NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/9
ze dne 6. ledna 2015,
kterým se mění nařízení (EU) č. 142/2011, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o určité vzorky a předměty osvobozené od veterinárních kontrol na hranici podle uvedené směrnice
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na akt o přistoupení Chorvatska, a zejména na článek 50 uvedeného aktu,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 ze dne 21. října 2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a o zrušení nařízení (ES) č. 1774/2002 (nařízení o vedlejších produktech živočišného původu) (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 písm. b), c), d) a g), čl. 18 odst. 3 písm. b) bod i), čl. 19 odst. 4 písm. c), čl. 20 odst. 11, čl. 21 odst. 6 písm. d), čl. 23 odst. 3, čl. 27 písm. c), čl. 31 odst. 2, čl. 40 písm. f), čl. 41 odst. 3 a čl. 42 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví hygienická a veterinární pravidla pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty s cílem zabraňovat rizikům pro zdraví lidí a zvířat, která v souvislosti s těmito produkty vznikají, a snižovat je na minimum. Uvedené nařízení rovněž stanoví konečný bod výrobního řetězce určitých získaných produktů, po kterém se na ně již nevztahují požadavky zmíněného nařízení.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 142/2011 (2) stanoví prováděcí pravidla pro nařízení (ES) č. 1069/2009, včetně pravidel o přijímání alternativních metod pro využívání nebo neškodné odstranění vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů a požadavků pro uvádění organických hnojiv a některých dalších vedlejších produktů živočišného původu na trh.
(3)
V souladu s čl. 19 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou členské státy povolit sběr, přepravu a neškodné odstraňování materiálu kategorie 3 uvedeného v čl. 10 písm. f) zmíněného nařízení jinými prostředky stanovenými v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011. V souladu s čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 142/2011 byla tato možnost omezena na přechodné období do 31. prosince 2014. Sběr, přepravu a neškodné odstranění jinými prostředky stanovenými v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011 povolují některé členské státy v případě malých množství zmetkových potravin do 20 kg za týden.
(4)
Nejsou-li hlášeny žádné negativní důsledky pro zdraví zvířat a s ohledem na skutečnost, že v některých případech by neškodné odstranění v souladu s článkem 14 nařízení (ES) č. 1069/2009 bylo ve srovnání s neškodným odstraněním v místě nepřijatelně obtížné, jeví se jako odůvodněné stanovit dočasnou odchylku jako trvalé řešení, pokud takové neškodné odstranění nezpůsobí nepřijatelné zdravotní riziko. Článek 15 nařízení (EU) č. 142/2011, kterým se stanoví zvláštní pravidla pro použití ustanovení čl. 19 odst. 1 písm. a), b), c), e) a f) nařízení (ES) č. 1069/2009, by proto měl být doplněn o odkaz na opatření stanovená v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011, jež by rovněž měla být odpovídajícím způsobem změněna. Po konzultaci s členskými státy a organizacemi zúčastněných stran by možnost, že členské státy mohou rozhodnout, že zvýší objem na nejvýše 50 kg týdně, měla být zrušena, jestliže se dočasná odchylka stane trvalým řešením. Kromě toho by mělo být zrušeno ustanovení čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 142/2011.
(5)
Vzhledem k nízkému riziku možného styku hospodářských zvířat s organickými hnojivy a půdními přídavky, s nimiž manipulují někteří provozovatelé a uživatelé, zejména pokud působí mimo potravinový a krmivový řetězec, by příslušné orgány měly mít možnost osvobodit tyto provozovatele a uživatele od registrační povinnosti podle článku 23 nařízení (ES) č. 1069/2009. Tito provozovatelé a uživatelé by měli být doplněni na seznam provozovatelů osvobozených od ohlašovací povinnosti ve vztahu k příslušným orgánům v souladu s čl. 20 odst. 4 nařízení (EU) č. 142/2011. Ustanovení čl. 20 odst. 4 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
U pěstebních substrátů, včetně zahrádkářské zeminy, s nízkým obsahem vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů, jež jsou balené k použití konečným spotřebitelem, nehrozí riziko, že budou používány jako krmivo pro hospodářská zvířata. Omezení obsahu získaných produktů materiálů kategorie 2 nebo 3 v pěstebních substrátech, včetně zahrádkářské zeminy, na méně než 5 % objemových snižuje riziko použití jako krmiva pro hospodářská zvířata, neboť vysoký obsah půdy a jiných materiálů činí tyto produkty nepoživatelnými pro hospodářská zvířata. Při výrobě pěstebních substrátů se smí používat zpracovaný hnůj. Nesmí však být jedinou složkou pěstebních substrátů. Jeho obsah v pěstebních substrátech by neměl činit více než 50 % objemových. Zpracovaný hnůj se nesmí používat k výrobě pěstebních substrátů v případě, kdy místo původu podléhá zákazu z důvodu podezření na ohnisko nebo potvrzeného ohniska závažného přenosného onemocnění postihujícího hospodářská zvířata. Proto tyto produkty mohou být osvobozeny od veterinárních kontrol pro uvádění na trh jinak než dovozem. Ustanovení čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Definice „meziproduktů“ v bodě 35 a „vzorků zboží“ v bodě 39 přílohy I nařízení (EU) č. 142/2011 by měly být upřesněny, aby se zabránilo neopodstatněným překážkám obchodu. Definice „meziproduktů“ zahrnuje rovněž místo určení meziproduktů. Je vhodné rozšířit stávající definici o možná další použití v kosmetickém průmyslu. Získané produkty, jež splňují požadavky směrnice Rady 76/768/EHS (3), mohou být v souladu s čl. 5 odst. 1 nařízení (ES) č. 1069/2009 prohlášeny za konečný bod výrobního řetězce. Kromě toho je třeba ujasnit, že krmivo pro zvířata v zájmovém chovu může do EU vstoupit jako vzorek zboží pro účely krmných pokusů, zkoušení strojů nebo zařízení. Definice „meziproduktů“ v bodě 35 a „vzorků zboží“ v bodě 39 přílohy I nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(8)
Ačkoli v souladu s čl. 3 odst. 6 nařízení (ES) č. 1069/2009 jsou koňovití považováni za hospodářská zvířata, existuje mezi některými konkrétními zvířaty této čeledi a jejich chovateli zvláště úzký vztah. Je proto odůvodněné, aby bylo umožněno spalovat těla mrtvých koňovitých ve spalovnách schválených za tímto účelem příslušným orgánem, a to za podmínky, že dané zvíře pochází z hospodářství, jež nepodléhá zákazům v souvislosti s nákazami podléhajícími povinnému hlášení. Směrnice Rady 2009/156/ES (4) stanoví veterinární pravidla mimo jiné pro přesun koňovitých, včetně podmínek pro identifikaci koňovitých. Individuální spalování v nízkokapacitních spalovnách je možné pouze v případě mrtvých koňovitých, kteří splňují ustanovení uvedené směrnice. Kapitola III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(9)
Podle čl. 13 písm. g) nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou být vedlejší produkty živočišného původu pocházející z vodních živočichů materiálu kategorie 2 zesilážovány, zkompostovány nebo přeměněny na bioplyn. Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „EFSA“) zveřejnil vědecké stanovisko týkající se hodnocení nové zpracovatelské metody pro vedlejší produkty živočišného původu materiálů kategorie 2 rybího původu (5). Podle stanoviska EFSA jsou rizika, jež způsobují materiály kategorie 2 rybího původu, díky této zpracovatelské metodě přiměřeně snížena, což umožňuje použití získaných produktů k výrobě organických hnojiv, jejich zkompostování nebo přeměnu na bioplyn nebo použití k výrobě krmiva pro kožešinová zvířata nebo jiná zvířata, která nejsou určena k lidské spotřebě. EFSA ve svém stanovisku dospěl k závěru, že nedojde ke zvýšení rizika, pokud se tato zpracovatelská metoda uplatní i v případě zpracování vedlejších produktů pocházejících z vodních živočichů materiálů kategorie 3. Materiál kategorie 3 získaný z vodních živočichů proto může být určen pro účely uvedené v článku 14 nařízení (ES) č. 1069/2009.
