NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 692/2014
ze dne 23. června 2014
o omezeních dovozu zboží pocházejího z Krymu nebo ze Sevastopolu do Unie v reakci na jejich protiprávní anexi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2014/386/SZBP (1) o omezeních týkajících se zboží pocházejícího z Krymu nebo ze Sevastopolu v reakci na jejich protiprávní anexi,
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada na svém zasedání ve dnech 20.-21. března 2014 důrazně odsoudila anexi Autonomní republiky Krym (dále jen „Krym“) a města Sevastopol dále jen „Sevastopol“) k Ruské federaci a zdůraznila, že tuto anexi neuzná. Evropská rada vyzvala Komisi, aby posoudila právní dopady uvedené anexea navrhla k rychlému provedení hospodářská, obchodní a finanční omezující opatření související s Krymem.
(2)
Valné shromáždění OSN ve své rezoluci ze dne 27. března 2014 potvrdilo svůj závazek týkající se svrchovanosti Ukrajiny, politické nezávislosti, jednoty a územní celistvost Ukrajiny v rámci jejích mezinárodně uznaných hranic, čímž poukázalo na neplatnost referenda konaného dne 16. března na Krymu, a vyzvalo státy, aby změny ve statusu Krymu a Sevastopolu neuznaly.
(3)
Rada dne 23. června 2014 přijala rozhodnutí 2014/386/SZBP o omezeních týkajících se zboží pocházejícího z Krymu nebo ze Sevastopolu a o přímém či nepřímém financování nebo poskytování finanční pomoci, jakož i pojištění a zajištění souvisejících s dovozem tohoto zboží v reakci na protiprávní anexi Krymu a Sevastopolu. Aby se minimalizoval účinek těchto omezujících opatření na hospodářské subjekty, je třeba stanovit výjimky a přechodná období, pokud jde o obchod se zbožím a související služby, v jejichž případě jsou operace vyžadovány obchodními nebo doplňkovými smlouvami, a to za podmínky oznámení předem.
(4)
Tato opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a proto je, zejména z důvodu zajištění jejich jednotného uplatňování ve všech členských státech, k jejich provádění nezbytné regulační opatření na úrovni Unie.
(5)
Aby se zajistilo, že opatření stanovená v tomto nařízení jsou účinná, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost prvním dnem po jeho vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se se rozumí:
a)
„nárokem“ jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl před 25. červnem 2014 nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, a zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného,
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo na vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě,
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací,
iv)
protinárok,
v)
nárok na uznání nebo vykonání rozsudku či rozhodčího nálezu nebo jiného rovnocenného rozhodnutí bez ohledu na místo jeho vydání či vynesení, včetně využití doložky vykonatelnosti;
b)
„smlouvou nebo operací“ jakákoli operace bez ohledu na její formu, rozhodné právo a bez ohledu na to, zda zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi týmiž nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumějí zejména finanční záruky a protizáruky nebo úvěry, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakékoli související ujednání vyplývající z dané obchodní operace nebo s ní související;
c)
„zbožím pocházejícím z Krymu nebo Sevastopolu“ zboží, které je zcela získáno na Krymu nebo v Sevastopolu nebo které zde podstoupilo poslední významné úpravy ve smyslu článků 23 a 24 nařízení (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (2);
d)
„územím Unie“ území členských států, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru;
e)
„příslušnými orgány“ příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze.
Článek 2
Zakazuje se:
a)
dovážet do Evropské unie zboží pocházející z Krymu nebo Sevastopolu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc, jakož i pojištění a zajištění v souvislosti s dovozem zboží uvedeného v písmenu a).
Článek 3
Zákazy v článku 2 se nepoužijí:
a)
do 26. září 2014 na plnění obchodních smluv uzavřených před 25. červnem 2014 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv, za předpokladu, že fyzické či právnické osoby, subjekt či orgán, které hodlají plnit příslušnou smlouvu, oznámily danou činnost nebo operaci příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 10 pracovních dnů předem;
b)
na zboží pocházející z Krymu nebo Sevastopolu, které bylo dáno k dispozici ukrajinským orgánům ke zkoumání, u něhož bylo ověřeno splnění podmínek nároku na preferenční původ v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 374/2014 (3) nebo v souladu s dohodou o přidružení EU-Ukrajina.
Článek 4
Zakazuje se vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž cílem nebo následkem je obcházení zákazů stanovených v článku 2.
Článek 5
Jednání fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů pro ně nezakládá žádnou odpovědnost, pokud nevěděly a neměly žádný důvod se domnívat, že svým jednáním porušují opatření stanovená v tomto nařízení.
