NAŘÍZENÍ RADY (EURATOM) č. 237/2014
ze dne 13. prosince 2013,
kterým se zřizuje nástroj pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství pro atomovou energii, a zejména na článek 203 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nástroj pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti, zřízený nařízením Rady (Euratom) č. 300/2007 (2), je jedním z nástrojů poskytujících přímou podporu vnějším politikám Evropské unie a Evropského společenství pro atomovou energii.
(2)
Unie je významným poskytovatelem hospodářské, finanční, technické, humanitární a makroekonomické pomoci třetím zemím. Toto nařízení tvoří součást rámce navrženého pro plánování spolupráce a poskytování pomoci s cílem podpořit prosazování vysoké úrovně jaderné bezpečnosti, radiační ochrany a uplatňování účinného a efektivního dozoru nad jadernými materiály ve třetích zemích.
(3)
Havárie v Černobylu v roce 1986 upozornila na celosvětový význam jaderné bezpečnosti. Havárie ve Fukušimě Dai-iči v roce 2011 jen potvrdila, že je nutné i nadále pokračovat v úsilí o zlepšení jaderné bezpečnosti a splnění nejpřísnějších norem. V zájmu vytvoření bezpečnostních podmínek nezbytných k odstranění rizik pro život a zdraví obyvatelstva by Společenství mělo mít možnost podporovat jadernou bezpečnost ve třetích zemích.
(4)
Součinností v rámci společných politik a strategií se svými členskými státy má jen sama Unie schopnost jednat v takovém měřítku, aby reagovala na globální výzvy, a má také nejlepší předpoklady ke koordinaci spolupráce se třetími zeměmi.
(5)
Rozhodnutím Komise 1999/819/Euratom (3) přistoupilo Společenství k Úmluvě o jaderné bezpečnosti z roku 1994. Rozhodnutím Komise 2005/510/Euratom (4) přistoupilo Společenství rovněž ke Společné úmluvě o bezpečnosti při nakládání s vyhořelým palivem a o bezpečnosti při nakládání s radioaktivními odpady.
(6)
Pro udržování a podporu trvalého zdokonalování jaderné bezpečnosti a dozoru nad ní přijala Rada směrnici 2009/71/Euratom (5). Rada rovněž přijala směrnici 2011/70/Euratom (6). Tyto směrnice a přísné normy v oblasti jaderné bezpečnosti a nakládání s radioaktivními odpady a vyhořelým palivem zavedené ve Společenství představují názorné příklady, které lze využít k motivaci třetích zemí k tomu, aby přijaly podobně přísné normy.
(7)
Podpora spolupráce s rozvíjejícími se ekonomikami v oblasti regulačních opatření a dalších oblastech a prosazování přístupů, pravidel, norem a postupů uplatňovaných v Unii představují cíle vnější politiky v rámci strategie Evropa 2020.
(8)
Členské státy Společenství jsou smluvními stranami Smlouvy o nešíření jaderných zbraní a dodatkového protokolu k ní.
(9)
V souladu s kapitolou 10 Smlouvy o založení Evropského společenství pro atomovou energii (dále jen „Smlouva o Euratomu“) Společenství v souvislosti s jadernou bezpečností již dlouhodobě usiluje o úzkou spolupráci s Mezinárodní agenturou pro atomovou energii (MAAE), jak v souvislosti s jadernými zárukami (podpora cílů kapitoly 7 hlavy II Smlouvy o Euratomu), tak v souvislosti s jadernou bezpečností.
(10)
O cíle podobné cílům tohoto nařízení usiluje celá řada mezinárodních organizací a programů, jako například MAAE, Agentura pro jadernou energii při Organizaci pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD/NEA), Evropská banka pro obnovu a rozvoj (EBRD) a Ekologické partnerství pro Severní dimenzi (NDEP).
(11)
Je zvláště zapotřebí, aby Společenství nadále vyvíjelo úsilí na podporu uplatňování účinného dozoru nad jadernými materiály ve třetích zemích, a to na základě svých vlastních činností v oblasti dozoru v rámci Unie.
(12)
Při uplatňování tohoto nařízení by Komise před vypracováním a přijetím strategického dokumentu a víceletých orientačních programů měla konzultovat Skupinu evropských dozorných orgánů pro jadernou bezpečnost (ENSREG). Akční programy by měly v příslušných případech vycházet z konzultací s vnitrostátními dozornými orgány členských států a z dialogu s partnerskými zeměmi.
(13)
Opatření podporující cíle tohoto nařízení by měla rovněž být podpořena využíváním další součinnosti s přímými i nepřímými činnostmi rámcových programů Euratomu v jaderném výzkumu a odborné přípravě.
(14)
Rozumí se, že odpovědnost za bezpečnost zařízení nese provozovatel a stát, do jehož působnosti zařízení spadá.
(15)
Zatímco finanční potřeby související s vnější pomocí Unie stále rostou, hospodářská a rozpočtová situace Unie dostupné zdroje pro tuto pomoc omezuje. Komise by proto měla usilovat o co nejefektivnější využívání dostupných zdrojů, zejména prostřednictvím používání finančních nástrojů s pákovým efektem. Tento pákový efekt se zvyšuje s možností jednorázově a opakovaně využívat finanční prostředky investované a vytvořené těmito finančními nástroji.
(16)
K zajištění jednotných podmínek pro provádění tohoto nařízení by měly být prováděcí pravomoci svěřeny Komisi.
(17)
Prováděcí pravomoci, které se vztahují k programování a financování činností podporovaných podle tohoto nařízení, by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (7), které se má použít pro účely tohoto nařízení, ačkoli se v něm neodkazuje na článek 106a Smlouvy o Euratomu. Vzhledem k povaze těchto prováděcích aktů, zejména k jejich povaze politické orientace či finančním dopadům, se pro jejich přijímání má v zásadě použít přezkumný postup uvedený ve zmíněném nařízení, s výjimkou technických prováděcích opatření malého finančního rozsahu. V řádně odůvodněných případech souvisejících s jadernou nebo radiologickou havárií, včetně havarijního ozáření, by Komise tam, kde je to z mimořádně naléhavých důvodů nebo vzhledem k nezbytnosti rychlé reakce Společenství v zájmu zmírnění následků nutné, měla přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty.
(18)
Na provádění tohoto nařízení by se měly v příslušných případech vztahovat pravidla a postupy stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2014 (8).
