PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 19. března 2014,
kterým se stanoví zvláštní kontrolní a inspekční program pro rybolov populací tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři, mečouna obecného ve Středozemním moři a pro rybolov populací sardinky obecné a sardele obecné v severní oblasti Jaderského moře
(oznámeno pod číslem C(2014) 1717)
(2014/156/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 ze dne 20. listopadu 2009 o zavedení kontrolního režimu Společenství k zajištění dodržování pravidel společné rybářské politiky, o změně nařízení (ES) č. 847/96, (ES) č. 2371/2002, (ES) č. 811/2004, (ES) č. 768/2005, (ES) č. 2115/2005, (ES) č. 2166/2005, (ES) č. 388/2006, (ES) č. 509/2007, (ES) č. 676/2007, (ES) č. 1098/2007, (ES) č. 1300/2008 a (ES) č. 1342/2008 a o zrušení nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1627/94 a (ES) č. 1966/2006 (1), a zejména na článek 95 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1224/2009 se vztahuje na veškeré činnosti provozované v rámci společné rybářské politiky na území členských států nebo ve vodách Unie nebo rybářskými plavidly Unie nebo, aniž je dotčena prvořadá odpovědnost členského státu vlajky, státními příslušníky členských států, a zejména stanoví, že členské státy zajistí, aby kontrola, inspekce a vynucování probíhaly bez diskriminace jakýchkoli odvětví, plavidel nebo osob a na základě řízení rizik.
(2)
Nařízení Rady (ES) č. 302/2009 (2) stanoví obecná pravidla, podle nichž Unie uplatňuje víceletý plán obnovy populace tuňáka obecného (Thunnus thynnus), který doporučila Mezinárodní komise pro ochranu tuňáků v Atlantiku (ICCAT).
(3)
Nařízení Rady (ES) č. 1967/2006 (3) stanoví pravidla týkající se technických opatření, plánů řízení a zvláštních opatření pro vysoce stěhovavé druhy pro účely zachování, řízení a využívání živých vodních zdrojů.
(4)
Na 37. výročním zasedání v květnu 2013 Generální komise pro rybolov ve Středozemním moři (GFCM) schválila doporučení GFCM 37/2013/1 (4) k víceletému plánu řízení pro rybolov malých pelagických populací v zeměpisné podoblasti GFCM 17 (severní oblast Jaderského moře) a přechodným opatřením pro zachování zdrojů při rybolovu malých pelagických populací v zeměpisné podoblasti 18 (jižní oblast Jaderského moře).
(5)
Na výročním zasedání v roce 2011 přijala komise ICCAT doporučení [11-03] (5) k opatřením pro řízení mečouna obecného ve Středozemním moři. Ustanovení doporučení schválená regionálními organizacemi pro řízení rybolovu jsou pro členské státy závazná, a tudíž relevantní pro toto rozhodnutí, které se zabývá způsobem, jakým mají členské státy plánovat, časově rozvrhnout a provést kontrolní a inspekční činnosti prováděné v rámci oblasti působnosti SRP.
(6)
Článek 95 nařízení (ES) č. 1224/2009 stanoví, že Komise může ve shodě s dotčenými členskými státy stanovit, na které oblasti rybolovu se má zvláštní kontrolní a inspekční program vztahovat. Tento zvláštní kontrolní a inspekční program musí obsahovat cíle, priority a postupy, jakož i standardy inspekčních činností, které se stanoví na základě řízení rizik a po provedení analýzy dosažených výsledků jsou pravidelně revidovány. Dotčené členské státy jsou povinny přijmout nezbytná opatření s cílem zajistit provádění stanoveného kontrolního a inspekčního programu, zejména pokud jde o požadované lidské a materiální zdroje i období a oblasti, v nichž mají být tyto zdroje využity.
(7)
Ustanovení čl. 95 odst. 2 nařízení (ES) č. 1224/2009 stanoví, že zvláštní kontrolní a inspekční program uvádí standardy inspekční činnosti, které mají být stanoveny na základě řízení rizik. Za tímto účelem je vhodné stanovit pro činnosti v oblasti kontroly, inspekce a ověřování společná kritéria posouzení a řízení rizik, aby bylo možno provést včas analýzy rizik a celkové posouzení příslušných informací o kontrolách a inspekcích. Cílem společných kritérií je zajistit ve všech členských státech harmonizovaný přístup k inspekcím a ověřování a rovné podmínky pro všechny provozovatele.
(8)
Zvláštní kontrolní a inspekční program by měl být stanoven pro období od 16. března 2014 do 15. března 2018 a měl by se provádět v Chorvatsku, na Kypru, ve Francii, Řecku, Itálii, na Maltě, v Portugalsku, ve Slovinsku a Španělsku.
(9)
Ustanovení čl. 98 odst. 1 a 3 prováděcího nařízení Komise (EU) č. 404/2011 (6) stanoví, že aniž jsou dotčena ustanovení obsažená ve víceletých plánech, musejí příslušné orgány členských států přijmout přístup založený na posouzení míry rizika pro výběr cílů inspekce, a to s využitím všech dostupných informací, a podle strategie kontroly a vymáhání práva založené na posouzení míry rizika provádět nezbytné inspekční činnosti objektivním způsobem, tak aby se zabránilo uchovávání na palubě, překládce, vykládce, zpracování, přepravě, skladování, uvádění na trh a prodeji produktů rybolovu pocházejících z činností, které nejsou v souladu s pravidly SRP.
(10)
Evropská agentura pro kontrolu rybolovu, zřízená nařízením Rady (ES) č. 768/2005 (7), (dále jen „EFCA“) koordinuje provádění zvláštního kontrolního a inspekčního programu prostřednictvím plánu společného nasazení, který naplňuje cíle, priority, postupy a standardy pro inspekční činnosti určené zvláštním kontrolním a inspekčním programem, a určuje kontrolní a inspekční prostředky, které by každý dotčený členský stát mohl vyčlenit. Proto by se měly upřesnit vztahy mezi postupy stanovenými zvláštním kontrolním a inspekčním programem a postupy stanovenými v plánu společného nasazení.
