NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1025/2012
ze dne 25. října 2012
o evropské normalizaci, změně směrnic Rady 89/686/EHS a 93/15/EHS a směrnic Evropského parlamentu a Rady 94/9/ES, 94/25/ES, 95/16/ES, 97/23/ES, 98/34/ES, 2004/22/ES, 2007/23/ES, 2009/23/ES a 2009/105/ES, a kterým se ruší rozhodnutí Rady 87/95/EHS a rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1673/2006/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Hlavním cílem normalizace je vymezit dobrovolné technické nebo kvalitativní specifikace, jež mohou současné nebo budoucí výrobky, výrobní postupy nebo služby splňovat. Normalizace se může týkat různých otázek, například normalizace jednotlivých jakostních tříd či rozměrů konkrétního výrobku nebo technických specifikací na trzích výrobků nebo služeb, kde jsou nezbytné slučitelnost a interoperabilita s jinými výrobky nebo systémy.
(2)
Evropská normalizace je organizována dotčenými zúčastněnými stranami a v jejich prospěch na základě národních zastoupení (Evropský výbor pro normalizaci (CEN) a Evropský výbor pro normalizaci v elektrotechnice (Cenelec)) a přímé účasti (Evropský ústav pro telekomunikační normy (ETSI)) a zakládá se na zásadách uznaných Světovou obchodní organizací (WTO) v oblasti normalizace, a to zejména na zásadách soudržnosti, transparentnosti, otevřenosti, konsenzu, dobrovolného použití, nezávislosti vůči zájmovým skupinám a účinnosti (dále jen „základní zásady“). V souladu se základními zásadami je důležité, aby všechny příslušné zainteresované strany, včetně orgánů veřejné správy a malých a středních podniků, byly vhodně zapojeny do postupu normalizace na národní i evropské úrovni. Národní normalizační orgány by rovněž měly podporovat a usnadňovat zapojení zúčastněných stran.
(3)
Evropská normalizace rovněž pomáhá zlepšit konkurenceschopnost podniků tím, že usnadňuje zejména volný pohyb zboží a služeb, interoperabilitu sítí, využívání komunikačních prostředků, technický rozvoj a inovace. Evropská normalizace posiluje celosvětovou konkurenceschopnost evropského průmyslu, a to především, pokud je zaváděna v koordinaci s mezinárodními normalizačními orgány, a to s Mezinárodní organizací pro normalizaci (ISO), Mezinárodní elektrotechnickou komisí (IEC) a Mezinárodní telekomunikační unií (ITU). Normy přinášejí značné pozitivní hospodářské účinky, například tím, že přispívají k vzájemnému hospodářskému pronikání na vnitřním trhu a podporují vývoj nových a zdokonalených výrobků nebo trhů a lepší dodací podmínky. Normy tedy běžně posilují hospodářskou soutěž a snižují výrobní a prodejní náklady, což prospívá celému hospodářství, a zvláště pak spotřebitelům. Normy mohou udržovat a zvyšovat kvalitu, poskytovat informace a zajišťovat interoperabilitu a slučitelnost, čímž zvyšují bezpečnost a hodnotu pro spotřebitele.
(4)
Evropské normy jsou přijímány evropskými normalizačními organizacemi, kterými jsou CEN, Cenelec a ETSI.
(5)
Evropské normy hrají velmi důležitou úlohu v rámci vnitřního trhu, například prostřednictvím využití harmonizovaných norem, pokud je zde předpoklad shody výrobků, jež mají být dodány na trh, se základními požadavky na tyto výrobky stanovenými v příslušných harmonizačních právních předpisech Unie. Tyto požadavky by měly být přesně vymezeny, aby nebyly evropskými normalizačními organizacemi mylně interpretovány.
(6)
Normalizace sehrává stále důležitější úlohu v mezinárodním obchodu a při otevírání trhů. Unie by měla usilovat o posílení spolupráce mezi evropskými normalizačními organizacemi a mezinárodními normalizačními orgány. V zájmu koordinace normalizačního úsilí a prosazování evropských norem by Unie měla rovněž posilovat dvoustranné přístupy se třetími zeměmi, například při vyjednávání dohod či při vysílání odborníků v oblasti normalizace do třetích zemí. Unie by dále měla podporovat kontakt evropských normalizačních organizací se soukromými fóry a konsorcii, aniž by bylo ohroženo přednostní postavení evropské normalizace.
(7)
Evropskou normalizaci upravuje zvláštní právní rámec, který je tvořen třemi různými právními akty, jmenovitě směrnicí Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES ze dne 22. června 1998 o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů a předpisů pro služby informační společnosti (3), rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 1673/2006/ES ze dne 24. října 2006 o financování evropské normalizace (4) a rozhodnutím Rady 87/95/EHS ze dne 22. prosince 1986 o normalizaci v oblasti informačních technologií a telekomunikací (5). Současný právní rámec však již není aktuální s ohledem na vývoj evropské normalizace v posledních desetiletích. Současný právní rámec by proto měl být zjednodušen a upraven, aby pokrýval nové aspekty normalizace a odrážel tak tento nejnovější vývoj a budoucí výzvy v oblasti evropské normalizace. To se týká zejména zvýšení tvorby norem pro služby a vývoje i jiných produktů normalizace než pouze formálních norem.
(8)
V usnesení Evropského parlamentu ze dne 21. října 2010 o budoucnosti evropské normalizace (6), jakož i ve zprávě panelu odborníků pro přezkum evropského systému normalizace (Express) z února 2010 nazvané „Normalizace pro konkurenceschopnou a inovativní Evropu: vize pro rok 2020“ byla stanovena řada strategických doporučení týkajících se přezkumu evropského normalizačního systému.
(9)
Za účelem zajištění efektivity norem a normalizace jako politických nástrojů pro Unii je nutné mít k dispozici efektivní a účinný systém normalizace, který poskytuje pružnou a transparentní platformu pro budování konsenzu mezi všemi účastníky a který je finančně únosný.
(10)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/123/ES ze dne 12. prosince 2006 o službách na vnitřním trhu (7) stanoví obecná ustanovení k usnadnění výkonu svobody usazování pro poskytovatele služeb a volného pohybu služeb při zachování vysoké kvality služeb. Zavazuje členské státy, aby ve spolupráci s Komisí podporovaly vypracovávání dobrovolných evropských norem s cílem usnadnit slučitelnost služeb dodávaných poskytovateli v různých členských státech, poskytování informací příjemcům a kvalitu poskytování služeb. Směrnice 98/34/ES se však vztahuje pouze na normy pro výrobky, zatímco na normy pro služby se výslovně nevztahuje. Rozlišení mezi službami a zbožím je kromě toho v realitě vnitřního trhu stále méně významné. V praxi není vždy možné normy pro výrobky jasně odlišit od norem pro služby. Mnohé normy pro výrobky mají složku týkající se služeb, zatímco normy pro služby se často týkají částečně i výrobků. Proto je nezbytné přizpůsobit současný právní rámec těmto novým okolnostem rozšířením jeho působnosti na normy pro služby.
(11)
Podobně jako ostatní normy jsou i normy pro služby dobrovolné a jejich vypracovávání by mělo probíhat podle potřeb trhu, kdy jsou určující potřeby hospodářských subjektů a zúčastněných stran, jichž se tyto normy přímo nebo nepřímo týkají, přičemž normy by měly brát v úvahu základní zásady včetně konsenzu. Měly by se především zaměřovat na služby spojené s výrobky a postupy.
(12)
Právní rámec, jenž Komisi umožňuje požádat jednu nebo několik evropských normalizačních organizací, aby navrhly evropskou normu nebo produkt evropské normalizace pro služby, by se měl uplatňovat tak, aby bylo plně dodrženo rozdělení pravomocí mezi Unií a členskými státy, jež stanoví Smlouvy. To se týká zejména článků 14, 151, 152, 153, 165, 166 a 168 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a protokolu č. 26 o službách obecného zájmu, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) a Smlouvě o fungování EU, podle nichž mají členské státy výlučnou pravomoc vymezovat základní zásady sociálního zabezpečení, odborného vzdělávání a zdravotnictví a vytvářet rámcové podmínky pro řízení, financování, organizaci a poskytování služeb těchto systémů, včetně vymezení požadavků, kvality a bezpečnostních norem, které se na ně vztahují, aniž jsou dotčena ustanovení čl. 168 odst. 4 Smlouvy o fungování EU a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/36/ES ze dne 7. září 2005 o uznávání odborných kvalifikací (8). Komise by vznesením takové žádosti neměla ovlivnit právo vyjednávat, uzavírat a vymáhat kolektivní smlouvy ani právo na protestní akce zaměstnanců podle vnitrostátních právních předpisů a postupů, které jsou v souladu s právem Unie.
(13)
Evropské normalizační organizace podléhají právu hospodářské soutěže do té míry, že je lze považovat za podnik nebo sdružení podniků ve smyslu článků 101 a 102 Smlouvy o fungování EU.
(14)
V rámci Unie jsou národní normy přijímány národními normalizačními orgány, což by mohlo vést ke vzniku konfliktních norem a technických překážek na vnitřním trhu. Proto je pro vnitřní trh a pro efektivitu normalizace v rámci Unie nezbytné potvrdit stávající pravidelnou výměnu informací mezi národními normalizačními orgány, evropskými normalizačními organizacemi a Komisí o jejich současných a budoucích normalizačních činnostech a rovněž o zásadě týkající se pozastavení prací, jež se použije pro národní normalizační orgány v rámci evropských normalizačních organizací a jež stanovuje, že po zveřejnění nové evropské normy budou zrušeny národní normy. Národní normalizační orgány a evropské normalizační organizace by rovněž měly dodržovat ustanovení o výměně informací obsažená v příloze 3 Dohody o technických překážkách obchodu (9).
(15)
Splnění povinnosti členských států oznámit Komisi existenci národních normalizačních orgánů by nemělo vyžadovat přijetí specifických vnitrostátních právních předpisů za účelem uznání těchto orgánů.
(16)
Pravidelná výměna informací mezi národními normalizačními orgány, evropskými normalizačními organizacemi a Komisí by neměla národním normalizačním orgánům bránit v dodržování jiných povinností a závazků, a zejména v dodržování přílohy 3 Dohody o technických překážkách obchodu.
(17)
Zastoupením společenských zájmů a zúčastněných společenských subjektů v evropských normalizačních činnostech se rozumí činnosti organizací a stran zastupujících zájmy s vysokým významem pro společnost, jako jsou například zájmy v oblasti životního prostředí či zájmy spotřebitelů a zaměstnanců. Zastoupením sociálních zájmů a zúčastněných stran v sociální oblasti v evropských normalizačních činnostech se však současně rozumí zejména činnosti organizací a stran hájících základní práva zaměstnanců a pracovníků, například odborové organizace.
(18)
V zájmu urychlení rozhodovacího procesu by národní normalizační orgány a evropské normalizační organizace měly usnadnit přístup k informacím o svých činnostech prostřednictvím podpory využívání informačních a komunikačních technologií (IKT) v rámci jejich příslušných systémů normalizace, například poskytnutím snadno použivatelného internetového konzultačního mechanismu, jenž by všem příslušným zúčastněným stranám umožnil vyjadřovat se k návrhům norem a organizovat virtuální schůze technických komisí, mimo jiné pomocí online konferencí či videokonferencí.
(19)
Normy mohou politice Unie pomoci řešit závažné společenské otázky, jako jsou změna klimatu, udržitelné využívání zdrojů, inovace, stárnutí populace, integrace zdravotně postižených osob, ochrana spotřebitelů, bezpečnost práce a pracovní podmínky. Tím, že podněcuje tvorbu evropských nebo mezinárodních norem pro zboží a technologie v expandujících trzích v těchto oblastech, by mohla Unie vytvořit konkurenční výhodu pro své podniky a usnadnit obchod, zejména pro malé a střední podniky, které představují velkou část evropských podniků.
(20)
Normy jsou důležitým nástrojem pro konkurenceschopnost podniků, a zejména malých a středních podniků, jejichž zapojení do postupu normalizace je významné pro technický pokrok v Unii. Proto je třeba, aby normalizační rámec podněcoval malé a střední podniky k tomu, aby se na normalizační činnosti aktivně podílely a aby k ní přispívaly svými inovativními technickými řešeními. K tomu je mimo jiné třeba, aby se zlepšilo jejich zapojení na vnitrostátní úrovni, kde mohou působit účinněji díky nižším nákladům a neexistujícím jazykovým překážkám. Toto nařízení by tak mělo zlepšit zastoupení malých a středních podniků jak ve vnitrostátních, tak v evropských technických komisích, a mělo by usnadnit jejich přístup k normám a jejich povědomí o normách.
(21)
Evropské normy mají zásadní význam pro konkurenceschopnost malých a středních podniků, které jsou však v některých případech v evropských normalizačních činnostech nedostatečně zastoupeny. Toto nařízení by tudíž mělo podporovat a usnadňovat přiměřené zastoupení a účast malých a středních podniků v procesu evropské normalizace prostřednictvím subjektu, který je skutečně v kontaktu s malými a středními podniky a s organizacemi zastupujícími tyto podniky na vnitrostátní úrovni a který je náležitě zastupuje.
(22)
Normy mohou mít značný vliv na společnost, zejména na bezpečnost a blaho občanů, účinnost sítí, životní prostředí, bezpečnost práce a pracovní podmínky, přístupnost a další oblasti veřejného zájmu. Je proto nezbytné zajistit posílení úlohy a přínosu zúčastněných společenských subjektů při tvorbě norem, a to prostřednictvím vyšší podpory organizací zastupujících zájmy spotřebitelů, životního prostředí a sociální zájmy.
(23)
Povinnost evropských normalizačních organizací podporovat a usnadňovat zastoupení a účinné zapojení všech příslušných zúčastněných stran těmto zúčastněným stranám nepřiznává hlasovací práva, pokud jim taková práva neposkytují vnitřní jednací řády evropských normalizačních organizací.
(24)
Evropský systém normalizace by měl rovněž plně zohlednit Úmluvu Organizace spojených národů o právech zdravotně postižených osob (10). Proto je důležité, aby organizace zastupující zájmy spotřebitelů dostatečně zastupovaly a zohledňovaly zájmy osob se zdravotním postižením. Dále je třeba všemi dostupnými prostředky usnadnit účast osob se zdravotním postižením na procesu normalizace.
(25)
Vzhledem k významu normalizace jako nástroje, který má podporovat právní předpisy a politiky Unie, a s cílem zabránit následně vznášeným námitkám proti harmonizovaným normám a jejich úpravám je důležité, aby byly orgány veřejné správy zapojeny do všech fází tvorby těchto norem, na nichž mohou být zainteresovány, zejména pak v oblastech, na něž se vztahují harmonizační právní předpisy Unie pro výrobky.
(26)
Normy by měly zohledňovat environmentální dopady po celou dobu životního cyklu výrobků a služeb. Společné výzkumné středisko Komise (dále jen „JRC“) vyvinulo důležité a veřejně přístupné nástroje pro hodnocení těchto dopadů po celou dobu životního cyklu. Toto nařízení by proto mělo zajistit, že JRC bude moci v evropském normalizačním systému hrát aktivní úlohu.
(27)
Životaschopnost spolupráce mezi Komisí a evropským systémem normalizace závisí na pečlivém plánování budoucích žádostí o vypracování norem. Toto plánování lze zlepšit, zejména prostřednictvím přínosu zainteresovaných stran, včetně vnitrostátních orgánů pro dozor nad trhem, a to zavedením mechanismů pro získávání stanovisek a usnadňování výměny informací mezi všemi zainteresovanými stranami. Jelikož směrnice 98/34/ES již stanoví možnost požádat evropské normalizační organizace o vypracování evropských norem, je vhodné zavést do praxe lepší a transparentnější plánování v rámci ročního pracovního programu, který by měl obsahovat přehled všech žádostí o normy, jež Komise hodlá předložit evropským normalizačním organizacím. Při sestavování každoročního pracovního programu Komise pro oblast evropské normalizace a při přípravě žádostí o normy je nezbytné zajistit vysokou míru spolupráce mezi evropskými normalizačními organizacemi a evropskými organizacemi zúčastněných stran oprávněných čerpat finanční prostředky z Unie v souladu s tímto nařízením a Komisí, aby bylo možné vyhodnotit význam navrženého tématu pro trh a politické cíle stanovené zákonodárcem a umožnit evropským normalizačním organizacím rychleji reagovat na žádosti týkající se normalizačních činností.
(28)
Před projednáním záležitosti týkající se žádostí o evropské normy nebo o evropské produkty normalizace či námitek proti harmonizovaným normám ve výboru ustaveném v souladu s tímto nařízením by Komise měla vést konzultace s odborníky z členských států, například prostřednictvím zapojení výborů ustavených příslušnými právními předpisy Unie nebo jinými formami konzultací s odborníky z odvětví, v nichž takové výbory nebyly vytvořeny.
(29)
Několik směrnic, které harmonizují podmínky uvádění výrobků na trh, stanoví, že Komise může požádat, aby evropské normalizační organizace přijaly harmonizované normy, na základě kterých se předpokládá soulad s platnými základními požadavky. Mnohé z těchto směrnic však obsahují širokou škálu ustanovení o námitkách proti těmto normám, pokud tyto nepokrývají všechny příslušné požadavky nebo je nepokrývají v plné míře. Rozdílná ustanovení, která vedou k nejistotě u hospodářských subjektů a evropských normalizačních organizací, jsou zejména obsažena ve směrnici Rady 89/686/EHS ze dne 21. prosince 1989 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se osobních ochranných prostředků (11), směrnici Rady 93/15/EHS ze dne 5. dubna 1993 o harmonizaci předpisů týkajících se uvádění na trh a dozoru nad výbušninami pro civilní použití (12), směrnici Evropského parlamentu a Rady 94/9/ES ze dne 23. března 1994 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se zařízení a ochranných systémů určených k použití v prostředí s nebezpečím výbuchu (13), směrnici Evropského parlamentu a Rady 94/25/ES ze dne 16. června 1994 o sbližování právních a správních předpisů členských států týkajících se rekreačních plavidel (14), směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/16/ES ze dne 29. června 1995 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se výtahů (15), směrnici Evropského parlamentu a Rady 97/23/ES ze dne 29. května 1997 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se tlakových zařízení (16), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2004/22/ES ze dne 31. března 2004 o měřicích přístrojích (17), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/23/ES ze dne 23. května 2007 o uvádění pyrotechnických výrobků na trh (18), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/23/ES ze dne 23. dubna 2009 o vahách s neautomatickou činností (19) a směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/105/ES ze dne 16. září 2009 týkající se jednoduchých tlakových nádob (20). Proto je nezbytné zapracovat do tohoto nařízení jednotný postup stanovený v rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 768/2008/ES ze dne 9. července 2008 o společném rámci pro uvádění výrobků na trh (21), odstranit příslušná ustanovení z uvedených směrnic a rozšířit právo Evropského parlamentu vznést námitku proti harmonizované normě v souladu s tímto nařízením.
