NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 285/2014
ze dne 13. února 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012, pokud jde o regulační technické normy týkající se smluv s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii a předcházení vyhýbání se pravidlům a povinnostem
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (1), a zejména na čl. 4 odst. 4 a čl. 11 odst. 14 písm. e) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Aby bylo možné určit, kdy lze OTC derivátovou smlouvu považovat za smlouvu s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii, jakož i stanovit případy, kdy je nutné či vhodné předcházet vyhýbání se pravidlům a povinnostem vyplývajícím z jakéhokoli ustanovení nařízení (EU) č. 648/2012, měl by být vzhledem k široké škále OTC derivátových smluv přijat přístup založený na kritériích.
(2)
Vzhledem k tomu, že podle čl. 13 odst. 3 nařízení (EU) č. 648/2012 se ustanovení uvedeného nařízení považují za splněná, pokud je alespoň jedna smluvní strana usazena v zemi, pro niž Komise přijala prováděcí akt o rovnocennosti v souladu s čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 648/2012, by se tyto regulační technické normy měly vztahovat na smlouvy, jejichž obě smluvní strany jsou usazeny ve třetí zemi, jejíž právní, dohledové a vynucovací předpisy dosud nebyly prohlášeny za rovnocenné požadavkům stanoveným v uvedeném nařízení.
(3)
Určité informace o smlouvách uzavřených subjekty ze třetích zemí by byly nadále přístupné pouze příslušným orgánům třetí země. Proto by příslušné orgány Unie měly s těmito orgány úzce spolupracovat, aby bylo zajištěno, že příslušná ustanovení jsou uplatňována a vymáhána.
(4)
Protože pro úplné pochopení příslušných technických norem je zapotřebí technický pojem, měl by být tento pojem definován.
(5)
OTC derivátové smlouvy uzavřené subjekty usazenými ve třetích zemích kryté zárukou poskytnutou subjekty usazenými v Unii vytvářejí pro ručitele usazeného v Unii finanční riziko. Vzhledem k tomu, že toto riziko závisí na velikosti záruky poskytnuté finančními smluvními stranami na krytí OTC derivátových smluv, a vzhledem k propojením mezi finančními smluvními stranami ve srovnání s nefinančními smluvními stranami by se za smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii měly považovat pouze OTC derivátové smlouvy uzavřené subjekty usazenými ve třetích zemích, které jsou kryté zárukou, jež přesahuje určité kvantitativní limity a je poskytnuta finanční smluvní stranou usazenou v Unii.
(6)
Finanční smluvní strany usazené ve třetích zemích mohou uzavírat OTC derivátové smlouvy prostřednictvím svých poboček v Unii. Vzhledem k dopadu, jaký má činnost těchto poboček na trhu Unie, by se OTC derivátové smlouvy uzavřené mezi těmito pobočkami v Unii měly považovat za smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii.
(7)
OTC derivátové smlouvy uzavřené určitými smluvními stranami s hlavním cílem vyhnout se povinnosti clearingu nebo použití technik zmírňování rizika, která by se vztahovala na subjekty, jež by byly přirozenými smluvními stranami smlouvy, by se měly považovat za vyhýbání se pravidlům a povinnostem stanoveným v nařízení (EU) č. 648/2012, neboť brání dosažení záměru uvedeného nařízení, konkrétně zmírnění úvěrového rizika protistrany.
(8)
OTC derivátové smlouvy, které jsou součástí ujednání, jehož povaha nemá podnikatelské odůvodnění nebo obchodní podstatu a jehož hlavním účelem je obejít použití nařízení (EU) č. 648/2012, včetně pravidel pro podmínky osvobození, by se měly považovat za vyhýbání se pravidlům a povinnostem stanoveným v uvedeném nařízení.
(9)
Situace, kdy jednotlivé složky ujednání neodpovídají právní podstatě ujednání jako celku, kdy je ujednání realizováno způsobem, který by obvykle nebyl použit při postupu, jenž se obecně považuje za rozumné obchodní chování, kdy ujednání nebo řada ujednání obsahují prvky, jejichž důsledkem je neutralizace nebo anulace jejich vzájemné ekonomické podstaty, nebo kdy jednotlivé transakce mají cyklickou povahu, by se měly považovat za signály fingovaného ujednání nebo řady ujednání.
