PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/293
ze dne 24. února 2015
o zápisu názvu do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení (Liliputas (CHZO))
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 ze dne 21. listopadu 2012 o režimech jakosti zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 15 odst. 2 a čl. 52 odst. 3 písm. b) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Litvou předložená žádost o zápis názvu „Liliputas“ do rejstříku byla v souladu s čl. 50 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Podáním námitky ze dne 13. září 2013 a odůvodněným prohlášením o námitce ze dne 8. listopadu 2013 vzneslo Polsko podle čl. 51 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012 proti zápisu námitku. Námitka byla shledána přípustnou.
(3)
Dopisy ze dne 8. ledna 2014 vyzvala Komise zúčastněné strany, aby zahájily odpovídající konzultace v zájmu hledání vzájemné dohody v souladu s jejich vnitřními postupy.
(4)
Mezi Litvou a Polskem nebylo dosaženo dohody.
(5)
Vzhledem k tomu, že nebylo dosaženo dohody, by Komise měla přijmout rozhodnutí v souladu s postupem uvedeným v čl. 52 odst. 3 písm. b) nařízení (EU) č. 1151/2012.
(6)
V souladu s čl. 10 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012 namítající tvrdil, že zápis názvu „Liliputas“ jako chráněného zeměpisného označení do rejstříku ohrozí existenci částečně totožného názvu nebo ochranné známky nebo existenci produktů, které byly v souladu s právem uváděny na polský trh po dobu nejméně pěti let před datem zveřejnění žádosti o zápis názvu „Liliputas“ jako chráněného zeměpisného označení v Úředním věstníku Evropské unie dne 15. června 2013. Podle namítajícího by zápis do rejstříku ohrozil existenci produktu s názvem „Liliput“, což je polský sýr, který má podobné vlastnosti jako sýr „Liliputas“ a jehož název je názvu „Liliputas“ foneticky podobný.
(7)
Namítající tvrdí, že výraz „Liliput“ se v Polsku obvykle používá při označování produktů, které se vyznačují malou velikostí, přičemž je používán také v případě sýrů. Sýr nesoucí název „Liliput“ se v Polsku vyrábí a prodává v souladu s právem již od roku 1971. V podnikových standardech, technických pokynech a normách pro využití surovin je sýr „Liliput“ uváděn spolu s jinými druhy sýrů jako Gouda, Eidam a Ementál. Tento výraz pro polský sýr se u polských spotřebitelů zažil a nijak neodkazuje na litevský sýr. Je ho proto třeba považovat za druhový výraz pro druhový sýr v Polsku. Co se týče produktu, má polský sýr„Liliput“ vlastnosti, vzhled, a rozměry podobné litevskému sýru „Liliputas“. Závěrem namítající naznačuje, že „Liliput“ a „Liliputas“ jsou podobné produkty nesoucí druhové názvy. Zápis názvu „Liliputas“ jakožto chráněného zeměpisného označení by polským výrobcům zabránil uvádět jejich sýr „Liliput“ na trh, nebo jim minimálně znemožnil používat název „Liliput“ v případě sýru.
(8)
Namítající rovněž tvrdí, že produkt a název, které mají být zapsány do rejstříku, nesplňují požadavky čl. 5 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012. Podle zveřejněného jednotného dokumentu dostal sýr název „Liliputas“ kvůli svým rozměrům. Název „Liliputas“ tak nesděluje, že produkt pochází z určitého místa, ale stejně jako polský sýr „Liliput“ odkazuje pouze na malou velikost sýra. Kromě toho nelze vlastnosti produktu přičíst jeho zeměpisnému původu, ale pouze skutečnosti, že zraje v malých formátech. Dopad místní mikroskopické plísně Penicillium pallidum Smith na organoleptické vlastnosti sýru „Liliputas“ není prokázán. Skutečnost, že produkt byl vyroben v rámci státních norem SSSR (Svazu sovětských socialistických republik), by nadto potvrzovala, že mohl být vyráběn kdekoliv na území SSSR, a že neexistuje žádný specifický vztah s vymezenou zeměpisnou oblastí. Sýr „Liliputas“ by tudíž měl být považován za druhový produkt.