(30)
Orgány veřejné správy by měly co nejlépe využít příslušné technické specifikace při nákupu hardwaru, softwaru a IT služeb, například volbou technických specifikací, které mohou být uplatněny všemi zúčastněnými dodavateli, což umožní větší hospodářskou soutěž a sníží riziko patové situace. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání zakázek subjekty působícími v odvětví vodního hospodářství, energetiky, dopravy a poštovních služeb (22), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/18/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání veřejných zakázek na stavební práce, dodávky a služby (23), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/81/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci postupů při zadávání některých zakázek na stavební práce, dodávky a služby zadavateli v oblasti obrany a bezpečnosti (24) a nařízení Komise (ES, Euratom) č. 2342/2002 ze dne 23. prosince 2002 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (25) stanoví, že technické specifikace při zadávání veřejných zakázek by měly být formulovány odkazem na národní normy přejímající evropské normy, evropská technická schválení, obecné technické specifikace, mezinárodní normy nebo jiné technické referenční systémy vypracované evropskými normalizačními organizacemi nebo - pokud neexistují - na národní normy, vnitrostátní technická schválení nebo vnitrostátní technické specifikace týkající se projektování, výpočtu a provádění staveb a použití výrobků, případně na rovnocenné dokumenty. Technické specifikace IKT jsou však často vypracovávány jinými organizacemi, které vytvářejí normy, a nepatří do žádné z kategorií norem a schválení stanovených ve směrnicích 2004/17/ES, 2004/18/ES nebo 2009/81/ES či v nařízení (ES, Euratom) č. 2342/2002. Proto je nezbytné stanovit možnost, aby technické specifikace pro zadávání veřejných zakázek mohly odkazovat na technické specifikace IKT, aby tak bylo možno reagovat na rychlý vývoj v oblasti IKT, bylo usnadněno poskytování přeshraničních služeb a byla podpořena hospodářská soutěž, interoperabilita a inovace.
(31)
Technické specifikace, které nebyly přijaty evropskými normalizačními organizacemi, nemají stejný status jako evropské normy. Některé technické specifikace IKT nejsou vytvořeny v souladu se základními zásadami. Proto by toto nařízení mělo stanovit postup pro určení technických specifikací IKT, na které by se mohlo odkazovat při zadávání veřejných zakázek, zahrnující všeobecnou konzultaci s širokou škálou zúčastněných stran včetně evropských normalizačních organizací, podniků a orgánů veřejné správy. Toto nařízení by mělo také stanovit požadavky, v podobě seznamu kritérií, pro tyto technické specifikace a související postupy jejich tvorby. Požadavky na určení technických specifikací IKT by měly zajistit respektování cílů veřejné politiky a sociálních potřeb a měly by být založeny na zásadních zásadách.
(32)
V zájmu podpory inovací a hospodářské soutěže by určení konkrétní technické specifikace nemělo vést k tomu, že by nesměla být v souladu s ustanoveními tohoto nařízení určena jiná konkurenční technická specifikace. Veškerá určení by měla být podmíněna splněním kritérií a dosažením vysoké úrovně přijetí technické specifikace na trhu.
(33)
Určené technické specifikace IKT by mohly přispět k provádění rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 922/2009/ES ze dne 16. září 2009 o řešeních interoperability pro evropské orgány veřejné správy (ISA) (26), které na období let 2010 až 2015 stanoví program řešení interoperability pro evropské orgány veřejné správy a orgány a instituce Unie, jenž poskytuje společná a sdílená řešení usnadňující interoperabilitu.
(34)
V oblasti IKT může docházet k situacím, kdy bude vhodné podpořit používání příslušných norem na úrovni Unie nebo vyžadovat soulad s nimi, aby byla zajištěna interoperabilita na jednotném trhu a zlepšena možnost výběru pro uživatele. Rovněž mohou nastat okolnosti, za kterých již určité evropské normy nebudou vyhovovat potřebám spotřebitelů nebo budou stát v cestě technickému rozvoji. Z těchto důvodů umožňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/21/ES ze dne 7. března 2002 o společném předpisovém rámci pro sítě a služby elektronických komunikací (27) Komisi, aby v případě potřeby požádala evropské normalizační organizace o vypracování norem, vytvořila a zveřejnila v Úředním věstníku Evropské unie seznam norem nebo specifikací na podporu jejich používání, nebo nařídila jejich uplatňování, nebo normy či specifikace z uvedeného seznamu vyňala.
(35)
Toto nařízení by nemělo evropským normalizačním organizacím bránit v tom, aby pokračovaly v tvorbě norem v oblasti IKT a zvýšily svou spolupráci s dalšími orgány, jež vytvářejí normy, zejména v oblasti IKT, s cílem zajistit soudržnost a zabránit roztříštěnosti či duplicitě při zavádění norem a specifikací.
(36)
Postup pro určení technických specifikací IKT stanovený tímto nařízením by neměl narušit soudržnost evropského systému normalizace. Proto by toto nařízení mělo rovněž určit podmínky, za nichž lze stanovit, že technická specifikace není v rozporu s ostatními evropskými normami.
(37)
Než budou určeny technické specifikace IKT, na něž je možné odkazovat při zadávání veřejných zakázek, měla by být jako konzultační fórum evropských a vnitrostátních zúčastněných stran, evropských normalizačních organizací a členských států využita mnohostranná platforma zřízená rozhodnutím Komise ze dne 28. listopadu 2011 (28), aby se zajistila legitimita tohoto postupu.
(38)
Rozhodnutí č. 1673/2006/ES stanoví pravidla ohledně příspěvku Unie na financování evropské normalizace, aby bylo zajištěno vypracovávání a revidování evropských norem a jiných produktů evropské normalizace na podporu cílů, legislativní činnosti a politik Unie. Za účelem správního a rozpočtového zjednodušení je vhodné začlenit ustanovení uvedeného rozhodnutí do tohoto nařízení a použít za všech vhodných okolností nejméně zatěžující postupy.
(39)
S ohledem na velice rozsáhlé pole působnosti evropské normalizace v rámci podpory právních předpisů a politik Unie a různé druhy normalizační činnosti je nezbytné nastavit i různé způsoby financování. Jedná se především o granty bez výzvy k předkládání návrhů u evropských normalizačních organizací a národních normalizačních orgánů, v souladu s čl. 110 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 ze dne 25. června 2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (29), a čl. 168 odst. 1 písm. d) nařízení (ES, Euratom) č. 2342/2002. Tatáž ustanovení by se dále měla vztahovat na subjekty, které, ačkoli nejsou uznanými evropskými normalizačními organizacemi uvedenými v tomto nařízení, byly pověřeny v základním aktu a byl jim svěřen úkol provádět přípravnou práci na podporu evropské normalizace ve spolupráci s evropskými normalizačními organizacemi.
(40)
Pokud evropské normalizační organizace trvale podporují činnosti Unie, měly by mít účinné a výkonné ústřední sekretariáty. Komise by proto měla mít pravomoc udělovat granty těmto organizacím, které sledují cíle v obecném evropském zájmu, aniž by v případě grantů na provozní náklady uplatňovala zásadu postupného každoročního snižování stanovenou v čl. 113 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002.
(41)
Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1639/2006/ES ze dne 24. října 2006, kterým se zavádí rámcový program pro konkurenceschopnost a inovace (2007-2013) (30), rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1926/2006/ES ze dne 18. prosince 2006, kterým se zavádí akční program Společenství v oblasti spotřebitelské politiky (2007-2013) (31), a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 614/2007 ze dne 23. května 2007 o finančním nástroji pro životní prostředí (LIFE+) (32) již stanoví možnost finanční podpory evropských organizací, které zastupují zájmy malých a středních podniků, spotřebitelů a životního prostředí při normalizaci, zatímco zvláštní granty jsou vypláceny evropským organizacím zastupujícím sociální zájmy při normalizaci. Financování podle rozhodnutí č. 1639/2006/ES, rozhodnutí č. 1926/2006/ES a nařízení (ES) č. 614/2007 skončí dne 31. prosince 2013. Je zcela nezbytné, aby rozvoj evropské normalizace i nadále upevňoval a podporoval aktivní účast evropských organizací zastupujících zájmy malých a středních podniků, spotřebitelů, životního prostředí a sociální zájmy. Tyto organizace sledují cíl v obecném evropském zájmu a představují na základě zvláštního pověření, jež jim udělily vnitrostátní neziskové organizace, evropskou síť zastupující neziskové organizace činné v členských státech, která podporuje zásady a politiky slučitelné s cíli Smluv. V důsledku prostředí, v němž působí, a na základě svých statutárních cílů mají evropské organizace zastupující zájmy malých a středních podniků, spotřebitelů, životního prostředí a sociální zájmy v evropské normalizaci trvalou úlohu, která je nezbytná pro cíle a politiky Unie. Komise by proto měla mít pravomoc udělovat granty těmto organizacím, aniž by v případě grantů na provozní náklady uplatňovala zásadu postupného každoročního snižování stanovenou v čl. 113 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002.
(42)
Financování normalizačních činností by mělo být schopno pokrýt i přípravné a doplňkové činnosti při vytváření evropských norem či evropských produktů normalizace pro výrobky a služby. To je nutné zejména u výzkumné činnosti, vypracovávání přípravných dokumentů pro právní předpisy, provádění mezilaboratorních zkoušek a validace či hodnocení norem. Kromě toho by podpora normalizace na evropské a mezinárodní úrovni měla pokračovat prostřednictvím programů týkajících se technické pomoci třetím zemím a spolupráce s nimi. Za účelem zlepšení přístupu na trhy a posílení konkurenceschopnosti podniků z Unie by mělo být možno udělovat granty i jiným subjektům prostřednictvím výzev k předkládání návrhů nebo, v případě potřeby, prostřednictvím zadávání zakázek.
(43)
Financování Unií by mělo být zaměřeno na vytváření evropských norem a evropských produktů normalizace pro výrobky a služby a mělo by usnadňovat podnikům jejich používání prostřednictvím větší podpory překladů do různých úředních jazyků Unie, aby mohly mít malé a střední podniky plný prospěch z porozumění evropským normám a jejich uplatňování; mělo by rovněž posílit soudržnost evropského systému normalizace a zajistit spravedlivý a transparentní přístup k evropským normám pro všechny účastníky trhu v celé Unii. To je důležité zejména v případech, kdy využití norem umožňuje soulad s příslušnými právními předpisy Unie.
(44)
Aby bylo zajištěno účinné uplatňování tohoto nařízení, mělo by být umožněno využití potřebných odborných znalostí, zejména v oblasti auditu a finančního řízení, prostředků správní podpory, které by mohly usnadnit jeho provádění, a pravidelného hodnocení významnosti činností financovaných Unií, aby byly zajištěny jejich užitečnost a dopad.
(45)
Měla by být rovněž přijata přiměřená opatření k zabránění podvodům a nesrovnalostem a ke zpětnému získání neoprávněně vyplacených finančních prostředků podle nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2988/95 ze dne 18. prosince 1995 o ochraně finančních zájmů Evropských společenství (33), nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 ze dne 11. listopadu 1996 o kontrolách a inspekcích na místě prováděných Komisí za účelem ochrany finančních zájmů Evropských společenství proti podvodům a jiným nesrovnalostem (34) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1073/1999 ze dne 25. května 1999 o vyšetřování prováděném Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF) (35).
(46)
Za účelem aktualizace seznamu evropských normalizačních organizací a přizpůsobení kritérií pro organizace zastupující malé a střední podniky a zúčastněné společenské subjekty dalšímu vývoji, pokud jde o jejich neziskovou povahu a reprezentativnost, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o změny příloh tohoto nařízení. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(47)
Výbor zřízený tímto nařízením by měl být Komisi nápomocen ve všech záležitostech spojených s prováděním tohoto nařízení, a to s náležitým přihlédnutím k názorům odborníků z odvětví.
(48)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (36).
(49)
Poradní postup by se měl používat pro přijímání prováděcích aktů ohledně námitek proti harmonizovaným normám a v případech, kdy odkazy na dotčené harmonizované normy dosud nebyly zveřejněny v Úředním věstníku Evropské unie, za předpokladu, že příslušná norma dosud nevedla k předpokladu shody se základními požadavky stanovenými v platných harmonizačních právních předpisech Unie.
(50)
Přezkumný postup by se měl používat u každé žádosti o normalizaci podané evropským normalizačním organizacím a pro přijímání prováděcích aktů ohledně námitek proti harmonizovaným normám, a pokud již byly odkazy na dotčené harmonizované normy zveřejněny v Úředním věstníku Evropské unie, za předpokladu, že takové rozhodnutí by mohlo mít důsledky pro předpoklad shody s příslušnými základními požadavky.
(51)
Aby bylo možné dosáhnout hlavních cílů tohoto nařízení, usnadnit rychlé postupy přijímání rozhodnutí a zkrátit celkovou dobu vytváření norem, měly by se v co největší míře využívat postupy stanovené nařízením (EU) č. 182/2011, podle nichž může předseda příslušného výboru stanovit lhůtu, do níž musí výbor podle naléhavosti celé záležitosti vydat své stanovisko. Navíc by mělo být možné v odůvodněných případech získat stanovisko výboru písemným postupem, přičemž pokud se některý z členů výboru nevyjádří, mělo by to být považováno za tichý souhlas.
(52)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zajištění efektivity a účinnosti norem a normalizace jako nástrojů politik Unie prostřednictvím spolupráce mezi evropskými normalizačními organizacemi, národními normalizačními orgány, členskými státy a Komisí, vytvoření evropských norem a produktů evropské normalizace pro výrobky a pro služby na podporu legislativní činnosti a politik Unie, určování technických specifikací IKT, na něž je možné odkazovat, financování evropské normalizace a zapojení zúčastněných stran do evropské normalizace, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být z důvodu jejich rozsahu a účinků lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(53)
Směrnice 89/686/EHS, 93/15/EHS, 94/9/ES, 94/25/ES, 95/16/ES, 97/23/ES, 98/34/ES, 2004/22/ES, 2007/23/ES, 2009/23/ES a 2009/105/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(54)
Rozhodnutí č. 1673/2006/ES a rozhodnutí č. 87/95/EHS by měla být zrušena,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla, pokud jde o spolupráci mezi evropskými normalizačními organizacemi, národními normalizačními orgány, členskými státy a Komisí, stanovení evropských norem a produktů evropské normalizace pro výrobky a pro služby na podporu legislativní činnosti a politik Unie, určování technických specifikací IKT, na něž je možné odkazovat, financování evropské normalizace a zapojení zúčastněných stran do evropské normalizace.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„normou“ technická specifikace přijatá uznávaným normalizačním orgánem k opakovanému nebo trvalému použití, jejíž dodržování není povinné a která patří do jedné z těchto kategorií:
a)
„mezinárodní normou“ se rozumí norma přijatá mezinárodním normalizačním orgánem;
b)
„evropskou normou“ se rozumí norma přijatá jednou z evropských normalizačních organizací;
c)
„harmonizovanou normou“ se rozumí evropská norma přijatá na základě žádosti Komise za účelem uplatňování harmonizačních právních předpisů Unie;
d)
„národní normou“ se rozumí norma přijatá národním normalizačním orgánem;
2)
„produktem evropské normalizace“ jakákoli jiná technická specifikace než evropská norma, přijatá evropskou normalizační organizací k opakovanému nebo trvalému použití, jejíž dodržování není povinné;
3)
„návrhem normy“ dokument, který obsahuje znění technických specifikací týkajících se daného předmětu, jehož přijetí v souladu s příslušným postupem normalizace se zvažuje v podobě, v jaké se dotčený dokument nachází po dokončení přípravných prací a v jaké se předkládá k veřejnému připomínkovému řízení nebo posouzení;
4)
„technickou specifikací“ dokument, který předepisuje technické požadavky, jež má výrobek, postup, služba nebo systém splňovat, a který stanoví jednu či více těchto podmínek:
a)
požadované charakteristiky výrobku, jako jsou úrovně jakosti, ukazatele vlastností, interoperabilita, ochrana životního prostředí, zdraví, bezpečnost nebo rozměry, včetně požadavků na výrobek, pokud jde o jeho obchodní název, terminologii, symboly, zkoušení a zkušební metody, balení, značení nebo označování a postupy posuzování shody;
b)
výrobní metody a postupy používané v souvislosti se zemědělskými produkty ve smyslu čl. 38 odst. 1 Smlouvy o fungování EU, s výrobky určenými pro lidskou spotřebu a pro spotřebu zvířat a v souvislosti s léčivými přípravky, jakož i výrobní metody a postupy týkající se jiných výrobků, mají-li vliv na jejich charakteristiky;
c)
požadované charakteristiky služby, jako jsou úrovně jakosti, ukazatele vlastností, interoperabilita, ochrana životního prostředí, zdraví nebo bezpečnost, včetně požadavků na poskytovatele, pokud jde o informace, jež mají být poskytovány příjemcům, podle čl. 22 odst. 1 až 3 směrnice 2006/123/ES;
d)
metody a kritéria pro posuzování vlastností stavebních výrobků ve smyslu článku 2 bodu 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 305/2011 ze dne 9. března 2011, kterým se stanoví harmonizované podmínky pro uvádění stavebních výrobků na trh (37), ve vztahu k jejich základním charakteristikám;
5)
„technickou specifikací IKT“ technická specifikace v oblasti informačních a komunikačních technologií;
6)
„výrobkem“ každý průmyslově vyrobený výrobek a každý zemědělský produkt včetně produktů rybolovu;
7)
„službou“ jakákoli samostatná výdělečná činnost, poskytovaná zpravidla za úplatu, ve smyslu článku 57 Smlouvy o fungování EU;
8)
„evropskou normalizační organizací“ organizace uvedená na seznamu v příloze I;
9)
„mezinárodním normalizačním orgánem“ Mezinárodní organizace pro normalizaci (ISO), Mezinárodní elektrotechnická komise (IEC) a Mezinárodní telekomunikační unie (ITU);
10)
„národním normalizačním orgánem“ orgán, o němž členský stát informuje Komisi v souladu s článkem 27 tohoto nařízení.
