NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 906/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, pokud jde o výdaje na veřejnou intervenci
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (1), a zejména na čl. 20 odst. 2 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 mají být intervenční opatření pro regulaci zemědělských trhů financována Unií za podmínek stanovených právními předpisy v odvětví zemědělství. Pokud jde o opatření týkající se veřejné intervence, určuje se částka, kterou má Unie financovat, ročními účetními závěrkami sestavenými platebními agenturami.
(2)
Výdaje na veřejnou intervenci se mohou do značné míry lišit. Je tedy nezbytné upřesnit pro každou kategorii operací, jaké výdaje jsou způsobilé k financování Unií, a zejména za jakých podmínek je lze uhradit. Pro tento účel je třeba stanovit podmínky způsobilosti a metody výpočtu těchto výdajů. Dále je třeba stanovit, zda se tyto výdaje mají zaúčtovat na základě údajů skutečně zaznamenaných platebními agenturami, nebo na základě paušálních částek stanovených Komisí.
(3)
Aby mohly členské státy, jejichž měnou není euro, provádět za harmonizovaných podmínek konsolidaci svých výdajů a svých nákladů v národní měně i v eurech, je třeba stanovit podmínky, za kterých se operace týkající se veřejného skladování zapíší do jejich účtů, a jaký směnný kurz se má použít.
(4)
Ocenění operací týkajících se veřejného skladování závisí rovněž na povaze operací a na platných právních předpisech z jednotlivých odvětví zemědělství. Napříště je proto třeba vymezit obecné pravidlo, kterým se stanoví, že hodnota nákupů a prodejů se rovná součtu plateb a příjmů, které byly nebo mají být realizovány u hmotných operací, a zvláštní pravidla nebo zvláštní případy, které je třeba vzít v úvahu.
(5)
Opatření tohoto nařízení nahrazují příslušná ustanovení uvedená v nařízení Komise (ES) č. 884/2006 (2), které bylo zrušeno nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podmínky a pravidla pro financování výdajů na intervenční opatření související s veřejným skladováním z Evropského zemědělského záručního fondu (dále jen „EZZF“).
Článek 2
Intervenční opatření v podobě veřejného skladování
Intervenční opatření v podobě veřejného skladování mohou zahrnovat operace v souvislosti s nákupem, skladováním, dopravou a přemísťováním zásob, jakož i prodejem a jinou distribucí zemědělských produktů za podmínek stanovených platnými právními předpisy v odvětví zemědělství a tímto nařízením.
Článek 3
Financování intervenčních výdajů vzniklých v rámci operací veřejného skladování
1. V rámci operací veřejného skladování podle článku 2 financuje EZZF z titulu intervence, pokud odpovídající výdaje nebyly jiným způsobem stanoveny právními předpisy z jednotlivých odvětví zemědělství, tyto výdaje:
a)
finanční náklady na finanční prostředky mobilizované členskými státy pro nákup produktů podle metod výpočtu stanovených v příloze I;
b)
výdaje na hmotné operace související s nákupem, prodejem nebo s jakýmkoli jiným přechodem vlastnictví k produktům (uskladnění, skladování a vyskladnění produktů v rámci veřejného skladování) podle přílohy II na základě paušálních částek jednotných pro celou Unii a vypočítaných metodami uvedenými v příloze III;
c)
výdaje na hmotné operace, které nejsou nutně spojeny s nákupem, prodejem nebo jakýmkoli jiným přechodem vlastnictví k produktům na základě paušálních nebo nepaušálních částek podle ustanovení stanovených Komisí v rámci právních předpisů v odvětví zemědělství týkajících se těchto produktů a v příloze IV;
d)
výdaje na přepravu na území členského státu nebo mimo jeho území nebo na vývoz na základě paušálních nebo nepaušálních částek; tyto výdaje je třeba schválit v souladu s postupem uvedeným v čl. 229 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1308/2013 (4);
e)
snížení hodnoty skladovaných produktů podle metod výpočtu stanovených v příloze V;
f)
rozdíly (zisky a ztráty) mezi účetní hodnotou a distribuční cenou produktů nebo rozdíly vyplývající z jiných činitelů.