(10)
S ohledem na úspěšný výsledek posouzení rizik, jež EFSA provedl, by zesilážování materiálu z ryb mělo být přidáno na seznam alternativních zpracovatelských metod v kapitole IV přílohy IV nařízení (EU) č. 142/2011. Příloha IV nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(11)
Zbytky rozkladu a kompost živočišného původu mohou být v praxi smíchány s materiály, které nejsou živočišného původu. Provozovatelé by měli vědět, jaké předpisy se vztahují na neškodné odstraňování takových zbytků rozkladu a kompostu. Kromě toho je třeba vyjasnit, ve kterých případech mohou být kompost a zbytky rozkladu získané z odpadu ze stravovacích zařízení neškodně odstraněny na povolené skládce. Kapitola III přílohy V nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(12)
Chorvatsko oznámilo seznam druhů divokých mrchožravých ptáků, na něž by se měla vztahovat odchylka týkající se zvláštních krmných účelů stanovená v článku 18 nařízení (ES) č. 1069/2009. Seznam druhů mrchožravých ptáků v příloze VI nařízení (EU) č. 142/2011 by měl být odpovídajícím způsobem změněn.
(13)
EFSA provedl posouzení rizika spojeného s kompostováním v uzavřených boxech a následným spalováním prasat uhynulých v hospodářství (6) a dospěl k závěru, že kompostování v uzavřených boxech, na něž je odkazováno v rámci alternativních parametrů stanovených v příloze V kapitole III oddíle 2 nařízení (EU) č. 142/2011, není dostatečným ošetřením pro bezpečné odstranění materiálu kategorie 2, a nemůže být tudíž uvedeno v kapitole IV přílohy IV uvedeného nařízení jako alternativní zpracovatelská metoda. Na základě výše zmíněného posouzení, jež EFSA provedl, by „aerobní fermentace a skladování prasat uhynulých v hospodářství s následným spalováním nebo spoluspalováním“ měly být považovány za specifickou metodu uchovávání v uzavřených prostorách pro účely skladování vedlejších produktů živočišného původu až do jejich následného neškodného odstranění v souladu s nařízením (ES) č. 1069/2009. Aby bylo možné rozlišit tuto metodu od schválených metod kompostování a aby nebylo nutné absolvovat postup schválení požadovaný pro zařízení na kompostování podle přílohy V nařízení (EU) č. 142/2011, je vhodné zahrnout tuto metodu do nové kapitoly v příloze IX uvedeného nařízení, společně s metodou „hydrolýza s následným neškodným odstraněním“, jež je v současné době uvedena v příloze IV kapitole IV oddíle 2 bodě H a která je založena na stejných principech. Kromě toho by odkaz na přílohu IV v příloze XVI kapitole II oddíle 11 měl být odpovídajícím způsobem upraven. Přílohy IV, IX a XVI nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(14)
Na tavené/škvařené tuky z materiálu kategorie 3 se vztahují zvláštní požadavky podle přílohy X kapitoly II oddílu 3 nařízení (EU) č. 142/2011. Neexistují však žádné veterinární důvody pro zákaz zpracování materiálu kategorie 3 z vodních živočichů a vedlejších produktů živočišného původu z vodních živočichů podle čl. 10 písm. i) a j) nařízení (ES) č. 1069/2009 spolu s vedlejšími produkty živočišného původu získanými ze suchozemských zvířat na smíchané tavené/škvařené tuky. Proto by mělo být možné použít materiály kategorie 3 z vodních živočichů a vedlejších produktů živočišného původu z vodních živočichů podle čl. 10 písm. i) a j) nařízení (ES) č. 1069/2009 k výrobě taveného/škvařeného tuku. Ustanovení přílohy X kapitoly II oddílu 3 bodu A podbodu 1 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(15)
Požadavky na tepelné ošetření kalu z odstředivky nebo separátoru, jenž může být později použit jako organické hnojivo nebo k výrobě organických hnojiv a uveden na trh, jsou stanoveny v příloze X kapitole II oddíle 4 části III nařízení (EU) č. 142/2011. Je vhodné zavést odchylku, aby příslušný orgán mohl povolit alternativní parametry pro tepelné ošetření kalu z odstředivky nebo separátoru určeného pro použití v rámci členských států, pokud provozovatelé mohou prokázat, že tepelné ošetření provedené podle alternativních parametrů zaručuje přinejmenším stejné snížení rizika jako ošetření provedené podle již zavedených parametrů použitelných pro uvádění na trh. Ustanovení přílohy X kapitoly II oddílu 4 části III nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(16)
Meziprodukty mohou být použity mimo jiné k výrobě laboratorních činidel nebo diagnostických zdravotnických prostředků in vitro pro zvířata. Po kontrolách na stanovišti hraniční kontroly v souladu s článkem 4 směrnice Rady 97/78/ES (7) musí být produkt přepraven přímo do registrovaného zařízení nebo podniku určení. Aby byly objasněny požadavky na dovoz meziproduktů, měla by být odpovídajícím způsobem změněna příloha XII nařízení (EU) č. 142/2011.
