NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 1163/2014
ze dne 22. října 2014
o poplatcích za dohled
(ECB/2014/41)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 ze dne 15. října 2013, kterým se Evropské centrální bance svěřují zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi (1), a zejména na druhý pododstavec čl. 4 odst. 3, článek 30 a druhý pododstavec čl. 33 odst. 2 uvedeného nařízení,
s ohledem na veřejnou konzultaci a analýzu provedenou v souladu s čl. 30 odst. 2 nařízení (EU) č. 1024/2013,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1024/2013 zřizuje jednotný mechanismus dohledu, který se skládá z Evropské centrální banky (ECB) a vnitrostátních příslušných orgánů.
(2)
Podle nařízení (EU) č. 1024/2013 ECB odpovídá za účinné a konzistentní fungování jednotného mechanismu dohledu nad všemi úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi a smíšenými finančními holdingovými společnostmi ve všech členských státech eurozóny, jakož i v členských státech mimo eurozónu, které navázaly úzkou spolupráci s ECB. Pravidla a postupy, kterými se řídí spolupráce ECB s vnitrostátními příslušnými orgány a vnitrostátními pověřenými orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu, jsou vymezeny v nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 468/2014 (ECB/2014/17) (2).
(3)
Článek 30 nařízení (EU) č. 1024/2013 stanoví, že ECB uloží úvěrovým institucím usazeným v zúčastněných členských státech a v zúčastněném členském státě zřízeným pobočkám úvěrových institucí usazených v nezúčastněném členském státě roční poplatek za dohled. Tyto poplatky, které ECB ukládá, by měly pokrývat a neměly by překračovat náklady vzniklé ECB v souvislosti s úkoly, které jí byly svěřeny podle článků 4 až 6 nařízení (EU) č. 1024/2013.
(4)
Roční poplatek za dohled by měl sestávat z částky, kterou by měly každoročně platit všechny úvěrové instituce usazené v zúčastněných členských státech a v zúčastněném členském státě zřízené pobočky úvěrových institucí usazených v nezúčastněném členském státě, nad nimiž je vykonáván dohled v rámci jednotného mechanismu dohledu.
(5)
V rámci jednotného mechanismu dohledu je odpovědnost ECB a jednotlivých vnitrostátních příslušných orgánů v oblasti dohledu rozdělena na základě významu dohlížených subjektů.
(6)
ECB má pravomoc vykonávat přímý dohled nad významnými úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi, smíšenými finančními holdingovými společnostmi usazenými v zúčastněných členských státech a nad v zúčastněném členském státě zřízenými pobočkami významných úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech.
(7)
ECB rovněž vykonává dozor nad fungováním jednotného mechanismu dohledu, jenž zahrnuje všechny úvěrové instituce, ať významné, či méně významné. ECB má ve vztahu ke všem úvěrovým institucím usazeným v zúčastněných členských státech výlučnou pravomoc vydávat povolení k činnosti úvěrové instituce, povolení odejmout a posuzovat nabývání a zcizování kvalifikovaných účastí.
(8)
Vnitrostátní příslušné orgány odpovídají za přímý dohled nad méně významnými dohlíženými subjekty, aniž by byla dotčena pravomoc ECB vykonávat přímý dohled v konkrétních případech, kdy je to nezbytné k zajištění důsledného uplatňování vysokých standardů dohledu. Toto sdílení pravomocí v oblasti dohledu v rámci jednotného mechanismu dohledu a s tím související náklady vzniklé ECB jsou zohledněny při rozdělení částky, která má být získána zpět prostřednictvím poplatků za dohled, mezi kategorie významných dohlížených subjektů a méně významných dohlížených subjektů.
(9)
Čl. 33 odst. 2 nařízení (EU) č. 1024/2013 vyžaduje, aby ECB prostřednictvím nařízení a rozhodnutí zveřejnila podrobné operační postupy pro provádění úkolů, které jsou jí svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013.
(10)
Podle čl. 30 odst. 3 nařízení (EU) č. 1024/2013 mají poplatky vycházet z objektivních kritérií souvisejících s důležitostí a rizikovým profilem dotyčných úvěrových institucí, včetně jejích rizikově vážených aktiv.
(11)
Poplatky se vypočítávají na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států. To znamená, že jsou-li úvěrové instituce součástí dohlížené skupiny usazené v zúčastněných členských státech, vypočte se a platí se jeden poplatek na úrovni skupiny.
(12)
Při výpočtu ročního poplatku za dohled by se neměly brát v úvahu dceřiné společnosti usazené v nezúčastněných členských státech. V této souvislosti a s cílem určit relevantní faktory pro výpočet poplatku pro dohlíženou skupinu by měly být poskytovány subkonsolidované údaje za všechny dceřiné společnosti a provozy kontrolované mateřským podnikem v zúčastněných členských státech. Náklady na tvorbu těchto subkonsolidovaných údajů však mohou být vysoké, a dohlížené subjekty by proto měly mít možnost zvolit si poplatek vypočtený na základě údajů poskytnutých na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států včetně dceřiných společností usazených v nezúčastněných členských státech, i když by to mohlo mít za následek vyšší poplatek.
(13)
Instituce uvedené v čl. 2 odst. 5 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (3) jsou vyňaty z úkolů v oblasti dohledu svěřených ECB podle nařízení (EU) č. 1024/2013, a ECB jim proto nebude poplatky ukládat.
(14)
Nařízení má obecnou působnost, je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech eurozóny. Je proto vhodným právním nástrojem pro zakotvení praktických postupů k provedení článku 30 nařízení (EU) č. 1024/2013.
(15)
V souladu s čl. 30 odst. 5 nařízení (EU) č. 1024/2013 není tímto nařízením dotčeno právo vnitrostátních příslušných orgánů ukládat poplatky v souladu s vnitrostátním právem a v rozsahu, v jakém úkoly v oblasti dohledu nebyly svěřeny ECB, nebo pokud jde o náklady na spolupráci s ECB, na pomoc ECB a při jednání podle pokynů ECB, v souladu s příslušným právem Unie a s výhradou ujednání k provedení nařízení (EU) č. 1024/2013, včetně článků 6 a 12,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
ČÁST I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví:
a)
postupy pro výpočet celkové výše ročních poplatků za dohled ukládaných ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám;
b)
metodiku a kritéria pro výpočet ročního poplatku za dohled hrazeného každým dohlíženým subjektem a každou dohlíženou skupinou;
c)
postup pro výběr ročních poplatků za dohled ze strany ECB;
2. Celková výše ročních poplatků za dohled zahrnuje roční poplatek za dohled nad každým významným dohlíženým subjektem nebo skupinou a každým méně významným dohlíženým subjektem nebo skupinou a ECB ji vypočítává na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států.
Článek 2
Definice
Není-li uvedeno jinak, platí pro účely tohoto nařízení definice obsažené v nařízení (EU) č. 1024/2013 a nařízení (EU) č. 468/2014 (ECB/2014/17) spolu s těmito definicemi:
1.
„ročním poplatkem za dohled“ se rozumí poplatek, který se platí za každý dohlížený subjekt a každou dohlíženou skupinu a který se vypočte v souladu s postupy vymezenými v čl. 10 odst. 6;
2.
„ročními náklady“ se rozumí částka určená v souladu s ustanoveními článku 5, kterou ECB za určité období placení poplatků získá zpět prostřednictvím ročních poplatků za dohled;
3.
„poplatníkem“ se rozumí úvěrová instituce nebo pobočka, která platí poplatek v souladu s článkem 4 a které je určena výzva k zaplacení poplatku;
4.
„faktory pro výpočet poplatku“ se rozumí údaje o dohlíženém subjektu nebo dohlížené skupině vymezené v čl. 10 odst. 3 písm. a), které se používají pro výpočet ročního poplatku za dohled;
5.