(9)
Několika polským výrobcům sýra byla poskytnuta ochrana pro ochranné známky obsahující výraz „Liliput“, např. do rejstříku zapsaným, slovním a obrazovým ochranným známkám „Cheesland Liliput“ a „Ser Liliput“ a používané slovní ochranné známce „Serenada Liliput“. Objem produkce polského sýru „Liliput“ je značný: 2 762 tun vyprodukovaných v roce 2013 v průmyslovém měřítku a uvedených na trh po celém Polsku ve 2 250 obchodech, přičemž 4,8 % produkce bylo vyvezeno na trh EU. Na 90 % výroby sýru „Liliput“ se vztahuje ochranná známka. Podle názoru namítajícího by zápisem názvu „Liliputas“ jakožto chráněného zeměpisného označení mohlo dojít k ohrožení existence takových ochranných známek.
(10)
I přes výše uvedená tvrzení předložená namítajícím je třeba název „Liliputas“ zapsat do rejstříku jako chráněné zeměpisné označení, a to z těchto důvodů.
(11)
Ačkoli používání názvu „Liliputas“ musí mít původ v malé velikosti sýru, na kterou odkazuje, je zřejmé, že po padesáti letech existence v Litvě již název neznamená tento odkaz na velikost, nýbrž si během této doby vytvořil silné spojení s oblastí produkce. V současné době je název „Liliputas“ v Litvě nepochybně spojován s ručně vyráběným polotvrdým fermentovaným sýrem z vesnice Belvederis, který je považován za vysoce kvalitní produkt. Litevští spotřebitelé si název nespojují s polským sýrem nebo se sýry standardní průmyslové produkce. I když tedy název neobsahuje odkaz na zeměpisnou oblast, je název „Liliputas“ v souladu s definicí v čl. 5 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012, která stanoví, že chráněným zeměpisným označením se rozumí název, který identifikuje produkt pocházející z určitého místa, regionu nebo země.
(12)
S ohledem na výše uvedené nelze výraz „Liliputas“ považovat za druhový název. Druhové názvy jsou názvy, kterým i přes jejich historickou svázanost s místem, kde byl produkt, na který odkazují, původně vyroben nebo uveden na trh, již tento odkaz na počáteční zeměpisný původ zcela chybí. V případě názvu „Liliputas“ je to přesně naopak. Původně neměl se svým zeměpisným původem nic do činění, ale nyní je se svou oblastí produkce úzce spjat.
(13)
Produkt má vlastnosti a pověst, které lze přičíst jeho zeměpisnému původu. Ačkoli se ve zveřejněném jednotném dokumentu uvádí, že sýr nese název „Liliputas“ z důvodu své velikosti, je zde upřesněno, že svoji typickou chuť a vůni sýr získává zráním v malých formátech prostřednictvím vnitřní mikroflóry a mikroskopické plísně Penicillium pallidum Smith, které se daří ve sklepích ve vymezené zeměpisné oblasti. Tato plíseň, která se vyskytuje ve sklepích ve vesnici Belvederis, je zdrojem kyseliny mléčné, čerstvé chutě a aromatu, jimž se vyznačuje sýr „Liliputas“. V oblasti panují zvláštní podmínky zaručující výskyt této plísně. K zachování a rozvoji této plísně kromě toho přispívá i skutečnost, že sýr se vyrábí ručně a nikoli průmyslově. Sýr „Liliputas“ se může pochlubit dobře doloženou a solidní pověstí coby chlouby mezi litevskými mléčnými výrobky, jehož produkce byla přesně popsána ve zveřejněném jednotném dokumentu.
(14)
Rozdíly mezi produkty „Liliputas“ a „Liliput“ jsou tudíž zcela zjevné. Sýr „Liliputas“ nelze považovat za druhový produkt.
