NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1360/2013
ze dne 2. prosince 2013,
kterým se stanoví dávky z výroby v odvětví cukru pro hospodářské roky 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05 a 2005/06, koeficient nezbytný k výpočtu doplňkové dávky pro hospodářské roky 2001/02 a 2004/05 a částky, jež mají hradit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy z důvodu rozdílu mezi maximální dávkou a dávkou, jež má být účtována za hospodářské roky 2002/03, 2003/04 a 2005/06
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle nařízení Rady (ES) č. 1260/2001 (1), a zejména podle čl. 15 odst. 8 první odrážky, čl. 16 odst. 5 a čl. 18 odst. 5 uvedeného nařízení, má Komise pravomoc přijmout prováděcí pravidla týkající se základní výrobní dávky, která má být vybírána od držitelů kvóty působících v rámci společné organizace trhů v odvětví cukru, koeficientu pro výpočet doplňkové dávky a úhrady nebo částečného proplacení dávky prodejcům cukrové řepy.
(2)
Komise stanovila dávky z výroby pro hospodářské roky 2001/02 (2), 2002/03 (3), 2003/04 (4), 2004/05 (5) a 2005/06 (6).
(3)
Článek 18 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001 stanoví, že pokud je dávka ze základní výroby nižší než maximální částka podle čl. 15 odst. 3, nebo pokud je dávka B uvedená v tomto článku nižší než maximální částka podle čl. 15 odst. 4 uvedeného nařízení, v případě potřeby upravená podle čl. 15 odst. 5, mají výrobci cukru uhradit prodejcům cukrové řepy 60 % rozdílu mezi maximální částkou příslušné dávky a dávkou, jež má být účtována.
(4)
Podle čl. 9 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 314/2002 (7), byla stanovena pro hospodářské roky 2002/03 (8), 2003/04 (9) a 2005/06 (10) částka, kterou byli výrobci cukru povinni platit prodejcům cukrové řepy z důvodu rozdílu mezi maximální základní dávkou z výroby a dávkou B a dávkou, jež má být účtována.
(5)
V rámci reformy společné organizace trhů v odvětví cukru bylo nařízením Rady (ES) č. 318/2006 (11) nařízení (ES) č. 1260/2001 zrušeno a nahrazeno s účinností od hospodářského roku 2006/07. Nařízení (ES) č. 318/2006, jež bylo následně zrušeno a začleněno do nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (12), nahradilo variabilní mechanismus dávek z výroby cukru, jenž spočíval v samofinancovaném režimu produkčních kvót, novou výrobní dávkou, jež přispívala k financování výdajů v odvětví cukru v rámci společné organizace trhů v odvětví cukru.
(6)
Dne 8. května 2008 Soudní dvůr ve spojených věcech C-5/06 a C-23/06 až C-36/06 prohlásil za neplatná nařízení Komise (ES) č. 1762/2003 (13) a (ES) č. 1775/2004 (14). Soudní dvůr ve svém rozsudku uvedl, že pro účely výpočtu odhadované průměrné ztráty na tunu výrobku se musí zohlednit veškerá množství cukru ve vyvážených výrobcích, ať již za ně byla vyplacena vývozní náhrada či nikoli.
(7)
Soudní dvůr rovněž ve spojených věcech C-175/05 až C-184/07 a ve věcech C-466/06 a C-200/06 prohlásil za neplatné nařízení Komise (ES) č. 1686/2005 (15).
(8)
Aby vyhověla rozhodnutí Soudního dvora, přijala Komise nařízení (ES) č. 1193/2009 (16).
(9)
Tribunál vydal dne 29. září 2011 rozsudek ve věci T-4/06, v němž uvedl, že pro odstupňovaný koeficient doplňkové dávky v odvětví cukru nebyl nalezen vhodný právní základ, a zrušil článek 2 nařízení (ES) č. 1686/2005 ve znění článku 3 nařízení (ES) č. 1193/2009.
(10)
Soudní dvůr dne 27. září 2012 ve spojených věcech C-113/10, C-147/10 a C-234/10 prohlásil nařízení (ES) č. 1193/2009 za neplatné, přičemž uvedl, že pro účely výpočtu odhadované průměrné ztráty na tunu výrobku je třeba čl. 15 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1260/2001 vykládat v tom smyslu, že celková částka náhrad zahrnuje veškeré částky skutečně vplacených vývozních náhrad.