KAPITOLA II
TRANSPARENTNOST A ZAPOJENÍ ZÚČASTNĚNÝCH STRAN
Článek 3
Transparentnost pracovních programů normalizačních orgánů
1. Nejméně jednou za rok vypracuje každá evropská normalizační organizace a národní normalizační orgán svůj pracovní program. Tento pracovní program obsahuje informace o normách a produktech evropské normalizace, které evropská normalizační organizace nebo národní normalizační orgán hodlají připravit nebo změnit, které připravují nebo mění a které přijaly v období předchozího pracovního programu, pokud se ovšem nejedná o totožné nebo rovnocenné převzetí mezinárodních nebo evropských norem.
2. V pracovním programu jsou pro každou normu a produkt evropské normalizace uvedeny tyto údaje:
a)
předmět;
b)
stupeň dosažený při vypracovávání norem a produktů evropské normalizace;
c)
odkazy na mezinárodní normy, které byly použity jako základ.
3. Evropská normalizační organizace i národní normalizační orgán zveřejní svůj pracovní program na svých internetových stránkách nebo jiných veřejně dostupných internetových stránkách a také zpřístupní odkaz na existenci dostupného pracovního programu v národní, nebo případně evropské, publikaci pro zveřejňování normalizačních činností.
4. Nejpozději v době zveřejnění svého pracovního programu oznámí každá evropská normalizační organizace nebo národní normalizační orgán jeho existenci ostatním evropským normalizačním organizacím a národním normalizačním orgánům a Komisi. Komise tuto informaci poskytne členským státům prostřednictvím výboru uvedeného v článku 22.
5. Národní normalizační orgány nesmějí vznášet námitky proti tomu, aby se předmět normalizace obsažený v jejich pracovním programu projednával na evropské úrovni v souladu s pravidly stanovenými evropskými normalizačními organizacemi, ani vyvíjet žádnou činnost, která by mohla ovlivnit rozhodnutí v tomto směru.
6. Národní normalizační orgán nepřijme během přípravy harmonizované normy nebo po jejím schválení žádné opatření, které by mohlo poškodit zamýšlenou harmonizaci, a zejména v dotčené oblasti nezveřejní žádnou novou nebo revidovanou národní normu, která by nebyla plně v souladu se stávající harmonizovanou normou. Po zveřejnění nové harmonizované normy jsou v přiměřené lhůtě zrušeny veškeré konfliktní národní normy.
Článek 4
Transparentnost norem
1. Každá evropská normalizační organizace a národní normalizační orgán zašle alespoň elektronickou formou každý návrh národní normy, evropské normy nebo produktu evropské normalizace na jejich žádost ostatním evropským normalizačním organizacím, národním normalizačním orgánům nebo Komisi.
2. Každá evropská normalizační organizace nebo národní normalizační orgán do tří měsíců odpoví na veškeré připomínky obdržené v souvislosti s návrhem uvedeným v odstavci 1 od jakékoli jiné evropské normalizační organizace, národního normalizačního orgánu nebo od Komise a tyto připomínky náležitě zohlední.
3. Pokud národní normalizační orgán obdrží připomínky, z nichž vyplývá, že by návrh normy mohl mít negativní dopad na vnitřní trh, konzultuje před jeho přijetím evropské normalizační organizace a Komisi.
4. Národní normalizační orgány
a)
zajistí přístup k návrhům národních norem takovým způsobem, aby všechny dotčené subjekty, zejména subjekty zřízené v jiných členských státech, měly příležitost předložit připomínky;
b)
umožní ostatním národním normalizačním orgánům, aby se pasivně nebo aktivně - vysláním pozorovatele - zapojily do plánovaných činností.
Článek 5
Zapojení zúčastněných stran do evropské normalizace
1. Evropské normalizační organizace podporují a umožňují přiměřené zastoupení a účinné zapojení všech příslušných zúčastněných stran, včetně malých a středních podniků, spotřebitelských organizací a zúčastněných stran v oblasti životního prostředí a zúčastněných stran v sociální oblasti, do normalizační činnosti. Podporují a usnadňují takovéto zastoupení a účast zejména prostřednictvím evropských organizací zúčastněných stran oprávněných čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením na úrovni vytváření politiky a v následujících fázích tvorby evropských norem nebo produktů evropské normalizace:
a)
návrh a schválení nových položek pracovního programu;
b)
technická diskuse o návrzích;
c)
předložení připomínek k návrhům;
d)
revize stávajících evropských norem nebo produktů evropské normalizace;
e)
šíření informací o přijatých evropských normách nebo produktech evropské normalizace a zvyšování povědomí o nich.
2. Kromě spolupráce s orgány dohledu nad trhem v členských státech, výzkumnými zařízeními Komise a evropskými organizacemi zúčastněných stran oprávněnými čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením podporují a umožňují evropské normalizační organizace přiměřené zastoupení - na technické úrovni - podniků, výzkumných středisek a vysokých škol a dalších právnických osob v normalizační činnosti týkající se nové oblasti s významnými důsledky z hlediska politiky nebo technických inovací, pokud se dotčené právnické osoby podílely na projektu, který s dotčenou oblastí souvisí a který je financován z prostředků Unie v rámci víceletého rámcového programu pro činnosti v oblasti výzkumu, inovací a technického rozvoje, přijatého podle článku 182 Smlouvy o fungování EU.
Článek 6
Přístup malých a středních podniků k normám
1. Národní normalizační orgány podporují a umožňují přístup malých a středních podniků k normám a k procesům tvorby norem, aby bylo dosaženo většího zapojení do systému normalizace, například prostřednictvím
a)
určování projektů normalizace, které mají pro malé a střední podniky obzvlášť velký význam, v rámci ročních pracovních programů;
b)
poskytnutí přístupu malým a středním podnikům k normalizačním činnostem, aniž by se tyto podniky musely stát členy národních normalizačních orgánů;
c)
poskytnutí bezplatného přístupu nebo zvláštních sazeb za účast v normalizačních činnostech;
d)
poskytnutí bezplatného přístupu k návrhům norem;
e)
poskytnutí bezplatného přístupu ke shrnutí obsahu norem na svých internetových stránkách;
f)
zavedení zvláštních sazeb za poskytování norem nebo zpřístupnění balíčků norem za snížené ceny.
2. Národní normalizační orgány si vyměňují osvědčené postupy, jejichž cílem je zvýšit účast malých a středních podniků na normalizačních činnostech a rozšířit a usnadnit používání norem malými a středními podniky.
3. Národní normalizační orgány zasílají evropským normalizačním organizacím výroční zprávy o svých činnostech podle odstavců 1 a 2 a o všech ostatních opatřeních ke zlepšení podmínek pro malé a střední podniky, aby tyto podniky používaly normy a účastnily se procesu jejich tvorby. Národní normalizační orgány tyto zprávy zveřejní na svých internetových stránkách.
Článek 7
Zapojení veřejných orgánů do evropské normalizace
Členské státy v případě potřeby podporují zapojení orgánů veřejné správy, včetně orgánů dozoru nad trhem, do národních normalizačních činností zaměřených na tvorbu nebo revizi norem požadovaných Komisí v souladu s článkem 10.
KAPITOLA III
EVROPSKÉ NORMY A PRODUKTY EVROPSKÉ NORMALIZACE NA PODPORU LEGISLATIVNÍ ČINNOSTI A POLITIK UNIE
Článek 8
Roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace
1. Komise přijme roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace, který stanoví strategické priority evropské normalizace, přičemž zohlední dlouhodobé strategie Unie pro růst. V tomto pracovním programu jsou uvedeny evropské normy a produkty evropské normalizace, o něž Komise hodlá požádat evropské normalizační organizace v souladu s článkem 10.
2. Roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace stanoví konkrétní cíle a politiky pro evropské normy a produkty evropské normalizace, o něž Komise hodlá požádat evropské normalizační organizace v souladu s článkem 10. V naléhavých případech může Komise podat žádosti bez předchozího oznámení.
3. Roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace obsahuje rovněž cíle související s mezinárodním rozměrem evropské normalizace na podporu právních předpisů a politik Unie.
4. Roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace bude schválen poté, co proběhnou rozsáhlé konzultace s příslušnými zúčastněnými stranami, včetně evropských normalizačních organizací a evropských organizací zúčastněných stran oprávněných čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením, a s členskými státy prostřednictvím výboru uvedeného v článku 22 tohoto nařízení.
5. Po schválení ročního pracovního programu Unie pro oblast evropské normalizace jej Komise zveřejní na svých internetových stránkách.
Článek 9
Spolupráce s výzkumnými zařízeními
Výzkumná zařízení Komise přispívají k přípravě ročního pracovního programu Unie pro oblast evropské normalizace uvedeného v článku 8 a poskytují evropským normalizačním organizacím vědecké poznatky v oblasti jejich odbornosti s cílem zajistit, aby evropské normy zohledňovaly hospodářskou konkurenceschopnost a společenské potřeby, mimo jiné udržitelnost z hlediska životního prostředí a otázky bezpečnosti a zabezpečení.
Článek 10
Žádosti o normalizaci adresované evropským normalizačním organizacím
1. Komise může v rámci kompetencí stanovených ve Smlouvách požádat jednu nebo více evropských normalizačních organizací, aby v dané lhůtě vypracovaly návrh evropské normy nebo produktu evropské normalizace. Evropské normy nebo produkty evropské normalizace musí vycházet z potřeb trhu, brát v úvahu veřejný zájem a rovněž politické cíle jasně uvedené v žádosti Komise a musí být založeny na konsenzu. Komise určí požadavky ohledně obsahu, které má požadovaný dokument splňovat, a lhůtu pro jeho schválení.
2. Rozhodnutí uvedená v odstavci 1 se přijímají v souladu s postupem stanoveným v čl. 22 odst. 3 po konzultaci s evropskými normalizačními organizacemi a evropskými organizacemi zúčastněných stran oprávněnými čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením a s výborem zřízeným příslušným právním předpisem Unie, pokud takový výbor existuje, nebo po konzultacích s odborníky v daném odvětví v jiné formě.
3. Příslušná evropská normalizační organizace do jednoho měsíce po jejím obdržení uvede, zda žádost podle odstavce 1 přijímá.
4. Do dvou měsíců po vyrozumění o přijetí podle odstavce 3 informuje Komise příslušné evropské normalizační organizace o udělení grantu na vypracování evropské normy nebo produktu evropské normalizace, pokud byla předložena žádost o poskytnutí finančních prostředků.
5. Evropské normalizační organizace informují Komisi o činnostech prováděných za účelem vypracování dokumentů uvedených v odstavci 1. Komise spolu s evropskými normalizačními organizacemi posoudí, zda dokumenty vypracované evropskými normalizačními organizacemi splňují její původní žádost.
6. Pokud harmonizovaná norma splňuje požadavky, které má tato norma upravovat a které jsou stanoveny v příslušném harmonizačním právním předpisu Unie, zveřejní Komise bezodkladně odkaz na tuto harmonizovanou normu v Úředním věstníku Evropské unie nebo jej jiným způsobem zveřejní v souladu s podmínkami stanovenými v příslušném aktu harmonizačních právních předpisů Unie.
Článek 11
Formální námitky proti harmonizovaným normám
1. Pokud se členský stát nebo Evropský parlament domnívá, že harmonizovaná norma zcela nesplňuje požadavky, které má tato norma upravovat a které jsou stanoveny v příslušných harmonizačních právních předpisech Unie, informuje o tom Komisi s uvedením podrobného vysvětlení a Komise po konzultaci s výborem zřízeným příslušným harmonizačním právním předpisem Unie, pokud takový výbor existuje, nebo po konzultacích s odborníky v daném odvětví v jiné formě rozhodne
a)
zveřejnit, nezveřejnit nebo zveřejnit s omezením odkazy na příslušnou harmonizovanou normu v Úředním věstníku Evropské unie;
b)
zachovat, zachovat s omezením nebo zrušit odkazy na příslušnou harmonizovanou normu v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Komise na svých internetových stránkách zveřejní informace o harmonizovaných normách, na něž se vztahuje rozhodnutí uvedené v odstavci 1.
3. Komise informuje o rozhodnutí podle odstavce 1 dotčenou evropskou normalizační organizaci a v případě potřeby požádá o revizi dotčených harmonizovaných norem.
4. Rozhodnutí podle odst. 1 písm. a) tohoto článku se přijme v souladu s poradním postupem uvedeným v čl. 22 odst. 2.
5. Rozhodnutí podle odst. 1 písm. b) tohoto článku se přijme v souladu s přezkumným postupem uvedeným v čl. 22 odst. 3.
Článek 12
Informování organizací zúčastněných stran
V zájmu zajištění řádných konzultací a významu pro trh vytvoří Komise pro všechny zúčastněné strany, včetně evropských normalizačních organizací a evropských organizací zúčastněných stran oprávněných čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením, informační systém, a to dříve, než
a)
přijme roční pracovní program Unie pro oblast evropské normalizace uvedený v čl. 8 odst. 1;
b)
přijme žádosti o normalizaci uvedené v článku 10;
c)
přijme rozhodnutí o formálních námitkách proti harmonizovaným normám, jak je uvedeno v čl. 11 odst. 1;
d)
přijme rozhodnutí o určení specifikací IKT uvedených v článku 13;
e)
přijme akty v přenesené pravomoci uvedené v článku 20.
KAPITOLA IV
TECHNICKÉ SPECIFIKACE IKT
Článek 13
Určení technických specifikací IKT způsobilých pro odkazování
1. Na návrh členského státu nebo z vlastního podnětu může Komise rozhodnout o určení technických specifikací IKT, které nejsou národními, evropskými ani mezinárodními normami, ale splňují požadavky stanovené v příloze II a je možné na ně odkazovat, zejména za účelem zajištění interoperability, při zadávání veřejných zakázek.
2. Pokud je technická specifikace IKT určená podle odstavce 1 pozměněna, zrušena nebo již nesplňuje požadavky uvedené v příloze II, může Komise na návrh členského státu nebo z vlastního podnětu rozhodnout o určení pozměněné technické specifikace IKT nebo o zrušení jejího určení.
3. Rozhodnutí uvedená v odstavcích 1 a 2 se přijímají po konzultaci s Evropskou mnohostrannou platformou pro normalizaci v oblasti IKT, která zahrnuje evropské normalizační organizace, členské státy a příslušné zúčastněné strany, a po konzultaci s výborem zřízeným příslušným právním předpisem Unie, pokud takový výbor existuje, nebo po konzultacích s odborníky v daném odvětví v jiné formě, pokud takový výbor neexistuje.
Článek 14
Používání technických specifikací IKT při zadávání veřejných zakázek
Technické specifikace IKT uvedené v článku 13 tohoto nařízení tvoří obecné technické specifikace podle směrnic 2004/17/ES, 2004/18/ES a 2009/81/ES a nařízení (ES, Euratom) č. 2342/2002.
KAPITOLA V
FINANCOVÁNÍ EVROPSKÉ NORMALIZACE
Článek 15
Financování normalizačních organizací Unií
1. Financování Unií lze evropským normalizačním organizacím poskytovat na tyto normalizační činnosti:
a)
tvorba a revize evropských norem a produktů evropské normalizace, které jsou nezbytné a vhodné pro podporu právních předpisů a politik Unie;
b)
ověřování kvality evropských norem a produktů evropské normalizace a jejich souladu s právními předpisy a politikami Unie;
c)
provádění přípravných či doplňkových prací v souvislosti s evropskou normalizací, jako jsou studie, činnosti spolupráce, včetně mezinárodní spolupráce, semináře, hodnocení, srovnávací analýzy, výzkumná činnost, laboratorní práce, mezilaboratorní zkoušky, práce týkající se posuzování shody a opatření, která mají zajistit urychlení tvorby a revize evropských norem a produktů evropské normalizace, aniž jsou dotčeny základní zásady, zejména zásady otevřenosti, kvality, transparentnosti a konsenzu mezi všemi zúčastněnými stranami;
d)
činnosti ústředních sekretariátů evropských normalizačních organizací, jako rozvoj politik, koordinace normalizačních činností, zpracovávání odborné dokumentace a poskytování informací zainteresovaným stranám;
e)
překlad evropských norem nebo produktů evropské normalizace používaných na podporu právních předpisů a politik Unie do jiných úředních jazyků Unie, než jsou pracovní jazyky evropských normalizačních organizací, nebo v řádně odůvodněných případech i do jiných jazyků, než jsou úřední jazyky Unie;
f)
vypracování informací nezbytných pro vysvětlení, výklad a zjednodušení evropských norem nebo produktů evropské normalizace, včetně vypracování návodů pro uživatele, shrnutí obsahu norem nebo informací o osvědčených postupech a přípravy osvětových činností, strategií a školicích programů;
g)
činnosti směřující k provádění programů technické pomoci a spolupráce s třetími zeměmi a k podpoře a zdokonalování evropského systému normalizace a evropských norem nebo produktů evropské normalizace zainteresovanými stranami v rámci Unie i na mezinárodní úrovni.
2. Financování Unií lze poskytovat také
a)
národním normalizačním orgánům na normalizační činnosti uvedené v odstavci 1, které provádějí společně s evropskými normalizačními organizacemi;
b)
jiným subjektům, jimž byl svěřen úkol přispívat k činnostem uvedeným v odst. 1 písm. a) nebo provádět činnosti uvedené v odst. 1 písm. c) a g) ve spolupráci s evropskými normalizačními organizacemi.
Článek 16
Financování ostatních evropských organizací Unií
Financování Unií lze poskytovat evropským organizacím zúčastněných stran, které splňují kritéria stanovená v příloze III tohoto nařízení, na tyto činnosti:
a)
fungování těchto organizací a jejich činnosti týkající se evropské a mezinárodní normalizace, včetně zpracovávání odborné dokumentace a poskytování informací členům a dalším zainteresovaným stranám;
b)
poskytování právních a technických poznatků, včetně studií, v souvislosti s posouzením potřebnosti a tvorby evropských norem a produktů evropské normalizace a poskytování školení odborníků;
c)
účast na technických pracovních činnostech v souvislosti s tvorbou a revizí evropských norem a produktů evropské normalizace, které jsou nezbytné a vhodné pro podporu právních předpisů a politik Unie;
d)
propagace evropských norem a produktů evropské normalizace a poskytování informací o normách mezi zainteresovanými stranami, včetně malých a středních podniků a spotřebitelů, a jejich využívání.
