NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1302/2013
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1082/2006 o evropském seskupení pro územní spolupráci (ESÚS), pokud jde o vyjasnění, zjednodušení a zlepšení zřizování a fungování takovýchto seskupení
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 175 třetí pododstavec této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1082/2006 (3) (přijala Komise dne 29. července 2011 zprávu Evropskému parlamentu a Radě o uplatňování uvedeného nařízení. V uvedené zprávě Komise oznámila svůj záměr navrhnout v nařízení (ES) č. 1082/2006 omezený počet změn za účelem usnadnit zřizování a fungování ESÚS, jakož i vyjasnit některá stávající ustanovení. Mělo by tak dojít k odstranění překážek při zřizování nových ESÚS a současně by byla zachována kontinuita a usnadněno fungování stávajících ESÚS, což by umožnilo rozsáhlejší využívání ESÚS přispívající k větší soudržnosti politik a spolupráci mezi veřejnými subjekty, aniž by to znamenalo další zatížení pro vnitrostátní nebo unijní správní orgány.
(2)
O zřízení ESÚS rozhodují jeho členové a jejich vnitrostátní orgány a nevyplývají z něj automaticky žádné právní nebo finanční výhody na úrovni Unie.
(3)
Lisabonská smlouva doplnila politiku soudržnosti o územní rozměr a nahradila termín „Společenství“ termínem „Unie“. Nová terminologie by tudíž měla být zavedena do nařízení (ES) č. 1082/2006.
(4)
ESÚS mohou mít potenciál posílit prosazování a dosahování harmonického rozvoje Unie jako celku, a zejména hospodářské, sociální a územní soudržnosti jejích regionů, a přispět k plnění cílů strategie Evropa 2020 pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění (dále jen „strategie Evropa 2020“). ESÚS mohou rovněž pozitivně přispět ke snižování překážek v územní spolupráci mezi regiony, které jsou závažně a trvale znevýhodněny přírodními nebo demografickými podmínkami, včetně specifické situace nejvzdálenějších regionů, a mohou napomoci při posilování spolupráce mezi třetími zeměmi, zámořskými zeměmi a územími (dále jen „ZZÚ“) a příhraničními regiony Unie, včetně využívání programů Unie pro vnější spolupráci.
(5)
Dosavadní zkušenosti s doposud zřízenými ESÚS dokládají, že jsou ESÚS coby nový právní nástroj využívány rovněž pro spolupráci v rámci jiných politik Unie, než je politika soudržnosti, a to také prostřednictvím provádění programů nebo částí programů, které využívají jinou finanční podporu Unie, než podpora v rámci politiky soudržnosti. Účinnost a účelnost ESÚS by měly být posíleny rozšířením povahy ESÚS, odstraněním přetrvávajících překážek a usnadněním zřizování a fungování ESÚS při zachování možnosti členských států omezovat opatření, které mohou ESÚS provádět bez finanční podpory Unie. Podle nařízení (EU) č. 1082/2006 mají ESÚS v každém členském státě nejširší právní způsobilost přiznávanou podle vnitrostátního práva daného členského státu právnickým osobám, včetně možnosti uzavírat dohody s dalšími ESÚS nebo jinými právními subjekty za účelem provádění projektů vzájemné spolupráce s cílem mimo jiné dosáhnout účinnějšího fungování makroregionálních strategií.
(6)
Z povahy ESÚS vyplývá, že působí ve více než jednom členském státě. V důsledku toho nařízení (ES) č. 1082/2006 umožňuje, aby úmluva a stanovy ESÚS určily v některých záležitostech rozhodné právo. Je třeba vyjasnit případy, kdy má takové určení upřednostnit v rámci hierarchie rozhodného práva stanovené v uvedeném nařízení vnitrostátní právo členského státu, v němž má ESÚS sídlo. Zároveň by měla být ustanovení nařízení (ES) č. 1082/2006 o rozhodném právu rozšířena na jednání a činnosti ESÚS, které případ od případu podléhají právnímu přezkumu ze strany členských států.
(7)
V důsledku rozdílného postavení místních a regionálních orgánů v členských státech mohou pravomoci, které jsou na jedné straně hranice na úrovni regionálních orgánů, být na druhé straně hranice pravomocemi na úrovni vnitrostátních orgánů, zejména v menších nebo centralizovaných členských států. Proto by se členy ESÚS měly mít možnost vedle členských států stát i vnitrostátní orgány.
(8)
Jelikož nařízení (ES) č. 1082/2006 umožňuje členství v ESÚS subjektům soukromého práva, pokud jsou považovány za „veřejnoprávní subjekty“ ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/18/ES (4), mělo by být možné ESÚS v budoucnu využívat ke společné správě veřejných služeb se zvláštním zaměřením na služby obecného hospodářského zájmu nebo na infrastrukturu. Další subjekty soukromého či veřejného práva by rovněž měly mít možnost stát se členy ESÚS. Proto by měly být zahrnuty taktéž „veřejné podniky“ ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES (5) a podniky pověřené poskytováním služeb obecného hospodářského zájmu v oblastech, jako je školství a odborné vzdělávání, lékařská péče, sociální potřeby týkající se zdravotní a dlouhodobé péče, péče o děti, přístup na trh práce a znovuzačlenění do něj, sociální bydlení a péče o zranitelné skupiny a jejich sociální začleňování.
(9)
Nařízení (ES) č. 1082/2006 nestanoví podrobná pravidla týkající se účasti subjektů ze třetích zemí v ESÚS zřízených v souladu s uvedeným nařízením, tedy mezi členy z nejméně dvou členských států. S ohledem na další harmonizaci pravidel, jimiž se řídí spolupráce mezi jedním či několika členskými státy a jednou nebo několika třetími zeměmi, především v souvislosti s přeshraniční spoluprací v rámci evropského nástroje sousedství (ENS) a nástroje předvstupní pomoci (NPP II), ale rovněž v souvislosti s doplňkovým financováním z Evropského rozvojového fondu (ERF) a s nadnárodní spoluprací v rámci cíle Evropské územní spolupráce, u níž mají být prostředky přidělené z ENS a NPP II převedeny s cílem spojit je s prostředky Evropského fondu pro regionální rozvoj (EFRR) v rámci programů spolupráce, by měla být výslovně stanovena účast členů ze třetích zemí sousedících s členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů v ESÚS zřízených mezi nejméně dvěma členskými státy. To by mělo být možné, pokud to umožňují právní předpisy třetí země nebo dohody mezi alespoň jedním zúčastněným členským státem a třetí zemí.
(10)
S cílem posílit hospodářskou, sociální a územní soudržnost Unie, a tedy posílit zejména účinnost územní spolupráce, včetně jednoho nebo několika typů přeshraniční, nadnárodní a meziregionální spolupráce mezi členy ESÚS, by měla být v ESÚS umožněna účast třetích zemí sousedících s členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů. Operace v rámci programů Evropské územní spolupráce, jsou-li spolufinancovány Unií, by proto měly i nadále sledovat cíle politiky soudržnosti Unie, i když jsou zčásti nebo zcela prováděny mimo území Unie, a činnosti ESÚS jsou v důsledku toho alespoň v určité míře prováděny rovněž mimo území Unie. V této souvislosti a v odpovídajících případech hraje příspěvek činností ESÚS, které má členy rovněž ze třetích zemí sousedících alespoň s jedním členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů, pro účely dosahování cílů politik vnější činnosti Unie, např. cíle rozvojové spolupráce nebo hospodářské, finanční a technické spolupráce, pouze podružnou úlohu, neboť těžiště dotyčných programů spolupráce a následně uvedeného ESÚS by se mělo zaměřovat především na cíle politiky soudržnosti Unie. Proto jsou případné cíle rozvojové spolupráce nebo hospodářské, finanční a technické spolupráce mezi jen jedním členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů a jednou nebo několika třetími zeměmi pouze doplňkové k cílům územní spolupráce mezi členskými státy včetně jejich nejvzdálenějších regionů, založené na politice soudržnosti. Ustanovení čl. 175 třetího pododstavce Smlouvy o fungování EU je tudíž pro přijetí tohoto nařízení dostatečným právním základem.
(11)
Na základě povolení účasti celostátních, regionálních, subregionálních a místních orgánů a organizací a případně dalších veřejných orgánů nebo institucí, včetně poskytovatelů veřejných služeb, ze ZZÚ v určitém ESÚS na základě rozhodnutí Rady 2013755/EU (6) a s ohledem na to, že v případě programového období 2014 - 2020 má zvláštní doplňkový finanční příděl z víceletého finančního rámce posílil spolupráci nejvzdálenějších regionů Unie se sousedními třetími zeměmi a některými ZZÚ uvedenými v příloze II Smlouvy o fungování EU a sousedícími s uvedenými nejvzdálenějšími regiony, by měl být ESÚS coby právní nástroj rovněž přístupný členům ze ZZÚ. Z důvodu právní jistoty a transparentnosti je třeba stanovit zvláštní postupy schvalování pro přistoupení členů ze ZZÚ k ESÚS, včetně nezbytných zvláštních pravidel týkajících se rozhodného práva pro příslušné ESÚS s členy pocházejícími rovněž ze ZZÚ.
(12)
Nařízení (ES) č. 1082/2006 rozlišuje mezi úmluvou, jíž se stanoví základní prvky budoucího ESÚS, a stanovami, jež stanoví prvky provádění. Avšak podle uvedeného nařízení mají v současné době stanovy obsahovat všechna ustanovení úmluvy. Ačkoliv mají být úmluva i stanovy zaslány členským státům, představují dva samostatné dokumenty a schvalování by se mělo omezit pouze na úmluvu. Některé prvky obsažené v současné době ve stanovách by navíc měly být namísto toho upravovány úmluvou.
(13)
Zkušenosti se zřizováním ESÚS ukazují, že tříměsíční období pro schválení členským státem je zřídkakdy respektováno. Tato lhůta by proto měla být prodloužena na šest měsíců. V zájmu zajištění právní jistoty by však po uplynutí této lhůty měla být úmluva považována za schválenou tichým souhlasem, případně v souladu s vnitrostátním právem dotčených členských států včetně jejich příslušných ústavních požadavků. Avšak členský stát, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, by měl úmluvu formálně schválit. Zatímco by členským státům mělo být umožněno uplatňovat na postup schvalování případné účasti člena v ESÚS vnitrostátní pravidla nebo vytvořit v rámci vnitrostátních pravidel pro provádění nařízení (ES) č. 1082/2006 zvláštní pravidla, měly by být jakékoli odchylky od ustanovení týkajícího se schválení úmluvy tichým souhlasem po uplynutí šestiměsíční lhůty vyloučeny, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak.
(14)
Měly by být stanoveny důvody, na jejichž základě členské státy nemusí schválit účast případného člena nebo úmluvu. Při rozhodování o tomto schválení by se však nemělo přihlížet k takovým vnitrostátním právním předpisům, které vyžadují jiná pravidla a postupy než ty, které jsou stanovené v nařízení (ES) č. 1082/2006.
(15)
Jelikož nařízení (ES) č. 1082/2006 nelze uplatňovat ve třetích zemích, měl by se členský stát, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, při schvalování účasti případných budoucích členů ze třetích zemí, zřízených podle jejich práva, přesvědčit za konzultace s těmi členskými státy, podle jejichž práva byly zřízeni ostatní případní budoucí členové, že daná třetí země uplatňují podmínky a postupy rovnocenné podmínkám a postupům stanoveným v nařízení (ES) č. 1082/2006 nebo jedná v souladu s mezinárodními dvoustrannými či vícestrannými dohodami uzavřenými mezi členskými státy Rady Evropy, ať už jsou rovněž členskými státy Unie či nikoliv, vycházejícími z Evropské rámcové úmluvy o přeshraniční spolupráci mezi územními celky nebo orgány, podepsané v Madridu dne 21. května 1980, a doplňkových protokolů přijatých na jejím základě. V případě zapojení několika členských států Unie a jedné nebo více třetích zemí by mělo být dostačující, že taková dohoda byla uzavřena mezi příslušnou třetí zemí a jedním zúčastněným členským státem Unie.
(16)
V zájmu podpořit přistupování nových členů do stávajících ESÚS by měl být v takových případech postup pro změnu úmluv zjednodušen. Takovéto změny by neměly být v případě případného budoucího člena z členského státu, který již úmluvu schválil, oznamovány všem zúčastněným členským státům, ale pouze členskému státu, podle jehož práva je případný budoucí člen zřízen, a členskému státu, v němž má statutární sídlo ESÚS. Jakákoliv pozdější změna úmluvy by měla být oznámena všem dotčeným členským státům. Toto zjednodušení postupu pro změnu by se však neuplatňovalo u případných budoucích členů z členského státu, který úmluvu dosud neschválil, ze třetí země nebo zámořské země a území, aby mohly všechny zúčastněné členské státy ověřit, že je takové přistoupení v souladu s jejich veřejným zájmem nebo veřejnou politikou.