Článek 6
1. Nebude uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li vznesen:
a)
určenými fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány uvedenými v příloze I nařízení Rady (EU) č. 269/2014;
b)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů či orgánů uvedených v písmenu a);
c)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány, bylo-li arbitrážním, soudním nebo správním rozhodnutí shledáno, že porušují zákazy stanovené v tomto rozhodnutí;
d)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány, pokud se nárok vztahuje na zboží, jehož dovoz je zakázán podle článku 2.
2. Ve všech řízeních k uspokojení nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán usilující o uspokojení tohoto nároku.
3. Tímto článkem není dotčeno právo fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkoumání legálnosti neplnění smluvních závazků s ohledem na toto nařízení.
Článek 7
1. Komise a členské státy se navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a sdílejí všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o jeho porušování, o problémech s jeho vymáháním a o rozhodnutích vydaných vnitrostátními soudy.
2. Členské státy neprodleně předají ostatním členským státům a Komisi veškeré další důležité informace, které mají k dispozici a které by mohly ovlivnit účinné provádění tohoto nařízení.
Článek 8
1. Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi pravidla uvedená v odstavci 1 neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli pozdější změny.
Článek 9
1. Členské státy určí příslušné orgány pro účely tohoto nařízení a údaje o nich zveřejní na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je v příloze.
2. Členské státy oznámí Komisi své příslušné orgány včetně jejich kontaktních údajů neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli pozdější změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze.
Článek 10
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie, včetně jejího vzdušného prostoru;
b)
na palubě jakéhokoli letadla nebo plavidla v jurisdikci některého z členských států;
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu;
d)
na všechny právnické osoby, subjekty či orgány zapsané nebo zřízené podle práva některého členského státu, ať se nacházejí na území Unie nebo mimo něj;
e)
na každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 11
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 23. června 2014.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 692/2014 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 23ης Ιουνίου 2014
σχετικά με περιορισμούς στην εισαγωγή στην Ένωση εμπορευμάτων καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, μετά την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 215,
Έχοντας υπόψη την απόφαση 2014/386/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου (1) περί περιορισμών για εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, μετά την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης,
Έχοντας υπόψη την κοινή πρόταση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Κατά τη σύνοδό του στις 20-21 Μαρτίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε έντονα την προσάρτηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας («Κριμαία») και της πόλης της Σεβαστούπολης («Σεβαστούπολη») στη Ρωσική Ομοσπονδία και τόνισε ότι δεν θα αναγνωρίσει την προσάρτηση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να αξιολογήσει τις νομικές συνέπειες της εν λόγω προσάρτησης και να προτείνει οικονομικούς, εμπορικούς και χρηματοοικονομικούς περιορισμούς έναντι της Κριμαίας προς ταχεία εφαρμογή.
(2)
Στην απόφασή της, της 27ης Μαρτίου 2014, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της όσον αφορά την κυριαρχία, την πολιτική ανεξαρτησία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της, υπογραμμίζοντας το άκυρο του δημοψηφίσματος που διεξήχθη στις 16 Μαρτίου στην Κριμαία, και κάλεσε όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν καμία μεταβολή στο καθεστώς της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης.
(3)
Στις 23 Ιουνίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2014/386/ΚΕΠΠΑ περί περιορισμών για εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης και για την παροχή, άμεσα ή έμμεσα, χρηματοδότησης ή χρηματοδοτικής βοήθειας, καθώς και ασφάλισης και αντασφάλισης, που συνδέεται με την εισαγωγή τέτοιων εμπορευμάτων ως αντίδραση στην παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας και της Σεβαστούπολης. Προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις των εν λόγω περιοριστικών μέτρων στους οικονομικούς φορείς, θα πρέπει να προβλεφθούν εξαιρέσεις και μεταβατικές περίοδοι όσον αφορά το εμπόριο αγαθών και τις σχετικές υπηρεσίες για τις οποίες, βάσει εμπορικής σύμβασης ή παρεπόμενης σύμβασης, απαιτούνται συναλλαγές, με την επιφύλαξη διαδικασίας κοινοποίησης.