(17)
Krevní výrobky určené k výrobě krmiva pro hospodářská zvířata, včetně sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat, musí být vyrobeny v souladu s přílohou X kapitolou II oddílem 2 nařízení Komise (EU) č. 142/2011. S odkazem na bod B uvedeného oddílu musí být krevní výrobky podrobeny některé ze zpracovatelských metod č. 1 až 5 nebo zpracovatelské metodě č. 7, které jsou stanoveny v příloze IV kapitole III uvedeného nařízení, nebo jiné metodě, která zaručuje, že krevní výrobky splňují mikrobiologické normy pro získané produkty stanovené v příloze X kapitole I nařízení Komise (EU) č. 142/2011. Nařízení (EU) č. 142/2011 rovněž stanoví, konkrétně ve druhém řádku šestého sloupce tabulky 1 v příloze XIV kapitole I oddíle 1, že krevní výrobky, které nejsou určeny k lidské spotřebě a které lze použít jako krmivo, musí být provázeny veterinárním osvědčením v souladu se vzorem veterinárního osvědčení stanoveným v příloze XV kapitole 4 bodě B, pokud jsou určeny k odeslání do Unie nebo k tranzitu přes Unii.
(18)
V Asii, Severní Americe, Karibiku a ve Střední a Jižní Americe byla nahlášena epizootická diarrhoea prasat, včetně infekce prasat virem epizootické diarrhoey prasat a deltakoronavirem prasat. Na území Unie nebyl deltakoronavirus prasat ještě nikdy zjištěn. Za příčinu šíření viru se považuje nevhodné tepelné ošetření nebo kontaminace po tepelném ošetření sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat, což je tradiční složka krmiva pro selata.
(19)
Komise, jednajíce z vlastního podnětu, přijala prováděcí nařízení Komise (EU) č. 483/2014 (8) jako prozatímní ochranné opatření s ohledem na bezpečnost sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat určené k výrobě krmiva pro prasata. Vzhledem k tomu, že riziko pro zdraví zvířat přetrvá, je třeba přezkoumat požadavky na dovoz sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat určené k výrobě krmiva pro prasata a prozatímní opatření uplatnit jako trvalý požadavek.
(20)
Vědecká pozorování ukazují, že prasečí koronaviry se ve výkalech prasat inaktivují při zahřátí na teplotu 71 °C, kterou je nutné udržovat po dobu 10 minut, nebo jsou-li ponechány při pokojové teplotě 20 °C po dobu 7 dnů. Virus nepřežil v experimentálně infikovaném suchém krmivu skladovaném při pokojové teplotě 24 °C déle než 2 týdny. V Unii a ve třetích zemích se pro sprejově sušenou krev a krevní plazmu obecně používá teplota 80 °C, a to zahřátím celé hmoty.
(21)
Na základě těchto dostupných informací se jeví jako vhodné požadovat, aby sprejově sušená krev a krevní plazma prasat dovezená ze třetích zemí a určená ke krmení prasat byla podrobena ošetření vysokou teplotou a následnému skladování po určitou dobu při pokojové teplotě, aby se tak zmírnilo riziko kontaminace po ošetření.
(22)
Dovoz kostí a výrobků z nich (kromě kostní moučky), rohů a výrobků z nich (kromě rohové moučky) a kopyt a paznehtů a výrobků z nich (kromě moučky z kopyt a paznehtů), které nejsou určeny k použití jako krmná surovina, organická hnojiva nebo půdní přídavky, by rovněž měl být povolen, pokud jsou tyto materiály přepravovány letadlem a jestliže splňují požadavky stanovené v článku 41 nařízení (ES) č. 1069/2009. Příloha XIV nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(23)
S ohledem na změnu definice „meziproduktů“ a dodatečné požadavky týkající se dovozu krevních výrobků by měl být odpovídajícím způsobem změněn vzor prohlášení o dovozu ze třetích zemí týkajícího se meziproduktů a vzor veterinárního osvědčení pro dovoz krevních výrobků určených jako krmná surovina. Ustanovení přílohy XV kapitoly 4 bodu B a kapitoly 20 nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(24)
Aby se zabránilo narušení obchodu, mělo by být stanoveno přechodné období, během nějž by měl být dovoz meziproduktů, na něž se použijí ustanovení nařízení (EU) č. 142/2011 ve znění tohoto nařízení, přijímán členskými státy v souladu s pravidly platnými před vstupem tohoto nařízení v platnost.
