ROZHODNUTÍ RADY č. 189/2014/EU
ze dne 20. února 2014,
kterým se Francie opravňuje, aby uplatňovala sníženou sazbu některých nepřímých daní na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu, a kterým se zrušuje rozhodnutí 2007/659/ES
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Rady 2007/659/ES (2) oprávnilo Francii, aby na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu (dále jen „dotyčné čtyři nejvzdálenější regiony“) a prodávaný na metropolitním území Francie uplatňovala sníženou sazbu spotřební daně, která může být nižší než minimální sazba spotřební daně stanovená směrnicí Rady 92/84/EHS (3), avšak ne o více než 50 % základní vnitrostátní sazby spotřební daně z alkoholu. Od 1. ledna 2011 je snížená sazba spotřební daně omezena roční kvótou ve výši 120 000 hektolitrů čistého alkoholu. Platnost této odchylky skončila dnem 31. prosince 2013.
(2)
Dne 12. března 2013 požádaly francouzské orgány Komisi, aby předložila návrh na rozhodnutí Rady, kterým se za stejných podmínek prodlužuje odchylka stanovená v rozhodnutí 2007/659/ES na dalších sedm let, tj. do dne 31. prosince 2020. Dne 3. července a 2. srpna 2013 byly k této žádosti předloženy doplňující informace a změny týkající se různých francouzských daní, na které se má navrhované rozhodnutí vztahovat.
(3)
Francouzské orgány Komisi rovněž informovaly, že Francie dne 1. ledna 2012 pozměnila vnitrostátní právní předpisy týkající se příspěvku „cotisation sur les boissons alcooliques“, známého také jako „vignette sécurité sociale“ (VSS), což je příspěvek z alkoholických nápojů prodávaných ve Francii do národního fondu nemocenského pojištění za účelem boje proti zdravotním rizikům spojeným s nestřídmým užíváním těchto produktů, který je vybírán vedle vnitrostátní spotřební daně. Změnil se zejména daňový základ ze 160 EUR za hektolitr na 533 EUR za hektolitr čistého alkoholu a bylo zavedeno omezení výše příspěvku VSS, jež bylo spojeno s platnou spotřební daní.
(4)
V souvislosti se žádostí francouzských orgánů o prodloužení platnosti odchylky stanovené v rozhodnutí 2007/659/ES do dne 31. prosince 2020 požádaly francouzské orgány Komisi, aby ode dne 1. ledna 2012 zahrnula příspěvek VSS do seznamu daní, v jejichž případě lze na „tradiční“ rum vyrobený v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech uplatňovat nižší sazbu.
(5)
Místo prodloužení platnosti odchylky stanovené v rozhodnutí 2007/659/ES je vhodnější přijmout nové rozhodnutí o odchylce týkající se obou daní, tj. spotřební daně stanovené směrnicí 92/84/EHS a příspěvku VSS.
(6)
Vzhledem k malému rozsahu místního trhu mohou lihovary v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech rozvíjet svou činnost pouze tehdy, mají-li dostatečný přístup na trh metropolitní Francie, který představuje pro jejich rum hlavní odbytiště (71 % z celkového množství). Skutečnost, že pro „tradiční“ rum je obtížné konkurovat na trhu Unie, lze kromě specifické strukturální sociální a hospodářské situace těchto nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována zvláštními omezeními uvedenými v článku 349 Smlouvy o fungování EU, přisoudit vyšším výrobním nákladům a vyšším daním za láhev, neboť „tradiční“ rum se obvykle stáčí do lahví o větším objemu a má vyšší obsah alkoholu.
(7)
Výrobní náklady hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum jsou v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech vyšší než v jiných oblastech světa. Zejména mzdové náklady jsou vyšší, neboť v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech se používají francouzské sociální právní předpisy. Na tyto nejvzdálenější regiony se rovněž vztahují unijní normy v oblasti životního prostředí a bezpečnosti, jež vyžadují značné investice a náklady, které přímo nesouvisejí s produktivitou, i když prostředky na tyto investice jsou částečně čerpány ze strukturálních fondů Unie. Kromě toho jsou lihovary v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech menší než lihovary mezinárodních seskupení. Z této skutečnosti vyplývají vyšší výrobní náklady na jednotku výstupu. Podle francouzských orgánů všechny tyto přímé dodatečné výrobní náklady, včetně nákladů na dopravu a pojištění, celkově odpovídají přibližně 12 % francouzské spotřební daně, jež se v roce 2012 v zásadě uplatňovala na lihoviny s vyšším obsahem alkoholu.