(19)
Unie a Společenství mají i nadále jeden institucionální rámec. Je proto nezbytně nutné zajistit soudržnost v oblasti jejich vnějších vztahů. V souladu s rozhodnutím Rady 2010/427/EU (9) se ve vhodných případech má na programování tohoto nástroje podílet Evropská služba pro vnější činnost.
(20)
Unie by měla v zájmu optimalizace dopadu své vnější činnosti usilovat o co nejúčinnější využití dostupných zdrojů. Tohoto cíle by mělo být dosaženo zajištěním soudržnosti a doplňkovosti nástrojů Unie pro vnější činnost, jakož i vytvářením součinnosti mezi tímto nástrojem, dalšími nástroji vnější činnosti a dalšími politikami Unie. To by mělo dále vést k vzájemnému posílení programů navržených podle těchto nástrojů.
(21)
Toto nařízení nahrazuje nařízení (Euratom) č. 300/2007, které pozbývá platnosti dnem 31. prosince 2013,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Obecný cíl
Unie financuje opatření podporující prosazování vysoké úrovně jaderné bezpečnosti, radiační ochrany a provádění účinného a efektivního dozoru nad jadernými materiály ve třetích zemích v souladu s ustanoveními tohoto nařízení a přílohy k němu.
Článek 2
Specifické cíle
Spolupráce podle tohoto nařízení sleduje tyto specifické cíle:
1)
podporu účinné kultury jaderné bezpečnosti a uplatňování nejpřísnějších norem jaderné bezpečnosti a radiační ochrany a trvalé zdokonalování jaderné bezpečnosti;
2)
odpovědné a bezpečné nakládání s vyhořelým palivem a radioaktivním odpadem, totiž přepravu, třídění, úpravu, zpracování, skladování a ukládání, vyřazování jaderných zařízení z provozu a sanaci bývalých jaderných areálů a jaderných zařízení;
3)
zavedení rámců a metod pro provádění účinného a efektivního dozoru nad jadernými materiály ve třetích zemích.
Článek 3
Specifická opatření
1. Cílů uvedených v čl. 2 bodě 1 je dosahováno zejména těmito opatřeními:
a)
podporou dozorných orgánů a organizací technické podpory;
b)
posílením dozorného rámce, zejména pokud jde o prověrky a posuzování, udělování povolení a dozor týkající se jaderných elektráren a jiných jaderných zařízení;
c)
prosazováním účinných dozorných rámců, postupů a systémů s cílem zajistit odpovídající ochranu před ionizujícím zářením z radioaktivních materiálů, zvláště z vysoce aktivních radioaktivních zdrojů, a jejich bezpečné ukládání;
d)
zavedením účinných mechanismů pro předcházení haváriím s radiologickými následky, včetně havarijního ozáření. a zmírňování jejich následků například monitorování životního prostředí v případě úniků radioaktivity, plánování a provádění zmírňovacích a sanačních opatření a spolupráce s vnitrostátními a mezinárodními organizacemi v případě havarijního ozáření, a pro přípravu nouzových plánů, připravenost a reakci na mimořádné události, opatření v oblasti civilní ochrany a obnovy;
e)
podporou zaměřenou na zajištění bezpečnosti jaderných zařízení a areálů, pokud jde o praktická ochranná opatření ke snížení stávajících radiačních rizik ohrožujících zdraví pracovníků i obyvatelstva.
2. Cílů uvedených v čl. 2 bodě 2 je dosahováno zejména těmito opatřeními:
a)
podporou dozorných orgánů a organizací technické podpory a posílením dozorného rámce, zejména v souvislosti s odpovědným a bezpečným nakládáním s vyhořelým palivem a radioaktivním odpadem;
b)
vypracováváním a prováděním zvláštních strategií a rámců pro odpovědné a bezpečné nakládání s vyhořelým palivem a radioaktivním odpadem;
c)
vypracováváním a prováděním strategií a rámců pro vyřazování stávajících zařízení z provozu, pro sanaci bývalých jaderných areálů a bývalých oblastí těžby uranu a vyzdvižení potopených radioaktivních objektů a materiálů z moře a nakládání s nimi.
3. Cíl stanovený v čl. 2 bodě 3 je omezen na technické aspekty zajišťující, aby rudy, výchozí materiály a zvláštní štěpné materiály nebyly využívány k jiným účelům, než které uživatelé uvedli. Je ho dosahováno zejména těmito opatřeními:
a)
vytvořením potřebného dozorného rámce, metod, technologií a přístupů pro provádění jaderných záruk, včetně řádné evidence a kontroly štěpných materiálů na úrovni státu a provozovatelů;
b)
podporou infrastruktury a odborné přípravy personálu.
4. Opatření uvedená v odstavcích 1 a 2 mohou zahrnovat činnosti na podporu mezinárodní spolupráce, včetně provádění a monitorování mezinárodních smluv. Podstatnou součástí těchto opatření je rovněž předávání znalostí, jako jevýměna informací, budování kapacit a odborná příprava v oblasti jaderné bezpečnosti a výzkumu, s cílem posílit udržitelnost dosažených výsledků. Tato opatření se provádějí prostřednictvím spolupráce s příslušnými orgány členských států Unie nebo s orgány třetích zemí, orgány jaderného dozoru a jejich organizacemi technické podpory nebo s příslušnými mezinárodními organizacemi, zejména MAAE. Ve zvláštních a řádně odůvodněných případech se opatření týkající se odst. 1 písm. b) a c) provádějí prostřednictvím spolupráce s provozovateli nebo příslušnými organizacemi z členských států a s provozovateli jaderných zařízení ze třetích zemí ve smyslu čl. 3 bodu 1 směrnice 2009/71/Euratom a jaderných areálů.
Článek 4
Soulad, soudržnost a doplňkovost
1. Pokrok při dosahování specifických cílů stanovených v článku 2 se posuzuje na základě těchto výkonnostních ukazatelů:
a)
počet a důležitost otázek identifikovaných během uskutečňované spolupráce;
b)
stav rozvoje strategií pro nakládání s vyhořelým palivem a radioaktivním odpadem a vyřazování zařízení z provozu, příslušného právního a dozorného rámce a provádění projektů;
c)
počet a závažnost otázek identifikovaných v příslušných zprávách o jaderných zárukách.
Před prováděním projektů a s přihlédnutím ke specifickým rysům každé činnosti jsou stanoveny konkrétní ukazatele pro sledování, hodnocení a přezkum výkonnosti podle čl. 7 odst. 2.
