SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/2193
ze dne 25. listopadu 2015
o omezení emisí některých znečišťujících látek do ovzduší ze středních spalovacích zařízení
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1386/2013/EU (4) (dále jen „akční program“) se uznává, že emise znečišťujících látek do ovzduší byly v posledních dekádách výrazně sníženy, ale že v mnoha částech Evropy představuje úroveň znečištění ovzduší stále problém a že občané Unie jsou opakovaně vystavováni látkám znečišťujícím ovzduší, jež mohou ohrozit jejich zdraví a dobré životní podmínky. V akčním programu se uvádí, že ekosystémy i nadále trpí nadměrnou depozicí dusíku a síry, které souvisí s emisemi z dopravy, neudržitelných zemědělských postupů a z výroby elektřiny. V mnoha oblastech v Unii úrovně znečištění ovzduší nadále překračují mezní hodnoty stanovené Unií a normy Unie týkající se kvality ovzduší stále nesplňují cíle stanovené Světovou zdravotnickou organizací.
(2)
S cílem zajistit zdravé životní prostředí pro všechny vyzývá akční program k tomu, aby byla opatření na místní úrovni doplněna vhodnou politikou na národní a unijní úrovni. Za tímto účelem je zapotřebí zejména zvýšit úsilí o dosažení plného souladu s právními předpisy Unie v oblasti kvality ovzduší a vymezit strategické cíle a opatření na období po roce 2020.
(3)
Podle vědeckých posudků zkracuje znečištění ovzduší průměrnou délku života občanů Unie o osm měsíců.
(4)
Emise znečišťujících látek ze spalování paliva ve středních spalovacích zařízeních nejsou na úrovni Unie regulovány, přestože stále více přispívají ke znečištění ovzduší, zejména v důsledku rozsáhlejšího využití biomasy jako paliva, což je podnětem pro politiky v oblasti klimatu a energetiky.
(5)
Spalování paliva v některých malých spalovacích zařízeních je upraveno prováděcími opatřeními přijatými na základě směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES (5). K vyplnění zbývající regulační mezery jsou naléhavě zapotřebí další opatření podle směrnice 2009/125/ES. Spalování paliva ve velkých spalovacích zařízeních upravuje od 7. ledna 2013 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU (6), přičemž do 31. prosince 2015 se pro velká spalovací zařízení podle čl. 30 odst. 2 směrnice 2010/75/EU nadále použije směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/80/ES (7).
(6)
Komise ve své zprávě Evropskému parlamentu a Radě ze dne 17. května 2013 o přezkumech provedených podle čl. 30 odst. 9 a článku 73 směrnice 2010/75/EU o průmyslových emisích, která se zaměřuje na emise z intenzivního chovu hospodářských zvířat a spalovacích zařízení, dospěla k závěru, že byl u spalování paliva ve středních spalovacích zařízeních prokázán jasný potenciál k nákladově efektivnímu snižování emisí do ovzduší.
(7)
Mezinárodní závazky Unie v oblasti znečištění ovzduší týkající se omezení acidifikace, eutrofizace, přízemního ozonu a emisí jemných částic byly dohodnuty v rámci Göteborského protokolu k Úmluvě o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice státu, který byl v roce 2012 upraven s cílem posílit stávající závazky týkající se snížení množství oxidu siřičitého, oxidů dusíku, amoniaku a těkavých organických sloučenin a zavést nové závazky týkající se snížení jemných částic (PM 2,5), kterého by mělo být dosaženo po roce 2020.
(8)
Komise ve svém sdělení Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 18. prosince 2013 nazvaném „Program čisté ovzduší pro Evropu“ vyzývá k opatřením k omezení emisí látek znečišťujících ovzduší ze středních spalovacích zařízení, aby byl doplněn regulační rámec pro odvětví spalování. Program čisté ovzduší doplňuje agendu pro snížení znečištění do roku 2020, kterou stanoví sdělení Komise Radě a Evropskému parlamentu ze dne 21. září 2005 nazvané „Tematická strategie o znečišťování ovzduší“, a stanoví cíle v oblasti snížení dopadu znečištění na období do roku 2030. Za účelem dosažení všech těchto strategických cílů by měla být vytvořena regulatorní agenda, jejíž součástí budou také opatření k omezení emisí ze středních spalovacích zařízení.
(9)
Střední spalovací zařízení by měla být vyvíjena a provozována tak, aby podporovala energetickou účinnost. Tyto faktory i ekonomické faktory, technické možnosti a životní cyklus stávajících středních spalovacích zařízení by měly být zejména zohledňovány při renovaci nebo rozhodování o významných investicích do středních spalovacích zařízení.
(10)
S cílem zajistit, aby provoz středních spalovacích zařízení nevedl ke zhoršování kvality ovzduší, by opatření přijatá za účelem omezení emisí oxidu siřičitého, oxidů dusíku a tuhých znečišťujících látek do ovzduší neměla vést ke zvýšení emisí jiných znečišťujících látek, jako je oxid uhelnatý.
(11)
Střední spalovací zařízení, na které se již vztahují minimální požadavky platné v rámci celé Unie, jako jsou zařízení, na něž se vztahují pravidla pro agregaci podle kapitoly III směrnice 2010/75/EU nebo zařízení na spalování či spoluspalování pevného odpadu nebo kapalného odpadu, na něž se tedy vztahuje kapitola IV uvedené směrnice, by měla být z oblasti působnosti této směrnice vyňata.
(12)
Z oblasti působnosti této směrnice by měla být dále vyňata i některá další střední spalovací zařízení, a to na základě svých technických vlastností či využití při určitých činnostech.
(13)
Na střední spalovací zařízení spalující rafinérská paliva samostatně nebo s jinými palivy za účelem výroby energie v rámci rafinérií minerálních olejů a plynů a regenerační kotle v zařízeních na výrobu buničiny se vztahují emisní úrovně spojené s nejlepšími dostupnými technikami (BAT) stanovené v závěrech o BAT, které jsou již stanoveny ve směrnici 2010/75/EU, a proto by se na tato zařízení neměla tato směrnice vztahovat.
(14)
Tato směrnice by se měla vztahovat na spalovací zařízení, včetně propojení tvořeného dvěma či více novými středními spalovacími zařízeními, s celkovým jmenovitým tepelným příkonem 1 MW nebo vyšším a nižším než 50 MW. Jednotlivá spalovací zařízení s jmenovitým tepelným příkonem nižším než 1 MW by neměla být pro výpočet celkového jmenovitého tepelného příkonu propojení spalovacích zařízení zohledněna. S cílem předejít regulačním mezerám by se tato směrnice měla vztahovat rovněž na propojení tvořená novými středními spalovacími zařízeními, jejichž celkový jmenovitý tepelný příkon je 50 MW nebo vyšší, aniž je tím dotčena kapitola III směrnice 2010/75/EU.
(15)
K zajištění omezení emisí oxidu siřičitého, oxidů dusíku a prachu do ovzduší by střední spalovací zařízení měla být provozována pouze v případě, že jim bylo uděleno povolení nebo byla zaregistrována příslušným orgánem, a to na základě informací poskytnutých provozovatelem.
(16)
Za účelem omezení emisí do ovzduší ze středních spalovacích zařízení by tato směrnice měla stanovit mezní hodnoty emisí a požadavky pro monitorování.
(17)
Mezní hodnoty emisí stanovené v příloze II by se neměly vztahovat na střední spalovací zařízení nacházející se na Kanárských ostrovech, ve francouzských zámořských departementech a na Azorech a Madeiře, a to z důvodu technických a logistických problémů spojených s izolovanou polohou těchto zařízení. Dotčené členské státy by měly stanovit mezní hodnoty emisí pro tato zařízení s cílem snížit jejich emise do ovzduší a potenciální rizika pro lidské zdraví a životní prostředí.
(18)
Aby měla stávající střední spalovací zařízení dost času se technicky přizpůsobit novým požadavkům této směrnice, měly by se na tato zařízení vztahovat mezní hodnoty emisí až po uplynutí stanovené lhůty ode dne použitelnosti této směrnice.
(19)
S ohledem na některé zvláštní okolnosti v případě, kdy by uplatňování mezních hodnot emisí vedlo k neúměrně vysokým nákladům ve srovnání s přínosy pro životní prostředí, by měly mít členské státy možnost vyjmout střední spalovací zařízení používaná v naléhavých případech a provozovaná po omezenou dobu z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí stanovené v této směrnici.
(20)
S ohledem na omezení daná infrastrukturou, jimž čelí stávající střední spalovací zařízení, jež jsou součástí malých izolovaných soustav nebo izolovaných mikrosoustav, a s ohledem na potřebu usnadnit jejich vzájemné propojení, by mělo být těmto zařízením poskytnuto více času na přizpůsobení se mezním hodnotám emisí stanoveným v této směrnici.
(21)
S ohledem na celkové přínosy dálkového vytápění, jež přispívá ke snižování domácího používání paliv způsobujících vysoké úrovně znečistění vzduchu a ke zlepšení energetické účinnosti a snížení emisí CO2, by měly mít členské státy možnost poskytnout stávajícím středním spalovacím zařízením, která poskytují značné množství své užitečné výroby tepla do veřejné sítě pro dálkové vytápění, více času na přizpůsobení se mezním hodnotám emisí stanoveným v této směrnici.
(22)
S ohledem na nedávné investice do zařízení na biomasu zaměřené na větší využívání obnovitelných zdrojů energie, které již přinesly snížení emisí znečisťujících látek, a s ohledem na příslušný investiční cyklus, by měly mít členské státy možnost poskytnout těmto zařízením více času na přizpůsobení se mezním hodnotám stanoveným v této směrnici.