(11)
V zájmu harmonizace kontrolních a inspekčních postupů u rybolovných činností zaměřených na populace tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři, mečouna obecného ve Středozemním moři a populace sardinky obecné a sardele obecné v severní oblasti Jaderského moře a v zájmu zajištění úspěchu víceletých plánů pro tyto populace a příslušné rybolovné oblasti je vhodné, aby byla vypracována společná pravidla pro kontrolní a inspekční činnosti, které mají provádět příslušné orgány dotčených členských států, včetně vzájemného přístupu k příslušným údajům. Za tímto účelem by cílové standardy a cíle měly stanovit intenzitu a priority kontrolních a inspekčních činností.
(12)
Společné inspekční a dohledové činnosti by měly dotčené členské státy případně provádět v souladu s plány společného nasazení vypracovanými agenturou EFCA, aby se tak zvýšila jednotnost kontrolních, inspekčních a dohledových postupů a aby se přispělo k rozvoji koordinace činností v oblasti kontroly, inspekce a sledování mezi příslušnými orgány těchto členských států.
(13)
Výsledky získané prováděním zvláštního kontrolního a inspekčního programu by se měly hodnotit prostřednictvím ročních hodnotících zpráv, které každý dotčený členský stát předá Komisi a agentuře EFCA.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím byla zavedena ve shodě s dotčenými členskými státy. Toto rozhodnutí by proto mělo být určeno těmto členských státům.
(15)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rybolov a akvakulturu,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a definice
Toto rozhodnutí stanoví zvláštní kontrolní a inspekční program pro rybolov populací tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři, mečouna obecného ve Středozemním moři a pro rybolov populací sardinky obecné a sardele obecné v severní oblasti Jaderského moře.
Na východní Atlantik, Středozemní moře, severní oblast Jaderského moře se dále odkazuje jako na „dotčené oblasti“.
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí tyto definice:
a)
„Severní oblastí Jaderského moře“ se rozumí oblast definovaná v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1343/2011 (8).
b)
„Středozemním mořem“ se rozumí podoblasti 37.1, 37.2 a 37.3 Organizace pro výživu a zemědělství (FAO).
c)
„Východním Atlantikem“ se rozumí oblasti VII, VIII, IX a X Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) definované v příloze III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 218/2009 (9) a divize 34.1.2 FAO.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Zvláštní kontrolní a inspekční program se zejména vztahuje na tyto činnosti:
a)
rybolovné činnosti ve smyslu čl. 4 odst. 1 nařízení (ES) č. 1224/2009 v dotčených oblastech;
b)
činnosti spojené s rybolovem, včetně chovu, vážení, zpracování, uvádění na trh, přepravy a uskladnění produktů rybolovu;
c)
sportovní a rekreační rybolov;
d)
dovoz ve smyslu definice uvedené v čl. 2 odst. 11 nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 (10);
e)
vývoz ve smyslu definice uvedené v čl. 2 odst. 13 nařízení (ES) č. 1005/2008.
2. Zvláštní kontrolní a inspekční program se použije do 15. března 2018.
3. Zvláštní kontrolní a inspekční program provádí Chorvatsko, Kypr, Francie, Řecko, Itálie, Malta, Portugalsko, Slovinsko a Španělsko (dále jen „dotčené členské státy“).
KAPITOLA II
CÍLE, PRIORITY, POSTUPY A STANDARDY
Článek 3
Cíle
1. Zvláštní kontrolní a inspekční program zajišťuje jednotné a účinné provádění opatření pro zachování zdrojů a kontrolních opatření, která se vztahují na populace uvedené v článku 1.
2. Kontrolní a inspekční činnosti prováděné v rámci zvláštního kontrolního a inspekčního programu se zejména zaměřují na zajištění dodržování těchto ustanovení:
a)
řízení rybolovných práv a jakékoli související zvláštní podmínky, včetně sledování čerpání kvót, režimu intenzity rybolovu a technických opatření v dotčených oblastech;
b)
oznamovací povinnosti týkající se rybolovných činností, zejména pokud jde o spolehlivost zaznamenaných a oznámených informací;
c)
povinnost vykládky všech úlovků populací a oblasti, jichž se týká toto rozhodnutí, na něž se vztahuje povinnost vykládky v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 (11);
d)
zvláštní ustanovení schválená regionálními organizacemi pro řízení rybolovu týkající se populací a oblastí, na něž se vztahuje toto rozhodnutí.
Článek 4
Priority
1. Dotčené členské státy provádějí kontrolní a inspekční činnosti týkající se rybolovných činností prováděných rybářskými plavidly a činností spojených s rybolovem prováděných jinými provozovateli na základě strategie řízení rizik v souladu s čl. 4 odst. 18 nařízení (ES) č. 1224/2009 a článkem 98 prováděcího nařízení (EU) č. 404/2011.
2. Kontrola a inspekce se u každé populace uvedené v článku 1 vztahuje na každé rybářské plavidlo, skupinu rybářských plavidel, kategorii lovného zařízení, provozovatele nebo činnost související s rybolovem v souladu s úrovní priority podle odstavce 3.
3. Každý dotčený členský stát přidělí úroveň priority na základě výsledků posouzení rizik provedeného v souladu s postupy stanovenými v článku 5.
Článek 5
Postupy posouzení rizik
1. Dotčené členské státy posuzují rizika s ohledem na dotčené populace a dotčenou oblast / dotčené oblasti na základě tabulky uvedené v příloze I.
2. V posouzení rizik prováděném každým dotčeným členským státem se na základě zkušeností z minulosti a za využití všech dostupných a relevantních informací zváží, s jakou pravděpodobností by mohlo dojít k nedodržení předpisů, a možný důsledek/možné důsledky, pokud by k tomu došlo. Spojením těchto prvků odhadne každý dotčený členský stát úroveň rizika („velmi nízká“, „nízká“, „střední“, „vysoká“ nebo „velmi vysoká“) pro každou kategorii inspekce uvedenou v čl. 4 odst. 2.
