NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/560
ze dne 15. prosince 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013, pokud jde o systém povolení pro výsadbu révy
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (1), a zejména na článek 69 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (2), a zejména na čl. 64 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1308/2013 obsahuje v části II hlavě I kapitole III pravidla týkající se systému povolení pro výsadbu révy, která ode dne 1. ledna 2016 zrušují a nahrazují přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II nařízení Rady (ES) č.1234/2007 (3). Tato kapitola stanoví pravidla týkající se trvání, řízení a kontroly systému povolení pro výsadbu révy a zmocňuje Komisi k přijímání aktů v přenesené pravomoci v oblasti řízení tohoto systému. Přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II nařízení (ES) č. 1234/2007 zůstává v platnosti do 31. prosince 2015 v souladu s čl. 230 odst. 1 písm. b) bodem ii) nařízení (EU) č. 1308/2013.
(2)
Článek 62 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví obecný požadavek, aby členské státy udělovaly povolení k výsadbě vinné révy na základě žádostí producentů, kteří mají v úmyslu provádět výsadbu nebo opětovnou výsadbu vinné révy. Odstavec 4 uvedeného článku však stanoví, že některé plochy jsou ze systému povolení pro výsadbu révy, a tudíž i z tohoto obecného požadavku, vyňaty. Je nezbytné stanovit pravidla týkající se podmínek pro použití této výjimky. Vinice k pokusným účelům nebo za účelem produkce roubů by měly být využívány pouze pro stanovené účely, aby se zabránilo obcházení nového systému, a výrobky z révy vinné z těchto vinic by měly být uváděny na trh jen v případě, že podle názoru členských států nebudou představovat riziko narušení trhu. V zájmu zajištění plynulého přechodu z režimu práv na výsadbu na nový systém povolení pro výsadbu révy, by mělo být povoleno pokračování stávajících vinohradnických pokusů a produkce roubů v souladu se stávajícímipravidly. Výjimka by se měla vztahovat na vinice, jejichž víno nebo výrobky z révy vinné jsou určeny výhradně ke spotřebě v domácnosti daného vinaře, vzhledem k tomu, že za určitých podmínek nepřispívají k narušení trhů. Ze stejného důvodu by výjimka měla být poskytnuta za stejných podmínek i organizacím, které neprovozují obchodní činnost. Výjimka by se dále měla vztahovat i na vinice založené producentem, který přišel o určitou plochu osazenou révou v důsledku vyvlastnění ve veřejném zájmu podle vnitrostátního práva za předpokladu, že ztráta půdy osazené révou v takových případech nezávisí na vůli producenta. Měla by však být stanovena podmínka týkající se maximální rozlohy nové plochy s cílem předejít ohrožení obecných cílů systému povolení pro výsadbu révy.
(3)
Ustanovení čl. 64 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 obsahují pravidla týkající se udělování povolení pro novou výsadbu a rovněž kritéria způsobilosti a prioritní kritéria, která mohou členské státy použít. V souvislosti s některými kritérii způsobilosti a prioritními kritérii by měly být stanoveny konkrétní podmínky s cílem vytvořit rovné podmínky pro jejich používání a zabránit tomu, aby producenti, jimž jsou povolení udělována, systém povolení obcházeli. Navíc by měla být přidána tři nová kritéria: nové kritérium způsobilosti týkající se zneužití pověsti chráněných zeměpisných označení, nové prioritní kritérium zvýhodňující producenty, kteří dodržují pravidla systému a nemají ve svém zemědělském podniku opuštěné vinice, a nové prioritní kritérium zvýhodňující neziskové organizace se sociálním účelem, které získaly pozemky zabavené v případě terorismu a jiných druhů trestné činnosti. Nové kritérium způsobilosti reaguje na potřebu chránit pověst konkrétních zeměpisných označení podobným způsobem jako pověst konkrétních označení původu a zajistit, že nebudou ohrožena novou výsadbou. První nové prioritní kritérium zvýhodňuje některé žadatele na základě určitých okolností nasvědčujících tomu, že dodržují pravidla systému povolení a nežádají o povolení pro výsadbu nových vinic, pokud již vlastní neproduktivní vinice, pro něž by mohli obdržet povolení pro opětovnou výsadbu. Cílem druhého nového prioritního kritéria je zvýhodnit neziskové organizace se sociálním účelem, které získaly pozemky zabavené v případě terorismu a jiných druhů trestné činnosti, a podpořit tak sociální využívání půdy, u níž by jinak hrozilo riziko, že nebude využívána k produkci.
