NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 499/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňují nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 a (EU) č. 1306/2013 prostřednictvím změny prováděcího nařízení Komise (EU) č. 543/2011, pokud jde o odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (1), a zejména na čl. 37 písm. c) bod iv) a písm. d) bod xiii), čl. 173 odst. 1 písm. b), c) a f), čl. 181 odst. 2 a čl. 231 odst. 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (2), a zejména na čl. 64 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Prováděcí nařízení Komise (EU) č. 543/2011 (3) bylo přijato na základě nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (4), jež bylo zrušeno a nahrazeno nařízením (EU) č. 1308/2013.
(2)
Nařízení (EU) č. 1308/2013 obsahuje některá nová ustanovení týkající se odvětví ovoce a zeleniny a odvětví výrobků z ovoce a zeleniny. Tato ustanovení je třeba doplnit, pokud jde o finanční příspěvky členů organizace producentů v odvětví ovoce a zeleniny (dále jen „organizace producentů“), uvádění celé produkce na trh prostřednictvím příslušné organizace producentů, externí zajišťování činností, demokratickou odpovědnost, stanovování stropů pro výdaje na řešení krizí a prevenci, podmínky pro opětovnou výsadbu sadů jako opatření na předcházení krizím a jejich řešení, některé prvky postupu v případě, že nebyla dodržena kritéria uznávání, a uplatnění režimu vstupní ceny i podmínky pro skládání jistoty.
(3)
Článek 160 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví, že stanovy organizace producentů ukládají členům povinnost, aby celou svoji produkci uváděli na trh prostřednictvím své příslušné organizace producentů. S cílem umožnit flexibilitu v odvětví ovoce a zeleniny je vhodné za určitých podmínek producentům povolit, aby svoji produkci uváděli na trh i jinak než prostřednictvím organizace producentů.
(4)
Podle článku 26 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 se hlavní činnost organizace producentů má týkat koncentrace nabídky a uvádění produktů, které vyprodukují její členové a pro které je uznána, na trh. Je třeba upřesnit, jakým způsobem je tato činnost prováděna, zejména v případě externího zajišťování činností. Aby členské státy mohly provádět nezbytné kontroly, měly by navíc organizace producentů vést záznamy, které umožní členskému státu ověřit, zda organizace producentů plní své úkoly.
(5)
Článek 27 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 stanoví, že organizace producentů musí zůstat odpovědné za činnosti zajišťované externě. Je vhodné přesněji stanovit, jak má být zajištěno, aby takové činnosti zůstaly pod kontrolou organizace producentů, která tyto činnosti zadala externě.
(6)
Článek 31 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 stanoví, že členské státy musí přijmout veškerá opatření, která považují za nezbytná k tomu, aby se předešlo jakémukoliv zneužití pravomoci nebo vlivu jedním nebo několika členy některé organizace producentů. Organizace producentů by měly členským státům prokázat demokratickou odpovědnost, pokud jde o členy jejich organizace. Za tím účelem by mělo být omezeno maximální procento hlasovacích práv a podílů, které může mít fyzická nebo právnická osoba v organizaci producentů.
(7)
V čl. 153 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví, že stanovy organizace producentů předepisují členské příspěvky nezbytné k jejímu financování. S cílem zajistit, aby členové organizace producentů platili požadované finanční příspěvky potřebné pro vytvoření a doplňování provozního fondu stanoveného v článku 32 uvedeného nařízení, je nezbytné stanovit, že tato povinnost musí být uvedena ve stanovách organizace producentů.
(8)
Aby se zabránilo situacím, kdy by opatření pro předcházení krizím a jejich řešení vedla k nerovnoměrnému financování v rámci sdružení organizací producentů, měly by být na úrovni jednotlivých organizací producentů vypočteny stropy pro výdaje na předcházení krizím a jejich řešení v rámci operačních programů sdružení organizací producentů. Kromě toho by měly být také stanoveny podmínky pro opětovnou výsadbu sadů jako opatření pro předcházení krizím a jejich řešení. Aby se zamezilo nerovnoměrnému financování operačních programů, měl by být stanoven maximální procentní podíl výdajů, který lze vyčlenit na opětovnou výsadbu sadů.
(9)
Článek 114 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 stanoví sankce, které mají být uplatněny v případě nedodržení kritérií uznání. Podle čl. 154 odst. 4 nařízení (EU) č. 1308/2013 musí členské státy provádět v pravidelných intervalech kontroly, aby se ujistily, že organizace producentů dodržují kritéria uznání, ukládat těmto organizacím sankce v případě nedodržování opatření nebo v případě nesrovnalostí a v případě nutnosti rozhodnout o odebrání uznání. Systém, který rozlišuje mezi závažným a méně závažným nedodržením kritérií uznání, by byl účinnější a nedocházelo by k rozdílným výkladům členskými státy. Je proto vhodné zavést zjednodušený postup a odstupňované ukládání sankcí podle článku 64 nařízení (EU) č. 1306/2013, aby se zabránilo organizacím producentů, které nadále nesplňují kritéria uznání, neoprávněně využívat podpory Unie.
(10)
Článek 181 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví použití celního kodexu pro odbavení zboží, na které se vztahuje režim vstupní ceny. Jelikož dotyčné zboží rychle podléhá zkáze a jeho hodnota v okamžiku celního odbavení není vždy stanovena, je nezbytné, aby Komise mohla přijmout pravidla pro účely kontroly věrohodnosti vstupní ceny zásilky uvedené v prohlášení ve srovnání s paušální dovozní hodnotou v zájmu urychlení celního odbavení. Kromě toho zkušenosti získané při uplatňování režimu vstupní ceny ukázaly, že je vhodné požadovat složení jistoty, pokud celní hodnota určená podle hodnoty transakce uvedené v článku 29 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (5) překročí o více než 8 % paušální dovozní hodnotu vypočítanou Komisí.