(23)
Vzhledem k zásadní roli plynových kompresorových stanic pro spolehlivost a bezpečný provoz vnitrostátních přepravních sítí pro přepravu plynu a s ohledem na specifická omezení spojená s jejich modernizací by měly mít členské státy možnost poskytnout středním spalovacím zařízením pohánějícím takové kompresorové stanice více času na přizpůsobení se mezním hodnotám emisí oxidů dusíku stanoveným v této směrnici.
(24)
Tato směrnice v souladu s článkem 193 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) není překážkou tomu, aby členské státy ponechaly v platnosti či zaváděly přísnější ochranná opatření. Tato opatření mohou být potřebná například v zónách nesplňujících normy kvality životního prostředí. V těchto případech by měly členské státy posoudit, zda je třeba uplatňovat přísnější mezní hodnoty emisí, než jsou požadavky stanovené v této směrnici jako součást rozvoje plánů kvality ovzduší podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/50/ES (8). Tato posouzení by měla zohlednit výsledek výměny informací o nejlepších výsledcích snižování emisí, jichž může být dosaženo za použití nejdostupnějších a nových technologií. Komise by měla tuto výměnu informací koordinovat mezi členskými státy, příslušnými průmyslovými odvětvími, včetně provozovatelů a poskytovatelů technologií, a nevládními organizacemi, včetně organizací na ochranu životního prostředí.
(25)
Členské státy by měly zajistit, aby v případě nedodržení požadavků této směrnice provozovatelé středních spalovacích zařízení přijali nezbytná opatření. Členské státy by měly zřídit systém pro kontrolu dodržování požadavků této směrnice ze strany středních spalovacích zařízení.
(26)
Pro zajištění účinného provádění a vymáhání této směrnice by měly být příslušné inspekce pokud možno koordinovány i s inspekcemi vyžadovanými podle jiných právních předpisů Unie.
(27)
Ustanovení této směrnice o přístupu k informacím týkajícím se jejího provádění by měla být uplatňována tak, aby se zajistil plný účinek směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES (9).
(28)
Aby se omezila zátěž pro malé a střední podniky provozující střední spalovací zařízení, měly by být administrativní požadavky na provozovatele týkající se poskytování informací, monitorování a podávání zpráv přiměřené a mělo by se předejít zdvojování, zároveň by však na jejich základě měl mít příslušný orgán možnost účinně ověřovat dodržování povinností.
(29)
K zajištění konzistentních a ucelených informací o provádění směrnice poskytnutých členskými státy a k podpoře výměny informací mezi členskými státy a Komisí by Komise měla ve spolupráci s Evropskou agenturou pro životní prostředí vytvořit elektronický nástroj k podávání zpráv, který by členské státy mohly zároveň využít pro účely podávání zpráv na vnitrostátní úrovni a pro správu údajů.
(30)
Komise by měla na základě aktuálních nejnovějších technologií posoudit potřebu pozměnit mezní hodnoty emisí stanovené v příloze II pro nová střední spalovací zařízení. V této souvislosti by měla Komise rovněž zvážit potřebu stanovit specifické mezní hodnoty emisí pro jiné znečišťující látky, jako je oxid uhelnatý, a případně minimálních norem energetické účinnosti.
(31)
Za účelem přizpůsobení se vědeckému a technickému pokroku by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU k úpravě ustanovení o posuzování shody uvedených v části 2 bodu 2 přílohy III. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(32)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení této směrnice a k zjednodušení a zpřehlednění povinností členských států podávat zprávy by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o určení technických formátů pro podávání zpráv. Uvedené pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (10).
(33)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zlepšení kvality životního prostředí a lidského zdraví, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich může být z důvodu jejich rozsahu a účinků lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou podle článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(34)
Tato směrnice dodržuje základní práva a ctí zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie (dále jen „listina“). Cílem této směrnice je především zajistit uplatňování článku 37 listiny o ochraně životního prostředí.
(35)
Členské státy se v souladu se Společným politickým prohlášením členských států a Komise o informativních dokumentech ze dne 28. září 2011 (11) zavázaly, že v odůvodněných případech doplní oznámení o opatřeních přijatých za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu o jeden či více dokumentů s informacemi o vztahu mezi jednotlivými prvky směrnice a příslušnými částmi vnitrostátních nástrojů přijatými za účelem provedení směrnice ve vnitrostátním právu. V případě této směrnice považuje normotvůrce předložení těchto dokumentů za odůvodněné,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Předmět
Tato směrnice stanoví pravidla pro omezení emisí oxidu siřičitého (SO2), oxidů dusíku (NOx) a prachu do ovzduší ze středních spalovacích zařízení s cílem snížit množství emisí do ovzduší a snížit případná rizika plynoucí z těchto emisí pro lidské zdraví a pro životní prostředí.
Tato směrnice stanoví rovněž pravidla pro monitorování emisí oxidu uhelnatého (CO).
Článek 2
Oblast působnosti
1. Tato směrnice se vztahuje na spalovací zařízení o celkovém jmenovitém tepelném příkonu 1 MW a vyšším, avšak nižším než 50 MW (dále „střední spalovací zařízení“), a to bez ohledu na druh paliva, které používají.
2. Tato směrnice se vztahuje rovněž na propojení tvořená novými středními spalovacími zařízeními podle článku 4, včetně propojení, jejichž celkový jmenovitý tepelný příkon je 50 MW či vyšší, pokud takové propojení není spalovacím zařízením, na něž se vztahuje kapitola III směrnice 2010/75/EU.
3. Tato směrnice se nevztahuje na:
a)
spalovací zařízení, na něž se vztahuje kapitola III nebo kapitola IV směrnice 2010/75/EU;
b)
spalovací zařízení, na něž se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 97/68/ES (12);
c)
spalovací zařízení umístěná v rámci hospodářství s celkovým jmenovitým tepelným příkonem nepřevyšujícím 5 MW, v nichž se jako palivo používá výhradně nezpracovaný drůbeží hnůj ve smyslu čl. 9 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 (13);
d)
spalovací zařízení, ve kterých se plynné produkty spalování používají k přímému ohřevu, sušení nebo jakékoli jiné úpravě předmětů nebo materiálů;
e)
spalovací zařízení, ve kterých se plynné produkty spalování používají pro přímý plynový ohřev využívaný pro vytápění vnitřních prostor za účelem zlepšení podmínek na pracovišti;
f)
zařízení k dospalování určená k čištění odpadních plynů z průmyslových procesů spalováním, která nejsou provozována jako nezávislá spalovací zařízení;
g)
jakákoli technická zařízení používaná k pohonu vozidla, plavidla nebo letadla;
h)
plynové turbíny a plynové a naftové motory používané na těžebních plošinách;
i)
zařízení k regeneraci katalyzátorů pro katalytické štěpení;
j)
zařízení pro přeměnu sirovodíku na síru;
k)
reaktory používané v chemickém průmyslu;
l)
koksárenské baterie;
m)
ohřívače větru vysokých pecí;
n)
krematoria;
o)
spalovací zařízení spalující rafinérská paliva samostatně nebo s jinými palivy za účelem výroby energie v rámci rafinérií minerálních olejů a plynů;
p)
regenerační kotle v zařízeních na výrobu buničiny.
4. Tato směrnice se nevztahuje na výzkum, vývoj či zkušební činnosti v souvislosti se středními spalovacími zařízeními. Členské státy mohou pro uplatňování tohoto odstavce stanovit zvláštní podmínky.