(4)
S přihlédnutím k článku 118 nařízení (EU) č. 1306/2013 a za účelem řešení přírodních a sociálně-ekonomických rozdílů a odlišných růstových strategií hospodářských subjektů v jednotlivých oblastech v rámci určitého území by mělo být členským státům umožněno používat v těchto oblastech odlišně na regionální úrovni, pro konkrétní oblasti způsobilé pro chráněné označení původu, konkrétní oblasti způsobilé pro chráněné zeměpisné označení nebo pro oblasti bez zeměpisného označení jak kritéria způsobilosti a prioritní kritéria uvedená v čl. 64 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, tak nová kritéria způsobilosti a prioritní kritéria doplněná tímto nařízením. Tyto rozdíly v používání uvedených kritérií v jednotlivých oblastech v rámci určitého území by měly vždy vycházet z rozdílů mezi těmito oblastmi.
(5)
S cílem reagovat na případy obcházení kritérií, které tento akt neupravuje, by členské státy měly přijmout opatření, jimiž zabrání tomu, aby žadatelé o povolení obcházeli kritéria způsobilosti nebo prioritní kritéria, pokud se na tyto případy již nyní nevztahují specifická ustanovení proti obcházení konkrétních kritérií způsobilosti a prioritních kritérií uvedená v tomto nařízení.
(6)
Ustanovení čl. 66 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví možnost souběžné existence vinic, které se producent zavázal vyklučit, a nově vysázených vinic. Aby se zabránilo nesrovnalostem, měly by mít členské státy možnost vhodnými prostředky zajistit, že závazek provést vyklučení bude skutečně realizován, včetně požadavku na složení jistoty při předem udělovaných povoleních k opětovné výsadbě. Kromě toho je třeba upřesnit, že v případě, že vyklučení nebude provedeno ve čtyřleté lhůtě stanovené uvedeným ustanovením, měla by být plocha osázená révou, jejíž vyklučení bylo přislíbeno, považována za nepovolenou výsadbu.
(7)
Ustanovení čl. 66 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 umožňuje členským státům, aby na základě doporučení uznávaných a reprezentativních profesních organizací omezily opětovnou výsadbu v oblastech způsobilých pro produkci révy vinné s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením. Měla by být stanovena opodstatnění takových rozhodnutí o omezení nebo důvody k nim, aby se upřesnily meze jejich působnosti a zároveň zajistila soudržnost systému a předešlo se jeho obcházení. Zejména je nutno zajistit, aby automatické udělování povolení pro opětovnou výsadbu stanovené v čl. 66 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 nelimitovalo možnost členských států omezit vydávání povolení pro konkrétní oblasti v souladu s čl. 63 odst. 2 písm. b) a s čl. 63 odst. 3. Je však třeba objasnit, že některé specifické případy nelze považovat za obcházení systému.
(8)
Článek 64 nařízení (EU) č. 1306/2013 stanoví správní sankce v případě nesplnění kritérií způsobilosti, závazků nebo jiných povinností vyplývajících z použití právních předpisů v odvětví zemědělství. Za účelem zajištění odrazujícího účinku by členské státy měly mít možnost tyto sankce odstupňovat podle obchodní hodnoty vína vyprodukovaného na dotčených vinicích. V souladu s čl. 71 odst. 4 nařízení (EU) č. 1308/2013 by správní sankce v souvislosti s nepovolenou výsadbou měly být stanoveny s cílem zajistit odrazující účinek. Minimální výše těchto sankcí by měla odpovídat průměrnému ročnímu příjmu na hektar vinic na úrovni Unie, vypočtenému podle hrubé marže na hektar vinic. Podle této minimální hodnoty by mělo být zavedeno postupné odstupňování v závislosti na době, po kterou k nesplnění docházelo. Členské státy by rovněž měly mít možnost používat vyšší minimální sankce u producentů v určité oblasti, v níž je odhadovaný průměrný roční příjem na hektar vyšší než minimální hodnota stanovená na úrovni EU. Toto zvýšení minimální hodnoty sankcí by mělo být úměrné odhadovanému průměrnému ročnímu příjmu na hektar v oblasti, kde se nepovolená vinice nachází,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Plochy vyňaté ze systému povolení pro výsadbu révy
1. Systém povolení pro výsadbu révy stanovený v části II hlavě I kapitole III nařízení (EU) č. 1308/2013 se nevztahuje na výsadbu nebo opětovnou výsadbu vinic uvedených v čl. 62 odst. 4 daného nařízení, která splňuje příslušné podmínky uvedené v odstavcích 2, 3 a 4 tohoto článku.
2. Na výsadbu nebo opětovnou výsadbu vinic k pokusným účelům nebo za účelem produkce roubů se vztahuje povinnost předchozího oznámení příslušným orgánům. Toto oznámení musí obsahovat veškeré relevantní informace týkající se těchto vinic a období, během něhož bude probíhat pokus, případně období, během něhož se bude daná vinice využívat k produkci roubů. Prodloužení těchto období musí být rovněž oznámeno příslušným orgánům.