3. V případě, že v oblasti/oblastech uvedené/uvedených v článku 1 provozuje činnost rybářské plavidlo plující pod vlajkou členského státu, který není dotčeným členským státem, nebo rybářské plavidlo třetí země, přiřadí se mu úroveň rizika v souladu s odstavcem 3. V případě, že chybějí informace a orgány jeho státu vlajky neposkytnou v rámci článku 9 výsledky vlastního posouzení rizika provedeného podle čl. 4 odst. 2 a odstavce 3 tohoto článku, které stanoví odlišnou úroveň rizika, považuje se za rybářské plavidlo s „velmi vysokou“ úrovní rizika.
Článek 6
Strategie řízení rizik
1. Na základě svého posouzení rizik vymezí každý dotčený členský stát strategii řízení rizik zaměřenou na to, aby se zajistilo dodržování předpisů. Tato strategie zahrnuje určení, popis a rozdělení vhodných nákladově efektivních kontrolních nástrojů a inspekčních prostředků podle povahy a odhadované míry každého rizika a dosažení cílových standardů.
2. Strategie řízení rizik uvedená v odstavci 1 se na regionální úrovni koordinuje prostřednictvím plánu společného nasazení podle čl. 2 písm. c) nařízení (ES) č. 768/2005.
Článek 7
Vztah k postupům plánů společného nasazení
1. V rámci plánu společného nasazení případně každý dotčený členský stát sdělí agentuře EFCA výsledky svého posouzení rizik provedeného v souladu s čl. 5 odst. 3, a zejména seznam odhadovaných úrovní rizika s odpovídajícími cíli inspekcí.
2. Seznam úrovní rizika a cílů uvedený v odstavci 1 se případně aktualizuje s využitím informací získaných během společných inspekčních a dohledových činností. Po dokončení každé aktualizace se neprodleně informuje EFCA.
3. EFCA použije informace získané od dotčených členských států ke koordinaci strategie řízení rizik na regionální úrovni v souladu s čl. 6 odst. 2.
Článek 8
Cílové standardy
1. Aniž jsou dotčeny cílové standardy vymezené v příloze I nařízení (ES) č. 1224/2009 a v čl. 9 odst. 1 nařízení (ES) č. 1005/2008, cílové standardy pro rybářská plavidla, pasti nebo jiné provozovatele s „vysokou“ a „velmi vysokou“ úrovní rizika jsou uvedeny v příloze II.
2. U některých druhů, na něž se vztahuje toto rozhodnutí, jsou v příloze II uvedeny pro všechny úrovně rizika cíle v oblasti kontroly.
3. Cílové standardy pro rybářská plavidla, pasti nebo jiné provozovatele s „velmi nízkou“, „nízkou“ a „střední“ úrovní rizika určují dotčené členské státy prostřednictvím národních kontrolních akčních programů uvedených v článku 46 nařízení (ES) č. 1224/2009 a vnitrostátních opatření uvedených v čl. 95 odst. 4 uvedeného nařízení.
4. Odchylně od odstavců 1 a 2 mohou členské státy případně použít odlišné cílové standardy, vyjádřené jako vyšší úroveň dodržování předpisů, pokud:
a)
podrobná analýza rybolovných činností nebo činností spojených s rybolovem a otázky spojené s prosazováním předpisů odůvodňují potřebu stanovit cílové standardy v podobě vyšší úrovně dodržování předpisů;
b)
standardy vyjádřené jako vyšší úrovně dodržování předpisů jsou oznámeny Komisi, která vůči nim do 90 dnů nevznese námitky, nejsou diskriminační a nenarušují cíle, priority a postupy založené na posouzení rizika vymezeném zvláštním kontrolním a inspekčním programem.
5. Všechny cílové standardy a cíle se každoročně posuzují na základě hodnotících zpráv uvedených v čl. 13 odst. 1 a případně se odpovídajícím způsobem revidují v rámci hodnocení uvedeného v čl. 13 odst. 4.
6. Cílové standardy uvedené v tomto článku případně provádí plán společného nasazení.
KAPITOLA III
PROVÁDĚNÍ
Článek 9
Spolupráce mezi členskými státy a se třetími zeměmi
1. Dotčené členské státy spolu navzájem při provádění zvláštního kontrolního a inspekčního programu spolupracují.
2. S dotčenými členskými státy případně spolupracují všechny ostatní členské státy.
3. Členské státy mohou při provádění zvláštního kontrolního a inspekčního programu spolupracovat s příslušnými orgány třetích zemí.
Článek 10
Společné inspekční a dohledové činnosti
1. Za účelem zvýšení efektivity a účinnosti svých vnitrostátních systémů kontroly rybolovu provádějí dotčené členské státy ve vodách spadajících pod jejich jurisdikci a případně na svém území společné inspekční a dohledové činnosti. Tyto činnosti se případně provádějí v rámci plánů společného nasazení uvedených v čl. 9 odst. 1 nařízení (ES) č. 768/2005.
2. Pro účely společných inspekčních a dohledových činností každý dotčený členský stát:
a)
zajistí, aby byli úředníci z ostatních dotčených členských států přizváni k účasti na společných inspekčních a dohledových činnostech;
b)
stanoví společné provozní postupy pro využívání svých plavidel pro dohled;
c)
případně určí kontaktní místa uvedená v čl. 80 odst. 5 nařízení (ES) č. 1224/2009.
3. Společných inspekčních a dohledových činností se mohou účastnit úředníci a inspektoři Unie.
Článek 11
Výměna údajů
1. Pro účely provádění zvláštního kontrolního a inspekčního programu zajistí každý dotčený členský stát přímou elektronickou výměnu údajů uvedených v článku 111 nařízení (ES) č. 1224/2009 a příloze XII prováděcího nařízení (EU) č. 404/2011 s jinými dotčenými členskými státy a s agenturou EFCA.
