SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2014/94/EU
ze dne 22. října 2014
o zavádění infrastruktury pro alternativní paliva
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 91 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Komise se ve svém sdělení ze dne 3. března 2010 nazvaném „Evropa 2020: Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“ zaměřuje na zvyšování konkurenceschopnosti a energetické bezpečnosti účinnějším využíváním zdrojů a energie.
(2)
Bílá kniha Komise ze dne 28. března 2011 nazvaná „Plán jednotného evropského dopravního prostoru - vytvoření konkurenceschopného dopravního systému účinně využívajícího zdroje“ vyzvala ke snížení závislosti dopravy na ropě. Tohoto snížení má být dosaženo řadou politických iniciativ, mimo jiné vypracováním udržitelné strategie alternativních paliv a vytvořením odpovídající infrastruktury. V bílé knize Komise rovněž navrhla snížení emisí skleníkových plynů v dopravě do roku 2050 o 60 % v porovnání s úrovněmi v roce 1990.
(3)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (4) stanoví cíl 10 % tržního podílu pohonných hmot z obnovitelných zdrojů.
(4)
Na základě konzultací se zúčastněnými stranami a odborníky z členských států, jakož i odborných analýz zohledněných ve sdělení Komise ze dne 24. ledna 2013 nazvaném „Čisté zdroje energie pro dopravu: Evropská strategie pro alternativní paliva“, byly v současnosti jako hlavní alternativní paliva, která vykazují potenciál pro dlouhodobou náhradu ropy, určeny elektřina, vodík, biopaliva, zemní plyn a zkapalněný ropný plyn (LPG), a to rovněž s ohledem na možnost jejich souběžného a kombinovaného používání, například v systémech technologie dvojího spalování.
(5)
Zdroji energie se rozumějí všechny alternativní zdroje energie pro dopravu, jako je elektřina a vodík, z nichž není energie uvolňována spalováním ani oxidací bez spalování.
(6)
Syntetická paliva nahrazující motorovou naftu, benzin a palivo pro letecké turbínové motory lze vyrábět z různých výchozích surovin přeměnou biomasy, zemního plynu, uhlí nebo plastových odpadů na kapalná paliva, methan a dimethylether (DME). Syntetická parafinická naftová paliva, jako jsou hydrogenačně upravené rostlinné oleje (HVO) a motorová nafta vyrobená Fischer-Tropschovou syntézou, jsou zastupitelná a mohou být přimíchávána do fosilní motorové nafty ve velmi vysokém poměru nebo mohou být používána čistá ve všech stávajících nebo budoucích vozidlech konstruovaných na pohon motorovou naftou. Proto mohou být tato paliva distribuována, skladována a využívána za pomoci stávající infrastruktury. Syntetická paliva nahrazující benzin, jako jsou methanol a jiné alkoholy, mohou být míchána s benzinem a lze je po menších úpravách technicky využívat současnými technologiemi vozidel. Methanol lze využívat rovněž ve vnitrozemské i pobřežní lodní dopravě. Syntetická a parafinická paliva mohou snížit využívání zdrojů ropy v dodávkách energie pro dopravu.
(7)
LPG je alternativním palivem vyráběným zpracováním zemního plynu a rafinací ropy, s menší uhlíkovou stopou a značně nižšími emisemi znečišťujících látek, než je tomu u konvenčních paliv. Pokud jde o bio-LPG získávaný z různých zdrojů biomasy, očekává se, že se stane ve střednědobém a dlouhodobém horizontu životaschopnou technologií. LPG je možno využít v silniční dopravě (pro osobní a nákladní vozidla) pro všechny vzdálenosti. Lze jej využívat rovněž ve vnitrozemské i pobřežní lodní dopravě. Infrastruktura LPG je poměrně dobře rozvinutá a zahrnuje značné množství již funkčních plnicích stanic v Unii (přibližně 29 000). Rozmístění těchto plnicích stanic však není rovnoměrné a v řadě zemí je jejich počet nízký.
(8)
Aniž je dotčena definice alternativních paliv v této směrnici, je třeba zdůraznit, že existují další druhy čistých paliv, jež představují potenciální alternativy k palivům fosilním. Při výběru nových druhů alternativních paliv by se měly zvažovat slibné výsledky výzkumu a vývoje. Měly by být vytvořeny normy a právní předpisy, které neupřednostňují žádný konkrétní druh technologie, aby v oblasti alternativních paliv a zdrojů energie nebyl předem omezován další vývoj.
(9)
Ve zprávě skupiny na vysoké úrovni CARS 21 ze dne 6. června 2012 se uvádí, že absence celounijní harmonizované infrastruktury pro alternativní paliva brání tržnímu zavedení vozidel využívajících alternativní paliva a opožďuje jejich přínosy pro životní prostředí. Komise ve svém sdělení ze dne 8. listopadu 2012 nazvaném „2020: Akční plán pro konkurenceschopný a udržitelný automobilový průmysl v Evropě“ přijala hlavní doporučení zprávy skupiny na vysoké úrovni CARS 21 a na jejich základě předložila akční plán. Tato směrnice je jedním z klíčových opatření týkajících se infrastruktury pro alternativní paliva oznámených Komisí.
(10)
Mělo by se zamezit tříštění vnitřního trhu plynoucí z nekoordinovaného zavádění alternativních paliv na trh. Koordinované rámce politiky všech členských států by proto měly poskytnout dlouhodobou jistotu nezbytnou pro soukromé i veřejné investice do technologií vozidel a paliv a budování infrastruktury a posloužit tak dvojímu cíli - minimalizaci závislosti dopravy na ropě a omezení dopadu dopravy na životní prostředí. Členské státy by proto měly zřídit vnitrostátní rámce politiky uvádějící jejich vnitrostátní obecné a specifické cíle a podporující akce pro rozvoj trhu s alternativními palivy, včetně zavedení nezbytné infrastruktury, která má být vybudována, a to v úzké spolupráci s regionálními a místními orgány a s dotčeným průmyslovým odvětvím, při zohlednění potřeb malých a středních podniků. Bude-li to zapotřebí, měly by členské státy na regionální nebo makroregionální úrovni spolupracovat s dalšími sousedními členskými státy prostřednictvím konzultací nebo společných rámců politiky, zejména tam, kde je nutná kontinuita pokrytí infrastrukturou pro alternativní paliva přes státní hranice nebo výstavba nové infrastruktury v blízkosti hranic, včetně různých možností nediskriminačního přístupu pro dobíjecí a plnicí stanice. Koordinace těchto vnitrostátních rámců politiky a jejich soudržnost na úrovni Unie by měla být podpořena spoluprací mezi členskými státy a posuzováním a podáváním zpráv Komisí. S cílem usnadnit členským státům podávání zpráv obsahujících informace stanovené v příloze I by Komise měla přijmout nezávazné pokyny.
(11)
Je nezbytné přijmout koordinovaný přístup za účelem plnění dlouhodobých energetických potřeb všech druhů dopravy. Politiky by měly vycházet především z využívání alternativních paliv se zaměřením na zvláštní potřeby jednotlivých druhů dopravy. Při vypracovávání vnitrostátních rámců politiky by měly být zohledněny potřeby různých druhů dopravy provozovaných na území dotčeného členského státu, včetně těch, pro něž jsou dostupné jen omezené alternativy fosilních paliv.
(12)
Komise by měla prostřednictvím výměny informací a osvědčených postupů mezi členskými státy usnadnit rozvíjení a provádění vnitrostátních rámců politiky jednotlivých členských států.
(13)
Za účelem podpory alternativních paliv a rozvoje související infrastruktury mohou vnitrostátní rámce politiky zahrnovat více plánů, strategií nebo jiných dokumentů plánování, jež jsou vypracovány samostatně nebo integrovaně či v jiné podobě, a to na správní úrovni určené členskými státy.
(14)
Pro opatření Unie a členských států na podporu infrastruktury pro alternativní paliva by měla být způsobilá paliva zařazená do vnitrostátních rámců politiky, aby se veřejná podpora zaměřila na koordinovaný rozvoj vnitřního trhu k dosažení mobility na úrovni Unie s využitím vozidel a plavidel konstruovaných na pohon alternativními palivy.
(15)
Tato směrnice by neměla vytvořit další finanční zátěž pro členské státy nebo regionální a místní orgány. Členské státy by měly mít možnost tuto směrnici provést využitím široké škály regulačních i jiných pobídek a opatření v úzké spolupráci se subjekty soukromého sektoru, které by měly při podpoře rozvoje infrastruktury pro alternativní paliva plnit klíčovou úlohu.
(16)
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1316/2013 (5) může být rozvoj nových technologií a inovací, zejména v zájmu dekarbonizace dopravy, financován Unií. Uvedené nařízení rovněž umožňuje, aby na opatření, která využívají synergie mezi alespoň dvěma odvětvími, na něž se vztahuje (tedy doprava, energetika a telekomunikace), byly poskytnuty další finanční prostředky. Komisi je dále nápomocen Koordinační výbor pro Nástroj pro propojení Evropy s cílem koordinovat pracovní programy, aby se ve snaze plně využít výhod možných synergií mezi těmito odvětvími umožnily víceodvětvové výzvy k podávání návrhů. Nástroj pro propojení Evropy by proto přispěl k zavádění infrastruktury pro alternativní paliva.
(17)
Podporu pro výzkum a inovace týkající se vozidel na alternativní pohon a související infrastruktury poskytne také rámcový program Horizont 2020, zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1291/2013 (6), zejména prostřednictvím specifické společenské výzvy „Inteligentní, ekologická a integrovaná doprava“. Tento specifický zdroj financování by měl rovněž přispět k rozvíjení infrastruktury alternativních paliv a měl by být plnohodnotně považován za další příležitost pro zajištění udržitelného trhu v oblasti mobility v celé Unii.
(18)
Pro stimulaci investic do udržitelné dopravy a podporu zavádění souvislé sítě infrastruktury pro alternativní paliva v Unii by Komise a členské státy měly podporovat opatření zaměřená na vnitrostátní a regionální rozvoj v této oblasti. Měly by podporovat výměnu osvědčených postupů při zavádění a řízení infrastruktury pro alternativní paliva mezi místními a regionálními iniciativami rozvoje a za tímto účelem by měly podporovat využívání evropských strukturálních a investičních fondů, zejména Evropského fondu pro regionální rozvoj a Fondu soudržnosti.
(19)
Opatření na podporu infrastruktury pro alternativní paliva by měla být prováděna v souladu s pravidly pro státní podporu stanovenými Smlouvou o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“). Členské státy mohou považovat za nutné podpořit v souladu s platnými pravidly pro státní podporu ty subjekty, kterých se tato směrnice týká. Veškerá vnitrostátní opatření na podporu infrastruktury pro alternativní paliva oznámená Komisi by měla být posouzena bezodkladně.
(20)
Hlavní směry pro transevropské dopravní sítě (TEN-T) uznávají, že alternativní paliva alespoň částečně nahrazují zdroje fosilní ropy v dodávce energie do dopravy, přispívají k její dekarbonizaci a zvyšují environmentální výkonnost odvětví dopravy. Hlavní směry pro TEN-T požadují ohledně nových technologií a inovací, aby TEN-T umožnily dekarbonizaci u všech druhů dopravy prostřednictvím podněcování energetické účinnosti, zaváděním alternativních pohonných systémů a poskytováním odpovídající infrastruktury. Hlavní směry pro TEN-T rovněž požadují, aby vnitrozemské i námořní přístavy, letiště a silnice hlavní sítě zřízené nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1315/2013 (7) (dále jen „hlavní síť TEN-T“) zajistily dostupnost alternativních čistých paliv. V rámci Nástroje pro propojení Evropy činí nástroje pro financování TEN-T zavádění těchto nových technologií a inovací na hlavní síti TEN-T, včetně infrastruktury pro alternativní čistá paliva, způsobilým pro granty. Na zavádění infrastruktury pro alternativní čistá paliva na širší komplexní síti bude možno získat finanční pomoc z Nástroje pro propojení Evropy v podobě zadávání zakázek a finančních nástrojů, jako jsou projektové dluhopisy.
(21)
Biopaliva, jak jsou definována ve směrnici 2009/28/ES, jsou v současnosti nejvýznamnějším druhem alternativních paliv - jejich podíl na celkovém množství paliv spotřebovaném v dopravě Unie v roce 2011 představoval 4,7 %. Pokud jsou vyráběna udržitelným způsobem, mohou rovněž přispět k podstatnému snížení celkového objemu emisí CO2. Mohla by poskytovat čistou energii všem druhům dopravy.
(22)
Nedostatečný harmonizovaný rozvoj infrastruktury pro alternativní paliva v celé Unii brání vzniku úspor z rozsahu na straně nabídky i mobilitě v celé Unii na straně poptávky. Je třeba vybudovat nové sítě infrastruktury, například pro elektřinu, zemní plyn (zkapalněný zemní plyn (LNG) a stlačený zemní plyn (CNG)) a případně vodík. Je důležité vzít na vědomí jednotlivé fáze vývoje každé technologie paliv a s ní spojené infrastruktury, včetně vyspělosti obchodních modelů pro soukromé investory, dostupnosti alternativních paliv a jejich přijetí uživateli. Je třeba zajistit technologickou neutralitu a vnitrostátní rámce politiky by měly řádně zohlednit požadavek na podporu komerčního vývoje alternativních paliv. Navíc by při vypracovávání vnitrostátních rámců politiky měla být zohledněna hustota zalidnění a zeměpisné charakteristiky.
(23)
Elektřina nabízí potenciál zvýšit energetickou účinnost silničních vozidel a přispět ke snížení CO2 v dopravě. Tento zdroj energie je nezbytný pro zavádění elektrických vozidel včetně vozidel kategorie L, jak je uvedena ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES (8) a v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 168/2013 (9), což může přispět ke zlepšení kvality ovzduší a ke snížení hluku v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě osídlených oblastech. Členské státy by měly zajistit, aby veřejně přístupné dobíjecí stanice byly budovány s příslušným pokrytím, s cílem umožnit elektrickým vozidlům, aby mohla být provozována alespoň v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech a případně v sítích určených členskými státy. Je třeba stanovit počet těchto dobíjecích stanic při zohlednění odhadovaného počtu elektrických vozidel registrovaných v každém členském státě na konci roku 2020. Orientačně by se měl odpovídající průměrný počet dobíjecích stanic rovnat alespoň jedné dobíjecí stanici na 10 automobilů, a to při zohlednění také typu automobilů, technologie dobíjení a dostupných soukromých dobíjecích stanic. Je třeba instalovat odpovídající počet veřejně přístupných dobíjecích stanic, zejména na stanicích veřejné dopravy, jako jsou přístavní terminály pro cestující, letiště či železniční stanice. Soukromí majitelé elektrických vozidel jsou do značné míry závislí na přístupu k dobíjecím stanicím na hromadných parkovištích situovaných například u bytových domů, kanceláří a podniků. Veřejné orgány by měly přijmout opatření, která uživatelům těchto vozidel pomohou tím, že zajistí, aby developeři a správci lokalit poskytli příslušnou infrastrukturu s dostatečným počtem dobíjecích stanic pro elektrická vozidla.
(24)
Členské státy by měly zajistit vybudování veřejně přístupné infrastruktury na dodávku elektřiny pro motorová vozidla. Pro stanovení přiměřeného počtu veřejně přístupných dobíjecích stanic ve svém vnitrostátním rámci politiky by členské státy měly mít možnost zohlednit počet již existujících veřejně přístupných dobíjecích stanic na svém území a jejich specifikace a rozhodnout, zda zaměřit úsilí na zavádění běžných nebo vysoce výkonných dobíjecích stanic.
(25)
Elektromobilita je rychle se rozvíjející oblastí. Současné technologie rozhraní dobíjení zahrnují kabelové přípojky, je však třeba zohlednit rovněž budoucí technologie rozhraní, jako je bezdrátové dobíjení nebo výměna baterií. Právní předpisy musí zajistit, aby byla usnadněna technologická inovace. Tuto směrnici je proto třeba podle potřeby aktualizovat s cílem zohlednit budoucí normy pro technologie, jako je bezdrátové dobíjení a výměna baterií.
(26)
Veřejně přístupnou dobíjecí nebo plnicí stanicí může být například dobíjecí nebo plnicí stanice či vybavení v soukromém vlastnictví přístupné veřejnosti prostřednictvím registračních karet či poplatků, dobíjecí nebo plnicí stanice systémů společného využívání automobilů, které umožňují přístup třetím stranám prostřednictvím předplatného, či dobíjecí nebo plnicí stanice na veřejném parkovišti. Dobíjecí nebo plnicí stanice, které umožňují soukromým uživatelům fyzický přístup na základě povolení nebo předplatného, by měly být považovány za veřejně přístupné dobíjecí nebo plnicí stanice.
(27)
Elektřina a vodík jsou zvláště atraktivními zdroji energie pro zavádění elektrických vozidel, vozidel s palivovými články a vozidel kategorie L v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech, což může přispět ke zlepšení kvality ovzduší a ke snížení hluku. Elektromobilita významnou měrou přispívá ke splnění ambiciózních cílů Unie pro rok 2020 v oblasti klimatu a energetiky. Ostatně směrnice 2000/28/ES, provedená členskými státy do 5. prosince 2010, stanoví povinné cíle pro všechny členské státy ohledně podílu energie z obnovitelných zdrojů za účelem dosažení cíle Unie, aby do roku 2020 nejméně 20 % energie pocházelo z obnovitelných zdrojů a aby konkrétně v odvětví dopravy 10 % energie pocházelo z obnovitelných zdrojů.
(28)
Při dobíjení elektrických vozidel na dobíjecích stanicích by se měly používat, je-li to technicky proveditelné a finančně únosné, inteligentní měřicí systémy s cílem přispět ke stabilitě elektrizační soustavy dobíjením baterií ze sítě v období nízké obecné poptávky po elektřině a umožnit bezpečné a pružné zpracování údajů. V dlouhodobém výhledu by to elektrickým vozidlům rovněž mohlo umožnit v době vysoké obecné poptávky po elektřině dodávat energii zpět do sítě. Inteligentní měřicí systémy, jak jsou definovány ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/27/EU (10), umožňují poskytování údajů v reálném čase, což je potřebné k zajištění stability sítě a k podpoře rozumného využívání služeb dobíjení. Inteligentní měřicí systémy poskytují přesné a jasné informace o nákladech a dostupnosti služeb dobíjení a tak podporují dobíjení v obdobích „mimo špičku“, tedy v době nízké obecné poptávky po elektřině a nízkých cen elektřiny. Využitím inteligentních měřicích systémů se optimalizuje dobíjení ku prospěchu elektrizační soustavy a spotřebitelů.
