NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 639/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013, kterým se stanoví pravidla pro přímé platby zemědělcům v režimech podpory v rámci společné zemědělské politiky, a kterým se mění příloha X uvedeného nařízení
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví pravidla pro přímé platby zemědělcům v režimech podpory v rámci společné zemědělské politiky a zrušují nařízení Rady (ES) č. 637/2008 a č. 73/2009 (1), a zejména na čl. 4 odst. 3, čl. 8 odst. 3, čl. 9 odst. 5, čl. 35 odst. 1, 2 a 3, čl. 36 odst. 6, čl. 39 odst. 3, čl. 43 odst. 12, čl. 44 odst. 5, čl. 45 odst. 5 a 6, čl. 46 odst. 9, čl. 50 odst. 11, čl. 52 odst. 9, čl. 57 odst. 3, čl. 58 odst. 5, čl. 59 odst. 3, čl. 67 odst. 1 a 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1307/2013 zrušilo a nahradilo nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (2). Nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví nový právní rámec spočívající v novém systému přímé podpory, včetně základní platby pro zemědělce a dalších režimů podpory. Zmocňuje Komisi k přijímání aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů. V zájmu zajištění hladkého fungování režimů v novém právním rámci musí být prostřednictvím těchto aktů přijata některá pravidla. V zájmu snížení administrativní zátěže by tato pravidla měla být jednoduchá a snadno kontrolovatelná. Uvedené akty by měly nahradit pravidla stanovená v nařízeních Komise (ES) č. 1120/2009 (3) a (ES) č. 1121/2009 (4).
(2)
Uvedený rámec je nezbytné doplnit tímto nařízením, pokud jde o některá obecná ustanovení, režim základní platby, režim jednotné platby na plochu, platbu pro zemědělce dodržující zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí, platbu pro mladé zemědělce zahajující zemědělskou činnost, dobrovolnou podporu vázanou na produkci a zvláštní podporu pro bavlnu a o oznámení nutná s ohledem na každý režim podpory.
(3)
Za účelem zajištění správného použití úprav přímých plateb s ohledem na finanční kázeň je nezbytné stanovit obecná pravidla o pořadí výpočtu těchto snížení ve vztahu ke snížením podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (5).
(4)
V souladu s judikaturou Soudního dvora Evropské unie (6) je vhodné objasnit, že přijímají-li členské státy prováděcí opatření k unijní právní úpravě, měly by při výkonu své diskreční pravomoci dodržovat určité zásady, zejména zásadu nediskriminace.
(5)
Podpora jiná než podpora vázaná na produkci by měla splňovat požadavky, aby byla považována za podporu oddělenou od produkce ve smyslu kritérií „Green Box“ Dohody o zemědělství uzavřené v rámci Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání (7), a podpora vázaná na produkci by měla splňovat požadavky, aby byla považována za podporu spadající do kategorie „Blue Box“ uvedené dohody.
(6)
V souladu s čl. 4 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013 nemusí „zemědělská činnost“ nutně znamenat produkci, chov zvířat nebo pěstování zemědělských plodin. Zemědělci mohou místo toho udržovat zemědělské plochy ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin bez přípravy, která jde nad rámec běžných způsobů zemědělské praxe a použití strojů, nebo na zemědělských plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin vykonávat minimální činnosti. Jelikož obě tyto aktivity od zemědělce vyžadují určitou činnost, je nutné stanovit rámec Unie, ve kterém členské státy vymezí další kritéria pro tyto aktivity.
(7)
Definice „trvalých travních porostů“ v čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje z důvodů ochrany životního prostředí rovněž jiné druhy než trávy a další bylinné pícniny, např. křoviny a stromy, které mohou být spásány, pokud trávy a jiné bylinné pícniny i nadále na příslušné půdě převažují. Je proto nezbytné stanovit kritérium, na jehož základě lze určit, v jakých případech trávy a jiné bylinné pícniny nadále převažují.
(8)
Tato definice „trvalých travních porostů“ členským státům umožňuje považovat za trvalé travní porosty také půdu, kterou lze spásat a která tvoří součást zavedených místních postupů v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny. Za tímto účelem je nezbytné stanovit kritéria, na jejichž základě lze tyto zavedené místní postupy určit.
(9)
V souladu s čl. 4 odst. 2 druhým pododstavcem nařízení (EU) č. 1307/2013 mohou členské státy za trvalé travní porosty považovat půdu, kterou lze spásat a která tvoří součást zavedených místních postupů v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny. Na tyto trvalé travní porosty lze použít redukční koeficient podle čl. 32 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013. Aby se zajistilo přiměřené uplatňování tohoto ustanovení, je vhodné stanovit možnost rozlišovat mezi různými kategoriemi ploch za účelem použití různých redukčních koeficientů pro tyto kategorie.
(10)
V čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 se stanoví, že přímé platby se neposkytují fyzickým či právnickým osobám nebo skupinám fyzických či právnických osob, jejichž zemědělské plochy jsou převážně plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin a které na uvedených plochách nevykonávají minimální činnost stanovenou členskými státy. Pro tento účel je nezbytné určit, kdy se tyto plochy považují za hlavní část zemědělské půdy zemědělce, a objasnit oblast působnosti tohoto ustanovení.
(11)
Podle čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 se subjekty, které spadají do oblasti působnosti tzv. negativního seznamu, považují za aktivní zemědělce, pokud jsou schopny prokázat, že splňují jedno z kritérií vyjmenovaných v uvedeném ustanovení. Na základě jednoho z těchto kritérií je třeba prokázat, že roční částka přímých plateb tvoří alespoň 5 % celkových příjmů získaných z nezemědělské činnosti. Je proto nezbytné stanovit, jakým způsobem se určí, zda příjmy pochází ze zemědělské, nebo nezemědělské činnosti.
(12)
Kromě toho je nezbytné stanovit pravidla týkající se způsobu určení roční částky přímých plateb pro účely čl. 9 odst. 2 a případně čl. 9 odst. 3, jakož i čl. 9 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, kterým jsou někteří zemědělci vyňati z použití čl. 9 odst. 2 a 3 uvedeného nařízení. Aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci v Bulharsku, Chorvatsku a Rumunsku, kde dochází k postupnému zavádění přímých plateb, měla by roční částka přímých plateb v těchto členských státech vycházet z konečných částek, které mají být poskytovány na konci tohoto procesu.
(13)
V souladu s čl. 9 odst. 2 a případně čl. 9 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 mohou být zemědělci vyloučeni z podpory, pokud je jejich zemědělská činnost zanedbatelná nebo pokud jejich hlavním obchodním či podnikatelským cílem není výkon zemědělské činnosti. Je nezbytné vymezit v tomto ohledu určitá kritéria a přitom členským státům umožnit stanovení alternativních kritérií pro zemědělské činnosti, které jsou pouze okrajové.
(14)
Nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví několik možností přiznání platebních nároků zemědělcům. V zájmu právní jistoty by mělo být stanoveno, že v případě skutečného nebo předpokládaného dědictví nebo předpokládaného dědictví, které lze odvolat, a v případě fúze či rozdělení podniku se počet a hodnota platebních nároků, které mají být přiznány, stanoví za stejných podmínek, jaké by se použily pro zemědělce, který podnik spravoval původně. Dále je třeba stanovit pravidla pro určení počtu platebních nároků, které mají být přiznány, v případě podniků, které vznikly rozdělením, jestliže se tyto podniky nacházejí v členských státech používajících čl. 24 odst. 4 nebo 5 nařízení (EU) č. 1307/2013. V zájmu oprávněných očekávání zemědělců by změny právního postavení zemědělce neměly mít dopad na počet nebo hodnotu platebních nároků, které mohou být zemědělci přiznány, jestliže má zemědělec nad podnikem nadále kontrolu, pokud jde o řízení, zisky a finanční rizika.
(15)
V zájmu právní jistoty a za účelem zajištění řádné správy platebních nároků je třeba upřesnit, že pro přiznání a aktivaci platebních nároků by měly být zohledněny pouze ty způsobilé hektary, které jsou určeny podle čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 23 písm. a) nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014 (8).
(16)
V souladu s judikaturou Soudního dvora Evropské unie (9) by měly být platební nároky přiznány osobě, která má rozhodovací pravomoc, má zisky a nese finanční rizika ve vztahu k zemědělské činnosti na půdě, pro kterou se o přiznání nároků žádá. Je vhodné upřesnit, že tato zásada platí zejména v případech, kdy je způsobilý hektar předmětem žádostí o přiznání platebních nároků podaných více než jedním zemědělcem.
(17)
Ustanovení čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 členským státům umožňuje uplatnit redukční koeficient na některé způsobilé hektary, které představují trvalé travní porosty nacházející se v oblastech s nepříznivými klimatickými podmínkami způsobenými zejména nadmořskou výškou a jinými přírodními omezeními. V zájmu zajištění přiměřeného používání uvedeného ustanovení je vhodné zřídit rámec pro uplatnění tohoto redukčního koeficientu, zejména pokud jde o limity takovéhoto snížení.
(18)
Článek 9 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví základní zásadu, že přímé platby lze poskytnout pouze aktivním zemědělcům. Kromě toho čl. 24 odst. 9 uvedeného nařízení umožňuje členským státům stanovit minimální rozlohu na zemědělský podnik pro přiznání platebních nároků. Je vhodné tato ustanovení zohlednit rovněž v rámci určení hodnoty platebních nároků.
(19)
Zohlední-li se pro určení původní jednotkové hodnoty platebních nároků podle článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013 podpora poskytnutá za kalendářní rok 2014, mělo by být upřesněno, že členské státy mohou rozhodnout, že nebudou zohledňovat všechna opatření uvedená v uvedeném ustanovení. Aby se zabránilo nepřiměřeným sankcím pro zemědělce, referenční částky významné pro určení hodnoty platebních nároků by neměly zahrnovat žádná snížení ani vyloučení stanovená podle hlavy II kapitoly 4 nařízení (ES) č. 73/2009. Je vhodné stanovit způsob, jakým by uvedená podpora měla být zohledněna, a stanovit další kritéria nezbytná pro dodržení povahy některých režimů oddělených od produkce, které mohou být zohledněny.
(20)
Kromě toho je pro účely stanovení původní jednotkové hodnoty platebních nároků třeba objasnit, že v čl. 26 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 platební nároky zemědělce zahrnují rovněž ty platební nároky, které jsou k datu předložení žádosti za rok 2014 pronajímatelem pronajaty jinému zemědělci.
(21)
Aby bylo možné předvídat podporu příjmů pro zemědělce, je vhodné stanovit lhůtu, do níž členské státy musí stanovit a sdělit zemědělcům konečnou hodnotu a počet platebních nároků, pokud byli zemědělci informováni na základě prozatímních údajů.
(22)
Pro účely použití článku 26 nebo čl. 40 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 v případech, kdy byl zemědělec během referenčního roku uvedeného v těchto článcích postižen vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi, je vhodné stanovit hodnotu platebních nároků na základě posledního roku, který vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi ovlivněn nebyl. Členské státy by však měly mít možnost stanovit určitou prahovou hodnotu, pokud jde o dopad vyšší moci nebo mimořádných okolností na přímou podporu obdrženou v referenčním roce, s cílem snížit administrativní zátěž.
(23)
Pro případy prodeje nebo pronájmu podniku nebo jeho části, které se uskutečnily v období před datem pro podání žádosti o přiznání nároků v prvním roce uplatňování režimu, je třeba stanovit, že členské státy mohou rozhodnout, že zemědělci mohou spolu s podnikem nebo jeho částí smluvně převést i platební nároky, které mají být přiznány. Podle takového soukromoprávního smluvního ustanovení by platební nároky měly být přiděleny prodávajícímu nebo pronajímateli a přímo převedeny kupujícímu nebo nájemci, který bude případně moci využít platby, které prodávající nebo pronajímatel obdržel za rok 2014, nebo hodnotu nároků, které prodávající nebo pronajímatel v roce 2014 vlastnil, jak je uvedeno v článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013, jako referenci pro počáteční jednotkovou hodnotu platebních nároků. Dále by mělo být upřesněno, že na tyto převody se nepoužije čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013.
(24)
Pokud jde o výpočet jednotkové hodnoty platebních nároků, měla by být stanovena jasná pravidla pro zaokrouhlování číselných údajů, možnost rozdělit stávající platební nároky v případech, kdy velikost pozemku ohlášeného nebo převáděného s nároky představuje pouze zlomek hektaru, a možnost nároky a zlomky hektaru slučovat.
(25)
V zájmu právní jistoty je vhodné stanovit lhůtu, do které musí být stanoveny regiony uvedené v čl. 34 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013.
(26)
Měla by být stanovena zvláštní ustanovení pro správu vnitrostátních nebo regionálních rezerv.
(27)
Je nezbytné stanovit kritéria a maximální procentní sazby pro použití čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, aby se zamezilo tomu, že by snížení podle uvedeného ustanovení vedlo ke vzniku závažných překážek pro převod platebních nároků nebo by jej znemožnilo.
(28)
Z důvodů právní jistoty je vhodné vyjasnit způsob určení částky, která může být při stanovení platebních nároků v prvním roce provádění režimu základní platby převedena do vnitrostátní nebo regionální rezervy podle článku 28 nebo čl. 40 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013.
(29)
Článek 30 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví povinné a nepovinné případy přiznání platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy. Je vhodné stanovit pravidla pro výpočet počtu a hodnoty platebních nároků, jež se tímto způsobem přiznávají, a stanovit, aby priority uvedené v čl. 30 odst. 6 uvedeného nařízení nebyly negativně ovlivněny rozhodnutími, která mohou členské státy přijmout podle čl. 30 odst. 7 a 10 nařízení (EU) č. 1307/2013. Podobně by použití čl. 30 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 mělo být v souladu s čl. 24 odst. 6 a 7 uvedeného nařízení a s pravidly pro obtížné situace v tomto nařízení. V zájmu zajištění povahy režimu základní platby, který je oddělený od produkce, by výpočet počtu a hodnoty platebních nároků v rámci vnitrostátní nebo regionální rezervy neměl po datu stanoveném členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení Komise (ES) č. 1122/2009 (10) pro rok podání žádostí 2013 vycházet z odvětvových kritérií.
(30)
V zájmu právní jistoty, a aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci zahajujícími zemědělskou činnost, je vhodné upřesnit pojem „zemědělci zahajující zemědělskou činnost“ uvedený v čl. 30 odst. 11 písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013.
(31)
Pokud členské státy přiznají platební nároky podle čl. 30 odst. 7 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013, hodnota těchto nároků by měla být vypočtena v souladu s článkem 25 nebo 40 nařízení (EU) č. 1307/2013.
(32)
Ustanovení čl. 24 odst. 3 až 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 poskytuje členským státům několik možností pro omezení počtu platebních nároků, jež mají být zemědělcům přiznány. Někteří zemědělci mohou tedy mít vysoký podíl způsobilých hektarů, které nejsou zahrnuty do platebních nároků, což může vést k obtížné situaci, neboť některé režimy podpory připojené k režimu základní platby, zejména platba na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí, jsou založeny na způsobilých hektarech, které jsou ohlášeny pro účely aktivace platebních nároků. Proto by mělo být upřesněno, že členské státy mají možnost přiznat platební nároky z vnitrostátní nebo regionální rezervy, pokud je zemědělec výrazně postižen omezeními stanovenými v čl. 24 odst. 3 až 7 nařízení (EU) č. 1307/2013. Jelikož na některé oblasti se nevztahují ekologické povinnosti nebo jsou ke splnění těchto povinností potřebné pouze omezené náklady, členské státy by měly mít možnost rozhodnout, že tyto oblasti nebudou při určování obtížných situací zahrnuty.
(33)
Podle čl. 21 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 (vlastněné nebo pronajaté) platební nároky zemědělce, které překračují počet způsobilých hektarů, které má k dispozici, pozbývají platnosti. Z důvodů právní jistoty je vhodné upřesnit prioritní pořadí, v němž tyto platební nároky pozbývají platnosti, a stanovit další pravidla provádění. Dále je vhodné dát členským státům možnost toto ustanovení zohlednit rovněž v rámci určování hodnoty platebních nároků.
(34)
Nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví, že základní platba v některých členských státech se může provádět v podobě režimu jednotné platby na plochu, a to nejpozději do roku 2020. S ohledem na skutečnost, že jednotná platba na plochu na hektar se vypočítává každý rok a že způsobilost pro základní platbu je předpokladem pro přístup k většině ostatních režimů přímých plateb, a tudíž je s nimi nerozlučně spjata, je třeba upřesnit, že pro účely příslušných režimů by měly být zohledněny pouze ty způsobilé hektary, které jsou určeny podle čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 23 písm. a) nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014.
(35)
Členský stát, který používá režim jednotné platby na plochu a který používá režim základní platby nejpozději od 1. ledna 2018, může rozlišit částky jednotné platby na plochu na hektar s ohledem na některé platby poskytnuté za kalendářní rok 2014. Pro účely tohoto rozlišení je vhodné upřesnit, jakým způsobem by tyto platby měly být zohledněny, a stanovit další kritéria nezbytná pro dodržení povahy některých režimů, které jsou oddělené od produkce. Kromě toho je v případech, kdy byl zemědělec postižen vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi, které ovlivnily kalendářní rok 2014, vhodné zavést rozlišení na základě posledního roku, který vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi ovlivněn nebyl. Členské státy by však měly mít možnost stanovit určitou prahovou hodnotu, pokud jde o dopad vyšší moci nebo mimořádných okolností na přímou podporu obdrženou v referenčním roce, s cílem snížit administrativní zátěž. Kromě toho by v zájmu právní jistoty měla být stanovena pravidla pro případ skutečného nebo předpokládaného dědictví.
(36)
Hlava III kapitola 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví podmínky pro poskytnutí platby na zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí („ekologická“ platba). Požadavky spjaté s ekologickou platbou, jak je stanoví základní akt, jsou zobecněné (platí podle stejného vzoru pro všechny příjemce) a stanoví mimosmluvní činnosti, přičemž na obecné úrovni zajišťují, aby bylo zemědělství EU založeno na postupech, které jdou nad rámec podmíněnosti. Tyto zásady stanovené v základním aktu je třeba zohlednit při specifikaci podrobných pravidel pro ekologické postupy.
(37)
S cílem získat přiměřenou úroveň jistoty, pokud jde povinnosti stanovené v čl. 43 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 týkající se rovnocenných postupů, které upravují vnitrostátní nebo regionální systémy certifikace, by měla být stanovena kritéria ohledně určení veřejných nebo soukromých certifikačních orgánů.
(38)
Aby byla dodržena zásada zamezení dvojímu financování, musí být stanovena pravidla pro výpočet plateb za některé konkrétní závazky týkající se postupů uvedených v oddílu I bodech 3 a 4 a v oddílu III bodu 7 přílohy IX nařízení (EU) č. 1307/2013. Jelikož se tyto závazky týkají rovnocenných postupů, které zemědělcům, kteří takovéto závazky přijali, dovolují splnit jednu nebo více povinností, aby mohli obdržet „ekologickou“ platbu podle hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, měly by být platby za takové závazky v porovnání s běžnými platbami uvedenými v čl. 28 odst. 6 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (11) sníženy o částku, která se vypočítá na základě úrovně ekologické platby v dotčeném členském státě či regionu nebo, ve zvláštních případech, na základě individuální ekologické platby daného zemědělce.
(39)
Článek 44 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví povinnosti, pokud jde o počet plodin a poměrné podíly plodin na orné půdě. Je třeba stanovit pravidla týkající se přesného výpočtu podílu různých plodin.
(40)
Měla by být stanovena pravidla týkající se období, které se zohlední pro výpočet poměrného podílu plodin, přičemž je třeba vzít v úvahu reálný časový rámec pro pěstování plodin a potřebu umožnit jednoduchou správu.
(41)
Z důvodu jasnosti pro zemědělce a členské státy a v zájmu přispění k ochraně krajinných prvků, které se nacházejí v oblasti orné půdy, je nezbytné vyjasnit situaci, pokud jde o plochu zaujímanou krajinnými prvky.
(42)
Pro účely výpočtu podílu různých plodin je rovněž nezbytné stanovit doplňující pravidla pro zvláštní případy pěstování smíšených kultur v samostatných řádcích, podsevu a používání směsí osiv.
(43)
Ustanovení čl. 45 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví povinnosti, jejichž cílem je zachování ploch s trvalými travními porosty, které nejvíce přispívají k ochraně životního prostředí, zejména v oblasti zachycování uhlíku, biologické rozmanitosti a ochrany půdy. Tyto travní plochy, které tvoří oblasti značného environmentálního zájmu, se nacházejí jednak uvnitř sítě Natura 2000, ale také mimo ni. Pro zajištění účinné ochrany těch ploch, které se nacházejí mimo tuto síť, je třeba stanovit rámec pro jejich určení členskými státy, který by jim měl umožnit zohlednit podmínky v daném členském státě a měl by využívat synergie se stávajícími environmentálními politikami.
(44)
S cílem zajistit ochranu těchto ploch s trvalými travními porosty v průběhu let by měla být stanovena pravidla pro obnovu těchto ploch v případě, kdy zemědělec přísnou ochranu poruší.
(45)
Článek 45 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví ochranu podílu trvalých travních porostů v poměru k celkové zemědělské ploše. Pro dosažení tohoto cíle by členské státy měly sledovat vývoj podílu trvalých travních porostů. Mělo by jim být umožněno zavést systém předchozího schválení. V případě poklesu o více než 5 % by se měly vyžadovat individuální obnovy a zákaz další přeměny. V zájmu jasnosti a za účelem přiměřeného provádění by měla být stanovena pravidla pro zemědělce a plochy, na které se mají schválení a obnovy vztahovat.
(46)
Aby se schvalovací postup pro přeměnu trvalých travních porostů účinně využíval, měla by být členským státům poskytnuta možnost výběru prioritních ploch nebo skupin zemědělců, kterým schválení na základě objektivních kritérií udělí.
(47)
Měla by být stanovena pravidla pro metodu určení poměru mezi trvalým travním porostem a zemědělskou půdou, aby se zabránilo situacím, kdy se plochy s trvalými travními porosty započítávají dvakrát vzhledem k tomu, že se u nich používá dlouhodobé střídání, a aby se zabránilo tomu, že by přeměny prováděné malými a ekologickými zemědělci, kteří jsou osvobozeni od povinnosti obnovy, měly přímý dopad na povinnost obnovy pro ostatní zemědělce. Členským státům by mělo být povoleno přizpůsobit v odůvodněných případech svůj referenční poměr.
(48)
Článek 46 nařízení (EU) č. 1307/2013 uvádí prvky a plochy, které mohou členské státy uplatnit jako plochy využívané v ekologickém zájmu. Je třeba stanovit další kritéria pro to, aby mohly být uvedené prvky a plochy označeny jako plochy využívané v ekologickém zájmu. Aby se splnily cíle v oblasti biologické rozmanitosti, měla by tato kritéria zajistit zachování a zlepšení biologické rozmanitosti v zemědělských podnicích. Tato kritéria by rovněž měla brát v úvahu úsilí, které již zemědělci vynaložili.
(49)
Na půdě ponechané ladem by zákaz produkce, který vede k omezení použití pesticidů nebo hnojiv, neměl vylučovat dobrovolné činnosti, jako je výsev směsí semen planě rostoucích květin, které mají ještě zvýšit přínos pro biologickou rozmanitost. Mělo by být upřesněno, že půda ponechaná ladem po dobu více než pěti let pro účely splnění požadavku na plochy využívané v ekologickém zájmu zůstává ornou půdou a nevztahuje se na ni definice trvalých travních porostů.
(50)
Pokud jde o terasy, vzhledem k tomu, že způsob jejich zakládání je v celé Unii velmi rozmanitý, měly by členské státy samy vymezit přesné podmínky vycházející z vnitrostátních nebo regionálních zvláštností, přičemž zohlední jejich hodnotu pro biologickou rozmanitost.
(51)
V zájmu jasnosti by měly být vyjmenovány krajinné prvky, které platí za plochu využívanou v ekologickém zájmu, a mělo by se vyjasnit, jak souvisejí s prvky, které jsou v členských státech již chráněny v rámci zásady podmíněnosti. U některých prvků by měla být stanovena minimální nebo maximální velikost s cílem usnadnit jejich identifikaci a pomoci zaručit, aby daná plocha byla převážně zemědělská.
(52)
Ochranné pásy, které mají být umístěny při hranicích ploch orné půdy podél vodních toků nebo na této ploše v horní části svahu, jsou prospěšné pro účely omezení odtoku znečišťujících látek do povrchových vod. V zájmu zachování biologické rozmanitosti by se mělo stanovit, že veškeré tyto plochy, které platí za plochu využívanou v ekologickém zájmu, nesmějí být využívány pro produkci, čímž se rovněž zabrání použití pesticidů a omezí použití hnojiv. Za účelem dalšího zlepšení přínosů biologické rozmanitosti by neměly být vyloučeny dobrovolné činnosti, jako je výsev směsí semen planě rostoucích květin. Členské státy by měly mít možnost rozhodnout, zda na ochranných pásech povolí spásání nebo sekání za účelem získání píce.
(53)
Pokud jde o hektary zemědělsko-lesnické plochy, mělo by být upřesněno, že plochy, které je třeba brát v úvahu, jsou plochy orné půdy, které se nacházejí na ploše zemědělsko-lesnického systému, která stále ještě splňuje podmínky, podle kterých získává či získala podporu pro rozvoj venkova. Členské státy, které vybírají tyto plochy za účelem splnění povinnosti mít plochu využívanou v ekologickém zájmu, by měly ve svých programech pro rozvoj venkova při stanovování dodatečných podmínek pro získání podpory na zřízení zemědělsko-lesnického systému zohlednit cíl biologické rozmanitosti.
(54)
Pokud jde o pásy způsobilých hektarů ležící na okraji lesa, měly by členské státy samy rozhodnout, zda stanoví zákaz produkce, který zabrání tomu, aby se na daných pásech na okraji lesa používaly vstupy, s cílem vytvořit do přilehlého lesa ochranný přechod. Takový požadavek zvýší hodnotu plochy využívané v ekologickém zájmu, což by se mělo projevit na odlišné hodnotě váhového koeficientu pro tento typ plochy.
(55)
Omezená míra používání vstupů potřebných pro pěstování rychle rostoucích dřevin pěstovaných ve výmladkových plantážích nepřímo prospívá biologické rozmanitosti. Za tímto účelem by členské státy měly stanovit podmínky, které se vztahují na tento druh plochy využívané v ekologickém zájmu, tím, že stanoví seznam druhů dřevin, které lze použít, a pravidla pro používání vstupů.
(56)
S cílem umožnit provádění, které je přizpůsobeno vnitrostátním podmínkám, a pro optimální využití kapacity meziplodin a zeleného porostu s cílem účinně využít zbytkový dusík a zabránit vzniku holé půdy a difúznímu znečištění podzemní vody by členské státy měly stanovit lhůty pro výsev těchto porostů. Meziplodiny nebo zelené porosty by měly vznikat vysetím směsi druhů plodin nebo podsevem trávy s cílem optimalizovat agronomický a environmentální přínos z hlediska biologické rozmanitosti. Členské státy mohou v rámci DZES 4 podle přílohy II nařízení (EU) č. 1306/2013 stanovit data, po nichž je povolena mechanická likvidace meziplodin a zeleného porostu.
(57)
Pokud jde o plochy s plodinami, které vážou dusík, členské státy by měly stanovit pravidla, která zabrání tomu, aby pěstování plodin, které vážou dusík, na plochách využívaných v ekologickém zájmu vedlo k vyplavování dusíku a ke zhoršení kvality vody, což by nebylo v souladu s cíli směrnice Rady 91/676/EHS (12) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (13) a negativně by ovlivnilo cíl biologické rozmanitosti. Členské státy by rovněž měly stanovit seznam plodin, které vážou dusík, jež jsou považovány za přínosné pro zlepšování biologické rozmanitosti.
(58)
Aby se maximálně využilo přínosů existence ploch využívaných v ekologickém zájmu na orné půdě a aby se zajistilo, aby plochy využívané v ekologickém zájmu pokrývaly procentní podíl plochy stanovený v čl. 46 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, mělo by být v zájmu účinného řízení jasně stanoveno, že není možné započítat pozemek nebo krajinný prvek, který splňuje požadavek na plochy využívané v ekologickém zájmu, v tomtéž roce dvakrát.
(59)
Ustanovení čl. 46 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 dovoluje členským státům uplatnit až 50 % individuálního požadavku na plochy využívané v ekologickém zájmu na regionální úrovni. S cílem zajistit, aby takové regionální provádění přineslo další výhody z hlediska životního prostředí a krajiny a přispívalo k provádění strategie v oblasti zelené infrastruktury (14), by měla být zavedena pravidla týkající se prvků, kterých lze využít pro vytvoření přilehlých ploch využívaných v ekologickém zájmu. Měla by být rovněž stanovena pravidla ohledně určení oblastí, aby se při provádění zemědělské a environmentální politiky Unie dosáhlo součinnosti.
(60)
Pro účely rozhodnutí členských států, kterým členské státy mohou zemědělcům povolit možnost kolektivně splnit polovinu jejich individuální povinnosti mít plochu využívanou v ekologickém zájmu, jak uvádí čl. 46 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, by měla být zavedena pravidla podobná pravidlům pro regionální provádění, pokud jde o prvky, kterých lze využít pro vytvoření přilehlých ploch využívaných v ekologickém zájmu, aby se pro životní prostředí zaručila přidaná hodnota a příspěvek k posílení zelené infrastruktury. Pravidla týkající se kritérií, která musí zemědělci splnit, by měla stanovit, že se jejich zemědělské podniky musí nacházet v bezprostřední blízkosti, přičemž členské státy by měly mít volnost zohlednit různé správní struktury. V zájmu právní jasnosti by měla být stanovena pravidla pro obsah písemné dohody, která má být uzavřena mezi účastníky s cílem stanovit práva a povinnosti každého z nich.
(61)
Pokud jde o možnost, že některé členské státy mohou od povinnosti mít plochu využívanou v ekologickém zájmu osvobodit zemědělce v silně zalesněných oblastech, měla by být zavedena pravidla, která objasní, jaké metody a údaje mají být použity pro výpočet poměru lesního porostu a celkové plochy půdy a poměru lesních porostů a zemědělské půdy.
(62)
Nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví podmínky způsobilosti, pokud jde o platbu pro mladé zemědělce. Platba je zejména podmíněna tím, že mladý zemědělec poprvé zřizuje zemědělský podnik jako jeho vedoucí, nebo již takový podnik zřídil v průběhu pěti let před prvním předložením žádosti o platbu, a že zemědělci v roce předložení první žádosti o platbu není více než 40 let. V případě právnických osob je vhodné, aby tyto podmínky splňovaly všechny fyzické osoby vykonávající nad právnickou osobou účinnou a dlouhodobou kontrolu ve smyslu rozhodnutí Soudního dvora Evropské unie (15). Dále je nezbytné vyjasnit, jaké podmínky má splňovat právnická osoba a fyzická osoba nebo fyzické osoby, které mají nad touto právnickou osobou kontrolu.
(63)
Aby se zamezilo možnému obcházení pravidel platby pro mladé zemědělce, mělo by být stanoveno, že právnické osobě se platba poskytuje pouze tehdy, pokud nad ní má nadále kontrolu alespoň jedna z fyzických osob, které nad touto právnickou osobou měly kontrolu v prvním roce žádosti o platbu v rámci daného režimu. Pro účely stanovení maximální doby platby podle čl. 50 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 je nutné stanovit pravidla pro případy, kdy je právnická osoba kontrolována více než jednou fyzickou osobou.
(64)
S cílem zamezit diskriminaci mezi právnickými osobami a skupinami fyzických osob, které podávají žádost v rámci režimu pro mladé zemědělce, by rovnocenná pravidla měla být uplatňována na skupinu fyzických osob podle čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013, pokud žádost o účast v režimu základní platby a režimu pro mladé zemědělce podává tato skupina a nikoli jednotliví členové skupiny.
(65)
Hlava IV kapitola 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví možnost poskytovat zemědělcům dobrovolnou podporu vázanou na produkci. Měly by být stanoveny podmínky pro poskytnutí podpory uvedené v této kapitole.
(66)
Podle čl. 52 odst. 3 nařízení Komise (EU) č. 1307/2013 může být dobrovolná podpora vázaná na produkci poskytnuta pouze těm odvětvím nebo těm regionům členského státu, kde zvláštní druhy zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělská odvětví čelí určitým obtížím a přitom jsou obzvláště důležité z hospodářských, sociálních nebo environmentálních důvodů. Kromě toho podle čl. 52 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 může být dobrovolná podpora vázaná na produkci poskytnuta pouze v míře nezbytné pro vytvoření motivace pro zachování současných úrovní produkce v příslušných regionech nebo odvětvích. Měla by se poskytovat formou roční platby, a to na základě stanovených množstevních omezení a stanovených ploch a výnosů nebo stanoveného počtu zvířat. S cílem zajistit, aby byla opatření v rámci dobrovolné podpory vázané na produkci dobře zacílená a řízená, a zároveň umožnit členským státům, aby navrhly dobrovolnou podporu vázanou na produkci podle vlastních potřeb, by mělo být stanoveno, že členské státy jsou odpovědné za vymezení regionů nebo druhů zemědělské činnosti způsobilých k podpoře a stanovení množstevních omezení, jakož i vhodné míry podpory. Aby se však zabránilo narušení trhu, neměly by platby vycházet z výkyvů tržních cen ani by neměly být rovny režimu vyrovnávacích plateb, kdy členské státy vyplácí zemědělcům zemědělskou domácí podporu na základě rozdílu mezi cílovou cenou a cenou na domácím trhu.
(67)
Podle memoranda o porozumění mezi Evropským hospodářským společenstvím a Spojenými státy americkými o olejnatých semenech v rámci GATT (16) by měla být stanovena samostatná základní plocha pro producenty, kteří využívají platby na olejnatá semena uvedená v příloze daného memoranda o porozumění. Vzhledem k tomu, že olejnatá semena jsou zahrnuta do seznamu odvětví a produktů způsobilých pro dobrovolnou podporu vázanou na produkci, je vhodné zavést v tomto režimu podpory maximální plochu pro olejnatá semena uvedená v tomto memorandu o porozumění na úrovni Unie, aby se zajistilo dodržování tohoto mezinárodního závazku. V případě překročení této maximální plochy by členské státy měly oznámenou plochu upravit použitím redukčního koeficientu, který vypočítá a sdělí Komise.
(68)
V souladu s čl. 52 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 musí být dobrovolná podpora vázaná na produkci poskytnutá podle uvedeného článku v souladu s dalšími opatřeními podpory Unie a s opatřeními financovanými ze státní podpory. Mají-li být režimy řádně řízeny a aby se zabránilo dvojímu financování, neměla by být podobná opatření financována dvakrát, jednak v rámci režimu dobrovolné podpory vázané na produkci a jednak v rámci jiných režimů podpory Unie. Vzhledem k různorodosti možností, které členské státy při provádění dobrovolné podpory vázané na produkci mají, by měly být odpovědné za zajištění uvedeného souladu v rámci stanoveném nařízením (EU) č. 1307/2013 a v souladu s podmínkami stanovenými v tomto nařízení.
(69)
Podle čl. 55 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 má Komise schválit rozhodnutí uvedené v čl. 53 odst. 4 nebo případně v čl. 53 odst. 6 písm. a) uvedeného nařízení, pokud se v dotčeném regionu nebo odvětví prokáže jedna z určitých potřeb. V zájmu zajištění správného používání uvedeného článku je třeba stanovit kritéria pro tyto potřeby.
(70)
Hlava IV kapitola 2 nařízení (ES) č. 1307/2013 stanoví zvláštní podporu pro bavlnu. Komise by měla stanovit pravidla a podmínky schválení zemědělské půdy a povolení odrůd pro účely této podpory. Kromě toho by měla být stanovena pravidla pro podmínky způsobilosti. Jedná se o objektivní požadavek, kdy půda má být oseta tak, aby se dosáhlo minimální hustoty osazení, kterou stanoví členské státy na základě půdních a klimatických podmínek a regionálních zvláštností. Zavedení zvláštních pravidel pro agronomické postupy by mělo být ponecháno na členských státech.
(71)
Členské státy by měly schválit meziodvětvové organizace pro pěstování bavlny na základě objektivních kritérií týkajících se velikosti meziodvětvových organizací a jejich vnitřní organizace. Velikost meziodvětvové organizace by měla být stanovena s přihlédnutím k tomu, že je nutné, aby členská vyzrňovací stanice mohla přejímat dostatečná množství nevyzrněné bavlny.
(72)
Aby se zamezilo komplikacím na úrovni řízení režimu podpory, smí být tentýž producent členem pouze jedné meziodvětvové organizace. Ze stejného důvodu by měl producent, který je členem meziodvětvové organizace a zaváže se dodat svou vypěstovanou bavlnu, dodávat pouze vyzrňovací stanici, která je členem téže organizace.
(73)
Za účelem sledování řádného uplatňování pravidel stanovených v nařízení (EU) č. 1307/2013 a hodnocení provádění politiky je nutné stanovit oznamovací povinnosti členských států, zejména pokud jde o informace, které mají oznamovat ohledně rozhodnutí přijímaných v souladu s hlavami II až V uvedeného nařízení.
(74)
Pokud jde konkrétně o dobrovolnou podporu vázanou na produkci, je třeba dále upřesnit obsah informací, které mají být členskými státy oznámeny, v zájmu zajištění řádného uplatňování pravidel pro tuto podporu a účinnosti takovýchto oznámení, aby mohla Komise ověřit, zda členské státy při navrhování opatření podpory dodržují požadavky ohledně souladu a nekumulace podpor, jakož i maximální procentní hodnoty vnitrostátních stropů uvedené v článku 53 nařízení (EU) č. 1307/2013 a související celkové částky.
(75)
Členské státy mohou za určitých podmínek rozhodnout, že budou poskytovat vnitrostátní podporu. S cílem ověřit, že je tato podpora poskytnuta v rámci stanovených limitů, je vhodné stanovit povinnost předkládat Komisi výroční zprávy o některých podrobnostech týkajících se poskytnuté podpory.
(76)
V případě potřeby by měla být Komise informována o veškerých rozhodnutích vyplývajících z přezkumu rozhodnutí oznámených podle nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo tohoto nařízení, aby mohla sledovat řádné uplatňování a dopad tohoto přezkumu. Je proto nezbytné stanovit v tomto ohledu pravidla pro oznamovací povinnosti.
(77)
Příloha X nařízení (EU) č. 1307/2013 obsahuje tabulku, která má stanovit přepočítací a váhové koeficienty uvedené v čl. 46 odst. 3 uvedeného nařízení pro různé druhy ploch využívaných v ekologickém zájmu. V době přijetí nařízení (EU) č. 1307/2013 byla tabulka ponechána prázdná. Tuto přílohu je tedy nutné upravit. Přepočítací koeficienty by měly vycházet ze zkušeností získaných v souvislosti s měřením a specifiky prvků. Váhové koeficienty by měly tvořit tři různé hodnoty zohledňující různý význam pro biologickou rozmanitost. Příloha X nařízení (EU) č. 1307/2013 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna. Pro účely výpočtu plochy využívané v ekologickém zájmu by se přepočítací a váhové koeficienty měly vztahovat také na prvky, na něž se vztahují rovnocenné postupy, pokud jsou stejné jako prvky vyjmenované v uvedené příloze.
(78)
V zájmu jasnosti a právní jistoty by nařízení (ES) č. 1120/2009 a 1121/2009 měla být zrušena.
(79)
Toto nařízení by se mělo použít ve vztahu k žádostem o podporu, které se týkají kalendářních roků následujících po kalendářním roce 2014,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA 1
OBLAST PŮSOBNOSTI A OBECNÁ USTANOVENÍ
ODDÍL 1
Oblast působnosti a obecné zásady
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení stanoví ustanovení, která doplňují některé jiné než podstatné prvky nařízení (EU) č. 1307/2013, pokud jde o:
a)
obecná ustanovení o přímých platbách;
b)
režim základní platby;
c)
režim jednotné platby na plochu;
d)
platbu pro zemědělce dodržující zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí;
e)
platbu pro mladé zemědělce zahajující zemědělskou činnost;
f)
dobrovolnou podporu vázanou na produkci;
g)
zvláštní podporu pro bavlnu;
h)
oznamovací povinnosti členských států.