Tam, kde se má za to, že neexistují rizika narušení trhu, mohou členské státy rozhodnout, že v průběhu období uvedených v prvním pododstavci je možno hrozny sklizené na těchto vinicích a výrobky z révy vinné získané z těchto hroznů uvádět na trh. Na konci těchto období musí producent buď:
a)
získat povolení v souladu s článkem 64 nebo 68 nařízení (EU) č. 1308/2013 pro danou vinici, aby bylo možno hrozny sklizené na této vinici a výrobky z révy vinné získané z těchto hroznů uvádět na trh; nebo
b)
tuto vinici na vlastní náklady vyklučit v souladu s čl. 71 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Všechny vinice určené k pokusným účelům nebo produkci roubů vysazené před 1. lednem 2016 na základě udělení práv na novou výsadbu musí i po tomto datu nadále splňovat všechny podmínky stanovené pro využívání těchto práv až do konce období daného pokusu nebo období využívání vinice k produkci roubů, pro která byla tato práva udělena. Po uplynutí těchto období se použijí pravidla stanovená v prvním a druhém pododstavci.
3. Na výsadbu nebo opětovnou výsadbu vinic, jejichž víno nebo výrobky z révy vinné jsou určeny výhradně ke spotřebě v domácnosti daného vinaře, se vztahují následující podmínky:
a)
jejich plocha nepřesahuje 0,1 ha;
b)
příslušný vinař není zapojen do komerční produkce vína nebo jiných výrobků z révy vinné.
Pro účely tohoto odstavce mohou členské státy považovat některé organizace, které neprovozují obchodní činnost, za rovnocenné domácnostem vinaře.
Členské státy mohou rozhodnout, že výsadba uvedená v prvním pododstavci podléhá oznamovací povinnosti.
4. Producent, který přišel o určitou plochu osázenou révou v důsledku vyvlastnění ve veřejném zájmu podle vnitrostátního práva, je oprávněn osázet novou plochu za předpokladu, že tato nově osázená plocha z hlediska čisté kultury nepřesáhne 105 % plochy, o niž producent přišel. Tato nově osázená plocha bude zapsána do registru vinic.
5. Vyklučení ploch, na něž se vztahuje výjimka uvedená v odstavcích 2 a 3, nevede k udělení povolení k opětovné výsadbě podle článku 66 nařízení (EU) č. 1308/2013. Toto povolení se však uděluje v případě vyklučení ploch, které byly nově osázeny na základě výjimky uvedené v odstavci 4.
Článek 2
Kritéria pro udělování povolení
1. V případě, že členské státy použijí kritérium způsobilosti uvedené v čl. 64 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1308/2013, použijí se pravidla stanovená v příloze I části A tohoto nařízení.
Členské státy mohou rovněž použít dodatečné objektivní a nediskriminační kritérium stanovující, že se má za to, že žádost nepředstavuje významné riziko z hlediska zneužití pověsti daných chráněných zeměpisných označení, pokud veřejné orgány existenci takového rizika neprokáží. Pravidla týkající se použití tohoto dodatečného kritéria jsou uvedena v příloze I části B.
2. V případě, že se členské státy rozhodnou při udělování povolení pro novou výsadbu použít jedno nebo více kritérií způsobilosti uvedených v čl. 64 odst. 1 písm. a) až c) nařízení (EU) č. 1308/2013 a dodatečné kritérium uvedené v odstavci 1 tohoto článku, mohou tato kritéria použít na celostátní nebo nižší územní úrovni.
3. V případě, že členské státy použijí jedno nebo více prioritních kritérií uvedených v čl. 64 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, použijí se pravidla uvedená v příloze II částech A až H tohoto nařízení.
Členské státy mohou použít rovněž dodatečná objektivní a nediskriminační kritéria týkající se předcházejícího chování producenta a neziskových organizací se sociálním účelem, které získaly pozemky zabavené v případě terorismu a jiných druhů trestné činnosti. Pravidla týkající se uplatnění těchto dodatečných kritérií jsou uvedena v příloze II části I.
4. V případě, že se členské státy rozhodnou při udělování povolení pro novou výsadbu použít jedno nebo více prioritních kritérií uvedených v čl. 64 odst. 2 písm. a) až h) nařízení (EU) č. 1308/2013 a dodatečná kritéria uvedená v odstavci 3 tohoto článku, mohou tato kritéria použít buď jednotně na celostátní úrovni, nebo s různou úrovní důležitosti v různých oblastech členských států.
5. Využití jednoho nebo více kritérií uvedených v čl. 64 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 jako kritérií způsobilosti na jedné ze zeměpisných úrovní uvedených v čl. 63 odst. 2 se považuje za řádně odůvodněné pro účely čl. 64 odst. 1 písm. d), pokud je cílem jejich využití řešení konkrétního problému, který ovlivňuje odvětví vinařství na této konkrétní zeměpisné úrovni a který lze řešit pouze takovým omezením.