2. Komise zajistí, aby přijatá opatření byla v souladu s celkovým strategickým politickým rámcem Unie pro dotčenou partnerskou zemi, a zejména s cíli jejích politik a programů v oblasti rozvoje a hospodářské spolupráce.
3. Finanční, hospodářská a technická spolupráce poskytovaná podle tohoto nařízení doplňuje spolupráci, kterou Unie poskytuje podle jiných nástrojů.
HLAVA II
PROGRAMOVÁNÍ A ORIENTAČNÍ PŘÍDĚLY FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ
Článek 5
Strategický dokument
1. Spolupráce Společenství podle tohoto nařízení se provádí na základě obecného víceletého strategického dokumentu pro nástroj pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti.
2. Strategický dokument tvoří obecný základ pro spolupráci a vypracovává se na období až sedmi let. Vymezuje strategii Společenství pro spolupráci podle tohoto nařízení s ohledem na potřeby dotčených zemí, priority Společenství, mezinárodní situaci a činnosti příslušných třetích zemí. Ve strategickém dokumentu je rovněž popsána přidaná hodnota spolupráce a způsob, jak zabránit zdvojování činností s jinými programy a iniciativami, zejména s těmi, které uskutečňují mezinárodní organizace sledující stejné cíle a významní dárci.
3. Cílem strategického dokumentu je poskytnout soudržný rámec pro spolupráci mezi Společenstvím a dotyčnými třetími zeměmi či regiony, který je v souladu s celkovým účelem a oblastí působnosti, cíli, zásadami a politikou Společenství.
4. Při přípravě strategického dokumentu se uplatňují zásady účinnosti pomoci: odpovědnost jednotlivých států, partnerství, koordinace, harmonizace, přizpůsobení systémům přijímající země nebo regionu, vzájemná odpovědnost a zaměření na výsledky.
5. Strategický dokument schvaluje Komise přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2. Stejným postupem Komise v polovině období, a kdykoli je to nezbytné, strategický dokument přezkoumá a v případě potřeby aktualizuje.
Článek 6
Víceleté orientační programy
1. Víceleté orientační programy se vypracovávají na základě strategického dokumentu uvedeného v článku 5. Víceleté orientační programy pokrývají období dvou až čtyř let.
2. Víceleté orientační programy stanoví zvolené prioritní oblasti pro financování, specifické cíle, očekávané výsledky, výkonnostní ukazatele a orientační finanční příděly, a to jak celkové, tak i pro jednotlivé prioritní oblasti, a včetně přiměřené rezervy nepřidělených prostředků. Ta může být stanovena formou rozpětí nebo případně minimální výše. Víceleté orientační programy stanoví pokyny pro zabránění zdvojování činností.
3. Víceleté orientační programy jsou založeny na žádosti partnerských zemí či regionů a na dialogu s těmito zeměmi či regiony, do něhož jsou zapojeny zúčastněné strany, aby bylo zajištěno, že dotyčná země či region převezmou za proces dostatečnou vlastní odpovědnost, a aby se podnítila podpora vnitrostátních rozvojových strategií. V zájmu dosažení doplňkovosti a zamezení zdvojování činností zohledňují víceleté orientační programy stávající a plánovanou mezinárodní spolupráci v oblastech uvedených v článku 2, zejména s mezinárodními organizacemi sledujícími podobné cíle a s významnými dárci. Ve víceletých orientačních programech je rovněž popsána přidaná hodnota spolupráce.
4. Víceleté orientační programy přijímá Komise přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2. Stejným postupem Komise orientační programy přezkoumá a v případě potřeby aktualizuje s přihlédnutím k případnému přezkumu strategického dokumentu podle článku 5.
HLAVA III
PROVÁDĚNÍ
Článek 7
Roční akční programy
1. Roční akční programy (dále jen „akční programy“) se vypracovávají na základě strategického dokumentu podle článku 5 a víceletých orientačních programů podle článku 6. Akční programy se stanoví pro každou třetí zemi nebo region a určí podrobnosti týkající se provádění spolupráce poskytované podle tohoto nařízení.
Výjimečně, zejména pokud akční program nebyl dosud přijat, může Komise na základě orientačních programových dokumentů přijmout individuální opatření za stejných pravidel a stejnými postupy, které se používají v případě akčních programů.
V případě neočekávaných a řádně odůvodněných potřeb, okolností nebo závazků může Komise přijmout zvláštní opatření, která nejsou stanovena v orientačních programových dokumentech.
2. Akční programy blíže určují sledované cíle, oblasti zásahu, předpokládaná opatření a projekty, očekávané výsledky, řídicí postupy a celkovou plánovanou částku financování. Obsahují souhrnný popis operací, které mají být financovány, údaje o finančních částkách přidělených pro jednotlivé operace a orientační harmonogram provádění a konkrétní ukazatele pro sledování, hodnocení a případně přezkum výkonnosti. Případně obsahují také výsledky plynoucí ze zkušeností získaných během předchozí spolupráce.
3. Akční programy, individuální opatření a zvláštní opatření přijímá Komise přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2. Stejným postupem může Komise tyto akční programy a opatření přezkoumat a prodloužit jejich platnost.
4. Odchylně od odstavce 3 se přezkumný postup podle čl. 11 odst. 2 nevyžaduje:
i)
u individuálních opatření, u nichž finanční pomoc Unie nepřesahuje částku 5 milionů EUR,
ii)
u zvláštních opatření, u nichž finanční pomoc Unie nepřesahuje částku 5 milionů EUR,
iii)
u technických změn akčních programů, individuálních opatření a zvláštních opatření.
Pro účely tohoto odstavce se technickými změnami rozumějí takové úpravy, jako jsou:
-
prodloužení prováděcího období,
-
přerozdělení prostředků mezi činnostmi v rámci ročních akčních programů, individuálních a zvláštních opatření a projektů v objemu nejvýše 20 % původního rozpočtu, přičemž částka nesmí přesáhnout 5 milionů EUR, nebo
-
zvýšení nebo snížení rozpočtu ročních akčních programů, individuálních nebo zvláštních opatření nejvýše o 20 % původního rozpočtu, přičemž částka nesmí přesáhnout 5 milionů EUR,
za předpokladu, že tyto změny nemají podstatný vliv na cíle původních opatření a akčních programů.