Článek 3
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
1)
„emisemi“ uvolňování látek ze spalovacího zařízení do ovzduší;
2)
„mezní hodnotou emisí“ přípustné množství látky obsažené v odpadních plynech ze spalovacího zařízení, které smí být vypuštěno do ovzduší v daném časovém období;
3)
„oxidy dusíku“ (NOx) oxid dusnatý a oxid dusičitý vyjádřené jako oxid dusičitý (NO2);
4)
„prachem“ částice jakéhokoli tvaru, struktury nebo hustoty rozptýlené v podmínkách místa odběru vzorku v plynném skupenství, které lze po odběru reprezentativního vzorku z analyzovaného plynu zachytit filtrací za vymezených podmínek a které zůstávají v prostoru před filtrem a po usušení za vymezených podmínek na filtru;
5)
„spalovacím zařízením“ jakékoli technické zařízení, v němž se paliva oxidují za účelem využití takto vyrobeného tepla;
6)
„stávajícím spalovacím zařízením“ spalovací zařízení uvedené do provozu před 20. prosincem 2018 nebo zařízení, pro něž bylo podle vnitrostátních právních předpisů uděleno povolení před 19. prosincem 2017, za předpokladu, že dané zařízení bude uvedeno do provozu nejpozději 20. prosince 2018;
7)
„novým spalovacím zařízením“ spalovací zařízení jiné než stávající spalovací zařízení;
8)
„motorem“ plynový motor, naftový motor nebo dvojpalivový motor;
9)
„plynovým motorem“ motor s vnitřním spalováním fungující na principu Ottova cyklu a využívající ke spalování paliva zážehového zapalování;
10)
„naftovým motorem“ motor s vnitřním spalováním fungující na principu Dieselova cyklu a využívající ke spalování paliva vznětového zapalování;
11)
„dvojpalivovým motorem“ motor s vnitřním spalováním využívající vznětového zapalování a fungující na principu Dieselova cyklu při spalování kapalných paliv a na principu Ottova cyklu při spalování plynných paliv;
12)
„plynovou turbínou“ jakýkoli rotující stroj, který přeměňuje tepelnou energii v mechanickou práci a který se skládá především z kompresoru, tepelného zařízení, ve kterém se palivo oxiduje za účelem ohřátí pracovního média, a turbíny; tento pojem zahrnuje plynové turbíny s otevřeným cyklem i s kombinovaným cyklem a plynové turbíny v režimu kombinované výroby elektřiny a tepla, a to ve všech případech jak s doplňkovým spalováním, tak bez něj;
13)
„malou izolovanou soustavou“ malá izolovaná soustava ve smyslu čl. 2 bodu 26 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/72/ES (14);
14)
„izolovanou mikrosoustavou“ izolovaná mikrosoustava ve smyslu čl. 2 bodu 27 směrnice 2009/72/ES;
15)
„palivem“ jakýkoli tuhý, kapalný nebo plynný spalitelný materiál;
16)
„rafinérským palivem“ pevný, kapalný nebo plynný hořlavý materiál z destilace a přeměny v rámci rafinace ropy, včetně rafinérského topného plynu, syntézního plynu, rafinérských olejů a ropného koksu;
17)
„odpadem“ odpad ve smyslu čl. 3 bodu 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (15);
18)
„biomasou“:
a)
produkty, které sestávají z rostlinného materiálu pocházejícího ze zemědělství nebo lesnictví a které lze použít jako palivo za účelem získání jeho energetického obsahu;
b)
následující odpady:
i)
rostlinný odpad ze zemědělství nebo lesnictví;
ii)
rostlinný odpad z potravinářského průmyslu, pokud se vzniklé teplo opětovně použije;
iii)
rostlinný odpad z výroby čerstvé vlákniny a z výroby papíru z buničiny, pokud se spoluspaluje v místě výroby a vzniklé teplo se využije;
iv)
korkový odpad;
v)
dřevný odpad s výjimkou dřevného odpadu, který může obsahovat halogenované organické sloučeniny nebo těžké kovy v důsledku ošetření látkami na ochranu dřeva nebo nátěrovými hmotami, včetně zejména dřevného odpadu ze stavebnictví a z demolic;
19)
„plynovým olejem“:
a)
jakékoli kapalné palivo vyrobené z ropy kódů KN 2710 19 25, 2710 19 29, 2710 19 47, 2710 19 48, 2710 20 17 či 2710 20 19;
b)
jakékoli kapalné palivo vyrobené z ropy, z něhož se do teploty 250 °C vydestiluje s použitím metody ASTM D86 méně než 65 % objemových (včetně ztrát) a do teploty 350 °C nejméně 85 % objemových (včetně ztrát);
20)
„zemním plynem“ přirozeně se vyskytující metan s maximálním obsahem 20 % objemových inertů a dalších složek;
21)
„těžkým topným olejem“:
a)
jakékoli kapalné palivo vyrobené z ropy kódů KN 2710 19 51 až 2710 19 68, 2710 20 31, 2710 20 35 nebo 2710 20 39; nebo
b)
jakékoliv kapalné palivo vyrobené z ropy, jiné než plynový olej ve smyslu bodu 19, které v důsledku svého destilačního rozmezí náleží do kategorie těžkých olejů určených k použití jako palivo a z něhož se do teploty 250 °C vydestiluje s použitím metody ASTM D86 méně než 65 % objemových (včetně ztrát). Pokud není možno provést destilaci s použitím metody ASTM D86, pokládá se ropný produkt za těžký topný olej;
22)
„provozními hodinami“ doba vyjádřená v hodinách, během níž je spalovací zařízení v provozu a vypouští emise do ovzduší, s výjimkou doby uvádění zařízení do provozu a odstavování z provozu;
23)
„provozovatelem“ fyzická nebo právnická osoba, která provozuje nebo řídí spalovací zařízení, nebo pokud tak stanoví vnitrostátní právní předpisy, osoba, na kterou byla převedena rozhodující ekonomická pravomoc nad technickým fungováním zařízení;
24)
„zónou“ část území členského státu, která je tímto členským státem vymezena pro účely posouzení a řízení kvality ovzduší, a to v souladu se směrnicí 2008/50/ES.
Článek 4
Agregace
Propojení tvořené dvěma nebo více novými středními spalovacími zařízeními se pro účely této směrnice považuje za jediné střední spalovací zařízení a jejich jmenovité tepelné příkony se sčítají pro účely výpočtu celkového jmenovitého tepelného příkonu, pokud:
-
jsou odpadní plyny z těchto středních spalovacích zařízení odváděny společným komínem, nebo
-
by s přihlédnutím k technickým a ekonomickým faktorům odpadní plyny z těchto středních spalovacích zařízení podle posouzení příslušného orgánu mohly být odváděny společným komínem.
Článek 5
Povolení a registrace
1. Členské státy přijmou nezbytná opatření k zajištění toho, aby žádné nové střední spalovací zařízení nebylo provozováno bez povolení nebo registrace.
2. Členské státy přijmou nezbytná opatření k zajištění toho, aby od 1. ledna 2024 žádné stávající střední spalovací zařízení se jmenovitým tepelným příkonem vyšším než 5 MW nebylo provozováno bez povolení nebo registrace.
Členské státy přijmou nezbytná opatření k zajištění toho, aby od 1. ledna 2029 žádné stávající střední spalovací zařízení se jmenovitým tepelným příkonem nepřevyšujícím 5 MW nebylo provozováno bez povolení nebo registrace.
3. Členské státy stanoví postup pro udělování povolení nebo registraci podle toho, o jaké střední spalovací zařízení se jedná. Tento postup zahrnuje alespoň povinnost provozovatele informovat příslušný orgán o provozování středního spalovacího zařízení či o záměru takové zařízení provozovat a poskytnout alespoň informace uvedené v příloze I.
4. Příslušný orgán provede registraci nebo zahájí postup udělování povolení střednímu spalovacímu zařízení do jednoho měsíce od poskytnutí informace uvedené v odstavci 3 provozovatelem. Příslušný orgán informuje provozovatele o takové registraci či zahájení postupu udělování povolení.
5. Příslušný orgán vede rejstřík informací o každém středním spalovacím zařízení včetně informací uvedených v příloze I a informací obdržených podle článku 9. Stávající střední spalovací zařízení se zařadí v souladu s touto směrnicí do rejstříku ode dne registrace nebo ode dne, kdy obdrží povolení. Příslušný orgán zpřístupní informace uvedené v rejstříku veřejnosti, mimo jiné prostřednictvím internetu, v souladu se směrnicí 2003/4/ES.
6. Aniž je dotčena povinnost středních spalovacích zařízení mít povolení nebo být zaregistrován, mohou členské státy zahrnout požadavky pro některé kategorie středních spalovacích zařízení do obecně závazných pravidel. Přijmou-li se obecně závazná pravidla, může povolení nebo registrace jednoduše zahrnovat odkaz na tato pravidla.
7. V případě středních spalovacích zařízení, která jsou součástí zařízení, na něž se vztahuje kapitola II směrnice 2010/75/EU, se požadavky tohoto článku považují za splněné, jsou-li v souladu s uvedenou směrnicí.
8. Jakékoli povolení udělené nebo jakoukoli registraci provedenou podle jiných vnitrostátních nebo unijních právních předpisů lze kombinovat s povolením nebo registrací vyžadovanými podle odstavce 1, jakožto jediné povolení nebo jedinou registraci, pokud toto jediné povolení nebo tato jediná registrace obsahuje informace vyžadované podle tohoto článku.
Článek 6
Mezní hodnoty emisí
1. Aniž je případně dotčena kapitola II směrnice 2010/75/EU, použijí se pro střední spalovací zařízení mezní hodnoty emisí, které stanoví příloha II této směrnice.
Mezní hodnoty emisí stanovené v příloze II se nevztahují na střední spalovací zařízení nacházející se na Kanárských ostrovech, ve francouzských zámořských departementech a na Azorech a Madeiře. Dotčené členské státy stanoví mezní hodnoty emisí pro tato zařízení s cílem snížit jejich emise do ovzduší a potenciální rizika pro lidské zdraví a životní prostředí.
2. Počínaje dnem 1. ledna 2025 nesmí emise SO2, NOx a prachu ze stávajícího středního spalovacího zařízení s jmenovitým tepelným příkonem vyšším než 5 MW do ovzduší překročit mezní hodnoty emisí stanovené v tabulkách 2 a 3 části 1 přílohy II.
Počínaje dnem 1. ledna 2030 nesmí emise SO2, NOx a prachu ze stávajícího středního spalovacího zařízení s jmenovitým tepelným příkonem nepřevyšujícím 5 MW do ovzduší překročit mezní hodnoty emisí stanovené v tabulkách 1 a 3 části 1 přílohy II.
3. Členské státy mohou z dodržování mezních hodnot emisí stanovených v tabulkách 1, 2, a 3 části 1 přílohy II vyjmout stávající střední spalovací zařízení, jejichž roční provoz v klouzavém průměru za období pěti let nepřesahuje 500 provozních hodin ročně.
Členské státy mohou limit uvedený v prvním pododstavci zvýšit až na 1 000 provozních hodin v těchto naléhavých případech nebo za těchto mimořádných okolností:
-
pro záložní výrobu elektřiny na propojených ostrovech pro případ přerušení hlavní dodávky elektřiny na ostrov,
-
u středních spalovacích zařízení používaných pro výrobu tepla v případě výjimečně chladného počasí.
Ve všech případech uvedených v tomto odstavci se pro zařízení spalující pevná paliva použije mezní hodnota emisí prachu 200 mg/Nm3.