6. Aniž jsou dotčena pravidla stanovená v přílohách I a II s ohledem na konkrétní kritéria způsobilosti a prioritní kritéria, musí členské státy tam, kde je to nezbytné, přijmout dodatečná opatření, jejichž cílem je zabránit tomu, aby žadatelé o povolení obcházeli kritéria způsobilosti a prioritní kritéria uvedená v těchto přílohách.
Článek 3
Předem povolená opětovná výsadba
Členské státy mohou podmínit udělení povolení producentovi, který se zaváže k vyklučení plochy osázené révou v souladu s čl. 66 odst. 2 nařízení č. 1308/2013, požadavkem složení jistoty.
V každém případě se pro plochu, jejíž vyklučení bylo přislíbeno, ale nebylo producenty provedeno do konce čtvrtého roku od data vysazení nových vinic, použije článek 71 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Článek 4
Omezení opětovné výsadby
Členské státy mohou omezit opětovnou výsadbu na základě čl. 66 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 v případě, že se konkrétní plocha, na níž má být opětovná výsadba provedena, nachází v oblasti, v níž je vydávání povolení pro novou výsadbu omezeno v souladu s čl. 63 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1308/2013 a za předpokladu, že toto rozhodnutí je odůvodněno potřebou zabránit jasně prokázanému riziku značného znehodnocení konkrétního chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení.
Riziko značného znehodnocení uvedené v prvním odstavci neexistuje v případě, že:
a)
konkrétní plocha, na níž má být provedena opětovná výsadba, se nachází ve stejné oblasti chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení jako vyklučená plocha a opětovná výsadba vinic splňuje stejnou specifikaci chráněného označení původu nebo chráněného zeměpisného označení jako vyklučená plocha;
b)
opětovná výsadba je zaměřena na výrobu vína bez zeměpisného označení za předpokladu, že žadatel ve vztahu k nové výsadbě dodržuje stejné závazky jako závazky uvedené příloze I částech A a B bodě 2) tohoto nařízení.
Článek 5
Sankce a náhrada nákladů
Členské státy uloží finanční sankce producentům, kteří nedodrží povinnost stanovenou v čl. 71 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Minimální výše této finanční sankce činí:
a)
6 000 EUR na hektar, pokud producent provede vyklučení veškeré nepovolené výsadby do čtyř měsíců ode dne, kdy byl informován o nesrovnalosti, jak je uvedeno v čl. 71 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013;
b)
12 000 EUR na hektar, pokud producent provede vyklučení veškeré nepovolené výsadby v průběhu prvního roku následujícího po uplynutí tohoto čtyřměsíčního období;
c)
20 000 EUR na hektar, pokud producent provede vyklučení veškeré nepovolené výsadby po uplynutí prvního roku následujícího po uplynutí tohoto čtyřměsíčního období.
V případě, že je roční příjem v oblasti, kde se nacházejí dotčené vinice, odhadován na více než 6 000 EUR na hektar, mohou členské státy zvýšit minimální částky stanovené v druhém pododstavci úměrně průměrnému ročnímu příjmu na hektar odhadovanému pro tuto oblast.
V případě, že členský stát zajistí vyklučení nepovolené výsadby vlastními prostředky, vypočtou se příslušné náklady, které ponese producent podle s čl. 71 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, objektivně při zohlednění nákladů na pracovní sílu, využití strojů a dopravních prostředků, případně jiných vzniklých nákladů. Tyto náklady budou přičteny k příslušné sankci.
Článek 6
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. prosince 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΌΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/560 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 15ης Δεκεμβρίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (EE) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 69,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (2), και ιδίως το άρθρο 64 παράγραφος 6,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 περιλαμβάνει στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III κανόνες σχετικούς με το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων το οποίο καταργεί και αντικαθιστά, από 1ης Ιανουαρίου 2016, το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III τμήμα IVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (3). Το εν λόγω κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες σχετικά με τη διάρκεια, τη διαχείριση και τον έλεγχο του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων και εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με τη διαχείριση του συστήματος. Το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης που προβλέπεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III τμήμα IVα υποτμήμα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 εξακολουθεί να εφαρμόζεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, σύμφωνα με το άρθρο 230 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
(2)
