NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 134/2014
ze dne 16. prosince 2013,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 168/2013, pokud jde o požadavky týkající se vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky, a mění příloha V uvedeného nařízení
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 168/2013 ze dne 15. ledna 2013 o schvalování dvoukolových nebo tříkolových vozidel a čtyřkolek a dozoru nad trhem s těmito vozidly (1), a zejména na čl. 18 odst. 3, čl. 23 odst. 12, čl. 24 odst. 3 a článek 74 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pojem „vozidla kategorie L“ zahrnuje širokou řadu typů lehkých vozidel se dvěma, třemi nebo čtyřmi koly, např. motokola, dvoukolové a tříkolové mopedy, dvoukolové a tříkolové motocykly, motocykly s postranním vozíkem a lehká čtyřkolová vozidla (čtyřkolky), jako například silniční čtyřkolky, terénní čtyřkolky a quadrimobily.
(2)
Nařízení (EU) č. 168/2013 stanoví možnost uplatnění předpisů Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (dále jen „EHK OSN“) pro účely EU schvalování typu celého vozidla. Podle uvedeného nařízení se schválení typu v souladu s předpisy EHK OSN, jejichž použití je povinné, považuje za EU schválení typu.
(3)
Povinné používání předpisů EHK OSN umožní zamezit zdvojení, nejen pokud jde o technické požadavky, ale rovněž pokud jde o certifikaci a správní postupy. Schválení typu přímo založené na mezinárodně dohodnutých normách by navíc mohlo zlepšit přístup na trh ve třetích zemích, zejména v těch, které jsou smluvními stranami Dohody Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů o přijetí jednotných technických pravidel pro kolová vozidla, zařízení a části, které se mohou montovat nebo užívat na kolových vozidlech, a o podmínkách pro vzájemné uznávání schválení typu udělených na základě těchto pravidel (dále jen „revidovaná dohoda z roku 1958“), k níž Unie přistoupila rozhodnutím Rady 97/836/ES (2), čímž by se posílila konkurenceschopnost výrobního odvětví Unie. Předpisy EHK OSN, jež byly dosud vydány, jsou však buď zastaralé, nebo neexistují, a proto jsou podrobeny přezkumu a upraveny v souladu s technickým pokrokem.
(4)
Z tohoto důvodu je nařízením (EU) č. 168/2013 stanoveno zrušení několika směrnic, které se týkají schvalování vozidel kategorie L, jejich systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla, pokud jde o požadavky týkající se vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky. Pro účely EU schvalování typu by tyto směrnice měly být nahrazeny nejprve ustanoveními tohoto nařízení. V dlouhodobém horizontu, až bude proces přezkumu na úrovni OSN dokončen, budou k dispozici rovnocenné předpisy EHK OSN, které pak umožní nahradit znění tohoto nařízení odkazy na tyto předpisy EHK OSN.
(5)
S ohledem na technický pokrok byl v roce 2011 aktualizován zejména předpis EHK OSN č. 41 o emisích hluku motocyklů kategorií L3e a L4e. Proto by měl být předpis EHK OSN č. 41 učiněn závazným v rámci právních předpisů o EU schválení typu a měl by nahradit přílohu III kapitoly 9 směrnice Evropského parlamentu a Rady 97/24/ES (3), tak aby motocykly musely splňovat pouze jeden soubor požadavků na hladinu akustického tlaku u motocyklů, které jsou celosvětově uznávány smluvními stranami revidované dohody z roku 1958. Ze stejného důvodu, tedy za účelem dosažení vzájemného uznání mezi smluvními stranami revidované dohody z roku 1958, by v oblasti požadavků týkajících se výkonnosti pohonné jednotky v případě elektromotorů měl být učiněn závazným i předpis EHK OSN č. 85 o měření netto výkonu elektromotorů.
(6)
Úrovně normy Euro 4 a 5 jsou opatřeními, jejichž cílem je snížit emise částic a prekurzorů ozonu, jako jsou oxidy dusíku a uhlovodíky. Pro zlepšení kvality ovzduší a dosažení toho, aby výfukový systém, jemuž bylo uděleno schválení typu systému, splňoval mezní hodnoty znečištění, je třeba podstatně snížit emise uhlovodíků z vozidel kategorie L, což by nejen přímo výrazně snížilo u těchto vozidel neúměrně vysoké emise uhlovodíků z výfuku a emise uhlovodíků způsobené vypařováním, ale také by to pomohlo snížit v městských oblastech úrovně těkavých částic a možná i smogu.
(7)
Jedno z opatření proti nadměrným emisím uhlovodíků z vozidel kategorie L spočívá v omezení emisí způsobených vypařováním na hmotnostní limity uhlovodíků stanovené v příloze VI části C nařízení (EU) č. 168/2013. Za tímto účelem musí být při schvalování typu provedena zkouška typu IV, kterou se měří emise vozidla způsobené vypařováním. Jedním z požadavků zkoušky typu IV (Sealed House evaporative Emission Determination (SHED)) je, aby byla buď namontována rychle opotřebovaná nádobka s aktivním uhlím, nebo aby byl použit aditivní faktor zhoršení v případě, kdy je namontována nádobka s aktivním uhlím, která prošla záběhem. Zda je použití tohoto faktoru zhoršení jako alternativy k reprezentativní a rychle opotřebované nádobce s aktivním uhlím nákladově efektivní, bude prozkoumáno ve studii o dopadech na životní prostředí podle čl. 23 odst. 4 nařízení (EU) č. 168/2013. Prokáže-li výsledek studie, že tato metoda není nákladově efektivní, bude v dohledné době následovat návrh na zrušení této alternativy, který by měl platit od úrovně Euro 5 výše.
(8)
Aby mezi členskými státy nevznikaly žádné technické překážky obchodu a aby zákazníci a uživatelé dostávali objektivní a přesné informace, je zapotřebí standardizované metody měření energetické účinnosti vozidel (spotřeby paliva nebo energie, emisí oxidu uhličitého a rovněž akčního dosahu na elektřinu).
(9)
Metody měření výkonnosti pohonné jednotky, včetně maximální konstrukční rychlosti vozidla, maximálního točivého momentu a maximálního trvalého celkového výkonu vozidel kategorie L, mohou být v jednotlivých členských státech odlišné, což by mohlo být překážkou obchodu v rámci Unie. Proto je třeba vypracovat harmonizované požadavky na metody měření výkonnosti pohonné jednotky vozidel kategorie L s cílem umožnit schvalování vozidel, systémů, konstrukčních částí nebo samostatných technických celků, které mají být použity pro každý typ takového vozidla.
(10)
Požadavky na funkční bezpečnost nebo na vliv na životní prostředí vyžadují omezit možnosti neoprávněných úprav určitých typů vozidel kategorie L. Aby tato omezení nebránila majitelům vozidel v provádění údržby, měla by se týkat výhradně neoprávněných úprav, které významně škodlivým způsobem ovlivňují vliv vozidla na životní prostředí a výkonnost jeho pohonné jednotky a funkční bezpečnost. Jelikož škodlivé neoprávněné úpravy hnacího ústrojí vozidla mají dopad na vliv vozidla na životní prostředí i na jeho funkční bezpečnost, mělo by být na podrobné požadavky týkající se výkonnosti pohonné jednotky a systému omezování hluku stanovené v tomto nařízení odkazováno i pro účely prosazování ochrany proti neoprávněným úpravám hnacího ústrojí.
(11)
V příloze V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se odkazuje na osm druhů zkoušek pro posouzení vlivu na životní prostředí u vozidla kategorie L, které má být schváleno. Je vhodné stanovit v tomto aktu v přenesené pravomoci podrobné požadavky na zkoušky, jakož i změnit přílohu V část A nařízení (EU) č. 168/2013, a to tak, že u zkušebních limitů schválených Radou a Evropským parlamentem se uvedou odkazy na podrobné zkušební postupy a technické požadavky stanovené v tomto nařízení. Odkaz na podrobné zkušební postupy a požadavky stanovené v tomto nařízení by měl být vložen do přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 prostřednictvím změn stanovených v příloze XII tohoto nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tímto nařízením se zavádějí podrobné technické požadavky a zkušební postupy týkající se vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky u vozidel kategorie L a systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla v souladu s nařízením (EU) č. 168/2013 a stanoví seznam předpisů EHK OSN a jejich změny.