(11)
Prováděcí nařízení (EU) č. 543/2011 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(12)
V zájmu zajištění hladkého přechodu operačních programů schválených podle nařízení (ES) č. 1234/2007 na nová pravidla podle nařízení (EU) č. 1308/2013 by měla být stanovena přechodná ustanovení.
(13)
Ustanovení o předcházení krizím a jejich řešení by se měla uplatňovat od 1. ledna 2014, tj. ode dne, od kterého se použijí příslušná nová ustanovení nařízení (EU) č. 1308/2013. Aby se organizace producentů mohly přizpůsobit novým pravidlům týkajícím se požadavků na externí zajišťování činností a demokratickou odpovědnost, měla by se příslušná ustanovení použít až ode dne 1. ledna 2015. Článek 181 nařízení (EU) č. 1308/2013 se použije ode dne 1. října 2014, a proto by se měla příslušná nová ustanovení tohoto nařízení o kontrole věrohodnosti vstupní ceny zásilky uvedené v prohlášení a o podmínkách skládání jistoty použít od téhož dne,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Prováděcí nařízení (EU) č. 543/2011 se mění takto:
1)
V čl. 26 odst. 1 se doplňuje nový druhý a třetí pododstavec, které znějí:
„Uvádění na trh musí provádět organizace producentů nebo v případě externího zajišťování činností podle článku 27 musí probíhat pod kontrolou organizace producentů. Uvádění na trh zahrnuje rozhodnutí o prodeji produktu, výběr distribučního řetězce, a pokud k prodeji nedojde formou aukce, jednání o jeho množství a ceně.
Organizace producentů po dobu nejméně 5 let uchovává záznamy, včetně účetních dokladů, které prokazují, že organizace producentů koncentrovala nabídku a uváděla na trh produkty svých členů, pro které byla uznána.“
2)
Vkládá se nový článek 26a, který zní:
„Článek 26a
Uvádění produkce na trh mimo organizaci producentů
Pokud je k tomu organizace producentů oprávní a pokud je to v souladu s podmínkami stanovenými organizací producentů, členové této organizace producentů mohou:
1.
prodat přímo ve svých podnicích nebo mimo ně spotřebitelům pro jejich osobní spotřebu nejvýše pevně stanovený procentní podíl své produkce nebo produktů, přičemž tento procentní podíl stanoví členské státy nejméně na 10 %;
2.
uvádět na trh sami nebo prostřednictvím jiné organizace producentů, kterou určí jejich vlastní organizace, množství produktů, jejichž objem je nepatrný ve srovnání s objemem tržní produkce jejich organizace;
3.
uvádět na trh sami nebo prostřednictvím jiné organizace producentů, kterou určí jejich vlastní organizace, produkty, které svou povahou běžně nejsou pokryty obchodními činnostmi dotyčné organizace producentů.“
3)
Článek 27 se nahrazuje tímto:
„Článek 27
Externí zajišťování činností
1. Činnosti, jejichž zajištění externími subjekty mohou členské státy povolit podle článku 155 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (6), se vztahují k cílům organizací producentů uvedeným v čl. 152 odst. 1 písm. c) uvedeného nařízení a mohou mimo jiné zahrnovat shromažďování, skladování, balení a uvádění produktu členů organizace producentů na trh.
2. Organizace producentů zajišťující nějakou činnost externě uzavře pro účely provádění příslušné činnosti s jiným subjektem, včetně jednoho nebo několika svých členů nebo dceřiného podniku, obchodní dohodu formou písemné smlouvy. Organizace producentů zůstává nadále odpovědná za provádění činnosti zajišťované externě i za celkovou kontrolu řízení a dohled nad obchodní dohodou o provádění uvedené činnosti.
3. Celková kontrola řízení a dohled uvedené v odstavci 2 musí být účinné a vyžadují, aby smlouva o externím zajišťování činnosti:
a)
umožnila organizaci producentů vydávat závazné pokyny a obsahovala ustanovení, která umožní organizaci producentů ukončit smlouvu, pokud poskytovatel služeb nesplňuje podmínky smlouvy o externím zajištění činnosti;
b)
stanovila podrobné podmínky, včetně povinnosti podávat zprávy a lhůt, které umožní organizaci producentů hodnotit činnosti zajišťované externě a vykonávat nad nimi skutečnou kontrolu.
Smlouvy o externím zajištění činnosti, jakož i zprávy uvedené v písmenu b) uchovává organizace producentů po dobu nejméně 5 let pro účely následných kontrol a musí být na požádání přístupné všem členům.
(6) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 671).“" 						
4)
Článek 31 se nahrazuje tímto:
„Článek 31
Demokratická odpovědnost organizací producentů
1. Členské státy stanoví maximální procentní část hlasovacích práv a podílů, kterou může mít fyzická nebo právnická osoba v organizaci producentů. Maximální procentní část hlasovacích práv a podílů musí být nižší než 50 % celkových hlasovacích práv a nižší než 50 % podílů. V řádně odůvodněných případech mohou členské státy stanovit vyšší maximální procentní část podílů, které může mít právnická osoba v organizaci producentů, za předpokladu, že se v každém případě zamezí zneužití pravomoci touto právnickou osobou.
Odchylně od prvního pododstavce se v případě organizací producentů provádějících operační program dne 17. května 2014 maximální procentní část podílů stanovená členským státem při použití prvního pododstavce uplatní až po skončení operačního programu.
2. Orgány členských států provádějí kontroly hlasovacích práv a podílů, a to včetně kontrol totožnosti fyzických nebo právnických osob majících členské podíly v organizaci producentů, které jsou samy právnickou osobou.