2. Údaje uvedené v odstavci 1 se vztahují k rybolovným činnostem a činnostem spojeným s rybolovem v oblasti/oblastech, na kterou/které se vztahuje zvláštní kontrolní a inspekční program.
Článek 12
Informace
1. Do plného provedení hlavy XII kapitoly III nařízení (ES) č. 1224/2009 a v souladu s formátem stanoveným v příloze III tohoto rozhodnutí sděluje každý dotčený členský stát Komisi a agentuře EFCA elektronickou cestou tyto informace:
a)
označení, datum a druh každé provedené kontroly nebo inspekce;
b)
označení každého rybářského plavidla (číslo v rejstříku loďstva Unie), pasti, vozidla nebo provozovatele (název společnosti), u nichž byla kontrola nebo inspekce provedena;
c)
případně druh lovného zařízení, u kterého byla inspekce provedena, a
d)
v případě, že bylo zjištěno jedno nebo více porušení předpisů:
i)
druh/druhy porušení předpisů,
ii)
současný stav následných opatření po porušení/porušeních předpisů (zejména, zda se případ vyšetřuje, probíhá řízení nebo je podáno odvolání) a
iii)
sankce uložená/uložené na základě porušení předpisů: výši pokut, hodnotu zabavených ryb nebo zařízení, body přidělené v souladu s čl. 126 odst. 1 prováděcího nařízení (EU) č. 404/2011 nebo jiné druhy sankcí.
2. Informace uvedené v odstavci 1 se poskytují pro každou kontrolu nebo inspekci a v každé zprávě se nadále uvádějí a aktualizují, dokud není přijato konečné opatření podle zákonů dotčeného členského státu. Pokud nebyla po zjištění závažného porušení předpisů přijata žádná opatření, uvede se vysvětlení.
3. V případě rybolovu populací tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři a mečouna obecného ve Středozemním moři se informace uvedené v odstavcích 1 a 2 zasílají Komisi a agentuře EFCA elektronickou cestou dne 15. září a aktualizují dne 31. ledna následujícího roku.
4. V případě rybolovu populací sardinky obecné a sardele obecné v severní oblasti Jaderského moře se informace uvedené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku zasílají Komisi a agentuře EFCA elektronickou cestou dne 15. dubna a aktualizují dne 31. ledna následujícího roku.
Článek 13
Hodnocení
1. Každý dotčený členský stát zašle nejpozději do 31. března roku, který následuje po příslušném kalendářním roce, Komisi a agentuře EFCA hodnotící zprávu o účinnosti kontrolních a inspekčních činností provedených v rámci tohoto zvláštního kontrolního a inspekčního programu.
2. Hodnotící zpráva uvedená v odstavci 1 obsahuje alespoň informace uvedené v příloze IV. Dotčené členské státy mohou do svých hodnotících zpráv zařadit také jiné akce, jako např. školení nebo informační schůzky, jejichž smyslem je ovlivnit dodržování předpisů rybářskými plavidly, pastmi a jinými provozovateli.
3. Hodnotící zprávy uvedené v odstavci 1 zohledňuje EFCA ve svém každoročním hodnocení účinnosti plánů společného nasazení uvedeném v článku 14 nařízení (ES) č. 768/2005.
4. Komise svolá jedenkrát ročně zasedání Výboru pro rybolov a akvakulturu s cílem vyhodnotit na základě hodnotících zpráv uvedených v odstavci 1 vhodnost, přiměřenost a účinnost zvláštního kontrolního a inspekčního programu a jeho celkový dopad na dodržování předpisů rybářskými plavidly, pastmi a jinými provozovateli. Cílové standardy a cíle uvedené v příloze II mohou být podle toho přezkoumány.
Článek 14
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 19. března 2014.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 19ης Μαρτίου 2014
για τη θέσπιση ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης όσον αφορά την αλιεία αποθεμάτων τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα, ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα και για την αλιεία των αποθεμάτων σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2014) 1717]
(2014/156/ΕΕ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 (1), και ιδίως το άρθρο 95,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 ισχύει για όλες τις δραστηριότητες που καλύπτονται από την ΚΑΠ, που ασκούνται στην επικράτεια των κρατών μελών ή σε ενωσιακά ύδατα ή από σκάφη της Ένωσης ή, με την επιφύλαξη της πρωταρχικής ευθύνης του κράτους της σημαίας, από υπηκόους των κρατών μελών, και προβλέπει, ειδικότερα, ότι η επιθεώρηση και η επιβολή των διατάξεών του γίνονται χωρίς διακρίσεις όσον αφορά τους τομείς, τα σκάφη ή τα πρόσωπα και μάλιστα με βάση τη διαχείριση του κινδύνου.
(2)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου (2) θεσπίζονται οι γενικοί κανόνες για την εφαρμογή εκ μέρους της Ένωσης πολυετούς σχεδίου αποκατάστασης του τόνου (Thunnus thynnus) το οποίο συνέστησε η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού («ICCAT»).
(3)
Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου (3) θεσπίζονται κανόνες σχετικά με τη λήψη τεχνικών μέτρων, με σχέδια διαχείρισης και με τη λήψη ειδικών μέτρων όσον αφορά τα άκρως μεταναστευτικά είδη, για τους σκοπούς της διατήρησης, της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης έμβιων υδρόβιων πόρων.
(4)
Κατά την 37η ετήσια συνεδρίασή της, τον Μάιο του 2013, η Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο (ΓΕΑΜ) ενέκρινε τη σύσταση 37/2013/1 (4) σχετικά με ένα πολυετές σχέδιο διαχείρισης για την αλιεία μικρών πελαγικών αποθεμάτων στη γεωγραφική υποπεριοχή 17 της ΓΕΑΜ (Βόρεια Αδριατική) και για μεταβατικά μέτρα διατήρησης όσον αφορά τύπους αλιείας που στοχεύουν μικρά πελαγικά αποθέματα στη γεωγραφική υποπεριοχή 18 (Νότια Αδριατική).