(17)
Vzhledem ke vztahu mezi členskými státy a ZZÚ by se na postupu schvalování účasti případných budoucích členů ze ZZÚ měly tyto členské státy podílet. V souladu se zvláštním vztahem v oblasti správy mezi členským státem a ZZÚ by členský stát měl buď schválit účast případného budoucího člena ze ZZÚ, nebo poskytnout písemné potvrzení členskému státu, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, že příslušné orgány v ZZÚ schválily účast případného budoucího člena podle podmínek a postupů rovnocenných těm, jež jsou stanoveny v nařízení (ES) č. 1082/2006. Stejný postup by se měl uplatnit v případě případného budoucího člena ze ZZÚ, který si přeje se připojit k již existujícímu ESÚS.
(18)
Jelikož nemají stanovy nadále obsahovat všechna ustanovení úmluvy, měly by být úmluva i stanovy zaregistrovány či zveřejněny, nebo obojí. Z důvodů transparentnosti by mimoto mělo být oznámení o rozhodnutí, kterým se zřizuje ESÚS, zveřejněno v řadě C Úředního věstníku Evropské unie. Z důvodů jednotnosti by toto oznámení mělo zahrnovat údaje stanovené v příloze k nařízení (ES) č. 1082/2006 ve znění tohoto nařízení.
(19)
Úloha ESÚS by měla být rozšířena o usnadňování a podporu územní spolupráce v obecném měřítku, včetně strategického plánování a správy regionálních a místních záležitostí v souladu s politikou soudržnosti a dalšími politikami Unie, čímž by se přispělo k provádění strategie Evropa 2020 nebo makroregionálních strategií. ESÚS by proto mělo být schopno fungovat na základě jiné finanční podpory než podpory poskytované v rámci unijní politiky soudržnosti. Kromě toho by se od každého člena v každém zastoupeném členském státě nebo třetí zemi mělo vyžadovat, aby měl veškeré pravomoci nezbytné pro účinné fungování ESÚS, ledaže členský stát či třetí země schválí účast člena založeného podle jejich vnitrostátního práva i v případě, že tento člen nemá pravomoci ke všem úkolům stanoveným úmluvou.
(20)
ESÚS nemají coby právní nástroj sloužit k obcházení rámce stanoveného prostřednictvím acquis Rady Evropy, jež nabízí různé možnosti a rámce pro přeshraniční spolupráci regionálních a místních orgánů včetně nedávných Euroregionálních sdružení pro spolupráci (7), ani vytvářet soubor zvláštních společných pravidel, podle kterých by se jednotně řídila všechna taková uspořádání v celé Unii.
(21)
Zvláštní úkoly ESÚS i možnost členských států omezit činnosti, které ESÚS může provádět bez finanční podpory ze strany Unie, by měly být v souladu s předpisy, kterými se řídí EFRR, Evropský sociální fond a Fond soudržnosti v programovém období 2014-2020.
(22)
Ačkoliv je v nařízení (ES) č. 1082/2006 stanoveno, že se úkoly ESÚS netýkají mimo jiné „regulačních pravomocí“, které mohou mít v různých členských státech různé právní následky, shromáždění ESÚS může, pokud tak výslovně stanoví úmluva o ESÚS a je-li to v souladu s právem Unie a vnitrostátním právem, stanovit podmínky používání určitého prvku infrastruktury, kterou ESÚS spravuje, či podmínky, podle nichž může být poskytována služba obecného hospodářského zájmu, a to včetně tarifů a poplatků, které budou uživatelé platit.
(23)
V důsledku otevření ESÚS členům ze třetích zemí nebo ZZÚ by úmluva měla obsahovat podrobnosti týkající se opatření pro jejich zapojení.
(24)
Úmluva by měla, kromě zařazení obecného odkazu na rozhodné právo uvedené v článku 2 nařízení (ES) č. 1082/2006, rovněž uvádět právo Unie a vnitrostátní právo použitelné pro ESÚS. Dále by mělo být umožněno, aby tímto vnitrostátním právem bylo právo členského státu, v němž orgány ESÚS vykonávají své pravomoci, zejména pokud zaměstnanci pracují pod vedením ředitele a nacházející se v jiném členském státě, než kde se nachází sídlo ESÚS. Úmluva by rovněž měla uvádět použitelné právo Unie a vnitrostátní právo, jež se přímo týkají činností ESÚS prováděných v rámci úkolů stanovených v úmluvě, a to včetně případů, kde ESÚS spravuje veřejné služby obecného zájmu nebo infrastrukturu.
(25)
Toto nařízení by nemělo upravovat problémy ESÚS spojené s přeshraničním zadáváním veřejných zakázek.
(26)
Vzhledem k důležitosti pravidel použitelných pro zaměstnance ESÚS, jakož i zásad pro opatření týkající se personálního řízení a způsobů náboru zaměstnanců, by tato pravidla a zásady měla stanovit úmluva, a nikoli stanovy. Mělo by být možné stanovit, že v úmluvě lze uvést různé varianty výběru pravidel použitelných pro zaměstnance ESÚS. Zvláštní opatření týkající se personálního řízení a způsobů náboru zaměstnanců by však měla být řešena ve stanovách.
(27)
Členské státy by měly dále využít možností, které stanovuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 883/2004 (8), v zájmu určitých osob nebo kategorií osob vzájemnou dohodou stanovit výjimky z určení použitelných právních předpisů podle tohoto nařízení a považovat zaměstnance ESÚS za takovouto kategorii osob.
(28)
Vzhledem k důležitosti opatření pro odpovědnost členů by tato opatření měla stanovit úmluva, a nikoli stanovy.
(29)
Pokud má ESÚS jako výhradní cíl řízení programu spolupráce podporovaného z EFRR nebo jeho části nebo pokud se ESÚS zabývá meziregionální spoluprací nebo sítěmi, informace o území, na kterém ESÚS může své úkoly provádět, by neměly být vyžadovány. V prvním případě by rozsah území měl být vymezen a případně měněn v příslušném programu spolupráce. V druhém případě by požadavek na tyto informace ohrozil přistoupení nových členů k meziregionální spolupráci nebo sítím, přestože se ve většině případů jedná o nemateriální činnosti.
(30)
Měla by být vyjasněna různá opatření týkající se kontroly řízení veřejných finančních prostředků na straně jedné a auditu účetních závěrek ESÚS na straně druhé.
(31)
ESÚS, jejichž členové mají omezenou odpovědnost, by měla být jasněji odlišena od těch, jejichž členové mají neomezenou odpovědnost. Dále, aby mohla ESÚS, jejichž členové mají omezenou odpovědnost, provádět činnosti, které by mohly potenciálně vytvářet dluh, měly by mít členské státy možnost požadovat, aby taková ESÚS uzavřela vhodné pojištění nebo aby se na tyto ESÚS vztahovala odpovídající finanční záruka za účelem krytí rizik, která jsou specifická pro činnosti daného ESÚS.
(32)
Členské státy by měly Komisi informovat o všech předpisech přijatých k provádění nařízení (ES) č. 1082/2006, jakož i veškeré jejich změny, předloží. Za účelem zlepšení výměny informací a koordinace mezi Komisí, členskými státy a Výborem regionů by Komise měla tyto předpisy předat členským státům a Výboru regionů. Výbor regionů připravil platformu o ESÚS, která umožňuje všem zúčastněným stranám sdílet zkušenosti a osvědčené postupy, zlepšovat komunikaci o příležitostech a výzvách, které s ESÚS souvisejí, usnadňuje výměnu zkušeností se zřizováním ESÚS na územní úrovni a zprostředkovává sdílení informací o osvědčených postupech v rámci územní spolupráce.
(33)
Měl by být stanoven nový termín pro příští zprávu o uplatňování nařízení (ES) č. 1082/2006. V souladu s posunem Komise k tvorbě politik podložené fakty by se měla tato zpráva zabývat hlavními otázkami hodnocení, včetně účelnosti, efektivnosti, významnosti, evropské přidané hodnoty, možnosti zjednodušení a udržitelnosti. Účelností by se měla rozumět mimo jiné snaha šířit v rámci různých útvarů Komise a mezi Komisí a jinými institucemi, například Evropskou službou pro vnější činnost, povědomí o nástroji ESÚS. Komise by měla tuto zprávu předat Evropskému parlamentu, Radě a podle článku 307 Smlouvy o fungování EU též Výboru regionů. Zpráva by měla být předána do 1. srpna 2018.
(34)
Za účelem stanovení seznamu indikátorů k využití při hodnocení a přípravě zprávy o uplatňování nařízení (ES) č. 1082/2006 by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Je zvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(35)
Stávající ESÚS ne neměly být povinny sladit úmluvu a stanovy se změnami nařízení (ES) č. 1082/2006 zavedenými tímto nařízením.
(36)
Je rovněž nezbytné určit, podle jakých pravidel by měla být schválena ESÚS, u nichž postup schvalování začal ještě před datem použitelnosti tohoto nařízení.
(37)
Za účelem úpravy stávajících vnitrostátních pravidel tak, aby bylo toto nařízení provedeno dříve, než budou muset být Komisi předloženy programy v rámci cíle Evropská územní spolupráce, mělo by se toto nařízení začít používat šest měsíců ode dne jeho vstupu v platnost. Při úpravě svých stávajících vnitrostátních pravidel by členské státy měly zajistit, aby byly určeny příslušné orgány odpovědné za schvalování ESÚS a aby, v souladu s jejich právními a správními opatřeními, byly tyto orgány také orgány odpovědnými za přijímání oznámení v souladu s článkem 4 nařízení (ES) č. 1082/2006.
(38)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zlepšení právního nástroje ESÚS, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedeného cíle, neboť využívání ESÚS je nepovinné, v souladu s ústavním systémem každého členského státu,
(39)
Nařízení (ES) č. 1082/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny nařízení (ES) č. 1082/2006
Nařízení (ES) č. 1082/2006 se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
odstavce 1 a 2 se nahrazují tímto:
„1. Evropské seskupení pro územní spolupráci („ESÚS“) může být zřízeno na území Unie za podmínek a podle ujednání stanovených v tomto nařízení.
2. Cílem ESÚS je usnadnit a podporovat především územní spolupráci, včetně jednoho nebo více typů přeshraniční, nadnárodní a meziregionální spolupráce, mezi jeho členy, jak je uvedeno v čl. 3 odst. 1, za účelem posílení hospodářské, sociální a územní soudržnosti Unie.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„5. Sídlo ESÚS se nachází v členském státě, podle jehož práva je zřízen alespoň jeden z členů ESÚS.“;
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Jednání statutárních orgánů ESÚS se řídí:
a)
tímto nařízením;
b)
úmluvou uvedenou v článku 8, pokud to toto nařízení výslovně povoluje; a
c)
v případě záležitostí, které toto nařízení neupravuje nebo které upravuje jen částečně, vnitrostátním právem členského státu, v němž má ESÚS sídlo.
Pokud je to nezbytné pro určení rozhodného práva v rámci práva Unie či mezinárodního práva soukromého, považuje se ESÚS za subjekt toho členského státu, v němž má sídlo.“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. Činnosti ESÚS týkající se provádění úkolů uvedených v čl. 7 odst. 2 a 3 v rámci Unie se řídí použitelným právem Unie a vnitrostátním právem stanoveným úmluvou uvedenou v článku 8.
Činnosti ESÚS spolufinancované z rozpočtu Unie jsou v souladu s požadavky stanovenými v použitelném právu Unie a ve vnitrostátním právu týkajícím se uplatňování tohoto práva Unie.“;
3)
Článek 3 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Členy ESÚS se mohou stát tyto subjekty:
a)
členské státy nebo orgány na vnitrostátní úrovni;
b)
regionální orgány;
c)
místní orgány;
d)
veřejné podniky ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES (9) nebo veřejnoprávní subjekty ve smyslu čl. 1 odst. 9 druhého pododstavce směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/18/ES (10);
e)
podniky pověřené poskytováním služeb obecného hospodářského zájmu v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátním právem;
f)
celostátní, regionální nebo místní orgány nebo subjekty nebo veřejné podniky, které jsou rovnocenné orgánům nebo subjektům nebo podnikům uvedeným v písmenu d), ze třetích zemí, s výhradou podmínek stanovených v článku 3a.