„výzvou k zaplacení poplatku“ se rozumí výzva vydaná v souladu s tímto nařízením příslušnému poplatníkovi, v níž je vymezen roční poplatek za dohled, který má tento poplatník platit;
6.
„úvěrovou institucí, která platí poplatek“ se rozumí úvěrová instituce usazená v zúčastněném členském státě;
7.
„pobočkou, která platí poplatek“ se rozumí pobočka zřízená v zúčastněném členském státě úvěrovou institucí usazenou v nezúčastněném členském státě;
8.
„obdobím placení poplatku“ se rozumí kalendářní rok;
9.
„prvním obdobím placení poplatku“ se rozumí časové období, které začíná dnem, ve který ECB převezme úkoly, které jí byly svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013, a které končí koncem kalendářního roku, ve kterém ECB tyto úkoly převezme;
10.
„skupinou subjektů, které platí poplatek“ se rozumí i) dohlížená skupina a ii) určitý počet poboček, které platí poplatek, které se v souladu s čl. 3 odst. 3 považují za jednu pobočku;
11.
„členským státem“ se rozumí členský stát Unie;
12.
„celkovými aktivy“ se rozumí celková hodnota aktiv určená v souladu s článkem 51 nařízení (EU) č. 468/2014 (ECB/2014/17). V případě skupiny subjektů, které platí poplatek, se do celkových aktiv nezapočítávají dceřiné společnosti usazené v nezúčastněných členských státech a třetích zemích;
13.
„celkovou rizikovou expozicí“ se ve vztahu ke skupině subjektů, které platí poplatek, a ve vztahu k úvěrové instituci, která platí poplatek a která není součástí skupiny subjektů, které platí poplatek, rozumí objem určený na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a vypočtený za použití čl. 92 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (4).
Článek 3
Obecná povinnost platit roční poplatek za dohled
1. ECB uloží ve vztahu ke každému dohlíženému subjektu a každé dohlížené skupině roční poplatek za dohled za každé období placení poplatku.
2. Roční poplatek za dohled za každý dohlížený subjekt a každou dohlíženou skupinu se stanoví ve výzvě k zaplacení poplatku vydané poplatníkovi, který má tento poplatek platit. Poplatník je adresátem výzvy k zaplacení poplatku a jakéhokoli oznámení nebo sdělení ze strany ECB v souvislosti s poplatky za dohled. Poplatník odpovídá za zaplacení ročního poplatku za dohled.
3. Dvě či více poboček zřízených toutéž úvěrovou institucí ve stejném zúčastněném členském státě, které platí poplatek, se považují za jednu pobočku. Pobočky, které platí poplatek, zřízené toutéž úvěrovou institucí v různých zúčastněných členských státech, se za jednu pobočku nepovažují.
4. Pobočky, které platí poplatek, se pro účely tohoto nařízení považují za oddělené od dceřiných společností téže úvěrové instituce usazených v témže zúčastněném členském státě.
Článek 4
Poplatník
1. Poplatníkem ročního poplatku za dohled je:
a)
úvěrová instituce, která platí poplatek, jedná-li se o úvěrovou instituci, která platí poplatek a která není součástí dohlížené skupiny;
b)
pobočka, která platí poplatek, jedná-li se o pobočku, která platí poplatek a která není spojena s jinou pobočkou, která platí poplatek;
c)
subjekt určený v souladu ustanoveními odstavce 2, jedná-li se o dohlíženou skupinu subjektů, které platí poplatek.
2. Aniž by byla dotčena ujednání v rámci skupiny subjektů, které platí poplatek, týkající se rozdělení nákladů, považuje se skupina subjektů, které platí poplatek, za jednu jednotku. Každá skupina subjektů, které platí poplatek, jmenuje poplatníka za celou skupinu a totožnost tohoto poplatníka oznámí ECB. Poplatník musí být usazen v zúčastněném členském státě. Toto oznámení se považuje za platné, pouze pokud:
a)
uvádí názvy všech dohlížených subjektů ve skupině, na něž se oznámení vztahuje;
b)
je podepsáno jménem všech dohlížených subjektů ve skupině;
c)
je ECB doručeno nejpozději do 1. července každého roku, aby bylo zohledněno při vydání výzvy k zaplacení poplatku pro následující období placení poplatku.
Je-li ECB včas doručeno více než jedno oznámení za skupinu subjektů, které platí poplatek, má přednost oznámení, které bylo ECB doručeno jako poslední před uplynutím lhůty.
3. Aniž by byl dotčen odstavec 2, vyhrazuje si ECB právo určit poplatníka.
ČÁST II
VÝDAJE A NÁKLADY
Článek 5
Roční náklady
1. Základem pro stanovení ročních poplatků za dohled jsou roční náklady, které se získávají zpět prostřednictvím ročních poplatků za dohled.
2. Výše ročních nákladů se stanoví na základě výše ročních výdajů, které sestávají ze všech výdajů, které ECB vznikly v příslušném období placení poplatku a které přímo či nepřímo souvisejí s úkoly ECB v oblasti dohledu.
Celková výše ročních poplatků za dohled pokrývá, ale nepřekračuje náklady vzniklé ECB v souvislosti s úkoly v oblasti dohledu v průběhu příslušného období placení poplatku.
3. Při stanovení výše ročních nákladů ECB zohlední:
a)
výši všech poplatků za předchozí období placení poplatku, kterou nebylo možné vybrat;
b)
všechny platby úroků přijaté v souladu s článkem 14;
c)
všechny částky přijaté nebo navrácené v souladu s čl. 7 odst. 3.
Článek 6
Odhad a stanovení ročních nákladů
1. Aniž by byla dotčena zpravodajská povinnost podle nařízení (EU) č. 1024/2013, ECB do konce každého kalendářního roku vypočte odhadované roční náklady za období placení poplatku pro následující kalendářní rok.
2. ECB stanoví skutečné roční náklady za určité období placení poplatku do čtyř měsíců po skončení tohoto období placení poplatku.
3. Odhadované roční náklady a skutečné roční náklady slouží jako základ pro výpočet celkové výše ročních poplatků za dohled uvedené v čl. 9 odst. 1.
ČÁST III
STANOVENÍ ROČNÍHO POPLATKU ZA DOHLED
Článek 7
Nové dohlížené subjekty nebo změna statusu
1. Je-li nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou vykonáván dohled pouze po část období placení poplatku, vypočte se roční poplatek za dohled podle počtu celých měsíců během období placení poplatku, po které je nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou vykonáván dohled.
2. Pokud se v návaznosti na příslušné rozhodnutí ECB změní status dohlíženého subjektu či dohlížené skupiny z významného na méně významný nebo naopak, vypočte se roční poplatek za dohled na základě počtu měsíců, v nichž byl dohlížený subjekt či dohlížená skupina významným nebo méně významným subjektem či skupinou v poslední den měsíce.
3. Pokud se výše uloženého ročního poplatku za dohled liší od výše poplatku vypočtené v souladu s odstavci 1 nebo 2, ECB poplatníkovi příslušnou částku vrátí, nebo mu vystaví dodatečnou fakturu k úhradě.
Článek 8
Rozdělení ročních nákladů mezi významné a méně významné dohlížené subjekty
1. Za účelem výpočtu ročního poplatku za dohled, který se platí za každý dohlížený subjekt a dohlíženou skupinu, se roční náklady dělí na dvě části, z nichž jedna je pro každou kategorii dohlížených subjektů a dohlížených skupin, takto:
a)
roční náklady, které se získají zpět od významných dohlížených subjektů;
b)
roční náklady, které se získají zpět od méně významných dohlížených subjektů.
2. Roční náklady se v souladu s odstavcem 1 rozdělí na základě nákladů příslušných funkčních oblastí, které vykonávají přímý dohled nad významnými dohlíženými subjekty a nepřímý dohled nad méně významnými dohlíženými subjekty.