Článek 2
Obecné zásady
1. Členské státy provádí toto nařízení v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a zabránilo se narušení trhu a hospodářské soutěže a aby se zároveň podporovalo udržitelné řízení přírodních zdrojů a opatření v oblasti klimatu.
2. Členské státy zajistí, aby všechny podmínky pro poskytnutí podpory uplatňované podle tohoto nařízení byly ověřitelné a kontrolovatelné.
3. Členské státy provádí toto nařízení:
a)
pokud jde o podporu jinou než podporu vázanou na produkci, s ohledem na požadavky stanovené v příloze 2 bodech 1, 5 a 6 Dohody o zemědělství; a
b)
pokud jde o podporu vázanou na produkci, s ohledem na požadavky stanovené v čl. 6 odst. 5 Dohody o zemědělství.
Článek 3
Snížení v důsledku finanční kázně
Snížení v důsledku finanční kázně, která stanoví článek 8 nařízení (EU) č. 1307/2013, se uplatní na celkovou částku plateb z různých režimů přímé podpory uvedených v příloze I nařízení (EU) č. 1307/2013, na něž má každý zemědělec nárok, po uplatnění odnětí a správních sankcí, které se vztahují k přímým platbám podle hlavy II kapitoly IV nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014, a před uplatněním správních sankcí, které se vztahují k podmíněnosti podle hlavy IV kapitoly II uvedeného nařízení v přenesené pravomoci.
ODDÍL 2
Ustanovení týkající se definicí v nařízení (EU) č. 1307/2013
Článek 4
Rámec pro kritéria týkající se udržování zemědělské plochy ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin
1. Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. c) bodu ii) nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví členské státy kritéria, kterým musí zemědělci vyhovět, aby splňovali povinnost udržovat zemědělské plochy ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin bez přípravy, která jde nad rámec běžných způsobů zemědělské praxe a použití strojů, a to jedním nebo oběma následujícími způsoby:
a)
členské státy od zemědělce vyžadují provádění alespoň jedné činnosti ročně. Pokud je to opodstatněné z důvodů ochrany životního prostředí, mohou se členské státy rozhodnout uznávat také činnosti, jež jsou prováděny jen každý druhý rok;
b)
členské státy stanoví vlastnosti, které musí zemědělská plocha splňovat, aby ji bylo možné považovat za udržovanou ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin.
2. Při stanovení kritérií uvedených v odstavci 1 mohou členské státy rozlišovat mezi různými druhy zemědělských ploch.
Článek 5
Rámec pro minimální činnosti na zemědělských plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin
Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. c) bodu iii) nařízení (EU) č. 1307/2013 minimální činnost, kterou stanoví členské státy a kterou je třeba provádět na zemědělských plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin, je činnost, kterou musí zemědělec provádět alespoň jednou ročně. Pokud je to opodstatněné z důvodů ochrany životního prostředí, mohou se členské státy rozhodnout uznávat také činnosti, jež jsou prováděny jen každý druhý rok.
Článek 6
Převaha trav a jiných bylinných pícnin v případě trvalých travních porostů
Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 se má za to, že trávy a jiné bylinné pícniny nadále převažují, pokud pokrývají více než 50 % plochy, na kterou lze poskytnout podporu, na úrovni zemědělského pozemku ve smyslu čl. 67 odst. 4 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 7
Zavedené místní postupy v případě trvalých travních porostů
Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 se zavedenými místními postupy rozumí kterýkoli z těchto postupů nebo jejich kombinace:
a)
postupy pro plochy určené pro pastvu hospodářských zvířat, jež mají tradiční charakter a jsou na dotčených plochách běžně používány;
b)
postupy, jež jsou důležité pro ochranu přírodních stanovišť uvedených v příloze I směrnice Rady 92/43/EHS (17) a biotopů a stanovišť, na něž se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (18).
Článek 8
Redukční koeficient podle čl. 32 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013
Při použití čl. 32 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 na trvalé travní porosty, které lze spásat a jež tvoří součást zavedených místních postupů v případech, kdy na plochách využívaných jako pastviny obvykle nepřevažují trávy a jiné bylinné pícniny, mohou členské státy rozlišovat mezi různými kategoriemi ploch za účelem použití různých redukčních koeficientů na tyto kategorie.
Článek 9
Produkce konopí
Pro účely čl. 32 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 je způsobilost plochy využívané pro produkci konopí vázána na použití osiva odrůd uvedených ve „Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin“ dne 15. března roku, pro který je podpora poskytnuta, a zveřejněných v souladu s článkem 17 směrnice Rady 2002/53/ES (19). Osivo je certifikováno v souladu se směrnicí Rady 2002/57/ES (20).
ODDÍL 3
Aktivní zemědělec
Článek 10
Případy, kdy zemědělské plochy jsou převážně plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin
1. Pro účely čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 se má za to, že fyzické nebo právnické osoby nebo skupiny fyzických nebo právnických osob mají zemědělské plochy, jež jsou převážně plochy přirozeně ponechávané ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin, pokud tyto plochy představují více než 50 % veškeré zemědělské plochy ohlášené v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Ustanovení čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 se nepoužijí pro fyzické nebo právnické osoby nebo skupiny fyzických nebo právnických osob, které na plochách přirozeně ponechávaných ve stavu vhodném pro pastvu nebo pěstování plodin vykonávají zemědělskou činnost ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. c) bodu i) nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 11
Příjmy získané z nezemědělské činnosti
1. Pro účely čl. 9 odst. 2 třetího pododstavce písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 a případně článku 13 tohoto nařízení se příjmy získanými ze zemědělské činnosti rozumí příjmy, jež zemědělec získal ze zemědělské činnosti ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. c) uvedeného nařízení ve svém zemědělském podniku, včetně podpory Unie v rámci Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF) a Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV), jakož i veškeré vnitrostátní podpory poskytnuté na zemědělské činnosti, s výjimkou doplňkových vnitrostátních přímých plateb podle článků 18 a 19 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Příjmy ze zpracování zemědělských produktů podniku ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. d) nařízení (EU) č. 1307/2013 se považují za příjmy ze zemědělské činnosti za předpokladu, že zpracované produkty zůstanou ve vlastnictví zemědělce a že tímto zpracováním vznikne další zemědělský produkt ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. d) nařízení (EU) č. 1307/2013.
Jakékoli jiné příjmy se považují za příjmy z nezemědělské činnosti.
2. Pro účely odstavce 1 se „příjmy“ rozumí hrubé příjmy před odečtením souvisejících nákladů a daní.
3. Podpora Unie uvedená v odstavci 1 se vypočítá:
a)
v Bulharsku a Rumunsku pro rok 2015 na základě příslušné částky stanovené v příloze V bodu A nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
v Chorvatsku pro každý rok uvedený v článku 17 nařízení (EU) č. 1307/2013 na základě částky stanovené v příloze VI bodu A uvedeného nařízení.
Článek 12
Částka přímých plateb uvedená v čl. 9 odst. 2 a 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 a v čl. 13 odst. 2 tohoto nařízení
1. Roční částkou přímých plateb zemědělce uvedenou v čl. 9 odst. 2 třetím pododstavci písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 a případně v čl. 13 odst. 2 tohoto nařízení se rozumí celková částka přímých plateb, na něž měl zemědělec nárok v souladu s nařízením (EU) č. 1307/2013 za poslední účetní období, pro které jsou k dispozici důkazy o příjmech z nezemědělské činnosti. Při výpočtu této částky se nepřihlíží k použití článku 63 a čl. 91 odst. 1 nařízení Komise (EU) č. 1306/2013.
Pokud je posledním účetním obdobím uvedeným v prvním pododstavci rok 2014 či dřívější, rozumí se roční částkou přímých plateb celková částka přímých plateb, na něž měl zemědělec nárok v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009, před uplatněním snížení a vyloučení podle článků 21 a 23 uvedeného nařízení.
2. Pokud zemědělec nepředložil v posledním účetním období uvedeném v odst. 1 prvním pododstavci žádost o přímé platby podle nařízení (EU) č. 1307/2013, stanoví členské státy celkovou částku přímých plateb uvedenou v odst. 1 prvním pododstavci tak, že vynásobí počet způsobilých hektarů ohlášených daným zemědělcem v roce podání žádosti o podporu v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 vnitrostátní průměrnou platbou přímé podpory na hektar za rok uvedený v odst. 1 prvním pododstavci.
Vnitrostátní průměrná platba přímé podpory na hektar uvedená v prvním pododstavci se určí vydělením vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II nařízení (EU) č. 1307/2013 na daný rok celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v daném členském státě za daný rok v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Jestliže je rokem uvedeným v odst. 1 prvním pododstavci rok 2014 nebo dřívější, vnitrostátní průměrná platba přímé podpory na hektar uvedená v prvním pododstavci tohoto odstavce se určí vydělením vnitrostátního stropu stanoveného v příloze VIII nařízení (ES) č. 73/2009 na daný rok celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v daném členském státě za daný rok v souladu s čl. 19 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 73/2009.
3. Částkou přímých plateb zemědělce uvedenou v čl. 9 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 se rozumí celková částka přímých plateb, na něž měl zemědělec nárok v souladu s nařízením (EU) č. 1307/2013 před použitím článku 63 a čl. 91 odst. 1 nařízení Komise (EU) č. 1306/2013 za předchozí rok.
Pokud je rokem uvedeným v prvním pododstavci rok 2014, rozumí se částkou přímých plateb celková částka přímých plateb za rok 2014, na něž měl zemědělec nárok v souladu s nařízením (ES) č. 73/2009 před uplatněním snížení a vyloučení podle článků 21 a 23 uvedeného nařízení.
4. Pokud zemědělec nepředložil v předchozím roce žádost o přímé platby v souladu s nařízením (EU) č. 1307/2013 podle odst. 3 prvního pododstavce, stanoví členské státy celkovou částku přímých plateb uvedenou v odst. 3 prvním pododstavci tak, že vynásobí počet způsobilých hektarů ohlášených daným zemědělcem v roce podání žádosti o podporu v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 vnitrostátní průměrnou platbou přímé podpory na hektar za předchozí rok.
Vnitrostátní průměrná platba přímé podpory na hektar uvedená v prvním pododstavci se určí vydělením vnitrostátního stropu stanoveného v příloze II nařízení (EU) č. 1307/2013 na daný rok celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v daném členském státě za daný rok v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pokud je předchozím rokem uvedeným v odst. 3 prvním pododstavci rok 2014, členské státy stanoví roční částku přímých plateb tohoto zemědělce tak, že vynásobí počet způsobilých hektarů ohlášených tímto zemědělcem za rok 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 vnitrostátní průměrnou platbou přímé podpory na hektar za rok 2014.
Vnitrostátní průměrná platba přímé podpory na hektar za rok 2014 se určí vydělením vnitrostátního stropu na rok 2014 uvedeného v příloze VIII nařízení (ES) č. 73/2009 celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v daném členském státě za rok 2014 v souladu s čl. 19 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení.
5. Celková částka přímých plateb uvedená v odstavcích 1 a 2 se vypočte:
a)
v Bulharsku a Rumunsku pro rok 2015 na základě příslušné částky stanovené v příloze V bodu A nařízení (EU) č. 1307/2013;
b)
v Chorvatsku pro každý rok uvedený v článku 17 nařízení (EU) č. 1307/2013 na základě částky stanovené v příloze VI bodu A uvedeného nařízení.
Článek 13
Kritéria, která musí zemědělci splňovat, aby prokázali, že jejich zemědělská činnost není zanedbatelná a že jejich hlavním obchodním nebo podnikatelským cílem je výkon zemědělské činnosti
1. Pro účely čl. 9 odst. 2 třetího pododstavce písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013 zemědělské činnosti nejsou zanedbatelné, jestliže celkové příjmy získané ze zemědělských činností ve smyslu článku 11 tohoto nařízení v posledním účetním období, pro které jsou k dispozici tyto důkazy, představují nejméně jednu třetinu celkových příjmů získaných v posledním účetním období, pro které jsou tyto důkazy k dispozici.
Členské státy mohou stanovit prahové hodnoty pro celkové příjmy získané ze zemědělských činností na úrovni nižší než jedna třetina za předpokladu, že tento nižší práh neumožňuje, aby byly za aktivní zemědělce považovány fyzické nebo právnické osoby provádějící okrajové zemědělské činnosti.
Odchylně od ustanovení prvního a druhého pododstavce mohou členské státy stanovit alternativní kritéria, která umožní hospodářskému subjektu prokázat, že jeho zemědělské činnosti nejsou zanedbatelné podle čl. 9 odst. 2 třetího pododstavce písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Pro účely čl. 9 odst. 3 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 mohou členské státy rozhodnout, že zemědělské činnosti představují pouze zanedbatelnou část celkové hospodářské činnosti fyzické nebo právnické osoby či skupiny fyzických nebo právnických osob, a to použitím těchto metod:
a)
roční částka přímých plateb je v posledním účetním období, pro které jsou k dispozici tyto důkazy, nižší než 5 % celkových příjmů získaných z nezemědělské činnosti ve smyslu článku 11 tohoto nařízení;
b)
celková částka příjmů získaných ze zemědělských činností ve smyslu článku 11 tohoto nařízení v posledním účetním období, pro které jsou k dispozici tyto důkazy, je nižší než prahová hodnota, o níž rozhodnou členské státy a která není vyšší než třetina celkové částky příjmů získaných v posledním účetním období, pro které jsou tyto důkazy k dispozici.
Odchylně od ustanovení prvního pododstavce mohou členské státy stanovit alternativní kritéria, na jejichž základě mají být zemědělské činnosti považovány za zanedbatelné podle čl. 9 odst. 3 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013.
3. Pro účely čl. 9 odst. 2 třetího pododstavce písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013 a případně čl. 9 odst. 3 písm. b) uvedeného nařízení se zemědělská činnost považuje za hlavní obchodní nebo podnikatelský cíl právnické osoby, pokud je jako hlavní obchodní nebo podnikatelský cíl zaznamenána v oficiálním obchodním rejstříku či v jakémkoli rovnocenném úředním dokladu členského státu. V případě fyzické osoby se vyžaduje rovnocenný doklad.
Pokud takové rejstříky neexistují, použijí členské státy rovnocenný doklad.
Odchylně od ustanovení prvního a druhého pododstavce mohou členské státy stanovit alternativní kritéria, na jejichž základě má být zemědělská činnost považována za hlavní obchodní nebo podnikatelský cíl fyzické nebo právnické osoby podle čl. 9 odst. 2 třetího pododstavce písm. c) a případně čl. 9 odst. 3 písm. b) uvedeného nařízení.
KAPITOLA 2
REŽIM ZÁKLADNÍ PLATBY A REŽIM JEDNOTNÉ PLATBY NA PLOCHU
ODDÍL 1
Pravidla provádění režimu základní platby stanoveného v hlavě III kapitole 1 oddílech 1, 2, 3 a 5 nařízení (EU) č. 1307/2013
Pododdíl 1
První přiznání platebních nároků
Článek 14
Případy dědictví, změny právního postavení nebo názvu a fúzí a rozdělení
1. Pokud zemědělec získal podnik nebo jeho část na základě skutečného nebo předpokládaného dědictví, má nárok požádat svým jménem o počet a hodnotu platebních nároků, jež mají být přiznány získanému podniku nebo jeho části, a to za stejných podmínek jako zemědělec, který podnik spravoval původně.
V případech, kdy předpokládané dědictví lze odvolat, se platební nároky přiznají pouze dědici určenému ke dni uvedenému v čl. 24 odst. 1 nebo čl. 39 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Změna názvu nemá žádný dopad na počet a hodnotu platebních nároků, jež mají být přiznány.
Změna právního postavení nemá žádný dopad na počet a hodnotu platebních nároků, jež mají být přiznány, pokud zemědělec, který měl kontrolu nad původním podnikem, pokud jde o řízení, zisky a finanční rizika, spravuje také nový podnik.
3. Fúze ani rozdělení nemají žádný dopad na počet a hodnotu platebních nároků, jež mají být podniku (podnikům) přiznány.
V případě rozdělení, pokud členský stát používá čl. 24 odst. 4 nebo 5 nařízení (EU) č. 1307/2013, se počet platebních nároků, které mají být přiznány každému podniku vzniklému tímto rozdělením, stanoví tak, že se vynásobí počet způsobilých hektarů, které má příslušný nový podnik k dispozici, průměrným snížením počtu nároků, které by se uplatnilo na původní podnik podle čl. 24 odst. 4 nebo 5 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Pro účely tohoto odstavce se použijí tyto definice:
a)
„fúzí“ se rozumí fúze dvou nebo více samostatných zemědělců ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 v jednoho nového zemědělce ve smyslu uvedeného článku, nad nímž mají, pokud jde o řízení, zisky a finanční rizika, kontrolu zemědělci, kteří podniky původně spravovali, nebo jeden z těchto zemědělců;
b)
„rozdělením“ se rozumí rozdělení jednoho zemědělce ve smyslu čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 na:
i)
alespoň dva nové samostatné zemědělce ve smyslu uvedeného článku, z nichž alespoň nad jedním má, pokud jde o řízení, zisky a finanční rizika, kontrolu alespoň jedna z fyzických nebo právnických osob, které původně podnik spravovaly; nebo
ii)
původního zemědělce a alespoň jednoho nového samostatného zemědělce ve smyslu uvedeného článku.
Článek 15
Stanovení způsobilých hektarů pro účely čl. 24 odst. 2 a čl. 39 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Pro účely stanovení počtu platebních nároků, jež mají být přiznány v souladu s čl. 24 odst. 2 a čl. 39 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 v případech, kdy nejsou uznány případy vyšší moci a mimořádné okolnosti, se zohlední pouze ty způsobilé hektary, které jsou určeny podle čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 23 písm. a) nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014.
2. V případě, že se na způsobilý hektar uvedený v odstavci 1 vztahují žádosti o přiznání platebních nároků dvou nebo více žadatelů, je kritériem pro rozhodnutí o přiznání platebního nároku to, kdo z nich má rozhodovací pravomoc, pokud jde o zemědělské činnosti vykonávané na uvedeném hektaru, a kdo má zisky a nese finanční rizika související s těmito činnostmi.
Článek 16
Omezení podle čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Případné snížení podle čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 nepřekročí 85 % počtu platebních nároků odpovídajících způsobilým hektarům trvalých travních porostů, které se nacházejí v oblastech s obtížnými klimatickými podmínkami.
2. Pro účely uplatnění redukčního koeficientu stanoveného v odstavci 1 mohou členské státy na základě přírodních omezení uvedených v čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 rozlišovat mezi kategoriemi oblastí s obtížnými klimatickými podmínkami, aby bylo možné na tyto kategorie uplatnit různé redukční koeficienty.
Článek 17
Určení hodnoty platebních nároků podle článků 26 a 40 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Za účelem určení příslušných přímých plateb nebo hodnoty nároků ve vztahu k roku 2014 podle článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013 se zohlední pouze platby těm zemědělcům nebo hodnota nároků těch zemědělců, kteří mají v roce 2015 nárok na poskytnutí přímých plateb v souladu s článkem 9 a čl. 24 odst. 9 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Za účelem určení příslušných přímých plateb ve vztahu k roku, který předchází roku provedení režimu základní platby podle čl. 40 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, se zohlední pouze platby těm zemědělcům, kteří mají nárok na poskytnutí přímých plateb v souladu s článkem 9 nařízení (EU) č. 1307/2013 v prvním roce provádění režimu základní platby.
2. Pro účely čl. 26 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 se použijí tato pravidla:
a)
odkazem na opatření zvláštní podpory stanovené v čl. 68 odst. 1 písm. a), b) a c) nařízení (ES) č. 73/2009 není dotčena možnost, aby členské státy zvážily pouze jedno nebo několik opatření prováděných v rámci těchto opatření zvláštní podpory;
b)
podpora poskytnutá zemědělci za kalendářní rok 2014 v rámci jednoho nebo více režimů podpory uvedených v čl. 26 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 se vypočte bez přihlédnutí k případným snížením nebo vyloučením stanoveným v hlavě II kapitole 4 nařízení (ES) č. 73/2009;
c)
členské státy mohou v souladu s objektivními a nediskriminačními kritérii rozhodnout o výši podpory, která má být zohledněna pro jeden nebo více režimů uvedených v čl. 26 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, které dotčený členský stát používá.
Při použití tohoto odstavce členské státy nesmí ohrozit povahu podpory, která je oddělená od produkce, poskytované v souladu s čl. 68 odst. 1 písm. c) a články 126, 127 a 129 nařízení (ES) č. 73/2009.
3. Pro účely čl. 26 odst. 6 třetího pododstavce nařízení (EU) č. 1307/2013 se podpora poskytnutá za kalendářní rok 2014 podle článků 72a a 125a nařízení (ES) č. 73/2009 vypočte bez přihlédnutí k případným snížením nebo vyloučením stanoveným v hlavě II kapitole 4 nařízení (ES) č. 73/2009.
4. Odkaz na platební nároky zemědělce v čl. 26 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 zahrnuje rovněž ty platební nároky, které jsou zemědělcem k datu předložení žádosti pro rok 2014 pronajaty jinému zemědělci.
Článek 18
Konečné stanovení hodnoty a počtu platebních nároků
Pokud informace zemědělcům uvedené v čl. 25 odst. 10 nebo v čl. 40 odst. 4 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 vychází z předběžných údajů, konečná hodnota a počet platebních nároků se stanoví a zemědělcům sdělí po provedení všech nezbytných kontrol podle článku 74 nařízení (EU) č. 1306/2013 a v každém případě do 1. dubna roku následujícího po prvním roce používání režimu základní platby dotčeným členským státem.
Článek 19
Stanovení hodnoty platebních nároků v případě obtížné situace
1. Jestliže je jedna nebo několik přímých plateb uvedených v článku 26 nebo čl. 40 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 ve vztahu k roku 2014 nebo roku, který předchází provedení režimu základní platby, nižší než odpovídající částky v roce předcházejícím rokům ovlivněným vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi, stanoví se původní jednotková hodnota na základě částek, které zemědělec obdržel v roce předcházejícím rokům ovlivněným vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi.
2. Členské státy mohou rozhodnout o omezení používání odstavce 1 na případy, kdy jsou přímé platby ve vztahu k roku 2014 nebo roku, který předchází provedení režimu základní platby, nižší než určitý procentní podíl odpovídajících částek v roce předcházejícím rokům ovlivněným vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi. Tento procentní podíl nesmí být nižší než 85 %.
Článek 20
Soukromoprávní smluvní ustanovení v případě prodeje
1. Členské státy mohou rozhodnout, že v případě prodeje podniku nebo jeho části mohou zemědělci smlouvou podepsanou před posledním datem pro podání žádosti o přiznání platebních nároků stanoveným Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013 převést společně se zemědělským podnikem nebo jeho částí odpovídající platební nároky, jež mají být přiznány. V takovém případě se platební nároky přidělí prodávajícímu a přímo převedou kupujícímu, který bude případně moci využít platby, které prodávající obdržel za rok 2014, nebo hodnotu nároků, které prodávající v roce 2014 vlastnil, jak je uvedeno v článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013, jako referenci pro stanovení původní jednotkové hodnoty uvedených platebních nároků.
Takový převod vyžaduje, aby prodávající splňoval ustanovení čl. 24 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 a aby kupující splňoval ustanovení článku 9 uvedeného nařízení.
Takovýto prodej se nepovažuje za převod bez pozemků ve smyslu čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Odstavec 1 se použije obdobně na členské státy, které používají hlavu III kapitolu 1 oddíl 5 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 21
Soukromoprávní smluvní ustanovení v případě pronájmu
1. Členské státy mohou rozhodnout, že v případě pronájmu podniku nebo jeho části mohou zemědělci smlouvou podepsanou před datem uvedeným v čl. 20 odst. 1 prvním pododstavci pronajmout společně se zemědělským podnikem nebo jeho částí odpovídající platební nároky, jež mají být přiznány. V takovém případě se platební nároky přidělí pronajímateli a přímo pronajmou nájemci, který bude případně moci využít platby, které pronajímatel obdržel za rok 2014, nebo hodnotu nároků, které pronajímatel v roce 2014 vlastnil, jak je uvedeno v článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013, jako referenci pro stanovení původní jednotkové hodnoty uvedených platebních nároků.
Takový převod vyžaduje, aby pronajímatel splňoval ustanovení čl. 24 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, aby nájemce splňoval ustanovení článku 9 uvedeného nařízení a aby nájemní smlouva končila po uplynutí termínu pro podání žádosti v režimu základní platby.
Takovýto pronájem se nepovažuje za převod bez pozemků ve smyslu čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Odstavec 1 se použije obdobně na členské státy, které používají hlavu III kapitolu 1 oddíl 5 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 22
Příjemci podle čl. 24 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013
Pro účely čl. 24 odst. 1 třetího pododstavce písm. a) bodu i) první odrážky nařízení (EU) č. 1307/2013 se „konzumními bramborami“ a „sadbovými bramborami“ rozumí brambory kódu KN 0701 jiné než brambory určené pro výrobu bramborového škrobu.
Pododdíl 2
Aktivace a převod nároků
Článek 23
Výpočet hodnoty platebních nároků
1. Platební nároky se nejprve vypočtou s přesností na tři desetinná místa a poté se zaokrouhlí nahoru nebo dolů na nejbližší druhé desetinné místo. Jestliže výsledek výpočtu končí na třetím desetinném místě číslicí 5, zaokrouhluje se částka na druhé desetinné místo směrem nahoru.
2. Pokud zemědělec převede zlomek nároku, hodnota tohoto zlomku se vypočte úměrně pro každý zbývající příslušný rok podle článku 25 nebo 40 nařízení (EU) č. 1307/2013.
3. Členské státy mohou platební nároky upravit sloučením zlomků nároků vlastněných jedním zemědělcem. Hodnota sloučených nároků se stanoví pro každý zbývající příslušný rok podle článku 25 nebo 40 nařízení (EU) č. 1307/2013 sečtením hodnot těchto zlomků.
Článek 24
Požadavky pro aktivaci platebních nároků
1. Platební nároky může k výplatě ohlásit jedenkrát za rok pouze zemědělec, který je držitelem (vlastněných nebo pronajatých) nároků k poslednímu datu pro podání jednotné žádosti.
Jestliže však zemědělec využije možnosti změnit jednotnou žádost v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013, může k výplatě ohlásit rovněž (vlastněné nebo pronajaté) platební nároky, jichž je držitelem ke dni, kdy oznámí změny příslušnému orgánu, pokud dotčené platební nároky neohlásí k výplatě pro tentýž rok jiný zemědělec.
Jestliže zemědělec získá platební nároky převodem od jiného zemědělce a jestliže tento jiný zemědělec již tyto platební nároky k výplatě ohlásil, je dodatečné ohlášení těchto platebních nároků nabyvatelem přípustné pouze tehdy, pokud převodce již informoval o převodu příslušný orgán v souladu s pravidly stanovenými Komisí na základě čl. 34 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 a stáhne tyto platební nároky ze své vlastní jednotné žádosti v příslušné lhůtě pro změny jednotné žádosti stanovené Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Jestliže zemědělec podle čl. 33 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 ohlásil pozemky odpovídající všem jeho dostupným platebním nárokům vyjádřeným celými čísly a stále disponuje pozemkem, který představuje zlomek hektaru, může ohlásit další celý platební nárok, který opravňuje k platbě vypočtené poměrným dílem podle velikosti pozemku. Tento platební nárok se pro účely čl. 31 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení považuje za plně aktivovaný.
Článek 25
Převod nároků
1. Platební nároky lze převést kdykoliv během roku.
2. Pokud členský stát využije možnosti stanovené v čl. 34 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, vymezí regiony uvedené v tomto ustanovení v prvním roce používání čl. 34 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, a to nejpozději jeden měsíc přede dnem stanoveným členským státem podle čl. 33 odst. 1 uvedeného nařízení.
Pododdíl 3
Vnitrostátní nebo regionální rezervy
Článek 26
Navracení do vnitrostátní nebo regionální rezervy v důsledku srážek při převodu platebních nároků
Pokud členský stát využije možnosti stanovené v čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, může rozhodnout v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby bylo zajištěno rovné zacházení se zemědělci a aby se zabránilo narušení trhu a hospodářské soutěže, že navrátí do vnitrostátní nebo regionální rezervy až 30 % roční jednotkové hodnoty každého platebního nároku převedeného bez odpovídajících způsobilých hektarů ve smyslu čl. 32 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo srovnatelnou částku vyjádřenou v počtu platebních nároků.
Odchylně od prvního pododstavce mohou členské státy stanovit během prvních tří let používání režimu základní platby navracení až do výše 50 % roční jednotkové hodnoty každého platebního nároku nebo srovnatelné částky vyjádřené v počtu platebních nároků podle prvního pododstavce.
Článek 27
Použití ustanovení o neočekávaných ziscích
Pro účely článku 28 a čl. 40 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 se zvýšení hodnoty platebních nároků uvedené v těchto ustanoveních určí porovnáním hodnoty platebních nároků zemědělce, která vyplývá z použití čl. 25 odst. 4 a článku 26 nebo čl. 40 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, po prodeji nebo pronájmu podle článku 28 nebo čl. 40 odst. 5 uvedeného nařízení s hodnotou platebních nároků zemědělce, které by bylo dosaženo bez prodeje nebo pronájmu.
Článek 28
Stanovení platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy podle čl. 30 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Pro účely čl. 30 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 v případech, kdy mladý zemědělec nebo zemědělec zahajující zemědělskou činnost žádá o platební nároky z vnitrostátní nebo regionální rezervy a zároveň není držitelem žádného (vlastněného ani pronajatého) platebního nároku, obdrží počet platebních nároků odpovídající počtu (vlastněných nebo pronajatých) způsobilých hektarů, jichž je držitelem k poslednímu datu pro podání žádosti o přiznání nebo zvýšení hodnoty platebních nároků stanovenému Komisí na základě čl. 78 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. V případech, kdy mladý zemědělec nebo zemědělec zahajující zemědělskou činnost žádá o platební nároky z vnitrostátní nebo regionální rezervy a zároveň již je držitelem (vlastněných nebo pronajatých) platebních nároků, obdrží počet platebních nároků odpovídající počtu (vlastněných nebo pronajatých) způsobilých hektarů, jichž je držitelem k poslednímu datu pro podání žádosti uvedenému v odstavci 1 a k nimž nedrží (vlastněné ani pronajaté) platební nároky.
Je-li hodnota (vlastněných nebo pronajatých) nároků, jichž je zemědělec již držitelem, nižší než vnitrostátní nebo regionální průměrná hodnota uvedená v čl. 30 odst. 8 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013, mohou být roční jednotkové hodnoty těchto nároků zvýšeny až do hodnoty vnitrostátního nebo regionálního průměru stanoveného v čl. 30 odst. 10 uvedeného nařízení.
Avšak v členských státech, které uplatňují zvýšení uvedené v čl. 30 odst. 10 nařízení (EU) č. 1307/2013 pro účely čl. 30 odst. 7 uvedeného nařízení, je zvýšení podle druhého pododstavce tohoto odstavce v daném členském státě povinné. Toto zvýšení by mělo být stanoveno na úrovni, která odpovídá nejvyšší úrovni zvýšení uplatněné pro účely čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013.
3. V členských státech, které použijí čl. 24 odst. 6 nebo 7 nařízení (EU) č. 1307/2013, mohou být omezení přiznání platebních nároků stanovená v uvedených ustanoveních uplatněna obdobně pro přiznání platebních nároků podle čl. 30 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Členské státy však mohou rozhodnout, že pokud se uplatněním jednoho nebo několika omezení přiznání platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy uvedených v prvním pododstavci sníží celkový počet platebních nároků, které zemědělec již drží a které mají být z rezervy nově přiznány, na méně, než činí pevně stanovený procentní podíl jeho způsobilých hektarů v roce, kdy žádá o přiznání platebních nároků z rezervy, zemědělci se přizná dodatečný počet platebních nároků odpovídající podílu z celkového počtu jeho způsobilých hektarů ohlášených v žádosti pro uvedený rok v souladu s čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pevně stanovený procentní podíl uvedený v druhém pododstavci tohoto odstavce se vypočte v souladu s metodou uvedenou v čl. 31 odst. 2 druhém pododstavci tohoto nařízení.
Podíl z celkového počtu způsobilých hektarů zemědělce uvedený v druhém pododstavci tohoto odstavce se vypočte jako polovina rozdílu vyjádřeného v procentních bodech mezi pevně stanoveným procentním podílem uvedeným v třetím pododstavci tohoto odstavce a podílem platebních nároků zemědělce z jeho způsobilých hektarů ohlášených v souladu s čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 v žádosti pro rok uvedený v druhém pododstavci tohoto odstavce. Pro účely tohoto pododstavce se „platebními nároky zemědělce“ rozumějí platební nároky, které již zemědělec drží a které mají být nově přiděleny z rezervy.
Při výpočtu počtu způsobilých hektarů uvedeného ve druhém, třetím a čtvrtém pododstavci tohoto odstavce mohou členské státy rozhodnout, že nezahrnou plochy pokryté trvalými kulturami, trvalými travními porosty, které se nacházejí v oblastech s obtížnými klimatickými podmínkami uvedenými v čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, nebo plochy, které byly uznány jako trvalé travní porosty v souladu s čl. 4 odst. 2 druhým pododstavcem nařízení (EU) č. 1307/2013.
Členské státy, které využívají možnost stanovenou v článku 23 nařízení (EU) č. 1307/2013 uplatňovat režim základní platby na regionální úrovni, mohou metodu výpočtu uvedenou v druhém pododstavci tohoto odstavce založit na celkovém počtu přiznaných nároků/ohlášených hektarů v příslušném regionu v roce 2015.
Pro účely stanovení prahové hodnoty v druhém pododstavci se nezohlední pozemky získané nebo pronajaté zemědělcem po 19. říjnu 2011.
4. Pro účely tohoto článku se berou v úvahu pouze ti zemědělci zahajující zemědělskou činnost, kteří svou zemědělskou činnost zahájili v kalendářním roce 2013 nebo v pozdějších letech a kteří předloží žádost o základní platbu nejpozději do dvou let po skončení kalendářního roku, v němž svou zemědělskou činnost zahájili.
Článek 29
Stanovení platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy podle čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Pro účely čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 v případech, kdy jsou přiznány nové platební nároky podle čl. 30 odst. 10 uvedeného nařízení, musí být přiznány v souladu s podmínkami stanovenými v tomto článku a v souladu s objektivními kritérii stanovenými dotčeným členským státem.
2. Pokud je zemědělec, který není držitelem žádného (vlastněného ani pronajatého) platebního nároku, oprávněn v souladu s čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 získat platební nároky z vnitrostátní nebo regionální rezervy a požádá o ně, získá určitý počet platebních nároků až do výše počtu (vlastněných nebo pronajatých) způsobilých hektarů, jichž je držitelem k poslednímu datu pro podání žádosti podle čl. 28 odst. 1.
3. Pokud je zemědělec, který je držitelem (vlastněných nebo pronajatých) platebních nároků, oprávněn v souladu s čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 získat platební nároky z vnitrostátní nebo regionální rezervy a požádá o ně, získá určitý počet platebních nároků až do výše počtu (vlastněných nebo pronajatých) způsobilých hektarů, jichž je držitelem k poslednímu datu pro podání žádosti podle čl. 28 odst. 1 a k nimž nedrží (vlastněné ani pronajaté) platební nároky.
Je-li hodnota (vlastněných nebo pronajatých) nároků, jichž je zemědělec již držitelem, nižší než vnitrostátní nebo regionální průměrná hodnota uvedená v čl. 30 odst. 8 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013, mohou být roční jednotkové hodnoty těchto nároků zvýšeny až do hodnoty vnitrostátního nebo regionálního průměru stanoveného v čl. 30 odst. 10 uvedeného nařízení.
4. Pro účely odstavce 1 členské státy nestanoví kritéria týkající se produkce nebo jiných údajů specifických pro dané odvětví na období po datu stanoveném členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 pro rok podání žádosti 2013.
Článek 30
Další pravidla pro stanovení platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy
1. Při zvýšení roční jednotkové hodnoty platebních nároků podle čl. 30 odst. 10 nařízení (EU) č. 1307/2013 členské státy zvýší jednotkovou hodnotu (vlastněných nebo pronajatých) nároků, jichž je zemědělec již držitelem ke dni podání žádosti o přiznání nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy, v souladu s objektivními kritérii a takovým způsobem, aby se zajistilo rovné zacházení se zemědělci a aby nedošlo k narušení trhu a hospodářské soutěže.
2. Pro účely odstavce 1 členské státy nestanoví kritéria týkající se produkce nebo jiných údajů specifických pro dané odvětví na období po datu stanoveném členským státem v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009 pro rok podání žádosti 2013.
Článek 31
Obtížné situace
1. Pokud zemědělci zabránila v podání žádosti o přiznání platebních nároků v souladu s čl. 24 odst. 1 nebo čl. 39 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 vyšší moc nebo mimořádné okolnosti a zemědělec žádá o přiznání platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy, jsou mu přiznány platební nároky podle čl. 30 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení. Členské státy stanoví roční jednotkové hodnoty platebních nároků, které mají být přiznány, v souladu s článkem 25 nebo 40 nařízení (EU) č. 1307/2013 a s rozhodnutími, která členský stát přijal ohledně možností uvedených v těchto článcích.
2. Členské státy mohou rozhodnout, že pokud se uplatněním jednoho nebo několika omezení přiznání platebních nároků stanovených v čl. 24 odst. 3 až 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 sníží celkový počet platebních nároků přiznaných zemědělci na méně, než činí pevně stanovený procentní podíl jeho způsobilých hektarů, a pokud zemědělec žádá o přiznání platebních nároků z vnitrostátní nebo regionální rezervy, má se za to, že tento zemědělec je v situaci „zvláštní nevýhody“ podle čl. 30 odst. 7 písm. b) uvedeného nařízení. V takovém případě se zemědělci přizná určitý počet platebních nároků v souladu s čl. 30 odst. 7 písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013, který odpovídá podílu z celkového počtu jeho způsobilých hektarů ohlášených v žádosti pro rok 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pevně stanovený procentní podíl uvedený v prvním pododstavci se vypočte tak, že se celkový počet platebních nároků přiznaných v členském státě v roce 2015 po uplatnění omezení podle čl. 24 odst. 3 až 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 vydělí celkovým počtem způsobilých hektarů ohlášených v členském státě v roce 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Podíl z celkového počtu způsobilých hektarů zemědělce uvedený v prvním pododstavci se vypočte jako polovina rozdílu vyjádřeného v procentních bodech mezi pevně stanoveným procentním podílem uvedeným v prvním a druhém pododstavci a podílem platebních nároků zemědělce z jeho způsobilých hektarů ohlášených v žádosti pro rok 2015 v souladu s čl. 72 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
Při výpočtu počtu způsobilých hektarů uvedeného v prvním, druhém a třetím pododstavci tohoto odstavce mohou členské státy rozhodnout, že nezahrnou plochy pokryté trvalými kulturami, trvalými travními porosty, které se nacházejí v oblastech s obtížnými klimatickými podmínkami uvedenými v čl. 24 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, nebo plochy, které byly uznány jako trvalé travní porosty v souladu s čl. 4 odst. 2 druhým pododstavcem uvedeného nařízení.
Členské státy, které využívají možnost stanovenou v článku 23 nařízení (EU) č. 1307/2013 uplatňovat režim základní platby na regionální úrovni, mohou metodu výpočtu uvedenou v druhém pododstavci tohoto odstavce založit na celkovém počtu přiznaných nároků/ohlášených hektarů v příslušném regionu v roce 2015.
Pro účely stanovení prahové hodnoty v prvním pododstavci se neberou v úvahu pozemky získané nebo pronajaté zemědělcem po 19. říjnu 2011.
Pododdíl 4
Členské státy, které používají čl. 21 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013
Článek 32
Provádění v členských státech, které používají čl. 21 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013
Není-li v tomto pododdíle stanoveno jinak, vztahují se na členské státy, které používají čl. 21 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, ustanovení tohoto oddílu.
Článek 33
Použití čl. 21 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013
Za účelem stanovení toho, které platební nároky pozbývají v souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 platnosti, se dává přednost platebním nárokům, které mají nejnižší hodnotu.
Pokud mají platební nároky stejnou hodnotu, sníží se počet vlastněných platebních nároků i počet pronajatých platebních nároků ve stejném poměru.