(10)
Technické normy týkající se smluv s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii i technické normy týkající se předcházení vyhýbání se pravidlům a povinnostem stanoveným v nařízení (EU) č. 648/2012 je vhodné stanovit v jediném nástroji, protože oba soubory technických norem se týkají povinnosti clearingu a použití technik zmírňování rizika. Kromě toho mají společné znaky, jako je jejich použití na smlouvy, jejichž smluvní strany by nepodléhaly povinnosti clearingu nebo použití technik zmírňování rizika, jestliže by nebyly splněny podmínky čl. 4 odst. 1 písm. a) bodu v) a čl. 11 odst. 14 písm. e) nařízení (EU) č. 648/2012 upřesněné dále v tomto nařízení.
(11)
Jelikož subjekty třetích zemí, jichž se tyto regulační technické normy dotýkají, potřebují čas k zajištění splnění požadavků nařízení (EU) č. 648/2012, pokud jejich OTC derivátové smlouvy splňují podmínky stanovené v těchto regulačních technických normách a jsou považovány za smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii, je vhodné odložit použití ustanovení obsahujících dané podmínky o šest měsíců.
(12)
Toto nařízení vychází z návrhu regulačních technických norem předložených Komisi Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy.
(13)
Evropský orgán pro cenné papíry a trhy v souladu s článkem 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (2) uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, analyzoval možné související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v oblasti cenných papírů a trhů zřízenou podle článku 37 uvedeného nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použije tato definice:
„zárukou“ se rozumí výslovně zdokumentovaný právní závazek ručitele pokrýt platby částek, které jsou nebo by mohly být splatné na základě OTC derivátových smluv krytých danou zárukou a uzavřených subjektem, v jehož prospěch byla záruka poskytnuta, oprávněnému subjektu, dojde-li k selhání definovanému v záruce nebo neprovede-li subjekt, v jehož prospěch byla záruka poskytnuta, příslušné platby.
Článek 2
Smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii
1. OTC derivátová smlouva se považuje za smlouvu s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii, pokud alespoň jednomu subjektu ze třetí země byla finanční smluvní stranou usazenou v Unii poskytnuta záruka, která kryje celý jeho závazek plynoucí z dané OTC derivátové smlouvy nebo jeho část a splňuje obě tyto podmínky:
a)
kryje celý závazek subjektu ze třetí země vyplývající z jedné nebo více OTC derivátových smluv v souhrnné pomyslné výši nejméně 8 miliard EUR nebo ekvivalentu v příslušné cizí měně nebo kryje pouze část závazku subjektu ze třetí země vyplývajícího z jedné nebo více OTC derivátových smluv v souhrnné pomyslné výši nejméně 8 miliard EUR nebo ekvivalentu v příslušné cizí měně vydělené procentním podílem závazku krytým zárukou;
b)
je rovna nejméně 5 % součtu stávajících expozic, jak je definuje čl. 272 bod 17 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (3), v OTC derivátových smlouvách finanční smluvní strany usazené v Unii, která záruku poskytla.
Pokud je maximální výše záruky nižší než limit stanovený v písmenu a) prvního pododstavce, nemají smlouvy kryté touto zárukou přímý, podstatný a předvídatelný vliv v Unii, ledaže by částka záruky byla zvýšena, přičemž v takovém případě ručitel v den zvýšení záruky znovu posoudí přímý, podstatný a předvídatelný vliv smluv v Unii podle podmínek stanovených v písmenech a) a b) prvního pododstavce.
Pokud závazek vyplývající z jedné nebo více OTC derivátových smluv nedosahuje limitu stanoveného v písmenu a) prvního pododstavce, nepovažují se tyto smlouvy za smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii, a to ani tehdy, jestliže se maximální výše záruky kryjící tento závazek rovná limitu stanovenému v písmenu a) prvního pododstavce nebo je vyšší, ani je-li splněna podmínka stanovená v písmenu b) prvního pododstavce.
V případě zvýšení závazku vyplývajícího z OTC derivátových smluv nebo snížení stávající expozice ručitel znovu posoudí, zda jsou podmínky stanovené v písmenech a) a b) prvního pododstavce splněny. Posouzení se provádí v den zvýšení závazku pro podmínku stanovenou v písmenu a) prvního pododstavce a měsíčně pro podmínku stanovenou v písmenu b) prvního pododstavce.
