ROZHODNUTÍ RADY č. 377/2014/EU
ze dne 12. června 2014
o dani AIEM uplatňované na Kanárských ostrovech
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle článku 349 Smlouvy o fungování Evropské unie Rada s ohledem na strukturální sociální a hospodářskou situaci nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována jejich odlehlostí, ostrovní povahou, malou rozlohou, složitým povrchem a podnebím a hospodářskou závislostí na malém množství produktů, přijímá konkrétní opatření zaměřená zejména na vytvoření podmínek pro uplatnění Smluv v těchto regionech, včetně společných politik.
(2)
Je proto třeba přijmout konkrétní opatření s cílem stanovit podmínky pro uplatnění Smlouvy o fungování EU v těchto regionech. Tato opatření musí brát v úvahu zvláštní charakter a omezení nejvzdálenějších regionů, aniž by narušila integritu a soudržnost právního řádu Unie, který zahrnuje i vnitřní trh a společné politiky.
(3)
Nejvýznačnějším znevýhodněním zjištěným na Kanárských ostrovech je závislost hospodářství Kanárských ostrovů na odvětví služeb, zejména turistického ruchu, a malý podíl průmyslu na HDP Kanárských ostrovů.
(4)
Na druhém místě je izolovanost souostroví, která brání volnému pohybu osob, zboží a služeb. Zvyšuje se závislost na některých typech dopravy, letecké a námořní, protože tyto obory dopravy ještě nebyly plně liberalizovány. Kromě toho jsou výrobní náklady vyšší, protože tyto typy dopravy jsou méně efektivní a nákladnější než silniční nebo železniční doprava.
(5)
Tato izolovanost se projevuje i ve vyšších výrobních nákladech v důsledku závislosti na surovinách a energii, nutnosti vytvářet zásoby a obtížích ovlivňujících dodávky výrobních zařízení.
(6)
Malý rozsah trhu a nízká úroveň vývozní činnosti, zeměpisná roztříštěnost souostroví a nutnost zachování diverzifikovaných, avšak malých výrobních oborů splňujících požadavky malého trhu omezují možností úspor z rozsahu.
(7)
V mnoha případech je obtížnější nebo nákladnější zajistit specializované služby a údržbu a školení pro vedoucí a technické pracovníky nebo zadávat zakázky a podporovat hospodářskou expanzi mimo hranice trhu Kanárských ostrovů. Úzký rozsah metod distribuce vede k vytváření nadměrných zásob.
(8)
Pokud jde o životní prostředí, odstraňování průmyslových odpadů a zpracování toxického odpadu zvyšují náklady na ochranu životního prostředí. Růst těchto nákladů je způsoben skutečností, že neexistují recyklační závody, s výjimkou těch, které jsou určeny pro konkrétní produkty, odpad musí být převážen na pevninu a toxické odpady musí být zpracovány mimo Kanárské ostrovy.
(9)
Na základě výše uvedených informací a oznámení španělských orgánů Komisi ze dne 4. března 2013 by měla být prodloužena platnost povolení k uplatnění daně vztahující se na seznam výrobků, pro které platí osvobození od daně pro místní produkty.
(10)
Rozhodnutím Rady 2002/546/ES (1), přijatým na základě článku 299 Smlouvy o ES, bylo Španělsku do 31. prosince 2011 povoleno uplatňovat osvobození od daně nebo její snížení, označované jako „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias“ (AIEM), u některých produktů, které byly vyprodukovány na Kanárských ostrovech. Seznam produktů, na které se vztahuje výše uvedené osvobození od daně nebo její snížení, je uveden v příloze uvedeného rozhodnutí. Rozdíl ve zdanění produktů z místní produkce a ostatních produktů nesmí podle druhu produktu překročit 5, 15 nebo 25 procentních bodů.
(11)
Rozhodnutí Rady č. 895/2011/EU (2) změnilo rozhodnutí 2002/546/ES a prodloužilo dobu jeho použitelnosti do 31. prosince 2013.
(12)
Rozhodnutí Rady č. 1413/2013/EU (3) opět změnilo rozhodnutí Rady 2002/546/ES a prodloužilo dobu jeho použitelnosti do 30. června 2014.
(13)
Daň AIEM slouží cíli autonomního rozvoje průmyslové výroby a diverzifikace hospodářství Kanárských ostrovů.
(14)
Maximální výše osvobození, které mohou být uplatněny na dané průmyslové výrobky, se liší podle odvětví a podle produktů v rozpětí od 5 % do 15 %.