Článek 17
Způsoby financování
1. Financování Unií se poskytuje v podobě
a)
grantů bez výzvy k předkládání návrhů nebo smluv v návaznosti na postupy zadávání veřejných zakázek, a to:
i)
evropským normalizačním organizacím a národním normalizačním orgánům na provádění činností uvedených v čl. 15 odst. 1,
ii)
subjektům uvedeným v základním aktu ve smyslu článku 49 nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002 na provádění činností uvedených v čl. 15 odst. 1 písm. c) tohoto nařízení ve spolupráci s evropskými normalizačními organizacemi;
b)
grantů po výzvě k předkládání návrhů nebo smluv v návaznosti na postupy zadávání veřejných zakázek, a to jiným subjektům uvedeným v čl. 15 odst. 2 písm. b)
i)
na pomoc při tvorbě a revizi evropských norem nebo produktů evropské normalizace uvedených v čl. 15 odst. 1 písm. a),
ii)
na provádění přípravné či doplňkové práce uvedené v čl. 15 odst. 1 písm. c),
iii)
na provádění činností uvedených v čl. 15 odst. 1 písm. g);
c)
grantů po výzvě k předkládání návrhů, a to evropským organizacím zúčastněných stran, které splňují kritéria stanovená v příloze III tohoto nařízení, na provádění činností uvedených v článku 16.
2. Činnosti orgánů uvedených v odstavci 1 lze financovat prostřednictvím
a)
grantů na činnosti;
b)
grantů na provozní náklady pro evropské normalizační organizace a evropské organizace zúčastněných stran, které splňují kritéria stanovená v příloze III tohoto nařízení, v souladu s pravidly stanovenými v nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002. Granty na provozní náklady se v případě opětovného poskytnutí automaticky nesnižují.
3. Komise stanoví způsoby financování uvedené v odstavcích 1 a 2, částky grantů a případně i maximální procentní podíly financování podle druhu činnosti.
4. S výjimkou řádně odůvodněných případů mají granty na normalizační činnosti uvedené v čl. 15 odst. 1 písm. a) a b) podobu paušálních částek a proplacení normalizačních činností uvedených v čl. 15 odst. 1 písm. a) podléhá splnění těchto podmínek:
a)
evropské normy nebo produkty evropské normalizace požadované Komisí v souladu s článkem 10 jsou přijaty nebo revidovány v době nepřesahující lhůtu stanovenou v žádosti v souladu s uvedeným článkem;
b)
malé a střední podniky, spotřebitelské organizace a zúčastněné strany v oblasti životního prostředí a zúčastněné strany v sociální oblasti jsou přiměřeně zastoupeny a mohou se podílet na evropských normalizačních činnostech, jak je uvedeno v čl. 5 odst. 1.
5. Společné cíle spolupráce a správní a finanční podmínky týkající se grantů udělovaných evropským normalizačním organizacím a evropským organizacím zúčastněných stran, které splňují kritéria stanovená v příloze III tohoto nařízení, se vymezí v rámcových dohodách o partnerství mezi Komisí a uvedenými normalizačními organizacemi a organizacemi zúčastněných stran v souladu s nařízením (ES, Euratom) č. 1605/2002 a nařízením (ES, Euratom) č. 2342/2002. O uzavření těchto dohod Komise informuje Evropský parlament a Radu.
Článek 18
Řízení
Rozpočtové prostředky určené rozpočtovým orgánem na financování normalizačních činností mohou pokrývat rovněž správní výdaje spojené s přípravnými činnostmi, průběžnou kontrolou, inspekcemi, auditem a hodnocením, které jsou přímo nezbytné pro účely provádění článků 15, 16 a 17, a to včetně studií, schůzí, informačních a publikačních činností, a dále výdaje související s informačními sítěmi pro výměnu informací a veškeré další výdaje na správní a technickou podporu, jež může Komise pro normalizační činnosti využívat.
Článek 19
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise zajistí, aby finanční zájmy Unie byly při provádění činností financovaných podle tohoto nařízení chráněny uplatňováním preventivních opatření proti podvodům, korupci a jinému protiprávnímu jednání, dále pomocí efektivních kontrol a zpětným získáváním neoprávněně vyplacených částek a v případě, že jsou zjištěny nesrovnalosti, také prostřednictvím efektivních, přiměřených a odrazujících sankcí v souladu s nařízeními (ES, Euratom) č. 2988/95, (Euratom, ES) č. 2185/96 a (ES) č. 1073/1999.
2. Pokud jde o činnosti Unie financované podle toho nařízení, pojmem „nesrovnalost“, vymezeným v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 2988/95, se rozumí jakékoli porušení právního předpisu Unie nebo smluvního závazku vyplývající z jednání nebo opomenutí hospodářského subjektu, v důsledku kterého je nebo by mohl být poškozen souhrnný rozpočet Unie nebo rozpočty jí spravované, a to formou neoprávněného výdaje.
3. Dohody a smlouvy uzavřené na základě tohoto nařízení musí obsahovat ustanovení o průběžné kontrole a finanční kontrole prováděné Komisí nebo jí pověřeným zástupcem a o auditu prováděném Evropským účetním dvorem, který lze v případě potřeby provést na místě.
KAPITOLA VI
AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI, VÝBOR A PODÁVÁNÍ ZPRÁV
Článek 20
Akty v přenesené pravomoci
Komise je v souladu s článkem 21 zmocněna přijímat akty v přenesené pravomoci v souvislosti se změnami příloh za účelem
a)
aktualizace seznamu evropských normalizačních organizací stanoveného v příloze I, při níž se zohlední změny v jejich názvu a struktuře;
b)
přizpůsobení kritérií pro evropské organizace zúčastněných stran, které splňují kritéria stanovená v příloze III tohoto nařízení, dalšímu vývoji, pokud jde o jejich neziskovou povahu a reprezentativnost. Tyto úpravy nesmí vést ke vzniku nových kritérií, zrušení stávajících kritérií nebo zrušení kategorie organizace.
Článek 21
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 20 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 1. ledna 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 20 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti žádných již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 20 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament a Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament a Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 22
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tímto výborem bude výbor ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Pokud má být stanovisko výboru získáno písemným postupem, ukončí se tento postup bez výsledku, jestliže o tom ve lhůtě pro podání stanoviska rozhodne předseda výboru nebo o to požádá prostá většina členů výboru.
Článek 23
Spolupráce výboru s normalizačními organizacemi a se zúčastněnými stranami
Výbor uvedený v čl. 22 odst. 1 spolupracuje s evropskými normalizačními organizacemi a s evropskými organizacemi zúčastněných stran oprávněnými čerpat finanční prostředky Unie v souladu s tímto nařízením.
Článek 24
Zprávy
1. Evropské normalizační organizace zasílají Komisi výroční zprávu o provádění tohoto nařízení. Zpráva obsahuje podrobné informace o
a)
uplatňování článků 4, 5, 10, 15 a 17;
b)
zastoupení malých a středních podniků, spotřebitelských organizací a zúčastněných stran v oblasti životního prostředí a zúčastněných stran v sociální oblasti v národních normalizačních orgánech;
c)
zastoupení malých a středních podniků na základě výročních zpráv uvedených v čl. 6 odst. 3;
d)
používání IKT v systému normalizace;
e)
spolupráci mezi národními normalizačními orgány a evropskými normalizačními organizacemi.
2. Evropské organizace zúčastněných stran oprávněných čerpat finanční prostředky Unie zašlou Komisi výroční zprávu o své činnosti. Tato zpráva obsahuje zejména podrobné informace o členství v těchto organizacích a činnostech podle článku 16.
3. Do 31. prosince 2015 a poté každých pět let předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění tohoto nařízení. Tato zpráva obsahuje analýzu výročních zpráv uvedených v odstavcích 1 a 2, hodnocení významu normalizačních činností, které jsou financovány Unií, s ohledem na požadavky právních předpisů a politik Unie a hodnocení případných nových opatření, která by zjednodušila financování evropské normalizace a snížila administrativní zátěž evropských normalizačních organizací.
Článek 25
Přezkum
Do 2. ledna 2015 provede Komise posouzení dopadu postupu stanoveného v článku 10 na lhůty pro podávání žádostí o normalizaci. Komise předá své závěry ve formě zprávy Evropskému parlamentu a Radě. V případě potřeby se k této zprávě připojí legislativní návrh na změnu tohoto nařízení.
KAPITOLA VII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 26
Změny
1) Zrušují se tato ustanovení:
a)
čl. 6 odst. 1 směrnice 89/686/EHS;
b)
článek 5 směrnice 93/15/EHS;
c)
čl. 6 odst. 1 směrnice 94/9/ES;
d)
čl. 6 odst. 1 směrnice 94/25/ES;
e)
čl. 6 odst. 1 směrnice 95/16/ES;
f)
článek 6 směrnice 97/23/ES;
g)
článek 14 směrnice 2004/22/ES;
h)
čl. 8 odst. 4 směrnice 2007/23/ES;
i)
článek 7 směrnice 2009/23/ES;
j)
článek 6 směrnice 2009/105/ES.
Odkazy na zrušená ustanovení se považují za odkazy na článek 11 toto nařízení.
2) Směrnice 98/34/ES se mění takto:
a)
v článku 1 se zrušují odstavce 6 až 10;
b)
články 2, 3 a 4 se zrušují;
c)
v čl. 6 odst. 1 se zrušují slova „se zástupci normalizačních orgánů uvedených v přílohách I a II“;
d)
v čl. 6 odst. 3 se zrušuje první odrážka;
e)
v čl. 6 odst. 4 se zrušují písm. a), b) a e);
f)
Článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
Členské státy v souladu s čl. 8 odst. 1 oznámí Komisi veškeré žádosti podané normalizačním institucím týkající se vypracování technických specifikací nebo normy pro určité výrobky za účelem přijetí technického předpisu pro tyto výrobky, jako jsou návrhy technických předpisů, a uvedou důvody pro jejich přijetí.“;
g)
v článku 11 se druhá věta nahrazuje touto větou:
„Komise zveřejní roční statistické údaje o přijatých oznámeních v Úředním věstníku Evropské unie.“;
h)
přílohy I a II se zrušují.
Odkazy na uvedená zrušená ustanovení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 27
Národní normalizační orgány
Členské státy informují Komisi o svých normalizačních orgánech.
Komise zveřejní seznam národních normalizačních orgánů a veškeré jeho aktualizace v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 28
Přechodná ustanovení
Odkazy na směrnici 98/34/ES v aktech Unie, které stanoví předpoklad shody se základními požadavky uplatňováním harmonizovaných norem přijatých v souladu s uvedenou směrnicí, se považují za odkazy na toto nařízení, s výjimkou odkazů na výbor zřízený článkem 5 směrnice 98/34/ES, pokud jde o technické předpisy.
Pokud akt Unie stanoví postup pro námitky proti harmonizovaným normám, nevztahuje se na dotčený akt článek 11 tohoto nařízení.
Článek 29
Zrušení
Rozhodnutí 1673/2006/ES a rozhodnutí 87/95/EHS se zrušují.
Odkazy na zrušená rozhodnutí se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 30
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 25. října 2012.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Οκτωβρίου 2012
σχετικά με την ευρωπαϊκή τυποποίηση, την τροποποίηση των οδηγιών του Συμβουλίου 89/686/ΕΟΚ και 93/15/ΕΟΚ και των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 94/9/ΕΚ, 94/25/ΕΚ, 95/16/ΕΚ, 97/23/ΕΚ, 98/34/ΕΚ, 2004/22/ΕΚ, 2007/23/ΕΚ, 2009/23/ΕΚ και 2009/105/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 87/95/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της απόφασης αριθ. 1673/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο πρωταρχικός στόχος της τυποποίησης είναι ο καθορισμός προαιρετικών τεχνικών ή ποιοτικών προδιαγραφών με τις οποίες μπορούν να συμμορφώνονται υφιστάμενα ή μελλοντικά προϊόντα, διαδικασίες παραγωγής ή υπηρεσίες. Η τυποποίηση μπορεί να καλύπτει ποικίλα θέματα, όπως η τυποποίηση των διαφόρων βαθμών ή μεγεθών ενός συγκεκριμένου προϊόντος ή των τεχνικών προδιαγραφών σε αγορές προϊόντων ή υπηρεσιών στις οποίες έχει καθοριστική σημασία η συμβατότητα και η διαλειτουργικότητα με άλλα προϊόντα ή συστήματα.
(2)
Η ευρωπαϊκή τυποποίηση είναι οργανωμένη από τους ενδιαφερομένους και εξυπηρετεί τις ανάγκες τους, με βάση την εθνική εκπροσώπηση [Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (Cenelec)] και την άμεση συμμετοχή [το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων (ETSI)], βασίζεται δε στις αρχές που έχει αναγνωρίσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) στον τομέα της τυποποίησης, δηλαδή συνοχή, διαφάνεια, ανοικτή προσέγγιση, συναίνεση, εθελοντική εφαρμογή, ανεξαρτησία από ίδια συμφέροντα και αποτελεσματικότητα («οι ιδρυτικές αρχές»). Σύμφωνα με τις ιδρυτικές αρχές, είναι σημαντικό να συμμετέχουν κατάλληλα στη διαδικασία τυποποίησης, σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων αρχών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ). Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν και να διευκολύνουν τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων.
(3)
Η ευρωπαϊκή τυποποίηση συμβάλλει επίσης στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, διευκολύνοντας ιδίως την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών, τη διαλειτουργικότητα των δικτύων, τα μέσα επικοινωνίας, την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία. Η ευρωπαϊκή τυποποίηση ενισχύει τη συνολική ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, ιδιαίτερα όταν καθιερώνεται σε συντονισμό με τους διεθνείς φορείς τυποποίησης, δηλαδή τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), τη Διεθνή Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (IEC) και τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU). Τα πρότυπα έχουν θετικές οικονομικές συνέπειες, π.χ., προάγοντας την οικονομική αλληλοδιείσδυση στην εσωτερική αγορά και ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη νέων και βελτιωμένων προϊόντων ή αγορών και καλύτερων όρων εφοδιασμού. Επομένως, τα πρότυπα αυξάνουν, κατά κανόνα, τον ανταγωνισμό και μειώνουν το κόστος παραγωγής και πώλησης, ωφελώντας την οικονομία γενικά και τους καταναλωτές ειδικότερα. Τα πρότυπα ενδέχεται να διατηρούν και να βελτιώνουν την ποιότητα, να παρέχουν πληροφορίες και να διασφαλίζουν τη διαλειτουργικότητα και τη συμβατότητα, αυξάνοντας, με τον τρόπο αυτό την ασφάλεια και την αξία για τους καταναλωτές.
(4)
Τα ευρωπαϊκά πρότυπα εκδίδονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, δηλαδή CEN, Cenelec και ETSI.
(5)
Τα ευρωπαϊκά πρότυπα διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εσωτερική αγορά, επί παραδείγματι μέσω της χρήσης εναρμονισμένων προτύπων για τον καθορισμό του τεκμηρίου συμμόρφωσης των προϊόντων που πρόκειται να διατεθούν στην αγορά με τις βασικές απαιτήσεις σχετικά με τα εν λόγω προϊόντα οι οποίες προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης. Οι απαιτήσεις αυτές θα πρέπει να ορίζονται επακριβώς προκειμένου να αποφεύγονται παρερμηνείες εκ μέρους των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης.
(6)
Η τυποποίηση διαδραματίζει διαρκώς σπουδαιότερο ρόλο στο διεθνές εμπόριο και στο άνοιγμα των αγορών. Η Ένωση θα πρέπει να προωθεί τη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και των διεθνών φορέων τυποποίησης. Η Ένωση θα πρέπει επίσης να προωθήσει διμερείς προσεγγίσεις με τρίτες χώρες για τον συντονισμό του έργου τυποποίησης και την προώθηση ευρωπαϊκών προτύπων, π.χ. κατά τη διαπραγμάτευση συμφωνιών ή με την αποστολή ειδικών στην τυποποίηση με απόσπαση σε τρίτες χώρες. Επιπλέον, η Ένωση θα πρέπει να ενθαρρύνει την επαφή μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και των ιδιωτικών φόρουμ και συμπράξεων, διατηρώντας την προτεραιότητα της ευρωπαϊκής τυποποίησης.
(7)
Η ευρωπαϊκή τυποποίηση διέπεται από ένα συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο το οποίο αποτελείται από τρεις διαφορετικές νομικές πράξεις: την οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (3) την απόφαση αριθ. 1673/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με τη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής τυποποίησης (4) και την απόφαση 87/95/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την τυποποίηση στον τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών και των τηλεπικοινωνιών (5). Ωστόσο, το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν είναι πλέον επικαιροποιημένο με βάση τις εξελίξεις στον τομέα της ευρωπαϊκής τυποποίησης κατά τις πρόσφατες δεκαετίες. Κατά συνέπεια, το ισχύον νομικό πλαίσιο θα πρέπει να απλουστευθεί και να προσαρμοστεί προκειμένου να καλύπτει νέες πτυχές τυποποίησης, ώστε να αντικατοπτρίζονται οι τελευταίες αυτές εξελίξεις και οι μελλοντικές προκλήσεις στην ευρωπαϊκή τυποποίηση. Αυτό αφορά ιδίως την αυξανόμενη κατάρτιση προτύπων στον τομέα των υπηρεσιών και την εξέλιξη των παραδοτέων τυποποίησης πλην των επίσημων προτύπων.
(8)
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το μέλλον της ευρωπαϊκής τυποποίησης (6) καθώς και η έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Τυποποίησης (Express) του Φεβρουαρίου 2010, με τίτλο «Τυποποίηση για μια ανταγωνιστική και καινοτόμο Ευρώπη: ένα όραμα για το 2020», εκθέτουν σημαντικό αριθμό στρατηγικών συστάσεων σχετικά με την αναθεώρηση του Ευρωπαϊκού συστήματος τυποποίησης.
(9)
Για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα των προτύπων και της τυποποίησης ως μέσων άσκησης πολιτικής της Ένωσης, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα αποτελεσματικό και αποδοτικό σύστημα τυποποίησης που να παρέχει μια ευέλικτη και διαφανή βάση συναίνεσης μεταξύ όλων των συμμετεχόντων και το οποίο να είναι οικονομικά βιώσιμο.