(15)
K tvrzení, že „sýr Liliputas“ podléhal normám SSSR, a proto mohl být vyráběn kdekoli na území SSSR, je nutno poznamenat, že zařazení produktů pod tyto normy bylo v té době povinné. Kromě toho tato okolnost nutně neznamená, že se tento výrobek, jak je popsán v normě přiložené z iniciativy Litvy, vyráběl někde jinde. V každém případě obdržel v letech 1969 až 1979 řadu ocenění, značek jakosti a vyznamenání, přičemž se o něm vždy jasně hovořilo jako o litevském sýru vyráběném ve vesnici Belvederis.
(16)
Výraz „Liliput“ je foneticky podobný výrazu „Liliputas“, který má být zapsán do rejstříku. Původem obou názvů jsou malé rozměry sýra. Ačkoli je sýr „Liliputas“ produktem s výraznými vlastnostmi, jakostí a pověstí, kterými se odlišuje od jiných produktů, je mu sýr „Liliput“ některými svými vlastnostmi velmi podobný. Vzhledem k blízkosti názvů a podobnému vzhledu produktů by uplatňování ochrany podle článku 13 nařízení (EU) č. 1151/2012 mohlo vést k tomu, že v případě zápisu do rejstříku bude sýr „Liliputas“ polským výrobcům bránit v používání výrazu „Liliput“.
(17)
Je zřejmé, že záměrem použití výrazu „Liliput“ nebylo využít pověsti názvu „Liliputas“. Spotřebitelé nebyli nebo nemohli být uvedeni v omyl, pokud jde o skutečný původ produktů. Oba produkty se prodávají na dvou odlišných trzích, na nichž jsou dobře známy a kde nelze hovořit o možnosti jejich záměny. Z těchto důvodů a protože bylo prokázáno, že označení „Liliput“ bylo v souladu s právem používáno nepřetržitě a řádně po dobu nejméně dvaceti pěti let před podáním žádosti o zápis označení „Liliputas“ Komisi, by v zájmu spravedlnosti a tradičního užívání mělo být uděleno maximální přechodné období uvedené v čl. 15 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012.
(18)
Tento závěr nutně neznamená, že používání výrazu „Liliput“ je neoprávněné. Jestliže může být podle čl. 41 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012, s přihlédnutím ke všem relevantním činitelům, zejména ke stávající situaci v oblastech spotřeby a k příslušným vnitrostátním právním aktům nebo právním aktům Unie, určeno, že výraz „Liliput“ zdruhověl, neměl by mít zápis názvu „Liliputas“ vliv na užívání názvu „Liliput“.
(19)
Pokud jde o ochranné známky obsahující výraz „Liliput“, o jejichž zápis bylo zažádáno, jež jsou zapsány nebo zavedeny používáním v dobré víře na území Unie přede dnem podání žádosti o zápis výrazu „Liliputas“ jako chráněného zeměpisného označení podle čl. 14 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012, mohou být pro daný produkt tyto ochranné známky nadále používány a obnovovány za předpokladu, že jsou splněny obecné požadavky stanovené právními předpisy pro ochranné známky.
(20)
Na základě výše uvedených skutečností by tedy název „Liliputas“ měl být zapsán do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení.
(21)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro politiku jakosti zemědělských produktů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Název „Liliputas“ (CHZO) je zapsán do rejstříku.
Název uvedený v prvním pododstavci označuje produkt třídy 1.3. Sýry z přílohy XI prováděcího nařízení Komise (EU) č. 668/2014 (3).
Článek 2
Výraz „Liliput“ může být používán k označení sýra, který neodpovídá specifikaci uvedené pro produkt „Liliputas“, po dobu 15 let ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. února 2015.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/293 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Φεβρουαρίου 2015
για την καταχώριση ονομασίας στο μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων [Liliputas (ΠΓΕ)]
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 2 και το άρθρο 52 παράγραφος 3 στοιχείο β),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, η αίτηση που υπέβαλε η Λιθουανία για την καταχώριση της ονομασίας «Liliputas» δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).