(29)
Pokud jde o dobíjecí stanice pro elektrická vozidla, které nejsou veřejně přístupné, měly by se členské státy zaměřit na posouzení technické a finanční proveditelnosti synergií s plány zavádění inteligentních měřicích systémů na základě bodu 2 přílohy I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/72/ES (11). Provozovatelé distribuční soustavy plní z hlediska dobíjecích stanic významnou úlohu. Provozovatelé distribuční soustavy, z nichž někteří mohou být součástí vertikálně integrovaného podniku vlastnícího nebo provozujícího dobíjecí stanice, by měli při plnění svých úkolů spolupracovat nediskriminačním způsobem s dalšími vlastníky a provozovateli dobíjecích stanic, zejména poskytováním informací potřebných pro účinný přístup k systému a jeho používání.
(30)
Při rozvoji infrastruktury pro elektrická vozidla by měla interakce této infrastruktury s elektrizační soustavou a s politikou Unie pro elektřinu dodržovat zásady stanovené podle směrnice 2009/72/ES. Zřizování a provozování dobíjecích stanic pro elektrická vozidla by mělo probíhat na konkurenčním trhu s otevřeným přístupem pro všechny strany se zájmem o zavádění nebo provozování dobíjecí infrastruktury.
(31)
Přístupem dodavatelů elektřiny v Unii k dobíjecím stanicím by neměly být dotčeny výjimky podle článku 44 směrnice 2009/72/ES.
(32)
V roce 2010 pověřila Komise evropské normalizační organizace (mandát M468), aby vydaly nové normy nebo revidovaly stávající normy v zájmu zajištění interoperability a propojitelnosti mezi elektrickými dobíjecími stanicemi a nabíječi elektrických vozidel. CEN/CENELEC zřídil pracovní skupinu, která v říjnu 2011 vydala zprávu. Přestože tato zpráva obsahuje řadu doporučení, nebylo dosaženo shody ohledně výběru jediného normalizovaného rozhraní. Jsou proto třeba další opatření pro dosažení nevlastnického řešení, které zajistí interoperabilitu v celé Unii.
(33)
Rozhraní pro nabíjení elektrických vozidel by mohlo zahrnovat více zásuvek nebo vozidlových zásuvkových přípojek, pokud alespoň jedna z nich je v souladu s technickými specifikacemi stanovenými v této směrnici, s cílem umožnit dobíjení podle různých norem. Avšak volba společné přípojky pro elektrická vozidla pro celou Unii (typu 2 a typu Combo 2) učiněná v této směrnici by neměla mít nepříznivý dopad na členské státy, které již investovaly do zavádění jiných normalizovaných technologií pro dobíjecí stanice, a neměla by mít vliv na stávající dobíjecí stanice zřízené před vstupem této směrnice v platnost. Elektrická vozidla, která jsou v provozu již před vstupem této směrnice v platnost, by mělo být možno dobít, i pokud byla konstruována k dobíjení na dobíjecích stanicích, které neodpovídají technickým specifikacím stanoveným v této směrnici. Volba zařízení pro běžné a vysoce výkonné dobíjecí stanice by měla splňovat zvláštní bezpečnostní požadavky platné na vnitrostátní úrovni.
(34)
Zařízení pro odběr elektřiny z pevniny mohou sloužit námořní a vnitrozemské vodní dopravě jako zdroj čisté energie, zejména v námořních a vnitrozemských přístavech, v nichž je špatná kvalita ovzduší nebo vysoká hladina hluku. Elektřina z pevniny může přispět ke snížení dopadu námořních lodí a plavidel vnitrozemské plavby na životní prostředí.
(35)
Normalizace dodávky elektřiny z pevniny by neměla bránit využívání systémů již vybudovaných před vstupem této směrnice v platnost. Členské státy by zejména měly umožnit údržbu a modernizaci stávajících systémů s cílem zajistit účinné využití během jejich životnosti, aniž by bylo požadováno úplné dodržení technických specifikací stanovených v této směrnici.
(36)
Dodávka elektřiny pro letadla stojící na letištích může snížit spotřebu paliva a hluk, zlepšit kvalitu ovzduší a omezit dopady na změnu klimatu. Členské státy by proto měly zajistit, aby byla potřeba dodávky elektřiny na letištích zohledněna v jejich vnitrostátních rámcích politiky.
(37)
Vozidla na vodíkový pohon, včetně vozidel kategorie L na vodíkový pohon, jsou v současnosti na trhu velmi málo rozšířena, ale vytvoření dostatečné infrastruktury vodíkových plnicích stanic je pro umožnění širšího zavádění vozidel na vodíkový pohon nezbytné.
(38)
Členské státy, které rozhodnou o zahrnutí vodíkových plnicích stanic do svých vnitrostátních rámců politiky, by měly zajistit vybudování veřejně přístupné infrastruktury pro dodávku vodíku pro motorová vozidla, čímž bude zajištěn provoz vozidel na vodíkový pohon v sítích určených členskými státy. Kde je to vhodné, měla by být zohledněna přeshraniční spojení s cílem umožnit vozidlům na vodíkový pohon provoz v celé Unii.
(39)
Pokud jde o vozidla na zemní plyn, je v Unii nyní v provozu přibližně 3 000 plnicích stanic. Mohly by být vybudovány další plnicí stanice, jež by byly zásobovány ze stávajících dobře rozvinutých rozvodných sítí zemního plynu v Unii, pokud je kvalita plynu vhodná pro použití plynovými vozidly využívajícími běžné i pokročilé technologie. Stávající rozvodnou síť zemního plynu by bylo možné doplnit o místní plnicí stanice využívající místně vyráběný biomethan.
(40)
Společná infrastruktura pro zemní plyn vyžaduje společné technické specifikace pro její technická zařízení i pro kvalitu plynu. Kvalita zemního plynu používaného v Unii závisí na jeho původu, jeho složkách, například biomethanu přimíchaném do zemního plynu, a na způsobu, jakým se zemní plyn zpracovává v distribučním řetězci. Proto by rozdílné technické charakteristiky mohly být na překážku optimálnímu využívání motorů a mohly by snížit jejich energetickou účinnost. Technický výbor CEN/TC 408 - Projekční výbor v tomto ohledu pracuje na souboru specifikací kvality pro zemní plyn využívaný v dopravě a pro zavedení biomethanu do rozvodné sítě zemního plynu.
(41)
Členské státy by měly prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky zajistit vybudování přiměřeného počtu veřejně přístupných plnicích stanic pro dodávku CNG nebo stlačeného biomethanu pro motorová vozidla s cílem zajistit, aby motorová vozidla na CNG mohla být provozována v městských či příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech i v celé Unii, a to alespoň ve stávající hlavní síti TEN-T. Při vytváření sítě pro dodávku CNG pro motorová vozidla by členské státy měly zajistit, aby byly vybudovány veřejně přístupné plnicí stanice, při zohlednění minimální délky dojezdu motorových vozidel na CNG. Orientačně by nezbytná průměrná vzdálenost mezi plnicími stanicemi měla být přibližně 150 km. V zájmu zajištění fungování trhu a interoperability by měly veškeré CNG plnicí stanice pro motorová vozidla poskytovat plyn v kvalitě vyžadované pro použití vozidly na CNG využívajícími běžné i pokročilé technologie.
(42)
LNG je atraktivní palivovou alternativou pro plavidla, která mají splnit požadavky na snížení obsahu síry v lodních palivech v kontrolních oblastech emisí SOx, což se týká poloviny lodí evropské pobřežní plavby, jak stanoví směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/33/EU (12). Hlavní síť LNG plnicích stanic by měla být v námořních přístavech k dispozici do konce roku 2025 a ve vnitrozemských přístavech do konce roku 2030. LNG plnicí stanice zahrnují mimo jiné terminály, nádrže, mobilní kontejnery, zásobovací plavidla a čluny na LNG. Počáteční důraz na hlavní síť by neměl vyloučit možnost, aby byl LNG v dlouhodobém výhledu k dispozici také v přístavech mimo hlavní síť, zejména v přístavech významných pro plavidla neprovozující dopravu. Rozhodnutí o umístění LNG plnicích stanic v přístavech by mělo vycházet z analýzy nákladů a přínosů, včetně posouzení přínosu pro životní prostředí. Rovněž by měly být zohledněny platné bezpečnostní předpisy. Zaváděním infrastruktury pro LNG, které stanoví tato směrnice, by neměl být narušen vývoj jiných perspektivních energeticky účinných alternativních paliv.
(43)
Komise a členské státy by měly usilovat o změnu Evropské dohody o mezinárodní přepravě nebezpečných věcí po vnitrozemských vodních cestách (ADN), podepsané v Ženevě 26. května 2000, v platném znění, s cílem umožnit velkoobjemovou přepravu LNG na vnitrozemských vodních cestách. Úpravou oddílu III.1 přílohy III směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/68/ES (13) by související změny měly být použitelné na veškerou dopravu v oblasti Unie. Je třeba provést nezbytné změny směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/87/ES (14) s cílem umožnit účinné a bezpečné využívání LNG k pohonu plavidel vnitrozemské plavby. Navrhované změny by neměly být v rozporu s ustanoveními ADN použitelnými na území Unie na základě oddílu III.1 přílohy III směrnice 2008/68/ES.
(44)
Členské státy by měly zajistit vhodnou distribuční soustavu mezi skladovacími stanicemi pro LNG a LNG plnicími stanicemi. Pokud jde o silniční dopravu, má pro rozvoj ekonomicky udržitelné mobility s LNG zásadní význam dostupnost a zeměpisné umístění plnicích stanic pro cisternová vozidla na převoz LNG.
(45)
LNG, včetně zkapalněného biomethanu, by rovněž mohl těžkým nákladním vozidlům poskytnout nákladově efektivní technologii ke splnění přísných mezních hodnot emisí znečišťujících látek norem Euro VI, jak je uvedeno v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 595/2009 (15).
(46)
Základem pro zavádění infrastruktury pro LNG by měla být hlavní síť TEN-T, neboť zahrnuje hlavní dopravní toky a umožňuje síťové přínosy. Při vytváření sítě pro dodávku LNG pro těžká nákladní motorová vozidla by členské státy měly zajistit, aby byly alespoň podél stávající hlavní sítě TEN-T vybudovány veřejně přístupné plnicí stanice, a to v odpovídajících vzdálenostech zohledňujících minimální délku dojezdu těžkých nákladních motorových vozidel na LNG. Orientačně by nezbytná průměrná vzdálenost mezi plnicími stanicemi měla být přibližně 400 km.
(47)
Zavádění LNG i CNG plnicích stanic by mělo být odpovídajícím způsobem koordinováno s budováním hlavní sítě TEN-T.
(48)
Do 31. prosince 2025 je třeba vybudovat přiměřený počet veřejně přístupných LNG a CNG plnicích stanic, alespoň podél hlavní sítě TEN-T existující k uvedenému dni, a poté i na dalších úsecích hlavní sítě TEN-T, které jsou zpřístupněny vozidlům.
(49)
Vzhledem k narůstající rozmanitosti druhů paliv pro motorová vozidla a v souvislosti s pokračujícím růstem silniční mobility občanů v celé Unii je třeba poskytnout uživatelům vozidel jasné a snadno srozumitelné informace o palivech dostupných na plnicích stanicích a o kompatibilitě jejich vozidla s různými palivy nebo dobíjecími stanicemi na trhu Unie, aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/30/ES (16). Členské státy by měly mít možnost rozhodnout o zavedení těchto informačních opatření rovněž pro vozidla, která jsou již v provozu.
(50)
Nebude-li k dispozici evropská norma pro dané alternativní palivo, měly by mít členské státy možnost používat pro účely informování uživatelů a pro označování jiné normy.
(51)
Snadné a jednoduché porovnání informací o cenách jednotlivých paliv by mohlo hrát důležitou úlohu, pokud jde o to, umožnit uživatelům vozidel lépe posoudit příslušné náklady na jednotlivá paliva dostupná na trhu. Proto by mělo být možné, aby při uvádění cen paliv na plnicích stanicích, zejména u zemního plynu a vodíku, bylo pro informaci zobrazeno porovnání jednotkových cen s konvenčními palivy, jako například „ekvivalent jednoho litru benzinu“.
(52)
Vzhledem k narůstající rozmanitosti druhů paliv pro motorová vozidla je nezbytné poskytnout uživatelům vozidel údaje o zeměpisném umístění veřejně přístupných plnicích a dobíjecích stanic pro alternativní paliva, na které se vztahuje tato směrnice. Poskytují-li společnosti nebo internetové stránky tyto informace, měly by proto být přístupné otevřeně a nediskriminačně všem uživatelům.
(53)
Pro vytváření politiky založené na faktech je obzvláště důležité na všech úrovních shromažďovat osvědčené postupy a koordinované údaje prostřednictvím činností sledování, jako je portál ekologických vozidel a evropská observatoř elektromobility.
(54)
Klíčové informace týkající se dostupnosti dobíjecích a plnicích stanic a veškeré další informace nezbytné pro mobilitu v celé Unii by měly být případně zahrnuty do informačních služeb o dopravě a cestování jakožto součásti inteligentního dopravního systému.
(55)
Za účelem zajištění toho, aby byla ustanovení této směrnice přizpůsobena vývoji trhu a technickému pokroku, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o technické specifikace plnicích a dobíjecích stanic a příslušné normy. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti postupovala podle svých zvyklostí a vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(56)
Mezinárodní námořní organizace (IMO) pracuje na jednotných a mezinárodně uznávaných normách pro oblast bezpečnosti a životního prostředí pro námořní dopravu. S ohledem na globální povahu námořní dopravy je třeba předejít rozporu s mezinárodními normami. Proto by Unie měla zajistit, aby technické specifikace pro námořní dopravu přijaté podle této směrnice byly v souladu s mezinárodními předpisy přijatými IMO.
(57)
Technické specifikace pro interoperabilitu dobíjecích a plnicích stanic by měly být stanoveny v evropských nebo mezinárodních normách. Evropské normalizační organizace by měly přijmout evropské normy podle článku 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1025/2012 (17) a tyto normy by měly být založeny na aktuálních mezinárodních normách nebo případně probíhajících mezinárodních normalizačních pracích. Pro dosud nepřijaté normy by práce měla vycházet z vypracovávaných norem: „Pokyny pro systémy a instalace na dodávku LNG jakožto paliva pro lodě“ (ISO/DTS 18683), „Plnicí stanice pro zemní plyn - LNG stanice pro plnění vozidel“ (ISO/DIS 16924) a „Plnicí stanice pro zemní plyn - CNG stanice pro plnění vozidel“ (ISO/DIS 16923). Komise by měla být zmocněna k aktualizaci odkazů na technické specifikace uvedené v evropských nebo mezinárodních normách prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci.
(58)
Při uplatňování směrnice by Komise měla konzultovat příslušné odborné skupiny, včetně alespoň evropské skupiny odborníků pro budoucí pohonné hmoty, složené z odborníků z odvětví a občanské společnosti, a společné skupiny odborníků pro dopravu a životní prostředí, v níž se setkávají odborníci z členských států.
(59)
Komise zřídila skupinu odborníků nazvanou Evropské fórum pro udržitelnou lodní dopravu, jež má napomoci Komisi při provádění činností Unie v oblasti udržitelnosti námořní dopravy. V rámci tohoto fóra byla zřízena podskupina pro námořní LNG, která má mandát navrhnout fóru vypracování norem nebo předpisů pro námořní LNG jakožto palivo pro lodě, vztahujících se na aspekty techniky, provozu, bezpečnosti, zabezpečení, odborné přípravy a životního prostředí při čerpání LNG. Byl rovněž zřízen Evropský výbor pro tvorbu technických norem, jenž by se měl zabývat technickými normami v oblasti vnitrozemské plavby. Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a aby před přijetím aktů v přenesené pravomoci o požadavcích na čerpání LNG, včetně bezpečnostních aspektů s ním souvisejících, vedla konzultace s odborníky včetně Evropského fóra pro udržitelnou lodní dopravu a Evropského výboru pro tvorbu technických norem.
(60)
Ústřední komise pro plavbu na Rýně (CCNR) je mezinárodní organizace, která se zabývá všemi otázkami týkajícími se vnitrozemské plavby. Dunajská komise je mezinárodní mezivládní organizací pro zajištění a rozvoj volné plavby po Dunaji. Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a aby před přijetím aktů v přenesené pravomoci ohledně vnitrozemské plavby vedla konzultace s odborníky včetně CCNR a Dunajské komise.
(61)
Projednávají-li odborníci otázky související s touto směrnicí, jež se netýkají jejího provádění a porušování, čímž plní funkci odborné skupiny, měl by Evropský parlament obdržet úplné informace a dokumentaci a případně i pozvání k účasti na příslušných zasedáních.
(62)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení této směrnice by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci ke stanovení společných postupů a specifikací. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (18).
(63)
S cílem zajistit, aby alternativní paliva pro dopravu byla poskytována v kvalitě požadované pro použití v motorech se současnou i budoucí technologií a poskytovala vysokou úroveň environmentální výkonnosti z hlediska emisí CO2 a jiných znečišťujících látek, by Komise měla sledovat jejich zavádění na trh. Proto by Komise měla případně navrhnout nezbytná právní opatření s cílem zajistit harmonizovanou vysokou úroveň kvality paliva v celé Unii.
(64)
S cílem dosáhnout nejširšího možného využití alternativních paliv pro dopravu při zajištění technologické neutrality a podporovat udržitelnou elektromobilitu v celé Unii by Komise měla, považuje-li to za vhodné, přijmout vhodná opatření, jako je přijetí akčního plánu k provádění strategie stanovené ve sdělení nazvaném „Čisté zdroje energie pro dopravu: Evropská strategie pro alternativní paliva“. Za tímto účelem by Komise mohla zohlednit potřeby a vývoj jednotlivých trhů v členských státech.
