NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 907/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, pokud jde o platební agentury a další subjekty, finanční řízení, schválení účetní závěrky, jistoty a použití eura
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (1), a zejména na čl. 8 odst. 1, článek 40, čl. 46 odst. 1, 2, 3 a 4, čl. 53 odst. 3, čl. 57 odst. 1, čl. 66 odst. 3, čl. 79 odst. 2, čl. 106 odst. 5 a 6 a článek 120 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1306/2013 stanovuje základní ustanovení týkající se mimo jiné akreditace platebních agentur a koordinačních subjektů, povinností platebních agentur, pokud jde o veřejnou intervenci, finančního řízení a postupu schvalování, jistot a použití eura. V zájmu zajištění hladkého fungování nového právního rámce musí být přijata některá pravidla, která by doplnila ustanovení stanovená nařízením (EU) č. 1306/2013 v příslušných oblastech. Tato nová pravidla by měla nahradit stávající nařízení Komise (ES) č. 883/2006 (2), (ES) č. 884/2006 (3), (ES) č. 885/2006 (4), (ES) č. 1913/2006 (5), (EU) č. 1106/2010 (6) a prováděcí nařízení Komise (EU) č. 282/2012 (7), jež byla založena na nařízeních Rady, která již byla nahrazena nařízením (EU) č. 1306/2013. V zájmu jasnosti a právní jistoty by nařízení (ES) č. 883/2006, (ES) č. 884/2006, (ES) č. 885/2006, (ES) č. 1913/2006, (EU) č. 1106/2010 a prováděcí nařízení (EU) č. 282/2012 měla být zrušena.
(2)
V souladu s článkem 7 nařízení (EU) č. 1306/2013 by platební agentury měly být akreditovány členskými státy pouze tehdy, pokud splňují určitá minimální kritéria stanovená na úrovni Unie. Tato kritéria by se měla týkat čtyř základních oblastí: vnitřního prostředí, kontrolních činností, informací a komunikace a sledování. Členské státy by měly mít volnou ruku při stanovování dodatečných akreditačních kritérií s cílem zohlednit zvláštní vlastnosti platební agentury. Navíc by měla být stanovena prováděcí pravidla, pokud jde o kritéria pro akreditaci koordinačních subjektů uvedených v čl. 7 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013.
(3)
Opatření týkající se veřejné intervence lze financovat pouze tehdy, pokud byly dotyčné výdaje uskutečněny platebními agenturami, které členské státy určí jako odpovědné za určité povinnosti vztahující se k veřejné intervenci. Výkon úkolů týkajících se zejména řízení a kontroly intervenčních opatření s výjimkou platby podpor však může být v souladu s čl. 7 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (EU) č. 1306/2013 delegován. Mělo by také být možné, aby tyto úkoly plnilo více agentur. Je mimo jiné třeba stanovit, že řízení některých opatření veřejného skladování lze na odpovědnost platební agentury svěřit třetím veřejným nebo soukromým subjektům. V důsledku toho je vhodné upřesnit působnost platebních agentur v této oblasti, upřesnit jejich povinnosti a stanovit, za jakých podmínek a podle jakých pravidel může být veřejným subjektům nebo soukromým třetím osobám svěřeno řízení některých opatření veřejného skladování. V tomto případě je rovněž třeba stanovit, že dotyčné subjekty musí jednat v rámci smlouvy, na základě obecných povinností a obecných zásad, které by měly být stanoveny.
(4)
Právní předpisy Unie v odvětví zemědělství obsahují v případě EZZF lhůty pro platbu podpor příjemcům, které musí členské státy dodržovat. Platby provedené mimo tyto lhůty je třeba považovat za nezpůsobilé pro financování Unií, a nemohou tedy být předmětem úhrady Komise, jak je uvedeno v článku 40 nařízení (EU) č. 1306/2013. Z analýzy opožděných plateb podpory členskými státy je patrné, že celá řada z nich vzniká v důsledku doplňkových kontrol prováděných členskými státy v souvislosti se spornými žádostmi, opravnými prostředky a dalšími vnitrostátními právními spory. V souladu se zásadou proporcionality by mělo být v souvislosti s výdaji stanoveno paušální rozpětí, v rámci něhož se v těchto případech nebude provádět snížení měsíčních plateb. Aby byl finanční dopad přizpůsoben v poměru ke zpoždění, k němuž při platbě došlo, je navíc třeba při překročení tohoto paušálního rozpětí stanovit, že Komise poměrně sníží platby Unie podle velikosti zjištěného překročení lhůty pro platby. Jak je uvedeno v právních předpisech Unie v odvětví zemědělství, platba podpor před prvním možným termínem pro platby nemůže být ospravedlněna ze stejných důvodů jako platba po posledním možném termínu pro platby. Na tyto předčasné platby tedy nelze uplatnit poměrné snížení. Měla by však být stanovena výjimka pro případy, kdy právní předpisy Unie v odvětví zemědělství umožňují platbu zálohy do určité maximální výše.
(5)
Komise má zasílat platby členským státům v měsíčních nebo jiných pravidelných intervalech na základě výkazů výdajů, které jí tyto státy předají. Měla by však zohlednit příjmy získané platebními agenturami pro rozpočet Unie. Je tedy třeba stanovit podmínky, za nichž se mají provádět určitá vyrovnání mezi výdaji a příjmy uskutečněnými v rámci EZZF a EZFRV.
(6)
Není-li na začátku rozpočtového roku rozpočet Unie schválen, čl. 16 odst. 2 třetí pododstavec nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (8) stanoví, že platby lze uskutečňovat měsíčně podle kapitol až do výše jedné dvanáctiny prostředků schválených v odpovídající kapitole rozpočtu na předchozí rozpočtový rok. Aby byly dostupné prostředky mezi členské státy rozděleny spravedlivě, je třeba v tomto případě stanovit, že měsíční platby v rámci EZZF a průběžné platby v rámci EZFRV budou představovat určité procento z výkazů výdajů předaných každým členským státem a že zůstatek nevyplacený během jednoho měsíce bude opětovně přidělen v rozhodnutích Komise o dalších měsíčních nebo průběžných platbách.
(7)
Použitelné směnné kurzy by měly být stanoveny v závislosti na tom, zda v právních předpisech v různých odvětvích zemědělství je či není vymezena rozhodná skutečnost. Aby členské státy, které nepřijaly euro, nepoužívaly jiný směnný kurz při zaúčtování zinkasovaných příjmů nebo podpor vyplacených příjemcům v jiné měně než euro na straně jedné a při sestavování výkazu výdajů platební agenturou na straně druhé, je třeba stanovit, že dotčené členské státy použijí ve svých výkazech výdajů týkajících se EZZF stejný směnný kurz jako kurz použitý při obdržení příjmů nebo při platbách příjemcům. Kromě toho, aby se zjednodušily administrativní formality související se zpětnými získáními, která se týkají více operací, je třeba stanovit jednotný směnný kurz při zaúčtování těchto zpětných získání.
(8)
Aby mohla Komise ověřit, že členské státy dodržují svoji povinnost chránit finanční zájmy Unie, a zajistit účinné uplatňování postupu schvalování souladu uvedeného v článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013, měla by být stanovena ustanovení týkající se kritérií a metodiky pro provádění oprav. Měly by být definovány různé druhy oprav uvedené v článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 a měly by být stanoveny zásady týkající se toho, jak budou při určování částek oprav zohledňovány okolnosti každého případu. Kromě toho by měla být stanovena pravidla týkající se toho, jak budou částky, které členské státy získaly zpět od příjemců, připisovány ve prospěch fondů.
(9)
Nařízení (EU) č. 1306/2013 se týká prověření obchodních dokumentů subjektů, které přijímají nebo provádějí platby, jež se přímo nebo nepřímo vztahují k systému financování EZZF, s cílem zjistit, zda byly transakce tvořící součást systému financování EZZF skutečně a řádně provedeny. Z provádění uvedeného nařízení je třeba vyloučit opatření, která jsou svou povahou nevhodná k následné kontrole formou prověření obchodních dokumentů, stejně jako opatření, která se týkají plateb, jež jsou buď spjaty s plochou, nebo nejsou spjaty s obchodními dokumenty, které je možné prověřit.
(10)
Mnohá ustanovení v nařízeních Unie týkajících se zemědělství vyžadují poskytnutí jistoty, aby byla zajištěna platba splatné částky, není-li splněna daná povinnost. Zkušenosti nicméně ukázaly, že tento požadavek je v praxi vykládán velmi rozdílnými způsoby. Aby se proto zabránilo nerovným podmínkám hospodářské soutěže, měly by být stanoveny podmínky platné pro tento požadavek.
(11)
Náklady na složení jistoty, které nese jak strana poskytující jistotu, tak příslušný orgán, mohou být neúměrné k výši částky, jejíž platba je jistotou zajišťována, pokud je tato částka nižší než určitá mezní hodnota. Příslušné orgány by tedy měly mít právo nevyžadovat jistotu na platbu částky nižší, než je tato mezní hodnota. Navíc je vhodné zplnomocnit příslušný orgán, aby nevyžadoval jistotu, pokud povaha osoby, u které je vyžadováno splnění povinnosti, činí uvedený požadavek zbytečným.
(12)
Příslušný orgán by měl mít právo nabídnutou jistotu odmítnout, pokud usoudí, že není dostatečná.
(13)
Nařízení (EU) č. 1306/2013 zpřísnilo pravidla vyžadující složení jistoty, aby byla zajištěna platba splatné částky, není-li splněna daná povinnost. Uvedený jednotný horizontální právní rámec by měl být doplněn jednotnými pravidly týkajícími se vyšší moci a propadnutí nebo uvolnění jistoty. Nařízení Komise (ES) č. 376/2008 (9) a nařízení Komise (ES) č. 612/2009 (10) obsahují pravidla týkající se uvolnění a propadnutí jistot v oblasti dovozních a vývozních licencí a v systému vývozních náhrad. V uvedených odvětvích by se rovněž měla používat nová pravidla stanovená tímto nařízením. V zájmu jasnosti a právní jistoty by měla být příslušná ustanovení v nařízeních (ES) č. 376/2008 a (ES) č. 612/2009 zrušena.
(14)
V prováděcím nařízení (EU) č. 282/2012 se rozlišovalo mezi zásadními, vedlejšími a podřízenými požadavky a jen omezený počet nařízení Komise se týká pouze zásadních požadavků. Nesplnění požadavku mělo za následek plné nebo částečné propadnutí jistoty kryjící tento požadavek na základě složitých metod výpočtu, které byly příčinou zmatku. Při současném zohlednění zásady proporcionality je třeba, aby zjednodušený přístup týkající se propadnutí odpovídal praktické situaci, v níž povinnost buď nebyla splněna, nebo nebyla splněna včas, nebo důkaz o splnění povinnosti nebyl předložen ve stanoveném časovém rámci.
(15)
Mnohá ustanovení v právních předpisech Unie v odvětví zemědělství stanoví, že poskytnutá jistota propadne, pokud je zajištěná povinnost porušena, aniž nějakým způsobem rozlišuje mezi stupni závažnosti tohoto porušení. V zájmu rovného zacházení je vhodné zavést rozlišení mezi důsledky porušení jednotlivých povinností. Ve zvláštních případech by se zejména měla stanovit možnost propadnutí pouze části jistoty.
(16)
Nemělo by se rozlišovat mezi důsledky nesplnění povinností na základě toho, zda byla nebo nebyla poskytnuta záloha. V důsledku toho by se jistoty, pro které byly poskytnuty zálohy, měly řídit zvláštními pravidly.
(17)
Je nutné stanovit rozhodné skutečnosti pro směnné kurzy pro různé situace, ke kterým dochází v rámci právních předpisů v různých odvětvích zemědělství, aniž jsou dotčeny zvláštní definice nebo výjimky stanovené v předpisech pro příslušná odvětví na základě kritérií uvedených v čl. 106 odst. 5 nařízení (EU) č. 1306/2013.
(18)
Pro všechny ceny či částky, které se mají stanovit v rámci obchodu se třetími zeměmi, je pro dosažení příslušného obchodního cíle nejvhodnější rozhodnou skutečností přijetí celního prohlášení. Totéž platí o vývozních náhradách a určování ceny ovoce a zeleniny při dovozu do Unie, na jejímž základě se dovážené produkty zařazují do společného celního sazebníku. Tato rozhodná skutečnost by tedy měla být přijata.
(19)
V případě produkčních náhrad je rozhodná skutečnost pro směnný kurz zpravidla spojena s vyřízením některých zvláštních formalit. V zájmu harmonizace pravidel by mělo být stanoveno, že rozhodnou skutečností je den, kdy jsou výrobky prohlášeny za dodané na požadované místo určení, pokud se takové místo určení požaduje, a ve všech ostatních případech den přijetí žádosti o platbu náhrady platební agenturou.
(20)
V případě podpory poskytnuté na množství produktu, který se uvádí na trh nebo má být použit zvláštním způsobem, je povinností, jež musí být pro účely poskytnutí podpory splněna, skutečnost, která zaručuje vhodné použití dotyčných produktů. Převzetí produktů příslušným hospodářským subjektem je předpokladem, který umožňuje příslušným orgánům provádět požadované kontroly nebo inspekce v účetnictví hospodářského subjektu a zaručuje jednotné zpracování souborů. Rozhodná skutečnost pro směnný kurz by tedy měla být stanovena ve vztahu k převzetí produktů.
(21)
V případě ostatních podpor udělovaných v odvětví zemědělství se situace může významně lišit. Podpory se nicméně vždy udělují na základě žádosti a ve lhůtách stanovených právními předpisy. Rozhodná skutečnost pro směnný kurz by v tomto případě proto měla být stanovena jako lhůta pro podání žádostí.
(22)
Pokud jde o podpory, podpůrná opatření a prémie v rámci odvětví vína, měla by být rozhodná skutečnost pro směnný kurz vázána podle situace na počáteční den hospodářského roku, dokončení některých úkonů nebo určité datum. Rozhodnou skutečnost, kterou je třeba vzít v úvahu, je tedy třeba přesně stanovit pro každou jednotlivou situaci.
(23)
Situace, které mají být pro stanovení rozhodné skutečnosti vzaty v úvahu, se v jednotlivých odvětvích velmi liší. Rozhodná skutečnost by tedy měla být stanovena v závislosti na konkrétní povaze jednotlivé situace a opatření, jež spadají do uvedených odvětví zemědělství, zejména v případě podpory v odvětví mléka a mléčných výrobků, projektu „Ovoce do škol“, odvětví cukru, opatření v oblasti propagace a některých opatření v rámci odvětví ovoce a zeleniny.
(24)
Pokud jde o částky strukturální nebo environmentální povahy podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (11) a částky schválené v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1698/2005 (12), jejichž platby jsou zajištěny prostřednictvím programů rozvoje venkova schválených na základě nařízení (EU) č. 1305/2013, částky se stanovují pro hospodářský rok nebo kalendářní rok. Obchodního cíle je tedy dosaženo, je-li rozhodná skutečnost stanovena na příslušný rok. Z těchto důvodů by rozhodná skutečnost měla být stanovena na 1. leden roku, v němž se rozhoduje o poskytnutí podpory.
(25)
Pokud jde o zálohy a jistoty, jsou částky, jež se mají zaplatit, a zaručené částky stanoveny v eurech v souladu s právními předpisy v různých odvětvích zemědělství. Směnný kurz, který se pro tyto částky použije, tedy musí být blízko ke dni platby zálohy nebo ke dni složení jistot. Pokud se používají jistoty, musí jejich částka umožnit pokrytí všech rizik, pro něž byly složeny. Za těchto okolností by vymezení rozhodné skutečnosti pro směnný kurz mělo vycházet buď ze dne, kdy je stanovena částka zálohy nebo je složena jistota, anebo dne, kdy je záloha nebo jistota zaplacena.
(26)
V souladu s nařízením Rady (ES) č. 1290/2005 (13) Komise automaticky zruší rozpočtový závazek na program rozvoje venkova na období 2007-2013, který nebyl použit, na konci druhého roku následujícího po roce, kdy byl rozpočtový závazek učiněn. Nařízením (EU) č. 1306/2013 se toto pravidlo mění tak, že rozpočtový závazek se automaticky zruší na konci třetího roku následujícího po roce, kdy byl rozpočtový závazek učiněn. V zájmu soudržnosti by se v programech rozvoje venkova na období 2007-2013 mělo i nadále používat pravidlo N+2 a v souvislosti s tím by mělo být vytvořeno přechodné pravidlo. Stejným způsobem by v rámci programů rozvoje venkova pro období 2007-2013 měly průběžné platby i nadále podléhat zohlednění celkové částky příspěvku z EZFRV poskytnuté na jednotlivé priority v rámci celého období, na něž se program vztahuje. Pro zajištění kontinuity řízení těchto programů je navíc třeba, aby tato přechodná pravidla platila od 1. ledna 2014,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PLATEBNÍ AGENTURY A DALŠÍ SUBJEKTY
Článek 1
Podmínky akreditace platebních agentur
1. Platební agentury uvedené v čl. 7 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 provádějící řízení a kontrolu výdajů poskytují, pokud jde o platby, které provádějí, a o sdělování a uchovávání informací, dostatečné záruky, že:
a)
způsobilost žádostí a v rámci rozvoje venkova postup přidělování podpory, jakož i jejich soulad s pravidly Unie jsou před schválením platby kontrolovány;
b)
provedené platby jsou správně a plně zaúčtovány;
c)
jsou prováděny kontroly stanovené právními předpisy Unie;
d)
požadované dokumenty jsou předloženy ve lhůtách a ve formě stanovené pravidly Unie;
e)
dokumenty jsou přístupné a uchovávané tak, že je zaručena jejich úplnost, platnost a dohledatelnost v čase, a to včetně elektronických dokumentů ve smyslu pravidel Unie.
2. Členské státy akreditují jako platební agentury úřady nebo subjekty, které splňují podmínky stanovené v odstavci 1. Aby mohla být platební agentura akreditována, musí mít navíc organizační strukturu a systém vnitřní kontroly splňující kritéria stanovená v příloze I (dále jen „akreditační kritéria“) týkající se
a)
vnitřního prostředí;
b)
kontrolních činností;
c)
informace a komunikace;
d)
sledování.
Členské státy mohou stanovit další akreditační kritéria s cílem zohlednit velikost, povinnosti a jiné specifické vlastnosti platební agentury.
Článek 2
Podmínky akreditace koordinačních subjektů
1. Je-li akreditována více než jedna platební agentura, rozhodne v souladu s čl. 7 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013 dotčený členský stát prostřednictvím formálního aktu na ministerské úrovni o akreditaci koordinačního subjektu poté, co se ujistí, že organizační uspořádání uvedeného subjektu nabízí dostatečnou záruku toho, že je schopen plnit úkoly podle uvedeného článku.
2. Aby mohl být koordinační subjekt akreditován, musí mít fungující postupy zajišťující, že:
a)
výkazy pro Komisi vycházejí z informací z řádně schválených zdrojů;
b)
výkazy pro Komisi jsou před předáním náležitě schváleny;
c)
existuje náležitá auditní stopa podporující informace předávané Komisi;
d)
záznam o obdržených a předaných informacích je bezpečně uložen buď v papírové, nebo elektronické podobě.