(5)
Κατά την ετήσια σύνοδό της το 2011, η ICCAT ενέκρινε τη σύσταση [11-03] (5) σχετικά με μέτρα διαχείρισης όσον αφορά τον ξιφία της Μεσογείου. Οι διατάξεις στις συστάσεις που έχουν εγκριθεί από περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης αλιείας είναι δεσμευτικές για τα κράτη μέλη και, επομένως, συναφείς για την απόφαση αυτή, η οποία αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη οφείλουν να σχεδιάζουν, να προγραμματίζουν και να διεξάγουν τον έλεγχο και την επιθεώρηση των δραστηριοτήτων οι οποίες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ΚΑΠ.
(6)
Το άρθρο 95 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 προβλέπει τη δυνατότητα για την Επιτροπή να καθορίζει, από κοινού με τα οικεία κράτη μέλη, τα είδη αλιείας που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης. Το εν λόγω ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να αναφέρει τους στόχους, τις προτεραιότητες και τις διαδικασίες καθώς και σημεία αναφοράς των δραστηριοτήτων επιθεώρησης που καθορίζονται με βάση τη διαχείριση κινδύνου και αναθεωρούνται σε περιοδική βάση ύστερα από ανάλυση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της εφαρμογής του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης, ιδιαίτερα όσον αφορά τους απαιτούμενους ανθρώπινους και υλικούς πόρους και τις περιόδους και τις περιοχές όπου πρόκειται να χρησιμοποιηθούν.
(7)
Το άρθρο 95 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 προβλέπει ότι το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να περιέχει σημεία αναφοράς των δραστηριοτήτων επιθεώρησης που πρέπει να καθορίζονται με βάση τη διαχείριση κινδύνου. Για τον λόγο αυτό, ενδείκνυται να προβλεφθούν κοινά κριτήρια αξιολόγησης και διαχείρισης του κινδύνου όσον αφορά δραστηριότητες ελέγχου, επιθεώρησης και επαλήθευσης, ώστε να είναι δυνατή η έγκαιρη διεξαγωγή ανάλυσης κινδύνου και οι συνολικές αξιολογήσεις των συναφών πληροφοριών που αφορούν τον έλεγχο και την επιθεώρηση. Στόχος των κοινών κριτηρίων είναι να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη προσέγγιση όσον αφορά τις επιθεωρήσεις και τις επαληθεύσεις σε όλα τα κράτη μέλη και η διασφάλιση συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού για όλους τους φορείς.
(8)
Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να θεσπιστεί για την περίοδο από τις 16 Μαρτίου 2014 έως τις 15 Μαρτίου 2018 και θα πρέπει να εφαρμόζεται από την Κροατία, την Κύπρο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Μάλτα, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία και την Ισπανία.
(9)
Το άρθρο 98 παράγραφοι 1 και 3 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 της Επιτροπής (6) προβλέπει ότι, με την επιφύλαξη διατάξεων που περιέχονται σε πολυετή σχέδια, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οφείλουν να εγκρίνουν μια προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο για την επιλογή των στόχων για επιθεώρηση, χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμη πληροφορία και, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής επιβολής και ελέγχου με βάση τον κίνδυνο, ασκούν τις απαραίτητες δραστηριότητες επιθεώρησης με αντικειμενικό τρόπο ώστε να αποτρέπεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση, η εκφόρτωση, η επεξεργασία, η μεταφορά, η αποθήκευση και η εμπορία των αλιευτικών προϊόντων που προέρχονται από δραστηριότητες που δεν πληρούν τους κανόνες της ΚΑΠ.
(10)
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας, που συστάθηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005 του Συμβουλίου (7) («ΕΥΕΑ»), συντονίζει τις ενέργειες εφαρμογής του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης βάσει κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων, το οποίο υλοποιεί τους στόχους, τις προτεραιότητες και τα σημεία αναφοράς σχετικά με δραστηριότητες επιθεώρησης που καθορίζονται στο ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης και να εντοπίζει τα μέσα ελέγχου και επιθεώρησης τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από κοινού από κάθε οικείο κράτος μέλος. Συνεπώς, πρέπει να αποσαφηνιστούν οι σχέσεις μεταξύ των διαδικασιών που ορίζονται από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης και εκείνες που ορίζονται από το κοινό σχέδιο χρησιμοποίησης μέσων.
(11)
Για να εναρμονιστούν οι διαδικασίες ελέγχου και επιθεώρησης των τύπων αλιείας στο πλαίσιο των οποίων αλιεύονται ο τόνος στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο Θάλασσα, ο ξιφίας στη Μεσόγειο και όσον αφορά τα αποθέματα σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική, και για να εξασφαλιστεί η επιτυχία των πολυετών σχεδίων και των σχεδίων διαχείρισης για τα εν λόγω αποθέματα και για την αλιεία τους, ενδείκνυται να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τον έλεγχο και την επιθεώρηση που θα διεξάγουν οι αρμόδιες αρχές των οικείων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβαίας πρόσβασης σε συναφή δεδομένα. Για τον σκοπό αυτό, τα κριτήρια αναφοράς και οι στόχοι πρέπει να καθορίζουν την ένταση και τις προτεραιότητες των δραστηριοτήτων ελέγχου και επιθεώρησης.
(12)
Οι κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης μεταξύ των οικείων κρατών μελών πρέπει να διεξάγονται, κατά το δυνατόν, σύμφωνα με τα κοινά σχέδια χρησιμοποίησης μέσων που έχουν θεσπιστεί από την ΕΥΕΑ με στόχο να βελτιωθεί η εναρμόνιση των πρακτικών ελέγχου, επιθεώρησης και επιτήρησης και να βελτιωθεί ο συντονισμός των δραστηριοτήτων ελέγχου, επιθεώρησης και επιτήρησης μεταξύ των αρμόδιων αρχών των εν λόγω κρατών μελών.
