NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/585
ze dne 18. prosince 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, pokud jde o regulační technické normy vymezující období krytí rizika marží
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 304 odst. 5 čtvrtý pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rámec pro výpočet období krytí rizika marží používaných pro výpočet kapitálových požadavků členů clearingového systému pro expozice vůči jejich klientům by měl být vhodný jak pro instituce používající metodu interního modelu, tak pro instituce používající standardizované metody. Měl by rovněž odrážet změny podmínek na trhu, aby představoval správný obezřetnostní přístup, aniž by zároveň na tyto instituce uvaloval nepřiměřenou provozní zátěž.
(2)
Ačkoli se definice likvidačních období používaných ústředními protistranami liší od definice období krytí rizika marží používaných členy clearingového systému pro účely výpočtu kapitálových požadavků pro expozice vůči jejich klientům, ve své podstatě jsou oba pojmy velmi podobné. Likvidační období totiž odrážejí změny podmínek na trhu a zohledňují období pro uzavření smluv a transakcí. Odhady likvidačních období provedené ústředními protistranami by proto měly sloužit jako zástupný ukazatel období krytí rizika marží pro účely výpočtu kapitálových požadavků členů clearingového systému pro expozice vůči jejich klientům.
(3)
Používání likvidačních období by navíc zajistilo komplexní pokrytí všech druhů produktů a transakcí uvedených v čl. 301 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013, u nichž clearing provádějí ústřední protistrany, a mělo by navíc tu výhodu, že by nevyžadovalo aktualizace tohoto nařízení v přenesené pravomoci, kdykoli by ústřední protistrana začala provádět clearing nového druhu produktu či transakce.
(4)
Na rozdíl od období krytí rizika marží zahrnují někdy likvidační období zveřejňovaná ústředními protistranami dodatečná období, jež mají umožnit novaci pozic vůči členovi clearingového systému, u něhož nedošlo k selhání. Jelikož jsou tato dodatečná období specifikem likvidačních období a neodrážejí rozdíly v riziku, jež členové clearingového systému podstupují, není nutné, aby byla doplňována k období krytí rizika marží, která mohou instituce použít při výpočtu svých kapitálových požadavků pro expozice vůči klientovi, pokud jednají jako členové clearingového systému.
(5)
Aby se zajistilo, že tyto odhady budou podléhat schválení ze strany orgánů dohledu, měla by být jako zástupné ukazatele pro období krytí rizika marží při výpočtu kapitálových požadavků členů clearingového systému pro expozice vůči jejich klientům povolena pouze likvidační období odhadovaná způsobilými ústředními protistranami, jak jsou definovány v čl. 4 odst. 1 bodě 88 nařízení (EU) č. 575/2013.
(6)
Jelikož cílem období krytí rizika marží je zachytit změny tržní hodnoty skupiny transakcí se započtením v období od poslední výměny kolaterálu, jenž pokrývá skupinu transakcí se započtením s protistranou, u níž došlo k selhání, do okamžiku, kdy se transakce uzavřou a provede se opětovné zajištění (re-hedging) výsledného tržního rizika, a jelikož trhy mohou být v některé kalendářní dny uzavřeny, měla by být období krytí rizika marží vyjádřena v obchodních dnech. Zajistí se tak, že kapitálové požadavky k těmto transakcím budou plně odrážet rizika, jimž je instituce během období krytí rizika marží vystavena. Je proto vhodné stanovit, že období krytí rizika marží používané pro účely čl. 304 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 trvá minimálně pět obchodních dní, tj. déle než minimálních pět dní stanovených v tomto článku. Minimální období krytí rizika marží by se tak sjednotilo s ustanoveními části třetí hlavy II kapitoly 6 oddílu 6 nařízení (EU) č. 575/2013, která se týkají požadavků na použití metody interního modelu.
(7)
V souladu s čl. 304 odst. 3 a 4 nařízení (EU) č. 575/2013 mohou instituce při výpočtu kapitálových požadavků pro své expozice vůči klientovi použít kratší období krytí rizika marží, avšak pouze pokud jednají jako členové clearingového systému. Proto se pravidla pro období krytí rizika marží, která podle těchto ustanovení mohou instituce použít, neuplatní, pokud instituce vypočítávají své kapitálové požadavky pro expozice vůči klientům, ale nejednají v případě těchto expozic jako členové clearingového systému. Nezáleží přitom na tom, zda tyto instituce uplatňují metodu interního modelu, či nikoli, ani na tom, zda je u příslušných expozic vůči klientům clearing prováděn centrálně, či nikoli.
(8)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Komisi předložil Evropský orgán pro bankovnictví.
(9)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (2),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Období krytí rizika marží pro skupiny transakcí se započtením, která instituce mohou použít po účely čl. 304 odst. 3 až 4 nařízení (EU) č. 575/2013, musejí být stanovena v souladu s odstavci 2 a 3 tohoto článku.