Το άρθρο 62 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει γενική υποχρέωση για τα κράτη μέλη να χορηγούν άδεια για αμπελοφύτευση κατόπιν υποβολής αιτήσεως από τους παραγωγούς που σκοπεύουν να φυτέψουν ή να αναφυτέψουν αμπέλια. Ωστόσο, η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου προβλέπει ότι ορισμένες εκτάσεις εξαιρούνται από το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων και, ως εκ τούτου, από τη γενική αυτή απαίτηση. Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω εξαίρεσης. Οι εκτάσεις που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον για τους συγκεκριμένους σκοπούς προκειμένου να αποφευχθεί η καταστρατήγηση του νέου καθεστώτος, ενώ αμπελοοινικά προϊόντα που προέρχονται από τις εν λόγω εκτάσεις δεν πρέπει να διατίθενται στην αγορά εκτός αν τα κράτη μέλη θεωρούν ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι διατάραξης της αγοράς. Πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση της υφιστάμενης πειραματικής αμπελουργίας και των υφιστάμενων μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, με την επιφύλαξη των ισχυόντων κανόνων, ώστε να διασφαλιστεί ομαλή μετάβαση από το καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης στο νέο καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων. Οι εκτάσεις των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για οικιακή κατανάλωση από τον αμπελοκαλλιεργητή πρέπει να επωφελούνται από την εξαίρεση αυτή, δεδομένου ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, δεν συμβάλλουν σε διαταραχές της αγοράς. Για τον ίδιο λόγο, η εξαίρεση πρέπει επίσης να επεκταθεί σε οργανώσεις χωρίς εμπορική δραστηριότητα που συμμορφώνονται με τους ίδιους όρους. Οι εκτάσεις που καθορίζονται από έναν παραγωγό αφού απώλεσε ένα αμπελώνα, λόγω απαλλοτριώσεων υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, βάσει του εθνικού δικαίου, πρέπει επίσης να επωφελούνται από την εξαίρεση, δεδομένου ότι η απώλεια των αμπελουργικών εκτάσεων σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανεξάρτητη από τη βούληση του παραγωγού. Πρέπει, ωστόσο, να καθοριστεί μια προϋπόθεση ως προς τη μέγιστη επιφάνεια της νέας έκτασης, ώστε να αποφευχθεί η υπονόμευση των γενικών στόχων του καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων.
(3)
Με το άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 θεσπίζονται κανόνες όσον αφορά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις και καθορίζονται κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που μπορούν να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη. Πρέπει να καθοριστούν ειδικοί όροι που συνδέονται με ορισμένα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας προκειμένου να καθιερωθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για την εφαρμογή τους και να αποφευχθεί καταστρατήγηση του συστήματος των αδειών από παραγωγούς στους οποίους έχει χορηγηθεί άδεια. Επιπλέον, πρέπει να προστεθούν τρία νέα κριτήρια: ένα νέο κριτήριο επιλεξιμότητας σχετικά με την καταχρηστική εκμετάλλευση της φήμης προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων· ένα νέο κριτήριο προτεραιότητας που ευνοεί τους παραγωγούς που συμμορφώνονται με τους κανόνες του καθεστώτος και δεν έχουν εγκαταλείψει αμπελώνες στην εκμετάλλευσή τους· και ένα νέο κριτήριο προτεραιότητας υπέρ οργανισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους στους οποίους έχουν δοθεί εκτάσεις που κατασχέθηκαν σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκληματικότητας. Το νέο κριτήριο επιλεξιμότητας ανταποκρίνεται στην ανάγκη προστασίας της φήμης συγκεκριμένων γεωγραφικών ενδείξεων με παρόμοιο τρόπο όπως η φήμη των ειδικών ονομασιών προέλευσης, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα επηρεαστούν από νέες φυτεύσεις. Το πρώτο νέο κριτήριο προτεραιότητας ευνοεί ορισμένους αιτούντες, με βάση το ιστορικό που αποδεικνύει ότι τηρούν τους κανόνες του καθεστώτος αδειοδότησης και ότι δεν ζητούν άδειες για νέες φυτεύσεις ενώ διαθέτουν εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας εκτός παραγωγής, απ' όπου θα μπορούσαν να προκύψουν άδειες για αναφυτεύσεις. Το δεύτερο νέο κριτήριο προτεραιότητας επιδιώκει να ευνοήσει οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους που έχουν λάβει δημευμένες εκτάσεις σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκληματικότητας, προκειμένου να προαχθεί η κοινωνική χρήση γης που διαφορετικά θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι εκτός παραγωγής.
(4)
Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 118 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και για την αντιμετώπιση φυσικών και κοινωνικοοικονομικών διαφορών και διαφορετικών στρατηγικών οικονομικής μεγέθυνσης από τους οικονομικούς παράγοντες στις εν λόγω διάφορες περιοχές εντός συγκεκριμένης επικράτειας, πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, καθώς και τα νέα κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που προστίθενται με τον παρόντα κανονισμό με διαφορετικό τρόπο σε περιφερειακό επίπεδο, για επιμέρους εκτάσεις επιλέξιμες για προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, για επιμέρους εκτάσεις επιλέξιμες για προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη ή για εκτάσεις χωρίς γεωγραφική ένδειξη. Οι διαφορές αυτές ως προς την εφαρμογή των εν λόγω κριτηρίων στις διάφορες εκτάσεις μιας συγκεκριμένης επικράτειας πρέπει πάντα να βασίζονται στις διαφορές μεταξύ των εν λόγω εκτάσεων.