Článek 9
Výše ukládaných poplatků
1. Celková výše ročních poplatků za dohled, které ECB uloží, je součtem:
a)
odhadovaných ročních nákladů za stávající období placení poplatku podle schváleného rozpočtu na období placení poplatku;
b)
přeplatku či nedoplatku za předchozí období placení poplatku, který se určí tak, že se skutečné roční náklady vzniklé za předchozí období placení poplatku odečtou od odhadovaných ročních nákladů za předchozí období placení poplatku.
2. ECB určí pro každou kategorii dohlížených subjektů a dohlížených skupin celkovou částku, která má být prostřednictvím ročních poplatků za dohled vybrána; tato částka se zveřejňuje do 30. dubna příslušného období placení poplatku na internetových stránkách ECB.
Článek 10
Roční poplatek za dohled, který se platí za dohlížené subjekty nebo dohlížené skupiny
1. Roční poplatek za dohled, který se platí za každý významný dohlížený subjekt nebo významnou dohlíženou skupinu, se stanoví tak, že se částka, která má být vybrána od kategorie významných dohlížených subjektů a významných dohlížených skupin přidělí jednotlivým významným dohlíženým subjektům a významným dohlíženým skupinám na základě příslušných faktorů pro výpočet poplatku.
2. Roční poplatek za dohled, který se platí za každý méně významný dohlížený subjekt nebo méně významnou dohlíženou skupinu, se stanoví tak, že se částka, která má být vybrána od kategorie méně významných dohlížených subjektů a méně významných dohlížených skupin přidělí jednotlivým méně významným dohlíženým subjektům a méně významným dohlíženým skupinám na základě příslušných faktorů pro výpočet poplatku.
3. Faktory pro výpočet poplatku na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států se vypočítají na níže uvedeném základě.
a)
Faktory pro výpočet poplatku, které se použijí pro stanovení ročního poplatku za dohled, který se platí za každý dohlížený subjekt nebo dohlíženou skupinu, je výše:
i)
celkových aktiv;
ii)
celkové rizikové expozice (V případě pobočky, která platí poplatek, se má za to, že celková riziková expozice je rovna nule.)
k referenčnímu datu.
b)
Údaje týkající se faktorů pro výpočet poplatku jsou určeny a shromažďovány v souladu s rozhodnutím ECB, které vymezuje příslušnou metodiku a postupy. Toto rozhodnutí bude zveřejněno na internetových stránkách ECB.
c)
Pro účely výpočtu faktorů pro výpočet poplatku by dohlížené skupiny zpravidla neměly zahrnovat aktiva dceřiných společností v nezúčastněných členských státech a třetích zemích. Dohlížené skupiny se mohou rozhodnout, že tato aktiva při stanovení faktorů pro výpočet poplatku zahrnou.
d)
V případě dohlížených subjektů nebo dohlížených skupin, které jsou klasifikovány jako méně významné na základě čl. 6 odst. 4 nařízení (EU) č. 1024/2013, nepřesahuje faktor pro výpočet poplatku, kterým jsou celková aktiva, 30 miliard EUR.
e)
Relativní váha používaná ve vztahu k faktorům pro výpočet poplatku je:
i)
celková aktiva: 50 %;
ii)
celková riziková expozice: 50 %.
4. Poplatníci poskytují faktory pro výpočet poplatku s referenčním datem 31. prosince předcházejícího roku a vnitrostátnímu příslušnému orgánu předávají údaje vyžadované pro výpočet ročních poplatků za dohled ze strany ECB do konce pracovní doby 1. července roku následujícího po uvedeném referenčním datu, nebo v následující pracovní den, pokud 1. červenec není dnem pracovním. Sestavují-li dohlížené subjekty roční účetní závěrku ke konci účetního roku, který se liší od roku kalendářního, mohou poplatníci poskytnout faktory pro výpočet poplatku s referenčním datem, kterým je konec jejich účetního roku. Vnitrostátní příslušné orgány tyto údaje předávají ECB v souladu s postupy, které stanoví ECB. Součet celkových aktiv všech poplatníků a součet celkových rizikových expozic všech poplatníků se zveřejňuje na internetových stránkách ECB.
5. Pokud poplatník faktory pro výpočet poplatku neposkytne, určí ECB faktory pro výpočet poplatku podle metodiky vymezené v rozhodnutí ECB. Neposkytnutí faktorů pro výpočet poplatku v souladu s odstavcem 4 tohoto článku se považuje za porušení tohoto nařízení.
6. Výpočet ročního poplatku za dohled, který má každý poplatník platit, se provádí, jak je uvedeno níže.
a)
Roční poplatek za dohled je součtem minimální složky poplatku a proměnné složky poplatku.
b)
Minimální složka poplatku se vypočítá jako pevný procentní podíl z celkové výše ročních poplatků za dohled za každou kategorii dohlížených subjektů a dohlížených skupin, jež se stanoví v souladu s články 8 a 9. Pro kategorii významných dohlížených subjektů a významných dohlížených skupin tvoří pevný procentní podíl 10 %. Tato částka se rovným dílem dělí mezi všechny poplatníky. Pro významné dohlížené subjekty a významné dohlížené skupiny s celkovými aktivy do 10 miliard EUR se minimální složka poplatku snižuje na polovinu. Pro kategorii méně významných dohlížených subjektů a méně významných dohlížených skupin tvoří pevný procentní podíl 10 %. Tato částka se rovným dílem dělí mezi všechny poplatníky. Minimální složka poplatku představuje spodní hranici ročního poplatku za dohled na poplatníka.
c)
Proměnná složka poplatku je rozdíl mezi celkovou výší ročních poplatků za dohled za každou kategorii dohlížených subjektů, jež se stanoví v souladu s články 8 a 9, a minimální složkou poplatku pro tutéž kategorii. Proměnná složka poplatku se jednotlivým poplatníkům v každé kategorii přiřazuje podle podílu jednotlivého poplatníka na součtu vážených faktorů pro výpočet poplatku všech poplatníků, jež se stanoví v souladu s odstavcem 3.
Na základě výpočtu provedeného podle předcházejících odstavců a faktorů pro výpočet poplatku poskytnutých podle odstavce 4 tohoto článku stanoví ECB roční poplatek za dohled, který má každý poplatník hradit. Roční poplatek za dohled, který má být uhrazen, bude poplatníkovi oznámen prostřednictvím výzvy k zaplacení poplatku.
ČÁST IV
SPOLUPRÁCE S VNITROSTÁTNÍMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY
Článek 11
Spolupráce s vnitrostátními příslušnými orgány
1. Předtím, než rozhodne o konečné výši poplatku, ECB s cílem zajistit, aby dohled byl i nadále nákladově efektivní a přiměřený pro všechny dotčené úvěrové instituce a pobočky, komunikuje s vnitrostátními příslušnými orgány. Za tímto účelem ECB ve spolupráci s vnitrostátními příslušnými orgány vytvoří a zavede vhodný komunikační kanál.
2. Pokud o to ECB požádá, vnitrostátní příslušné orgány ECB napomáhají při ukládání poplatků.
3. V případě úvěrových institucí v zúčastněných členských státech mimo eurozónu, jejichž úzká spolupráce s ECB nebyla pozastavena ani ukončena, vydá ECB vnitrostátnímu příslušnému orgánu daného členského státu pokyny, pokud se týká předání faktorů pro výpočet poplatku a fakturace ročního poplatku za dohled.
ČÁST V
FAKTURACE
Článek 12
Výzva k zaplacení poplatku
1. ECB každoročně vydává výzvu k zaplacení poplatku adresovanou každému poplatníkovi.
2. Výzva k zaplacení poplatku upřesňuje, jakým způsobem se roční poplatek za dohled platí. Poplatník je povinen splnit požadavky, které jsou ve výzvě k zaplacení poplatku uvedeny ohledně placení ročního poplatku za dohled.