Opatření přijatá podle tohoto odstavce se do jednoho měsíce od přijetí oznámí Evropskému parlamentu, Radě a výboru uvedenému v čl. 11 odst. 1.
5. V řádně odůvodněných případech, kdy je to nutné z mimořádně naléhavých důvodů vzhledem k nezbytnosti rychlé reakce Společenství v zájmu zmírnění následků jaderné nebo radiologické havárie, Komise postupem podle čl. 11 odst. 3 přijme nebo pozmění akční programy nebo opatření prostřednictvím okamžitě použitelných prováděcích aktů.
6. Komise může rozhodnout o přistoupení k jakékoli iniciativě, kterou zahájí mezinárodní organizace a významní dárci sledující podobné cíle, pokud je tato iniciativa v souladu s obecným cílem stanoveným v článku 1. Odpovídající rozhodnutí o financování se přijme postupem podle odstavců 2 a 3 tohoto článku.
Článek 8
Soudržnost a doplňkovost
Při veškerém plánování nebo přezkumech programů probíhajících po zveřejnění zprávy v polovině období podle článku 17 nařízení (EU) č. 236/2014 se zohlední její výsledky, zjištění a závěry.
Článek 9
Provádění
Není-li v tomto nařízení stanoveno jinak, provádí se toto nařízení v souladu s čl. 1 odst. 3 a 4 a články 3, 4, 5, 7, 8, 9, 12 a 17 nařízení (EU) č. 236/2014.
Článek 10
Zpráva
Komise posuzuje pokrok dosažený při provádění opatření přijatých podle tohoto nařízení a předkládá Evropskému parlamentu a Radě výroční zprávu o provádění spolupráce podle tohoto nařízení. Tato zpráva obsahuje informace o financovaných opatřeních týkající se předcházejícího roku a dále informace o výsledcích monitorování a hodnocení a o plnění rozpočtových závazků a plateb, rozčleněné podle zemí, regionů a druhů spolupráce.
HLAVA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 11
Výbor
1. Komisi je nápomocen Výbor pro spolupráci v oblasti jaderné bezpečnosti. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
Článek 12
Evropská služba pro vnější činnost
Toto nařízení se uplatňuje v souladu s článkem 9 rozhodnutí 2010/427/EU.
Článek 13
Finanční referenční částka
1. Finanční referenční částka pro provádění tohoto nařízení v letech 2014 až 2020 se stanoví na 225 321 000 EUR.
2. Roční rozpočtové prostředky schvaluje Evropský parlament a Rada v mezích víceletého finančního rámce.
Článek 14
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014 do dne 31. prosince 2020.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 13. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΥΡΑΤΌΜ) αριθ. 237/2014 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 13ης Δεκεμβρίου 2013
για τη θέσπιση μηχανισμού συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 203,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο Mηχανισμός συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας που συνεστήθη με τον Κανονισμό (Ευρατόμ) αριθ. 300/2007 του Συμβουλίου (2) αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς για την άμεση στήριξη των εξωτερικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.
(2)
Η Ένωση αποτελεί σημαντικό φορέα παροχής οικονομικής, χρηματοδοτικής, τεχνικής, ανθρωπιστικής και μακροοικονομικής βοήθειας σε τρίτες χώρες. Ο παρών κανονισμός αποτελεί τμήμα του πλαισίου που καταρτίστηκε για τον σχεδιασμό της συνεργασίας και την παροχή βοήθειας με σκοπό να στηριχθούν η προώθηση υψηλού επιπέδου πυρηνικής ασφάλειας και προστασίας από τις ακτινοβολίες και η εφαρμογή αποτελεσματικών και αποδοτικών διασφαλίσεων για το πυρηνικό υλικό σε τρίτες χώρες.
(3)
Το ατύχημα του Τσερνομπίλ το 1986 υπογράμμισε την παγκόσμια σημασία της πυρηνικής ασφάλειας. Το ατύχημα του Φουκουσίμα Νταϊιτσί το 2011 επιβεβαίωσε την ανάγκη να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τη βελτίωση της πυρηνικής ασφάλειας ώστε να φτάσει τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα. Προκειμένου να δημιουργήσει τους όρους ασφάλειας που είναι αναγκαίοι ώστε να εξαλειφθούν οι κίνδυνοι για τη ζωή και την υγεία των λαών, η Κοινότητα θα πρέπει να είναι ικανή να υποστηρίξει την πυρηνική ασφάλεια σε τρίτες χώρες.
(4)
Ενεργώντας στο πλαίσιο κοινών πολιτικών και στρατηγικών με τα κράτη μέλη της, η Ένωση είναι η μόνη που διαθέτει την «κρίσιμη μάζα» ώστε να ανταποκριθεί στις παγκόσμιες προκλήσεις και επίσης είναι η πλέον κατάλληλη για να συντονίσει τη συνεργασία με τρίτες χώρες.
(5)
Με την απόφαση 1999/819/Ευρατόμ (3) της Επιτροπής, η Κοινότητα προσχώρησε στη σύμβαση του 1994 για την πυρηνική ασφάλεια. Με την απόφαση 2005/510/Ευρατόμ (4) της Επιτροπής, η Κοινότητα προσχώρησε επίσης στη Διεθνή κοινή σύμβαση για την ασφάλεια διαχείρισης αναλωμένων καυσίμων και την ασφάλεια διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων.
(6)
Με σκοπό τη διατήρηση και προώθηση της διαρκούς βελτίωσης της πυρηνικής ασφάλειας και του κανονισμού που την διέπει, το Συμβούλιο εξέδωσε την οδηγία 2009/71/Ευρατόμ (5), και την οδηγία 2011/70/Ευρατόμ (6). Οι οδηγίες αυτές και τα υψηλά πρότυπα πυρηνικής ασφάλειας και διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων και αναλωμένων καυσίμων που εφαρμόζονται στην Κοινότητα αποτελούν παραδείγματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ενθαρρύνουν τρίτες χώρες να υιοθετήσουν εξίσου υψηλά πρότυπα.
(7)
Η προώθηση ρυθμιστικών και άλλων μορφών συνεργασίας με αναδυόμενες οικονομίες, καθώς και η προώθηση των προσεγγίσεων, κανόνων, προτύπων και πρακτικών της Ένωσης είναι στόχοι εξωτερικής πολιτικής της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».