(8)
„Tradiční“ rum prodávaný v metropolitní Francii se obvykle stáčí do lahví o větším objemu (60 % rumu se prodává v lahvích o objemu 1 litr) a má vyšší obsah alkoholu (v rozmezí od 40° do 59°) než konkurenční rum, jenž je obvykle uváděn na trh v lahvích o objemu 0,7 litru a má obsah alkoholu 37,5°. Vyšší obsah alkoholu s sebou zase přináší vyšší spotřební daně, vyšší příspěvek VSS a dále pak vyšší DPH za litr prodaného rumu. Proto kumulativní „dodatečné náklady“, tedy vyšší výrobní náklady, vyšší náklady na přepravu a vyšší daně (spotřební daň a DPH), odpovídají 40 % až 50 % francouzské spotřební daně, jež se v roce 2012 v zásadě uplatňovala na lihoviny s vyšším obsahem alkoholu. Kromě toho změna základu pro výpočet příspěvku VSS ze 160 EUR za hektolitr na 533 EUR za hektolitr čistého alkoholu od 1. ledna 2012 by bývala měla (včetně DPH) další nepříznivý dopad na cenu „tradičního“ rumu, jenž se na trh uvádí s vyšším obsahem alkoholu; jedná se zhruba o 10 % základní sazby spotřební daně. Za účelem vyrovnání tohoto dalšího nepříznivého účinku, úzce spjatého se specifickou strukturální sociální a hospodářskou situací dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována zvláštními omezeními uvedenými v článku 349 Smlouvy o fungování EU, by ve prospěch „tradičního“ rumu z dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů měla být snížena sazba příspěvku VSS.
(9)
Daňové zvýhodnění vztahující se na harmonizované spotřební daně a příspěvek VSS, jež má být povoleno, musí zůstat přiměřené, aby nebyla narušena integrita a soudržnost právního řádu Unie, včetně ochrany nenarušené hospodářské soutěže na vnitřním trhu a politiky státních podpor.
(10)
Měly by být proto zohledněny dodatečné náklady vyplývající z praxe, která trvala více než deset let a jež spočívá v prodeji „tradičního“ rumu s vyšším obsahem alkoholu, což přináší vyšší daně.
(11)
V roce 2012 Francie na „tradiční“ rum uplatňovala spotřební daň ve výši 903 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což odpovídá 54,4 % základní sazby spotřební daně. Rovněž uplatňovala příspěvek VSS ve výši 361,20 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což odpovídá 67,8 % základní sazby příspěvku VSS. Obě snížení dohromady odpovídají daňovému zvýhodnění ve výši 928,80 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což představuje daňové zvýhodnění oproti souhrnným základním sazbám (spotřební dani a příspěvku VSS) ve výši 42,8 %.
(12)
Rozhodnutí 2007/659/ES oprávnilo Francii, aby snížila vnitrostátní spotřební daň na „tradiční“ rum až o 50 % základní vnitrostátní sazby spotřební daně z alkoholu. Uvedené rozhodnutí nezahrnovalo sníženou sazbu příspěvku VSS z „tradičního“ rumu, která byla zavedena až jako kompenzační opatření za dodatečné náklady, jež v případě uvedeného rumu přinesla ode dne 1. ledna 2012 reforma systému příspěvku VSS.
(13)
K nápravě této situace je nezbytné na příspěvek VSS uplatnit tytéž zásady, které byly uplatněny v případě odchylky od článku 110 Smlouvy o fungování EU týkající se harmonizovaných spotřebních daní. Zároveň by od ledna roku 2014 měla být omezena horní hranice daňového zvýhodnění, které lze poskytnout, na maximální procentní podíl základních sazeb za hektolitr čistého alkoholu harmonizované spotřební daně z lihovin s vysokým obsahem alkoholu a příspěvku VSS.