(9) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/17/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání zakázek subjekty působícími v odvětví vodního hospodářství, energetiky, dopravy a poštovních služeb (Úř. věst. L 134, 30.4.2004, s. 1)." 						
(10) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/18/ES ze dne 31. března 2004 o koordinaci postupů při zadávání veřejných zakázek na stavební práce, dodávky a služby (Úř. věst. L 134, 30.4.2004, s. 114).“" 						
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. S výjimkou případu podle čl. 3a odst. 2 a 5 sdružuje ESÚS členy pocházející z území nejméně dvou členských států.“
4)
vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 3a
Přistoupení členů ze třetích zemí nebo zámořských zemí a území (ZZÚ)
1. V souladu s čl. 4 odst. 3a může ESÚS sdružovat členy pocházející z území nejméně dvou členských států a jedné nebo více třetích zemí sousedících nejméně s jedním z těchto členských států včetně jeho nejvzdálenějších regionů, pokud tyto členské státy a třetí země společně vykonávají činnosti v rámci územní spolupráce nebo provádí programy podporované Unií.
Pro účely tohoto nařízení se třetí země nebo ZZÚ považuje za sousedící s členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů, pokud tato třetí země nebo ZZÚ sdílí s členským státem společnou pozemní hranici nebo pokud jsou tato třetí země nebo ZZÚ i členský stát způsobilé podle společného námořního přeshraničního nebo nadnárodního programu v rámci cíle Evropská územní spolupráce nebo podle jiného programu přeshraniční spolupráce, spolupráce přes moře či spolupráce pobřežních oblastí, a to i tehdy, když je oddělují mezinárodní vody.
2. ESÚS může sdružovat členy pocházející z území pouze jednoho členského státu a jedné či více třetích zemí nebo sousedících s daným členským státem, včetně jeho nejvzdálenějších regionů, pokud se podle tohoto členského státu takovéto ESÚS slučuje s oblastí působnosti jeho územní spolupráce v rámci přeshraniční či nadnárodní spolupráce nebo dvoustranných vztahů s danými třetími zeměmi.
3. Pro účely odstavců 1 a 2 zahrnují třetí země sousedící s členským státem včetně jeho nejvzdálenějších regionů námořní hranice mezi dotčenými zeměmi.
4. V souladu s článkem 4a a s výhradou podmínek stanovených v odstavci 1 tohoto článku může ESÚS rovněž sdružovat členy pocházející z území alespoň dvou členských států včetně jejich nejvzdálenějších regionů a z jedné nebo více ZZÚ, ať má členy z jedné či více třetích zemí, či nikoli.
5. V souladu s článkem 4a a s výhradou podmínek stanovených v odstavci 2 tohoto článku může ESÚS rovněž sdružovat členy pocházející pouze z území jednoho členského státu včetně jeho nejvzdálenějších regionů a z jedné nebo více ZZÚ, ať má členy z jedné či více třetích zemí, nebo ne.
6. ESÚS nemůže být zřízeno pouze mezi členy z jednoho členského státu a jedné či více ZZÚ majících vazby k témuž členskému státu.“;
5)
Článek 4 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Po oznámení případného budoucího člena podle odstavce 2 členský stát, který obdržel oznámení, s ohledem na svoji ústavní strukturu schválí účast případného budoucího člena v ESÚS a úmluvu, ledaže tento členský stát shledá, že:
a)
tato účast či úmluva není v souladu s kterýmkoliv u následujících:
i)
tímto nařízením;
ii)
jiným právním předpisem Unie týkajícím se jednání a činností ESÚS;
iii)
vnitrostátním právním předpisem týkajícím se působnosti a pravomocí případného budoucího člena;
b)
taková účast není opodstatněná z důvodů veřejného zájmu nebo veřejné politiky příslušného členského státu; nebo
c)
stanovy nejsou v souladu s úmluvou.
V případě neschválení vydá členský stát prohlášení, v němž uvede své důvody k odepření schválení a případně navrhne nezbytné změny úmluvy.
Pokud jde o schválení, dospěje členský stát k rozhodnutí ve lhůtě šesti měsíců ode dne doručení oznámení v souladu s odstavcem 2. Pokud v této lhůtě členský stát, který obdržel oznámení, nevznese žádné námitky, považují se účast případného budoucího člena a úmluva za schválené. Avšak členský stát, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, formálně schválí úmluvu dříve, než bude moci být ESÚS vytvořen.
Jakákoliv žádost o doplňující informace členského státu adresovaná případnému budoucímu členovi lhůtu uvedenou ve třetím pododstavci přeruší. Doba přerušení bude započata dnem následujícím po dni, kdy členský stát odeslal své připomínky případnému budoucímu členovi, a potrvá až do doby, kdy případný budoucí člen na připomínky odpoví.
K přerušení lhůty uvedené ve třetím pododstavci však nedojde, pokud případný budoucí člen předložil odpověď na připomínky členského státu do deseti pracovních dnů poté, co započala doba přerušení.
Při rozhodování o účasti případného budoucího člena v ESÚS mohou členské státy uplatňovat svá vnitrostátní pravidla.“
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„3a. V případě ESÚS s případnými budoucími členy z jedné nebo více třetích zemí se členský stát, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, za konzultace s ostatními dotčenými členskými státy přesvědčí, že jsou splněny podmínky stanovené v článku 3a a že každá třetí země schválila účast případného budoucího člena v souladu s:
a)
podmínkami a postupy rovnocennými podmínkám a postupům stanoveným v tomto nařízení; nebo
b)
dohodou uzavřenou mezi alespoň jedním členským státem, podle jehož práva je případný budoucí člen zřízen, a takovou třetí zemí.“
c)
Odstavce 5 a 6 se nahrazují tímto:
„5. Členové schválí úmluvu uvedenou v článku 8, přičemž zajistí soulad se schválením podle odstavce 3 tohoto článku.
6. Každou změnu úmluvy nebo stanov oznámí ESÚS členským státům, podle jejichž práva jsou jeho členové ESÚS zřízeni. Každou změnu úmluvy, pouze s výjimkou přistoupení nového člena podle odst. 6a písm. a), schvalují tyto členské státy podle postupu stanoveného v tomto článku.“
d)
Doplňuje se nový odstavec, který zní:
„6a. Následující ustanovení se použijí v případě přistoupení nových členů k již existujícímu ESÚS:
a)
V případě přistoupení nového člena z členského státu, který již úmluvu schválil, toto přistoupení schvaluje pouze členský stát, podle jehož práva je nový člen zřízen, v souladu s postupem stanoveným v odstavci 3 a po oznámení členskému státu, v němž má ESÚS své sídlo.
b)
V případě přistoupení nového člena z členského státu, který úmluvu ještě neschválil, se použije postup stanovený v odstavci 6.
c)
V případě přistoupení nového člena ze třetí země k již existujícímu ESÚS provede členský stát, v němž se nachází sídlo ESÚS, postupem stanoveným v odstavci 3a přezkum takového přistoupení.“
6)
vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 4a
Účast členů ze zámořských zemí a území
V případě ESÚS s případnými budoucími členy ze ZZÚ zajistí členský stát, s nímž je ZZÚ spojeno, že jsou splněny podmínky stanovené v článku 3a, a s ohledem na své vztahy s daným ZZÚ buď:
a)
schválí účast případných budoucích členů v souladu s čl. 4 odst. 3; nebo
b)
písemně potvrdí členskému státu, v němž se má nacházet plánované sídlo ESÚS, že příslušné orgány v ZZÚ schválily účast případných budoucích členů v souladu s podmínkami a postupy rovnocennými podmínkám a postupům stanoveným v tomto nařízení.“
7)
Článek 5 se nahrazuje tímto:
„Článek 5
Nabývání právní subjektivity a zveřejnění v Úředním věstníku
1. Úmluva, stanovy a veškeré jejich pozdější změny se registrují nebo zveřejňují v členském státě, v němž má dotyčné ESÚS své sídlo, v souladu s použitelným vnitrostátním právem tohoto členského státu. ESÚS nabývá právní subjektivitu dnem registrace úmluvy a stanov nebo dnem jejich zveřejnění, podle toho, co nastane dříve. Členové informují dotčené členské státy a Výbor regionů o registraci nebo zveřejnění úmluvy a stanov.
2. ESÚS do deseti pracovních dnů od registrace nebo zveřejnění úmluvy a stanov zajistí, aby byla Výboru regionů zaslána žádost podle vzoru stanoveného v příloze tohoto nařízení. Výbor regionů tuto žádost předá Úřadu pro publikace Evropské unie, který v řadě C Úředního věstníku Evropské unie zveřejní oznámení o zřízení ESÚS s podrobnostmi stanovenými v příloze tohoto nařízení.“
8)
V článku 6 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Bez ohledu na odstavce 1, 2 a 3 tohoto článku, pokud úkoly ESÚS uvedené v čl. 7 odst. 3 zahrnují akce spolufinancované Unií, použijí se příslušné právní předpisy o kontrole finančních prostředků poskytnutých Unií.“
9)
Článek 7 se mění takto:
a)
odstavce 2 a 3 se nahrazují tímto:
„2. ESÚS jedná v mezích úkolů, jimiž bylo pověřeno, tedy usnadnění a podpora územní spolupráce za účelem posílení hospodářské, sociální a územní soudržnosti Unie a překonávání překážek na vnitřním trhu. Všechny úkoly stanoví jeho členové za spadající do pravomocí každého člena, ledaže členský stát nebo třetí země schválí účast člena zřízeného podle jeho vnitrostátního práva, i když tento člen nemá pravomoc ke všem úkolům stanoveným v úmluvě.
3. ESÚS může provádět zvláštní činnosti územní spolupráce mezi svými členy při sledování cíle uvedeného v čl. 1 odst. 2, ať již s finanční podporou ze strany Unie, nebo bez ní.
Úkoly ESÚS se mohou především týkat provádění programů spolupráce nebo jejich částí nebo prováděním činností podporovaných Unií prostřednictvím Evropského fondu pro regionální rozvoj, Evropského sociálního fondu nebo Fondu soudržnosti či jakoukoliv kombinací těchto fondů.
Členské státy mohou omezit úkoly, které mohou ESÚS provádět bez finanční podpory ze strany Unie. Aniž je dotčen článek 13, členské státy nicméně nevyloučí úkoly týkající se investičních priorit uvedených v článku 7 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č1299/2013 (11).
(11) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013 ze dne 17. prosinec 2013 o zvláštních ustanoveních týkajících se podpory z Evropského fondu pro regionální rozvoj pro cíl Evropská územní spolupráce (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 259).“" 						
b)
v odstavci 4 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Shromáždění ESÚS uvedené v čl. 10 odst. 1 písm. a) však v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátním právem může stanovit podmínky používání určitého prvku infrastruktury, kterou ESÚS spravuje, nebo podmínky, za nichž se poskytuje služba obecného hospodářského zájmu, a to včetně tarifů a poplatků, které budou uživatelé platit.“
10)
V článku 8 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Úmluva stanoví:
a)
název ESÚS a jeho sídlo;
b)
rozsah území, na němž může ESÚS plnit své úkoly;
c)
cíl a úkoly ESÚS;
d)
dobu trvání ESÚS a podmínky, kterými se řídí jeho rozpuštění;
e)
seznam členů ESÚS;
f)
seznam orgánů ESÚS a jejich příslušných pravomocí;
g)
použitelné právo Unie a vnitrostátní právo členského státu, v němž má ESÚS statutární sídlo pro účely výkladu a prosazování úmluvy;
h)
použitelné právo Unie a vnitrostátní právo členského státu, v němž jednají statutární orgány ESÚS;
i)
případná opatření pro účast členů ze třetích zemí nebo zámořských zemí a území, včetně stanovení rozhodného práva, pokud ESÚS plní úkoly ve třetích zemích či v zámořských zemích či územích;
j)
použitelné právo Unie a vnitrostátní právo, jež se přímo týkají činností ESÚS prováděných v rámci úkolů stanovených v úmluvě;
k)
pravidla použitelná pro zaměstnance ESÚS, jakož i zásady pro opatření týkající se personálního řízení a způsobů náboru zaměstnanců;
l)
opatření pro odpovědnost ESÚS a jeho členů v souladu s článkem 12;
m)
vhodná ujednání o vzájemném uznávání, včetně pro účely finanční kontroly řízení veřejných finančních prostředků; a dále
n)
postupy pro přijetí stanov a změn úmluvy, které jsou v souladu s povinnostmi stanovenými v článcích 4 a 5.