(65)
Jelikož cíle této směrnice, totiž podpory širokého tržního rozvoje alternativních paliv, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy jednotlivě, ale spíše jej, z důvodu potřeby opatření s cílem uspokojit poptávku po kritickém množství vozidel na alternativní paliva a nákladově efektivní vývoj evropského odvětví a umožnit mobilitu vozidel na alternativní paliva v celé Unii, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět
Touto směrnicí se zřizuje společný rámec opatření pro zavádění infrastruktury pro alternativní paliva v Unii s cílem minimalizovat závislost dopravy na ropě a omezit její dopad na životní prostředí. Tato směrnice stanoví minimální požadavky na vytvoření infrastruktury pro alternativní paliva, včetně dobíjecích stanic pro elektrická vozidla a plnicích stanic se zemním plynem (LNG a CNG) a vodíkem, které mají být naplněny prostřednictvím vnitrostátních rámců politiky členských států, a rovněž společné technické specifikace pro tyto dobíjecí a plnicí stanice a požadavky na informace pro uživatele.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
„alternativními palivy“ paliva nebo zdroje energie, které slouží alespoň zčásti jako náhrada zdrojů fosilní ropy v dodávkách energie pro dopravu a které mají potenciál přispět k její dekarbonizaci a zvýšit environmentální výkonnost odvětví dopravy. Patří mezi ně mimo jiné:
-
elektřina,
-
vodík,
-
biopaliva ve smyslu čl. 2 bodu i) směrnice 2009/28/ES,
-
syntetická a parafinická paliva,
-
zemní plyn, včetně biomethanu, v plynné formě (stlačený zemní plyn (CNG)) a ve zkapalněné formě (zkapalněný zemní plyn (LNG)), a
-
zkapalněný ropný plyn (LPG);
2)
„elektrickým vozidlem“ motorové vozidlo s pohonem zahrnujícím alespoň jedno neperiferní elektrické zařízení jakožto měnič energie s elektricky dobíjeným systémem ukládání energie, který je možno dobíjet externě;
3)
„dobíjecí stanicí“ rozhraní schopné dobíjet v určitém okamžiku jedno elektrické vozidlo nebo u něhož je možno provést výměnu baterie v určitém okamžiku u jednoho elektrického vozidla;
4)
„běžnou dobíjecí stanicí“ dobíjecí stanice, která umožňuje přenos elektřiny do elektrického vozidla s výkonem 22 kW nebo nižším, s výjimkou zařízení o výkonu 3,7 kW nebo nižším, jež jsou umístěna v domácnostech nebo jejichž hlavním účelem není dobíjet elektrická vozidla a jež nejsou veřejně přístupná;
5)
„vysoce výkonnou dobíjecí stanicí“ dobíjecí stanice, která umožňuje přenos elektřiny do elektrického vozidla s výkonem vyšším než 22 kW;
6)
„dodávkami elektřiny z pevniny“ poskytování elektřiny na pobřeží pro kotvící námořní lodě nebo plavidla vnitrozemské plavby prostřednictvím normalizovaného rozhraní;
7)
„veřejně přístupnou dobíjecí nebo plnicí stanicí“ dobíjecí nebo plnicí stanice na dodávku alternativního paliva, která uživatelům poskytuje nediskriminační přístup v celé Unii. Nediskriminační přístup může zahrnovat různé podmínky ověření, použití a platby;
8)
„plnicí stanicí“ plnicí zařízení pro poskytování jakéhokoliv paliva s výjimkou LNG prostřednictvím pevného nebo mobilního zařízení;
9)
„LNG plnicí stanicí“ plnicí zařízení pro poskytování LNG sestávající z pevného či mobilního zařízení, pobřežního zařízení nebo jiných systémů.
Článek 3
Vnitrostátní rámce politiky
1. Každý členský stát přijme vnitrostátní rámec politiky pro rozvoj trhu, pokud jde o alternativní paliva v odvětví dopravy a zavádění příslušné infrastruktury. Rámec obsahuje alespoň:
-
posouzení současného stavu a budoucího rozvoje trhu, pokud jde o alternativní paliva v odvětví dopravy, a to i s ohledem na jejich možné souběžné a kombinované používání, a rozvoje infrastruktury pro alternativní paliva, při zohlednění přeshraniční kontinuity, je-li to relevantní,
-
vnitrostátní obecné a specifické cíle pro zavádění infrastruktury pro alternativní paliva podle čl. 4 odst. 1, 3 a 5, čl. 6 odst. 1, 2, 3, 4, 6, 7 a 8 a případně čl. 5 odst. 1. Tyto vnitrostátní cíle jsou stanoveny a je možno je revidovat na základě posouzení vnitrostátní, regionální nebo celounijní poptávky, při zajištění souladu s minimálními požadavky na infrastrukturu stanovenými v této směrnici,
-
opatření nezbytná k zajištění dosažení vnitrostátních obecných a specifických cílů obsažených ve vnitrostátním rámci politiky,
-
opatření, jež mohou napomoci při zavádění infrastruktury pro alternativní paliva ve službách veřejné dopravy,
-
určení městských a příměstských aglomerací, jiných hustě osídlených oblastí a sítí, které mají být v závislosti na potřebách trhu vybaveny veřejně přístupnými dobíjecími stanicemi v souladu s čl. 4 odst. 1,
-
určení městských a příměstských aglomerací, jiných hustě obydlených oblastí a sítí, které mají být v závislosti na potřebách trhu vybaveny CNG plnicími stanicemi v souladu s čl. 6 odst. 7,
-
posouzení potřeby nainstalovat LNG plnicí stanice v přístavech mimo hlavní síť TEN-T,
-
zvážení potřeby nainstalovat dodávku elektřiny na letištích pro použití letadly stojícími na letištích.
2. Členské státy zajistí, aby se ve vnitrostátních rámcích politiky zohlednily potřeby různých druhů dopravy provozovaných na jejich území, včetně těch, pro něž jsou dostupné jen omezené alternativy fosilních paliv.
3. Ve vnitrostátních rámcích politiky se zohlední případné zájmy regionálních a místních orgánů a dotčených zúčastněných stran.
4. V případě potřeby členské státy prostřednictvím konzultací nebo společných rámců politiky spolupracují s cílem zajistit, aby opatření nezbytná k dosažení cílů této směrnice byla soudržná a koordinovaná.
5. Opatření na podporu infrastruktury pro alternativní paliva musí být prováděna v souladu s pravidly pro státní podporu obsaženými ve Smlouvě o fungování EU.
6. Vnitrostátní rámce politiky musí být v souladu s platnými právními předpisy Unie v oblasti životního prostředí a ochrany klimatu.
7. Členské státy oznámí své vnitrostátní rámce politiky Komisi do 18. listopadu 2016.
8. Na základě vnitrostátních rámců politiky Komise zveřejní a pravidelně aktualizuje informace o vnitrostátních obecných a specifických cílech předložených jednotlivými členskými státy, pokud jde o:
-
počet veřejně přístupných dobíjecích stanic,
-
LNG plnicí stanice v námořních a vnitrozemských přístavech,
-
veřejně přístupné LNG plnicí stanice pro motorová vozidla,
-
veřejně přístupné CNG plnicí stanice pro motorová vozidla.
V příslušných případech zveřejní rovněž informace o:
-
veřejně přístupných vodíkových plnicích stanicích,
-
infrastruktuře pro dodávky elektřiny z pevniny v námořních a vnitrozemských přístavech,
-
infrastruktuře pro dodávky elektřiny pro letadla stojící na letištích.
9. Komise je nápomocna členským státům při podávání zpráv o jejich vnitrostátních rámcích politiky prostřednictvím pokynů uvedených v čl. 10 odst. 4, posuzuje soudržnost vnitrostátních rámců politiky na úrovni Unie a napomáhá členským státům při spolupráci stanovené v odstavci 4 tohoto článku.
Článek 4
Dodávky elektřiny pro dopravu
1. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2020 vybudován přiměřený počet veřejně přístupných dobíjecích stanic, s cílem umožnit provoz elektrických vozidel alespoň v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech a případně v sítích určených členskými státy. Počet takových dobíjecích stanic se stanoví mimo jiné se zřetelem k odhadovanému počtu registrovaných elektrických vozidel na konci roku 2020, jenž je uveden v jejich vnitrostátních rámcích politiky, jakož i k osvědčeným postupům a doporučením vydaným Komisí. Je-li to vhodné, zohlední se zvláštní potřeby týkající se instalace veřejně přístupných dobíjecích stanic na stanicích veřejné dopravy.
2. Komise posoudí uplatňování požadavků uvedených v odstavci 1 a případně předloží návrh na změnu této směrnice, přičemž zohlední vývoj na trhu s elektrickými vozidly, s cílem zajistit, aby byl do 31. prosince 2025 v každém členském státě vybudován další počet veřejně přístupných dobíjecích stanic, a to alespoň na hlavní síti TEN-T, v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech.
3. Členské státy rovněž přijmou opatření v rámci svých vnitrostátních rámců politiky s cílem podpořit a usnadnit zavádění veřejně nepřístupných dobíjecích stanic.
4. Členské státy zajistí, aby běžné dobíjecí stanice pro elektrická vozidla, s výjimkou bezdrátových či indukčních jednotek, zavedené nebo obnovené od 18. listopadu 2017 splňovaly alespoň technické specifikace stanovené v bodě 1.1 přílohy II a zvláštní bezpečnostní požadavky platné na vnitrostátní úrovni.
Členské státy zajistí, aby vysoce výkonné dobíjecí stanice pro elektrická vozidla, s výjimkou bezdrátových či indukčních jednotek, zavedené nebo obnovené od 18. listopadu 2017 splňovaly alespoň technické specifikace stanovené v bodě 1.2 přílohy II.
5. Členské státy zajistí, aby byla v jejich vnitrostátních rámcích politiky posouzena potřeba dodávky elektřiny z pevniny pro plavidla vnitrozemské plavby a námořní lodě v námořních a vnitrozemských přístavech. Tato dodávka elektřiny z pevniny musí být přednostně nainstalována v přístavech hlavní sítě TEN-T a v dalších přístavech do 31. prosince 2025, ledaže není žádná poptávka a náklady neodpovídají přínosům, včetně přínosů pro životní prostředí.
6. Členské státy zajistí, aby instalace pro dodávku elektřiny z pevniny pro námořní dopravu zavedené nebo obnovené od 18. listopadu 2017 splňovaly technické specifikace stanovené v bodě 1.7 přílohy II.
7. Při dobíjení elektrických vozidel na veřejně přístupných dobíjecích stanicích se používají, je-li to technicky proveditelné a ekonomicky přiměřené, inteligentní měřicí systémy ve smyslu čl. 2 bodu 28 směrnice 2012/27/EU, které splňují požadavky stanovené v čl. 9 odst. 2 uvedené směrnice.
8. Členské státy zajistí, aby provozovatelé veřejně přístupných dobíjecích stanic mohli volně nakupovat elektřinu od kteréhokoliv dodavatele elektřiny z Unie, pokud s tím dodavatel souhlasí. Provozovatelům dobíjecích stanic je povoleno poskytovat na smluvním základě zákazníkům služby dobíjení elektrických vozidel, a to i jménem a na účet jiných poskytovatelů služeb.
9. Všechny veřejně přístupné dobíjecí stanice poskytnou uživatelům elektrických vozidel rovněž možnost jednorázového dobití bez uzavření smlouvy s dotčeným dodavatelem elektřiny nebo provozovatelem.
10. Členské státy zajistí, aby ceny účtované provozovateli veřejně přístupných dobíjecích stanic byly přiměřené, snadno a jasně porovnatelné, transparentní a nediskriminační.
11. Členské státy zajistí, aby provozovatelé distribučních soustav spolupracovali na nediskriminačním základě se všemi osobami, které zřizují nebo provozují veřejně přístupné dobíjecí stanice.
12. Členské státy zajistí, aby právní úprava umožňovala uzavřít smlouvu na dodávky elektřiny pro dobíjecí stanici i s jiným dodavatelem, než je dodavatel elektřiny do domácnosti nebo prostor, kde je tato dobíjecí stanice umístěna.
13. Aniž je dotčeno nařízení (EU) č. 1025/2012, sleduje Unie vývoj u příslušných evropských normalizačních orgánů ohledně evropských norem obsahujících podrobné technické specifikace pro bezdrátové dobíjecí stanice a výměnu baterií pro motorová vozidla a pro dobíjecí stanice pro motorová vozidla kategorie L a pro elektrické autobusy.
14. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 8 za účelem:
a)
doplnění tohoto článku a bodů 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 a 1.8 přílohy II s cílem požadovat soulad infrastruktury, která má být zavedena nebo obnovena, s technickými specifikacemi obsaženými v evropských normách, které mají být vypracovány podle odstavce 13 tohoto článku, v případech, kdy příslušné evropské normalizační organizace doporučily pouze jedno technické řešení s technickými specifikacemi, jak je uvedeno v příslušné evropské normě;
b)
aktualizace odkazů na normy uvedené v technických specifikacích stanovených v bodě 1 přílohy II, jsou-li tyto normy nahrazeny svými novými zněními přijatými příslušnými normalizačními organizacemi.
Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a před přijetím aktů v přenesené pravomoci vedla konzultace s odborníky, včetně odborníků členských států.
V těchto aktech v přenesené pravomoci se stanoví přechodná období v délce nejméně 24 měsíců před tím, než se technické specifikace v nich obsažené nebo jejich změny stanou pro infrastrukturu, která má být zavedena či obnovena, závaznými.
Článek 5
Dodávky vodíku pro silniční dopravu
1. Členské státy, které se rozhodnou do svého vnitrostátního rámce politiky zahrnout veřejně přístupné vodíkové plnicí stanice, zajistí, aby byl do 31. prosince 2025 dostupný přiměřený počet takových stanic s cílem umožnit provoz motorových vozidel na vodíkový pohon, včetně vozidel s palivovými články, v sítích určených těmito členskými státy, případně včetně přeshraničních spojení.
2. Členské státy zajistí, aby veřejně přístupné vodíkové plnicí stanice zavedené nebo obnovené od 18. listopadu 2017 splňovaly technické specifikace stanovené v bodě 2 přílohy II.
3. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 8 s cílem aktualizovat odkazy na normy uvedené v technických specifikacích stanovených v bodě 2 přílohy II, jsou-li tyto normy nahrazeny svými novými zněními přijatými příslušnými normalizačními organizacemi.
Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a před přijetím aktů v přenesené pravomoci vedla konzultace s odborníky, včetně odborníků členských států.
V těchto aktech v přenesené pravomoci se stanoví přechodná období v délce nejméně 24 měsíců před tím, než se technické specifikace v nich obsažené nebo jejich změny stanou pro infrastrukturu, která má být zavedena či obnovena, závaznými.
Článek 6
Dodávky zemního plynu pro dopravu
1. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2025 vybudován přiměřený počet LNG plnicích stanic v námořních přístavech s cílem umožnit provoz plavidel pro vnitrozemskou plavbu či námořních lodí na LNG po celé hlavní síti TEN-T. Členské státy v případě nutnosti spolupracují se sousedními členskými státy s cílem zajistit přiměřené pokrytí hlavní sítě TEN-T.
2. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2030 vybudován přiměřený počet LNG plnicích stanic ve vnitrozemských přístavech s cílem umožnit provoz plavidel pro vnitrozemskou plavbu či námořních lodí na LNG po celé hlavní síti TEN-T. Členské státy v případě nutnosti spolupracují se sousedními členskými státy s cílem zajistit přiměřené pokrytí hlavní sítě TEN-T.
3. Členské státy ve svých vnitrostátních rámcích politiky určí námořní a vnitrozemské přístavy, které mají poskytovat přístup k LNG plnicím stanicím uvedeným v odstavcích 1 a 2; přitom zváží skutečné potřeby trhu.
4. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2025 vybudován přiměřený počet veřejně přístupných LNG plnicích stanic, a to alespoň ve stávající hlavní síti TEN-T, s cílem umožnit provoz těžkých nákladních motorových vozidel na LNG v celé Unii, je-li po tom poptávka, ledaže náklady neodpovídají přínosům, včetně přínosů pro životní prostředí.
5. Komise posoudí uplatňování požadavku uvedeného v odstavci 4 a do 31. prosince 2027 podle potřeby předloží návrh na změnu této směrnice, v němž zohlední trh s těžkými nákladními motorovými vozidly na LNG, s cílem zajistit, aby byl v každém členském státě vybudován přiměřený počet veřejně přístupných LNG plnicích stanic.
6. Členské státy zajistí, aby byla na jejich území dostupná náležitá distribuční soustava LNG, včetně nakládacích zařízení pro cisternová vozidla na převoz LNG, pro dodávky plnicím stanicím uvedeným v odstavcích 1, 2 a 4. Odchylně od výše uvedeného mohou sousedící členské státy v rámci svých vnitrostátních rámců politiky pro účely plnění tohoto požadavku sdílet své zdroje. Na dohody o sdílení zdrojů se vztahují povinnosti podávání zpráv členských států podle této směrnice.
7. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2020 vybudován přiměřený počet veřejně přístupných CNG plnicích stanic, s cílem umožnit, v souladu s čl. 3 odst. 1 šestou odrážkou, provoz motorových vozidel na CNG v městských a příměstských aglomeracích a v jiných hustě obydlených oblastech a případně v sítích určených členskými státy.
8. Členské státy zajistí prostřednictvím svých vnitrostátních rámců politiky, aby byl do 31. prosince 2025 vybudován přiměřený počet veřejně přístupných CNG plnicích stanic, a to alespoň podél stávající hlavní sítě TEN-T, s cílem umožnit provoz motorových vozidel na CNG v celé Unii.
9. Členské státy zajistí, aby CNG plnicí stanice pro motorová vozidla zavedené nebo obnovené od 18. listopadu 2017 splňovaly technické specifikace stanovené v bodě 3.4 přílohy II.