(25)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 142/2011 se mění takto:
1)
V článku 15 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Odchylně od článku 14 nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou členské státy povolit sběr, přepravu a neškodné odstraňování malých množství materiálů kategorie 3 podle čl. 10 písm. f) uvedeného nařízení prostředky uvedenými v čl. 19 odst. 1 písm. d) uvedeného nařízení, pokud jsou splněny požadavky pro neškodné odstranění jinými prostředky stanovené v kapitole IV přílohy VI tohoto nařízení.“
2)
V článku 19 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
v kapitole III, pokud skladují získané produkty pro určitá plánovaná použití podle čl. 24 odst. 1 písm. j) uvedeného nařízení;
d)
v kapitole V, pokud v hospodářství skladují vedlejší produkty živočišného původu určené k následnému neškodnému odstranění podle článku 4 uvedeného nařízení.“
3)
Ustanovení čl. 20 odst. 4 se mění takto:
a)
písmeno d) se nahrazuje tímto:
„d)
provozovatele, kteří používají malá množství materiálů kategorie 2 a 3 uvedených v článcích 9 a 10 nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo produktů z nich získaných za účelem přímé dodávky produktů v rámci regionu konečnému spotřebiteli, na místní trh nebo místním maloobchodním zařízením, pokud se příslušný orgán domnívá, že taková činnost nepředstavuje riziko rozšíření žádného závažného přenosného onemocnění na člověka nebo zvířata; toto písmeno se nepoužije, pokud se tyto materiály používají jako krmivo pro hospodářská zvířata jiná než kožešinová;“
b)
doplňují se nová písmena e) a f), která znějí:
„e)
uživatele organických hnojiv nebo půdních přídavků v místech, kde nejsou držena hospodářská zvířata;
f)
provozovatele, kteří manipulují s organickými hnojivy nebo půdními přídavky a distribuují je, a to výhradně v maloobchodním balení připraveném k prodeji o váze nejvýše 50 kg pro použití mimo krmivový a potravinový řetězec.“
4)
V článku 22 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Na uvádění těchto produktů na trh se nevztahují žádné veterinární podmínky:
a)
guáno z volně žijících mořských ptáků, posbírané v Unii nebo dovezené ze třetích zemí;
b)
pěstební substráty připravené k prodeji, jiné než dovezené pěstební substráty, obsahující méně než:
i)
5 % objemových získaných produktů materiálu kategorie 3 nebo materiálu kategorie 2 jiných než zpracovaný hnůj,
ii)
50 % objemových zpracovaného hnoje.“
5)
V článku 23 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Provozovatel nebo vlastník zařízení nebo podniku v místě určení meziproduktů nebo jeho zástupce musí meziprodukty používat a/nebo odesílat výhradně k použití ve výrobě v souladu s definicí meziproduktů podle přílohy I bodu 35.“
6)
V článku 36 se zrušuje odstavec 3.
7)
Přílohy I, III, IV, V, VI, IX, X, XI, XII, XIV, XV a XVI se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Během přechodného období do 27. září 2015 se zásilky vedlejších produktů živočišného původu a získaných produktů doprovázené formulářem prohlášení vyplněného a podepsaného podle vzoru, který je stanoven v příloze XV kapitole 20 nařízení (EU) č. 142/2011 ve verzi před datem vstupu tohoto nařízení v platnost, nadále přijímají pro dovoz do Unie, pokud byla tato prohlášení vyplněna a podepsána před 27. červencem 2015.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 23. února 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. ledna 2015.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/9 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 6ης Ιανουαρίου 2015
σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί υγειονομικών κανόνων για ζωικά υποπροϊόντα και παράγωγα προϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο και για την εφαρμογή της οδηγίας 97/78/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά ορισμένα δείγματα και τεμάχια που εξαιρούνται από κτηνιατρικούς ελέγχους στα σύνορα οι οποίοι αναφέρονται στην εν λόγω οδηγία
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την πράξη προσχώρησης της Κροατίας, και ιδίως το άρθρο 50,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, περί υγειονομικών κανόνων για ζωικά υποπροϊόντα και παράγωγα προϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 (κανονισμός για τα ζωικά υποπροϊόντα) (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ), δ) και ζ), το άρθρο 18 παράγραφος 3 στοιχείο β) σημείο i), το άρθρο 19 παράγραφος 4 στοιχείο γ), το άρθρο 20 παράγραφος 11, το άρθρο 21 παράγραφος 6 στοιχείο δ), το άρθρο 23 παράγραφος 3, το άρθρο 27 στοιχείο γ), το άρθρο 31 παράγραφος 2, το άρθρο 40 στοιχείο στ), το άρθρο 41 παράγραφος 3 και το άρθρο 42 παράγραφος 2,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 θεσπίζει κανόνες για τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων όσον αφορά τα ζωικά υποπροϊόντα και τα παράγωγα προϊόντα, προκειμένου να προλαμβάνονται και να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τα εν λόγω προϊόντα για τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων. Ο εν λόγω κανονισμός καθορίζει ένα τελικό σημείο στην αλυσίδα παρασκευής για ορισμένα παράγωγα προϊόντα, πέραν του οποίου τα προϊόντα αυτά δεν θα υπόκεινται πλέον στις απαιτήσεις του εν λόγω κανονισμού.
(2)
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 142/2011 της Επιτροπής (2) θεσπίζει τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων σχετικά με την έγκριση εναλλακτικών μεθόδων χρήσης ή απόρριψης ζωικών υποπροϊόντων ή παράγωγων προϊόντων, καθώς και των απαιτήσεων για τη διάθεση οργανικών λιπασμάτων και ορισμένων άλλων ζωικών υποπροϊόντων στην αγορά.
(3)
Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη συλλογή, τη μεταφορά και την απόρριψη υλικών της κατηγορίας 3, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 στοιχείο στ) του εν λόγω κανονισμού, με άλλα μέσα τα οποία ορίζονται στο παράρτημα VI κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, η δυνατότητα αυτή ήταν περιορισμένη στη μεταβατική περίοδο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπουν τη συλλογή, τη μεταφορά και την απόρριψη μικρών ποσοτήτων πρώην τροφίμων έως 20 kg ανά εβδομάδα με άλλα μέσα, τα οποία ορίζονται στο παράρτημα VI κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011.
(4)
Δεδομένης της απουσίας αναφερόμενων αρνητικών συνεπειών για την υγεία των ζώων και λαμβανομένου υπόψη ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η απόρριψη σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 θα ήταν εξαιρετικά επαχθής σε σχέση με την επιτόπου ταφή, η θέσπιση της μεταβατικής παρέκκλισης ως μόνιμη λύση φαίνεται δικαιολογημένη, δεδομένου ότι μια τέτοια απόρριψη δεν συνεπάγεται απαράδεκτο κίνδυνο για την υγεία. Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 προβλέπει ειδικούς κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 19 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), γ), ε) και στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 και θα πρέπει, επομένως, να συμπληρωθεί με αναφορά στα μέτρα που προβλέπονται στο παράρτημα VI κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, ο οποίος θα πρέπει επίσης να τροποποιηθεί αναλόγως. Μετά από διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τις οργανώσεις ενδιαφερόμενων φορέων, το δικαίωμα επιλογής των κρατών μελών ως προς την αύξηση του όγκου με μέγιστο όριο 50 kg ανά εβδομάδα θα αφαιρεθεί όταν η μεταβατική παρέκκλιση καταστεί μόνιμη επιλογή. Επιπλέον, η παράγραφος 3 του άρθρου 36 του κανονισμού αριθ. 142/2011 θα πρέπει να διαγραφεί.