(11)
Proto by měly být stanoveny dávky v odvětví cukru ve vhodné výši. Pro vývozy vymezené v souladu s čl. 6 odst. 5 nařízení Komise (ES) č. 314/2002 by „průměrná ztráta“ ve smyslu čl. 15 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1260/2001 měla být vypočtena vydělením skutečně vyplacených náhrad vyvezeným množstvím, ať již byla náhrada vyplacena, či nikoli. „Exportovatelný přebytek“ ve smyslu čl. 15 odst. 1 písm. c) nařízení (ES) č. 1260/2001 by rovněž měl být vypočten při zahrnutí všech vývozů, ať již za ně byly vyplaceny náhrady, či nikoli.
(12)
Vzhledem k tomu, že k výpočtu dávek pro hospodářský rok 2001/02 byla použita stejná metoda jako ta, o jejíž neplatnosti rozhodl Soudní dvůr, měly by být výrobní dávky a koeficient doplňkové dávky pro hospodářský rok 2001/02 rovněž příslušně opraveny.
(13)
Z rozsudku Soudního dvora vyplývá, že opravené dávky by se měly použít od stejných dat jako dávky, jež byly prohlášeny za neplatné.
(14)
V návaznosti na stanovení dávek z cukru podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění by měly být rovněž nově a se zpětnou působností stanoveny částky, jež jsou povinni zaplatit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy z důvodu rozdílu mezi maximální dávkou a dávkou, jež má být účtována za hospodářské roky 2002/03, 2003/04 a 2005/06.
(15)
V případě hospodářského roku 2001/02 dosahuje nepokrytá celková ztráta, jež byla vypočítána podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění, částky 14 123 937 EUR. Pro uvedený hospodářský rok je tedy třeba odpovídajícím způsobem stanovit a se zpětnou působností používat koeficient uvedený v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001.
(16)
V případě hospodářského roku 2002/03 je výsledkem použití metody uvedené v 11. bodě odůvodnění základní výrobní dávka ve výši 2 % a dávka B ve výši 16,371 %, jež by se měly použít pro uvedený hospodářský rok se zpětnou působností. Nově vypočítaná celková ztráta je zcela pokryta příjmy ze základní výrobní dávky a z dávky B. Vzhledem k tomu není pro uvedený hospodářský rok nutné stanovit doplňkový koeficient uvedený v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001.
(17)
V případě hospodářského roku 2002/03 byla nařízením Komise (ES) č. 1440/2002 (17), stanovena maximální výše dávky B na 37,5 % intervenční ceny bílého cukru. Dávka B použitelná pro uvedený hospodářský rok však byla opravena podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění na 16,371 % intervenční ceny bílého cukru. Vzhledem k tomuto rozdílu má být pro tento hospodářský rok stanovena podle čl. 18 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001 částka, kterou jsou povinni zaplatit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy za tunu cukrové řepy standardní jakosti.
(18)
V případě hospodářského roku 2003/04 je výsledkem použití metody uvedené v 11. bodě odůvodnění základní výrobní dávka ve výši 2 % a dávka B ve výši 17,259 %. Nově vypočítaná celková ztráta je zcela pokryta příjmy ze základní výrobní dávky a z dávky B. Vzhledem k tomu není pro tento hospodářský rok nutné stanovit doplňkový koeficient uvedený v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001.
(19)
V případě hospodářského roku 2003/04 byla nařízením (ES) č. 1440/2002 stanovena maximální výše dávky B na 37,5 % intervenční ceny bílého cukru. Dávka B použitelná pro uvedený hospodářský rok, jež byla opravena podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění, činí 17,259 % intervenční ceny bílého cukru. Vzhledem k tomuto rozdílu má být pro tento hospodářský rok stanovena podle čl. 18 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001 částka, kterou jsou povinni zaplatit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy za tunu cukrové řepy standardní jakosti.
(20)
V případě hospodářského roku 2004/05 nedochází při použití metody uvedené v 11. bodě odůvodnění ke změně základní výrobní dávky ani dávky B. Pro uvedený hospodářský rok dosahuje nepokrytá celková ztráta vypočítaná podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění výše 57 648 788 EUR. Je tedy třeba stanovit koeficient podle čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001. Z rozsudku Soudního dvora, na který je odkazováno v 9. bodě odůvodnění, vyplývá, že by měl být stanoven jednotný koeficient pro členské státy Unie ve složení ke dni 30. dubna 2004 a pro členské státy Unie ve složení ke dni 1. května 2004.