Článek 2
Definice
Použijí se definice nařízení (EU) č. 168/2013. Kromě toho se použijí tyto definice:
(1)
„fází 1 WMTC“ se rozumí celosvětově harmonizovaný zkušební cyklus pro motocykly stanovený v celosvětovém technickém předpisu EHK OSN č. 2 (4), který se od roku 2006 používá u typů motocyklů kategorie L3e jako cyklus zkoušek emisí typu I alternativní k evropskému jízdnímu cyklu;
(2)
„fází 2 WMTC“ se rozumí celosvětově harmonizovaný zkušební cyklus pro motocykly stanovený v pozměněném celosvětovém technickém předpisu EHK OSN č. 2 (5), který se používá jako povinný cyklus zkoušek emisí typu I při schvalování vozidel (pod)kategorií L3e, L4e, Ll5e-A a Ll7e-A splňujících normu Euro 4;
(3)
„fází 3 WMTC“ se rozumí revidovaný WMTC uvedený v příloze VI části A nařízení (EU) č. 168/2013, který odpovídá celosvětově harmonizovanému zkušebnímu cyklu pro motocykly stanovenému v pozměněném celosvětovém technickém předpisu EHK OSN č. 2 (6) a který je přizpůsoben pro vozidla s nízkou maximální konstrukční rychlostí a používá se jako povinný cyklus zkoušek emisí typu I při schvalování vozidel kategorie L splňujících normu Euro 5;
(4)
„maximální konstrukční rychlostí vozidla“ se rozumí maximální rychlost vozidla stanovená v souladu s článkem 15 tohoto nařízení;
(5)
„emisemi výfukových plynů“ se rozumí výfukové emise plynných znečišťujících látek a částic;
(6)
„filtrem částic“ se rozumí filtrovací zařízení namontované ve výfukovém systému vozidla za účelem snížení množství částic ve výfukových plynech;
(7)
„řádně udržovaným a užívaným“ se při výběru zkušebního vozidla rozumí, že dané zkušební vozidlo splňuje kritéria pro přijetí, pokud jde o dobrou úroveň údržby a běžné používání podle doporučení výrobce;
(8)
„požadavkem motoru na palivo“ se rozumí druh paliva běžně používaný pro daný motor:
a)
benzin (E5);
b)
zkapalněný zemní plyn (LPG);
c)
NG/biomethan (zemní plyn);
d)
benzin (E5), nebo LPG;
e)
benzin (E5), nebo NG/biomethan;
f)
motorová nafta (B5);
g)
směs etanolu (E85) a benzinu (E5) - flex fuel;
h)
směs bionafty a motorové nafty (B5) - flex fuel;
i)
vodík (H2) nebo směs (H2NG) NG/biomethanu a vodíku;
j)
benzin (E5), nebo vodík - bi-fuel;
(9)
„schválením typu s ohledem na vliv na životní prostředí“ se rozumí schválení typu, varianty nebo verze vozidla s ohledem na tyto podmínky:
a)
soulad s ustanoveními přílohy V částí A a B nařízení (EU) č. 168/2013;
b)
příslušnost k jedné rodině podle pohonu na základě kritérií stanovených v příloze XI;
(10)
„typem vozidla s ohledem na vliv na životní prostředí“ se rozumí soubor vozidel kategorie L, která se neliší v těchto hlediscích:
a)
ekvivalentní setrvačná hmotnost stanovená ve vztahu k referenční hmotnosti v souladu s dodatky 5, 7 nebo 8 přílohy II;
b)
vlastnosti pohonu podle přílohy XI týkající se rodiny podle pohonu;
(11)
„periodicky se regenerujícím systémem“ se rozumí zařízení k regulaci znečišťujících látek, jako např. katalyzátor, filtr částic nebo jakékoli jiné zařízení k regulaci znečišťujících látek, které potřebuje periodický regenerační proces v intervalech kratších než 4 000 km normálního provozu vozidla;
(12)
„vozidlem poháněným alternativním palivem“ se rozumí vozidlo určené k provozu s nejméně jedním typem paliva, které je buď plynné za atmosférické teploty a tlaku, nebo je z podstatné části získáváno z neminerálních olejů;
(13)
„vozidlem flex fuel H2NG“ se rozumí vozidlo flex fuel určené k provozu s různými směsmi vodíku a zemního plynu nebo biomethanu;
(14)
„kmenovým vozidlem“ se rozumí vozidlo, které je představitelem rodiny podle pohonu stanovené v příloze XI;
(15)
„typem zařízení k regulaci znečišťujících látek“ se rozumí kategorie zařízení k regulaci znečišťujících látek, která se používají k regulaci emisí znečišťujících látek a která se neliší ve svých zásadních vlastnostech týkajících se vlivu na životní prostředí a konstrukce;
(16)
„katalyzátorem“ se rozumí zařízení k regulaci emisí znečišťujících látek, které přeměňuje toxické vedlejší produkty spalování ve výfukových plynech motoru na méně toxické látky pomocí katalyzovaných chemických reakcí;
(17)
„typem katalyzátoru“ se rozumí kategorie katalyzátorů, které se neliší v těchto hlediscích:
a)
počet nasycených nosičů, struktura a materiál;
b)
druh katalytické činnosti (oxidační, třícestná, nebo jiný druh katalytické činnosti);
c)
objem, poměr čelního průřezu a délky nosiče;
d)
obsah katalytického materiálu;
e)
poměr katalytických materiálů;
f)
hustota kanálků;
g)
rozměry a tvar;
h)
tepelná ochrana;
i)
neoddělitelné sběrné výfukové potrubí, katalyzátor a tlumič hluku zabudované do výfukového systému vozidla nebo oddělitelné a vyměnitelné jednotky výfukového systému;
(18)
„referenční hmotností“ se rozumí hmotnost vozidla kategorie L v provozním stavu stanovená v souladu s článkem 5 nařízení (EU) č. 168/2013, zvýšená o hmotnost řidiče (75 kg) a případně o hmotnost pohonné baterie;
(19)
„poháněcí soustavou“ se rozumí část hnacího ústrojí následující za výstupem pohonné jednotky (pohonných jednotek), kterou případně tvoří spojky s měničem momentu, převodovka a její ovládání, buď hnací hřídel, nebo řemenový či řetězový převod, diferenciály, koncový převod a pneumatiky poháněných kol (rádius);
(20)
„systémem stop-start“ se rozumí automatické zastavení a nastartování pohonné jednotky za účelem omezení chodu motoru na volnoběžné otáčky, aby se tak u vozidla snížila spotřeba paliva a emise znečišťujících látek a CO2;
(21)
„softwarem hnacího ústrojí“ se rozumí soubor algoritmů týkajících se procesu zpracování dat v řídících jednotkách hnacího ústrojí, řídících jednotkách pohonu nebo řídících jednotkách poháněcí soustavy, který obsahuje uspořádanou posloupnost příkazů měnících stav těchto řídících jednotek;
(22)
„kalibrací hnacího ústrojí“ se rozumí použití konkrétního souboru datových map a parametrů, které používá software řídící jednotky k vyladění řízení jednotky (jednotek) hnacího ústrojí, pohonné jednotky (pohonných jednotek) nebo jednotky (jednotek) poháněcí soustavy;
(23)
„řídicí jednotkou hnacího ústrojí“ se rozumí kombinovaná řídící jednotka spalovacího motoru (motorů), elektrických trakčních motorů nebo systémů jednotky poháněcí soustavy včetně převodovky nebo spojky;
(24)
„řídicí jednotkou motoru“ se rozumí palubní počítač, který částečně nebo zcela řídí motor nebo motory vozidla;
(25)
„řídicí jednotkou poháněcí soustavy“ se rozumí palubní počítač, který částečně nebo zcela řídí poháněcí soustavu vozidla;
(26)
„čidlem“ se rozumí zařízení, které měří fyzikální veličinu nebo stav a přeměňuje je na elektrický signál, který slouží jako vstup do řídicí jednotky;
(27)
„aktuátorem“ se rozumí zařízení, které mění výstupní signál z řídicí jednotky na pohyb, teplo nebo jiný fyzikální stav za účelem ovládání hnacího ústrojí / motoru (motorů) nebo poháněcí soustavy;
(28)
„karburátorem“ se rozumí zařízení, které vytváří směs paliva a vzduchu, kterou lze spalovat ve spalovacím motoru;
(29)
„přepouštěcím kanálem“ se rozumí spojení mezi klikovou skříní a spalovací komorou dvoudobého motoru, kterým do spalovací komory vstupuje čerstvá směs vzduchu, paliva a mazacího oleje;
(30)
„systémem sání vzduchu“ se rozumí systém, který sestává z konstrukčních částí umožňujících vstup čerstvého vzduchu nebo směsi vzduchu a paliva do motoru, a zahrnuje případně vzduchový filtr, sací trubky, rezonátor (rezonátory), skříň škrticí klapky a sběrné sací potrubí motoru;
(31)
„turbodmychadlem“ se rozumí odstředivý kompresor, jehož pohonnou jednotku tvoří turbína poháněná výfukovými plyny a který zvyšuje množství vzduchu vstupujícího do spalovacího motoru, čímž zvyšuje výkonnost pohonné jednotky;
(32)
„přeplňovacím kompresorem“ se rozumí kompresor nasávaného vzduchu, který slouží k plnění spalovacího motoru pod tlakem, čímž zvyšuje výkonnost pohonné jednotky;
(33)
„palivovým článkem“ se rozumí zařízení, které přeměňuje chemickou energii z vodíku na elektrickou energii k pohonu vozidla;
(34)
„klikovou skříní“ se rozumějí prostory uvnitř nebo vně motoru, které jsou spojeny s olejovou vanou vnitřními nebo vnějšími kanály, kterými mohou unikat plyny a páry;
(35)
„zkouškou propustnosti“ se rozumí testování ztrát stěnami nekovové palivové nádrže a stabilizace materiálu nekovové palivové nádrže před zkouškou zásobníku paliva v souladu s přílohou II částí C č. 8 nařízení (EU) č. 168/2013;
(36)
„propouštěním“ se rozumí ztráty stěnami systémů uložení a rozvodu paliva, které se obecně zkouší zjišťováním úbytku hmotnosti;
(37)
„vypařováním“ se rozumí ztráty výdechem z palivové nádrže, ze systému rozvodu paliva nebo z jiných zdrojů, ze kterých unikají uhlovodíky do ovzduší;
(38)
„kilometrovým nájezdem“ se rozumí ujetí předem určené vzdálenosti reprezentativním zkušebním vozidlem nebo vozovým parkem reprezentativních zkušebních vozidel, jak je stanoveno v čl. 23 odst. 3 písm. a) nebo b) nařízení (EU) č. 168/2013 v souladu s požadavky na zkoušky uvedenými v příloze VI tohoto nařízení;
(39)
„elektrickým hnacím ústrojím“ se rozumí systém, který se skládá z jednoho nebo více zásobníků elektrické energie, jako jsou baterie, elektromechanické setrvačníky, superkondenzátory apod., jednoho nebo více elektrických konvertorů a jednoho nebo více elektrických strojů, které mění uskladněnou elektrickou energii na mechanickou energii dodávanou kolům k pohonu vozidla;
(40)
„akčním dosahem na elektřinu“ se rozumí vzdálenost, kterou mohou vozidla poháněná pouze elektrickým hnacím ústrojím nebo hybridním elektrickým hnacím ústrojím s externím nabíjením ujet na elektřinu z jedné plně nabité baterie nebo jiného zásobníku elektrické energie, přičemž vzdálenost se měří postupem uvedeným v dodatku 3.3 k příloze VII;
(41)
„akčním dosahem OVC“ se rozumí celková vzdálenost, kterou vozidlo ujede během úplné jízdní zkoušky s kombinovanými cykly, a to až do vyčerpání energie z baterie (nebo z jiného zásobníku elektrické energie) nabité z externího zdroje, přičemž vzdálenost se měří postupem popsaným v dodatku 3.3 k příloze VII;
(42)
„maximální třicetiminutovou rychlostí“ vozidla se rozumí maximální dosažitelná rychlost vozidla měřená během 30 minut jako výsledek třicetiminutového výkonu podle předpisu EHK OSN č. 85;
(43)
„schválením typu s ohledem na výkonnost pohonné jednotky“ se rozumí schválení typu, varianty nebo verze vozidla s ohledem na výkonnost pohonných jednotek, pokud jde o tyto podmínky:
(a)
maximální konstrukční rychlost (rychlosti) vozidla;
(b)
maximální trvalý jmenovitý točivý moment nebo maximální netto točivý moment;
(c)
maximální trvalý jmenovitý výkon nebo maximální netto výkon;
(d)
maximální celkový točivý moment a výkon v případě vozidla s hybridní technologií;
(44)
„typem pohonu“ se rozumí pohonné jednotky, jejichž vlastnosti se podstatně neliší z hlediska maximální konstrukční rychlosti vozidla, maximálního netto výkonu, maximálního trvalého jmenovitého výkonu a maximálního točivého momentu;
(45)
„netto výkonem“ se rozumí výkon dosažený na zkušebním stavu na konci klikového hřídele nebo rovnocenné konstrukční části pohonné jednotky při otáčkách naměřených výrobcem při schvalování typu, spolu s příslušenstvím uvedeným v tabulkách Ap2.1-1 nebo Ap2.2-1 dodatku 2 k příloze X, a s ohledem na účinnost převodovky, jestliže lze netto výkon měřit pouze s namontovanou převodovkou;
(46)
„maximálním netto výkonem“ se rozumí maximální netto výkon pohonných jednotek, které zahrnují jeden nebo více spalovacích motorů, a to při plném zatížení motoru;
(47)
„maximálním točivým momentem“ se rozumí maximální hodnota točivého momentu měřená při plném zatížení motoru;
(48)
„příslušenstvím“ se rozumějí všechny přístroje a zařízení uvedené v tabulce Ap2.1-1 nebo Ap2.2-1 v příloze X.