Článek 3
Povinnosti platební agentury, pokud jde o veřejnou intervenci
1. Platební agentury uvedené v čl. 7 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 zajišťují řízení a kontrolu operací spojených s intervenčními opatřeními veřejného skladování, za které jsou odpovědné, za podmínek stanovených v příloze II tohoto nařízení a případně v právních předpisech v různých odvětvích zemědělství, zejména na základě minimálních procentních podílů kontrol, které jsou v uvedené příloze stanoveny.
Z tohoto titulu mohou platební agentury své pravomoci delegovat na intervenční agentury, které splňují podmínky stanovené v oddílu 1.C přílohy I tohoto nařízení, nebo intervenovat prostřednictvím jiných platebních agentur.
2. Aniž je dotčena jejich celková odpovědnost, pokud jde o veřejné skladování, mohou platební agentury nebo intervenční agentury:
a)
svěřit řízení některých opatření veřejného skladování fyzickým nebo právnickým osobám zajišťujícím skladování intervenčních zemědělských produktů (dále jen „skladovatelům“);
b)
pověřit prováděním některých specifických úkolů stanovených v právních předpisech v různých odvětvích zemědělství fyzické nebo právnické osoby.
Jestliže platební agentury svěří řízení skladovatelům, jak je uvedeno prvním pododstavci písm. a), mělo by toto řízení být prováděno v rámci smluv o skladování na základě závazků a obecných zásad vymezených v příloze III.
3. Povinnosti platebních agentur v oblasti veřejného skladování jsou zejména tyto:
a)
vést skladové účetnictví a finanční účty pro každý produkt, který je předmětem intervenčního opatření veřejného skladování, a to na základě operací, které realizují od 1. října jednoho roku do 30. září roku následujícího (toto období se označuje jako „účetní období“);
b)
průběžně aktualizovat seznam skladovatelů, s nimiž uzavřely smlouvu v rámci veřejného skladování. Tento seznam musí obsahovat odkazy umožňující přesnou identifikaci všech skladovacích míst, jejich kapacitu, počet skladových hal, chladíren nebo sil, jejich plány a schémata;
c)
zpřístupnit Komisi vzorové smlouvy používané pro veřejné skladování, pravidla vytvořená pro převzetí a skladování produktů a pro vyskladnění produktů ze skladišť skladovatelů, jakož i pravidla pro odpovědnost skladovatelů;
d)
vést centralizované elektronické skladové účetnictví zásob zahrnující všechna skladovacích místa, všechny produkty, všechna množství a jakosti různých produktů, kde u každého z nich je uvedena hmotnost (popřípadě hrubá a čistá hmotnost) nebo objem;
e)
uskutečňovat všechny operace týkající se skladování, uchovávání, dopravy nebo přemísťování intervenčních produktů v souladu s předpisy Unie a v souladu s vnitrostátními předpisy, aniž je dotčena odpovědnost kupujících, ostatních platebních agentur zasahujících v rámci operace nebo jakýchkoli dalších osob v tomto ohledu pověřených;
f)
v průběhu celého roku provádět kontroly na místech, kde jsou skladovány intervenční produkty, v nepravidelných intervalech a bez předchozího varování. Není-li tím ohrožen účel kontroly, je však přípustné předchozí ohlášení, jehož lhůta musí být omezena na nezbytné minimum. Toto předchozí ohlášení nelze s výjimkou řádně odůvodněných případů provést dříve než 24 hodin před zahájením kontroly;
g)
provádět každoroční inventarizaci v souladu s článkem 4.
Pokud v některém členském státě zajišťuje správu účtů veřejného skladování u jednoho nebo více produktů více platebních agentur, konsoliduje se skladové účetnictví a finanční účty podle písmen a) a d) na úrovni členského státu předtím, než dojde k předání odpovídajících informací Komisi.
4. Platební agentury činí veškerá opatření, aby zaručily:
a)
že produkty, na které se vztahují intervenční opatření Unie, jsou správně uchovávány, pomocí kontrol jakosti skladovaných produktů prováděných alespoň jednou ročně;
b)
neporušenost intervenčních zásob.
5. Platební agentury neprodleně informují Komisi:
a)
o případech, ve kterých prodloužení doby skladování některého produktu může vést k jeho znehodnocení;
b)
o množstevních ztrátách nebo znehodnocení produktu v důsledku přírodních katastrof.
Pokud dojde k situacím uvedeným v prvním pododstavci písm. a) a b), Komise přijme vhodné rozhodnutí:
a)
pokud jde o situace uvedené v prvním pododstavci písm. a), opatření v souladu s přezkumným postupem uvedeným v čl. 229 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (14);
b)
pokud jde o situace uvedené v prvním pododstavci písm. b), opatření v souladu s přezkumným postupem uvedeným v čl. 116 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013.
6. Platební agentury nesou veškeré finanční důsledky špatného uchovávání produktů, které jsou předmětem intervenčních opatření Unie, zejména vzniknou-li v souvislosti s nevhodnými metodami skladování. Aniž je dotčena možnost uplatnění nároků vůči skladovatelům, nesou platební agentury finanční odpovědnost za nedodržení svých závazků nebo povinností.
7. Platební agentura trvale zpřístupňuje zástupcům Komise a osobám pověřeným Komisí účty veřejného skladování a všechny dokumenty, smlouvy a evidence vytvořené nebo obdržené v rámci intervence, a to buď elektronicky, nebo v sídle platební agentury.
Článek 4
Inventární soupis
1. Platební agentury pořizují v průběhu každého účetního období u každého produktu, který je předmětem intervence Unie, inventární soupis.
Výsledky tohoto inventárního soupisu srovnají s účetními údaji. Zjištěné množstevní rozdíly a částky vyplývající z rozdílů v jakosti odhalených při kontrolách se zaúčtovávají podle pravidel přijatých podle čl. 46 odst. 6 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Pro účely odstavce 1 odpovídají chybějící množství vyplývající z normálních skladovacích operací rozdílu mezi teoretickými zásobami uvedenými v účetním inventárním soupisu na straně jedné a mezi fyzickými zásobami zjištěnými na základě inventárního soupisu podle odstavce 1 nebo účetními zásobami přetrvávajícími po vyčerpání fyzických zásob na skladě na straně druhé. Na tato chybějící množství se vztahují přípustné odchylky vymezené v příloze IV.
KAPITOLA II
FINANČNÍ ŘÍZENÍ
Článek 5
Nedodržení posledního možného termínu pro platby
1. Co se týče Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF), podle výjimek uvedených v čl. 40 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 a v souladu se zásadou proporcionality jsou výdaje uskutečněné po uplynutí platební lhůty způsobilé pro financování Unií za podmínek stanovených v odstavcích 2 až 6 tohoto článku.
2. Jestliže výdaje uhrazené po uplynutí lhůty představují maximálně 5 % výdajů uhrazených s dodržením splatností a lhůt, žádné snížení měsíčních plateb se neuplatňuje.
Jestliže výdaje uhrazené po uplynutí lhůty přesahují hranici 5 %, snižuje se každý další výdaj uhrazený se zpožděním podle těchto pravidel:
a)
výdaje uhrazené v prvním měsíci následujícím po měsíci, v němž uplynula platební lhůta, se snižují o 10 %;
b)
výdaje uhrazené v druhém měsíci následujícím po měsíci, v němž uplynula platební lhůta, se snižují o 25 %;
c)
výdaje uhrazené v třetím měsíci následujícím po měsíci, v němž uplynula platební lhůta, se snižují o 45 %;
d)
výdaje uhrazené ve čtvrtém měsíci následujícím po měsíci, v němž uplynula platební lhůta, se snižují o 70 %;
e)
výdaje uhrazené po čtvrtém měsíci následujícím po měsíci, v němž uplynula platební lhůta, se snižují o 100 %.
3. Odchylně od odstavce 2 se pro přímé platby, na něž se vztahují stropy uvedené v článku 7 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (15), uplatňují tyto podmínky:
a)
pokud pro platby pro kalendářní rok N provedené nejpozději dne 15. října roku N+1 nebylo zcela vyčerpáno rozpětí podle odst. 2 prvního pododstavce a zbylá část tohoto rozpětí překračuje 2 %, snižuje se tato zbylá část na 2 %;
b)
přímé platby jiné než platby podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 228/2013 (16) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (17), pro kalendářní rok N-1 a dřívější provedené během rozpočtového roku N+1 po uplynutí platební lhůty jsou způsobilé pro financování z EZZF pouze v případě, kdy celková částka přímých plateb provedených v rámci rozpočtového roku N+1, popřípadě opravená na částky před úpravou uvedenou v článku 26 nařízení (EU) č. 1306/2013, nepřesáhne strop stanovený v příloze III nařízení (EU) č. 1307/2013 pro kalendářní rok N, v souladu s článkem 7 uvedeného nařízení;
c)
výdaje překračující limity uvedené v písm. a) nebo b) se sníží o 100 %.
Částky úhrad uvedené v čl. 26 odst. 5 nařízení (EU) č. 1306/2013 se pro ověření dodržování podmínky stanovené v prvním pododstavci písm. b) tohoto odstavce nezohledňují.
4. Komise použije jiné odstupňování, než jsou odstupňování stanovená v odstavcích 2 a 3, a/nebo nižší sazby pro snížení, popřípadě nulové sazby, jestliže se u některých opatření objeví zvláštní podmínky řízení, nebo když členské státy předloží oprávněná zdůvodnění.
Ustanovení prvního pododstavce se však neuplatní na výdaje překračující limit uvedený v odst. 3 písm. b).
5. Kontrola dodržování splatnosti se v rámci měsíčních plateb provádí během rozpočtového roku dvakrát:
a)
pro výdaje uhrazené do 31. července;
b)
pro výdaje uhrazené do 15. října.
Případná překročení, ke kterým dojde v srpnu, září a říjnu, jsou zohledněna v rozhodnutí o schválení účetní závěrky uvedeném v článku 51 nařízení (EU) č. 1306/2013.
6. Snížení podle uvedeného článku se použijí, aniž je tím dotčeno přijetí dalších rozhodnutí o schválení účetní závěrky, jak je uvedeno v článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 6
Nedodržení prvního možného termínu pro platby
Pokud jde o EZZF, pokud mohou členské státy zaplatit zálohu až do určité maximální výše před prvním možným termínem pro platby zakotveným v právních předpisech z jednotlivých odvětví zemědělství, považují se jakékoliv uhrazené výdaje překračující tuto maximální výši za výdaje uskutečněné před prvním možným termínem pro platby. V souladu s výjimkami uvedenými v čl. 40 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou však tyto výdaje způsobilé pro financování Unií po snížení o 10 %.
Článek 7
Vyrovnání platebními agenturami
1. V rozhodnutí o měsíčních platbách, které má být přijato podle čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1306/2013, Komise uskuteční platbu zůstatku výdajů vykázaných každým členským státem, přičemž jsou tyto výdaje sníženy o částku účelově vázaných příjmů, které dotyčný členský stát zanesl do téhož výkazu výdajů. Toto vyrovnání odpovídá vybrání odpovídajících příjmů.
Položky závazků a položky plateb vytvořené účelově vázanými příjmy jsou uvolněny v okamžiku přidělení těchto příjmů do rozpočtových linií. Přidělení probíhá v momentě zaúčtování účelově vázaných příjmů, což je do dvou měsíců po přijetí výkazů předaných členskými státy v souladu s pravidly uvedenými v čl. 43 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Jestliže byly částky uvedené v čl. 43 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1306/2013 zadrženy před platbou podpory, které se týká nesrovnalost nebo nedbalost, jsou odečteny od odpovídajícího výdaje.
3. Částky příspěvků Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV), které byly v rámci dotyčného programu rozvoje venkova zpětně získány od příjemců během každého referenčního období, se ve výkazu výdajů za uvedené období odečtou od částky, kterou má EZFRV uhradit.
4. Překračující nebo chybějící částky, které případně vyplynou ze schválení účetní závěrky provedeného v souladu s čl. 51 nařízení (EU) č. 1306/2013 a které mohou být znovu použity v rámci programu rozvoje venkova, se připočítávají k částce nebo se odečítají od částky příspěvku z EZFRV v prvním výkazu, který je sestaven po rozhodnutí o schválení účetní závěrky.
5. Financování z EZZF se rovná výdajům vypočítaným na základě informací oznámených platební agenturou po odečtení případných příjmů vyplývajících z intervenčních opatření potvrzených elektronickým systémem zavedeným Komisí a zahrnutých platební agenturou do výkazu výdajů.
Článek 8
Pozdní přijetí rozpočtu Unie
1. Pokud jde o EZZF, jestliže rozpočet Unie není schválen na začátku rozpočtového roku, jsou měsíční platby uvedené v článku 18 nařízení (EU) č. 1306/2013 poskytnuty ve výši procentní sazby z výkazů výdajů obdržených od každého členského státu, která je stanovena pro každou kapitolu výdajů, při dodržení mezí podle článku 16 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012. Komise zohlední zůstatek, který nebyl členským státům uhrazen, v rozhodnutích o následných úhradách.
2. Pokud jde o EZFRV, jestliže rozpočet Unie není schválen na začátku rozpočtového roku:
a)
průběžné platby uvedené v článku 36 nařízení (EU) č. 1306/2013 jsou poskytnuty poměrně k dostupným prostředkům ve výši procentní sazby z výkazů výdajů obdržených v rámci každého programu pro rozvoj venkova. Komise zohlední zůstatek, který nebyl členským státům uhrazen, v následných průběžných platbách;
b)
pokud jde o rozpočtové závazky uvedené v článku 33 nařízení (EU) č. 1306/2013, měly by první roční splátky po schválení programů na rozvoj venkova následovat v pořadí schválení uvedených programů. Prostředky na rozpočtové závazky pro následné roční splátky se přidělují v pořadí, v němž programy vyčerpaly své příslušné závazky. Komise může programům rozvoje venkova přidělit částečné roční závazky, pokud jsou dostupné prostředky na závazky omezené. Zbývající zůstatek pro tyto programy se přidělí na závazky, až budou k dispozici příslušné dodatečné prostředky.
Článek 9
Odklad měsíčních plateb
Poté, co Komise informuje příslušné členské státy, může členským státům odložit měsíční platby podle čl. 18 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jí sdělení uvedená v čl. 102 odst. 1 písm. c) bodech i) a ii) uvedeného nařízení nejsou doručena včas nebo obsahují nesrovnalosti, které vyžadují dodatečná ověření.
Článek 10
Pozastavení plateb v případě pozdního předložení
1. Pozastavení plateb podle článku 42 nařízení (EU) č. 1306/2013 se uplatní v případě opatření uvedených v příloze V tohoto nařízení.
2. Pokud jde o výdaje v rámci EZZF, uplatní se tyto sazby pro pozastavení plateb:
a)
pokud výsledky kontrol nebyly zaslány do 15. října, 1 % z výdajů, k nimž nebyly včas zaslány příslušné informace;
b)
pokud výsledky kontrol nebyly zaslány do 1. prosince, 1,5 % z výdajů, k nimž nebyly včas zaslány příslušné informace.
3. Pokud jde o výdaje v rámci EZFRV, uplatní se tyto sazby pro pozastavení plateb:
a)
pokud výsledky kontrol nebyly zaslány do 15. října, 1 % z výdajů, k nimž nebyly včas zaslány příslušné informace;
b)
pokud výsledky kontrol nebyly zaslány do 15. ledna, 1,5 % z výdajů, k nimž nebyly včas zaslány příslušné informace.
Článek 11
Směnný kurz pro sestavování výkazů výdajů
1. V souladu s čl. 106 odst. 4 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jde o EZZF, používají členské státy, které nepřijaly euro, pro sestavování svých výkazů výdajů stejný směnný kurz, který použily pro platby příjemcům nebo pro obdržené příjmy v souladu s kapitolou V a s právními předpisy v různých odvětvích zemědělství. Pro rozhodnutí o schválení účetní závěrky podle článků 51 a 52 nařízení (EU) č. 1306/2013 použijí členské státy první směnný kurz stanovený Evropskou centrální bankou po datu přijetí uvedených rozhodnutí.
V jiných případech, než které jsou uvedeny v prvním pododstavci, zejména pokud jde o propagační programy schválené podle nařízení Rady (ES) č. 3/2008 (18), o propagační opatření v odvětví vína a o operace, pro které právní předpisy v různých odvětvích zemědělství neurčily rozhodnou skutečnost, použije se předposlední směnný kurz stanovený Evropskou centrální bankou před měsícem, v rámci kterého byly výdaje a účelově vázané příjmy vykázány.
2. Pokud jde o programy rozvoje venkova, použijí členské státy, které nepatří do eurozóny, na vypracování svých výkazů výdajů v eurech u každé operace týkající se platby nebo zpětného získání předposlední směnný kurz stanovený Evropskou centrální bankou před měsícem, během kterého jsou operace zaznamenány do účtů platební agentury.
KAPITOLA III
SCHVÁLENÍ ÚČETNÍ ZÁVĚRKY A JINÉ KONTROLY
Článek 12
Kritéria a metodika provádění oprav v rámci schvalování souladu
1. Za účelem přijetí rozhodnutí podle čl. 52 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013, který upravuje částky, které mají být vyloučeny z financování Unií, rozlišuje Komise mezi částkami nebo jejich částmi označenými jako neoprávněně vynaložené částky a částkami, na jejichž stanovení byly použity opravy na základě extrapolace či paušální částky.
Aby Komise stanovila částky, které mohou být vyloučeny z financování Unií, použije v případě, že zjistí, že výdaje nebyly uskutečněny v souladu s právními předpisy Unie, a pokud jde o EZFRV, v souladu s platnými právními předpisy Unie a členských států, svá vlastní zjištění a zohlední informace získané od členských států během postupu schvalování souladu provedeného v souladu s článkem 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
2. Komise založí rozhodnutí o vyloučení na určení neoprávněně vynaložených částek, pouze pokud tyto lze částky určit při vynaložení přiměřeného úsilí. Pokud Komise nemůže určit neoprávněně vynaložené částky při vynaložení přiměřeného úsilí, mohou členské státy ve lhůtách stanovených Komisí během postupu schvalování souladu předložit údaje týkající se ověřování uvedených částek na základě přezkoumání všech jednotlivých případů, u nichž mohl být zjištěn nesoulad. Ověřování se týká všech výdajů uskutečněných v rozporu s platnými právními předpisy a hrazených z rozpočtu Unie. Předložené údaje musí zahrnovat všechny jednotlivé částky, které jsou nezpůsobilé z důvodu uvedeného nesouladu.
3. Pokud není možné určit neoprávněně vynaložené částky v souladu s odstavcem 2, může Komise stanovit částky, které mají být vyloučeny, použitím oprav na základě extrapolace. Aby mohla Komise určit příslušné částky, mohou členské státy ve lhůtách stanovených Komisí během postupu schvalování souladu předložit výpočet částky, která má být vyloučena z financování Unií, na základě statistické extrapolace výsledků kontrol provedených na reprezentativním vzorku těchto případů. Vzorek se vybere ze souboru, u něhož lze očekávat zjištěný nesoulad.