4. Stávající střední spalovací zařízení, která jsou součástí malých izolovaných soustav a izolovaných mikrosoustav, musí splňovat mezní hodnoty emisí stanovené v tabulkách 1, 2 a 3 části 1 přílohy II ode dne 1. ledna 2030.
5. Do 1. ledna 2030 mohou členské státy z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí stanovené v příloze II vyjmout stávající střední spalovací zařízení s jmenovitým tepelným příkonem vyšším než 5 MW, pokud je alespoň 50 % užitného tepla vyrobeného daným zařízením na základě klouzavého průměru za období pěti let dodáváno v podobě páry či horké vody do veřejné sítě dálkového vytápění. V případě takového vynětí nesmí mezní hodnoty emisí stanovené příslušným orgánem přesáhnout 1 100 mg/Nm3 pro SO2 a 150 mg/Nm3 pro prach.
Do 1. ledna 2030 mohou členské státy z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí pro prach stanovené v příloze II této směrnice vyjmout střední spalovací zařízení na pevnou biomasu jako hlavní palivo, jež se nacházejí v zónách, v nichž je podle posouzení na základě směrnice 2008/50/ES dosaženo souladu s mezními hodnotami uvedené směrnice. V případě takového vynětí nesmí mezní hodnoty emisí stanovené příslušným orgánem přesáhnout 150 mg/Nm3 pro prach.
Příslušný orgán v každém případě zajistí, aby nedošlo k závažnému znečištění a aby bylo celkově dosaženo vysoké úrovně ochrany životního prostředí.
6. Do 1. ledna 2030 mohou členské státy z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí NOx stanovené v tabulce 3 části 1 přílohy II vyjmout stávající střední spalovací zařízení s jmenovitým tepelným příkonem vyšším než 5 MW, která jsou používána k pohonu plynových kompresorů nezbytných pro zajištění bezpečnosti vnitrostátních plynárenských přepravních soustav
7. Počínaje dnem 20. prosince 2018 nesmí emise SO2, NOx a prachu z nového středního spalovacího zařízení do ovzduší překročit mezní hodnoty emisí stanovené v části 2 přílohy II.
8. Členské státy mohou z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí stanovené v části 2 přílohy II vyjmout nová střední spalovací zařízení, jejichž roční provoz v klouzavém průměru za období tří let nepřesahuje 500 provozních hodin ročně. V případě takového vynětí se pro zařízení spalující pevná paliva použije mezní hodnota emisí prachu 100 mg/Nm3.
9. V zónách nebo částech zón, které nesplňují mezní hodnoty pro kvalitu ovzduší stanovené ve směrnici 2008/50/ES, posoudí členské státy v rámci vypracovávání plánů kvality ovzduší podle článku 23 směrnice 2008/50/ES pro jednotlivá střední spalovací zařízení v těchto zónách nebo částech zón potřebu použít přísnější mezní hodnoty emisí, než jaké jsou stanoveny v této směrnici, pokud by uplatnění těchto mezních hodnot emisí účinně přispělo k zjevnému zlepšení kvality ovzduší, přičemž zohlední výsledky výměny informací podle odstavce 10 tohoto článku.
10. Komise koordinuje s členskými státy, dotčenými odvětvími a nevládními organizacemi výměnu informací o úrovních emisí, jichž může být dosaženo za použití nejdostupnějších a nově vznikajících technologií, a o souvisejících nákladech.
Komise zveřejní výsledky této výměny informací.
11. Příslušný orgán může na dobu nejvýše šesti měsíců udělit výjimku z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí pro SO2 stanovené v odstavcích 2 a 7 pro takové střední spalovací zařízení, které běžně používá palivo s nízkým obsahem síry, pokud provozovatel nemůže uvedené mezní hodnoty emisí dodržet z důvodu přerušení dodávky paliva s nízkým obsahem síry, které je způsobeno vážným nedostatkem tohoto paliva.
Členské státy musí o každé výjimce udělené podle prvního pododstavce uvědomit do jednoho měsíce od jejího udělení Komisi.
12. Příslušný orgán může udělit výjimku z povinnosti dodržovat mezní hodnoty emisí stanovené v odstavcích 2 a 7 v případě, že je střední spalovací zařízení používající pouze plynné palivo nuceno výjimečně používat jiná paliva z důvodu náhlého přerušení dodávky plynu, a muselo by z tohoto důvodu být vybaveno sekundárním čisticím zařízením. Doba, na niž lze tuto výjimku udělit, nesmí překročit deset dnů, kromě případů, kdy provozovatel příslušnému orgánu doloží, že je odůvodněná delší doba.
Členské státy musí o každé výjimce udělené podle prvního pododstavce uvědomit do jednoho měsíce od jejího udělení Komisi.
13. U středního spalovacího zařízení, které současně používá dva nebo více druhů paliv, se mezní hodnoty emisí pro každou znečišťující látku vypočítají takto:
a)
každému jednotlivému palivu se přiřadí příslušná mezní hodnota emisí, jak stanoví příloha II;
b)
určí se vážená mezní hodnota emisí jednotlivých druhů paliv, a to tak, že se jednotlivá mezní hodnota emisí uvedená v písmenu a) vynásobí tepelným příkonem každého paliva a tento součin se vydělí součtem tepelných příkonů všech paliv; a
c)
vážené mezní hodnoty emisí pro jednotlivá paliva se sečtou.
Článek 7
Povinnosti provozovatele
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel prováděl monitorování emisí alespoň v rozsahu vymezeném v části 1 přílohy III.
2. U středních spalovacích zařízení používajících více druhů paliv se monitorování emisí provádí při spalování paliva nebo palivové směsi s pravděpodobně nejvyšší hodnotou emisí a v době, která je s ohledem na běžné provozní podmínky reprezentativní.
3. Provozovatel vede záznamy o veškerých výsledcích monitorování a tyto záznamy zpracovává tak, aby bylo možné ověřit dodržení mezních hodnot emisí v souladu s pravidly stanovenými v části 2 přílohy III.
4. U středních spalovacích zařízení, která pro splnění mezních hodnot emisí používají sekundární čisticí zařízení, provozovatel vede záznamy nebo zapisuje informace, které prokazují účinný nepřetržitý provoz tohoto zařízení.
5. Provozovatel středního spalovacího zařízení je povinen uchovávat tyto doklady:
a)
povolení nebo doklad o registraci, kterou provedl příslušný orgán, a případně i jeho aktualizovanou verzi a související informace;
b)
výsledky monitorování a informace podle odstavců 3 a 4;
c)
případně záznam o počtu provozních hodin, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 3 a 8;
d)
záznam o typu a množství paliv používaných v zařízení a o všech případech špatného fungování nebo poruchách sekundárního čisticího zařízení;
e)
záznam o případech nedodržení mezních hodnot emisí a o přijatých opatřeních, jak jsou uvedena v odstavci 7.
Údaje a informace uvedené v prvním pododstavci písm. b) až e) se uchovávají po dobu alespoň šesti let.
6. Provozovatel poskytne příslušnému orgánu na jeho žádost bez zbytečného prodlení údaje a informace uvedené v odstavci 5. Příslušný orgán může takovou žádost předložit za účelem kontroly dodržování požadavků této směrnice. Příslušný orgán tuto žádost předloží, pokud žadatel z řad veřejnosti požádá o přístup k údajům nebo informacím uvedeným v odstavci 5.
7. V případě nedodržení mezních hodnot emisí stanovených v příloze II přijme provozovatel nezbytná opatření s cílem zjednat v nejkratší možné době nápravu, aniž jsou dotčena opatření požadovaná na základě článku 8. Členské státy stanoví pravidla pro způsob, četnost a formát podávání informací o případech nedodržení mezních hodnot emisí, které mají předávat provozovatelé příslušnému orgánu.
8. Provozovatel poskytne příslušnému orgánu veškerou nezbytnou pomoc při jakékoli inspekci a prohlídce na místě, při odebírání vzorků a při shromažďování veškerých informací, které jsou pro plnění jeho povinností v rámci této směrnice nezbytné.
9. Provozovatel uvádí do provozu a odstavuje střední spalovací zařízení v co nejkratší možné době.
Článek 8
Kontrola dodržování
1. Členské státy zajistí, aby platné hodnoty, jež se monitorují podle přílohy III, nepřekročily mezní hodnoty emisí stanovené v příloze II.
2. Členské státy zřídí účinný systém založený na inspekcích v oblasti životního prostředí nebo jiných opatřeních ke kontrole dodržování požadavků této směrnice.
3. V případě nedodržení požadavků směrnice zajistí členské státy, aby navíc k opatřením přijatým provozovatelem podle čl. 7 odst. 7 příslušný orgán vyžadoval od provozovatele přijetí veškerých nezbytných opatření k bezodkladnému zjednání nápravy.
Pokud nedodržení požadavků směrnice způsobí závažné zhoršení kvality místního ovzduší a dokud není zjednána náprava, provoz středního spalovacího zařízení se pozastaví.
Článek 9
Změny na středních spalovacích zařízeních
Členské státy přijmou opatření nezbytná k zajištění toho, aby provozovatel informoval bezodkladně příslušný orgán o každé plánované změně středního spalovacího zařízení, která by ovlivnila platné mezní hodnoty emisí.
Příslušný orgán povolení nebo případně registraci odpovídajícím způsobem aktualizuje.
Článek 10
Příslušné orgány
Členské státy určí orgány příslušné pro plnění povinností vyplývajících z této směrnice.
