NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 45/2014
ze dne 20. ledna 2014,
kterým se mění nařízení (EU) č. 204/2011 o omezujících opatřeních s ohledem na situaci v Libyi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2011/137/SZBP ze dne 28. února 2011 o omezujících opatřeních s ohledem na situaci v Libyi (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Rady (EU) č. 204/2011 (2) se uvádí v účinnost opatření stanovená v rozhodnutí 2011/137/SZBP.
(2)
Je nezbytné změnit ustanovení o vyloučení odpovědnosti a ustanovení o vyloučení nároků obsažená v nařízení (EU) č. 204/2011 v souladu se zněním Pokynů pro zavádění a hodnocení omezujících opatření (sankcí) v rámci společné zahraniční a bezpečnostní politiky EU přijatých Radou dne 15. června 2012.
(3)
Nařízení (EU) č. 204/2011 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 204/2011 se mění takto:
1)
Článek 11 se nahrazuje tímto:
„Článek 11
1. Zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů nebo odmítnutí dát je k dispozici, učiněné v dobré víře, že takový krok je v souladu s tímto nařízením, nezakládá jakoukoli odpovědnost fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu provádějících takové kroky nebo jejich vedoucích pracovníků nebo zaměstnanců, neprokáže-li se, že finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Jednání fyzických nebo právnických osob, subjektů nebo orgánů pro ně nezakládá žádnou odpovědnost, pokud nevěděly a neměly rozumný důvod se domnívat, že svým jednáním porušují opatření stanovená v tomto nařízení.“
2)
Článek 12 se nahrazuje tímto:
„Článek 12
1. Nebude uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu škody nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li vznesen:
a)
určenými osobami, subjekty nebo orgány uvedenými v příloze II nebo III;
b)
jakýmikoli jinými libyjskými osobami, subjekty či orgány, včetně libyjské vlády;
c)
jakýmikoli osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů nebo orgánů uvedených v písmenech a) nebo b).
2. Ve všech řízeních k uspokojení nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, osoba usilující o uspokojení tohoto nároku.
3. Tímto článkem není dotčeno právo osob, subjektů a orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkum legality neplnění smluvních závazků v souladu s tímto nařízením.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. ledna 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 45/2014 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 20ής Ιανουαρίου 2014
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 204/2011 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 215,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2011/137/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη (1),
Έχοντας υπόψη την κοινή πρόταση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 204/2011 του Συμβουλίου (2) θέτει σε εφαρμογή τα μέτρα που προβλέπονται στην απόφαση 2011/137/ΚΕΠΠΑ.
(2)
Είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν η ρήτρα περί μη ευθύνης και η ρήτρα μη απαίτησης που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 204/2011, σύμφωνα με τη διατύπωση των κατευθυντήριων γραμμών για την εφαρμογή και αξιολόγηση των περιοριστικών μέτρων (κυρώσεων) στα πλαίσια της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της ΕΕ που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 15 Ιουνίου 2012.
(3)
Επομένως, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 204/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 204/2011 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 11 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 11
1. Η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων ή η άρνηση διάθεσης κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων, που πραγματοποιείται καλή την πίστει και με την πεποίθηση ότι η εν λόγω δράση συνάδει με τον παρόντα κανονισμό, δεν θεμελιώνει καμία ευθύνη του φυσικού ή νομικού προσώπου, της οντότητας ή του φορέα που προέβη σε αυτήν τη δέσμευση ή των διευθυντών ή των υπαλλήλων του, εκτός εάν αποδειχθεί ότι τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι δεσμεύθηκαν ή κρατούνται λόγω αμέλειας.
2. Οι ενέργειες φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων και φορέων δεν θεμελιώνουν κανενός είδους ευθύνη αυτών, εάν δεν γνώριζαν και δεν είχαν εύλογη αιτία να υποπτευθούν ότι με τις ενέργειές τους παραβίαζαν τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.».
2)
Το άρθρο 12 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 12
1. Δεν ικανοποιούνται απαιτήσεις σχετικά με οποιαδήποτε σύμβαση ή συναλλαγή της οποίας η εκτέλεση έχει επηρεασθεί, άμεσα ή έμμεσα, εν όλω ή εν μέρει, από τα μέτρα που επιβάλλει ο παρών κανονισμός, περιλαμβανομένων των απαιτήσεων για αποζημίωση ή άλλων παρόμοιων απαιτήσεων, όπως απαίτηση συμψηφισμού ή απαίτηση βάσει εγγυήσεως, ιδίως απαίτηση για παράταση ισχύος ή πληρωμή ομολόγου, εγγύησης ή αποζημίωσης, και ειδικότερα χρηματοπιστωτικής εγγύησης ή αποζημίωσης, υπό οποιαδήποτε μορφή, εφόσον προβάλλονται από:
α)
κατονομαζόμενα πρόσωπα, οντότητες ή φορείς που απαριθμούνται στα παραρτήματα II και ΙΙΙ·
β)
οποιοδήποτε άλλο λιβυκό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα, συμπεριλαμβανομένης της λιβυκής κυβέρνησης·
γ)
οποιοδήποτε πρόσωπο, οντότητα ή φορέα που ενεργεί μέσω ή εξ ονόματος ενός από τα πρόσωπα, τις οντότητες ή τους φορείς των στοιχείων α) ή β).
2. Σε οποιαδήποτε διαδικασία για την εκτέλεση απαίτησης, το βάρος της απόδειξης ότι η ικανοποίηση της απαίτησης δεν απαγορεύεται από την παράγραφο 1 φέρει το πρόσωπο που επιδιώκει την ικανοποίηση της εν λόγω απαίτησης.
3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των προσώπων, οντοτήτων και φορέων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για δικαστικό έλεγχο του νομίμου της αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 20 Ιανουαρίου 2014.