(14)
Nová odchylka by měla být udělena na sedm let, tedy od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
(15)
Francie by měla předložit zprávu z poloviny období, aby Komise mohla posoudit, zda stále existují důvody pro odchylku, zda daňové zvýhodnění poskytnuté Francií je stále přiměřené a zda je možné uvažovat o alternativních opatřeních k systému daňové odchylky, jež jsou k tomu pro podporu konkurenceschopnosti hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum rovněž dostačující, přičemž se vezme v úvahu jejich mezinárodní rozměr.
(16)
V rozhodnutí 2007/659/ES nemohly být původně zohledněny nové okolnosti, jež nastaly po reformě systému příspěvku VSS. Výjimečně, při zohlednění uvedené specifické strukturální sociální a hospodářské situace dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů, je proto od 1. ledna 2012 odůvodněné použít předmětný režim snížené sazby příspěvku VSS.
(17)
Tímto rozhodnutím není dotčeno případné použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU.
(18)
Rozhodnutí 2007/659/ES by proto mělo být zrušeno,
PŘIJALA TOTO ROZHODUTÍ:
Článek 1
Odchylně od článku 110 Smlouvy o fungování EU je Francie na svém metropolitním území oprávněna na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu rozšířit uplatňování sazby spotřební daně, jež je nižší než plná daň na alkohol stanovená v článku 3 směrnice 92/84/EHS, a uplatňovat sazbu příspěvku „cotisation sur les boissons alcooliques“ (VSS), jež je nižší než plná sazba použitelná na základě francouzských vnitrostátních právních předpisů.
Článek 2
Odchylka uvedená v článku 1 je omezena na rum vymezený v příloze II bodě 1 písm. f) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (4), jenž se vyrábí na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu z cukrové třtiny sklízené v místě výroby a který má obsah jiných těkavých látek než ethanol a methanol nejméně 225 gramů na hektolitr čistého alkoholu a obsah alkoholu nejméně 40 % obj.
Článek 3
1. Snížené sazby spotřební daně a příspěvku VSS, které jsou uvedeny v článku 1 a jež se uplatňují na rum podle článku 2, jsou omezeny na roční kvótu ve výši 120 000 hektolitrů čistého alkoholu.
2. Snížené sazby spotřební daně a příspěvku VSS uvedené v článku 1 tohoto rozhodnutí mohou být nižší než minimální sazba spotřební daně na alkohol stanovená ve směrnici 92/84/EHS, avšak nemohou být o více než 50 % nižší, než je plná sazba spotřební daně na alkohol stanovená podle článku 3 směrnice 92/84/EHS, nebo v případě příspěvku VSS než plná sazba spotřební daně na alkohol.
3. Kumulované daňové zvýhodnění, jež je povoleno v souladu s odstavcem 2 tohoto článku, nesmí být vyšší než 50 % plné sazby na alkohol stanovené podle článku 3 směrnice 92/84/EHS.
Článek 4
Do 31. července 2017 zašle Francie Komisi zprávu, aby jí umožnila určit, zda stále existují důvody pro udělení odchylky a zda Francií poskytnuté daňové zvýhodnění stále je a se vší pravděpodobností zůstane přiměřené a dostatečné pro podporu konkurenceschopnosti hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu.
Článek 5
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 s výjimkou ustanovení článku 1 a čl. 3 odst. 1 a 2, která se použijí ode dne 1. ledna 2012.
Článek 6
1. Rozhodnutí 2007/659/ES se zrušuje.
2. Odkazy na zrušené rozhodnutí se považují za odkazy na toto rozhodnutí.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 20. února 2014.
ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 189/2014/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Φεβρουαρίου 2014
με την οποία επιτρέπεται στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο συντελεστή για ορισμένους έμμεσους φόρους στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν και με την οποία καταργείται η απόφαση 2007/659/ΕΚ
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 349,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση 2007/659/ΕΚ του Συμβουλίου (2) επέτρεπε στη Γαλλία να εφαρμόσει στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν («οι τέσσερις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Γαλλίας») και πωλείται στη μητροπολιτική Γαλλία μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, ο οποίος μπορούσε να είναι κατώτερος από τον ελάχιστο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης που προβλέπεται από την οδηγία 92/84/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) αλλά δεν μπορούσε να είναι κατώτερος από τον κανονικό εθνικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη κατά ποσοστό άνω του 50 %. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, η μείωση του συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης περιορίστηκε σε ετήσια ποσόστωση 120 000 εκατόλιτρων καθαρής αλκοόλης (hlpa). Η εν λόγω παρέκκλιση έληξε την 31η Δεκεμβρίου 2013.
(2)
Στις 12 Μαρτίου 2013, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την παράταση της προβλεπόμενης στην απόφαση 2007/659/ΕΚ παρέκκλισης υπό τους ίδιους όρους και για επτά έτη, δηλαδή έως την 31η Δεκεμβρίου 2020. Στις 3 Ιουλίου και στις 2 Αυγούστου 2013, το εν λόγω αίτημα συμπληρώθηκε με την υποβολή συμπληρωματικών πληροφοριών και τροποποιήθηκε όσον αφορά τους διάφορους γαλλικούς φόρους που θα έπρεπε να καλυφθούν από την προτεινομένη απόφαση.
(3)
Οι γαλλικές αρχές ενημέρωσαν επίσης την Επιτροπή ότι η εθνική τους νομοθεσία σχετικά με την «cotisation sur les boissons alcooliques» (γνωστή επίσης ως «vignette sécurité sociale» ή VSS) -μια εισφορά υπέρ του Εθνικού Ταμείου Ασφάλισης Υγείας, η οποία επιβάλλεται στα αλκοολούχα ποτά που πωλούνται στη Γαλλία επιπλέον των εθνικών ειδικών φόρων κατανάλωσης με σκοπό την αντιμετώπιση των κινδύνων για την υγεία που συνεπάγεται η υπέρμετρη κατανάλωση αυτού του προϊόντος- τροποποιήθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2012. Συγκεκριμένα, η φορολογική βάση είχε τροποποιηθεί από τα 160 EUR ανά εκατόλιτρο στα 533 EUR ανά hlpa, είχε δε θεσπιστεί περιορισμός του ποσού της VSS σε συνάρτηση με τον εφαρμοστέο ειδικό φόρο κατανάλωσης.
(4)
Στο πλαίσιο του αιτήματος των γαλλικών αρχών για παράταση της προβλεπόμενης στην απόφαση 2007/659/ΕΚ παρέκκλισης έως την 31η Δεκεμβρίου 2020, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή να συμπεριλάβει από την 1η Ιανουαρίου 2012 τη VSS στον κατάλογο των φόρων για τους οποίους μπορεί να εφαρμοστεί κατώτερος συντελεστής όσον αφορά το «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στις ανωτέρω τέσσερις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Γαλλίας.
(5)
Αντί να παραταθεί η παρέκκλιση που προβλέπεται στην απόφαση 2007/659/ΕΚ, είναι σκοπιμότερο να εκδοθεί νέα απόφαση για τη χορήγηση παρέκκλισης που να καλύπτει και τους δύο φόρους: τη διαφοροποίηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης όπως ορίζεται στην οδηγία 92/84/ΕΟΚ και τη VSS.
(6)
Λόγω της μικρής κλίμακας της τοπικής αγοράς, τα διυλιστήρια των τεσσάρων αυτών εξόχως απόκεντρων περιοχών μπορούν να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους μόνον εφόσον έχουν επαρκή πρόσβαση στην αγορά της μητροπολιτικής Γαλλίας, η οποία αποτελεί την κύρια διέξοδο για το ρούμι τους (71 % της συνολικής παραγωγής). Η δυσκολία που έχει το «παραδοσιακό» ρούμι να είναι ανταγωνιστικό στην αγορά της Ένωσης -πέραν της ειδικής διαρθρωτικής κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των εν λόγω εξόχως απόκεντρων περιοχών, η οποία επιδεινώνεται από τους ειδικούς περιορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)- οφείλεται σε δύο παράγοντες: στο υψηλότερο κόστος παραγωγής και στους υψηλότερους φόρους ανά φιάλη, δεδομένου ότι το «παραδοσιακό» ρούμι διατίθεται συνήθως στην αγορά με υψηλότερο αλκοολικό τίτλο και σε μεγαλύτερες φιάλες.