3. Částku splatnou na základě výzvy k zaplacení poplatku poplatník zaplatí do 35 dnů ode dne vydání výzvy k zaplacení poplatku.
Článek 13
Oznámení výzvy k zaplacení poplatku
1. Poplatník odpovídá za aktualizaci kontaktních údajů pro účely předložení výzvy k zaplacení poplatku a oznámí ECB jakékoli změny kontaktních údajů (tj. jméno, funkce, organizační jednotka, adresa, e-mailová adresa, telefonní číslo, faxové číslo). Poplatník oznámí ECB jakékoli změny kontaktních údajů nejpozději do 1. července každého období placení poplatku. Kontaktní údaje se týkají fyzické osoby nebo pokud možno funkce v rámci organizace poplatníka.
2. Výzvu k zaplacení poplatku ECB oznámí kterýmkoli z těchto způsobů: a) elektronicky nebo jiným srovnatelným komunikačním prostředkem, b) faxem, c) expresní kurýrní službou, d) doporučenou poštou s doručenkou, e) osobním předáním či doručením. Výzva k zaplacení poplatku je platná bez podpisu.
Článek 14
Úrok v případě neplacení
Aniž je dotčen jakýkoli jiný nápravný prostředek, který má ECB k dispozici, nabíhá v případě částečného placení, neplacení či nedodržení podmínek placení uvedených ve výzvě k zaplacení poplatku každodenní úrok z dlužné částky ročního poplatku za dohled s úrokovou sazbou ve výši hlavní refinanční sazby ECB plus 8 procentních bodů ode dne splatnosti příslušné platby.
ČÁST VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 15
Sankce
V případě porušení tohoto nařízení může ECB dohlíženým subjektům ukládat sankce v souladu s nařízením Rady (ES) č. 2532/98 (5) doplněným nařízením (EU) č. 468/2014 (ECB/2014/17).
Článek 16
Přechodná ustanovení
1. Výzva k zaplacení poplatku za první období placení poplatku bude vydána spolu s výzvou k zaplacení poplatku za období placení poplatku roku 2015.
2. S cílem umožnit, aby ECB mohla začít ukládat roční poplatek za dohled, jmenuje každá skupina subjektů, které platí poplatek, za tuto skupinu poplatníka a jeho totožnost v souladu s čl. 4 odst. 2 oznámí ECB do 31. prosince 2014.
3. Poplatník poprvé předloží údaje uvedené v čl. 13 odst. 1 do 1. března 2015.
Článek 17
Zpráva a přezkum
1. V souladu s čl. 20 odst. 2 nařízení (EU) č. 1024/2013 ECB každoročně předkládá Evropskému parlamentu, Radě Evropské unie, Evropské komisi a Euroskupině zprávu o plánovaném vývoji struktury a výše ročních poplatků za dohled.
2. ECB provede přezkum tohoto nařízení, zejména pokud se týká metodiky a kritérií pro výpočet ročních poplatků za dohled, které mají být uloženy každému dohlíženému subjektu a skupině, nejpozději do roku 2017.
Článek 18
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne 22. října 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1163/2014 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΤΡΆΠΕΖΑΣ
της 22ας Οκτωβρίου 2014
σχετικά με τα εποπτικά τέλη
(ΕΚΤ/2014/41)
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2013, για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, το άρθρο 30 και το άρθρο 33 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη τη δημόσια διαβούλευση και την ανάλυση που διενεργήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 θεσπίζει ενιαίο εποπτικό μηχανισμό (ΕΕΜ) ο οποίος αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τις εθνικές αρμόδιες αρχές (ΕΑΑ).
(2)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, η ΕΚΤ είναι υπεύθυνη για την αποτελεσματική και συνεπή λειτουργία του ΕΕΜ όσον αφορά όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, τις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και τις μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών στο σύνολο των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, αλλά και σε κράτη μέλη εκτός ζώνης ευρώ τα οποία καθιερώνουν στενή συνεργασία με την ΕΚΤ. Οι κανόνες και διαδικασίες που διέπουν τη συνεργασία μεταξύ της ΕΚΤ, των ΕΑΑ και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ΕΕΜ καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT/2014/17) (2).
(3)
Το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 προβλέπει την επιβολή από την ΕΚΤ ετήσιου εποπτικού τέλους στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και στα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη τα οποία είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη. Τα τέλη που επιβάλλει η ΕΚΤ σκοπό έχουν να καλύπτουν, χωρίς να υπερβαίνουν, τις δαπάνες που τη βαρύνουν σε σχέση με τα καθήκοντα τα οποία της ανατίθενται δυνάμει των άρθρων 4 έως 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
(4)
Το ετήσιο εποπτικό τέλος θα πρέπει να αντιστοιχεί σε ποσό καταβλητέο σε ετήσια βάση από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη και από τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, τα οποία είναι εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη, που υπόκεινται σε εποπτεία εντός του ΕΕΜ.
(5)
Η κατανομή των εποπτικών αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΚΤ και των ΕΑΑ εντός του ΕΕΜ πραγματοποιείται με βάση τη σημασία των εποπτευόμενων οντοτήτων.
(6)
Η ΕΚΤ διαθέτει άμεση εποπτική αρμοδιότητα σε σχέση, αφενός, με εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη σημαντικά πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και μεικτές χρηματοοικονομικές εταιρείες συμμετοχών και, αφετέρου, με εγκατεστημένα σε συμμετέχοντα κράτη μέλη υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη.
(7)
Εξάλλου, η ΕΚΤ επιβλέπει τη λειτουργία του ΕΕΜ όσον αφορά όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, σημαντικά ή λιγότερο σημαντικά. Η ΕΚΤ είναι ως προς όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι εγκατεστημένα στα συμμετέχοντα κράτη μέλη αποκλειστικά αρμόδια για τη χορήγηση και ανάκληση αδειών σχετικά με την ανάληψη δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και για την αξιολόγηση της απόκτησης και διάθεσης ειδικής συμμετοχής σε πιστωτικό ίδρυμα.
(8)
Οι ΕΑΑ είναι αρμόδιες για την άμεση εποπτεία των λιγότερο σημαντικών οντοτήτων, υπό την επιφύλαξη της εξουσίας της ΕΚΤ να ασκεί η ίδια την άμεση εποπτεία τους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, εφόσον τούτο κρίνεται απαραίτητο για τη συνεπή εφαρμογή υψηλών εποπτικών κανόνων. Στον επιμερισμό του ποσού που ανακτάται μέσω της επιβολής εποπτικών τελών μεταξύ των κατηγοριών σημαντικών και λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων λαμβάνονται υπόψη η ως άνω κατανομή των εποπτικών αρμοδιοτήτων εντός του ΕΕΜ και οι συναφείς δαπάνες που βαρύνουν την ΕΚΤ.
(9)
Το άρθρο 33 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 υποχρεώνει την ΕΚΤ να δημοσιεύει, με τη μορφή κανονισμών και αποφάσεων, τις αναλυτικές επιχειρησιακές ρυθμίσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον εν λόγω κανονισμό.
(10)
Σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, τα τέλη πρόκειται να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια που αφορούν τη σπουδαιότητα και το προφίλ κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των σταθμισμένων βάσει κινδύνου στοιχείων του ενεργητικού.
(11)
Τα τέλη πρόκειται να υπολογίζονται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Αυτό σημαίνει ότι στην περίπτωση πιστωτικών ιδρυμάτων που ανήκουν σε εποπτευόμενο όμιλο εγκατεστημένο σε συμμετέχοντα κράτη μέλη θα υπολογίζεται ενιαίο τέλος, το οποίο θα καταβάλλεται σε επίπεδο ομίλου.