(13)
Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης πρέπει να αξιολογούνται μέσω ετήσιων εκθέσεων αναφοράς που θα κοινοποιούνται από το έκαστο οικείο κράτος μέλος στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ.
(14)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση θεσπίστηκαν με τη σύμφωνη γνώμη των οικείων κρατών μελών. Συνεπώς, τα κράτη μέλη είναι οι αποδέκτες της παρούσας απόφασης.
(15)
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και ορισμοί
Με την παρούσα απόφαση θεσπίζεται ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης όσον αφορά την αλιεία αποθεμάτων τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα, ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα και για την αλιεία των αποθεμάτων σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική.
Ο Ανατολικός Ατλαντικός, η Μεσόγειος θάλασσα και η Βόρεια Αδριατική αναφέρονται στο εξής ως «οι συναφείς περιοχές».
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «Βόρεια Αδριατική» νοείται η ζώνη που ορίζεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1343/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8)·
β)
ως «Μεσόγειος» νοούνται οι επιμέρους περιοχές 37.1, 37.2 και 37.3 του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO)·
γ)
ως «Ανατολικός Ατλαντικός» νοούνται οι περιοχές VII, VIII, IX, X, του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών, όπως ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 218/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) και η διαίρεση FAO 34.1.2.
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα καλύπτει, συγκεκριμένα, τις παρακάτω δραστηριότητες:
α)
αλιευτικές δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 στις συναφείς περιοχές·
β)
αλιευτικές δραστηριότητες, στις οποίες περιλαμβάνεται η εκτροφή, η ζύγιση, η επεξεργασία, η εμπορία, η μεταφορά και η αποθήκευση των αλιευτικών προϊόντων·
γ)
αγωνιστικές και ψυχαγωγικές αλιευτικές δραστηριότητες·
δ)
την εισαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου (10)·
ε)
την εξαγωγή κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008.
2. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης ισχύει έως τις 15 Μαρτίου 2018.
3. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα εφαρμόζεται από την Κροατία, την Κύπρο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Μάλτα, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία και την Ισπανία («τα οικεία κράτη μέλη»).
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΣΤΟΧΟΙ, ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
Άρθρο 3
Στόχοι
1. Το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης θα εξασφαλίσει την ενιαία και αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων διατήρησης και ελέγχου που ισχύουν όσον αφορά τα αποθέματα του άρθρου 1.
2. Οι δραστηριότητες ελέγχου και επιθεώρησης που διεξάγονται στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης αποσκοπούν, ειδικότερα, στην εξασφάλιση της τήρησης των ακολούθων:
α)
των διατάξεων που αφορούν τη διαχείριση των αλιευτικών δραστηριοτήτων και κάθε σχετική ειδική προϋπόθεση, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της απορρόφησης των ποσοστώσεων, του καθεστώτος αλιευτικής προσπάθειας και των τεχνικών μέτρων που εφαρμόζονται στις οικείες περιοχές·
β)
των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων που ισχύουν όσον αφορά αλιευτικές δραστηριότητες, ειδικότερα ως προς την αξιοπιστία των καταχωρισθέντων και αναφερθέντων στοιχείων·
γ)
της υποχρέωσης εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων για τα αποθέματα και τις περιοχές που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση, που υπόκεινται σε υποχρέωση εκφόρτωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11)·
δ)
των ειδικών διατάξεων που έχουν εγκριθεί από περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας σχετικά με τα αποθέματα και τις περιοχές που καλύπτονται από την παρούσα απόφαση.
Άρθρο 4
Προτεραιότητες
1. Τα οικεία κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους και επιθεωρήσεις όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες αλιευτικών σκαφών και των λοιπών οικονομικών φορέων βάσει της διαχείρισης κινδύνου, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και το άρθρο 98 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011.
2. Κάθε αλιευτικό σκάφος, ομάδα αλιευτικών σκαφών, κατηγορία αλιευτικών εργαλείων, οικονομικός φορέας ή αλιευτική δραστηριότητα, για κάθε απόθεμα που αναφέρεται στο άρθρο 1, υπόκει(ν)ται σε έλεγχο και επιθεωρήσεις σύμφωνα με το επίπεδο προτεραιότητας στην οποία τοποθετείται(-ούνται) βάσει της παραγράφου 3.
3. Κάθε οικείο κράτος μέλος αποφασίζει ως προς το επίπεδο προτεραιότητας με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου που διενεργείται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5.
Άρθρο 5
Διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου
1. Τα οικεία κράτη μέλη αξιολογούν τους κινδύνους όσον αφορά τα αποθέματα και την (τις) οικεία(-ες) περιοχή(-ές) που καλύπτεται(-ονται), με βάση τον πίνακα που περιέχεται στο παράρτημα I.
2. Η αξιολόγηση κινδύνου από κάθε οικείο κράτος μέλος εξετάζει, με βάση την προηγούμενη εμπειρία και χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμη συναφή πληροφορία, την πιθανότητα μη συμμόρφωσης και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, τις ενδεχόμενες συνέπειες. Συνδυάζοντας αυτά τα στοιχεία, κάθε οικείο κράτος μέλος εκτιμά το επίπεδο κινδύνου («πολύ χαμηλό», «χαμηλό», «μεσαίο», «υψηλό» ή «πολύ υψηλό») για κάθε κατηγορία επιθεώρησης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2.