3. Informace podle odst. 2 písm. b) však nejsou vyžadovány, pokud se úkoly ESÚS týkají pouze řízení programu spolupráce nebo jeho části v rámci nařízení (EU) č. 1299/2013 nebo pokud se ESÚS týká meziregionální spolupráce nebo sítí.“
11)
Článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
Stanovy
1. Stanovy ESÚS přijímají na základě úmluvy a v souladu s ní jeho členové jednomyslně.
2. Stanovy ESÚS obsahují přinejmenším:
a)
provozní předpisy orgánů ESÚS a jejich pravomoci, jakož i počet zástupců členů v příslušných orgánech;
b)
jeho postupy při rozhodování;
c)
jeho pracovní jazyk nebo jazyky;
d)
ujednání o jeho fungování;
e)
jeho postupy týkající se personálního řízení a náboru zaměstnanců;
f)
ujednání o finančních příspěvcích jeho členů;
g)
použitelná účetní a rozpočtová pravidla pro jeho členy;
h)
určení nezávislého externího auditora jeho účetních závěrek; a
i)
postupy pro změny jeho stanov, které jsou v souladu s povinnostmi stanovenými v článcích 4 a 5.“
12)
V článku 11 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Příprava účetních závěrek, v případě potřeby včetně doprovodné výroční zprávy, auditu a zveřejnění těchto účetních závěrek, se řídí vnitrostátním právem členského státu, v němž má ESÚS sídlo.“
13)
Článek 12 se mění takto:
a)
V odstavci 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„ESÚS odpovídá za veškeré své dluhy.“
b)
Odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Aniž je dotčen odstavec 3, pokud aktiva ESÚS nedostačují na pokrytí jeho závazků, odpovídají jeho členové za dluhy ESÚS jakékoli povahy, přičemž se podíl každého člena stanoví úměrně k jeho finančnímu příspěvku. Úprava finančních příspěvků musí být obsažena ve stanovách.
Členové ESÚS mohou ve stanovách určit, že po ukončení svého členství v daném ESÚS budou odpovídat za závazky vyplývající z jeho činnosti v průběhu svého členství.
2a. Pokud je odpovědnost alespoň jednoho člena ESÚS z členského státu omezena v důsledku vnitrostátního práva, podle něhož je zřízen, mohou ostatní členové v úmluvě rovněž omezit svou odpovědnost, pokud jim to vnitrostátní právo provádějící toto nařízení umožní.
Název ESÚS, jehož členové mají omezenou odpovědnost, musí obsahovat výraz „s ručením omezeným“.
Požadavky na zveřejnění úmluvy, stanov a účetních závěrek ESÚS, jehož členové mají omezenou odpovědnost, musí být přinejmenším rovnocenné požadavku, který se uplatňuje pro jiné právní subjekty s omezenou odpovědností podle práva členského státu, v němž má ESÚS sídlo.
V případě ESÚS, jehož členové mají omezenou odpovědnost, může kterýkoliv dotčený členský stát požadovat, aby takové ESÚS uzavřelo vhodné pojištění nebo aby se na něj vztahovala záruka poskytnutá bankou nebo jinou finanční institucí se sídlem v členském státě nebo aby se na něj vztahoval nástroj poskytnutý veřejným subjektem či členským státem jako záruka za účelem krytí rizik, která jsou specifická pro činnosti daného ESÚS.“
14)
V čl. 15 odst. 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Nestanoví-li toto nařízení jinak, vztahuje se na spory, jejichž stranou je ESÚS, právní předpisy Unie o soudní příslušnosti. Ve věci, která není upravena těmito právními předpisy Unie, jsou pro řešení sporů příslušné soudy členského státu, v němž má ESÚS sídlo.“
15)
Článek 16 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy přijmou předpisy k zajištění účinného uplatňování tohoto nařízení, včetně určení příslušných orgánů odpovědných za schvalování, v souladu se svými právními a správními opatřeními.
Vyžaduje-li to vnitrostátní právo některého členského státu, může tento členský stát vypracovat souhrnný seznam úkolů, které členové ESÚS ve smyslu čl. 3 odst. 1 zřízení podle jeho práva již mají, pokud jde o územní spolupráci uvnitř tohoto členského státu.
Členský stát předloží Komisi veškeré předpisy přijaté na základě tohoto článku, jakož i jejich změny. Komise tyto předpisy následně předá ostatním členským státům a Výboru regionů.“
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. Týkají-li se předpisy uvedené v odstavci 1členského státu, k němuž má vazby ZZÚ, zajišťují při zohlednění vztahu členského státu s touto ZZÚ rovněž účinné uplatňování tohoto nařízení vůči této ZZÚ, sousedícím členským státům nebo nejvzdálenějším regionům těchto členských států.“
16)
Článek 17 se nahrazuje tímto:
„Článek 17
Zpráva
Do 1. srpna 2018 předloží Komise Evropskému parlamentu, Radě a Výboru regionů zprávu o uplatňování tohoto nařízení, která na základě ukazatelů zhodnotí jeho účelnost, efektivnost, významnost, evropskou přidanou hodnotu a prostor pro zjednodušení.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 17a, jimiž stanoví seznam ukazatelů uvedených v prvním pododstavci.“
17)
vkládá se nový článek 17a, který zní:
„Článek 17a
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomocí uvedená v čl. 17 druhém pododstavci je svěřena Komisi na dobu pěti let od 21. prosinec 2013.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 17 druhém pododstavci kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu i Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 17 druhého pododstavce vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.“
Článek 2
Přechodná ustanovení
1. ESÚS zřízená před 21. prosinec 2013 nemají povinnost sladit své úmluvy a stanovy s ustanoveními nařízení (ES) č. 1082/2006 ve znění tohoto nařízení.
2. V případě ESÚS, pro něž byl postup podle článku 4 nařízení (ES) č. 1082/2006 zahájen před 22. červen 2014 a kde zbývá pouze provést registraci nebo zveřejnění podle článku 5 nařízení (ES) č. 1082/2006, se jejich registrace nebo zveřejněné provede podle ustanovení nařízení (ES) č. 1082/2006 ve znění před jeho změnou tímto nařízením.
3. ESÚS, pro něž byl postup podle článku 4 nařízení (ES) č. 1082/2006 zahájen více než šest měsíců před 22. červen 2014 se schválí podle ustanovení nařízení (ES) č. 1082/2006ve znění před jeho změnou tímto nařízením.
4. Jiná ESÚS než ta, která jsou uvedena v odstavcích 2 a 3 tohoto článku, pro něž byl postup podle článku 4 nařízení (ES) č. 1082/2006 zahájen před 22. červen 2014 se schválí podle ustanovení nařízení (ES) č. 1082/2006 ve znění tohoto nařízení.
5. Členské státy předloží Komisi potřebné změny vnitrostátních předpisů přijaté v souladu s čl. 16 odst. 1 nařízení (ES) č. 1082/2006 ve znění tohoto nařízení nejpozději dne 22. červen 2014.
Článek 3
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 22. červen 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1302/2013 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 17ης Δεκεμβρίου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τον ευρωπαϊκό όμιλο εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ) όσον αφορά την αποσαφήνιση, την απλούστευση και τη βελτίωση της διαδικασίας ίδρυσης και λειτουργίας αυτών των ομίλων
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 175 τρίτο εδάφιο,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας ότι:
(1)
Σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), η Επιτροπή εξέδωσε στις 29 Ιουλίου 2011 έκθεση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού. Στην εν λόγω έκθεση, η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προτείνει ορισμένες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τη διευκόλυνση της σύστασης και λειτουργίας των ΕΟΕΣ, καθώς και να προτείνει την αποσαφήνιση ορισμένων από τις ισχύουσες διατάξεις. Θα πρέπει να αρθούν τα προσκόμματα στη σύσταση νέων ΕΟΕΣ και, παράλληλα, θα πρέπει να διατηρηθεί η συνέχεια των ήδη ιδρυθέντων ομίλων και να διευκολυνθεί η λειτουργία τους, ώστε να καταστεί δυνατόν η περισσότερο εκτεταμένη χρήση των ΕΟΕΣ να συμβάλλει στην καλύτερη συνοχή των πολιτικών και συνεργασία μεταξύ των δημόσιων φορέων, χωρίς να επιβαρύνονται επιπλέον οι εθνικές ή ενωσιακές διοικήσεις.
(2)
Η σύσταση ενός ΕΟΕΣ αποτελεί ζήτημα που πρέπει να αποφασίζεται από τα μέλη του και τις οικείες εθνικές αρχές και δεν συνδέεται αυτομάτως με κάποιου είδους νομικό ή χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα σε επίπεδο Ένωσης.
(3)
Η Συνθήκη της Λισσαβώνας προσέθεσε την εδαφική διάσταση στην πολιτική συνοχής και αντικατέστησε τον όρο «Κοινότητα» με τον όρο «Ένωση». Επομένως, η νέα ορολογία θα πρέπει να εισαχθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006.
(4)
Οι ΕΟΕΣ μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να ενισχύσουν την προώθηση και την επίτευξη της αρμονικής ανάπτυξης της Ένωσης συνολικά και της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής των περιφερειών της ειδικότερα, και να συμβάλλουν στην εκπλήρωση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη («Στρατηγική Ευρώπη 2020»). Οι ΕΟΕΣ μπορούν επίσης να συμβάλλουν θετικά στη μείωση των εμποδίων της εδαφικής συνεργασίας μεταξύ των περιφερειών που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η ιδιαίτερη κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, και μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των τρίτων χωρών, των υπερπόντιων χωρών και εδαφών («ΥΧΕ») και των παραμεθόριων περιοχών της Ένωσης, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης προγραμμάτων εξωτερικής συνεργασίας της Ένωσης.
(5)
Η εμπειρία από τους ΕΟΕΣ που έχουν συσταθεί μέχρι τώρα έχει καταδείξει ότι οι ΕΟΕΣ χρησιμοποιούνται επίσης ως νομικό μέσο και σε θέματα συνεργασίας στο πλαίσιο άλλων πολιτικών της Ένωσης πλην της πολιτικής συνοχής, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής προγραμμάτων ή τμημάτων προγραμμάτων που λαμβάνουν χρηματοοικονομική στήριξη από την Ένωση εκτός του πλαισίου της πολιτικής για τη συνοχή. Η αποτελεσματικότητα των ΕΟΕΣ θα πρέπει να ενισχυθεί με τη διεύρυνση του χαρακτήρα τους, την άρση των εμποδίων που εξακολουθούν να υφίστανται και τη διευκόλυνση της ίδρυσης των ΕΟΕΣ και των ενεργειών τους, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν τις δραστηριότητες που μπορούν να αναπτύσσουν οι ΕΟΕΣ χωρίς τη χρηματοοικονομική στήριξη της Ένωσης. Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, οι ΕΟΕΣ έχουν σε κάθε κράτος μέλος την ευρύτερη νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται στα νομικά πρόσωπα βάσει του εθνικού δικαίου του εν λόγω κράτους μέλους, η οποία συμπεριλαμβάνει τη δυνατότητα να συνάπτουν συμφωνίες με άλλους ΕΟΕΣ ή άλλες νομικές οντότητες, με σκοπό την εκτέλεση κοινών προγραμμάτων συνεργασίας που, μεταξύ άλλων, συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη υλοποίηση των μακροπεριφερειακών στρατηγικών.
(6)
Οι ΕΟΕΣ εξ ορισμού λειτουργούν σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Για τον λόγο αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 παρέχει στη σύμβαση και στα καταστατικά των ΕΟΕΣ τη δυνατότητα προσδιορισμού του εφαρμοστέου δικαίου όσον αφορά ορισμένα ζητήματα. Θα πρέπει να αποσαφηνιστούν οι περιπτώσεις στις οποίες οι εν λόγω διατάξεις δίνουν προτεραιότητα, με βάση την ιεραρχία δικαίου που προσδιορίζεται στον εν λόγω κανονισμό, στο εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα. Ταυτόχρονα, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για το εφαρμοστέο δίκαιο θα πρέπει να επεκταθούν, ώστε να συμπεριλάβουν επίσης τις πράξεις και τις δραστηριότητες των ΕΟΕΣ που υπόκεινται σε νομικό έλεγχο από τα κράτη μέλη στην εκάστοτε περίπτωση.
(7)
Ως αποτέλεσμα των διαφορών στα καθεστώτα των τοπικών και περιφερειακών φορέων από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, αρμοδιότητες, οι οποίες από τη μια πλευρά των συνόρων είναι περιφερειακές, μπορούν να είναι εθνικές από την άλλη, ειδικά στα μικρότερα ή με κεντρική διοίκηση κράτη μέλη. Συνεπώς, οι εθνικές αρχές θα πρέπει να μπορούν να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ παράλληλα με το αντίστοιχο κράτος μέλος.