(4)
Τα μέτρα αυτά εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επομένως, για να διασφαλιστεί κυρίως η ομοιόμορφη εφαρμογή τους σε όλα τα κράτη μέλη, απαιτείται κανονιστική δράση στο επίπεδο της Ένωσης για την εφαρμογή τους.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που προβλέπει, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:
α)
ως «απαίτηση» νοείται κάθε απαίτηση που προβάλλεται δικαστικώς ή εξωδίκως, πριν ή μετά την 25η Ιουνίου 2014, συνδέεται με την εκτέλεση σύμβασης ή συναλλαγής και περιλαμβάνει ιδίως:
i)
απαίτηση για την εκτέλεση κάθε υποχρέωσης που απορρέει από σύμβαση ή συναλλαγή ή συνδέεται με σύμβαση ή συναλλαγή,
ii)
απαίτηση για την παράταση ισχύος ή την καταβολή ομολόγου, χρηματοπιστωτικής εγγύησης ή αποζημίωσης, οποιασδήποτε μορφής,
iii)
απαίτηση αποζημίωσης που απορρέει από σύμβαση ή συναλλαγή,
iv)
ανταπαίτηση,
v)
απαίτηση για την αναγνώριση ή εκτέλεση, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εκτέλεσης, δικαστικής, διαιτητικής ή άλλης ισοδύναμης απόφασης, οπουδήποτε και αν αυτές έχουν εκδοθεί·
β)
ως «σύμβαση ή συναλλαγή» νοείται κάθε συναλλαγή, ανεξαρτήτως του τύπου τον οποίο περιβάλλεται και του δικαίου από το οποίο διέπεται, η οποία περιλαμβάνει μία ή περισσότερες συμβάσεις ή παρόμοιες υποχρεώσεις που δεσμεύουν τα ίδια ή διαφορετικά μέρη· για τον σκοπό αυτό, ο όρος «σύμβαση» περιλαμβάνει οποιοδήποτε ομόλογο, εγγύηση ή αποζημίωση, ιδιαιτέρως χρηματοπιστωτική εγγύηση ή αποζημίωση και πίστωση, είτε είναι νομικά ανεξάρτητη είτε όχι, καθώς και οποιαδήποτε συναφή παροχή που απορρέει από τη συναλλαγή ή έχει σχέση με αυτή·
γ)
ως «εμπορεύματα καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης» νοούνται τα εμπορεύματα τα οποία έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου στην Κριμαία ή την Σεβαστούπολη ή τα οποία έχουν υποστεί εκεί την τελευταία ουσιώδη μεταποίησή τους, σύμφωνα, τηρουμένων των αναλογιών, με τα άρθρα 23 και 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (2)·
δ)
ως «έδαφος της Ένωσης» νοούνται τα εδάφη των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζεται η Συνθήκη, υπό τους όρους που προβλέπονται σε αυτήν, συμπεριλαμβανομένου του εναέριου χώρου τους·
ε)
ως «αρμόδιες αρχές» νοούνται οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών όπως ορίζονται στους ιστοτόπους του παραρτήματος.
Άρθρο 2
Απαγορεύεται:
α)
η εισαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση εμπορευμάτων καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης·
β)
η παροχή, άμεσα ή έμμεσα, χρηματοδότησης ή χρηματοδοτικής βοήθειας, καθώς και ασφάλισης και αντασφάλισης, που συνδέεται με την εισαγωγή των εμπορευμάτων που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Άρθρο 3
Οι απαγορεύσεις του άρθρου 2 δεν εφαρμόζονται όσον αφορά:
α)
την εκτέλεση μέχρι την 26η Σεπτεμβρίου 2014 εμπορικών συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την 25η Ιουνίου 2014, ή παρεπόμενων συμβάσεων αναγκαίων για την εκτέλεση των συμβάσεων αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, η οντότητα ή ο οργανισμός που επιδιώκουν να εκτελέσουν τη σύμβαση έχουν κοινοποιήσει, τουλάχιστον 10 εργάσιμες ημέρες εκ των προτέρων, τη δραστηριότητα ή τη συναλλαγή στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένα·
β)
τα εμπορεύματα, καταγωγής Κριμαίας ή Σεβαστούπολης, τα οποία έχουν τεθεί στη διάθεση των ουκρανικών αρχών προς εξέταση, για τα οποία έχει ελεγχθεί η συμμόρφωση με τους όρους απονομής καθεστώτος προτιμησιακής καταγωγής σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 978/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 374/2014 (3) ή σύμφωνα με τη συμφωνία σύνδεσης ΕΕ-Ουκρανίας.
Άρθρο 4
Απαγορεύεται η συμμετοχή, εν γνώσει και εκ προθέσεως, σε δραστηριότητες με αντικείμενο ή αποτέλεσμα την καταστρατήγηση των μέτρων ή των απαγορεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2.