KAPITOLA II
POVINNOSTI VÝROBCE TÝKAJÍCÍ SE VLIVU VOZIDEL NA ŽIVOTNÍ PROSTŘEDÍ
Článek 3
Požadavky na montáž a na prokazování týkající se vlivu vozidel kategorie L na životní prostředí
1. Výrobce vybaví vozidla kategorie L takovými systémy, konstrukčními částmi a samostatnými technickými celky majícími dopad na vliv vozidla na životní prostředí, které jsou konstruovány, vyráběny a montovány takovým způsobem, aby vozidlo při běžném provozu a údržbě podle předpisů výrobce bylo v souladu s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy podle tohoto nařízení.
2. Výrobce prokáže prostřednictvím fyzické prokazovací zkoušky schvalovacímu orgánu, že vozidla kategorie L, která jsou dodávána na trh, zaregistrována nebo uvedena do provozu v Unii, jsou v souladu s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy týkajícími se vlivu těchto vozidel na životní prostředí, jež jsou stanoveny v článcích 5 až 15.
3. Pokud výrobce změní vlastnosti systému omezování emisí nebo výkonnost kterékoli z konstrukčních částí ovlivňujících emise poté, co byl daný typ vozidla schválený s ohledem na jeho vliv na životní prostředí uveden na trh, musí tuto skutečnost bez prodlení oznámit schvalovacímu orgánu. Výrobce musí schvalovacímu orgánu prokázat, že změněné vlastnosti systému omezování emisí nebo dané konstrukční části nemají za následek horší vliv na životní prostředí, než který byl prokázán při schválení typu.
4. Výrobce musí zajistit, aby náhradní díly a zařízení, které jsou dodány na trh nebo uvedeny do provozu v Unii, byly v souladu s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy týkajícími se vlivu vozidel na životní prostředí, jež jsou stanoveny v tomto nařízení. Schválené vozidlo kategorie L vybavené takovým náhradním dílem nebo zařízením musí splňovat stejné požadavky na zkoušky a mezní hodnoty výkonnosti jako vozidlo vybavené původním dílem nebo zařízením, které splňuje požadavky životnosti v rozsahu uvedeném v čl. 22 odst. 2 a článcích 23 a 24 nařízení (EU) č. 168/2013 včetně.
5. Výrobce musí zajistit, aby byly dodržovány postupy schvalování typu pro ověření shodnosti výroby, pokud jde o podrobné požadavky týkající se vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky stanovené v článku 33 nařízení (EU) č. 168/2013 a v jeho příloze II části C č. 3.
6. Výrobce předloží schvalovacímu orgánu popis přijatých opatření bránících neoprávněným úpravám systému řízení hnacího ústrojí včetně počítačů regulujících vliv na životní prostředí a výkonnost pohonné jednotky v souladu s přílohou II částí C č. 1 nařízení (EU) č. 168/2013.
7. V případě hybridních technologií nebo v případě vybavení systémem stop-start musí výrobce do vozidla nainstalovat „servisní režim“, jenž umožní nepřetržitý chod motoru spotřebovávajícího palivo pro účely zkoušky nebo kontroly vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky. Pokud provedení takové kontroly nebo zkoušky vyžaduje speciální postup, musí to být upřesněno v návodu na údržbu (nebo v rovnocenném dokumentu). Tento speciální postup nesmí vyžadovat použití jiného zvláštního zařízení, než jaké je ve výbavě vozidla.
Článek 4
Uplatňování předpisů EHK OSN
1. Na schvalování typu s ohledem na vliv na životní prostředí a na výkonnost pohonné jednotky se vztahují předpisy EHK OSN a jejich změny uvedené v příloze I tohoto nařízení.
2. Vozidla s maximální konstrukční rychlostí ≤ 25 km/h musí splňovat všechny příslušné požadavky předpisů EHK OSN vztahující se na vozidla s maximální konstrukční rychlostí 25 km/h.
3. Odkazy na vozidla kategorií L1, L2, L3, L4, L5, L6 a L7 v předpisech EHK OSN se rozumí odkazy na vozidla kategorií L1e, L2e, L3e, L4e, L5e, L6e a L7e (v tomto pořadí) podle tohoto nařízení včetně případných podkategorií.
Článek 5
Technické specifikace, požadavky a zkušební postupy týkající se vlivu vozidel kategorie L na životní prostředí
1. Zkušební postupy týkající se vlivu na životní prostředí a výkonnosti pohonné jednotky musí být provedeny v souladu se zkušebními požadavky stanovenými v tomto nařízení.
2. Zkušební postupy musí být provedeny nebo dosvědčeny schvalovacím orgánem, případně technickou zkušebnou, pokud je k tomu oprávněná schvalovacím orgánem. Výrobce vybere reprezentativní kmenové vozidlo, aby ke spokojenosti schvalovacího orgánu prokázal, že vozidla kategorie L splňují požadavky týkající se vlivu na životní prostředí, v souladu s požadavky přílohy XI.
3. Metody měření a výsledky zkoušek se oznámí schvalovacímu orgánu ve formátu zkušebního protokolu podle čl. 32 odst. 1 nařízení (EU) č. 168/2013.
4. Schválení typu s ohledem na vliv na životní prostředí, pokud jde o zkoušky typu I, II, III, IV, V, VII a VIII, se rozšíří na různé varianty a verze vozidla a typy a rodiny pohonu, jestliže parametry verze vozidla, pohonu nebo systému k regulaci znečišťujících látek stanovené v příloze XI jsou identické nebo se pohybují v mezích předepsané a deklarované tolerance, které jsou stanoveny v uvedené příloze.
5. V případě hybridních technologií nebo v případě vybavení systémem stop-start se zkoušky provádějí za chodu motoru spotřebovávajícího palivo, pokud tak zkušební postup stanoví.
Článek 6
Požadavky na zkoušku typu I: výfukové emise po studeném startu
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu I týkající se výfukových emisí po studeném startu podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou II tohoto nařízení.
Článek 7
Požadavky na zkoušku typu II: výfukové emise při (zvýšených) volnoběžných otáčkách a při volné akceleraci
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu II týkající se výfukových emisí při (zvýšených) volnoběžných otáčkách a při volné akceleraci podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou III tohoto nařízení.
Článek 8
Požadavky na zkoušku typu III: emise plynů z klikové skříně
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu III týkající se emisí plynů z klikové skříně podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou IV tohoto nařízení.
Článek 9
Požadavky na zkoušku typu IV: emise způsobené vypařováním
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu IV týkající se emisí způsobených vypařováním podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou V tohoto nařízení.
Článek 10
Požadavky na zkoušku typu V: životnost zařízení k regulaci znečišťujících látek
Zkušební postupy a požadavky na zkoušení životnosti zařízení k regulaci znečišťujících látek v rámci zkoušky typu V, uvedené příloze V části A nařízení (EU) č. 168/2013, se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VI tohoto nařízení.
Článek 11
Požadavky na zkoušku typu VII: emise CO2, spotřeba paliva, spotřeba elektrické energie nebo akční dosah na elektřinu
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu VII týkající se energetické účinnosti s ohledem na emise CO2, spotřebu paliva, spotřebu elektrické energie nebo akční dosah na elektřinu podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VII tohoto nařízení.
Článek 12
Požadavky na zkoušku typu VIII: environmentální zkoušky systému OBD
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu VIII týkající se environmentální části palubní diagnostiky (OBD) podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VIII tohoto nařízení.
Článek 13
Požadavky na zkoušku typu IX: hladina akustického tlaku
Zkušební postupy a požadavky platné pro zkoušku typu IX týkající se hladiny akustického tlaku podle přílohy V části A nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou IX tohoto nařízení.
KAPITOLA III
POVINNOSTI VÝROBCŮ TÝKAJÍCÍ SE VÝKONNOSTI POHONU VOZIDEL
Článek 14
Obecné povinnosti
1. Před dodáním vozidla kategorie L na trh musí výrobce schvalovacímu orgánu prokázat výkonnost pohonné jednotky typu vozidla kategorie L v souladu s požadavky stanovenými v tomto nařízení.
2. Při dodání vozidla kategorie L na trh nebo při jeho registraci nebo před jeho uvedením do provozu musí výrobce zajistit, aby výkonnost pohonné jednotky typu vozidla kategorie L nebyla vyšší než výkonnost pohonné jednotky, která byla oznámena schvalovacímu orgánu v dokumentaci podle článku 27 nařízení (EU) č. 168/2013.
3. Výkonnost pohonné jednotky vozidla, které bylo vybaveno náhradním systémem, konstrukční částí nebo samostatným technickým celkem, nesmí být vyšší než výkonnost pohonu vozidla, které je vybaveno původním systémem, konstrukční částí nebo samostatným technickým celkem.