OTC derivátové smlouvy v souhrnné pomyslné výši nejméně 8 miliard EUR nebo ekvivalentu v příslušné cizí měně uzavřené před poskytnutím nebo zvýšením záruky a následně kryté zárukou, jež splňuje podmínky stanovené v písmenech a) a b) prvního pododstavce, se považují za smlouvy s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii.
2. OTC derivátová smlouva se považuje za smlouvu s přímým, podstatným a předvídatelným vlivem v Unii, pokud oba subjekty usazené ve třetí zemi uzavřou tuto smlouvu prostřednictvím svých poboček v Unii a byly by považovány za finanční smluvní strany, pokud by byly usazeny v Unii.
Článek 3
Případy, kdy je nutné či vhodné předcházet vyhýbání se pravidlům nebo povinnostem stanoveným v nařízení (EU) č. 648/2012
1. OTC derivátová smlouva se považuje za smlouvu, jejímž účelem je obejít provádění určitých ustanovení nařízení (EU) č. 648/2012, pokud při posouzení smlouvy jako celku a zohlednění všech okolností lze ze způsobu, jakým byla uzavřena, usuzovat, že jejím hlavním účelem je vyhnout se provádění určitých ustanovení uvedeného nařízení.
2. Pro účely odstavce 1 se smlouva považuje za smlouvu, jejímž hlavním účelem je vyhnout se provádění určitých ustanovení nařízení (EU) č. 648/2012, pokud hlavním účelem ujednání nebo řady ujednání souvisejících s touto OTC derivátovou smlouvou je zmařit záměr, smysl a účel kteréhokoli ustanovení nařízení (EU) č. 648/2012, jež by se jinak použilo, včetně případů, kdy je smlouva součástí fingovaného ujednání nebo řady ujednání.
Ujednání, které ve svém základu nemá podnikatelské odůvodnění, obchodní podstatu nebo relevantní ekonomické důvody a jehož součástí je jakákoli smlouva, transakce, plán, opatření, operace, dohoda, podpora, srozumění, příslib, závazek nebo událost, se považuje za fingované ujednání. Ujednání se může skládat z více než jednoho kroku nebo části.
Článek 4
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 2 se použije ode dne 10. října 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. února 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 285/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 13ης Φεβρουαρίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα όσον αφορά τον άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο των συμβάσεων εντός της Ένωσης και την αποφυγή της παράκαμψης κανόνων και υποχρεώσεων
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012, για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 4 και το άρθρο 11 παράγραφος 14 στοιχείο ε),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας των συμβάσεων εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, προκειμένου να προσδιοριστεί πότε μια σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, καθώς και να προσδιοριστούν οι περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητο ή ενδείκνυται να αποφευχθεί η παράκαμψη κανόνων ή υποχρεώσεων που απορρέουν από οποιαδήποτε από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, θα πρέπει να υιοθετηθεί προσέγγιση βάσει κριτηρίων.
(2)
Δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού θα θεωρείται ότι πληρούνται όταν ένας τουλάχιστον από τους αντισυμβαλλομένους είναι εγκατεστημένος σε χώρα για την οποία η Επιτροπή έχει εκδώσει εκτελεστική πράξη με την οποία δηλώνεται ισοδυναμία, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, τα παρόντα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα θα πρέπει να εφαρμόζονται σε συμβάσεις όπου και οι δύο αντισυμβαλλόμενοι είναι εγκατεστημένοι σε τρίτη χώρα της οποίας οι νομοθετικές και εποπτικές ρυθμίσεις, καθώς και οι ρυθμίσεις επιβολής της νομοθεσίας, δεν έχουν ακόμη κηρυχθεί ισοδύναμες με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
(3)
Παρά ταύτα, ορισμένες πληροφορίες σχετικά με συμβάσεις που έχουν συναφθεί από οντότητες τρίτων χωρών θα βρίσκονται στη διάθεση μόνον των αρμοδίων αρχών των εν λόγω τρίτων χωρών. Επομένως, οι αρμόδιες αρχές της Ένωσης θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τις εν λόγω αρχές, προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή και η τήρηση των σχετικών διατάξεων.