(5)
Δεδομένου του χαμηλού κινδύνου πιθανής επαφής των εκτρεφόμενων ζώων με οργανικά λιπάσματα και βελτιωτικά εδάφους τα οποία χειρίζονται ορισμένοι υπεύθυνοι επιχειρήσεων και χρήστες, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξαιρούν τους εν λόγω υπευθύνους επιχειρήσεων και χρήστες από την υποχρέωση καταχώρισης, ιδίως όταν δραστηριοποιούνται εκτός της αλυσίδας τροφίμων και ζωοτροφών, δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009. Οι εν λόγω υπεύθυνοι επιχειρήσεων και χρήστες θα πρέπει να προστεθούν στον κατάλογο των φορέων που απαλλάσσονται από την υποχρέωση κοινοποίησης προς τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Ως εκ τούτου, το άρθρο 20 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(6)
Τα καλλιεργητικά μέσα, συμπεριλαμβανομένου του χώματος για μεταφύτευση, με μικρή περιεκτικότητα σε ζωικά υποπροϊόντα ή παράγωγα προϊόντα τα οποία είναι συσκευασμένα για χρήση από τον τελικό καταναλωτή, δεν ενέχουν κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν ως ζωοτροφές εκτρεφόμενων ζώων. Ο περιορισμός σε περιεκτικότητα μικρότερη από 5 % κατ' όγκο των παράγωγων προϊόντων των υλικών κατηγορίας 2 ή 3 στα καλλιεργητικά μέσα, συμπεριλαμβανομένου του χώματος για μεταφύτευση, μετριάζει τον κίνδυνο χρήσης τους ως ζωοτροφώνγια εκτρεφόμενα ζώα, δεδομένου ότι η υψηλή περιεκτικότητα σε χώμα και άλλα υλικά προσδίδουν στα εν λόγω προϊόντα δυσάρεστη για τα εκτρεφόμενα ζώα γεύση. Για την παρασκευή καλλιεργητικών μέσων μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταποιημένη κόπρος. Ωστόσο, η μεταποιημένη κόπρος δεν θα πρέπει να αποτελεί το μοναδικό συστατικό στοιχείο των καλλιεργητικών μέσων. Η περιεκτικότητα αυτών σε μεταποιημένη κόπρο δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 50 % κατ' όγκο. Η μεταποιημένη κόπρος δεν θα χρησιμοποιείται για την παρασκευή καλλιεργητικών μέσων όταν ο τόπος προέλευσης υπόκειται σε απαγόρευση λόγω υπόνοιας ή επιβεβαιωμένης εκδήλωσης σοβαρής μεταδοτικής νόσου στα εκτρεφόμενα ζώα. Επομένως, τα εν λόγω προϊόντα μπορούν να εξαιρεθούν από τους κτηνιατρικούς ελέγχους για τη διάθεση στην αγορά, πλην των εισαγωγών. Ως εκ τούτου, το άρθρο 22 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(7)
Οι ορισμοί «ενδιάμεσα προϊόντα» και «εμπορικά δείγματα» στο παράρτημα I σημεία 35 και 39 αντίστοιχα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να αποσαφηνιστούν, ούτως ώστε να αποφεύγονται οι αδικαιολόγητοι εμπορικοί φραγμοί. Ο ορισμός «ενδιάμεσα προϊόντα» περιλαμβάνει επίσης έναν προορισμό των εν λόγω ενδιάμεσων προϊόντων. Η διεύρυνση του τρέχοντος ορισμού για πιθανές πρόσθετες χρήσεις στη βιομηχανία καλλυντικών είναι δικαιολογημένη. Τα παράγωγα προϊόντα που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, να χαρακτηριστούν ως το τελικό σημείο στην αλυσίδα παρασκευής. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι οι τροφές για ζώα συντροφιάς μπορούν να εισάγονται στην ΕΕ ως εμπορικό δείγμα, για τους σκοπούς των δοκιμών διατροφής σε ζώα και για τον έλεγχο των μηχανημάτων ή του εξοπλισμού. Ο ορισμός των «ενδιάμεσων προϊόντων» και των «εμπορικών δειγμάτων» στο παράρτημα I σημεία 35 και 39 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(8)
Μολονότι τα ιπποειδή θεωρούνται εκτρεφόμενα ζώα σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, ορισμένα επιμέρους ιπποειδή έχουν ιδιαίτερα στενή σχέση με τους κατόχους τους. Επομένως, η δυνατότητα αποτέφρωσης νεκρών ιπποειδών σε αποτεφρωτήρες που έχουν εγκριθεί για τον σκοπό αυτό από την αρμόδια αρχή δικαιολογείται, εφόσον τα ιπποειδή προέρχονται από εκμεταλλεύσεις που δεν υπόκεινται σε απαγορευτικά μέτρα για υποχρεωτικά κοινοποιήσιμες νόσους. Η οδηγία 2009/156/ΕΚ του Συμβουλίου (4) προβλέπει τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν, μεταξύ άλλων, τη διακίνηση των ιπποειδών, συμπεριλαμβανομένων των όρων για την ταυτοποίηση των ιπποειδών. Μόνο τα νεκρά ιπποειδή τα οποία συμμορφώνονται με την εν λόγω οδηγία μπορούν να αποτεφρωθούν ατομικά σε αποτεφρωτήρες χαμηλού δυναμικού. Ως εκ τούτου, το παράρτημα III κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(9)
Το άρθρο 13 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 προβλέπει ότι τα ζωικά υποπροϊόντα που προέρχονται από υδρόβια ζώα από υλικό της κατηγορίας 2, μπορούν να ενσιρώνονται, να λιπασματοποιούνται ή να μετασχηματίζονται σε βιοαέριο. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων («EFSA») δημοσίευσε επιστημονική γνώμη σχετικά με την αξιολόγηση μιας νέας μεθόδου μεταποίησης για τα ζωικά υποπροϊόντα από υλικά της κατηγορίας 2 τα οποία προέρχονται από ψάρια (5). Σύμφωνα με τη γνώμη της EFSA, οι κίνδυνοι που προκύπτουν από υλικά της κατηγορίας 2 που προέρχονται από ψάρια μειώνονται επαρκώς με τη μέθοδο μεταποίησης και τα παράγωγα προϊόντα μπορούν, συνεπώς, να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή οργανικών λιπασμάτων, να λιπασματοποιηθούν, να μετασχηματιστούν σε βιοαέριο ή να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή ζωοτροφών για γουνοφόρα ή άλλα ζώα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Η γνώμη της EFSA καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει αύξηση του κινδύνου, αν η μέθοδος μεταποίησης εφαρμόζεται και στη μεταποίηση των υποπροϊόντων που προέρχονται από υδρόβια ζώα υλικών κατηγορίας 3. Επομένως, το υλικό της κατηγορίας 3 που λαμβάνεται από υδρόβια ζώα μπορεί να προορίζεται για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009.