Článek 15
Požadavky na výkonnost pohonu
Zkušební postupy a požadavky na výkonnost pohonné jednotky uvedené v příloze II části A č. 2 nařízení (EU) č. 168/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou X tohoto nařízení.
KAPITOLA IV
POVINNOSTI ČLENSKÝCH STÁTŮ
Článek 16
Schvalování typu vozidel kategorie L, jejich systémů, konstrukčních částí nebo samostatných technických celků
1. Pokud o to výrobce požádá, nesmějí vnitrostátní orgány odmítnout z důvodů týkajících se vlivu vozidla na životní prostředí udělit schválení typu s ohledem na vliv na životní prostředí a na výkonnost pohonné jednotky nebo vnitrostátní schválení nového typu vozidla nebo zakázat dodávání vozidla, systému, konstrukční části nebo samostatného technického celku na trh, jejich registraci nebo uvedení do provozu, pokud dotčené vozidlo splňuje ustanovení nařízení (EU) č. 168/2013 a podrobné zkušební požadavky stanovené v tomto nařízení.
2. S účinkem od dat stanovených v příloze IV nařízení (EU) č. 168/2013 musí vnitrostátní orgány v případě nových vozidel, která nesplňují úroveň Euro 4 stanovenou v příloze VI částech A1, B1, C1 a D a v příloze VII nařízení (EU) č. 168/2013 nebo úroveň Euro 5 stanovenou v příloze VI částech A2, B2, C2 a D a v příloze VII nařízení (EU) č. 168/2013, považovat prohlášení o shodě obsahující předchozí hodnoty environmentálních limitů za neplatná pro účely čl. 43 odst. 1 nařízení (EU) č. 168/2013 a z důvodů týkajících se emisí, spotřeby paliva nebo energie nebo příslušných požadavků na funkční bezpečnost nebo konstrukci vozidla zakáží dodávání takových vozidel na trh, jejich registraci nebo uvádění do provozu.
3. V případě použití ustanovení čl. 77 odst. 5 nařízení (EU) č. 168/2013 vnitrostátní orgány klasifikují schválený typ vozidla v souladu s přílohou I uvedeného nařízení.
Článek 17
Schválení typu náhradních zařízení k regulaci znečišťujících látek
1. Vnitrostátní orgány zakáží dodávání na trh nových náhradních zařízení k regulaci znečišťujících látek určených k montáži do vozidla nebo jejich montáž do vozidla, pokud nejsou typu, kterému bylo v souladu s čl. 23 odst. 10 nařízení (EU) č. 168/2013 a s tímto nařízením uděleno schválení typu s ohledem na vliv na životní prostředí a na výkonnost pohonné jednotky.
2. Vnitrostátní orgány mohou nadále udělovat rozšíření EU schválení typu podle článku 35 nařízení (EU) č. 168/2013 pro náhradní zařízení k regulaci znečišťujících látek, která jsou typu spadajícího do oblasti působnosti směrnice 2002/24/ES, a to za podmínek, které platily původně. Vnitrostátní orgány zakáží dodávání na trh takového typu náhradního zařízení k regulaci znečišťujících látek nebo jeho montáž do vozidla, pokud není typu, který byl schválen.
3. Typ náhradního zařízení k regulaci znečišťujících látek určený k montáži do vozidla, jenž byl schválen jako typ v souladu s tímto nařízením, se zkouší v souladu s dodatkem 10 k příloze II a s přílohou VI.
4. Originální náhradní zařízení k regulaci znečišťujících látek, která jsou typu, na nějž se vztahuje toto nařízení, a která jsou určena k montáži do vozidla, na které se vztahuje příslušný dokument o schválení typu celého vozidla, nemusí splňovat požadavky na zkoušky uvedené v dodatku 10 k příloze II, jestliže splňují požadavky bodu 4 uvedeného dodatku.
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 18
Změna přílohy V nařízení (EU) č. 168/2013
Část A přílohy V nařízení (EU) č. 168/2013 se mění v souladu s přílohou XII.
Článek 19
Vstup v platnost
1. Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. prosince 2013.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 134/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 16ης Δεκεμβρίου 2013
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις απαιτήσεις για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις μονάδας πρόωσης και για την τροποποίηση του παραρτήματος V
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 168/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2013 για την έγκριση και την εποπτεία της αγοράς δίκυκλων ή τρίκυκλων οχημάτων και τετράκυκλων (1), και ιδίως το άρθρο 18 παράγραφος 3, το άρθρο 23 παράγραφος 12, το άρθρο 24 παράγραφος 3 και το άρθρο 74 του εν λόγω κανονισμού,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο όρος «οχήματα της κατηγορίας L» καλύπτει ευρύ φάσμα ελαφρών τύπων οχημάτων με δύο, τρεις ή τέσσερις τροχούς, π.χ. μηχανοκίνητα ποδήλατα, δίκυκλα και τρίκυκλα μοτοποδήλατα, δίκυκλες και τρίκυκλες μοτοσικλέτες, μοτοσικλέτες με καλάθι (side-car) και ελαφρά τετράτροχα οχήματα (τετράκυκλα) όπως τετράτροχες μοτοσικλέτες (quad) για χρήση εντός δρόμου, μοτοσικλέτες παντός εδάφους και τετράτροχα μικροαυτοκίνητα (quadri-mobile).
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 168/2013 προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής των κανονισμών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) για τον σκοπό της έγκρισης τύπου ολόκληρου οχήματος της ΕΕ. Δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, η έγκριση τύπου σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΟΕΕ/ΗΕ που εφαρμόζονται σε υποχρεωτική βάση θεωρείται έγκριση τύπου ΕΕ.
(3)
Η υποχρεωτική εφαρμογή των κανονισμών της ΟΕΕ/ΗΕ συμβάλλει στην αποφυγή επικαλύψεων όσον αφορά όχι μόνο τις τεχνικές απαιτήσεις αλλά και την πιστοποίηση και τις διοικητικές διαδικασίες. Επιπλέον, η έγκριση τύπου που βασίζεται άμεσα σε διεθνώς συμφωνημένα πρότυπα θα μπορούσε να βελτιώσει την πρόσβαση στην αγορά τρίτων χωρών, ιδιαίτερα εκείνων που είναι συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με την υιοθέτηση ομοιόμορφων τεχνικών προδιαγραφών για τροχοφόρα οχήματα, εξοπλισμό και εξαρτήματα τα οποία δύνανται να τοποθετηθούν και/ή να χρησιμοποιηθούν σε τροχοφόρα οχήματα και τις συνθήκες για την αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων που χορηγούνται με βάση τις εν λόγω προδιαγραφές («αναθεωρημένη συμφωνία του 1958»), στην οποία η Ένωση προσχώρησε με την απόφαση 97/836/ΕΚ του Συμβουλίου (2), ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της Ένωσης. Ωστόσο, επί του παρόντος οι διαθέσιμοι κανονισμοί της ΟΕΕ/ΗΕ είναι είτε παρωχημένοι είτε ανύπαρκτοι και ως εκ τούτου επανεξετάζονται και αναβαθμίζονται με βάση την τεχνική πρόοδο.
(4)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 168/2013 προβλέπει την κατάργηση σειράς οδηγιών σχετικά με την έγκριση των οχημάτων της κατηγορίας L, των συστημάτων, μηχανικών μερών και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα οχήματα αυτά όσον αφορά τις απαιτήσεις για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις μονάδας πρόωσης. Για τους σκοπούς της έγκρισης τύπου ΕΕ, οι εν λόγω οδηγίες θα πρέπει πρώτα να αντικατασταθούν με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Μακροπρόθεσμα, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία επανεξέτασης σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών, θα είναι διαθέσιμοι αντίστοιχοι κανονισμοί της ΟΕΕ/ΗΕ, οπότε θα είναι δυνατή η αντικατάσταση του κειμένου του παρόντος κανονισμού με παραπομπή στους εν λόγω κανονισμούς της ΟΕΕ/ΗΕ.
(5)
Ειδικότερα, ο κανονισμός αριθ. 41 της ΟΕΕ/ΗΕ σχετικά με τις εκπομπές θορύβου των μοτοσικλετών κατηγορίας L3e και L4e επικαιροποιήθηκε το 2011 με βάση την τεχνική πρόοδο. Συνεπώς, ο κανονισμός αριθ. 41 της ΟΕΕ/ΗΕ θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτικός στο πλαίσιο της νομοθεσίας για την έγκριση τύπου ΕΕ και να αντικαταστήσει το παράρτημα III κεφάλαιο 9 της οδηγίας 97/24/ΕΚ (3) προκειμένου οι μοτοσικλέτες να συμμορφώνονται με μία μόνο δέσμη απαιτήσεων όσον αφορά τον θόρυβο των μοτοσικλετών, οι οποίες είναι παγκοσμίως αποδεκτές από τα συμβαλλόμενα μέρη της αναθεωρημένης συμφωνίας του 1958. Ο κανονισμός αριθ. 85 της ΟΕΕ/ΗΕ σχετικά με τη μέτρηση της καθαρής ισχύος των ηλεκτρικών κινητήρων θα πρέπει επίσης να καταστεί υποχρεωτικός με τον ίδιο στόχο, δηλ. την αμοιβαία αναγνώριση των απαιτήσεων σχετικά με τις επιδόσεις μονάδας πρόωσης των ηλεκτρικών κινητήρων από τα συμβαλλόμενα μέρη της αναθεωρημένης συμφωνίας του 1958.
(6)
Τα περιβαλλοντικά στάδια Euro 4 και Euro 5 αποτελούν μέτρα που έχουν σχεδιασθεί για τη μείωση των εκπομπών σωματιδίων και πρόδρομων ουσιών του όζοντος, όπως οξείδια του αζώτου και υδρογονάνθρακες. Είναι απαραίτητο να μειωθούν σημαντικά οι εκπομπές υδρογονάνθρακα των οχημάτων της κατηγορίας L με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και τη συμμόρφωση του συστήματος εξάτμισης για το οποίο χορηγείται έγκριση τύπου με τις οριακές τιμές για τη ρύπανση, ώστε όχι μόνο να μειωθούν άμεσα και δραστικά οι δυσανάλογα υψηλές εκπομπές υδρογονάνθρακα από τις απολήξεις εξαγωγής και οι εκπομπές λόγω εξάτμισης καυσίμου από τα εν λόγω οχήματα, αλλά και για να μειωθούν τα επίπεδα των πτητικών σωματιδίων στις αστικές περιοχές, και πιθανόν και ο καπνός.