(4)
Δεδομένου ότι για την επακριβή κατανόηση των κατάλληλων τεχνικών προτύπων είναι αναγκαίος ένας τεχνικός όρος, θα πρέπει να δοθεί ορισμός αυτού του όρου.
(5)
Οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων οι οποίες συνάπτονται από οντότητες εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες και καλύπτονται από εγγύηση που παρέχεται από οντότητες εγκατεστημένες στην Ένωση δημιουργούν χρηματοοικονομικό κίνδυνο για τον εγγυητή που είναι εγκατεστημένος στην Ένωση. Επιπλέον, δεδομένου ότι ο κίνδυνος θα εξαρτάται από το ύψος της εγγύησης που χορηγείται από τους χρηματοοικονομικούς αντισυμβαλλομένους για την κάλυψη των συμβάσεων εξωχρηματιστηριακών παραγώγων και δεδομένων των διασυνδέσεων μεταξύ των χρηματοοικονομικών αντισυμβαλλομένων, σε σύγκριση με τους μη χρηματοοικονομικούς αντισυμβαλλομένους, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης μόνον οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που συνάπτονται από οντότητες εγκατεστημένες σε τρίτες χώρες και καλύπτονται από εγγύηση η οποία υπερβαίνει ορισμένα ποσοτικά κατώτατα όρια και παρέχεται από χρηματοοικονομικούς αντισυμβαλλομένους εγκατεστημένους στην Ένωση.
(6)
Οι χρηματοοικονομικοί αντισυμβαλλόμενοι που είναι εγκατεστημένοι σε τρίτες χώρες μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων μέσω των υποκαταστημάτων τους στην Ένωση. Δεδομένου του αντικτύπου της δραστηριότητας αυτών των υποκαταστημάτων στην αγορά της Ένωσης, οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που συνάπτονται μεταξύ των εν λόγω υποκαταστημάτων στην Ένωση θα πρέπει να θεωρείται ότι έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης.
(7)
Οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που συνάπτονται από συγκεκριμένους αντισυμβαλλομένους με πρωταρχικό σκοπό την αποφυγή εφαρμογής της υποχρέωσης εκκαθάρισης ή των τεχνικών μετριασμού του κινδύνου, που ισχύουν για τις οντότητες οι οποίες θα ήταν οι φυσικοί αντισυμβαλλόμενοι στη σύμβαση, θα πρέπει να θεωρείται ότι παρακάμπτουν τους κανόνες και τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012, καθότι εμποδίζουν την επίτευξη ενός σκοπού του κανονισμού αυτού, και συγκεκριμένα τον μετριασμό του πιστωτικού κινδύνου αντισυμβαλλομένου.
(8)
Οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που αποτελούν μέρος μιας ρύθμισης της οποίας τα χαρακτηριστικά δεν υποστηρίζονται από επιχειρηματική λογική ή εμπορική ουσία και έχουν ως πρωταρχικό σκοπό την καταστρατήγηση της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αφορούν τις προϋποθέσεις εξαίρεσης, θα πρέπει να θεωρείται ότι παρακάμπτουν τους κανόνες και τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
(9)
Οι περιπτώσεις όπου οι επιμέρους συνιστώσες της ρύθμισης είναι ασυμβίβαστες με τη νομική υπόσταση της ρύθμισης στο σύνολό της, όπου η ρύθμιση υλοποιείται κατά τρόπο που δεν θα χρησιμοποιούνταν κανονικά σε ό,τι αναμένεται να είναι εύλογη επιχειρηματική συμπεριφορά, όπου η ρύθμιση ή η σειρά ρυθμίσεων περιλαμβάνει στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση ή την ακύρωση της αμοιβαίας οικονομικής ουσίας τους, όπου οι συναλλαγές είναι κυκλικού χαρακτήρα, θα πρέπει να θεωρούνται ως δείκτες τεχνητής ρύθμισης ή τεχνητής σειράς ρυθμίσεων.
