπει να υπόκειται σε μεγαλύτερες προθεσμίες από τις προβλεπόμενες για τις κυρώσεις που σχετίζονται με τα μη εποπτικά καθήκοντά της. Η αναστολή και διακοπή των εν λόγω προθεσμιών θα πρέπει να ρυθμιστεί αναλόγως, λαμβανομένης επίσης υπόψη της πιθανής επικάλυψης μεταξύ των διαδικασιών σε περίπτωση παραβάσεων στο εποπτικό πεδίο και των ποινικών ερευνών και διαδικασιών που αφορούν τα ίδια πραγματικά περιστατικά.
(12)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2532/98 θα πρέπει επομένως να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2532/98 τροποποιείται ως ακολούθως:
1.
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Το σημείο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«6.
“περιοδικές χρηματικές ποινές”, τα χρηματικά ποσά τα οποία, σε περίπτωση διαρκούς παράβασης, μια επιχείρηση υποχρεούται να καταβάλλει ως κύρωση ή προκειμένου τα οικεία πρόσωπα να υποχρεώνονται σε συμμόρφωση με τους εποπτικούς κανονισμούς και αποφάσεις της ΕΚΤ. Οι περιοδικές χρηματικές ποινές υπολογίζονται για κάθε πλήρη ημέρα συνέχισης της παράβασης:
α)
σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, μετά την κοινοποίηση στην επιχείρηση απόφασης που απαιτεί την παύση της παράβασης· ή
β)
σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 4β του παρόντος κανονισμού, όταν η διαρκής παράβαση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 18 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου (7)·
.
β)
Το σημείο 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«7.
“κυρώσεις”, τα πρόστιμα και οι περιοδικές χρηματικές ποινές.»
.
2.
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 1α
Γενικές αρχές και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην επιβολή κυρώσεων από την ΕΚΤ λόγω μη συμμόρφωσης επιχειρήσεων με υποχρεώσεις που απορρέουν από τις αποφάσεις ή τους κανονισμούς της ΕΚΤ.
2. Οι διατάξεις που εφαρμόζονται στην επιβολή από την ΕΚ, κατά την άσκηση των εποπτικών της καθηκόντων, κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ παρεκκλίνουν από τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 4 στον βαθμό που προβλέπεται στα άρθρα 4α έως 4γ.
3. Η ΕΚΤ δημοσιεύει κάθε απόφαση διά της οποίας επιβάλλονται κυρώσεις σε επιχείρηση λόγω παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ, στο εποπτικό πεδίο, είτε έχει ασκηθεί προσφυγή για την επανεξέτασή της είτε όχι.
Η ΕΚΤ δημοσιεύει την απόφαση στον δικτυακό της τόπο χωρίς περιττή καθυστέρηση, αφού πρώτα κοινοποιήσει την απόφαση στην οικεία επιχείρηση. Η δημοσίευση περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τον τύπο και τη φύση της παράβασης και την ταυτότητα της οικείας επιχείρησης, εκτός εάν η δημοσίευση αυτών των στοιχείων θα είχε ως αποτέλεσμα:
α)
είτε να θέσει σε κίνδυνο τη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή εκκρεμή ποινική έρευνα· είτε
β)
να προκαλέσει, στο μέτρο που τούτο μπορεί να προσδιοριστεί, δυσανάλογη ζημία στην οικεία επιχείρηση.
Στις ως άνω περιπτώσεις, οι αποφάσεις σχετικά με κυρώσεις δημοσιεύονται ανώνυμα. Εναλλακτικά, αν πιθανολογείται ότι οι εν λόγω περιστάσεις θα παύσουν να συντρέχουν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, η δημοσίευση κατά την παρούσα παράγραφο μπορεί να αναβάλλεται για ανάλογο χρονικό διάστημα.
Εάν εκκρεμεί στο Δικαστήριο προσφυγή κατά απόφασης που επιβάλλει κυρώσεις, η ΕΚΤ δημοσιεύει επίσης χωρίς περιττή καθυστέρηση πληροφορίες για το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η προσφυγή και το αποτέλεσμα της δίκης στον επίσημο δικτυακό τόπο της.