(10)
Η οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (7) θεσπίζει γενικές διατάξεις που διευκολύνουν την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης για τους παρόχους υπηρεσιών και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών, ενώ διατηρούν υψηλή ποιότητα υπηρεσιών. Η εν λόγω οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προαγάγουν, σε συνεργασία με την Επιτροπή, την ανάπτυξη ευρωπαϊκών εθελοντικών προτύπων για τη διευκόλυνση της συμβατότητας μεταξύ υπηρεσιών που παρέχονται από παρόχους διαφορετικών κρατών μελών, της ενημέρωσης του αποδέκτη και της ποιότητας των υπηρεσιών. Ωστόσο, η οδηγία 98/34/ΕΚ εφαρμόζεται μόνο στα πρότυπα για προϊόντα, ενώ τα πρότυπα για τις υπηρεσίες δεν καλύπτονται ρητώς από αυτή. Περαιτέρω, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ υπηρεσιών και αγαθών καθίσταται λιγότερο σκόπιμη στην πραγματικότητα της εσωτερικής αγοράς. Στην πράξη, δεν είναι πάντα εφικτό να γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ προτύπων για προϊόντα και προτύπων για υπηρεσίες. Πολλά πρότυπα για προϊόντα έχουν μια συνιστώσα που αφορά τις υπηρεσίες, ενώ τα πρότυπα για τις υπηρεσίες συχνά αφορούν εν μέρει και τα προϊόντα. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσαρμοσθεί το τρέχον νομικό πλαίσιο σε αυτές τις νέες περιστάσεις, με την επέκταση του πεδίου εφαρμογής του στα πρότυπα για τις υπηρεσίες.
(11)
Όπως συμβαίνει και με άλλα πρότυπα, τα πρότυπα για τις υπηρεσίες θα πρέπει να είναι προαιρετικά και να έχουν ως γνώμονα την αγορά, όπου προέχουν οι ανάγκες των οικονομικών παραγόντων και των ενδιαφερομένων που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από τα πρότυπα και θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το δημόσιο συμφέρον και να βασίζονται στις ιδρυτικές αρχές, συμπεριλαμβανομένης της συναίνεσης. Τα πρότυπα αυτά θα πρέπει να εστιάζονται πρωτίστως στις υπηρεσίες που συνδέονται με προϊόντα και διαδικασίες.
(12)
Η εφαρμογή του νομικού πλαισίου που επιτρέπει στην Επιτροπή να ζητεί από έναν ή περισσότερους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίσουν ευρωπαϊκό πρότυπο ή παραδοτέο ευρωπαϊκής τυποποίησης προοριζόμενο για υπηρεσίες θα πρέπει να γίνεται με πλήρη σεβασμό της κατανομής εξουσιών μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, όπως καθορίζεται στις Συνθήκες. Τούτο αφορά, ιδιαίτερα τα άρθρα 14, 151, 152, 153, 165, 166 και 168 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και το πρωτόκολλο αριθ. 26 σχετικά με τις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και στη ΣΛΕΕ, σύμφωνα με το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών ο καθορισμός των θεμελιωδών αρχών των εθνικών τους συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, επαγγελματικής κατάρτισης και περίθαλψης, όπως επίσης η διαμόρφωση του πλαισίου συνθηκών για τη διαχείριση, τη χρηματοδότηση, την οργάνωση και την παροχή των υπηρεσιών που παρέχονται μέσω των συστημάτων αυτών, συμπεριλαμβανομένου -με την επιφύλαξη του άρθρου 168 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ και της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (8) - του ορισμού των απαιτήσεων και των ποιοτικών και ποσοτικών προτύπων που ισχύουν γι’ αυτά. Με την υποβολή του αιτήματος, η Επιτροπή δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα διαπραγμάτευσης, σύναψης και εφαρμογής συλλογικών συμβάσεων ούτε το δικαίωμα συλλογικής δράσης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις εθνικές πρακτικές που σέβονται το δίκαιο της Ένωσης.
(13)
Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης υπόκεινται στο δίκαιο του ανταγωνισμού στον βαθμό που μπορούν να θεωρηθούν επιχείρηση ή ένωση επιχειρήσεων κατά την έννοια των άρθρων 101 και 102 της ΣΛΕΕ.
(14)
Εντός της Ένωσης, τα εθνικά πρότυπα εκδίδονται από εθνικούς φορείς τυποποίησης, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αντικρουόμενα πρότυπα και τεχνικά εμπόδια στην εσωτερική αγορά. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο για την εσωτερική αγορά και για την αποτελεσματικότητα της τυποποίησης στην Ένωση να επιβεβαιωθεί η υπάρχουσα τακτική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών φορέων τυποποίησης, των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και της Επιτροπής όσον αφορά τις τρέχουσες και τις μελλοντικές δραστηριότητές τους στον τομέα της τυποποίησης και την αρχή του status quo που εφαρμόζεται στους εθνικούς φορείς τυποποίησης στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, σύμφωνα με την οποία τα εθνικά πρότυπα θα πρέπει να αποσύρονται μετά τη δημοσίευση νέου ευρωπαϊκού προτύπου. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης και οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης θα πρέπει επίσης να τηρούν τις διατάξεις για την ανταλλαγή πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 3 της συμφωνίας για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο (9).
(15)
Η υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν στην Επιτροπή τους εθνικούς τους φορείς τυποποίησης δεν θα πρέπει να απαιτεί την έκδοση ειδικής εθνικής νομοθεσίας για τους σκοπούς της αναγνώρισης των φορέων αυτών.
(16)
Η τακτική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών φορέων τυποποίησης, των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και της Επιτροπής δεν θα πρέπει να αποτρέπει τους φορείς τυποποίησης από τη συμμόρφωσή τους με άλλες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις, και ιδίως με το παράρτημα 3 της συμφωνίας για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο.
(17)
Η εκπροσώπηση των συμφερόντων της κοινωνίας και η συμμετοχή κοινωνικών συντελεστών στις εργασίες τυποποίησης αφορά τις δραστηριότητες οργανισμών και μερών που εκπροσωπούν συμφέροντα ευρύτερης κοινωνικής σημασίας, επί παραδείγματι σε σχέση με το περιβάλλον, τους καταναλωτές και τους εργαζομένους. Εντούτοις, η εκπροσώπηση κοινωνικών συμφερόντων και κοινωνικών συντελεστών στις δραστηριότητες τυποποίησης αφορά ειδικότερα δραστηριότητες οργανώσεων και μερών που εκπροσωπούν βασικά δικαιώματα υπαλλήλων και εργατών, επί παραδείγματι σε συνδικαλιστικές οργανώσεις.
(18)
Για την επιτάχυνση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, οι εθνικοί φορείς τυποποίησης και οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης θα πρέπει να διευκολύνουν την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές τους, με την προαγωγή της χρήσης των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών (ΤΠΕ) στα αντίστοιχα συστήματα τυποποίησης, επί παραδείγματι παρέχοντας σε όλους τους ενδιαφερομένους έναν εύχρηστο μηχανισμό διαβούλευσης για τον σχολιασμό των σχεδίων προτύπων και την οργάνωση εικονικών συσκέψεων των τεχνικών επιτροπών, μεταξύ άλλων με τηλεσύσκεψη μέσω ιστού ή με βιντεοσύσκεψη.
(19)
Τα πρότυπα μπορούν να βοηθήσουν την πολιτική της Ένωσης να αντιμετωπίσει τις σημαντικές κοινωνικές προκλήσεις, όπως την κλιματική αλλαγή, τη βιώσιμη χρήση των πόρων, την καινοτομία, τη γήρανση του πληθυσμού, την ένταξη των ατόμων με αναπηρία, την προστασία των καταναλωτών, την ασφάλεια των εργαζομένων και τις συνθήκες εργασίας. Η Ένωση, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στις εξελίξεις όσον αφορά τα ευρωπαϊκά ή τα διεθνή πρότυπα στις διευρυνόμενες αγορές των εν λόγω περιοχών, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις της και να διευκολύνει τις εμπορικές συναλλαγές, ιδίως για τις ΜΜΕ που αποτελούν μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
(20)
Τα πρότυπα είναι σημαντικά εργαλεία για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ιδίως των ΜΜΕ, των οποίων η συμμετοχή στη διαδικασία του συστήματος τυποποίησης είναι σημαντική για την τεχνική πρόοδο στην Ένωση. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο, το πλαίσιο τυποποίησης να ενθαρρύνει τις ΜΜΕ να συμμετέχουν ενεργά και να προσφέρουν τις καινοτόμες τεχνολογικές λύσεις τους στις εργασίες τυποποίησης. Τούτο περιλαμβάνει τη συμμετοχή τους σε εθνικό επίπεδο, όπου μπορούν να είναι αποτελεσματικότερες λόγω του χαμηλότερου κόστους και των γλωσσικών εμποδίων. Κατά συνέπεια, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να βελτιώσει την εκπροσώπηση και τη συμμετοχή των ΜΜΕ στις τεχνικές επιτροπές τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να διευκολύνει την ουσιαστική πρόσβασή τους στα πρότυπα και τη γνώση τους γι’ αυτά.
(21)
Τα ευρωπαϊκά πρότυπα έχουν ζωτικό ενδιαφέρον για την ανταγωνιστικότητα των ΜΜΕ, οι οποίες, ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, υποεκπροσωπούνται στις ευρωπαϊκές δραστηριότητες τυποποίησης. Επομένως, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ενθαρρύνει και να διευκολύνει την επαρκή εκπροσώπηση και συμμετοχή των ΜΜΕ στη διαδικασία ευρωπαϊκής τυποποίησης μέσω οντότητας που θα ευρίσκεται σε ουσιαστική επαφή με τις ΜΜΕ και τις οργανώσεις που εκπροσωπούν τις ΜΜΕ, σε εθνικό επίπεδο, και θα τις εκπροσωπεί κατάλληλα.
(22)
Τα πρότυπα μπορούν να έχουν αισθητό αντίκτυπο στην κοινωνία, και, ιδίως, στην ασφάλεια και στην ευημερία των πολιτών, στην αποτελεσματικότητα των δικτύων, στο περιβάλλον, την ασφάλεια των εργαζομένων και τις συνθήκες εργασίας, στην προσβασιμότητα και σε άλλους τομείς δημόσιας τάξης. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί ότι ο ρόλος και η συμβολή των κοινωνικών συντελεστών στην ανάπτυξη προτύπων ενισχύεται με την ενίσχυση της στήριξης οργανώσεων που εκπροσωπούν τους καταναλωτές και τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά συμφέροντα.
(23)
Η υποχρέωση των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης να ενθαρρύνουν και να διευκολύνουν την εκπροσώπηση και την ουσιαστική συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων δεν συνεπάγεται δικαιώματα ψήφου για τους εν λόγω ενδιαφερομένους, εκτός αν τα συγκεκριμένα δικαιώματα ψήφου προβλέπονται από τους εσωτερικούς κανονισμούς των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης.
(24)
Το ευρωπαϊκό σύστημα τυποποίησης θα πρέπει επίσης να λαμβάνει πλήρως υπόψη τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία (10). Είναι, επομένως, σημαντικό, οι οργανώσεις εκπροσώπησης των συμφερόντων των καταναλωτών να εκπροσωπούνται επαρκώς και να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των ατόμων με αναπηρία. Επιπλέον, η συμμετοχή τους στη διαδικασία τυποποίησης θα πρέπει να διευκολύνεται με κάθε διαθέσιμο μέσο.
(25)
Λόγω της σημασίας της τυποποίησης ως μέσου για την υποστήριξη της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης και προκειμένου να αποφεύγονται οι εκ των υστέρων αντιρρήσεις και τροποποιήσεις στα εναρμονισμένα πρότυπα, είναι σημαντική η συμμετοχή των δημόσιων αρχών σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης των εν λόγω προτύπων στα οποία μπορούν να εμπλακούν, και ιδιαίτερα στους τομείς που καλύπτει η ενωσιακή νομοθεσία εναρμόνισης για προϊόντα.
(26)
Τα πρότυπα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των προϊόντων και των υπηρεσιών. Το Κοινό Κέντρο Έρευνας της Επιτροπής (ΚΚΕρ) έχει αναπτύξει σημαντικά εργαλεία ελεύθερης πρόσβασης με σκοπό την αξιολόγηση αυτών των επιπτώσεων σε όλο τον κύκλο ζωής. Επομένως, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι το ΚΚΕρ μπορεί να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στο ευρωπαϊκό σύστημα τυποποίησης.
(27)
Η βιωσιμότητα της συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και του ευρωπαϊκού συστήματος τυποποίησης εξαρτάται από τον προσεκτικό προγραμματισμό των μελλοντικών αιτημάτων για την κατάρτιση προτύπων. Ο προγραμματισμός αυτός θα μπορούσε να βελτιωθεί, ιδίως με τη συμβολή των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών αρχών εποπτείας της αγοράς, με τη θέσπιση μηχανισμών για τη συγκέντρωση γνωμών και τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Καθώς η οδηγία 98/34/ΕΚ προβλέπει ήδη τη δυνατότητα να ζητηθεί από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να αναπτύξουν ευρωπαϊκά πρότυπα, κρίνεται σκόπιμο να υπάρξει ένας καλύτερος προγραμματισμός με μεγαλύτερη διαφάνεια στο πλαίσιο ενός ετήσιου προγράμματος εργασιών, ο οποίος θα πρέπει να περιλαμβάνει την επισκόπηση όλων των αιτημάτων για πρότυπα που προτίθεται να υποβάλει η Επιτροπή σε ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης. Είναι αναγκαίο να εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και ευρωπαϊκών οργανώσεων ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και της Επιτροπής στην κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος εργασιών τυποποίησης της Ένωσης και στην προετοιμασία αιτημάτων για πρότυπα, προκειμένου να αναλύονται η συνάφεια του προτεινόμενου θέματος για την αγορά και οι πολιτικοί στόχοι που θέτει ο νομοθέτης και να μπορούν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης να αποκρίνονται ταχύτερα στις δραστηριότητες τυποποίησης που τους ζητούνται.
(28)
Πριν θέσει θέμα σχετικά με αίτημα για ευρωπαϊκά πρότυπα ή παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης, ή πριν την υποβολή αντιρρήσεων σε εναρμονισμένο πρότυπο ενώπιον της επιτροπής που θα συσταθεί με βάση τον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή θα πρέπει να συμβουλεύεται ειδικούς των κρατών μελών, επί παραδείγματι με τη συμμετοχή των επιτροπών που συγκροτούνται με βάση την αντίστοιχη νομοθεσία της Ένωσης ή με άλλες μορφές διαβούλευσης τομεακών εμπειρογνωμόνων, όταν δεν υπάρχουν τέτοιες επιτροπές.
(29)
Πλείονες οδηγίες που εναρμονίζουν τους όρους εμπορίας των προϊόντων προβλέπουν ότι η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης την έκδοση εναρμονισμένων προτύπων βάσει των οποίων τεκμαίρεται η συμμόρφωση με τις εφαρμοζόμενες βασικές απαιτήσεις. Ωστόσο, πολλές από τις εν λόγω οδηγίες περιέχουν μεγάλο φάσμα διατάξεων σχετικά με αντιρρήσεις ως προς αυτά τα πρότυπα, όταν αυτά δεν καλύπτουν, ή δεν καλύπτουν πλήρως, όλες τις προβλεπόμενες απαιτήσεις. Οι αποκλίνουσες διατάξεις που δημιουργούν αβεβαιότητα στους οικονομικούς παράγοντες και στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης περιλαμβάνονται ιδίως στην οδηγία 89/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας (11), στην οδηγία 93/15/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, για την εναρμόνιση των διατάξεων περί της εμπορίας και του ελέγχου των εκρηκτικών υλών εμπορικής χρήσης (12), στην οδηγία 94/9/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1994, σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τις συσκευές και τα συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες (13), στην οδηγία 94/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών οι οποίες αφορούν τα σκάφη αναψυχής (14), στην οδηγία 95/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1995, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ανελκυστήρες (15), στην οδηγία 97/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση (16), στην οδηγία 2004/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τα όργανα μετρήσεων (17), στην οδηγία 2007/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά ειδών πυροτεχνίας (18), στην οδηγία 2009/23/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τα όργανα ζύγισης μη αυτόματης λειτουργίας (19) και στην οδηγία 2009/105/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με τα απλά δοχεία πίεσης (20). Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να συμπεριληφθεί στον παρόντα κανονισμό η ενιαία διαδικασία που προβλέπεται στην απόφαση αριθ. 768/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για κοινό πλαίσιο εμπορίας των προϊόντων (21), και να διαγραφούν οι σχετικές διατάξεις των εν λόγω οδηγιών και να επεκταθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα αντίρρησης σε εναρμονισμένα πρότυπα, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
(30)
Οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να αξιοποιήσουν στον μέγιστο βαθμό το πλήρες εύρος των σχετικών τεχνικών προδιαγραφών κατά την παροχή υπηρεσιών υλικού, λογισμικού και τεχνολογίας της πληροφορίας, π.χ. με την επιλογή τεχνικών προδιαγραφών που μπορούν να εφαρμόζονται από όλους τους ενδιαφερόμενους προμηθευτές, γεγονός που θα καταστήσει εφικτό τον μεγαλύτερο ανταγωνισμό και τη μείωση του κινδύνου εγκλωβισμού. Η οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (22), η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (23), και η οδηγία 2009/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης ορισμένων συμβάσεων έργων, προμηθειών και παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται από αναθέτουσες αρχές ή αναθέτοντες φορείς στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας (24), καθώς και ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (25), καθορίζουν ότι οι τεχνικές προδιαγραφές στις δημόσιες συμβάσεις θα πρέπει να διατυπώνονται με μνεία των εθνικών προτύπων που μεταφέρουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα, τις ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις, τις κοινές τεχνικές προδιαγραφές, τα διεθνή πρότυπα και άλλα τεχνικά συστήματα αναφοράς που καθιερώνονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης ή - αν δεν υπάρχουν - με μνεία των εθνικών προτύπων, εθνικών τεχνικών εγκρίσεων ή τεχνικών προδιαγραφών που αφορούν τον σχεδιασμό, τον υπολογισμό και την εκτέλεση των εργασιών και τη χρήση των προϊόντων, ή ισοδύναμων μέσων. Ωστόσο, οι τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ συχνά καταρτίζονται από άλλους οργανισμούς κατάρτισης προτύπων και δεν εμπίπτουν σε καμία από τις κατηγορίες προτύπων και εγκρίσεων που προβλέπονται στις οδηγίες 2004/17/ΕΚ, 2004/18/ΕΚ ή 2009/81/ΕΚ ή στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η δυνατότητα να μπορούν οι τεχνικές προδιαγραφές για τις δημόσιες συμβάσεις να αναφέρονται σε τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ, ώστε να ανταποκρίνονται στην ταχεία εξέλιξη που συντελείται στον τομέα των ΤΠΕ, να διευκολύνουν την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών, να ενθαρρύνουν τον ανταγωνισμό και να προωθούν τη διαλειτουργικότητα και την καινοτομία.