Členské státy mohou rozhodnout, že první a druhý odstavec použijí na regionální úrovni.
Článek 34
Určení hodnoty platebních nároků podle článku 26 nařízení (EU) č. 1307/2013 pro členské státy, které používají čl. 21 odst. 3 uvedeného nařízení
Pro účely stanovení původní jednotkové hodnoty platebních nároků mohou členské státy, které používají čl. 21 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, upravit částku plateb za rok 2014 podle čl. 26 odst. 5 uvedeného nařízení tak, že před sníženími a vyloučeními odečtou částku vyplývající z platebních nároků, jejichž platnost podle čl. 21 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013 vypršela.
ODDÍL 2
Režim jednotné platby na plochu
Článek 35
Způsobilé hektary v členských státech používajících režim jednotné platby na plochu
Pro účely režimu jednotné platby na plochu stanoveného v hlavě III kapitole 1 oddíle 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, včetně všech odkazů na způsobilé hektary ohlášené pro účely tohoto režimu v nařízení (EU) č. 1307/2013, se zohlední pouze ty způsobilé hektary, které jsou určeny ve smyslu čl. 2 odst. 1 druhého pododstavce bodu 23 písm. a) nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014.
Článek 36
Použití čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013
1. Pro účely rozlišení jednotné platby na plochu podle čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 se použijí tato pravidla:
a)
odkazem na opatření zvláštní podpory stanovené v čl. 68 odst. 1 písm. a), b) a c) nařízení (ES) č. 73/2009 není dotčena možnost, aby členské státy zvážily pouze jedno nebo několik opatření prováděných v rámci těchto opatření zvláštní podpory;
b)
členské státy mohou v souladu s objektivními a nediskriminačními kritérii rozhodnout o výši podpory, která má být zohledněna pro jeden nebo více režimů používaných dotčeným členským státem v souladu s čl. 36 odst. 3 druhým pododstavcem uvedeného nařízení a případně s třetím pododstavcem uvedeného ustanovení. Při zohlednění podpory poskytnuté v rámci příslušného režimu v roce 2014 však částka používaná k rozlišení jednotné platby na plochu nesmí být vyšší než odpovídající částka poskytnutá jednotlivému zemědělci v rámci tohoto režimu v roce 2014;
c)
při zohlednění podpory poskytnuté v souladu s čl. 68 odst. 1 písm. c) a s články 126, 127 a 129 nařízení (ES) č. 73/2009 nesmí toto rozlišení ohrozit povahu těchto režimů, které jsou oddělené od produkce.
Takovéto rozlišení je dostupné zemědělcům, kteří v roce 2014 obdrželi podporu podle čl. 36 odst. 3 druhého, třetího nebo čtvrtého pododstavce nařízení (EU) č. 1307/2013. Částka na hektar se určuje každý rok tak, že se vydělí částka pro rozlišení jednotné platby na plochu, kterou má daný zemědělec k dispozici, počtem způsobilých hektarů ohlášených příslušným zemědělcem v souladu s čl. 72 odst. 1 prvním pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Jestliže je částka podpory v rámci jednoho nebo více režimů podpory uvedených v čl. 36 odst. 3 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 ve vztahu k roku 2014 nižší než odpovídající částka nebo částky v roce předcházejícím rokům, které byly ovlivněny vyšší mocí nebo výjimečnými okolnostmi, členský stát zohlední podporu poskytnutou v rámci dotčených režimů podpory v roce předcházejícím rokům, které byly ovlivněny vyšší mocí nebo výjimečnými okolnostmi.
Členské státy mohou rozhodnout o omezení používání prvního pododstavce na případy, kdy jsou přímé platby ve vztahu k roku 2014 nižší než určitý procentní podíl odpovídajících částek v roce předcházejícím rokům ovlivněným vyšší mocí nebo mimořádnými okolnostmi. Tento procentní podíl nesmí být nižší než 85 %.
3. Členské státy mohou rozhodnout, že v případě skutečného nebo předpokládaného dědictví je rozlišení jednotné platby na plochu k dispozici zemědělci, který podnik zdědil, pokud je tento zemědělec způsobilý v rámci režimu jednotné platby na plochu.
Článek 37
Produkce konopí v rámci režimu jednotné platby na plochu
Pokud jde o režim jednotné platby na plochu, použije se obdobně článek 9.
KAPITOLA 3
EKOLOGICKÉ POSTUPY
ODDÍL 1
Rovnocennost
Článek 38
Požadavky pro celostátní nebo regionální systémy certifikace
1. Členské státy, které se rozhodnou provádět rovnocenné postupy uvedené v čl. 43 odst. 3 písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013, určí jeden nebo více veřejných nebo soukromých certifikačních orgánů, které osvědčí, že zemědělec ve svém zemědělském podniku používá postupy, které jsou v souladu s čl. 43 odst. 3 uvedeného nařízení (EU).
2. Veřejné nebo soukromé certifikační orgány splňují tyto podmínky:
a)
mají odbornou způsobilost, vybavení a infrastrukturu potřebnou k plnění certifikačních úkolů;
b)
mají dostatečný počet kvalifikovaných a zkušených zaměstnanců;
c)
jsou nestranné a prosté jakéhokoli střetu zájmů, pokud jde o plnění certifikačních úkolů.
Soukromé certifikační orgány musí být akreditovány v souladu s EN ISO/IEC 17021 (Požadavky na orgány provádějící audit a certifikaci systémů managementu) nebo EN ISO/IEC 17065 (Posuzování shody - Požadavky na orgány certifikující produkty, procesy a služby) v odvětví zemědělské produkce. Akreditaci smí udělit pouze vnitrostátní akreditační orgán v členském státě v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 (21).
3. Určení veřejných nebo soukromých certifikačních orgánů bude odňato, pokud orgány nesplní podmínky určení stanovené v odstavci 2.
Článek 39
Výpočet částky uvedené v čl. 28 odst. 6 nařízení (EU) č. 1305/2013
1. V případě zemědělců, kteří se rozhodnout používat postupy uvedené v oddílu I bodech 3 a 4 a oddílu III bodě 7 přílohy IX nařízení (EU) č. 1307/2013 a jakékoli další rovnocenné postupy doplněné do této přílohy, u kterých je nutný zvláštní výpočet, aby se zabránilo dvojímu financování, jakožto rovnocenné postupy podle čl. 43 odst. 3 písm. a) uvedeného nařízení, členské státy odečtou od částky podpory na hektar vypočtené podle čl. 28 odst. 6 nařízení (EU) č. 1305/2013 částku odpovídající jedné třetině průměrné ekologické platby na hektar v dotčeném členském státě či regionu za každý ekologický postup, kterému je daný postup rovnocenný.
Průměrná ekologická platba na hektar v dotčeném členském státě či regionu se vypočte na základě procentního podílu podle čl. 47 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 průměru vnitrostátních stropů pro roky 2015-2019 stanovených v příloze II uvedeného nařízení a na základě počtu způsobilých hektarů ohlášených v roce 2015 v souladu s článkem 33 nebo 36 nařízení (EU) č. 1307/2013. Členské státy, které se rozhodnou provádět postupy uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce již v roce 2015, mohou odhadnout počet způsobilých hektarů ohlášených v roce 2015 na základě ohlášení učiněných v roce 2014 podle čl. 34 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy, které se rozhodnou použít čl. 43 odst. 9 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1307/2013, rozhodnout, že použijí odpočet uvedený v odstavci 1 tohoto článku individuálně ve výši částky, která odpovídá jedné třetině průměrné ekologické platby na hektar dotčeného zemědělce.
Průměrná ekologická platba se u daného zemědělce vypočítá na základě průměru individuální platby vypočítané v souladu s čl. 43 odst. 9 třetím a čtvrtým pododstavcem nařízení (EU) č. 1307/2013 pro roky 2015-2019 a na základě počtu způsobilých hektarů, které zemědělec ohlásil v roce 2015 v souladu s článkem 33 uvedeného nařízení.
ODDÍL 2
Diverzifikace plodin
Článek 40
Výpočet podílu různých plodin pro diverzifikaci plodin
1. Pro účely výpočtu podílu různých plodin podle čl. 44 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 je obdobím, jež je třeba zohlednit, nejvýznamnější část vegetačního období s ohledem na tradiční pěstitelské postupy ve vnitrostátních souvislostech.
Členské státy o tomto období zemědělce v přiměřené lhůtě informují. V rámci celkové orné půdy zemědělského podniku se za účelem výpočtu podílů různých plodin každý hektar zohlední pouze jednou v jednom roce podání žádosti.
2. Při výpočtu podílu různých plodin může plocha, na které se určitá plodina pěstuje, zahrnovat krajinné prvky, které tvoří součást plochy, na kterou lze poskytnou podporu, podle článku 9 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 640/2014.
3. Na ploše, kde se používá smíšená kultura v podobě současného pěstování dvou nebo více plodin v samostatných řádcích, se každá plodina započítá jako samostatná plodina, pokud pokrývá alespoň 25 % dané plochy. Plocha pokrytá samostatnými plodinami se vypočte vydělením plochy, kde se používá smíšená kultura, počtem plodin pěstovaných na alespoň 25 % dané plochy, bez ohledu na skutečný podíl plodiny na dané ploše.
V případě ploch, kde se používá smíšená kultura v podobě pěstování hlavní plodiny, pod kterou se seje druhá plodina, se plocha považuje za plochu, na které se pěstuje pouze hlavní plodina.
Plochy, na nichž se vysévá směs osiv, se bez ohledu na konkrétní plodiny obsažené ve směsi považují za plochu pokrytou jedinou plodinou. Aniž je dotčen čl. 44 odst. 4 písm. d) nařízení (EU) č. 1307/2013, takováto jediná plodina se označuje jako „smíšená plodina“. Pokud je možné určit, že druhy obsažené v různých směsích osiv se od sebe navzájem liší, mohou členské státy uznat tyto různé směsi osiv jako samostatné jediné plodiny, pokud se tyto různé směsi osiv nepoužívají pro plodinu uvedenou v čl. 44 odst. 4 písm. d) nařízení (EU) č. 1307/2013.
ODDÍL 3
Trvalé travní porosty
Článek 41
Rámec pro určení dalších environmentálně citlivých oblastí s trvalými travními porosty mimo oblasti Natura 2000
Environmentálně citlivé oblasti s trvalými travními porosty mimo oblastí, na které se vztahuje směrnice 92/43/EHS nebo směrnice 2009/147/ES, jak je uvedeno v čl. 45 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013, se určují na základě jednoho nebo více z těchto kritérií:
a)
tvoří je organické půdy s vysokým obsahem organického uhlíku, jako jsou rašeliniště nebo mokřady;
b)
nacházejí se na nich stanoviště uvedená v příloze I směrnice 92/43/EHS nebo chráněná podle vnitrostátních právních předpisů;
c)
nacházejí se na nich druhy rostlin uvedené v příloze II směrnice 92/43/EHS nebo chráněné podle vnitrostátních právních předpisů;
d)
jsou významné pro volně žijící druhy ptáků uvedené v příloze I směrnice 2009/147/ES;
e)
jsou významné pro volně žijící druhy živočichů chráněné podle směrnice 92/43/EHS nebo chráněné podle vnitrostátních právních předpisů;
f)
tvoří je trvalé travní porosty vysoké přírodní hodnoty vymezené podle objektivních kritérií, která stanoví členský stát;
g)
tvoří je půdy s vysokým rizikem eroze;
h)
nacházejí se v citlivé oblasti vymezené v plánech povodí podle směrnice 2000/60/ES.
Členské státy mohou každoročně rozhodnout o doplnění nově určených oblastí a v přiměřené lhůtě o takovém rozhodnutí informují dotčené zemědělce.
Článek 42
Obnova v případě nedodržení povinnosti týkající se environmentálně citlivých ploch s trvalými travními porosty
Aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/35/ES (22), pokud zemědělec přeměnil nebo zoral trvalý travní porost, na který se vztahuje povinnost uvedená v čl. 45 odst. 1 třetím pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013, stanoví dotyčný členský stát povinnost obnovit na ploše trvalý travní porost a může případ od případu vydat přesné pokyny, které musí dotyčný zemědělec dodržet, popisující způsob, jak napravit způsobenou ekologickou újmu s cílem obnovit environmentálně citlivý stav.
Dotyčný zemědělec je po zjištění nedodržení neprodleně vyrozuměn o tom, že je povinen zajistit obnovu, a o datu, dokdy má být tato povinnost splněna. Toto datum nesmí být pozdější než datum pro podání jednotné žádosti na následující rok, nebo v případě Švédska a Finska 30. červen následujícího roku.
Odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 se obnovená půda považuje za trvalý travní porost od prvního dne obnovy a podléhá povinnosti uvedené v čl. 45 odst. 1 třetím pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 43
Výpočet poměru trvalých travních porostů
1. Plochy ohlášené zemědělci účastnícími se režimu pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013, jakož i jednotky zemědělského podniku, které se používají pro ekologickou produkci v souladu s článkem 11 nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (23), se nezahrnují do poměru ploch s trvalými travními porosty k celkové zemědělské ploše a referenčního poměru podle čl. 45 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Plochy ohlášené zemědělci v roce 2012 jako půda využívaná jako stálé pastviny, které byly přeměněny na půdu určenou k jiným účelům, je možné odečíst od výpočtu ploch s trvalými travními porosty v souladu s čl. 45 odst. 2 druhým pododstavcem písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013, a to až do počtu hektarů stálých pastvin nebo trvalých travních porostů, které zemědělci vyčlenili po roce 2012 a ohlásili v roce 2015 na vnitrostátní, regionální, subregionální nebo podnikové úrovni, pokud byla dodržena stávající pravidla o zachování stálých pastvin stanovená v čl. 6 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009 a v čl. 93 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Při výpočtu počtu hektarů stálých pastvin nebo trvalých travních porostů, které byly vyčleněny po roce 2012, jak je uvedeno v prvním pododstavci, se zohlední pouze hektary stálých pastvin nebo trvalých travních porostů na zemědělské ploše ohlášené v roce 2012, 2013 nebo 2014 v souladu s čl. 34 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009.
3. Členské státy referenční poměr přizpůsobí, pokud usoudí, že existuje významný dopad na vývoj tohoto poměru způsobený zejména změnou plochy využívané k ekologické produkci nebo změnou počtu účastníků režimu pro malé zemědělce. V takových případech členské státy neprodleně informují Komisi o provedeném přizpůsobení a jeho odůvodnění.
Článek 44
Zachování poměru trvalých travních porostů
1. Členské státy mohou stanovit individuální povinnost zemědělců nepřeměňovat trvalé travní porosty bez předchozího schválení. Zemědělci jsou o této povinnosti informováni neprodleně a v každém případě před 15. listopadem roku, kdy ji dotčený členský stát stanoví. Tato povinnost platí pouze pro zemědělce, na které se vztahují povinnosti podle hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, pokud jde o plochy s trvalými travními porosty, na něž se nevztahuje čl. 45 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Vydání schválení může záviset na použití objektivních a nediskriminačních kritérií, včetně kritérií environmentálních. Jestliže je schválení uvedené v prvním pododstavci podmíněno tím, že je třeba vyčlenit jako trvalý travní porost jinou plochu s odpovídajícím počtem hektarů, tato plocha se odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za trvalý travní porost od prvního dne přeměny. Takové plochy musí být užívány k pěstování trav nebo jiných bylinných pícnin alespoň po pět po sobě jdoucích let ode dne přeměny, nebo, pokud tak rozhodne členský stát, jestliže zemědělci přemění oblasti, které k pěstování trav a jiných bylinných pícnin již byly užívány, na plochy s trvalými travními porosty, po zbývající počet let nutný k dosažení pěti po sobě následujících let.
2. Je-li zjištěno, že poměr uvedený v čl. 45 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 klesl o více než 5 % v porovnání s referenčním poměrem podle uvedeného článku, stanoví dotčený členský stát povinnost obnovit na těchto plochách trvalý travní porost a pravidla, která zabrání novým přeměnám ploch s trvalými travními porosty.
Členské státy určí zemědělce, na které se vztahuje povinnost zajistit obnovu, ze zemědělců:
a)
na které se vztahují povinnosti podle hlavy III kapitoly 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, pokud jde o plochy s trvalými travními porosty, na něž se nevztahuje čl. 45 odst. 1 uvedeného nařízení; a
b)
kteří na základě žádostí, které byly podány v souladu s článkem 72 nařízení (EU) č. 1306/2013 nebo článkem 19 nařízení (ES) č. 73/2009 během předcházejících dvou kalendářních roků, nebo v roce 2015 během předcházejících tří kalendářních roků, mají k dispozici zemědělské plochy, jež byly přeměněny z ploch s trvalými travními porosty nebo půdy se stálými pastvinami na plochy s jiným využitím.
Pokud období uvedená v druhém pododstavci písm. b) zahrnují kalendářní roky před rokem 2015, povinnost obnovy se vztahuje také na plochy, jež byly přeměněny na plochy s jiným využitím z půdy využívané jako stálé pastviny, na které se vztahovala povinnost uvedená v čl. 6 odst. 2 nařízení (ES) č. 73/2009 nebo čl. 93 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Při určování, kteří zemědělci obnoví plochy na plochy s trvalými travními porosty, uloží členské státy tuto povinnost nejprve zemědělcům, kteří mají k dispozici plochu, jež byla přeměněna z plochy s trvalými travními porosty nebo půdy se stálými pastvinami na plochu s jiným využitím v rozporu s požadavky na schválení podle odstavce 1 tohoto článku nebo čl. 4 odst. 1 nařízení (ES) č. 1122/2009, pokud se na ně vztahovaly. Tito zemědělci obnoví celou přeměněnou plochu.
3. Pokud se použitím odstavce 2 čtvrtého pododstavce nezvýší poměr uvedený v čl. 45 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 nad prahovou hodnotu 5 %, členské státy stanoví, že zemědělci, kteří mají k dispozici plochu, jež byla přeměněna z plochy s trvalými travními porosty nebo půdy se stálými pastvinami na plochu s jiným využitím během období uvedených v odst. 2 druhém pododstavci písm. b) tohoto článku, rovněž obnoví určitý procentní podíl uvedené přeměněné plochy na plochy s trvalými travními porosty nebo vyčlení jinou plochu odpovídající tomuto procentnímu podílu jako plochu s trvalými travními porosty. Tento procentní podíl se vypočítá na základě plochy přeměněné zemědělcem během období uvedených v odst. 2 druhém pododstavci písm. b) tohoto článku a plochy, jež je nezbytná pro zvýšení poměru uvedeného v čl. 45 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 nad prahovou hodnotu 5 %.
Členské státy mohou pro výpočet procentního podílu uvedeného v prvním pododstavci vyloučit z plochy přeměněné zemědělcem ty plochy, které se staly trvalými travními porosty po 31. prosinci 2015, pokud provádějí administrativní křížové kontroly trvalých travních porostů každoročně nahlášených v geoprostorových žádostech o podporu prostřednictvím prostorových průsečíku s plochou oznámenou jako stálé pastviny v roce 2015 a zaznamenanou v systému identifikace zemědělských pozemků a pokud tyto plochy trvalých travních porostů nevznikly jako výsledek povinnosti obnovit nebo zřídit plochu trvalých travních porostů podle odstavce 2 nebo tohoto odstavce. Pokud však toto vyloučení neumožňuje zvýšit poměr uvedený v čl. 45 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 nad prahovou hodnotu 5 %, členské státy uvedené plochy nevyloučí.
Plochy s trvalými travními porosty nebo půda využívaná jako stálé pastviny, jež zemědělci vyčlenili v rámci závazků v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1698/2005 (24) a nařízením (EU) č. 1305/2013, se za účelem výpočtu procentního podílu podle prvního pododstavce v rámci plochy, kterou zemědělec přeměnil, nezohlední.
Zemědělci jsou o individuální povinnosti obnovy a o pravidlech, která brání nové přeměně trvalých travních porostů, informováni neprodleně a v každém případě před 31. prosincem roku, v němž byl zjištěn pokles o více než 5 %. Povinnost obnovy musí být splněna před datem pro podání jednotné žádosti na následující rok, nebo v případě Švédska a Finska před 30. červnem následujícího roku.
Odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 se plochy, jež byly obnoveny nebo vyčleněny jako plochy s trvalými travními porosty, považují za trvalý travní porost od prvního dne obnovy nebo vyčlenění. Uvedené plochy musí být užívány k pěstování trav nebo jiných bylinných pícnin alespoň po pět po sobě jdoucích let ode dne přeměny, nebo, pokud tak členský stát rozhodne, jestliže zemědělci přemění plochy, které již byly užívány k pěstování trav a jiných bylinných pícnin, na plochy s trvalými travními porosty, zbývající počet let nutných k dosažení pěti po sobě následujících let.
ODDÍL 4
Plocha využívaná v ekologickém zájmu
Článek 45
Další kritéria pro druhy plochy využívané v ekologickém zájmu
1. Pro určení druhů ploch uvedených v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 jako ploch využívaných v ekologickém zájmu se použijí odstavce 2 až 11 tohoto článku.
2. Na půdě ponechané ladem nedochází k zemědělské produkci. Odchylně od čl. 4 odst. 1 písm. h) nařízení (EU) č. 1307/2013 zůstává půda ponechaná ladem po dobu delší než pět let pro účely splnění podmínek pro plochu využívanou v ekologickém zájmu ornou půdou.
3. Terasami se rozumí terasy, které jsou chráněny v rámci DZES 7 podle přílohy II nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i ostatní terasy. Členské státy mohou rozhodnout, že za plochu využívanou v ekologickém zájmu považují pouze terasy chráněné v rámci DZES 7. Členské státy, které se rozhodnou zohlednit také ostatní terasy, stanoví pro tyto ostatní terasy kritéria, včetně minimální výšky, na základě vnitrostátních nebo regionálních zvláštností.
4. Krajinné prvky jsou k dispozici zemědělci a rozumí se jimi prvky chráněné v rámci DZES 7, SMR 2 nebo SMR 3 podle přílohy II nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i tyto prvky:
a)
živé ploty nebo zalesněné pásy o šířce nejvýše 10 metrů;
b)
solitérní stromy, jejichž koruna má průměr nejméně 4 metry;
c)
stromy ve stromořadí, jejichž koruna má průměr nejméně 4 metry. Prostor mezi korunami nesmí přesáhnout 5 metrů;
d)
skupiny stromů, ve kterých jsou stromy propojeny zápojem s překrývajícími se korunami, a plochy porostlé houštím, v obou případech o velikosti maximálně 0,3 ha;
e)
souvratě o šířce 1 až 20 metrů, na kterých nedochází k zemědělské produkci,
f)
rybníky o velikosti maximálně 0.1 ha. Nádrže vyrobené z betonu nebo z plastů se nepovažují za plochu využívanou v ekologickém zájmu;
g)
příkopy široké maximálně 6 metrů, včetně otevřených vodních toků pro účely zavlažování či odvodňování. Kanály, které mají stěny z betonu, se nepovažují za plochu využívanou v ekologickém zájmu;
h)
tradiční kamenné zdi.
Členské státy mohou rozhodnout, že v řádně odůvodněných případech omezí výběr krajinných prvků pouze na prvky v rámci DZES 7, SMR 2 nebo SMR 3 podle přílohy II nařízení (EU) č. 1306/2013 a/nebo na jeden či více prvků uvedených v prvním pododstavci písm. a) až h).
Pro účely prvního pododstavce písm. b) a c) mohou členské státy zařadit stromy, které uznávají za hodnotné krajinné prvky a které mají korunu o průměru menším než 4 metry.
Pro účely prvního pododstavce písm. e) mohou členské státy stanovit nižší maximální šířku.
Pro účely prvního pododstavce písm. f) mohou členské státy stanovit minimální velikost rybníka a mohou rozhodnout, že do velikosti rybníka se zahrnuje pás s pobřežní vegetací podél vodní plochy o šířce až 10 metrů. Mohou stanovit kritéria, která zajistí, že rybníky mají přírodní hodnotu, s ohledem na význam, který mají přírodní rybníky pro ochranu přírodních stanovišť a druhů.
Pro účely prvního pododstavce písm. h) stanoví členské státy na základě vnitrostátních nebo regionálních specifických podmínek minimální kritéria, včetně omezení ohledně výšky a šířky.
5. Ochranné pásy zahrnují ochranné pásy podél vodních toků požadované v rámci DZES 1, SMR 1 nebo SMR 10 podle přílohy II nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i ostatní ochranné pásy. Minimální šířku těchto ostatních ochranných pásů určí členské státy, nesmí však být menší než 1 metr. Musí se nacházet na orné půdě nebo k ní přiléhat, a to tak, že jejich dlouhé okraje jsou rovnoběžné s okrajem vodního toku nebo vodního útvaru. Podél vodních toků mohou zahrnovat také pásy s pobřežní vegetací o šířce až 10 metrů. Na ochranných pásech nesmí docházet k zemědělské produkci. Odchylně od požadavku zákazu zemědělské produkce mohou členské státy povolit pastvu nebo sekání, pokud lze ochranný pás nadále odlišit od přiléhající zemědělské půdy.
6. Hektary zemědělsko-lesnické plochy jsou ornou půdou způsobilou pro režim základní platby nebo režim jednotné platby na plochu uvedené v hlavě III kapitole 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 a splňují podmínky, za kterých je nebo byla udělena podpora podle článku 44 nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo článku 23 nařízení (EU) č. 1305/2013.
7. Pokud jde o pásy způsobilých hektarů podél okrajů lesa, členské státy mohou buď rozhodnout, že zemědělskou produkci povolí, nebo zavést požadavek zákazu zemědělské produkce, nebo poskytnout zemědělcům obě možnosti. Pokud se členské státy rozhodnou nepovolit zemědělskou produkci, mohou odchylně od požadavku zákazu zemědělské produkce povolit pastvu nebo sekání, pokud lze ochranný pás nadále odlišit od přiléhající zemědělské půdy. Minimální šířku takových pásů určí členské státy, nesmí však být menší než 1 metr. Maximální šířka je 10 metrů.
8. Pokud jde o plochy s rychle rostoucími dřevinami pěstovanými ve výmladkových plantážích, na kterých se nepoužívají minerální hnojiva a/nebo přípravky na ochranu rostlin, členské státy vypracují seznam druhů, které lze k tomuto účelu použít, a to tak, že ze seznamu stanoveného podle čl. 4 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013 vyberou druhy, které jsou z ekologického hlediska nejvhodnější, čímž se vyloučí druhy, které zjevně nejsou původní. Členské státy také stanoví požadavky na používání minerálních hnojiv a přípravků na ochranu rostlin, přičemž zohlední cíl ploch využívaných v ekologickém zájmu, konkrétně chránit a zlepšovat biologickou rozmanitost.
9. Plochy, na kterých rostou meziplodiny nebo zelený porost, zahrnují takovéto plochy stanovené podle požadavků SMR 1 uvedených v příloze II nařízení (EU) č. 1306/2013, jakož i ostatní plochy s meziplodinami nebo zeleným porostem pod podmínkou, že byly založeny vysetím směsi druhů plodin nebo podsevem trávy do hlavní plodiny. Členské státy stanoví seznam směsí druhů plodin, které se použijí, a období pro osévání meziplodinami nebo zeleným porostem a mohou stanovit další podmínky, zejména pokud jde o způsoby produkce. Období, které určí členské státy, nesmí překročit 1. říjen.
Plochy, na kterých rostou meziplodiny nebo zelený porost, nezahrnují plochy se zimními plodinami, které se běžně osévají na podzim a jsou určené pro sklizeň nebo pastvu. Nezahrnují ani plochy, na které se vztahují rovnocenné postupy uvedené v bodě I.3 a 4 přílohy IX nařízení (EU) č. 1307/2013 a prováděné formou závazků uvedených v čl. 43 odst. 3 písm. a) uvedeného nařízení.
10. Plochy s plodinami, které vážou dusík, zemědělci osévají takovými plodinami, které vážou dusík, jež jsou zahrnuty na seznamu sestaveném členským státem. Tento seznam obsahuje plodiny, které vážou dusík, u nichž má členský stát za to, že přispívají k cíli zlepšení biologické rozmanitosti. Tyto plodiny na ploše rostou v průběhu vegetačního období. Členské státy stanoví pravidla určující, kde je možné pěstovat plodiny, které vážou dusík, aby byly splněny podmínky pro plochu využívanou v ekologickém zájmu. Tato pravidla zohlední potřebu splnit cíle směrnic 91/676/EHS a 2000/60/ES, vzhledem k tomu, že plodiny, které vážou dusík, mohou na podzim zvyšovat riziko vyplavování dusíku. Členské státy mohou stanovit další podmínky, zejména pokud jde o způsoby produkce.
Plochy s plodinami, které vážou dusík, nezahrnují plochy, na které se vztahují rovnocenné postupy uvedené v bodě I.3 a 4 přílohy IX nařízení (EU) č. 1307/2013 a prováděné formou závazků uvedených v čl. 43 odst. 3 písm. a) tohoto nařízení.
11. Za účelem splnění požadavku na plochu využívanou v ekologickém zájmu může zemědělec stejnou plochu nebo krajinný prvek ohlásit v roce podání žádosti pouze jednou.
Článek 46
Pravidla pro regionální provádění u ploch využívaných v ekologickém zájmu
1. Členské státy, které se rozhodnout pro regionální provádění uvedené v čl. 46 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013, vymezí regiony pro účely uvedeného článku. Tyto regiony, které mají být vymezeny, se skládají z jednotných a homogenních zeměpisných oblastí s podobnými zemědělskými a environmentálními podmínkami. Pro tento účel se homogenita vztahuje k typu půdy, nadmořské výšce, jakož i k výskytu přírodních a polopřírodních ploch.
2. Ve vymezených regionech členské státy určí plochy, na nichž se musí uplatňovat až polovina procentních bodů požadavku na plochu využívanou v ekologickém zájmu.
3. Pokud jde o tyto určené plochy, členské státy stanoví pro zúčastněné zemědělce nebo skupiny zemědělců zvláštní povinnosti. Tyto povinnosti zajistí souvislou strukturu přiléhajících ploch využívaných v ekologickém zájmu. Povinnosti uložené zúčastněným zemědělcům nebo skupinám zemědělců zahrnují požadavek, podle něhož každý zúčastněný zemědělec zajistí, aby se alespoň 50 % plochy, na kterou se vztahuje povinnost stanovená v čl. 46 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, nacházelo na půdě jeho zemědělského podniku v rámci daného regionu a v souladu s čl. 46 odst. 2 druhým pododstavcem uvedeného nařízení.
4. Povinnosti uložené zúčastněným zemědělcům nebo skupinám zemědělců zajistí, aby souvislé plochy využívané v ekologickém zájmu uvedené v odstavci 3 tvořila jedna nebo více ploch uvedených v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci písm. a), c), d) a h) nařízení (EU) č. 1307/2013.
5. Členské státy při určování ploch a stanovování povinností uvedených v odstavcích 2 a 3 případně zohlední stávající vnitrostátní nebo regionální strategie v oblasti biologické rozmanitosti nebo zmírňování změny klimatu a přizpůsobení se jí, plány povodí nebo zjištěné potřeby tak, aby se zajistila ekologická soudržnost sítě Natura 2000 podle článku 10 směrnice 92/43/EHS nebo aby se přispělo k provádění strategie v oblasti zelené infrastruktury.
6. Dříve než členské státy zemědělcům uloží povinnosti, konzultují dotčené zemědělce nebo skupiny zemědělců a ostatní zúčastněné strany. Po této konzultaci členské státy stanoví konečný podrobný plán regionálního provádění a informují o tomto plánu strany zúčastněné na konzultaci a dotčené zemědělce nebo skupiny zemědělců, včetně určení oblastí a povinnosti pro zúčastněné zemědělce nebo skupiny zemědělců, a zejména přesného procentního podílu, který musí každý jednotlivý zemědělec provádět ve svém vlastním podniku. Tyto informace členské státy poskytnou zemědělci do 30. června roku, který předchází roku, ve kterém se použije regionální provádění, nebo v prvním roce uplatňování tohoto nařízení s dostatečným předstihem tak, aby zemědělec mohl řádně podat svou žádost.
Aniž jsou dotčeny platby zemědělcům uvedené v čl. 43 odst. 9 nařízení (EU) č. 1307/2013, členské státy zajistí, aby byla stanovena opatření ohledně finančních kompenzací mezi zemědělci a správních pokut pro případ, že nebudou splněny podmínky týkající se souvislých ploch využívaných v ekologickém zájmu.
Článek 47
Pravidla pro kolektivní provádění a kritéria, která mají podniky splňovat, aby byly považovány za podniky v těsné blízkosti
1. Členské státy, které se rozhodnou povolit kolektivní provádění podle čl. 46 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, určí kritéria, která musí zemědělské podniky splňovat, aby byly považovány za podniky v těsné blízkosti, přičemž použijí kterékoli z následujících kritérií:
a)
zemědělci, u nichž se 80 % podniku nachází ve stejné obci;
b)
zemědělci, u nichž se 80 % podniku nachází v okruhu určitého počtu kilometrů, který určí členské státy, maximálně však do 15 kilometrů.
2. Členské státy, které se rozhodnou určit plochy, na kterých je možné kolektivní provádění, a které se rozhodnou uložit zúčastněným zemědělcům nebo skupinám zemědělců povinnosti, zohlední stávající vnitrostátní nebo regionální strategie v oblasti biologické rozmanitosti nebo zmírňování změny klimatu a přizpůsobení se jí, plány povodí nebo zjištěné potřeby tak, aby se zajistila ekologická soudržnost sítě Natura 2000 podle článku 10 směrnice 92/43/EHS nebo aby se přispělo ke zlepšování zelené infrastruktury.
3. Povinnosti uložené zúčastněným zemědělcům nebo skupinám zemědělců podle odstavce 2 zahrnují podmínku, aby souvislé plochy využívané v ekologickém zájmu tvořila jedna nebo více ploch uvedených v čl. 46 odst. 2 druhém pododstavci písm. a), c), d) a h) nařízení (EU) č. 1307/2013.
4. Zemědělci, kteří se účastní kolektivního provádění, uzavřou písemnou dohodu, která obsahuje podrobnosti o interních ujednáních ohledně finančních kompenzací a správních pokut pro případ, že nebudou splněny podmínky pro souvislé plochy využívané v ekologickém zájmu.
Článek 48
Stanovení poměru lesní a zemědělské půdy
1. Členské státy, které se rozhodnou použít čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013, stanoví na základě údajů poskytnutých Eurostatem procentní podíl lesní půdy v porovnání s celkovou plochou půdy podle prvního pododstavce uvedeného odstavce. Údaje týkající se lesů odkazují na definici používanou Organizací OSN pro výživu a zemědělství a nezahrnují plochu patřící do kategorie jiných zalesněných ploch. Celková plocha půdy nezahrnuje plochu pokrytou vnitrozemskými vodami, včetně řek a jezer.
2. K výpočtu poměru lesní a zemědělské půdy podle čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 se použijí údaje poskytnuté Eurostatem. Pokud o lesní a zemědělské půdě nejsou k dispozici údaje Eurostatu v požadované míře, aby bylo možné vyhodnotit poměr zalesnění na úrovni plochy rovnocenné úrovni LAU2 nebo na úrovni jasně vymezené územní jednotky, která zahrnuje jednu konkrétní a souvislou zeměpisnou oblast s obdobnými zemědělskými podmínkami, lze použít údaje z jiných zdrojů.
Členské státy prokáží, že o lesní a zemědělské půdě použily aktuální a konzistentní údaje, které v maximální možné míře vypovídají o skutečné situaci.
3. Údaje a výpočty podle odstavců 1 a 2 jsou platné po dobu tří let. Po skončení tohoto období členské státy, které se rozhodnou dále uplatňovat výjimku stanovenou v čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 a obnovit tříleté období, znovu vypočítají poměry v souladu s odstavci 1 a 2 tohoto článku na základě nejnovějších dostupných údajů.
V případě změn správních hranic, které mají vliv na poměr uvedený v odstavci 2, se údaje a výpočty znovu vyhodnotí a veškeré změny v uplatnění výjimky budou oznámeny Komisi.
KAPITOLA 4
PLATBA PRO MLADÉ ZEMĚDĚLCE
Článek 49
Přístup právnických osob k platbě pro mladé zemědělce
1. Roční platba pro mladé zemědělce podle čl. 50 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 se poskytuje právnické osobě bez ohledu na její právní formu, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
právnická osoba má nárok na platbu v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu uvedeném v hlavě III kapitole 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 a má aktivované platební nároky nebo ohlášené způsobilé hektary podle čl. 50 odst. 4 uvedeného nařízení;
b)
mladý zemědělec ve smyslu čl. 50 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 vykonává nad právnickou osobou účinnou a dlouhodobou kontrolu, pokud jde o rozhodnutí týkající se řízení, zisků a finančních rizik, v prvním roce žádosti právnické osoby o platbu v režimu pro mladé zemědělce. Pokud se na kapitálu nebo řízení právnické osoby podílí více fyzických osob, včetně osob, které nejsou mladými zemědělci, je mladý zemědělec schopen tuto účinnou a dlouhodobou kontrolu vykonávat buď samostatně, nebo společně s dalšími zemědělci;
c)
alespoň jeden z mladých zemědělců, kteří splňují podmínku stanovenou v písmenu b), splňuje kritéria způsobilosti zavedená členskými státy podle čl. 50 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, pokud existují, ledaže členské státy rozhodly, že se tato kritéria vztahují na všechny takovéto mladé zemědělce.
Pokud má nad právnickou osobou výhradní nebo společnou kontrolu jiná právnická osoba, použijí se podmínky stanovené v prvním pododstavci písm. b) na veškeré fyzické osoby, které mají kontrolu nad touto jinou právnickou osobou.
2. Platba uvedená v čl. 50 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 nesmí být nadále poskytována, jestliže všichni mladí zemědělci splňující kritéria stanovená v odst. 1 prvním pododstavci písm. b) a případně v odst. 1 prvním pododstavci písm. c) ztratili nad právnickou osobou kontrolu.
3. Pro účely tohoto článku:
a)
se jakýkoli odkaz na „zemědělce“ v čl. 50 odst. 4 až 10 nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za odkaz na právnickou osobu uvedenou v tomto článku;
b)
se odkaz na první předložení žádosti o účast v režimu základní platby nebo v režimu jednotné platby na plochu uvedené v čl. 50 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za odkaz na první žádost této právnické osoby o platbu v rámci režimu pro mladé zemědělce;
c)
aniž je dotčen odstavec 4 tohoto článku, se odkaz na „zřízení“ v čl. 50 odst. 5 druhé větě nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za odkaz na zřízení mladými zemědělci, kteří mají nad právnickou osobou kontrolu v souladu s odst. 1 prvním pododstavcem písm. b) tohoto článku.
4. Pokud několik mladých zemědělců podle odst. 1 prvního pododstavce písm. b) získalo kontrolu nad právnickou osobou v různých obdobích, za dobu „zřízení“ uvedeného v čl. 50 odst. 5 druhé větě nařízení (EU) č. 1307/2013 se považuje časově první získání kontroly.
Článek 50
Přístup skupiny fyzických osob k platbě pro mladé zemědělce
Článek 49 se použije obdobně na skupinu fyzických osob podle čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013, kde jsou požadavky stanovené v čl. 49 odst. 1 písm. a) tohoto nařízení splněny na úrovni skupiny.
KAPITOLA 5
PODPORA VÁZANÁ NA PRODUKCI
ODDÍL 1
Dobrovolná podpora vázaná na produkci
Článek 51
Definice
Pro účely tohoto oddílu se „opatřeními podpory vázané na produkci“ rozumí opatření, kterými se provádí dobrovolná podpora vázaná na produkci uvedená v čl. 52 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 52
Obecné zásady
1. Regiony uvedené v čl. 52 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 vymezí členské státy na základě objektivních a nediskriminačních kritérií, jako jsou agronomické a sociálně ekonomické rysy a regionální zemědělský potenciál nebo institucionální či administrativní struktura. Tyto regiony se mohou lišit od regionů vymezených v rámci jiných režimů podpory, jež stanoví nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Při vymezení zvláštních druhů zemědělské činnosti nebo zvláštních zemědělských odvětví uvedených v čl. 52 odst. 3 nařízení Komise (EU) č. 1307/2013 členské státy zohlední zejména příslušné struktury a podmínky produkce v dotčeném regionu nebo odvětví.