3. Pokud je organizace producentů jasně vymezenou složkou právnické osoby, členské státy přijmou opatření a omezí či zruší pravomoci uvedené právnické osoby, pokud jde o změnu, schvalování nebo zamítání rozhodnutí organizace producentů.“
5)
V článku 53 se doplňuje nový odstavec 3, který zní:
„3. Stanovy organizace producentů v odvětví ovoce a zeleniny vyžadují od jejích členů, aby platili finanční příspěvky stanovené ve stanovách sdružení pro potřeby vytvoření a doplňování provozního fondu stanoveného v článku 32 nařízení (EU) č. 1308/2013.“
6)
V článku 62 se doplňuje nový odstavec 5, který zní:
„5. Strop pro výdaje na opatření pro předcházení krizím a jejich řešení podle čtvrtého pododstavce čl. 33 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 se v rámci operačních programů sdružení organizací producentů vypočte na úrovni jednotlivých organizací producentů, které jsou jeho členy.“
7)
Vkládá se nový článek 89a, který zní:
„Článek 89a
Opětovná výsadba sadů po povinném vyklučení
Pokud členské státy zahrnou do svých vnitrostátních strategií opětovnou výsadbu sadů po povinném vyklučení ze zdravotních nebo fytosanitárních důvodů provedeném jako krizové opatření, musí stanovit vhodné druhy a případně odrůdy i podmínky týkající se uplatňování uvedeného opatření. V případě klučení z fytosanitárních důvodů musí opatření přijatá členskými státy ohledně opětovné výsadby sadů splňovat podmínky směrnice Rady 2000/29/ES (7).
Na opětovnou výsadbu sadů se nesmí použít více než 20 % celkových výdajů v rámci operačních programů. Členské státy mohou rozhodnout, že stanoví nižší procento.
(7) Směrnice Rady 2000/29/ES ze dne 8. května 2000 o ochranných opatřeních proti zavlékání organismů škodlivých rostlinám nebo rostlinným produktům do Společenství a proti jejich rozšiřování na území Společenství (Úř. věst. L 169, 10.7.2000, s. 1).“" 						
8)
Článek 114 se nahrazuje tímto:
„Článek 114
Nedodržení kritérií uznání
1. Pokud členský stát zjistí, že organizace producentů nesplňuje jedno z kritérií uznání v souvislosti s požadavky článků 21, 23, čl. 26 odst. 1 a 2 a článku 31, zašle dotyčné organizaci producentů nejpozději do dvou měsíců ode dne, kdy byla uvedená skutečnost zjištěna, doporučeně dopis s upozorněním na chybu, v němž budou uvedena nápravná opatření a lhůty, do kdy je třeba tato opatření přijmout; tyto lhůty nepřesáhnou čtyři měsíce. Od okamžiku zjištění nedodržení členské státy pozastaví platby podpory až do okamžiku přijetí nápravných opatření k jejich spokojenosti.
2. Nedodržení kritérií uznání podle odstavce 1 ve lhůtě stanovené členským státem má za následek pozastavení uznání organizace producentů. Členský stát oznámí organizaci producentů dobu pozastavení, která nepřesáhne 12 měsíců od data přijetí dopisu s upozorněním organizací producentů. Není tím dotčeno uplatňování horizontálních vnitrostátních právních předpisů, které mohou stanovit pozastavení této akce po zahájení soudního řízení v dané věci.
Během doby pozastavení uznání může organizace producentů pokračovat ve své činnosti, ale podpory se přestanou vyplácet až do okamžiku, kdy je pozastavení uznání zrušeno. Roční částka podpory se sníží o 2 % za každý započatý kalendářní měsíc, v němž bylo uznání pozastaveno.
Pozastavení končí dnem kontroly, která prokáže, že předmětná kritéria uznání byla dodržena.
3. Pokud nejsou kritéria dodržena do konce doby pozastavení stanovené příslušným orgánem členského státu, členský stát odejme uznání s účinností ode dne, od něhož přestaly být podmínky uznání dodržovány, nebo pokud není možné toto datum určit, ode dne, kdy bylo nedodržení zjištěno. Není tím dotčeno uplatňování horizontálních vnitrostátních právních předpisů, které mohou stanovit pozastavení této akce po zahájení soudního řízení v této věci. Neuhrazená podpora se nevyplatí a podpora vyplacená neoprávněně se vrátí.
4. Pokud členský stát zjistí, že organizace producentů nedodržuje nějaké jiné kritérium uznání stanovené v článku 154 nařízení (EU) č. 1308/2013, než které je uvedeno v odstavci 1, zašle dotyčné organizaci producentů nejpozději do dvou měsíců ode dne, kdy byla uvedená skutečnost zjištěna, doporučeně dopis s upozorněním na chybu, v němž budou uvedena nápravná opatření a lhůty, do kdy je třeba tato opatření přijmout; tyto lhůty nepřesáhnou čtyři měsíce.
5. Nejsou-li nápravná opatření přijata podle odstavce 4 ve lhůtě stanovené členským státem, dojde k pozastavení plateb a ke snížení roční výše podpory o 1 % za každý započatý kalendářní měsíc, který překračuje tuto lhůtu. Není tím dotčeno uplatňování horizontálních vnitrostátních právních předpisů, které mohou stanovit pozastavení této akce po zahájení soudního řízení v této věci.
6. Pokud však organizace producentů členskému státu prokáže, že není schopna dodržovat kritéria uznání stanovená v čl. 154 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1308/2013, pokud jde o minimální objem nebo hodnotu tržní produkce, které stanoví členské státy, v důsledku přírodních katastrof, nepříznivých klimatických jevů nebo chorob či škůdců, přestože podnikla nezbytná opatření na prevenci rizik, může členský stát pro daný rok této organizaci producentů udělit výjimku ohledně minimálního objemu nebo hodnoty tržní produkce.
7. V případech použití odstavců 1, 2, 4 a 5 mohou členské státy provádět platby po uplynutí lhůty stanovené v článku 70, je-li to pro uplatňování tohoto článku nezbytné. Tyto platby však musí být uskutečněny nejpozději 15. října druhého roku následujícího po roce provádění programu.“
9)
Článek 137 se nahrazuje tímto:
„Článek 137
Základ vstupní ceny
1. Ustanovení čl. 181 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 se použije na produkty uvedené v příloze XVI.