(8)
Τα κράτη μέλη της Κοινότητας έχουν υπογράψει τη Συνθήκη περί μη διαδόσεως των πυρηνικών όπλων και το σχετικό πρόσθετο πρωτόκολλο.
(9)
Η Κοινότητα επιδιώκει ήδη στενή συνεργασία, σύμφωνα με το κεφάλαιο 10 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητος ατομικής ενεργείας (συνθήκη Ευρατόμ), με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), όσον αφορά τις διασφαλίσεις για το πυρηνικό υλικό,στο πλαίσιο της προώθησης των στόχων του Κεφαλαίου 7 του Τίτλου 2 της Συνθήκης Ευρατόμ) και όσον αφορά την πυρηνική ασφάλεια.
(10)
Υπάρχουν ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί και προγράμματα που επιδιώκουν στόχους παρόμοιους με τους στόχους του παρόντος κανονισμού, όπως ο ΔΟΑΕ, ο Οργανισμός για τη διεθνή συνεργασία και ανάπτυξη/Οργανισμός πυρηνικής ενεργείας( ΟΟΣΑ/ΟΠΕ), η Ευρωπαϊκή τράπεζα ανοικοδόμησης και ανάπτυξης (ΕΤΑΑ) και η Northern Dimension Environmental Partnership (NDEP).
(11)
Υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη η Κοινότητα να εξακολουθήσει τις προσπάθειές της για την εφαρμογή αποτελεσματικών διασφαλίσεων για το πυρηνικό υλικό σε τρίτες χώρες, αξιοποιώντας τις δικές της δράσεις διασφάλισης εντός της Ένωσης.
(12)
Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να συμβουλευθεί την Ομάδα Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών σε θέματα πυρηνικής ασφάλειας (ENSREG) πριν από την διαμόρφωση και υιοθέτηση του εγγράφου στρατηγικής και πολυετών ενδεικτικών προγραμμάτων. Τα προγράμματα δράσης πρέπει να βασίζονται σε διαβουλεύσεις, εφόσον απαιτούνται, με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές των κρατών μελών, καθώς και διάλογο με τις χώρες εταίρους.
(13)
Τα μέτρα στήριξης των στόχων του παρόντος κανονισμού θα πρέπει επίσης να στηριχθούν με την αξιοποίηση περαιτέρω συνεργιών με τις άμεσες και έμμεσες δράσεις των προγραμμάτων-πλαισίων της Ευρατόμ στον τομέα της πυρηνικής έρευνας και κατάρτισης.
(14)
Εξυπακούεται ότι η ευθύνη για την ασφάλεια της εγκατάστασης εναπόκειται στον φορέα εκμετάλλευσης και στο κράτος που έχει τη δικαιοδοσία επί της εγκατάστασης.
(15)
Ενώ οι ανάγκες χρηματοδότησης της εξωτερικής βοήθειας της Ένωσης αυξάνονται συνεχώς, οι διαθέσιμοι προς τον σκοπό αυτό πόροι περιορίζονται λόγω της οικονομικής και δημοσιονομικής κατάστασης της Ένωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει, συνεπώς, να επιδιώξει την αποδοτικότερη δυνατή χρήση των διαθέσιμων πόρων, προσφεύγοντας ιδίως σε χρηματοδοτικά μέσα που έχουν αποτέλεσμα μόχλευσης. Αυτό το αποτέλεσμα μόχλευσης αυξάνεται, όταν παρέχεται η δυνατότητα χρησιμοποίησης και επαναχρησιμοποίησης των κεφαλαίων που επενδύονται και κινητοποιούνται από τα χρηματοδοτικά μέσα.
(16)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή.
(17)
Οι εκτελεστικές αρμοδιότητες που αφορούν τον προγραμματισμό και τη χρηματοδότηση δράσεων που υποστηρίζονται βάσει του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 (7) που θα πρέπει να ισχύει για το σκοπό του παρόντος κανονισμού, αν και δεν αναφέρει το άρθρο 106α της Συνθήκης Ευρατόμ. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση αυτών των εκτελεστικών πράξεων, και ιδίως τον πολιτικό προσανατολισμό τους ή τις δημοσιονομικές επιπτώσεις τους, πρέπει για την έκδοσή τους να εφαρμόζεται κατ' αρχήν η διαδικασία εξέτασης του ανωτέρω κανονισμού, με εξαίρεση τα τεχνικά μέτρα εφαρμογής μικρότερης δημοσιονομικής κλίμακας. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει αμέσως εφαρμοστέες εκτελεστικές πράξεις όταν επιβάλλεται για λόγους επείγοντος, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως πυρηνικό ατύχημα ή ατύχημα με διαρροή ραδιενέργειας (συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης λόγω ατυχήματος), η ανάγκη έγκαιρης αντίδρασης της Κοινότητας για τον μετριασμό των συνεπειών.
(18)
Οι κανόνες και οι διαδικασίες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) θα πρέπει να ισχύουν για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, όπου αρμόζει.
(19)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας, εξακολουθούν να εξυπηρετούνται από ενιαίο θεσμικό πλαίσιο. Είναι, ως εκ τούτου, άκρως απαραίτητο να εξασφαλισθεί συνοχή μεταξύ της εξωτερικής δράσεως αμφοτέρων. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης πρέπει να συμμετέχει, όπου αρμόζει, στον προγραμματισμό του μηχανισμού αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου (9).
(20)
Η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκει την αποτελεσματικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων προκειμένου να βελτιστοποιήσει τα αποτελέσματα της εξωτερικής δράσης της. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των μηχανισμών εξωτερικής δράσης, καθώς και με τη δημιουργία συνεργιών μεταξύ του παρόντος μηχανισμού, άλλων μηχανισμών εξωτερικής δράσης και άλλων πολιτικών της Ένωσης. Θα πρέπει δε περαιτέρω να συνεπάγεται αμοιβαία ενίσχυση των προγραμμάτων που καταρτίζονται στο πλαίσιο αυτών των μηχανισμών.
(21)
Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τον κανονισμό (Ευρατόμ) αριθ. 300/2007, που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2013,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ Ι
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 1
Γενικός στόχος
Η Ένωση χρηματοδοτεί μέτρα για τη στήριξη της προώθησης υψηλού επιπέδου πυρηνικής ασφάλειας και προστασίας από τις ακτινοβολίες και της εφαρμογής αποτελεσματικών και αποδοτικών διασφαλίσεων για το πυρηνικό υλικό σε τρίτες χώρες, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και το παράρτημα.