(15)
Maximální výše osvobození, kterou lze uplatnit na konečné tabákové výrobky, je však vyšší, neboť odvětví tabáku je výjimečný případ. Tabákový průmysl, který dříve na Kanárských ostrovech zaznamenal velký rozmach, po několik let významně upadá. Příčinou poklesu místní produkce tabáku na Kanárských ostrovech jsou tradiční znevýhodnění související s ostrovní povahou, jak jsou uvedena výše. Existují důvody pro zachování výrazného osvobození tabáku. Osvobození od daně je v přímé souvislosti s cílem udržet produkci na Kanárských ostrovech.
(16)
Cíle na podporu socioekonomického rozvoje Kanárských ostrovů se odrážejí na vnitrostátní úrovni v účelu daně a rozdělování příjmů, které vytváří. Začlenění příjmů z této daně do zdrojů hospodářského a daňového systému Kanárských ostrovů a jeho použití v rámci strategie hospodářského a sociálního rozvoje, včetně podpory místních činností, je zákonnou povinností.
(17)
Osvobození od daně AIEM nebo její snížení se má použít po dobu 6,5 roku. Bude však nutné vyhodnotit výsledky tohoto osvobození a snížení. Španělské orgány by proto měly předložit Komisi nejpozději do 30. září 2017 zprávu o uplatňování osvobození od daně AIEM či jejího snížení za účelem ověření dopadu přijatých opatření a jejich přínosu pro podporu nebo zachování místních hospodářských činností, přičemž se vezme v úvahu znevýhodnění postihující nejvzdálenější regiony. Na tomto základě budou oblast působnosti a osvobození povolené podle pravidel Unie případně pozměněny.
(18)
Daňové zvýhodnění související s AIEM musí zůstat přiměřené, aby nebyla narušena integrita a soudržnost právního řádu Unie, včetně ochrany hospodářské soutěže na vnitřním trhu a politiky státní podpory před vlivy, které by je mohly ohrozit.
(19)
Tímto rozhodnutím není dotčeno možné použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Odchylně od článků 28, 30 a 110 Smlouvy o fungování EU se španělským orgánům povoluje do 31. prosince 2020 stanovit v případě produktů uvedených v příloze, které byly vyprodukovány na Kanárských ostrovech, úplné osvobození od daně nebo částečné snížení daně označované jako „Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancias en las Islas Canarias“ (AIEM). Tato osvobození nebo snížení musí být součástí strategie hospodářského a sociálního rozvoje Kanárských ostrovů a musí přispívat k podpoře místních činností.
2. Uplatňování úplných osvobození nebo snížení uvedených v odstavci 1 nesmí vést k rozdílům vyšším než:
a)
5 % u produktů uvedených v příloze v oddílu A;
b)
10 % u produktů uvedených v příloze v oddílu B;
c)
15 % u produktů uvedených v příloze v oddílu C;
d)
25 % u produktů uvedených v příloze v oddílu D. Španělské orgány však mohou stanovit minimální daň z cigaret, která nesmí být vyšší než 18 EUR z 1 000 cigaret a kterou lze uplatnit pouze tehdy, pokud je daň AIEM vyplývající z uplatnění obecných druhů zdanění nižší než tato hodnota.
Článek 2
Španělské orgány předloží Komisi do 30. září 2017 zprávu o uplatňování opatření uvedených v článku 1 za účelem ověření dopadu přijatých opatření a jejich přínosu pro podporu nebo zachování místních hospodářských činností, přičemž se vezme v úvahu znevýhodnění postihující nejvzdálenější regiony.
Na tomto základě Komise předloží Radě zprávu obsahující úplnou analýzu hospodářských a sociálních aspektů a případně návrh na změnu ustanovení tohoto rozhodnutí.
Článek 3
Toto rozhodnutí se použije od 1. července 2014.
Článek 4
Toto rozhodnutí je určeno Španělskému království.
V Lucemburku dne 12. června 2014.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 377/2014/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 12ης Ιουνίου 2014
όσον αφορά τον φόρο AIEM που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 349,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 349 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική κοινωνική και οικονομική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, που επιδεινώνεται από τη μεγάλη απόσταση, τον νησιωτικό χαρακτήρα, τη μικρή έκταση, τη δύσκολη μορφολογία και κλίμα, και την οικονομική εξάρτηση όσον αφορά έναν μικρό αριθμό προϊόντων, θεσπίζει ειδικά μέτρα αποσκοπούντα ιδίως στον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής των Συνθηκών στις περιοχές αυτές, συμπεριλαμβανομένων κοινών πολιτικών.
(2)
Κρίνεται συνεπώς σκόπιμο να θεσπιστούν ειδικά μέτρα με στόχο, ειδικότερα, τον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της ΣΛΕΕ στις περιοχές αυτές. Τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς των περιοχών αυτών, χωρίς ωστόσο να υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της ενωσιακής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών.