4. Aby Komise zohlednila výsledky předložené členskými státy, jak je uvedeno v odstavcích 2 a 3, musí být schopna:
a)
posoudit metody určování nebo extrapolace, které členské státy jasně popíší;
b)
zkontrolovat reprezentativnost vzorku uvedeného v odstavci 3;
c)
zkontrolovat obsah a výsledky určování nebo extrapolace;
d)
získat dostatečné a odpovídající důkazní informace týkající se podkladových údajů.
5. Při uplatňování odstavce 3 mohou členské státy využít kontrolních statistik platebních agentur potvrzených certifikačním subjektem nebo posouzení vypracovaného takovým subjektem a týkajícího se míry chybovosti v souvislosti s jeho auditem uvedeným v článku 9 nařízení (EU) č. 1306/2013 za předpokladu, že:
a)
Komise je spokojena s prací certifikačních subjektů, a to jak z hlediska strategie auditu, tak obsahu, rozsahu a kvality vlastní auditní činnosti;
b)
rozsah práce certifikačních subjektů je v souladu s rozsahem příslušného šetření týkajícího se schvalování souladu, zejména s ohledem na opatření nebo režimy;
c)
byla při posuzování zohledněna výše sankcí, které měly být uplatněny.
6. Jestliže nejsou splněny podmínky pro stanovení částek, které mají být vyloučeny z financování Unií, jak je uvedeno v odstavcích 2 a 3, nebo je povaha případu taková, že částky, které mají být vyloučeny, nemohou být určeny na základě uvedených odstavců, použije Komise vhodné opravy na základě paušální částky, přičemž vezme v úvahu povahu a závažnost porušení pravidel a svůj vlastní odhad rizika finanční újmy, jež byla Unii způsobena.
Míra opravy na základě paušální částky se stanoví s přihlédnutím zejména k druhu nesouladu, který byl zjištěn. Proto se rozlišuje mezi nedostatky v klíčových kontrolách a v kontrolách pomocných, a sice takto:
a)
klíčovými kontrolami se rozumí správní kontroly a kontroly na místě nezbytné k určení způsobilosti podpory a příslušného uplatňování snížení a sankcí;
b)
pomocnými kontrolami se rozumí všechny ostatní správní operace potřebné ke správnému zpracování žádostí.
Pokud se v rámci téhož postupu schvalování souladu zjistí různé případy nesouladu, jež by měly jednotlivě za následek různé opravy na základě paušální částky, uplatní se pouze nejvyšší míra opravy na základě paušální částky.
7. Při stanovení míry opravy na základě paušální částky Komise zvláště zohlední následující okolnosti prokazující větší závažnost nedostatků, které odhalují větší riziko vzniku ztráty pro rozpočet Unie:
a)
jedna nebo více klíčových kontrol se neuplatňuje nebo se uplatňuje tak špatně nebo tak zřídka, že jsou při určování způsobilosti žádosti nebo při předcházení nesrovnalostem považovány za neúčinné; nebo
b)
zjistí se tři nebo více nedostatků v rámci stejného kontrolního systému; nebo
c)
zjistí se, že členský stát neuplatňuje kontrolní systém nebo že toto uplatňování trpí vážnými nedostatky, a existují důkazy o častých nesrovnalostech a nedbalosti v boji proti nedovoleným nebo podvodným postupům; nebo
d)
vůči uvedenému členskému státu již byla uplatněna oprava za podobné nedostatky ve stejném odvětví, zohlední se však opravná nebo kompenzační opatření, která již členský stát přijal.
8. Pokud členský stát předloží určité objektivní skutečnosti, které nesplňují požadavky stanovené v odstavcích 2 a 3 tohoto článku, ale které prokazují, že maximální ztráta pro fondy představuje nižší částku, než jaká by vyplývala z uplatnění navrhované paušální částky, použije Komise při rozhodování o částkách, které mají být vyloučeny z financování Unií podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013, nižší paušální částku.
9. Částky, které byly skutečně zpětně získány od příjemců a připsány fondu před příslušným datem a které Komise stanoví během postupu schvalování souladu, se odečtou od částky, kterou se Komise rozhodne vyloučit z financování Unií podle článku 52 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 13
Povinnost vyplývající z vymáhání neoprávněně vyplacených částek
Po dokončení vymáhání neoprávněně vyplacených částek uvedených v čl. 54 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1306/2013 členský stát:
a)
připíše EZZF padesát procent zpětně získaných částek po odečtení nákladů na zpětné získávání, jak je uvedeno v článku 55 druhém pododstavci uvedeného nařízení;
b)
připíše EZFRV padesát procent částek buď zpětně získaných po uzavření programu rozvoje venkova, nebo zpětně získaných před uzavřením programu, které však nemohly být opětovně přiděleny v souladu s článkem 56 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 14
Kontrola operací
Systém kontroly stanovený v hlavě V kapitole III nařízení (EU) č. 1306/2013 se neuplatní na opatření uvedená v příloze VI tohoto nařízení.
KAPITOLA IV
JISTOTY
ODDÍL 1
Oblast působnosti a používání pojmů
Článek 15
Oblast působnosti
Tato kapitola se vztahuje na všechny případy, kdy právní předpisy z jednotlivých odvětví zemědělství stanoví jistotu, bez ohledu na to, zda je použit přímo pojem „jistota“.
Tato kapitola se nevztahuje na jistoty poskytnuté k zajištění platby dovozních a vývozních cel podle nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (19).
Článek 16
Pojmy používané v této kapitole
Pro účely této kapitoly se rozumí:
a)
„příslušným orgánem“ buď strana pověřená k přijetí jistoty, nebo strana pověřená k rozhodnutí podle příslušného nařízení, zda má být jistota uvolněna, nebo má propadnout;
b)
„blokovou jistotou“ jistota složená u příslušného orgánu, jejímž účelem je zajistit splnění více povinností;
c)
„příslušnou částí zajištěné částky“ část zajištěné částky odpovídající množství, pro které nebyl splněn požadavek.
ODDÍL 2
Požadavek jistoty
Článek 17
Odpovědná strana
Jistota se poskytuje stranou odpovědnou za platbu peněžní částky, nedojde-li ke splnění povinnosti, nebo jejím jménem.
Článek 18
Upuštění od požadavku jistoty
1. Příslušný orgán nemusí požadovat jistotu, je-li osoba odpovědná za plnění povinností:
a)
veřejnoprávní subjekt, který vykonává funkce orgánu veřejné moci; nebo
b)
soukromoprávní subjekt, který vykonává funkce uvedené v písmenu a) pod dohledem státu.
2. Příslušný orgán nemusí požadovat jistotu, pokud je výše zajištěné částky menší než 500 EUR. V takovém případě se dotyčná strana písemně zaváže k zaplacení částky ve stejné výši, jakou by činila jistota, pokud nesplní příslušnou povinnost.
Při uplatňování prvního pododstavce se hodnota jistoty vypočítá tak, aby v ní byly zahrnuty všechny příslušné povinnosti související se stejnou operací.
Článek 19
Podmínky vztahující se na jistoty
1. Příslušný orgán odmítne přijetí jistoty, kterou považuje za nepřiměřenou nebo nedostatečnou nebo takové, která neposkytuje krytí po dostatečně dlouhou dobu, nebo vyžaduje její nahrazení.
2. Při převodu hotovosti se jistota považuje za složenou až v okamžiku, kdy si je příslušný orgán jist, že má uvedenou částku k dispozici.
3. Šek s částkou, jejíž zaplacení zaručuje finanční instituce uznaná pro tento účel členským státem příslušného orgánu, se považuje za složení hotovosti. Příslušný orgán nemusí předložit tento šek k výplatě, dokud se neblíží konec lhůty, po kterou je za něj ručeno.
Jiný šek než šek podle prvního pododstavce představuje jistotu pouze tehdy, je-li si příslušný orgán jist, že má uvedenou částku k dispozici.
4. Všechny poplatky finančním institucím nese strana, která jistotu poskytuje.
5. Straně poskytující jistotu v hotovosti se nevyplácejí žádné úroky.
Článek 20
Použití eura
1. Jistoty se vyjadřují v eurech.
2. V případě, kdy je jistota přijata v členském státě, který nepřijal euro, se částka jistoty v eurech převádí na příslušnou národní měnu v souladu s ustanoveními kapitoly V. Závazek odpovídající jistotě a veškeré zadržené částky v případě nesrovnalostí nebo porušení pravidel se nadále stanoví v eurech.
Článek 21
Ručitel
1. Ručitel má oficiálně ohlášené místo pobytu v Unii nebo je zde usazen, a s výhradou ustanovení Smlouvy týkajících se volného pohybu služeb je schválen příslušným orgánem členského státu, ve kterém se jistota poskytuje. Ručitel se zavazuje písemnou zárukou.
2. Písemná záruka obsahuje alespoň:
a)
povinnost nebo v případě blokové jistoty druh(y) povinností, jejichž splnění je zajištěno zaplacením peněžní částky;
b)
nejvyšší částku, k jejímuž zaplacení se ručitel zavazuje;
c)
skutečnost, že ručitel se zavazuje společně a nerozdílně s osobou odpovědnou za splnění dané povinnosti zaplatit v mezích jistoty jakoukoli dlužnou částku do 30 dnů od žádosti příslušného orgánu, pokud jistota propadne.
3. Pokud již byla poskytnuta písemná bloková jistota, stanoví příslušný orgán postup, podle něhož se celá bloková jistota nebo její část přidělí na určitou konkrétní povinnost.
Článek 22
Uplatnění vyšší moci
Každá osoba odpovědná za povinnost krytou jistotou tvrdící, že nedodržení povinnosti je důsledkem vyšší moci, věrohodně prokáže příslušným orgánům, že se o případ vyšší moci jedná. Pokud příslušný orgán případ vyšší moci uzná, je povinnost zrušena výhradně za účelem uvolnění jistoty.
ODDÍL 3
Uvolnění a propadnutí jistot, které nejsou uvedeny v oddílu 4
Článek 23
Propadnutí jistot
1. Povinnost uvedená v čl. 66 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 týkající se provedení určitého úkonu nebo zdržení se určitého úkonu je zásadním požadavkem pro cíle nařízení, které ho stanoví.
2. Pokud povinnost není splněna a nebyla stanovena žádná lhůta pro její splnění, propadne jistota ve chvíli, kdy příslušný orgán zjistí, že nebyla splněna.
3. Pokud splnění povinnosti podléhá určité lhůtě a povinnost byla splněna po uplynutí této lhůty, jistota propadne.
V takovém případě propadne 10 % jistoty neprodleně a dále se uplatní dodatečný procentní podíl zbývajícího zůstatku takto:
a)
2 % za každý kalendářní den po uplynutí lhůty, pokud se povinnost týká dovozu produktů do třetí země;
b)
5 % za každý kalendářní den po uplynutí lhůty, pokud se povinnost týká produktů opouštějících celní území Unie.
4. Pokud je povinnost splněna včas a předložení důkazů o splnění podléhá pevně stanovené lhůtě, propadne jistota, kterou je povinnost kryta, za každý kalendářní den po uplynutí lhůty podle vzorce 0,2/stanovená lhůta ve dnech a s přihlédnutím k článku 25.
Pokud důkaz uvedený v prvním pododstavci spočívá v předložení použité nebo prošlé vývozní licence nebo v předložení důkazu o tom, že produkty opustily celní území Unie, propadá 15 % jistoty, pokud je uvedený důkaz předložen po uplynutí stanovené lhůty uvedené v prvním pododstavci, ale nejpozději 730. kalendářní den po uplynutí platnosti licence. Po uplynutí 730 kalendářních dnů propadá celá zbývající jistota.
Pokud důkaz uvedený v prvním pododstavci spočívá v předložení použité nebo prošlé vývozní licence se stanovením náhrady předem, propadá jistota takto:
a)
10 %, pokud je licence předložena v období mezi 61. a 90. kalendářním dnem po uplynutí doby platnosti licence;
b)
50 %, pokud je licence předložena v období mezi 91. a 120. kalendářním dnem po uplynutí doby platnosti licence;
c)
70 %, pokud je licence předložena v období mezi 121. a 150. kalendářním dnem po uplynutí doby platnosti licence;
d)
80 %, pokud je licence předložena v období mezi 151. a 180. kalendářním dnem po uplynutí doby platnosti licence;
e)
100 %, pokud je licence předložena po 180. kalendářním dni po uplynutí doby platnosti licence.
5. Částka jistoty, která má propadnout, se zaokrouhlí na nejbližší nižší celou částku v eurech nebo v příslušné národní měně.
Článek 24
Uvolnění jistot
1. Jakmile je příslušným způsobem stanoveným ve zvláštních předpisech Unie prokázáno, že povinnost byla dodržena, nebo jistota částečně propadla v souladu s čl. 66 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 a článkem 23 tohoto nařízení, jistota nebo případně její zbývající část se neprodleně uvolní.
2. Jistota se na žádost částečně uvolní, pokud byl důkaz vyžadovaný k tomuto účelu poskytnut pro část množství produktu za předpokladu, že tato část není nižší než minimální množství uvedené v nařízení vyžadujícím jistotu nebo, pokud takové nařízení neexistuje, podle předpisů členských států.
3. Pokud pro předložení nezbytných důkazů k uvolnění jistoty není stanovena žádná lhůta, činí tato lhůta 365 kalendářních dnů od uplynutí lhůty pro dodržení povinnosti, pro kterou byla jistota složena. Není-li lhůta pro dodržení povinnosti stanovena, činí lhůta pro předložení důkazů 365 kalendářních dnů ode dne, kdy byly splněny všechny povinnosti.
Lhůta podle prvního pododstavce nesmí přesáhnout 1 095 kalendářních dnů ode dne, kdy byla jistota přidělena ke konkrétní povinnosti.
Článek 25
Prahové hodnoty
1. Celková propadlá částka nesmí překročit 100 % příslušné části zajištěné částky.
2. Příslušný orgán může upustit od propadnutí částky nižší než 100 EUR za podmínky, že jsou podobná pravidla pro srovnatelné případy stanovena vnitrostátními právními nebo správními předpisy.
ODDÍL 4
Jistoty vztahující se k zálohám
Článek 26
Oblast působnosti
Ustanovení tohoto oddílu se vztahují na všechny případy, kdy zvláštní předpisy Unie stanoví, že může být před splněním povinnosti související s obdržením podpory nebo výhody poskytnuta záloha.
Článek 27
Uvolnění jistot
1. Jistota se uvolní:
a)
buď pokud byl prokázán konečný nárok na částku představující zálohu;
b)
nebo pokud byla záloha zvýšená o částku stanovenou zvláštními předpisy Unie vrácena.
2. Jestliže lhůta k prokázání nároku na konečné poskytnutí zálohy uplyne, aniž byl uvedený důkaz předložen, použije příslušný orgán neprodleně postup pro propadnutí jistoty.
Pokud tak však stanoví zvláštní předpisy Unie, může být tento důkaz předložen i po uplynutí lhůty proti částečnému vrácení jistoty.
KAPITOLA V
POUŽITÍ EURA
Článek 28
Vývozní náhrady a obchod se třetími zeměmi
1. U částek týkajících se dovozů a vývozních dávek, které jsou v právních předpisech Unie v oblasti společné zemědělské politiky stanoveny v eurech a členskými státy použitelné v národní měně, se přepočítací koeficient výslovně rovná kurzu použitelnému podle čl. 18 odst. 1 nařízení (EHS) č. 2913/92.
2. V případě vývozních náhrad stanovených v eurech a v případě cen a částek vyjádřených v eurech v rámci právních předpisů Unie v odvětví zemědělství, týkajících se obchodu se třetími zeměmi, je rozhodnou skutečností pro směnný kurz přijetí celního prohlášení.
3. Pro výpočet paušální dovozní hodnoty ovoce a zeleniny uvedené v čl. 136 odst. 1 prováděcího nařízení Komise (EU) č. 543/2011 (20) je pro účely určení vstupní ceny uvedené v čl. 137 odst. 1 uvedeného nařízení rozhodnou skutečností pro směnný kurz v případě reprezentativních cen používaných k výpočtu uvedené paušální hodnoty a částky snížení podle čl. 134 odst. 3 uvedeného nařízení den, k němuž se tyto reprezentativní ceny vztahují.
Článek 29
Produkční náhrady a zvláštní druhy podpory
1. V případě produkčních náhrad stanovených právními předpisy Unie v eurech je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den prohlášení o tom, že produkty byly dodány na místo určení, které je případně vyžadováno uvedenými právními předpisy. V případě, že se takové místo určení nepožaduje, je rozhodnou skutečností přijetí žádosti o platbu náhrady platební agenturou.
2. Aniž jsou dotčeny články 30 až 33, je v případě podpory udělované v závislosti na množství produktu, který je uváděn na trh nebo určen ke zvláštnímu použití, rozhodnou skutečností pro směnný kurz první úkon, jímž je po převzetí produktů dotčeným hospodářským subjektem zajištěno jejich vhodné použití a jejž je povinné v zájmu udělení podpory provést.
3. V případě podpory soukromého skladování je rozhodnou skutečností pro směnný kurz první den období, na něž se vztahuje podpora podle téže smlouvy.
4. Pro jiné podpory, než které uvádějí odstavce 2 a 3 tohoto článku a články 30 a 31, je rozhodnou skutečností pro směnný kurz lhůta k podání žádostí.
Článek 30
Odvětví vína
1. Rozhodnou skutečností pro směnný kurz je první den hospodářského roku, v němž se poskytuje podpora na:
a)
restrukturalizaci a přeměnu vinic podle článku 46 nařízení (EU) č. 1308/2013;
b)
vytvoření vzájemných fondů podle článku 48 nařízení (EU) č. 1308/2013;
c)
pojištění sklizně podle článku 49 nařízení (EU) č. 1308/2013.
2. V případě podpor vyplácených na dobrovolnou nebo povinnou destilaci vedlejších produktů vinifikace podle článku 52 nařízení (EU) č. 1308/2013 je rozhodnou skutečností pro směnný kurz první den hospodářského roku, v němž je vedlejší produkt dodán.
3. V případě investic uvedených v článku 50 nařízení (EU) č. 1308/2013 a inovací v odvětví vína uvedených v článku 51 nařízení (EU) č. 1308/2013 je rozhodnou skutečností pro směnný kurz 1. leden roku, v jehož průběhu je přijato rozhodnutí o poskytnutí podpory.
4. V případě zelené sklizně podle článku 47 nařízení (EU) č. 1308/2013 je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den, kdy zelená sklizeň proběhne.
Článek 31
Částky a platby v odvětví mléka a mléčných výrobků
1. V případě podpory pro poskytování některých mléčných výrobků žákům uvedené v článku 1 nařízení Komise (ES) č. 657/2008 (21) je rozhodnou skutečností pro směnný kurz první den období, na něž se vztahuje žádost o podporu podle článku 11 uvedeného nařízení.