10. Aniž je dotčeno nařízení (EU) č. 1025/2012, sleduje Unie vývoj u příslušných evropských či mezinárodních normalizačních organizací ohledně norem, včetně podrobných technických specifikací, pro:
a)
LNG plnicí stanice pro námořní a vnitrozemskou vodní dopravu;
b)
LNG a CNG plnicí stanice pro motorová vozidla.
11. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 8 za účelem:
a)
doplnění tohoto článku a bodů 3.1, 3.2 a 3.4 přílohy II s cílem požadovat soulad infrastruktury, která má být zavedena nebo obnovena, s technickými specifikacemi obsaženými v normách, které mají být vypracovány podle odst. 10 písm. a) a b) tohoto článku, v případech, kdy příslušné evropské normalizační organizace doporučily pouze jedno technické řešení s technickými specifikacemi, jak je uvedeno v příslušné evropské normě, v souladu s případnými příslušnými mezinárodními normami;
b)
aktualizace odkazů na normy uvedené v technických specifikacích stanovených v bodě 3 přílohy II, jsou-li tyto normy nahrazeny svými novými zněními přijatými příslušnými evropskými nebo mezinárodními normalizačními organizacemi.
Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a před přijetím aktů v přenesené pravomoci vedla konzultace s odborníky, včetně odborníků členských států.
V těchto aktech v přenesené pravomoci se stanoví přechodná období v délce nejméně 24 měsíců před tím, než se technické specifikace v nich obsažené nebo jejich změny stanou pro infrastrukturu, která má být zavedena či obnovena, závaznými.
12. Neexistuje-li norma obsahující podrobné technické specifikace LNG plnicích stanic pro námořní a vnitrozemskou vodní dopravu uvedená v odst. 10 písm. a), a zejména neexistují-li specifikace týkající se čerpání LNG, je Komise při zohlednění prací probíhajících v IMO, v Ústřední komisi pro plavbu na Rýně, v Dunajské komisi a na dalších příslušných mezinárodních fórech oprávněna přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 8 s cílem stanovit:
-
požadavky na rozhraní související s přepravou LNG v palivových zásobnících v námořní a vnitrozemské vodní dopravě,
-
požadavky týkající se bezpečnostních aspektů skladování LNG na pevnině a postupu při jeho čerpání v námořní a vnitrozemské vodní dopravě.
Je obzvláště důležité, aby Komise postupovala obvyklým způsobem a aby před přijetím těchto aktů v přenesené pravomoci vedla konzultace s příslušnými skupinami odborníků na námořní dopravu a na vnitrozemskou vodní dopravu, včetně odborníků z vnitrostátních orgánů v oblasti námořní a vnitrozemské vodní dopravy.
Článek 7
Informace pro uživatele
1. Aniž je dotčena směrnice 2009/30/ES, zajistí členské státy, aby byly poskytovány relevantní, soudržné a jasné informace, pokud jde o motorová vozidla, do kterých je možné pravidelně čerpat jednotlivá paliva uvedená na trh nebo která je možné pravidelně dobíjet na dobíjecích stanicích. Tyto informace se zpřístupní v příručkách pro motorová vozidla, na plnicích a dobíjecích stanicích, na motorových vozidlech a u prodejců motorových vozidel na jejich území. Tento požadavek se vztahuje na všechna motorová vozidla, jakož i příručky pro ně, uvedená na trh po 18. listopadu 2016.
2. Poskytování informací podle odstavce 1 vychází z ustanovení o označování ohledně slučitelnosti paliv podle norem evropských normalizačních organizací stanovujících technické specifikace paliv. Odkazují-li takové normy ke grafickému vyjádření, včetně systému barevného kódování, musí být grafické vyjádření jednoduché a snadno srozumitelné a být umístěno jasně viditelným způsobem:
a)
na příslušných čerpadlech a jejich výdejních pistolích na všech plnicích stanicích ode dne uvedení paliv na trh;
b)
na všech víčkách palivových nádrží u doporučených motorových vozidel slučitelných s tímto palivem nebo v jejich těsné blízkosti a v příručkách pro motorová vozidla, jsou-li tato motorová vozidla uvedena na trh po 18. listopadu 2016.
3. Při uvádění cen paliv na plnicích stanicích se ve vhodných případech, zejména u zemního plynu a vodíku, pro informaci zobrazí porovnání jednotkových cen. Zobrazení těchto informací nesmí uživatele uvádět v omyl ani vést k nejasnostem.
S cílem zvýšit informovanost spotřebitelů a zajistit transparentnost cen paliv způsobem jednotným v celé Unii je Komise oprávněna přijmout prostřednictvím prováděcích aktů společnou metodiku srovnávání jednotkových cen alternativních paliv.
4. Pokud normy evropských normalizačních organizací stanovící technické specifikace paliva neobsahují ustanovení o označování pro účely souladu s dotčenými normami nebo pokud ustanovení o označování neodkazují ke grafickému vyjádření, včetně systému barevného kódování, nebo pokud ustanovení o označování nejsou vhodná pro dosažení cílů této směrnice, může Komise pro účely jednotného provádění odstavců 1 a 2 pověřit evropské normalizační organizace vypracováním specifikací označování slučitelnosti nebo přijmout prováděcí akty stanovující grafické vyjádření slučitelnosti, včetně systému barevného kódování, pro paliva uvedená na trh Unie, která dle posouzení Komise dosahují úrovně 1 % celkového objemu prodejů ve více než v jednom členském státě.
5. Jsou-li aktualizována ustanovení o označování v příslušných normách evropských normalizačních organizací, jsou-li přijaty prováděcí akty týkající se označování nebo jsou-li podle potřeby vypracovány nové normy evropských normalizačních organizací pro alternativní paliva, vztahují se odpovídající požadavky na označování na všechny plnicí a dobíjecí stanice a na motorová vozidla registrovaná na území členských států 24 měsíců po jejich aktualizaci nebo přijetí.
6. Prováděcí akty uvedené v tomto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 9 odst. 2.
7. Členské státy zajistí, aby případné údaje o zeměpisném umístění veřejně přístupných plnicích a dobíjecích stanic pro alternativní paliva, na něž se vztahuje tato směrnice, byly přístupné všem uživatelům na otevřeném a nediskriminačním základě. U dobíjecích stanic mohou tyto údaje zahrnovat data o dostupnosti v reálném čase a historická data o dobíjení i data o dobíjení v reálném čase.
Článek 8
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 4, 5 a 6 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 17. listopadu 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článcích 4, 5 a 6 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 4, 5 a 6 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
Článek 9
Postup ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011. Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Má-li být o stanovisku výboru rozhodnuto písemným postupem, ukončuje se tento postup bez výsledku, pokud o tom ve lhůtě pro vydání stanoviska rozhodne předseda výboru nebo pokud o to požádá prostá většina členů výboru.
Článek 10
Zprávy a přezkum
1. Každý členský stát předloží Komisi zprávu o provádění vnitrostátního rámce politiky do 18. listopadu 2019 a každé tři následující roky. Tyto zprávy obsahují informace uvedené v příloze I a případně obsahují příslušné zdůvodnění úrovně dosažení vnitrostátních obecných a specifických cílů uvedených v čl. 3 odst. 1.
2. Do 18. listopadu 2017 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o posouzení vnitrostátních rámců politiky a jejich soudržnosti na úrovni Unie, včetně posouzení úrovně dosažení vnitrostátních obecných a specifických cílů uvedených v čl. 3 odst. 1.
3. Komise předkládá Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování této směrnice každé tři roky počínaje 18. listopadem 2020.
Zpráva Komise obsahuje:
-
posouzení opatření přijatých členskými státy,
-
posouzení účinků této směrnice na vývoj trhu, pokud jde o infrastrukturu pro alternativní paliva, a jejího přispění k trhu s alternativními palivy pro dopravu, jakož i jejího dopadu na hospodářství a životní prostředí,
-
informace o technickém pokroku a vývoji trhu, pokud jde o alternativní paliva v odvětví dopravy a příslušnou infrastrukturu, na něž se vztahuje tato směrnice, a veškerá další alternativní paliva.
Komise může uvést příklady osvědčených postupů a učinit odpovídající doporučení.
Zpráva Komise rovněž posoudí požadavky a lhůty stanovené v této směrnici, pokud jde o vytvoření infrastruktury a provádění specifikací, s ohledem na technický, hospodářský a tržní vývoj příslušných alternativních paliv, a podle potřeby se k ní připojí legislativní návrh.
4. Komise přijme pokyny týkající se podávání zpráv ze strany členských států o prvcích uvedených v příloze I.
5. Komise do 31. prosince 2020 přezkoumá provádění této směrnice a podle potřeby předloží návrh na její změnu stanovením nových společných technických specifikací pro infrastrukturu pro alternativní paliva v oblasti působnosti této směrnice.
6. Komise do 31. prosince 2018 přijme, považuje-li to za vhodné, akční plán pro provádění strategie stanovené ve sdělení nazvaném „Čisté zdroje energie pro dopravu: Evropská strategie pro alternativní paliva“ s cílem dosáhnout nejširšího možného využití alternativních paliv pro dopravu při zajištění technologické neutrality a podpořit udržitelnou elektromobilitu v celé Unii. Za tímto účelem může rovněž zohlednit potřeby a vývoj jednotlivých trhů v členských státech.
Článek 11
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 18. listopadu 2016. Jejich znění sdělí neprodleně Komisi.
2. Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
3. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 12
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 13
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 22. října 2014.
ΟΔΗΓΊΑ 2014/94/EE ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 91,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην ανακοίνωσή της της 3ης Μαρτίου 2010, με τίτλο «Ευρώπη 2020: Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», η Επιτροπή αποσκοπεί στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού με την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων και ενέργειας.
(2)
Στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2011 με τίτλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών - Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» έγινε έκκληση για τη μείωση της εξάρτησης των μεταφορών από το πετρέλαιο. Τούτο χρειάζεται να επιτευχθεί μέσα από ένα φάσμα πολιτικών πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης μιας βιώσιμης στρατηγικής για τα εναλλακτικά καύσιμα, καθώς και των κατάλληλων υποδομών. Η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής πρότεινε επίσης τη μείωση κατά 60 % των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τις μεταφορές έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.
(3)
Η οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), έθεσε τον στόχο του 10 % ως μερίδιο της αγοράς για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στα καύσιμα κίνησης.
(4)
Με βάση τη διαβούλευση των ενδιαφερόμενων μερών και των εθνικών εμπειρογνωμόνων, καθώς και την εμπειρογνωμοσύνη με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2013 με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων», η ηλεκτρική ενέργεια, το υδρογόνο, τα βιοκαύσιμα, το φυσικό αέριο και το υγραέριο (LPG) αναγνωρίστηκαν στην παρούσα φάση ως τα κύρια εναλλακτικά καύσιμα με δυνατότητες για μακροπρόθεσμη υποκατάσταση του πετρελαίου, μεταξύ άλλων και υπό το πρίσμα της πιθανής ταυτόχρονης και συνδυασμένης χρήσης τους μέσω π.χ. τεχνολογικών συστημάτων δύο καυσίμων.
(5)
Ο όρος «πηγές ενέργειας» σημαίνει όλες τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας για τις μεταφορές, όπως η ηλεκτρική ενέργεια και το υδρογόνο, που δεν παράγονται υποχρεωτικά με καύση ή άλλες μορφές οξειδοαναγωγής.
(6)
Συνθετικά καύσιμα, τα οποία υποκαθιστούν το ντίζελ, τη βενζίνη και το καύσιμο αεριωθουμένων, μπορούν να παραχθούν από διάφορες πρώτες ύλες, μετατρέποντας τη βιομάζα, το φυσικό αέριο, τον άνθρακα ή τα πλαστικά απορρίμματα σε υγρά καύσιμα, μεθάνιο και διμεθυλαιθέρα (DME). Τα συνθετικά παραφινικά καύσιμα ντίζελ, όπως τα υδρογονοεπεξεργασμένα φυτικά έλαια (HVO) και τα ντίζελ Fischer-Tropsch, είναι εναλλάξιμα και μπορούν είτε να αναμειχθούν με ορυκτά καύσιμα ντίζελ σε πολύ μεγάλη αναλογία ανάμειξης είτε να χρησιμοποιηθούν από μόνα τους σε όλα τα υπάρχοντα ή μελλοντικά οχήματα ντίζελ. Επομένως, αυτά τα καύσιμα μπορούν να διανεμηθούν, να αποθηκευτούν και να χρησιμοποιηθούν με τις υπάρχουσες υποδομές. Τα συνθετικά καύσιμα που υποκαθιστούν τη βενζίνη, όπως η μεθανόλη και άλλες αλκοόλες, μπορούν να αναμειχθούν με τη βενζίνη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τεχνικής απόψεως με τη σημερινή τεχνολογία του αυτοκινήτου με μικρές προσαρμογές. Η μεθανόλη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην εσωτερική ναυσιπλοΐα και στις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων. Τα συνθετικά και παραφινικά καύσιμα έχουν τη δυνατότητα να ελαττώσουν τη χρήση των πηγών πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό του τομέα των μεταφορών.
(7)
Το LPG ή αέριο οχημάτων είναι εναλλακτικό καύσιμο, υποπροϊόν της επεξεργασίας του φυσικού αερίου και της διύλισης του πετρελαίου, με μικρότερο αποτύπωμα άνθρακα και σημαντικά μειωμένες εκπομπές ρύπων σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα. Το βιολογικό LPG, που παράγεται από διάφορες πηγές βιομάζας, αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του ως βιώσιμη τεχνολογία μεσομακροπρόθεσμα. Το LPG μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις οδικές μεταφορές (αυτοκίνητα και φορτηγά) για κάθε είδους απόσταση. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στην εσωτερική ναυσιπλοΐα και στις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων. Οι υποδομές του LPG έχουν αναπτυχθεί σχετικά ικανοποιητικά, με σημαντικό ήδη αριθμό σταθμών ανεφοδιασμού στην Ένωση (περίπου 29 000). Ωστόσο, η κατανομή αυτών των σταθμών ανεφοδιασμού είναι άνιση, με χαμηλό βαθμό διείσδυσης σε ορισμένες χώρες.
(8)
Με την επιφύλαξη του ορισμού των εναλλακτικών καυσίμων που περιλαμβάνεται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν περισσότερα είδη καθαρών καυσίμων που ενδέχεται να αποτελέσουν πιθανές εναλλακτικές λύσεις αντί των ορυκτών καυσίμων. Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από την έρευνα και την ανάπτυξη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν επιλέγονται νέοι τύποι εναλλακτικών καυσίμων. Θα πρέπει να καταρτισθούν πρότυπα και νομοθεσία που δεν θα ευνοούν συγκεκριμένο τύπο τεχνολογίας, ώστε να μην εμποδίζεται η περαιτέρω ανάπτυξη εναλλακτικών καυσίμων και φέρουσας μεθόδου.
(9)
Στην έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου CARS 21 της 6ης Ιουνίου 2012αναφέρεται ότι η έλλειψη μιας εναρμονισμένης υποδομής, σε επίπεδο Ένωσης, για εναλλακτικά καύσιμα εμποδίζει την εισαγωγή στην αγορά οχημάτων που χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα και καθυστερεί την επέλευση των περιβαλλοντικών οφελών τους. Στην ανακοίνωσή της της 8ης Νοεμβρίου 2012 με τίτλο «CARS 2020: σχέδιο δράσης για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ευρώπη», η Επιτροπή επανέλαβε τις κύριες συστάσεις της έκθεσης της ομάδας υψηλού επιπέδου CARS 21 και παρουσίασε σχέδιο δράσης που βασίζεται σε αυτές. Η παρούσα οδηγία αποτελεί μία από τις βασικές δράσεις που έχουν εξαγγελθεί από την Επιτροπή σχετικά με τις υποδομές για εναλλακτικά καύσιμα.
(10)
Θα πρέπει να αποφευχθεί ο κατακερματισμός της εσωτερικής αγοράς λόγω της ασυντόνιστης εισαγωγής εναλλακτικών καυσίμων στην αγορά. Τα συντονισμένα πλαίσια πολιτικής όλων των κρατών μελών θα πρέπει συνεπώς να παρέχουν τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια που απαιτείται για την πραγματοποίηση ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων στην τεχνολογία των οχημάτων και των καυσίμων και τη δημιουργία υποδομών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο διττός στόχος της ελαχιστοποίησης της εξάρτησης από το πετρέλαιο και του μετριασμού των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των μεταφορών. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εθνικά πλαίσια πολιτικής που να περιγράφουν τους εθνικούς σκοπούς και στόχους τους και να στηρίζουν δράσεις για την ανάπτυξη της αγοράς των εναλλακτικών καυσίμων, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης των αναγκαίων υποδομών που πρέπει να δημιουργηθούν, σε στενή συνεργασία με τις περιφερειακές και τοπικές αρχές καθώς και με τον συγκεκριμένο κλάδο, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις ανάγκες των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Όπου κρίνεται απαραίτητο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται με άλλα όμορα κράτη μέλη σε περιφερειακό ή μακροπεριφερειακό επίπεδο, μέσω διαβουλεύσεων ή κοινών πλαισίων πολιτικής, ιδίως όταν απαιτείται η συνέχεια της κάλυψης υποδομών εναλλακτικών καυσίμων πέραν των εθνικών συνόρων ή η κατασκευή νέων υποδομών κοντά σε εθνικά σύνορα, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων επιλογών πρόσβασης χωρίς διακρίσεις σε σταθμούς επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού. Ο συντονισμός αυτών των εθνικών πλαισίων πολιτικής και η συνοχή τους σε επίπεδο Ένωσης θα πρέπει να στηριχθούν μέσω της συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη μέλη και της αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων από την Επιτροπή. Προκειμένου να διευκολυνθεί η υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη σχετικά με τις πληροφορίες που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, η Επιτροπή θα πρέπει να εγκρίνει μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές.