(10)
Είναι επιθυμητό να προβλεφθούν τεχνικά πρότυπα σχετικά με τις συμβάσεις οι οποίες έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, καθώς και τεχνικά πρότυπα σχετικά με την αποφυγή της παράκαμψης κανόνων ή υποχρεώσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012, σε μια ενιαία πράξη, δεδομένου ότι αμφότερες οι δέσμες τεχνικών προτύπων αφορούν την υποχρέωση εκκαθάρισης και τις τεχνικές μετριασμού του κινδύνου. Επιπλέον, έχουν κοινά χαρακτηριστικά, όπως την εφαρμογή τους σε σύμβαση στην οποία οι αντισυμβαλλόμενοι δεν θα υπόκεινται στην υποχρέωση εκκαθάρισης ή στις τεχνικές μετριασμού του κινδύνου, εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο v) και του άρθρου 11 παράγραφος 14 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, που διευκρινίζονται περαιτέρω στον παρόντα κανονισμό.
(11)
Δεδομένου ότι απαιτείται χρόνος για τις οντότητες τρίτων χωρών, τις οποίες αφορούν αυτά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα, προκειμένου να μεριμνήσουν για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, σε περίπτωση που οι συμβάσεις τους εξωχρηματιστηριακών παραγώγων πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στα εν λόγω ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα ώστε να θεωρείται ότι έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, είναι σκόπιμο να μετατεθεί η εφαρμογή της διάταξης που περιέχει τις εν λόγω προϋποθέσεις κατά έξι μήνες.
(12)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υποβλήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών στην Επιτροπή.
(13)
Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών διενήργησε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, ανέλυσε τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας συμφεροντούχων κινητών αξιών και αγορών, που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ορισμοί
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύει ο ακόλουθος ορισμός:
«εγγύηση»: η ρητή και τεκμηριωμένη νομική υποχρέωση από εγγυητή να καλύψει τις πληρωμές στον δικαιούχο των οφειλόμενων ποσών ή των ποσών που ενδέχεται να καταστούν οφειλόμενα, σύμφωνα με τις συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων που καλύπτονται από αυτή την εγγύηση και συνάπτονται από την εγγυημένη οντότητα, όταν υπάρχει αθέτηση όπως ορίζεται στην εγγύηση ή όταν δεν πραγματοποιήθηκε καμία πληρωμή από την εγγυημένη οντότητα.
Άρθρο 2
Συμβάσεις με άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης
1. Μια σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων θεωρείται ότι έχει άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, όταν τουλάχιστον μία οντότητα τρίτης χώρας επωφελείται από εγγύηση η οποία παρέχεται από χρηματοοικονομικό αντισυμβαλλόμενο εγκατεστημένο στην Ένωση και η οποία καλύπτει το σύνολο ή μέρος της υποχρέωσής της που απορρέει από την εν λόγω σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων, εφόσον η εγγύηση πληροί αμφότερες από τις κατωτέρω προϋποθέσεις:
α)
καλύπτει το σύνολο της υποχρέωσης της οντότητας τρίτης χώρας, η οποία απορρέει από μία ή περισσότερες συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων για συνολικό ονομαστικό ποσό τουλάχιστον 8 δισεκατ. ευρώ ή το αντίστοιχο ποσό στο σχετικό ξένο νόμισμα, ή καλύπτει μόνον ένα μέρος της υποχρέωσης της οντότητας τρίτης χώρας, η οποία απορρέει από μία ή περισσότερες συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων για συνολικό ονομαστικό ποσό τουλάχιστον 8 δισεκατ. ευρώ ή το αντίστοιχο ποσό στο σχετικό ξένο νόμισμα, διαιρούμενο με το ποσοστό της καλυπτόμενης υποχρέωσης·
β)
είναι τουλάχιστον ίση με το 5 % του αθροίσματος των τρεχόντων ανοιγμάτων, όπως ορίζονται στο άρθρο 272 σημείο 17) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), σε συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων του εγκατεστημένου στην Ένωση χρηματοοικονομικού αντισυμβαλλομένου που εξέδωσε την εγγύηση.