2. V případě platby dávky uvedené v článku 1 nařízení Komise (ES) č. 595/2004 (22) je na dané dvanáctiměsíční období ve smyslu části II hlavy I kapitoly III nařízení Rady (EU) č. 1234/2007 (23) rozhodnou skutečností pro směnný kurz 1. duben, který následuje po příslušném období.
3. V případě dopravních nákladů uvedených v čl. 30 odst. 3 nařízení Komise (EU) č. 1272/2009 (24) je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den obdržení platné nabídky příslušným orgánem.
Článek 32
Částky a platby podpory spojené s prováděním projektu Ovoce do škol
Pro podporu na poskytování ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce, zeleniny a banánů dětem, uvedenou v článku 1 nařízení Komise (ES) č. 288/2009 (25), je rozhodnou skutečností pro směnný kurz 1. leden předcházející období uvedenému v čl. 4 odst. 1 uvedeného nařízení.
Článek 33
Minimální cena cukrové řepy, dávka z přebytku a výrobní dávka v odvětví cukru
V případě výrobní dávky cukru, minimální ceny cukrové řepy a dávky z přebytku uvedených v daném pořadí v článcích 128, 135 a 142 nařízení (EU) č. 1308/2013 je rozhodnou skutečností pro směnný kurz 1. říjen hospodářského roku, k němuž se tyto ceny a částky vztahují nebo k němuž se vyplácejí.
Článek 34
Částky strukturální nebo environmentální povahy a režijní náklady operačních programů
1. V případě částek uvedených v příloze II nařízení (EU) č. 1305/2013, jakož i částek vztahujících se k opatřením schváleným podle nařízení (ES) č. 1698/2005, jejichž platby příjemcům jsou úkolem programů rozvoje venkova schválených podle nařízení (EU) č. 1305/2013, je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den 1. ledna roku, v němž je přijato rozhodnutí o poskytnutí podpory.
Je-li však podle předpisů Unie platba částek uvedených v prvním pododstavci rozložena rovnoměrně na dobu několika let, je rozhodnou skutečností pro směnný kurz pro každou z ročních splátek 1. leden roku, k němuž je dotyčná splátka vyplacena.
2. V případě částek uvedených v příloze IX bodě 2 písm. a) prováděcího nařízení Komise (EU) č. 543/2011, jejichž účelem je uhradit režijní náklady týkající se jmenovitě provozních fondů nebo operačních programů uvedených v článcích 32 a 33 nařízení (EU) č. 1308/2013, je rozhodnou skutečností pro směnný kurz 1. leden roku, k němuž se tyto náklady vztahují.
Článek 35
Částky spojené se schválením poskytnutí vnitrostátní finanční podpory organizacím producentů v odvětví ovoce a zeleniny a s částečným uhrazením této vnitrostátní finanční podpory
1. V případě žádosti o schválení poskytnutí vnitrostátní finanční podpory podle článku 35 nařízení (EU) č. 1308/2013 je rozhodnou skutečností lhůta pro podání žádosti Komisi stanovená v čl. 92 odst. 1 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011.
2. V případě uhrazení vnitrostátní finanční podpory Unií podle článku 95 nařízení (EU) č. 543/2011 je rozhodnou skutečností pro směnný kurz lhůta, ve které organizace producentů v souladu s čl. 69 odst. 1 prováděcího nařízení (EU) č. 543/2011 podají žádosti o podporu příslušným orgánům členských států.
Článek 36
Ostatní částky a ceny
V případě jiných cen nebo částek, než které jsou uvedeny v článcích 28 až 35, nebo částek spojených s těmito cenami, jež se v právních předpisech Unie vyjadřují v eurech nebo se v eurech vyjadřují v rámci nabídkového řízení, je rozhodnou skutečností den, jímž dochází k jednomu z těchto právních aktů:
a)
v případě koupí obdržení platné nabídky;
b)
v případě prodejů obdržení platné nabídky;
c)
v případě stažení z trhu produktů v odvětví ovoce a zeleniny den stažení z trhu;
d)
v případě nesklízení a zelené sklizně v odvětví ovoce a zeleniny den, kdy proběhne zelená sklizeň nebo nesklízení;
e)
v případě nákladů na dopravu, zpracování nebo veřejné skladování a částek přidělených na výzkum, které byly stanoveny v nabídkovém řízení, poslední den pro předložení nabídek;
f)
v případě zaznamenávání cen, částek nebo nabídek na trhu den, kdy je cena, částka nebo nabídka zaznamenána;
g)
v případě sankcí za nedodržení zemědělských právních předpisů den aktu, jímž příslušný orgán zjišťuje tuto skutečnost;
h)
v případě obratu nebo částek vztahujících se k objemu produkce začátek referenčního období stanoveného právními předpisy v odvětví zemědělství.
Článek 37
Platba záloh
V případě záloh je rozhodnou skutečností pro směnný kurz rozhodná skutečnost použitelná na cenu nebo částku, k níž se záloha vztahuje, pokud k této skutečnosti došlo do doby, než je vyplacena záloha, nebo v jiných případech den stanovení výše zálohy v eurech, nebo nedošlo-li k tomu, den výplaty zálohy. Rozhodná skutečnost pro směnný kurz se použije na zálohy, aniž je dotčeno použití rozhodné skutečnosti pro celkovou dotyčnou cenu nebo částku na tuto cenu či částku.
Článek 38
Jistoty
V případě jistot je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den složení jistoty.
Použijí se však tyto výjimky:
a)
v případě jistot vztahujících se k zálohám je rozhodnou skutečností pro směnný kurz rozhodná skutečnost vymezená pro částku zálohy v případě, že k této skutečnosti došlo do doby, než je složena jistota;
b)
v případě jistot vztahujících se k předložení nabídek je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den předložení nabídky;
c)
v případě jistot vztahujících se k provedení nabídek je rozhodnou skutečností pro směnný kurz den uzávěrky nabídkového řízení.
Článek 39
Kontrola operací
Částky v eurech uváděné v hlavě V kapitole III nařízení (EU) č. 1306/2013 se podle potřeby přepočítávají na národní měny za použití směnných kurzů platných k prvnímu pracovnímu dni roku, ve kterém začíná kontrolní období, a zveřejněných v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
Článek 40
Určení směnného kurzu
Pokud je rozhodná skutečnost stanovena podle právních předpisů Unie, je směnným kurzem, jenž se má použít, kurz naposledy stanovený Evropskou centrální bankou (ECB) před prvním dnem měsíce, kdy k rozhodné skutečnosti došlo.
V těchto případech je však směnným kurzem, jenž se má použít:
a)
v případech uvedených v čl. 28 odst. 2 tohoto nařízení, v nichž je rozhodnou skutečností pro směnný kurz přijetí celního prohlášení, kurz uvedený v čl. 18 odst. 1 nařízení Rady (EHS) č. 2913/92;
b)
v případě intervenčních výdajů uskutečněných v souvislosti s veřejným skladováním kurz vyplývající z použití čl. 3 odst. 2 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 906/2014 (26);
c)
v případě minimální ceny cukrové řepy uvedené v článku 33 tohoto nařízení průměrný kurz stanovený Evropskou centrální bankou (ECB) na měsíc předcházející rozhodné skutečnosti.
KAPITOLA VI
Závěrečné ustanovení
Článek 41
Přechodná ustanovení
1. Pokud platební agentura akreditovaná v souladu s nařízením (EU) č. 1290/2005 přijme odpovědnost za výdaje, za něž předtím odpovědnost nenesla, je v souvislosti s novými odpovědnostmi akreditována do 1. ledna 2015.
2. Opatření uvedená v příloze nařízení (ES) č. 1106/2010 nepodléhají systému kontroly stanovenému v hlavě V kapitole III nařízení (EU) č. 1306/2013 za účelem kontroly týkající se výdajů před rozpočtovým rokem 2014.
3. Pokud se ve zvláštních právních předpisech odkazuje na zásadní, vedlejší nebo podřízené požadavky podle prováděcího nařízení Komise (EU) č. 282/2012, použije se čl. 23 odst. 2, 3 a 4 tohoto nařízení.
4. Pro programy rozvoje venkova uvedené v článku 15 nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 platí, že:
a)
ustanovení čl. 38 odst. 1 nařízení (EU) č. 1306/2013 se použijí pro rozpočtové závazky, které nebyly použity do 31. prosince druhého roku následujícího po roce, kdy byl rozpočtový závazek učiněn. V článku 38 uvedeného nařízení se odkazy na rok N+3 považují za odkazy na rok N+2;
b)
průběžné platby provedené Komisí, jak je uvedeno v čl. 36 odst. 3 písm. b) nařízení (EU) č. 1306/2013, nesmí překročit celkovou částku příspěvku z EZFRV poskytnutou na jednotlivé priority v rámci celého období, na něž se příslušný program vztahuje;
c)
pro účely uplatňování článků 37 a 38 nařízení (EU) č. 1306/2013 je konečným datem způsobilosti výdajů datum stanovené v čl. 71 odst. 1 nařízení (ES) č. 1698/2005.
5. Pro účely uplatňování čl. 54 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 se v případech, které byly nebo budou oznámeny Komisi za rozpočtové roky 2013 a 2014 podle čl. 6 písm. h) nařízení Komise (ES) č. 885/2006, rozpočtový rok prvotního zjištění nesrovnalosti ve smyslu článku 35 nařízení Rady (ES) č. 1290/2005 nadále zohledňuje. V případech, kdy prvotní zjištění nesrovnalosti správním orgánem nebo soudem neproběhlo před 16. říjnem 2014, se použijí ustanovení čl. 54 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
Pokud jde o EZFRV, pro účely schvalování účetních závěrek v souladu s článkem 51 nařízení (EU) č. 1306/2013 se použijí ustanovení čl. 54 odst. 2 uvedeného nařízení počínaje schvalováním účetních závěrek za rozpočtový rok 2014.
Článek 42
Změna nařízení (ES) č. 376/2008
Ustanovení čl. 34 odst. 6 a 7 nařízení Komise (ES) č. 376/2008 se zrušují.
Tato ustanovení se však nadále použijí pro jistoty, které byly platně složeny podle uvedeného nařízení před vstupem tohoto nařízení v platnost.
Článek 43
Změna nařízení (ES) č. 612/2009
Ustanovení čl. 47 odst. 3 nařízení Komise (ES) č. 612/2009 se zrušují.
Tato ustanovení se však nadále použijí pro jistoty, které byly platně složeny podle uvedeného nařízení před vstupem tohoto nařízení v platnost.
Článek 44
Zrušení
Zrušují se nařízení (ES) č. 883/2006, (ES) č. 884/2006, (ES) č. 885/2006, (ES) č. 1913/2006, (EU) č. 1106/2010 a prováděcí nařízení (EU) č. 282/2012.
V tomto ohledu se však stanoví, že:
a)
ustanovení prováděcího nařízení (EU) č. 282/2012 se nadále použijí pro jistoty, které byly platně složeny podle uvedeného nařízení před vstupem tohoto nařízení v platnost;
b)
článek 4 nařízení (ES) č. 883/2006 se nadále použije pro výdaje uskutečněné do 15. října 2014;
c)
článek 11 a kapitola III nařízení (ES) č. 885/2006 se nadále použijí do 31. prosince 2014.
Článek 45
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 41 odst. 4 se použijí od 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 907/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 11ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 1, το άρθρο 40, το άρθρο 46 παράγραφοι 1, 2, 3 και 4, το άρθρο 53 παράγραφος 3, το άρθρο 57 παράγραφος 1, το άρθρο 66 παράγραφος 3, το άρθρο 79 παράγραφος 2, το άρθρο 106 παράγραφοι 5 και 6, και το άρθρο 120,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 θέσπισε τις βασικές διατάξεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, τη διαπίστευση των οργανισμών πληρωμών και των οργανισμών συντονισμού, τις υποχρεώσεις των οργανισμών πληρωμών όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση, τη δημοσιονομική διαχείριση και τις διαδικασίες εκκαθάρισης λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ. Για να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του νέου νομικού πλαισίου πρέπει να θεσπιστούν ορισμένοι κανόνες που θα συμπληρώνουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 στους οικείους τομείς. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να αντικαταστήσουν τους υφιστάμενους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 883/2006 (2), (ΕΚ) αριθ. 884/2006 (3), (ΕΚ) αριθ. 885/2006 (4), (ΕΚ) αριθ. 1913/2006 (5), (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 (6), τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012 (7), οι οποίοι βασίζονταν σε κανονισμούς του Συμβουλίου που έχουν ήδη αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006, (ΕΚ) αριθ. 885/2006, (ΕΚ) αριθ. 1913/2006, (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 θα πρέπει να καταργηθούν.
(2)
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαπιστεύουν τους οργανισμούς πληρωμών μόνον εφόσον ανταποκρίνονται σ’ ένα ελάχιστο σύνολο κριτηρίων τα οποία καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης. Τα εν λόγω κριτήρια θα πρέπει να καλύπτουν τέσσερις βασικούς τομείς: το εσωτερικό περιβάλλον, τις δραστηριότητες ελέγχου, την ενημέρωση και επικοινωνία και την παρακολούθηση. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να θεσπίσουν πρόσθετα κριτήρια διαπίστευσης, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τυχόν ειδικά χαρακτηριστικά ενός οργανισμού πληρωμών. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες όσον αφορά τα κριτήρια διαπίστευσης των οργανισμών συντονισμού που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(3)
Τα μέτρα δημόσιας παρέμβασης μπορούν να χρηματοδοτούνται μόνον εάν οι σχετικές δαπάνες πραγματοποιήθηκαν από τους οργανισμούς πληρωμών που έχουν ορισθεί από τα κράτη μέλη ως υπεύθυνοι για ορισμένες υποχρεώσεις σχετικές με τη δημόσια παρέμβαση. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η εκτέλεση των καθηκόντων που αφορούν ιδίως τη διαχείριση και τον έλεγχο των μέτρων παρέμβασης, με εξαίρεση την καταβολή των ενισχύσεων, μπορεί να γίνεται κατ’ εξουσιοδότηση. Θα πρέπει επίσης να υπάρχει δυνατότητα διεκπεραίωσης των καθηκόντων αυτών από περισσότερους του ενός οργανισμούς πληρωμών. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ότι η διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης μπορεί να ανατίθεται σε τρίτους, ήτοι σε δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, υπό την ευθύνη του οργανισμού πληρωμών. Είναι συνεπώς σκόπιμο να διευκρινιστεί η έκταση της ευθύνης που υπέχουν, στο πλαίσιο αυτό, οι οργανισμοί πληρωμών, να διευκρινιστούν οι υποχρεώσεις τους και να καθοριστεί υπό ποιες προϋποθέσεις και σύμφωνα με ποιους κανόνες μπορεί να ανατίθεται σε τρίτους, ήτοι σε δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, η διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ότι οι εν λόγω οργανισμοί υποχρεούνται να ενεργούν εντός του πλαισίου συμβάσεων ανάθεσης, με βάση γενικές υποχρεώσεις και αρχές που θα πρέπει να καθοριστούν.
(4)
Η γεωργική νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει, για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), προθεσμίες για την καταβολή των ενισχύσεων στους δικαιούχους, τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν. Οι πληρωμές που διενεργούνται εκτός των προθεσμιών αυτών πρέπει να θεωρούνται μη επιλέξιμες για ενωσιακές ενισχύσεις και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να επιστραφούν από την Επιτροπή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 40 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013. Η ανάλυση των εκπρόθεσμων πληρωμών ενισχύσεων από τα κράτη μέλη έχει καταδείξει ότι ορισμένες από αυτές οφείλονται σε συμπληρωματικούς ελέγχους των κρατών μελών με αντικείμενο αμφισβητήσιμες απαιτήσεις, προσφυγές και άλλες εθνικές δικαστικές διενέξεις. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, θα πρέπει να καθοριστεί ένα σταθερό περιθώριο ανοχής όσον αφορά τις δαπάνες, εντός του οποίου δεν θα επιβάλλονται μειώσεις των μηνιαίων πληρωμών για τις περιπτώσεις αυτές. Επιπλέον, όταν σημειώνεται υπέρβαση του εν λόγω περιθωρίου, για να κλιμακώνεται η δημοσιονομική επίπτωση ανάλογα με την καθυστέρηση της πληρωμής, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η Επιτροπή μειώνει αναλογικά τις ενωσιακές πληρωμές ανάλογα με τη διάρκεια της καθυστέρησης της πληρωμής. Οι πληρωμές ενισχύσεων πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής που προβλέπεται στην ενωσιακή γεωργική νομοθεσία δεν μπορούν να δικαιολογηθούν για τους ίδιους λόγους με τις πληρωμές μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να προβλεφθεί αναλογική μείωση για αυτές τις πρόωρες πληρωμές. Ωστόσο, θα πρέπει να προβλεφθεί μια εξαίρεση για τις περιπτώσεις στις οποίες η ενωσιακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει την πληρωμή προκαταβολής μέχρις ορισμένου ανώτατου ποσού.
(5)
Η Επιτροπή πραγματοποιεί μηνιαίες ή άλλες περιοδικές πληρωμές προς τα κράτη μέλη βάσει δηλώσεων δαπανών που αυτά της διαβιβάζουν. Ωστόσο, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα έσοδα που εισπράττουν οι οργανισμοί πληρωμών για λογαριασμό του προϋπολογισμού της Ένωσης. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να καθοριστεί υπό ποίους όρους μπορούν να γίνονται συμψηφισμοί μεταξύ ορισμένων ειδών δαπανών και εσόδων στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ.
(6)
Σε περίπτωση που ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους, το άρθρο 16 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) προβλέπει ότι οι πράξεις πληρωμής μπορούν να διενεργούνται μηνιαίως ανά κεφάλαιο, εντός του ορίου του ενός δωδεκάτου των πιστώσεων που έχουν εγγραφεί στο συγκεκριμένο κεφάλαιο για το προηγούμενο οικονομικό έτος. Για τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι, σε τέτοια περίπτωση, οι μηνιαίες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ και οι ενδιάμεσες πληρωμές στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ πραγματοποιούνται μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλει κάθε κράτος μέλος και το μη χρησιμοποιηθέν υπόλοιπο ενός μήνα διατίθεται εκ νέου βάσει αποφάσεων της Επιτροπής σχετικών με μεταγενέστερες πληρωμές, μηνιαίες ή ενδιάμεσες.
(7)
Οι εφαρμοστέες συναλλαγματικές ισοτιμίες θα πρέπει να καθορίζονται συναρτήσει της ύπαρξης ή μη γενεσιουργού αιτίου στην τομεακή γεωργική νομοθεσία. Για να μη χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ διαφορετικές συναλλαγματικές ισοτιμίες κατά τη λογιστική εγγραφή σε νόμισμα άλλο πλην του ευρώ των εσόδων που εισπράττουν ή των ενισχύσεων που καταβάλλουν στους δικαιούχους, αφενός, και κατά την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών των οργανισμών πληρωμών, αφετέρου, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν στις δηλώσεις δαπανών που αφορούν το ΕΓΤΕ την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία με εκείνη που χρησιμοποιούν για τα ως άνω έσοδα ή τις ενισχύσεις που καταβάλλονται στους δικαιούχους. Εξάλλου, για να απλοποιηθούν οι διοικητικές διατυπώσεις για εισπράξεις που αφορούν περισσότερες της μιας πράξεις, θα πρέπει να εφαρμόζεται μία και μόνη συναλλαγματική ισοτιμία κατά τη λογιστική εγγραφή των εν λόγω εισπράξεων.