(3)
Μεταξύ των μειονεκτημάτων που έχουν εντοπιστεί στις Καναρίους Νήσους αναφέρεται κατά πρώτον η κυριαρχία του τομέα των υπηρεσιών, ιδίως του τουρισμού, καθώς και η χαμηλή συμμετοχή του βιομηχανικού τομέα στο ΑΕγχΠ των Καναρίων Νήσων.
(4)
Κατά δεύτερο λόγο, διαπιστώθηκε ότι η νησιωτική απομόνωση παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τρόπους μεταφοράς, όπως οι αεροπορικές και οι θαλάσσιες, είναι αυξημένη δεδομένου ότι πρόκειται για τρόπους μεταφοράς οι οποίοι δεν έχουν ακόμη ελευθερωθεί πλήρως. Το κόστος παραγωγής επίσης είναι αυξημένο διότι οι εν λόγω τρόποι μεταφοράς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι απ' ό,τι οι οδικές ή σιδηροδρομικές μεταφορές.
(5)
Άλλη συνέπεια της απομόνωσης είναι το αυξημένο κόστος παραγωγής το οποίο οφείλεται επίσης στην εξάρτηση σε ό,τι αφορά τις πρώτες ύλες και την ενέργεια, στην υποχρέωση αποθεματοποίησης και στις δυσκολίες προμήθειας εξοπλισμού παραγωγής.
(6)
Οι δυνατότητες οικονομιών κλίμακας είναι περιορισμένες λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς και της περιορισμένης εξαγωγικής δραστηριότητας, του γεωγραφικού κατακερματισμού του αρχιπελάγους και της υποχρέωσης να διατηρούνται κλάδοι παραγωγής, διαφοροποιημένοι μεν, περιορισμένοι όμως κατ' όγκον, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας μικρής αγοράς.
(7)
Η απόκτηση ειδικευμένων υπηρεσιών και υπηρεσιών συντήρησης, καθώς και η κατάρτιση των στελεχών και των τεχνικών των επιχειρήσεων ή οι δυνατότητες υπεργολαβίας συχνά είναι πιο περιορισμένες ή δαπανηρότερες, όπως και η προώθηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης έξω από την αγορά των Καναρίων Νήσων. Εξάλλου, οι περιορισμένοι τρόποι διανομής συνεπάγονται υπερβολικά αποθέματα.
(8)
Στον τομέα του περιβάλλοντος η εξάλειψη των βιομηχανικών καταλοίπων και η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων συνεπάγονται υψηλότερο περιβαλλοντικό κόστος. Το κόστος αυτό είναι υψηλότερο επειδή δεν υπάρχουν εργοστάσια ανακύκλωσης, εκτός για ορισμένα προϊόντα, και επειδή τα κατάλοιπα διοχετεύονται προς την ηπειρωτική χώρα, ή επειδή η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων γίνεται εκτός των Καναρίων Νήσων.
(9)
Βάσει όλων αυτών των στοιχείων και της κοινοποίησης των ισπανικών αρχών προς την Επιτροπή στις 4 Μαρτίου 2013, είναι σκόπιμο να ανανεωθεί η άδεια επιβολής φόρου σε μια σειρά βιομηχανικών προϊόντων για τα οποία μπορεί να προβλεφθούν απαλλαγές προς όφελος της τοπικής παραγωγής.
(10)
Με την απόφαση 2002/546/ΕΚ του Συμβουλίου (1), η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 299 της Συνθήκης ΕΚ, εξουσιοδοτήθηκε αρχικά η Ισπανία να εφαρμόσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, απαλλαγές ή μειώσεις του καλούμενου φόρου ”Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (εφεξής ”AIEM”) για ορισμένα προϊόντα που παράγονται στις Καναρίους Νήσους. Στο παράρτημα της προαναφερθείσας απόφασης παρατίθεται ο κατάλογος των προϊόντων στα οποία μπορούν να εφαρμόζονται οι απαλλαγές και οι μειώσεις φόρου. Ανάλογα με τα προϊόντα, η διαφορά φορολόγησης μεταξύ των προϊόντων που παράγονται επιτόπου και των λοιπών προϊόντων δεν δύναται να υπερβαίνει τις 5, 15 ή 25 εκατοστιαίες μονάδες.
(11)
Με την απόφαση αριθ. 895/2011/ΕΕ του Συμβουλίου (2) τροποποιήθηκε η απόφαση 2002/546/ΕΚ ώστε να παραταθεί η περίοδος εφαρμογής της έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.
(12)
Με την απόφαση αριθ. 1413/2013/ΕΕ του Συμβουλίου (3) τροποποιήθηκε εκ νέου η απόφαση 2002/546/ΕΚ του Συμβουλίου ώστε να παραταθεί η περίοδος εφαρμογής της έως τις 30 Ιουνίου 2014.