(2)
Βάσει της ένστασης της 13ης Σεπτεμβρίου 2013 και της αιτιολογημένης δήλωσης ένστασης της 8ης Νοεμβρίου 2013, η Πολωνία εξέφρασε την αντίθεσή της ως προς την καταχώριση, σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Η ένσταση κρίθηκε παραδεκτή.
(3)
Με επιστολές της 8ης Ιανουαρίου 2014 η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να προβούν στις προβλεπόμενες διαβουλεύσεις ώστε να επιδιώξουν την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ τους σύμφωνα με τις εσωτερικές τους διαδικασίες.
(4)
Εντούτοις, δεν επετεύχθη συμφωνία μεταξύ της Λιθουανίας και της Πολωνίας.
(5)
Δεδομένου ότι δεν επετεύχθη συμφωνία, η Επιτροπή οφείλει να λάβει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 52 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
(6)
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 το ενιστάμενο κράτος υποστήριξε ότι η καταχώριση του «Liliputas» ως προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη θα έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη μιας εν μέρει ταυτόσημης ονομασίας, των εμπορικών σημάτων και των προϊόντων τα οποία υφίσταντο νομίμως στην πολωνική αγορά για πολύ περισσότερο από μια πενταετία πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση για την καταχώριση της ονομασίας «Liliputas» ως προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (15 Ιουνίου 2013)· σύμφωνα με το ενιστάμενο κράτος, η εν λόγω καταχώριση θα συνιστούσε απειλή για την ύπαρξη του προϊόντος με ονομασία «Liliput», το οποίο είναι πολωνικό τυρί με χαρακτηριστικά παρεμφερή με το τυρί «Liliputas», το όνομα του οποίου είναι παρόμοιο από φωνητικής απόψεως με το όνομα «Liliputas».
(7)
Το ενιστάμενο κράτος ισχυρίζεται ότι ο όρος «Liliput» χρησιμοποιείται γενικά στην Πολωνία ως αναφορά σε προϊόντα που χαρακτηρίζονται από το μικρό τους μέγεθος, ενώ χρησιμοποιείται επίσης για το τυρί. Το τυρί που φέρει την ονομασία «Liliput» παράγεται και διατίθεται νομίμως στο εμπόριο στην Πολωνία από το 1971. Στο πλαίσιο εταιρικών προτύπων, τεχνικών οδηγιών και κανόνων για τη χρήση πρώτων υλών, το τυρί «Liliput» αναφέρεται μεταξύ άλλων τυριών, όπως άλλα είδη τυριού όπως το gouda, το edam και το emmental. Ο όρος αυτός, που αναφέρεται στο πολωνικό τυρί, είναι δημοφιλής στους πολωνούς καταναλωτές και δεν συνδέεται με κανένα τρόπο με το λιθουανικό τυρί. Πρέπει, συνεπώς, να θεωρηθεί ως γενικός όρος που περιγράφει γενικά την έννοια του τυριού στην Πολωνία. Όσον αφορά το προϊόν, το πολωνικό τυρί «Liliput» έχει χαρακτηριστικά, εμφάνιση και διαστάσεις, παρόμοιες με αυτές του λιθουανικού τυριού «Liliputas». Τέλος, σύμφωνα με το ενιστάμενο κράτος, τα «Liliput» και «Liliputas» είναι προϊόντα παρόμοια τα οποία φέρουν γενικές ονομασίες. Ως εκ τούτου, η καταχώριση της ονομασίας «Liliputas» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης θα εμπόδιζε τους Πολωνούς παραγωγούς από την εμπορία του τυριού «Liliput» ή, εν πάση περιπτώσει, από το να χρησιμοποιούν την ονομασία «Liliput» για το τυρί.