Η ΕΚΤ διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες που δημοσιεύονται δυνάμει της παρούσας παραγράφου παραμένουν στον επίσημο δικτυακό της τόπο επί τουλάχιστον πέντε έτη.»
.
3.
Στο άρθρο 2 η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από την ακόλουθη:
«4. Σε κάθε περίπτωση που η παράβαση συνίσταται σε παράλειψη εκτέλεσης καθήκοντος, η εφαρμογή της κύρωσης δεν απαλλάσσει την επιχείρηση από την υποχρέωση εκτέλεσής του, εκτός εάν η απόφαση που ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 ή το άρθρο 4β ορίζει ρητά το αντίθετο.»
.
4.
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως ακολούθως:
α)
Η πρώτη πρόταση της παραγράφου 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Η απόφαση για την κίνηση ή μη διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων λαμβάνεται από την ΕΚΤ, η οποία ενεργεί με ίδια πρωτοβουλία ή κατόπιν σχετικής προτάσεως την οποία της απευθύνει η εθνική κεντρική τράπεζα του κράτους μέλους στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του οποίου εμπίπτει η εικαζόμενη παράβαση.»
.
β)
Η παράγραφος 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«10. Σε περίπτωση που μια παράβαση αφορά αποκλειστικά καθήκον που έχει ανατεθεί στο ΕΣΚΤ ή στην ΕΚΤ σύμφωνα με τη Συνθήκη και το καταστατικό, η διαδικασία σε περίπτωση παραβάσεων μπορεί να κινηθεί μόνο βάσει του παρόντος κανονισμού, ανεξαρτήτως της ύπαρξης οποιουδήποτε εθνικού νόμου ή κανονισμού που ενδεχομένως προβλέπει ξεχωριστή διαδικασία. Εάν μια παράβαση αφορά επίσης έναν ή περισσότερους τομείς εκτός της σφαίρας των αρμοδιοτήτων του ΕΣΚΤ ή της ΕΚΤ, το δικαίωμα κίνησης διαδικασίας σε περίπτωση παραβάσεων βάσει του παρόντος κανονισμού είναι ανεξάρτητο από οποιοδήποτε δικαίωμα αρμόδιας εθνικής αρχής να κινήσει ξεχωριστές διαδικασίες στους τομείς που δεν εμπίπτουν στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων του ΕΣΚΤ ή της ΕΚΤ. Η παρούσα διάταξη ισχύει υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής του ποινικού δικαίου και του εθνικού δικαίου που αφορά αρμοδιότητες προληπτικής εποπτείας στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου.»
.
5.
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 4α
Ειδικοί κανόνες όσον αφορά τα ανώτατα όρια κυρώσεων που επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 2 παράγραφος 1, η ΕΚΤ μπορεί να επιβάλλει πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές εντός των ακόλουθων ορίων στην περίπτωση παραβάσεων που αφορούν αποφάσεις και κανονισμούς που εκδίδει η ίδια κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της:
α)
για τα πρόστιμα, το ανώτατο όριο είναι το διπλάσιο του ποσού των κερδών που αποκτήθηκαν ή των ζημιών που αποφεύχθηκαν λόγω της παράβασης, εφόσον τα εν λόγω ποσά δύνανται να προσδιοριστούν, ή το 10 % του συνολικού ετήσιου κύκλου εργασιών της επιχείρησης·
β)
για τις περιοδικές χρηματικές ποινές, το ανώτατο όριο είναι το 5 % του μέσου ημερήσιου κύκλου εργασιών ανά ημέρα παράβασης. Περιοδικές χρηματικές ποινές δύνανται να επιβάλλονται για μέγιστη περίοδο έξι μηνών από την ημέρα που ορίζεται στην απόφαση επιβολής τους.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 4α παράγραφος 1:
α)
ως “ετήσιος κύκλος εργασιών” νοείται ο ετήσιος κύκλος εργασιών της οικείας επιχείρησης κατά το παρελθόν οικονομικό έτος, όπως ορίζεται στη σχετική ενωσιακή νομοθεσία, και, εάν η πληροφορία αυτή δεν είναι διαθέσιμη, όπως προκύπτει από τους πλέον πρόσφατους διαθέσιμους ετήσιους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς του εν λόγω προσώπου. Εφόσον η επιχείρηση είναι θυγατρική μητρικής επιχείρησης, ο ενδεδειγμένος συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών είναι εκείνος που προκύπτει από τους πιο πρόσφατους διαθέσιμους ενοποιημένους ετήσιους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς του παρελθόντος οικονομικού έτους, και, εάν αυτοί δεν είναι διαθέσιμοι, ο κύκλος εργασιών που προκύπτει από τους πλέον πρόσφατους διαθέσιμους ετήσιους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς του εν λόγω προσώπου·
β)
ως “μέσος ημερήσιος κύκλος εργασιών” νοείται ο ετήσιος κύκλος εργασιών όπως ορίζεται υπό το στοιχείο α), διαιρούμενος διά 365.