(21)
V případě hospodářského roku 2005/06 je výsledkem použití metody uvedené v 11. bodě odůvodnění základní výrobní dávka ve výši 1,2335 %, přičemž dávky B není zapotřebí. Nově vypočítaná celková ztráta je zcela pokryta příjmy ze základní výrobní dávky, a tudíž není pro tento hospodářský rok zapotřebí stanovit doplňkový koeficient uvedený v čl. 16 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001.
(22)
V případě hospodářského roku 2005/06 byla nařízením Komise (ES) č. 1296/2005 (18), stanovena maximální výše dávky B na 37,5 % intervenční ceny bílého cukru. Zatímco základní výrobní dávka použitelná pro uvedený hospodářský rok opravená podle metody uvedené v 11. bodě odůvodnění činí 1,2335 % intervenční ceny pro bílý cukr, dávku B není nutné stanovit. Vzhledem k těmto rozdílům by měla být pro tento hospodářský rok stanovena podle čl. 18 odst. 2 nařízení (ES) č. 1260/2001 částka, kterou jsou povinni zaplatit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy za tunu cukrové řepy standardní jakosti.
(23)
V zájmu právní jistoty a zajištění rovného zacházení s dotčenými provozovateli v jednotlivých členských státech je třeba stanovit společné datum, od něhož by se dávky určené tímto nařízením měly stanovit ve smyslu čl. 2 odst. 2 druhého pododstavce nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1150/2000 (19). Lhůta vymezená tímto datem by se nicméně neměla použít v případech, kdy jsou členské státy podle svých vnitrostátních právních předpisů povinny dotčeným provozovatelům částku uhradit po uvedeném dni,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Výrobní dávky v odvětví cukru pro hospodářské roky 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05 a 2005/06 se stanovují podle bodu 1 přílohy.
2. Koeficienty nezbytné pro výpočet doplňkové dávky pro hospodářské roky 2001/02 a 2004/05 se stanovují podle bodu 2 přílohy.
3. Částky, které jsou povinni zaplatit výrobci cukru prodejcům cukrové řepy z důvodu dávek A či B pro hospodářské roky 2002/03, 2003/04 a 2005/06, se stanovují podle bodu 3 přílohy.
Článek 2
Dnem stanovení dávek podle tohoto nařízení uvedené v čl. 2 odst. 2 druhém pododstavci nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 je nejpozději 30. září 2014 s výjimkou případů, kdy členské státy tuto lhůtu nemohou dodržet vzhledem k použití vnitrostátních právních předpisů upravujících vracení částek nepatřičně uhrazených hospodářskými subjekty.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 odst. 1 se použije ode dne:
-
16. října 2002 pro hospodářský rok 2001/02,
-
8. října 2003 pro hospodářský rok 2002/03,
-
15. října 2004 pro hospodářský rok 2003/04,
-
18. října 2005 pro hospodářský rok 2004/05 a
-
23. února 2007 pro hospodářský rok 2005/06.
Ustanovení čl. 1 odst. 2 se použije ode dne:
-
16. října 2002 pro hospodářský rok 2001/02 a
-
18. října 2005 pro hospodářský rok 2004/05.
Ustanovení čl. 1 odst. 3 se použije ode dne:
-
8. října 2003 pro hospodářský rok 2002/03,
-
15. října 2004 pro hospodářský rok 2003/04 a
-
23. února 2007 pro hospodářský rok 2005/06.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1360/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 2ας Δεκεμβρίου 2013
σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, του συντελεστή που απαιτείται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 8 πρώτη περίπτωση, το άρθρο 16 παράγραφος 5 και το άρθρο 18 παράγραφος 5, εξουσιοδότησε την Επιτροπή να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες για την εισφορά επί της βασικής παραγωγής και την εισφορά Β που θα εισπράττονται από τους κατόχους ποσόστωσης που λειτουργούν στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, για τον συντελεστή υπολογισμού της συμπληρωματικής εισφοράς και την επιστροφή ή την ανάκτηση μέρους των εισφορών από τους πωλητές ζαχαροτεύτλων.