(8)
Για να μπορεί η Επιτροπή να επαληθεύει ότι τα κράτη μέλη τηρούν την υποχρέωσή τους να προστατεύουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ 1306/2013, θα πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις σχετικά με τα κριτήρια και τη μεθοδολογία επιβολής διορθώσεων. Θα πρέπει να καθοριστούν τα διάφορα είδη διορθώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και θα πρέπει να θεσπιστούν αρχές για τον τρόπο με τον οποίο θα λαμβάνονται υπόψη οι περιστάσεις κάθε υπόθεσης για τον προσδιορισμό του ύψους των διορθώσεων. Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο θα πιστώνονται στα ταμεία οι ανακτήσεις που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη από τους δικαιούχους.
(9)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 προβλέπει έλεγχο των εμπορικών εγγράφων των δικαιούχων ή οφειλετριών οντοτήτων που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το σύστημα χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ, προκειμένου να διαπιστώνεται κατά πόσον οι πράξεις που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης από το ΕΓΤΕ έχουν όντως πραγματοποιηθεί και κατά πόσον έχουν εκτελεσθεί ορθώς. Είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού τα μέτρα που από τη φύση τους δεν επιδέχονται εκ των υστέρων έλεγχο μέσω της εξέτασης των εμπορικών εγγράφων, ελέγχους, καθώς και τα μέτρα τα οποία αφορούν πληρωμές που είτε συνδέονται με την έκταση είτε δεν συνδέονται με εμπορικά έγγραφα τα οποία είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο ελέγχων.
(10)
Πολλές διατάξεις των γεωργικών κανονισμών της Ένωσης απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για να εξασφαλισθεί η καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση που δεν τηρείται κάποια υποχρέωση. Ωστόσο, εκ πείρας αποδεικνύεται ότι η απαίτηση αυτή ερμηνεύεται στην πράξη με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Ως εκ τούτου, για να αποφευχθούν άνισες συνθήκες ανταγωνισμού, θα πρέπει να καθοριστούν οι προϋποθέσεις που θα ισχύουν για την εν λόγω απαίτηση.
(11)
Οι δαπάνες για τη σύσταση εγγύησης, οι οποίες βαρύνουν, τόσο το μέρος που συστήνει την εγγύηση όσο και την αρμόδια αρχή, μπορεί να είναι δυσανάλογες σε σχέση με το ποσό, την καταβολή του οποίου διασφαλίζει η εγγύηση, αν το εν λόγω ποσό είναι κατώτερο από ένα ορισμένο όριο. Ως εκ τούτου, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να μην απαιτούν εγγύηση για την καταβολή ποσού κατώτερου από το όριο αυτό. Εξάλλου, η αρμόδια αρχή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να μην απαιτεί εγγύηση, όταν η φύση του προσώπου που είναι υπεύθυνο για την τήρηση των υποχρεώσεων καθιστά άσκοπη την απαίτηση αυτή.
(12)
Η αρμόδια αρχή θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να αρνείται την προσφερόμενη εγγύηση όταν δεν τη θεωρεί ικανοποιητική.
(13)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 έχει ενισχύσει τους κανόνες που απαιτούν τη σύσταση εγγύησης για να εξασφαλισθεί η καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση που δεν τηρείται κάποια υποχρέωση. Το εν λόγω ενιαίο οριζόντιο νομικό πλαίσιο θα πρέπει να συμπληρωθεί με ενιαίους κανόνες σχετικά με την ανωτέρα βία και με την κατάπτωση ή αποδέσμευση της εγγύησης. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 376/2008 της Επιτροπής (9) και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής (10) περιλαμβάνουν κανόνες σχετικά με την αποδέσμευση και την κατάπτωση εγγυήσεων στον τομέα των πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής και του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Οι νέοι κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στους εν λόγω τομείς. Για λόγους σαφήνειας και ασφάλειας δικαίου, θα πρέπει να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 376/2008 και (ΕΚ) αριθ. 612/2009.
(14)
Βάσει του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2012 γινόταν διάκριση μεταξύ πρωτογενών, δευτερογενών και τριτογενών απαιτήσεων, ενώ μικρός αριθμός κανονισμών της Επιτροπής αναφέρεται μόνο στις πρωτογενείς απαιτήσεις. Η μη τήρηση της απαίτησης επέφερε την καθ’ ολοκληρία ή κατ’ αναλογία κατάπτωση της εγγύησης που καλύπτει την εν λόγω απαίτηση σύμφωνα με πολύπλοκες μεθόδους υπολογισμού, οι οποίες προκαλούσαν σύγχυση. Τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας, μια απλουστευμένη προσέγγιση της κατάπτωσης θα πρέπει να ακολουθεί την πραγματική κατάσταση, ήτοι ότι μια υποχρέωση είτε δεν εκπληρώθηκε είτε δεν εκπληρώθηκε εγκαίρως ή η απόδειξη εκπλήρωσης της υποχρέωσης δεν υποβλήθηκε εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.
(15)
Πολλές διατάξεις της γεωργικής νομοθεσίας της Ένωσης προβλέπουν ότι η εγγύηση που έχει συσταθεί καταπίπτει, εάν δεν τηρείται η υποχρέωση για την οποία έχει συσταθεί, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ τύπων παράβασης. Για λόγους ίσης μεταχείρισης, θα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των συνεπειών της μη τήρησης διαφόρων υποχρεώσεων. Ειδικότερα, θα πρέπει να προβλεφθεί η κατάπτωση μέρους μόνον της εγγύησης σε ειδικές περιπτώσεις.
(16)
Δεν θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των συνεπειών της μη τήρησης υποχρέωσης, με βάση τη χορήγηση ή μη προκαταβολής. Κατά συνέπεια, οι εγγυήσεις που συστήνονται για προκαταβολές θα πρέπει να διέπονται από ιδιαίτερους κανόνες.
(17)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι γενεσιουργοί αιτίες των συναλλαγματικών ισοτιμιών οι οποίες ισχύουν στις διάφορες περιπτώσεις που παρουσιάζονται στο πλαίσιο της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας, με την επιφύλαξη τυχόν ειδικών ορισμών ή παρεκκλίσεων που προβλέπονται στους κανόνες των σχετικών τομέων, βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 106 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
(18)
Για όλες τις τιμές ή τα ποσά που καθορίζονται στο πλαίσιο των συναλλαγών με τρίτες χώρες, η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης αποτελεί την πλέον κατάλληλη γενεσιουργό αιτία για την επίτευξη του σχετικού εμπορικού στόχου. Το ίδιο ισχύει για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και τον καθορισμό της τιμής εισόδου των οπωροκηπευτικών στην Ένωση, βάσει της οποίας τα προϊόντα ταξινομούνται στο κοινό δασμολόγιο. Αυτή, συνεπώς, θα πρέπει να είναι η γενεσιουργός αιτία που θα καθοριστεί.
(19)
Για τις επιστροφές κατά την παραγωγή, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας συνδέεται κατά κανόνα με τη διεκπεραίωση ορισμένων ειδικών διατυπώσεων. Για λόγους εναρμόνισης των κανόνων, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι η γενεσιουργός αιτία είναι η ημερομηνία κατά την οποία τα προϊόντα δηλώνεται ότι έχουν φθάσει στον απαιτούμενο προορισμό, στις περιπτώσεις που απαιτείται προορισμός, και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η αποδοχή της αίτησης πληρωμής της επιστροφής από τον οργανισμό πληρωμών.
(20)
Για τις ενισχύσεις που χορηγούνται για ποσότητες προϊόντων που διατίθενται στην αγορά ή που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν κατά συγκεκριμένο τρόπο, η υποχρέωση που πρέπει να τηρείται όσον αφορά τη χορήγηση της ενίσχυσης συνίσταται σε πράξη η οποία εγγυάται την κατάλληλη χρήση των εν λόγω προϊόντων. Η παραλαβή των προϊόντων από τον ενδιαφερόμενο οικονομικό φορέα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση που επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να πραγματοποιούν τους απαιτούμενους ελέγχους πάσης φύσεως στους λογαριασμούς του και εγγυάται την ομοιογενή αντιμετώπιση των φακέλων. Επομένως, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει να καθορίζεται σε σχέση με την παραλαβή των προϊόντων.
(21)
Για τις άλλες ενισχύσεις που χορηγούνται στον γεωργικό τομέα, οι καταστάσεις μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές. Εντούτοις, οι ενισχύσεις αυτές χορηγούνται πάντοτε κατόπιν αίτησης και εντός των προθεσμιών που προβλέπει η νομοθεσία. Συνεπώς, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων.
(22)
Για τα μέτρα στήριξης, τις ενισχύσεις και τις πριμοδοτήσεις στον αμπελοοινικό τομέα, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει να συνδέεται, ανάλογα με την περίπτωση, με την ημερομηνία έναρξης της περιόδου εμπορίας του οίνου, τη συμπλήρωση ορισμένων εργασιών ή μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Επομένως, η γενεσιουργός αιτία που θα λαμβάνεται υπόψη θα πρέπει να προσδιοριστεί για κάθε περίπτωση.
(23)
Οι καταστάσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της γενεσιουργού αιτίας διαφέρουν πολύ από τομέα σε τομέα. Η γενεσιουργός αιτία θα πρέπει, ως εκ τούτου, να καθορίζεται σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες κάθε κατάστασης και κάθε μέτρου που καλύπτεται από τους εν λόγω γεωργικούς τομείς, ιδίως όσον αφορά τις ενισχύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, το σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία, τον τομέα της ζάχαρης, τα μέτρα προώθησης, ορισμένα μέτρα που υπάγονται στον τομέα των οπωροκηπευτικών.
(24)
Τα ποσά διαρθρωτικού ή περιβαλλοντικού χαρακτήρα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11) και τα ποσά που εγκρίνονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου (12), η καταβολή των οποίων εξασφαλίζεται με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που εγκρίνονται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθορίζονται για την περίοδο εμπορίας ή το ημερολογιακό έτος. Συνεπώς, ο εμπορικός στόχος επιτυγχάνεται εάν η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας καθορίζεται για το σχετικό έτος. Με βάση αυτά τα στοιχεία, ως γενεσιουργός αιτία θα πρέπει να καθορίζεται η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά τη διάρκεια του οποίου λαμβάνεται η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
(25)
Για τις προκαταβολές και τις εγγυήσεις, τα ποσά που πρέπει να πληρώνονται ή τα εγγυημένα ποσά καθορίζονται σε ευρώ σύμφωνα με τη γεωργική νομοθεσία. Η συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει για τα εν λόγω ποσά πρέπει συνεπώς να είναι όσο το δυνατόν πλησιέστερη στην ημερομηνία πληρωμής της προκαταβολής ή στην ημερομηνία σύστασης των εγγυήσεων. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης των εγγυήσεων, το ποσό τους πρέπει επίσης να καλύπτει το σύνολο των κινδύνων τους οποίους αφορούν. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να καθορίζεται είτε με βάση την ημερομηνία καθορισμού του ποσού της προκαταβολής ή την ημερομηνία σύστασης της εγγύησης είτε με βάση την ημερομηνία καταβολής τους.
(26)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου (13), η αυτόματη αποδέσμευση δημοσιονομικής δέσμευσης για ένα πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013, η οποία δεν χρησιμοποιήθηκε, γίνεται από την Επιτροπή στο τέλος του μεθεπόμενου έτους από εκείνο της δημοσιονομικής δέσμευσης. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 έχει τροποποιήσει τον κανόνα προβλέποντας την αυτόματη αποδέσμευση στο τέλος του τρίτου έτους που έπεται του έτους της δημοσιονομικής δέσμευσης. Για λόγους συνέπειας, για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται ο κανόνας του Ν + 2 και θα πρέπει να θεσπιστεί αντίστοιχος μεταβατικός κανόνας. Παρομοίως, οι ενδιάμεσες πληρωμές για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013 θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εξαρτώνται από την τήρηση του συνολικού ποσού της συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ σε καθέναν από τους άξονες προτεραιότητας για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το οικείο πρόγραμμα. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η συνέχεια στη διαχείριση των εν λόγω προγραμμάτων, αυτοί οι μεταβατικοί κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2014,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Άρθρο 1
Προϋποθέσεις διαπίστευσης των οργανισμών πληρωμών
1. Οι οργανισμοί πληρωμών που ασκούν τη διαχείριση και τον έλεγχο των δαπανών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, παρέχουν, για τις πληρωμές στις οποίες προβαίνουν καθώς και για την κοινοποίηση και τήρηση των στοιχείων, επαρκή εχέγγυα όσον αφορά:
α)
τον έλεγχο της επιλεξιμότητας των αιτήσεων και, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, της διαδικασίας χορήγησης των ενισχύσεων, καθώς και της συμφωνίας τους προς τους ενωσιακούς κανόνες, πριν από την έγκριση της πληρωμής·
β)
την ακριβή και πλήρη καταχώριση των διενεργούμενων πληρωμών στα λογιστικά βιβλία·
γ)
τη διενέργεια των ελέγχων που προβλέπονται από τη νομοθεσία της Ένωσης·
δ)
την υποβολή των απαιτούμενων εγγράφων εντός των προθεσμιών και με τη μορφή που προβλέπονται από τους κανόνες της Ένωσης·
ε)
τη δυνατότητα πρόσβασης στα έγγραφα και την τήρησή τους κατά τρόπο που να διασφαλίζει την πληρότητα, την εγκυρότητα και την αναγνωσιμότητά τους διαχρονικώς, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών εγγράφων υπό την έννοια των κανόνων της Ένωσης.
2. Τα κράτη μέλη διαπιστεύουν ως οργανισμούς πληρωμών υπηρεσίες ή φορείς που πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1. Επιπλέον, για τη διαπίστευσή του, ένας οργανισμός πληρωμών πρέπει να διαθέτει διοικητική οργάνωση και σύστημα εσωτερικού ελέγχου που να ανταποκρίνονται στα κριτήρια τα οποία καθορίζονται στο παράρτημα I («κριτήρια διαπίστευσης») όσον αφορά:
α)
το εσωτερικό περιβάλλον·
β)
τις δραστηριότητες ελέγχου·
γ)
την ενημέρωση και επικοινωνία·
δ)
την παρακολούθηση.
Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν επιπλέον κριτήρια διαπίστευσης ώστε να λαμβάνονται υπόψη το μέγεθος, οι αρμοδιότητες και άλλα ειδικά χαρακτηριστικά του οργανισμού πληρωμών.
Άρθρο 2
Προϋποθέσεις διαπίστευσης των οργανισμών συντονισμού
1. Σε περίπτωση διαπίστευσης περισσότερων του ενός οργανισμών πληρωμών, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, το οικείο κράτος μέλος εκδίδει, με επίσημη πράξη σε υπουργικό επίπεδο, την απόφαση διαπίστευσης του οργανισμού συντονισμού, αφού βεβαιωθεί ότι οι διοικητικές διατάξεις του εν λόγω οργανισμού παρέχουν επαρκή εχέγγυα ότι ο οργανισμός είναι σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.
2. Για τη διαπίστευσή του, ο οργανισμός συντονισμού εφαρμόζει διαδικασίες οι οποίες διασφαλίζουν ότι:
α)
δηλώσεις προς την Επιτροπή βασίζονται σε στοιχεία από δεόντως εξουσιοδοτημένες πηγές·
β)
οι δηλώσεις στην Επιτροπή εγκρίνονται πλήρως πριν διαβιβαστούν·
γ)
υφίσταται η προσήκουσα διαδρομή ελέγχου για την υποστήριξη των στοιχείων που διαβιβάζονται στην Επιτροπή·
δ)
τα στοιχεία που λαμβάνονται και διαβιβάζονται αποθηκεύονται σε ασφαλές σημείο, είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή.
Άρθρο 3
Υποχρεώσεις του οργανισμού πληρωμών όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση
1. Οι οργανισμοί πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 διασφαλίζουν τη διαχείριση και τον έλεγχο των συναφών με τα μέτρα παρέμβασης πράξεων σχετικά με τη δημόσια αποθεματοποίηση για την οποία είναι υπεύθυνοι, υπό τους όρους που καθορίζονται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού και, κατά περίπτωση, στη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα, ιδίως με βάση τα καθοριζόμενα στο εν λόγω παράρτημα ελάχιστα ποσοστά ελέγχων.
Οι οργανισμοί πληρωμών μπορούν να μεταβιβάζουν τις αρμοδιότητές τους στους οργανισμούς παρέμβασης οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις έγκρισης που καθορίζονται στο σημείο 1.Γ του παραρτήματος I του παρόντος κανονισμού ή να παρεμβαίνουν μέσω άλλων οργανισμών πληρωμών.
2. Οι οργανισμοί πληρωμών ή οι οργανισμοί παρέμβασης μπορούν, τηρουμένης της συνολικής ευθύνης τους όσον αφορά τη δημόσια αποθεματοποίηση:
α)
να αναθέτουν τη διαχείριση ορισμένων μέτρων δημόσιας αποθεματοποίησης σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναλαμβάνουν την αποθεματοποίηση των γεωργικών προϊόντων παρέμβασης («αποθεματοποιητές»)·
β)
να αναθέτουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα την εκτέλεση ορισμένων συγκεκριμένων καθηκόντων που προβλέπονται από τη γεωργική νομοθεσία του οικείου τομέα.
Εάν οι οργανισμοί πληρωμών αναθέτουν τη διαχείριση σε αποθεματοποιητές, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου, η εν λόγω διαχείριση γίνεται υποχρεωτικά στο πλαίσιο συμβάσεων αποθεματοποίησης, με βάση τις υποχρεώσεις και τις γενικές αρχές που παρατίθενται στο παράρτημα III.