2. Pokud se celní hodnota produktů uvedených v příloze XVI části A určí podle hodnoty transakce uvedené v článku 29 nařízení (EHS) č. 2913/92 a tato celní hodnota je vyšší o více než 8 % než paušální částka vypočtená Komisí jako paušální dovozní hodnota v době přijetí prohlášení o propuštění produktů do volného oběhu, musí dovozce složit jistotu podle čl. 248 odst. 1 nařízení (EHS) č. 2454/93. Pro tento účel se částka dovozního cla, které mohou nakonec produkty uvedené v příloze XVI části A podléhat, rovná částce dlužného cla, pokud byl dotčený produkt zařazen na základě dotyčné paušální dovozní hodnoty.
První pododstavec se nepoužije, pokud je paušální dovozní hodnota vyšší než vstupní ceny uvedené v příloze I části III oddílu I příloze 2 nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (8) a pokud deklarant žádá o okamžité zaúčtování částky cla, která může být pro zboží nakonec vyměřena namísto složení jistoty.
3. Pokud se celní hodnota produktů uvedených v příloze XVI části A vypočte podle čl. 30 odst. 2 písm. c) nařízení (EHS) č. 2913/92, odečte se clo podle čl. 136 odst. 1 tohoto nařízení. V uvedeném případě složí dovozce jistotu uvedenou v čl. 248 odst. 1 nařízení (EHS) č. 2454/93, která se rovná výši cla, které by zaplatil, kdyby byly produkty zařazeny na základě platné paušální dovozní hodnoty.
4. Celní hodnota zboží dováženého do komisního prodeje je určena přímo podle čl. 30 odst. 2 písm. c) nařízení (EHS) č. 2913/92 a pro tento účel se použije paušální dovozní hodnota vypočítaná v souladu s článkem 136 během platných lhůt.
5. Dovozce má jeden měsíc od data prodeje dotčených produktů, s výhradou maximální lhůty čtyř měsíců ode dne přijetí prohlášení o propuštění do volného oběhu, na to, aby prokázal, že šarže byla prodána za podmínek potvrzujících správnost cen uvedených v článku 29 nařízení (EHS) č. 2913/92, nebo aby určil celní hodnotu uvedenou v čl. 30 odst. 2 písm. c) uvedeného nařízení. Nedodržení jednoho z těchto konečných termínů má za následek propadnutí jistoty, aniž je dotčeno použití odstavce 6.
Složená jistota se uvolní v tom rozsahu, ve kterém je celním orgánům poskytnut uspokojivý důkaz o podmínkách odbytu. V opačném případě jistota propadá na zaplacení dovozních cel.
Aby dovozce prokázal, že šarže byla prodána za podmínek stanovených v prvním pododstavci, předloží kromě faktury veškeré doklady nezbytné pro provádění příslušných celních kontrol v souvislosti s prodejem a odbytem jednotlivých produktů dotyčné šarže, včetně dokladů týkajících se dopravy, pojištění, manipulace a skladování šarže.
Pokud obchodní normy uvedené v článku 3 vyžadují, aby byla na obalu uvedena odrůda produktu nebo tržní druh ovoce a zeleniny, je třeba uvést odrůdu produktu nebo tržní druh ovoce a zeleniny, jež tvoří součást šarže, v dokladech o dopravě, na fakturách a ve vydacím listu.
6. Lhůtu čtyř měsíců uvedenou v odstavci 5 prvním pododstavci mohou příslušné orgány členského státu na základě řádně zdůvodněné žádosti dovozce prodloužit maximálně o tři měsíce.
Pokud příslušné orgány členských států při kontrole zjistí, že nebyly splněny požadavky tohoto článku, vymáhají dlužné clo podle článku 220 nařízení (EHS) č. 2913/92. Do částky vymahatelného cla nebo částky, kterou ještě zbývá uhradit, se započítá také úrok ode dne propuštění zboží do volného oběhu až do dne úhrady. Použije se úroková sazba platná pro úhradu pohledávek podle vnitrostátního práva.
(8) Nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (Úř. věst. L 256, 7.9.1987, s. 1).“" 						
Článek 2
Přechodná ustanovení
Pokud členský stát schválil operační program podle třetího pododstavce čl. 64 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 před 20. lednem 2014, daný operační program se považuje za schválený podle nařízení (ES) č. 1234/2007.
Aniž jsou dotčeny články 65 a 66 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011, může na žádost organizace producentů operační program, který byl schválen podle nařízení (ES) č. 1234/2007:
a)
pokračovat až do konce;
b)
být upraven tak, aby splňoval požadavky nařízení (EU) č. 1308/2013; nebo
c)
být nahrazen novým operačním programem schváleným podle nařízení (EU) č. 1308/2013.
Článek 3
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 odst. 6 a 7 a článku 2 se použijí ode dne 1. ledna 2014.
Ustanovení čl. 1 odst. 9 se použije od dne 1. října 2014.
Ustanovení čl. 1 odst. 3 a 4 se použijí ode dne 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 499/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/01 και (ΕΚ) αριθ. 1234/07 (1), και ιδίως το άρθρο 37 στοιχείο γ) σημείο iv), το άρθρο 37 στοιχείο δ) σημείο xiii), το άρθρο 173 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και στ), το άρθρο 181 παράγραφος 2, καθώς και το άρθρο 231 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 (2), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής (3) θεσπίστηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (4), ο οποίος καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 περιλαμβάνει ορισμένες νέες διατάξεις σχετικά με τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Οι εν λόγω διατάξεις πρέπει να συμπληρωθούν όσον αφορά τη χρηματική εισφορά των μελών της οργάνωσης παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (στο εξής «οργάνωση παραγωγών»), τη διάθεση στο εμπόριο του συνόλου της παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών, την εξωτερική ανάθεση των δραστηριοτήτων, τον δημοκρατικό έλεγχο, τον καθορισμό ανώτατων ορίων για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων, τις προϋποθέσεις όσον αφορά την αναφύτευση οπωρώνων ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, ορισμένα στοιχεία της διαδικασίας σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, την εφαρμογή του συστήματος τιμής εισόδου, καθώς και τις συνθήκες υπό τις οποίες απαιτείται η σύσταση εγγύησης.