(7)
Ένα από τα μέτρα κατά των υπερβολικών εκπομπών υδρογονάνθρακα από οχήματα της κατηγορίας L είναι ο περιορισμός των εκπομπών λόγω εξάτμισης καυσίμου στα όρια μάζας υδρογονανθράκων που ορίζονται στο παράρτημα VI(Γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013. Για τον σκοπό αυτό, κατά την έγκριση τύπου πρέπει να διενεργείται δοκιμή τύπου IV για τη μέτρηση των εκπομπών ενός οχήματος λόγω εξάτμισης καυσίμου. Μία από τις απαιτήσεις της δοκιμής τύπου IV για τον καθορισμό των εκπομπών λόγω εξάτμισης καυσίμου σε σφραγισμένο χώρο (SHED) είναι η τοποθέτηση είτε ενός ταχέως γηρασμένου φίλτρου ενεργού άνθρακα είτε εναλλακτικά η εφαρμογή συμπληρωματικού συντελεστή φθοράς κατά την τοποθέτηση ενός χρησιμοποιημένου φίλτρου ενεργού άνθρακα. Στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, θα διερευνηθεί κατά πόσον είναι οικονομικά αποδοτικό να διατηρηθεί αυτός ο συντελεστής φθοράς ως εναλλακτική δυνατότητα για την τοποθέτηση ενός αντιπροσωπευτικού και ταχέως γηρασμένου φίλτρου ενεργού άνθρακα. Αν από το αποτέλεσμα της μελέτης αποδειχθεί ότι η εν λόγω μέθοδος δεν είναι οικονομικά αποδοτική θα ακολουθήσει πρόταση, σε εύλογο χρονικό διάστημα, για τη διαγραφή της εναλλακτικής αυτής δυνατότητας και θα εφαρμόζεται μετά το στάδιο Euro 5.
(8)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα ανακύψουν τεχνικά εμπόδια στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και επίσης ότι οι πελάτες και οι χρήστες θα λαμβάνουν αντικειμενικές και ακριβείς πληροφορίες, είναι απαραίτητο να καταρτιστεί μια τυποποιημένη μέθοδος για τη μέτρηση της ενεργειακής απόδοσης των οχημάτων (κατανάλωση καυσίμου ή ενέργειας, εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα καθώς και ηλεκτρική αυτονομία).
(9)
Οι μέθοδοι μέτρησης των επιδόσεων μονάδας πρόωσης, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης σχεδιαστικής ταχύτητας του οχήματος, της μέγιστης ροπής και της μέγιστης συνεχούς συνολικής ισχύος των οχημάτων της κατηγορίας L, μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών και το γεγονός αυτό ενδέχεται να δυσχεραίνει τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να καταρτιστούν εναρμονισμένες απαιτήσεις για τις μεθόδους μέτρησης των επιδόσεων μονάδας πρόωσης των οχημάτων της κατηγορίας L ώστε να καθίσταται δυνατή η εφαρμογή της έγκρισης των οχημάτων, των συστημάτων, των μηχανικών μερών ή των χωριστών τεχνικών μονάδων για κάθε τύπο τέτοιου οχήματος.
(10)
Οι απαιτήσεις που αφορούν τη λειτουργική ασφάλεια και την περιβαλλοντική επίδοση προϋποθέτουν τη θέσπιση περιορισμών στις παρεμβάσεις παραποίησης ορισμένων τύπων οχημάτων της κατηγορίας L. Προκειμένου να μην εμποδίζεται η συντήρηση του οχήματος από τον ιδιοκτήτη του, οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να αφορούν αυστηρώς τις επεμβάσεις που τροποποιούν σημαντικά τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις μονάδας πρόωσης του οχήματος, καθώς και τη λειτουργική του ασφάλεια κατά τρόπο επιβλαβή. Δεδομένου ότι μια επιβλαβής παρέμβαση στο σύστημα ισχύος του οχήματος επηρεάζει τόσο τις περιβαλλοντικές επιδόσεις όσο και τις επιδόσεις που συνδέονται με τη λειτουργική ασφάλεια, οι λεπτομερείς απαιτήσεις σχετικά με τις επιδόσεις μονάδας πρόωσης και τη μείωση του θορύβου που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται επίσης ως αναφορά για την πρόληψη της παραποίησης του συστήματος ισχύος.
(11)
Το μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 αναφέρει τους 8 τύπους δοκιμών για την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του οχήματος κατηγορίας L προκειμένου να εγκριθεί. Κρίνεται σκόπιμο να καθοριστούν στην παρούσα κατ’ εξουσιοδότηση πράξη λεπτομερείς απαιτήσεις δοκιμής καθώς επίσης να τροποποιηθεί το παράρτημα V (A) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 μέσω της σύνδεσης των ορίων δοκιμής που έχουν συμφωνηθεί από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τις αναλυτικές διαδικασίες και τις τεχνικές απαιτήσεις δοκιμής που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό. Στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 θα πρέπει να προστεθεί παραπομπή στις αναλυτικές διαδικασίες και απαιτήσεις δοκιμής που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό μέσω των τροποποιήσεων που ορίζονται στο παράρτημα XII του παρόντος κανονισμού.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις λεπτομερείς τεχνικές απαιτήσεις και διαδικασίες δοκιμής σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης για την έγκριση των οχημάτων της κατηγορίας L και των συστημάτων, μηχανικών μερών και χωριστών τεχνικών μονάδων που προορίζονται για τα συγκεκριμένα οχήματα σύμφωνα με τον κανονισμό (EE) αριθ. 168/2013 και περιλαμβάνει κατάλογο κανονισμών της ΟΕΕ/ΗΕ και τροποποιήσεων αυτών.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Ισχύουν οι ορισμοί του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013. Επιπλέον, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
(1)
«WMTC στάδιο 1»: ο παγκοσμίως εναρμονισμένος κύκλος δοκιμών για μοτοσικλέτες, όπως καθορίζεται στον γενικό τεχνικό κανονισμό της ΟΕΕ/ΗΕ αριθ. 2 (4), ο οποίος χρησιμοποιείται ως εναλλακτικός κύκλος δοκιμών για τις εκπομπές τύπου I έναντι του ευρωπαϊκού κύκλου οδήγησης από το 2006 και εξής για τύπους μοτοσικλετών κατηγορίας L3e·
(2)
«WMTC στάδιο 2»: ο παγκοσμίως εναρμονισμένος κύκλος δοκιμών για μοτοσικλέτες, όπως καθορίζεται στον τροποποιημένο γενικό τεχνικό κανονισμό της ΟΕΕ/ΗΕ αριθ. 2 (5), ο οποίος χρησιμοποιείται ως υποχρεωτικός κύκλος δοκιμών για τις εκπομπές τύπου I στο πλαίσιο της έγκρισης συμμορφούμενων οχημάτων Euro 4 των (υπο)κατηγοριών L3e, L4e, L5e-A και L7e-A·
(3)
«WMTC στάδιο 3»: o αναθεωρημένος WMTC που αναφέρεται στο παράρτημα VI(A) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, ο οποίος ισοδυναμεί με τον παγκοσμίως εναρμονισμένο κύκλο δοκιμών για μοτοσικλέτες, όπως καθορίζεται στον τροποποιημένο γενικό τεχνικό κανονισμό της ΟΕΕ/ΗΕ αριθ. 2 (6), και έχει προσαρμοστεί για οχήματα με χαμηλή μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα οχήματος και ο οποίος χρησιμοποιείται ως υποχρεωτικός κύκλος δοκιμών για τις εκπομπές τύπου I στο πλαίσιο της έγκρισης συμμορφούμενων οχημάτων Euro 5 κατηγορίας L·
(4)
«μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα οχήματος»: η μέγιστη ταχύτητα του οχήματος που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 15 του παρόντος κανονισμού·
(5)
«εκπομπές καυσαερίων»: εκπομπές αερίων ρύπων και σωματιδιακής ύλης από την απόληξη του αγωγού εξαγωγής·
(6)
«φίλτρο σωματιδίων»: διάταξη φιλτραρίσματος ενσωματωμένη στο σύστημα εξάτμισης ενός οχήματος για τον περιορισμό της σωματιδιακής ύλης από τη ροή καυσαερίων·
(7)
«συντηρείται και χρησιμοποιείται σωστά» σημαίνει ότι κατά την επιλογή ενός οχήματος δοκιμής αυτό πληροί τα κριτήρια που καθορίζουν ένα καλό επίπεδο συντήρησης και κανονικής χρήσης σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή οχήματος για την αποδοχή ενός τέτοιου οχήματος δοκιμής·
(8)
«απαιτούμενο είδος καυσίμου για τον κινητήρα»: το είδος του καυσίμου που χρησιμοποιείται συνήθως για τον κινητήρα, δηλαδή:
α)
βενζίνη (E5)·
β)
υγραέριο (LPG)·
γ)
φυσικό αέριο/βιομεθάνιο·
δ)
είτε βενζίνη (E5) ή υγραέριο·
ε)
είτε βενζίνη (E5) ή φυσικό αέριο/βιομεθάνιο·
στ)
πετρέλαιο ντίζελ (B5)·
ζ)
μείγμα αιθανόλης (E85) και βενζίνης (E5) (ευέλικτο καύσιμο)·
η)
μείγμα βιοντίζελ και ντίζελ (Β5) (ευέλικτο καύσιμο)·
θ)
υδρογόνο (H2) ή μείγμα (H2NG) φυσικού αερίου/βιομεθανίου και υδρογόνου·
ι)
βενζίνη (E5) ή υδρογόνο (διπλό καύσιμο)·
(9)
«έγκριση τύπου για την περιβαλλοντική επίδοση ενός οχήματος»: η έγκριση τύπου ή παραλλαγής οχήματος σε σχέση με τους ακόλουθους όρους:
α)
συμμόρφωση με τα μέρη Α και Β του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013·
β)
υπαγωγή σε μία οικογένεια πρόωσης σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στο παράρτημα XI·
(10)
«τύπος οχήματος σε σχέση με την περιβαλλοντική επίδοση»: ομάδα οχημάτων κατηγορίας L που δεν διαφέρει στα εξής χαρακτηριστικά:
α)
την ισοδύναμη αδράνεια που προσδιορίζεται σε σχέση με τη μάζα αναφοράς, σύμφωνα με τα προσαρτήματα 5, 7 ή 8 του παραρτήματος II·
β)
τα χαρακτηριστικά πρόωσης που καθορίζονται στο παράρτημα XI σε σχέση με την οικογένεια πρόωσης·
(11)
«σύστημα περιοδικής αναγέννησης»: αντιρρυπαντική διάταξη ελέγχου, όπως καταλυτικός μετατροπέας, φίλτρο σωματιδίων ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη ελέγχου ρύπανσης που απαιτεί την εκτέλεση διαδικασίας περιοδικής αναγέννησης σε λιγότερο από 4.000 km κανονικής λειτουργίας του οχήματος·
(12)