3. Οι υποχρεώσεις τις οποίες αναλαμβάνουν οι οργανισμοί πληρωμών, όσον αφορά τη δημόσια αποθεματοποίηση, είναι ιδίως οι εξής:
α)
τήρηση λογιστικής αποθήκης και χρηματοοικονομικής λογιστικής για καθένα από τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο μέτρου παρέμβασης δημόσιας αποθεματοποίησης, με βάση τις πράξεις που διενεργούν στο διάστημα από την 1η Οκτωβρίου ενός έτους μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους, καλούμενο «λογιστική χρήση»·
β)
τήρηση ενημερωμένου καταλόγου των αποθεματοποιητών με τους οποίους έχουν συνάψει συμβάσεις δημόσιας αποθεματοποίησης. Ο κατάλογος αυτός περιέχει τα στοιχεία αναφοράς τα οποία επιτρέπουν την ακριβή ταυτοποίηση όλων των σημείων αποθεματοποίησης, τις χωρητικότητές τους, τους αριθμούς αναγνώρισης των αποθηκών, των ψυκτικών θαλάμων ή σιλό, των σχεδίων και κατόψεών τους·
γ)
τήρηση στη διάθεση της Επιτροπής των υποδειγμάτων σύμβασης που χρησιμοποιούνται για τη δημόσια αποθεματοποίηση, των κανόνων που έχουν οριστεί για την παραλαβή των προϊόντων, την αποθεματοποίηση και την έξοδό τους από τις αποθήκες των αποθεματοποιητών, και των κανόνων που ισχύουν για την ευθύνη των αποθεματοποιητών·
δ)
συγκεντρωτική τήρηση ηλεκτρονικής λογιστικής αποθήκης για τα αποθέματα, αναφερόμενης σε όλους τους τόπους αποθεματοποίησης, σε όλα τα προϊόντα, σε όλες τις ποσότητες και ποιότητες των διαφόρων προϊόντων, με μνεία, για καθένα από αυτά, του βάρους (ενδεχομένως του καθαρού και μεικτού βάρους) ή του όγκου·
ε)
εκτέλεση όλων των πράξεων που είναι συναφείς με την αποθεματοποίηση, τη διατήρηση, τις μεταφορές ή τις μεταβιβάσεις των προϊόντων παρέμβασης, σύμφωνα με τις ενωσιακές και εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις, με την επιφύλαξη της ιδίας ευθύνης των αγοραστών, των λοιπών οργανισμών πληρωμών που παρεμβαίνουν στο πλαίσιο μιας πράξης ή των ειδικών εντολοδόχων τους·
στ)
διενέργεια ελέγχων στους τόπους αποθεματοποίησης των προϊόντων παρέμβασης, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, σε μη τακτά διαστήματα και αιφνιδιαστικά. Εντούτοις, είναι δυνατόν να υπάρξει προειδοποίηση, περιορισμένη στο απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα, υπό τον όρο ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός του ελέγχου. Η προειδοποίηση αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 24 ώρες, με εξαίρεση δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις·
ζ)
διενέργεια ετήσιας απογραφής υπό τους καθοριζόμενους στο άρθρο 4 όρους.
Όταν σε ένα κράτος μέλος η διαχείριση των λογαριασμών δημόσιας αποθεματοποίησης για ένα ή περισσότερα προϊόντα πραγματοποιείται από περισσότερους του ενός οργανισμούς πληρωμών, η λογιστική αποθήκης και η χρηματοοικονομική λογιστική, που αναφέρονται στα στοιχεία α) και δ), ενοποιούνται στο επίπεδο του κράτους μέλους πριν από την κοινοποίηση των αντίστοιχων πληροφοριών στην Επιτροπή.
4. Οι οργανισμοί πληρωμών λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να διασφαλίσουν:
α)
την κατάλληλη διατήρηση των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο μέτρων παρέμβασης της Ένωσης μέσω του ελέγχου της ποιότητας των αποθεματοποιημένων προϊόντων τουλάχιστον μία φορά κάθε έτος·
β)
την ακεραιότητα των αποθεμάτων παρέμβασης.
5. Οι οργανισμοί πληρωμών ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με:
α)
τις περιπτώσεις στις οποίες η παράταση της περιόδου αποθεματοποίησης ενός προϊόντος είναι ικανή να προκαλέσει υποβάθμιση του προϊόντος αυτού·
β)
τις ποσοτικές απώλειες ή την υποβάθμιση του προϊόντος εξαιτίας φυσικών καταστροφών.
Όταν έχουν εφαρμογή οι περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β), η Επιτροπή εκδίδει τις κατάλληλες αποφάσεις:
α)
όσον αφορά τις καταστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14)·
β)
όσον αφορά τις καταστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β), σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 116 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Οι οργανισμοί πληρωμών αναλαμβάνουν τις χρηματοοικονομικές συνέπειες της κακής διατήρησης των προϊόντων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο μέτρων παρέμβασης της Ένωσης, ιδίως λόγω ακαταλληλότητας των χρησιμοποιούμενων μεθόδων αποθεματοποίησης. Στις περιπτώσεις που δεν τηρούν τις δεσμεύσεις ή υποχρεώσεις τους, κινείται εις βάρος των οργανισμών πληρωμών η διαδικασία για τη χρηματοοικονομική ευθύνη που υπέχουν, με την επιφύλαξη τυχόν προσφυγών κατά των αποθεματοποιητών.
7. Οι οργανισμοί πληρωμών τηρούν διαρκώς στη διάθεση των υπαλλήλων της Επιτροπής και των εξουσιοδοτημένων από αυτήν προσώπων, διά της ηλεκτρονικής οδού ή στην έδρα του οργανισμού πληρωμών, τους λογαριασμούς δημόσιας αποθεματοποίησης και όλα τα έγγραφα, συμβάσεις και δελτία που έχουν συντάξει ή έχουν παραλάβει στο πλαίσιο της παρέμβασης.
Άρθρο 4
Απογραφή
1. Οι οργανισμοί πληρωμών προβαίνουν, κατά τη διάρκεια κάθε λογιστικής χρήσης, σε απογραφή κάθε προϊόντος που έχει αποτελέσει αντικείμενο παρέμβασης της Ένωσης.
Προβαίνουν στη σύγκριση των αποτελεσμάτων της εν λόγω απογραφής με τα λογιστικά δεδομένα. Οι διαφορές που διαπιστώνονται όσον αφορά τις ποσότητες και τα ποσά που προκύπτουν από τις ποιοτικές διαφορές που διαπιστώνονται κατά τους ελέγχους, καταχωρίζονται λογιστικά σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 46 παράγραφος 6 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, οι ελλείπουσες ποσότητες, οι οποίες προκύπτουν από τις συνήθεις ενέργειες αποθεματοποίησης, αντιστοιχούν προς τη διαφορά μεταξύ των θεωρητικών αποθεμάτων που απορρέουν από τη λογιστική απογραφή, αφενός, και του πραγματικού αποθέματος που καταγράφηκε βάσει της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 απογραφής ή του εναπομένοντος λογιστικού αποθέματος μετά την εξάντληση του πραγματικού αποθέματος μιας αποθήκης, αφετέρου, και υπόκεινται στα όρια ανοχής που παρατίθενται στο παράρτημα IV.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
Άρθρο 5
Μη τήρηση της ημερομηνίας λήξης της προθεσμίας πληρωμής
1. Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), δυνάμει των εξαιρέσεων που αναφέρονται στο άρθρο 40 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά τη λήξη των προθεσμιών πληρωμής είναι επιλέξιμες για πληρωμή από την Ένωση υπό τους όρους που καθορίζονται στις παραγράφους 2 έως 6 του παρόντος άρθρου.
2. Όταν οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εκπρόθεσμα δεν υπερβαίνουν το 5 % των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν εμπρόθεσμα, δεν επιβάλλεται καμία μείωση των μηνιαίων πληρωμών.
Όταν οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν εκπρόθεσμα υπερβαίνουν το όριο του 5 %, κάθε επιπλέον δαπάνη που πραγματοποιήθηκε εκπρόθεσμα μειώνεται ως εξής:
α)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον πρώτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 10 %·
β)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον δεύτερο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 25 %·
γ)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον τρίτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 45 %·
δ)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε κατά τον τέταρτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 70 %·
ε)
δαπάνη που πραγματοποιήθηκε μετά τον τέταρτο μήνα που έπεται του μήνα λήξης της προθεσμίας πληρωμής μειώνεται κατά 100 %.
3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, για τις άμεσες ενισχύσεις που υπόκεινται στο ανώτατο όριο που αναφέρεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) ισχύουν οι ακόλουθοι όροι:
α)
εάν το όριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 δεν έχει χρησιμοποιηθεί εξ ολοκλήρου για πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν για το ημερολογιακό έτος Ν το αργότερο στις 15 Οκτωβρίου του έτους N + 1 και το εναπομένον ποσοστό υπερβαίνει το 2 %, το ποσοστό αυτό μειώνεται σε 2 %·
β)
κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους N + 1, οι άμεσες ενισχύσεις, εκτός από τις ενισχύσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 228/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 229/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17), για τα ημερολογιακά έτη N - 1 ή παλαιότερα, οι οποίες καταβλήθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής, θα είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ, μόνον εάν το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους N + 1, ενδεχομένως διορθωμένο κατά τα ποσά πριν από την αναπροσαρμογή που προβλέπεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο που καθορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 για το ημερολογιακό έτος N, σύμφωνα με το άρθρο 7 του εν λόγω κανονισμού·
γ)
οι δαπάνες οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια που αναφέρονται στο στοιχείο α) ή β) μειώνονται κατά 100 %.
Τα ποσά των επιστροφών που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν λαμβάνονται υπόψη για την επαλήθευση της τήρησης του όρου που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου.
4. Η Επιτροπή εφαρμόζει κλιμάκωση διαφορετική εκείνων που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 και/ή ποσοστά μείωσης χαμηλότερα ή μηδενικά εάν συντρέχουν ιδιαίτεροι όροι διαχείρισης για ορισμένα μέτρα ή εάν τα κράτη μέλη προβάλλουν βάσιμες αιτιολογίες.
Εντούτοις, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται για τις δαπάνες οι οποίες υπερβαίνουν το ανώτατο όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο β).
5. Δύο φορές ανά οικονομικό έτος διενεργούνται επαληθεύσεις όσον αφορά την τήρηση των προθεσμιών πληρωμής, στο πλαίσιο των μηνιαίων πληρωμών:
α)
επί των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τις 31 Ιουλίου·
β)
επί των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τις 15 Οκτωβρίου.
Ενδεχόμενες υπερβάσεις κατά τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο συνεκτιμώνται στην απόφαση εκκαθάρισης λογαριασμών που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
6. Οι μειώσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της μεταγενέστερης απόφασης εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 6
Μη τήρηση της ημερομηνίας έναρξης της προθεσμίας πληρωμής
Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, εάν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν προκαταβολές μέχρι ορισμένο ανώτατο ποσό πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής που καθορίζεται στη γεωργική τομεακή νομοθεσία, οι δαπάνες που καταβάλλονται πέραν του ανώτατου αυτού ποσού θεωρούνται δαπάνες που έχουν πραγματοποιηθεί πριν από την έναρξη της προθεσμίας πληρωμής. Ωστόσο, σύμφωνα με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 40 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, οι εν λόγω δαπάνες είναι επιλέξιμες για πληρωμή από την Ένωση αφού εφαρμοστεί μείωση 10 %.
Άρθρο 7
Συμψηφισμός από τους οργανισμούς πληρωμών
1. Στην απόφασή της σχετικά με τις μηνιαίες πληρωμές, η οποία εκδίδεται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 18 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η Επιτροπή καταβάλλει το υπόλοιπο των δαπανών που έχουν δηλωθεί από κάθε κράτος μέλος, μειωμένο κατά το ποσό των εσόδων ειδικού προορισμού που το εκάστοτε κράτος μέλος έχει συμπεριλάβει στην ίδια δήλωση δαπανών. Ο συμψηφισμός αυτός ισοδυναμεί με είσπραξη των αντίστοιχων εσόδων.
Οι πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων και οι πιστώσεις πληρωμών που προκύπτουν από τα έσοδα ειδικού προορισμού ανοίγουν από τη στιγμή κατά την οποία τα έσοδα αυτά διατίθενται στα κονδύλια του προϋπολογισμού, πράγμα που συμβαίνει κατά τη στιγμή της λογιστικής εγγραφής των εσόδων ειδικού προορισμού, στη διάρκεια των δύο μηνών μετά την παραλαβή των καταστάσεων που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Εάν τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 παρακρατήθηκαν πριν από την πληρωμή της ενίσχυσης την οποία αφορά η παρατυπία ή η αμέλεια, αφαιρούνται από την αντίστοιχη δαπάνη.
3. Τα ποσά συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), τα οποία ανακτώνται από τους δικαιούχους στο πλαίσιο του εκάστοτε προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης σε κάθε περίοδο αναφοράς, αφαιρούνται από το ποσό που θα καταβάλει το ΕΓΤΑΑ για τη δήλωση δαπανών της ίδιας περιόδου.
4. Τα μεγαλύτερα ή μικρότερα ποσά τα οποία προκύπτουν, κατά περίπτωση, από την εκκαθάριση λογαριασμών που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και τα οποία ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν εκ νέου για το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, προστίθενται ή αφαιρούνται από το ποσό της συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ κατά την κατάρτιση της πρώτης δήλωσης μετά την απόφαση εκκαθάρισης.
5. Η χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ είναι ίση με τις δαπάνες, οι οποίες υπολογίζονται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιεί ο οργανισμός πληρωμών, αφαιρουμένων των τυχόν εσόδων που προκύπτουν από τα μέτρα παρέμβασης, και οι οποίες έχουν επικυρωθεί από το σύστημα πληροφορικής που έχει εγκαταστήσει η Επιτροπή και συμπεριληφθεί από τον οργανισμό πληρωμών στη δήλωση δαπανών.
Άρθρο 8
Καθυστερημένη έγκριση του προϋπολογισμού της Ένωσης
1. Όσον αφορά το ΕΓΤΕ, εάν ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους, οι μηνιαίες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καταβάλλονται μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, καθοριζόμενου ανά κεφάλαιο δαπανών και εντός των ορίων που προβλέπει το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012. Σε αποφάσεις που αφορούν μεταγενέστερες επιστροφές, η Επιτροπή συνεκτιμά το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη.
2. Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, εάν ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν έχει εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους:
α)
οι ενδιάμεσες πληρωμές που αναφέρονται στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 καταβάλλονται ανάλογα με τα διαθέσιμα κονδύλια μέχρι ενός ποσοστού των δηλώσεων δαπανών που έχουν υποβληθεί για κάθε πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης. Η Επιτροπή συνεκτιμά το υπόλοιπο που δεν επιστράφηκε στα κράτη μέλη στις επόμενες ενδιάμεσες πληρωμές·
β)
όσον αφορά τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η εκταμίευση των πρώτων ετήσιων δόσεων μετά την έγκριση των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης γίνεται βάσει της σειράς με την οποία εγκρίθηκαν τα εν λόγω προγράμματα. Οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις για τις επόμενες ετήσιες δόσεις αναλαμβάνονται με τη σειρά των προγραμμάτων που έχουν εξαντλήσει τις αντίστοιχες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων. Η Επιτροπή μπορεί να προβαίνει σε μερικές ετήσιες δημοσιονομικές δεσμεύσεις για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, εάν οι διαθέσιμες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων είναι περιορισμένες. Το εναπομένον υπόλοιπο για τα προγράμματα αυτά δεσμεύεται πρώτο μόλις διατεθούν πρόσθετες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων.
Άρθρο 9
Καθυστέρηση των μηνιαίων πληρωμών
Η Επιτροπή, αφού ενημερώσει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, μπορεί να καθυστερήσει τις μηνιαίες πληρωμές προς τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εάν οι κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 102 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημεία i) και ii) του εν λόγω κανονισμού φθάσουν καθυστερημένα ή περιέχουν ανακολουθίες για τις οποίες απαιτούνται περαιτέρω εξακριβώσεις.
Άρθρο 10
Αναστολή της πληρωμής σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής
1. Η αναστολή πληρωμών που αναφέρεται στο άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 εφαρμόζεται στα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.
2. Όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΕ, εφαρμόζονται τα ακόλουθα ποσοστά αναστολής των πληρωμών:
α)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Οκτωβρίου, το 1 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως·
β)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως την 1η Δεκεμβρίου, το 1,5 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως.
3. Όσον αφορά τις δαπάνες στο πλαίσιο του ΕΓΤΑΑ, εφαρμόζονται τα ακόλουθα ποσοστά αναστολής των πληρωμών:
α)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Οκτωβρίου, το 1 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως·
β)
εάν τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν έχουν αποσταλεί έως τις 15 Ιανουαρίου, το 1,5 % των δαπανών για τις οποίες οι σχετικές πληροφορίες δεν έχουν αποσταλεί εγκαίρως.
Άρθρο 11
Εφαρμοζόμενη ισοτιμία για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών
1. Σύμφωνα με το άρθρο 106 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, όσον αφορά το ΕΓΤΕ, για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών, τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ εφαρμόζουν την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία με τη χρησιμοποιηθείσα κατά τη διενέργεια των πληρωμών προς τους δικαιούχους ή κατά την είσπραξη των εσόδων, σύμφωνα με το κεφάλαιο V και την τομεακή γεωργική νομοθεσία. Για τις αποφάσεις εκκαθάρισης που αναφέρονται στα άρθρα 51 και 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την πρώτη συναλλαγματική ισοτιμία που καθορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μετά την ημερομηνία έκδοσης των εν λόγω αποφάσεων.
Στις λοιπές περιπτώσεις εκτός εκείνων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, ιδίως για τα προγράμματα προώθησης που εγκρίθηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου (18) και για τα μέτρα προώθησης στον αμπελοοινικό τομέα, καθώς και για τις πράξεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία δεν έχει καθορίσει γενεσιουργό αιτία, η ισοτιμία που εφαρμόζεται είναι η προτελευταία ισοτιμία που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από τον μήνα για τον οποίο δηλώθηκε η δαπάνη ή το έσοδο ειδικού προορισμού.
2. Όσον αφορά τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, για την κατάρτιση των δηλώσεων δαπανών, τα εκτός ζώνης του ευρώ κράτη μέλη εφαρμόζουν, για κάθε πράξη πληρωμής ή ανάκτησης, την προτελευταία ισοτιμία που καθόρισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πριν από τον μήνα στη διάρκεια του οποίου καταγράφονται οι πράξεις στους λογαριασμούς του οργανισμού πληρωμών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
Άρθρο 12
Κριτήρια και μεθοδολογία για την επιβολή διορθώσεων στο πλαίσιο της εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση
1. Για την έκδοση της απόφασης, δυνάμει του άρθρου 52 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, σχετικά με τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, η Επιτροπή διακρίνει μεταξύ αυτών των ποσών ή τμημάτων των ποσών που χαρακτηρίζονται αδικαιολογήτως δαπανηθέντα και εκείνων που προσδιορίζονται με την εφαρμογή κατά παρεκβολή ή κατ’ αποκοπή διορθώσεων.