(31)
Οι τεχνικές προδιαγραφές που δεν θεσπίζονται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης δεν έχουν καθεστώς ισοδύναμου ευρωπαϊκού προτύπου. Ορισμένες τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ δεν καταρτίζονται σύμφωνα με τις ιδρυτικές αρχές. Για τον λόγο αυτό, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθιερώσει μια διαδικασία για την αναγνώριση των τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ στις οποίες θα μπορούσε να γίνεται αναφορά στις δημόσιες συμβάσεις, προϋποθέτοντας ευρεία διαβούλευση με πολλούς ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να ορίζει απαιτήσεις, με τη μορφή καταλόγου κριτηρίων, για τις εν λόγω τεχνικές προδιαγραφές και τις σχετικές διαδικασίες ανάπτυξής τους. Οι απαιτήσεις για την αναγνώριση τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τηρούνται οι στόχοι πολιτικής δημόσιου συμφέροντος και γίνονται σεβαστές οι ανάγκες της κοινωνίας, ενώ θα πρέπει και να βασίζονται στις ιδρυτικές αρχές.
(32)
Για να τονωθεί η καινοτομία και ο ανταγωνισμός, η αναγνώριση μιας συγκεκριμένης τεχνικής προδιαγραφής δεν θα πρέπει να εμποδίζει την αναγνώριση μιας τεχνικής προδιαγραφής σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Κάθε αναγνώριση θα πρέπει να προϋποθέτει την ικανοποίηση των κριτηρίων και μια σημαντική αποδοχή της τεχνικής προδιαγραφής από την αγορά.
(33)
Οι αναγνωρισμένες τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην εφαρμογή της απόφασης αριθ. 922/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με λύσεις διαλειτουργικότητας για τις ευρωπαϊκές δημόσιες διοικήσεις (ISA) (26), η οποία καθιερώνει, για την περίοδο 2010-2015, ένα πρόγραμμα λύσεων διαλειτουργικότητας για τις ευρωπαϊκές δημόσιες διοικήσεις και τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης, με την παροχή κοινών και ενιαίων λύσεων που διευκολύνουν τη διαλειτουργικότητα.
(34)
Είναι δυνατόν να υπάρξουν περιπτώσεις στον τομέα των ΤΠΕ στις οποίες να κρίνεται σκόπιμο να ενθαρρυνθεί, ή να απαιτηθεί, η συμμόρφωση με σχετικά πρότυπα σε επίπεδο Ένωσης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα στην ενιαία αγορά και να βελτιωθεί η ελευθερία επιλογής που έχουν οι χρήστες. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί επίσης ορισμένα καθορισμένα ευρωπαϊκά πρότυπα να μην ικανοποιούν πλέον τις ανάγκες των καταναλωτών ή να εμποδίζουν τις τεχνολογικές εξελίξεις. Για τους λόγους αυτούς, η οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (27) δίνει τη δυνατότητα στην Επιτροπή, όπου είναι αναγκαίο, να καλεί τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίζουν πρότυπα, να συντάσσουν και να δημοσιεύουν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατάλογο προτύπων ή προδιαγραφών με σκοπό να ενθαρρύνει τη χρήση τους ή να καταστήσει υποχρεωτική την εφαρμογή τους ή να αφαιρέσει πρότυπα ή προδιαγραφές από τον εν λόγω κατάλογο.
(35)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να λειτουργεί αποτρεπτικά για τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης όσον αφορά τη συνέχιση της ανάπτυξης προτύπων στον τομέα των ΤΠΕ και την αύξηση της συνεργασίας τους με άλλους φορείς ανάπτυξης προτύπων, ιδίως στον τομέα των ΤΠΕ, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέπεια και να αποφεύγεται ο κατακερματισμός ή η αλληλεπικάλυψη κατά την εφαρμογή προτύπων και προδιαγραφών.
(36)
Η διαδικασία αναγνώρισης τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, δεν θα πρέπει να υπονομεύει τη συνοχή του ευρωπαϊκού συστήματος τυποποίησης. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθορίζει επίσης τις συνθήκες υπό τις οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι μια τεχνική προδιαγραφή δεν συγκρούεται με άλλα ευρωπαϊκά πρότυπα.
(37)
Πριν αναγνωριστούν τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ, οι οποίες δύνανται να είναι επιλέξιμες για χρήση σε δημόσιες συμβάσεις, η ευρωπαϊκή πολυσυμμετοχική πλατφόρμα που καθιέρωσε η απόφαση της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2011 (28), θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως φόρουμ διαβούλευσης των ενδιαφερομένων σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο, των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και των κρατών μελών, προκειμένου να εξασφαλισθεί η νομιμότητα της διαδικασίας.
(38)
Η απόφαση αριθ. 1673/2006/ΕΚ καθιερώνει τους κανόνες που διέπουν τη συνεισφορά της Ένωσης στη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής τυποποίησης, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα ευρωπαϊκά πρότυπα και άλλα παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης καταρτίζονται και επανεξετάζονται με γνώμονα τους στόχους, τη νομοθεσία και τις πολιτικές της Ένωσης. Κρίνεται σκόπιμο, για τους σκοπούς της διοικητικής και δημοσιονομικής απλούστευσης, να ενσωματωθούν οι διατάξεις της εν λόγω απόφασης στον παρόντα κανονισμό και να χρησιμοποιούνται, όπου είναι δυνατόν, οι λιγότερο επαχθείς διαδικασίες.
(39)
Με δεδομένο το ευρύτατο πεδίο παρέμβασης της ευρωπαϊκής τυποποίησης για την υποστήριξη της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης και των διάφορων τύπων των δραστηριοτήτων τυποποίησης, κρίνεται αναγκαίο να προβλεφθούν διάφοροι χρηματοδοτικοί κανόνες. Πρόκειται κυρίως για επιδοτήσεις προς τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και τους εθνικούς φορείς τυποποίησης, χωρίς πρόσκληση υποβολής προτάσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 110 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (29), και του άρθρου 168 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002. Εξάλλου, οι ίδιες διατάξεις θα πρέπει να ισχύουν και για τους οργανισμούς οι οποίοι, ενώ δεν αναγνωρίζονται ως ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης στον παρόντα κανονισμό, τους έχει ανατεθεί μέσω βασικής πράξης και έχουν αναλάβει τη διεξαγωγή προπαρασκευαστικών εργασιών υπέρ της ευρωπαϊκής τυποποίησης, σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης.
(40)
Στον βαθμό που οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης παρέχουν διαρκή υποστήριξη στις δραστηριότητες της Ένωσης, κρίνεται σκόπιμο να διαθέτουν αποτελεσματικές και αποδοτικές κεντρικές γραμματείες. Η Επιτροπή θα πρέπει, επομένως, να επιτρέπεται να χορηγεί επιδοτήσεις στους οργανισμούς που επιδιώκουν στόχο γενικού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, χωρίς να εφαρμόζει, στην περίπτωση των επιδοτήσεων λειτουργίας, την αρχή των ετησίων μειώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 113 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002.
(41)
Η απόφαση αριθ. 1639/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση προγράμματος-πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) (30), η απόφαση αριθ. 1926/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση προγράμματος κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής για τους καταναλωτές (2007-2013) (31) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 614/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον (LIFE+) (32) προβλέπουν ήδη τη δυνατότητα χρηματοδοτικής στήριξης των ευρωπαϊκών οργανώσεων που εκπροσωπούν ΜΜΕ, καταναλωτές και περιβαλλοντικά συμφέροντα στον τομέα της τυποποίησης, ενώ ειδικές επιδοτήσεις χορηγούνται σε ευρωπαϊκές οργανώσεις που εκπροσωπούν κοινωνικά συμφέροντα στον τομέα της τυποποίησης. Η χρηματοδότηση δυνάμει της απόφασης αριθ. 1639/2006/ΕΚ, της απόφασης αριθ. 1926/2006/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 614/2007 θα λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Είναι σημαντικό για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής τυποποίησης να συνεχιστεί η ενίσχυση και η ενθάρρυνση της ενεργού συμμετοχής των ευρωπαϊκών οργανώσεων που εκπροσωπούν ΜΜΕ, καταναλωτές και περιβαλλοντικά και κοινωνικά συμφέροντα. Αυτές οι οργανώσεις επιδιώκουν σκοπούς γενικού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και αποτελούν, δυνάμει της ειδικής εντολής που έχουν λάβει από τους εθνικούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, ένα ευρωπαϊκό δίκτυο που εκπροσωπεί οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οι οποίοι δραστηριοποιούνται στα κράτη μέλη και προωθεί αρχές και πολιτικές σύμφωνες με τους στόχους των Συνθηκών. Λόγω του πλαισίου στο οποίο λειτουργούν και των καταστατικών στόχων τους, οι ευρωπαϊκές οργανώσεις που εκπροσωπούν ΜΜΕ, καταναλωτές, καθώς και περιβαλλοντικά και κοινωνικά συμφέροντα στον τομέα της ευρωπαϊκής τυποποίησης έχουν μόνιμη παρουσία, η οποία είναι σημαντική για τους στόχους και τις πολιτικές της Ένωσης. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να εξακολουθήσει να χορηγεί επιδοτήσεις στους εν λόγω οργανισμούς, χωρίς να εφαρμόζει, στην περίπτωση των επιδοτήσεων λειτουργίας, την αρχή των ετησίων μειώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 113 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002.
(42)
Η χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τυποποίησης θα πρέπει επίσης να μπορεί να καλύπτει προπαρασκευαστικές ή βοηθητικές δραστηριότητες για την καθιέρωση ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης για προϊόντα και υπηρεσίες. Αυτό είναι αναγκαίο κυρίως για τις εργασίες που περιλαμβάνουν έρευνα, τη σύνταξη νομοπαρασκευαστικών εγγράφων, τη διεξαγωγή διεργαστηριακών δοκιμών και την επικύρωση ή αξιολόγηση προτύπων. Η προώθηση της τυποποίησης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο θα πρέπει επίσης να συνεχισθεί μέσω προγραμμάτων που αφορούν την τεχνική συνδρομή και συνεργασία με τρίτες χώρες. Για να βελτιωθεί η πρόσβαση στην αγορά και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της Ένωσης, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα χορήγησης επιδοτήσεων σε άλλους οργανισμούς με προσκλήσεις υποβολής προτάσεων ή, κατά περίπτωση, με ανάθεση συμβάσεων.
(43)
Η χρηματοδότηση της Ένωσης θα πρέπει να στοχεύει στην καθιέρωση ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης για προϊόντα και υπηρεσίες, στη διευκόλυνση της χρήσης τους από επιχειρήσεις με την ενίσχυση της υποστήριξης για τη μετάφρασή τους στις διάφορες επίσημες γλώσσες της Ένωσης, προκειμένου να μπορέσουν οι ΜΜΕ να επωφελούνται πλήρως από την κατανόηση και την εφαρμογή των ευρωπαϊκών προτύπων, στην ενίσχυση της συνοχής του ευρωπαϊκού συστήματος τυποποίησης, και στην εξασφάλιση δίκαιης και διαφανούς πρόσβασης στα ευρωπαϊκά πρότυπα για όλους τους παράγοντες της αγοράς σε ολόκληρη την Ένωση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η χρήση προτύπων επιτρέπει τη συμμόρφωση με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης.
(44)
Για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να είναι δυνατή η προσφυγή στην αναγκαία τεχνογνωσία, ιδίως σε θέματα λογιστικού ελέγχου και χρηματοδοτικής διαχείρισης, καθώς και στα μέσα διοικητικής υποστήριξης που μπορούν να διευκολύνουν την εφαρμογή, αλλά και να αξιολογείται τακτικά κατά πόσον είναι σκόπιμες οι δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο ενωσιακής χρηματοδότησης, ώστε να εξασφαλίζεται η χρησιμότητα και ο αντίκτυπός τους.
(45)
Κρίνεται επίσης σκόπιμο να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή της απάτης και των παρατυπιών και για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων κονδυλίων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (33), τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τους ελέγχους και εξακριβώσεις που διεξάγει επιτοπίως η Επιτροπή με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από απάτες και λοιπές παρατυπίες (34), και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (35),
(46)
Για να επικαιροποιούνται οι κατάλογοι των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και για να προσαρμόζονται τα κριτήρια για τις οργανώσεις που εκπροσωπούν ΜΜΕ και κοινωνικούς συντελεστές σε περαιτέρω εξελίξεις όσον αφορά τον μη κερδοσκοπικό τους χαρακτήρα και την αντιπροσωπευτικότητά τους, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, όσον αφορά τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να πραγματοποιεί η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να μεριμνά για την ταυτόχρονη, έγκαιρη και ορθή διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(47)
Η επιτροπή που συστήνεται με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να βοηθά την Επιτροπή σε όλα τα ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, λαμβάνοντας κατάλληλα υπόψη τη γνώμη των ειδικών κατά τομέα.
(48)
Προκειμένου να εξασφαλίζονται ενιαίοι όροι εκτέλεσης του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (36).
(49)
Η συμβουλευτική διαδικασία θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων όσον αφορά τις αντιρρήσεις σε εναρμονισμένα πρότυπα και όταν τα στοιχεία αναφοράς στα εκάστοτε εναρμονισμένα πρότυπα δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι το σχετικό πρότυπο δεν έχει ήδη οδηγήσει σε τεκμήριο συμμόρφωσης με τις βασικές απαιτήσεις που ορίζονται στην εφαρμοστέα νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης.
(50)
Η διαδικασία εξέτασης θα πρέπει να χρησιμοποιείται για κάθε αίτημα τυποποίησης προς τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων όσον αφορά τις αντιρρήσεις σε εναρμονισμένα πρότυπα και όταν τα στοιχεία αναφοράς στο εκάστοτε εναρμονισμένο πρότυπο έχουν ήδη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι αυτή η απόφαση θα μπορούσε να είχε συνέπειες στο τεκμήριο συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες βασικές απαιτήσεις.
(51)
Για την επίτευξη των κύριων στόχων του παρόντος κανονισμού και την επιτάχυνση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων καθώς και για τη μείωση του συνολικού χρόνου ανάπτυξης των προτύπων, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το δυνατόν τα διαδικαστικά μέτρα που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011, που επιτρέπει στον πρόεδρο τη ς αρμόδιας επιτροπής να ορίζει χρονικό όριο για τη λήψη απόφασης από την επιτροπή, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Επιπλέον, όπου είναι δικαιολογημένο, η επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να καθορίζει τη γνώμη της με γραπτή διαδικασία και τα μέλη της επιτροπής που δεν τοποθετούνται θα πρέπει να θεωρείται ότι συμφωνούν σιωπηρά.
(52)
Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η εξασφάλιση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των προτύπων και της τυποποίησης ως μέσων άσκησης πολιτικής της Ένωσης μέσω της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, των εθνικών φορέων τυποποίησης, των κρατών μελών και της Επιτροπής, η κατάρτιση ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης για προϊόντα και υπηρεσίες που υποστηρίζουν τη νομοθεσία και τις πολιτικές της Ένωσης, η αναγνώριση τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναφορά, η χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής τυποποίησης και η συμμετοχή των ενδιαφερομένων στην ευρωπαϊκή τυποποίηση, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, κατά συνέπεια, λόγω του αντικτύπου της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να εκδώσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(53)
Οι οδηγίες 89/686/ΕΟΚ, 93/15/ΕΟΚ, 94/9/ΕΚ, 94/25/ΕΚ, 95/16/ΕΚ, 97/23/ΕΚ, 98/34/ΕΚ, 2004/22/ΕΚ, 2007/23/ΕΚ, 2009/23/ΕΚ και 2009/105/ΕΚ θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθούν αναλόγως.