(10)
Μετά την επιτυχή έκβαση της αξιολόγησης κινδύνου που πραγματοποιήθηκε από την EFSA, η ενσίρωση του υλικού που προέρχεται από ψάρια θα πρέπει να προστεθεί στον κατάλογο των εναλλακτικών μεθόδων μεταποίησης στο παράρτημα IV κεφάλαιο IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Ως εκ τούτου, το παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(11)
Τα κατάλοιπα διάσπασης και το λίπασμα ζωικής προέλευσης μπορούν, στην πράξη, να αναμειχθούν με υλικά μη ζωικής προέλευσης. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων πρέπει να γνωρίζουν ποιοι κανόνες εφαρμόζονται για την απόρριψη των εν λόγω καταλοίπων διάσπασης και του λιπάσματος. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί σε ποιες περιπτώσεις το λίπασμα και τα κατάλοιπα διάσπασης που προέρχονται από υπολείμματα τροφίμων μπορούν να απορρίπτονται σε ένα εγκεκριμένο χώρο υγειονομικής ταφής. Ως εκ τούτου, το παράρτημα V κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(12)
Η Κροατία κοινοποίησε κατάλογο άγριων νεκροφάγων πτηνών που θα πρέπει να υπόκειται στην παρέκκλιση για τους ειδικούς σκοπούς σίτισης που προβλέπεται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009. Ως εκ τούτου, ο κατάλογος των ειδών νεκροφάγων πτηνών στο παράρτημα VI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(13)
Η EFSA αξιολόγησε την ανάσχεση κινδύνου που επιτυγχάνεται με τη λιπασματοποίηση και την επακόλουθη αποτέφρωση των εκτρεφόμενων χοίρων που πέθαναν στο αγρόκτημα (6) και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανάσχεση κινδύνου με τη λιπασματοποίηση, όπως αναφέρεται στις εναλλακτικές παραμέτρους που καθορίζονται στο παράτημα V κεφάλαιο III τμήμα 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, δεν αποτελεί αποτελεσματική επεξεργασία για την ασφαλή απόρριψη του υλικού της κατηγορίας 2 και, επομένως, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως εναλλακτική μέθοδος μεταποίησης στο παράρτημα IV κεφάλαιο IV του εν λόγω κανονισμού. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη αξιολόγηση της EFSA, η «αερόβια ωρίμανση και αποθήκευση των χοίρων που πέθαναν στο αγρόκτημα με μεταγενέστερη αποτέφρωση ή συναποτέφρωση» θα πρέπει να θεωρείται ως ειδική μέθοδος ανάσχεσης του κινδύνου κατά την αποθήκευση των ζωικών υποπροϊόντων, εν αναμονή της μετέπειτα απόρριψής τους σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1069/2009. Προκειμένου να διαφοροποιηθεί η εν λόγω μέθοδος από τις εγκεκριμένες μεθόδους λιπασματοποίησης, καθώς και να αποφευχθεί η απαιτούμενη διαδικασία έγκρισης των μονάδων λιπασματοποίησης που καθορίζονται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, θα είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί η εν λόγω μέθοδος σε ένα νέο κεφάλαιο του παραρτήματος IX του εν λόγω κανονισμού, μαζί με τη μέθοδο «υδρόλυσης με μετέπειτα απόρριψη» η οποία επί του παρόντος αναφέρεται στο παράρτημα IV κεφάλαιο IV τμήμα II σημείο H, το οποίο βασίζεται στις ίδιες αρχές. Επιπλέον, η αναφορά στο παράρτημα IV στο τμήμα 11 κεφάλαιο ΙΙ του παραρτήματος XVI θα πρέπει να προσαρμοστεί αναλόγως. Ως εκ τούτου, τα παραρτήματα IV, IX και XVI του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.
(14)
Τα τετηγμένα λίπη από υλικά της κατηγορίας 3 υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις σύμφωνα με το παράρτημα X κεφαλαίο II τμήμα 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Ωστόσο, δεν υπάρχουν λόγοι υγειονομικής φύσεως που να απαγορεύουν τη μεταποίηση υλικών της κατηγορίας 3 από υδρόβια ζώα και ζωικά υποπροϊόντα από υδρόβια ζώα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 στοιχεία θ) και ι) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, μαζί με ζωικά υποπροϊόντα της κατηγορίας 3 που λαμβάνονται από χερσαία ζώα από μορφή αναμεμειγμένων τετηγμένων λιπών. Επομένως, θα υπάρχει η δυνατότητα χρήσης υλικών της κατηγορίας 3 από υδρόβια ζώα και ζωικά υποπροϊόντα από υδρόβια ζώα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 στοιχεία θ) και ι) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, για την παραγωγή τετηγμένου λίπους. Ως εκ τούτου, το παράρτημα X κεφάλαιο II τμήμα 3 σημείο Α(1) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(15)
Οι απαιτήσεις για τη θερμική επεξεργασία της ιλύος από συσκευή φυγοκέντρισης ή διαχωρισμού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως ή στην παραγωγή οργανικών λιπασμάτων και να διατεθεί στην αγορά, ορίζονται στο παράρτημα X κεφάλαιο II τμήμα 4 μέρος III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Θα ήταν σκόπιμο να θεσπιστεί μια παρέκκλιση κατά την οποία η αρμόδια αρχή θα δύναται να εγκρίνει εναλλακτικές παραμέτρους για τη θερμική επεξεργασία της ιλύος από συσκευή φυγοκέντρισης ή διαχωρισμού που προορίζεται για χρήση εντός των κρατών μελών, υπό την προϋπόθεση ότι οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων μπορούν να αποδείξουν ότι η θερμική επεξεργασία διεξάγεται σύμφωνα με τις εναλλακτικές παραμέτρους και εγγυάται τουλάχιστον την ίδια μείωση του κινδύνου, όπως η επεξεργασία που διενεργείται σύμφωνα με τις ήδη υφιστάμενες παραμέτρους που εφαρμόζονται για τη διάθεση στην αγορά. Ως εκ τούτου, το παράρτημα X κεφάλαιο II τμήμα 4 μέρος III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(16)