(3)
Το άρθρο 160 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει ότι τα καταστατικά των οργανώσεων παραγωγών υποχρεώνουν τους παραγωγούς που είναι μέλη τους να διαθέτουν στο εμπόριο το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους μέσω της οργάνωσης παραγωγών. Για να εξασφαλιστεί κάποια ευελιξία στον τομέα των οπωροκηπευτικών, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στους παραγωγούς να διαθέτουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την παραγωγή τους στο εμπόριο εκτός του πλαισίου της οργάνωσης παραγωγών.
(4)
Σύμφωνα με το άρθρο 26 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, η κύρια δραστηριότητα μιας οργάνωσης παραγωγών αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί. Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο εκτελείται η εν λόγω δραστηριότητα, ιδίως σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης. Επιπλέον, για να μπορούν τα κράτη μέλη να διενεργούν τους απαιτούμενους ελέγχους, οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να τηρούν μητρώα που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ελέγχουν εάν οι εν λόγω οργανώσεις ασκούν σωστά τα καθήκοντά τους.
(5)
Το άρθρο 27 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει ότι οι οργανώσεις παραγωγών πρέπει να παραμένουν υπεύθυνες για τις δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν διεξοδικότερα τα μέσα που διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης παραμένουν υπό τον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών που έχει προβεί στην εν λόγω ανάθεση.
(6)
Το άρθρο 31 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν όλα τα μέτρα τα οποία θεωρούν αναγκαία προκειμένου να αποφεύγεται κάθε κατάχρηση εξουσίας ή επιρροής ενός ή περισσότερων μελών μιας οργάνωσης παραγωγών. Οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να παρέχουν στα κράτη μέλη αποδεικτικά στοιχεία για τη δημοκρατική λογοδοσία έναντι των παραγωγών-μελών τους. Για τον σκοπό αυτό, το μέγιστο ποσοστό δικαιωμάτων ψήφου και μεριδίων συμμετοχής που μπορεί να κατέχει φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε μια οργάνωση παραγωγών θα πρέπει να είναι περιορισμένο.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 153 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών προβλέπει την υποχρέωση των μελών της να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότησή της. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μέλη της οργάνωσης παραγωγών καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του εν λόγω κανονισμού, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η προσθήκη της υποχρέωσης αυτής στο καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών.
(8)
Για την αποφυγή καταστάσεων στις οποίες τα μέτρα πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων συνεπάγονται άνιση χρηματοδότηση στο πλαίσιο μιας ένωσης οργανώσεων παραγωγών, τα ανώτατα όρια για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών θα πρέπει να υπολογίζονται στο επίπεδο κάθε οργάνωσης παραγωγών που είναι μέλος της ένωσης. Θα πρέπει να θεσπιστούν επίσης οι προϋποθέσεις για την αναφύτευση οπωρώνων ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων. Για την αποφυγή της άνισης χρηματοδότησης των επιχειρησιακών προγραμμάτων, θα πρέπει να καθοριστεί μέγιστο ποσοστό δαπανών για την αναφύτευση οπωρώνων.
(9)
Το άρθρο 114 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ορίζει τις κυρώσεις που πρέπει να επιβάλλονται σε περίπτωση μη τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 154 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, τα κράτη μέλη οφείλουν να διενεργούν, σε τακτά διαστήματα, ελέγχους προκειμένου να βεβαιωθούν ότι οι οργανώσεις παραγωγών ανταποκρίνονται στα κριτήρια αναγνώρισης, επιβάλλουν κυρώσεις στις εν λόγω οργανώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ή παρατυπιών και ότι αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, την ανάκληση της αναγνώρισης. Ένα σύστημα που να εξασφαλίζει τη διάκριση μεταξύ ουσιαστικών και ήσσονος σημασίας αδυναμιών συμμόρφωσης με τα κριτήρια αναγνώρισης θα ήταν αποτελεσματικότερο και θα επέτρεπε την αποφυγή διαφορετικών ερμηνειών από τα κράτη μέλη. Είναι συνεπώς σκόπιμη η θέσπιση απλουστευμένης διαδικασίας και κλιμακούμενων κυρώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, για την αποφυγή αδικαιολόγητης στήριξης από την Ένωση σε οργανώσεις παραγωγών οι οποίες παύουν να ανταποκρίνονται στα κριτήρια αναγνώρισης.
(10)
Το άρθρο 181 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει την εφαρμογή του τελωνειακού κώδικα για τον εκτελωνισμό εμπορευμάτων που υπόκεινται στο σύστημα τιμής εισόδου. Δεδομένου ότι τα υπό εξέταση εμπορεύματα είναι αλλοιώσιμα και ότι η αξία τους δεν είναι πάντα δυνατόν να προσδιοριστεί κατά τη χρονική στιγμή του εκτελωνισμού, είναι απαραίτητο να επιτραπεί στην Επιτροπή να θεσπίσει κανόνες σχετικά με την επαλήθευση της ορθότητας της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ' αποκοπή τιμής εισαγωγής, προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εκτελωνισμού. Επίσης, με βάση την πείρα που έχει αποκτηθεί στο πλαίσιο της εφαρμογής του συστήματος τιμής εισόδου, είναι σκόπιμο να ζητείται η σύσταση εγγύησης όταν η δασμολογητέα αξία που καθορίζεται βάσει της συναλλακτικής αξίας που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (5) υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % την κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται από την Επιτροπή.
(11)
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως.
(12)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση των επιχειρησιακών προγραμμάτων που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 στους νέους κανόνες δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, θα πρέπει να προβλεφθούν μεταβατικές διατάξεις.