(13)
Ο φόρος AIEM είναι ένα μέσο που εξυπηρετεί το στόχο της αυτόνομης ανάπτυξης των βιομηχανικών κλάδων παραγωγής στις Καναρίους Νήσους και της διαφοροποίησης της οικονομίας τους.
(14)
Οι μέγιστες απαλλαγές που μπορούν να προβλεφθούν για τα συγκεκριμένα βιομηχανικά προϊόντα κυμαίνονται, ανάλογα με τους τομείς και τα προϊόντα, από 5 μέχρι 15 %.
(15)
Η μέγιστη απαλλαγή για τα τελικά προϊόντα του καπνού είναι ωστόσο υψηλότερη, διότι ο τομέας του καπνού αποτελεί εξαιρετική περίπτωση. Πράγματι, η καπνοβιομηχανία, η οποία γνώρισε σημαντική ανάπτυξη στις Καναρίους Νήσους, τα τελευταία χρόνια διέρχεται φάση έντονης ύφεσης. Τα προαναφερόμενα συνήθη μειονεκτήματα του νησιωτικού χαρακτήρα αποτελούν βέβαια την κύρια αιτία της πτώσης της τοπικής παραγωγής καπνού. Η διατήρηση της ουσιαστικής απαλλαγής για τον τομέα του καπνού είναι δικαιολογημένη. Πράγματι, αυτή η φοροαπαλλαγή βρίσκεται σε άμεση σχέση με τον στόχο της διατήρησης μιας παραγωγικής δραστηριότητας στις Καναρίους Νήσους.
(16)
Ο στόχος της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων σε εθνικό επίπεδο διασφαλίζεται με τον καθορισμό ειδικού προορισμού όσον αφορά τα έσοδα από τον φόρο AIEM. Η ενσωμάτωση των εσόδων εκ του φόρου στα έσοδα του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των Καναρίων Νήσων και η διάθεσή τους για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των Καναρίων Νήσων, μέσω της στήριξης της τοπικής παραγωγής, συνιστά νομική υποχρέωση.
(17)
Οι απαλλαγές ή οι μειώσεις του φόρου ΑΙΕΜ θα πρέπει να ισχύσουν για εξήμισυ έτη. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους. Συνεπώς, οι ισπανικές αρχές πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2017, έκθεση περί της εφαρμογής των απαλλαγών ή μειώσεων ώστε να εξακριβωθεί η επίπτωση των λαμβανομένων μέτρων, καθώς και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβανομένων υπόψη των μειονεκτημάτων που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές. Σε αυτή τη βάση, το πεδίο εφαρμογής και οι επιτρεπόμενες απαλλαγές δυνάμει των ενωσιακών κανόνων θα επανεξετάζονται, κατά περίπτωση.
(18)
Το φορολογικό πλεονέκτημα που προσφέρει ο AIEM πρέπει να παραμείνει αναλογικό ώστε να μην υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της έννομης τάξης της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων της εξασφάλισης του ανόθευτου ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και των πολιτικών για τις κρατικές ενισχύσεις.
(19)
Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την ενδεχόμενη εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
1. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 28, 30 και 110 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ισπανικές αρχές εξουσιοδοτούνται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2020, να προβλέψουν, για τα προϊόντα τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα και τα οποία παράγονται επιτόπου στις Καναρίους Νήσους, πλήρεις απαλλαγές ή μειώσεις του φόρου «Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancias en las islas Canarias (AIEM)». Οι απαλλαγές ή μειώσεις αυτές πρέπει να ενταχθούν στα πλαίσια της στρατηγικής οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων και να συμβάλουν στην προώθηση των τοπικών δραστηριοτήτων.
2. Η εφαρμογή των πλήρων απαλλαγών ή των μειώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να οδηγήσει σε διαφορές που θα υπερβαίνουν:
α)
το 5 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Α·
β)
το 10 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Β·
γ)
το 15 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Γ·
δ)
το 25 % για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα, τμήμα Δ. Ωστόσο, οι ισπανικές αρχές μπορούν να καθορίσουν, για τα τσιγάρα, ελάχιστο φόρο ανώτατου ύψους 18 ευρώ ανά 1 000 τσιγάρα, ο οποίος θα εφαρμόζεται μόνον εάν ο φόρος ΑΙΕΜ που απορρέει από την εφαρμογή των γενικών τύπων φορολογίας είναι κατώτερος αυτού του ποσού.
Άρθρο 2
Οι ισπανικές αρχές υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, έκθεση εφαρμογής των μέτρων του άρθρου 1, για να εξακριβωθεί η επίπτωση των λαμβανομένων μέτρων και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιοχές.
Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση με πλήρη οικονομική και κοινωνική ανάλυση, και, ενδεχομένως, πρόταση προσαρμογής των διατάξεων της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2014.
Άρθρο 4
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας.
Λουξεμβούργο, 12 Ιουνίου 2014.