Η Επιτροπή, για να προσδιορίσει τα ποσά που ενδέχεται να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, όταν διαπιστώσει ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και, όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, σύμφωνα με την εφαρμοστέα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία, βασίζεται στις δικές της διαπιστώσεις και λαμβάνει υπόψη της τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, η οποία διεξήχθη σύμφωνα με το άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
2. Η Επιτροπή βασίζει τον αποκλεισμό στον προσδιορισμό των αδικαιολογήτως δαπανηθέντων ποσών, μόνον εάν τα ποσά αυτά μπορούν να προσδιορισθούν με λογική προσπάθεια. Όταν η Επιτροπή δεν μπορεί να προσδιορίσει τα αδικαιολογήτως δαπανηθέντα ποσά με λογική προσπάθεια, τα κράτη μέλη μπορούν, εντός των προθεσμιών που καθορίζονται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, να υποβάλουν στοιχεία σχετικά με την επαλήθευση των ποσών αυτών βάσει εξέτασης όλων των μεμονωμένων περιπτώσεων που ενδεχομένως επηρεάζονται από τη μη συμμόρφωση. Η επαλήθευση καλύπτει όλες τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά παράβαση του εφαρμοστέου δικαίου και καταλογίστηκαν στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Τα δεδομένα που υποβάλλονται περιλαμβάνουν όλα τα επιμέρους ποσά τα οποία δεν είναι επιλέξιμα λόγω της σχετικής μη συμμόρφωσης.
3. Όταν τα αδικαιολογήτως δαπανηθέντα ποσά δεν μπορούν να προσδιορισθούν σύμφωνα με την παράγραφο 2, η Επιτροπή μπορεί να προσδιορίσει τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν εφαρμόζοντας κατά παρεκβολή διορθώσεις. Για να δοθεί η δυνατότητα στην Επιτροπή να προσδιορίσει τα σχετικά ποσά, τα κράτη μέλη μπορούν, εντός των προθεσμιών που καθορίζονται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, να υποβάλουν υπολογισμό του ποσού που πρέπει να αποκλειστεί από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, με παρεκβολή, βάσει στατιστικών μέσων, των αποτελεσμάτων των ελέγχων που διενεργήθηκαν σε αντιπροσωπευτικό δείγμα των εν λόγω περιπτώσεων. Το δείγμα λαμβάνεται από πληθυσμό για τον οποίο εύλογα αναμένεται να διαπιστωθεί η προσδιορισθείσα μη συμμόρφωση.
4. Για να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3, η Επιτροπή είναι σε θέση:
α)
να αξιολογεί τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό ή την παρεκβολή, οι οποίες περιγράφονται με σαφήνεια από τα κράτη μέλη·
β)
να ελέγχει την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3·
γ)
να ελέγχει το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα του προσδιορισμού ή της παρεκβολής που υποβλήθηκαν·
δ)
να αποκτά επαρκή και κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία λογιστικού ελέγχου σχετικά με τα υποκείμενα δεδομένα.
5. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν τις στατιστικές ελέγχου των οργανισμών πληρωμών που επιβεβαιώθηκαν από τον οργανισμό πιστοποίησης ή την αξιολόγηση του εν λόγω οργανισμού σχετικά με το επίπεδο σφάλματος στο πλαίσιο του δικού του λογιστικού ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, υπό τον όρο ότι:
α)
η Επιτροπή κρίνει ικανοποιητικές τις εργασίες που διεξήγαγαν οι οργανισμοί πιστοποίησης, τόσο όσον αφορά τη στρατηγική ελέγχου, όσο και σχετικά με το περιεχόμενο, την έκταση και την ποιότητα του πραγματικού ελεγκτικού έργου·
β)
το πεδίο των εργασιών των οργανισμών πιστοποίησης συμφωνεί με το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω έρευνας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα ή τα καθεστώτα·
γ)
το ποσό των κυρώσεων που θα έπρεπε να είχαν επιβληθεί ελήφθη υπόψη στις αξιολογήσεις.
6. Όταν δεν πληρούνται οι όροι προσδιορισμού των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3, ή όταν η φύση της υπόθεσης δεν επιτρέπει τον προσδιορισμό των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν βάσει των εν λόγω παραγράφων, η Επιτροπή επιβάλλει τις κατάλληλες κατ’ αποκοπή διορθώσεις λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της παράβασης, καθώς και τη δική της εκτίμηση για τον κίνδυνο πρόκλησης οικονομικής ζημίας στην Ένωση.
Το επίπεδο της κατ’ αποκοπή διόρθωσης καθορίζεται λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το είδος της μη συμμόρφωσης που διαπιστώθηκε. Προς τούτο, οι ελλείψεις ως προς τους ελέγχους υποδιαιρούνται σε ελλείψεις που αφορούν βασικούς και επικουρικούς ελέγχους, ως εξής:
α)
βασικοί έλεγχοι είναι οι διοικητικοί και επιτόπιοι έλεγχοι που απαιτούνται για να κριθεί η επιλεξιμότητα της ενίσχυσης και η σχετική επιβολή μειώσεων και ποινών·
β)
επικουρικοί έλεγχοι είναι όλες οι άλλες διοικητικές πράξεις που απαιτούνται για την ορθή διεκπεραίωση των αιτήσεων.
Εάν, στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, διαπιστωθούν διαφορετικές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που μεμονωμένα θα οδηγούσαν σε χωριστές κατ’ αποκοπή διορθώσεις, τότε επιβάλλεται μόνο η υψηλότερη κατ’ αποκοπή διόρθωση.
7. Κατά τον καθορισμό του ύψους των κατ’ αποκοπή διορθώσεων, η Επιτροπή λαμβάνει ειδικά υπόψη τις ακόλουθες περιστάσεις, οι οποίες αποδεικνύουν αυξημένη σοβαρότητα των ελλείψεων που συνιστά μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης:
α)
ένας ή περισσότεροι από τους βασικούς ελέγχους δεν διενεργούνται ή διενεργούνται ελλιπώς ή με περιορισμένη συχνότητα ώστε να κρίνονται αναποτελεσματικοί όσον αφορά τον καθορισμό της επιλεξιμότητας της αίτησης ή την πρόληψη παρατυπιών· ή
β)
διαπιστώνονται τρεις ή περισσότερες ελλείψεις όσον αφορά το ίδιο σύστημα ελέγχου· ή
γ)
διαπιστώνεται ότι το κράτος μέλος δεν εφαρμόζει σύστημα ελέγχου ή το σύστημα εμφανίζει σοβαρές ελλείψεις και υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για εκτεταμένες παρατυπίες και αμέλειες στην αντιμετώπιση παράτυπων ή δόλιων πρακτικών· ή
δ)
έχει ήδη επιβληθεί διόρθωση στο εν λόγω κράτος μέλος για παρόμοιες ελλείψεις στον ίδιο τομέα, λαμβανομένων πάντως υπόψη των διορθωτικών ή αντισταθμιστικών μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί από το κράτος μέλος.
8. Όταν το κράτος μέλος υποβάλλει ορισμένα αντικειμενικά στοιχεία, τα οποία δεν ικανοποιούν μεν τις απαιτήσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου, αλλά αποδεικνύουν ότι η μέγιστη απώλεια για τα Ταμεία περιορίζεται σε ποσό μικρότερο από εκείνο που θα προέκυπτε από την εφαρμογή του προτεινόμενου κατ’ αποκοπή ποσοστού, τότε η Επιτροπή χρησιμοποιεί το χαμηλότερο κατ’ αποκοπή ποσοστό για τη λήψη απόφασης σχετικά με τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
9. Ποσά που ανακτώνται πραγματικά από τους δικαιούχους και πιστώνονται στα Ταμεία πριν από τη σχετική ημερομηνία, η οποία καθορίζεται από την Επιτροπή στη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, αφαιρούνται από το ποσό που η Επιτροπή αποφασίζει να αποκλείσει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 13
Υποχρέωση μετά τις διαδικασίες ανάκτησης
Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών ανάκτησης που αναφέρονται στο άρθρο 54 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, τα κράτη μέλη:
α)
πιστώνουν στο ΕΓΤΕ ποσοστό 50 % των ανακτηθέντων ποσών, αφού αφαιρέσουν τα έξοδα ανάκτησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 55 δεύτερο εδάφιο του εν λόγω κανονισμού·
β)
πιστώνουν στο ΕΓΤΑΑ ποσοστό 50 % των ποσών που είτε ανακτώνται μετά την περάτωση του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης είτε ανακτώνται πριν την περάτωση του προγράμματος, αλλά δεν μπορούν να επαναδιατεθούν σύμφωνα με το άρθρο 56 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Άρθρο 14
Έλεγχος των συναλλαγών
Το σύστημα ελέγχου που θεσπίζεται με το κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 δεν εφαρμόζεται στα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα VI του παρόντος κανονισμού.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
ΤΜΗΜΑ 1
Πεδίο εφαρμογής και χρήση των όρων
Άρθρο 15
Πεδίο εφαρμογής
Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες η τομεακή γεωργική νομοθεσία προβλέπει τη σύσταση εγγύησης, ανεξαρτήτως του αν χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος όρος «εγγύηση».
Το παρόν κεφάλαιο δεν εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (19).
Άρθρο 16
Όροι που χρησιμοποιούνται στο παρόν κεφάλαιο
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου:
α)
ως «αρμόδια αρχή» νοείται είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποδέχεται εγγύηση είτε η αρχή που είναι αρμόδια να αποφασίζει εάν θα αποδεσμευθεί ή θα καταπέσει η εγγύηση σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία·
β)
ως «συνολική εγγύηση» νοείται η εγγύηση που συστήνεται με την αρμόδια αρχή με σκοπό την εξασφάλιση της τήρησης περισσοτέρων της μιας υποχρεώσεων·
γ)
ως «αντίστοιχο τμήμα του εγγυημένου ποσού» νοείται το τμήμα του εγγυημένου ποσού που αντιστοιχεί στην ποσότητα για την οποία δεν τηρήθηκε μια απαίτηση.
ΤΜΗΜΑ 2
Απαίτηση σύστασης εγγύησης
Άρθρο 17
Υπεύθυνος για τη σύσταση εγγύησης
Η εγγύηση συστήνεται από ή για λογαριασμό προσώπου που είναι υπεύθυνο για την καταβολή του οφειλόμενου χρηματικού ποσού εάν δεν εκπληρωθεί μια υποχρέωση.
Άρθρο 18
Άρση της απαίτησης για τη σύσταση εγγύησης
1. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί εγγύηση αν ο υπεύθυνος για την τήρηση των υποχρεώσεων είναι:
α)
δημόσιος φορέας υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων δημόσιας αρχής, ή
β)
ιδιωτικός φορέας που ασκεί, υπό κρατική εποπτεία, τα καθήκοντα που αναφέρονται στο στοιχείο α).
2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί τη σύσταση εγγύησης όταν το υπό εγγύηση ποσό είναι κατώτερο από 500 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή, ο ενδιαφερόμενος αναλαμβάνει γραπτώς την υποχρέωση καταβολής ποσού ίσου με τη μη συσταθείσα εγγύηση εάν δεν εκπληρωθεί η αντίστοιχη υποχρέωση.
Για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, η αξία της εγγύησης υπολογίζεται ως σύνολο που περιλαμβάνει όλες τις συναφείς υποχρεώσεις που συνδέονται με την ίδια πράξη.
Άρθρο 19
Όροι που ισχύουν για τις εγγυήσεις
1. Η αρμόδια αρχή αρνείται την αποδοχή ή απαιτεί την αντικατάσταση κάθε προσφερόμενης εγγύησης, όταν κρίνει ότι η εγγύηση αυτή είναι ανεπαρκής ή μη ικανοποιητική ή ότι δεν παρέχει κάλυψη για επαρκή χρονική περίοδο.
2. Όταν η κατάθεση μετρητών διενεργείται με έμβασμα, δεν θεωρείται ότι έχει συσταθεί εγγύηση παρά μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίσει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στον λογαριασμό της.
3. Επιταγή που αφορά ποσό, την πληρωμή του οποίου εγγυάται χρηματοπιστωτικός οργανισμός αναγνωρισμένος για τον σκοπό αυτό από το κράτος μέλος της αρμόδιας αρχής, θεωρείται κατάθεση μετρητών. Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται να προσκομίσει την επιταγή αυτή προς πληρωμή παρά μόνον όταν η περίοδος που καλύπτεται από την εγγύηση πρόκειται να λήξει.
Επιταγή, άλλη από αυτή που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, συνιστά εγγύηση μόνον όταν η αρμόδια αρχή εξασφαλίσει ότι τα χρήματα μπορούν να πιστωθούν στον λογαριασμό της.
4. Τα έξοδα που επιβάλλονται από τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς βαρύνουν το μέρος που συστήνει την εγγύηση.
5. Εγγύηση που συστήνεται με τη μορφή μετρητών δεν είναι τοκοφόρος γι’ αυτόν που τη συστήνει.
Άρθρο 20
Χρήση του ευρώ
1. Οι εγγυήσεις συστήνονται σε ευρώ.
2. Εάν η εγγύηση γίνεται αποδεκτή σε κράτος μέλος που δεν έχει υιοθετήσει το ευρώ, το ποσό της εγγύησης σε ευρώ μετατρέπεται στο οικείο εθνικό νόμισμα σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου V. Η υποχρέωση που αντιστοιχεί στην εγγύηση και κάθε ποσό που παρακρατείται σε περίπτωση παρατυπίας ή παράβασης εξακολουθούν να εκφράζονται σε ευρώ.
Άρθρο 21
Εγγυητής
1. Ο εγγυητής έχει την επίσημα καταχωρισμένη κατοικία του ή είναι εγκατεστημένος στην Ένωση και, με την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, έχει γίνει αποδεκτός από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο συστήνεται η εγγύηση. Ο εγγυητής δεσμεύεται με γραπτή εγγύηση.
2. Η γραπτή εγγύηση αναφέρει τουλάχιστον:
α)
την υποχρέωση, ή εφόσον πρόκειται για συνολική εγγύηση, τον τύπο ή τους τύπους της υποχρέωσης, την τήρηση των οποίων εγγυάται η καταβολή χρηματικού ποσού·
β)
το μέγιστο ποσό που αποδέχεται να καταβάλει ο εγγυητής·
γ)
ότι ο εγγυητής δεσμεύεται, από κοινού και εις ολόκληρον με τον υπεύθυνο για την τήρηση της υποχρέωσης, να καταβάλει, εντός 30 ημερών σε πρώτη ζήτηση της αρμόδιας αρχής και εντός των ορίων της εγγύησης, το οφειλόμενο ποσό κατά την κατάπτωση της εγγύησης.
3. Η αρμόδια αρχή καθορίζει, όταν έχει ήδη συσταθεί συνολική γραπτή εγγύηση, την ακολουθητέα διαδικασία σύμφωνα με την οποία ολόκληρη ή μέρος της συνολικής εγγύησης διατίθεται για συγκεκριμένη υποχρέωση.
Άρθρο 22
Συνδρομή ανωτέρας βίας
Κάθε πρόσωπο υπεύθυνο για υποχρέωση που καλύπτεται από εγγύηση, το οποίο ισχυρίζεται ότι η μη τήρηση της υποχρέωσης οφείλεται σε ανωτέρα βία, αποδεικνύει, με τρόπο ικανοποιητικό για τις αρμόδιες αρχές, ότι συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας. Εάν η αρμόδια αρχή αναγνωρίσει ότι πρόκειται για περίπτωση ανωτέρας βίας, η υποχρέωση ακυρώνεται για τον σκοπό και μόνο της αποδέσμευσης της εγγύησης.
ΤΜΗΜΑ 3
Αποδέσμευση και κατάπτωση εγγυήσεων πλην εκείνων που αναφέρονται στο τμήμα 4
Άρθρο 23
Κατάπτωση εγγυήσεων
1. Η υποχρέωση που αναφέρεται στο άρθρο 66 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 είναι η απαίτηση να πραγματοποιηθεί ενέργεια ή να μην πραγματοποιηθεί ενέργεια, η οποία αποτελεί βασικό στόχο του κανονισμού που την επιβάλλει.
2. Σε περίπτωση αθέτησης μιας υποχρέωσης για την οποία δεν έχει ταχθεί προθεσμία εκπλήρωσης, η εγγύηση καταπίπτει όταν η αρμόδια αρχή διαπιστώσει την αθέτησή της.
3. Εάν έχει ταχθεί προθεσμία για την εκπλήρωση της υποχρέωσης και η υποχρέωση εκπληρώθηκε μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, η εγγύηση καταπίπτει.
Στην περίπτωση αυτή, καταπίπτει αμέσως το 10 % του ποσού της εγγύησης και στη συνέχεια πρόσθετο ποσοστό του υπολοίπου:
α)
2 % ανά ημερολογιακή ημέρα υπέρβασης της προθεσμίας, εάν η υποχρέωση αφορά την εισαγωγή προϊόντων σε τρίτη χώρα·
β)
5 % ανά ημερολογιακή ημέρα υπέρβασης της προθεσμίας, εάν η υποχρέωση αφορά την έξοδο προϊόντων από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.
4. Σε περίπτωση έγκαιρης εκπλήρωσης της υποχρέωσης, όταν η προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για την εκπλήρωσή της υπόκειται σε συγκεκριμένη προθεσμία, η εγγύηση που έχει συσταθεί για την υποχρέωση αυτή καταπίπτει για κάθε ημερολογιακή ημέρα μετά την καταληκτική ημερομηνία σύμφωνα με τον μαθηματικό τύπο 0,2 / προθεσμία σε ημέρες και λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 25.
Εάν η απόδειξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συνίσταται στην υποβολή πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής που έχει χρησιμοποιηθεί ή έχει λήξει ή στην υποβολή της απόδειξης ότι τα προϊόντα έχουν εγκαταλείψει το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, καταπίπτει το 15 % του ποσού της εγγύησης, εφόσον η εν λόγω απόδειξη υποβληθεί μετά τη λήξη της συγκεκριμένης προθεσμίας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, αλλά το αργότερο την 730ή ημερολογιακή ημέρα μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού. Μετά την παρέλευση των 730 ημερολογιακών ημερών, καταπίπτει και το υπόλοιπο ποσό της εγγύησης.
Εάν η απόδειξη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο συνίσταται στην υποβολή πιστοποιητικού εξαγωγής με προκαθορισμό της επιστροφής, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί ή έχει λήξει, η εγγύηση που καταπίπτει είναι:
α)
10 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 61ης και της 90ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
β)
50 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 91ης και της 120ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
γ)
70 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 121ης και της 150ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
δ)
80 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μεταξύ της 151ης και της 180ής ημερολογιακής ημέρας μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού·
ε)
100 %, εάν το πιστοποιητικό υποβληθεί μετά την 180ή ημερολογιακή ημέρα μετά την ημερομηνία λήξης ισχύος του πιστοποιητικού.
5. Το ποσό της προς κατάπτωση εγγύησης στρογγυλοποιείται στο αμέσως μικρότερο ακέραιο ποσό σε ευρώ ή στο οικείο εθνικό νόμισμα.