(13)
Οι διατάξεις για την πρόληψη και διαχείριση κρίσεων θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014, δηλαδή από την ημερομηνία εφαρμογής των σχετικών νέων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Για να καταστεί δυνατή η προσαρμογή των οργανώσεων παραγωγών στους νέους κανόνες όσον αφορά τις απαιτήσεις για την εξωτερική ανάθεση δραστηριοτήτων και τη δημοκρατική λογοδοσία, οι σχετικές διατάξεις θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Το άρθρο 181 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014 και, ως εκ τούτου, οι αντίστοιχες νέες διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με τον έλεγχο της ορθότητας της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας και με τις συνθήκες υπό τις οποίες απαιτείται η σύσταση εγγύησης θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 26 παράγραφος 1 προστίθενται τα ακόλουθα δεύτερο και τρίτο εδάφια:
«Η διάθεση στην αγορά διεξάγεται από την οργάνωση παραγωγών, ή υπό τον έλεγχο της οργάνωσης παραγωγών σε περίπτωση εξωτερικής ανάθεσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 27. Η δραστηριότητα αυτή περιλαμβάνει την απόφαση σχετικά με το προϊόν που πρόκειται να πωληθεί, την επιλογή του διαύλου διανομής και τη διαπραγμάτευση σχετικά με την ποσότητα και την τιμή, εκτός εάν η πώληση γίνεται μέσω πλειστηριασμού.
Οι οργανώσεις παραγωγών φυλάσσουν τα αρχεία, που περιλαμβάνουν και λογιστικά έγγραφα, τουλάχιστον επί 5 έτη, τα οποία αποδεικνύουν ότι η οργάνωση παραγωγών συγκέντρωσε την προσφορά και διέθεσε στην αγορά τα προϊόντα των μελών της, για τα οποία έχει αναγνωριστεί.»
2)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 26α:
«Άρθρο 26 a
Διάθεση της παραγωγής στην αγορά εκτός του πλαισίου της οργάνωσης παραγωγών
Εάν το επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών και εφόσον πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις που έχει καθορίσει η οργάνωση παραγωγών, οι παραγωγοί που είναι μέλη της μπορούν:
1)
να πωλούν στους καταναλωτές για την κάλυψη προσωπικών τους αναγκών, απευθείας ή εκτός των εγκαταστάσεων της εκμετάλλευσής τους, ένα καθορισμένο ποσοστό της παραγωγής ή των προϊόντων τους, το οποίο δεν υπερβαίνει το ποσοστό που καθορίζουν τα κράτη μέλη και το οποίο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10 %·
2)
να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωσή τους, ποσότητες προϊόντων οι οποίες είναι αμελητέες σε σχέση με τον όγκο της εμπορεύσιμης παραγωγής της οργάνωσής τους·
3)
να διαθέτουν στην αγορά, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από την οργάνωσή τους, προϊόντα τα οποία, λόγω των χαρακτηριστικών τους, δεν εμπίπτουν κανονικά στις εμπορικές δραστηριότητες της συγκεκριμένης οργάνωσης παραγωγών.».
3)
Το άρθρο 27 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 27
Εξωτερική ανάθεση
1. Οι δραστηριότητες για τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την εξωτερική ανάθεση σύμφωνα με το άρθρο 155 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) συνδέονται με τους στόχους των οργανώσεων παραγωγών, όπως ορίζονται στο άρθρο 152 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού και είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συλλογή, την αποθήκευση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων των μελών της οργάνωσης παραγωγών.
2. Η εξωτερική ανάθεση δραστηριότητας από μια οργάνωση παραγωγών συνεπάγεται τη σύναψη από την οργάνωση παραγωγών γραπτής εμπορικής συμφωνίας με άλλη οντότητα, μεταξύ άλλων με ένα ή περισσότερα μέλη της ή με θυγατρική, για την εκτέλεση της σχετικής δραστηριότητας. Η οργάνωση παραγωγών παραμένει υπεύθυνη για την εξασφάλιση της εκτέλεσης της δραστηριότητας αυτής, καθώς και για τον γενικό έλεγχο της διαχείρισης και την εποπτεία της εμπορικής συμφωνίας για την εκτέλεση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
3. Ο γενικός έλεγχος της διαχείρισης και η εποπτεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 πρέπει να είναι αποτελεσματικοί και να θέτουν ως όρο ότι η σύμβαση εξωτερικής ανάθεσης:
α)
παρέχει στην οργάνωση παραγωγών τη δυνατότητα να εκδίδει δεσμευτικές οδηγίες και περιλαμβάνει διατάξεις που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να καταγγείλει τη σύμβαση εάν ο πάροχος υπηρεσιών δεν πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις των συμβάσεων εξωτερικής ανάθεσης,
β)
προβλέπει λεπτομερείς όρους και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων και την υποχρεωτική υποβολή εκθέσεων, καθώς και προθεσμίες που επιτρέπουν στην οργάνωση παραγωγών να αξιολογεί και να ασκεί πραγματικό έλεγχο επί των δραστηριοτήτων που αποτελούν αντικείμενο εξωτερικής ανάθεσης.
Οι συμβάσεις εξωτερικής ανάθεσης, καθώς και οι εκθέσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), φυλάσσονται από την οργάνωση παραγωγών επί τουλάχιστον 5 έτη για τους εκ των υστέρων ελέγχους και όλα τα μέλη έχουν πρόσβαση σ' αυτές, κατόπιν σχετικού αιτήματος.
(6) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 671).»." 						
4)
Το άρθρο 31 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 31
Δημοκρατική λογοδοσία των οργανώσεων παραγωγών
1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν μέγιστο ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου και των μεριδίων συμμετοχής τα οποία μπορεί να κατέχει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε μια οργάνωση παραγωγών. Το ανώτατο ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου και των μεριδίων συμμετοχής πρέπει να είναι μικρότερο από το 50 % των συνολικών δικαιωμάτων ψήφου και από το 50 % των μεριδίων συμμετοχής. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν υψηλότερο μέγιστο ποσοστό μεριδίων συμμετοχής τα οποία μπορεί να κατέχει νομικό πρόσωπο σε οργάνωση παραγωγών, υπό την προϋπόθεση ότι αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση η κατάχρηση εξουσίας του εν λόγω νομικού προσώπου.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, στην περίπτωση οργανώσεων παραγωγών που εφαρμόζουν επιχειρησιακό πρόγραμμα στις 17 Μαΐου 2014, το μέγιστο ποσοστό μεριδίων συμμετοχής που καθορίζει το κράτος μέλος κατ' εφαρμογή του πρώτου εδαφίου εφαρμόζεται μόνο μετά το τέλος του επιχειρησιακού προγράμματος.