Τα ενδιάμεσα προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, μεταξύ άλλων, για την παραγωγή εργαστηριακών αντιδραστηρίων ή in vitro διαγνωστικών προϊόντων για κτηνιατρικούς σκοπούς. Μετά από ελέγχους στον συνοριακό σταθμό ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 97/78/ΕΚ του Συμβουλίου (7), το προϊόν πρέπει να μεταφέρεται απευθείας στην καταχωρισμένη εγκατάσταση ή μονάδα προορισμού. Προκειμένου να διευκρινιστούν οι απαιτήσεις για την εισαγωγή ενδιάμεσων προϊόντων, το παράρτημα XII του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(17)
Τα προϊόντα αίματος που προορίζονται για την παρασκευή ζωοτροφών για εκτρεφόμενα ζώα, συμπεριλαμβανομένων του αίματος και του πλάσματος αίματος από χοίρους τα οποία έχουν υποβληθεί σε ξήρανση διά ψεκασμού, θα πρέπει να έχουν παρασκευαστεί σύμφωνα με το παράρτημα X κεφάλαιο II τμήμα 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 της Επιτροπής. Σύμφωνα με το σημείο B του εν λόγω τμήματος, τα προϊόντα αίματος πρέπει να υποβάλλονται σε οποιαδήποτε από τις μεθόδους μεταποίησης 1 έως 5 ή στη μέθοδο μεταποίησης 7, όπως ορίζεται στο παράρτημα IV κεφάλαιο III του εν λόγω κανονισμού ή σε άλλη μέθοδο με την οποία εξασφαλίζεται ότι τα προϊόντα αίματος συμμορφώνονται με τα μικροβιολογικά πρότυπα για τα παράγωγα προϊόντα που ορίζονται στο παράρτημα X κεφάλαιο I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 142/2011 προβλέπει επίσης, ιδίως στο παράρτημα XIV κεφάλαιο I τμήμα 1 πίνακας 1 σειρά 2 στήλη 6, ότι τα προϊόντα αίματος που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ζωοτροφές, θα πρέπει να συνοδεύονται από ένα υγειονομικό πιστοποιητικό σύμφωνα με το υπόδειγμα υγειονομικού πιστοποιητικού που ορίζεται στο παράρτημα XV κεφάλαιο 4(B), όταν προορίζονται για αποστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή διαμετακόμιση μέσω αυτής.
(18)
Επιδημική διάρροια των χοίρων, συμπεριλαμβανομένης της μόλυνσης των χοίρων από τον ιό της επιδημικής διάρροιας (PEDv) και τον δ-κορωναϊό των χοίρων (SDCv), έχει αναφερθεί στην Ασία, τη Βόρεια Αμερική, την Καραϊβική, την Κεντρική και τη Νότια Αμερική. Ο δ-κορωναϊός των χοίρων δεν έχει ανιχνευτεί ποτέ στην Ένωση. Σε περίπτωση εξάπλωσης του ιού ποινικοποιούνται η ακατάλληλη θερμική επεξεργασία ή μόλυνση έπειτα από θερμική επεξεργασία αίματος και πλάσματος αίματος από χοίρους τα οποία έχουν υποβληθεί σε ξήρανση διά ψεκασμού τα οποία αποτελούν ένα παραδοσιακό συστατικό ζωοτροφών για χοιρίδια.
(19)
Η Επιτροπή, ενεργώντας με δική της πρωτοβουλία, εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 483/2014 της Επιτροπής (8) ως προσωρινό μέτρο διασφάλισης σχετικά με την ασφάλεια του αίματος και του πλάσματος αίματος από χοίρους τα οποία έχουν υποβληθεί σε ξήρανση διά ψεκασμού και προορίζονται για την παρασκευή ζωοτροφών για τα χοιροειδή. Δεδομένου ότι ο κίνδυνος για την υγεία των ζώων παραμένει, απαιτείται η αναθεώρηση των απαιτήσεων για τις εισαγωγές αίματος και πλάσματος αίματος από χοίρους τα οποία έχουν υποβληθεί σε ξήρανση διά ψεκασμού και προορίζονται για την παρασκευή ζωοτροφών για τα χοιροειδή και η εφαρμογή των προσωρινών μέτρων ως μόνιμη απαίτηση.
(20)
Από την επιστημονική παρατήρηση προκύπτει ότι οι κορωναϊοί των χοίρων αδρανοποιούνται στα περιττώματα τους εάν θερμανθούν και παραμείνουν σε θερμοκρασία 71 °C για 10 λεπτά ή εάν παραμείνουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος 20 °C για 7 ημέρες. Ο ιός δεν επιβίωσε σε πειραματικώς μολυνθείσες ξηρές ζωοτροφές που είχαν αποθηκευθεί σε θερμοκρασία δωματίου 24 °C για τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Στην Ένωση και σε τρίτες χώρες η θερμοκρασία που εφαρμόζεται συνήθως για την ξήρανση αίματος και πλάσματος αίματος διά ψεκασμού είναι 80 °C σε ολόκληρη την ουσία.
(21)
Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, φαίνεται σκόπιμο να απαιτηθεί το αίμα και το πλάσμα αίματος από χοίρους, τα οποία έχουν υποβληθεί σε ξήρανση διά ψεκασμού και τα οποία εισάγονται από τρίτες χώρες και προορίζονται για τη διατροφή χοιροειδών, να έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία υψηλής θερμοκρασίας και, στη συνέχεια, να έχουν αποθηκευτεί για ορισμένο χρονικό διάστημα σε θερμοκρασία δωματίου, ώστε να μετριάζεται ο κίνδυνος επιμόλυνσης μετά την επεξεργασία.