Článek 11
Podávání zpráv
1. Do 1. října 2026 a do 1. října 2031 členské státy předloží Komisi zprávu obsahující kvalitativní a kvantitativní informace o provádění této směrnice, všechna přijatá opatření, jimiž bylo ověřeno, zda jsou střední spalovací zařízení provozována v souladu s touto směrnicí, a všechna opatření přijatá za účelem jejího vymáhání.
První zpráva podle prvního pododstavce musí obsahovat odhadované množství celkových ročních emisí SO2, NOx a prachu ze středních spalovacích zařízení s rozdělením podle typu zařízení, druhu paliva a třídy kapacity.
2. Do 1. ledna 2021 členské státy rovněž Komisi předloží zprávu o odhadovaném množství celkových ročních emisí CO a všechny dostupné informace týkající se koncentrace emisí CO ze středních spalovacích zařízení s rozdělením podle druhu paliva a třídy kapacity.
3. Pro účely podávání zpráv podle odstavců 1 a 2 poskytne Komise členským státům elektronický nástroj k podávání zpráv.
Komise prostřednictvím prováděcích aktů stanoví technické formáty pro podávání zpráv, aby se zjednodušily a zpřehlednily povinnosti členských států v souvislosti s poskytováním informací podle odstavců 1 a 2 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 15.
4. Komise do dvanácti měsíců od obdržení zpráv od členských států v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a se zohledněním informací zpřístupněných v souladu s čl. 6 odst. 11 a 12 předloží souhrnnou zprávu Evropskému parlamentu a Radě.
5. Při plnění povinností podle odstavců 3 a 4 je Komisi nápomocna Evropská agentura pro životní prostředí.
Článek 12
Přezkum
1. Do 1. ledna 2020 Komise přezkoumá pokrok, pokud jde o energetickou účinnost středních spalovacích zařízení, a posoudí přínosy stanovení norem minimální energetické účinnosti v souladu s nejlepšími dostupnými technikami.
2. Do 1. ledna 2023 posoudí Komise na základě aktuálních nejnovějších technologií nezbytnost přezkumu ustanovení, pokud jde o zařízení tvořící součást malých izolovaných soustav a izolovaných mikrosoustav, jakož i části 2 přílohy II.
V rámci tohoto přezkumu Komise rovněž posoudí, zda je u některých nebo u všech typů středních spalovacích zařízení zapotřebí regulovat emise CO.
Poté by měl být přezkum proveden každých deset let a jeho součástí by mělo být i posouzení toho, zda je vhodné stanovit přísnější mezní hodnoty emisí, zejména pro nová střední spalovací zařízení.
3. Komise předloží zprávu o výsledcích těchto přezkumů podle odstavců 1 a 2 Evropskému parlamentu a Radě a případně k ní připojí legislativní návrh.
Článek 13
Změny příloh
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 14 za účelem přizpůsobení části 2 bodu 2 přílohy III vědeckému a technickému pokroku.
Článek 14
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je Komisi svěřena za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 13 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 18. prosince 2015. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 13 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci podle článku 13 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 15
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený čl. 75 odst. 1 směrnice 2010/75/EU. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 16
Sankce
Členské státy stanoví sankce za porušení vnitrostátních právních předpisů přijatých na základě této směrnice a přijmou veškerá opatření nezbytná k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující. Členské státy oznámí Komisi uvedené sankce a opatření nejpozději do 19. prosince 2017 a neprodleně jí oznámí všechny následné změny, které se jich dotýkají.
Článek 17
Provedení ve vnitrostátním právu
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 19. prosince 2017. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 18
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 19
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 25. listopadu 2015.
ΟΔΗΓΊΑ (ΕΕ) 2015/2193 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 25ης Νοεμβρίου 2015
για τον περιορισμό των εκπομπών ορισμένων ρύπων στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),
Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Στην απόφαση αριθ. 1386/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) («το πρόγραμμα δράσης») αναγνωρίζεται ότι οι εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα έχουν μειωθεί σε σημαντικό βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά ότι, ταυτόχρονα, τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης παραμένουν προβληματικά σε πολλά σημεία της Ευρώπης και οι πολίτες της Ένωσης εξακολουθούν να εκτίθενται σε ατμοσφαιρικές ρυπαντικές ουσίες που ενδέχεται να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία τους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσης, τα οικοσυστήματα εξακολουθούν να πλήττονται από υπερβολικές εναποθέσεις αζώτου και θείου που συνδέονται με τις εκπομπές από τις μεταφορές, τις μη αειφόρες γεωργικές πρακτικές και την ηλεκτροπαραγωγή. Σε πολλές περιοχές της Ένωσης, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης εξακολουθούν να είναι πάνω από τα όρια που η Ένωση έχει θέσει και τα ενωσιακά πρότυπα ατμοσφαιρικής ποιότητας εξακολουθούν να μην πληρούν τους στόχους που ορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
(2)
Προκειμένου να εξασφαλιστεί υγιές περιβάλλον για όλους, το πρόγραμμα δράσης ζητά να συμπληρωθούν τα μέτρα που λαμβάνονται σε τοπικό επίπεδο με κατάλληλες πολιτικές, τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο. Ειδικότερα, απαιτεί να ενισχυθούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίτευξη πλήρους συμμόρφωσης με τη νομοθεσία της Ένωσης για την ποιότητα του αέρα και να καθοριστούν στρατηγικοί στόχοι και δράσεις πέραν του 2020.
(3)
Σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, η μέση απώλεια χρόνου ζωής για τους πολίτες της Ένωσης λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης ανέρχεται σε οκτώ μήνες.
(4)
Οι εκπομπές ρύπων από την καύση καυσίμων σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης δεν υπόκεινται γενικά σε ρύθμιση σε ενωσιακό επίπεδο, παρόλο που οι εν λόγω ρύποι συντελούν ολοένα περισσότερο στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδίως λόγω της αύξησης της χρήσης βιομάζας ως καυσίμου, η οποία αποτελεί απόρροια της πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια.
(5)
Η καύση καυσίμων σε ορισμένες μικρού μεγέθους μονάδες και συσκευές καύσης καλύπτεται από εκτελεστικά μέτρα που αναφέρονται στην οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5). Απαιτούνται επειγόντως περαιτέρω μέτρα βάσει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ, ώστε να καλυφθεί το ρυθμιστικό κενό που απομένει. Η καύση καυσίμων σε μεγάλου μεγέθους μονάδες καύσης καλύπτεται, από τις 7 Ιανουαρίου 2013, από την οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), ενώ η οδηγία 2001/80/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7) εξακολουθεί να ισχύει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, για τις μεγάλου μεγέθους μονάδες καύσης που καλύπτονται από το άρθρο 30 παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
(6)
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα, στην έκθεσή της προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της 17ης Μαΐου 2013 σχετικά με την επανεξέταση που διενεργήθηκε βάσει του άρθρου 30 παράγραφος 9 και του άρθρου 73 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών και αφορούσε τις εκπομπές από την εντατική κτηνοτροφία και από τις μονάδες καύσης, ότι, στην περίπτωση της καύσης καυσίμων σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, έχει καταδειχθεί σαφώς η δυνατότητα οικονομικά αποδοτικής μείωσης των ατμοσφαιρικών εκπομπών.
(7)
Οι σχετικές με την ατμοσφαιρική ρύπανση διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης, που έχουν σχεδιαστεί για μείωση της οξίνισης, του ευτροφισμού και του όζοντος σε επίπεδο εδάφους, καθώς και των εκπομπών σωματιδίων, έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Γκέτεμποργκ της σύμβασης για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση, το οποίο τροποποιήθηκε το 2012 με σκοπό την ενίσχυση των υφιστάμενων δεσμεύσεων για μείωση του διοξειδίου του θείου, των οξειδίων του αζώτου, της αμμωνίας και των πτητικών οργανικών ενώσεων, καθώς και την εισαγωγή νέων δεσμεύσεων για μείωση των λεπτών σωματιδίων (PM 2,5), που πρέπει να υλοποιηθούν από το 2020 και μετά.
(8)
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 18ης Δεκεμβρίου 2013, με τίτλο «Πρόγραμμα “Καθαρός αέρας” για την Ευρώπη» ζητείται η ανάληψη δράσης για τον έλεγχο των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρυπαντικών ουσιών από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, έτσι ώστε να συμπληρωθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο που αφορά τον τομέα της καύσης. Με το πρόγραμμα «Καθαρός αέρας» ολοκληρώνεται το πρόγραμμα για τη μείωση της ρύπανσης έως το 2020, που προβλέπεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, με τίτλο «Θεματική στρατηγική για την ατμοσφαιρική ρύπανση», και καθορίζονται στόχοι μείωσης των επιπτώσεων για το χρονικό διάστημα έως το 2030. Για την επίτευξη όλων των εν λόγω στρατηγικών στόχων θα πρέπει να καταρτιστεί ρυθμιστικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για τον έλεγχο των εκπομπών από τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης.
(9)
Θα πρέπει να αναπτυχθούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης και να λειτουργούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προάγεται η ενεργειακή απόδοση. Τέτοιου είδους κριτήρια καθώς και οικονομικά κριτήρια, τεχνικές δυνατότητες και ο κύκλος ζωής των υφισταμένων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης θα πρέπει να λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη κατά την ανακαίνιση μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης ή τη λήψη αποφάσεων για σημαντικές επενδύσεις.
(10)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η λειτουργία μιας μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης δεν οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας του αέρα, τα μέτρα που λαμβάνονται για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης στην ατμόσφαιρα δεν θα πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση εκπομπών άλλων ρύπων, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα.