3. Pro účely čl. 52 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 se má za to, že určité druhy zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělská odvětví jsou „v obtížích“, jestliže hrozí opuštění nebo pokles produkce, mimo jiné i z důvodu nedostatečné ziskovosti vykonávané činnosti, které negativně ovlivňují hospodářskou, sociální nebo environmentální rovnováhu v regionu či odvětví.
Článek 53
Podmínky poskytnutí podpory
1. Členské státy stanoví kritéria způsobilosti pro opatření podpory vázané na produkci v souladu s rámcem stanoveným v nařízení (EU) č. 1307/2013 a s podmínkami stanovenými v tomto nařízení.
2. Plochy a výnosy a počty zvířat uvedené v čl. 52 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 stanoví členské státy na regionální nebo odvětvové úrovni. Odpovídají maximálním výnosům, obdělávané ploše nebo počtu zvířat, jichž bylo v cílovém regionu nebo odvětví dosaženo alespoň v jednom roce během období pěti let, které předchází roku rozhodnutí podle čl. 53 odst. 1 uvedeného nařízení.
Roční platba se vyjadřuje jako částka podpory na jednotku. Vychází z poměru mezi částkou stanovenou pro financování daného opatření, jak byla oznámena podle bodu 3 písm. i) přílohy I tohoto nařízení, a buď plochou či počtem zvířat, na které může být poskytnuta podpora v daném roce, nebo plochou či počtem zvířat stanovenými podle prvního pododstavce tohoto odstavce.
3. Pokud se opatření podpory vázané na produkci týká olejnatých semen uvedených v příloze memoranda o porozumění mezi Evropským hospodářským společenstvím a Spojenými státy americkými o olejnatých semenech v rámci GATT, nesmí souhrn maximálních ploch, které mají být podle oznámení členských států podporovány, překročit maximální plochu stanovenou pro celou Unii, aby se zajistilo dodržování jejích mezinárodních závazků.
Pokud dojde k překročení maximální plochy uvedené v prvním pododstavci, dotčené členské státy upraví oznámenou plochu použitím redukčního koeficientu, který vyplývá z poměru mezi maximální plochou a souhrnem ploch oznámených pro podporu na olejnatá semena podle prvního pododstavce.
Komise stanoví redukční koeficient uvedený v druhém pododstavci prostřednictvím prováděcích aktů, které budou přijaty bez použití postupu uvedeného v čl. 71 odst. 2 nebo 3 nařízení (EU) č. 1307/2013.
4. Pokud se opatření vázané podpory týká skotu nebo ovcí a koz, členské státy určí jako podmínku způsobilosti pro podporu požadavky na identifikaci a registraci zvířat podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000 (25) nebo nařízení Rady (ES) č. 21/2004 (26).
5. Členské státy neposkytnou vázanou podporu na plochu pro plochy, které nejsou plochami, na něž lze poskytnout podporu, ve smyslu čl. 32 odst. 2, 3 a 4 nařízení (EU) č. 1307/2013. Pokud členské státy poskytují vázanou podporu na konopí, použije se podmínka uvedená v čl. 32 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 a v článku 9 tohoto nařízení.
Článek 54
Soulad a kumulace podpor
1. Pro účely čl. 52 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 se opatření stanovená v nařízení (EU) č. 1305/2013 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (27) považují za „další opatření a politiky Unie“.
2. Členské státy zajistí soulad mezi:
a)
opatřeními podpory vázané na produkci a opatřeními prováděnými v rámci dalších opatření a politik Unie;
b)
různými opatřeními podpory vázané na produkci;
c)
opatřeními podpory vázané na produkci a opatřeními financovanými v rámci státní podpory.
Členské státy zajistí, aby opatření podpory vázané na produkci nenarušovala řádné fungování dalších opatření uvedených v prvním pododstavci.
3. Jestliže může být podpora v rámci určitého opatření podpory vázané na produkci poskytnuta také v rámci jiného opatření podpory vázané na produkci nebo opatření prováděného v rámci dalších opatření a politik Unie, členské státy zajistí, aby zemědělec mohl získat podporu zaměřenou na cíle uvedené v čl. 52 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013 pouze v rámci jednoho takového opatření.
Článek 55
Kritéria schválení Komisí
1. Pro účely čl. 55 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1307/2013 neexistují alternativy, jestliže:
a)
v cílovém regionu nebo odvětví nelze provozovat žádnou jinou produkci, než je produkce, která je předmětem opatření podpory vázané na produkci, nebo pokračování takovéto produkce vyžaduje významné změny struktur produkce; nebo
b)
přeměna na jinou produkci je výrazně omezena v důsledku nedostupnosti půdy nebo infrastruktury přizpůsobené takovéto produkci, následného podstatného snížení počtu zemědělských podniků, úrovně potřebných investic vyplývajících z přeměny nebo z podobných důvodů.
2. Pro účely čl. 55 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1307/2013 je nutné poskytovat stabilní dodávky místnímu zpracovatelskému průmyslu v případech, kde by pozastavení nebo snížení produkce v cílovém regionu nebo odvětví pravděpodobně mělo negativní dopad na činnost a související ekonomickou životaschopnost nebo zaměstnanost v navazujících podnicích, které jsou na této produkci značně závislé, jako jsou např. zpracovatelé surovin, jatka nebo potravinářské podniky. Tyto navazující podniky musí mít sídlo v příslušném regionu nebo musí být pokračování jejich činnosti výrazně závislé na daném odvětví.
3. Pro účely čl. 55 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013 pokračujících narušení trhu existují v případě, kdy jsou zemědělci v cílovém regionu nebo odvětví postiženi hospodářskými ztrátami, které vyplývají zejména z výskytu znečištění, kontaminace nebo snížení kvality životního prostředí v souvislosti s konkrétní událostí omezeného zeměpisného rozsahu.
4. Při posuzování úrovně podpory vázané na produkci vyplývající z opatření oznámených členským státem, která mají být schválena, bere Komise v úvahu úroveň přímých plateb vázaných na produkci poskytnutých v průběhu alespoň jednoho roku v referenčním období 2010-2014 podle čl. 53 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013.
ODDÍL 2
Zvláštní podpora pro bavlnu
Článek 56
Schválení zemědělské půdy pro produkci bavlny
Členské státy stanoví objektivní kritéria, na jejichž základě se schvaluje zemědělská půda podle čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Tato kritéria se opírají o jeden nebo více z těchto prvků:
a)
zemědělské hospodářství oblastí, v nichž bavlna představuje hlavní plodinu;
b)
půdní a klimatické podmínky v příslušných oblastech;
c)
hospodaření s vodou na zavlažování;
d)
režimy střídání plodin a pěstitelské techniky, jež mohou pravděpodobně přispět k ochraně životního prostředí.
Článek 57
Povolení odrůd k výsevu
Pro účely čl. 57 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 členské státy povolí odrůdy evidované ve „Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin“ podle směrnice 2002/53/ES, které jsou přizpůsobeny potřebám trhu.
Článek 58
Podmínky způsobilosti
Výsevu na plochách podle čl. 57 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 je dosaženo tehdy, pokud je dosaženo minimální hustoty osazení rostlin, kterou stanoví dotčený členský stát v závislosti na půdních a klimatických podmínkách a případně na regionálních zvláštnostech.
Článek 59
Agronomické postupy
Členské státy mohou stanovit zvláštní pravidla pro agronomické postupy, které jsou nezbytné pro péči o kultury a pro jejich sklizeň za běžných vegetačních podmínek.
Článek 60
Schválení meziodvětvových organizací
1. Členské státy každý rok schválí na dobu jednoho roku, počínaje nejpozději 1. březnem, všechny mezioborové organizace podle čl. 59 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, které požádají o to, aby byly schválenými organizacemi, a které:
a)
zahrnují celkovou plochu o rozloze alespoň 4 000 hektarů stanovených členským státem, které vyhovují kritériím schválení podle článku 56 tohoto nařízení;
b)
zahrnují alespoň jednu vyzrňovací stanici; a
c)
přijaly interní provozní pravidla, zejména pro podmínky členství a členské příspěvky, v souladu s vnitrostátními a unijními předpisy.
2. Pokud se zjistí, že schválená meziodvětvová organizace nesplňuje kritéria pro schválení uvedená v odstavci 1, členský stát schválení odejme, pokud nedojde v souvislosti s nesplněním dotčených kritérií k nápravě. Pokud se plánuje odejmutí schválení, členský stát oznámí uvedený záměr meziodvětvové organizaci spolu s důvody, které ho k tomu vedly. Členský stát umožní meziodvětvové organizaci předložit ve stanovené lhůtě námitky.
Zemědělci, kteří jsou členy schválené meziodvětvové organizace, jejíž schválení je odňato v souladu s prvním pododstavcem tohoto odstavce, ztrácí nárok na zvýšení podpory podle čl. 60 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 61
Povinnosti producentů
1. Tentýž producent nesmí být členem více než jedné schválené meziodvětvové organizace uvedené v čl. 59 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Producent, který je členem schválené meziodvětvové organizace, je povinen dodávat vyprodukovanou bavlnu pouze vyzrňovací stanici, která je členem téže organizace.
3. Členství producentů ve schválené meziodvětvové organizaci je založeno na dobrovolném přistoupení.
KAPITOLA 6
OZNÁMENÍ
Článek 62
Oznámení týkající se definicí a souvisejících ustanovení
Členské státy oznámí Komisi veškerá rozhodnutí přijatá v souladu s čl. 4 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 do 31. ledna 2015. Takovéto oznámení obsahuje podrobnosti těchto rozhodnutí, jejich odůvodnění a objektivní kritéria, na jejichž základě byla tato rozhodnutí učiněna.
Článek 63
Oznámení týkající se redukčního koeficientu podle čl. 32 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013
Členské státy oznámí Komisi veškerá rozhodnutí podle článku 8 do 31. ledna 2015. Takovéto oznámení obsahuje podrobnosti těchto rozhodnutí, jejich odůvodnění a objektivní kritéria, na jejichž základě byla tato rozhodnutí učiněna.
Článek 64
Oznámení týkající se základní platby
1. Pokud členský stát oznamuje Komisi svá rozhodnutí podle čl. 22 odst. 2 a 3, čl. 24 odst. 10, článku 29 a čl. 40 odst. 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, obsahuje takovéto oznámení podrobnosti o těchto rozhodnutích. U rozhodnutí podle čl. 24 odst. 10, článku 29 a čl. 40 odst. 4 uvedeného nařízení navíc v případě potřeby obsahuje odůvodnění.
Pokud členský stát oznamuje Komisi svá rozhodnutí podle čl. 23 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, obsahuje takovéto oznámení podrobnosti o těchto rozhodnutích, jejich odůvodnění a objektivní kritéria, na jejichž základě byla tato rozhodnutí přijata, zejména kritéria použitá pro vymezení regionů podle čl. 23 odst. 1 uvedeného nařízení, kritéria použitá pro rozdělení vnitrostátních stropů mezi regiony podle čl. 23 odst. 2 uvedeného nařízení a kritéria použitá pro případné postupné roční úpravy podle čl. 23 odst. 3 uvedeného nařízení.
2. Pokud se členský stát rozhodne využít možnosti stanovené v čl. 30 odst. 7, čl. 30 odst. 11 písm. b), čl. 32 odst. 3 písm. b), čl. 32 odst. 5 a čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 31. ledna prvního roku používání takového rozhodnutí podrobnosti o těchto rozhodnutích, jakož i odůvodnění a případně objektivní kritéria, na jejichž základě byla tato rozhodnutí učiněna.
V případě přezkumu rozhodnutí uvedeného v čl. 30 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 se informace uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce oznámí Komisi do 31. ledna prvního roku používání takového revidovaného rozhodnutí.
3. Pokud se členský stát rozhodne využít možnosti stanovené v čl. 34 odst. 3 a 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí své rozhodnutí Komisi do 31. ledna prvního roku používání takového rozhodnutí.
4. Pokud se členský stát rozhodne využít možnosti stanovené v čl. 39 odst. 1 druhém pododstavci a v čl. 40 odst. 2 a 5 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 31. července roku předcházejícího roku prvního používání takového rozhodnutí podrobnosti o těchto rozhodnutích, jakož i odůvodnění a případně objektivní kritéria, na jejichž základě byla tato rozhodnutí učiněna.
5. Pokud se členský stát rozhodne používat režim jednotné platby na plochu podle čl. 36 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 1. září každého roku pro daný rok podání žádostí celkový počet hektarů ohlášených zemědělci podle čl. 36 odst. 2 uvedeného nařízení.
Článek 65
Oznámení týkající se ekologických postupů
1. Členské státy oznámí Komisi následující informace:
a)
do 15. prosince 2014:
i)
své případné rozhodnutí vypočítat platbu uvedenou v čl. 43 odst. 9 nařízení (EU) č. 1307/2013 v souladu s třetím pododstavcem uvedeného odstavce;
ii)
své případné rozhodnutí určit další citlivé plochy s trvalými travními porosty uvedené v čl. 45 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013;
iii)
své případné rozhodnutí uplatnit platbu uvedenou v čl. 43 odst. 9 nařízení (EU) č. 1307/2013 na regionální úrovni, jak stanoví čl. 47 odst. 2 druhý pododstavec uvedeného nařízení;
b)
do 15. prosince příslušného roku své rozhodnutí nově určit environmentálně citlivé plochy s trvalými travními porosty, jak je uvedeno v článku 41 druhém pododstavci tohoto nařízení;
c)
do 15. prosince každého roku, pokud jde o příslušný rok podání žádostí:
i)
celkový počet zemědělců, kteří musí splnit alespoň jednu ekologickou povinnost uvedenou v čl. 43 odst. 2 a 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, a celkový počet hektarů, který tito zemědělci ohlásili;
ii)
celkový počet zemědělců, kteří jsou osvobozeni od povinnosti používat jeden nebo více ekologických postupů, a počet hektarů, který tito zemědělci ohlásili; počet zemědělců, kteří jsou osvobozeni od povinnosti používat jakékoli postupy, neboť splňují požadavky nařízení (ES) č. 834/2007; počet zemědělců, kteří jsou osvobozeni od povinnosti diverzifikace plodin; počet zemědělců, kteří jsou osvobozeni od povinnosti mít plochu využívanou v ekologickém zájmu; a příslušný počet hektarů, který tito zemědělci ohlásili. Tyto údaje nezahrnují zemědělce, kteří se účastní režimu pro malé zemědělce;
iii)
celkový počet zemědělců, kteří používají rovnocenná opatření, přičemž je třeba rozlišit zemědělce, kteří uplatňují rovnocennost podle čl. 43 odst. 3 písm. a) nebo b) nařízení (EU) č. 1307/2013, a příslušný počet hektarů, který tito zemědělci ohlásili;
iv)
celkový počet zemědělců, na které se vztahuje povinnost diverzifikace plodin, v rozdělení podle počtu zemědělců, na které se vztahuje povinnost diverzifikace se dvěma plodinami, a počtu zemědělců, na které se vztahuje povinnost diverzifikace se třemi plodinami, včetně příslušného počtu hektarů orné půdy, kterou tito zemědělci ohlásili;
v)
celkový počet zemědělců, kteří se zohledňují pro výpočet poměru ploch s trvalými travními porosty k celkové zemědělské ploše, a celkový počet hektarů s trvalými travními porosty, které tito zemědělci ohlásili;
vi)
celkový počet zemědělců, kteří ohlašují environmentálně citlivé trvalé travní porosty, celkový počet hektarů, na nichž rostou environmentálně citlivé trvalé travní porosty, které tito zemědělci ohlásili, a celkový počet hektarů určených environmentálně citlivých trvalých travních porostů;
vii)
celkový počet zemědělců, na které se vztahuje povinnost mít plochu využívanou v ekologickém zájmu, celkový počet hektarů orné půdy, které tito zemědělci ohlásili, a celkový počet hektarů ohlášených jako plocha využívaná v ekologickém zájmu před použitím váhových koeficientů, v rozdělení podle druhu plochy využívané v ekologickém zájmu podle čl. 46 odst. 2 prvního pododstavce nařízení (EU) č. 1307/2013;
viii)
celkový počet zemědělců, kteří povinnost mít plochu využívanou v ekologickém zájmu provádějí na regionální úrovni nebo kolektivně, a celkový počet hektarů orné půdy, které tito zemědělci ohlásili;
d)
do 15. prosince každého roku referenční poměr a roční poměr ploch s trvalými travními porosty k celkové zemědělské ploše, jakož i informace týkající se povinností stanovených na úrovni podniku v souladu s čl. 45 odst. 2 pátým pododstavcem nařízení (EU) č. 1307/2013 a článkem 44 tohoto nařízení.
2. Členské státy ve svém oznámení, které mají podat podle čl. 46 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 do 1. srpna 2014, oznámí Komisi následující:
a)
svá rozhodnutí o tom, které oblasti uvedené v čl. 46 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 je třeba považovat za plochu využívanou v ekologickém zájmu, která budou do 1. října 2014 doplněna podrobnými informacemi o těchto rozhodnutích, včetně podmínek uplatňovaných na tyto plochy v důsledku rozhodnutí přijatých členskými státy;
b)
podrobné informace o použití přepočítacích a váhových koeficientů uvedených v čl. 46 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013.
3. Členské státy ve svém oznámení, které mají podat podle čl. 46 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 do 1. srpna roku, který předchází roku, ve kterém se příslušné rozhodnutí poprvé použije, oznámí Komisi následující:
a)
pro členské státy, které se rozhodnou pro regionální provádění podle čl. 46 odst. 5 nařízení (EU) č. 1307/2013, informace týkající se vymezení regionů, určení ploch, vybrané plochy pro účely čl. 46 odst. 4 tohoto nařízení a informace odůvodňující, jak toto regionální provádění podporuje provádění politik Unie v oblasti životního prostředí, klimatu a biologické rozmanitosti;
b)
pro členské státy, které se rozhodnou povolit kolektivní provádění uvedené v čl. 46 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, případně rovněž informace o určení ploch a vybraných plochách pro účely čl. 47 odst. 3 tohoto nařízení.
4. Ve svém oznámení, které mají podat podle čl. 46 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 do 1. srpna roku, který předchází roku, ve kterém se příslušné rozhodnutí poprvé použije, členské státy, které splňují podmínku uvedenou v čl. 46 odst. 7 uvedeného nařízení a které se rozhodly použít výjimku stanovenou v uvedeném ustanovení, poskytnou Komisi podrobnosti o svém rozhodnutí včetně údajů a výpočtů, které doloží, že jsou splněny všechny podmínky pro výjimku uvedené v čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013.
První pododstavec se použije obdobně na rozhodnutí dále uplatňovat výjimku stanovenou v čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 a obnovit tříleté období, jak uvádí čl. 48 odst. 3 tohoto nařízení.
Členské státy neprodleně oznámí Komisi všechny změny v uplatňování výjimky stanovené v čl. 46 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 66
Oznámení týkající se platby pro mladé zemědělce
1. Pokud se členský stát rozhodne použít pro výpočet platby pro mladé zemědělce čl. 50 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 31. ledna 2015 zvolenou metodu výpočtu platby a maximální částku stanovenou v souladu s čl. 50 odst. 9 uvedeného nařízení.
2. Pokud se členský stát rozhodne stanovit kritéria způsobilosti v souladu s čl. 50 odst. 3 nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo použít metodu výpočtu uvedenou v čl. 50 odst. 10 uvedeného nařízení, oznámí toto rozhodnutí Komisi do 31. ledna 2015.
3. Pokud se členský stát rozhodne využít možnosti znovu vypočíst stanovený počet hektarů, jak uvádí čl. 50 odst. 10 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi toto rozhodnutí do 1. srpna roku, na který takovýto výpočet uplatní, a poskytne odůvodnění, jakož i objektivní kritéria, na jejichž základě toto rozhodnutí učinil.
Článek 67
Oznámení týkající se dobrovolné podpory vázané na produkci
1. Oznámení podle čl. 54 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013 obsahují položky, které jsou uvedeny v příloze I tohoto nařízení.
2. Pro každé opatření podpory vázané na produkci a pro každý dotčený zvláštní druh zemědělské činnosti nebo zvláštní zemědělské odvětví oznámí členské státy Komisi celkový počet příjemců, částku plateb, které byly poskytnuty, jakož i celkovou plochu a celkový počet zvířat, pro které byla skutečně vyplacena podpora. Tato oznámení se podávají do 15. září roku následujícího po roce, na který jsou platby poskytnuty.
Článek 68
Oznámení týkající se minimálních požadavků na získání přímých plateb
Členské státy oznámí Komisi do 1. srpna 2014 veškerá rozhodnutí přijatá v souladu s článkem 10 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 69
Oznámení týkající se redistributivní platby
Pokud se členský stát rozhodne poskytnout redistributivní platbu podle hlavy III kapitoly 2 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámení uvedené v čl. 41 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1307/2013 obsahuje podrobnosti o tomto rozhodnutí, včetně podrobného výpočtu redistributivní platby a jeho zdůvodnění, a případně informace o použití režimu na regionální úrovni podle čl. 41 odst. 2 uvedeného nařízení a o odstupňované škále hodnot v rámci počtu hektarů podle čl. 41 odst. 5 uvedeného nařízení.
Článek 70
Oznámení týkající se platby na oblasti s přírodními omezeními
Pokud se členský stát rozhodne poskytnout platbu na oblasti s přírodními omezeními podle hlavy III kapitoly 4 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 1. srpna 2014 veškerá rozhodnutí přijatá v souladu s článkem 48 nařízení (EU) č. 1307/2013. Toto oznámení obsahuje podrobnosti o tomto rozhodnutí, případně včetně informací o omezení plateb na některé oblasti podle čl. 48 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013, o použití maximálních limitů uvedených v čl. 48 odst. 4 uvedeného nařízení a o použití na regionální úrovni podle čl. 48 odst. 5 uvedeného nařízení.
Článek 71
Oznámení týkající se režimu pro malé zemědělce
Pokud se členský stát rozhodne použít režim pro malé zemědělce podle hlavy V nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 1. srpna 2014 veškerá rozhodnutí přijatá v souladu s uvedenou hlavou.
Toto oznámení obsahuje podrobnosti o tomto rozhodnutí, včetně možného automatického zařazení zemědělců podle čl. 62 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 a výpočtu platby podle článku 63 uvedeného nařízení.
Členské státy uvědomí Komisi o rozhodnutí o financování uvedeném v čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 bezodkladně a nejpozději do 1. prosince kalendářního roku, k němuž se platba vztahuje.
Článek 72
Použití čl. 8 odst. 1, čl. 41 odst. 4 nebo čl. 52 odst. 6 nařízení (EU) č. 1307/2013 na členy právnických osob nebo skupin
Pokud se členský stát rozhodne použít čl. 8 odst. 4, čl. 41 odst. 8 nebo čl. 52 odst. 7 nařízení (EU) č. 1307/2013, oznámí Komisi do 1. srpna 2014 podrobnosti o těchto rozhodnutích.
Článek 73
Lineární snížení plateb
V případě použití lineárních snížení uvedených v čl. 7 odst. 1 druhém pododstavci, čl. 51 odst. 2 nebo čl. 65 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013 členské státy informují Komisi o použité procentní sazbě snížení, a to bezodkladně a nejpozději do 30. června roku, který následuje po kalendářním roce, v jehož průběhu byly podány žádosti o tyto lineárně snížené přímé platby.
Článek 74
Žádost o informace týkající se opatření přijatých členskými státy
Pokud je to nezbytné pro zajištění řádného uplatňování pravidel stanovených v nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo v tomto nařízení, může Komise požádat členské státy, aby jí poskytly podrobnosti o opatřeních přijatých k provádění nařízení (EU) č. 1307/2013 nebo jakýchkoli předpisů přijatých Komisí na základě uvedeného nařízení.
Článek 75
Zprávy
1. Pokud se Bulharsko a Rumunsko rozhodnou poskytnout doplňkové vnitrostátní přímé platby podle článku 18 nařízení (EU) č. 1307/2013, předloží Komisi zprávu do 30. června 2016. Zpráva obsahuje pro každou doplňkovou vnitrostátní přímou platbu počet příjemců, celkovou částku poskytnutých doplňkových vnitrostátních přímých plateb, počet hektarů, na něž byla platba poskytnuta, a případně míru platby.
2. Pokud se členský stát rozhodne poskytnout přechodnou vnitrostátní podporu podle čl. 37 odst. 1 nařízení (EU) č. 1307/2013, předloží Komisi výroční zprávu do 15. září roku následujícího po provádění této přechodné vnitrostátní podpory. Zpráva obsahuje pro každé odvětví počet příjemců, částku poskytnuté přechodné vnitrostátní podpory, počet hektarů, zvířat nebo jiných jednotek, na které byla podpora poskytnuta, a případně míru této podpory.
Článek 76
Oznámení rozhodnutí vyplývajících z přezkumu
Pokud může být rozhodnutí oznámené Komisi v souladu s nařízením (EU) č. 1307/2013 nebo tímto nařízením přezkoumáno, oznámí se rozhodnutí vyplývající z přezkumu Komisi ve lhůtě čtyř týdnů od přijetí takového rozhodnutí, pokud nařízení (EU) č. 1307/2013 nestanoví pro toto oznámení jinou lhůtu.
Toto oznámení obsahuje podrobnosti o rozhodnutí a případně odůvodnění a objektivní kritéria, na jejichž základě bylo toto rozhodnutí učiněno.
KAPITOLA 7
ZMĚNA, ZRUŠENÍ A VSTUP V PLATNOST
Článek 77
Změna nařízení (EU) č. 1307/2013
Příloha X nařízení (EU) č. 1307/2013 se nahrazuje zněním uvedeným v příloze II tohoto nařízení.
Článek 78
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1120/2009 a (ES) č. 1121/2009 se zrušují.
Nadále se však použijí ve vztahu k žádostem o podporu, které se týkají kalendářních roků před kalendářním rokem 2015.
Článek 79
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ve vztahu k žádostem o podporu, které se týkají kalendářních roků následujících po kalendářním roce 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 639/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την τροποποίηση του παραρτήματος X του εν λόγω κανονισμού
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3, το άρθρο 8 παράγραφος 3, το άρθρο 9 παράγραφος 5, το άρθρο 35 παράγραφοι 1, 2 και 3, το άρθρο 36 παράγραφος 6, το άρθρο 39 παράγραφος 3, το άρθρο 43 παράγραφος 12, το άρθρο 44 παράγραφος 5, το άρθρο 45 παράγραφοι 5 και 6, το άρθρο 46 παράγραφος 9, το άρθρο 50 παράγραφος 11, το άρθρο 52 παράγραφος 9 και το άρθρο 57 παράγραφος 3, το άρθρο 58 παράγραφος 5, το άρθρο 59 παράγραφος 3 και το άρθρο 67 παράγραφοι 1 και 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 κατάργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (2). Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 θεσπίζει ένα νέο νομικό πλαίσιο που συνίσταται σε νέο σύστημα άμεσης στήριξης το οποίο περιλαμβάνει βασική ενίσχυση για τους γεωργούς και περαιτέρω καθεστώτα στήριξης. Εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και εκτελεστικές πράξεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία των καθεστώτων στο νέο νομικό πλαίσιο, πρέπει να εγκριθούν ορισμένοι κανόνες μέσω των εν λόγω πράξεων. Για τη μείωση του διοικητικού φόρτου, οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να είναι απλοί και να μπορούν εύκολα να ελεγχθούν. Οι εν λόγω πράξεις θα αντικαταστήσουν τους κανόνες που προβλέπονται από τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1120/2009 (3) και (ΕΚ) αριθ. 1121/2009 (4) της Επιτροπής.
(2)
Είναι αναγκαίο να συμπληρωθεί το εν λόγω πλαίσιο μέσω του παρόντος κανονισμού σε σχέση με ορισμένες γενικές διατάξεις, το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, την ενίσχυση για τους γεωργούς που εφαρμόζουν γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον, την ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας που ξεκινούν τη γεωργική τους δραστηριότητα, την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη, την ειδική ενίσχυση καλλιέργειας για το βαμβάκι και σε σχέση με τις απαραίτητες κοινοποιήσεις όσον αφορά κάθε καθεστώς στήριξης.
(3)
Για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των αναπροσαρμογών των άμεσων ενισχύσεων στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν γενικοί κανόνες για τη σειρά υπολογισμού των μειώσεων αυτών σε σχέση με τις μειώσεις δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5).
(4)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (6), είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι τα κράτη μέλη, κατά τη λήψη μέτρων για την εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης, θα πρέπει να ασκούν τη διακριτική τους ευχέρεια σύμφωνα με ορισμένες αρχές, και ιδίως την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης.
(5)
Η στήριξη, εκτός από τη συνδεδεμένη στήριξη, θα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις προκειμένου να θεωρείται αποσυνδεδεμένη εισοδηματική στήριξη κατά την έννοια «του πράσινου κουτιού» της συμφωνίας για τη γεωργία που συνήφθη στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης (7) και η συνδεδεμένη στήριξη θα πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις για να θεωρείται ότι υπάγεται στο «μπλε κουτί» της συμφωνίας αυτής.
(6)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, μια «γεωργική δραστηριότητα» δεν απαιτεί την παραγωγή, την εκτροφή ζώων ή την καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων. Οι γεωργοί μπορούν, αντίθετα, να διατηρούν μια γεωργική έκταση σε κατάσταση που να την καθιστά κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια χωρίς προπαρασκευαστικές ενέργειες πέραν των συνήθων γεωργικών μεθόδων και μηχανημάτων ή, για γεωργικές εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, να πραγματοποιούν κάποια ελάχιστη δραστηριότητα. Δεδομένου ότι οι δύο τελευταίες δραστηριότητες απαιτούν αμφότερες την ανάληψη δράσης από μέρους του γεωργού, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ένα ενωσιακό πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη θα θεσπίζουν τα περαιτέρω κριτήρια για τις εν λόγω δραστηριότητες.
(7)
Για περιβαλλοντικούς λόγους, ο ορισμός του «μόνιμου βοσκότοπου» στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 περιλαμβάνει επίσης μη ποώδη φυτά όπως θάμνους και/ή δένδρα, που προσφέρονται για βοσκή, υπό τον όρο ότι στη σχετική έκταση επικρατούν τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά. Επομένως, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ένα κριτήριο για να καθορίζεται σε ποιες περιπτώσεις επικρατούν τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά.
(8)
Αυτός ο ορισμός του «μόνιμου βοσκότοπου» επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεωρούν επίσης ως μόνιμο βοσκότοπο γη που προσφέρεται για βοσκή και που εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά δεν επικρατούν παραδοσιακά στις εκτάσεις βοσκής. Για τον σκοπό αυτό, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κριτήρια με βάση τα οποία μπορούν να προσδιορίζονται τέτοιες καθιερωμένες τοπικές πρακτικές.
(9)
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρούν ως μόνιμο βοσκότοπο γη που προσφέρεται για βοσκή και που εντάσσεται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά δεν επικρατούν παραδοσιακά στις εκτάσεις βοσκής. Ένας τέτοιος μόνιμος βοσκότοπος μπορεί να υπόκειται σε συντελεστή μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αναλογική εφαρμογή αυτής της διάταξης, είναι σκόπιμο να προβλέπεται η δυνατότητα διάκρισης μεταξύ των διαφορετικών κατηγοριών εκτάσεων προκειμένου να εφαρμόζονται διαφορετικοί συντελεστές μείωσης για τις εν λόγω κατηγορίες.
(10)
Το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ορίζει ότι δεν χορηγούνται άμεσες ενισχύσεις σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων, οι γεωργικές εκτάσεις των οποίων είναι κυρίως εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια και τα οποία δεν ασκούν επί των εκτάσεων αυτών την ελάχιστη δραστηριότητα που προβλέπουν τα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί πότε οι εκτάσεις αυτές πρέπει να θεωρούνται ως το κύριο τμήμα των γεωργικών εκτάσεων ενός γεωργού και να αποσαφηνιστεί το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης.
(11)
Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οντότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του αποκαλούμενου αρνητικού καταλόγου θεωρούνται ενεργοί γεωργοί εφόσον είναι σε θέση να αποδείξουν ότι πληρούν ένα από τα κριτήρια που απαριθμούνται στην εν λόγω διάταξη. Ένα από τα κριτήρια αυτά συνίσταται στην απόδειξη ότι το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων ανέρχεται τουλάχιστον στο 5 % των συνολικών εσόδων που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν διατάξεις που να επιτρέπουν να προσδιορίζεται κατά πόσον τα έσοδα προέρχονται από γεωργικές ή μη γεωργικές δραστηριότητες.
(12)
Επιπλέον, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες για τον τρόπο καθορισμού του ετήσιου ποσού των άμεσων ενισχύσεων για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 2 και, κατά περίπτωση, του άρθρου 9 παράγραφος 3, καθώς και για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, το οποίο εξαιρεί ορισμένους γεωργούς από την εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3 του εν λόγω κανονισμού. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ίση μεταχείριση των γεωργών στη Βουλγαρία, την Κροατία και τη Ρουμανία, οι άμεσες ενισχύσεις των οποίων υπόκεινται στο πλαίσιο διαδικασίας σταδιακής εισαγωγής, στα εν λόγω κράτη μέλη το ετήσιο ποσό άμεσων ενισχύσεων θα πρέπει να βασίζεται στα τελικά ποσά που θα παρέχονται στο τέλος της διαδικασίας σταδιακής εισαγωγής.
(13)
Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι γεωργοί μπορούν να αποκλειστούν από τη στήριξη εάν οι γεωργικές τους δραστηριότητες είναι ασήμαντες και εάν οι κύριοι επιχειρηματικοί ή εταιρικοί σκοποί τους δεν συνίστανται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας. Είναι αναγκαίο να καθοριστούν ορισμένα κριτήρια όσον αφορά το θέμα αυτό, παρέχοντας ταυτόχρονα στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να θεσπίσουν εναλλακτικά κριτήρια για τη στόχευση των γεωργικών δραστηριοτήτων που είναι οριακές.
(14)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει διάφορες δυνατότητες για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης στους γεωργούς. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, σε περίπτωση κληρονομικής διαδοχής ή νέμησης ανιόντος, ή ανακλητής νέμησης ανιόντος, συγχώνευσης ή κατάτμησης μιας εκμετάλλευσης, ο αριθμός και η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να εισπραχθούν καθορίζονται υπό τους ίδιους όρους που θα ίσχυαν για τον γεωργό που είχε αρχικά τη διαχείριση της εκμετάλλευσης. Είναι επιπλέον αναγκαίο να προβλεφθούν κανόνες για τον τρόπο καθορισμού του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγούνται στην περίπτωση εκμεταλλεύσεων που προκύπτουν από κατάτμηση, εφόσον οι εκμεταλλεύσεις αυτές βρίσκονται σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 24 παράγραφος 4 ή 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Για λόγους θεμιτών προσδοκιών των γεωργών, οι μεταβολές στο νομικό καθεστώς ενός γεωργού δεν θα πρέπει να έχουν αντίκτυπο στον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που μπορεί αυτός να λάβει, εφόσον ο εν λόγω γεωργός διατηρεί τον έλεγχο της εκμετάλλευσης όσον αφορά τη διαχείριση, τα κέρδη και τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους.
(15)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και για να εξασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των δικαιωμάτων ενίσχυσης, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι μόνον τα επιλέξιμα εκτάρια, που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο σημείο 23 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 640/2014 (8), θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για τη χορήγηση και την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(16)
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (9), τα δικαιώματα ενίσχυσης θα πρέπει να χορηγούνται στο άτομο που έχει την εξουσία της λήψης αποφάσεων, απολαμβάνει τα κέρδη και αναλαμβάνει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους σε σχέση με τη γεωργική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη έκταση για την οποία ζητείται η χορήγηση. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι η αρχή αυτή ισχύει ιδίως όταν έχει υποβληθεί αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης για ένα επιλέξιμο εκτάριο από περισσότερους από έναν γεωργό.
(17)
Σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν συντελεστή μείωσης σε ορισμένα επιλέξιμα εκτάρια με μόνιμους βοσκότοπους που είναι εγκατεστημένοι σε περιοχές με δύσκολες κλιματικές συνθήκες, ιδίως λόγω του υψομέτρου και άλλων φυσικών περιορισμών. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αναλογική εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης, είναι σκόπιμο να θεσπισθεί πλαίσιο για την εφαρμογή του εν λόγω συντελεστή μείωσης, ιδίως όσον αφορά τα όρια για την εν λόγω μείωση.
(18)
Το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει τη θεμελιώδη αρχή ότι μόνον ενεργοί γεωργοί μπορούν να λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις. Επιπλέον, το άρθρο 24 παράγραφος 9 του εν λόγω κανονισμού επιτρέπει στα κράτη μέλη να καθορίσουν ένα ελάχιστο μέγεθος ανά εκμετάλλευση για τη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης. Είναι σκόπιμο να ληφθούν οι διατάξεις αυτές επίσης υπόψη στο πλαίσιο του καθορισμού της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(19)
Ενώ η στήριξη που χορηγείται για το ημερολογιακό έτος 2014 λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για τον προσδιορισμό της αρχικής μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης, πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην λαμβάνουν υπόψη όλα τα μέτρα που απαριθμούνται στην εν λόγω διάταξη. Προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε αδικαιολόγητη δυσμενής μεταχείριση των γεωργών, τα ποσά αναφοράς που έχουν σημασία για τον προσδιορισμό της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μειώσεις ή αποκλεισμούς που καθορίζονται σύμφωνα με τον τίτλο II κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009. Είναι σκόπιμο να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο η εν λόγω στήριξη πρέπει να ληφθεί υπόψη και να θεσπιστούν περαιτέρω κριτήρια που είναι αναγκαία για να γίνει σεβαστή η αποσυνδεδεμένη φύση ορισμένων καθεστώτων που μπορούν να ληφθούν υπόψη.
(20)
Επιπλέον, για να καθοριστεί η αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι στο άρθρο 26 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία κατέχει ένας γεωργός περιλαμβάνουν επίσης τα δικαιώματα ενίσχυσης που έχουν εκμισθωθεί σε άλλο γεωργό, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης του εκμισθωτή για το 2014.
(21)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η πρόβλεψη της εισοδηματικής στήριξης των γεωργών, είναι σκόπιμο να ορισθεί προθεσμία εντός της οποίας τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν και να κοινοποιούν στους γεωργούς την οριστική αξία και τον αριθμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που οι γεωργοί ενημερώθηκαν με βάση προσωρινά στοιχεία.
(22)
Για τους σκοπούς του άρθρου 26 ή του άρθρου 40 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, όταν ένας γεωργός αντιμετώπισε προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς που αναφέρεται στα εν λόγω άρθρα, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης με βάση το τελευταίο έτος κατά το οποίο δεν αντιμετώπισε προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Θα πρέπει ωστόσο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν ένα ορισμένο όριο όσον αφορά τις επιπτώσεις της ανωτέρας βίας ή των εξαιρετικών περιστάσεων σε σχέση με την άμεση στήριξη που έλαβαν κατά το έτος αναφοράς προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος.
(23)
Για την πώληση ή τη μίσθωση μιας εκμετάλλευσης ή τμήματός της που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης για χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι οι γεωργοί έχουν τη δυνατότητα να μεταβιβάζουν, με συμβόλαιο, τα δικαιώματα ενίσχυσης που πρόκειται να χορηγηθούν από κοινού με την εκμετάλλευση ή τμήμα αυτής. Δυνάμει μιας τέτοιας ρήτρας ιδιωτικού συμφωνητικού, τα δικαιώματα ενίσχυσης πρέπει να χορηγούνται στον πωλητή ή τον εκμισθωτή, αντιστοίχως, και να μεταφέρονται απευθείας στον αγοραστή ή τον μισθωτή αντιστοίχως, οι οποίοι θα επωφεληθούν κατά περίπτωση από τη λήψη των ενισχύσεων που ο πωλητής ή ο εκμισθωτής, αντίστοιχα, έλαβε για το 2014 ή από την αξία των δικαιωμάτων που ο πωλητής ή εκμισθωτής κατείχε το 2014 όπως προβλέπεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ως σημείο αναφοράς για την αρχική μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης. Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ότι το άρθρο 34 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 δεν πρέπει να εφαρμόζεται για τις εν λόγω μεταβιβάσεις.