2. Aniž jsou dotčena zvláštní pravidla a rozhodné činitele stanovené v přílohách tohoto nařízení nebo v zemědělských právních předpisech, pro členské státy, jejichž měnou není euro, platí, že výdaje podle odst. 1 písm. b) a c) tohoto článku, které se vypočítají na základě částek stanovených v eurech, a výdaje nebo příjmy uskutečněné v národní měně podle tohoto nařízení se převádějí na národní měnu nebo na euro na základě posledního směnného kurzu stanoveného Evropskou centrální bankou před účetním obdobím, během něhož se operace zapisují na účty platební agentury.
Pro účely tohoto nařízení se účetním obdobím rozumí období uvedené v čl. 3 odst. 3 písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014.
Článek 4
Ocenění operací týkajících se veřejného skladování
1. Hodnota nákupů a prodejů se rovná součtu plateb nebo příjmů, které byly nebo mají být realizovány u hmotných operací, s výjimkou případů, kdy se použijí zvláštní ustanovení uvedená v tomto článku, a s výhradou ustanovení v:
a)
příloze VI, pokud jde o chybějící množství;
b)
příloze VII, pokud jde o produkty znehodnocené nebo zničené;
c)
příloze VIII, pokud jde o uskladněné produkty, u nichž bylo zamítnuto převzetí.
2. Určení hodnoty nákupů se provádí pro uskladňovaná množství produktů uskladněná na základě ceny v rámci veřejné intervence s přihlédnutím k navýšením, bonifikacím, slevám, procentním podílům a koeficientům, které se mají použít na ceny v rámci veřejné intervence při nákupu produktu v souladu s kritérii vymezenými právními předpisy v odvětví zemědělství.
V případech a situacích uvedených v příloze VI a v bodě 2 písm. a) a c) přílohy VII se však k navýšením, bonifikacím, slevám, procentním podílům a koeficientům nepřihlíží.
Hodnota produktů znehodnocených nebo zničených buď v důsledku přírodních katastrof, nebo příliš dlouhého skladování, jak je uvedeno v bodě 2 přílohy VII tohoto nařízení, se určí prováděcím aktem Komise. Tento akt se přijme v souladu s přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013.
3. Aniž je dotčena příloha V, hodnota produktů zpřístupněných a financovaných z Fondu evropské pomoci nejchudším osobám je cena v rámci veřejné intervence platná 1. října každého roku. Pro členské státy, jejichž měnou není euro, se účetní hodnota intervenčních produktů převádí na národní měnu pomocí směnného kurzu platného 1. října uvedeného roku.
Pokud se intervenční produkty převádí z jednoho členského státu do druhého, dodavatelský členský stát zaznamená doručený produkt v účtech jako nulovou položku a členský stát určení jej zaznamená jako příjem v měsíci odeslání, přičemž použije cenu vypočítanou v souladu s prvním pododstavcem.
4. Náklady placené nebo účtované při nákupu produktů za hmotné operace uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. c) v souladu s právními předpisy Unie se zanášejí na účet jako výdaje nebo příjmy vztahující se k technickým nákladům, a to odděleně od nákupní ceny.
5. Na finančních účtech uvedených v čl. 3 odst. 3 písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 se množství produktů, která se nacházejí na skladě na konci účetního období a která se mají převést do následujícího účetního období, ocení průměrnou účetní hodnotou (převodní cenou), která se určí v měsíčním účetnictví z posledního měsíce účetního období.
6. Uskladněná množství, u kterých se ukáže, že nesplňují podmínky pro skladování, se v okamžiku vyskladnění zaúčtují jako prodaná za cenu, za kterou byla nakoupena.
Pokud však jsou v okamžiku fyzického vyskladnění produktu splněny podmínky pro uplatnění písm. b) přílohy VI, vyskladnění zboží se předem zkonzultuje s Komisí.