(11)
Οι μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που υπάγονται ήδη στις ελάχιστες απαιτήσεις του συνόλου της Ένωσης, όπως μονάδες στις οποίες εφαρμόζεται κανόνας συνυπολογισμού δυνάμει του κεφαλαίου III της οδηγίας 2010/75/ΕΕ ή μονάδες όπου αποτεφρώνονται ή συναποτεφρώνονται στερεά ή υγρά απόβλητα και ως εκ τούτου καλύπτονται από το κεφάλαιο IV της εν λόγω οδηγίας, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(12)
Ορισμένες άλλες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης θα πρέπει επίσης να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, βάσει των τεχνικών χαρακτηριστικών τους ή της χρήσης τους για συγκεκριμένες δραστηριότητες.
(13)
Καθώς οι μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που τροφοδοτούνται μόνο με καύσιμα διυλιστηρίου ή με άλλα καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας μέσα σε διυλιστήρια πετρελαίου και αερίου, καθώς και οι λέβητες ανάκτησης εντός εγκαταστάσεων για την παραγωγή χαρτοπολτού, υπόκεινται σε επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές (ΒΔΤ) τα οποία ορίζονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ που έχουν ήδη επιβληθεί με την οδηγία 2010/75/ΕΕ, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εν λόγω μονάδες.
(14)
Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σε μονάδες καύσης, καθώς και σε συνδυασμό που σχηματίζεται από δύο ή περισσότερες νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ ίση ή μεγαλύτερη από 1 MW και μικρότερη από 50 MW. Οι μεμονωμένες μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη από 1 MW δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος ενός συνδυασμού μονάδων καύσης. Προκειμένου να αποφευχθούν ρυθμιστικά κενά, η παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται σε συνδυασμό που σχηματίζεται από νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης όταν η συνολική ονομαστική θερμική ισχύς είναι ίση ή μεγαλύτερη από 50 MW, με την επιφύλαξη του κεφαλαίου III της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
(15)
Προκειμένου να διασφαλιστεί ο έλεγχος των εκπομπών διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και σκόνης στην ατμόσφαιρα, κάθε μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης θα πρέπει να λειτουργεί μόνον εφόσον της έχει χορηγηθεί άδεια ή είναι εγγεγραμμένη σε μητρώο από την αρμόδια αρχή, βάσει πληροφοριών που έχουν υποβληθεί από τον φορέα εκμετάλλευσης.
(16)
Για τους σκοπούς του ελέγχου των εκπομπών στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, θα πρέπει να καθοριστούν στην παρούσα οδηγία οριακές τιμές εκπομπών και απαιτήσεις όσον αφορά την παρακολούθηση.
(17)
Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που βρίσκονται στις Καναρίους Νήσους, στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, στις Αζόρες και τη Μαδέρα, λόγω των τεχνικών και υλικοτεχνικών ζητημάτων που συνδέονται με την απομονωμένη θέση των εν λόγω μονάδων. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίζουν οριακές τιμές εκπομπών για τις εν λόγω μονάδες, ώστε να μειώσουν τις εκπομπές τους στην ατμόσφαιρα και τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
(18)
Προκειμένου να παρασχεθεί επαρκής χρόνος για την τεχνική προσαρμογή των υφιστάμενων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, οι οριακές τιμές εκπομπών θα πρέπει να ισχύσουν για τις εν λόγω μονάδες μετά την παρέλευση καθορισμένου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.
(19)
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη ορισμένες ειδικές περιστάσεις στις οποίες η εφαρμογή οριακών τιμών εκπομπών θα οδηγούσε σε δυσανάλογα υψηλό κόστος σε σχέση με τα περιβαλλοντικά οφέλη, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να απαλλάσσουν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και λειτουργούν κατά τη διάρκεια περιορισμένων χρονικών περιόδων από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(20)
Λόγω της έλλειψης υποδομών που αντιμετωπίζουν οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που αποτελούν μέρος μικρών απομονωμένων συστημάτων (SIS) ή απομονωμένων μικροσυστημάτων (MIS) και της ανάγκης να διευκολυνθεί η διασύνδεσή τους, θα πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στις εν λόγω μονάδες για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(21)
Λαμβάνοντας υπόψη τα συνολικά οφέλη της τηλεθέρμανσης όσον αφορά τη συμβολή στη μείωση της οικιακής χρήσης καυσίμων που προκαλούν υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, και όσον αφορά τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και τη μείωση των εκπομπών CO2, θα πρέπει να μπορούν τα κράτη μέλη να δώσουν περισσότερο χρόνο στις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που παρέχουν σημαντικό τμήμα της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση, για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(22)
Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες επενδύσεις σε μονάδες βιομάζας με στόχο την αύξηση της χρήσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι οποίες έχουν ήδη οδηγήσει σε μείωση των εκπομπών ρύπων, και για να ληφθούν υπόψη οι σχετικοί κύκλοι επενδύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να δώσουν περισσότερο χρόνο σε αυτές τις μονάδες για να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(23)
Λαμβάνοντας υπόψη τον ουσιώδη ρόλο των σταθμών συμπίεσης φυσικού αερίου για την αξιοπιστία και την ασφαλή λειτουργία των εθνικών δικτύων μεταφοράς φυσικού αερίου, και τους ειδικούς περιορισμούς που αφορούν την αναβάθμισή τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να δώσουν περισσότερο χρόνο στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης παρακινώντας τους σταθμούς αυτούς να προσαρμοστούν στις οριακές τιμές εκπομπών οξειδίων του αζώτου που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.
(24)
Σύμφωνα με το άρθρο 193 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρούν σε ισχύ ή να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα προστασίας. Τέτοια μέτρα μπορεί να χρειάζονται, για παράδειγμα, στις ζώνες που δεν συμμορφώνονται με τις οριακές τιμές για την ποιότητα του αέρα. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιολογούν την ανάγκη εφαρμογής αυστηρότερων οριακών τιμών εκπομπής από τις απαιτήσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, ως μέρος της ανάπτυξης σχεδίων για την ποιότητα του αέρα σύμφωνα με την οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Στις αξιολογήσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τις καλύτερες επιδόσεις μείωσης των εκπομπών που μπορούν να επιτευχθούν με τις βέλτιστες διαθέσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες. Η Επιτροπή θα πρέπει να οργανώσει αυτή την ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη, τους σχετικούς κλάδους της βιομηχανίας, περιλαμβανομένων των φορέων εκμετάλλευσης και των προμηθευτών τεχνολογίας, καθώς και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, περιλαμβανομένων εκείνων που προωθούν την προστασία του περιβάλλοντος.
(25)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης μιας μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν σύστημα για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
(26)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή και επιβολή της παρούσας οδηγίας, οι επιθεωρήσεις θα πρέπει, όπου είναι δυνατόν, να συντονίζονται με εκείνες που απαιτούνται δυνάμει άλλης νομοθεσίας της Ένωσης, ανάλογα με την περίπτωση.
(27)
Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας όσον αφορά την πρόσβαση στις πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης αποτελεσματικότητα της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9).
(28)
Προκειμένου να περιοριστεί η επιβάρυνση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στις οποίες λειτουργούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, οι διοικητικές υποχρεώσεις που αφορούν την παροχή πληροφοριών, την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που επιβάλλονται στους φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να είναι αναλογικές και να αποτρέπουν την επικάλυψη, επιτρέποντας ωστόσο την αποτελεσματική επαλήθευση της συμμόρφωσης από την αρμόδια αρχή.
(29)
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέπεια και η συνοχή των παρεχόμενων από τα κράτη μέλη πληροφοριών σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και να προαχθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, η Επιτροπή, επικουρούμενη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, θα πρέπει να εκπονήσει εργαλείο ηλεκτρονικής υποβολής εκθέσεων, το οποίο να είναι επίσης διαθέσιμο για εσωτερική χρήση από τα κράτη μέλη κατά την υποβολή εκθέσεων και τη διαχείριση δεδομένων σε εθνικό επίπεδο.
(30)
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμήσει την ανάγκη τροποποίησης των οριακών τιμών εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ για τις νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με βάση τεχνολογίες αιχμής. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξετάσει την ανάγκη καθορισμού συγκεκριμένων οριακών τιμών εκπομπών για άλλους ρύπους, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και πιθανών ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης.
(31)
Για λόγους προσαρμογής στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, για την προσαρμογή των διατάξεων σχετικά με την αξιολόγηση της συμμόρφωσης που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος 2 σημείο 2. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, ακόμα και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
(32)
Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και για να απλουστευτούν και να ευθυγραμμιστούν οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των κρατών μελών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες, όσον αφορά τον προσδιορισμό των τεχνικών μορφότυπων για την υποβολή εκθέσεων. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
(33)
Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, συγκεκριμένα η βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.
(34)
Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Χάρτης»). Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία επιδιώκει τη διασφάλιση της εφαρμογής του άρθρου 37 του Χάρτη σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος.
(35)
Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα (11), τα κράτη μέλη ανέλαβαν να συνοδεύουν, στις περιπτώσεις όπου αιτιολογείται, την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα επεξηγείται η σχέση μεταξύ των συστατικών στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι δικαιολογημένη,
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
Άρθρο 1
Αντικείμενο
Με την παρούσα οδηγία ορίζονται κανόνες για τον έλεγχο των εκπομπών διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και σκόνης στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης και, κατά συνέπεια, για τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών και των πιθανών κινδύνων που αυτές ενέχουν για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
Με την παρούσα οδηγία ορίζονται επίσης κανόνες για την παρακολούθηση εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα (CO).