Όταν η εγγύηση εκδίδεται για μέγιστο ποσό που είναι κάτω από το κατώτατο όριο που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α), οι συμβάσεις που καλύπτονται από την εν λόγω εγγύηση δεν έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, εκτός εάν αυξηθεί το ποσό της εγγύησης, οπότε ο άμεσος, ουσιαστικός και προβλέψιμος αντίκτυπος των συμβάσεων εντός της Ένωσης επανεκτιμάται από τον εγγυητή έναντι των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) κατά την ημέρα της αύξησης.
Όταν η υποχρέωση η οποία απορρέει από μία ή περισσότερες συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων είναι κάτω από το κατώτατο όριο που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α), οι συμβάσεις αυτές δεν θεωρείται ότι έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, ακόμη και εάν το μέγιστο ποσό της εγγύησης που καλύπτει την εν λόγω υποχρέωση είναι ίσο ή ανώτερο του κατώτατου ορίου που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) και ακόμη και εάν πληρούται η προϋπόθεση που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
Σε περίπτωση αύξησης της υποχρέωσης που απορρέει από τις συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων ή μείωσης του τρέχοντος ανοίγματος, ο εγγυητής επανεκτιμά κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β). Η εκτίμηση αυτή πραγματοποιείται, αντιστοίχως, κατά την ημέρα της αύξησης της υποχρέωσης όσον αφορά την προϋπόθεση που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α), και σε μηνιαία βάση όσον αφορά την προϋπόθεση που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β).
Οι συμβάσεις εξωχρηματιστηριακών παραγώγων για συνολικό ονομαστικό ποσό τουλάχιστον 8 δισεκατ. ευρώ ή το αντίστοιχο ποσό στο σχετικό ξένο νόμισμα οι οποίες έχουν συναφθεί πριν εκδοθεί ή αυξηθεί μια εγγύηση, και στη συνέχεια καλύπτονται από εγγύηση που πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) θεωρείται ότι έχουν άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης.
2. Μια σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων θεωρείται ότι έχει άμεσο, ουσιαστικό και προβλέψιμο αντίκτυπο εντός της Ένωσης, όταν οι δύο οντότητες που είναι εγκατεστημένες σε τρίτη χώρα συνάπτουν τη σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων μέσω των υποκαταστημάτων τους στην Ένωση και, εάν ήταν εγκατεστημένες στην Ένωση, θα χαρακτηρίζονταν χρηματοοικονομικοί αντισυμβαλλόμενοι.
Άρθρο 3
Περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητο ή ενδείκνυται να αποφευχθεί η παράκαμψη κανόνων ή υποχρεώσεων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 648/2012
1. Μια σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων κρίνεται ότι έχει σχεδιαστεί για την καταστρατήγηση της εφαρμογής οποιασδήποτε από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, εάν ο τρόπος με τον οποίο έχει συναφθεί η συγκεκριμένη σύμβαση θεωρείται, όταν εξετάζεται ως σύνολο και λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, ότι έχει ως πρωταρχικό σκοπό την αποφυγή της εφαρμογής οποιασδήποτε από τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, μια σύμβαση θεωρείται ότι έχει ως πρωταρχικό σκοπό την αποφυγή της εφαρμογής οποιασδήποτε από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012, εάν ο πρωταρχικός σκοπός μιας ρύθμισης ή σειράς ρυθμίσεων σχετικά με τη σύμβαση εξωχρηματιστηριακών παραγώγων είναι να υπονομεύσει το αντικείμενο, το πνεύμα και τον σκοπό οποιασδήποτε από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 που άλλως θα ίσχυαν, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης όπου η σύμβαση αποτελεί μέρος τεχνητής ρύθμισης ή τεχνητής σειράς ρυθμίσεων.
Μια ρύθμιση η οποία εγγενώς στερείται επιχειρηματικής λογικής, εμπορικής ουσίας ή σχετικής οικονομικής αιτιολόγησης και συνίσταται από οποιαδήποτε σύμβαση, συναλλαγή, καθεστώς, δράση, πράξη, συμφωνία, χορήγηση, συνεννόηση, υπόσχεση, δέσμευση ή γεγονός θεωρείται τεχνητή ρύθμιση. Η ρύθμιση μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από ένα στάδια ή μέρη.
Άρθρο 4
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 2 εφαρμόζεται από τις 10 Οκτωβρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 13 Φεβρουαρίου 2014.