Άρθρο 2
Ειδικοί στόχοι
Η συνεργασία στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επιδιώκει τους ακόλουθους ειδικούς στόχους:
1)
Προώθηση αποτελεσματικής νοοτροπίας πυρηνικής ασφάλειας και εφαρμογή των υψηλότερων προτύπων πυρηνικής ασφάλειας και προστασίας από τις ακτινοβολίες, και διαρκής βελτίωση της πυρηνικής ασφάλειας.
2)
Υπεύθυνη και ασφαλής διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, ήτοι μεταφορά, προκαταρκτική κατεργασία, κατεργασία, επεξεργασία, αποθήκευση και διάθεση, παροπλισμός και αποκατάσταση πρώην πυρηνικών εγκαταστάσεων.
3)
Δημιουργία πλαισίων και μεθόδων για την η εφαρμογή αποτελεσματικών και αποδοτικών διασφαλίσεων για το πυρηνικό υλικό σε τρίτες χώρες.
Άρθρο 3
Ειδικά μέτρα
1. Ο στόχος που αναφέρεται στο σημείο 1 του άρθρου 2 πρέπει να επιδιωχθεί, ιδίως, μέσω των ακόλουθων μέτρων:
α)
στήριξη των ρυθμιστικών αρχών, των οργανισμών τεχνικής υποστήριξης, και
β)
ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου, ιδίως όσον αφορά τους δραστηριότητες επανεξέτασης και αξιολόγησης, αδειοδότησης και εποπτείας των πυρηνικών σταθμών και άλλων πυρηνικών εγκαταστάσεων,
γ)
προώθηση αποτελεσματικών ρυθμιστικών πλαισίων, διαδικασιών και συστημάτων για την εξασφάλιση κατάλληλης προστασίας από τους ιοντίζουσες ακτινοβολίες που οφείλονται σε ραδιενεργά υλικά, ιδίως από πηγές υψηλής ραδιενέργειας, και την ασφαλή διάθεσή τους,
δ)
θέσπιση αποτελεσματικών ρυθμίσεων για την πρόληψη ατυχημάτων με ραδιολογικές συνέπειες,συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης λόγω ατυχήματος, καθώς και τον μετριασμό των συνεπειών σε περίπτωση ατυχημάτων (π.χ. παρακολούθηση του περιβάλλοντος σε περίπτωση ραδιενεργού έκλυσης, σχεδιασμός και υλοποίηση δραστηριοτήτων μετριασμού και αποκατάστασης και συνεργασία με εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς σε περίπτωση έκθεσης λόγω ατυχήματος), και για σχεδιασμό σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, ετοιμότητα και αντίδραση, πολιτική προστασία και μέτρα αποκατάστασης,
ε)
στήριξη με στόχο την εγγύηση της ασφάλειας των πυρηνικών εγκαταστάσεων και χώρων με πρακτικά μέτρα προστασίας σχεδιασμένα κατά τρόπον ώστε να μειώνουν τους υφιστάμενους κινδύνους από ακτινοβολία για την υγεία των εργαζομένων και του ευρέος κοινού.
2. Ο στόχος που αναφέρεται στο σημείο 2 του άρθρου 2 πρέπει να επιδιωχθεί, ιδίως, μέσω των ακόλουθων μέτρων:
α)
στήριξη των ρυθμιστικών αρχών, των οργανισμών τεχνικής υποστήριξης, και ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου, κυρίως όσον αφορά την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση των αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων,
β)
ανάπτυξη και υλοποίηση ειδικών στρατηγικών και πλαισίων για την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση των αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων,
δ)
ανάπτυξη και εφαρμογή στρατηγικών και πλαισίων για τον παροπλισμό υφιστάμενων εγκαταστάσεων, για την αποκατάσταση πρώην πυρηνικών σταθμών και παλαιών εγκαταστάσεων που συνδέονται με την εξόρυξη ουρανίου, καθώς και για την ανάκτηση και διαχείριση βυθισμένων στη θάλασσα ραδιενεργών αντικειμένων και υλικών.
3. Ο στόχος της παραγράφου 3 του άρθρου 2 θα περιορισθεί στις τεχνικές πτυχές ώστε να διασφαλισθεί ότι η χρήση μεταλλευμάτων, πρώτων υλών και ειδικών σχάσιμων υλικών δεν παρεκκλίνει από την σκοπούμενη χρήση που δηλώνουν οι χρήστες και θα επιδιωχθεί, ιδίως, με τα ακόλουθα μέτρα:
α)
δημιουργία του ρυθμιστικού πλαισίου, των μεθόδων, της τεχνολογίας και των προσεγγίσεων που απαιτούνται για την εφαρμογή διασφαλίσεων για το πυρηνικό υλικό, μεταξύ άλλων, για τη λογιστική καταγραφή και τον έλεγχο σχάσιμων υλικών σε επίπεδο κράτους και φορέα εκμετάλλευσης,
β)
υποστήριξη για την υποδομή και την εκπαίδευση του προσωπικού.
4. Τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 μπορούν να περιλαμβάνουν δράσεις για την προώθηση της διεθνούς συνεργασίας, μεταξύ άλλων την εφαρμογή και την παρακολούθηση των διεθνών συμβάσεων και συνθηκών. Περιλαμβάνουν επίσης ένα ουσιαστικό στοιχείο μεταφοράς γνώσεων (ανταλλαγή πληροφοριών, δημιουργία ικανοτήτων και εκπαίδευση στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας και έρευνας) προκειμένου να ενισχυθεί η βιωσιμότητα των επιτυγχανόμενων αποτελεσμάτων. Θα τεθούν σε εφαρμογή μέσω συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της ΕΕ και/ή με τις αρχές των τρίτων χωρών, τις ρυθμιστικές αρχές στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας και/ή τους οικείους οργανισμούς τεχνικής υποστήριξης και τους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς, κυρίως τον ΔΟΑΕ. Σε ειδικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα μέτρα που αφορούν τα στοιχεία β) και γ) της παραγράφου 1 εφαρμόζονται μέσω συνεργασίας με τους φορείς εκμετάλλευσης και/ή τις αρμόδιες οργανώσεις των κρατών μελών της ΕΕ και τους φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εγκαταστάσεων των τρίτων χωρών, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, της οδηγίας 2009/71/Eυρατόμ του Συμβουλίου, και με πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Άρθρο 4
Συμμόρφωση, συνέπεια και συμπληρωματικότητα
1. Η πρόοδος προς την επίτευξη των ειδικών στόχων που ορίζονται στο άρθρο 2 αξιολογείται, αντίστοιχα, μέσω των ακόλουθων δεικτών επιδόσεων:
α)
αριθμός και σημασία των προβλημάτων που επισημάνθηκαν στη διάρκεια της εφαρμογής της συνεργασίας,
β)
πορεία της ανάπτυξης στρατηγικών στον τομέα των αναλωμένων καυσίμων, των πυρηνικών αποβλήτων και του παροπλισμού, του αντίστοιχου νομοθετικού και ρυθμιστικού πλαισίου και της υλοποίησης των σχεδίων,
γ)
αριθμός και σημασία των θεμάτων που περιγράφονται στις σχετικές εκθέσεις σχετικά με τις διασφαλίσεις για το πυρηνικό υλικό.