2. Οι αρχές των κρατών μελών διεξάγουν ελέγχους όσον αφορά τα δικαιώματα ψήφου και τις συμμετοχές, οι οποίοι περιλαμβάνουν και ελέγχους των στοιχείων ταυτότητας των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία κατέχουν τα μερίδια των μελών της οργάνωσης παραγωγών που είναι και τα ίδια νομικά πρόσωπα.
3. Όταν μια οργάνωση παραγωγών είναι σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα περιοριστικού ή απαγορευτικού χαρακτήρα όσον αφορά τα δικαιώματα μιας νομικής οντότητας να τροποποιεί, να εγκρίνει ή να απορρίπτει αποφάσεις της οργάνωσης παραγωγών.».
5)
Στο άρθρο 53 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:
«3. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών υποχρεώνει τους παραγωγούς που είναι μέλη της να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που προβλέπονται από το καταστατικό της ένωσης για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου που προβλέπεται στο άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.».
6)
Στο άρθρο 62 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:
«5. Το ανώτατο όριο για τις δαπάνες διαχείρισης και πρόληψης κρίσεων, που αναφέρεται στο άρθρο 33 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών υπολογίζεται στο επίπεδο κάθε οργάνωσης παραγωγών που είναι μέλος τους.».
7)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 89α:
«Άρθρο 89a
Αναφύτευση οπωρώνων έπειτα από υποχρεωτική εκρίζωση
Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στην εθνική τους στρατηγική την επαναφύτευση οπωρώνων, έπειτα από υποχρεωτική εκρίζωση για υγειονομικούς ή φυτοϋγειονομικούς λόγους, ως μέτρο πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, προσδιορίζουν το είδος και, εφόσον απαιτείται, τις ποικιλίες που είναι επιλέξιμες, καθώς και τους όρους σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου. Σε περίπτωση εκρίζωσης για φυτοϋγειονομικούς λόγους, τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την αναφύτευση οπωρώνων είναι σύμφωνα με την οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου (7).
Η αναφύτευση οπωρώνων δεν καλύπτει πάνω από το 20 % των συνολικών δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να καθορίσουν χαμηλότερο ποσοστό.
(7) Οδηγία 2000/29/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαΐου 2000, περί μέτρων κατά της εισαγωγής στην Κοινότητα οργανισμών επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα και κατά της εξάπλωσής τους στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ L 169 της 10.7.2000, σ. 1).»." 						
8)
Το άρθρο 114 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 114
Μη τήρηση των κριτηρίων αναγνώρισης
1. Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι μια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί κάποιο από τα κριτήρια αναγνώρισης που συνδέονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 21, 23, 26 παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 31, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός 2 μηνών από τη διαπίστωση της αδυναμίας, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρονται η διαπιστωθείσα αδυναμία, τα διορθωτικά μέτρα και οι προθεσμίες για τη λήψη των εν λόγω μέτρων, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους 4 μήνες. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται κάποια αδυναμία, τα κράτη μέλη αναστέλλουν την καταβολή της ενίσχυσης μέχρις ότου ληφθούν διορθωτικά μέτρα που να τα ικανοποιούν.
2. Η αδυναμία τήρησης των κριτηρίων αναγνώρισης, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, εντός της προθεσμίας που καθορίζει το κράτος μέλος οδηγεί στην αναστολή της αναγνώρισης της οργάνωσης παραγωγών. Το κράτος μέλος κοινοποιεί στην οργάνωση παραγωγών την περίοδο αναστολής, η οποία δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες από την ημερομηνία παραλαβής της προειδοποιητικής επιστολής από την οργάνωση παραγωγών, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό.
Κατά την περίοδο αναστολής της αναγνώρισης, η οργάνωση παραγωγών μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές της, αλλά οι πληρωμές της ενίσχυσης παρακρατούνται έως ότου αρθεί η αναστολή της αναγνώρισης. Το ετήσιο ποσό της ενίσχυσης μειώνεται κατά 2 % για κάθε ημερολογιακό μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ανεστάλη η αναγνώριση.
Η αναστολή λήγει την ημέρα διεξαγωγής του ελέγχου στο πλαίσιο του οποίου αποδεικνύεται ότι πληρούνται τα εν λόγω κριτήρια αναγνώρισης.
3. Εάν έως το τέλος της περιόδου αναστολής που ορίζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους δεν πληρούνται τα σχετικά κριτήρια, το κράτος μέλος ανακαλεί την αναγνώριση, με ισχύ από την ημερομηνία κατά την οποία άρχισαν να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις της αναγνώρισης, ή, εάν δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η εν λόγω ημερομηνία, από την ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό, δεν καταβάλλεται το υπόλοιπο ποσό της ενίσχυσης και ανακτάται η αχρεωστήτως καταβληθείσα ενίσχυση.
4. Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι κάποια οργάνωση παραγωγών δεν τηρεί οποιοδήποτε εκ των κριτηρίων αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, πλην εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, αποστέλλει στην εν λόγω οργάνωση παραγωγών, το αργότερο εντός 2 μηνών από την ημερομηνία της διαπίστωσης, συστημένη προειδοποιητική επιστολή στην οποία αναφέρει τη διαπιστωθείσα αδυναμία, τα διορθωτικά μέτρα και τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να ληφθούν τα εν λόγω μέτρα, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους 4 μήνες.