Άρθρο 4β
Ειδικοί διαδικαστικοί κανόνες όσον αφορά κυρώσεις που επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 3 παράγραφοι 1 έως 8 του παρόντος κανονισμού, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται σε παραβάσεις που αφορούν αποφάσεις και κανονισμούς που εκδίδει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της.
2. Όποτε η ΕΚΤ, κατά την άσκηση των προβλεπόμενων από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 καθηκόντων της, κρίνει ότι υπάρχει βάσιμη υποψία διάπραξης μιας ή περισσότερων παραβάσεων κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ όπως αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 7 του κανονισμού αριθ. 1024/2013 από επιχείρηση που έχει την κεντρική της διοίκηση σε κράτος μέλος της ευρωζώνης, η ΕΚΤ διενεργεί τις σχετικές έρευνες σύμφωνα με τις διατάξεις που ακολουθούν.
3. Αφού ολοκληρωθεί η έρευνα και προτού η πρόταση ολοκληρωμένου σχεδίου απόφασης συνταχθεί και υποβληθεί στο εποπτικό συμβούλιο, η ΕΚΤ, ως αρμόδια για τη διερεύνηση παραβάσεων στο πεδίο της εποπτείας, κοινοποιεί στην οικεία επιχείρηση γραπτώς τα αποτελέσματα της διενεργηθείσας έρευνας καθώς και τυχόν σχετικές αιτιάσεις.
Στην κοινοποίηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η ΕΚΤ, ως αρμόδια για τη διερεύνηση παραβάσεων στο πεδίο της εποπτείας, ενημερώνει την οικεία επιχείρηση σχετικά με το δικαίωμά της να υποβάλλει γραπτές παρατηρήσεις προς την ΕΚΤ σχετικά με τα αποτελέσματα της έρευνας όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά και τις αιτιάσεις που προβλήθηκαν εναντίον της ως άνω οντότητας, όπως διατυπώνονται στα εν λόγω αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των επιμέρους διατάξεων οι οποίες εικάζεται ότι έχουν παραβιαστεί και τάσσοντας εύλογη προθεσμία για την υποβολή των εν λόγω παρατηρήσεων. Η ΕΚΤ δεν υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη της γραπτές παρατηρήσεις που υποβάλλονται μετά τη λήξη της προθεσμίας που ορίζεται από την ΕΚΤ ως αρμόδια για τη διερεύνηση παραβάσεων στο πεδίο της εποπτείας.
Η ΕΚΤ, ως αρμόδια για τη διερεύνηση παραβάσεων στο πεδίο της εποπτείας, δύναται επίσης, μετά την κοινοποίηση βάσει του πρώτου εδαφίου, να καλέσει την οικεία επιχείρηση σε ακρόαση. Κατά την ακρόαση, οι μετέχοντες που υπόκεινται σε έρευνα μπορούν να εκπροσωπούνται και/ή να επικουρούνται από δικηγόρους ή άλλα πρόσωπα με κατάλληλα προσόντα. Οι ακροάσεις δεν είναι δημόσιες.