(24)
Όσον αφορά τον υπολογισμό της μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης, θα πρέπει να θεσπιστούν σαφείς κανόνες σχετικά με τη στρογγυλοποίηση των αριθμών, τη δυνατότητα διαχωρισμού των υφιστάμενων δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περίπτωση που το αγροτεμάχιο το οποίο δηλώνεται ή μεταβιβάζεται με τα δικαιώματα έχει μέγεθος μόνο υποδιαίρεσης του εκταρίου και τη δυνατότητα συγχώνευσης δικαιωμάτων και υποδιαιρέσεων.
(25)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να καθοριστεί προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να καθοριστούν οι περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 34 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
(26)
Θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις για τη διαχείριση των εθνικών ή περιφερειακών αποθεμάτων.
(27)
Είναι αναγκαίο να καθοριστούν κριτήρια και ανώτατα ποσοστά για την εφαρμογή του άρθρου 34 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ώστε τυχόν μείωση σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη να μην έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σημαντικών εμποδίων ή την απαγόρευση της μεταβίβασης των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(28)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να διευκρινισθεί ο καθορισμός του ποσού που μπορεί να επιστρέφεται στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 28 ή το άρθρο 40 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 κατά τον καθορισμό των δικαιωμάτων ενίσχυσης κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
(29)
Το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει την υποχρεωτική και την προαιρετική χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα. Κρίνεται σκόπιμο να θεσπιστούν κανόνες για τον υπολογισμό του αριθμού και της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται κατά τον τρόπο αυτό και να προβλεφθεί ότι οι προτεραιότητες που καθορίζονται στο άρθρο 30 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού δεν υπονομεύονται από τις αποφάσεις τις οποίες τα κράτη μέλη επιτρέπεται να λαμβάνουν, σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφοι 7 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Ομοίως, η εφαρμογή του άρθρου 30 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 θα πρέπει να συνάδει με το άρθρο 24 παράγραφοι 6 και 7 του εν λόγω κανονισμού και με τους κανόνες για τις αντίξοες συνθήκες στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποσυνδεδεμένη φύση του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, ο υπολογισμός του αριθμού και της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα δεν πρέπει να βασίζεται σε τομεακά κριτήρια μετά την ημερομηνία που έχει καθοριστεί από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 της Επιτροπής (10) για το έτος 2013.
(30)
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και για να εξασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των γεωργών που αρχίζουν τη γεωργική τους δραστηριότητα, είναι σκόπιμο να αποσαφηνιστεί η έννοια «γεωργός που αρχίζει τη γεωργική του δραστηριότητα» που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 11 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
(31)
Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 7 στοιχείο γ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η αξία αυτών των δικαιωμάτων πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 25 ή 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
(32)
Το άρθρο 24 παράγραφοι 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 παρέχει στα κράτη μέλη αρκετές δυνατότητες για περιορισμό του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται στους γεωργούς. Ως εκ τούτου, ορισμένοι γεωργοί ενδέχεται να έχουν υψηλό ποσοστό επιλέξιμων εκταρίων που δεν καλύπτονται από δικαιώματα ενίσχυσης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε περιπτώσεις αντίξοων συνθηκών καθώς ορισμένα καθεστώτα στήριξης επικουρικά του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, και ιδίως η ενίσχυση για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον, βασίζονται στα επιλέξιμα εκτάρια που έχουν δηλωθεί με σκοπό την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης. Ως εκ τούτου, διασαφηνίζεται ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα όταν ένας γεωργός επηρεάζεται σημαντικά από τους περιορισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 24 παράγραφος 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Καθώς ορισμένες περιοχές δεν υπόκεινται σε υποχρεώσεις οικολογικού προσανατολισμού ή αφορούν περιορισμένο κόστος συμμόρφωσης με τον οικολογικό προσανατολισμό, θα πρέπει να επιτραπεί περαιτέρω στα κράτη μέλη να αποφασίζουν να μην συμπεριλαμβάνουν τις εν λόγω περιοχές κατά τον καθορισμό περιπτώσεων αντίξοων συνθηκών.
(33)
Σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία κατέχει ένας γεωργός (ιδιόκτητα ή μισθωμένα), καθ’ υπέρβαση των επιλέξιμων εκταρίων που είναι στη διάθεσή του, παύουν να ισχύουν. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί η σειρά προτεραιότητας λήξης ισχύος των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης και να καθοριστούν περαιτέρω κανόνες για την εφαρμογή. Είναι κυρίως σκόπιμο να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να λαμβάνουν υπόψη την εν λόγω διάταξη, επίσης στο πλαίσιο του καθορισμού της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης.
(34)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει ότι η βασική ενίσχυση σε ορισμένα κράτη μέλη μπορεί να εφαρμόζεται υπό μορφή καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης μέχρι το 2020 το αργότερο. Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι η ενιαία στρεμματική ενίσχυση ανά εκτάριο υπολογίζεται κάθε έτος και ότι η επιλεξιμότητα για τη βασική ενίσχυση αποτελεί προϋπόθεση για την πρόσβαση στα περισσότερα από τα λοιπά καθεστώτα άμεσων ενισχύσεων και συνεπώς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτά, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι μόνο τα εν λόγω επιλέξιμα εκτάρια, τα οποία καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο σημείο 23 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 640/2014 θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή των σχετικών καθεστώτων.
(35)
Τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, καθώς και το καθεστώς βασικής ενίσχυσης, από την 1η Ιανουαρίου 2018 το αργότερο μπορούν να διαφοροποιούν το καθεστώς της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης ανά εκτάριο, λαμβάνοντας υπόψη ορισμένες ενισχύσεις που χορηγούνται για το ημερολογιακό έτος 2014. Για τους σκοπούς της εν λόγω διαφοροποίησης, είναι σκόπιμο να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο οι εν λόγω ενισχύσεις θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και να θεσπιστούν περαιτέρω κριτήρια που είναι αναγκαία για την τήρηση της αποσυνδεδεμένης φύσης ορισμένων καθεστώτων. Επιπλέον, όταν ένας γεωργός έχει αντιμετωπίσει προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων κατά το ημερολογιακό έτος 2014, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η διαφοροποίηση με βάση το τελευταίο έτος κατά το οποίο δεν αντιμετώπισε προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Θα πρέπει ωστόσο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να καθορίσουν ένα ορισμένο όριο όσον αφορά τις επιπτώσεις της ανωτέρας βίας ή των εξαιρετικών περιστάσεων σε σχέση με την άμεση στήριξη που λήφθηκε κατά το έτος αναφοράς προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος. Επιπλέον, για λόγους ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για την περίπτωση κληρονομικής διαδοχής ή νέμησης ανιόντος.
(36)
Ο τίτλος III κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 θεσπίζει τους όρους για τη χορήγηση ενίσχυσης για γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον (ενισχύσεις οικολογικού προσανατολισμού / «πρασίνισμα» ενισχύσεων). Οι απαιτήσεις που συνδέονται με τις ενισχύσεις οικολογικού προσανατολισμού όπως καθορίζονται στη βασική πράξη είναι γενικευμένες (εφαρμόζονται σύμφωνα με το ίδιο πρότυπο για όλους τους δικαιούχους) και προβλέπουν μη συμβατικές δράσεις που εξασφαλίζουν γενικά ότι η γεωργία της ΕΕ βασίζεται σε πρακτικές οι οποίες εκτείνονται πέραν της πολλαπλής συμμόρφωσης. Οι αρχές αυτές που αναφέρονται στη βασική πράξη λαμβάνονται υπόψη κατά την αποσαφήνιση των λεπτομερών κανόνων που αφορούν τις ενισχύσεις οικολογικού προσανατολισμού.
(37)
Προκειμένου να υπάρξει το κατάλληλο επίπεδο αξιοπιστίας όσον αφορά τις υποχρεώσεις που ορίζονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σχετικά με ισοδύναμες πρακτικές που καλύπτονται από εθνικά ή περιφερειακά καθεστώτα πιστοποίησης, θα πρέπει να καθοριστούν κριτήρια όσον αφορά τον ορισμό δημόσιων ή ιδιωτικών αρχών πιστοποίησης.
(38)
Προκειμένου να τηρηθεί η αρχή της μη διπλής χρηματοδότησης, πρέπει να προβλέπονται κανόνες για τον υπολογισμό των ενισχύσεων για ορισμένες ειδικές δεσμεύσεις που καλύπτουν τις πρακτικές που αναφέρονται στο παράρτημα IX τμήμα I σημεία 3 και 4 και τμήμα III σημείο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Δεδομένου ότι οι εν λόγω δεσμεύσεις αφορούν ισοδύναμες πρακτικές που επιτρέπουν στους αγρότες την ανάληψη παρόμοιων δεσμεύσεων για την εκπλήρωση μιας ή περισσότερων υποχρεώσεων προκειμένου να λάβουν την ενίσχυση για τον οικολογικό προσανατολισμό που αναφέρεται στον τίτλο III κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι ενισχύσεις για τις εν λόγω δεσμεύσεις, σε σύγκριση με την κανονική ενίσχυση που προβλέπεται στο άρθρο 28 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), πρέπει να μειωθούν κατά ένα ποσό που πρόκειται να υπολογιστεί βάσει του ύψους της ενίσχυσης για τον οικολογικό προσανατολισμό στο οικείο κράτος μέλος ή στην περιφέρεια ή σε ειδικές περιπτώσεις βάσει της μεμονωμένης ενίσχυσης του γεωργού για τον οικολογικό προσανατολισμό.
(39)
Το άρθρο 44 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ορίζει τις υποχρεώσεις σε σχέση με τον αριθμό των καλλιεργειών και των σχετικών μεριδίων των καλλιεργειών σε αρόσιμη γη. Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τον ακριβή υπολογισμό των μεριδίων των διαφόρων καλλιεργειών.
(40)
Πρέπει να καθοριστούν κανόνες σχετικά με την περίοδο που θα ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό του σχετικού μεριδίου καλλιεργειών, λαμβάνοντας υπόψη το πρακτικό χρονοδιάγραμμα των καλλιεργητικών δραστηριοτήτων και την ανάγκη να επιτραπεί μια απλή διαχείριση.
(41)
Για λόγους σαφήνειας για τους γεωργούς και τα κράτη μέλη και προκειμένου να υπάρξει προστασία των στοιχείων του τοπίου που βρίσκονται μέσα σε αρόσιμες εκτάσεις, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί η κατάσταση σε σχέση με την περιοχή που περιλαμβάνει τα χαρακτηριστικά του τοπίου.
(42)
Για τον σκοπό του υπολογισμού των μεριδίων διαφόρων καλλιεργειών, είναι επίσης αναγκαίο να θεσπιστούν συμπληρωματικές διατάξεις για τις ειδικές περιπτώσεις πολυκαλλιέργειας σε ξεχωριστές σειρές, συγκαλλιέργειας και χρήσης μειγμάτων σπόρων.
(43)
Το άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζει τις υποχρεώσεις που αποσκοπούν στη διατήρηση των μόνιμων βοσκότοπων που συμβάλλουν κυρίως στην προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως στη δέσμευση του άνθρακα, τη βιοποικιλότητα και την προστασία του εδάφους. Οι βοσκότοποι αυτοί, οι οποίοι αποτελούν περιοχές υψηλού περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, βρίσκονται τόσο εντός όσο και εκτός του δικτύου Natura 2000. Για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής προστασίας των βοσκοτόπων που βρίσκονται εκτός του δικτύου, είναι αναγκαίο, να οριστεί πλαίσιο για τον καθορισμό τους από τα κράτη μέλη που θα τους επιτρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις συνθήκες στο κράτος μέλος και θα βασίζονται στη συνέργεια με τις υπάρχουσες περιβαλλοντικές πολιτικές.
(44)
Προκειμένου να προβλέπεται η προστασία των εν λόγω μόνιμων βοσκότοπων με την πάροδο των ετών, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τη μετατροπή των περιοχών αυτών σε περίπτωση παραβίασης της αυστηρής προστασίας από τον γεωργό.
(45)
Το άρθρο 45 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει την προστασία του μεριδίου των μόνιμων βοσκοτόπων σε σχέση με τη συνολική γεωργική έκταση. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, τα κράτη μέλη πρέπει να παρακολουθούν την εξέλιξη του μεριδίου των μόνιμων βοσκοτόπων. Θα πρέπει να είναι σε θέση να καθιερώσουν ένα σύστημα προηγούμενης έγκρισης. Σε περίπτωση μείωσης πέραν του 5 % θα πρέπει να απαιτούνται ατομικές μετατροπές και απαγόρευση περαιτέρω μετατροπών. Για λόγους σαφήνειας και προκειμένου να έχουν μια αναλογική εφαρμογή, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τους γεωργούς και τις περιοχές που υπόκεινται σε άδειες και μετατροπές.
(46)
Προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική χρήση της διαδικασίας αδειοδότησης για τη μετατροπή των μόνιμων βοσκοτόπων, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η ευελιξία να επιλέγουν τομείς προτεραιότητας ή ομάδες γεωργών για τη χορήγηση της άδειας βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.
(47)
Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τη μέθοδο προσδιορισμού της αναλογίας των μόνιμων βοσκοτόπων σε γεωργικές εκτάσεις, προκειμένου να αποφευχθούν καταστάσεις κατά τις οποίες οι περιοχές μόνιμων βοσκοτόπων υπολογίζονται δύο φορές λόγω της πρακτικής μακράς περιόδου ανάπτυξης των βοσκοτόπων και για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι μετατροπές από μικροκαλλιεργητές και καλλιεργητές που έχουν στραφεί στη βιολογική γεωργία, οι οποίοι εξαιρούνται από τις υποχρεώσεις μετατροπής, να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην υποχρέωση μετατροπής άλλων γεωργών. Πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν την αναλογία αναφοράς σε αιτιολογημένες περιπτώσεις.
(48)
Το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 απαριθμεί τα χαρακτηριστικά και τις περιοχές που μπορούν να θεωρηθούν ως περιοχές οικολογικής εστίασης από τα κράτη μέλη. Πρέπει να καθοριστούν περαιτέρω κριτήρια για να θεωρηθούν τα εν λόγω χαρακτηριστικά και περιοχές ως περιοχές οικολογικής εστίασης. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της βιοποικιλότητας, τα εν λόγω κριτήρια πρέπει να εξασφαλίζουν την προστασία και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τις προσπάθειες που έχουν ήδη καταβληθεί από τους γεωργούς.
(49)
Σε γαίες υπό αγρανάπαυση, η απαίτηση να μην υπάρχει καμία παραγωγή, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της χρήσης φυτοφαρμάκων ή λιπασμάτων, δεν θα πρέπει να αποκλείει προαιρετικές δράσεις, όπως σπορά μειγμάτων αγριολούλουδων, με στόχο να βελτιωθούν τα οφέλη της βιοποικιλότητας. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο στόχος της αγρανάπαυσης γαιών για περισσότερο από πέντε έτη για το σκοπό της απαίτησης της περιοχής οικολογικής εστίασης είναι να παραμείνει καλλιεργήσιμη γη και δεν εμπίπτει στον ορισμό των μόνιμων βοσκοτόπων.
(50)
Όσον αφορά τις αναβαθμίδες, δεδομένης της ποικιλίας στην κατασκευή τους ανά την Ένωση, θα πρέπει να εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν όρους που θα βασίζονται σε εθνικές ή περιφερειακές ιδιαιτερότητες, λαμβανομένης υπόψη της αξίας τους για τη βιοποικιλότητα.
(51)
Για λόγους σαφήνειας, θα πρέπει να αναφέρονται τα χαρακτηριστικά του τοπίου που θεωρούνται περιοχές οικολογικής εστίασης και πρέπει να αποσαφηνιστεί η σχέση με τα χαρακτηριστικά που προστατεύονται ήδη στα κράτη μέλη στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμόρφωσης. Για ορισμένα χαρακτηριστικά, θα πρέπει να θεσπιστεί ένα ελάχιστο ή το μέγιστο μέγεθος, ώστε να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός τους και να εξασφαλιστεί ότι η περιοχή είναι κυρίως γεωργική.
(52)
Ζώνες ανάσχεσης, που βρίσκονται κοντά στα όρια αρόσιμων εκτάσεων κατά μήκος υδάτινων ρευμάτων ή σε εκτάσεις που βρίσκονται ψηλότερα σε πλαγιά, είναι επωφελείς για τον σκοπό της μείωσης της απορροής ρύπων στα επιφανειακά ύδατα. Προκειμένου να υπάρξουν οφέλη από τη βιοποικιλότητα, πρέπει να προβλέπεται ότι όλες οι εν λόγω περιοχές που υπολογίζονται ως περιοχές οικολογικής εστίασης δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή, κάτι που θα αποτρέψει επίσης τη χρήση φυτοφαρμάκων και θα περιορίσει τη χρήση λιπασμάτων. Προκειμένου να ενισχυθούν περαιτέρω τα οφέλη της βιοποικιλότητας, δεν θα πρέπει να αποκλειστούν προαιρετικές δράσεις, όπως η σπορά μειγμάτων αγριολούλουδων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίζουν κατά πόσον επιτρέπεται ή όχι στις ζώνες ανάσχεσης η βόσκηση και η κοπή για βοσκή.
(53)
Όσον αφορά τις γεωργοδασοκομικές εκτάσεις, πρέπει να διασαφηνιστεί ότι οι περιοχές που πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι οι εκτάσεις αρόσιμης γης που βρίσκονται στην περιοχή γεωργοδασοκομικού συστήματος που εξακολουθεί να πληροί τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες λαμβάνει ή έλαβε στήριξη για την αγροτική ανάπτυξη. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν αυτές τις περιοχές για την εκπλήρωση της υποχρέωσης περιοχής οικολογικής εστίασης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το στόχο της βιοποικιλότητας κατά τον καθορισμό των συμπληρωματικών όρων για τη λήψη στήριξης για την εγκατάσταση γεωργοδασοκομικών συστημάτων στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
(54)
Όσον αφορά τις λωρίδες επιλέξιμων εκταρίων κατά μήκος των παρυφών δασών, τα κράτη μέλη πρέπει να αποφασίσουν αν θα θεσπίσουν μια απαίτηση απαγόρευσης της καλλιέργειας με την οποία θα αποφευχθεί η χρήση εισροών σε ένα σύνολο ζωνών που γειτνιάζουν με το δάσος, προκειμένου να δημιουργηθεί μια ενδιάμεση ζώνη μετάβασης στο παρακείμενο δάσος. Μια τέτοια απαίτηση θα παρέχει υψηλότερη αξία περιοχής οικολογικής εστίασης η οποία θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε μια διαφοροποιημένη αξία για τον συντελεστή στάθμισης για αυτό το είδος της περιοχής.
(55)
Η περιορισμένη χρήση των εισροών που απαιτούνται για την καλλιέργεια πρεμνοφυών δασών μικρού περίτροπου χρόνου συνεπάγεται έμμεσα οφέλη για τη βιοποικιλότητα. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν τους όρους που ισχύουν για αυτόν τον τύπο περιοχής οικολογικής εστίασης, προσδιορίζοντας τον κατάλογο των ειδών των δέντρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τους κανόνες όσον αφορά τη χρήση των εισροών.
(56)
Προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή η οποία είναι προσαρμοσμένη στις εθνικές συνθήκες, και για τη βέλτιστη χρήση των εμβόλιμων καλλιεργειών και της φυτοκάλυψης προκειμένου να απορροφηθούν αποτελεσματικά τα κατάλοιπα αζώτου και με σκοπό την αποφυγή ακάλυπτου εδάφους και διάχυσης της ρύπανσης στα υπόγεια ύδατα, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν τις ημερομηνίες για τη σπορά την εν λόγω κάλυψης. Θα πρέπει να καθοριστούν εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη με σπορά ενός μείγματος ειδών καλλιέργειας ή με συγκαλλιέργεια χόρτων προκειμένου να βελτιστοποιηθούν οι γεωπονικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις όσον αφορά τη βιοποικιλότητα. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν στο πλαίσιο της εφαρμογής της ΚΓΠΚ 4, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τις ημερομηνίες μετά τις οποίες επιτρέπεται η μηχανική καταστροφή των εμβόλιμων καλλιεργειών και της φυτοκάλυψης.
(57)
Όσον αφορά τις περιοχές με καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν κανόνες ώστε να αποφευχθεί η αύξηση της έκπλυσης αζώτου και η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων που μπορεί να προκαλέσουν οι καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο σε περιοχές οικολογικής εστίασης, κάτι που δεν συνάδει με τους στόχους της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου (12) και της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) και θα έθετε σε κίνδυνο τον στόχο της βιοποικιλότητας. Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να καταρτίσουν τον κατάλογο των καλλιεργειών που δεσμεύουν το άζωτο οι οποίες θεωρείται ότι συμβάλλουν στη βελτίωση της βιοποικιλότητας.
(58)
Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από την περιοχή οικολογικής εστίασης σε αρόσιμες εκτάσεις και να διασφαλιστεί ότι οι περιοχές οικολογικής εστίασης καλύπτουν το ποσοστό που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, πρέπει να καθορίζεται σαφώς, προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική διαχείριση, ότι ένα αγροτεμάχιο ή ένα χαρακτηριστικό του τοπίου δεν πρέπει να υπολογίζεται δύο φορές κατά το ίδιο έτος, προκειμένου να υπάρξει συμμόρφωση με την απαίτηση της περιοχής οικολογικής εστίασης.
(59)
Το άρθρο 46 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν έως και 50 % της επιμέρους απαίτησης της περιοχής οικολογικής εστίασης σε περιφερειακό επίπεδο. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εν λόγω περιφερειακή εφαρμογή συνεπάγεται πρόσθετα οφέλη για το περιβάλλον και το φυσικό τοπίο και συμβάλλει στην εφαρμογή της στρατηγικής πράσινης υποδομής (14), θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τα χαρακτηριστικά, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης. Πρέπει επίσης να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά τον καθορισμό των περιοχών με στόχο τη δημιουργία συνεργειών για την εφαρμογή των γεωργικών και περιβαλλοντικών πολιτικών της Ένωσης.
(60)
Για τον σκοπό της απόφασης που πρόκειται να ληφθεί από τα κράτη μέλη για την παροχή της δυνατότητας στους γεωργούς να εφαρμόζουν από κοινού το ήμισυ της επιμέρους υποχρέωσης της περιοχής οικολογικής εστίασης όπως προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, πρέπει να θεσπιστούν κανόνες οι οποίοι είναι παρόμοιοι με αυτούς που αφορούν την περιφερειακή εφαρμογή όσον αφορά τα χαρακτηριστικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία παρακείμενων περιοχών οικολογικής εστίασης ώστε να διασφαλιστεί προστιθέμενη αξία για το περιβάλλον και η συμβολή στην ενίσχυση της πράσινης υποδομής. Οι κανόνες σχετικά με τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί θα πρέπει να προβλέπουν ότι οι εκμεταλλεύσεις τους θα πρέπει να βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση παρέχοντας ταυτόχρονα ευελιξία για τα κράτη μέλη ώστε να λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές διοικητικές δομές. Για λόγους νομικής σαφήνειας, πρέπει να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με το περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας που θα συναφθεί μεταξύ των συμμετεχόντων με στόχο τον καθορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων καθενός από αυτούς.
(61)
Όσον αφορά την παροχή της δυνατότητας για ορισμένα κράτη μέλη να απαλλάσσουν τους γεωργούς σε δασώδεις περιοχές από την υποχρέωση της περιοχής οικολογικής εστίασης, πρέπει να θεσπιστούν κανόνες οι οποίοι θα παρέχουν σαφήνεια όσον αφορά τις μεθόδους και τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της αναλογίας των δασών σε σχέση με τη συνολική έκταση γης και της αναλογίας των δασών σε σχέση με τις γεωργικές εκτάσεις.
(62)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζει τους όρους επιλεξιμότητας για την ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας. Ειδικότερα, η ενίσχυση υπόκειται στην προϋπόθεση ο γεωργός νεαρής ηλικίας να εγκαθίσταται για πρώτη φορά σε γεωργική εκμετάλλευση ως επικεφαλής της εκμετάλλευσης, ή να έχει ήδη συστήσει μια τέτοια εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγούνται της πρώτης αίτησης ενίσχυσης, και ο γεωργός να μην είναι άνω των 40 ετών κατά το έτος υποβολής της πρώτης αίτησης ενίσχυσης. Στην περίπτωση νομικών προσώπων, είναι σκόπιμο οι εν λόγω προϋποθέσεις να πληρούνται από όλα τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν ουσιαστικό και διαρκή έλεγχο στο νομικό πρόσωπο όπως ορίζεται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (15). Είναι επίσης απαραίτητο να διευκρινιστεί ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται από το νομικό πρόσωπο και από το (τα) φυσικό(-ά) πρόσωπο(-α) στον έλεγχο του εν λόγω νομικού προσώπου.
(63)
Για να αποφευχθεί πιθανή καταστρατήγηση των ενισχύσεων για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας, θα πρέπει να προβλέπεται ότι η ενίσχυση χορηγείται σε νομικό πρόσωπο μόνο για όσο χρονικό διάστημα τουλάχιστον ένα από τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν έλεγχο στο νομικό πρόσωπο κατά το πρώτο έτος υποβολής αίτησης ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος εξακολουθεί να ασκεί τον εν λόγω έλεγχο. Για τους σκοπούς του καθορισμού της μέγιστης προθεσμίας καταβολής της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες για τις περιπτώσεις όπου ένα νομικό πρόσωπο ελέγχεται από περισσότερα από ένα φυσικά πρόσωπα.
(64)
Με σκοπό την αποφυγή διακρίσεων μεταξύ των νομικών προσώπων και μιας ομάδας φυσικών προσώπων που υποβάλλουν αίτηση για το καθεστώς γεωργών νεαρής ηλικίας, πρέπει να εφαρμόζονται ανάλογοι κανόνες σε μια ομάδα φυσικών προσώπων όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εάν οι αιτήσεις για τη βασική ενίσχυση και το καθεστώς γεωργού νεαρής ηλικίας υποβάλλονται από την εν λόγω ομάδα και όχι από μεμονωμένα μέλη της.
(65)
Ο τίτλος IV κεφάλαιο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει τη δυνατότητα χορήγησης προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης σε γεωργούς. Οι όροι για τη χορήγηση της στήριξης που αναφέρεται στο εν λόγω κεφάλαιο θα πρέπει να καθοριστούν.
(66)
Σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγηθεί μόνο στους τομείς ή τις περιφέρειες κράτους μέλους όπου συγκεκριμένοι τύποι γεωργικής δραστηριότητας ή συγκεκριμένοι γεωργικοί τομείς αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες και είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για οικονομικούς ή/και κοινωνικούς ή/και περιβαλλοντικούς λόγους. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφοι 5 και 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη μπορεί να χορηγηθεί μόνο στον βαθμό που απαιτείται για τη δημιουργία κινήτρου για τη διατήρηση των τρεχόντων επιπέδων παραγωγής στις εν λόγω περιοχές ή τομείς. Θα πρέπει να λαμβάνει τη μορφή ετήσιας ενίσχυσης, να χορηγείται εντός καθορισμένων ποσοτικών ορίων και να βασίζεται σε καθορισμένες εκτάσεις και αποδόσεις ή σε καθορισμένο αριθμό ζώων. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα στο πλαίσιο της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης είναι καλά στοχευμένα και η διαχείρισή τους είναι σωστή, επιτρέποντας ταυτόχρονα στα κράτη μέλη να σχεδιάσουν την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη ανάλογα με τις ανάγκες τους, θα πρέπει να προβλέπεται να εναπόκειται στα κράτη μέλη η ευθύνη για τον καθορισμό των περιοχών ή/και των τύπων γεωργικής δραστηριότητας που είναι επιλέξιμες για στήριξη και για τον καθορισμό ποσοτικών ορίων, καθώς και για το κατάλληλο επίπεδο στήριξης. Για να αποφευχθούν στρεβλώσεις της αγοράς, οι ενισχύσεις δεν πρέπει, ωστόσο, να βασίζονται στις διακυμάνσεις των τιμών της αγοράς ούτε να είναι ισοδύναμες με σύστημα αντισταθμιστικών πληρωμών, με το οποίο η εσωτερική γεωργική στήριξη παρέχεται από τα κράτη μέλη στους γεωργούς με βάση τη διαφορά μεταξύ της επιδιωκόμενης τιμής και της τιμής στην εσωτερική αγορά.
(67)
Σύμφωνα με την κοινή δήλωση προθέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με ορισμένους ελαιούχους σπόρους στο πλαίσιο της GATT (16), πρέπει να καθοριστεί ξεχωριστή βασική έκταση για τους παραγωγούς που επωφελούνται από τις ενισχύσεις για τους ελαιούχους σπόρους που αναφέρονται στο παράρτημα της εν λόγω κοινής δήλωσης προθέσεων. Δεδομένου ότι οι ελαιούχοι σπόροι περιλαμβάνονται στον κατάλογο των τομέων και των παραγωγών που είναι επιλέξιμοι για την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί στο παρόν καθεστώς στήριξης μια μέγιστη έκταση σε ενωσιακό επίπεδο για τους ελαιούχους σπόρους που αναφέρονται στην εν λόγω κοινή δήλωση προθέσεων για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με την εν λόγω διεθνή δέσμευση. Σε περίπτωση υπέρβασης της εν λόγω μέγιστης έκτασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσαρμόσουν την κοινοποιηθείσα έκταση μέσω της εφαρμογής ενός συντελεστή μείωσης που υπολογίζεται και τους γνωστοποιείται από την Επιτροπή.
(68)
Σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη που παρέχεται δυνάμει του εν λόγω άρθρου πρέπει να συνάδει με τα λοιπά ενωσιακά μέτρα στήριξης ή τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από κρατικές ενισχύσεις. Για την ορθή διαχείριση των καθεστώτων, και προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή χρηματοδότηση, δεν θα πρέπει να χρηματοδοτούνται παρόμοια μέτρα δύο φορές στο πλαίσιο προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης και άλλων καθεστώτων ενωσιακής στήριξης. Λόγω της ποικιλίας των επιλογών που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης, θα πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εξασφάλιση της συνέπειας εντός του πλαισίου που καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, και σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
(69)
Σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η Επιτροπή πρέπει να εγκρίνει την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 53 παράγραφος 4 ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 53 παράγραφος 6 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, όταν καταδεικνύεται η ύπαρξη μιας από ορισμένες ανάγκες στην οικεία περιοχή ή στον οικείο τομέα. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, πρέπει να προβλέπεται ο καθορισμός των κριτηρίων που εφαρμόζονται σε αυτές τις ανάγκες.
(70)
Ο τίτλος IV κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 προβλέπει ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι. Η Επιτροπή πρέπει να θεσπίσει τους κανόνες και τους όρους για την έγκριση των γεωργικών εκτάσεων και των ποικιλιών για τους σκοπούς της εν λόγω ενίσχυσης. Επιπλέον, θα πρέπει να καθοριστούν κανόνες σχετικά με τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας. Είναι μια αντικειμενική απαίτηση όταν η έκταση πρόκειται να σπαρθεί με τρόπο τέτοιον ώστε να επιτευχθεί μια ελάχιστη πυκνότητα φύτευσης η οποία καθορίζεται από τα κράτη μέλη σε συνάρτηση με τις εδαφοκλιματικές συνθήκες και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής. Ο καθορισμός ειδικών κανόνων ως προς τις γεωπονικές πρακτικές θα πρέπει να εναπόκειται στα κράτη μέλη.
(71)
Τα κράτη μέλη πρέπει να εγκρίνουν τις διεπαγγελματικές οργανώσεις βαμβακοπαραγωγών, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων σχετικά με το μέγεθός τους και την εσωτερική τους οργάνωση. Το μέγεθος μιας διεπαγγελματικής οργάνωσης πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την υποχρέωση των εκκοκκιστικών επιχειρήσεων μελών να μπορούν να παραλαμβάνουν επαρκείς ποσότητες μη εκκοκκισμένου βαμβακιού.
(72)
Για να αποφευχθούν οι επιπλοκές στη διαχείριση του καθεστώτος ενίσχυσης, ένας παραγωγός μπορεί να ανήκει μόνο σε μία διεπαγγελματική οργάνωση. Για τον ίδιο λόγο, όταν ένας παραγωγός μέλος διεπαγγελματικής οργάνωσης αναλαμβάνει να παραδώσει το βαμβάκι το οποίο παράγει, πρέπει να το παραδίδει μόνο σε εκκοκκιστική επιχείρηση που είναι μέλος της ίδιας οργάνωσης.
(73)
Για τους σκοπούς της παρακολούθησης της ορθής εφαρμογής των κανόνων που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και της αξιολόγησης της εφαρμογής των πολιτικών, είναι αναγκαίο να καθοριστούν υποχρεώσεις κοινοποίησης για τα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται από αυτά σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνουν σύμφωνα με τους τίτλους II έως V του εν λόγω κανονισμού.
(74)
Ειδικότερα όσον αφορά την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη, για λόγους διασφάλισης της ορθής εφαρμογής των κανόνων σχετικά με την εν λόγω στήριξη και για να καταστούν αποτελεσματικές οι εν λόγω κοινοποιήσεις, ώστε να είναι σε θέση η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι τα κράτη μέλη τηρούν τις απαιτήσεις σχετικά με τη συνοχή και τη μη σώρευση των ενισχύσεων, καθώς και τα ανώτατα ποσοστά των εθνικών ανώτατων ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 53 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τα σχετικά συνολικά ποσά κατά τον σχεδιασμό των μέτρων στήριξης.
(75)
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να χορηγούν εθνικές ενισχύσεις υπό ορισμένους όρους. Προκειμένου να επαληθεύεται ότι οι ενισχύσεις αυτές χορηγούνται τηρουμένων των καθορισμένων ορίων, ενδείκνυται να προβλεφθεί υποχρέωση υποβολής ετήσιων εκθέσεων στην Επιτροπή σχετικά με ορισμένα στοιχεία που αφορούν τις χορηγούμενες ενισχύσεις.
(76)
Η Επιτροπή πρέπει, κατά περίπτωση, να ενημερώνεται σχετικά με τυχόν αποφάσεις που απορρέουν από επανεξέταση αποφάσεων οι οποίες έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή του παρόντος κανονισμού, προκειμένου η Επιτροπή να είναι σε θέση να παρακολουθεί την ορθή εφαρμογή και τον αντίκτυπο της εν λόγω επανεξέτασης. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να καθοριστούν κανόνες όσον αφορά τις σχετικές υποχρεώσεις κοινοποίησης.
(77)
Το παράρτημα X του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 περιέχει έναν πίνακα που προορίζεται για τον καθορισμό των συντελεστών μετατροπής και στάθμισης που προβλέπονται στο άρθρο 46 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, για τα διάφορα είδη των περιοχών οικολογικής εστίασης. Κατά τη στιγμή της έγκρισης του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ο εν λόγω πίνακας παρέμεινε κενός. Ως εκ τούτου, πρέπει να προσαρμοστεί το εν λόγω παράρτημα. Οι συντελεστές μετατροπής θα πρέπει να βασίζονται στην εμπειρία που αποκτήθηκε με τη μέτρηση και τις ιδιαιτερότητες των χαρακτηριστικών. Οι συντελεστές στάθμισης θα πρέπει να αποτελούνται από τρεις διαφορετικές τιμές, αναγνωρίζοντας τις διαφορές ως προς τη σημασία για τη βιοποικιλότητα. Επομένως, το παράρτημα X του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. Για τον σκοπό του υπολογισμού της περιοχής οικολογικής εστίασης, οι συντελεστές μετατροπής και στάθμισης θα πρέπει να ισχύουν και για τα χαρακτηριστικά που καλύπτονται από ισοδύναμες πρακτικές εφόσον είναι τα ίδια με τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στο εν λόγω παράρτημα.
(78)
Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1120/2009 και 1121/2009 πρέπει να καταργηθούν.
(79)
Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται σε αιτήσεις ενίσχυσης οι οποίες αφορούν τα ημερολογιακά έτη που έπονται του ημερολογιακού έτους 2014.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Πεδίο εφαρμογής και γενικές αρχές
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει διατάξεις για τη συμπλήρωση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε σχέση με:
α)
τις γενικές διατάξεις περί άμεσων ενισχύσεων·
β)
το καθεστώς βασικής ενίσχυσης·
γ)
το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης·
δ)
την ενίσχυση για τους γεωργούς που εφαρμόζουν γεωργικές πρακτικές επωφελείς για το κλίμα και το περιβάλλον·
ε)
την ενίσχυση για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας οι οποίοι ξεκινούν τη γεωργική τους δραστηριότητα·
στ)
την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη·
ζ)
την ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι·
η)
τις υποχρεώσεις κοινοποίησης των κρατών μελών.
Άρθρο 2
Γενικές αρχές
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των γεωργών και να αποφεύγονται στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, προωθώντας ταυτόχρονα την αειφόρο διαχείριση των φυσικών πόρων και τη δράση για το κλίμα.
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλοι οι όροι στήριξης κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι επαληθεύσιμοι και ελέγξιμοι.
3. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό:
α)
όσον αφορά τη στήριξη, εκτός από τη συνδεδεμένη στήριξη, τηρώντας τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 5 και 6 του παραρτήματος 2 της συμφωνίας για τη γεωργία· και
β)
όσον αφορά τη συνδεδεμένη στήριξη, τηρώντας τις απαιτήσεις του άρθρου 6 παράγραφος 5 της συμφωνίας για τη γεωργία.
Άρθρο 3
Μειώσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας
Οι μειώσεις στο πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας που προβλέπονται στο άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 επιβάλλονται στο άθροισμα των ενισχύσεων από τα διάφορα καθεστώτα άμεσης στήριξης τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τις οποίες δικαιούται κάθε γεωργός μετά την επιβολή ανακλήσεων και διοικητικών κυρώσεων στο πλαίσιο των άμεσων ενισχύσεων σύμφωνα με τον τίτλο ΙΙ κεφάλαιο IV του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 640/2014 και πριν την εφαρμογή διοικητικών κυρώσεων στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμόρφωσης, σύμφωνα με τον τίτλο IV κεφάλαιο II του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού.
ΤΜΗΜΑ 2
Διατάξεις που αφορούν ορισμούς του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Άρθρο 4
Πλαίσιο για κριτήρια σχετικά με τη διατήρηση της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι γεωργοί προκειμένου να εκπληρώσουν την υποχρέωση διατήρησης της γεωργικής έκτασης σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια χωρίς προπαρασκευαστικές ενέργειες πέραν των συνήθων γεωργικών μεθόδων και μηχανημάτων πρέπει να καθορίζονται από τα κράτη μέλη με τον ένα ή και με τους δύο ακόλουθους τρόπους:
α)
τα κράτη μέλη απαιτούν να αναλαμβάνει ο γεωργός τουλάχιστον μία ετήσια δραστηριότητα. Τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να αναγνωρίσουν επίσης δραστηριότητες που ασκούνται μόνο κάθε δεύτερο έτος, εφόσον οι δραστηριότητες αυτές δικαιολογούνται για περιβαλλοντικούς λόγους·
β)
Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα χαρακτηριστικά που πρέπει να πληροί μια γεωργική έκταση ώστε να θεωρηθεί ότι διατηρείται σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια.
2. Κατά τον καθορισμό των κριτηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη δύνανται να προβαίνουν σε διάκριση μεταξύ των διαφόρων ειδών γεωργικών εκτάσεων.
Άρθρο 5
Πλαίσιο για τις ελάχιστες δραστηριότητες σχετικά με γεωργικές εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια
Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο iii) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η ελάχιστη δραστηριότητα που ορίζεται από τα κράτη μέλη ότι πρέπει να ασκείται σε γεωργικές εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια είναι τουλάχιστον η άσκηση μιας ετήσιας δραστηριότητας από τον γεωργό. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να αναγνωρίσουν επίσης δραστηριότητες που ασκούνται μόνο κάθε δεύτερο έτος, εφόσον αυτές δικαιολογούνται για περιβαλλοντικούς λόγους.