(8)
Το ενιστάμενο κράτος ισχυρίζεται επίσης ότι το προϊόν και η ονομασία προς καταχώριση δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012. Όπως αναφέρεται στο πλαίσιο του δημοσιευμένου ενιαίου εγγράφου, το τυρί έλαβε την ονομασία «Liliputas» λόγω του μεγέθους του. Ως εκ τούτου, η ονομασία «Liliputas» δεν δηλώνει ότι το προϊόν προέρχεται από ένα συγκεκριμένο μέρος, αλλά, όπως το πολωνικό τυρί «Liliput», αναφέρεται απλώς στο μικρό μέγεθος του τυριού. Επιπλέον, οι ιδιότητες του προϊόντος δεν μπορούν να αποδοθούν στη γεωγραφική του προέλευση, αλλά οφείλονται απλώς στο γεγονός της ωρίμασής του σε μικρές μπάλες. Ο αντίκτυπος του τοπικού μικροσκοπικού μύκητα Penicillium pallidum Smith στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του «Liliputas» δεν έχει αποδειχθεί. Επιπλέον, το γεγονός ότι το προϊόν παρήχθη βάσει κρατικών προδιαγραφών στην ΕΣΣΔ (Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών), επιβεβαιώνει ότι θα μπορούσε να παράγεται παντού στην ΕΣΣΔ και ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένη σχέση με την οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή. Εν τέλει, το τυρί «Liliputas» θα πρέπει να θεωρείται ως προϊόν γενικής ονομασίας.
(9)
Σε αρκετά πολωνικά τυριά είχε χορηγηθεί προστασία όσον αφορά εμπορικά σήματα που περιέχουν τη λέξη «Liliput», όπως το καταχωρισμένο λεκτικό και εικονιστικό σήμα «Cheesland Liliput» και «Ser liliput», και το λεκτικό σήμα «Serenada Liliput» για το οποίο υποβλήθηκε αίτηση καταχώρισης. Η παραγωγή του πολωνικού «Liliput» είναι σημαντική: 2 762 τόνοι παρήχθησαν το 2013 σε βιομηχανική κλίμακα και τέθηκαν στο εμπόριο σε όλη την Πολωνία σε 2 250 καταστήματα, ενώ το 4,8 % της παραγωγής του εξήχθη στην αγορά της ΕΕ. Το 90 % της παραγωγής του τυριού «Liliput» καλύπτεται από εμπορικό σήμα. Κατά την άποψη του ενιστάμενου κράτους, η καταχώριση της ονομασίας «Liliputas» ως προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη θα συνιστούσε απειλή για την ύπαρξη των εν λόγω σημάτων.
(10)
Παρά τις ως άνω καταγγελίες που υπέβαλε το ενιστάμενο κράτος, είναι σκόπιμη η καταχώριση της ονομασίας «Liliputas» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης για τους ακόλουθους λόγους.
(11)
Αν και η χρήση της ονομασίας «Liliputas» ανάγεται, πιθανότατα, στο μικρό μέγεθος του τυριού στο οποίο αναφέρεται, είναι σαφές ότι στη Λιθουανία, σε διάστημα μισού αιώνα, η εν λόγω ονομασία έχει απολέσει την εν λόγω αναφορά στο μέγεθος και έχει παράλληλα αναπτύξει έναν ισχυρό δεσμό με την περιοχή παραγωγής. Σήμερα πλέον, στη Λιθουανία, η ονομασία «Liliputas» είναι αναμφίβολα συνδεδεμένη με το χειροποίητο, υψηλής ποιότητας ημίσκληρο τυρί που έχει υποστεί ζύμωση, το οποίο παράγεται στο χωριό Belvederis. Οι λιθουανοί καταναλωτές δεν συνδέουν την ονομασία αυτή με συγκεκριμένο πολωνικό τυρί ή με τη βασική βιομηχανική παραγωγή τυριού. Συνεπώς, μολονότι στερείται γεωγραφικής καταγωγής, το όνομα Liliputas συμμορφούται προς τον ορισμό του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 που ορίζει ότι ως προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη νοείται η ονομασία που προσδιορίζει ένα προϊόν το οποίο κατάγεται από συγκεκριμένο τόπο, περιοχή ή χώρα.