(2)
Η Επιτροπή καθόρισε την εισφορά στην παραγωγή για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 (2), 2002/2003 (3), 2003/2004 (4), 2004/2005 (5) και 2005/2006 (6).
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, όταν το ποσό της εισφοράς επί της βασικής παραγωγής είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, ή όταν το ποσό της εισφοράς Β είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, ενδεχομένως αναθεωρημένο σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, οι βιομηχανίες ζάχαρης όφειλαν να καταβάλουν στους πωλητές ζαχαροτεύτλων το 60 % της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της εν λόγω εισφοράς και του ποσού της προς είσπραξη εισφοράς.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής (7), τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β και των ποσών των εν λόγω εισφορών που πρέπει να εισπραχθούν, καθορίστηκαν για τα έτη εμπορίας 2002/2003 (8), 2003/2004 (9) και 2005/2006 (10).
(5)
Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου (11) κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, από το έτος εμπορίας 2006/2007. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006, ο οποίος εν συνεχεία καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, (12), αντικατέστησε το σύστημα μεταβλητών εισφορών στην παραγωγή ζάχαρης το οποίο συνίσταται στην αυτοχρηματοδότηση του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής με ένα τέλος παραγωγής που θα συμβάλλει στη χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποιούνται στον τομέα της ζάχαρης στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης.
(6)
Στις 8 Μαΐου 2008, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, το Δικαστήριο κήρυξε άκυρους τους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 1762/2003 (13) και (ΕΚ) αριθ. 1775/2004 (14). Στην απόφασή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι όλες οι ποσότητες ζάχαρης σε εξαγόμενα προϊόντα, ανεξάρτητα από το αν έχουν όντως καταβληθεί οι επιστροφές ή όχι, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος.
(7)
Το Δικαστήριο, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, και στις υποθέσεις C-466/06 και C-200/06, κήρυξε επίσης άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 της Επιτροπής (15).
(8)
Προκειμένου να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 (16).
(9)
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-4/06, στην οποία ανέφερε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη νομική βάση για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή για τη συμπληρωματική εισφορά στον τομέα της ζάχαρης και ακύρωσε το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009.
(10)
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10, κήρυξε άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, διευκρινίζοντας ότι για τον υπολογισμό του εκτιμώμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το συνολικό ποσό των επιστροφών περιλαμβάνει το σύνολο των καταβληθεισών επιστροφών στην εξαγωγή.
(11)
Ως εκ τούτου, οι εισφορές στον τομέα της ζάχαρης θα πρέπει να καθοριστούν στο κατάλληλο επίπεδο. Για τις εξαγωγές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002, ο «μέσος όρος ζημιών» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να υπολογιστεί με τη διαίρεση των καταβληθέντων ποσών των επιστροφών διά των εξαγόμενων ποσοτήτων, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι. Το «πλεόνασμα που είναι δυνατόν να εξαχθεί» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει επίσης να υπολογιστεί με βάση το σύνολο των εξαγωγών, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι.
(12)
Δεδομένου ότι για τον υπολογισμό των εισφορών για το έτος εμπορίας 2001/2002 χρησιμοποιήθηκε η ίδια μέθοδος που ακυρώθηκε από το Δικαστήριο θα πρέπει, επίσης, να διορθωθούν αναλόγως οι εισφορές στην παραγωγή και ο συντελεστής της συμπληρωματικής εισφοράς για την περίοδο εμπορίας 2001/2002.
(13)
Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, οι διορθωμένες εισφορές θα πρέπει να εφαρμοστούν από τις ίδιες ημερομηνίες κατά τις οποίες κηρύχθηκαν άκυρες οι εισφορές.
(14)
Ως συνέπεια του καθορισμού των ποσών των εισφορών ζάχαρης σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, τα καταβλητέα ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και του ποσού των εισφορών που πρέπει να εισπραχθούν για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 θα πρέπει επίσης να καθοριστούν εκ νέου, με αναδρομική ισχύ.
(15)
Για το έτος εμπορίας 2001/2002, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, ανέρχεται σε 14 123 937 EUR. Ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να καθοριστεί αναλόγως και να εφαρμοστεί αναδρομικώς για το ανωτέρω έτος εμπορίας.