Άρθρο 6
Επικράτηση αγρωστωδών και λοιπών ποωδών κτηνοτροφικών φυτών στην περίπτωση μόνιμων βοσκοτόπων
Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά θεωρείται ότι εξακολουθούν να επικρατούν εφόσον καλύπτουν άνω του 50 % της επιλέξιμης έκτασης σε επίπεδο αγροτεμαχίου κατά την έννοια του άρθρου 67 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 7
Καθιερωμένες τοπικές πρακτικές στην περίπτωση των μόνιμων βοσκοτόπων
Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, καθιερωμένες τοπικές πρακτικές είναι οποιαδήποτε ή ένας συνδυασμός των εξής:
α)
πρακτικές για εκτάσεις που προσφέρονται για βοσκή, οι οποίες είναι παραδοσιακού χαρακτήρα και εφαρμόζονται συνήθως στις εν λόγω εκτάσεις·
β)
πρακτικές που είναι σημαντικές για τη διατήρηση των οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου (17) και βιοτόπων και ενδιαιτημάτων που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18).
Άρθρο 8
Συντελεστής μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Κατά την εφαρμογή του άρθρου 32 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 όσον αφορά τους μόνιμους βοσκότοπους που προσφέρονται για βοσκή και που εντάσσονται σε καθιερωμένες τοπικές πρακτικές όπου τα αγρωστώδη και λοιπά ποώδη κτηνοτροφικά φυτά δεν επικρατούν παραδοσιακά στις εκτάσεις βοσκής, τα κράτη μέλη μπορεί να προβαίνουν σε διάκριση μεταξύ των διαφορετικών κατηγοριών εκτάσεων ώστε να εφαρμόζουν διαφορετικούς συντελεστές μείωσης στις εν λόγω κατηγορίες.
Άρθρο 9
Παραγωγή κάνναβης
Για τους σκοπούς του άρθρου 32 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η επιλεξιμότητα των εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή κάνναβης προϋποθέτει τη χρήση σπόρων προς σπορά των ποικιλιών που περιλαμβάνονται στον «Κοινό κατάλογο ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών» στις 15 Μαρτίου του έτους για το οποίο χορηγείται η ενίσχυση και έχει δημοσιευθεί σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας 2002/53/ΕΚ του Συμβουλίου (19). Οι σπόροι προς σπορά πιστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 2002/57/ΕΚ του Συμβουλίου (20).
ΤΜΗΜΑ 3
Ενεργός γεωργός
Άρθρο 10
Περιπτώσεις κατά τις οποίες οι γεωργικές εκτάσεις είναι κυρίως εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων θεωρείται ότι έχουν γεωργικές εκτάσεις οι οποίες είναι κυρίως εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, εφόσον οι εκτάσεις αυτές αντιπροσωπεύουν άνω του 50 % όλων των γεωργικών εκτάσεων που δηλώθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. To άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 δεν εφαρμόζεται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων που ασκούν, σε εκτάσεις εκ φύσεως διατηρούμενες σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, γεωργική δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο i) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 11
Έσοδα που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και, κατά περίπτωση, του άρθρου 13 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, έσοδα που αποκτήθηκαν από γεωργικές δραστηριότητες είναι τα έσοδα που απέκτησε ο γεωργός από τη γεωργική του δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού στην εκμετάλλευσή του, περιλαμβανομένης της ενωσιακής στήριξης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθώς και οποιασδήποτε εθνικής ενίσχυσης η οποία χορηγείται για γεωργικές δραστηριότητες, εκτός από συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Τα έσοδα από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων της εκμετάλλευσης κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 θεωρούνται έσοδα από γεωργικές δραστηριότητες, υπό τον όρο ότι τα μεταποιημένα προϊόντα παραμένουν στην κυριότητα του γεωργού και ότι από την εν λόγω μεταποίηση προκύπτει άλλο γεωργικό προϊόν κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Όλα τα άλλα έσοδα λογίζονται ως έσοδα από μη γεωργικές δραστηριότητες.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ως «έσοδα» νοούνται τα ακαθάριστα έσοδα πριν από την αφαίρεση των σχετικών δαπανών και φόρων.
3. Η ενωσιακή στήριξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται ως εξής:
α)
στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, για το έτος 2015, βάσει του σχετικού ποσού που ορίζεται στο παράρτημα V σημείο Α του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
στην Κροατία, για κάθε έτος που αναφέρεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, βάσει του ποσού που ορίζεται στο παράρτημα VI σημείο Α του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 12
Ποσό των άμεσων ενισχύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφοι 2 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού
1. Το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων ενός γεωργού σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και, κατά περίπτωση, το άρθρο 13 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, είναι το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που δικαιούνταν ο γεωργός σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το πιο πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο είναι διαθέσιμα στοιχεία για έσοδα από μη γεωργικές δραστηριότητες. Το ποσό αυτό υπολογίζεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εφαρμογή του άρθρου 63 και του άρθρου 91 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όταν το πιο πρόσφατο οικονομικό έτος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι το 2014 ή κάποιο έτος πριν από αυτό, το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων είναι το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που δικαιούνταν ο γεωργός σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 προ των μειώσεων και των εξαιρέσεων που προβλέπονται στα άρθρα 21 και 23 του εν λόγω κανονισμού.
2. Στις περιπτώσεις που ένας γεωργός δεν υπέβαλε αίτηση για άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 κατά το πιο πρόσφατο οικονομικό έτος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη καθορίζουν το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τον γεωργό κατά το έτος υποβολής της αίτησης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 επί τη μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο για το έτος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο.
Η μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το εν λόγω έτος διά του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε αυτό το κράτος μέλος για το εν λόγω έτος σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Στις περιπτώσεις που το έτος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο είναι το 2014 ή κάποιο έτος πριν από αυτό, η μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 για το εν λόγω έτος διά του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε αυτό το κράτος μέλος για το εν λόγω έτος σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
3. Το ποσό των άμεσων ενισχύσεων ενός γεωργού σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 είναι το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που δικαιούνταν ο γεωργός σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πριν από την εφαρμογή του άρθρου 63 και του άρθρου 91 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για το προηγούμενο έτος.
Όταν το έτος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι το 2014, το ποσό των άμεσων ενισχύσεων είναι το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων για το 2014 που δικαιούνταν ο γεωργός σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 προ των μειώσεων και των εξαιρέσεων που προβλέπονται στα άρθρα 21 και 23 του εν λόγω κανονισμού.
4. Στις περιπτώσεις που ένας γεωργός δεν υπέβαλε αίτηση για άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το προηγούμενο έτος, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη καθορίζουν το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 πρώτο εδάφιο, πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τον γεωργό κατά το έτος υποβολής της αίτησης ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 επί τη μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο για το προηγούμενο έτος.
Η μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου που καθορίζεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το εν λόγω έτος διά του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε αυτό το κράτος μέλος για το εν λόγω έτος σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Στις περιπτώσεις που το προηγούμενο έτος που αναφέρεται στην παράγραφο 3 πρώτο εδάφιο είναι το 2014, τα κράτη μέλη υπολογίζουν το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων του εν λόγω γεωργού πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τον γεωργό για το έτος 2015 σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 επί τη μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο για το 2014.
Η μέση εθνική ενίσχυση άμεσης στήριξης ανά εκτάριο για το 2014 υπολογίζεται με τη διαίρεση του εθνικού ανώτατου ορίου για το 2014, το οποίο καθορίζεται στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, διά του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν σε αυτό το κράτος μέλος για το 2014 σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού.
5. Το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 υπολογίζεται ως εξής:
α)
στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, για το έτος 2015, βάσει του σχετικού ποσού που ορίζεται στο παράρτημα V σημείο Α του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
β)
στην Κροατία, για κάθε έτος που αναφέρεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, βάσει του ποσού που ορίζεται στο παράρτημα VI σημείο Α του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 13
Κριτήρια βάσει των οποίων αποδεικνύεται ότι οι γεωργικές δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες και ότι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός σκοπός συνίσταται στην άσκηση γεωργικής δραστηριότητας
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι γεωργικές δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες εάν το σύνολο των εσόδων που αποκτήθηκαν από γεωργικές δραστηριότητες, κατά την έννοια του άρθρου 11 του παρόντος κανονισμού το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία, αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων που αποκτήθηκαν κατά το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να καθορίσουν το όριο για το σύνολο των εσόδων που προέρχονται από γεωργικές δραστηριότητες σε επίπεδο χαμηλότερο από το ένα τρίτο, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω κατώτερο όριο δεν επιτρέπει να θεωρούνται ως ενεργοί γεωργοί τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασκούν ελάχιστες γεωργικές δραστηριότητες.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εναλλακτικά κριτήρια που επιτρέπουν σε μια οντότητα να αποδείξει ότι οι γεωργικές της δραστηριότητες δεν είναι ασήμαντες σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι οι γεωργικές δραστηριότητες αποτελούν ασήμαντο μέρος των συνολικών οικονομικών δραστηριοτήτων ενός φυσικού ή νομικού προσώπου, ή μιας ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων, χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες μεθόδους:
α)
το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων είναι κάτω από το 5 % των συνολικών εσόδων που αποκτήθηκαν από μη γεωργικές δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 11 του παρόντος κανονισμού κατά το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία,
β)
το συνολικό ποσό των εσόδων που αποκτήθηκαν από γεωργικές δραστηριότητες, κατά την έννοια του άρθρου 11 του παρόντος κανονισμού το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία, είναι χαμηλότερο από το όριο που πρόκειται να αποφασιστεί από τα κράτη μέλη και δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο του συνολικού ποσού εσόδων που αποκτήθηκαν κατά το πλέον πρόσφατο οικονομικό έτος για το οποίο υπάρχουν τέτοια στοιχεία.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εναλλακτικά κριτήρια σύμφωνα με τα οποία γεωργικές δραστηριότητες πρόκειται να θεωρούνται ασήμαντες σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και, κατά περίπτωση, του άρθρου 9 παράγραφος 3 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού, μια γεωργική δραστηριότητα θεωρείται ότι είναι ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός σκοπός ενός νομικού προσώπου, εάν καταγράφεται ως ο κύριος επιχειρηματικός ή εταιρικός σκοπός στο επίσημο μητρώο επιχειρήσεων ή σε οποιαδήποτε άλλα ισοδύναμα επίσημα αποδεικτικά στοιχεία κράτους μέλους. Εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, απαιτούνται ισοδύναμα αποδεικτικά στοιχεία.
Όταν δεν υπάρχουν τέτοια μητρώα, τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ισοδύναμα αποδεικτικά στοιχεία.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο και δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εναλλακτικά κριτήρια σύμφωνα με τα οποία μια γεωργική δραστηριότητα πρόκειται να θεωρείται ότι αποτελεί κύριο επιχειρηματικό ή εταιρικό σκοπό ενός φυσικού ή νομικού προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) και, κατά περίπτωση, το άρθρο 9 παράγραφος 3 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΒΑΣΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΤΡΕΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Κανόνες για την εφαρμογή του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης που προβλέπεται στον τίτλο III κεφάλαιο 1 τμήματα 1, 2, 3 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Υποτμήμα 1
Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης
Άρθρο 14
Περιπτώσεις κληρονομιάς, μεταβολής του νομικού καθεστώτος ή της επωνυμίας, καθώς και συγχώνευσης ή κατάτμησης
1. Εάν ο γεωργός έχει λάβει την εκμετάλλευση, ή τμήμα της εκμετάλλευσης, με κληρονομική διαδοχή ή νέμηση ανιόντος, δικαιούται να απαιτήσει, στο όνομά του, τον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθούν για την εκμετάλλευση που έχει λάβει, ή τμήμα της εν λόγω εκμετάλλευσης, υπό τις αυτές προϋποθέσεις με αυτές που ίσχυαν για τον γεωργό που διαχειριζόταν αρχικά την εκμετάλλευση.
Σε περίπτωση ανακλητής νέμησης ανιόντος, χορηγούνται δικαιώματα ενίσχυσης μόνο στο πρόσωπο που έχει οριστεί ως κληρονόμος, κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Η αλλαγή της επωνυμίας δεν επηρεάζει τον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθούν.
Τυχόν αλλαγή του νομικού καθεστώτος δεν επηρεάζει τον αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθούν εάν ο γεωργός ο οποίος ήλεγχε την αρχική εκμετάλλευση όσον αφορά τη διαχείριση, τα κέρδη και τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους διαχειρίζεται επίσης τη νέα εκμετάλλευση.
3. Τυχόν συγχώνευση ή κατάτμηση δεν επηρεάζει τον συνολικό αριθμό και την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθούν στην εκμετάλλευση ή στις εκμεταλλεύσεις.
Στην περίπτωση κατάτμησης, εφόσον το κράτος μέλος εφαρμόζει το άρθρο 24 παράγραφος 4 ή 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης τα οποία πρέπει να χορηγούνται σε κάθε εκμετάλλευση που προκύπτει από την κατάτμηση καθορίζεται πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων στη διάθεση της σχετικής νέας εκμετάλλευσης με τη μέση μείωση στον αριθμό των δικαιωμάτων που διέθετε η αρχική εκμετάλλευση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 4 ή 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, ισχύουν οι παρακάτω ορισμοί:
α) «συγχώνευση»: η συγχώνευση δύο ή περισσότερων διαφορετικών γεωργών, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, σε ένα νέο γεωργό κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου, ο οποίος ελέγχεται όσον αφορά τη διαχείριση, τα κέρδη και τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους από τους γεωργούς που αρχικά διαχειρίζονταν τις εκμεταλλεύσεις ή από έναν εξ αυτών·
β) «κατάτμηση»: η κατάτμηση ενός γεωργού κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013:
i)
σε τουλάχιστον δύο νέους διαφορετικούς γεωργούς κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου εκ των οποίων ένας τουλάχιστον εξακολουθεί να ελέγχεται, όσον αφορά τη διαχείριση, τα κέρδη και τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους, από τουλάχιστον ένα από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είχαν αρχικά τη διαχείριση της εκμετάλλευσης· ή
ii)
στον αρχικό γεωργό και σε τουλάχιστον ένα νέο διαφορετικό γεωργό κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου.
Άρθρο 15
Καθορισμός των επιλέξιμων εκταρίων για τους σκοπούς του άρθρου 24 παράγραφος 2 και του άρθρου 39 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Για τον σκοπό του καθορισμού του αριθμού των προς χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 και το άρθρο 39 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν αναγνωρίζεται ότι υφίσταται ανωτέρα βία και εξαιρετικές περιστάσεις, λαμβάνονται υπόψη μόνον τα επιλέξιμα εκτάρια τα οποία έχουν καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο σημείο 23 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 640/2014.
2. Όταν για ένα επιλέξιμο εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υποβάλλεται αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης από δύο ή περισσότερους αιτούντες, η απόφαση σε ποιον εξ αυτών πρέπει να χορηγηθεί το δικαίωμα ενίσχυσης λαμβάνεται με βάση το κριτήριο του ποιος διαθέτει την εξουσία λήψης αποφάσεων σε σχέση με τις γεωργικές δραστηριότητες που ασκούνται στο εν λόγω εκτάριο και ποιος λαμβάνει τα κέρδη και αναλαμβάνει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που συνδέονται με τις εν λόγω δραστηριότητες.
Άρθρο 16
Περιορισμός σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Κάθε μείωση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 δεν υπερβαίνει το 85 % του αριθμού δικαιωμάτων ενίσχυσης που αντιστοιχούν στα επιλέξιμα εκτάρια των μόνιμων βοσκότοπων, που βρίσκονται σε περιοχές με δυσχερείς κλιματικές συνθήκες.
2. Για την εφαρμογή του συντελεστή μείωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν, με βάση τους φυσικούς περιορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, να εφαρμόζουν διάκριση μεταξύ κατηγοριών περιοχών που υπόκεινται σε δυσμενείς κλιματικές συνθήκες ώστε να εφαρμόζουν διαφορετικούς συντελεστές μείωσης σε αυτές τις κατηγορίες.
Άρθρο 17
Καθορισμός της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με τα άρθρα 26 και 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Για τον προσδιορισμό των σχετικών άμεσων ενισχύσεων ή της αξίας των δικαιωμάτων που αφορούν το έτος 2014, όπως αναφέρεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, λαμβάνονται υπόψη μόνον οι ενισχύσεις ή η αξία των δικαιωμάτων σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται να λάβουν άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 και το άρθρο 24 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 κατά το έτος 2015.
Για τον προσδιορισμό των σχετικών άμεσων ενισχύσεων που αφορούν το έτος που προηγείται της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 40 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, λαμβάνονται υπόψη μόνον οι ενισχύσεις σε γεωργούς οι οποίοι δικαιούνται να λάβουν άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 26 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
η αναφορά στα μέτρα ειδικής στήριξης που προβλέπονται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 γίνεται με την επιφύλαξη της δυνατότητας των κρατών μελών να λαμβάνουν υπόψη μόνο ένα ή περισσότερα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή στο πλαίσιο αυτών των μέτρων ειδικής στήριξης·
β)
η στήριξη που χορηγήθηκε σε έναν γεωργό για το ημερολογιακό έτος 2014 βάσει ενός ή περισσοτέρων από τα καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 υπολογίζεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τυχόν μειώσεις ή οι αποκλεισμοί που προβλέπονται στον τίτλο II κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009·
γ)
τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, να αποφασίζουν για το επίπεδο της στήριξης που πρέπει να ληφθεί υπόψη για ένα ή περισσότερα από τα καθεστώτα που απαριθμούνται στο άρθρο 26 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 που εφαρμόζει το οικείο κράτος μέλος.
Κατά την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη δεν θέτουν σε κίνδυνο τον αποσυνδεδεμένο χαρακτήρα της στήριξης που χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 26 παράγραφος 6 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η στήριξη που χορηγήθηκε για το ημερολογιακό έτος 2014 σύμφωνα με τα άρθρα 72α και 125α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 υπολογίζεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τυχόν μειώσεις ή οι αποκλεισμοί που προβλέπονται στον τίτλο II κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
4. Η αναφορά άρθρο 26 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 στα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία κατέχει ένας γεωργός περιλαμβάνει επίσης τα δικαιώματα ενίσχυσης που έχουν εκμισθωθεί από τον γεωργό σε άλλον γεωργό, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για το 2014.
Άρθρο 18
Οριστικός καθορισμός της αξίας και του αριθμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης
Όταν οι πληροφορίες στους γεωργούς που αναφέρονται στο άρθρο 25 παράγραφος 10 ή στο άρθρο 40 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 βασίζονται σε προσωρινά δεδομένα, η οριστική αξία και ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης καθορίζονται και κοινοποιούνται αφού πρώτα διενεργηθούν όλοι οι αναγκαίοι έλεγχοι με βάση το άρθρο 74 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, και σε κάθε περίπτωση το αργότερο την 1η Απριλίου του έτους που έπεται του πρώτου έτους εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης από το οικείο κράτος μέλος.
Άρθρο 19
Καθορισμός της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περιπτώσεις αντίξοων συνθηκών
1. Εάν μία ή περισσότερες από τις άμεσες ενισχύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26 ή στο άρθρο 40 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 που αφορούν το 2014 ή το έτος που προηγείται της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, αντίστοιχα, είναι χαμηλότερες από τα αντίστοιχα ποσά κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία υπήρξαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, η αρχική μοναδιαία αξία καθορίζεται με βάση τα ποσά που ελήφθησαν από τον εν λόγω γεωργό κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία υπήρξαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να περιορίσουν την εφαρμογή της παραγράφου 1 σε περιπτώσεις όπου οι άμεσες ενισχύσεις που αφορούν το 2014 ή το έτος που προηγείται της εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης, αντίστοιχα, είναι χαμηλότερες από ένα ορισμένο ποσοστό των αντίστοιχων ποσών κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία σημειώθηκαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Το εν λόγω ποσοστό δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από 85 %.
Άρθρο 20
Ρήτρα ιδιωτικής σύμβασης σε περίπτωση πώλησης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι, σε περίπτωση πώλησης μιας εκμετάλλευσης ή τμήματός της, οι γεωργοί έχουν τη δυνατότητα να μεταβιβάζουν, με συμβόλαιο υπογεγραμμένο πριν από την καταληκτική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων για τη χορήγηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζεται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, μαζί με την εκμετάλλευση ή το τμήμα της τα αντίστοιχα δικαιώματα ενίσχυσης που πρόκειται να χορηγηθούν. Σε αυτήν την περίπτωση, τα δικαιώματα ενίσχυσης πρέπει να χορηγούνται στον πωλητή και να μεταφέρονται απευθείας στον αγοραστή ο οποίος θα επωφεληθεί, κατά περίπτωση, από τη λήψη των ενισχύσεων που έλαβε ο πωλητής για το 2014 ή από την αξία των δικαιωμάτων που κατείχε το 2014 όπως αναφέρεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ως σημείο αναφοράς για την αρχική μοναδιαία αξία των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Μια τέτοια μεταβίβαση προϋποθέτει τη συμμόρφωση του πωλητή με το άρθρο 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και του αγοραστή με το άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού.
Μια τέτοια πώληση δεν θεωρείται μεταβίβαση χωρίς γη κατά την έννοια του άρθρου 34 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, για τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τον τίτλο III κεφάλαιο 1 τμήμα 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 21
Ρήτρα ιδιωτικής σύμβασης σε περίπτωση μίσθωσης
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι, σε περίπτωση μίσθωσης μιας εκμετάλλευσης ή τμήματός της, οι γεωργοί έχουν τη δυνατότητα να μεταβιβάζουν, με συμβόλαιο υπογεγραμμένο πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, μαζί με την εκμετάλλευση ή το τμήμα της τα αντίστοιχα δικαιώματα ενίσχυσης που πρόκειται να χορηγηθούν. Σε αυτήν την περίπτωση, τα δικαιώματα ενίσχυσης πρέπει να χορηγούνται στον εκμισθωτή και να εκμισθώνονται απευθείας στον μισθωτή ο οποίος θα επωφεληθεί, κατά περίπτωση, από τη λήψη των ενισχύσεων που έλαβε ο εκμισθωτής για το 2014 ή από την αξία των δικαιωμάτων που κατείχε το 2014 όπως αναφέρεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ως σημείο αναφοράς για την αρχική μοναδιαία αξία των εν λόγω δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Μια τέτοια μεταβίβαση απαιτεί ότι ο εκμισθωτής συμμορφώνεται με το άρθρο 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, ότι ο μισθωτής συμμορφώνεται με το άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού και ότι η σύμβαση μίσθωσης λήγει μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής αίτησης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
Μια τέτοια μίσθωση δεν θεωρείται μεταβίβαση χωρίς γη κατά την έννοια του άρθρου 34 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, για τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τον τίτλο III κεφάλαιο 1 τμήμα 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 22
Δικαιούχοι σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Για τους σκοπούς του άρθρου 24 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο i) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, ως «εδώδιμα γεώμηλα» και «γεώμηλα για σπορά» νοούνται οι πατάτες που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 0701, πλην εκείνων που προορίζονται για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων.
Υποτμήμα 2
Ενεργοποίηση και μεταβίβαση δικαιωμάτων
Άρθρο 23
Υπολογισμός της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης υπολογίζονται σε πρώτη φάση με ακρίβεια τριών δεκαδικών ψηφίων και στη συνέχεια στρογγυλοποιούνται στο πλησιέστερο ανώτερο ή κατώτερο δεύτερο δεκαδικό ψηφίο. Εάν στο αποτέλεσμα του υπολογισμού το τρίτο δεκαδικό ψηφίο είναι 5, το ποσό στρογγυλοποιείται στο ανώτερο δεύτερο δεκαδικό ψηφίο.
2. Εάν ένας γεωργός μεταβιβάσει τμήμα δικαιώματος, η αξία του εν λόγω τμήματος υπολογίζεται αναλογικά για κάθε εναπομένον σχετικό έτος, όπως αναφέρεται στο άρθρο 25 ή 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
3. Τα κράτη μέλη δύνανται να τροποποιήσουν τα δικαιώματα ενίσχυσης με τη συγχώνευση τμημάτων δικαιωμάτων του ιδίου τύπου που κατέχει ένας γεωργός. Η αξία των δικαιωμάτων που θα προκύψουν από τη συγχώνευση καθορίζεται για κάθε εναπομένον σχετικό έτος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 25 ή 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 με την προσθήκη της αξίας των τμημάτων.
Άρθρο 24
Απαιτήσεις για ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης επιτρέπεται να δηλώνονται προς πληρωμή μόνο μία φορά ετησίως, από τον γεωργό που τα κατέχει (ιδιόκτητα ή μισθωμένα) κατά την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής της ενιαίας αίτησης.
Εντούτοις, όταν ο γεωργός κάνει χρήση της δυνατότητας τροποποίησης της ενιαίας αίτησης σύμφωνα με τους κανόνες που θέσπισε η Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, δύναται επίσης να δηλώσει προς πληρωμή τα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία κατέχει (ιδιόκτητα ή μισθωμένα) κατά την ημερομηνία της εκ μέρους του κοινοποίησης των τροποποιήσεων στην αρμόδια αρχή, υπό την προϋπόθεση ότι τα σχετικά δικαιώματα ενίσχυσης δεν έχουν δηλωθεί προς καταβολή από άλλον γεωργό για το ίδιο έτος.
Όταν ο γεωργός αποκτά δικαιώματα ενίσχυσης λόγω μεταβίβασης από άλλον γεωργό και εφόσον αυτός ο άλλος γεωργός είχε ήδη δηλώσει τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης προς πληρωμή, η συμπληρωματική δήλωση των δικαιωμάτων ενίσχυσης από τον δικαιούχο της μεταβίβασης είναι αποδεκτή μόνον αν ο μεταβιβάζων έχει ήδη ενημερώσει την αρμόδια αρχή σχετικά με τη μεταβίβαση, σύμφωνα με τους κανόνες που θέσπισε η Επιτροπή βάσει του άρθρου 34 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και αποσύρει τα εν λόγω δικαιώματα ενίσχυσης από τη δική του ενιαία αίτηση εντός των προθεσμιών για την τροποποίηση της ενιαίας αίτησης που καθορίζονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Σε περίπτωση που ένας γεωργός, μετά τη δήλωση αγροτεμαχίων που αντιστοιχούν στο σύνολο των δικαιωμάτων ενίσχυσης που διαθέτει δυνάμει του άρθρου 33 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τα οποία εκφράζονται με ακέραιους αριθμούς, εξακολουθεί να κατέχει ένα αγροτεμάχιο που έχει μέγεθος υποδιαίρεσης του εκταρίου, μπορεί να δηλώσει ένα ακόμη δικαίωμα ενίσχυσης εκφραζόμενο με ακέραιους αριθμούς, το οποίο του παρέχει τη δυνατότητα να λάβει ενίσχυση υπολογιζόμενη κατ’ αναλογία προς το μέγεθος του αγροτεμαχίου. Το εν λόγω δικαίωμα ενίσχυσης θεωρείται ότι έχει χρησιμοποιηθεί εξ ολοκλήρου για τους σκοπούς του άρθρου 31 παράγραφος 1 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 25
Μεταβίβαση δικαιωμάτων
1. Τα δικαιώματα ενίσχυσης είναι δυνατόν να μεταβιβαστούν ανά πάσα στιγμή του έτους.
2. Όταν ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, καθορίζει τις περιοχές που αναφέρονται στην εν λόγω διάταξη κατά το πρώτο έτος της εφαρμογής του άρθρου 34 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και το αργότερο ένα μήνα πριν από την ημερομηνία που καθορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Υποτμήμα 3
Εθνικά ή περιφερειακά αποθέματα
Άρθρο 26
Επιστροφή στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα λόγω παρακράτησης κατά τη μεταβίβαση δικαιωμάτων ενίσχυσης
Όταν ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, μπορεί να αποφασίσει, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των γεωργών και η αποφυγή στρεβλώσεων της αγοράς και του ανταγωνισμού, να επαναφερθεί στο εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα έως το 30 % της ετήσιας μοναδιαίας αξίας κάθε δικαιώματος ενίσχυσης που μεταβιβάστηκε χωρίς τα αντίστοιχα επιλέξιμα εκτάρια, κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, ή του ισοδύναμου ποσού που εκφράζεται σε αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης.
Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν την επιστροφή έως και 50 % της ετήσιας μοναδιαίας αξίας κάθε δικαιώματος ενίσχυσης ή του ισοδύναμου ποσού που εκφράζεται σε αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων ετών εφαρμογής του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης.
Άρθρο 27
Εφαρμογή της ρήτρας απροσδόκητου κέρδους
Για τους σκοπούς του άρθρου 28 και του άρθρου 40 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η αύξηση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης που αναφέρεται στις διατάξεις αυτές καθορίζεται με σύγκριση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης του γεωργού που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 25 παράγραφος 4 και του άρθρου 26 ή του άρθρου 40 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, αντίστοιχα, μετά την πώληση ή τη μίσθωση που αναφέρεται στο άρθρο 28 ή στο άρθρο 40 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού, αντίστοιχα, με την αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης του γεωργού που θα προέκυπταν χωρίς την πώληση ή τη μίσθωση.
Άρθρο 28
Καθορισμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα δυνάμει του άρθρου 30 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 30 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, όταν ένας γεωργός νεαρής ηλικίας ή γεωργός που αρχίζει να ασκεί γεωργική δραστηριότητα υποβάλλει αίτηση για δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα ενώ δεν κατέχει κανένα δικαίωμα ενίσχυσης (ιδιόκτητο ή μισθωμένο), λαμβάνει δικαιώματα ενίσχυσης των οποίων ο αριθμός ισούται με τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) κατά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αίτησής του για τη χορήγηση ή αύξηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης που καθορίζεται βάσει του άρθρου 78 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1306/2013.
2. Όταν ένας γεωργός νεαρής ηλικίας ή γεωργός που αρχίζει να ασκεί γεωργική δραστηριότητα υποβάλλει αίτηση για δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα ενώ κατέχει ήδη δικαιώματα ενίσχυσης (ιδιόκτητα ή μισθωμένα), λαμβάνει δικαιώματα ενίσχυσης των οποίων ο αριθμός ισούται με τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) κατά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αίτησής του, που αναφέρεται στην παράγραφο 1, για τα οποία δεν διαθέτει κανένα δικαίωμα ενίσχυσης (ιδιόκτητο ή μισθωμένο).
Όταν η αξία των δικαιωμάτων που κατέχει ήδη ο γεωργός (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) είναι χαμηλότερη από τον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι ετήσιες μοναδιαίες αξίες αυτών των δικαιωμάτων είναι δυνατόν να αυξηθούν έως τον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 10 του εν λόγω κανονισμού.
Ωστόσο, στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την αύξηση που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για τους σκοπούς του άρθρου 30 παράγραφος 7 του εν λόγω κανονισμού, η αύξηση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου είναι υποχρεωτική στο εν λόγω κράτος μέλος. Η αύξηση αυτή θα πρέπει να είναι σε επίπεδο που αντιστοιχεί στο υψηλότερο επίπεδο της αύξησης που εφαρμόζεται για τους σκοπούς του άρθρου 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
3. Στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 24 παράγραφος 6 ή 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. [KAE], οι περιορισμοί στη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης που θεσπίζονται με τις διατάξεις αυτές μπορούν να εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε περίπτωση που η εφαρμογή ενός ή περισσότερων περιορισμών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο περιορίζει τον συνολικό αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης που κατέχει ήδη ο γεωργός και τα οποία πρόκειται να χορηγηθούν σύντομα από το απόθεμα σε λιγότερο από ένα σταθερό ποσοστό των επιλέξιμων εκταρίων του κατά το έτος στο οποίο υποβάλλει αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης από το απόθεμα, στον εν λόγω γεωργό χορηγείται πρόσθετος αριθμός δικαιωμάτων ενίσχυσης που αντιστοιχεί σε μερίδιο του συνολικού αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει και τα οποία έχει δηλώσει στην αίτησή του για το εν λόγω έτος σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού.
Το μερίδιο του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων του γεωργού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου πρέπει να υπολογίζεται ως το ήμισυ της διαφοράς σε ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ του σταθερού ποσοστού που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου και του μεριδίου των δικαιωμάτων ενίσχυσης του γεωργού στα επιλέξιμα εκτάρια που κατέχει και τα οποία έχει δηλώσει στην αίτησή του για το έτος που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, ως «δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχει ο γεωργός» νοούνται τα δικαιώματα ενίσχυσης που κατέχει ήδη ο γεωργός και τα οποία πρόκειται να εκχωρηθούν σύντομα από το απόθεμα.
Κατά τον υπολογισμό του αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που αναφέρονται στο δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην συμπεριλάβουν καμία έκταση που χρησιμοποιείται για μόνιμες καλλιέργειες, μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται σε περιοχές με δύσκολες κλιματικές συνθήκες όπως αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή εκτάσεις που αναγνωρίζονται ως μόνιμοι βοσκότοποι σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τη δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο μπορούν να βασίσουν τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου στους συνολικούς αριθμούς που χορηγήθηκαν/δηλώθηκαν το 2015 στη σχετική περιοχή.
Με σκοπό τον καθορισμό του κατώτατου ορίου του δεύτερου εδαφίου, δεν λαμβάνεται υπόψη η έκταση που αγοράσθηκε ή μισθώθηκε από τον γεωργό μετά τις 19 Οκτωβρίου 2011.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, μόνον οι γεωργοί που αρχίζουν να ασκούν τη γεωργική τους δραστηριότητα θεωρείται ότι άρχισαν να ασκούν τη γεωργική τους δραστηριότητα κατά το ημερολογιακό έτος 2013, ή άλλο μεταγενέστερο έτος, και οι οποίοι υποβάλλουν αίτηση για τη βασική ενίσχυση το αργότερο δύο έτη μετά το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο άρχισαν να ασκούν τη γεωργική τους δραστηριότητα.
Άρθρο 29
Καθορισμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα δυνάμει του άρθρου 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, όταν χορηγούνται νέα δικαιώματα ενίσχυσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 10 του εν λόγω κανονισμού, τα δικαιώματα αυτά χορηγούνται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου και σύμφωνα με τα αντικειμενικά κριτήρια που καθορίζονται από το οικείο κράτος μέλος.
2. Όταν ένας γεωργός, ο οποίος δεν διαθέτει κανένα δικαίωμα ενίσχυσης (ιδιόκτητο ή μισθωμένο) δικαιούται σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 να λάβει δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα και υποβάλλει σχετική αίτηση, λαμβάνει αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης μέχρι του αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) την τελευταία ημέρα της προθεσμίας υποβολής της αίτησής του, όπως αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1.
3. Όταν ένας γεωργός, ο οποίος διαθέτει δικαιώματα ενίσχυσης (ιδιόκτητα ή μισθωμένα) δικαιούται σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 να λάβει δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα και υποβάλλει σχετική αίτηση, λαμβάνει αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης μέχρι του αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) την τελευταία ημέρα της προθεσμίας υποβολής της αίτησής του, όπως αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1, για τα οποία δεν κατέχει κανένα δικαίωμα ενίσχυσης (ιδιόκτητο ή μισθωμένο).
Όταν η αξία των δικαιωμάτων που κατέχει ήδη ο γεωργός (ιδιόκτητων ή μισθωμένων) είναι χαμηλότερη από τον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι ετήσιες μοναδιαίες αξίες αυτών των δικαιωμάτων είναι δυνατόν να αυξηθούν έως τον εθνικό ή περιφερειακό μέσο όρο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 10 του εν λόγω κανονισμού.
4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη δεν καθορίζουν κριτήρια που αφορούν την παραγωγή ή άλλα δεδομένα ειδικά για συγκεκριμένο κλάδο για μια περίοδο μετά την ημερομηνία που καθορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος αιτήσεων 2013.
Άρθρο 30
Περαιτέρω κανόνες για τον καθορισμό δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα
1. Όταν αυξάνουν τις ετήσιες μοναδιαίες αξίες των δικαιωμάτων ενίσχυσης όπως προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη αυξάνουν τη μοναδιαία αξία των δικαιωμάτων που ήδη κατέχει ο γεωργός (ιδιόκτητα ή μισθωμένα) κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για τη χορήγηση δικαιωμάτων από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ίση μεταχείριση μεταξύ γεωργών και να αποφεύγονται στρεβλώσεις της αγοράς ή του ανταγωνισμού.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη δεν καθορίζουν κριτήρια που αφορούν την παραγωγή ή άλλα δεδομένα ειδικά για συγκεκριμένο κλάδο για μια περίοδο μετά την ημερομηνία που καθορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009 για το έτος αιτήσεων 2013.
Άρθρο 31
Περιπτώσεις αντίξοων συνθηκών
1. Όταν ένας γεωργός, ως αποτέλεσμα ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, δεν είχε τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 ή το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και υποβάλλει αίτηση για δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, του χορηγούνται δικαιώματα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του εν λόγω κανονισμού. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις ετήσιες μοναδιαίες αξίες των δικαιωμάτων ενίσχυσης που πρέπει να χορηγηθούν σύμφωνα με το άρθρο 25 ή το άρθρο 40, αντιστοίχως, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί από το κράτος μέλος όσον αφορά τις επιλογές που προβλέπονται στα εν λόγω άρθρα.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι όταν λόγω της εφαρμογής ενός ή περισσότερων περιορισμών όσον αφορά τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 24 παράγραφοι 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 περιορίζεται ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται σε ένα γεωργό σε λιγότερο από ένα σταθερό ποσοστό των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει, και όταν ο γεωργός υποβάλλει αίτηση για δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό ή περιφερειακό απόθεμα, ο εν λόγω παραγωγός θεωρείται ότι είναι σε κατάσταση «ειδικού μειονεκτήματος», σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 7 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, ο εν λόγω γεωργός λαμβάνει αριθμό δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 30, παράγραφος 7, στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 που αντιστοιχεί σε ποσοστό του συνολικού αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που κατέχει και τα οποία έχει δηλώσει στην αίτησή του για το 2015, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού 1306/2013.
Το σταθερό ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται ως ο συνολικός αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται στο κράτος μέλος το 2015, έπειτα από την εφαρμογή των περιορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 24 παράγραφοι 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 διαιρούμενος διά του συνολικού αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν στο κράτος μέλος το 2015, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του κανονισμού 1306/2013.
Το μερίδιο του συνολικού αριθμού επιλέξιμων εκταρίων του γεωργού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο υπολογίζεται ως το ήμισυ της διαφοράς σε ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ του σταθερού ποσοστού που αναφέρεται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο και του μεριδίου των δικαιωμάτων ενίσχυσης του γεωργού στα επιλέξιμα εκτάρια που κατέχει και τα οποία έχει δηλώσει για το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού 1306/2013.
Κατά τον υπολογισμό του αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που αναφέρονται στο πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην συμπεριλάβουν καμία έκταση που χρησιμοποιείται για μόνιμες καλλιέργειες, μόνιμους βοσκότοπους που βρίσκονται σε περιοχές με δύσκολες κλιματικές συνθήκες όπως αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή εκτάσεις που αναγνωρίζονται ως μόνιμοι βοσκότοποι σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
Τα κράτη μέλη που χρησιμοποιούν τη δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 να εφαρμόσουν το καθεστώς βασικής ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο μπορούν να βασίσουν τη μέθοδο υπολογισμού που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου στους συνολικούς αριθμούς που χορηγήθηκαν/δηλώθηκαν το 2015 στη σχετική περιοχή.
Με σκοπό τον καθορισμό του κατώτατου ορίου του πρώτου εδαφίου, δεν λαμβάνεται υπόψη η έκταση που αγοράσθηκε ή μισθώθηκε από τον γεωργό μετά τις 19 Οκτωβρίου 2011.
Υποτμήμα 4
Κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Άρθρο 32
Εφαρμογή στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο παρόν υποτμήμα, οι διατάξεις του παρόντος τμήματος εφαρμόζονται στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 33
Εφαρμογή του άρθρου 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Για τους σκοπούς του καθορισμού των δικαιωμάτων ενίσχυσης που λήγουν, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, δίνεται προτεραιότητα στα δικαιώματα ενίσχυσης τα οποία έχουν τη χαμηλότερη αξία.