3. Στις περιπτώσεις που αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία μη άμεσα ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή αλιευτικό σκάφος τρίτης χώρας το οποίο αλιεύει στην περιοχή(-ές) που αναφέρεται(-ονται) στο άρθρο 1, κατατάσσεται σε επίπεδο κινδύνου σύμφωνα με την παράγραφο 3. Ελλείψει πληροφοριών, και εάν οι αρχές του κράτους σημαίας δεν υποβάλουν, στο πλαίσιο του άρθρου 9, τα αποτελέσματα της δικής τους αξιολόγησης κινδύνου που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3, από την οποία προκύπτει διαφορετικό επίπεδο κινδύνου, το εν λόγω σκάφος θα θεωρείται ως αλιευτικό σκάφος «πολύ υψηλού» κινδύνου.
Άρθρο 6
Στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου
1. Με βάση την αξιολόγηση του κινδύνου που έχει διενεργήσει, κάθε οικείο κράτος μέλος χαράσσει στρατηγική για τη διαχείριση του κινδύνου που θα αποσκοπεί στη διασφάλιση της συμμόρφωσης. Η εν λόγω στρατηγική θα αποσκοπεί στον εντοπισμό, στην περιγραφή και στη διάθεση των συμφερότερων από την άποψη του κόστους εργαλείων ελέγχου και μέσων επιθεώρησης, προσαρμοσμένων στον χαρακτήρα και στο εκτιμώμενο επίπεδο κάθε κινδύνου, και στον καθορισμό στόχων.
2. Η στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συντονίζεται σε περιφερειακό επίπεδο μέσω κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005.
Άρθρο 7
Σχέση με τις διαδικασίες κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων
1. Στο πλαίσιο ενός κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων, κατά περίπτωση, κάθε άμεσα ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιεί στην ΕΥΕΑ τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου που διενήργησε σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 και, ειδικότερα, κατάλογο των εκτιμώμενων επιπέδων κινδύνου με τους αντίστοιχους στόχους επιθεώρησης.
2. Κατά περίπτωση, οι κατάλογοι που περιέχουν τα επίπεδα κινδύνου και τους στόχους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 επικαιροποιούνται με βάση πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια κοινών δραστηριοτήτων επιθεώρησης και επιτήρησης. Η ΕΥΕΑ ενημερώνεται τάχιστα ύστερα από την ολοκλήρωση κάθε επικαιροποίησης.
3. H EYEA χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που λαμβάνει από τα οικεία κράτη μέλη για τον συντονισμό της στρατηγικής διαχείρισης του κινδύνου σε περιφερειακό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.
Άρθρο 8
Κριτήρια αναφοράς - στόχοι
1. Με την επιφύλαξη των κριτηρίων αναφοράς - στόχων που ορίζονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008, τα κριτήρια αναφοράς - στόχοι που αφορούν τα αλιευτικά σκάφη «υψηλού» και «πολύ υψηλού» επιπέδου κινδύνου, παγίδες και/ή άλλες επιχειρήσεις καθορίζονται στο παράρτημα II.
2. Όσον αφορά ορισμένα είδη συναφή προς την παρούσα απόφαση, οι στόχοι ελέγχου όσον αφορά όλα τα επίπεδα κινδύνου καθορίζονται στο παράρτημα II.
3. Τα κριτήρια αναφοράς για τα αλιευτικά σκάφη, παγίδες και/ή για άλλους οικονομικούς φορείς «πολύ χαμηλού», «χαμηλού» και «μεσαίου» επιπέδου κινδύνου καθορίζονται από τα οικεία κράτη μέλη μέσω των εθνικών ελεγκτικών προγραμμάτων δράσης που αναφέρονται στο άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και των εθνικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 95 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού.
4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2, τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν εναλλακτικά διαφορετικά κριτήρια αναφοράς, υπό τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης, υπό την προϋπόθεση ότι:
α)
η λεπτομερής ανάλυση των αλιευτικών ή των συνδεόμενων με την αλιεία δραστηριοτήτων καθώς και των θεμάτων που αφορούν την επιβολή δικαιολογεί την ανάγκη για τον καθορισμό κριτηρίων αναφοράς υπό τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης·
β)
τα κριτήρια αναφοράς με τη μορφή βελτιωμένων επιπέδων συμμόρφωσης κοινοποιούνται στην Επιτροπή, η οποία δεν εκφράζει αντίρρηση ως προς αυτά εντός προθεσμίας 90 ημερών ότι αυτά δεν εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις και δεν έχουν επίπτωση στους στόχους, στις προτεραιότητες και στις διαδικασίες με βάση τον κίνδυνο που καθορίζονται από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης.
5. Όλα τα κριτήρια αναφοράς και οι στόχοι αξιολογούνται σε ετήσια βάση σύμφωνα με τις εκθέσεις αξιολόγησης του άρθρου 13 παράγραφος 1 και, όπου αυτό ενδείκνυται, αναθεωρούνται σύμφωνα με το πλαίσιο της αξιολόγησης του άρθρου 13 παράγραφος 4.
6. Στις προβλεπόμενες περιπτώσεις, τα κριτήρια αναφοράς του παρόντος άρθρου υλοποιούνται μέσω κοινού σχεδίου χρησιμοποίησης μέσων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 9
Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών καθώς και με τρίτες χώρες
1. Τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται ως προς την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
2. Εφόσον ενδείκνυται, τα υπόλοιπα κράτη μέλη συνεργάζονται με τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών για την εφαρμογή του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
Άρθρο 10
Κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης
1. Με σκοπό την αύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των εθνικών τους ελεγκτικών συστημάτων αλιείας, τα οικεία κράτη μέλη αναλαμβάνουν κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης σε ύδατα υπό τη δικαιοδοσία τους και ενδεχομένως, στην επικράτειά τους. Όπου αυτό είναι εφικτό, οι εν λόγω δραστηριότητες διεξάγονται στο πλαίσιο κοινών σχεδίων χρησιμοποίησης μέσων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005.