7. Jestliže účet vykazuje kreditní zůstatek, odečte se tento od výdajů běžného účetního období.
8. Jestliže po prvním dni v měsíci nastane změna v paušálních částkách, platebních lhůtách, úrokových sazbách či v jiných činitelích používaných pro výpočet, nové činitele se pro hmotné operace použijí od následujícího měsíce.
Článek 5
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 906/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (EE) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις δαπάνες για τη δημόσια παρέμβαση
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 20 παράγραφοι 2 και 3.
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η χρηματοδότηση των μέτρων παρέμβασης που αποσκοπούν στη ρύθμιση των γεωργικών αγορών, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εξασφαλίζεται από την Ένωση υπό τους όρους που καθορίζονται από τη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα. Όσον αφορά τα μέτρα δημόσιας παρέμβασης, το χρηματοδοτούμενο ποσό από την Ένωση καθορίζεται από τους ετήσιους λογαριασμούς που τηρούν οι οργανισμοί πληρωμών.
(2)
Οι δαπάνες για τη δημόσια παρέμβαση είναι δυνατόν να διαφέρουν σημαντικά. Είναι συνεπώς αναγκαίο να διευκρινιστεί, για κάθε κατηγορία πράξεων, ποιες δαπάνες είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση, και ιδίως υπό ποίους όρους μπορούν να καλύπτονται οι δαπάνες αυτές. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να καθοριστούν οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας και οι μέθοδοι υπολογισμού των επιλέξιμων δαπανών. Είναι ιδίως σκόπιμο να διευκρινιστεί περαιτέρω σε ποιες περιπτώσεις οι δαπάνες αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη με βάση τα στοιχεία που όντως διαπιστώνονται από τους οργανισμούς πληρωμών ή σε κατ’ αποκοπή βάσεις, προσδιοριζόμενες από την Επιτροπή.
(3)
Για να μπορούν τα κράτη μέλη των οποίων το νόμισμα δεν είναι το ευρώ να πραγματοποιούν ενοποίηση των δαπανών και των εξόδων τους σε εθνικό νόμισμα και σε ευρώ, με εναρμονισμένο τρόπο, είναι αναγκαίο να προβλεφθούν οι όροι υπό τους οποίους καταχωρίζονται στους λογαριασμούς τους οι πράξεις δημόσιας αποθεματοποίησης, όπως και η εφαρμοστέα τιμή συναλλάγματος.
(4)
H αποτίμηση των ενεργειών που αφορούν τη δημόσια αποθεματοποίηση εξαρτάται επίσης από τη φύση των εν λόγω ενεργειών και από την εφαρμοστέα γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα. Είναι συνεπώς σκόπιμο να θεσπιστεί ένας γενικός κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η αξία των αγορών και των πωλήσεων ισούται με το άθροισμα των πληρωμών και των εισπράξεων που έχουν πραγματοποιηθεί ή πρόκειται να πραγματοποιηθούν για τις υλικές ενέργειες, όπως και να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες και ιδιαίτερες περιπτώσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
(5)
Τα μέτρα του παρόντος κανονισμού αντικαθιστούν τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 884/2006 της Επιτροπής (2), ο οποίος καταργήθηκε με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 907/2014 της Επιτροπής (3),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους όρους και κανόνες που εφαρμόζονται στη χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) των δαπανών σχετικά με τα μέτρα παρέμβασης που αφορούν τη δημόσια αποθεματοποίηση.