(8)
Επειδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 επιτρέπει σε οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ υπό την προϋπόθεση ότι θεωρούνται «οργανισμοί δημοσίου δικαίου» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), οι ΕΟΕΣ θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την από κοινού διαχείριση δημόσιων υπηρεσιών με ιδιαίτερη έμφαση στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος ή υποδομών. Επομένως, και άλλες οντότητες ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου θα πρέπει να μπορούν επίσης να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να καλύπτονται και οι «δημόσιες επιχειρήσεις» κατά την έννοια της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5), καθώς επίσης και οι επιχειρήσεις στις οποίες έχει ανατεθεί η παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, σε τομείς όπως η εκπαίδευση και η κατάρτιση, υπηρεσιών ιατρικής περίθαλψης, κοινωνικών αναγκών σε σχέση με την υγεία και τη μακροχρόνια μέριμνα, φύλαξης παιδιών, πρόσβασης και επανένταξης στην αγορά εργασίας, κοινωνικής στέγασης και κοινωνικής ένταξης ευάλωτων ομάδων.
(9)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν περιλαμβάνει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη συμμετοχή οντοτήτων από τρίτες χώρες σε ΕΟΕΣ που συνιστώνται δυνάμει του εν λόγω κανονισμού, δηλαδή μεταξύ μελών από τουλάχιστον δύο κράτη μέλη. Δεδομένης της περαιτέρω ευθυγράμμισης των κανόνων που διέπουν τη συνεργασία μεταξύ ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών και ενός ή περισσοτέρων τρίτων χωρών, κατά κύριο λόγο, στο πλαίσιο διασυνοριακής συνεργασίας βάσει του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Γειτονίας (ΕΜΓ) και του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοήθειας (ΜΠΒ ΙΙ), αλλά και στο πλαίσιο συμπληρωματικής χρηματοδότησης από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, καθώς και στο πλαίσιο διακρατικής συνεργασίας βάσει του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, όταν κονδύλια από το ΕΜΓ και το ΜΠΒ ΙΙ πρέπει να μεταφερθούν προκειμένου να αξιοποιηθούν συνδυαστικά μαζί με κονδύλια του Ευρωπαίου Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) στο πλαίσιο κοινών προγραμμάτων συνεργασίας, θα πρέπει να προβλεφθεί ρητώς η συμμετοχή μελών από τρίτες χώρες συνορεύουσες με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, σε ΕΟΕΣ που έχουν συσταθεί μεταξύ τουλάχιστον δύο κρατών μελών. Η συμμετοχή αυτή θα πρέπει να δυνατή όταν επιτρέπεται από τη νομοθεσία της τρίτης χώρας ή από συμφωνίες μεταξύ τουλάχιστον ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους και μιας τρίτης χώρας.
(10)
Προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή της Ένωσης και να βελτιωθεί, στο πλαίσιο αυτό, ιδίως η αποτελεσματικότητα της εδαφικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων μίας ή περισσότερων συνιστωσών διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας μεταξύ μελών ενός ΕΟΕΣ, θα πρέπει να επιτρέπεται να συμμετέχουν σε ΕΟΕΣ τρίτες χώρες συνορεύουσες με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του. Οι δράσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, εφόσον συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, θα πρέπει, κατά συνέπεια, να εξακολουθούν να επιδιώκουν την επίτευξη στόχων της ενωσιακής πολιτικής για τη συνοχή, ακόμα και εάν εφαρμόζονται, εν μέρει ή εν όλω, εκτός του εδάφους της Ένωσης και, κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ εκτελούνται τουλάχιστον σε ορισμένο βαθμό εκτός του εδάφους της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό και ανάλογα με την περίπτωση, η συνεισφορά των δραστηριοτήτων ΕΟΕΣ που περιλαμβάνει μέλη και από τρίτες χώρες συνορεύουσες με τουλάχιστον ένα κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, στην επίτευξη των στόχων των πολιτικών εξωτερικής δράσης της Ένωσης, όπως επί παραδείγματι των στόχων της αναπτυξιακής συνεργασίας ή της οικονομικής, χρηματοδοτικής και τεχνικής συνεργασίας, παραμένει απλώς δευτερεύουσα, καθώς το κέντρο βάρους των σχετικών προγραμμάτων συνεργασίας και, κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες του ΕΟΕΣ θα πρέπει να επικεντρώνονται σε στόχους της ενωσιακής πολιτικής για τη συνοχή.
(11)
Μετά την έγκριση συμμετοχής των εθνικών, περιφερειακών, υποπεριφερειακών και τοπικών αρχών και οργανισμών, καθώς επίσης και, οσάκις ενδείκνυται, άλλων δημόσιων φορέων ή θεσμικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των παρόχων δημόσιων υπηρεσιών, από ΥΧΕ σε έναν ΕΟΕΣ, με βάση την απόφαση 2013/755/ΕΕ του Συμβουλίου (6) και λαμβάνοντας υπόψη το σχέδιο που προβλέπει, στην περίπτωση της περιόδου προγραμματισμού 2014-2020, μια ειδική πρόσθετη οικονομική επιχορήγηση βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου που θα ενισχύσει τη συνεργασία των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης με τις γειτονικές τρίτες χώρες και ορισμένες από τις γειτονικές ΥΧΕ, όπως απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της ΣΛΕΕ, ως νομικό μέσο, ο ΕΟΕΣ θα πρέπει επίσης να συμπεριλαμβάνει και μέλη από τις ΥΧΕ. Για λόγους ασφάλειας δικαίου και διαφάνειας, θα πρέπει να καθορισθούν ειδικές διαδικασίες έγκρισης για την ένταξη μελών από ΥΧΕ σε ΕΟΕΣ, συμπεριλαμβανομένων στο πλαίσιο αυτό, οσάκις ενδείκνυται, και ειδικών κανόνων σχετικά με το δίκαιο που εφαρμόζεται στους ΕΟΕΣ που περιλαμβάνουν μέλη από ΥΧΕ.
(12)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 προβαίνει σε διάκριση μεταξύ της σύμβασης που θεσπίζει τα συστατικά στοιχεία του μελλοντικού ΕΟΕΣ και των καταστατικών που καθορίζουν τα στοιχεία εφαρμογής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, είναι απαραίτητο τα καταστατικά πρέπει να περιέχουν όλες τις διατάξεις της σύμβασης. Παρότι η σύμβαση και τα καταστατικά πρέπει, αμφότερα, να αποστέλλονται στα κράτη μέλη, είναι χωριστά έγγραφα και η διαδικασία έγκρισης θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στη σύμβαση. Επιπλέον, ορισμένα στοιχεία που προς το παρόν καλύπτονται από τα καταστατικά θα πρέπει τώρα να καλύπτονται από τη σύμβαση.
(13)
Η εμπειρία που αποκτήθηκε από τη σύσταση των ΕΟΕΣ δείχνει ότι ελάχιστες μόνο φορές τηρήθηκε από τα κράτη μέλη η προθεσμία των τριών μηνών για τη διαδικασία έγκρισης. Η προθεσμία αυτή θα πρέπει, κατά συνέπεια, να παραταθεί σε έξι μήνες. Εξάλλου, προκειμένου να υπάρχει ασφάλεια δικαίου θα πρέπει, μετά την παρέλευση της εν λόγω περιόδου, να θεωρείται ότι η σύμβαση έχει εγκριθεί με σιωπηρή συμφωνία, κατά περίπτωση, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο των οικείων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των αντίστοιχων συνταγματικών απαιτήσεών τους. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ θα πρέπει να υποχρεούται να εγκρίνει επισήμως τη σύμβαση. Παρόλο που τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν εθνικούς κανόνες για την εν λόγω διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής προτιθέμενου μέλους στον ΕΟΕΣ ή να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες στο πλαίσιο των εθνικών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, δεν θα πρέπει να επιτρέπονται παρεκκλίσεις από τη διάταξη για τη σιωπηρή συμφωνία μετά την παρέλευση της περιόδου των έξι μηνών, εκτός αν ορίζεται άλλως στον παρόντα κανονισμό.
(14)
Θα πρέπει να καθοριστούν οι περιπτώσεις σύμφωνα με τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν να εγκρίνουν τη συμμετοχή ενός προτιθέμενου μέλους. Ωστόσο, οποιοδήποτε εθνικό δίκαιο απαιτεί διαφορετικούς κανόνες και διαδικασίες από εκείνους που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την απόφαση για την εν λόγω έγκριση.
(15)
Επειδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε τρίτες χώρες, το κράτος μέλος στο οποίο θα βρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ θα πρέπει να βεβαιώνεται, κατά την έγκριση της συμμετοχής προτιθέμενων μελών από τρίτες χώρες, που έχουν συσταθεί με βάση το δίκαιο των τρίτων αυτών χωρών, σε συνεννόηση με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, με βάση το δίκαιο των οποίων έχουν συσταθεί άλλα προτιθέμενα μέλη του ΕΟΕΣ ότι οι τρίτες χώρες εφαρμόζουν ισοδύναμες προϋποθέσεις και διαδικασίες με εκείνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/21006 ή σύμφωνα με τις διεθνείς διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ανεξάρτητα από το αν τα κράτη αυτά είναι και κράτη μέλη της Ένωσης, με βάση την Ευρωπαϊκή σύμβαση-πλαίσιο για τη διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ τοπικών κοινοτήτων ή αρχών, που υπογράφηκε στην Μαδρίτη στις 21ης Μαΐου 1980 και τα πρόσθετα πρωτόκολλα που εγκρίθηκαν συνεπεία αυτής. Στην περίπτωση συμμετοχής διαφόρων κρατών μελών της Ένωσης και ενός ή περισσότερων τρίτων χωρών, θα πρέπει να αρκεί η σύναψη σχετικής συμφωνίας μεταξύ της αντίστοιχης τρίτης χώρας και ενός συμμετέχοντος κράτους μέλους της Ένωσης.
(16)
Για να ενθαρρύνεται η ένταξη νέων μελών σε έναν υφιστάμενο ΕΟΕΣ, θα πρέπει να απλουστευθεί η διαδικασία τροποποίησης των συμβάσεων σε ανάλογες περιπτώσεις. Ως εκ τούτου, όταν πρόκειται για νέο μέλος από κράτος μέλος που έχει ήδη εγκρίνει τη σύμβαση, οι τροποποιήσεις αυτές δεν θα πρέπει να κοινοποιούνται σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη, αλλά μόνο στο κράτος μέλος βάσει του δικαίου του οποίου έχει συσταθεί το νέο προτιθέμενο μέλος και στο κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ. Κάθε επακόλουθη τροποποίηση της σύμβασης θα πρέπει να κοινοποιείται σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Ωστόσο, παρόμοια απλούστευση της διαδικασίας τροποποίησης δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περίπτωση νέου προτιθέμενου μέλους από κράτος μέλος που δεν έχει εγκρίνει ακόμη τη σύμβαση ή από τρίτη χώρα ή ΥΧΕ, καθώς είναι αναγκαίο να δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη να ελέγχουν κατά πόσο η ένταξη αυτή συνάδει με το δημόσιο συμφέρον ή τη δημόσια τάξη.
(17)
Δεδομένων των δεσμών μεταξύ των κρατών μελών και των ΥΧΕ, θα πρέπει να υπάρχει συμμετοχή των οικείων κρατών μελών στις διαδικασίες έγκρισης της συμμετοχής προτιθέμενων μελών από ΥΧΕ. Ανάλογα με την ειδική διοικητική σχέση μεταξύ του κράτους μέλους και της ΥΧΕ, το κράτος μέλος θα πρέπει είτε να εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους από ΥΧΕ είτε να παρέχει στο κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ, γραπτή βεβαίωση ότι οι αρμόδιες αρχές της ΥΧΕ έχουν εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με προϋποθέσεις και διαδικασίες ισοδύναμες με εκείνες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006. Η ίδια διαδικασία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε περίπτωση προτιθέμενου μέλους από ΥΧΕ που επιθυμεί να ενταχθεί σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ.