«όχημα εναλλακτικού καυσίμου»: όχημα σχεδιασμένο να λειτουργεί τουλάχιστον με έναν τύπο καυσίμου το οποίο είτε είναι αέριο σε ατμοσφαιρική θερμοκρασία και πίεση είτε έχει παραχθεί κατά σημαντικό βαθμό από μη ορυκτά έλαια·
(13)
«όχημα ευέλικτου καυσίμου H2NG»: όχημα ευέλικτου καυσίμου σχεδιασμένο να κινείται με διαφορετικά μείγματα υδρογόνου και φυσικού αερίου ή βιομεθανίου·
(14)
«μητρικό όχημα»: όχημα αντιπροσωπευτικό μιας οικογένειας πρόωσης, όπως ορίζεται στο παράρτημα XI·
(15)
«τύπος διάταξης ελέγχου της ρύπανσης»: κατηγορία διατάξεων ελέγχου της ρύπανσης που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των εκπομπών ρύπων και οι οποίες δεν διαφέρουν ως προς την ουσιώδη περιβαλλοντική τους επίδοση και ως προς τα χαρακτηριστικά σχεδίασης·
(16)
«καταλυτικός μετατροπέας»: διάταξη ελέγχου της εκπομπής ρύπων που μετατρέπει τα τοξικά υποπροϊόντα της καύσης στην εξάτμιση ενός κινητήρα σε λιγότερο τοξικές ουσίες μέσω καταλυτικών χημικών αντιδράσεων·
(17)
«τύπος καταλυτικού μετατροπέα»: κατηγορία καταλυτικών μετατροπέων που δεν διαφέρουν όσον αφορά τα εξής:
α)
αριθμός των επενδεδυμένων υποστρωμάτων, δομή και υλικό·
β)
τύπος καταλυτικής δραστηριότητας (οξείδωση, τριοδική κατάλυση ή οποιοσδήποτε άλλο τύπος καταλυτικής δραστηριότητας)·
γ)
όγκος, αναλογία πρόσθιου μέρους και μήκους του υποστρώματος·
δ)
περιεχόμενο υλικού του καταλυτικού μετατροπέα·
ε)
αναλογία υλικών του καταλυτικού μετατροπέα·
στ)
πυκνότητα κυψελών καυσίμου·
ζ)
διαστάσεις και σχήμα·
η)
θερμική προστασία·
θ)
αδιάσπαστη πολλαπλή εξαγωγή, καταλυτικός μετατροπέας και τελική εξάτμιση ενσωματωμένη στο σύστημα εξάτμισης ενός οχήματος ή αδιάσπαστες μονάδες συστήματος εξάτμισης που μπορούν να αντικατασταθούν·
(18)
«μάζα αναφοράς»: μάζα του οχήματος της κατηγορίας L που βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας προς κυκλοφορία, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, στην οποία προστίθεται η μάζα του οδηγού (75 kg) καθώς και η μάζα της μπαταρίας πρόωσης, αν υπάρχει·
(19)
«σύστημα κίνησης»: το μέρος του συστήματος ισχύος κατάντη της μονάδας ή των μονάδων πρόωσης, το οποίο περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, τους συμπλέκτες του μετατροπέα ροπής, τη μετάδοση και τον έλεγχό της, είτε κινητήριο άξονα ή κινητήριο ιμάντα ή μετάδοση με αλυσίδες, τα διαφορικά, την τελική μετάδοση και τον κινητήριο τροχό (ακτίνα)·
(20)
«σύστημα ακινητοποίησης/εκκίνησης»: η αυτόματη στάση και εκκίνηση της μονάδας πρόωσης για να μειωθεί το ποσό της λειτουργίας χωρίς φορτίο (ρελαντί), μειώνοντας την κατανάλωση καυσίμου, τις εκπομπές ρύπων και CO2 του οχήματος·
(21)
«λογισμικό του συστήματος ισχύος»: σύνολο αλγορίθμων που αφορούν τη λειτουργία συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων σε μονάδες ελέγχου του συστήματος ισχύος, μονάδες ελέγχου της πρόωσης ή μονάδες ελέγχου του συστήματος κίνησης, και περιλαμβάνουν μια αλληλουχία εντολών που μεταβάλλουν την κατάσταση των μονάδων ελέγχου·
(22)
«βαθμονόμηση του συστήματος ισχύος»: η εφαρμογή συγκεκριμένου συνόλου χαρτών και παραμέτρων δεδομένων που χρησιμοποιούνται από το λογισμικό της μονάδας ελέγχου για τη ρύθμιση του συστήματος ισχύος, της μονάδας πρόωσης ή του συστήματος κίνησης του οχήματος·
(23)
«μονάδα ελέγχου του συστήματος ισχύος»: μικτή μονάδα ελέγχου ενός ή περισσοτέρων κινητήρων καύσης, ηλεκτρικών κινητήρων έλξης ή συστημάτων μονάδας κίνησης, συμπεριλαμβανομένης της μετάδοσης ή του συμπλέκτη·
(24)
«μονάδα ελέγχου κινητήρα»: ο ενσωματωμένος στο όχημα υπολογιστής που ελέγχει μερικώς ή πλήρως τον κινητήρα ή τους κινητήρες του οχήματος·
(25)
«μονάδα ελέγχου του συστήματος κίνησης»: ο ενσωματωμένος στο όχημα υπολογιστής που ελέγχει μερικώς ή πλήρως το σύστημα κίνησης του οχήματος·
(26)
«αισθητήρας»: ο μετατροπέας που μετρά μια φυσική ποσότητα ή κατάσταση και τη μετατρέπει σε ηλεκτρικό σήμα το οποίο εισάγεται στη μονάδα ελέγχου·
(27)
«ενεργοποιητής»: ο μετατροπέας ενός εξερχόμενου σήματος από μια μονάδα ελέγχου σε κίνηση, θερμότητα ή άλλη φυσική κατάσταση με στόχο τον έλεγχο του συστήματος ισχύος, του κινητήρα ή των κινητήρων ή του συστήματος κίνησης·
(28)
«εξαερωτήρας»: διάταξη που δημιουργεί μείγμα καυσίμου και αέρα το οποίο μπορεί να υποστεί καύση σε κινητήρα καύσης·
(29)
«δίαυλος σάρωσης»: συνδέει τον στροφαλοθάλαμο και τον θάλαμο καύσης ενός δίχρονου κινητήρα μέσω του οποίου το μείγμα καθαρού αέρα τροφοδοσίας, καυσίμου και λιπαντικού ελαίου εισέρχεται στον θάλαμο καύσης·
(30)
«σύστημα εισαγωγής αέρα»: σύστημα που αποτελείται από εξαρτήματα τα οποία επιτρέπουν την είσοδο του καθαρού αέρα τροφοδοσίας ή του μείγματος αέρα-καυσίμου στον κινητήρα και περιλαμβάνει, αν υπάρχουν, το φίλτρο αέρα, τους αγωγούς εισαγωγής αέρα, ένα ή περισσότερα φίλτρα αντήχησης, το σώμα της στραγγαλιστικής βαλβίδας και την πολλαπλή εισαγωγή ενός κινητήρα·
(31)
«στροβιλοσυμπιεστής»: φυγοκεντρικός συμπιεστής που λειτουργεί με έναν στρόβιλο αερίων εξαγωγής ο οποίος αυξάνει την ποσότητα του αέρα τροφοδοσίας στον κινητήρα καύσης βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτόν την απόδοση της μονάδας πρόωσης·
(32)
«υπερσυμπιεστής»: αεροσυμπιεστής που χρησιμοποιείται για την εισαγωγή πεπιεσμένου αέρα στον κινητήρα καύσης βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτόν την απόδοση της μονάδας πρόωσης·
(33)
«κυψέλη καυσίμου»: μετατροπέας χημικής ενέργειας από υδρογόνο σε ηλεκτρική ενέργεια για την πρόωση του οχήματος·
(34)
«στροφαλοθάλαμος»: οι χώροι, στο εσωτερικό ή εξωτερικά του κινητήρα, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με την ελαιολεκάνη (κάρτερ) μέσω εσωτερικών ή εξωτερικών αγωγών διά των οποίων διαφεύγουν τα αέρια και οι ατμοί·
(35)
«δοκιμή διαπερατότητας»: δοκιμή των απωλειών των τοιχωμάτων της μη μεταλλικής αποθήκης καυσίμων και προετοιμασία του μη μεταλλικού υλικού της αποθήκης καυσίμων πριν από τη δοκιμή της αποθήκης καυσίμων σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Γ8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013·
(36)
«διαπερατότητα»: οι απώλειες των τοιχωμάτων της αποθήκης καυσίμων και των συστημάτων μετάδοσης που δοκιμάζονται συνήθως με τον καθορισμό της απώλειας βάρους·
(37)
«εξάτμιση»: οι απώλειες λόγω αναπνευστικής εξάτμισης της αποθήκης καυσίμων, του συστήματος παροχής καυσίμου ή άλλων πηγών μέσω των οποίων οι υδρογονάνθρακες εξατμίζονται στην ατμόσφαιρα·
(38)
«συσσώρευση χιλιομέτρων»: αντιπροσωπευτικό όχημα δοκιμής ή στόλος από αντιπροσωπευτικά οχήματα δοκιμής που διανύουν μια προκαθορισμένη απόσταση, όπως ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 3 στοιχεία α) ή β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, σύμφωνα με τις απαιτήσεις δοκιμής του παραρτήματος VI του παρόντος κανονισμού·
(39)
«ηλεκτρικό σύστημα ισχύος»: το σύστημα που περιλαμβάνει μία ή περισσότερες διατάξεις αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, όπως συσσωρευτές, ηλεκτρομηχανικούς σφόνδυλους, υπερσυμπυκνωτές ή άλλες, μία ή περισσότερες διατάξεις μεταλλαγής ηλεκτρικής ισχύος και μία ή περισσότερες ηλεκτρικές συσκευές οι οποίες μετατρέπουν την αποθηκευμένη ενέργεια σε μηχανική ενέργεια που παρέχεται στους τροχούς για την πρόωση του οχήματος·
(40)
«ηλεκτρική αυτονομία»: η απόσταση την οποία τα οχήματα που κινούνται αποκλειστικά με ηλεκτρικό σύστημα ισχύος ή με υβριδικό ηλεκτρικό σύστημα ισχύος με εξωτερική ηλεκτρική φόρτιση (ΕΗΦ) μπορούν να διανύσουν με ηλεκτρική ενέργεια ενός πλήρως φορτισμένου συσσωρευτή ή άλλης συσκευής αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία υπολογίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο προσάρτημα 3.3 του παραρτήματος VII·
(41)
«αυτονομία ΕΗΦ»: η συνολική καλυπτόμενη απόσταση κατά τη διάρκεια λειτουργίας πλήρων συνδυασμένων κύκλων έως ότου να εξαντληθεί η ενέργεια που προσδίδεται από την εξωτερική φόρτιση του συσσωρευτή (ή άλλης διάταξης αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας), η οποία υπολογίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στο υποπροσάρτημα 3Γ του προσαρτήματος 3.3 του παραρτήματος VII·
(42)
«μέγιστη ταχύτητα τριάντα λεπτών» ενός οχήματος: η μέγιστη ταχύτητα οχήματος που μπορεί να επιτευχθεί σε διάρκεια 30 λεπτών ως αποτέλεσμα της λειτουργίας 30 λεπτών που ορίζεται στον κανονισμό του ΟΕΕ/ΗΕ αριθ. 85·
(43)
«έγκριση τύπου για την επίδοση της μονάδας πρόωσης» ενός οχήματος: η έγκριση τύπου, παραλλαγής ή έκδοσης οχήματος όσον αφορά τις επιδόσεις των μονάδων πρόωσης σε σχέση με τους ακόλουθους όρους:
α)
μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα ή ταχύτητες·
β)
μέγιστη συνεχής ονομαστική ροπή ή μέγιστη καθαρή ροπή·
γ)
μέγιστη συνεχής ονομαστική ισχύς ή μέγιστη καθαρή ισχύς·
δ)
μέγιστη συνολική ροπή και ισχύς σε περίπτωση υβριδικής εφαρμογής.