Το δικαίωμα πρόσβασης στον φάκελο από την ερευνώμενη οικεία επιχείρηση διασφαλίζεται πλήρως. Δεν καλύπτει τις εμπιστευτικές πληροφορίες.
4. Το εποπτικό συμβούλιο προτείνει στο διοικητικό συμβούλιο ολοκληρωμένο σχέδιο απόφασης, με το οποίο αποφαίνεται εάν η οικεία εποπτευόμενη οντότητα διέπραξε παράβαση και καθορίζει τυχόν κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 26 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
5. Η θιγόμενη επιχείρηση δικαιούται να ζητήσει από το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης επανεξέταση της απόφασης που έλαβε το διοικητικό συμβούλιο κατά το άρθρο 4 σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
Άρθρο 4γ
Ειδικές προθεσμίες όσον αφορά κυρώσεις που επιβάλλει η ΕΚΤ κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων της
1. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 4, το δικαίωμα λήψης απόφασης επιβολής κύρωσης σε περίπτωση παράβασης κανονισμού ή απόφασης της ΕΚΤ που άπτεται των εποπτικών καθηκόντων της, αποσβέννυται πέντε έτη μετά τη διάπραξη της παράβασης ή, στην περίπτωση διαρκούς παράβασης, πέντε έτη μετά την παύση της.
2. Κάθε μέτρο που λαμβάνει η ΕΚΤ για τους σκοπούς έρευνας ή διαδικασιών σχετικών με παράβαση διακόπτει την προθεσμία της παραγράφου 1. Η προθεσμία διακόπτεται από την ημέρα της κοινοποίησης του μέτρου στη θιγόμενη εποπτευόμενη οντότητα. Μετά από κάθε διακοπή η προθεσμία αρχίζει εκ νέου. Πάντως, η προθεσμία δεν δύναται να υπερβαίνει τα δέκα έτη από τη διάπραξη της παράβασης ή, στην περίπτωση διαρκούς παράβασης, τα δέκα έτη από την παύση της.
3. Οι προθεσμίες των προηγούμενων παραγράφων δύνανται να παραταθούν εάν:
α)
απόφαση του διοικητικού συμβουλίου υπόκειται σε επανεξέταση από το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης ή σε δικαστικό έλεγχο από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης· ή
β)
εναντίον της θιγόμενης επιχείρησης εκκρεμούν ποινικές διαδικασίες που αφορούν τα ίδια πραγματικά περιστατικά. Στις περιπτώσεις αυτές οι προθεσμίες των προηγούμενων παραγράφων παρατείνονται, κατά περίπτωση, ωσότου το διοικητικό συμβούλιο επανεξέτασης ή το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης επανεξετάσουν την απόφαση ή ωσότου περατωθούν οι ποινικές διαδικασίες εναντίον της θιγόμενης επιχείρησης.
4. Το δικαίωμα της ΕΚΤ να εκτελέσει απόφαση επιβολής κύρωσης αποσβέννυται πέντε έτη μετά τη λήψη της εν λόγω απόφασης. Κάθε μέτρο που λαμβάνει η ΕΚΤ για τους σκοπούς της αναγκαστικής είσπραξης πληρωμής ή εκτέλεσης όρων και προϋποθέσεων πληρωμής στο πλαίσιο της επιβολής κύρωσης επιφέρει διακοπή της προθεσμίας όσον αφορά την εκτέλεση.
5. Η προθεσμία όσον αφορά την εκτέλεση κυρώσεων αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα:
α)
δεν έχει εκπνεύσει η προθεσμία για την πληρωμή του ποσού της επιβληθείσας κύρωσης·
β)
αναστέλλεται η εκτέλεση της πληρωμής του ποσού της επιβληθείσας κύρωσης βάσει απόφασης του διοικητικού συμβουλίου ή του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
.
Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 27 Ιανουαρίου 2015.