(12)
Στον υπολογισμό του ετήσιου εποπτικού τέλους δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη θυγατρικές εγκατεστημένες σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη. Εν προκειμένω, για τον καθορισμό των συναφών συντελεστών υπολογισμού τέλους ορισμένου εποπτευόμενου ομίλου θα πρέπει να παρέχονται υποενοποιημένα δεδομένα για όλες τις θυγατρικές και τις εργασίες που ελέγχονται από τη μητρική επιχείρηση στα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Ωστόσο, επειδή το κόστος παραγωγής των υποενοποιημένων αυτών δεδομένων ενδέχεται να είναι υψηλό, οι εποπτευόμενες οντότητες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προκρίνουν τον υπολογισμό τέλους με βάση δεδομένα παρεχόμενα στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, περιλαμβανομένων των θυγατρικών που είναι εγκατεστημένες σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, έστω κι αν αυτό ενδέχεται να συνεπάγεται υψηλότερο τέλος.
(13)
Τα ιδρύματα του άρθρου 2 παράγραφος 5 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) εξαιρούνται από τα εποπτικά καθήκοντα που ανατίθενται στην ΕΚΤ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και, ως εκ τούτου, δεν υπόκεινται στην επιβολή τελών από την τελευταία.
(14)
Ο κανονισμός έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ. Είναι συνεπώς το ενδεδειγμένο νομικό εργαλείο για τον καθορισμό των επιχειρησιακών ρυθμίσεων προς εφαρμογή του άρθρου 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013.
(15)
Σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα των ΕΑΑ να εισπράττουν τέλη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και, στον βαθμό που τα καθήκοντα εποπτείας δεν έχουν ανατεθεί στην ΕΚΤ, ή σε ό,τι αφορά το κόστος συνεργασίας με την ΕΚΤ, το κόστος συνδρομής της ΕΚΤ και το κόστος ενεργειών σύμφωνα με τις οδηγίες της, σύμφωνα με τη σχετική ενωσιακή νομοθεσία και με την επιφύλαξη των ρυθμίσεων για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 6 και 12 αυτού,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΜΕΡΟΣ I
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει:
α)
τις ρυθμίσεις για τον υπολογισμό του συνολικού ποσού των ετήσιων εποπτικών τελών που επιβάλλονται σε σχέση με εποπτευόμενες οντότητες και εποπτευόμενους ομίλους·
β)
τη μεθοδολογία και τα κριτήρια υπολογισμού του ετήσιου εποπτικού τέλους που πρόκειται να βαρύνει κάθε εποπτευόμενη οντότητα και εποπτευόμενο όμιλο·
γ)
τη διαδικασία είσπραξης των ετήσιων εποπτικών τελών από την ΕΚΤ.
2. Το συνολικό ποσό των ετήσιων εποπτικών τελών περιλαμβάνει το ετήσιο εποπτικό τέλος σε σχέση με κάθε σημαντική και λιγότερο σημαντική εποπτευόμενη οντότητα ή κάθε σημαντικό και λιγότερο σημαντικό εποπτευόμενο όμιλο και υπολογίζεται από την ΕΚΤ στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Άρθρο 2
Ορισμοί
Εκτός αν άλλως ορίζεται, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (ΕΚΤ/2014/17), σε συνδυασμό με τους ακόλουθους ορισμούς:
1. «ετήσιο εποπτικό τέλος»: τέλος καταβλητέο σε σχέση με κάθε εποπτευόμενη οντότητα και εποπτευόμενο όμιλο και υπολογιζόμενο σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του άρθρου 10 παράγραφος 6·
2. «ετήσιο κόστος»: ποσό το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 και είναι ανακτητέο από την ΕΚΤ μέσω των ετήσιων εποπτικών τελών για δεδομένη περίοδο επιβολής τέλους·
3. «οφειλέτης εποπτικού τέλους»: υπόχρεο καταβολής τέλους πιστωτικό ίδρυμα ή υπόχρεο καταβολής τέλους υποκατάστημα κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4, προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση καταβολής τέλους·
4. «συντελεστές υπολογισμού τέλους»: δεδομένα τα οποία ορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο α) και χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ετήσιου εποπτικού τέλους σε σχέση με εποπτευόμενη οντότητα ή εποπτευόμενο όμιλο·
5. «ειδοποίηση καταβολής τέλους»: ειδοποίηση απευθυνόμενη προς τον οφειλέτη εποπτικού τέλους, η οποία καθορίζει το καταβλητέο από αυτόν ετήσιο εποπτικό τέλος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·
6. «υπόχρεο καταβολής τέλους πιστωτικό ίδρυμα»: πιστωτικό ίδρυμα εγκατεστημένο σε συμμετέχον κράτος μέλος·
7. «υπόχρεο καταβολής τέλους υποκατάστημα»: υποκατάστημα πιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου σε μη συμμετέχον κράτος μέλος, το οποίο είναι εγκατεστημένο σε συμμετέχον κράτος μέλος·
8. «περίοδος επιβολής τέλους»: ημερολογιακό έτος·
9. «πρώτη περίοδος επιβολής τέλους»: το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας ανάληψης από την ΕΚΤ των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1024/2013 και του τέλους του ημερολογιακού έτους εντός του οποίου αυτή αναλαμβάνει τα ως άνω καθήκοντα·
10. «όμιλος υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων»: i) εποπτευόμενος όμιλος και ii) περισσότερα υπόχρεα καταβολής τέλους υποκαταστήματα που λογίζονται ως ένα υποκατάστημα σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3·
11. «κράτος μέλος»: κράτος μέλος της Ένωσης·
12. «σύνολο στοιχείων ενεργητικού»: η συνολική αξία των στοιχείων ενεργητικού που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (ΕΚΤ/2014/17). Το σύνολο στοιχείων ενεργητικού στην περίπτωση ομίλου υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων δεν καταλαμβάνει θυγατρικές εγκατεστημένες σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη και τρίτες χώρες·
13. «συνολική έκθεση σε κίνδυνο»: προκειμένου για όμιλο υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων και για υπόχρεο καταβολής τέλους πιστωτικό ίδρυμα που δεν ανήκει σε τέτοιο όμιλο, το ποσό που καθορίζεται στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη και υπολογίζεται βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4).
Άρθρο 3
Γενική υποχρέωση καταβολής του ετήσιου εποπτικού τέλους
1. Για κάθε περίοδο επιβολής τέλους η ΕΚΤ επιβάλλει ετήσιο εποπτικό τέλος σε σχέση με κάθε εποπτευόμενη οντότητα και εποπτευόμενο όμιλο.
2. Το ετήσιο εποπτικό τέλος κάθε εποπτευόμενης οντότητας και εποπτευόμενου ομίλου θα προσδιορίζεται σε ειδοποίηση καταβολής τέλους απευθυνόμενη προς τον οφειλέτη εποπτικού τέλους και πληρωτέα από εκείνον. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους θα είναι ο αποδέκτης της εν λόγω ειδοποίησης και κάθε ειδοποίησης ή κοινοποίησης προερχόμενης από την ΕΚΤ αναφορικά με εποπτικά τέλη. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους θα είναι υπεύθυνος για την καταβολή του ετήσιου εποπτικού τέλους.
3. Δύο ή περισσότερα υπόχρεα καταβολής τέλους υποκαταστήματα του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος που είναι εγκατεστημένα στο ίδιο συμμετέχον κράτος μέλος λογίζονται ως ένα υποκατάστημα. Δεν λογίζονται ως ένα υποκατάστημα υπόχρεα καταβολής τέλους υποκαταστήματα του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος που είναι εγκατεστημένα σε διαφορετικά συμμετέχοντα κράτη μέλη.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού τα υπόχρεα καταβολής τέλους υποκαταστήματα λογίζονται ως οντότητες διακριτές από τις θυγατρικές του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος που είναι εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος.