(44)
«τύπος πρόωσης»: οι μονάδες πρόωσης των οποίων τα χαρακτηριστικά δεν διαφέρουν σε κανένα ουσιώδες χαρακτηριστικό από πλευράς μέγιστης σχεδιαστικής ταχύτητας οχήματος, μέγιστης καθαρής ισχύος, μέγιστης συνεχούς ονομαστικής ισχύος και μέγιστης ροπής·
(45)
«καθαρή ισχύς»: η ισχύς που λαμβάνεται στον χώρο δοκιμών, στο άκρο του στροφαλοφόρου άξονα ή ισοδύναμου στοιχείου της μονάδας πρόωσης, στις ταχύτητες περιστροφής που μετρώνται από τον κατασκευαστή κατά την έγκριση τύπου, με συνδεδεμένα τα βοηθητικά εξαρτήματα που απαριθμούνται στους πίνακες Ap2.1-1 ή Ap2.2-1 του προσαρτήματος 2 του παραρτήματος X, και λαμβάνοντας υπόψη την απόδοση του κιβωτίου ταχυτήτων όπου η καθαρή ισχύς μπορεί να μετρηθεί μόνο με συνδεδεμένο κιβώτιο ταχυτήτων στη μονάδα πρόωσης·
(46)
«μέγιστη καθαρή ισχύς»: η μέγιστη καθαρή παραγόμενη ισχύς από μονάδες πρόωσης που περιλαμβάνουν έναν ή περισσότερους κινητήρες καύσης υπό πλήρες φορτίο κινητήρα·
(47)
«μέγιστη ροπή» η μέγιστη τιμή της μετρούμενης ροπής υπό πλήρες φορτίο του κινητήρα·
(48)
«εξαρτήματα»: οι συσκευές και διατάξεις που απαριθμούνται στον πίνακα Ap2.1-1 ή Ap2.2-1 του παραρτήματος X.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ
Άρθρο 3
Απαιτήσεις εγκατάστασης και επίδειξης που συνδέονται με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις οχημάτων της κατηγορίας L
1. Ο κατασκευαστής εξοπλίζει τα οχήματα της κατηγορίας L με συστήματα, μηχανικά μέρη και χωριστές τεχνικές μονάδες που επηρεάζουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις ενός οχήματος και τα οποία έχουν σχεδιαστεί, κατασκευαστεί και συναρμολογηθεί με τρόπο ώστε το όχημα, υπό κανονικές συνθήκες χρήσης και συντηρούμενο σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, να συμμορφώνεται με τις λεπτομερείς τεχνικές απαιτήσεις και τις διαδικασίες δοκιμής του παρόντος κανονισμού.
2. Ο κατασκευαστής αποδεικνύει με πραγματικές δοκιμές επίδειξης στην αρχή έγκρισης ότι τα οχήματα της κατηγορίας L που διατίθενται στην αγορά, ταξινομούνται ή τίθενται σε κυκλοφορία στην Ένωση συμμορφώνονται με τις λεπτομερείς τεχνικές απαιτήσεις και διαδικασίες δοκιμής που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις των εν λόγω οχημάτων και ορίζονται στα άρθρα 5 έως 15.
3. Αν ο κατασκευαστής τροποποιήσει τα χαρακτηριστικά του συστήματος μείωσης των εκπομπών ρύπων ή τις επιδόσεις οιουδήποτε μηχανικού μέρους που συνδέεται με τις εκπομπές ρύπων μετά τη διάθεση του εγκεκριμένου ως προς τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τύπου οχήματος στην αγορά, το γεγονός αυτό αναφέρεται αμελλητί από τον κατασκευαστή στην αρχή έγκρισης. Ο κατασκευαστής προσκομίζει στοιχεία στην αρχή έγκρισης τα οποία αποδεικνύουν ότι η αλλαγή στο σύστημα μείωσης εκπομπών ρύπου ή στα χαρακτηριστικά του μηχανικού μέρους δεν επιδεινώνει τις περιβαλλοντικές επιδόσεις σε σύγκριση με τις επιδόσεις που αποδείχθηκαν κατά την έγκριση τύπου.
4. Ο κατασκευαστής μεριμνά ώστε τα ανταλλακτικά και ο εξοπλισμός που διατίθενται στην αγορά ή τίθενται σε κυκλοφορία στην Ένωση να συμμορφώνονται με τις λεπτομερείς τεχνικές απαιτήσεις και τις διαδικασίες δοκιμής που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις των οχημάτων και αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό. Τα εγκριθέντα οχήματα της κατηγορίας L που διαθέτουν ανταλλακτικά ή εξοπλισμό συμμορφώνονται με τις ίδιες απαιτήσεις δοκιμής και τις ίδιες οριακές τιμές επίδοσης με τα οχήματα που διαθέτουν αυθεντικά μέρη ή εξοπλισμό εκπληρώνοντας τις απαιτήσεις αντοχής, μεταξύ άλλων και τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2, στο άρθρο 23 και στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013.
5. Ο κατασκευαστής μεριμνά ώστε οι διαδικασίες έγκρισης τύπου για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης της παραγωγής να ακολουθούνται σύμφωνα με τις λεπτομερείς απαιτήσεις για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης όπως προβλέπονται στο άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 και στο μέρος Γ3 του παραρτήματος II.
6. Ο κατασκευαστής υποβάλλει στην αρχή έγκρισης περιγραφή των μέτρων που λαμβάνονται για την αποτροπή παρεμβάσεων στο σύστημα διαχείρισης ισχύος, συμπεριλαμβανομένων των υπολογιστών που ελέγχουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης σύμφωνα με το μέρος Γ1 του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013.
7. Για τις υβριδικές εφαρμογές ή τις εφαρμογές που διαθέτουν σύστημα ακινητοποίησης/εκκίνησης, ο κατασκευαστής εγκαθιστά στο όχημα λειτουργία σε «κατάσταση ετοιμότητας» που επιτρέπει τη συνεχή λειτουργία του κινητήρα κατανάλωσης καυσίμου, με την επιφύλαξη της δοκιμής ή επιθεώρησης των περιβαλλοντικών επιδόσεων και των επιδόσεων της μονάδας πρόωσης. Στις περιπτώσεις όπου για την εν λόγω επιθεώρηση ή δοκιμή απαιτείται ειδική διαδικασία, οι σχετικές λεπτομέρειες αναφέρονται στο βιβλίο συντήρησης (ή σε ισοδύναμο μέσο). Για την ειδική αυτή διαδικασία δεν απαιτείται η χρήση ειδικού εξοπλισμού πέραν αυτού που φέρει εξαρχής το όχημα.
Άρθρο 4
Εφαρμογή των κανονισμών ΟΕΕ/ΗΕ
1. Οι κανονισμοί ΟΕΕ/ΗΕ και οι τροποποιήσεις αυτών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού ισχύουν για την έγκριση τύπου σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης.
2. Τα οχήματα με μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα ≤ 25 km/h πληρούν όλες τις σχετικές απαιτήσεις των κανονισμών OEE/ΗΕ που ισχύουν για τα οχήματα με μέγιστη σχεδιαστική ταχύτητα άνω των 25 km/h.
3. Οι αναφορές στις κατηγορίες οχημάτων L1, L2, L3, L4, L5, L6 και L7 στους κανονισμούς ΟΕΕ/ΗΕ νοούνται ως αναφορές στις κατηγορίες οχημάτων L1e, L2e, L3e, L4e, L5e, L6e και L7e αντίστοιχα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων τυχόν υποκατηγοριών.