(12)
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, το «Liliputas» δεν μπορεί να θεωρηθεί κοινή ονομασία. Κοινές ονομασίες είναι εκείνες οι οποίες, μολονότι έχουν ιστορικό δεσμό με τον τόπο όπου το προϊόν στο οποίο αναφέρονται είχε αρχικά παραχθεί ή διατεθεί στην αγορά, είναι τώρα πλήρως αποσυνδεδεμένες από την εν λόγω αρχική γεωγραφική προέλευση. Όσον αφορά το «Liliputas», ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Αρχικώς, ήταν αποσυνδεδεμένο από τη γεωγραφική του καταγωγή, αλλά σήμερα συνδέεται στενά με την περιοχή παραγωγής.
(13)
Το προϊόν έχει ιδιότητες και φήμη που αποδίδονται στη γεωγραφική του προέλευση. Μολονότι το δημοσιευμένο ενιαίο έγγραφο αναφέρει ότι το τυρί ονομάζεται «Liliputas» λόγω του μεγέθους του, εντούτοις, διευκρινίζει ότι το τυρί αποκτά την ιδιαίτερη γεύση και το άρωμά του λόγω της ωρίμασής του σε μικρές μπάλες με εσωτερική μικροχλωρίδα και λόγω του μικροσκοπικού μύκητα Penicillium pallidum Smith, που αναπτύσσεται σε θαλάμους ωρίμασης στη γεωγραφική περιοχή. Σε αυτό τον μύκητα, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός των θαλάμων ωρίμασης του χωριού Belvederis, οφείλεται το γαλακτικό οξύ, η νωπή γεύση και το άρωμα που χαρακτηρίζουν το τυρί «Liliputas». Η περιοχή προσφέρει ειδικές προϋποθέσεις που ευνοούν την επιβίωση του εν λόγω μύκητα. Επιπλέον, το γεγονός ότι το τυρί είναι χειροποίητο και παράγεται με μη μηχανικό τρόπο συμβάλλει στη διατήρηση και στην ανάπτυξη του μύκητα. Επίσης, το «Liliputas» διαθέτει καλά τεκμηριωμένη και εδραιωμένη φήμη, σύμφωνα με την οποία είναι το εμβληματικό λιθουανικό γαλακτοκομικό προϊόν, που περιγράφηκε προηγουμένως με ακρίβεια στο δημοσιευμένο ενιαίο έγγραφο.
(14)
Οι διαφορές μεταξύ του «Liliputas» και του «Liliput» είναι, συνεπώς, προφανείς. Το τυρί «Liliputas» δεν μπορεί να θεωρηθεί προϊόν κοινής ονομασίας.
(15)
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι, δεδομένου ότι ανταποκρινόταν στα πρότυπα της ΕΣΣΔ, το «Liliputas» μπορούσε να παράγεται παντού στην ΕΣΣΔ, πρέπει να σημειωθεί ότι η τήρηση των εν λόγω προτύπων ήταν υποχρεωτική την εποχή εκείνη. Επιπλέον, το γεγονός αυτό δεν συνεπάγεται ότι το προϊόν, όπως περιγράφεται στα πρότυπα που παρασχέθηκαν με πρωτοβουλία της Λιθουανίας, παραγόταν και αλλού. Εν πάση περιπτώσει, από το 1969 έως το 1979 έλαβε πολλά βραβεία, αναγνωρίσεις, σήματα ποιότητας και μετάλλια και εδραιώθηκε ως το λιθουανικό τυρί που παράγεται στο χωριό Belvederis.