Άρθρο 2
Πεδίο εφαρμογής
1. Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ ίση ή μεγαλύτερη από 1 MW και μικρότερη από 50 MW («μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης»), ανεξαρτήτως του είδους των χρησιμοποιούμενων από αυτές καυσίμων.
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης σε συνδυασμό που σχηματίζεται από νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης σύμφωνα με το άρθρο 4, συμπεριλαμβανομένου συνδυασμού του οποίου η συνολική ονομαστική θερμική ισχύς είναι ίση ή μεγαλύτερη των 50 MW, εκτός εάν ο συνδυασμός σχηματίζει μονάδα καύσης που καλύπτεται από το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2010/75/ΕΕ.
3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:
α)
στις μονάδες καύσης που καλύπτονται από το κεφάλαιο III ή το κεφάλαιο IV της οδηγίας 2010/75/ΕΕ·
β)
στις μονάδες καύσης που καλύπτονται από την οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12)·
γ)
στις μονάδες καύσης σε αγροκτήματα με συνολική ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW, οι οποίες χρησιμοποιούν ως καύσιμο αποκλειστικά αμεταποίητη κόπρο πουλερικών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1069/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13)·
δ)
στις μονάδες καύσης στις οποίες τα αέρια προϊόντα καύσης χρησιμοποιούνται για την απευθείας θέρμανση, ξήρανση ή οποιαδήποτε άλλη κατεργασία αντικειμένων ή υλικών·
ε)
στις μονάδες καύσης στις οποίες τα αέρια προϊόντα καύσης χρησιμοποιούνται για άμεση θέρμανση με αέριο καύσιμο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση εσωτερικών χώρων με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας·
στ)
στις μονάδες μετάκαυσης που προορίζονται για τον καθαρισμό των απαερίων βιομηχανικών διεργασιών με καύση και δεν λειτουργούν ως αυτόνομες μονάδες καύσης·
ζ)
σε κάθε τεχνική συσκευή που χρησιμοποιείται για την πρόωση οχήματος, πλοίου ή αεροσκάφους·
η)
στους αεριοστροβίλους και στις αεριοκίνητες και ντιζελοκίνητες μηχανές, όταν χρησιμοποιούνται σε εξέδρες ανοικτής θάλασσας·
θ)
στις μονάδες αναγέννησης καταλυτών που χρησιμοποιούνται στην καταλυτική πυρόλυση·
ι)
στις εγκαταστάσεις μετατροπής υδρόθειου σε θείο·
ια)
σε αντιδραστήρες που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία·
ιβ)
σε συστοιχίες καμίνων κοκ·
ιγ)
σε υψικαμίνους Cowper·
ιδ)
σε κλιβάνους κρεματορίων·
ιε)
σε μονάδες καύσης που τροφοδοτούνται μόνο με καύσιμα διυλιστηρίου ή με άλλα καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας μέσα σε διυλιστήρια πετρελαίου και αερίου·
ιστ)
σε λέβητες ανάκτησης εντός εγκαταστάσεων για την παραγωγή χαρτοπολτού.
4. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης ούτε στις δραστηριότητες δοκιμών που αφορούν μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 3
Ορισμοί
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι εξής ορισμοί:
1) «εκπομπή»: η απόρριψη ουσιών στην ατμόσφαιρα από μονάδα καύσης·
2) «οριακή τιμή εκπομπών»: η επιτρεπόμενη ποσότητα ουσίας που περιέχεται στα απαέρια μονάδας καύσης και η οποία μπορεί να απορρίπτεται στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης περιόδου·
3) «οξείδια του αζώτου» (ΝΟx): το μονοξείδιο και το διοξείδιο του αζώτου, εκφραζόμενα ως διοξείδιο του αζώτου (NO2)·
4) «σκόνη»: σωματίδια κάθε σχήματος, δομής ή πυκνότητας που διασπείρονται στην αέρια φάση στις συνθήκες του σημείου δειγματοληψίας και είναι δυνατόν να συλλεχθούν με διήθηση σε συγκεκριμένες συνθήκες, μετά από αντιπροσωπευτική δειγματοληψία του προς ανάλυση αερίου, και τα οποία παραμένουν στα ανάντη του φίλτρου και πάνω στο φίλτρο μετά από ξήρανση σε συγκεκριμένες συνθήκες·
5) «μονάδα καύσης»: κάθε τεχνική συσκευή στην οποία οξειδώνονται καύσιμα με σκοπό τη χρησιμοποίηση της παραγόμενης θερμότητας·
6) «υφιστάμενη μονάδα καύσης»: μονάδα καύσης που τέθηκε σε λειτουργία πριν από τις 20 Δεκεμβρίου 2018 ή για την οποία χορηγήθηκε άδεια πριν από τις 19 Δεκεμβρίου 2017 σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, υπό την προϋπόθεση ότι η μονάδα τέθηκε σε λειτουργία το αργότερο στις 20 Δεκεμβρίου 2018 ·
7) «νέα μονάδα καύσης»: μονάδα καύσης εκτός από τις υφιστάμενες μονάδες καύσης·
8) «μηχανή»: αεριοκίνητη μηχανή, ντιζελοκίνητη μηχανή ή μηχανή διπλού καυσίμου·
9) «αεριοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης που λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Όττο και χρησιμοποιεί για την καύση του καυσίμου επιβαλλόμενη ανάφλεξη·
10) «ντιζελοκίνητη μηχανή»: μηχανή εσωτερικής καύσης που λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Ντίζελ και χρησιμοποιεί για την καύση του καυσίμου ανάφλεξη συμπίεσης·
11) «μηχανή διπλού καυσίμου»: μηχανή εσωτερικής καύσης που χρησιμοποιεί ανάφλεξη συμπίεσης και λειτουργεί σύμφωνα με τον κύκλο Ντίζελ κατά την καύση υγρών καυσίμων και σύμφωνα με τον κύκλο Όττο κατά την καύση αέριων καυσίμων·
12) «αεριοστρόβιλος»: κάθε περιστρεφόμενη μηχανή που μετατρέπει θερμική ενέργεια σε μηχανικό έργο και αποτελείται κυρίως από συμπιεστή, θερμική διάταξη, όπου το καύσιμο οξειδώνεται για να θερμάνει το φέρον ρευστό, και στρόβιλο· στον ορισμό αυτό περιλαμβάνονται οι αεριοστρόβιλοι τόσο ανοιχτού κύκλου όσο και συνδυασμένου κύκλου και οι αεριοστρόβιλοι σε λειτουργία συμπαραγωγής, με ή χωρίς συμπληρωματική τροφοδότηση·
13) «μικρό απομονωμένο σύστημα» (SIS): ένα μικρό απομονωμένο σύστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 26) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14)·
14) «απομονωμένο μικροσύστημα» (MIS): ένα απομονωμένο μικροσύστημα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ·
15) «καύσιμο»: κάθε στερεά, υγρή ή αέρια καύσιμη ύλη·
16) «καύσιμα διυλιστηρίου»: στερεά, υγρή ή αέρια καύσιμη ύλη προερχόμενη από τα στάδια απόσταξης και μετατροπής της διύλισης του αργού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένου του αέριου καυσίμου διυλιστηρίου, του συνθετικού αερίου, των ελαίων διυλιστηρίου και του οπτάνθρακα από πετρέλαιο·
17) «απόβλητα»: τα απόβλητα κατά τον ορισμό του άρθρου 3 σημείο 1) της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15)·
18) «βιομάζα»: οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
α)
προϊόντα που αποτελούνται από φυτική ύλη, προερχόμενη από τη γεωργία ή τη δασοκομία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο προκειμένου να ανακτηθεί το ενεργειακό της περιεχόμενο·
β)
τα ακόλουθα απόβλητα:
i)
φυτικά απόβλητα της γεωργίας και της δασοκομίας,
ii)
φυτικά απόβλητα της βιομηχανίας τροφίμων, εφόσον ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα,
iii)
ινώδη φυτικά απόβλητα από την παραγωγή παρθένου χαρτοπολτού και από την παραγωγή χαρτιού από χαρτοπολτό, εφόσον για τα απόβλητα αυτά εφαρμόζεται διαδικασία συναποτέφρωσης στον τόπο παραγωγής και ανακτάται η εκλυόμενη θερμότητα,
iv)
απόβλητα φελλού,
v)
απόβλητα ξύλου εκτός από τα απόβλητα ξύλου που ενδέχεται να περιέχουν αλογονούχες οργανικές ενώσεις ή βαρέα μέταλλα ως αποτέλεσμα επεξεργασίας με συντηρητικά ξύλου ή επίστρωσης και τα οποία περιλαμβάνουν ιδίως απόβλητα ξύλου προερχόμενα από οικοδομές και κατεδαφίσεις·
19) «πετρέλαιο εσωτερικής καύσης»:
α)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 2710 19 25, 2710 19 29, 2710 19 47, 2710 19 48, 2710 20 17 ή 2710 20 19 ή
β)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου του οποίου λιγότερο από το 65 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 250 °C και του οποίου τουλάχιστον το 85 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 350 °C με τη μέθοδο ASTM D86·
20) «φυσικό αέριο»: μεθάνιο που απαντά στη φύση και περιέχει αδρανή και άλλα συστατικά σε αναλογία 20 % (κατ' όγκο) κατ' ανώτατο όριο·
21) «βαρύ μαζούτ»:
α)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου που υπάγεται στους κωδικούς ΣΟ 2710 19 51 ως 2710 19 68, 2710 20 31, 2710 20 35 ή 2710 20 39 ή
β)
κάθε υγρό καύσιμο παράγωγο του πετρελαίου, εκτός από το πετρέλαιο εσωτερικής καύσης που ορίζεται στο σημείο 19, το οποίο, λόγω των ορίων απόσταξής του, υπάγεται στην κατηγορία των βαρέων ελαίων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα και του οποίου λιγότερο από το 65 % κατ' όγκο (συμπεριλαμβανομένων των απωλειών) αποστάζει σε θερμοκρασία 250 °C, με τη μέθοδο ASTM D86. Εάν η απόσταξη δεν μπορεί να προσδιοριστεί με τη μέθοδο ΑSΤΜ D86, το πετρελαϊκό προϊόν ομοίως κατατάσσεται στην κατηγορία του βαρέος μαζούτ·
22) «ώρες λειτουργίας»: ο χρόνος, εκπεφρασμένος σε ώρες, κατά τη διάρκεια του οποίου μια μονάδα καύσης λειτουργεί και απορρίπτει εκπομπές στην ατμόσφαιρα, εξαιρουμένων των περιόδων έναρξης και διακοπής λειτουργίας·
23) «φορέας εκμετάλλευσης»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εκμεταλλεύεται ή ελέγχει τη μονάδα καύσης ή, όταν αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, στο οποίο έχει εκχωρηθεί αποφασιστική οικονομική εξουσία επί της τεχνικής λειτουργίας της εν λόγω μονάδας·
24) «ζώνη»: τμήμα του εδάφους κράτους μέλους που οριοθετείται από αυτό το κράτος μέλος για λόγους εκτίμησης και διαχείρισης της ποιότητας του αέρα, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2008/50/ΕΚ.