Άρθρο 5
Τεχνικές προδιαγραφές, απαιτήσεις και διαδικασίες δοκιμής σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις οχημάτων της κατηγορίας L
1. Οι διαδικασίες δοκιμής σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης διενεργούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις δοκιμής που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Οι διαδικασίες δοκιμής εκτελούνται ή πραγματοποιούνται παρουσία της αρχής έγκρισης ή, κατόπιν εξουσιοδότησης εκ μέρους της αρχής έγκρισης, από την τεχνική υπηρεσία. Ο κατασκευαστής επιλέγει ένα αντιπροσωπευτικό μητρικό όχημα για να αποδείξει ότι οι περιβαλλοντικές επιδόσεις των οχημάτων της κατηγορίας L προς ικανοποίηση της αρχής έγκρισης συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του παραρτήματος XI.
3. Οι μέθοδοι μέτρησης και τα αποτελέσματα της δοκιμής διαβιβάζονται στην αρχή έγκρισης με τη μορφή της έκθεσης δοκιμής που θεσπίζεται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013.
4. Οι εγκρίσεις τύπου για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις όσον αφορά τους τύπους δοκιμής I, II, III, IV, V, VII και VIII εκτείνονται σε διάφορες παραλλαγές, εκδόσεις, τύπους και οικογένειες πρόωσης οχημάτων, υπό τον όρο ότι οι παράμετροι της έκδοσης, της πρόωσης ή του συστήματος ελέγχου ρύπανσης του οχήματος που ορίζονται στο παράρτημα XI είναι κοινές ή παραμένουν εντός των προδιαγεγραμμένων και δηλωμένων στο εν λόγω παράρτημα ανοχών.
5. Οι υβριδικές εφαρμογές ή οι εφαρμογές που διαθέτουν σύστημα ακινητοποίησης/εκκίνησης υποβάλλονται σε δοκιμή με τον κινητήρα κατανάλωσης καυσίμου σε λειτουργία εφόσον αυτό διευκρινίζεται στη διαδικασία δοκιμής.
Άρθρο 6
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου Ι: εκπομπές της απόληξης της εξαγωγής ύστερα από κρύα εκκίνηση
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου Ι σχετικά με τις εκπομπές της απόληξης εξαγωγής ύστερα από κρύα εκκίνηση, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 7
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου ΙΙ: εκπομπές της απόληξης εξαγωγής σε (αυξημένη) ταχύτητα ρελαντί και σε ελεύθερη επιτάχυνση
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου ΙΙ σχετικά με τις εκπομπές της απόληξης εξαγωγής σε (αυξημένη) ταχύτητα ρελαντί και σε ελεύθερη επιτάχυνση, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα III του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου III: εκπομπές αερίων από τον στροφαλοθάλαμο
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου ΙΙΙ σχετικά με τις εκπομπές αερίων από τον στροφαλοθάλαμο, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 9
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου IV: εκπομπές λόγω εξάτμισης καυσίμου
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου ΙV σχετικά με τις εκπομπές λόγω εξάτμισης καυσίμου, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 10
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου V: διάρκεια ζωής των διατάξεων ελέγχου της ρύπανσης
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου V σχετικά με τη διάρκεια ζωής των διατάξεων ελέγχου της ρύπανσης, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα VΙ του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 11
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου VII: εκπομπές CO2, κατανάλωση καυσίμου, κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ή ηλεκτρική αυτονομία
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου VII για την ενεργειακή απόδοση όσον αφορά τις εκπομπές CO2, την κατανάλωση καυσίμου, την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ή την ηλεκτρική αυτονομία, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 12
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου VIII: περιβαλλοντικές δοκιμές του διαγνωστικού συστήματος οχήματος (OBD)
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου VIII σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του διαγνωστικού συστήματος οχήματος (OBD), όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα VIII του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 13
Απαιτήσεις για τη δοκιμή τύπου IX: ηχοστάθμη
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις που εφαρμόζονται για τη δοκιμή τύπου ΙΧ σε σχέση με την ηχοστάθμη, όπως αναφέρονται στο μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΧ του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ
Άρθρο 14
Γενικές υποχρεώσεις
1. Πριν από τη διάθεση στην αγορά ενός οχήματος κατηγορίας L, ο κατασκευαστής αποδεικνύει τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης του τύπου οχήματος κατηγορίας L στην αρχή έγκρισης σύμφωνα με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Όταν ένα όχημα της κατηγορίας L διατίθεται στην αγορά ή ταξινομείται ή πριν από την κυκλοφορία του, ο κατασκευαστής μεριμνά ώστε οι επιδόσεις της μονάδας πρόωσης του τύπου οχήματος της κατηγορίας L να μην υπερβαίνουν τις επιδόσεις που έχουν διαβιβαστεί στην αρχή έγκρισης και περιλαμβάνονται στον φάκελο πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013.
3. Οι επιδόσεις της μονάδας πρόωσης ενός οχήματος που διαθέτει σύστημα, μηχανικό μέρος ή χωριστή τεχνική μονάδα αντικατάστασης δεν υπερβαίνουν τις επιδόσεις οχήματος που διαθέτει γνήσια συστήματα και μηχανικά μέρη ή γνήσιες χωριστές τεχνικές μονάδες.
Άρθρο 15
Απαιτήσεις για τις επιδόσεις πρόωσης
Οι διαδικασίες δοκιμών και οι απαιτήσεις σχετικά με τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης που αναφέρονται στο μέρος Α2 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 διενεργούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με το παράρτημα X του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
Άρθρο 16
Έγκριση τύπου των οχημάτων της κατηγορίας L, των συστημάτων, μηχανικών μερών ή χωριστών τεχνικών μονάδων τους
1. Οι εθνικές αρχές δεν αρνούνται σε κατασκευαστή που υποβάλλει σχετική αίτηση, για λόγους που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις ενός οχήματος, τη χορήγηση έγκρισης τύπου για περιβαλλοντικές επιδόσεις και επιδόσεις της μονάδας πρόωσης ή τη χορήγηση εθνικής έγκρισης για ένα νέο τύπο οχήματος, ή δεν απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά, την ταξινόμηση ή τη θέση σε κυκλοφορία ενός οχήματος, συστήματος, μηχανικού μέρους ή χωριστής τεχνικής μονάδας, όταν το οικείο όχημα συμμορφώνεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 168/2013 και με τις λεπτομερείς απαιτήσεις δοκιμής που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Με ισχύ από τις ημερομηνίες που προβλέπονται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, οι εθνικές αρχές, στην περίπτωση νέων οχημάτων που δεν συμμορφώνονται με το περιβαλλοντικό στάδιο Euro 4 που ορίζεται στα μέρη Α1, Β1, Γ1 και Δ του παραρτήματος VI και του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 ή με το περιβαλλοντικό στάδιο Euro 5 που ορίζεται στα μέρη Α2, Β2, Γ2 και Δ του παραρτήματος VI και του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, θεωρούν ότι τα πιστοποιητικά συμμόρφωσης που περιλαμβάνουν προγενέστερες περιβαλλοντικές οριακές τιμές δεν είναι πλέον έγκυρα για τους σκοπούς του άρθρου 43 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 και, για λόγους που συνδέονται με τις εκπομπές, την κατανάλωση καυσίμου ή ενέργειας ή τις ισχύουσες απαιτήσεις λειτουργικής ασφάλειας ή κατασκευής του οχήματος, απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά, την ταξινόμηση ή τη θέση σε κυκλοφορία των εν λόγω οχημάτων.
3. Κατά την εφαρμογή του άρθρου 77 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013, οι εθνικές αρχές ταξινομούν τον εγκεκριμένο τύπο οχήματος σύμφωνα με το παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 17
Έγκριση τύπου διατάξεων αντικατάστασης για τον έλεγχο της ρύπανσης
1. Οι εθνικές αρχές απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά ή την εγκατάσταση σε όχημα νέων διατάξεων αντικατάστασης για τον έλεγχο της ρύπανσης οι οποίες προορίζονται για οχήματα που έχουν εγκριθεί βάσει του παρόντος κανονισμού, αν οι διατάξεις αυτές δεν ανήκουν σε τύπο για τον οποίον έχει χορηγηθεί έγκριση τύπου σε σχέση με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και τις επιδόσεις της μονάδας πρόωσης σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 και σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
2. Οι εθνικές αρχές μπορούν να συνεχίσουν να χορηγούν παρατάσεις σε εγκρίσεις τύπου ΕΕ που αναφέρονται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 για διατάξεις αντικατάστασης για τον έλεγχο της ρύπανσης που ανήκουν σε τύπο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2002/24/ΕΚ σύμφωνα με τους αρχικά προβλεπόμενους όρους. Οι εθνικές αρχές απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά ή την εγκατάσταση σε όχημα τέτοιων διατάξεων αντικατάστασης για τον έλεγχο της ρύπανσης, εκτός και αν ανήκουν σε τύπο για τον οποίον έχει χορηγηθεί αντίστοιχη έγκριση.
3. Ο τύπος μιας διάταξης αντικατάστασης για τον έλεγχο της ρύπανσης που πρόκειται να τοποθετηθεί σε εγκεκριμένο τύπο οχήματος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό υποβάλλεται σε δοκιμή σύμφωνα με το προσάρτημα 10 του παραρτήματος ΙΙ και σύμφωνα με το παράρτημα VΙ.
4. Οι διατάξεις για τον έλεγχο της ρύπανσης που αντικαθιστούν τον αρχικό εξοπλισμό, οι οποίες ανήκουν σε τύπο που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό και οι οποίες πρόκειται να τοποθετηθούν σε όχημα στο οποίο αναφέρεται το σχετικό έγγραφο έγκρισης τύπου ολόκληρου οχήματος, δεν είναι αναγκαίο να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις δοκιμής του προσαρτήματος 10 του παραρτήματος ΙΙ υπό τον όρο ότι πληρούν τις απαιτήσεις του σημείου 4 του εν λόγω προσαρτήματος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 18
Τροποποίηση του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013
Το μέρος Α του παραρτήματος V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 168/2013 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα XII.
Άρθρο 19
Έναρξη ισχύος
1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2013.