(11)
Είναι αναγκαία μια συντονισμένη προσέγγιση για την κάλυψη των μακροπρόθεσμων ενεργειακών αναγκών όλων των τρόπων μεταφοράς. Θα πρέπει ιδιαίτερα οι πολιτικές να θεμελιώνονται στη χρήση εναλλακτικών καυσίμων, με έμφαση στις συγκεκριμένες ανάγκες του κάθε τρόπου μεταφοράς. Κατά την εκπόνηση των εθνικών πλαισίων πολιτικής, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διαφόρων τρόπων μεταφοράς που υπάρχουν στο έδαφος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τους οποίους οι διαθέσιμες εναλλακτικές αντί των ορυκτών καυσίμων είναι περιορισμένες.
(12)
Η ανάπτυξη και εφαρμογή των πλαισίων εθνικής πολιτικής από τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκολυνθεί από την Επιτροπή μέσω ανταλλαγών πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών.
(13)
Για την προώθηση των εναλλακτικών καυσίμων και την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, τα εθνικά πλαίσια πολιτικής μπορούν να συνίστανται σε διάφορα σχέδια, στρατηγικές ή άλλα έγγραφα σχεδιασμού που έχουν εκπονηθεί χωριστά ή ενοποιημένα, ή με άλλη μορφή και σε διοικητικό επίπεδο όπως αποφασίζουν τα κράτη μέλη.
(14)
Τα καύσιμα που περιλαμβάνονται στα εθνικά πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για τα ενωσιακά και εθνικά μέτρα στήριξης που προβλέπονται για υποδομές εναλλακτικών καυσίμων, προκειμένου η δημόσια στήριξη να εστιασθεί σε συντονισμένη ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς με σκοπό την κινητικότητα σε όλη την Ένωση, για την οποία θα χρησιμοποιούνται οχήματα και σκάφη που κινούνται με εναλλακτικά καύσιμα.
(15)
Η παρούσα οδηγία δεν έχει στόχο να δημιουργήσει πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση για τα κράτη μέλη ή τις περιφερειακές και τοπικές αρχές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία κάνοντας χρήση ενός ευρέος φάσματος κανονιστικών και μη κανονιστικών κινήτρων και μέτρων, σε στενή συνεργασία με φορείς του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι θα πρέπει να διαδραματίσουν βασικό ρόλο στην υποστήριξη της ανάπτυξης εναλλακτικών υποδομών καυσίμων.
(16)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1316/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και καινοτομίας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη μείωση των ανθρακούχων εκπομπών στις μεταφορές, είναι επιλέξιμη για χρηματοδοτική ενίσχυση από την Ένωση. Ο εν λόγω κανονισμός καθιστά επίσης δυνατή την παροχή πρόσθετης χρηματοδότησης για τις δράσεις που αξιοποιούν τις συνέργειες μεταξύ τουλάχιστον δύο από τους τομείς που καλύπτει ο κανονισμός, ήτοι μεταφορές, ενέργεια και τηλεπικοινωνίες. Τέλος, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή συντονισμού της διευκόλυνσης «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΔΣΕ) όσον αφορά τον συντονισμό των προγραμμάτων εργασίας ώστε να καταστούν δυνατές οι πολυτομεακές προσκλήσεις υποβολής προτάσεων σε μια προσπάθεια να αξιοποιηθούν πλήρως οι πιθανές συνέργειες ανάμεσα στους τομείς αυτούς. Η ΔΣΕ θα συμβάλει συνεπώς στην ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων.
(17)
Το πρόγραμμα-πλαίσιο «Ορίζοντας 2020», που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1291/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), θα παρέχει επίσης υποστήριξη για την έρευνα και την καινοτομία όσον αφορά τα οχήματα που κινούνται με εναλλακτικά καύσιμα και τις σχετικές υποδομές, ιδίως μέσω της κοινωνικής πρόκλησης «Έξυπνες, οικολογικές και ολοκληρωμένες μεταφορές». Η εν λόγω συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης θα πρέπει επίσης να συμβάλει στην ανάπτυξη εναλλακτικών υποδομών καυσίμων και θα πρέπει να ληφθεί πλήρως υπόψη ως μια επιπλέον ευκαιρία να εξασφαλιστεί η αγορά βιώσιμης κινητικότητας σε όλη την Ένωση.
(18)
Προκειμένου να πραγματοποιηθούν επενδύσεις στις βιώσιμες μεταφορές και να στηριχθεί η ανάπτυξη ενός συνεχούς δικτύου υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη οφείλουν να στηρίξουν τα εθνικά και περιφερειακά αναπτυξιακά μέτρα στον τομέα αυτό. Θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών στην ανάπτυξη και τη διαχείριση υποδομών εναλλακτικών καυσίμων ανάμεσα στις τοπικές και τις περιφερειακές πρωτοβουλίες ανάπτυξης και, προς τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να προωθήσουν τη χρήση των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων, ιδίως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και του Ταμείου Συνοχής.
(19)
Τα μέτρα στήριξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων θα πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Τα κράτη μέλη μπορεί να κρίνουν αναγκαίο να προσφέρουν στήριξη στους φορείς εκμετάλλευσης που ζημιώνονται από την παρούσα οδηγία, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Τυχόν εθνικά μέτρα στήριξης για τις υποδομές εναλλακτικών καυσίμων που κοινοποιούνται στην Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογούνται χωρίς καθυστέρηση.
(20)
Οι κατευθυντήριες γραμμές του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) αναγνωρίζουν ότι τα εναλλακτικά καύσιμα λειτουργούν, τουλάχιστον εν μέρει, ως υποκατάστατα για τις πηγές ορυκτού πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό των μεταφορών, συμβάλλουν στην απεξάρτηση από τον άνθρακα και βελτιώνουν την περιβαλλοντική αποδοτικότητα του μεταφορικού τομέα. Βάσει των αναθεωρημένων κατευθυντήριων γραμμών του ΔΕΔ-Μ, σε ό,τι αφορά τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία, το ΔΕΔ-Μ οφείλει να διευκολύνει την απομάκρυνση του άνθρακα από όλους τους τρόπους μεταφοράς μέσω της τόνωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας, καθώς και μέσω της εισαγωγής εναλλακτικών προωστικών συστημάτων και της παροχής των αντίστοιχων υποδομών. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΕΔ-Μ απαιτούν επίσης να παρέχεται, στους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και στους θαλάσσιους λιμένες, στα αεροδρόμια και στους δρόμους του κεντρικού δικτύου που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) («κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ»), η δυνατότητα ανεφοδιασμού σε εναλλακτικά καθαρά καύσιμα. Στη ΔΣΕ το μέσο χρηματοδότησης του ΔΕΔ-Μ προβλέπει τη δυνατότητα επιχορηγήσεων για την ανάπτυξη των νέων αυτών τεχνολογιών και της σχετικής καινοτομίας στο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών για τα εναλλακτικά καθαρά καύσιμα. Επιπλέον, θα μπορεί να παρέχεται από τη ΔΣΕ χρηματοδοτική βοήθεια για την ανάπτυξη υποδομών για τα εναλλακτικά καθαρά καύσιμα στο ευρύτερο συνολικό δίκτυο, υπό μορφή δημόσιων συμβάσεων και χρηματοδοτικών μέσων όπως τα ομόλογα έργου.
(21)
Τα βιοκαύσιμα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2009/28/EΚ, είναι σήμερα ο σημαντικότερος τύπος εναλλακτικών καυσίμων, αντιπροσωπεύοντας ποσοστό 4,7 % των συνολικών καυσίμων που καταναλώθηκαν στις μεταφορές στην Ένωση το 2011. Μπορούν επίσης να συμβάλουν σε σημαντική μείωση των συνολικών εκπομπών CO2, εάν η παραγωγή τους γίνεται με βιώσιμο τρόπο. Μπορούν να παρέχουν καθαρή ενέργεια σε όλους τους τρόπους μεταφοράς.
(22)
Η έλλειψη εναρμονισμένης ανάπτυξης υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση παρακωλύει την επίτευξη οικονομιών κλίμακας, όσον αφορά το σκέλος της προσφοράς, και την κινητικότητα σε όλη την Ένωση, όσον αφορά το σκέλος της ζήτησης. Χρειάζεται να κατασκευαστούν νέα δίκτυα υποδομών, όπως για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου [υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και συμπιεσμένου φυσικού αερίου (CNG)] και, κατά περίπτωση, υδρογόνου. Είναι σημαντικό να προσδιορισθούν τα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης της κάθε τεχνολογίας και των σχετικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της ωριμότητας των επιχειρηματικών μοντέλων για τους ιδιώτες επενδυτές και της διαθεσιμότητας και της αποδοχής από τους χρήστες των εναλλακτικών καυσίμων. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η τεχνολογική ουδετερότητα, και τα εθνικά πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να λάβουν δεόντως υπόψη την απαίτηση να στηριχθεί η εμπορική ανάπτυξη των εναλλακτικών καυσίμων. Ακόμη, η πυκνότητα του πληθυσμού και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επεξεργασία εθνικών πλαισίων πολιτικής.
(23)
Η ηλεκτρική ενέργεια έχει τη δυνατότητα να αυξήσει την ενεργειακή απόδοση των οδικών οχημάτων και να συμβάλει στη μείωση του CO2 στις μεταφορές. Αποτελεί πηγή ενέργειας απαραίτητη για την ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων της κατηγορίας L, όπως αναφέρεται στην οδηγία 2007/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 168/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), τα οποία μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη μείωση του θορύβου σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι κατασκευάζονται δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης με επαρκή κάλυψη προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στα ηλεκτρικά οχήματα να κινούνται τουλάχιστον σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, όπου κρίνεται σκόπιμο, εντός δικτύων που καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Ο αριθμός αυτών των σημείων επαναφόρτισης θα πρέπει να προσδιοριστεί λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των ηλεκτρικών οχημάτων που εκτιμάται ότι θα είναι ταξινομημένα έως το τέλος του 2020 σε κάθε κράτος μέλος. Ενδεικτικά, ο επαρκής μέσος αριθμός σημείων επαναφόρτισης θα πρέπει να αντιστοιχεί σε τουλάχιστον ένα σημείο επαναφόρτισης ανά 10 αυτοκίνητα, λαμβανομένων επίσης υπόψη του τύπου των αυτοκινήτων, της τεχνολογίας φόρτισης και των διαθέσιμων ιδιωτικών σημείων επαναφόρτισης. Θα πρέπει να κατασκευαστεί επαρκής αριθμός δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης, ιδίως στους σταθμούς των δημόσιων μέσων μεταφοράς, όπως οι λιμενικοί τερματικοί σταθμοί επιβατών, τα αεροδρόμια ή οι σιδηροδρομικοί σταθμοί. Οι ιδιώτες κάτοχοι αυτών των ηλεκτρικών οχημάτων εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσβαση σε σημεία επαναφόρτισης σε κοινούς χώρους στάθμευσης, όπως πολυκατοικίες, κτίρια γραφείων και εγκαταστάσεις επιχειρήσεων. Οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να λάβουν μέτρα που θα βοηθήσουν τους χρήστες οχημάτων εξασφαλίζοντας ότι οι επιχειρηματικοί φορείς και οι διαχειριστές παρέχουν κατάλληλες υποδομές με επαρκή σημεία επαναφόρτισης των ηλεκτρικών οχημάτων.
(24)
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την οικοδόμηση δημοσίως προσβάσιμης υποδομής για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε μηχανοκίνητα οχήματα. Για τον καθορισμό, στο εθνικό πλαίσιο πολιτικής, κατάλληλου αριθμού σημείων επαναφόρτισης με δημόσια πρόσβαση, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τον αριθμό των ήδη υπαρχόντων στο έδαφός τους δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης και τις προδιαγραφές τους προκειμένου να αποφασίσουν να συγκεντρώσουν τις προσπάθειες ανάπτυξης σε σημεία επαναφόρτισης κανονικής ή υψηλής ισχύος.
(25)
Η ηλεκτροκίνηση αποτελεί τομέα που εξελίσσεται ραγδαία. Οι τρέχουσες τεχνολογίες διεπαφής επαναφόρτισης περιλαμβάνουν καλωδιακές συνδέσεις, αλλά είναι ανάγκη επίσης να εξεταστούν μελλοντικές τεχνολογίες διεπαφής όπως η ασύρματη επαναφόρτιση ή η ανταλλαγή συσσωρευτών. Η νομοθεσία είναι ανάγκη να εξασφαλίσει ότι διευκολύνεται η τεχνολογική καινοτομία. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει συνεπώς να επικαιροποιείται κατάλληλα ώστε να λαμβάνονται υπόψη μελλοντικά πρότυπα για τεχνολογίες όπως η ασύρματη επαναφόρτιση και η ανταλλαγή συσσωρευτών.
(26)
Στα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού μπορούν να περιλαμβάνονται, παραδείγματος χάρη, ιδιωτικά σημεία ή διατάξεις επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού προσιτά στο κοινό με δελτία εγγραφής ή τέλη, σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού συστημάτων κοινής χρήσης αυτοκινήτων που επιτρέπουν την πρόσβαση τρίτων χρηστών με συνδρομή ή σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού σε δημόσιους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων. Τα σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού που επιτρέπουν τη φυσική πρόσβαση ιδιωτών χρηστών με άδεια ή συνδρομή θα πρέπει να θεωρούνται δημοσίως προσβάσιμα.
(27)
Η ηλεκτρική ενέργεια και το υδρογόνο είναι ιδιαίτερα ελκυστικές πηγές ενέργειας για τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων με στοιχεία καυσίμου και οχημάτων κατηγορίας L σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές, γεγονός που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη μείωση του θορύβου. Η ηλεκτροκίνηση είναι σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη των φιλόδοξων κλιματικών και ενεργειακών στόχων της Ένωσης για το 2020. Όντως, η οδηγία 2009/28/ΕΚ, την οποία μετέφεραν τα κράτη μέλη στη νομοθεσία τους έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010, έθεσε υποχρεωτικούς στόχους σε όλα τα κράτη μέλη για το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, με σκοπό να επιτευχθεί έως το 2020 ο στόχος της Ένωσης ενός μεριδίου 20 % τουλάχιστον της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ενός μεριδίου 10 % της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ειδικά στον τομέα των μεταφορών.
(28)
Για την επαναφόρτιση ηλεκτρικών οχημάτων στα σημεία επαναφόρτισης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται, εφόσον είναι τεχνικά και οικονομικά εύλογο, ευφυή συστήματα μέτρησης ώστε να ενισχυθεί η σταθερότητα του ηλεκτρικού συστήματος με την επαναφόρτιση των μπαταριών από το δίκτυο τις ώρες χαμηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και να επιτραπεί ο ασφαλής και ευέλικτος χειρισμός δεδομένων. Μακροπρόθεσμα θα μπορούσαν έτσι τα οχήματα να διοχετεύουν ηλεκτρισμό από τις μπαταρίες τους στο δίκτυο κατά τις ώρες υψηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Τα ευφυή συστήματα μέτρησης όπως ορίζονται στην οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10) καθιστούν δυνατή την παραγωγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο τα οποία είναι απαραίτητα για να εξασφαλιστεί η σταθερότητα του δικτύου και να ενθαρρυνθεί η ορθολογική χρήση των υπηρεσιών επαναφόρτισης. Τα ευφυή συστήματα μέτρησης παρέχουν ακριβείς και διαφανείς πληροφορίες σχετικά με το κόστος και τη διαθεσιμότητα υπηρεσιών επαναφόρτισης, ενθαρρύνοντας την επαναφόρτιση σε περιόδους εκτός των ωρών αιχμής, δηλαδή περιόδους χαμηλής γενικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και χαμηλών τιμών ενέργειας. Η χρήση ευφυών συστημάτων μέτρησης βελτιστοποιεί την επαναφόρτιση, πράγμα που αποφέρει οφέλη στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας και στους καταναλωτές.
(29)
Όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων που δεν είναι προσβάσιμα στο κοινό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ως στόχο να διερευνήσουν κατά πόσον είναι δυνατές από τεχνικής και οικονομικής σκοπιάς οι συνέργειες με την υλοποίηση σχεδίων εμπορικής εξάπλωσης των ευφυών μετρητών, σύμφωνα με την υποχρέωση δυνάμει του παραρτήματος Ι.2 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11). Οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε ό,τι αφορά τα σημεία επαναφόρτισης. Κατά την ανάπτυξη των καθηκόντων τους, οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής, ορισμένοι εκ των οποίων μπορεί να αποτελούν τμήμα κάθετα ολοκληρωμένης επιχείρησης που έχει στην ιδιοκτησία της ή διαχειρίζεται σημεία επαναφόρτισης, οφείλουν να συνεργάζονται χωρίς διακρίσεις με όλους τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες ή διαχειριστές σημείων επαναφόρτισης, ιδίως παρέχοντάς τους τις πληροφορίες που απαιτούνται για την αποτελεσματική πρόσβαση και χρήση του συστήματος.
(30)
Κατά την ανάπτυξη υποδομών για τα ηλεκτρικά οχήματα η αλληλεπίδραση μεταξύ των υποδομών αυτών και του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και της πολιτικής της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές της οδηγίας 2009/72/ΕΚ. Η εγκατάσταση και η λειτουργία σημείων επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων θα πρέπει να αναπτυχθούν ως ανταγωνιστική αγορά με ανοικτή πρόσβαση σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη ή διαχείριση υποδομών επαναφόρτισης.
(31)
Η πρόσβαση των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας της Ένωσης στα σημεία επαναφόρτισης δεν θα πρέπει να θίγει τις παρεκκλίσεις δυνάμει του άρθρου 44 της οδηγίας 2009/72/ΕΚ.
(32)
Η Επιτροπή έδωσε το 2010 εντολή (M468) στους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης (ESO) να δημοσιεύσουν νέα πρότυπα ή να επανεξετάσουν όσα υπάρχουν με σκοπό να εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα και η δυνατότητα διασύνδεσης μεταξύ σημείου παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και φορτιστή ηλεκτρικών οχημάτων. Η CEN/CENELEC συνέστησε ομάδα εστιασμένης συζήτησης, η οποία δημοσίευσε έκθεση τον Οκτώβριο του 2011. Παρά το γεγονός ότι η έκθεση περιέχει ορισμένες συστάσεις, δεν επιτεύχθηκε συναίνεση όσον αφορά την επιλογή τυποποιημένης διεπαφής. Κατά συνέπεια, χρειάζεται περαιτέρω δράση πολιτικής, ώστε να εξευρεθεί κοινόχρηστη λύση που θα εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα σε όλη την Ένωση.