(18)
Επειδή τα καταστατικά δεν απαιτείται πλέον να περιέχουν όλες τις διατάξεις της σύμβασης, θα πρέπει τόσο η σύμβαση όσο και τα καταστατικά, να καταχωρίζονται ή να δημοσιεύονται, ή και τα δύο. Επιπλέον, για λόγους διαφάνειας, θα πρέπει να δημοσιεύεται ανακοίνωση για την απόφαση σύστασης ενός ΕΟΕΣ στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για λόγους συνοχής, η ανακοίνωση αυτή θα πρέπει να περιέχει τις λεπτομέρειες που ορίζονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
(19)
Ο σκοπός του ΕΟΕΣ θα πρέπει να επεκταθεί, ώστε να καλύπτει τη διευκόλυνση της εδαφικής συνεργασίας και γενικότερα την προαγωγή της, συμπεριλαμβανομένων του στρατηγικού σχεδιασμού και της αντιμετώπισης των περιφερειακών και τοπικών μελημάτων, σύμφωνα με την πολιτική συνοχής και τις άλλες ενωσιακές πολιτικές· αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο στη στρατηγική Ευρώπη 2020 ή στην υλοποίηση των μακρο-περιφερειακών στρατηγικών. Ως εκ τούτου, ένας ΕΟΕΣ θα πρέπει να είναι σε θέση να υλοποιεί δράσεις με χρηματοοικονομική στήριξη που δεν παρέχεται στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή της Ένωσης. Επιπλέον, καθένα από τα μέλη στα κράτη μέλη ή στις εκπροσωπούμενες τρίτες χώρες θα πρέπει να απαιτείται να έχει την αρμοδιότητα που είναι αναγκαία για την αποτελεσματική λειτουργία ενός ΕΟΕΣ, εκτός εάν το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα εγκρίνει τη συμμετοχή συσταθέντος βάσει του εθνικού του δικαίου μέλους που παρά ταύτα δεν είναι αρμόδιο για όλα τα καθήκοντα που ορίζονται στη σύμβαση.
(20)
Ως νομικό μέσο οι ΕΟΕΣ δεν πρόκειται να καταστρατηγήσουν το πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί με το κεκτημένο του Συμβουλίου της Ευρώπης που προσφέρει διάφορες ευκαιρίες και πλαίσια εντός των οποίων οι περιφερειακές και τοπικές αρχές μπορούν να δραστηριοποιούνται σε διασυνοριακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων ομίλων ευρωπεριφερειακής συνεργασίας (7), ή να θεσπίσουν μια σειρά ειδικών κοινών κανόνων που θα διέπουν ομοιόμορφα όλες τις σχετικές ρυθμίσεις σε ολόκληρη την Ένωση.
(21)
Τα ειδικά καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ και η δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να περιορίζουν τις δράσεις που μπορούν να διεξάγουν οι ΕΟΕΣ, χωρίς τη χρηματοοικονομική στήριξη της Ένωσης, θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις διατάξεις που διέπουν το ΕΤΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.
(22)
Παρόλο που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 ότι τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ δεν αφορούν, μεταξύ άλλων, «ρυθμιστικές εξουσίες», που μπορούν να έχουν διαφορετικές νομικές συνέπειες σε διάφορα κράτη μέλη, η συνέλευση όλων των μελών του ΕΟΕΣ θα πρέπει, εντούτοις, να έχει τη δυνατότητα να καθορίσει, εφόσον η σύμβαση ΕΟΕΣ το ορίζει ρητά και σύμφωνα με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο, τους όρους και τις προϋποθέσεις της χρήσης ενός στοιχείου υποδομής που διαχειρίζεται ο ΕΟΕΣ ή τους όρους και τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες είναι δυνατή η παροχή μιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των δασμών και των τελών που πρέπει να καταβάλλουν οι χρήστες.
(23)
Συνεπεία του ανοίγματος των ΕΟΕΣ σε μέλη από τρίτες χώρες ή ΥΧΕ, η σύμβαση θα πρέπει να περιέχει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη συμμετοχή τους.
(24)
Η σύμβαση, επιπλέον μιας γενικής παραπομπής στο εφαρμοστέο δίκαιο, όπως προβλέπεται επί του παρόντος στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, θα πρέπει να απαριθμεί επίσης το ενωσιακό και εθνικό δίκαιο που ισχύει για τον ΕΟΕΣ. Επιπλέον, το εν λόγω εθνικό δίκαιο θα πρέπει να είναι εκείνο του κράτους μέλους στο οποίο τα καταστατικά όργανα ασκούν την εξουσία τους, ειδικά όταν το προσωπικό που εργάζεται υπό την ευθύνη του διευθυντή και ευρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ. Η σύμβαση θα πρέπει επίσης να παραθέτει το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, το οποίο διέπει άμεσα τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ, οι οποίες διεξάγονται στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζονται στη σύμβαση, ακόμα και όταν ο ΕΟΕΣ διαχειρίζεται δημόσιες υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος ή υποδομές.
(25)
Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να καλύπτει προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ΕΟΕΣ όσον αφορά τη διασυνοριακή σύναψη δημόσιων συμβάσεων.
(26)
Δεδομένης της σημασίας των κανόνων που εφαρμόζονται στο προσωπικό των ΕΟΕΣ καθώς και των αρχών που διέπουν τις ρυθμίσεις όσον αφορά τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού, αυτοί οι κανόνες και αρχές θα πρέπει να αναφέρονται στη σύμβαση και όχι στα καταστατικά. Θα πρέπει να καταστεί δυνατό να προβλεφθεί ότι θα μπορούν να ορίζονται στη σύμβαση διαφορετικές επιλεκτικές δυνατότητες όσον αφορά την επιλογή των κανόνων που εφαρμόζονται στο προσωπικό των ΕΟΕΣ. Οι ειδικές διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού θα πρέπει να περιλαμβάνονται στα καταστατικά.
(27)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν περαιτέρω τις δυνατότητες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), ώστε να προβλεφθούν, βάσει κοινής συμφωνίας, εξαιρέσεις στον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό προς όφελος ορισμένων προσώπων ή κατηγοριών προσώπων και για να θεωρηθεί ότι το προσωπικό των ΕΟΕΣ αποτελεί μία τέτοια κατηγορία προσώπων.
(28)
Δεδομένης της σημασίας των διατάξεων για την ευθύνη των μελών, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να καλύπτονται από τη σύμβαση και όχι από το καταστατικό.
(29)
Στην περίπτωση που ένας ΕΟΕΣ έχει ως αποκλειστικό στόχο του τη διαχείριση ενός προγράμματος συνεργασίας ή μέρος αυτού, το οποίο υποστηρίζεται από το ΕΤΠΑ, ή όταν ένας ΕΟΕΣ ασχολείται με διαπεριφερειακή συνεργασία ή δίκτυα, δεν θα πρέπει να απαιτείται ενημέρωση σχετικά με το έδαφος στο οποίο μπορεί να ασκεί τα καθήκοντά του ο ΕΟΕΣ. Στην πρώτη περίπτωση, το έδαφος θα πρέπει να προσδιορίζεται και να αλλάζει, κατά περίπτωση, στο σχετικό πρόγραμμα συνεργασίας. Στη δεύτερη περίπτωση, επειδή κατά κύριο λόγο πρόκειται για άυλες δραστηριότητες, η απαίτηση ανάλογης ενημέρωσης θα δυσχέραινε την ένταξη νέων μελών σε δίκτυα διαπεριφερειακής συνεργασίας.
(30)
Οι διαφορετικές διατάξεις που αναφέρονται στον έλεγχο της διαχείρισης δημόσιων ταμείων, αφενός, και στον έλεγχο των λογαριασμών των ΕΟΕΣ, αφετέρου, θα πρέπει να διασαφηνισθούν.
(31)
Θα πρέπει να γίνεται σαφέστερη διάκριση μεταξύ των ΕΟΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν περιορισμένη ευθύνη και των Ε Ο ΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν απεριόριστη ευθύνη. Επιπλέον, προκειμένου να μπορούν οι ΕΟΕΣ τα μέλη των οποίων έχουν περιορισμένη ευθύνη να ασκούν δραστηριότητες που ενδέχεται να δημιουργήσουν χρέη, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να απαιτούν από τους ΕΟΕΣ αυτούς τη σύναψη ασφαλιστηρίων συμβάσεων ή την κάλυψή των ΕΟΕΣ από κατάλληλη οικονομική εγγύηση έναντι των κινδύνων που συνδέονται με τις δραστηριότητές τους.
(32)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή τυχόν διατάξεις που έχουν θεσπίσει για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, και τυχόν τροποποιήσεις τους. Για να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και ο συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών, η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάζει αυτές τις διατάξεις στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή των Περιφερειών. Η Επιτροπή των Περιφερειών έχει θέσει σε λειτουργία μια πλατφόρμα ΕΟΕΣ που επιτρέπει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να ανταλλάσσουν εμπειρίες και καλές πρακτικές και να βελτιώνουν την επικοινωνία για τις ευκαιρίες και προκλήσεις που προσφέρουν οι ΕΟΕΣ, διευκολύνοντας την ανταλλαγή εμπειριών για τη σύσταση ΕΟΕΣ σε εδαφικό επίπεδο και ανταλλάσσοντας βέλτιστες πρακτικές για την εδαφική συνεργασία.
(33)
Θα πρέπει να καθορισθεί μια νέα προθεσμία για την έκθεση όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006. Σύμφωνα με τον προσανατολισμό της Επιτροπής προς χάραξη πολιτικής που θα βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία, στην εν λόγω έκθεση θα πρέπει να εξετάζονται βασικά θέματα της αξιολόγησης στα οποία περιλαμβάνονται η αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, συνάφεια, ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και στόχος απλοποίησης. Ως αποτελεσματικότητα θα πρέπει να νοούνται μεταξύ άλλων και οι προσπάθειες που καταβάλλονται στο εσωτερικό των διαφόρων υπηρεσιών της Επιτροπής, καθώς επίσης και από την Επιτροπή και από άλλους οργανισμούς, όπως από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, για τη διάδοση γνώσεων σχετικά με το μέσο ΕΟΕΣ. Η Επιτροπή θα πρέπει να διαβιβάσει την εν λόγω έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και, σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 307 ΣΛΕΕ, την Επιτροπή Περιφερειών. Η έκθεση αυτή θα πρέπει να διαβιβασθεί έως την 1η Αυγούστου 2018.
(34)
Προκειμένου να θεσπισθεί κατάλογος δεικτών προς χρήση στην αξιολόγηση και προετοιμασία της έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(35)
Οι υπάρχοντες ΕΟΕΣ δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να προσαρμόσουν τη σύμβαση και τα καταστατικά τους στις τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 που εισάγει ο παρών κανονισμός.
(36)
Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί με βάση ποιο σύνολο κανόνων θα εγκρίνεται ο ΕΟΕΣ για τον οποίο έχει ξεκινήσει η διαδικασία έγκρισης πριν από την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
(37)
Προκειμένου να προσαρμοσθούν οι ισχύοντες εθνικοί κανόνες ώστε να εφαρμοσθεί ο παρών κανονισμός πριν υποβληθούν στην Επιτροπή προγράμματα στο πλαίσιο του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται 6 μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του. Κατά την προσαρμογή των ισχυόντων εθνικών κανόνων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την έγκριση των ΕΟΕΣ έχουν καθορισθεί και ότι, σύμφωνα με τις νομικές και διοικητικές ρυθμίσεις τους, οι αρχές αυτές θα πρέπει να είναι και οι φορείς που θα είναι αρμόδιοι για την παραλαβή των γνωστοποιήσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006.
(38)
Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η βελτίωση του νομικού μέσου του ΕΟΕΣ, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, επομένως, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου, δεδομένου ότι η προσφυγή στον ΕΟΕΣ είναι προαιρετική, σύμφωνα με το συνταγματικό σύστημα κάθε κράτους μέλους.
(39)
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 1 και 2 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Ένας ευρωπαϊκός όμιλος εδαφικής συνεργασίας («ΕΟΕΣ») δύναται να ιδρυθεί στο έδαφος της Ένωσης υπό τις προϋποθέσεις και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
2. Ο ΕΟΕΣ αποσκοπεί στη διευκόλυνση και την προαγωγή ιδίως της εδαφικής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων μίας ή περισσότερων συνιστωσών διασυνοριακής, διακρατικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας, μεταξύ των μελών του, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, με σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της Ένωσης.»·
β)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«5. Η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ ευρίσκεται σε κράτος μέλος βάσει του δικαίου του οποίου έχει συσταθεί τουλάχιστον ένα από τα μέλη του.»·
2)
Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι πράξεις των καταστατικών οργάνων ενός ΕΟΕΣ διέπονται από τα εξής:
α)
τον παρόντα κανονισμό,
β)
τη σύμβαση που αναφέρεται στο άρθρο 8, όπου επιτρέπεται ρητά από τον παρόντα κανονισμό να το κάνουν, και
γ)
στην περίπτωση θεμάτων που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ή εμπίπτουν σ’ αυτό μόνον εν μέρει, το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του.