Άρθρο 4
Οφειλέτης εποπτικού τέλους
1. Οφειλέτης εποπτικού τέλους ως προς το ετήσιο εποπτικό τέλος είναι:
α)
προκειμένου για υπόχρεο καταβολής τέλους πιστωτικό ίδρυμα που δεν ανήκει σε εποπτευόμενο όμιλο, το υπόχρεο καταβολής τέλους πιστωτικό ίδρυμα·
β)
προκειμένου για υπόχρεο καταβολής τέλους υποκατάστημα που δεν ομαδοποιείται με άλλο τέτοιο υποκατάστημα, το υπόχρεο καταβολής τέλους υποκατάστημα·
γ)
προκειμένου για εποπτευόμενο όμιλο υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων, ο οφειλέτης εποπτικού τέλους που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2.
2. Με την επιφύλαξη των ρυθμίσεων που ισχύουν εντός του εκάστοτε ομίλου υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων όσον αφορά τον επιμερισμό του κόστους, ένας όμιλος υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων λογίζεται ως μία μονάδα. Κάθε τέτοιος όμιλος ορίζει τον οφειλέτη εποπτικού τέλους για λογαριασμό ολόκληρου του ομίλου και γνωστοποιεί την ταυτότητά του στην ΕΚΤ. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους πρέπει να είναι εγκατεστημένος σε συμμετέχον κράτος μέλος. Η ως άνω γνωστοποίηση θεωρείται έγκυρη μόνο εφόσον:
α)
αναφέρει τις επωνυμίες όλων των εποπτευόμενων οντοτήτων του ομίλου τις οποίες αφορά η ίδια η γνωστοποίηση·
β)
υπογράφεται εκ μέρους όλων των εποπτευόμενων οντοτήτων του ομίλου·
γ)
περιέρχεται στην ΕΚΤ το αργότερο την 1η Ιουλίου κάθε έτους, προκειμένου να ληφθεί υπόψη για την έκδοση της ειδοποίησης καταβολής τέλους σε σχέση με την επόμενη περίοδο επιβολής τέλους.
Εάν η ΕΚΤ λάβει εμπρόθεσμα περισσότερες γνωστοποιήσεις ανά όμιλο υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων, υπερισχύει η γνωστοποίηση την οποία λαμβάνει τελευταία πριν από την εκπνοή της προθεσμίας.
3. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 2 η ΕΚΤ επιφυλάσσεται του δικαιώματος να καθορίζει τον οφειλέτη εποπτικού τέλους.
ΜΕΡΟΣ II
ΔΑΠΑΝΕΣ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ
Άρθρο 5
Ετήσιο κόστος
1. Το ετήσιο κόστος αποτελεί τη βάση καθορισμού των ετήσιων εποπτικών τελών και ανακτάται μέσω της καταβολής των ετήσιων αυτών εποπτικών τελών.
2. Το ύψος του ετήσιου κόστους καθορίζεται με βάση το ύψος των ετήσιων δαπανών που περιλαμβάνουν τυχόν δαπάνες που βαρύνουν την ΕΚΤ κατά την οικεία περίοδο επιβολής τέλους και σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τα εποπτικά της καθήκοντα.
Το συνολικό ποσό των ετήσιων εποπτικών τελών καλύπτει, χωρίς να υπερβαίνει, τις δαπάνες που βαρύνουν την ΕΚΤ σε σχέση με τα εποπτικά της καθήκοντα κατά την οικεία περίοδο επιβολής τέλους.
3. Κατά τον καθορισμό του ετήσιου κόστους η ΕΚΤ λαμβάνει υπόψη:
α)
τυχόν τέλη αναγόμενα σε προηγούμενες περιόδους επιβολής τέλους, η είσπραξη των οποίων δεν είναι βέβαιη·
β)
τυχόν ποσά τόκων εισπραττόμενα σύμφωνα με το άρθρο 14·
γ)
τυχόν ποσά εισπραττόμενα ή επιστρεφόμενα σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3.
Άρθρο 6
Εκτίμηση και καθορισμός του ετήσιου κόστους
1. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, έως το τέλος κάθε ημερολογιακού έτους η ΕΚΤ υπολογίζει το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος σε σχέση με την περίοδο επιβολής τέλους για το επόμενο ημερολογιακό έτος.
2. Η ΕΚΤ καθορίζει το πραγματικό ετήσιο κόστος για δεδομένη περίοδο επιβολής τέλους εντός τεσσάρων μηνών από τη λήξη της.
3. Το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος και το πραγματικό ετήσιο κόστος λαμβάνονται ως βάση για τον υπολογισμό του συνολικού ποσού των ετήσιων εποπτικών τελών που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1.
ΜΕΡΟΣ III
ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΤΗΣΙΟΥ ΕΠΟΠΤΙΚΟΥ ΤΕΛΟΥΣ
Άρθρο 7
Νέες εποπτευόμενες οντότητες ή μεταβολή ιδιότητας
1. Όταν μια εποπτευόμενη οντότητα ή ένας εποπτευόμενος όμιλος εποπτεύεται μόνο για τμήμα της περιόδου επιβολής τέλους, το ετήσιο εποπτικό τέλος υπολογίζεται με βάση τον αριθμό των μηνών της εν λόγω περιόδου, καθ' όλη τη διάρκεια των οποίων εποπτεύεται η οντότητα ή ο όμιλος.
2. Όταν, κατόπιν σχετικής απόφασης της ΕΚΤ, η ιδιότητα μιας εποπτευόμενης οντότητας ή ενός εποπτευόμενου ομίλου μεταβάλλεται από σημαντική(-ό) σε λιγότερο σημαντική(-ό) ή αντίστροφα, το ετήσιο εποπτικό τέλος υπολογίζεται με βάση τον αριθμό των μηνών, την τελευταία ημέρα των οποίων η εποπτευόμενη οντότητα ή ο εποπτευόμενος όμιλος διατηρούσε, κατά περίπτωση, την αντίστοιχη ιδιότητα.
3. Όταν το ποσό του επιβαλλόμενου ετήσιου εποπτικού τέλους διαφέρει από το υπολογιζόμενο σύμφωνα με τις παραγράφους 1 ή 2, η ΕΚΤ, κατά περίπτωση, επιστρέφει τη διαφορά στον οφειλέτη εποπτικού τέλους ή τιμολογεί το επιπλέον ποσό που προκύπτει ως καταβλητέο από αυτόν.
Άρθρο 8
Επιμερισμός του ετήσιου κόστους μεταξύ σημαντικών και λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων
1. Για τον υπολογισμό του καταβλητέου ετήσιου εποπτικού τέλους σε σχέση με κάθε εποπτευόμενη οντότητα και εποπτευόμενο όμιλο, το ετήσιο κόστος διαχωρίζεται σε δύο μέρη που αντιστοιχούν στην κατηγορία των εποπτευόμενων οντοτήτων και των εποπτευόμενων ομίλων, ως εξής:
α)
ετήσιο κόστος η ανάκτηση του οποίου θα προέλθει από σημαντικές εποπτευόμενες οντότητες·
β)
ετήσιο κόστος η ανάκτηση του οποίου θα προέλθει από λιγότερο σημαντικές εποπτευόμενες οντότητες.
2. Ο διαχωρισμός του ετήσιου κόστους κατά την παράγραφο 1 βασίζεται στον επιμερισμό του κόστους μεταξύ των οικείων λειτουργικών μονάδων που ασκούν την άμεση εποπτεία των σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και την έμμεση εποπτεία των λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων.