(7)
Το κόστος παραγωγής στην αλυσίδα αξίας του τομέα «ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι» στις τέσσερις εξόχως απόκεντρες περιοχές είναι υψηλότερο από ό,τι σε άλλες περιοχές του κόσμου. Το μισθολογικό κόστος είναι ιδίως υψηλότερο, καθώς στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν εφαρμόζεται η γαλλική νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση. Οι εν λόγω εξόχως απόκεντρες περιοχές υπόκεινται επίσης στους κανόνες της Ένωσης για το περιβάλλον και την ασφάλεια, οι οποίοι συνεπάγονται σημαντικές επενδύσεις και δαπάνες που δεν έχουν άμεση σχέση με την παραγωγικότητα, ακόμη και αν μέρος των επενδύσεων αυτών καλύπτεται από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης. Επιπλέον, τα διυλιστήρια αυτών των εξόχως απόκεντρων περιοχών είναι μικρότερα από τα διυλιστήρια των διεθνών ομίλων. Αυτό οδηγεί σε υψηλότερο κόστος παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος. Γενικά, το σύνολο του εν λόγω άμεσου επιπρόσθετου κόστους παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων μεταφοράς και ασφάλισης, αντιστοιχεί, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, περίπου στο 12 % του γαλλικού ειδικού φόρου κατανάλωσης που ήταν κανονικά εφαρμοστέος στα ισχυρά αλκοολούχα ποτά το 2012.
(8)
Το «παραδοσιακό» ρούμι που πωλείται στη μητροπολιτική Γαλλία διατίθεται συνήθως σε μεγαλύτερες φιάλες (το 60 % πωλείται σε φιάλες του 1 λίτρου) και σε υψηλότερα επίπεδα αλκοόλης (από 40 % vol. έως 59 % vol.) από ό,τι το ανταγωνιστικό ρούμι, το οποίο διατίθεται συνήθως σε φιάλες των 0,7 λίτρων σε 37,5 % vol. Τα υψηλότερα επίπεδα περιεκτικότητας σε αλκοόλη έχουν ως αποτέλεσμα, με τη σειρά τους, υψηλότερους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, υψηλότερη VSS και, επιπλέον, υψηλότερο φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) ανά λίτρο πωλούμενου προϊόντος. Έτσι, το σωρευτικό «πρόσθετο κόστος», δηλαδή το υψηλότερο κόστος παραγωγής, το υψηλότερο κόστος μεταφοράς και οι υψηλότεροι φόροι (ειδικός φόρος κατανάλωσης και ΦΠΑ), αντιστοιχεί στο 40 % έως 50 % του γαλλικού ειδικού φόρου κατανάλωσης που ήταν κανονικά εφαρμοστέος στα ισχυρά αλκοολούχα ποτά το 2012. Επιπλέον, η τροποποίηση της βάσης υπολογισμού της VSS από 160 EUR ανά εκατόλιτρο σε 533 EUR ανά hlpa καθαρής αλκοόλης από την 1η Ιανουαρίου 2012 θα είχε (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ) πρόσθετες δυσμενείς επιπτώσεις στην τιμή στην οποία πωλείται το «παραδοσιακό» ρούμι που διατίθεται στο εμπόριο με υψηλότερα επίπεδα αλκοόλης, οι οποίες αντιστοιχούν περίπου στο 10 % του κανονικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης. Για την αντιστάθμιση αυτών των πρόσθετων δυσμενών επιπτώσεων, οι οποίες συνδέονται στενά με την ειδική διαρθρωτική κοινωνική και οικονομική κατάσταση της Γουαδελούπης, της Γαλλικής Γουιάνας, της Μαρτινίκας και της Ρεϊνιόν, η οποία επιδεινώνεται από τους ειδικούς περιορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 349 της ΣΛΕΕ, πρέπει να θεσπιστεί επίσης μείωση του συντελεστή της VSS που να ευνοεί το «παραδοσιακό» ρούμι το οποίο παράγεται στις ανωτέρω τέσσερις εξόχως απόκεντρες περιοχές.