2. Pokud příslušná skupina transakcí se započtením zahrnuje transakce, jejichž clearing provádí způsobilá ústřední protistrana definovaná v čl. 4 odst. 1 bodě 88 nařízení (EU) č. 575/2013, představuje období krytí rizika marží, jež může instituce použít, to z následujících období, které je delší:
a)
pět obchodních dnů;
b)
nejdelší likvidační období smluv nebo transakcí, jež jsou součástí skupiny transakcí se započtením, zveřejněné v souladu s čl. 10 odst. 1 písm. b) bodem vi) nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 153/2013 (3) způsobilou ústřední protistranou, která provádí clearing těchto smluv nebo transakcí.
Pro účely prvního pododstavce písm. b), zahrnuje-li zveřejněné likvidační období dodatečné období za účelem novace pozic vůči členovi clearingového systému, u něhož nedošlo k selhání, se toto dodatečné období nezahrnuje do období, které instituce použijí jako období krytí rizika marží.
3. Pokud příslušná skupina transakcí se započtením zahrnuje transakce, jejichž clearing neprovádí způsobilá ústřední protistrana definovaná v čl. 4 odst. 1 bodě 88 nařízení (EU) č. 575/2013, je délka období krytí rizika marží, jež může instituce použít, nejméně deset obchodních dnů.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. prosince 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/585 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 18ης Δεκεμβρίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τον καθορισμό περιόδων κινδύνου περιθωρίου
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το άρθρο 304 παράγραφος 5 τέταρτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Το πλαίσιο για τον υπολογισμό των περιόδων κινδύνου περιθωρίου (MPOR) οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των εκκαθαριστικών μελών για ανοίγματα έναντι πελατών τους θα πρέπει να είναι κατάλληλο τόσο για τα ιδρύματα που χρησιμοποιούν τη μέθοδο του εσωτερικού υποδείγματος (ΜΕΥ) όσο και για εκείνα που χρησιμοποιούν τις τυποποιημένες μεθόδους. Θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει τις αλλαγές στις συνθήκες της αγοράς, ώστε να αποτελεί προληπτικώς ορθή προσέγγιση χωρίς, ταυτόχρονα, να επιβάλλει υπερβολικό επιχειρησιακό φόρτο στα ιδρύματα αυτά.
(2)
Παρόλο που ο ορισμός των περιόδων εκκαθάρισης που χρησιμοποιούνται από κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους (CCP) δεν είναι ταυτόσημος με τον ορισμό των περιόδων κινδύνου περιθωρίου που χρησιμοποιούνται από εκκαθαριστικά μέλη για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για ανοίγματα έναντι πελατών τους, οι δύο ορισμοί είναι αρκετά παρόμοιοι μεταξύ τους ως προς την ουσία τους. Πράγματι, οι περίοδοι εκκαθάρισης αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές στις συνθήκες της αγοράς και λαμβάνουν υπόψη τις περιόδους εκκαθάρισης των συμβάσεων και των συναλλαγών. Ως εκ τούτου, οι εκτιμήσεις των κεντρικών αντισυμβαλλομένων όσον αφορά τις περιόδους εκκαθάρισης θα πρέπει να αποτελούν ενδείξεις για τις περιόδους κινδύνου περιθωρίου με σκοπό τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των εκκαθαριστικών μελών για ανοίγματα έναντι πελατών τους.
(3)
Η χρήση των περιόδων εκκαθάρισης θα διασφαλίσει επίσης την πλήρη κάλυψη όλων των ειδών προϊόντων και συναλλαγών που αναφέρονται στο άρθρο 301 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και εκκαθαρίζονται από κεντρικούς αντισυμβαλλομένους, με το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι δεν απαιτούνται επικαιροποιήσεις του παρόντος κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού κάθε φορά που ένας κεντρικός αντισυμβαλλόμενος αρχίζει την εκκαθάριση νέου είδους προϊόντος ή συναλλαγής.
(4)
Σε αντίθεση με τις περιόδους κινδύνου περιθωρίου, οι περίοδοι εκκαθάρισης που δημοσιοποιούνται από τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους περιλαμβάνουν ενίοτε πρόσθετες περιόδους που καθιστούν δυνατή την ανανέωση θέσεων σε μη υπερήμερο εκκαθαριστικό μέλος. Δεδομένου ότι οι εν λόγω πρόσθετες περίοδοι αφορούν συγκεκριμένα τις περιόδους εκκαθάρισης και δεν αντικατοπτρίζουν οιαδήποτε διαφορά σε σχέση με τους κινδύνους που διατρέχουν τα εκκαθαριστικά μέλη, δεν χρειάζεται να προστεθούν στις περιόδους κινδύνου περιθωρίου που μπορεί να χρησιμοποιούν τα ιδρύματα για τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τα ανοίγματά τους έναντι πελάτη, όταν ενεργούν ως εκκαθαριστικά μέλη.