Άρθρο 9
Επιβλητέο ποσό
1. Το συνολικό ποσό των ετήσιων εποπτικών τελών που επιβάλλει η ΕΚΤ ισούται με το άθροισμα:
α)
του εκτιμώμενου ετήσιου κόστους που αντιστοιχεί στην τρέχουσα περίοδο επιβολής τέλους, υπολογιζόμενου βάσει του εγκεκριμένου προϋπολογισμού για τη συγκεκριμένη περίοδο επιβολής τέλους·
β)
τυχόν πλεονάσματος ή ελλείμματος αναγόμενου στην προηγούμενη περίοδο επιβολής τέλους, το οποίο προκύπτει διά της αφαίρεσης του πραγματικού ετήσιου κόστους της προηγούμενης αυτής περιόδου από το εκτιμώμενο ετήσιο κόστος που επιβλήθηκε κατά την ίδια περίοδο.
2. Για κάθε κατηγορία εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων η ΕΚΤ αποφασίζει για το συνολικό ποσό που καθίσταται επιβλητέο με τη μορφή ετήσιων εποπτικών τελών, το οποίο δημοσιεύει στον δικτυακό της τόπο έως την 30ή Απριλίου της αντίστοιχης περιόδου επιβολής τέλους.
Άρθρο 10
Ετήσιο εποπτικό τέλος καταβλητέο σε σχέση με εποπτευόμενες οντότητες ή εποπτευόμενους ομίλους
1. Το καταβλητέο ετήσιο εποπτικό τέλος σε σχέση με μια σημαντική εποπτευόμενη οντότητα ή έναν σημαντικό εποπτευόμενο όμιλο καθορίζεται με επιμερισμό του ποσού που πρόκειται να επιβληθεί στην οικεία κατηγορία σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων μεταξύ των συγκεκριμένων σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων βάσει των αντίστοιχων συντελεστών υπολογισμού τέλους.
2. Το καταβλητέο ετήσιο εποπτικό τέλος σε σχέση με μια λιγότερο σημαντική εποπτευόμενη οντότητα ή έναν λιγότερο σημαντικό εποπτευόμενο όμιλο καθορίζεται με επιμερισμό του ποσού που πρόκειται να επιβληθεί στην οικεία κατηγορία λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων μεταξύ των συγκεκριμένων λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων βάσει των αντίστοιχων συντελεστών υπολογισμού τέλους.
3. Οι συντελεστές υπολογισμού τέλους στο υψηλότερο επίπεδο ενοποίησης στα συμμετέχοντα κράτη μέλη υπολογίζονται ως ακολούθως.
α)
Οι συντελεστές υπολογισμού τέλους βάσει των οποίων καθορίζεται το καταβλητέο ετήσιο εποπτικό τέλος σε σχέση με κάθε εποπτευόμενη οντότητα ή όμιλο αντιστοιχούν στο ποσό των ακόλουθων στοιχείων, ως έχει την ημερομηνία αναφοράς,:
i)
σύνολο στοιχείων ενεργητικού·
ii)
συνολική έκθεση σε κίνδυνο. Στην περίπτωση υπόχρεου καταβολής τέλους υποκαταστήματος, η συνολική έκθεση σε κίνδυνο θεωρείται μηδενική.
β)
Τα δεδομένα σχετικά με τους συντελεστές υπολογισμού τέλους καθορίζονται και συλλέγονται σύμφωνα με απόφαση της ΕΚΤ η οποία καθορίζει την εφαρμοστέα μεθοδολογία και τις διαδικασίες. Η απόφαση δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της ΕΚΤ.
γ)
Για τους σκοπούς υπολογισμού των συντελεστών υπολογισμού τέλους, οι εποπτευόμενοι όμιλοι θα πρέπει κατά κανόνα να εξαιρούν τα στοιχεία ενεργητικού θυγατρικών εγκατεστημένων σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη και τρίτες χώρες. Εναπόκειται στους εποπτευόμενους ομίλους να μην εξαιρούν τα εν λόγω στοιχεία ενεργητικού για τον υπολογισμό των συντελεστών υπολογισμού τέλους.
δ)
Προκειμένου για εποπτευόμενες οντότητες ή εποπευόμενους ομίλους που ταξινομούνται ως λιγότερο σημαντικές(-οί) βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, ο συντελεστής υπολογισμού τέλους του συνόλου στοιχείων ενεργητικού δεν υπερβαίνει τα 30 δισεκατ. ευρώ.
ε)
Αναφορικά με τους συντελεστές υπολογισμού τέλους χρησιμοποιείται η ακόλουθη σχετική στάθμιση:
i)
σύνολο στοιχείων ενεργητικού: 50 %;
ii)
συνολική έκθεση σε κίνδυνο: 50 %.
4. Οι οφειλέτες εποπτικού τέλους υποβάλλουν τους συντελεστές υπολογισμού τέλους με ημερομηνία αναφοράς την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου της υποβολής έτους και παρέχουν στην οικεία ΕΑΑ τα δεδομένα που απαιτούνται για τον υπολογισμό των ετήσιων εποπτικών τελών από την ΕΚΤ έως το κλείσιμο των εργασιών της 1ης Ιουλίου του έτους που έπεται εκείνου της ως άνω ημερομηνίας αναφοράς ή της επόμενης εργάσιμης ημέρας, εάν η 1η Ιουλίου δεν είναι εργάσιμη. Σε περιπτώσεις που οι εποπτευόμενες οντότητες καταρτίζουν τους ετήσιους λογαριασμούς τους με βάση το τέλος της χρήσης για λογιστικούς σκοπούς, η οποία διαφέρει από το ημερολογιακό έτος, οι οφειλέτες εποπτικού τέλους μπορούν να υποβάλλουν τους ως άνω συντελεστές με ημερομηνία αναφοράς του τέλους ης εφαρμοζόμενης από αυτούς χρήσης για λογιστικούς σκοπούς. Οι ΕΑΑ παρέχουν στην ΕΚΤ τα εν λόγω δεδομένα σύμφωνα με τις διαδικασίες που αυτή καθορίζει. Το άθροισμα του συνόλου στοιχείων ενεργητικού και το άθροισμα της συνολικής έκθεσης σε κίνδυνο όλων των οφειλετών εποπτικού τέλους δημοσιεύονται στον δικτυακό τόπο της ΕΚΤ.
5. Σε περίπτωση που ορισμένος οφειλέτης εποπτικού τέλους δεν υποβάλλει τους συντελεστές υπολογισμού τέλους, η ΕΚΤ προβαίνει στον καθορισμό τους σύμφωνα με τη μεθοδολογία που προβλέπεται στη σχετική απόφασή της. Η παράλειψη υποβολής των συντελεστών υπολογισμού τέλους κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 4 θεωρείται παράβαση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.
6. Το ετήσιο εποπτικό τέλος που είναι καταβλητέο από κάθε οφειλέτη εποπτικού τέλους υπολογίζεται ως ακολούθως.
α)
Το ετήσιο εποπτικό τέλος αντιστοιχεί στο άθροισμα της ελάχιστης συνιστώσας του τέλους και της μεταβλητής συνιστώσας του τέλους.
β)
Η ελάχιστη συνιστώσα του τέλους υπολογίζεται ως σταθερό ποσοστό επί του συνολικού ποσού των ετήσιων εποπτικών τελών για κάθε κατηγορία εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων, όπως αυτά καθορίζονται κατά τα άρθρα 8 και 9. Το σταθερό ποσοστό για την κατηγορία των σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων είναι 10 %. Το εν λόγω ποσό επιμερίζεται εξίσου μεταξύ όλων των οφειλετών εποπτικού τέλους. Για σημαντικές εποπτευόμενες οντότητες και ομίλους με σύνολο στοιχείων ενεργητικού έως και 10 δισεκατ. ευρώ η ελάχιστη συνιστώσα του τέλους διαιρείται διά του δύο. Για την κατηγορία των λιγότερο σημαντικών εποπτευόμενων οντοτήτων και ομίλων το σταθερό ποσοστό είναι 10 %. Το εν λόγω ποσό επιμερίζεται εξίσου μεταξύ όλων των οφειλετών εποπτικού τέλους. Η ελάχιστη συνιστώσα του τέλους αντιστοιχεί στο κατώτερο όριο του ετήσιου εποπτικού τέλους ανά οφειλέτη εποπτικού τέλους.