(9)
Το προς έγκριση φορολογικό πλεονέκτημα, το οποίο θα καλύπτει τόσο τους εναρμονισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης όσο και τη VSS, πρέπει να παραμείνει αναλογικό, ώστε να μην υπονομεύονται η ακεραιότητα και η συνοχή της έννομης τάξης της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ανόθευτου ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων.
(10)
Θα πρέπει, συνεπώς, να ληφθεί επίσης υπόψη το πρόσθετο κόστος της δεκαετούς πρακτικής που συνίσταται στο να πωλείται «παραδοσιακό» ρούμι με υψηλότερο επίπεδο αλκοόλης, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερους φόρους.
(11)
Το 2012, η Γαλλία εφάρμοσε ειδικό φόρο κατανάλωσης 903 ευρώ ανά hlpa για το «παραδοσιακό» ρούμι, ο οποίος αντιστοιχεί στο 54,4 % του κανονικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης. Επίσης εφάρμοσε VSS 361,20 EUR ανά hlpa, που αντιστοιχεί στο 67,8 % του κανονικού συντελεστή VSS. Οι δύο αυτές μειώσεις αθροιστικά αντιστοιχούν σε φορολογικό πλεονέκτημα 928,80 ευρώ ανά hlpa ή σε φορολογικό πλεονέκτημα 42,8 % σε σχέση με τους συνολικούς κανονικούς συντελεστές (ειδικός φόρος κατανάλωσης και VSS).
(12)
Η απόφαση 2007/659/ΕΚ επέτρεπε στη Γαλλία να μειώσει τον εθνικό ειδικό φόρο κατανάλωσης που εφαρμοζόταν στο «παραδοσιακό» ρούμι κατά ποσοστό έως και 50 % του κανονικού εθνικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη. Η απόφαση αυτή δεν περιελάμβανε τον μειωμένο συντελεστή της VSS για το «παραδοσιακό» ρούμι, δεδομένου ότι ο συντελεστής αυτός θεσπίστηκε ως αντισταθμιστικό μέτρο για τις πρόσθετες επιβαρύνσεις τις οποίες συνεπάγεται για το «παραδοσιακό» ρούμι η μεταρρύθμιση του συστήματος VSS που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2012.
(13)
Η κατάσταση αυτή πρέπει να διορθωθεί και για τον σκοπό αυτό πρέπει να εφαρμοστούν στη VSS οι ίδιες αρχές που είχαν εφαρμοστεί για την παρέκκλιση από το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τους εναρμονισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Παράλληλα, από την 1η Ιανουαρίου 2014, το φορολογικό πλεονέκτημα που θα μπορεί να χορηγηθεί θα πρέπει να περιοριστεί σε ένα μέγιστο ποσοστό των κανονικών συντελεστών ανά hlpa που ισχύουν για τον εναρμονισμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των ισχυρών αλκοολούχων ποτών και για τη VSS.
(14)
Θα πρέπει να χορηγηθεί νέα παρέκκλιση για περίοδο επτά ετών, από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020.
(15)
Η Γαλλία θα πρέπει να υποβάλει ενδιάμεση έκθεση προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να εκτιμήσει αν υφίστανται ακόμη οι λόγοι που δικαιολογούν την παρέκκλιση, αν το φορολογικό πλεονέκτημα που χορήγησε η Γαλλία εξακολουθεί να είναι αναλογικό και αν είναι δυνατό να προβλεφθούν άλλα μέτρα αντί του συστήματος φορολογικής παρέκκλισης που να επαρκούν για τη στήριξη μιας ανταγωνιστικής αλυσίδας αξίας στον τομέα «ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι», λαμβανομένης υπόψη της διεθνούς τους διάστασης.