Για τις ανάγκες καθορισμού του εφαρμοστέου δικαίου δυνάμει του ενωσιακού δικαίου ή του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ο ΕΟΕΣ θεωρείται οντότητα του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ σχετικά με την εκτέλεση καθηκόντων που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφοι 2 και 3, διέπονται εντός της Ένωσης από το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο όπως ορίζεται στη σύμβαση μνεία της οποίας γίνεται στο άρθρο 8.
Οι δραστηριότητες ενός ΕΟΕΣ που συγχρηματοδοτούνται από τον ενωσιακό προϋπολογισμό πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο που αφορά την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου αυτού.».
3)
Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Οι ακόλουθες οντότητες μπορούν να γίνουν μέλη ενός ΕΟΕΣ:
α)
κράτη μέλη ή αρχές σε εθνικό επίπεδο·
β)
περιφερειακές αρχές·
γ)
τοπικές αρχές·
δ)
δημόσιες επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) ή οργανισμοί δημοσίου δικαίου κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 9 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10)·
ε)
επιχειρήσεις στις οποίες έχει ανατεθεί η παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο·
στ)
εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή οργανισμοί ή δημόσιες επιχειρήσεις, αντίστοιχες με εκείνες που αναφέρονται στο στοιχείο δ), τρίτων χωρών, με την επιφύλαξη των όρων που θεσπίζονται στο άρθρο 3α.
(9) Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134, 30.4.2004, σ. 1)." 						
(10) Οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, 30.4.2004, σ. 114).»·" 						
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ένας ΕΟΕΣ απαρτίζεται από μέλη που ευρίσκονται στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών, με εξαίρεση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 3α παράγραφοι 2 και 5.».
4)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 3α
Ένταξη μελών από τρίτες χώρες και υπερπόντιες χώρες ή εδάφη (ΥΧΕ)
1. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3α, ένας ΕΟΕΣ μπορεί να απαρτίζεται από μέλη που προέρχονται από το έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών και μίας ή περισσότερων τρίτων χωρών που συνορεύουν με τουλάχιστον ένα από τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών τους, εφόσον τα εν λόγω κράτη μέλη και τρίτες χώρες εκτελούν από κοινού δράσεις εδαφικής συνεργασίας ή εφαρμόζουν προγράμματα που στηρίζονται από την Ένωση.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, τρίτη χώρα ή ΥΧΕ θεωρείται ότι συνορεύει με ένα κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, όταν η τρίτη χώρα ή η ΥΧΕ έχει κοινά χερσαία σύνορα με αυτό ή όταν, τόσο η τρίτη χώρα ή η ΥΧΕ όσο και ένα κράτος μέλος, είναι επιλέξιμα βάσει ενός κοινού προγράμματος θαλάσσιας διασυνοριακής ή διακρατικής συνεργασίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας ή είναι επιλέξιμα βάσει άλλου προγράμματος διασυνοριακής ή θαλάσσιας συνεργασίας ή συνεργασίας για θαλάσσιες λεκάνες, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που χωρίζονται από διεθνή ύδατα.
2. Ένας ΕΟΕΣ μπορεί να απαρτίζεται από μέλη που προέρχονται από το έδαφος ενός μόνο κράτους μέλους και μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών που συνορεύουν με το εν λόγω κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, εφόσον το εν λόγω κράτος μέλος θεωρεί ότι ο εν λόγω ΕΟΕΣ συμφωνεί με το πεδίο εφαρμογής της εδαφικής συνεργασίας του στο πλαίσιο διασυνοριακής ή διακρατικής συνεργασίας ή διμερών σχέσεων με τις εν λόγω τρίτες χώρες.
3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, στις τρίτες χώρες που συνορεύουν με κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του, περιλαμβάνονται και τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των οικείων χωρών.
4. Σύμφωνα με το άρθρο 4α και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, ένας ΕΟΕΣ μπορεί επίσης να αποτελείται από μέλη που ευρίσκονται το έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών τους και από μία ή περισσότερες ΥΧΕ, είτε έχει μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες είτε όχι.
5. Σύμφωνα με το άρθρο 4α και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στη παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, ένας ΕΟΕΣ μπορεί επίσης να αποτελείται από μέλη που ευρίσκονται στο έδαφος ενός μόνο κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων των εξόχως απόκεντρων περιοχών του και από μία ή περισσότερες ΥΧΕ, με ή χωρίς μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες.
6. ΕΟΕΣ δύναται να συσταθεί μόνον μεταξύ μελών προερχομένων από ένα κράτος μέλος και μία ή περισσότερες ΥΧΕ που συνδέονται με το κράτος μέλος αυτό.».
5)
Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«3. Μετά την κοινοποίηση δυνάμει της παραγράφου 2 από προτιθέμενο μέλος, το κράτος μέλος που έχει παραλάβει την εν λόγω κοινοποίηση εγκρίνει, λαμβανομένης υπόψη της συνταγματικής του δομής, τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους στον ΕΟΕΣ και τη σύμβαση, εκτός εάν το εν λόγω κράτος μέλος κρίνει ότι:
α)
η συμμετοχή αυτή ή η σύμβαση δεν είναι σύμφωνη με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
(i)
τον παρόντα κανονισμό·
(ii)
άλλες διατάξεις του ενωσιακού δικαίου που αφορούν τις πράξεις και τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ·
(iii)
διατάξεις εθνικού δικαίου που σχετίζονται με τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του προτιθέμενου μέλους·
β)
η συμμετοχή αυτή δεν δικαιολογείται για λόγους δημόσιου συμφέροντος ή δημόσιας πολιτικής του εν λόγω κράτους μέλους· ή
γ)
τα καταστατικά δεν συνάδουν με τη σύμβαση.
Σε περίπτωση μη έγκρισης, το κράτος μέλος αναφέρει τους λόγους ς άρνησης της έγκρισης και προτείνει, εφόσον ενδείκνυται, τις αναγκαίες τροποποιήσεις στη σύμβαση.
Το κράτος μέλος λαμβάνει την σχετική με την έγκριση απόφασή του εντός περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης, σύμφωνα με την παράγραφο 2. Εάν το κράτος μέλος που έχει παραλάβει τη κοινοποίηση δεν προβάλει αντίρρηση εντός της περιόδου αυτής, η συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους στη σύμβαση θεωρείται ότι έχει εγκριθεί. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ εγκρίνει επισήμως τη σύμβαση προκειμένου να επιτρέψει τη σύσταση του ΕΟΕΣ.
Σε περίπτωση που το κράτος μέλος ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες από ένα προτιθέμενο μέλος, η προθεσμία που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο αναστέλλεται. Το διάστημα της αναστολής αρχίζει από την επομένη της ημερομηνίας αποστολής των παρατηρήσεων του κράτους μέλους στο προτιθέμενο μέλος και διαρκεί έως ότου προτιθέμενο μέλος να απαντήσει σε αυτές.
Ωστόσο, η αναστολή της προθεσμίας που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο δεν ενεργοποιείται εφόσον το προτιθέμενο μέλος υποβάλει την απάντηση του στις παρατηρήσεις του κράτους μέλους εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την έναρξη της περιόδου αναστολής.
Κατά τη λήψη απόφασης για τη συμμετοχή προτιθέμενου μέλους σε ΕΟΕΣ, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τους εθνικούς τους κανόνες.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«3α. Στην περίπτωση ενός ΕΟΕΣ με προτιθέμενα μέλη από μία ή περισσότερες τρίτες χώρες, το κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ διασφαλίζει, σε διαβούλευση με τα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 3α και ότι η τρίτη χώρα έχει εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους, σύμφωνα με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
(α)
ισοδύναμους όρους και διαδικασίες με εκείνους που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό, ή
(β)
συμφωνία που έχει συναφθεί τουλάχιστον μεταξύ ενός κράτους μέλους με βάση το δίκαιο του οποίου έχει συσταθεί το προτιθέμενο μέλος και της εν λόγω τρίτης χώρας.»·
γ)
οι παράγραφοι 5 και 6 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«5. Τα μέλη συνομολογούν τη σύμβαση που αναφέρεται στο άρθρο 8 και διασφαλίζουν την ύπαρξη συνοχής με την έγκριση σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.
6. Κάθε τροποποίηση της σύμβασης ή των καταστατικών κοινοποιείται από τον ΕΟΕΣ στα κράτη μέλη με βάση το δίκαιο των οποίων έχουν συσταθεί τα μέλη του. Κάθε τροποποίηση της σύμβασης, εξαιρουμένης αποκλειστικά της περίπτωσης ένταξης νέου μέλους που αναφέρεται στην παράγραφο 6α στοιχείο α), εγκρίνεται από τα εν λόγω κράτη μέλη σύμφωνα με τη διαδικασία του παρόντος άρθρου.»·
δ)
προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:
«6α. Οι ακόλουθες διατάξεις εφαρμόζονται σε περίπτωση ένταξης νέων μελών σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ:
α)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από κράτος μέλος που έχει ήδη εγκρίνει τη σύμβαση, η ένταξη αυτή εγκρίνεται μόνο από το κράτος μέλος με βάση το δίκαιο του οποίου έχει συσταθεί το νέο μέλος σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στην παράγραφο 3 και κοινοποιείται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ·
β)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από κράτος μέλος που δεν έχει εγκρίνει ακόμη τη σύμβαση, εφαρμόζεται η διαδικασία της παραγράφου 6·
γ)
σε περίπτωση ένταξης νέου μέλους από τρίτη χώρα σε υφιστάμενο ΕΟΕΣ, η ένταξη εξετάζεται από το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 3α»·
6)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 4α
Συμμετοχή μελών από ΥΧΕ
Σε περίπτωση ΕΟΕΣ με προτιθέμενο μέλος από ΥΧΕ, το κράτος μέλος με το οποίο συνδέεται η ΥΧΕ διασφαλίζει ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 3α και, λαμβανομένης υπόψη της σχέσης του με την ΥΧΕ, είτε:
α)
εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3, ή
β)
βεβαιώνει εγγράφως στο κράτος μέλος στο οποίο θα ευρίσκεται η προτεινόμενη καταστατική έδρα του ΕΟΕΣ ότι οι αρμόδιες αρχές της ΥΧΕ έχουν εγκρίνει τη συμμετοχή του προτιθέμενου μέλους σύμφωνα με προϋποθέσεις και διαδικασίες ισοδύναμες με εκείνες που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό.».
7)
Το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 5
Απόκτηση νομικής προσωπικότητας και δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα
1. Η σύμβαση και τα καταστατικά καθώς και ενδεχόμενες μεταγενέστερες τροποποιήσεις τους καταχωρίζονται ή δημοσιεύονται, ή και τα δύο, στο κράτος μέλος στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους. Ο ΕΟΕΣ αποκτά νομική προσωπικότητα από την ημέρα της καταχώρισης ή της δημοσίευσης της σύμβασης και των καταστατικών, όποια από τις δύο ημερομηνίες προηγείται. Τα μέλη ενημερώνουν τα οικεία κράτη μέλη και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την καταχώριση ή τη δημοσίευση της σύμβασης και των καταστατικών.
2. Ο ΕΟΕΣ διασφαλίζει ότι, εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την καταχώριση ή δημοσίευση της σύμβασης και των καταστατικών, αποστέλλεται αίτημα στην Επιτροπή των Περιφερειών σύμφωνα με τον μορφότυπο που περιέχεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή στη συνέχεια διαβιβάζει το εν λόγω αίτημα στην Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να δημοσιευθεί στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωση για τη σύσταση του ΕΟΕΣ, που περιέχει τις πληροφορίες που παρατίθενται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.».
8)
Στο άρθρο 6, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, όταν τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ, που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, καλύπτουν δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από την Ένωση, εφαρμόζεται η σχετική νομοθεσία που αφορά τον έλεγχο των κονδυλίων που παρέχει η Ένωση.».
9)
Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
α)
Οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Ο ΕΟΕΣ ενεργεί εντός των ορίων των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, ήτοι της διευκόλυνσης και την προαγωγής της εδαφικής συνεργασίας για την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της Ένωσης, και της άρσης των εμποδίων στην εσωτερική αγορά. Καθένα από τα καθήκοντα αυτά καθορίζεται από τα μέλη του κατά τρόπο ώστε να εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιότητας κάθε μέλους, εκτός εάν το κράτος μέλος ή η τρίτη χώρα εγκρίνει τη συμμετοχή μέλους συσταθέντος δυνάμει του εθνικού δικαίου του, ακόμα και εάν το μέλος αυτό δεν είναι αρμόδιο για όλα τα καθήκοντα που ορίζονται στη σύμβαση.