Άρθρο 2
Μέτρα παρέμβασης υπό τη μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης
Τα μέτρα παρέμβασης υπό μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης μπορούν να περιλαμβάνουν τις πράξεις αγοράς, αποθεματοποίησης, μεταφοράς και μεταβίβασης των αποθεμάτων, καθώς και τις πωλήσεις και τους άλλους τρόπους διάθεσης γεωργικών προϊόντων υπό τους όρους που προβλέπονται στην ισχύουσα γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα και στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 3
Χρηματοδότηση των δαπανών παρέμβασης που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των ενεργειών δημόσιας αποθεματοποίησης
1. Στο πλαίσιο των ενεργειών δημόσιας αποθεματοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 2, το ΕΓΤΕ χρηματοδοτεί δυνάμει της παρέμβασης, και εφόσον οι αντίστοιχες δαπάνες δεν έχουν καθοριστεί διαφορετικά στο πλαίσιο της γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα, τις ακόλουθες δαπάνες:
α)
τα χρηματοοικονομικά έξοδα για τα κεφάλαια που διέθεσαν τα κράτη μέλη για την αγορά των προϊόντων, σύμφωνα με τους καθοριζόμενους στο παράρτημα I τρόπους υπολογισμού·
β)
τις δαπάνες για τις υλικές ενέργειες που αποτελούν απόρροια της αγοράς, της πώλησης ή κάθε άλλης διάθεσης των προϊόντων (είσοδος, παραμονή και έξοδος των προϊόντων από τη δημόσια αποθεματοποίηση), που αναφέρονται στο παράρτημα II, με βάση τα ενιαία για την Ένωση κατ’ αποκοπή ποσά, υπολογιζόμενα σύμφωνα με τους καθοριζόμενους στο παράρτημα III τρόπους·
γ)
τις δαπάνες για τις υλικές ενέργειες που δεν συνδέονται κατ’ ανάγκη με την αγορά, την πώληση και κάθε άλλη διάθεση των προϊόντων, με βάση κατ’ αποκοπή ποσά ή μη κατ’ αποκοπή ποσά σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζονται από την Επιτροπή στο πλαίσιο της γεωργικής νομοθεσίας του οικείου τομέα που αφορά τα εν λόγω προϊόντα και το παράρτημα IV·
δ)
τις δαπάνες που προκύπτουν από τη μεταφορά εντός ή εκτός του εδάφους του κράτους μέλους ή από την εξαγωγή, με βάση κατ’ αποκοπή ποσά ή μη κατ’ αποκοπή ποσά, εφόσον εγκριθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 229 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4)·
ε)
την απαξίωση των αποθεματοποιημένων προϊόντων, σύμφωνα με τους καθοριζόμενους στο παράρτημα V τρόπους υπολογισμού·
στ)
τις διαφορές (κέρδη και ζημίες) μεταξύ της λογιστικής αξίας και της τιμής διάθεσης των προϊόντων ή τις διαφορές που προκύπτουν από άλλους παράγοντες.
2. Για τα κράτη μέλη των οποίων το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, τηρουμένων των ειδικών κανόνων και γενεσιουργών αιτίων που προβλέπονται στα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού ή στη γεωργική νομοθεσία, οι δαπάνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) και γ) του παρόντος άρθρου και οι οποίες υπολογίζονται με βάση τα καθοριζόμενα σε ευρώ ποσά, καθώς και οι δαπάνες ή τα έσοδα που πραγματοποιούνται σε εθνικό νόμισμα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, μετατρέπονται, κατά περίπτωση, σε εθνικό νόμισμα ή σε ευρώ με βάση την τελευταία συναλλαγματική ισοτιμία που έχει καθορίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από τη λογιστική χρήση, στη διάρκεια της οποίας εγγράφηκαν στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών οι σχετικές ενέργειες.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως λογιστική χρήση νοείται η περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014.
Άρθρο 4
Αποτίμηση των ενεργειών δημόσιας αποθεματοποίησης
1. Η αξία των αγορών και των πωλήσεων ισούται με το άθροισμα των πληρωμών ή των εισπράξεων που διενεργήθηκαν ή πρόκειται να διενεργηθούν για τις υλικές ενέργειες, εκτός από την περίπτωση των ειδικών διατάξεων που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και με την επιφύλαξη εκείνων που προβλέπονται:
α)
στο παράρτημα VI, για τις ελλείπουσες ποσότητες·
β)
στο παράρτημα VII, για τα υποβαθμισθέντα ή καταστραφέντα προϊόντα·
γ)
στο παράρτημα VIII, για τα προϊόντα που εισήλθαν στο απόθεμα, των οποίων όμως απορρίφθηκε η ανάληψη.