(33)
Η διεπαφή φόρτισης ηλεκτρικού οχήματος μπορεί να περιλαμβάνει πολλαπλούς ρευματολήπτες ή συνδετήρες οχημάτων εφόσον ένας εξ αυτών είναι σύμφωνος προς τις τεχνικές προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας, ώστε να είναι δυνατή η πολυπρότυπη επαναφόρτιση. Ωστόσο, η επιλογή που πραγματοποιείται στην παρούσα οδηγία για τους κοινούς συνδετήρες ηλεκτρικών οχημάτων σε επίπεδο Ένωσης (τύπου 2 και Combo 2) δεν θα πρέπει να αποβεί επιζήμια για τα κράτη μέλη που έχουν ήδη επενδύσει στην ανάπτυξη άλλων τυποποιημένων τεχνολογιών όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης και δεν θα πρέπει να θίγει τα υπάρχοντα σημεία επαναφόρτισης που αναπτύχθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Τα ηλεκτρικά οχήματα που έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δύνανται να επαναφορτίζονται, έστω και εάν έχουν σχεδιαστεί να επαναφορτίζονται σε σημεία επαναφόρτισης που δεν συμμορφώνονται προς τις τεχνικές προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας. Η επιλογή του εξοπλισμού για τα σημεία επαναφόρτισης κανονικής και υψηλής ισχύος θα πρέπει να πληροί τις ειδικές προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο.
(34)
Οι εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης από ξηράς μπορούν να εξυπηρετούν τις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές για την παροχή καθαρής ενέργειας, ιδίως στους θαλάσσιους λιμένες και τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας με κακή ποιότητα αέρα ή υψηλά επίπεδα θορύβου. Η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να συμβάλει στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των θαλασσοπλοούντων πλοίων και των πλοίων της εσωτερικής ναυσιπλοΐας.
(35)
Η τυποποίηση της από ξηράς παροχής ηλεκτρικής ενέργειας δεν θα πρέπει να εμποδίζει τη χρήση συστημάτων που έχουν τεθεί σε λειτουργία πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν τη συντήρηση και αναβάθμιση των υφιστάμενων συστημάτων ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική χρήση τους σε όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, χωρίς να απαιτείται πλήρης συμμόρφωση προς τις τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(36)
Ο ηλεκτρικός ανεφοδιασμός αεροσκαφών που σταθμεύουν σε αερολιμένες μπορεί να μειώσει την κατανάλωση καυσίμων και του θορύβου, να βελτιώσει την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και να μειώσει τις επιπτώσεις στην κλιματική αλλαγή. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι θα πρέπει να αξιολογηθεί στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους η ανάγκη εφοδιασμού σε ηλεκτρική ενέργεια στους αερολιμένες.
(37)
Τα υδρογονοκίνητα μηχανοκίνητα οχήματα, καθώς και τα υδρογονοκίνητα οχήματα της κατηγορίας L, έχουν προς το παρόν πολύ χαμηλά ποσοστά διείσδυσης στην αγορά, αλλά η δημιουργία επαρκούς υποδομής ανεφοδιασμού με υδρογόνο είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων σε μεγαλύτερη κλίμακα.
(38)
Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να συμπεριλάβουν σημεία ανεφοδιασμού υδρογόνου στα εθνικά τους πλαίσια πολιτικής θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία προσβάσιμων υποδομών για το κοινό για την παροχή υδρογόνου σε μηχανοκίνητα οχήματα, οι οποίες εξασφαλίζουν την κυκλοφορία των υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων εντός των δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη. Όπου κρίνεται σκόπιμο, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη διασυνοριακές συνδέσεις ώστε να επιτρέπεται η κυκλοφορία υδρογονοκίνητων μηχανοκίνητων οχημάτων σε επίπεδο Ένωσης.
(39)
Σε ό,τι αφορά τα οχήματα φυσικού αερίου, λειτουργούν σήμερα περίπου 3 000 σημεία ανεφοδιασμού με καύσιμα στην Ένωση. Πρόσθετα σημεία ανεφοδιασμού θα μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία και να εφοδιάζονται από το υπάρχον καλά ανεπτυγμένο δίκτυο διανομής φυσικού αερίου στο μεγαλύτερο μέρος της Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η ποιότητα του φυσικού αερίου είναι κατάλληλη για χρήση σε οχήματα φυσικού αερίου σημερινής και προηγμένης τεχνολογίας. Στο υπάρχον δίκτυο διανομής φυσικού αερίου μπορούν να προστεθούν τοπικά σημεία ανεφοδιασμού τα οποία θα χρησιμοποιούν βιομεθάνιο παραγόμενο τοπικά.
(40)
Οι κοινές υποδομές για το φυσικό αέριο απαιτούν κοινές τεχνικές προδιαγραφές τόσο για τις εγκαταστάσεις όσο και για την ποιότητα του αερίου. Η ποιότητα του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στην Ένωση εξαρτάται από την προέλευσή του, τα συστατικά του, για παράδειγμα το βιομεθάνιο που αναμειγνύεται με φυσικό αέριο, και τον τρόπο χειρισμού του μέσω της αλυσίδας διανομής. Ως εκ τούτου, η διεύρυνση των τεχνικών χαρακτηριστικών μπορεί να παρεμποδίσει τη βέλτιστη χρήση των μηχανών και να περιορίσει την ενεργειακή τους απόδοση. Η τεχνική επιτροπή CEN/TC 408 αναπτύσσει σχετικά μια δέσμη ποιοτικών προδιαγραφών του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στις μεταφορές και για την έγχυση βιομεθανίου στο δίκτυο φυσικού αερίου.
(41)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών πλαισίων πολιτικής τους τη δημιουργία επαρκούς αριθμού δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού με καύσιμα μηχανοκίνητων οχημάτων για την προμήθεια CNG ή συμπιεσμένου βιομεθάνιου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μηχανοκίνητα οχήματα με CNG μπορούν να κινούνται σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές όπως και στο σύνολο της Ένωσης, τουλάχιστον στο υφιστάμενο δίκτυο ΔΕΔ-Μ. Κατά τη σύσταση των δικτύων τους για τον εφοδιασμό των μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία σημείων ανεφοδιασμού δημοσίως προσβάσιμων, λαμβάνοντας υπόψη την ελάχιστη αυτονομία των μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG. Ενδεικτικά, η δέουσα μέση απόσταση μεταξύ σημείων ανεφοδιασμού υπολογίζεται στα 150 km περίπου. Για να εξασφαλιστεί η λειτουργία και η διαλειτουργικότητα της αγοράς, όλα τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG θα πρέπει να παρέχουν αέριο της απαιτούμενης ποιότητας για χρήση σε οχήματα CNG σημερινής και προηγμένης τεχνολογίας.
(42)
Το LNG είναι ένα ελκυστικό εναλλακτικό καύσιμο για τα πλοία ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις μείωσης της περιεκτικότητας των καυσίμων πλοίων σε θείο στις περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx, που αφορούν το ήμισυ των πλοίων τα οποία εκτελούν ευρωπαϊκές θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2012/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12). Ένα κεντρικό δίκτυο σημείων ανεφοδιασμού LNG σε θαλάσσιους λιμένες και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας θα πρέπει να είναι διαθέσιμο τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2025 και του 2030 αντίστοιχα. Στα σημεία ανεφοδιασμού LNG περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: τερματικοί σταθμοί LNG, δεξαμενές, κινητές δεξαμενές, δεξαμενόπλοια και φορτηγίδες. Η αρχική εστίαση στο κεντρικό δίκτυο δεν θα πρέπει να αποκλείει την προοπτική της μακροπρόθεσμης διάθεσης LNG σε λιμένες εκτός του κεντρικού δικτύου, ιδίως σε εκείνους τους λιμένες που είναι σημαντικοί για πλοία που δεν εκτελούν μεταφορές. Η απόφαση σχετικά με την τοποθέτηση των σημείων ανεφοδιασμού LNG σε λιμένες θα πρέπει να βασίζεται σε ανάλυση κόστους-οφέλους, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των περιβαλλοντικών οφελών. Θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη οι εφαρμοστέες διατάξεις περί ασφάλειας. Η προβλεπόμενη στην παρούσα οδηγία ανάπτυξη υποδομών LNG δεν θα πρέπει να εμποδίσει την πιθανή ανάπτυξη στο μέλλον άλλων ενεργειακά αποδοτικών εναλλακτικών καυσίμων.
(43)
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες για την τροποποίηση της ευρωπαϊκής συμφωνίας για τις διεθνείς μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων μέσω της εσωτερικής ναυσιπλοΐας, που συνήφθη στη Γενεύη στις 26 Μαΐου 2000, όπως τροποποιήθηκε (ADΝ), προκειμένου να επιτραπεί η μεταφορά LNG σε μεγάλη κλίμακα με εσωτερική ναυσιπλοΐα. Οι τροποποιήσεις που αυτό επιφέρει θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλες τις μεταφορές στο έδαφος της Ένωσης προσαρμόζοντας το παράρτημα ΙΙΙ τμήμα ΙΙΙ.1 της οδηγίας 2008/68/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13). Θα πρέπει να τροποποιηθεί η οδηγία 2006/87/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), κατά περίπτωση, προκειμένου να επιτραπεί η αποτελεσματική και ασφαλής χρήση του LNG για την πρόωση των σκαφών εσωτερικής ναυσιπλοΐας. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν θα πρέπει να αντιτίθενται στις διατάξεις της ADΝ που εφαρμόζεται στο έδαφος της Ένωσης δυνάμει του παραρτήματος ΙΙΙ του τμήματος ΙΙΙ.1 της οδηγίας 2008/68/EΚ.
(44)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ένα κατάλληλο σύστημα διανομής μεταξύ των σταθμών αποθήκευσης και των σημείων ανεφοδιασμού LNG. Όσον αφορά τις οδικές μεταφορές, η διαθεσιμότητα και η γεωγραφική τοποθεσία των σημείων φόρτωσης για βυτιοφόρα οχήματα που κινούνται με LNG είναι σημαντικές για την ανάπτυξη μιας οικονομικά βιώσιμης κινητικότητας που βασίζεται στο LNG.
(45)
Το υγροποιημένο φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του υγροποιημένου βιομεθανίου, ενδέχεται επίσης να προσφέρει αποδοτική οικονομικά τεχνολογία προκειμένου τα βαρέα επαγγελματικά οχήματα να τηρούν τα αυστηρότερα όρια εκπομπής ρύπων των προτύπων Εuro VI όπως αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 595/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15).
(46)
Το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη υποδομών υγροποιημένου φυσικού αερίου, καθώς καλύπτει τις κύριες ροές κυκλοφορίας και αφήνει περιθώρια για οφέλη του δικτύου. Κατά τη σύσταση των δικτύων τους για τον εφοδιασμό των βαρέων επαγγελματικών μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν τη δημιουργία σημείων ανεφοδιασμού προσβάσιμων από το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, στο πλαίσιο των δεουσών αποστάσεων, λαμβάνοντας υπόψη την ελάχιστη αυτονομία των μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG. Ενδεικτικά, η δέουσα μέση απόσταση μεταξύ σημείων ανεφοδιασμού υπολογίζεται στα 400 km περίπου.
(47)
Η ανάπτυξη σημείων ανεφοδιασμού τόσο για το LNG όσο και για το CNG θα πρέπει να συντονιστεί δεόντως με την εφαρμογή του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
(48)
Το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 θα πρέπει να συσταθεί ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού LNG και CNG για το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως την ημερομηνία αυτή και, μετά την ημερομηνία αυτή, στα άλλα τμήματα του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ, όταν αυτά θα είναι διαθέσιμα στα οχήματα.
(49)
Με βάση την αυξανόμενη ποικιλομορφία στον τύπο των καυσίμων για μηχανοκίνητα οχήματα σε συνδυασμό με τη συνεχή αύξηση της κινητικότητας στις οδικές μεταφορές των πολιτών σε ολόκληρη την Ένωση, είναι αναγκαίο να παρέχονται στους χρήστες των οχημάτων σαφείς και εύληπτες πληροφορίες ως προς τα καύσιμα που διατίθενται στα σημεία ανεφοδιασμού και ως προς τη συμβατότητα του οχήματός τους με διάφορα καύσιμα ή σημεία επαναφόρτισης που προσφέρονται στην αγορά της Ένωσης, με την επιφύλαξη της οδηγίας 2009/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16). Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να αποφασίζουν την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων πληροφόρησης και για τα οχήματα που έχουν ήδη τεθεί σε κυκλοφορία.
(50)
Ελλείψει ενός ευρωπαϊκού προτύπου για τα εναλλακτικά καύσιμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν άλλα πρότυπα για την πληροφόρηση των χρηστών και την επισήμανση.
(51)
Οι απλές και εύκολα συγκρίσιμες πληροφορίες ως προς τις τιμές των διαφόρων καυσίμων μπορούν να αποβούν σημαντικές για τους χρήστες των οχημάτων προκειμένου να αξιολογούν το σχετικό κόστος των μεμονωμένων καυσίμων που διατίθενται στην αγορά. Ως εκ τούτου, κατά την αναγραφή των τιμών των καυσίμων στα πρατήρια, ειδικότερα δε για το φυσικό αέριο και το υδρογόνο, είναι δυνατή η αναγραφή της σύγκρισης της τιμής ανά μονάδα με τα συμβατικά καύσιμα, όπως ανά «ισοδύναμο ενός λίτρου βενζίνης».
(52)
Με βάση την αυξανόμενη ποικιλομορφία στον τύπο των καυσίμων για μηχανοκίνητα οχήματα, θα πρέπει να παρέχονται στους χρήστες των οχημάτων δεδομένα ως προς την γεωγραφική τοποθεσία των δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης με εναλλακτικά καύσιμα που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Ως εκ τούτου, όποτε εταιρείες ή ιστότοποι παρέχουν τις πληροφορίες αυτές, θα πρέπει να είναι προσβάσιμες από τους χρήστες χωρίς να δημιουργούνται περιορισμοί και διακρίσεις.
(53)
Όσον αφορά τη χάραξη πολιτικής με βάση τα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα, είναι ιδιαίτερα σημαντική η συλλογή βέλτιστων πρακτικών και συντονισμένων δεδομένων μέσω δραστηριοτήτων παρακολούθησης, όπως η «πύλη για τα καθαρά οχήματα» (Clean Vehicle Portal) και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ηλεκτροκίνησης.
(54)
Θα πρέπει να περιλαμβάνονται, κατά περίπτωση, οι βασικές πληροφορίες για την ύπαρξη σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού και κάθε άλλη πληροφορία που είναι χρήσιμη για την κινητικότητα σε ενωσιακή κλίμακα, στο πλαίσιο των υπηρεσιών για τις πληροφορίες ως προς την κυκλοφορία και τα ταξίδια, ως μέρος του ευφυούς συστήματος μεταφορών.
(55)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας στην ανάπτυξη της αγοράς και την τεχνολογική πρόοδο, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές των σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης και τα σχετικά πρότυπα. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και καταρτίζει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να διασφαλίζει την παράλληλη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των οικείων εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
(56)
Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) αναπτύσσει ενιαία και διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα ασφαλείας και περιβαλλοντικά πρότυπα για τις θαλάσσιες μεταφορές. Δεδομένου του παγκόσμιου χαρακτήρα των θαλάσσιων μεταφορών, οι αντιθέσεις με τα διεθνή πρότυπα θα πρέπει να αποφεύγονται. Ως εκ τούτου, η Ένωση θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές για τις θαλάσσιες μεταφορές που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας συνάδουν με τους διεθνείς κανόνες που θεσπίζει ο ΙΜΟ.
(57)
Οι τεχνικές προδιαγραφές για τη διαλειτουργικότητα των σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού θα πρέπει να καθορίζονται σε ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα. Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης (ΕΟΤ) θα πρέπει να θεσπίσουν ευρωπαϊκά πρότυπα σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17) και τα εν λόγω πρότυπα θα πρέπει να βασίζονται στα τρέχοντα διεθνή πρότυπα ή σε εν εξελίξει εργασίες διεθνούς τυποποίησης, κατά περίπτωση. Για πρότυπα που δεν έχουν ακόμα θεσπιστεί, οι εργασίες θα πρέπει να βασιστούν στα υπό επεξεργασία πρότυπα: «Κατευθυντήριες γραμμές για συστήματα και εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού με LNG ως καύσιμο πλοίων» (ISO/DTS 18683), «Σταθμοί καυσίμων φυσικού αερίου - σταθμοί LNG για οχήματα με καύσιμα» (ISO/DIS 16924) και «Σταθμοί καυσίμων φυσικού αερίου - σταθμοί CNG για οχήματα με καύσιμα» (ISO/DIS 16923). Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να επικαιροποιεί τις αναφορές στις τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνονται στα ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα, μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
(58)
Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή θα πρέπει να συμβουλεύεται τις σχετικές ομάδες εμπειρογνωμόνων και οπωσδήποτε την ευρωπαϊκή ομάδα εμπειρογνωμόνων για τα καύσιμα μεταφορών του μέλλοντος, η οποία απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες από τη βιομηχανία και την κοινωνία των πολιτών, καθώς και την κοινή επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τις μεταφορές και το περιβάλλον, η οποία συγκεντρώνει εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη.