Όταν τα δικαιώματα ενίσχυσης έχουν την ίδια αξία, ο αριθμός των ιδιόκτητων δικαιωμάτων ενίσχυσης και ο αριθμός των μισθωμένων δικαιωμάτων ενίσχυσης μειώνεται κατά την ίδια αναλογία.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο σε περιφερειακό επίπεδο.
Άρθρο 34
Καθορισμός της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 όσον αφορά τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού
Για τον καθορισμό της αρχικής μοναδιαίας αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης, τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το άρθρο 21 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 δύνανται να αναπροσαρμόσουν το ποσό των ενισχύσεων για το 2014, όπως αναφέρεται στο άρθρο 26 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού, με την αφαίρεση, πριν από τις μειώσεις και τους αποκλεισμούς, του ποσού που προκύπτει από τα δικαιώματα ενίσχυσης που έχουν λήξει, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
ΤΜΗΜΑ 2
Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Άρθρο 35
Επιλέξιμα εκτάρια στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Για τους σκοπούς του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που προβλέπεται στον τίτλο III κεφάλαιο 1 τμήμα 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, συμπεριλαμβανομένης τυχόν αναφοράς στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε επιλέξιμα εκτάρια που δηλώνονται για τους σκοπούς του εν λόγω καθεστώτος, λαμβάνονται υπόψη μόνον τα επιλέξιμα εκτάρια τα οποία προσδιορίζονται κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο σημείο 23 στοιχείο α) του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 640/2014.
Άρθρο 36
Εφαρμογή του άρθρου 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
1. Για τους σκοπούς της διαφοροποίησης της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:
α)
η αναφορά στα μέτρα ειδικής στήριξης που προβλέπονται στο άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 γίνεται με την επιφύλαξη της δυνατότητας των κρατών μελών να λαμβάνουν υπόψη μόνο ένα ή περισσότερα μέτρα που τίθενται σε εφαρμογή στο πλαίσιο αυτών των μέτρων ειδικής στήριξης·
β)
τα κράτη μέλη δύνανται, σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, να αποφασίζουν για το επίπεδο της στήριξης που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για ένα ή περισσότερα από τα καθεστώτα που εφαρμόζονται από το οικείο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού και, ενδεχομένως, με το τρίτο εδάφιο της εν λόγω διάταξης. Ωστόσο, όταν λαμβάνεται υπόψη η στήριξη που χορηγείται βάσει αντίστοιχου καθεστώτος το 2014, το ποσό που χρησιμοποιήθηκε για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ποσό που χορηγήθηκε σε έναν μεμονωμένο γεωργό βάσει του εν λόγω καθεστώτος το 2014·
γ)
όταν λαμβάνεται υπόψη η στήριξη που χορηγείται σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και τα άρθρα 126, 127 και 129 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009, η διαφοροποίηση αυτή δεν θέτει σε κίνδυνο τον αποσυνδεδεμένο χαρακτήρα των καθεστώτων αυτών.
Η διαφοροποίηση αυτή είναι διαθέσιμη στους γεωργούς που έλαβαν το 2014 τη στήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 δεύτερο, τρίτο ή τέταρτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Το ποσό ανά εκτάριο καθορίζεται κάθε έτος διαιρώντας το ποσό για τη διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που είναι διαθέσιμη για έναν μεμονωμένο γεωργό διά του αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τον γεωργό σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Εάν το ποσό της στήριξης στο πλαίσιο ενός ή περισσότερων από τα καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και αφορούν το 2014 είναι χαμηλότερο από το ή τα αντίστοιχα ποσά κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία υπήρξαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, το κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τη στήριξη που χορηγήθηκε στο πλαίσιο των σχετικών καθεστώτων στήριξης κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία σημειώθηκαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να περιορίσουν την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου σε περιπτώσεις όπου οι άμεσες ενισχύσεις που αφορούν το 2014 είναι χαμηλότερες από ένα ορισμένο ποσοστό των αντίστοιχων ποσών κατά το έτος που προηγείται των ετών κατά τα οποία σημειώθηκαν προβλήματα λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Το εν λόγω ποσοστό δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από 85 %.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι σε περίπτωση κληρονομικής διαδοχής ή νέμησης ανιόντος, η διαφοροποίηση της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης είναι διαθέσιμη στον γεωργό που κληρονόμησε την εκμετάλλευση υπό την προϋπόθεση ότι ο εν λόγω γεωργός είναι επιλέξιμος βάσει του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
Άρθρο 37
Παραγωγή κάνναβης στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης
Το άρθρο 9 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών όσον αφορά το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Ισοδυναμία
Άρθρο 38
Απαιτήσεις που ισχύουν στα εθνικά ή περιφερειακά καθεστώτα πιστοποίησης
1. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ορίζουν μία ή περισσότερες δημόσιες ή ιδιωτικές αρχές πιστοποίησης που θα πιστοποιούν ότι ο γεωργός εφαρμόζει στην εκμετάλλευσή του πρακτικές οι οποίες συμμορφώνονται με το άρθρο 43 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.
2. Οι δημόσιες ή ιδιωτικές αρχές πιστοποίησης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
διαθέτουν την εμπειρογνωμοσύνη, τον εξοπλισμό και τις υποδομές που απαιτούνται για τη διενέργεια των εργασιών πιστοποίησης·
β)
διαθέτουν επαρκή αριθμό ειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού·
γ)
είναι αμερόληπτες και ανεπηρέαστες από ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά την άσκηση των εργασιών πιστοποίησης.
Οι ιδιωτικές αρχές πιστοποίησης είναι διαπιστευμένες σύμφωνα με το πρότυπο ΕΝ ISO/IEC 17021 (Απαιτήσεις για τους φορείς που ελέγχουν και πιστοποιούν συστήματα διαχείρισης) ή το πρότυπο EN ISO/IEC 17065 (Αξιολόγηση της συμμόρφωσης - Απαιτήσεις για φορείς πιστοποίησης προϊόντων, διεργασιών και υπηρεσιών) στον τομέα της γεωργικής παραγωγής. Η διαπίστευση διεξάγεται μόνο από εθνικό φορέα πιστοποίησης σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21).
3. Ο διορισμός μιας δημόσιας ή ιδιωτικής αρχής πιστοποίησης ανακαλείται όταν δεν πληροί τους όρους διορισμού της που καθορίζονται στην παράγραφο 2.
Άρθρο 39
Υπολογισμός του ποσού που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) 1305/2013
1. Για τους γεωργούς που αποφασίζουν να ακολουθήσουν τις πρακτικές που αναφέρονται στο παράρτημα IX τμήμα I σημεία 3 και 4 και τμήμα II σημείο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τυχόν περαιτέρω ισοδύναμες πρακτικές που προστίθενται στο εν λόγω παράρτημα για τις οποίες απαιτείται ειδικός υπολογισμός προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή χρηματοδότηση, ως ισοδύναμες πρακτικές βάσει του άρθρου 43 παράγραφος 3 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού, τα κράτη μέλη αφαιρούν από το ποσό της στήριξης ανά εκτάριο που υπολογίζεται βάσει του άρθρου 28 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) 1305/2013 ένα ποσό που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο της μέσης ενίσχυσης περιβαλλοντικού προσανατολισμού ανά εκτάριο στο οικείο κράτος μέλος ή περιφέρεια για κάθε πρακτική οικολογικού προσανατολισμού με την οποία ισοδυναμεί η πρακτική του εν λόγω γεωργού.
Η μέση ενίσχυση οικολογικού προσανατολισμού ανά εκτάριο στο οικείο κράτος μέλος ή περιφέρεια υπολογίζεται βάσει του ποσοστού που αναφέρεται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για τα μέσα εθνικά ανώτατα όρια για τα έτη 2015 έως 2019 που καθορίζονται στο παράρτημα II του εν λόγω κανονισμού και του αριθμού των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 33 ή το άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 το 2015. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν τις πρακτικές που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου ήδη από το 2015 μπορούν να υπολογίσουν κατ’ εκτίμηση τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν το 2015 βάσει των δηλώσεων που έγιναν το 2014 σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 43 παράγραφος 9 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 μπορούν να αποφασίσουν να εφαρμόσουν τη μείωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε μεμονωμένη βάση κατά ένα ποσό που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο της μέσης ενίσχυσης οικολογικού προσανατολισμού ανά εκτάριο του ενδιαφερόμενου γεωργού.
Η μέση ενίσχυση οικολογικού προσανατολισμού για τον γεωργό υπολογίζεται βάσει του μέσου όρου της μεμονωμένης ενίσχυσης που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 9 τρίτο και τέταρτο εδάφιο του κανονισμού 1307/2013 για τα έτη 2015 έως 2019 και του αριθμού επιλέξιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τον γεωργό σύμφωνα με το άρθρο 33 του εν λόγω κανονισμού το 2015.
ΤΜΗΜΑ 2
Διαφοροποίηση των καλλιεργειών
Άρθρο 40
Υπολογισμός μεριδίων διαφορετικών καλλιεργειών για διαφοροποίηση των καλλιεργειών
1. Για τον υπολογισμό των μεριδίων διαφορετικών καλλιεργειών όπως προβλέπεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η περίοδος που λαμβάνεται υπόψη είναι το πλέον σημαντικό μέρος της καλλιεργητικής περιόδου, δεδομένων των παραδοσιακών μεθόδων καλλιέργειας που εφαρμόζονται σε εθνικό επίπεδο.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν εγκαίρως τους γεωργούς για την εν λόγω περίοδο. Στο πλαίσιο της συνολικής αρόσιμης γης της εκμετάλλευσης, κάθε εκτάριο λαμβάνεται υπόψη μόνο μία φορά ανά έτος υποβολής αιτήσεων προκειμένου να υπολογισθούν τα μερίδια των διαφορετικών καλλιεργειών.
2. Για τον υπολογισμό των μεριδίων διαφορετικών καλλιεργειών, η έκταση που καλύπτει μια καλλιέργεια μπορεί να περιλαμβάνει χαρακτηριστικά τοπίου που αποτελούν μέρος της επιλέξιμης έκτασης σύμφωνα με το άρθρο 9 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 640/2014.
3. Σε μια έκταση όπου εφαρμόζεται πολυκαλλιέργεια με δύο ή περισσότερες ταυτόχρονες καλλιέργειες σε διαφορετικές σειρές, κάθε καλλιέργεια υπολογίζεται ως ξεχωριστή όταν καλύπτει τουλάχιστον το 25 % της εν λόγω έκτασης. Η έκταση που καλύπτεται από τις διαφορετικές καλλιέργειες υπολογίζεται διαιρώντας την έκταση όπου εφαρμόζεται η πολυκαλλιέργεια με τον αριθμό των καλλιεργειών που καλύπτουν τουλάχιστον το 25 % της εν λόγω έκτασης, ανεξάρτητα από το πραγματικό μερίδιο μιας καλλιέργειας στην εν λόγω έκταση.
Σε εκτάσεις όπου εφαρμόζεται πολυκαλλιέργεια και στις οποίες υπάρχει μια βασική και μια επίσπορη καλλιέργεια, η έκταση θεωρείται ότι καλύπτεται μόνο με τη βασική καλλιέργεια.
Εκτάσεις σπαρμένες με ανάμεικτους σπόρους, ανεξάρτητα από τα καλλιεργούμενα φυτά που περιλαμβάνονται στο μείγμα, θεωρούνται ότι καλύπτονται με μία και μόνη καλλιέργεια, καλούμενη «πολυκαλλιέργεια». Κατά παρέκκλιση του άρθρου 44 παράγραφος 4 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, όπου μπορεί να αποδειχθεί ότι τα είδη που περιλαμβάνονται σε διάφορα μείγματα σπόρων διαφέρουν μεταξύ τους, τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν αυτά τα διαφορετικά μείγματα σπόρων ως διακριτές μονοκαλλιέργειες, εφόσον τα διάφορα μείγματα σπόρων δεν χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 4 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
ΤΜΗΜΑ 3
Μόνιμοι βοσκότοποι
Άρθρο 41
Πλαίσιο για τον καθορισμό περαιτέρω περιβαλλοντικά ευαίσθητων εκτάσεων μόνιμων βοσκοτόπων εκτός των περιοχών Natura 2000
Οι περιβαλλοντικά ευαίσθητες εκτάσεις μόνιμων βοσκοτόπων εκτός των εκτάσεων που καλύπτονται από την οδηγία 92/43/ΕΟΚ ή την οδηγία 2009/147/ΕΚ όπως αναφέρονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζονται βάσει ενός ή περισσότερων από τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
καλύπτουν οργανικά εδάφη με υψηλό ποσοστό οργανικού άνθρακα, όπως οι τυρφώνες ή οι υγρότοποι·
β)
φιλοξενούν οικότοπους που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή προστατεύονται από την εθνική νομοθεσία·
γ)
φιλοξενούν φυτικά είδη που απαριθμούνται στο παράρτημα II της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή προστατεύονται από την εθνική νομοθεσία·
δ)
είναι υψηλής σπουδαιότητας για τα είδη άγριων πτηνών που απαριθμούνται στο παράρτημα I της οδηγίας 2009/147/ΕΚ·
ε)
είναι υψηλής σπουδαιότητας για τα είδη άγριων ζώων που προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή από την εθνική νομοθεσία·
στ)
καλύπτουν μόνιμους βοσκότοπους υψηλής φυσικής αξίας όπως ορίζεται από αντικειμενικά κριτήρια που θα καθοριστούν από το κράτος μέλος·
ζ)
καλύπτουν εδάφη που χαρακτηρίζονται από υψηλό κίνδυνο διάβρωσης·
η)
βρίσκονται σε ευαίσθητη περιοχή που ορίζεται στα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν κάθε έτος την προσθήκη νέων καθορισμένων εκτάσεων και ενημερώνουν εγκαίρως τους ενδιαφερόμενους γεωργούς για την εν λόγω απόφαση.
Άρθρο 42
Εκ νέου μετατροπή σε περίπτωση μη τήρησης της υποχρέωσης για τις περιβαλλοντικά ευαίσθητες εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων
Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2004/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (22), όταν ένας γεωργός έχει μετατρέψει ή οργώσει μόνιμο βοσκότοπο ο οποίος υπόκειται στην υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, το οικείο κράτος μέλος ορίζει την υποχρέωση εκ νέου μετατροπής της έκτασης σε μόνιμο βοσκότοπο και δύναται, κατά περίπτωση, να εκδώσει ακριβείς οδηγίες που θα πρέπει να τηρεί ο ενδιαφερόμενος γεωργός σχετικά με την επανόρθωση των περιβαλλοντικών ζημιών που προκλήθηκαν προκειμένου να αποκαταστήσει το καθεστώς περιβαλλοντικής ευαισθησίας.
Ο γεωργός ενημερώνεται χωρίς καθυστέρηση μετά τη διαπίστωση της μη συμμόρφωσης για την υποχρέωση εκ νέου μετατροπής και την ημερομηνία πριν από την οποία πρέπει να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την υποχρέωση. Η ημερομηνία αυτή δεν πρέπει να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας υποβολής της ενιαίας αίτησης για το επόμενο έτος ή, στην περίπτωση της Σουηδίας και της Φινλανδίας, της 30ής Ιουνίου του επόμενου έτους.
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η εκ νέου μετατραπείσα έκταση γης θεωρείται μόνιμος βοσκότοπος από την πρώτη ημέρα της νέας μετατροπής και υπόκειται στην υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 43
Υπολογισμός της αναλογίας μόνιμων βοσκότοπων
1. Εκτάσεις οι οποίες έχουν δηλωθεί από γεωργούς που συμμετέχουν στο καθεστώς μικροκαλλιεργητών του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, καθώς και οι μονάδες μιας εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται για βιολογική παραγωγή σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007 του Συμβουλίου (23) δεν περιλαμβάνονται στην αναλογία των εκτάσεων μόνιμων βοσκότοπων προς τη συνολική γεωργική έκταση και στην αναλογία αναφοράς που ορίζεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Οι εκτάσεις που δηλώθηκαν από γεωργούς το 2012 ως εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων οι οποίες έχουν μετατραπεί σε γη για άλλες χρήσεις μπορούν να αφαιρεθούν από τον υπολογισμό των εκτάσεων μόνιμων βοσκότοπων σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, έως τον αριθμό των εκταρίων μόνιμων λειμώνων ή μόνιμων βοσκότοπων που οι γεωργοί έχουν καθορίσει μετά το 2012 και δηλώσει το 2015 σε εθνικό, περιφερειακό και υποπεριφερειακό επίπεδο ή σε επίπεδο εκμετάλλευσης, εφόσον τηρήθηκαν οι υφιστάμενοι κανόνες για τη συντήρηση μόνιμων λειμώνων όπως ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 και στο άρθρο 93 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Κατά τον υπολογισμό του αριθμού εκταρίων μόνιμων λειμώνων ή μόνιμων βοσκότοπων που καθορίστηκαν μετά το 2012 όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, λαμβάνονται υπόψη μόνο τα εκτάρια μόνιμων λειμώνων ή μόνιμων βοσκότοπων σε γεωργική έκταση που δηλώθηκαν το 2012, το 2013 ή το 2014 σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009.
3. Τα κράτη μέλη προσαρμόζουν την αναλογία αναφοράς εφόσον κρίνουν ότι υπάρχει σημαντική επίπτωση στην εξέλιξη της αναλογίας λόγω, ειδικώς, μιας αλλαγής στην έκταση που καλύπτεται από βιολογική καλλιέργεια ή μιας αλλαγής στον πληθυσμό των συμμετεχόντων στο καθεστώς μικροκαλλιεργητών. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή για την αναπροσαρμογή και για την αιτιολογία της.
Άρθρο 44
Διατήρηση της αναλογίας μόνιμων βοσκότοπων
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν τη μεμονωμένη υποχρέωση των γεωργών να μην μετατρέπουν εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων χωρίς προηγούμενη μεμονωμένη άδεια. Οι γεωργοί ενημερώνονται για την εν λόγω υποχρέωση χωρίς καθυστέρηση και σε κάθε περίπτωση πριν από τις 15 Νοεμβρίου του έτους για το οποίο το οικείο κράτος μέλος ορίζει τα ανωτέρω. Η υποχρέωση αυτή ισχύει μόνο για τους γεωργούς που υπόκεινται στις υποχρεώσεις δυνάμει του τίτλου III κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 όσον αφορά εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων οι οποίες δεν υπόκεινται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Η έκδοση άδειας μπορεί να εξαρτάται από την εφαρμογή αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων, περιλαμβανομένων των περιβαλλοντικών. Αν η άδεια που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι μια άλλη έκταση αντίστοιχου αριθμού εκταρίων να καθοριστεί ως μόνιμος βοσκότοπος, η εν λόγω έκταση, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, θεωρείται μόνιμος βοσκότοπος από την πρώτη ημέρα της μετατροπής. Οι εν λόγω εκτάσεις χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών τουλάχιστον για πέντε συναπτά έτη από την ημερομηνία μετατροπής ή, εάν το αποφασίσει το κράτος μέλος, στην περίπτωση μετατροπής από γεωργούς εκτάσεων οι οποίες χρησιμοποιούνταν ήδη για την καλλιέργεια αγρωστωδών και άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων, για τον υπολειπόμενο αριθμό ετών που απαιτούνται για τη συμπλήρωση των πέντε συναπτών ετών.
2. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η αναλογία που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 έχει μειωθεί κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5 % συγκριτικά με την αναλογία αναφοράς του εν λόγω άρθρου, το οικείο κράτος μέλος ορίζει την υποχρέωση εκ νέου μετατροπής των εκτάσεων σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων και κανόνες για την αποφυγή νέας μετατροπής εκτάσεων μόνιμων βοσκότοπων.
Τα κράτη μέλη επιλέγουν τους γεωργούς που υπόκεινται στην υποχρέωση εκ νέου μετατροπής μεταξύ γεωργών οι οποίοι:
α)
υπόκεινται στις υποχρεώσεις του τίτλου III κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 όσον αφορά εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων οι οποίες δεν υπόκεινται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού· και
β)
βάσει των αιτήσεων που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 κατά τα δύο προηγούμενα ημερολογιακά έτη ή το 2015 κατά τα τρία προηγούμενα ημερολογιακά έτη, διαθέτουν γεωργικές εκτάσεις οι οποίες μετατράπηκαν από εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων ή μόνιμων λειμώνων σε εκτάσεις για άλλες χρήσεις.
Όταν οι περίοδοι που αναφέρονται στο στοιχείο β) του δεύτερου εδαφίου περιλαμβάνουν ημερολογιακά έτη πριν το 2015, η υποχρέωση εκ νέου μετατροπής ισχύει επίσης και για εκτάσεις οι οποίες μετατράπηκαν σε εκτάσεις για άλλες χρήσεις από εκτάσεις μόνιμων λειμώνων οι οποίες υπόκειντο στην υποχρέωση του άρθρου 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 ή του άρθρου 93 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Κατά τον προσδιορισμό των γεωργών που θα μετατρέψουν εκ νέου εκτάσεις σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων, τα κράτη μέλη επιβάλλουν την υποχρέωση πρώτα στους γεωργούς που διαθέτουν έκταση η οποία έχει μετατραπεί από έκταση μόνιμου βοσκότοπου ή μόνιμου λειμώνα σε έκταση για άλλες χρήσεις κατά παράβαση της απαίτησης άδειας, εφόσον ισχύει, που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1122/2009. Οι εν λόγω γεωργοί μετατρέπουν εκ νέου το σύνολο της μετατραπείσας έκτασης.
3. Αν η εφαρμογή του τέταρτου εδαφίου της παραγράφου 2 δεν οδηγήσει σε αύξηση της αναλογίας που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πάνω από το όριο του 5 %, τα κράτη μέλη καθορίζουν ότι οι γεωργοί που διαθέτουν έκταση η οποία μετατράπηκε από έκταση μόνιμου βοσκότοπου ή μόνιμου λειμώνα σε έκταση για άλλες χρήσεις κατά τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, οφείλουν επίσης να μετατρέψουν ένα ποσοστό της εν λόγω μετατραπείσας έκτασης σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων ή να καθορίσουν μια άλλη έκταση που να αντιστοιχεί στο εν λόγω ποσοστό ως έκταση μόνιμου βοσκότοπου. Το εν λόγω ποσοστό υπολογίζεται βάσει της μετατραπείσας από τον γεωργό έκτασης κατά τις περιόδους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β) του παρόντος άρθρου και της έκτασης που απαιτείται για την αύξηση της αναλογίας που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πάνω από το όριο του 5 %.
Για τον υπολογισμό του ποσοστού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν από την έκταση που μετατράπηκε από τον γεωργό τις εκτάσεις εκείνες που μετατράπηκαν σε μόνιμους βοσκότοπους μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2015, εφόσον διενεργήσουν διασταυρούμενους διοικητικούς ελέγχους στον μόνιμο βοσκότοπο που δηλώνεται ετησίως στην αίτηση ενίσχυσης με βάση γεωχωρικά δεδομένα μέσω χωρικής τομής με την έκταση που δηλώθηκε ως μόνιμος βοσκότοπος το 2015 και καταχωρίστηκε στο σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων και εφόσον οι εν λόγω εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων δεν καθορίστηκαν λόγω υποχρέωσης εκ νέου μετατροπής ή υποχρέωσης καθιέρωσης μιας έκτασης μόνιμου βοσκότοπου βάσει της παραγράφου 2 ή της παρούσας παραγράφου. Ωστόσο, όταν μια τέτοια εξαίρεση δεν επιτρέπει την αύξηση της αναλογίας που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πάνω από το όριο του 5 %, τα κράτη μέλη δεν εξαιρούν τις εν λόγω εκτάσεις.
Οι εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων ή μόνιμων λειμώνων που δημιούργησαν οι γεωργοί στο πλαίσιο δεσμεύσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (24) και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Συμβουλίου δεν λαμβάνονται υπόψη στην έκταση που μετατράπηκε από τον γεωργό για τον υπολογισμό του ποσοστού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.
Οι γεωργοί ενημερώνονται για την υποχρέωση μεμονωμένης εκ νέου μετατροπής και για τους κανόνες για την αποφυγή νέας μετατροπής των μόνιμων βοσκότοπων χωρίς καθυστέρηση και σε κάθε περίπτωση πριν από τις 31 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο καθορίστηκε η μείωση κάτω από το όριο του 5 %. Η υποχρέωση εκ νέου μετατροπής πρέπει να τηρείται πριν από την ημερομηνία υποβολής της ενιαίας αίτησης για το επόμενο έτος ή, στην περίπτωση της Σουηδίας και της Φινλανδίας, της 30ής Ιουνίου του επόμενου έτους.
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013, οι εκτάσεις που μετατρέπονται εκ νέου ή καθορίζονται ως εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων θεωρούνται μόνιμοι βοσκότοποι από την πρώτη ημέρα της εκ νέου μετατροπής ή του καθορισμού τους. Οι εν λόγω εκτάσεις χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών τουλάχιστον για πέντε συναπτά έτη από την ημερομηνία μετατροπής τους ή, εάν το αποφασίσει το κράτος μέλος, στην περίπτωση μετατροπής, από γεωργούς, εκτάσεων οι οποίες χρησιμοποιούνταν ήδη για την καλλιέργεια αγρωστωδών και άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών σε εκτάσεις μόνιμων βοσκότοπων, για τον υπολειπόμενο αριθμό ετών που απαιτούνται για τη συμπλήρωση των πέντε συναπτών ετών.
ΤΜΗΜΑ 4
Περιοχή οικολογικής εστίασης
Άρθρο 45
Περαιτέρω κριτήρια για τους τύπους περιοχών οικολογικής εστίασης
1. Για τον χαρακτηρισμό των τύπων περιοχών που απαριθμούνται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ως περιοχές οικολογικής εστίασης, ισχύουν οι παράγραφοι 2 έως 11 του παρόντος άρθρου.
2. Σε γη υπό αγρανάπαυση δεν υπάρχει γεωργική παραγωγή. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού αριθ. (ΕΕ) 1307/2013, η γη που βρίσκεται υπό αγρανάπαυση για περισσότερο από πέντε έτη προκειμένου να εκπληρωθεί ο στόχος της περιοχής οικολογικής εστίασης παραμένει αρόσιμη γη.
3. Οι αναβαθμίδες είναι οι αναβαθμίδες που προστατεύονται δυνάμει των ΚΓΠΚ 7 όπως αναφέρεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και άλλες αναβαθμίδες. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να θεωρήσουν ως περιοχές οικολογικής εστίασης μόνο αναβαθμίδες που προστατεύονται δυνάμει των ΚΓΠΚ 7. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να θεωρήσουν ως περιοχές οικολογικής εστίασης και άλλες αναβαθμίδες καθορίζουν κριτήρια για τις εν λόγω αναβαθμίδες, περιλαμβανομένου του ελάχιστου ύψους βάσει εθνικών ή περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων.
4. Τα χαρακτηριστικά του τοπίου τίθενται στη διάθεση του γεωργού και λαμβάνονται υπόψη μόνον εκείνα που προστατεύονται δυνάμει των ΚΓΠΚ 7, ΚΑΔ 2 ή ΚΑΔ 3, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και τα ακόλουθα:
α)
φυτοφράκτες ή δενδρόφυτες ζώνες πλάτους έως 10 μέτρα·
β)
μεμονωμένα δέντρα με διάμετρο κόμης τουλάχιστον 4 μέτρα·
γ)
δεντροστοιχίες με διάμετρο κόμης τουλάχιστον 4 μέτρα. Ο χώρος μεταξύ των κορυφών των δέντρων δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 μέτρα·
δ)
συστάδα δέντρων των οποίων οι κόμες επικαλύπτονται συνδέοντας τα δέντρα μεταξύ τους και πρεμνοφυή δάση. Και στις δύο περιπτώσεις η έκταση δεν υπερβαίνει τα 0,3 εκτάρια·
ε)
παρυφές αγρών πλάτους μεταξύ 1 και 20 μέτρων, στις οποίες δεν υπάρχει γεωργική παραγωγή·
στ)
μικρές λίμνες έκτασης έως 0,1 εκτάριο. Δεξαμενές από σκυρόδεμα ή πλαστικό δεν θεωρούνται περιοχές οικολογικής εστίασης·
ζ)
τάφροι με μέγιστο πλάτος 6 μέτρα, περιλαμβανομένων ανοικτών υδάτινων ρευμάτων για σκοπούς άρδευσης ή αποστράγγισης. Κανάλια με τοιχώματα από σκυρόδεμα δεν θεωρούνται περιοχές οικολογικής εστίασης·
η)
παραδοσιακές ξερολιθιές.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να περιορίσουν την επιλογή χαρακτηριστικών τοπίου σε εκείνα που προβλέπουν η ΚΓΠΚ 7, η ΚΑΔ 2 ή η ΚΑΔ 3, όπως αναφέρεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 ή/και σε ένα ή περισσότερα από αυτά που απαριθμούνται στα στοιχεία α) έως η) του πρώτου εδαφίου, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις.
Για τους σκοπούς των στοιχείων β) και γ) του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν να περιλαμβάνουν δέντρα που θεωρούν ως πολύτιμα χαρακτηριστικά τοπίου με διάμετρο κόμης μικρότερη από 4 μέτρα.
Για τους σκοπούς του στοιχείου ε) του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν μικρότερο μέγιστο πλάτος.
Για τους σκοπούς του στοιχείου στ) του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ένα ελάχιστο μέγεθος για τις μικρές λίμνες και να αποφασίσουν ότι στο μέγεθος της λίμνης περιλαμβάνεται μια ζώνη με παραποτάμια βλάστηση, κατά μήκος του νερού, με πλάτος έως 10 μέτρα. Μπορούν να καθορίσουν κριτήρια για να διασφαλίσουν ότι οι μικρές λίμνες έχουν φυσική αξία, λαμβάνοντας υπόψη το ρόλο που διαδραματίζουν οι φυσικές λίμνες για τη διατήρηση των οικοτόπων και των ειδών.
Για τους σκοπούς του στοιχείου η) του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη καθορίζουν ελάχιστα κριτήρια βάσει εθνικών ή περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων, περιλαμβανομένων ορίων στις διαστάσεις του ύψους και του πλάτους.
5. Οι ζώνες ανάσχεσης περιλαμβάνουν τις ζώνες ανάσχεσης κατά μήκος υδάτινων ρευμάτων που απαιτούνται δυνάμει των ΚΓΠΚ 1, ΚΑΔ 1 ή ΚΑΔ 10 όπως αναφέρονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και άλλες ζώνες ανάσχεσης. Το ελάχιστο πλάτος των εν λόγω άλλων ζωνών ανάσχεσης καθορίζεται από τα κράτη μέλη, αλλά δεν είναι μικρότερο του ενός μέτρου. Οι ζώνες ανάσχεσης ευρίσκονται επί ή δίπλα σε αρόσιμη έκταση, κατά τρόπο ώστε οι μακριές πλευρές τους να είναι παράλληλες με το άκρο ενός υδάτινου ρεύματος ή υδατικού συστήματος. Κατά μήκος υδάτινων ρευμάτων, μπορούν να περιλαμβάνουν ζώνες παραποτάμιας βλάστησης πλάτους έως 10 μέτρα. Σε ζώνες ανάσχεσης δεν υπάρχει γεωργική παραγωγή. Κατά παρέκκλιση από την απαίτηση μη παραγωγής, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη βοσκή ή τη χορτοκοπή, εφόσον η ζώνη ανάσχεσης παραμένει διακριτή από την παρακείμενη γεωργική έκταση.
6. Τα γεωργοδασοκομικά εκτάρια είναι καλλιεργήσιμη γη επιλέξιμη για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που αναφέρεται στον τίτλο III κεφάλαιο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και πληρούν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγήθηκε ή χορηγείται η στήριξη βάσει του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ή του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013.
7. Όσον αφορά τις λωρίδες επιλέξιμων εκταρίων κατά μήκος των παρυφών δασών, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν είτε να επιτρέψουν τη γεωργική παραγωγή ή να καθορίσουν μια απαίτηση μη γεωργικής παραγωγής, ή να παρέχουν και τις δύο επιλογές στους γεωργούς. Όταν τα κράτη μέλη αποφασίζουν να μην επιτρέψουν τη γεωργική παραγωγή, κατά παρέκκλιση από την απαίτηση μη παραγωγής, μπορούν να επιτρέπουν τη βοσκή ή τη χορτοκοπή εφόσον η λωρίδα παραμένει διακριτή από την παρακείμενη γεωργική γη. Το ελάχιστο πλάτος των εν λόγω λωρίδων καθορίζεται από τα κράτη μέλη, αλλά δεν είναι μικρότερο του ενός μέτρου. Το μέγιστο πλάτος είναι 10 μέτρα.
8. Για εκτάσεις με πρεμνοφυή δάση μικρού περίτροπου χρόνου όπου δεν χρησιμοποιούνται ορυκτά λιπάσματα ή/και προϊόντα φυτοπροστασίας, τα κράτη μέλη καταρτίζουν έναν κατάλογο ειδών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό, επιλέγοντας από τον κατάλογο που καταρτίζεται βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 τα πλέον κατάλληλα είδη από οικολογικής άποψης, αποκλείοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα εμφανώς μη αυτόχθονα είδη. Τα κράτη μέλη καθορίζουν επίσης τις απαιτήσεις όσον αφορά τη χρήση ορυκτών λιπασμάτων και προϊόντων φυτοπροστασίας, έχοντας υπόψη τον στόχο αυτής της συγκεκριμένης μορφής περιοχών οικολογικής εστίασης, ιδίως για τη διατήρηση και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας.
9. Οι εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη περιλαμβάνουν εκτάσεις που καθορίζονται βάσει των απαιτήσεων της ΚΑΔ 1, όπως αναφέρονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, καθώς και άλλες εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη, εφόσον διαμορφώθηκαν με σπορά μείγματος ειδών καλλιέργειας ή με επισπορά αγρωστωδών στη βασική καλλιέργεια. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο μειγμάτων ειδών καλλιέργειας που θα χρησιμοποιηθούν και της περιόδου σποράς των εμβόλιμων καλλιεργειών ή της φυτοκάλυψης και μπορούν να καθορίζουν συμπληρωματικούς όρους ιδίως όσον αφορά τις μεθόδους παραγωγής. Η περίοδος που καθορίζεται από τα κράτη μέλη δεν εκτείνεται πέραν της 1ης Οκτωβρίου.
Οι εκτάσεις με εμβόλιμες καλλιέργειες ή φυτοκάλυψη δεν περιλαμβάνουν εκτάσεις χειμερινής καλλιέργειας οι οποίες σπέρνονται το φθινόπωρο και χρησιμοποιούνται συνήθως για συγκομιδή ή βοσκή. Δεν περιλαμβάνουν επίσης τις εκτάσεις που καλύπτονται με ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στο παράρτημα IX σημεία Ι.3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και υλοποιήθηκαν μέσω δεσμεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού.
10. Σε εκτάσεις με καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο, οι γεωργοί καλλιεργούν τα φυτά που δεσμεύουν το άζωτο τα οποία περιλαμβάνονται σε κατάλογο που καταρτίζεται από το κράτος μέλος. Ο κατάλογος περιλαμβάνει τις καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο τις οποίες το κράτος μέλος θεωρεί ότι συμβάλλουν στον στόχο βελτίωσης της βιοποικιλότητας. Οι εν λόγω καλλιέργειες είναι παρούσες κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για τις εκτάσεις που αναγνωρίζονται ως περιοχές οικολογικής εστίασης και στις οποίες μπορούν να καλλιεργούνται καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο. Οι κανόνες αυτοί λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη τήρησης των στόχων της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ και της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και την πιθανότητα οι καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο να αυξάνουν τον κίνδυνο έκπλυσης αζώτου το φθινόπωρο. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν συμπληρωματικούς όρους, ιδίως όσον αφορά τις μεθόδους παραγωγής.
Οι εκτάσεις με καλλιέργειες που δεσμεύουν το άζωτο δεν περιλαμβάνουν τις εκτάσεις που καλύπτονται με ισοδύναμες πρακτικές που αναφέρονται στο παράρτημα IX σημεία Ι.3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και υλοποιήθηκαν μέσω δεσμεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού.
11. Ο γεωργός μπορεί να δηλώσει την ίδια έκταση ή χαρακτηριστικό τοπίου μόνο μία φορά ανά έτος υποβολής αιτήσεων για τον σκοπό της συμμόρφωσης με την απαίτηση της περιοχής οικολογικής εστίασης.
Άρθρο 46
Κανόνες για την εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο των περιοχών οικολογικής εστίασης
1. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν την εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο η οποία προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζουν περιφέρειες για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου. Οι περιφέρειες που θα καθοριστούν πρέπει να αποτελούνται από απλές και ομοιογενείς γεωγραφικές περιοχές με παρόμοιες γεωργικές και περιβαλλοντικές συνθήκες. Για τον σκοπό αυτό, η ομοιογένεια αφορά τον τύπο του εδάφους, το υψόμετρο, καθώς και την ύπαρξη φυσικών και ημιφυσικών περιοχών.
2. Εντός των καθορισμένων περιφερειών, τα κράτη μέλη ορίζουν τις περιοχές στις οποίες πρέπει να εφαρμοστεί η απαίτηση που αφορά έως και το μισό των ποσοστιαίων μονάδων των περιοχών οικολογικής εστίασης.
3. Όσον αφορά τις καθορισμένες περιοχές, τα κράτη μέλη προβλέπουν ειδικές υποχρεώσεις για τους συμμετέχοντες γεωργούς ή συμμετέχουσες ομάδες γεωργών. Οι υποχρεώσεις αυτές εξασφαλίζουν την ύπαρξη όμοιων δομών στις παρακείμενες περιοχές οικολογικής εστίασης. Στις υποχρεώσεις των συμμετεχόντων γεωργών ή των συμμετεχουσών ομάδων γεωργών συγκαταλέγεται η απαίτηση σύμφωνα με την οποία κάθε συμμετέχων γεωργός πρέπει να κατέχει τουλάχιστον το 50 % της έκτασης που υπόκειται σε υποχρέωση προβλεπόμενη στο άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η οποία ανήκει στις γαίες των εκμεταλλεύσεών τους εντός της περιφέρειας και σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού.
4. Οι υποχρεώσεις των συμμετεχόντων γεωργών ή των συμμετεχουσών ομάδων γεωργών διασφαλίζουν ότι οι παρακείμενες περιοχές οικολογικής εστίασης που προβλέπονται στην παράγραφο 3 αποτελούνται από μία ή περισσότερες από τις περιοχές που προβλέπονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), γ), δ) και η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
5. Κατά τον καθορισμό περιοχών και τη θέσπιση υποχρεώσεων όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 και 3 αντίστοιχα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, τις υφιστάμενες εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές ή ανάγκες βιοποικιλότητας ή/και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε αυτή, τα σχέδια διαχείρισης της λεκάνης απορροής ποταμών ή ανάγκες οι οποίες προσδιορίστηκαν με σκοπό να εξασφαλιστεί η οικολογική συνοχή του δικτύου Natura 2000 που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή η συμβολή στην εφαρμογή της στρατηγικής πράσινης υποδομής.
6. Πριν από τη θέσπιση υποχρεώσεων για τους γεωργούς, τα κράτη μέλη διαβουλεύονται με τους ενδιαφερόμενους γεωργούς ή τις ενδιαφερόμενες ομάδες γεωργών και άλλα εμπλεκόμενα μέρη. Μετά τις διαβουλεύσεις αυτές, τα κράτη μέλη καθιερώνουν το οριστικό λεπτομερές σχέδιο για την εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο και ενημερώνουν σχετικά τους ενδιαφερόμενους οι οποίοι συμμετείχαν στη διαβούλευση και τους γεωργούς ή τις σχετικές ομάδες γεωργών για το εν λόγω σχέδιο, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού των περιοχών και των υποχρεώσεων των συμμετεχόντων γεωργών ή των συμμετεχουσών ομάδων γεωργών και, ιδίως, του ακριβούς ποσοστού το οποίο κάθε μεμονωμένος γεωργός πρέπει να εφαρμόσει στην εκμετάλλευσή του. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τις εν λόγω πληροφορίες στον γεωργό, το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου του έτους που προηγείται του έτους εφαρμογής σε περιφερειακό επίπεδο ή το πρώτο έτος εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, σε εύθετο χρόνο, ώστε ο γεωργός να μπορεί να υποβάλει την αίτησή του, αναλόγως.