(5)
Προκειμένου να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις καταστρατήγησης που δεν προβλέφθηκαν από την παρούσα πράξη, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν μέτρα για την αποφυγή της καταστρατήγησης των κριτηρίων επιλεξιμότητας ή προτεραιότητας από τους αιτούντες άδεια εφόσον οι ενέργειές τους δεν καλύπτονται ήδη από τις συγκεκριμένες διατάξεις για την αντιμετώπιση της καταστρατήγησης που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό όσον αφορά τα ειδικά κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας.
(6)
Το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 προβλέπει τη δυνατότητα συνύπαρξης αμπέλων που ο παραγωγός έχει δεσμευτεί να εκριζώσει με νεοφυτευθείσες αμπέλους. Με στόχο την πρόληψη των παρατυπιών, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν με τα κατάλληλα μέσα ότι τηρείται η δέσμευση εκρίζωσης, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης σύστασης εγγύησης που συνοδεύει τη χορήγηση άδειας για προβλεπόμενη αναφύτευση. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι σε περίπτωση που η εκρίζωση δεν πραγματοποιηθεί εντός της τετραετούς προθεσμίας που προβλέπεται από τη διάταξη αυτή, οι αμπελώνες που φυτεύτηκαν στη σχετική έκταση πρέπει να θεωρούνται μη εγκεκριμένοι.
(7)
Το άρθρο 66 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 επιτρέπει στα κράτη μέλη να περιορίζουν την αναφύτευση σε εκτάσεις επιλέξιμες για την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, επί τη βάσει σύστασης από αναγνωρισμένες και αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές οργανώσεις. Οι λόγοι για τις αποφάσεις αυτές περιορισμού πρέπει να ορίζονται προκειμένου να αποσαφηνίζονται τα όρια του πεδίου εφαρμογής τους, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συνοχή του καθεστώτος και αποφεύγοντας την καταστρατήγησή του. Ειδικότερα, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι ο αυτοματισμός κατά τη χορήγηση αδειών για αναφυτεύσεις που καθορίζεται στο άρθρο 66 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν θα εμποδίζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν την έκδοση αδειών για συγκεκριμένες περιοχές, σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο β και το άρθρο 63 παράγραφος 3. Ωστόσο, πρέπει να διευκρινιστεί ότι ορισμένες ειδικές περιπτώσεις δεν μπορεί να θεωρούνται καταστρατήγηση του καθεστώτος.
(8)
Το άρθρο 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προβλέπει διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εφαρμογή της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας. Για να εξασφαλιστεί ο αποτρεπτικός χαρακτήρας, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να κλιμακώνουν τις εν λόγω κυρώσεις ανάλογα με την εμπορική αξία των οίνων που παράγονται στον σχετικό αμπελώνα. Σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, προκειμένου να υπάρξει αποτρεπτικό αποτέλεσμα, α πρέπει να προβλέπονται διοικητικές κυρώσεις σε σχέση με μη εγκεκριμένες φυτεύσεις. Η ελάχιστη αξία των κυρώσεων αυτών πρέπει να αντιστοιχεί στο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο των αμπελουργικών εκτάσεων σε επίπεδο Ένωσης, μετρούμενο σε ακαθάριστο περιθώριο κέρδους ανά εκτάριο αμπελουργικής έκτασης. Η διαβάθμιση πρέπει να καθιερωθεί σταδιακά από αυτή την ελάχιστη τιμή, ανάλογα με τον χρόνο της μη συμμόρφωσης. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν αυστηρότερες ελάχιστες κυρώσεις για τους παραγωγούς σε συγκεκριμένη έκταση, εφόσον η ελάχιστη τιμή που καθορίστηκε σε επίπεδο Ένωσης είναι μικρότερη από το εκτιμώμενο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο αυτής της έκτασης. Η εν λόγω αύξηση της ελάχιστης αξίας των κυρώσεων πρέπει να είναι ανάλογη με το εκτιμώμενο μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο για την έκταση όπου βρίσκεται η μη εγκεκριμένη αμπελουργική έκταση,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Εκτάσεις εξαιρούμενες από το καθεστώτος αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων
1. Το καθεστώς αδειοδότησης αμπελοφυτεύσεων που θεσπίζεται στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 δεν ισχύει για τη φύτευση ή αναφύτευση εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 62 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού και που πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου.
2. Η φύτευση ή αναφύτευση των εκτάσεων που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας υπόκειται σε προηγούμενη κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές. Η κοινοποίηση περιλαμβάνει όλες τις σχετικές πληροφορίες για τις εν λόγω εκτάσεις και τη χρονική περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας θα πραγματοποιηθεί το πείραμα ή την περίοδο παραγωγής της μητρικής φυτείας εμβολιοληψίας. Οι παρατάσεις των περιόδων αυτών πρέπει επίσης να κοινοποιούνται στις αρμόδιες αρχές.