Άρθρο 5
Οι ενέργειες φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων ή οργανισμών δεν θεμελιώνουν κανενός είδους ευθύνη αυτών εάν δεν γνώριζαν και δεν είχαν εύλογη αιτία να υποπτευθούν ότι με τις ενέργειές τους θα παραβίαζαν τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 6
1. Δεν ικανοποιούνται απαιτήσεις σχετικά με οποιαδήποτε σύμβαση ή συναλλαγή της οποίας η εκτέλεση έχει επηρεαστεί, άμεσα ή έμμεσα, εν όλω ή εν μέρει, από τα μέτρα που επιβάλλει ο παρών κανονισμός, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων για αποζημίωση ή άλλης παρόμοιας απαίτησης, όπως απαίτηση συμψηφισμού ή απαίτηση βάσει εγγυήσεως, ιδίως απαίτηση για την παράταση ισχύος ή πληρωμής ομολόγου, εγγύησης ή αποζημίωσης, ειδικότερα χρηματοπιστωτικής εγγύησης ή αποζημίωσης, υπό οποιαδήποτε μορφή, εφόσον προβάλλονται από:
α)
κατονομαζόμενα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, οντότητες ή οργανισμούς που απαριθμούνται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 269/2014 του Συμβουλίου·
β)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που ενεργεί μέσω ή εξ ονόματος ενός από τα πρόσωπα, τις οντότητες ή τους οργανισμούς που αναφέρονται στο στοιχείο α)·
γ)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό που έχει βρεθεί ότι παραβιάζει, βάσει διαιτητικής, δικαστικής ή διοικητικής απόφασης, τις απαγορεύσεις που ορίζει ο παρών κανονισμός·
δ)
οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό, εάν η απαίτηση συνδέεται με εμπορεύματα η εισαγωγή των οποίων απαγορεύεται βάσει του άρθρου 2.
2. Σε οποιαδήποτε διαδικασία για την εκτέλεση απαίτησης, το βάρος της απόδειξης ότι η ικανοποίηση της απαίτησης δεν απαγορεύεται από την παράγραφο 1 φέρει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμός που επιδιώκει την ικανοποίηση της εν λόγω απαίτησης.
3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των φυσικών ή νομικών προσώπων, οντοτήτων ή οργανισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για δικαστικό έλεγχο της νομιμότητας της αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.
Άρθρο 7
1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ενημερώνονται αμοιβαία για τα μέτρα που λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και μοιράζονται κάθε άλλη συναφή πληροφορία που διαθέτουν σχετικά με τον παρόντα κανονισμό, ιδίως πληροφορίες που αφορούν παραβάσεις και προβλήματα εφαρμογής, καθώς και αποφάσεις που εκδίδουν εθνικά δικαστήρια.
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνονται αμοιβαία και ενημερώνουν την Επιτροπή για οποιαδήποτε άλλη σχετική πληροφορία διαθέτουν η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 8
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τους κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αμελλητί μετά τη έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και της κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 9
1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό και τις προσδιορίζουν στους δικτυακούς τόπους που απαριθμούνται στο παράρτημα. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τυχόν αλλαγές στις διευθύνσεις των δικτυακών τους τόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αρμόδιες αρχές τους, μαζί με τα στοιχεία επικοινωνίας τους, αμελλητί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και της κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
3. Εφόσον ο παρών κανονισμός επιβάλλει την κοινοποίηση, ενημέρωση ή με άλλον τρόπο επικοινωνία με την Επιτροπή, η διεύθυνση και τα λοιπά στοιχεία επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται για την εν λόγω επικοινωνία είναι αυτά που αναφέρονται στο παράρτημα.
Άρθρο 10
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:
α)
εντός του εδάφους της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του εναέριου χώρου της·
β)
επί αεροσκάφους ή πλοίου που υπάγεται στη δικαιοδοσία κράτους μέλους·
γ)
σε κάθε πρόσωπο εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης που είναι υπήκοος κράτους μέλους·
δ)
σε κάθε νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό, εντός ή εκτός του εδάφους της Ένωσης, που έχει συσταθεί ή δημιουργηθεί βάσει του δικαίου κράτους μέλους·
ε)
σε κάθε νομικό πρόσωπο, οντότητα ή οργανισμό για κάθε εμπορική οικονομική δραστηριότητα που ασκεί εν όλω ή εν μέρει εντός της Ένωσης.
Άρθρο 11
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 23 Ιουνίου 2014.