Άρθρο 24
Αποδέσμευση εγγυήσεων
1. Μόλις παρασχεθεί η απόδειξη που προβλέπεται από την ειδική νομοθεσία της Ένωσης ότι η υποχρέωση έχει εκπληρωθεί ή ότι η εγγύηση έχει καταπέσει εν μέρει σύμφωνα με το άρθρο 66 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 και το άρθρο 23 του παρόντος κανονισμού, η εγγύηση ή, κατά περίπτωση, το υπόλοιπο ποσό της εγγύησης, αποδεσμεύεται χωρίς καθυστέρηση.
2. Η εγγύηση αποδεσμεύεται εν μέρει κατόπιν αιτήσεως, όταν προσκομιστεί η απόδειξη που προβλέπεται για τον σκοπό αυτό για ένα τμήμα της ποσότητας του προϊόντος, υπό την προϋπόθεση ότι το τμήμα αυτό αντιστοιχεί σε ποσότητα τουλάχιστον ίση με την ελάχιστη ποσότητα που καθορίζεται στον κανονισμό ο οποίος επιβάλλει την εγγύηση ή, άλλως, με την ποσότητα που καθορίζει το κράτος μέλος.
3. Όταν δεν έχει οριστεί συγκεκριμένη προθεσμία για την προσκόμιση των απαραίτητων αποδείξεων για την αποδέσμευση της εγγύησης, η προθεσμία είναι 365 ημερολογιακές ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας για την εκπλήρωση της υποχρέωσης για την οποία έχει συσταθεί η εγγύηση. Σε περίπτωση που δεν έχει οριστεί συγκεκριμένη προθεσμία, η προθεσμία είναι 365 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία εκπλήρωσης του συνόλου των υποχρεώσεων.
Η χρονική περίοδος που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνει τις 1 095 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία σύνδεσης της εγγύησης με συγκεκριμένη υποχρέωση.
Άρθρο 25
Κατώτατα όρια
1. Το σύνολο του ποσού που καταπίπτει δεν υπερβαίνει το 100 % του αντίστοιχου τμήματος του εγγυημένου ποσού.
2. Η αρμόδια αρχή μπορεί να παραιτείται από το δικαίωμα για κατάπτωση ποσού κάτω των 100 ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι παρόμοιες εθνικές διατάξεις για ανάλογες περιπτώσεις προβλέπονται με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις.
ΤΜΗΜΑ 4
Εγγυήσεις όσον αφορά τις προκαταβολές
Άρθρο 26
Πεδίο εφαρμογής
Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες ειδικές διατάξεις της Ένωσης προβλέπουν τη δυνατότητα προκαταβολής πριν από την εκπλήρωση υποχρέωσης που έχει τεθεί ως προϋπόθεση για τη χορήγηση ενίσχυσης ή πλεονεκτήματος.
Άρθρο 27
Αποδέσμευση των εγγυήσεων
1. Η εγγύηση αποδεσμεύεται:
α)
είτε όταν έχει αποδειχθεί το οριστικό δικαίωμα προς απόληψη του ποσού που έχει προκαταβληθεί·
β)
είτε όταν έχει επιστραφεί το ποσό που χορηγήθηκε, επαυξημένο κατά το ποσοστό που προβλέπεται από τις ειδικές διατάξεις της Ένωσης.
2. Εφόσον έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για να αποδειχθεί το οριστικό δικαίωμα χορήγησης του ποσού που έχει προκαταβληθεί χωρίς να έχει προσκομισθεί η απόδειξη για το δικαίωμα, η αρμόδια αρχή κινεί αμέσως τη διαδικασία για την κατάπτωση της εγγύησης.
Ωστόσο, στις περιπτώσεις που υπάρχει σχετική πρόβλεψη από ειδικές διατάξεις της Ένωσης, η απόδειξη μπορεί να προσκομισθεί και μετά την ημερομηνία αυτή, έναντι μερικής επιστροφής της εγγύησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ
Άρθρο 28
Επιστροφές κατά την εξαγωγή και συναλλαγές με τρίτες χώρες
1. Όσον αφορά τα ποσά σχετικά με τις εισαγωγές και τους φόρους κατά την εξαγωγή, που καθορίζονται σε ευρώ από την ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική και εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη σε εθνικό νόμισμα, η ισοτιμία μετατροπής είναι ειδικά ίση με την ισοτιμία που εφαρμόζεται δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.
2. Για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή που καθορίζονται σε ευρώ και τις τιμές και τα ποσά σε ευρώ που προβλέπει η γεωργική νομοθεσία της Ένωσης όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες, γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης.
3. Για τον υπολογισμό της κατ’ αποκοπή τιμής των οπωροκηπευτικών κατά την εισαγωγή, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 136 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής (20), προκειμένου να καθοριστεί η τιμή εισόδου που αναφέρεται στο άρθρο 137 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας για τις αντιπροσωπευτικές τιμές, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της εν λόγω κατ’ αποκοπή τιμής και του ποσού της μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 134 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, είναι η ημέρα την οποία αφορούν οι αντιπροσωπευτικές τιμές.
Άρθρο 29
Επιστροφές κατά την παραγωγή και ειδικές ενισχύσεις
1. Για τις επιστροφές κατά την παραγωγή που καθορίζονται σε ευρώ από τη νομοθεσία της Ένωσης, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία κατά την οποία δηλώνεται ότι τα προϊόντα έφθασαν στον προορισμό τους που ενδέχεται να απαιτείται από την εν λόγω νομοθεσία. Στις περιπτώσεις που δεν απαιτείται προορισμός, η γενεσιουργός αιτία είναι η αποδοχή της αίτησης πληρωμής της επιστροφής από τον οργανισμό πληρωμών.
2. Για τις ενισχύσεις που χορηγούνται για συγκεκριμένες ποσότητες προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο ή προϊόντων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν κατά συγκεκριμένο τρόπο, με την επιφύλαξη των άρθρων 30 έως 33, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη πράξη η οποία εξασφαλίζει, μετά την παραλαβή των προϊόντων από τον ενδιαφερόμενο οικονομικό φορέα, την κατάλληλη χρήση των εν λόγω προϊόντων και δημιουργεί την υποχρέωση χορήγησης της ενίσχυσης.
3. Για τις ενισχύσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της περιόδου για την οποία χορηγείται η ενίσχυση που προβλέπεται βάσει μιας και της ιδίας σύμβασης.
4. Για τις λοιπές ενισχύσεις πλην εκείνων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου και στα άρθρα 30 και 31, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων.
Άρθρο 30
Αμπελοοινικός τομέας
1. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της αμπελουργικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας παρέχεται στήριξη για:
α)
την αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων που αναφέρεται στο άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
β)
τη σύσταση των ταμείων αλληλοβοήθειας που αναφέρονται στο άρθρο 48 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013·
γ)
την ασφάλιση συγκομιδής που αναφέρεται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.
2. Για τις ενισχύσεις που καταβάλλονται με σκοπό την προαιρετική ή υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 52 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της αμπελουργικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας παραδίδεται το υποπροϊόν.
3. Για τις επενδύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 και την καινοτομία στον αμπελοοινικό τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο ελήφθη η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
4. Για τις εργασίες πρώιμης συγκομιδής που αναφέρονται στο άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα πραγματοποίησης των εργασιών πρώιμης συγκομιδής.
Άρθρο 31
Ποσά και πληρωμές στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων
1. Για την ενίσχυση που χορηγείται για τη διάθεση ορισμένων γαλακτοκομικών προϊόντων σε μαθητές σχολείων, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 657/2008 της Επιτροπής (21), γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η πρώτη ημέρα της περιόδου την οποία αφορά η αίτηση πληρωμής που αναφέρεται στο άρθρο 11 του εν λόγω κανονισμού.
2. Για την πληρωμή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 595/2004 της Επιτροπής (22), για μια συγκεκριμένη δωδεκάμηνη περίοδο κατά την έννοια του κεφαλαίου ΙΙΙ του τίτλου I του μέρους II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (23), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Απριλίου που έπεται της σχετικής περιόδου.
3. Για το κόστος μεταφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1272/2009 της Επιτροπής (24), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα παραλαβής της έγκυρης προσφοράς από την αρμόδια αρχή.
Άρθρο 32
Ποσά και πληρωμές της ενίσχυσης που συνδέεται με την εφαρμογή του σχεδίου προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία
Για την ενίσχυση που χορηγείται για την προμήθεια οπωροκηπευτικών, μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και προϊόντων μπανάνας στα παιδιά, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 288/2009 της Επιτροπής (25), η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου που προηγείται της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού.
Άρθρο 33
Ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα, εισφορά επί του πλεονάσματος και τέλος παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης
Για το τέλος παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης, την ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα και την εισφορά επί του πλεονάσματος που αναφέρονται αντίστοιχα στα άρθρα 128, 135 και 142 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Οκτωβρίου της περιόδου εμπορίας την οποία αφορούν οι τιμές ή κατά την οποία καταβάλλονται τα σχετικά ποσά.
Άρθρο 34
Ποσά διαρθρωτικού ή περιβαλλοντικού χαρακτήρα και γενικά έξοδα των επιχειρησιακών προγραμμάτων
1. Για τα ποσά που αναφέρονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, καθώς και για τα ποσά που έχουν σχέση με τα μέτρα που εγκρίνονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, τα οποία πληρώνονται στους δικαιούχους από τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που εγκρίνονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο λαμβάνεται η απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης.
Εντούτοις, στις περιπτώσεις που, βάσει των ενωσιακών κανόνων, τα ποσά που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καταβάλλονται σταδιακά σε διάστημα περισσοτέρων του ενός ετών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας για κάθε ετήσια δόση είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο πληρώνεται η εν λόγω ετήσια δόση.
2. Για τα ποσά που αναφέρονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος IX του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, τα οποία έχουν ως στόχο να καλύψουν τα γενικά έξοδα που αφορούν ειδικά τα επιχειρησιακά ταμεία ή τα επιχειρησιακά προγράμματα που αναφέρονται στα άρθρα 32 και 33 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η 1η Ιανουαρίου του έτους το οποίο αφορούν αυτά τα έξοδα.
Άρθρο 35
Ποσά που συνδέονται με την έγκριση χορήγησης εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής στις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών και τη μερική επιστροφή της εν λόγω εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής
1. Για την αίτηση έγκρισης χορήγησης της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η γενεσιουργός αιτία είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής της αίτησης στην Επιτροπή, όπως ορίζεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011.
2. Για την επιστροφή από την Ένωση της εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής σύμφωνα με το άρθρο 95 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την υποβολή των αιτήσεων ενίσχυσης από τις οργανώσεις παραγωγών στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 69 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011.
Άρθρο 36
Άλλα ποσά και τιμές
Για τις άλλες τιμές ή ποσά πλην αυτών που αναφέρονται στα άρθρα 28 έως 35 ή για τα ποσά που έχουν σχέση με αυτές τις τιμές και εκφράζονται σε ευρώ στην ενωσιακή νομοθεσία ή εκφράζονται σε ευρώ στο πλαίσιο διαδικασίας υποβολής προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα κατά την οποία λαμβάνει χώρα μία από τις ακόλουθες έννομες πράξεις:
α)
για τις αγορές, η παραλαβή της έγκυρης προσφοράς·
β)
για τις πωλήσεις, η παραλαβή της έγκυρης προσφοράς·
γ)
για τις αποσύρσεις οπωροκηπευτικών προϊόντων, η ημέρα που γίνεται η απόσυρση·
δ)
για τη μη συγκομιδή και τις εργασίες πρώιμης συγκομιδής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, η ημέρα της μη συγκομιδής και της πραγματοποίησης των εργασιών πρώιμης συγκομιδής·
ε)
για το κόστος μεταφοράς, μεταποίησης ή δημόσιας αποθεματοποίησης, καθώς και για τα ποσά που διατίθενται για μελέτες στο πλαίσιο διαδικασίας υποβολής προσφορών, η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής των προσφορών·
στ)
για την καταγραφή των τιμών, των ποσών ή των προσφορών στην αγορά, η ημέρα καταγραφής των τιμών, των ποσών ή των προσφορών·
ζ)
για τις κυρώσεις λόγω μη τήρησης της γεωργικής νομοθεσίας, η ημερομηνία της πράξης διαπίστωσης των γεγονότων από την αρμόδια αρχή·
η)
για τον κύκλο εργασιών ή τα ποσά σχετικά με τον όγκο της παραγωγής, η έναρξη της περιόδου αναφοράς που προβλέπει η γεωργική νομοθεσία.
Άρθρο 37
Πληρωμή προκαταβολών
Για τις προκαταβολές, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η γενεσιουργός αιτία που ισχύει για την τιμή ή το ποσό με το οποίο έχει σχέση η προκαταβολή, όταν αυτή η γενεσιουργός αιτία έχει επέλθει κατά τον χρόνο πληρωμής της προκαταβολής ή, σε άλλες περιπτώσεις, η ημερομηνία καθορισμού της προκαταβολής σε ευρώ ή, άλλως, η ημερομηνία πληρωμής της προκαταβολής. Η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας ισχύει για τις προκαταβολές, με την επιφύλαξη της ισχύος για ολόκληρη την τιμή ή ολόκληρο το ποσό της γενεσιουργού αιτίας που καθορίζεται γι’ αυτή την τιμή ή γι’ αυτό το ποσό.
Άρθρο 38
Εγγυήσεις
Για τις εγγυήσεις, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία σύστασης της εγγύησης.
Ισχύουν ωστόσο οι ακόλουθες εξαιρέσεις:
α)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με προκαταβολές, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η γενεσιουργός αιτία που καθορίζεται για το ποσό της προκαταβολής, όταν αυτή έχει επέλθει κατά τον χρόνο καταβολής της εγγύησης·
β)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με την υποβολή προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημέρα υποβολής της προσφοράς·
γ)
για τις εγγυήσεις που έχουν σχέση με την υλοποίηση των προσφορών, η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής προσφορών.
Άρθρο 39
Έλεγχος των συναλλαγών
Τα ποσά σε ευρώ που αναφέρονται στο κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 μετατρέπονται, ενδεχομένως, σε εθνικά νομίσματα με εφαρμογή των ισοτιμιών που ισχύουν την πρώτη εργάσιμη ημέρα του έτους κατά το οποίο αρχίζει η περίοδος ελέγχου και δημοσιεύονται στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 40
Καθορισμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας
Όταν μια γενεσιουργός αιτία καθορίζεται βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας, η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιείται είναι η πλέον πρόσφατη ισοτιμία που έχει καθορισθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πριν από την πρώτη ημέρα του μηνός κατά τον οποίο επέρχεται η γενεσιουργός αιτία.
Εντούτοις, στις ακόλουθες περιπτώσεις, η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιείται είναι η εξής:
α)
για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και στις οποίες η γενεσιουργός αιτία της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι η αποδοχή της τελωνειακής διασάφησης, η ισοτιμία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92·
β)
για τις δαπάνες παρέμβασης που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των ενεργειών δημόσιας αποθεματοποίησης, η ισοτιμία που προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 906/2014 της Επιτροπής (26)·
γ)
για την ελάχιστη τιμή για τα τεύτλα που αναφέρεται στο άρθρο 33 του παρόντος κανονισμού, η μέση ισοτιμία που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τον τελευταίο μήνα πριν από τη γενεσιουργό αιτία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
Άρθρο 41
Μεταβατικές διατάξεις
1. Εάν ένας οργανισμός πληρωμών που έχει διαπιστευθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 αναλαμβάνει την ευθύνη δαπανών για τις οποίες δεν ήταν προηγουμένως υπεύθυνος, λαμβάνει διαπίστευση για τις νέες αρμοδιότητες έως την 1η Ιανουαρίου 2015.
2. Τα μέτρα που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 δεν υπόκεινται στο σύστημα ελέγχου που θεσπίστηκε με το κεφάλαιο III του τίτλου V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τους σκοπούς του ελέγχου δαπανών προγενέστερων του οικονομικού έτους 2014.
3. Όταν σε ειδική νομοθεσία γίνεται αναφορά στις πρωτογενείς, δευτερογενείς ή τριτογενείς απαιτήσεις που αναφέρονται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2012, εφαρμόζεται το άρθρο 23 παράγραφοι 2, 3 και 4 του παρόντος κανονισμού.
4. Για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης που αναφέρονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου:
α)
εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 38 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 για τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του μεθεπόμενου έτους από εκείνο της δημοσιονομικής δέσμευσης. Στο άρθρο 38 του ίδιου κανονισμού οι αναφορές στο έτος Ν + 3 θεωρούνται αναφορές στο έτος Ν + 2·
β)
οι ενδιάμεσες πληρωμές που διενεργούνται από την Επιτροπή εξαρτώνται, όπως αναφέρεται στο άρθρο 36 παράγραφος 3 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, από την απουσία υπέρβασης της συνολικής συμμετοχής του ΕΓΤΑΑ σε καθέναν από τους άξονες προτεραιότητας για ολόκληρη την περίοδο που καλύπτεται από το οικείο πρόγραμμα·
γ)
για την εφαρμογή των άρθρων 37 και 38 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, η καταληκτική ημερομηνία επιλεξιμότητας των δαπανών είναι η προβλεπόμενη στο άρθρο 71 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.
5. Για την εφαρμογή του άρθρου 54 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, για τις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν ή πρόκειται να αναφερθούν στην Επιτροπή σε σχέση με τα οικονομικά έτη 2013 και 2014, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006, εξακολουθεί να λαμβάνεται υπόψη το οικονομικό έτος της πρώτης διαπίστωσης της παρατυπίας κατά την έννοια του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005. Για τις περιπτώσεις για τις οποίες δεν υπάρχει πρώτη διοικητική ή δικαστική διαπίστωση της παρατυπίας πριν από την 16η Οκτωβρίου 2014, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 54 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013.
Όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, για τους σκοπούς της εκκαθάρισης των λογαριασμών σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 54 παράγραφος 2 του ίδιου κανονισμού, αρχής γενομένης με την εκκαθάριση των λογαριασμών για το οικονομικό έτος 2014.
Άρθρο 42
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008
Οι παράγραφοι 6 και 7 του άρθρου 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 376/2008 απαλείφονται.
Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 43
Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009
Το άρθρο 47 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 612/2009 της Επιτροπής απαλείφεται.
Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 44
Κατάργηση
Καταργούνται οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 883/2006, (ΕΚ) αριθ. 884/2006, (ΕΚ) αριθ. 885/2006, (ΕΚ) αριθ. 1913/2006, (ΕΕ) αριθ. 1106/2010 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012.
Ισχύουν ωστόσο τα εξής:
α)
ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2012 εξακολουθεί να εφαρμόζεται για τις εγγυήσεις που έχουν συσταθεί εγκύρως βάσει του εν λόγω κανονισμού πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού·
β)
το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2006 εξακολουθεί να εφαρμόζεται στις δαπάνες που πραγματοποιούνται έως τις 15 Οκτωβρίου 2014·
γ)
το άρθρο 11 και το κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 885/2006 εξακολουθούν να εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Άρθρο 45
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το άρθρο 41 παράγραφος 4 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 11 Μαρτίου 2014.