Πριν από την εφαρμογή των σχεδίων και, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε δράσεως, οι ειδικοί δείκτες για την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και την επανεξέταση των επιδόσεων θα καθορισθούν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2.
2. Η Επιτροπή διασφαλίζει ότι τα θεσπιζόμενα μέτρα είναι σύμφωνα με το συνολικό στρατηγικό πλαίσιο πολιτικής της Ένωσης για τη χώρα εταίρο, και ιδίως με τους στόχους των πολιτικών και των προγραμμάτων της χώρας αυτής στους τομείς της αναπτυξιακής και οικονομικής συνεργασίας.
3. Η χρηματοδοτική, οικονομική και τεχνική συνεργασία που παρέχεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού συμπληρώνει εκείνη που παρέχεται από την Ένωση στο πλαίσιο άλλων μηχανισμών.
ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ
Άρθρο 5
Έγγραφο στρατηγικής
1. Η κοινοτική συνεργασία δυνάμει του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται με βάση γενικό έγγραφο πολυετούς στρατηγικής για τον Mηχανισμό συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας
2. Το έγγραφο στρατηγικής πρέπει να συνιστά γενική βάση συνεργασίας και να καταρτίζεται για μέγιστο διάστημα επτά ετών. Στο έγγραφο αυτό καθορίζεται η στρατηγική της Κοινότητας όσον αφορά τη συνεργασία δυνάμει του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένων υπόψη των αναγκών των ενδιαφερομένων χωρών, των προτεραιοτήτων της Κοινότητας, της διεθνούς κατάστασης και των δραστηριοτήτων των αντίστοιχων τρίτων χωρών. Το έγγραφο στρατηγικής αναφέρει επίσης την προστιθέμενη αξία της συνεργασίας, καθώς και τον τρόπο αποφυγής των αλληλεπικαλύψεων με άλλα προγράμματα και πρωτοβουλίες, ιδίως όσα αναλαμβάνουν διεθνείς οργανισμοί που επιδιώκουν παρόμοιους στόχους και οι βασικοί χορηγοί.
3. Στόχος των εγγράφου στρατηγικής είναι να εξασφαλίσουν ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των συγκεκριμένων τρίτων χωρών ή περιφερειών, το οποίο θα είναι σύμφωνο με τον συνολικό σκοπό και το πεδίο εφαρμογής, τους στόχους, τις αρχές και τις πολιτικές της Κοινότητας.
4. Η κατάρτιση του εγγράφου στρατηγικής εξαρτάται από τις αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας: εθνική οικειοποίηση, εταιρική σχέση, συντονισμός, εναρμόνιση, ευθυγράμμιση προς τα εθνικά ή τα περιφερειακά συστήματα, αμοιβαία ευθύνη και προσανατολισμός στα αποτελέσματα.
5. Η Επιτροπή θα εγκρίνει το έγγραφο στρατηγικής σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Η Επιτροπή επανεξετάζει και, εφόσον είναι σκόπιμο, προβαίνει σε ενδιάμεση ενημέρωση του εγγράφου στρατηγικής ή όποτε είναι απαραίτητο, ακολουθώντας την ίδια διαδικασία.
Άρθρο 6
Πολυετή ενδεικτικά προγράμματα
1. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καταρτίζονται με βάση το έγγραφο στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 2. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καλύπτουν περίοδο 2 έως 4 ετών.
2. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καθορίζουν τους τομείς προτεραιότητας που επιλέγονται για χρηματοδότηση, τους ειδικούς στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τους δείκτες επίδοσης και την ενδεικτική κατανομή κεφαλαίων, τόσο συνολικά όσο και ανά τομέα προτεραιότητας, συμπεριλαμβανομένου ενός ευλόγου αποθέματος μη κατανεμημένων κεφαλαίων· η κατανομή αυτή μπορεί, κατά περίπτωση, να έχει τη μορφή ψαλίδας ή ελάχιστης χρηματοδότησης. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καθορίζουν κατευθυντήριες γραμμές για την αποφυγή των αλληλεπικαλύψεων.
3. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα βασίζονται σε αίτημα από τις χώρες εταίρους ή τις περιφέρειες εταίρους και στον διάλογο μαζί τους, με συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών, ώστε να διασφαλίζεται επαρκής οικειοποίηση της διαδικασίας από την ενδιαφερόμενη χώρα ή περιφέρεια και να ενθαρρύνεται η στήριξη των εθνικών αναπτυξιακών στρατηγικών. Για λόγους συμπληρωματικότητας και αποφυγής αλληλεπικαλύψεων, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα λαμβάνουν υπόψη την τρέχουσα και την υπό σχεδιασμό διεθνή συνεργασία, ιδίως με διεθνείς οργανισμούς που επιδιώκουν παρόμοιους στόχους και τους βασικούς χορηγούς στους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 2. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα αναφέρουν επίσης την προστιθέμενη αξία της συνεργασίας.
4. Η Επιτροπή θα εκδώσει τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Η Επιτροπή, με την ίδια διαδικασία, επανεξετάζει και, ενδεχομένως, ενημερώνει τα ενδεικτικά αυτά προγράμματα, λαμβάνοντας υπόψη τυχόν επανεξέταση του εγγράφου στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 5.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 7
Ετήσια προγράμματα δράσης
1. Τα ετήσια προγράμματα δράσης («προγράμματα δράσης») καταρτίζονται με βάση το έγγραφο στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 και 6, αντιστοίχως. Τα προγράμματα δράσης καθορίζονται για κάθε τρίτη χώρα ή περιοχή και διευκρινίζουν τις λεπτομέρειες σχετικά με την εφαρμογή της συνεργασίας κατά τα προβλεπόμενα στον παρόντα κανονισμό.