2. Ο προσδιορισμός της αξίας των αγορών γίνεται, για τις ποσότητες προϊόντων που εισέρχονται στο απόθεμα, με βάση την τιμή δημόσιας παρέμβασης, λαμβανομένων υπόψη των προσαυξήσεων, αυξήσεων και μειώσεων τιμών, ποσοστών επί τοις εκατό και συντελεστών που εφαρμόζονται στις τιμές δημόσιας παρέμβασης κατά την αγορά του προϊόντος, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα.
Ωστόσο, στις περιπτώσεις και καταστάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα VI και στο παράρτημα VII σημείo 2 στοιχεία α) και γ), οι προσαυξήσεις, αυξήσεις και μειώσεις τιμών, τα ποσοστά επί τοις εκατό και οι συντελεστές δεν λαμβάνονται υπόψη.
Η αξία των προϊόντων που έχουν υποβαθμιστεί ή έχουν καταστραφεί, είτε λόγω φυσικών καταστροφών είτε λόγω υπερβολικά μακράς περιόδου αποθήκευσης, όπως αναφέρεται στο παράρτημα VII σημείο 2 του παρόντος κανονισμού, προσδιορίζεται με εκτελεστική πράξη της Επιτροπής. Η πράξη αυτή θεσπίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 229 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
3. Με την επιφύλαξη του παραρτήματος V, η αξία των προϊόντων που διατίθενται και χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους είναι η τιμή δημόσιας παρέμβασης που ισχύει την 1η Οκτωβρίου κάθε έτους. Για τα κράτη μέλη των οποίων το νόμισμα δεν είναι το ευρώ, η λογιστική αξία των προϊόντων παρέμβασης μετατρέπεται στο εθνικό τους νόμισμα με τη συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει την 1η Οκτωβρίου του εν λόγω έτους.
Στην περίπτωση μεταφοράς προϊόντων παρέμβασης από ένα κράτος μέλος σε άλλο, το κράτος μέλος χορήγησης καταχωρίζει λογιστικά το προϊόν που παραδίδεται με μηδενική αξία και το κράτος μέλος παραλαβής καταχωρίζει αυτό στις εισπράξεις για τον μήνα εξόδου, στην τιμή που υπολογίζεται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.
4. Τα έξοδα που καταβάλλονται ή εισπράττονται για τις υλικές ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ), σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία, κατά την αγορά των προϊόντων, εγγράφονται σε λογαριασμό ως δαπάνες ή έσοδα σχετικά με τα τεχνικά έξοδα, χωριστά από την τιμή αγοράς.
5. Στους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 907/2014, οι ποσότητες προϊόντων που παραμένουν στο απόθεμα στο τέλος της λογιστικής χρήσης και οι οποίες είναι προς μεταφορά στην επόμενη λογιστική χρήση, αποτιμώνται στη μέση λογιστική αξία τους (τιμή εκ μεταφοράς) που προσδιορίζεται βάσει του μηνιαίου λογαριασμού του τελευταίου μηνός της λογιστικής χρήσης.
6. Οι εισερχόμενες στο απόθεμα ποσότητες που αποδεικνύεται ότι δεν πληρούν τους όρους της αποθεματοποίησης καταχωρίζονται λογιστικά ως πώληση κατά την έξοδό τους από το απόθεμα, στην τιμή στην οποία αγοράστηκαν.
Ωστόσο, εάν κατά την υλική έξοδο ενός προϊόντος πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του παραρτήματος VI στοιχείο β), η έξοδος του εμπορεύματος αποτελεί αντικείμενο προηγούμενης διαβούλευσης με την Επιτροπή.
7. Όταν ένας λογαριασμός εμφανίζει πιστωτικό υπόλοιπο, αυτό αφαιρείται από τις δαπάνες της τρέχουσας λογιστικής χρήσης.
8. Σε περίπτωση μεταβολής των κατ’ αποκοπή ποσών, των προθεσμιών πληρωμής, των τόκων ή των λοιπών στοιχείων υπολογισμού μετά την πρώτη ημέρα ενός μηνός, τα νέα στοιχεία αρχίζουν να εφαρμόζονται στις υλικές ενέργειες του επομένου μηνός.
Άρθρο 5
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.