3. Ένας ΕΟΕΣ μπορεί να διενεργεί ειδικές δράσεις εδαφικής συνεργασίας μεταξύ των μελών του, με την επιδίωξη του στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, με ή χωρίς την οικονομική συνεισφορά της Ένωσης.
Τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ μπορούν να αφορούν, κατά κύριο λόγο, την εφαρμογή προγραμμάτων συνεργασίας ή μέρους αυτών ή εφαρμογή δράσεων που έχουν τη στήριξη της Ένωσης μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και/ή του Ταμείου Συνοχής.
Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τα καθήκοντα που δύνανται να εκτελούν οι ΕΟΕΣ χωρίς την οικονομική συνεισφορά της Ένωσης. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 13, τα κράτη μέλη δεν αποκλείουν τα καθήκοντα που αφορούν τις επενδυτικές προτεραιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).
(11) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. [1299]/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού ειδικών διατάξεων για την υποστήριξη του στόχου της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 259).»" 						
β)
στην παράγραφο 4, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Ωστόσο, σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, η συνέλευση ενός ΕΟΕΣ που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο α) μπορεί να καθορίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της χρήσης ενός στοιχείου υποδομής το οποίο διαχειρίζεται ο ΕΟΕΣ, ή τους όρους και τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τα οποία είναι δυνατή η παροχή μιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των δασμών και τελών που πρέπει να καταβάλλουν οι χρήστες.».
10)
Στο άρθρο 8, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Στη σύμβαση διευκρινίζονται:
α)
η ονομασία του ΕΟΕΣ και η καταστατική του έδρα·
β)
η έκταση του υπερπόντιου εδάφους στην οποία ο ΕΟΕΣ μπορεί να ασκεί τα καθήκοντά του·
γ)
ο συγκεκριμένος στόχος και τα καθήκοντα του ΕΟΕΣ·
δ)
η διάρκεια του ΕΟΕΣ και οι προϋποθέσεις για τη διάλυσή του·
ε)
ο κατάλογος των μελών του ΕΟΕΣ·
στ)
ο κατάλογος των οργάνων του ΕΟΕΣ και οι αντίστοιχες αρμοδιότητές τους·
ζ)
το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ για τους σκοπούς της ερμηνείας και της επιβολής της εφαρμογής της σύμβασης·
η)
το εφαρμοστέο ενωσιακό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο λειτουργούν τα καταστατικά όργανα του ΕΟΕΣ·
θ)
οι ρυθμίσεις για τη συμμετοχή μελών από τρίτες χώρες ή ΥΧΕ, κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού του εφαρμοστέου δικαίου σε περίπτωση που ο ΕΟΕΣ εκτελεί καθήκοντα σε τρίτες χώρες ή ΥΧΕ·
ι)
το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο το οποίο σχετίζεται άμεσα με τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ που διεξάγονται στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζονται στη σύμβαση·
ια)
οι κανόνες που ισχύουν για το προσωπικό του ΕΟΕΣ καθώς και οι αρχές που διέπουν τις ρυθμίσεις σχετικά με τις διαδικασίες διαχείρισης και πρόσληψης προσωπικού·
ιβ)
οι ρυθμίσεις για την ευθύνη του ΕΟΕΣ και των μελών του σύμφωνα με το άρθρο 12·
ιγ)
οι κατάλληλες ρυθμίσεις για την αμοιβαία αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για το δημοσιονομικό έλεγχο της διαχείρισης των δημοσίων κονδυλίων, και
ιδ)
οι διαδικασίες έγκρισης του καταστατικού και τροποποίησης της σύμβασης, που συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις των άρθρων 4 και 5.
3. Στην περίπτωση που τα καθήκοντα ενός ΕΟΕΣ αφορούν αποκλειστικά τη διαχείριση προγράμματος συνεργασίας ή μέρους αυτού δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1299/2013, ή στην περίπτωση που ο ΕΟΕΣ αφορά διαπεριφερειακή συνεργασία ή δίκτυα, δεν απαιτούνται οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 στοιχείο β).».
11)
Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 9
Καταστατικά
1. Το καταστατικό του ΕΟΕΣ εγκρίνεται ομόφωνα από τα μέλη του με βάση και σύμφωνα προς τη σύμβαση.
2. Τα καταστατικά του ΕΟΕΣ διευκρινίζουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:
α)
τις διατάξεις λειτουργίας των διοικητικών οργάνων του και τις αρμοδιότητες των οργάνων αυτών, καθώς και τον αριθμό εκπροσώπων των μελών στα αρμόδια διοικητικά όργανα·
β)
τις διαδικασίες του για τη λήψη αποφάσεων·
γ)
τη γλώσσα ή τις γλώσσες εργασίας του·
δ)
τις ρυθμίσεις για τη λειτουργία του·
ε)
τις διαδικασίες του όσον αφορά τη διαχείριση και την πρόσληψη προσωπικού ·
στ)
τις ρυθμίσεις για τις οικονομικές συνεισφορές των μελών του·
ζ)
τους εφαρμοστέους λογιστικούς και δημοσιονομικούς κανόνες για τα μέλη του ·
η)
τον διορισμό ανεξάρτητου εξωτερικού ελεγκτή για τους λογαριασμούς, και
θ)
τις διαδικασίες τροποποίησης του καταστατικού του, που συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις των άρθρων 4 και 5.».
12)
Στο άρθρο 11, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Η κατάρτιση των λογαριασμών του, συμπεριλαμβανομένης, εφόσον απαιτείται, της συνοδευτικής ετήσιας έκθεσης, και ο έλεγχος και η δημοσίευση των εν λόγω λογαριασμών διέπονται από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα ο ΕΟΕΣ.».
13)
Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:
α)
Στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Ο ΕΟΕΣ είναι υπεύθυνος για τα πάσης φύσεως χρέη του.»·
β)
η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, στο βαθμό που τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΟΕΣ δεν επαρκούν για να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις, τα μέλη του φέρουν την ευθύνη για τα χρέη του ανεξάρτητα από τη φύση των χρεών αυτών, το δε μερίδιο της ευθύνης εκάστου μέλους ορίζεται ανάλογα με την οικονομική συνεισφορά του. Οι τεχνικές ρυθμίσεις για την εν λόγω οικονομική συνεισφορά ορίζονται στα καταστατικά.
Τα μέλη του ΕΟΕΣ μπορούν να προβλέπουν στα καταστατικά ότι ευθύνονται, μετά την απώλεια της ιδιότητας του μέλους του εν λόγω ΕΟΕΣ, για υποχρεώσεις που προκύπτουν από δραστηριότητες του ΕΟΕΣ κατά την περίοδο που ήσαν μέλη του.
2α. Εάν η ευθύνη τουλάχιστον ενός μέλους ΕΟΕΣ από κράτος μέλος είναι περιορισμένη λόγω των διατάξεων του εθνικού δικαίου βάσει του οποίου έχει συσταθεί, τα λοιπά μέλη μπορούν επίσης να περιορίζουν την ευθύνη τους στη σύμβαση, εφόσον τους παρέχεται η δυνατότητα από τις διατάξεις του εθνικού δικαίου με τις οποίες εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός.
Η ονομασία των ΕΟΕΣ των οποίων τα μέλη έχουν περιορισμένη ευθύνη περιλαμβάνει τον όρο «περιορισμένη ευθύνη».
Οι απαιτήσεις έκδοσης της σύμβασης, των καταστατικών και των λογαριασμών ενός ΕΟΕΣ τα μέλη του οποίου έχουν περιορισμένη ευθύνη, είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με τις αντίστοιχες απαιτήσεις για άλλα είδη νομικών οντοτήτων περιορισμένης ευθύνης, οι οποίες έχουν συσταθεί δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα.
Στην περίπτωση ΕΟΕΣ του οποίου τα μέλη έχουν περιορισμένη ευθύνη, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει από τον ΕΟΕΣ να συνάψει κατάλληλες ασφαλιστήριες συμβάσεις ή να καλυφθεί από εγγύηση τράπεζας ή άλλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος εγκατεστημένου στο κράτος μέλος ή από μέσο παρεχόμενο ως εγγύηση από δημόσιο φορέα ή από το κράτος μέλος για την κάλυψη των κινδύνων που συνδέονται με τις δραστηριότητες του ΕΟΕΣ.».
14)
Στο άρθρο 15 παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«2. Εκτός εάν προβλέπεται άλλως από τον παρόντα κανονισμό, για τις διαφορές στις οποίες εμπλέκεται ΕΟΕΣ εφαρμόζεται το δίκαιο της Ένωσης περί δικαιοδοσίας. Για κάθε περίπτωση που δεν εμπίπτει στο εν λόγω δίκαιο της Ένωσης, αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο ο ΕΟΕΣ έχει την καταστατική του έδρα.».
15)
Το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
α)
Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις κατάλληλες διατάξεις για να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τον καθορισμό αρμόδιων αρχών που είναι υπεύθυνες για τη διαδικασία έγκρισης σύμφωνα με τις νομικές και τις διοικητικές τους ρυθμίσεις.
Εφόσον το απαιτεί το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να καταρτίζει πλήρη κατάλογο των καθηκόντων που έχουν ήδη τα μέλη του ΕΟΕΣ, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1, τα οποία έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του εν λόγω κράτους μέλους, κατά το βαθμό που αφορά την εδαφική συνεργασία εντός του κράτους μέλους αυτού.
Το κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή τυχόν διατάξεις που έχουν θεσπισθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου καθώς και τις τροποποιήσεις τους. Η Επιτροπή στη συνέχεια διαβιβάζει τις διατάξεις αυτές στα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή των Περιφερειών.»·
β)
παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:
«1α. Οι διατάξεις της παραγράφου 1, στον βαθμό που αφορούν κράτος μέλος με το οποίο συνδέεται μια ΥΧΕ, διασφαλίζουν επίσης, λαμβανομένης υπόψη της σχέσης του με την ΥΧΕ, την ουσιαστική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την ΥΧΕ που συνορεύει με άλλα κράτη μέλη ή εξόχως απόκεντρες περιοχές αυτών των κρατών μελών.».
16)
Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 17
Έκθεση
Έως την 1η Αυγούστου 2018, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή των Περιφερειών έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, στην οποία αξιολογούνται βάσει δεικτών, η αποτελεσματικότητα, η αποδοτικότητα, η συνάφεια προς τον σκοπό, η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και οι δυνατότητες απλούστευσής του.
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 17α, σχετικά με την κατάρτιση του καταλόγου των δεικτών που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.».
17)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 17α
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 17 δεύτερη παράγραφος εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από 21ης Δεκεμβρίου 2013
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 δεύτερη παράγραφος μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 17 δεύτερη παράγραφος τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός τριών μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά τρεις μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.».
Άρθρο 2
Μεταβατικές διατάξεις
1. Οι ΕΟΕΣ που έχουν ιδρυθεί πριν από τις 21ης Δεκεμβρίου 2013 δεν υποχρεούνται να ευθυγραμμίσουν τη σύμβαση και τα καταστατικά τους με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
2. Στην περίπτωση ΕΟΕΣ για τους οποίους έχει ξεκινήσει η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από τις 22ης Ιουνίου 2014 και για τους οποίους εκκρεμεί μόνο η καταχώριση ή η δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006, η σύμβαση και το καταστατικό καταχωρίζονται ή δημοσιοποιούνται, ή αμφότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από την τροποποίησή του από τον παρόντα κανονισμό.
3. Οι ΕΟΕΣ για τους οποίους η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 έχει ξεκινήσει περισσότερο από έξι μήνες πριν από τις 22ης Ιουνίου 2014 εγκρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 πριν από την τροποποίησή του από τον παρόντα κανονισμό.
4. Οι ΕΟΕΣ εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου για τους οποίους η διαδικασία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 ξεκίνησε πριν από 22ης Ιουνίου 2014, εγκρίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό.
5. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις αναγκαίες τροποποιήσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 όπως τροποποιείται από τον παρόντα κανονισμό το αργότερο έως τις 22ης Ιουνίου 2014.
Άρθρο 3
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από τις 22ης Ιουνίου 2014
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 17 Δεκεμβρίου 2013.