(22)
Οι εισαγωγές οστών και προϊόντων με βάση τα οστά (εξαιρουμένου του οστεαλεύρου), κεράτων και προϊόντων με βάση τα κέρατα (εξαιρουμένου του κρεαταλεύρου) και χηλών και προϊόντων με βάση τις χηλές (εξαιρουμένου του χηλαλεύρου) που προορίζονται για χρήση άλλη πλην της χρήσης ως πρώτης ύλης ζωοτροφών, οργανικά λιπάσματα ή βελτιωτικά εδάφους, θα πρέπει επίσης να επιτρέπονται εφόσον τα υλικά αυτά μεταφέρονται αεροπορικώς και με την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 41 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009. Ως εκ τούτου, το παράρτημα XIV του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(23)
Έπειτα από τις τροποποιήσεις του ορισμού των «ενδιάμεσων προϊόντων» και τις πρόσθετες απαιτήσεις για τις εισαγωγές προϊόντων αίματος, το υπόδειγμα της δήλωσης που πρέπει να χρησιμοποιείται για τις εισαγωγές ενδιάμεσων προϊόντων από τρίτες χώρες και το υπόδειγμα υγειονομικού πιστοποιητικού για την εισαγωγή προϊόντων αίματος που προορίζονται ως πρώτες ύλες ζωοτροφών θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως. Ως εκ τούτου, το παράρτημα XV κεφάλαιο 4(B) και κεφάλαιο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(24)
Για να αποφευχθούν διαταραχές του εμπορίου, θα πρέπει να καθοριστεί μια μεταβατική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας οι εισαγωγές των ενδιάμεσων προϊόντων για τα οποία ισχύουν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, όπως τροποποιείται με τον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να γίνονται αποδεκτές από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες που ίσχυαν πριν από την έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
(25)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 142/2011 τροποποιείται ως εξής:
1)
Στο άρθρο 15 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη συλλογή, τη μεταφορά και την απόρριψη μικρών ποσοτήτων υλικών της κατηγορίας 3, όπως ορίζει το άρθρο 10 στοιχείο στ) του εν λόγω κανονισμού με τα μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του εν λόγω κανονισμού, με την επιφύλαξη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις απόρριψης με άλλα μέσα που ορίζονται στο παράρτημα VI κεφάλαιο IV του παρόντος κανονισμού.»
.
2)
Στο άρθρο 19, το στοιχείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«γ)
Κεφάλαιο III, όταν αποθηκεύουν παράγωγα προϊόντα για ορισμένους επιδιωκόμενους σκοπούς, όπως αναφέρονται στο άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο ι) του εν λόγω κανονισμού·
δ)
κεφάλαιο V, όταν αποθηκεύουν στα αγροκτήματα ζωικά υποπροϊόντα τα οποία προορίζονται για μεταγενέστερη απόρριψη, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού.»
.
3)
Το άρθρο 20 παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«δ)
οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων χρησιμοποιούν μικρές ποσότητες υλικών των κατηγοριών 2 και 3 που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 ή προϊόντων που προέρχονται από αυτά για τους σκοπούς της απευθείας παράδοσης των προϊόντων εντός της περιοχής στον τελικό χρήστη, στην τοπική αγορά ή σε τοπικά καταστήματα λιανικής πώλησης, αν η αρμόδια αρχή δεν θεωρεί ότι η εν λόγω δραστηριότητα παρουσιάζει κίνδυνο εξάπλωσης τυχόν σοβαρής μεταδοτικής στον άνθρωπο ή στα ζώα νόσου· το σημείο αυτό δεν εφαρμόζεται όταν τα υλικά αυτά χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφές εκτρεφόμενων ζώων, εκτός των γουνοφόρων ζώων·»
·
β)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία ε) και στ):
«ε)
οι χρήστες οργανικών λιπασμάτων ή βελτιωτικών του εδάφους σε εγκαταστάσεις στις οποίες δεν διατηρούνται εκτρεφόμενα ζώα·
στ)
οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων που χειρίζονται και διανέμουν οργανικά λιπάσματα ή βελτιωτικά εδάφους αποκλειστικά σε έτοιμες προς πώληση συσκευασίες λιανικής πώλησης με βάρος που δεν υπερβαίνει τα 50 kg, για χρήση εκτός της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων.»
.
4)
Στο άρθρο 22, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η διάθεση στην αγορά των ακολούθων δεν υπόκειται σε όρους υγειονομικού ελέγχου:
α)
το γκουανό από άγρια θαλάσσια πτηνά που συλλέγεται στην Ένωση ή εισάγεται από τρίτες χώρες·
β)
έτοιμα προς πώληση καλλιεργητικά μέσα, πλην εκείνων που εισάγονται με περιεκτικότητα μικρότερη από:
i)
5 % κατ' όγκο των παράγωγων προϊόντων από υλικό της κατηγορίας 3 ή 2, πλην της μεταποιημένης κόπρου,
ii)
50 % κατ' όγκο μεταποιημένη κόπρος.»
.
5)
Στο άρθρο 23, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Ο υπεύθυνος επιχείρησης ή ο ιδιοκτήτης της εγκατάστασης ή της μονάδας προορισμού των ενδιάμεσων προϊόντων ή ο εκπρόσωπός του χρησιμοποιεί και/ή αποστέλλει τα ενδιάμεσα προϊόντα αποκλειστικά για χρήση στην παρασκευή σύμφωνα με τον ορισμό των ενδιάμεσων προϊόντων στο παράρτημα I σημείο 35.»
.
6)
Στο άρθρο 36, η παράγραφος 3 απαλείφεται.
7)
Τα παραρτήματα I, III, IV, V, VI, IX, X, XI, XII, XIV, XV και XVI τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 2
Για μεταβατική περίοδο έως τις 27 Σεπτεμβρίου 2015, οι αποστολές ζωικών υποπροϊόντων και παράγωγων προϊόντων που συνοδεύονται από ένα υπόδειγμα δήλωσης το οποίο έχει συμπληρωθεί και υπογραφεί σύμφωνα με το υπόδειγμα που ορίζεται στο παράρτημα XV κεφάλαιο 20 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 142/2011, στην έκδοση πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, εξακολουθούν να γίνονται δεκτές για εισαγωγή στην Ένωση, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω υποδείγματα δηλώσεων συμπληρώθηκαν και υπογράφηκαν πριν από τις 27 Ιουλίου 2015.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 23 Φεβρουαρίου 2015.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 6 Ιανουαρίου 2015.