(54)
Η απόφαση αριθ. 1673/2006/ΕΚ και η απόφαση 87/95/ΕΟΚ θα πρέπει να καταργηθούν,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, των εθνικών φορέων τυποποίησης, των κρατών μελών και της Επιτροπής, την καθιέρωση ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης για προϊόντα και υπηρεσίες υπέρ της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης, την αναγνώριση επιλέξιμων για αναφορά τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ, τη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής τυποποίησης και τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων στην ευρωπαϊκή τυποποίηση.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1) «πρότυπο»: η τεχνική προδιαγραφή που έχει εγκριθεί από αναγνωρισμένο φορέα τυποποίησης, για επανειλημμένη ή διαρκή εφαρμογή, των οποίων η τήρηση δεν είναι υποχρεωτική και οι οποίες υπάγονται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:
α) «διεθνές πρότυπο»: πρότυπο το οποίο έχει εκδοθεί από διεθνή φορέα τυποποίησης·
β) «ευρωπαϊκό πρότυπο»: πρότυπο το οποίο έχει εκδοθεί από έναν ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης·
γ) «εναρμονισμένο πρότυπο»: ευρωπαϊκό πρότυπο που έχει εκδοθεί κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής για την εφαρμογή της νομοθεσίας εναρμόνισης της Ένωσης·
δ) «εθνικό πρότυπο»: πρότυπο το οποίο έχει εκδοθεί από εθνικό φορέα τυποποίησης·
2) «παραδοτέο ευρωπαϊκής τυποποίησης»: κάθε άλλη τεχνική προδιαγραφή πλην του ευρωπαϊκού προτύπου, η οποία έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό προτύπων για επανειλημμένη ή διαρκή εφαρμογή και της οποίας η τήρηση δεν είναι υποχρεωτική·
3) «σχέδιο προτύπου»: έγγραφο που περιέχει το κείμενο των τεχνικών προδιαγραφών για καθορισμένο προϊόν, που εξετάζεται να εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του σχετικού προτύπου, όπως το έγγραφο αυτό προκύπτει από τις προπαρασκευαστικές εργασίες και διανέμεται προς δημόσιο σχολιασμό ή έλεγχο·
4) «τεχνική προδιαγραφή»: έγγραφο που προδιαγράφει τις τεχνικές απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιεί ένα προϊόν, μια διεργασία, μια υπηρεσία ή ένα σύστημα και καθορίζει ένα ή περισσότερα από τα εξής:
5) «τεχνική προδιαγραφή των ΤΠΕ»: τεχνική προδιαγραφή στον τομέα των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών·
6) «προϊόν»: κάθε προϊόν βιομηχανικής κατασκευής και κάθε γεωργικό προϊόν, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων αλιείας·
7) «υπηρεσία»: κάθε μη μισθωτή οικονομική δραστηριότητα που παρέχεται κατά κανόνα έναντι αμοιβής, όπως ορίζεται στο άρθρο 57 της ΣΛΕΕ·
8) «ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης»: οργανισμός απαριθμούμενος στο παράρτημα Ι·
9) «διεθνής φορέας τυποποίησης»: ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO), η Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (IEC) και η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU)·
10) «εθνικός φορέας τυποποίησης»: φορέας τον οποίο έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 27 του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ
Άρθρο 3
Διαφάνεια των προγραμμάτων εργασιών των οργανισμών τυποποίησης
1. Τουλάχιστον μία φορά ετησίως, κάθε ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης και εθνικός φορέας τυποποίησης καταρτίζει το πρόγραμμα εργασιών του. Το εν λόγω πρόγραμμα εργασιών περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα πρότυπα και τα παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης που ο ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης ή εθνικός φορέας τυποποίησης προτίθεται να καταρτίσει ή να τροποποιήσει, που προετοιμάζει να καταρτίσει ή να τροποποιήσει και τα οποία έχει εκδώσει κατά την περίοδο του προηγούμενου προγράμματος εργασιών, εκτός αν αυτά είναι πανομοιότυπες ή ισοδύναμες μεταφορές διεθνών ή ευρωπαϊκών προτύπων.
2. Το πρόγραμμα εργασιών αναφέρει, για κάθε πρότυπο και για κάθε παραδοτέο ευρωπαϊκής τυποποίησης:
α)
το αντικείμενο·
β)
το στάδιο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά την ανάπτυξη των προτύπων και των παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης·
γ)
τα στοιχεία αναφοράς οποιωνδήποτε διεθνών προτύπων λαμβάνονται ως βάση.
3. Κάθε ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης και εθνικός φορέας τυποποίησης αναρτά το πρόγραμμα εργασιών του στον δικτυακό του τόπο ή σε οποιονδήποτε άλλο δικτυακό τόπο ανοικτής πρόσβασης, ενώ επιπλέον καθιστά διαθέσιμη ανακοίνωση σχετικά με την κατάρτιση του προγράμματος εργασιών σε εθνική ή, κατά περίπτωση, ευρωπαϊκή έκδοση δραστηριοτήτων τυποποίησης.
4. Το αργότερο κατά τη δημοσιοποίηση του προγράμματος εργασιών του, κάθε ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης και εθνικός φορέας τυποποίησης κοινοποιεί την κατάρτιση του εν λόγω προγράμματος στους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και εθνικούς φορείς τυποποίησης, καθώς και στην Επιτροπή. Η Επιτροπή διαθέτει τις πληροφορίες αυτές στα κράτη μέλη μέσω της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 22.
5. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης δεν προβάλλουν αντιρρήσεις ως προς την ένταξη ενός αντικειμένου τυποποίησης στο πρόγραμμα εργασιών τους, το οποίο εξετάζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και σύμφωνα με τους κανόνες των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, και δεν πραγματοποιούν ενέργειες που θα μπορούσαν να προδικάσουν σχετική απόφαση.
6. Κατά τη διάρκεια της προπαρασκευής ενός εναρμονισμένου προτύπου ή μετά την έγκρισή του, οι εθνικοί φορείς τυποποίησης δεν προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια θα μπορούσε να βλάψει τη σχεδιαζόμενη εναρμόνιση και, ειδικότερα, δεν δημοσιεύουν στον συγκεκριμένο τομέα νέο ή αναθεωρημένο εθνικό πρότυπο το οποίο δεν είναι πλήρως σύμφωνο με υφιστάμενο εναρμονισμένο πρότυπο. Μετά τη δημοσίευση νέου εναρμονισμένου προτύπου, όλα τα αντιτιθέμενα σε αυτό εθνικά πρότυπα αποσύρονται μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Άρθρο 4
Διαφάνεια των προτύπων
1. Κάθε ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης και εθνικός φορέας τυποποίησης αποστέλλει, τουλάχιστον σε ηλεκτρονική μορφή, οποιοδήποτε σχέδιο εθνικού προτύπου, ευρωπαϊκού προτύπου ή παραδοτέου ευρωπαϊκής τυποποίησης σε άλλους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, εθνικούς φορείς τυποποίησης ή στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματός τους.
2. Κάθε ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης και εθνικός φορέας τυποποίησης απαντά εντός τριών μηνών και συνεκτιμά τυχόν παρατηρήσεις που υποβάλλει οποιοσδήποτε άλλος ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης, εθνικός φορέας τυποποίησης ή η Επιτροπή όσον αφορά κάθε σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Όταν ένας εθνικός φορέας τυποποίησης λαμβάνει σχόλια που δείχνουν ότι το σχέδιο προτύπου θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στην εσωτερική αγορά, διαβουλεύεται με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και την Επιτροπή πριν το εκδώσει.
4. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης:
α)
εξασφαλίζουν την πρόσβαση στα σχέδια εθνικών προτύπων κατά τέτοιον τρόπο ώστε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως εκείνα που είναι εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη, να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν παρατηρήσεις·
β)
επιτρέπουν την παθητική ή ενεργητική συμμετοχή άλλων εθνικών φορέων τυποποίησης, με την αποστολή παρατηρητή, στις προγραμματισμένες δραστηριότητες.
Άρθρο 5
Συμμετοχή ενδιαφερομένου στην ευρωπαϊκή τυποποίηση
1. Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης ενθαρρύνουν και διευκολύνουν την επαρκή εκπροσώπηση και συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, των ενώσεων καταναλωτών και των περιβαλλοντικών και κοινωνικών φορέων στις δραστηριότητες τυποποίησής τους. Ενθαρρύνουν και διευκολύνουν την εκπροσώπηση και συμμετοχή, ιδίως μέσω των ευρωπαϊκών οργανώσεων ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, στο επίπεδο χάραξης πολιτικής και στα ακόλουθα στάδια κατάρτισης ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης:
α)
κατά την πρόταση και την αποδοχή νέων θεμάτων εργασίας·
β)
κατά την τεχνική εξέταση των προτάσεων·
γ)
κατά την υποβολή παρατηρήσεων για τα σχέδια·
δ)
κατά την επανεξέταση υφιστάμενων ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης·
ε)
κατά τη διάδοση πληροφοριών και την ανάπτυξη συνείδησης για τα ευρωπαϊκά πρότυπα ή τα παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης που έχουν ήδη εκδοθεί.
2. Επιπλέον της συνεργασίας με τις αρχές εποπτείας της αγοράς στα κράτη μέλη, με τους ερευνητικούς φορείς της Επιτροπής και με τις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης ενθαρρύνουν και διευκολύνουν την επαρκή εκπροσώπηση και συμμετοχή σε τεχνικό επίπεδο, των επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων, των αρχών εποπτείας της αγοράς στα κράτη μέλη και άλλων νομικών οντοτήτων σε δραστηριότητες τυποποίησης σχετικά με έναν νεοεμφανιζόμενο τομέα ο οποίος επιφέρει σημαντικές συνέπειες σε επίπεδο πολιτικής ή τεχνικής καινοτομίας, αν οι οικείες νομικές οντότητες συμμετείχαν σε σχέδιο που αφορά τον εν λόγω τομέα και το οποίο χρηματοδοτείται από την Ένωση στο πλαίσιο πολυετούς προγράμματος-πλαισίου για δραστηριότητες στον τομέα της έρευνας, της καινοτομίας και της τεχνολογικής ανάπτυξης, που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 182 της ΣΛΕΕ.
Άρθρο 6
Πρόσβαση των ΜΜΕ στα πρότυπα
1. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης ενθαρρύνουν και διευκολύνουν την πρόσβαση των ΜΜΕ σε πρότυπα και διαδικασίες ανάπτυξης προτύπων προκειμένου να επιτύχουν υψηλότερο επίπεδο συμμετοχής στο σύστημα τυποποίησης, επί παραδείγματι με:
α)
την αναγνώριση, στα ετήσια προγράμματα εργασίας τους, των έργων τυποποίησης που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ΜΜΕ·
β)
την πρόσβαση των ΜΜΕ σε δραστηριότητες τυποποίησης χωρίς υποχρέωση να γίνουν μέλη εθνικού φορέα τυποποίησης·
γ)
την πρόσβαση, δωρεάν ή με ειδική τιμή, στη συμμετοχή σε δραστηριότητες τυποποίησης·
δ)
την παροχή δωρεάν πρόσβασης σε σχέδια προτύπων·
ε)
τη διάθεση δωρεάν περιλήψεων των προτύπων στις ιστοσελίδες τους·
στ)
την εφαρμογή ειδικών τιμολογίων για την παροχή προτύπων και δεσμών προτύπων σε μειωμένες τιμές.
2. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές με στόχο την ενίσχυση της συμμετοχής των ΜΜΕ σε δραστηριότητες τυποποίησης και στην αύξηση και διευκόλυνση της χρήσης των προτύπων από τις ΜΜΕ.
3. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης υποβάλλουν στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης ετήσιες εκθέσεις για τις ενέργειές κατά τις παραγράφους 1 και 2 και όλα τα άλλα μέτρα για βελτίωση των όρων χρήσης των προτύπων από τις ΜΜΕ και της συμμετοχής των ΜΜΕ στη διαδικασία ανάπτυξης προτύπων. Οι εθνικοί φορείς τυποποίησης δημοσιεύουν τις εκθέσεις αυτές στις ιστοσελίδες τους.
Άρθρο 7
Συμμετοχή δημόσιων αρχών στην ευρωπαϊκή τυποποίηση
Τα κράτη μέλη προωθούν, οσάκις ενδείκνυται, τη συμμετοχή δημόσιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων αρχών εποπτείας των αγορών, σε εθνικές δραστηριότητες τυποποίησης που αποβλέπουν στην ανάπτυξη ή αναθεώρηση των προτύπων που ζητεί η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 10.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΤΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Άρθρο 8
Το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση
1. Η Επιτροπή εκδίδει ετήσιο πρόγραμμα εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση, το οποίο αναγνωρίζει τις στρατηγικές προτεραιότητες της ευρωπαϊκής τυποποίησης λαμβάνοντας υπόψη τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές της Ένωσης για την ανάπτυξη. Αναφέρει τα ευρωπαϊκά πρότυπα και παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης που η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 10.
2. Το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση καθορίζει τους ειδικούς στόχους και πολιτικές για τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τα παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης που η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 10. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η Επιτροπή μπορεί να υποβάλλει αιτήματα χωρίς προηγούμενη αναφορά.
3. Το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση περιλαμβάνει επίσης στόχους για τη διεθνή διάσταση της ευρωπαϊκής τυποποίησης, προς υποστήριξη της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης.
4. Το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση θεσπίζεται αφού προηγηθεί ευρεία διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και των ευρωπαϊκών οργανώσεων ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, και με τα κράτη μέλη, μέσω της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 22 του παρόντος κανονισμού.
5. Μετά τη θέσπιση του ετήσιου προγράμματος εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση, η Επιτροπή το δημοσιοποιεί στον ιστότοπό της.
Άρθρο 9
Συνεργασία με ερευνητικούς φορείς
Οι ερευνητικοί φορείς της Επιτροπής συμβάλλουν στην κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση, που αναφέρεται στο άρθρο 8, και παρέχουν στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης επιστημονικές συμβουλές, στους τομείς εμπειρογνωμοσύνης τους, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι τα πρότυπα λαμβάνουν υπόψη τους την οικονομική ανταγωνιστικότητα και τις κοινωνικές ανάγκες, όπως η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, και οι παράμετροι ασφάλειας.
Άρθρο 10
Αιτήματα τυποποίησης σε ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης
1. Η Επιτροπή μπορεί, στο πλαίσιο των περιορισμών των αρμοδιοτήτων που προβλέπουν οι Συνθήκες, να ζητεί από έναν ή περισσότερους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίσουν ένα ευρωπαϊκό πρότυπο ή παραδοτέο ευρωπαϊκής τυποποίησης εντός ταχθείσας προθεσμίας. Τα ευρωπαϊκά πρότυπα και παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης έχουν γνώμονα την αγορά, λαμβάνουν υπόψη το δημόσιο συμφέρον και τους στόχους πολιτικής που δηλώνονται σαφώς στο αίτημα της Επιτροπής και βασίζονται στη συναίνεση. Η Επιτροπή προσδιορίζει τις απαιτήσεις όσον αφορά το περιεχόμενο του ζητούμενου εγγράφου και την προθεσμία για τη θέσπισή του.
2. Οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 3 μετά από διαβούλευση με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και τις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και με την επιτροπή που συστάθηκε με τη νομοθεσία της Ένωσης, όταν υπάρχει τέτοια επιτροπή, ή μετά από άλλες μορφές διαβούλευσης με ειδικούς κατά τομέα.
3. Ο σχετικός ευρωπαϊκός οργανισμός τυποποίησης αναφέρει κατά πόσον έκανε δεκτό το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εντός ενός μηνός από την παραλαβή του.
4. Όταν υποβάλλεται αίτημα για χρηματοδότηση, η Επιτροπή, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε γνώση για την αποδοχή του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3, ενημερώνει τους σχετικούς ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης για τη χορήγηση επιδότησης με σκοπό την κατάρτιση ενός ευρωπαϊκού προτύπου ή παραδοτέου ευρωπαϊκής τυποποίησης.
5. Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν για τη σύνταξη των εγγράφων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή αξιολογεί, από κοινού με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, τη συμμόρφωση των εγγράφων που καταρτίζουν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης προς το αρχικό της αίτημα.
6. Όταν ένα εναρμονισμένο πρότυπο πληροί τις απαιτήσεις που προορίζεται να καλύψει, οι οποίες καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης, η Επιτροπή δημοσιεύει χωρίς καθυστέρηση αναφορά σε αυτό το εναρμονισμένο πρότυπο, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή με άλλα μέσα ανάλογα με τους όρους που περιλαμβάνει η σχετική πράξη της νομοθεσίας εναρμόνισης της Ένωσης.
Άρθρο 11
Επίσημες αντιρρήσεις σε εναρμονισμένα πρότυπα
1. Όταν ένα κράτος μέλος ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φρονεί ότι ένα εναρμονισμένο πρότυπο δεν ικανοποιεί πλήρως τις απαιτήσεις που επιδιώκει να καλύψει και οι οποίες καθορίζονται στην οικεία νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή με λεπτομερή εξήγηση, και η Επιτροπή, αφού διαβουλευθεί με την επιτροπή που έχει συσταθεί με τη σχετική νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης, αν υπάρχει, ή μετά από άλλες μορφές διαβούλευσης με ειδικούς κατά τομέα, αποφασίζει:
α)
να δημοσιεύσει, να μη δημοσιεύσει ή να δημοσιεύσει με περιορισμούς τα στοιχεία αναφοράς του σχετικού εναρμονισμένου προτύπου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
β)
να διατηρήσει, να διατηρήσει με περιορισμούς ή να αποσύρει τα στοιχεία αναφοράς του σχετικού εναρμονισμένου προτύπου από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στον ιστότοπό της πληροφορίες για τα εναρμονισμένα πρότυπα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
3. Η Επιτροπή ενημερώνει τον σχετικό ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης για την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και, αν χρειαστεί, ζητεί την αναθεώρηση των οικείων εναρμονισμένων προτύπων.
4. Η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) του παρόντος άρθρου εκδίδεται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 22 παράγραφος 2.
5. Η απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου εκδίδεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 22 παράγραφος 3.
Άρθρο 12
Κοινοποίηση στις οργανώσεις ενδιαφερομένων
Η Επιτροπή καταρτίζει σύστημα κοινοποίησης σε όλους τους ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης και των ευρωπαϊκών οργανώσεων ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, προκειμένου να εξασφαλίσει την απαιτούμενη διαβούλευση και την καταλληλότητα για την αγορά, πριν από:
α)
την έκδοση του ετήσιου προγράμματος εργασιών της Ένωσης για την ευρωπαϊκή τυποποίηση σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1·
β)
την έγκριση αιτημάτων τυποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 10·
γ)
τη λήψη απόφασης σχετικά με τυπικές αντιρρήσεις σε εναρμονισμένα πρότυπα, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1·
δ)
τη λήψη απόφασης σχετικά με αναγνώριση τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ σύμφωνα με το άρθρο 13·
ε)
την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 20.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΤΠΕ
Άρθρο 13
Αναγνώριση επιλέξιμων για αναφορά τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ
1. Είτε έπειτα από πρόταση κράτους μέλους είτε με δική της πρωτοβουλία, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να αναγνωρίσει τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ που δεν είναι εθνικά, ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα αλλά πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος II, και οι οποίες μπορεί να αναφέρονται, κυρίως προκειμένου να καθίσταται δυνατή η διαλειτουργικότητα, στις δημόσιες συμβάσεις.
2. Όταν μια τεχνική προδιαγραφή των ΤΠΕ, αναγνωρισμένη σύμφωνα με την παράγραφο 1, τροποποιείται, αποσύρεται ή παύει να πληροί τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, η Επιτροπή μπορεί, μετά από πρόταση κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, να αποφασίσει να αναγνωρίσει την τροποποιημένη τεχνική προδιαγραφή των ΤΠΕ ή να αποσύρει την αναγνώρισή της.