Εφόσον θεωρείται ότι δεν υφίστανται κίνδυνοι διατάραξης της αγοράς, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι, κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, τα σταφύλια που παράγονται στις εκτάσεις αυτές και τα αμπελοοινικά προϊόντα που παράγονται από τα εν λόγω σταφύλια μπορούν να διατίθενται στην αγορά. Μετά το πέρας των εν λόγω περιόδων, ο παραγωγός:
α)
είτε λαμβάνει άδεια σύμφωνα με τα άρθρα 64 ή 68 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 για τη σχετική έκταση, ούτως ώστε τα σταφύλια που παράγονται στην εν λόγω έκταση και τα αμπελοοινικά προϊόντα που παράγονται από τα σταφύλια αυτά να μπορούν να διατίθενται στο εμπόριο· είτε
β)
εκριζώνει τη σχετική έκταση με δικά του έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Οι εκτάσεις που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς ή για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας που φυτεύτηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2016 έπειτα από χορήγηση δικαιωμάτων νέας φύτευσης συνεχίζουν να συμμορφώνονται μετά την ημερομηνία αυτή με τους όρους που καθορίζονται για τη χρήση των εν λόγω δικαιωμάτων μέχρι το τέλος της περιόδου του πειράματος ή της περιόδου παραγωγής των μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, για την οποία έχουν χορηγηθεί. Ύστερα από την πάροδο των περιόδων αυτών, εφαρμόζονται οι κανόνες που προβλέπονται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο.
3. Η φύτευση ή αναφύτευση εκτάσεων των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του αμπελοκαλλιεργητή πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
η εν λόγω έκταση δεν υπερβαίνει τα 0,1 εκτάρια·
β)
ο αμπελοκαλλιεργητής δεν ασχολείται με την εμπορική παραγωγή οίνου ή την εμπορική παραγωγή άλλων αμπελοοινικών προϊόντων.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν ορισμένους οργανισμούς χωρίς εμπορική δραστηριότητα ως ισοδύναμους με την οικογένεια του αμπελοκαλλιεργητή.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι οι φυτεύσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο υπόκεινται σε κοινοποίηση.
4. Ο παραγωγός που απώλεσε ένα αμπελώνα, λόγω απαλλοτριώσεων υπέρ δημοσίου συμφέροντος, βάσει του εθνικού δικαίου, έχει το δικαίωμα να φυτέψει νέα έκταση, υπό την προϋπόθεση ότι η νεοφυτευθείσα έκταση δεν υπερβαίνει το 105 % από άποψη καθαρής καλλιέργειας της έκτασης που έχασε. Η νεοφυτευθείσα έκταση καταχωρίζεται στο αμπελουργικό μητρώο.
5. Η εκρίζωση των εκτάσεων που επωφελούνται από την εξαίρεση των παραγράφων 2 και 3 δεν συνεπάγεται άδεια αναφύτευσης σύμφωνα με το άρθρο 66 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013. Η εν λόγω άδεια χορηγείται, ωστόσο, σε περίπτωση εκρίζωσης νεοφυτεμένων εκτάσεων σύμφωνα με την εξαίρεση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.
Άρθρο 2
Κριτήρια για χορήγηση άδειας
1. Όταν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το κριτήριο επιλεξιμότητας που αναφέρεται στο άρθρο 64 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, ισχύουν οι κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα I μέρος Α του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόζουν το πρόσθετο αντικειμενικό και αμερόληπτο κριτήριο ότι από την αίτηση δεν προκύπτει σημαντικός κίνδυνος κατάχρησης της φήμης συγκεκριμένων προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων, το οποίο θα τεκμαίρεται, εκτός αν η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου αποδεικνύεται από τις δημόσιες αρχές. Οι κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος πρόσθετου κριτηρίου καθορίζονται στο παράρτημα I μέρος Β.
2. Εφόσον, κατά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις, τα κράτη μέλη αποφασίζουν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια επιλεξιμότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και το πρόσθετο κριτήριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα εν λόγω κριτήρια μπορούν να εφαρμόζονται σε εθνικό ή σε κατώτερο εδαφικό επίπεδο.
3. Εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, ισχύουν οι κανόνες που ορίζονται στο παράρτημα II μέρη Α έως Η του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εφαρμόζουν τα πρόσθετα αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια της προηγούμενης συμπεριφοράς των παραγωγών και των οργανισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωνικούς στόχους, που έχουν λάβει δημευμένες εκτάσεις σε υποθέσεις τρομοκρατίας και άλλων μορφών εγκλήματος. Οι κανόνες για την εφαρμογή των παρόντων πρόσθετων κριτηρίων καθορίζονται στο παράρτημα II μέρος Θ.
4. Εφόσον, κατά τη χορήγηση αδειών για νέες φυτεύσεις, τα κράτη μέλη αποφασίζουν να εφαρμόσουν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια προτεραιότητας που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και τα πρόσθετα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, τα εν λόγω κριτήρια μπορούν να εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε εθνικό επίπεδο ή με διαφορετικό βαθμό σημασίας σε διάφορες περιοχές των κρατών μελών.