5. Η παράλειψη λήψης των διορθωτικών μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 εντός της προθεσμίας που τάσσει το κράτος μέλος έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή των πληρωμών και τη μείωση του ετήσιου ποσού της ενίσχυσης κατά 1 % για κάθε ημερολογιακό μήνα μετά τη λήξη της εν λόγω χρονικής περιόδου, με την επιφύλαξη της εφαρμογής οριζόντιας εθνικής νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως προβλέπει την αναστολή της εν λόγω δράσης μετά την κίνηση νομικής διαδικασίας σχετικά με το θέμα αυτό.
6. Ωστόσο, όταν μία οργάνωση παραγωγών παρέχει στο κράτος μέλος στοιχεία που αποδεικνύουν ότι, λόγω φυσικών καταστροφών, δυσμενών καιρικών φαινομένων, ασθενειών ή προσβολής από επιβλαβείς οργανισμούς, παρόλο που έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα για την πρόληψη των κινδύνων, δεν είναι σε θέση να τηρήσει τα κριτήρια αναγνώρισης που προβλέπονται στο άρθρο 154 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, το κράτος μέλος μπορεί, για το εν λόγω έτος, να παρεκκλίνει από την ελάχιστη ποσότητα ή αξία εμπορεύσιμης παραγωγής για την εν λόγω οργάνωση παραγωγών.
7. Σε περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζονται οι παράγραφοι 1, 2, 4 και 5, τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε πληρωμές μετά την προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 70 εφόσον είναι αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Ωστόσο, οι πληρωμές αυτές δεν είναι δυνατόν να διενεργηθούν μετά τις 15 Οκτωβρίου του δεύτερου έτους που έπεται του έτους εφαρμογής του προγράμματος.».
9)
Το άρθρο 137 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 137
Βάση της τιμής εισόδου
1. Το άρθρο 181 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 εφαρμόζεται στα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI.
2. Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α προσδιορίζεται με τη συναλλακτική αξία που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και η εν λόγω δασμολογητέα αξία υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % το κατ' αποκοπή ποσό που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ως κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής τη στιγμή της υποβολής της διασάφησης για τη θέση των προϊόντων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να προβεί στη σύσταση της εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93. Προς τον σκοπό αυτό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού, στον οποίο είναι δυνατό τελικά να υπόκεινται τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XVI μέρος Α, είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα οφειλόταν εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής.
Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής είναι υψηλότερη από τις τιμές εισόδου που απαριθμούνται στο παράρτημα 2 του τμήματος I του μέρους III του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου (8), και εφόσον ο διασαφιστής ζητεί την άμεση βεβαίωση του ποσού των δασμών στους οποίους είναι δυνατό να υπόκεινται τελικά τα εμπορεύματα, αντί να προβεί στη σύσταση της εν λόγω εγγύησης.
3. Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα XVI μέρος Α υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ο δασμός αφαιρείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας προβαίνει στη σύσταση εγγύησης που αναφέρεται στο άρθρο 248 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93, η οποία είναι ίση με το ποσό του δασμού τον οποίο θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την εφαρμοστέα κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής.
4. Η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων που εισάγονται επί παρακαταθήκη καθορίζεται απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 και, για τον σκοπό αυτόν, εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια των περιόδων ισχύος η κατ' αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 136.
5. Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού. Η μη τήρηση μιας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της συσταθείσας εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 6.
Η συσταθείσα εγγύηση αποδεσμεύεται στον βαθμό που προσκομίζονται αποδείξεις σχετικά με τους όρους διάθεσης, κατά τρόπο ικανοποιητικό για τις τελωνειακές αρχές. Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
Προκειμένου να αποδειχθεί ότι η παρτίδα διατέθηκε σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει, πέραν του τιμολογίου, όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που αφορούν τη μεταφορά, την ασφάλιση, τον χειρισμό και την αποθήκευση της παρτίδας.
Σε περίπτωση που, βάσει των προδιαγραφών εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 3, απαιτείται να αναφέρεται στη συσκευασία η ποικιλία προϊόντος ή ο εμπορικός τύπος των οπωροκηπευτικών, η ποικιλία προϊόντος ή ο εμπορικός τύπος των οπωροκηπευτικών που αποτελούν τμήμα της παρτίδας αναφέρεται στα έγγραφα που αφορούν τη μεταφορά, στα τιμολόγια και στο δελτίο παράδοσης.
6. Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πρώτο εδάφιο δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.
Εάν, στο πλαίσιο ελέγχου, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών διαπιστώσουν ότι δεν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος άρθρου, προβαίνουν στην είσπραξη των οφειλόμενων δασμών σύμφωνα με το άρθρο 220 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92. Για τον καθορισμό του ποσού των προς είσπραξη δασμών ή του προς είσπραξη υπολοίπου, λαμβάνεται υπόψη το τρέχον επιτόκιο, αρχής γενομένης από την ημερομηνία θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος έως εκείνη της είσπραξης. Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατά τις συναλλαγές ανάκτησης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
(8) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1).»." 						
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος έχει εγκρίνει επιχειρησιακό πρόγραμμα σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 πριν από τις 20 Ιανουαρίου 2014, το εν λόγω επιχειρησιακό πρόγραμμα θεωρείται ότι έχει εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.
Με την επιφύλαξη των άρθρων 65 και 66 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, κατόπιν σχετικής αίτησης οργάνωσης παραγωγών, τα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 μπορούν:
α)
να συνεχίσουν να εφαρμόζονται έως τη λήξη τους·
β)
να τροποποιηθούν ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013· ή
γ)
να αντικατασταθούν από νέα επιχειρησιακά προγράμματα που έχουν εγκριθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 1 παράγραφοι 6 και 7 και το άρθρο 2 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Το άρθρο 1 παράγραφος 9 εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 2014.
Το άρθρο 1 σημεία 3 και 4 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.