3. Οι αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 λαμβάνονται μετά από διαβούλευση με την ευρωπαϊκή πολυσυμμετοχική πλατφόρμα για την τυποποίηση στον τομέα των ΤΠΕ, στην οποία συμμετέχουν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης, τα κράτη μέλη και οι ενδιαφερόμενοι φορείς, καθώς και με την επιτροπή που συστάθηκε με τη σχετική νομοθεσία εναρμόνισης της Ένωσης, αν υπάρχει, ή μετά από άλλες μορφές διαβούλευσης με ειδικούς κατά τομέα, αν δεν υπάρχει τέτοια επιτροπή.
Άρθρο 14
Χρήση τεχνικών προδιαγραφών των ΤΠΕ στις δημόσιες συμβάσεις
Οι τεχνικές προδιαγραφές των ΤΠΕ που αναφέρονται στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού αποτελούν κοινές τεχνικές προδιαγραφές, όπως αναφέρονται στις οδηγίες 2004/17/ΕΚ, 2004/18/ΕΚ και 2009/81/ΕΚ και στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
Άρθρο 15
Χρηματοδότηση των οργανισμών τυποποίησης από την Ένωση
1. Η χρηματοδότηση από την Ένωση μπορεί να χορηγείται στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης για τις ακόλουθες δραστηριότητες τυποποίησης:
α)
την ανάπτυξη και την αναθεώρηση ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης που είναι αναγκαία και κατάλληλα για τη στήριξη της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης·
β)
την επαλήθευση της ποιότητας και της συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών προτύπων ή των παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης με την αντίστοιχη νομοθεσία και τις αντίστοιχες πολιτικές της Ένωσης·
γ)
την εκτέλεση των προπαρασκευαστικών ή βοηθητικών εργασιών σε σχέση με την ευρωπαϊκή τυποποίηση, συμπεριλαμβανομένων μελετών, δραστηριοτήτων συνεργασίας, και σε διεθνές επίπεδο, σεμιναρίων, αξιολογήσεων, συγκριτικών αναλύσεων, ερευνητικού έργου, εργαστηριακού έργου, διεργαστηριακών δοκιμών, εργασιών αξιολόγησης της πιστότητας και μέτρων που εξασφαλίζουν ότι οι περίοδοι για την κατάρτιση και την επανεξέταση ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης είναι συντομότερες, με την επιφύλαξη της τήρησης των ιδρυτικών αρχών, ειδικότερα όσον αφορά την ανοικτή προσέγγιση, την ποιότητα, τη διαφάνεια και τη συναίνεση μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών·
δ)
τις δραστηριότητες των κεντρικών γραμματειών των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης, συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης πολιτικής, του συντονισμού δραστηριοτήτων τυποποίησης, της επεξεργασίας τεχνικού έργου και της παροχής πληροφοριών στα ενδιαφερόμενα μέρη·
ε)
τη μετάφραση στις επίσημες γλώσσες της Ένωσης πλην των γλωσσών εργασίας των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης ή, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, σε άλλες γλώσσες πλην των επίσημων γλωσσών της Ένωσης, των ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης των οποίων η χρήση υποβοηθά τη νομοθεσία και τις πολιτικές της Ένωσης·
στ)
την εκπόνηση προσιτών ενημερωτικών εκθέσεων που θα εξηγούν, θα ερμηνεύουν και θα απλουστεύουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα ή τα παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης, συμπεριλαμβανομένων της κατάρτισης οδηγιών χρήσης, περιλήψεων προτύπων, πληροφοριών σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές και ενημερωτικών ενεργειών, στρατηγικών και προγραμμάτων κατάρτισης·
ζ)
δραστηριότητες με σκοπό την εφαρμογή προγραμμάτων τεχνικής βοήθειας, συνεργασία με τρίτες χώρες, καθώς και προώθηση και αξιοποίηση του ευρωπαϊκού συστήματος τυποποίησης και των ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, τόσο σε επίπεδο Ένωσης όσο και σε διεθνές επίπεδο.
2. Η χρηματοδότηση από την Ένωση παρέχεται επίσης σε:
α)
εθνικούς φορείς τυποποίησης για τις δραστηριότητες τυποποίησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τις οποίες αναλαμβάνουν από κοινού με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης·
β)
άλλους φορείς στους οποίους έχει ανατεθεί η συμβολή στις δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), ή η διεξαγωγή των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία γ) και ζ), σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης.
Άρθρο 16
Χρηματοδότηση άλλων ευρωπαϊκών οργανισμών από την Ένωση
Η χρηματοδότηση από την Ένωση μπορεί να χορηγείται στις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που πληρούν τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού για τις ακόλουθες δραστηριότητες:
α)
τη λειτουργία αυτών των οργανισμών και των δραστηριοτήτων τους που αφορούν την ευρωπαϊκή και τη διεθνή τυποποίηση, καθώς και την επεξεργασία του τεχνικού έργου και την παροχή πληροφοριών σε μέλη και άλλους ενδιαφερομένους·
β)
την παροχή νομικής και τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης, συμπεριλαμβανομένων μελετών σχετικά με την αξιολόγηση της αναγκαιότητας και την κατάρτιση ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης, και την κατάρτιση εμπειρογνωμόνων·
γ)
τη συμμετοχή στις τεχνικές εργασίες όσον αφορά την κατάρτιση και την επανεξέταση ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης που είναι αναγκαία και κατάλληλα για τη στήριξη της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης·
δ)
την προώθηση ευρωπαϊκών προτύπων και παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης, καθώς και τη χρήση προτύπων από τους ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ και των καταναλωτών, και τη σχετική ενημέρωσή τους.
Άρθρο 17
Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις
1. Η χρηματοδότηση από την Ένωση παρέχεται με τη μορφή:
α)
επιδοτήσεων χωρίς πρόσκληση υποβολής προτάσεων, ή συμβάσεων έπειτα από διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων, σε:
i)
ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και εθνικούς φορείς τυποποίησης, προκειμένου να εκτελέσουν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1·
ii)
οργανισμούς που αναγνωρίζονται σε βασική πράξη, κατά την έννοια του άρθρου 49 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002, ως αρμόδιοι για τη διεξαγωγή, σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού·
β)
επιδοτήσεων έπειτα από πρόσκληση υποβολής προτάσεων, ή συμβάσεων έπειτα από διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων, σε άλλους φορείς που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β):
i)
της συμβολής στην ανάπτυξη και την αναθεώρηση ευρωπαϊκών προτύπων ή παραδοτέων ευρωπαϊκής τυποποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α)·
ii)
της εκτέλεσης των προπαρασκευαστικών ή βοηθητικών εργασιών που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ)·
iii)
της διεξαγωγής των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο ζ)·
γ)
επιδοτήσεων έπειτα από πρόσκληση υποβολής προτάσεων στις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που πληρούν τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, με σκοπό τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 16.
2. Οι δραστηριότητες των οργανισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να χρηματοδοτούνται από:
α)
επιδοτήσεις για δράσεις·
β)
επιδοτήσεις λειτουργίας για τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και τις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που πληρούν τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τους κανόνες του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002. Σε περίπτωση ανανέωσης, αυτές οι επιδοτήσεις λειτουργίας δεν μειώνονται αυτομάτως.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει τους κανόνες χρηματοδότησης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, καθώς και τα ποσά των επιδοτήσεων και, κατά περίπτωση, τα ανώτατα ποσοστά χρηματοδότησης κατά είδος δραστηριότητας.
4. Εκτός από δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, οι επιδοτήσεις που χορηγούνται για τις δραστηριότητες τυποποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) μπορούν να λαμβάνουν τη μορφή κατ’ αποκοπήν ποσών και στην περίπτωση των δραστηριοτήτων τυποποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) καταβάλλονται με τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
τα ευρωπαϊκά πρότυπα ή παραδοτέα ευρωπαϊκής τυποποίησης τα οποία ζητεί η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 10 εκδίδονται ή αναθεωρούνται εντός περιόδου που δεν υπερβαίνει την περίοδο που καθορίζεται στο αίτημα το οποίο αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο·
β)
οι ΜΜΕ, ενώσεις καταναλωτών και περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί φορείς εκπροσωπούνται και μπορούν να συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές δραστηριότητες τυποποίησης, όπως αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
5. Οι κοινοί στόχοι της συνεργασίας και οι διοικητικοί και χρηματοδοτικοί όροι σχετικά με τις επιδοτήσεις που χορηγούνται στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και στις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που πληρούν τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού καθορίζονται με τις συμφωνίες-πλαίσιο εταιρικής σχέσης, οι οποίες υπογράφονται μεταξύ της Επιτροπής και των εν λόγω οργανισμών τυποποίησης και οργανώσεων ενδιαφερομένων σύμφωνα με τον κανονισμό (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 και τον κανονισμό (EK, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τη σύναψη των εν λόγω συμφωνιών.
Άρθρο 18
Διαχείριση
Οι πιστώσεις που καθορίζονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή με σκοπό τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων τυποποίησης μπορούν επίσης να καλύπτουν τις διοικητικές δαπάνες που αφορούν την προπαρασκευή, παρακολούθηση, επιθεώρηση, λογιστικό έλεγχο και αξιολόγηση, οι οποίες είναι άμεσα αναγκαίες για την εκτέλεση των άρθρων 15, 16 και 17, συμπεριλαμβανομένων μελετών, συσκέψεων, ενεργειών πληροφόρησης και δημοσίευσης, δαπανών συνδεομένων με τα πληροφορικά δίκτυα για την ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και άλλων δαπανών διοικητικής και τεχνικής βοήθειας την οποία μπορεί να αναλαμβάνει η Επιτροπή για τις δραστηριότητες τυποποίησης.
Άρθρο 19
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Κατά την υλοποίηση των δραστηριοτήτων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μεριμνά ώστε να προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και με την είσπραξη αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, καθώς και, σε περίπτωση που διαπιστώνονται παρατυπίες, με την επιβολή αποτελεσματικών, ανάλογων και αποτρεπτικών κυρώσεων, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95, (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 και (ΕΚ) αριθ. 1073/1999.
2. Για τις ενέργειες της Ένωσης που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η έννοια της παρατυπίας κατά το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 σημαίνει κάθε παράβαση διάταξης του δικαίου της Ένωσης ή κάθε παράβαση συμβατικής υποχρέωσης που προκύπτει από πράξη ή παράλειψη οικονομικού παράγοντα, με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο γενικός προϋπολογισμός της Ένωσης ή προϋπολογισμοί διαχειριζόμενοι από αυτή, λόγω αδικαιολόγητης δαπάνης.
3. Τυχόν συμφωνίες και συμβάσεις που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό προβλέπουν την παρακολούθηση και τον δημοσιονομικό έλεγχο από την Επιτροπή ή από οποιονδήποτε εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπό της, καθώς και, ενδεχομένως, επιτόπιους ελέγχους από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ, ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ
Άρθρο 20
Πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 21 σχετικά με τροποποιήσεις των παραρτημάτων, προκειμένου:
α)
να επικαιροποιείται ο κατάλογος των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης που αναφέρεται στο παράρτημα Ι, ώστε να λαμβάνονται υπόψη αλλαγές στην ονομασία ή τη δομή τους·
β)
να προσαρμόζονται τα κριτήρια για τις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα τους και την αντιπροσωπευτικότητά τους. Οι ανωτέρω προσαρμογές δεν προκαλούν τη δημιουργία νέων κριτηρίων ή την πλήρη κατάργηση υπαρχόντων κριτηρίων ή κατηγοριών οργανώσεων.
Άρθρο 21
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 20 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, ανατίθεται στην Επιτροπή για χρονικό διάστημα πέντε ετών, αρχής γενομένης από την 1η Ιανουαρίου 2013. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εξουσιοδότηση, το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 20 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύ κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει μια πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 20 τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 22
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
4. Όταν η γνώμη της επιτροπής λαμβάνεται με γραπτή διαδικασία, η εν λόγω διαδικασία περατώνεται χωρίς αποτέλεσμα όταν, εντός της προθεσμίας υποβολής της γνώμης, η προεδρία της επιτροπής λάβει σχετική απόφαση ή μια απλή πλειοψηφία των μελών της επιτροπής υποβάλει σχετικό αίτημα.
Άρθρο 23
Επιτροπή συνεργασίας με οργανισμούς τυποποίησης και οργανώσεις ενδιαφερομένων
Η επιτροπή η οποία αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 συνεργάζεται με τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και τις ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 24
Εκθέσεις
1. Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης αποστέλλουν στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τα εξής:
α)
την εφαρμογή των άρθρων 4, 5, 10, 15 και 17·
β)
την εκπροσώπηση ΜΜΕ, ενώσεων καταναλωτών και περιβαλλοντικών και κοινωνικών συντελεστών σε εθνικούς φορείς τυποποίησης·
γ)
την εκπροσώπηση των ΜΜΕ με βάση τις ετήσιες εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3·
δ)
τη χρήση ΤΠΕ στο σύστημα τυποποίησης·
ε)
τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών φορέων τυποποίησης και των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης.
2. Οι ευρωπαϊκές οργανώσεις ενδιαφερομένων που έλαβαν χρηματοδότηση από την Ένωση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό αποστέλλουν ετήσια έκθεση για τις δραστηριότητές τους στην Επιτροπή. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει ιδίως αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τα μέλη των εν λόγω οργανισμών και τις δραστηριότητες του άρθρου 16.
3. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 και κάθε πέντε έτη μετά την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει ανάλυση των ετήσιων εκθέσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, αξιολόγηση της σκοπιμότητας των δραστηριοτήτων τυποποίησης που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την Ένωση, με βάση τις επιταγές της νομοθεσίας και των πολιτικών της Ένωσης, καθώς και αξιολόγηση των ενδεχόμενων νέων μέτρων για την απλούστευση της χρηματοδότησης της ευρωπαϊκής τυποποίησης και τη μείωση του διοικητικού φόρτου των ευρωπαϊκών οργανισμών τυποποίησης.
Άρθρο 25
Επανεξέταση
Έως 2ης Ιανουαρίου 2015, η Επιτροπή αξιολογεί τον αντίκτυπο της διαδικασίας που ορίζει το άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού για το χρονοδιάγραμμα της υποβολής αιτημάτων τυποποίησης. Η Επιτροπή παρουσιάζει τα συμπεράσματά της σε έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η έκθεση συνοδεύεται, οσάκις ενδείκνυται, από νομοθετική πρόταση για την τροποποίηση του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 26
Τροποποιήσεις
1. Οι ακόλουθες διατάξεις διαγράφονται:
α)
το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/686/ΕΟΚ·
β)
το άρθρο 5 της οδηγίας 93/15/ΕΟΚ·
γ)
το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 94/9/ΕΚ·
δ)
το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 94/25/ΕΚ·
ε)
το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας 95/16/ΕΚ·
στ)
το άρθρο 6 της οδηγίας 97/23/ΕΚ·
ζ)
το άρθρο 14 της οδηγίας 2004/22/ΕΚ·
η)
το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 2007/23/ΕΚ·
θ)
το άρθρο 7 της οδηγίας 2009/23/ΕΚ·
ι)
το άρθρο 6 της οδηγίας 2009/105/ΕΚ.
Οι παραπομπές στις καταργούμενες διατάξεις θεωρούνται παραπομπές στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού.
2. Η οδηγία 98/34/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
α)
στο άρθρο 1, οι παράγραφοι 6 έως 10 διαγράφονται·
β)
τα άρθρα 2, 3 και 4 διαγράφονται·
γ)
στο άρθρο 6 παράγραφος 1, η φράση «με τους αντιπροσώπους των οργανισμών τυποποίησης που αναφέρονται στα παραρτήματα I και II» διαγράφεται·
δ)
στο άρθρο 6 παράγραφος 3, η πρώτη περίπτωση διαγράφεται·
ε)
στο άρθρο 6 παράγραφος 4, τα στοιχεία α), β) και ε) διαγράφονται·
στ)
το άρθρο 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 7
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1, όλα τα αιτήματα που υποβάλλονται σε οργανισμούς τυποποίησης για την κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών ή προτύπου για συγκεκριμένα προϊόντα, για τον σκοπό της έκδοσης τεχνικού κανονισμού για τα συγκεκριμένα προϊόντα, όπως σχεδίου τεχνικών κανονισμών, και αναφέρουν τους λόγους για την έκδοση αυτή.»·
ζ)
στο άρθρο 11, η δεύτερη πρόταση αντικαθίσταται από την ακόλουθη πρόταση:
«Η Επιτροπή δημοσιεύει ετήσια στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις λαμβανόμενες γνωστοποιήσεις στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»·
η)
τα παραρτήματα Ι και ΙΙ διαγράφονται.
Οι αναφορές στις εν λόγω διατάξεις που διαγράφονται θεωρούνται εφεξής αναφορές στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στον παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 27
Εθνικοί φορείς τυποποίησης
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τους φορείς τυποποίησης τους.
Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των εθνικών φορέων τυποποίησης και τυχόν επικαιροποιήσεις του εν λόγω καταλόγου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 28
Μεταβατικές διατάξεις
Στις πράξεις της Ένωσης που προβλέπουν τεκμήριο συμμόρφωσης με βασικές απαιτήσεις μέσω της εφαρμογής εναρμονισμένων προτύπων που εκδόθηκαν σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ, η αναφορά στην οδηγία 98/34/ΕΚ νοείται ως αναφορά στον παρόντα κανονισμό, εκτός αν πρόκειται για αναφορά στην επιτροπή που δημιουργείται δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 98/34/ΕΚ σχετικά με τους τεχνικούς κανονισμούς.
Όταν πράξη της Ένωσης προβλέπει διαδικασία ένστασης σχετικά με εναρμονισμένα πρότυπα, το άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζεται στην εν λόγω πράξη.
Άρθρο 29
Κατάργηση
Η απόφαση αριθ. 1673/2006/ΕΚ και η απόφαση 87/95/ΕΟΚ καταργούνται.
Οι παραπομπές στις υπό κατάργηση αποφάσεις θεωρούνται εφεξής παραπομπές στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στον παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 30
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2013.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Στρασβούργο, 25 Οκτωβρίου 2012.