Κατ' εξαίρεση, ιδίως όταν δεν έχει εγκριθεί ακόμη πρόγραμμα δράσης, η Επιτροπή μπορεί, βάσει των εγγράφων ενδεικτικού προγραμματισμού, να εγκρίνει μεμονωμένα μέτρα βάσει των ίδιων κανόνων και διαδικασιών με τα προγράμματα δράσης.
Σε περιπτώσεις απρόβλεπτων και δεόντως αιτιολογημένων αναγκών, περιστάσεων ή δεσμεύσεων, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει ειδικά μέτρα που δεν προβλέπονται στα έγγραφα ενδεικτικού προγραμματισμού.
2. Στα προγράμματα δράσης καθορίζονται οι επιδιωκόμενοι στόχοι, οι τομείς παρέμβασης, τα μέτρα και τα έργα που προβλέπονται, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, οι διαδικασίες διαχείρισης και το συνολικό ποσό της προγραμματισμένης χρηματοδότησης. Στα προγράμματα περιλαμβάνεται συνοπτική περιγραφή των ενεργειών που χρηματοδοτούνται, ένδειξη των ποσών που παρέχονται για κάθε ενέργεια, ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και συγκεκριμένους δείκτες παρακολούθησης, αξιολόγησης και επανεξέτασης των επιδόσεων, κατά περίπτωση. Εφόσον κρίνεται απαραίτητο, περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα από διδάγματα αντληθέντα από προηγούμενη συνεργασία.
3. Η Επιτροπή εκδίδει τα προγράμματα δράσης, τα μεμονωμένα μέτρα και τα ειδικά μέτρα σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Η Επιτροπή δύναται να επανεξετάζει και να παρατείνει τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα ακολουθώντας την ίδια διαδικασία.
4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3 η διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 δεν απαιτείται στις εξής περιπτώσεις:
i)
μεμονωμένα μέτρα για τα οποία η χρηματοδοτική βοήθεια της Ένωσης δεν υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια EUR,
ii)
ειδικά μέτρα για τα οποία η χρηματοδοτική βοήθεια της Ένωσης δεν υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια EUR,
iii)
τεχνικές τροποποιήσεις προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων μέτρων και ειδικών μέτρων.
Για τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου, ως τεχνικές τροποποιήσεις νοούνται προσαρμογές, όπως
-
παράταση της προθεσμίας εφαρμογής,
-
ανακατανομή κεφαλαίων μεταξύ δράσεων που περιέχονται στα ετήσια προγράμματα δράσης, μεμονωμένων ή ειδικών μέτρων και έργων κατά ποσοστό όχι μεγαλύτερο από 20 % του αρχικού προϋπολογισμού και ποσό που δεν υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια EUR, ή
-
αύξηση ή μείωση του στόχου των ετήσιων προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων ή ειδικών μέτρων κατά ποσοστό όχι μεγαλύτερο από 20 % του αρχικού προϋπολογισμού και ποσό που δεν υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια EUR,
υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι τροποποιήσεις αυτές δεν επηρεάζουν ουσιαστικά τους στόχους των αρχικών μέτρων και προγραμμάτων δράσης.
Τα μέτρα που εγκρίνονται δυνάμει της παρούσας παραγράφου κοινοποιούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και την επιτροπή του άρθρου 11 παράγραφος 1 εντός μηνός από την έγκρισή τους.
5. Για δεόντως αιτιολογημένους επιτακτικούς λόγους επείγοντος που αφορούν την ανάγκη έγκαιρης αντίδρασης της Κοινότητας με σκοπό τον μετριασμό των συνεπειών πυρηνικού ατυχήματος ή ατυχήματος με διαρροή ραδιενέργειας, η Επιτροπή εγκρίνει ή τροποποιεί τα προγράμματα δράσης ή τα μέτρα μέσω αμέσως εφαρμοστέων εκτελεστικών πράξεων, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παράγραφος 3.
6. Η Επιτροπή δύναται επίσης να αποφασίσει να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία αναλαμβάνουν διεθνείς οργανισμοί και βασικοί χορηγοί που επιδιώκουν παρόμοιους στόχους, εφόσον είναι σύμφωνη με τον γενικό στόχο που ορίζεται στο άρθρο 1. Η αντίστοιχη απόφαση χρηματοδότησης λαμβάνεται σύμφωνα με τη διαδικασία των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου.
Άρθρο 8
Συνέπεια και συμπληρωματικότητα
Τυχόν προγραμματισμός ή αναθεωρήσεις προγραμμάτων που πραγματοποιούνται μετά τη δημοσίευση της ενδιάμεσης έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα της εν λόγω έκθεσης.
Άρθρο 9
Εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφοι 3 και 4 και τα άρθρα 3, 4, 5, 7, 8, 9, 12 και 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2014 εκτός εάν ορίζεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 10
Υποβολή έκθεσης
Η Επιτροπή εξετάζει την πρόοδο που σημειώθηκε κατά την εφαρμογή των μέτρων που έχουν αναληφθεί δυνάμει του παρόντος κανονισμού και υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ετήσια έκθεση σχετικά με την υλοποίηση της κατά τον παρόντα κανονισμό συνεργασίας. Η έκθεση περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το προηγούμενο έτος για τα χρηματοδοτούμενα μέτρα, πληροφορίες για τα αποτελέσματα της παρακολούθησης και της αξιολόγησης και την εκτέλεση των δημοσιονομικών δεσμεύσεων και πληρωμών, κατανεμημένων ανά χώρα, περιφέρεια και τύπο συνεργασίας.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 11
Επιτροπή συνεργασίας
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας. Πρόκειται για επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 5.
Άρθρο 12
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου.
Άρθρο 13
Ποσό δημοσιονομικής αναφοράς
1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κατά την περίοδο 2014 έως 2020 ανέρχεται σε 225 321 EUR.
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εγκρίνουν ετήσιες πιστώσεις εντός των ορίων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
Άρθρο 14
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2013.