5. Η χρήση ενός ή περισσοτέρων από τα κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 ως κριτήρια επιλεξιμότητας σε ένα από τα γεωγραφικά επίπεδα του άρθρου 63 παράγραφος 2 θεωρείται δεόντως αιτιολογημένη για τους σκοπούς του άρθρου 64 παράγραφος 1 στοιχείο δ), αν η χρήση αποβλέπει στην αντιμετώπιση συγκεκριμένου προβλήματος που επηρεάζει τον αμπελοοινικό τομέα στο συγκεκριμένο γεωγραφικό επίπεδο, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν τέτοιο περιορισμό.
6. Υπό την επιφύλαξη των κανόνων που προβλέπονται στα παραρτήματα I και II όσον αφορά τα ειδικά κριτήρια επιλεξιμότητας και προτεραιότητας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα, εφόσον είναι αναγκαίο, για να αποφευχθεί η καταστρατήγηση από τους αιτούντες άδεια των κριτηρίων επιλεξιμότητας και προτεραιότητας που περιλαμβάνονται στα εν λόγω παραρτήματα.
Άρθρο 3
Άδειες για προβλεπόμενη αναφύτευση
Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαρτούν τη χορήγηση άδειας σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν την εκρίζωση αμπελουργικής έκτασης σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 1308/2013 από την απαίτηση σύστασης εγγύησης.
Σε κάθε περίπτωση, αν η εκρίζωση δεν έχει πραγματοποιηθεί από τους παραγωγούς έως το τέλος του τέταρτου έτους από την ημερομηνία που φυτεύτηκαν νέοι αμπελώνες, εφαρμόζεται το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 όσον αφορά τη σχετική έκταση που δεν εκριζώθηκε.
Άρθρο 4
Περιορισμοί αναφύτευσης
Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τις αναφυτεύσεις, βάσει του άρθρου 66 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, εφόσον η συγκεκριμένη έκταση προς αναφύτευση βρίσκεται σε περιοχή για την οποία η έκδοση αδειών για νέες φυτεύσεις είναι περιορισμένη σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και υπό τον όρο ότι η απόφαση αυτή δικαιολογείται από την ανάγκη αποφυγής αποδεδειγμένου κινδύνου σημαντικής υποτίμησης μιας συγκεκριμένης προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης.
Ο κίνδυνος σημαντικής υποτίμησης που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο δεν ισχύει αν:
α)
η συγκεκριμένη έκταση προς αναφύτευση βρίσκεται στην ίδια περιοχή της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης με την εκριζωθείσα έκταση και η αναφύτευση αμπέλων συμμορφώνεται με την ίδια προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη με την έκταση που εκριζώθηκε·
β)
η αναφύτευση έχει στόχο την παραγωγή οίνων χωρίς γεωγραφική ένδειξη, υπό τον όρο ότι ο αιτών αναλαμβάνει τις ίδιες υποχρεώσεις με εκείνες που καθορίζονται στο παράρτημα I μέρος Α σημείο 2) και μέρος Β του παρόντος κανονισμού όσον αφορά νέες φυτεύσεις.
Άρθρο 5
Κυρώσεις και ανάκτηση κόστους
Τα κράτη μέλη επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις στους παραγωγούς που δεν συμμορφώνονται προς την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
Το ελάχιστο ποσό της χρηματικής ποινής είναι:
α)
6 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων εντός των τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει κοινοποιηθεί η παρατυπία, όπως αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
12 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου·
γ)
20 000 ευρώ ανά εκτάριο, αν ο παραγωγός εκριζώσει το σύνολο των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων μετά το πρώτο έτος από τη λήξη της τετράμηνης περιόδου.
Εφόσον το ετήσιο εισόδημα στην περιοχή όπου βρίσκονται οι σχετικοί αμπελώνες εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 6 000 ευρώ ανά εκτάριο, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξήσουν τα ελάχιστα ποσά που καθορίζονται στο δεύτερο εδάφιο ανάλογα με το μέσο ετήσιο εισόδημα ανά εκτάριο που εκτιμάται για την εν λόγω περιοχή.
Αν το κράτος μέλος εξασφαλίζει την εκρίζωση των μη εγκεκριμένων φυτεύσεων με δικά του μέσα, τα σχετικά έξοδα που επιβαρύνουν τους παραγωγούς σύμφωνα με το άρθρο 71 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 υπολογίζονται με αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος της εργασίας, τη χρήση μηχανημάτων και τη μεταφορά ή άλλες δαπάνες. Στο κόστος αυτό προστίθενται οι εφαρμοστέες κυρώσεις.
Άρθρο 6
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 15 Δεκεμβρίου 2014.