(16)
Για το έτος εμπορίας 2002/2003, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2 % για τη βασική εισφορά και 16,371 % για την εισφορά Β που θα πρέπει να εφαρμοσθεί αναδρομικώς για το ανωτέρω έτος εμπορίας. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και από την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(17)
Για το έτος εμπορίας 2002/2003, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 της Επιτροπής (17), καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Ωστόσο, η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για το εν λόγω έτος εμπορίας, είναι 16,371 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(18)
Για το έτος εμπορίας 2003/2004, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2 % για τη βασική εισφορά και 17,259 % για την εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και από την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(19)
Για το έτος εμπορίας 2003/2004, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 καθορίστηκε το ανώτατο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, ενώ η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 για το συγκεκριμένο έτος εμπορίας, ανέρχεται σε 17,259 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(20)
Για το έτος εμπορίας 2004/2005, η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 δεν μεταβάλλει τη βασική εισφορά και την εισφορά Β. Για το εν λόγω έτος, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη μέθοδο, ανέρχεται στο ποσό των 57 648 788 EUR. Θα πρέπει συνεπώς να καθοριστεί ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 9, ο συντελεστής θα πρέπει να είναι ενιαίος για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της στις 30 Απριλίου 2004, και για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της την 1η Μαΐου 2004.
(21)
Για το έτος εμπορίας 2005/2006, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, προκύπτει αποτέλεσμα 1,2335 % για τη βασική εισφορά· χωρίς να είναι αναγκαία η εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, για το εν λόγω έτος εμπορίας.
(22)
Για το έτος εμπορίας 2005/2006, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1296/2005 της Επιτροπής (18), καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Μολονότι η βασική εισφορά, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για το εν λόγω έτος εμπορίας, είναι 1,2335 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός εισφοράς Β. Λόγω των διαφορών αυτών, είναι αναγκαίο να καθοριστούν ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, για το εν λόγω έτος εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001.
(23)
Για λόγους ασφάλειας του δικαίου και για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη μεταχείριση των ενεχόμενων οικονομικών φορέων στα διάφορα κράτη μέλη, είναι αναγκαίο να καθοριστεί κοινή ημερομηνία από την οποία θα πρέπει να βεβαιωθούν οι εισφορές που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου (19). Ωστόσο, η προθεσμία αυτή δεν θα πρέπει να ισχύει όταν τα κράτη μέλη καλούνται βάσει της εθνικής νομοθεσίας να προβούν σε επιστροφές μετά την εν λόγω ημερομηνία,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Οι εισφορές επί της παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης για τα έτη εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος.
2. Οι συντελεστές που απαιτούνται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τα έτη εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 καθορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος.
3. Τα ποσά που καταβάλλονται από τους παραγωγούς ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων όσον αφορά την εισφορά Α ή Β για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος.
Άρθρο 2
Η ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 για τη βεβαίωση των εισφορών, οι οποίες που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό, είναι το αργότερο η 30ή Σεπτεμβρίου 2014, εκτός εάν τα κράτη μέλη δεν είναι σε θέση να τηρήσουν την προθεσμία αυτή εξαιτίας της εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας περί επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών σε οικονομικούς φορείς.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 εφαρμόζεται από:
-
τις 16 Οκτωβρίου 2002, για το έτος εμπορίας 2001/2002,
-
τις 8 Οκτωβρίου 2003, για το έτος εμπορίας 2002/2003,
-
τις 15 Οκτωβρίου 2004, για το έτος εμπορίας 2003/2004,
-
τις 18 Οκτωβρίου 2005, για το έτος εμπορίας 2004/2005 και
-
τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για το έτος εμπορίας 2005/2006.
Το άρθρο 1 παράγραφος 2 εφαρμόζεται από:
-
τις 16 Οκτωβρίου 2002, για το έτος εμπορίας 2001/2002 και
-
τις 18 Οκτωβρίου 2005, για το έτος εμπορίας 2004/2005.
Το άρθρο 1 παράγραφος 3 εφαρμόζεται από:
-
τις 8 Οκτωβρίου 2003, για το έτος εμπορίας 2002/2003,
-
τις 15 Οκτωβρίου 2004, για το έτος εμπορίας 2003/2004 και
-
τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για το έτος εμπορίας 2005/2006.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2013.