(16)
Ο όρος «Liliput» είναι παρόμοιος από φωνητικής απόψεως με τον όρο «Liliputas» που πρόκειται να καταχωρισθεί. Και οι δύο ονομασίες οφείλονται στο μικρό μέγεθος του τυριού. Μολονότι το τυρί «Liliputas» είναι προϊόν με σαφώς διακριτά χαρακτηριστικά, ιδιότητες και φήμη, το τυρί «Liliput» έχει χαρακτηριστικά που το καθιστούν παρόμοιο με το τυρί «Liliputas». Δεδομένου ότι οι ονομασίες είναι παρόμοιες και με δεδομένη την οπτική ομοιότητα των προϊόντων, η εφαρμογή της προστασίας που προβλέπεται από το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση που καταχωρισθεί η ονομασία «Liliputas», να μην μπορούν οι πολωνοί παραγωγοί τυριού να χρησιμοποιούν τον όρο «Liliput».
(17)
Από τα προαναφερόμενα στοιχεία προκύπτει ότι η χρήση του όρου «Liliput» δεν αποβλέπει στην εκμετάλλευση της φήμης της ονομασίας «Liliputas». Οι καταναλωτές δεν έχουν ή δεν θα μπορούσαν να έχουν παραπλανηθεί ως προς την πραγματική καταγωγή των προϊόντων. Πράγματι, υπάρχουν δύο διακριτές αγορές όσον αφορά τα δύο προϊόντα στις οποίες είναι ευρέως γνωστά και σαφώς αναγνωρίσιμα. Για τους σκοπούς αυτούς, και δεδομένου ότι αποδείχθηκε πως το «Liliput» χρησιμοποιήθηκε νόμιμα, κατά πάγια και θεμιτή πρακτική, επί τουλάχιστον 25 έτη πριν από την υποβολή στην Επιτροπή της αίτησης καταχώρισης της ονομασίας «Liliputas», και για να διασφαλιστεί η δίκαιη μεταχείριση και να διαφυλαχθεί η παραδοσιακή χρήση, θα πρέπει να χορηγηθεί η μέγιστη μεταβατική περίοδος που ορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012.
(18)
Το συμπέρασμα αυτό δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι η χρήση του όρου «Liliput» καθίσταται παράνομη. Σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, εφόσον είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και ιδίως την υφιστάμενη κατάσταση στις περιοχές κατανάλωσης και τις σχετικές εθνικές ή ενωσιακές νομοθετικές πράξεις, η ονομασία «Liliput» αποτελεί κοινό όρο, η χρήση της εν λόγω ονομασίας δεν επηρεάζεται από την καταχώριση της ονομασίας «Liliputas».
(19)
Όσον αφορά τα εμπορικά σήματα που περιέχουν την ένδειξη «Liliput», για τα οποία είχε υποβληθεί αίτηση ή τα οποία έχουν καταχωριστεί ή έχουν καθιερωθεί με τη χρήση, καλή την πίστει, στο έδαφος της Ένωσης πριν από την υποβολή της αίτησης καταχώρισης της «Liliputas» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, τα εν λόγω εμπορικά σήματα μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται και να ανανεώνονται για το προϊόν αυτό, εφόσον τηρούνται κατά τα άλλα οι γενικές απαιτήσεις βάσει της νομοθεσίας για τα εμπορικά σήματα.
(20)
Με βάση τα ανωτέρω, η ονομασία «Liliputas» θα πρέπει να καταχωριστεί στο «Μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων».
(21)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής για την πολιτική ποιότητας των γεωργικών προϊόντων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Η ονομασία «Liliputas» (ΠΓΕ) καταχωρίζεται.
Η ονομασία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αφορά προϊόν της κλάσης 1.3. Τυριά του παραρτήματος XI του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 668/2014 της Επιτροπής (3).
Άρθρο 2
Ο όρος «Liliput» μπορεί να χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό τυριών που δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές του «Liliputas» για περίοδο δεκαπέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 24 Φεβρουαρίου 2015.