(16)
Στην απόφαση 2007/659/ΕΚ δεν ήταν ακόμη δυνατό να ληφθούν υπόψη οι νέες συνθήκες μετά τη μεταρρύθμιση του συστήματος της VSS. Κατ’ εξαίρεση, και λόγω της προαναφερθείσας ειδικής διαρθρωτικής κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των συγκεκριμένων εξόχως απόκεντρων περιοχών, δικαιολογείται η εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος μειωμένου συντελεστή VSS από την 1η Ιανουαρίου 2012.
(17)
Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την ενδεχόμενη εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ.
(18)
Η απόφαση 2007/659/ΕΚ θα πρέπει να καταργηθεί,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 110 της ΣΛΕΕ, επιτρέπεται στη Γαλλία να παρατείνει στο μητροπολιτικό της έδαφος για το «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν την εφαρμογή συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης κατώτερου από τον πλήρη συντελεστή για την αλκοόλη που ορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ, καθώς και συντελεστή της καλούμενης εισφοράς «cotisation sur les boissons alcooliques» (VSS) κατώτερου από τον πλήρη συντελεστή που θα έπρεπε να εφαρμοστεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία της Γαλλίας.
Άρθρο 2
Η παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 1 περιορίζεται στο ρούμι όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) το οποίο παράγεται στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν από ζαχαροκάλαμο που συγκομίζεται στον τόπο παρασκευής, με περιεκτικότητα σε πτητικές ουσίες εκτός αιθυλικής και μεθυλικής αλκοόλης ίση ή ανώτερη από 225 γραμμάρια ανά εκατόλιτρο καθαρής αλκοόλης και κατ’ όγκον αλκοολικό τίτλο ίσο ή ανώτερο από 40 %.
Άρθρο 3
1. Οι μειωμένοι συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης και VSS που προβλέπονται στο άρθρο 1 και εφαρμόζονται στο ρούμι που αναφέρεται στο άρθρο 2 περιορίζονται σε ετήσια ποσόστωση 120 000 εκατόλιτρων καθαρής αλκοόλης.
2. Καθένας από τους μειωμένους συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης και VSS που προβλέπονται στο άρθρο 1 της παρούσας απόφασης μπορεί να είναι κατώτερος από τον ελάχιστο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη που καθορίζεται στην οδηγία 92/84/ΕΟΚ, αλλά δεν μπορεί να είναι κατώτερος από τον πλήρη συντελεστή για την αλκοόλη που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ ή τον πλήρη συντελεστή VSS για την αλκοόλη κατά ποσοστό άνω του 50 %.
3. Το αθροιστικό φορολογικό πλεονέκτημα που επιτρέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου δεν υπερβαίνει το 50 % του πλήρους συντελεστή για την αλκοόλη που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ.
Άρθρο 4
Το αργότερο μέχρι την 31η Ιουλίου 2017, η Γαλλία υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να εκτιμήσει αν εξακολουθούν να υφίστανται οι λόγοι που δικαιολογούν την παρέκκλιση και αν το φορολογικό πλεονέκτημα που χορηγήθηκε από τη Γαλλία παραμένει και αναμένεται να παραμείνει αναλογικό και επαρκές για τη στήριξη μιας ανταγωνιστικής αλυσίδας αξίας στον τομέα «ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι» στη Γουαδελούπη, τη Γαλλική Γουιάνα, τη Μαρτινίκα και τη Ρεϊνιόν.
Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 εκτός από το άρθρο 1 και το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2, που εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2012.
Άρθρο 6
1. Η απόφαση 2007/659/ΕΚ καταργείται.
2. Οι αναφορές στην καταργούμενη αυτή απόφαση νοούνται ως παραπομπές στην παρούσα απόφαση.
Άρθρο 7
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.
Βρυξέλλες, 20 Φεβρουαρίου 2014.