Με την επιφύλαξη των ενισχύσεων στους γεωργούς οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 43 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη θέσπιση διατάξεων για τις χρηματικές αποζημιώσεις στους γεωργούς και για τις διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης όσον αφορά τις παρακείμενες περιοχές οικολογικής εστίασης.
Άρθρο 47
Κανόνες για τη συλλογική εφαρμογή και κριτήρια που πρέπει να πληρούνται από τις εκμεταλλεύσεις που θεωρείται ότι βρίσκονται σε στενή εγγύτητα
1. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να επιτρέψουν τη συλλογική εφαρμογή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, καθορίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι εκμεταλλεύσεις που θεωρείται ότι βρίσκονται σε στενή εγγύτητα με βάση οποιοδήποτε από τα ακόλουθα κριτήρια:
α)
γεωργοί το 80 % της εκμετάλλευσης των οποίων βρίσκεται στον ίδιο δήμο·
β)
γεωργοί το 80 % της εκμετάλλευσης των οποίων βρίσκεται σε περιοχή ακτίνας ορισμένων χιλιομέτρων που καθορίζεται από τα κράτη μέλη, με ανώτατο όριο τα 15 χιλιόμετρα.
2. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν τον καθορισμό περιοχών στις οποίες είναι δυνατή η συλλογική εφαρμογή και που επιλέγουν να επιβάλουν υποχρεώσεις στους συμμετέχοντες γεωργούς ή στις συμμετέχουσες ομάδες γεωργών, λαμβάνουν υπόψη τις υφιστάμενες εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές ή ανάγκες βιοποικιλότητας ή/και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε αυτή, τα σχέδια διαχείρισης της λεκάνης απορροής των ποταμών ή ανάγκες οι οποίες προσδιορίστηκαν με σκοπό τη διασφάλιση της οικολογικής συνοχής του δικτύου Natura 2000 που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή η συμβολή στην εφαρμογή της στρατηγικής πράσινης υποδομής.
3. Οι υποχρεώσεις για τους συμμετέχοντες γεωργούς ή τις συμμετέχουσες ομάδες γεωργών που προβλέπονται στην παράγραφο 2 περιλαμβάνουν όρο σύμφωνα με τον οποίο οι παρακείμενες περιοχές οικολογικής εστίασης αποτελούνται από μία ή περισσότερες από τις περιοχές που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχεία α), γ), δ) και η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
4. Οι γεωργοί που συμμετέχουν στη συλλογική εφαρμογή συνάπτουν έγγραφη συμφωνία που περιλαμβάνει λεπτομέρειες σχετικά με τις εσωτερικές ρυθμίσεις χρηματικής αποζημίωσης και με τις διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, για την κοινή περιοχή οικολογικής εστίασης.
Άρθρο 48
Καθορισμός της αναλογίας δασών προς γεωργικές εκτάσεις
1. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν το άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζουν το ποσοστό των δασών σε σχέση με τη συνολική έκταση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της εν λόγω παραγράφου, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat (Στατιστικής Υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Τα στοιχεία για τα δάση παραπέμπουν στον ορισμό που εφαρμόζεται από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών και δεν περιλαμβάνουν περιοχές που βρίσκονται σε άλλες δασικές εκτάσεις. Η συνολική έκταση δεν περιλαμβάνει τις περιοχές εσωτερικών υδάτων, συμπεριλαμβανομένων των ποταμών και των λιμνών.
2. Η αναλογία δασών προς γεωργικές εκτάσεις που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πρέπει να υπολογίζεται με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat. Εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από την Eurostat σχετικά με τις δασικές και γεωργικές εκτάσεις στην κλίμακα που απαιτείται για την εκτίμηση της αναλογίας των δασών σε επίπεδο έκτασης ισοδύναμο προς το επίπεδο ΤΔΜ2 ή σε επίπεδο σαφώς οριοθετημένης μονάδας που καλύπτει μια ενιαία, καθορισμένη, συνεχόμενη γεωγραφική περιοχή με παρόμοιες γεωργικές συνθήκες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλες πηγές δεδομένων.
Τα κράτη μέλη αποδεικνύουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει επικαιροποιημένα και συνεκτικά στοιχεία για τις δασικές και τις γεωργικές εκτάσεις τα οποία αντικατοπτρίζουν, στο μέτρο του δυνατού, την πραγματική κατάσταση.
3. Τα στοιχεία και οι υπολογισμοί που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 έχουν ισχύ τριών ετών. Μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να εφαρμόσουν περαιτέρω την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και να ανανεώσουν την προθεσμία των τριών ετών, υπολογίζουν εκ νέου τις αναλογίες σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου με βάση τα νεότερα διαθέσιμα δεδομένα.
Σε περίπτωση αλλαγών των διοικητικών ορίων που έχουν επιπτώσεις στην αναλογία που αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα στοιχεία και οι υπολογισμοί επανεκτιμώνται και κοινοποιούνται στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές όσον αφορά την εφαρμογή της απαλλαγής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΓΙΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣ ΝΕΑΡΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Άρθρο 49
Πρόσβαση νομικών προσώπων στην ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας
1. Η ετήσια ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 χορηγείται σε νομικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από τη νομική του μορφή, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το νομικό πρόσωπο δικαιούται ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που αναφέρεται στον τίτλο III κεφάλαιο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και έχει ενεργοποιήσει δικαιώματα ενίσχυσης ή δηλώσει επιλέξιμα εκτάρια, όπως αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού·
β)
οι γεωργοί νεαρής ηλικίας κατά την έννοια του άρθρου 50 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ασκούν αποτελεσματικό και μακροχρόνιο έλεγχο επί του νομικού προσώπου όσον αφορά τις αποφάσεις που σχετίζονται με τη διαχείριση, τα κέρδη και τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους κατά το πρώτο έτος υποβολής αίτησης ενίσχυσης από το νομικό πρόσωπο στο πλαίσιο του καθεστώτος γεωργών νεαρής ηλικίας. Σε περίπτωση που πολλά φυσικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων προσώπων που δεν είναι γεωργοί νεαρής ηλικίας, συμμετέχουν στο κεφάλαιο ή στη διαχείριση του νομικού προσώπου, ο γεωργός νεαρής ηλικίας είναι σε θέση να ασκεί τον εν λόγω αποτελεσματικό και μακροχρόνιο έλεγχο είτε αποκλειστικά είτε από κοινού με άλλους γεωργούς ηλικίας·
γ)
τουλάχιστον ένας από τους γεωργούς νεαρής ηλικίας που τηρεί την προϋπόθεση του στοιχείου β) πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας που έχουν θεσπιστεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, εφόσον υπάρχουν, εκτός εάν τα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει ότι τα εν λόγω κριτήρια εφαρμόζονται σε όλους τους γεωργούς νεαρής ηλικίας.
Σε περίπτωση που ένα νομικό πρόσωπο ελέγχεται είτε αποκλειστικά είτε από κοινού από άλλο νομικό πρόσωπο, εφαρμόζονται οι όροι οι οποίοι αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) σε κάθε φυσικό πρόσωπο που ασκεί έλεγχο επί του εν λόγω άλλου νομικού προσώπου.
2. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 παύει να χορηγείται, εάν όλοι γεωργοί νεαρής ηλικίας που πληρούν τα κριτήρια τα οποία ορίζονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) και, κατά περίπτωση, στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) έχουν παύσει να ασκούν τον έλεγχο επί του νομικού προσώπου.
3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:
α)
κάθε αναφορά στο άρθρο 50 παράγραφοι 4 έως 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 στον όρο «γεωργός» νοείται ως αναφορά στο νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στο παρόν άρθρο·
β)
η αναφορά στην πρώτη υποβολή αίτησης για το καθεστώς βασικής ενίσχυσης ή το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης, που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, νοείται ως αναφορά στην πρώτη αίτηση ενίσχυσης του νομικού προσώπου στο πλαίσιο του καθεστώτος γεωργών νεαρής ηλικίας·
γ)
με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, η αναφορά στο άρθρο 50 παράγραφος 5 δεύτερη περίοδος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 στον όρο «δημιουργία» νοείται ως αναφορά στην εγκατάσταση των γεωργών νεαρής ηλικίας που ασκούν έλεγχο επί του νομικού προσώπου σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του παρόντος άρθρου.
4. Σε περίπτωση που περισσότεροι νέοι γεωργοί, όπως αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), έχουν αποκτήσει έλεγχο επί του νομικού προσώπου σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, ως χρόνος της «δημιουργίας» που αναφέρεται στο άρθρο 50 παράγραφος 5 δεύτερη περίοδος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 θεωρείται η απόκτηση του ελέγχου που προηγείται χρονικά.
Άρθρο 50
Πρόσβαση ομάδας φυσικών προσώπων στην ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας
Το άρθρο 49 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στην ομάδα φυσικών προσώπων που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, για την οποία οι απαιτήσεις του άρθρου 49 παράγραφος 1 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού πληρούνται στο επίπεδο της ομάδας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΣΤΗΡΙΞΗ
ΤΜΗΜΑ 1
Προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη
Άρθρο 51
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, ως «μέτρα συνδεδεμένης στήριξης» νοούνται τα μέτρα για την εφαρμογή της προαιρετικής συνδεδεμένης στήριξης που αναφέρεται στο άρθρο 52 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 52
Γενικές αρχές
1. Οι περιφέρειες που αναφέρονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 καθορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως τα γεωπονικά και κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά τους και το περιφερειακό γεωργικό δυναμικό ή η θεσμική ή διοικητική δομή τους. Οι περιφέρειες αυτές μπορεί να διαφέρουν από τις περιφέρειες που καθορίζονται στο πλαίσιο άλλων καθεστώτων στήριξης που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Κατά τον καθορισμό των συγκεκριμένων τύπων γεωργικής δραστηριότητας ή των συγκεκριμένων γεωργικών τομέων που αναφέρονται στο άρθρο 52 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη ιδίως τις σχετικές διαρθρώσεις και συνθήκες παραγωγής της εν λόγω περιφέρειας ή του εν λόγω τομέα.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, ορισμένοι τύποι γεωργικής δραστηριότητας ή συγκεκριμένοι γεωργικοί τομείς θεωρείται ότι υφίστανται «δυσκολίες» αν υπάρχει κίνδυνος εγκατάλειψης ή μείωσης της παραγωγής, μεταξύ άλλων, λόγω της μειωμένης κερδοφορίας της ασκούμενης δραστηριότητας, η οποία επηρεάζει αρνητικά την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ισορροπία στην εν λόγω περιφέρεια ή στον εν λόγω τομέα.
Άρθρο 53
Όροι χορήγησης της στήριξης
1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τα μέτρα συνδεδεμένης στήριξης, σύμφωνα με το πλαίσιο που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τους όρους που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.
2. Οι εκτάσεις και οι αποδόσεις, καθώς και ο αριθμός των ζώων που αναφέρονται στο άρθρο 52 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, καθορίζονται από τα κράτη μέλη σε επίπεδο περιφέρειας ή τομέα. Αντικατοπτρίζουν τη μέγιστη απόδοση, την καλλιεργούμενη έκταση ή τον αριθμό των ζώων που επιτεύχθηκε στη στοχευμένη περιφέρεια ή στον στοχευμένο τομέα τουλάχιστον για ένα έτος μέσα στο διάστημα των πέντε ετών που προηγούνται του έτους της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Η ετήσια ενίσχυση εκφράζεται ως το ανά μονάδα ποσό στήριξης. Προκύπτει από τον λόγο του ποσού που καθορίζεται για τη χρηματοδότηση του μέτρου που κοινοποιείται σύμφωνα με το παράρτημα I σημείο 3) στοιχείο θ) του παρόντος κανονισμού προς είτε την έκταση ή τον αριθμό των ζώων που είναι επιλέξιμα για στήριξη κατά το εν λόγω έτος είτε την έκτασης ή τον αριθμό των ζώων που καθορίστηκαν όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
3. Σε περίπτωση που το μέτρο συνδεδεμένης στήριξης αφορά τους ελαιούχους σπόρους που αναφέρονται στο παράρτημα της κοινής δήλωσης προθέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με τους ελαιούχους σπόρους στο πλαίσιο της GATT, το σύνολο των μέγιστων εκτάσεων που είναι επιλέξιμες για στήριξη, που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη, δεν υπερβαίνει τη μέγιστη έκταση για το σύνολο της Ένωσης, με σκοπό τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις διεθνείς δεσμεύσεις της.
Σε περίπτωση υπέρβασης της μέγιστης έκτασης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προσαρμόζουν την κοινοποιηθείσα έκταση με την εφαρμογή ενός συντελεστή μείωσης που προκύπτει από τον λόγο της μέγιστης έκτασης προς το σύνολο των εκτάσεων που κοινοποιήθηκαν για τη χορήγηση στήριξης στους εν λόγω ελαιούχους σπόρους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
Η Επιτροπή καθορίζει τον συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο, με εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται χωρίς εφαρμογή της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 71 παράγραφος 2 ή 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
4. Σε περίπτωση που το μέτρο συνδεδεμένης στήριξης αφορά βοοειδή ή/και αιγοπρόβατα, τα κράτη μέλη καθορίζουν ως προϋπόθεση επιλεξιμότητας για τη χορήγηση της στήριξης, τις απαιτήσεις για την αναγνώριση και την καταγραφή των ζώων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1760/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25) ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 21/2004 του Συμβουλίου (26), αντιστοίχως.
5. Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να χορηγούν συνδεδεμένη στρεμματική στήριξη για τις εκτάσεις που δεν είναι επιλέξιμες κατά την έννοια του άρθρου 32 παράγραφοι 2, 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη χορηγούν συνδεδεμένη στήριξη για την κάνναβη, εφαρμόζεται η προϋπόθεση που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και στο άρθρο 8 του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 54
Συνέπεια και σώρευση της στήριξης
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 52 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα μέτρα που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27) θεωρούνται «άλλα μέτρα και πολιτικές της Ένωσης».
2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη συνέπεια μεταξύ:
α)
των μέτρων συνδεδεμένης στήριξης και των μέτρων που εφαρμόζονται στο πλαίσιο άλλων μέτρων και πολιτικών της Ένωσης·
β)
των διαφόρων μέτρων συνδεδεμένης στήριξης·
γ)
των μέτρων συνδεδεμένης στήριξης και των μέτρων που χρηματοδοτούνται με κρατικές ενισχύσεις.
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα συνδεδεμένης στήριξης να μην εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία των άλλων μέτρων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.
3. Όταν η στήριξη βάσει ορισμένου μέτρου συνδεδεμένης στήριξης μπορεί επίσης να χορηγηθεί βάσει άλλου μέτρου συνδεδεμένης στήριξης ή βάσει μέτρου που εφαρμόζεται στο πλαίσιο άλλων μέτρων και πολιτικών της Ένωσης, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο ενδιαφερόμενος γεωργός να μπορεί να λάβει στήριξη που αποβλέπει στην επίτευξη του στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 52 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 στο πλαίσιο ενός μόνο από τα μέτρα αυτά.
Άρθρο 55
Κριτήρια έγκρισης από την Επιτροπή
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 55 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, υπάρχει έλλειψη εναλλακτικών λύσεων εάν:
α)
καμία άλλη παραγωγή πέραν αυτής που αποτελεί αντικείμενο μέτρου συνδεδεμένης στήριξης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στη στοχευμένη περιφέρεια ή στον στοχευμένο τομέα ή η συνέχιση της παραγωγής αυτής απαιτεί σημαντικές αλλαγές στις διαρθρώσεις παραγωγής, ή
β)
η στροφή σε άλλη παραγωγή υπόκειται σε σοβαρούς περιορισμούς λόγω της μη διαθεσιμότητας γης ή υποδομών προσαρμοσμένων στην εν λόγω παραγωγή, της επακόλουθης σημαντικής μείωσης του αριθμού των εκμεταλλεύσεων, του επιπέδου των επενδύσεων που απαιτούνται ως αποτέλεσμα της αλλαγής παραγωγής ή για παρόμοιους λόγους.
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 55 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, είναι αναγκαία η παροχή σταθερού εφοδιασμού στην τοπική μεταποιητική βιομηχανία, εφόσον η αναστολή ή η μείωση της παραγωγής στη στοχευμένη περιφέρεια ή στον στοχευμένο τομέα αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά τη δραστηριότητα και τη συναφή οικονομική βιωσιμότητα ή την απασχόληση στις κατάντη επιχειρήσεις που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την εν λόγω παραγωγή, όπως οι μεταποιητές πρώτων υλών, τα σφαγεία ή οι βιομηχανίες τροφίμων. Οι εν λόγω κατάντη επιχειρήσεις πρέπει να βρίσκονται στην αντίστοιχη περιφέρεια ή πρέπει να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον τομέα για τη συνέχιση της δραστηριότητάς τους.
3. Για τους σκοπούς του άρθρου 55 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, συνεχείς διαταραχές στη σχετική αγορά υφίστανται όταν οι γεωργοί στη στοχευμένη περιοχή ή στον στοχευμένο τομέα υφίστανται οικονομικές απώλειες που οφείλονται ιδίως σε ρύπανση, μόλυνση ή υποβάθμιση της ποιότητας του περιβάλλοντος, η οποία σχετίζεται με συγκεκριμένο γεγονός περιορισμένης γεωγραφικής εμβέλειας.
4. Κατά την εκτίμηση του επιπέδου της συνδεδεμένης στήριξης που προκύπτει από τα προς έγκριση μέτρα που κοινοποιούνται από το κράτος μέλος, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη το επίπεδο των συνδεδεμένων άμεσων ενισχύσεων που χορηγούνται στη διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους κατά την περίοδο αναφοράς 2010-2014, όπως αναφέρεται στο άρθρο 53 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
ΤΜΗΜΑ 2
Ειδική καλλιεργητική ενίσχυση για το βαμβάκι
Άρθρο 56
Έγκριση γεωργικών εκτάσεων για την παραγωγή βαμβακιού
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων εγκρίνονται οι γεωργικές εκτάσεις σύμφωνα με το άρθρο 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Τα κριτήρια αυτά βασίζονται σε ένα ή περισσότερα από τα κατωτέρω στοιχεία:
α)
στη γεωργική οικονομία των περιφερειών για τις οποίες η παραγωγή βαμβακιού είναι σημαντική·
β)
στις εδαφοκλιματικές συνθήκες που επικρατούν στις εν λόγω εκτάσεις·
γ)
στη διαχείριση των υδάτων άρδευσης·
δ)
στα συστήματα αμειψισποράς και στις τεχνικές καλλιέργειας που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος.
Άρθρο 57
Έγκριση των ποικιλιών για σπορά
Για τους σκοπούς του άρθρου 57 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη εγκρίνουν μεταξύ των ποικιλιών που είναι καταχωρισμένες στον «κοινό κατάλογο ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών» που προβλέπεται στην οδηγία 2002/53/ΕΚ εκείνες που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες της αγοράς.
Άρθρο 58
Απαιτήσεις επιλεξιμότητας
Η σπορά των εκτάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 57 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πραγματοποιείται με την επίτευξη ελάχιστης πυκνότητας των φυτεύσεων που πρέπει να καθορίσει το οικείο κράτος μέλος ανάλογα με τις εδαφοκλιματικές συνθήκες και, ενδεχομένως, τις περιφερειακές ιδιαιτερότητες.
Άρθρο 59
Γεωπονικές πρακτικές
Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες σχετικά με τις αναγκαίες γεωπονικές πρακτικές για τη διατήρηση και τη συγκομιδή των καλλιεργειών σε κανονικές συνθήκες ανάπτυξης.
Άρθρο 60
Έγκριση των διεπαγγελματικών οργανώσεων
1. Κάθε χρόνο, τα κράτη μέλη εγκρίνουν για μια περίοδο ενός έτους που αρχίζει το αργότερο την 1η Μαρτίου, οποιαδήποτε από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 59 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 η οποία υποβάλλει αίτηση για να εγκριθεί ως τέτοιου είδους οργάνωση και η οποία:
α)
συγκεντρώνει συνολική έκταση τουλάχιστον 4 000 εκταρίων που έχει καθοριστεί από το κράτος μέλος και πληροί τα κριτήρια έγκρισης που προβλέπονται στο άρθρο 56 του παρόντος κανονισμού·
β)
περιλαμβάνει μία τουλάχιστον εκκοκκιστική επιχείρηση και
γ)
έχει θεσπίσει κανόνες εσωτερικής λειτουργίας που αφορούν κυρίως τους όρους προσχώρησης και τις συνδρομές, σύμφωνα με την εθνική και ενωσιακή νομοθεσία.
2. Εφόσον διαπιστωθεί ότι μία εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση δεν πληροί τα κριτήρια έγκρισης που προβλέπονται στην παράγραφο 1, το κράτος μέλος ανακαλεί την έγκριση, εκτός εάν η μη τήρηση των σχετικών κριτηρίων αποκατασταθεί. Εάν προβλέπεται ανάκληση της έγκρισης, το κράτος μέλος γνωστοποιεί την πρόθεσή του στη διεπαγγελματική οργάνωση, αναφέροντας συγχρόνως τους λόγους ανάκλησης. Το κράτος μέλος επιτρέπει στη διεπαγγελματική οργάνωση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.
Οι γεωργοί που είναι μέλη εγκεκριμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης της οποίας η έγκριση ανακλήθηκε σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου στερούνται του δικαιώματος αύξησης της ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 60 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 61
Υποχρεώσεις των παραγωγών
1. Ένας παραγωγός μπορεί να ανήκει μόνο σε μία από τις εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 59 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
2. Ο παραγωγός που είναι μέλος εγκεκριμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης παραδίδει το βαμβάκι που παράγει μόνο σε εκκοκκιστή ο οποίος ανήκει στην ίδια οργάνωση.
3. Η συμμετοχή των παραγωγών σε εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση είναι αποτέλεσμα εκούσιας προσχώρησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Άρθρο 62
Κοινοποιήσεις σχετικά με τους ορισμούς και σχετικές διατάξεις
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 έως την 31η Ιανουαρίου 2015. Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα λεπτομερή στοιχεία των σχετικών αποφάσεων, την αιτιολόγησή τους, καθώς και τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθησαν.
Άρθρο 63
Κοινοποιήσεις σχετικά με το συντελεστή μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις τυχόν αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 8 έως την 31η Ιανουαρίου 2015. Η εν λόγω κοινοποίηση περιλαμβάνει τα λεπτομερή στοιχεία των σχετικών αποφάσεων, την αιτιολόγησή τους, καθώς και τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθησαν.
Άρθρο 64
Κοινοποιήσεις σχετικά με τη βασική ενίσχυση
1. Όταν ένα κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τις αποφάσεις που έλαβε, σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφοι 2 και 3, το άρθρο 24 παράγραφος 10, το άρθρο 29 και το άρθρο 40 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει τα λεπτομερή στοιχεία των εν λόγω αποφάσεων. Επιπλέον, για τις αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 24 παράγραφος 10, του άρθρου 29 και του άρθρου 40 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, η κοινοποίηση περιλαμβάνει αιτιολόγηση, κατά περίπτωση.
Όταν ένα κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τις αποφάσεις που έχει λάβει, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις εν λόγω αποφάσεις, την αιτιολόγησή τους και τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθησαν οι εν λόγω αποφάσεις, ιδίως τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον ορισμό των περιφερειών σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την κατανομή των εθνικών ανωτάτων ορίων μεταξύ των περιφερειών σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τις ενδεχόμενες ετήσιες σταδιακές τροποποιήσεις σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού.
2. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να κάνει χρήση των εναλλακτικών δυνατοτήτων που προβλέπονται στο άρθρο 30 παράγραφος 7, στο άρθρο 30 παράγραφος 11 στοιχείο β), στο άρθρο 32 παράγραφος 3 στοιχείο β), στο άρθρο 32 παράγραφος 5 και στο άρθρο 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή, έως την 31η Ιανουαρίου του πρώτου έτους εφαρμογής της εν λόγω απόφασης, τα λεπτομερή στοιχεία των εν λόγω αποφάσεων και, κατά περίπτωση, την αιτιολόγηση και τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθησαν οι εν λόγω αποφάσεις.
Σε περίπτωση αναθεώρησης της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου κοινοποιούνται στην Επιτροπή έως την 31η Ιανουαρίου του πρώτου έτους εφαρμογής της εν λόγω αναθεωρημένης απόφασης.
3. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να κάνει χρήση της εναλλακτικής δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή τη σχετική απόφαση έως την 31η Ιανουαρίου του πρώτου έτους εφαρμογής της απόφασης αυτής.
4. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να κάνει χρήση των εναλλακτικών δυνατοτήτων που προβλέπονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και στο άρθρο 40 παράγραφοι 2 και 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή, έως την 31η Ιουλίου του έτους που προηγείται του έτους πρώτης εφαρμογής της εν λόγω απόφασης, τα λεπτομερή στοιχεία των εν λόγω αποφάσεων, καθώς και την αιτιολόγηση και, κατά περίπτωση, τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθησαν οι εν λόγω αποφάσεις.
5. Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή πριν από την 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους, για το εν λόγω έτος υποβολής αιτήσεων, τον συνολικό αριθμό των εκταρίων που δηλώθηκαν από τους γεωργούς σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 65
Κοινοποιήσεις σχετικά με τον οικολογικό προσανατολισμό
1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
έως τις 15 Δεκεμβρίου 2014:
i)
κατά περίπτωση, την απόφασή τους για τον υπολογισμό της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της εν λόγω παραγράφου·
ii)
κατά περίπτωση, την απόφασή τους να καθορίσουν και άλλους ευαίσθητους μόνιμους βοσκοτόπους που προβλέπονται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
iii)
κατά περίπτωση, την απόφασή τους να εφαρμόσουν την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 43 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 σε περιφερειακό επίπεδο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού·
β)
έως τις 15 Δεκεμβρίου του σχετικού έτους, την απόφασή τους να καθορίσουν νέους περιβαλλοντικά ευαίσθητους μόνιμους βοσκοτόπους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 41 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού·
γ)
έως τις 15 Δεκεμβρίου κάθε έτους, για το σχετικό έτος υποβολής αιτήσεων:
i)
τον συνολικό αριθμό γεωργών που οφείλουν να εφαρμόσουν μία τουλάχιστον υποχρέωση οικολογικού προσανατολισμού από τις αναφερόμενες στο άρθρο 43 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τον συνολικό αριθμό εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς·
ii)
τον συνολικό αριθμό γεωργών που εξαιρούνται από μία ή περισσότερες πρακτικές οικολογικού προσανατολισμού και τον αριθμό των εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς, τον αριθμό των γεωργών που εξαιρούνται από όλες τις πρακτικές επειδή συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 834/2007, τον αριθμό των γεωργών που απαλλάσσονται από την υποχρέωση διαφοροποίησης καλλιεργειών, καθώς και τον αριθμό των γεωργών που απαλλάσσονται από την υποχρέωση οικολογικής εστίασης, και τον αντίστοιχο αριθμό εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς. Τα εν λόγω αριθμητικά στοιχεία δεν περιλαμβάνουν τους γεωργούς που συμμετέχουν στο καθεστώς μικροκαλλιεργητών·
iii)
τον συνολικό αριθμό των γεωργών που εφαρμόζουν ισοδύναμα μέτρα, διακρίνοντας τους γεωργούς που εφαρμόζουν την ισοδυναμία σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 στοιχείο α) ή β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και τον αντίστοιχο αριθμό των εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς·
iv)
τον συνολικό αριθμό των γεωργών που υπόκεινται σε διαφοροποίηση καλλιεργειών, αναλυόμενο ανά τον αριθμό των γεωργών που υπόκεινται σε διαφοροποίηση με δύο καλλιέργειες και τον αριθμό των γεωργών που υπόκεινται σε διαφοροποίηση με τρεις καλλιέργειες και τον αντίστοιχο αριθμό εκταρίων αρόσιμης γης που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς·
v)
τον συνολικό αριθμό γεωργών που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αναλογίας των μόνιμων βοσκοτόπων προς τις συνολικές γεωργικές εκτάσεις και τον συνολικό αριθμό εκταρίων που καλύπτονται από μόνιμους βοσκοτόπους που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς·
vi)
τον συνολικό αριθμό γεωργών που δηλώνουν περιβαλλοντικά ευαίσθητους μόνιμους βοσκοτόπους, τον συνολικό αριθμό εκταρίων που καλύπτονται από περιβαλλοντικά ευαίσθητους μόνιμους βοσκοτόπους που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς και τον συνολικό αριθμό εκταρίων των χαρακτηρισμένων ως περιβαλλοντικά ευαίσθητων μόνιμων βοσκοτόπων·
vii)
τον συνολικό αριθμό των γεωργών που υπόκεινται στην υποχρέωση περιοχής οικολογικής εστίασης, τον συνολικό αριθμό των αρόσιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς και τον συνολικό αριθμό των εκταρίων που δηλώθηκαν ως περιοχή οικολογικής εστίασης πριν από την εφαρμογή των συντελεστών στάθμισης, αναλυόμενο ανά τύπο περιοχής οικολογικής εστίασης όπως ορίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013·
viii)
τον συνολικό αριθμό γεωργών που εφαρμόζουν την υποχρέωση περιοχής οικολογικής εστίασης σε περιφερειακό ή συλλογικό επίπεδο και τον συνολικό αριθμό αρόσιμων εκταρίων που δηλώθηκαν από τους εν λόγω γεωργούς·
δ)
έως τις 15 Δεκεμβρίου κάθε έτους, την αναλογία αναφοράς και την ετήσια αναλογία μόνιμων βοσκοτόπων προς τη συνολική γεωργική έκταση καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις υποχρεώσεις που καθορίστηκαν σε επίπεδο εκμετάλλευσης, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 2 πέμπτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και το άρθρο 44 του παρόντος κανονισμού.
2. Στην κοινοποίησή τους που πρέπει να γίνει έως την 1η Αυγούστου 2014 σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ακόλουθα:
α)
την απόφασή τους σχετικά με το ποιες από τις περιοχές που απαριθμούνται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 πρέπει να θεωρούνται ως περιοχές οικολογικής εστίασης, η οποία θα πρέπει να συμπληρωθεί, έως την 1η Οκτωβρίου 2014, με λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις αποφάσεις αυτές, συμπεριλαμβανομένων των όρων που ισχύουν για τις εκτάσεις αυτές ως αποτέλεσμα των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη·
β)
λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των συντελεστών μετατροπής και στάθμισης που προβλέπονται στο άρθρο 46 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
3. Στην κοινοποίησή τους που πρέπει να γίνει έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται της πρώτης εφαρμογής της σχετικής απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα ακόλουθα:
α)
στην περίπτωση των κρατών μελών που επιλέγουν την περιφερειακή εφαρμογή που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, πληροφορίες σχετικά με τον καθορισμό των περιοχών, τον καθορισμό εκτάσεων, τις επιλεγείσες εκτάσεις για τους σκοπούς του άρθρου 46 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, καθώς και στοιχεία που να δικαιολογούν τον τρόπο με τον οποίο η εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο στηρίζει την υλοποίηση των πολιτικών της Ένωσης για το περιβάλλον, το κλίμα και τη βιοποικιλότητα·
β)
στην περίπτωση των κρατών μελών που αποφασίζουν να επιτρέψουν τη συλλογική εφαρμογή που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, πληροφορίες σχετικά με τον καθορισμό εκτάσεων και τις επιλεγείσες εκτάσεις για την εφαρμογή του άρθρου 47 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, κατά περίπτωση.
4. Στην κοινοποίησή τους που πρέπει να γίνει έως την 1η Αυγούστου του έτους που προηγείται της πρώτης εφαρμογής της σχετικής απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη που πληρούν την προϋπόθεση που αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του εν λόγω κανονισμού και αποφασίζουν να εφαρμόσουν την απαλλαγή που προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη, κοινοποιούν στην Επιτροπή τις λεπτομέρειες της εν λόγω απόφασης, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων και των υπολογισμών που αποδεικνύουν ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις απαλλαγής που προβλέπονται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στις αποφάσεις περαιτέρω εφαρμογής της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και ανανέωσης της τριετούς περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές στην εφαρμογή της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 66
Κοινοποιήσεις σχετικά με την ενίσχυση για γεωργούς νεαρής ηλικίας
1. Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει το άρθρο 50 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για τον υπολογισμό της ενίσχυσης για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας, κοινοποιεί στην Επιτροπή, έως την 31η Ιανουαρίου 2015, τη μέθοδο για τον υπολογισμό της επιλεγείσας ενίσχυσης και το ανώτατο όριο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 9 του εν λόγω κανονισμού.
2. Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να ορίσει κριτήρια επιλεξιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή να εφαρμόσει τη μέθοδο υπολογισμού που προβλέπεται στο άρθρο 50 παράγραφος 10 του εν λόγω κανονισμού, κοινοποιεί στην Επιτροπή τη σχετική απόφαση έως την 31η Ιανουαρίου 2015.
3. Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να κάνει χρήση της δυνατότητας εκ νέου υπολογισμού του καθορισμένου αριθμού εκταρίων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 παράγραφος 10 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή τη σχετική απόφαση έως την 1η Αυγούστου του έτους για το οποίο θα εφαρμοστεί ο σχετικός εκ νέου υπολογισμός και δηλώνει τους λόγους, καθώς και τα αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων ελήφθη η απόφαση.
Άρθρο 67
Κοινοποιήσεις σχετικά με την προαιρετική συνδεδεμένη στήριξη
1. Οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 54 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 περιλαμβάνουν τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
2. Για κάθε μέτρο συνδεδεμένης στήριξης και καθέναν από τους συγκεκριμένους τύπους γεωργικής δραστηριότητας ή συγκεκριμένους γεωργικούς τομείς, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον συνολικό αριθμό των δικαιούχων, το ύψος των ενισχύσεων που έχουν χορηγηθεί, καθώς και τη συνολική έκταση και τον συνολικό αριθμό των ζώων για τα οποία έχει όντως καταβληθεί η ενίσχυση. Οι εν λόγω κοινοποιήσεις υποβάλλονται έως τις 15 Σεπτεμβρίου του έτους που έπεται του έτους για το οποίο χορηγήθηκαν οι ενισχύσεις.
Άρθρο 68
Κοινοποιήσεις σχετικά με τις ελάχιστες προϋποθέσεις για τη χορήγηση άμεσων ενισχύσεων
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή μέχρι την 1η Αυγούστου 2014 κάθε απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Άρθρο 69
Κοινοποιήσεις σχετικά με την αναδιανεμητική ενίσχυση
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να χορηγήσει την αναδιανεμητική ενίσχυση σύμφωνα με τον τίτλο III κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, η κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 41 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες της σχετικής απόφασης, συμπεριλαμβανομένων των λεπτομερειών και αιτιολόγησης του υπολογισμού της αναδιανεμητικής ενίσχυσης και, κατά περίπτωση, πληροφοριών σχετικά με τυχόν περιφερειακή εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού και σχετικά με τυχόν διαβάθμιση εντός του αριθμού των εκταρίων σύμφωνα με το άρθρο 41 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 70
Κοινοποιήσεις σχετικά με την ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να χορηγήσει ενίσχυση για περιοχές με φυσικούς περιορισμούς σύμφωνα με τον τίτλο III κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή μέχρι την 1η Αυγούστου 2014 κάθε απόφαση που λαμβάνει σύμφωνα με το άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013. Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες της εν λόγω απόφασης, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, πληροφοριών σχετικά με τυχόν περιορισμό των ενισχύσεων σε ορισμένες περιοχές σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, σχετικά με τυχόν εφαρμογή των μέγιστων ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 48 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού και σχετικά με τυχόν περιφερειακή εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 71
Κοινοποιήσεις σχετικά με το καθεστώς μικροκαλλιεργητών
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει το καθεστώς μικροκαλλιεργητών σύμφωνα με τον τίτλο V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή μέχρι την 1η Αυγούστου 2014 κάθε απόφαση που λαμβάνει σύμφωνα με τον εν λόγω τίτλο.
Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει, αφενός, τις λεπτομέρειες αυτής της απόφασης, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης αυτόματης υπαγωγής των γεωργών σύμφωνα με το άρθρο 62 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 και, αφετέρου, τον υπολογισμό της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 63 του εν λόγω κανονισμού.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την απόφαση για τη χρηματοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο την 1η Δεκεμβρίου του ημερολογιακού έτους που αφορά η ενίσχυση.
Άρθρο 72
Εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1, του άρθρου 41 παράγραφος 4 ή του άρθρου 52 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 στα μέλη νομικών προσώπων ή ομάδων
Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να εφαρμόσει το άρθρο 8 παράγραφος 4, το άρθρο 41 παράγραφος 8 ή το άρθρο 52 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, κοινοποιεί στην Επιτροπή μέχρι την 1η Αυγούστου 2014 τις λεπτομέρειες των σχετικών αποφάσεων.
Άρθρο 73
Γραμμική μείωση των ενισχύσεων
Κατά την εφαρμογή γραμμικής μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, στο άρθρο 51 παράγραφος 2 ή στο άρθρο 65 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με το ποσοστό μείωσης που εφαρμόζουν, χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο στις 30 Ιουνίου του έτους που ακολουθεί το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για τις άμεσες ενισχύσεις που μειώθηκαν γραμμικά.
Άρθρο 74
Αίτηση πληροφοριών για μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη
Όταν χρειάζεται, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των κανόνων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή μπορεί να ζητεί από τα κράτη μέλη να παράσχουν λεπτομερή στοιχεία σχετικά με μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή τυχόν κανόνες που θεσπίζονται από την Επιτροπή βάσει του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 75
Εκθέσεις
1. Σε περίπτωση που η Βουλγαρία και η Ρουμανία αποφασίσουν να χορηγήσουν συμπληρωματικές εθνικές άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή πριν από τις 30 Ιουνίου 2016. Για κάθε συμπληρωματική εθνική άμεση ενίσχυση, η έκθεση περιλαμβάνει τον αριθμό των δικαιούχων, το συνολικό ποσό της συμπληρωματικής εθνικής άμεσης ενίσχυσης, τα εκτάρια για τα οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση και το ποσοστό της ενίσχυσης, κατά περίπτωση.
2. Σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να χορηγήσει μεταβατική εθνική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013, υποβάλλει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση ως τις 15 Σεπτεμβρίου του έτους που ακολουθεί την εφαρμογή της εν λόγω μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης. Η έκθεση περιλαμβάνει για κάθε τομέα τον αριθμό των δικαιούχων, το ποσό της μεταβατικής εθνικής ενίσχυσης, τα εκτάρια, τον αριθμό των ζώων ή άλλων μονάδων για τις οποίες χορηγήθηκε η εν λόγω ενίσχυση, καθώς και το ποσοστό της, κατά περίπτωση.
Άρθρο 76
Κοινοποίηση απόφασης που απορρέει από αναθεώρηση
Σε περίπτωση που δύναται να αναθεωρηθεί απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 ή τον παρόντα κανονισμό, η απόφαση που προκύπτει από την αναθεώρηση κοινοποιείται στην Επιτροπή εντός προθεσμίας τεσσάρων εβδομάδων μετά τη λήψη της εν λόγω απόφασης, εκτός εάν ορίζεται διαφορετική προθεσμία κοινοποίησής της στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1307/2013.
Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες της απόφασης και, κατά περίπτωση, αιτιολόγηση, καθώς και τα αντικειμενικά κριτήρια με βάση τα οποία ελήφθη η απόφαση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ
Άρθρο 77
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013
Το παράρτημα X του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος II του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 78
Κατάργηση
Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1120/2009 και (ΕΚ) αριθ. 1121/2009 καταργούνται.
Ωστόσο, εξακολουθούν να εφαρμόζονται σε αιτήσεις ενίσχυσης οι οποίες αφορούν τα ημερολογιακά έτη που προηγούνται του ημερολογιακού έτους 2015.
Άρθρο 79
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται σε αιτήσεις ενίσχυσης οι οποίες αφορούν τα ημερολογιακά έτη που έπονται του ημερολογιακού έτους 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.