2. Για τους σκοπούς της διεξαγωγής κοινών δραστηριοτήτων επιθεώρησης και επιτήρησης, κάθε οικείο κράτος μέλος:
α)
μεριμνά για την πρόσκληση επιθεωρητών από άλλα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη για να συμμετάσχουν στις κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης·
β)
θεσπίζουν κοινές επιχειρησιακές διαδικασίες που εφαρμόζονται στα περιπολικά σκάφη τους·
γ)
καθορίζει τα σημεία επαφής που αναφέρονται στο άρθρο 80 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, εφόσον ενδείκνυται.
3. Οι επιθεωρητές τόσο των οικείων κρατών μελών όσο και της Επιτροπής μπορούν να συμμετέχουν στις εν λόγω κοινές δραστηριότητες επιθεώρησης και επιτήρησης.
Άρθρο 11
Ανταλλαγή δεδομένων
1. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του συγκεκριμένου προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης, κάθε οικείο κράτος μέλος εξασφαλίζει την απευθείας ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 111 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και στο παράρτημα XII του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 με άλλα οικεία κράτη μέλη και την ΕΥΕΑ.
2. Τα δεδομένα της παραγράφου 1 συνδέονται με αλιευτικές και συνδεόμενες με την αλιεία δραστηριότητες που διεξάγονται στην περιοχή(-ές) που καλύπτεται(-ονται) από το ειδικό πρόγραμμα ελέγχου και επιθεώρησης.
Άρθρο 12
Ενημέρωση
1. Εν αναμονή της πλήρους εφαρμογής του τίτλου XII κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, και σύμφωνα με τον μορφότυπο που προβλέπεται στο παράρτημα III της παρούσας απόφασης, κάθε οικείο κράτος μέλος κοινοποιεί με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
τα στοιχεία ταυτότητας, την ημερομηνία και το είδος κάθε ελέγχου και/ή επιθεώρησης που διεξήχθη·
β)
τα στοιχεία ταυτότητας κάθε αλιευτικού σκάφους (αριθμός μητρώου αλιευτικού στόλου της Ένωσης), παγίδας, οχήματος και/ή οικονομικού φορέα (επωνυμία της εταιρείας) που αποτελεί αντικείμενο ελέγχου και/ή επιθεώρησης·
γ)
κατά περίπτωση, τον τύπο του επιθεωρηθέντος εργαλείου· και
δ)
σε περίπτωση εντοπισμού μίας ή περισσότερων σοβαρών παραβάσεων:
i)
τον τύπο (τους τύπους) της σοβαρής παράβασης (των σοβαρών παραβάσεων),
ii)
την πρόοδο όσον αφορά την παρακολούθηση της παράβασης (των παραβάσεων) (ειδικότερα εάν η υπόθεση είναι υπό διερεύνηση, εκκρεμούσα ή αποτελεί αντικείμενο προσφυγής), και
iii)
τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν σε περίπτωση παράβασης (παραβάσεων): το επίπεδο των προστίμων, την αξία των κατασχεθέντων ιχθύων ή εργαλείων, τα μόρια που έχουν επιβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 126 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 404/2011 ή άλλα είδη κυρώσεων.
2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 κοινοποιούνται για κάθε έλεγχο ή επιθεώρηση και εξακολουθούν να περιλαμβάνονται σε κάθε έκθεση και να επικαιροποιούνται έως την περάτωση της διαδικασίας με βάση τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους. Σε περίπτωση που δεν λαμβάνονται μέτρα ύστερα από τον εντοπισμό σοβαρής παράβασης, πρέπει να δίνεται εξήγηση.
3. Όσον αφορά τους τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θάλασσα και ξιφία στη Μεσόγειο θάλασσα, οι πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 διαβιβάζονται με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ στις 15 Σεπτεμβρίου και επικαιροποιούνται την 31η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
4. Όσον αφορά τους τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα σαρδέλας και γαύρου στη Βόρεια Αδριατική, οι πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου διαβιβάζονται με ηλεκτρονικά μέσα στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ στις 15 Απριλίου και επικαιροποιούνται την 31η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Άρθρο 13
Αξιολόγηση
1. Κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποστέλλει, έως τις 31 Μαρτίου του έτους που έπεται του αντίστοιχου ημερολογιακού έτους αναφοράς, στην Επιτροπή και στην ΕΥΕΑ, έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων ελέγχου και επιθεώρησης που διεξάγονται στο πλαίσιο του παρόντος ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης.
2. Η έκθεση αξιολόγησης της παραγράφου 1 περιλαμβάνει, τουλάχιστον, τις πληροφορίες που περιέχονται στο παράρτημα IV. Τα άμεσα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται επίσης να περιλαμβάνουν στην έκθεση αξιολόγησής τους άλλα μέτρα όπως συναντήσεις κατάρτισης ή ενημέρωσης με στόχο τη βελτίωση της συμμόρφωσης από τα αλιευτικά σκάφη, τις παγίδες και άλλους οικονομικούς παράγοντες.
3. Στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των κοινών σχεδίων ανάπτυξης μέσων που αναφέρονται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 768/2005, η ΕΥΕΑ λαμβάνει υπόψη τις εκθέσεις αξιολόγησης της παραγράφου 1.
4. Η Επιτροπή συγκαλεί ετησίως συνάντηση της επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας για να αξιολογήσει την καταλληλότητα, την ορθότητα και την αποτελεσματικότητα του ειδικού προγράμματος ελέγχου και επιθεώρησης και τον συνολικό του αντίκτυπο στη συμμόρφωση από τα αλιευτικά σκάφη, τις παγίδες και από άλλους οικονομικούς παράγοντες, με βάση τις εκθέσεις αξιολόγησης της παραγράφου 1. Τα κριτήρια αναφοράς που ορίζονται στο παράρτημα II δύνανται να επανεξετάζονται αναλόγως.
Άρθρο 14
Αποδέκτες
H παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 19 Μαρτίου 2014.