(59)
Η Επιτροπή συνέστησε ομάδα εμπειρογνωμόνων αποκαλούμενη «ευρωπαϊκό φόρουμ για την αειφόρο ναυτιλία (ESSF)» προκειμένου να τη συνδράμει κατά την υλοποίηση των δραστηριοτήτων της Ένωσης στον τομέα της βιωσιμότητας των θαλάσσιων μεταφορών. Στο πλαίσιο του ESSF συνεστήθη υποομάδα για το LNG της ναυτιλίας, με εντολή να προτείνει στο ESSF την εξέλιξη προτύπων ή κανόνων για το LNG της ναυτιλίας ως καύσιμο πλοίων που να καλύπτουν τις τεχνικές και λειτουργικές πτυχές, καθώς και τις πτυχές της ασφάλειας, της προστασίας από έκνομες ενέργειες, της εκπαίδευσης και του περιβάλλοντος αναφορικά με τον ανεφοδιασμό των πλοίων με καύσιμο LNG. Συγκροτήθηκε επίσης επιτροπή για τη δημιουργία τεχνικών προδιαγραφών («CESTE») προκειμένου να ασχοληθεί με τις τεχνικές προδιαγραφές στον τομέα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, μεταξύ άλλων το ESSF και την CESTE, πριν από την έκδοση κατ' εξουσιοδότηση πράξεων περί απαιτήσεων για τον ανεφοδιασμό των πλοίων με καύσιμο LNG, περιλαμβανομένων και των σχετικών πτυχών ασφάλειας.
(60)
Η Κεντρική Επιτροπή για τη Ναυσιπλοΐα στον Ρήνο (CCNR) αποτελεί διεθνή οργανισμό που εξετάζει όλα τα ζητήματα που αφορούν την εσωτερική ναυσιπλοΐα. Η Επιτροπή για τον Δούναβη αποτελεί διεθνή διακυβερνητική οργάνωση για την παροχή και εξέλιξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στον Δούναβη. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, μεταξύ άλλων, από τη CCNR και την Επιτροπή για τον Δούναβη, πριν από την έκδοση κατ' εξουσιοδότηση πράξεων για την εσωτερική ναυσιπλοΐα.
(61)
Όταν τα θέματα που σχετίζονται με την παρούσα οδηγία, εκτός από την εφαρμογή της ή από παραβάσεις εξετάζονται από εμπειρογνώμονες, οι οποίοι ενεργούν ως ομάδες εμπειρογνωμόνων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει πλήρη ενημέρωση και τεκμηρίωση και, κατά περίπτωση, πρόσκληση συμμετοχής στις σχετικές συνεδριάσεις.
(62)
Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, ενδείκνυται να εκχωρηθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή για τη θέσπιση κοινών διαδικασιών και προδιαγραφών. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18).
(63)
Για να διασφαλιστεί η παροχή εναλλακτικών καυσίμων για τις μεταφορές στην ποιότητα που απαιτείται για τη χρήση στους κινητήρες σημερινής και μελλοντικής τεχνολογίας και να διασφαλιστεί υψηλό επίπεδο περιβαλλοντικών επιδόσεων όσον αφορά τις εκπομπές CO2 και άλλων ρύπων, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τη διάθεσή τους στην αγορά. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει, εφόσον χρειαστεί, τα απαραίτητα νομικά μέτρα για να εξασφαλίσει ένα εναρμονισμένο υψηλό επίπεδο ποιότητας καυσίμων σε όλη την Ένωση.
(64)
Προκειμένου να επιτευχθεί η ευρύτερη δυνατή χρήση εναλλακτικών καυσίμων στις μεταφορές, διασφαλίζοντας παράλληλα τεχνολογική ουδετερότητα, και να προαχθεί η βιώσιμη ηλεκτρική κινητικότητα σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή θα πρέπει, εφόσον το θεωρήσει απαραίτητο, να λάβει κατάλληλα μέτρα, όπως είναι η θέσπιση σχεδίου δράσης για την υλοποίηση της στρατηγικής που καθορίζεται στην ανακοίνωση με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων». Για τον σκοπό αυτό μπορεί να λάβει υπόψη της επιμέρους ανάγκες της αγοράς και τις εξελίξεις στα κράτη μέλη.
(65)
Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η προώθηση ευρείας ανάπτυξης της αγοράς εναλλακτικών καυσίμων δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, μπορεί όμως να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, λόγω της ανάγκης ανάληψης δράσης σε επίπεδο Ένωσης προκειμένου να εξασφαλιστεί η ζήτηση για κρίσιμη μάζα οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων για οικονομικώς αποδοτικές εξελίξεις εκ μέρους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και να καταστεί δυνατή η κινητικότητα οχημάτων με εναλλακτικά καύσιμα σε ολόκληρη την Ένωση, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών,
ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο μέτρων για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στην Ένωση, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο και να περιοριστούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στον τομέα των μεταφορών. Η παρούσα οδηγία ορίζει ελάχιστες προδιαγραφές για τη δημιουργία υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, περιλαμβανομένων των σημείων επαναφόρτωσης των ηλεκτρονικών οχημάτων και των σημείων ανεφοδιασμού φυσικού αερίου (LNG και CNG) και υδρογόνου οι οποίες θα εφαρμοστούν μέσω των εθνικών πλαισίων πολιτικής των κρατών μελών, καθώς και κοινές τεχνικές προδιαγραφές για την εν λόγω επαναφόρτωση και σημεία ανεφοδιασμού, και προδιαγραφές ως προς τις πληροφορίες προς τους χρήστες.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
1) «εναλλακτικά καύσιμα»: τα καύσιμα ή οι πηγές ενέργειας που χρησιμεύουν, έστω και εν μέρει, ως υποκατάστατο για τις πηγές ορυκτού πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό στις μεταφορές και που έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην απαλλαγή των μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές και να ενισχύσουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του εν λόγω τομέα. Σε αυτά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:
-
η ηλεκτρική ενέργεια,
-
το υδρογόνο,
-
τα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο i) της οδηγίας 2009/28/EΚ,
-
τα συνθετικά και παραφινικά καύσιμα,
-
το φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του βιομεθανίου, σε αέρια μορφή (συμπιεσμένο φυσικό αέριο - CNG) και σε υγροποιημένη μορφή (υγροποιημένο φυσικό αέριο - LNG), και
-
το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο (υγραέριο - LPG),
2) «ηλεκτρικό όχημα»: μηχανοκίνητο όχημα εξοπλισμένο με σύστημα μετάδοσης της κίνησης το οποίο περιέχει τουλάχιστον μία μη περιφερειακή ηλεκτρική μηχανή ως μετατροπέα ενέργειας με ηλεκτρικό επαναφορτιζόμενο σύστημα αποθήκευσης ενέργειας, το οποίο μπορεί να επαναφορτίζεται εξωτερικά,
3) «σημείο επαναφόρτισης»: διεπαφή ικανή να φορτίσει ένα ηλεκτρικό όχημα κάθε φορά ή να ανταλλάξει την μπαταρία ενός ηλεκτρικού οχήματος κάθε φορά,
4) «σημείο επαναφόρτισης κανονικής ισχύος»: σημείο επαναφόρτισης που επιτρέπει τη μεταφορά ηλεκτρισμού σε ηλεκτρικό όχημα ισχύος έως 22 kW, αποκλειομένων των μηχανημάτων με ισχύ έως 3,7 kW τα οποία είναι εγκατεστημένα σε ιδιωτικές κατοικίες ή των οποίων ο κύριος σκοπός δεν είναι να φορτίζουν ηλεκτρικά οχήματα και τα οποία δεν είναι δημοσίως προσβάσιμα,
5) «σημείο επαναφόρτισης υψηλής ισχύος»: σημείο επαναφόρτισης που επιτρέπει τη μεταφορά ηλεκτρισμού σε ηλεκτρικό όχημα ισχύος υψηλότερης των 22 kW,
6) «από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας»: η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω τυποποιημένης διεπαφής σε ελλιμενισμένα θαλασσοπλοούντα πλοία ή πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας,
7) «δημοσίως προσβάσιμο σημείο επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού»: σημείο επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού που παρέχει εναλλακτικό καύσιμο με άνευ διακρίσεων πρόσβαση σε όλους τους χρήστες στο σύνολο της Ένωσης. Η άνευ διακρίσεων πρόσβαση μπορεί να περιλαμβάνει διάφορα μέσα για την ταυτοποίηση, τη χρήση και την πληρωμή,
8) «σημείο ανεφοδιασμού»: εγκατάσταση ανεφοδιασμού για την παροχή οποιουδήποτε καυσίμου εξαιρουμένου του LNG, μέσω σταθερής ή κινητής εγκατάστασης,
9) «σημείο ανεφοδιασμού με LNG»: εγκατάσταση ανεφοδιασμού για την παροχή LNG, η οποία αποτελείται από εγκατάσταση σταθερή ή κινητή ή υπεράκτια εγκατάσταση, ή από άλλα συστήματα.
Άρθρο 3
Εθνικά πλαίσια πολιτικής
1. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει εθνικό πλαίσιο πολιτικής για την ανάπτυξη της αγοράς υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στον τομέα των μεταφορών και την υλοποίηση των σχετικών υποδομών. Περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
-
αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης και της μελλοντικής ανάπτυξης της αγοράς σε ό,τι αφορά τα εναλλακτικά καύσιμα στον τομέα των μεταφορών, μεταξύ άλλων υπό το πρίσμα της πιθανής ταυτόχρονης και συνδυασμένης χρήσης τους, και της ανάπτυξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων, λαμβανομένης υπόψη, εφόσον υπάρχει, της διασυνοριακής συνέχειας,
-
εθνικούς σκοπούς και στόχους, δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφοι 1, 3 και 5, του άρθρου 6 παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 6, 7 και 8 και, ενδεχομένως, του άρθρου 5 παράγραφος 1, για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων. Οι εν λόγω εθνικοί σκοποί και στόχοι καθορίζονται και μπορούν να αναθεωρούνται βάσει της εκτίμησης της εθνικής, περιφερειακής ή πανενωσιακής ζήτησης, διασφαλίζοντας παράλληλα τη συμμόρφωση προς τις ελάχιστες προδιαγραφές περί υποδομών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία,
-
μέτρα που απαιτούνται για την εξασφάλιση της επίτευξης των εθνικών σκοπών και στόχων που προβλέπονται στο εθνικό πλαίσιο πολιτικής,
-
μέτρα που μπορούν να προάγουν την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στις υπηρεσίες δημόσιων μεταφορών,
-
ορισμός των αστικών/προαστιακών και άλλων πυκνοκατοικημένων περιοχών και δικτύων, οι οποίες, αναλόγως των αναγκών της αγοράς, θα είναι εξοπλισμένες με δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης σύμφωνα προς το άρθρο 4 παράγραφος 1,
-
ορισμός των αστικών/προαστιακών και άλλων πυκνοκατοικημένων περιοχών και δικτύων, οι οποίες, αναλόγως των αναγκών της αγοράς, θα είναι εξοπλισμένες με σημεία ανεφοδιασμού με CNG σύμφωνα προς το άρθρο 6 παράγραφος 7,
-
αξιολόγηση της ανάγκης εγκατάστασης σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε λιμένες εκτός του κεντρικού δικτύου του ΔΕΔ-Μ,
-
εξέταση της ανάγκης εγκατάστασης ηλεκτρικού ανεφοδιασμού σε αερολιμένες προς χρήση από ακινητοποιημένα αεροσκάφη.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στα εθνικά πλαίσια πολιτικής λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διαφόρων τρόπων μεταφοράς που υπάρχουν στο έδαφος κάθε κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τους οποίους οι διαθέσιμες εναλλακτικές αντί των ορυκτών καυσίμων είναι περιορισμένες.
3. Στα εθνικά πλαίσια πολιτικής λαμβάνονται υπόψη, αναλόγως, τα συμφέροντα των περιφερειακών και των τοπικών αρχών, καθώς και εκείνα των ενδιαφερόμενων φορέων.
4. Εφόσον απαιτείται, τα κράτη μέλη συνεργάζονται, μέσω διαβουλεύσεων ή κοινών πλαισίων πολιτικής, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας είναι συνεκτικά και συντονισμένα.
5. Τα μέτρα στήριξης των υποδομών εναλλακτικών καυσίμων εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της ΣΛΕΕ.
6. Τα εθνικά πλαίσια πολιτικής οφείλουν να συμμορφώνονται προς την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία ως προς το περιβάλλον και την προστασία του κλίματος.
7. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους στην Επιτροπή έως τις 18 Νοεμβρίου 2016.
8. Βάσει των πλαισίων εθνικής πολιτικής, η Επιτροπή δημοσιεύει και ενημερώνει τακτικά τις πληροφορίες σχετικά με τους εθνικούς στόχους και τους σκοπούς που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος όσον αφορά:
-
τον αριθμό των δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης,
-
τα σημεία ανεφοδιασμού με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) σε θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες,
-
τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG,
-
τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με συμπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG).
Κατά περίπτωση δημοσιεύονται επίσης οι ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με:
-
δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο,
-
υποδομές για από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες,
-
υποδομές ηλεκτρικού ανεφοδιασμού για ακινητοποιημένα αεροπλάνα.
9. Η Επιτροπή επικουρεί τα κράτη μέλη κατά την υποβολή εκθέσεων ως προς τα εθνικά πλαίσια πολιτικής μέσω κατευθυντήριων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 4, αξιολογεί τη συνάφεια των εθνικών πλαισίων πολιτικής σε ενωσιακό επίπεδο και συνδράμει τα κράτη μέλη στη διαδικασία συνεργασίας που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 4
Εφοδιασμός με ηλεκτρική ενέργεια για μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων επαναφόρτισης για το κοινό προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα ηλεκτρικά οχήματα μπορούν να κυκλοφορούν τουλάχιστον σε αστικές/προαστιακές και σε άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εντός δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη. Ο αριθμός αυτών των σημείων επαναφόρτισης θα προσδιοριστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τον αριθμό των ηλεκτρικών οχημάτων που εκτιμάται ότι θα είναι ταξινομημένα έως το τέλος του 2020, που ορίζεται στα εθνικά τους πλαίσια πολιτικής, καθώς και τις βέλτιστες πρακτικές και συστάσεις που εκδίδει η Επιτροπή. Εφόσον απαιτείται, θα λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές ανάγκες που αφορούν την εγκατάσταση των δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης σε σταθμούς των δημόσιων μέσων μεταφοράς.
2. Η Επιτροπή θα αξιολογήσει την εφαρμογή των απαιτήσεων της παραγράφου 1 και, συναρτήσει αυτής, θα υποβάλει πρόταση για την τροποποίηση αυτής της οδηγίας, λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της αγοράς των ηλεκτροκίνητων οχημάτων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι σε κάθε κράτος μέλος προστίθενται επιπλέον δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, σε αστικούς/προαστιακούς οικισμούς και άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές, τουλάχιστον στο υφιστάμενο δίκτυο ΔΕΔ-Μ.
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης μέτρα, στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους, για να ενθαρρύνουν και να διευκολύνουν την προώθηση σημείων επαναφόρτισης τα οποία δεν είναι δημοσίως προσβάσιμα.
4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων κανονικής ισχύος, εξαιρέσει των ασύρματων ή επαγωγικών μονάδων, τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τουλάχιστον τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.1 και τις ειδικές προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν σε εθνικό επίπεδο.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων υψηλής ισχύος, εξαιρέσει των ασύρματων ή επαγωγικών μονάδων, τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τουλάχιστον τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.2.
5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η ανάγκη παροχής ηλεκτρικής ενέργειας από ξηράς σε πλοία εσωτερικής ή θαλάσσιας ναυσιπλοΐας σε θαλάσσιους λιμένες και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας αξιολογείται εντός των εθνικών πλαισίων πολιτικής τους. Η από ξηράς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας εγκαθίσταται κατά προτεραιότητα σε λιμένες του κεντρικού δικτύου του ΔΕΔ-Μ, και σε άλλους λιμένες, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, εκτός εάν δεν υπάρχει ζήτηση και το κόστος είναι δυσανάλογο προς τα οφέλη, μεταξύ των οποίων και τα περιβαλλοντικά οφέλη.
6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εγκαταστάσεις από ξηράς παροχής ηλεκτρικής ενέργειας των πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές οι οποίες θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 1.7.
7. Για την επαναφόρτιση στα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων χρησιμοποιούνται, εφόσον είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά εύλογο, ευφυή συστήματα μέτρησης, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 28 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και τηρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 9 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας.
8. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διαχειριστές δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης να είναι ελεύθεροι να αγοράζουν ηλεκτρική ενέργεια από οποιονδήποτε προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας της Ένωσης, με την επιφύλαξη συμφωνίας του προμηθευτή. Οι διαχειριστές σημείων επαναφόρτισης έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν υπηρεσίες επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων στους πελάτες βάσει συμβολαίου, μεταξύ άλλων και εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλων παρόχων υπηρεσιών.
9. Όλα τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης προβλέπουν επίσης δυνατότητα χρέωσης επί τούτω για τους χρήστες ηλεκτρικών οχημάτων χωρίς τη σύναψη συμβολαίου με τον σχετικό προμηθευτή ή διαχειριστή ηλεκτρικής ενέργειας.
10. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι τιμές που χρεώνονται από τους διαχειριστές δημοσίως προσβάσιμων σημείων επαναφόρτισης να είναι εύκολα και άμεσα συγκρίσιμες, διαφανείς και χωρίς διακρίσεις.
11. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές των συστημάτων διανομής συνεργάζονται χωρίς διακρίσεις με κάθε πρόσωπο το οποίο εγκαθιστά ή διαχειρίζεται δημοσίως προσβάσιμα σημεία επαναφόρτισης.
12. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το νομικό πλαίσιο επιτρέπει τη σύναψη συμβάσεως περί παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε σημείο επαναφόρτισης με άλλους προμηθευτές πέραν του προμηθευτή του νοικοκυριού ή των χώρων όπου ευρίσκονται αυτά τα σημεία επαναφόρτισης.
13. Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012, η Ένωση θα επιδιώξει την ανάπτυξη, από τους ενδεδειγμένους οργανισμούς τυποποίησης, ευρωπαϊκών προτύπων που θα περιέχουν λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές για ασύρματη φόρτιση και για αντικατάσταση συσσωρευτών μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και για τα σημεία επαναφόρτισης μηχανοκίνητων οχημάτων κατηγορίας L και ηλεκτρικών λεωφορείων.
14. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 8 για τα ακόλουθα:
α)
τη συμπλήρωση του παρόντος άρθρου και των σημείων 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 και 1.8 του παραρτήματος II προκειμένου να απαιτείται η συμμόρφωση των προς ανάπτυξη ή ανανέωση υποδομών, με τις τεχνικές προδιαγραφές οι οποίες περιλαμβάνονται στα ευρωπαϊκά πρότυπα που θα αναπτυχθούν σύμφωνα με την παράγραφο 13 του παρόντος άρθρου, εφόσον οι σχετικοί ΕΟΤ έχουν συστήσει μόνο μία τεχνική λύση με τεχνικές προδιαγραφές κατά τα οριζόμενα σε σχετικό ευρωπαϊκό πρότυπο·
β)
την αναπροσαρμογή των παραπομπών στα πρότυπα που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 1, εφόσον τα πρότυπα αυτά αντικαθίστανται από νέες εκδοχές τους που υιοθετούνται από τους οικείους οργανισμούς τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον 24 μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
Άρθρο 5
Εφοδιασμός με υδρογόνο για οδικές μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη τα οποία αποφασίζουν να περιλάβουν στο εθνικό τους πλαίσιο πολιτικής δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο μεριμνούν ώστε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 να είναι διαθέσιμος ικανός αριθμός τέτοιων σημείων ανεφοδιασμού προκειμένου να διασφαλίζεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων που κινούνται με υδρογόνο, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων κυψελών καυσίμων, εντός δικτύων που καθορίζουν αυτά τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων διασυνοριακών συνδέσεων όπου ενδείκνυται.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δημοσίως προσβάσιμα σημεία ανεφοδιασμού με υδρογόνο που θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 2.
3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 8 με σκοπό την αναπροσαρμογή των στοιχείων αναφοράς των προτύπων που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 2, σε περίπτωση που τα πρότυπα αυτά αντικατασταθούν από νέες εκδοχές τους που θα θεσπίσουν οι οικείοι οργανισμοί τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
Άρθρο 6
Εφοδιασμός με φυσικό αέριο για τις μεταφορές
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε θαλάσσιους λιμένες προκειμένου να καθίσταται δυνατή η κυκλοφορία πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή θαλασσοπλοούντων πλοίων που κινούνται με LNG σε ολόκληρο το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, εφόσον απαιτείται, με γειτονικά κράτη μέλη για την εξασφάλιση επαρκούς κάλυψης του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG σε εσωτερικούς λιμένες προκειμένου να καθίσταται δυνατή η κυκλοφορία πλοίων εσωτερικής ναυσιπλοΐας ή θαλασσοπλοούντων πλοίων που κινούνται με LNG σε ολόκληρο το κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται, εφόσον απαιτείται, με γειτονικά κράτη μέλη για την εξασφάλιση επαρκούς κάλυψης του κεντρικού δικτύου ΔΕΔ-Μ.
3. Τα κράτη μέλη ορίζουν στα εθνικά πλαίσια πολιτικής τους θαλάσσιους και εσωτερικούς λιμένες οι οποίοι πρέπει να παρέχουν πρόσβαση στα σημεία ανεφοδιασμού με LNG που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις τρέχουσες ανάγκες της αγοράς.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) για το κοινό έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα βαρέα επαγγελματικά μηχανοκίνητα οχήματα που λειτουργούν με LNG μπορούν να κυκλοφορούν παντού στην Ένωση, εφόσον υπάρχει σχετική ζήτηση και το κόστος δεν είναι δυσανάλογο προς τα οφέλη, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών οφελών.
5. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της απαίτησης της παραγράφου 4 και, συναρτήσει αυτής, υποβάλλει πρόταση για την τροποποίηση αυτής της οδηγίας έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027, λαμβάνοντας υπόψη την αγορά των βαρέων επαγγελματικών μηχανοκίνητων οχημάτων που λειτουργούν με LNG και με σκοπό να εξασφαλίζεται ότι σε κάθε κράτος μέλος υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με LNG για το κοινό.
6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στο έδαφός τους επαρκές σύστημα διανομής για την τροφοδοσία με LNG, περιλαμβανομένων εγκαταστάσεων φόρτωσης για βυτιοφόρα οχήματα προκειμένου να προμηθεύσουν τα σημεία ανεφοδιασμού που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 4. Κατά παρέκκλιση, γειτονικά κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο της εθνικής τους πολιτικής, να σχηματίζουν συμπράξεις με σκοπό την υλοποίηση της παρούσας απαίτησης. Οι συμφωνίες σύμπραξης εντάσσονται στις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των κρατών μελών βάσει της παρούσας οδηγίας.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με CNG για το κοινό προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι, κατ' εφαρμογή της έκτης περίπτωσης του άρθρου 3 παράγραφος 1, τα μηχανοκίνητα οχήματα που χρησιμοποιούν CNG μπορούν να κυκλοφορήσουν σε αστικές/προαστιακές και σε άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εντός δικτύων που καθορίζουν τα κράτη μέλη.
8. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, μέσω των εθνικών τους πλαισίων πολιτικής, ότι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 υπάρχει ικανός αριθμός σημείων ανεφοδιασμού με CNG για το κοινό, τουλάχιστον στο υφιστάμενο κεντρικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα βαρέα επαγγελματικά μηχανοκίνητα οχήματα που λειτουργούν με CNG μπορούν να κυκλοφορούν παντού στην Ένωση.
9. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με CNG τα οποία θα αναπτυχθούν ή θα ανανεωθούν από τις 18 Νοεμβρίου 2017 πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος II σημείο 3.4.
10. Με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012, η Ένωση θα επιδιώξει την ανάπτυξη προτύπων από τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς ή διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών τεχνικών προδιαγραφών για:
α)
τα σημεία ανεφοδιασμού πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές με LNG·
β)
τα σημεία ανεφοδιασμού μηχανοκίνητων οχημάτων με LNG και CNG.
11. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 8 για τα ακόλουθα:
α)
τη συμπλήρωση του παρόντος άρθρου και των σημείων 3.1, 3.2 και 3.4 του παραρτήματος II προκειμένου να απαιτείται συμμόρφωση των προς ανάπτυξη ή ανανέωση υποδομών με τις τεχνικές προδιαγραφές που περιέχονται στα πρότυπα που πρόκειται να αναπτυχθούν σύμφωνα με τα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 10 του παρόντος άρθρου, στην περίπτωση που οι σχετικοί ΕΟΤ έχουν συστήσει μόνο μία τεχνική λύση με τεχνικές προδιαγραφές κατά τα οριζόμενα σε σχετικό ευρωπαϊκό πρότυπο συμβατό προς τα σχετικά διεθνή πρότυπα, κατά περίπτωση·
β)
την αναπροσαρμογή των παραπομπών στα πρότυπα που αναφέρονται στις τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται ή πρόκειται να οριστούν στο παράρτημα ΙΙ σημείο 3, όταν τα πρότυπα αυτά αντικαθίστανται από νέες εκδοχές τους που υιοθετούνται από τους οικείους ευρωπαϊκούς ή διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, περιλαμβανομένων και εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
Οι εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις προβλέπουν μεταβατικές περιόδους τουλάχιστον 24 μηνών προτού οι τεχνικές προδιαγραφές που περιλαμβάνουν ή οι τροποποιήσεις τους γίνουν δεσμευτικές για την υποδομή η οποία πρόκειται να αναπτυχθεί ή να ανανεωθεί.
12. Ελλείψει προτύπου που περιλαμβάνει λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές για τα σημεία ανεφοδιασμού πλοίων που εκτελούν θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές με LNG, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 10 στοιχείο α), ιδίως δε ελλείψει προδιαγραφών για τον ανεφοδιασμό με LNG, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τις εργασίες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), της Κεντρικής Επιτροπής για τη Ναυσιπλοΐα στον Ρήνο (CCNR), της Επιτροπής για τον Δούναβη και άλλων συναφών διεθνών φόρουμ, εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 8 με τις οποίες θα θεσπίζει:
-
απαιτήσεις διασυνδέσεων μεταφοράς LNG με δεξαμενόπλοια για τις θαλάσσιες και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές,
-
απαιτήσεις σχετικά με πτυχές που αφορούν την ασφάλεια της χερσαίας αποθήκευσης και της διαδικασίας ανεφοδιασμού με LNG στις θαλάσσιες και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές.
Έχει ιδιαίτερη σημασία η Επιτροπή, πριν από την έκδοση των εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, να ακολουθεί τη συνήθη πρακτική της και να προβαίνει σε διαβουλεύσεις με σχετικές ομάδες εμπειρογνωμόνων για τις θαλάσσιες μεταφορές και για τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων των εμπειρογνωμόνων των εθνικών αρχών για θαλάσσιες ή εσωτερικές πλωτές μεταφορές.
Άρθρο 7
Ενημέρωση των χρηστών
1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2009/30/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διατίθενται σχετικές, συνεπείς και σαφείς πληροφορίες όσον αφορά εκείνα τα μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία μπορούν να τροφοδοτούνται τακτικά με μεμονωμένα καύσιμα που διατίθενται στην αγορά ή να ανεφοδιάζονται σε σημεία ανεφοδιασμού. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιέχονται στα εγχειρίδια των μηχανοκίνητων οχημάτων, στα σημεία ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης, στα μηχανοκίνητα οχήματα και σε αντιπροσωπείες μηχανοκίνητων οχημάτων στην επικράτειά τους. Η απαίτηση αυτή ισχύει για τα μηχανοκίνητα οχήματα και τα εγχειρίδια μηχανοκίνητων οχημάτων που διατίθενται στην αγορά μετά από τις 18 Νοεμβρίου 2016.
2. Η παροχή πληροφοριών που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βασίζεται στις διατάξεις επισήμανσης που αφορούν τη συμμόρφωση των καυσίμων βάσει των προτύπων των ΕΟΤ που καθορίζουν τις τεχνικές προδιαγραφές των καυσίμων. Όταν τα πρότυπα αυτά αναφέρονται σε γραφική παράσταση, περιλαμβανομένου χρωματικού κώδικα, η γραφική παράσταση είναι απλή, εύκολα κατανοητή και ευδιάκριτη:
α)
στις αντίστοιχες αντλίες και στα ακροφύσιά τους σε όλα τα σημεία ανεφοδιασμού, από την ημερομηνία που τα καύσιμα τίθενται στην αγορά·
β)
επάνω ή πολύ κοντά σε όλα τα καπάκια δεξαμενών καυσίμων όλων των μηχανοκίνητων οχημάτων που συνιστώνται και είναι συμβατά με τα εν λόγω καύσιμα και στα εγχειρίδια των μηχανοκίνητων οχημάτων, όταν τα εν λόγω μηχανοκίνητα οχήματα τίθενται στην αγορά μετά τις 18 Νοεμβρίου 2016.
3. Εφόσον συντρέχει περίπτωση, ειδικότερα δε για το φυσικό αέριο και το υδρογόνο, κατά την αναγραφή των τιμών των καυσίμων στα πρατήρια, θα αναγράφεται, ενημερωτικά, σύγκριση των σχετικών τιμών ανά μονάδα. Η αναγραφή αυτής της πληροφορίας δεν θα παραπλανά και δεν θα δημιουργεί σύγχυση στον χρήστη.
Προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των καταναλωτών και η διαφάνεια στις τιμές των καυσίμων με τρόπο ομοιόμορφο σε ολόκληρη την Ένωση, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει, με εκτελεστικές πράξεις, κοινή μεθοδολογία για την τιμή ανά μονάδα των εναλλακτικών καυσίμων.
4. Όταν τα πρότυπα των ΕΟΤ που καθορίζουν τεχνικές προδιαγραφές καυσίμου δεν περιλαμβάνουν διατάξεις επισήμανσης για συμμόρφωση προς τα εν λόγω πρότυπα, όταν οι διατάξεις επισήμανσης δεν αναφέρονται σε γραφική παράσταση, περιλαμβανομένου χρωματικού κώδικα, ή όταν οι διατάξεις επισήμανσης δεν είναι κατάλληλες για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή μπορεί, για την ενιαία εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, να αναθέσει στους ΕΟΤ να εκπονήσουν προδιαγραφές για την επισήμανση της συμβατότητας ή να εκδώσει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό της γραφικής παράστασης της συμβατότητας για τα καύσιμα που εισάγονται στην αγορά της Ένωσης και ανέρχονται στο 1 % του συνολικού όγκου των πωλήσεων, κατά την εκτίμηση της Επιτροπής, σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη.
5. Εάν αναπροσαρμοσθούν οι διατάξεις επισήμανσης των αντίστοιχων προτύπων ΕΟΤ, εάν εκδοθούν εκτελεστικές πράξεις σχετικά με την επισήμανση ή αναπτυχθούν νέα πρότυπα ΕΟΤ για εναλλακτικά καύσιμα, εφόσον κριθεί απαραίτητο, οι αντίστοιχες απαιτήσεις επισήμανσης εφαρμόζονται σε όλα τα σημεία ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης και στα μηχανοκίνητα οχήματα που ταξινομούνται στην επικράτεια των κρατών μελών 24 μήνες μετά την αντίστοιχη επικαιροποίηση ή έκδοσή τους.
6. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 9 παράγραφος 2.
7. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, οσάκις υπάρχουν, τα δεδομένα της γεωγραφικής τοποθεσίας των δημοσίως προσβάσιμων σημείων ανεφοδιασμού και επαναφόρτισης με εναλλακτικά καύσιμα που καλύπτονται στην παρούσα οδηγία διατίθενται σε όλους τους χρήστες, σε ανοικτή και ισότιμη βάση. Όσον αφορά τα σημεία επαναφόρτισης, τα δεδομένα, οσάκις υπάρχουν, μπορούν να περιλαμβάνουν πληροφορίες ως προς την πρόσβαση και την επαναφόρτιση σε πραγματικό χρόνο.
Άρθρο 8
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 4, 5 και 6 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 17 Νοεμβρίου 2014. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στα άρθρα 4, 5 και 6 δύναται να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την ανάθεση της αρμοδιότητας που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που βρίσκονται ήδη σε ισχύ.
4. Μόλις εκδώσει κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
5. Οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 4, 5 και 6 τίθενται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εάν, πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να διατυπώσουν αντίρρηση. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 9
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Όταν η εν λόγω επιτροπή δεν διατυπώνει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Σε περίπτωση που η επιτροπή πρέπει να γνωμοδοτήσει με γραπτή διαδικασία, η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται χωρίς αποτέλεσμα, αν, εντός της προθεσμίας έκδοσης της γνωμοδότησης, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσουν τα μέλη της επιτροπής με απλή πλειοψηφία.
Άρθρο 10
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του εθνικού του πλαισίου πολιτικής έως τις 18 Νοεμβρίου 2019 και ανά τριετία στη συνέχεια. Στις εκθέσεις αυτές περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που παρατίθενται στο παράρτημα Ι και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, αναλύεται το επίπεδο υλοποίησης των εθνικών σκοπών και στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
2. Έως τις 18 Νοεμβρίου 2017, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση των εθνικών πλαισίων πολιτικής και με τη συνοχή τους σε ενωσιακό επίπεδο, καθώς και αξιολόγηση του επιπέδου υλοποίησης των εθνικών σκοπών και στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.
3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ανά τριετία από τις 18 Νοεμβρίου 2020.
Η έκθεση της Επιτροπής περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:
-
εκτίμηση των μέτρων που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη,
-
εκτίμηση του αντικτύπου αυτής της οδηγίας στην ανάπτυξη της αγοράς για τις υποδομές εναλλακτικών καυσίμων και της συμβολής της στην αγορά εναλλακτικών καυσίμων για τις μεταφορές, καθώς και των επιπτώσεών της στην οικονομία και στο περιβάλλον,
-
πληροφορίες σχετικά με την τεχνική πρόοδο και την ανάπτυξη της αγοράς υποδομών εναλλακτικών καυσίμων στον τομέα των μεταφορών και των σχετικών υποδομών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, καθώς και τυχόν άλλου εναλλακτικού καυσίμου.
Η Επιτροπή μπορεί να τονίζει παραδείγματα βέλτιστων πρακτικών και να προβαίνει σε ενδεδειγμένες συστάσεις.
Η Επιτροπή στην έκθεσή της αξιολογεί επίσης τις απαιτήσεις και τις ημερομηνίες που ορίζονται στην παρούσα οδηγία σε σχέση με τη δημιουργία υποδομών και την εφαρμογή των προδιαγραφών, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνικές και οικονομικές εξελίξεις, καθώς και τις εξελίξεις στην αγορά των αντίστοιχων εναλλακτικών καυσίμων, και την συνοδεύει ενδεχομένως με νομοθετική πρόταση.
4. Η Επιτροπή θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη για τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
5. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή επανεξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και κατά περίπτωση υποβάλλει πρόταση τροποποίησής της με νέες κοινές τεχνικές προδιαγραφές για τις υποδομές των εναλλακτικών καυσίμων που εμπίπτουν στο πλαίσιο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
6. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η Επιτροπή, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, εγκρίνει σχέδιο δράσης για την υλοποίηση της στρατηγικής που καθορίζεται στην ανακοίνωση με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για τις μεταφορές: Μια ευρωπαϊκή στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων», ώστε να επιτύχει την ευρύτερη δυνατή χρήση των εναλλακτικών καυσίμων στις μεταφορές, διασφαλίζοντας παράλληλα τεχνολογική ουδετερότητα, και να προωθήσει τη βιώσιμη ηλεκτρική κινητικότητα σε ολόκληρη την Ένωση. Για τον σκοπό αυτό μπορεί να λάβει υπόψη επιμέρους ανάγκες της αγοράς και τις εξελίξεις στα κράτη μέλη.
Άρθρο 11
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 18 Νοεμβρίου 2016. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η παραπομπή.
3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 12
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 13
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 22 Οκτωβρίου 2014.