γ)
Η μεταβλητή συνιστώσα του τέλους αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του συνολικού ποσού των ετήσιων εποπτικών τελών για κάθε κατηγορία εποπτευόμενων οντοτήτων, όπως αυτά καθορίζονται κατά τα άρθρα 8 και 9, και της ελάχιστης συνιστώσας του τέλους για την ίδια κατηγορία οντοτήτων. Η μεταβλητή συνιστώσα του τέλους επιμερίζεται μεταξύ των συγκεκριμένων οφειλετών εποπτικού τέλους κάθε κατηγορίας ανάλογα με το μερίδιο του κάθε οφειλέτη στο άθροισμα των σταθμισμένων συντελεστών υπολογισμού τέλους όλων των οφειλετών εποπτικού τέλους, όπως αυτοί καθορίζονται κατά την παράγραφο 3.
Με βάση τον υπολογισμό που διενεργείται σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους και τους συντελεστές υπολογισμού τέλους που υποβάλλονται σύμφωνα με την ως άνω παράγραφο 4, η ΕΚΤ αποφασίζει για το ετήσιο εποπτικό τέλος που είναι καταβλητέο από κάθε οφειλέτη εποπτικού τέλους. Το καταβλητέο ετήσιο εποπτικό τέλος θα γνωστοποιείται στον εκάστοτε οφειλέτη μέσω της ειδοποίησης καταβολής τέλους.
ΜΕΡΟΣ IV
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΑΑ
Άρθρο 11
Συνεργασία με τις ΕΑΑ
1. Πριν από τη λήψη απόφασης για το οριστικό ύψος των εποπτικών τελών η ΕΚΤ επικοινωνεί με τις ΕΑΑ, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η άσκηση εποπτείας παραμένει αποδοτική από άποψη κόστους και εύλογη για όλα τα επηρεαζόμενα πιστωτικά ιδρύματα και υποκαταστήματα. Η ΕΚΤ, σε συνεργασία με τις ΕΑΑ, σχεδιάζει και υλοποιεί προς τούτο κατάλληλο δίαυλο επικοινωνίας.
2. Οι ΕΑΑ συνδράμουν την ΕΚΤ στην επιβολή τελών, εφόσον η ίδια το ζητήσει.
3. Στην περίπτωση πιστωτικών ιδρυμάτων εγκατεστημένων σε συμμετέχον κράτος μέλος εκτός ζώνης ευρώ, του οποίου η στενή συνεργασία με την ΕΚΤ δεν έχει ανασταλεί ή λυθεί, η ΕΚΤ απευθύνει προς την ΕΑΑ του εν λόγω κράτους μέλους οδηγίες για τη συλλογή των συντελεστών υπολογισμού τέλους και την τιμολόγηση του ετήσιου εποπτικού τέλους.
ΜΕΡΟΣ V
ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ
Άρθρο 12
Ειδοποίηση καταβολής τέλους
1. Η ΕΚΤ εκδίδει ειδοποίηση καταβολής τέλους απευθυνόμενη προς κάθε οφειλέτη εποπτικού τέλους σε ετήσια βάση.
2. Η ειδοποίηση καταβολής τέλους καθορίζει τα μέσα καταβολής του ετήσιου εποπτικού τέλους. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης όσον αφορά την καταβολή του ετήσιου εποπτικού τέλους.
3. Το ποσό που οφείλεται βάσει της ειδοποίησης καταβολής τέλους καταβάλλεται από τον οφειλέτη εποπτικού τέλους εντός 35 ημερών από την ημερομηνία έκδοσής της.
Άρθρο 13
Γνωστοποίηση της ειδοποίησης καταβολής τέλους
1. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους ευθύνεται για την ενημέρωση των στοιχείων επικοινωνίας που απαιτούνται για τους σκοπούς υποβολής της ειδοποίησης καταβολής τέλους και γνωστοποιεί στην ΕΚΤ κάθε μεταβολή στα στοιχεία επικοινωνίας (δηλαδή όνομα, λειτουργία, οργανωτική μονάδα, διεύθυνση, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αριθμό τηλεφώνου, αριθμό φαξ). Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους γνωστοποιεί στην ΕΚΤ κάθε μεταβολή στα στοιχεία επικοινωνίας έως την 1η Ιουλίου κάθε περιόδου επιβολής τέλους. Τα εν λόγω στοιχεία επικοινωνίας παραπέμπουν σε φυσικό πρόσωπο ή, κατά προτίμηση, σε λειτουργική μονάδα εντός της οργανωτικής δομής του οφειλέτη εποπτικού τέλους.
2. Η ΕΚΤ γνωστοποιεί την ειδοποίηση καταβολής τέλους με οποιονδήποτε από τους ακόλουθους τρόπους: α) με ηλεκτρονικά ή αντίστοιχα μέσα επικοινωνίας· β) με τηλεομοιοτυπία· γ) με υπηρεσία ταχυμεταφοράς· δ) με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής· ε) με επίδοση ή εγχείριση της ειδοποίησης. Ανυπόγραφη ειδοποίηση καταβολής τέλους είναι έγκυρη.
Άρθρο 14
Τοκισμός σε περίπτωση μη πληρωμής
Με την επιφύλαξη κάθε άλλου επανορθωτικού μέτρου που διαθέτει η ΕΚΤ, το ανεξόφλητο ποσό του ετήσιου εποπτικού τέλους σε περίπτωση μερικής πληρωμής, μη πληρωμής ή μη συμμόρφωσης με τους όρους πληρωμής που καθορίζονται στην ειδοποίηση καταβολής τέλους τοκίζεται σε ημερήσια βάση με επιτόκιο που ισούται με το επιτόκιο των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης που εφαρμόζει η ΕΚΤ, προσαυξημένο κατά 8 εκατοστιαίες μονάδες, από την ημερομηνία κατά την οποία το καταβλητέο ποσό καθίσταται ληξιπρόθεσμο.
ΜΕΡΟΣ VI
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 15
Κυρώσεις
Σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού η ΕΚΤ δύναται να επιβάλλει κυρώσεις σε εποπτευόμενες οντότητες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2532/98 του Συμβουλίου (5) και, συμπληρωματικά, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 468/2014 (EKT/2014/17).
Άρθρο 16
Μεταβατικές διατάξεις
1. Η ειδοποίηση καταβολής τέλους για την πρώτη περίοδο επιβολής τέλους εκδίδεται μαζί με την ειδοποίηση καταβολής τέλους για την περίοδο επιβολής τέλους του 2015.
2. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η έναρξη της είσπραξης του ετήσιου εποπτικού τέλους από την ΕΚΤ, κάθε όμιλος υπόχρεων καταβολής τέλους οντοτήτων ορίζει τον οφειλέτη εποπτικού τέλους για λογαριασμό του ομίλου και γνωστοποιεί την ταυτότητά του στην ΕΚΤ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2.
3. Ο οφειλέτης εποπτικού τέλους υποβάλλει τα στοιχεία του άρθρου 13 παράγραφος 1 για πρώτη φορά έως την 1η Μαρτίου 2015.
Άρθρο 17
Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση
1. Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2013, η ΕΚΤ υποβάλλει σε ετήσια βάση έκθεση σχετικά με την προβλεπόμενη εξέλιξη της δομής και του ύψους των ετήσιων εποπτικών τελών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωομάδα.
2. Έως το 2017 η ΕΚΤ επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό, ιδίως όσον αφορά τη μεθοδολογία και τα κριτήρια υπολογισμού των επιβλητέων ετήσιων εποπτικών τελών για κάθε εποπτευόμενη οντότητα και όμιλο.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Φρανκφούρτη, 22 Οκτωβρίου 2014.