(5)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εν λόγω εκτιμήσεις υπόκεινται σε έγκριση από τις εποπτικές αρχές, μόνο οι περίοδοι εκκαθάρισης που εκτιμώνται από αναγνωρισμένους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους, όπως ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 88) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, θα πρέπει να μπορούν να λειτουργούν αντιπροσωπευτικά για τις περιόδους κινδύνου περιθωρίου με σκοπό τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των εκκαθαριστικών μελών για ανοίγματα έναντι των πελατών τους.
(6)
Δεδομένου ότι η περίοδος κινδύνου περιθωρίου έχει ως στόχο να αποτυπώνει τις μεταβολές της αγοραίας αξίας του συμψηφιστικού συνόλου συναλλαγών, κατά το χρονικό διάστημα από την πιο πρόσφατη ανταλλαγή εξασφαλίσεων για την κάλυψη του εν λόγω συμψηφιστικού συνόλου με αντισυμβαλλόμενο σε αθέτηση έως το κλείσιμο των συναλλαγών και την εκ νέου αντιστάθμιση του απορρέοντος κινδύνου αγοράς, και δεδομένου ότι οι αγορές μπορούν να κλείνουν ορισμένες ημερολογιακές ημέρες, οι περίοδοι κινδύνου περιθωρίου θα πρέπει να εκφράζονται σε εργάσιμες ημέρες. Αυτό θα διασφαλίσει ότι η απαίτηση ιδίων κεφαλαίων για τις εν λόγω συναλλαγές αντικατοπτρίζει πλήρως τους κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένο το ίδρυμα κατά τη διάρκεια της περιόδου κινδύνου περιθωρίου. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι το κατώτατο όριο της περιόδου κινδύνου περιθωρίου που πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς του άρθρου 304 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ισούται με πέντε εργάσιμες ημέρες, δηλαδή περισσότερο από το ελάχιστο όριο των πέντε ημερών που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Το κατώτατο όριο της περιόδου κινδύνου περιθωρίου θα ευθυγραμμίζεται, επομένως, και με τις διατάξεις του τρίτου μέρος τίτλος II κεφάλαιο 6 τμήμα 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι οποίες καλύπτουν τις απαιτήσεις για τη χρήση της ΜΕΥ.
(7)
Σύμφωνα με το άρθρο 304 παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, η συντομότερη περίοδος κινδύνου περιθωρίου την οποία μπορεί να εφαρμόζουν τα ιδρύματα κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τα ανοίγματά τους έναντι πελάτη ισχύει μόνο για τα ιδρύματα που ενεργούν ως εκκαθαριστικά μέλη. Κατά συνέπεια, οι κανόνες για τις περιόδους κινδύνου περιθωρίου που μπορούν να χρησιμοποιούν τα ιδρύματα σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση που τα ιδρύματα υπολογίζουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για ανοίγματα έναντι πελάτη, αλλά δεν ενεργούν ως εκκαθαριστικά μέλη για τα ανοίγματα αυτά. Αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του αν τα ιδρύματα αυτά εφαρμόζουν τη ΜΕΥ και ανεξαρτήτως του αν τα σχετικά ανοίγματα έναντι πελατών εκκαθαρίζονται κεντρικά.
(8)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(9)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
1. Οι περίοδοι κινδύνου περιθωρίου (MPOR) ενός συμψηφιστικού συνόλου τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιούν τα ιδρύματα για τους σκοπούς του άρθρου 304 παράγραφοι 3 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 καθορίζονται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου.
2. Όταν το σχετικό συμψηφιστικό σύνολο περιλαμβάνει συναλλαγές που εκκαθαρίζονται με αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 88) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι περίοδοι κινδύνου περιθωρίου τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιούν τα ιδρύματα είναι οι μεγαλύτερες από τις ακόλουθες:
α)
πέντε εργάσιμες ημέρες·
β)
η μεγαλύτερη περίοδος εκκαθάρισης των συμβάσεων ή των συναλλαγών που περιλαμβάνονται στο συμψηφιστικό σύνολο, όπως δημοσιοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο vi) του κατ' εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 153/2013 (3) από τον αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο με τον οποίο εκκαθαρίζονται οι εν λόγω συμβάσεις ή συναλλαγές.
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου στοιχείο β), εάν η περίοδος εκκαθάρισης που δημοσιοποιείται περιλαμβάνει πρόσθετη περίοδο με σκοπό την ανανέωση των θέσεων σε μη υπερήμερο εκκαθαριστικό μέλος, η περίοδος που πρέπει να χρησιμοποιείται από τα ιδρύματα ως περίοδος κινδύνου περιθωρίου δεν περιλαμβάνει τη συγκεκριμένη πρόσθετη περίοδο.
3. Όταν το σχετικό συμψηφιστικό σύνολο περιλαμβάνει συναλλαγές που δεν εκκαθαρίζονται με αναγνωρισμένο κεντρικό αντισυμβαλλόμενο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 88) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, οι περίοδοι κινδύνου περιθωρίου τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιούν τα ιδρύματα είναι τουλάχιστον δέκα εργάσιμες ημέρες.
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2014.