Άρθρο 4
Συνυπολογισμός
Συνδυασμός που σχηματίζεται από δύο ή περισσότερες νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης θεωρείται ενιαία μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας και η ονομαστική θερμική ισχύς τους προστίθεται με σκοπό τον υπολογισμό της συνολικής ονομαστικής θερμικής ισχύος της μονάδας, όταν:
-
τα απαέρια τέτοιων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης απορρίπτονται μέσω κοινής καπνοδόχου ή
-
λαμβάνοντας υπόψη τεχνικούς και οικονομικούς παράγοντες, τα απαέρια τέτοιων μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης θα μπορούσαν, με απόφαση της αρμόδιας αρχής, να απορρίπτονται μέσω κοινής καπνοδόχου.
Άρθρο 5
Άδειες και εγγραφή σε μητρώο
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι καμία νέα μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2024, καμία υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2029, καμιά υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW δεν λειτουργεί χωρίς άδεια ή χωρίς να έχει εγγραφεί σε μητρώο.
3. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τη διαδικασία αδειοδότησης ή εγγραφής σε μητρώο όσον αφορά τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης. Οι εν λόγω διαδικασίες περιλαμβάνουν τουλάχιστον υποχρέωση του φορέα εκμετάλλευσης να ενημερώνει την αρμόδια αρχή όσον αφορά τη λειτουργία ή τη σκοπούμενη λειτουργία μονάδας καύσης μεσαίου μεγέθους και να παρέχει τουλάχιστον τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.
4. Η αρμόδια αρχή εγγράφει σε μητρώο ή κινεί τη διαδικασία αδειοδότησης για τη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης εντός μηνός από την παροχή ενημέρωσης από τον φορέα εκμετάλλευσης που αναφέρεται στην παράγραφο 3. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον φορέα εκμετάλλευσης σχετικά με την εν λόγω εγγραφή ή την έναρξη της διαδικασίας αδειοδότησης.
5. Η αρμόδια αρχή τηρεί μητρώο με πληροφορίες για κάθε μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι και των πληροφοριών που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 9. Οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης περιλαμβάνονται στο μητρώο από την ημερομηνία εγγραφής τους ή από την ημερομηνία αδειοδότησης, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Η αρμόδια αρχή καθιστά τις πληροφορίες που περιέχονται στο μητρώο διαθέσιμες στο κοινό, μεταξύ άλλων μέσω διαδικτύου, σύμφωνα με την οδηγία 2003/4/ΕΚ.
6. Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης κατοχής άδειας ή εγγραφής σε μητρώο για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, τα κράτη μέλη μπορούν να περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ορισμένες κατηγορίες μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες. Όταν θεσπίζονται γενικοί δεσμευτικοί κανόνες, η άδεια ή η εγγραφή σε μητρώο μπορεί απλώς να περιέχει αναφορά στους εν λόγω κανόνες.
7. Όσον αφορά μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που αποτελούν τμήμα εγκατάστασης η οποία καλύπτεται από το κεφάλαιο ΙΙ της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου θεωρείται ότι πληρούνται με τη συμμόρφωση προς την εν λόγω οδηγία.
8. Κάθε χορηγούμενη άδεια ή εγγραφή σε μητρώο που διενεργείται σύμφωνα με άλλη εθνική ή ενωσιακή νομοθεσία μπορεί να συνδυάζεται με την άδεια ή την εγγραφή που απαιτείται βάσει της παραγράφου 1 για να αποτελέσει ενιαία άδεια ή εγγραφή σε μητρώο, υπό τον όρο ότι η εν λόγω ενιαία άδεια ή η εγγραφή σε μητρώο περιέχει τις απαιτούμενες από το παρόν άρθρο πληροφορίες.
Άρθρο 6
Οριακές τιμές εκπομπών
1. Με την επιφύλαξη του κεφαλαίου II της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, κατά περίπτωση, στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης ισχύουν οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.
Οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II δεν εφαρμόζονται σε μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που βρίσκονται στις Καναρίους Νήσους, τα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, τις Αζόρες και τη Μαδέρα. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ορίζουν οριακές τιμές εκπομπών για τις μονάδες αυτές ώστε να μειώσουν τις εκπομπές τους στην ατμόσφαιρα και τους πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
2. Από την 1η Ιανουαρίου 2025, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 2 και 3 του μέρος 1 του παραρτήματος II.
Από την 1η Ιανουαρίου 2030, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από υφιστάμενη μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μικρότερη ή ίση των 5 MW δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1 και 3 του μέρος 1 του παραρτήματος II.
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που σημειώνουν έως 500 ώρες λειτουργίας ετησίως, ως κυλιόμενο μέσο όρο πενταετίας, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1, 2 και 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν το χρονικό όριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο σε 1 000 ώρες λειτουργίας στις ακόλουθες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ή έκτακτων περιστάσεων:
-
για εφεδρική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδεδεμένα νησιά στην περίπτωση διακοπής της κύριας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε νησί,
-
μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή θερμότητας σε περιπτώσεις εξαιρετικά ψυχρών καιρικών φαινομένων.
Σε όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στην παρούσα παράγραφο, ισχύει οριακή τιμή εκπομπών σκόνης 200 mg/Nm3 για τις μονάδες που τροφοδοτούνται με στερεά καύσιμα.
4. Οι υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που είναι τμήματα SIS ή MIS συμμορφώνονται προς τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στους πίνακες 1, 2 και 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ από την 1η Ιανουαρίου 2030.
5. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II, υπό τον όρο ότι τουλάχιστον το 50 % της παραγωγής χρήσιμης θερμότητας της μονάδας, ως κυλιόμενος μέσος όρος πενταετίας, διοχετεύεται ως ατμός ή θερμό ύδωρ σε δημόσιο δίκτυο με σκοπό την τηλεθέρμανση. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή δεν υπερβαίνουν τα 1 100 mg/Nm3 για το SO2 και τα 150 mg/Nm3 για τη σκόνη.
Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν ως κύριο καύσιμο στερεή βιομάζα, οι οποίες βρίσκονται σε ζώνες όπου, σύμφωνα με τις αξιολογήσεις δυνάμει της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, η συμμόρφωση προς τις οριακές τιμές της εν λόγω οδηγίας είναι εξασφαλισμένη, από την υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις οριακές τιμές εκπομπών σκόνης που ορίζονται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, οι οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται από την αρμόδια αρχή δεν υπερβαίνουν τα 150 mg/Nm3 για τη σκόνη.
Η αρμόδια αρχή διασφαλίζει σε κάθε περίπτωση ότι δεν προκαλείται σημαντική ρύπανση και ότι επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.
6. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2030, τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις υφιστάμενες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης με ονομαστική θερμική ισχύ μεγαλύτερη των 5 MW, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να θέτουν σε λειτουργία σταθμούς συμπίεσης φυσικού αερίου που απαιτούνται για να διασφαλίζεται η ασφάλεια και προστασία του εθνικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών NOx που καθορίζονται στον πίνακα 3 του μέρους 1 του παραρτήματος ΙΙ.
7. Από τις 20 Δεκεμβρίου 2018, οι εκπομπές SO2, NOx και σκόνης στην ατμόσφαιρα από νέα μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα II μέρος 2.
8. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τις νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που σημειώνουν έως 500 ώρες λειτουργίας ετησίως, ως κυλιόμενο μέσο όρο τριετίας, από την υποχρέωση συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος 2. Σε περίπτωση τέτοιας απαλλαγής, ισχύει οριακή τιμή εκπομπών σκόνης 100 mg/Nm3 για τις μονάδες που τροφοδοτούνται με στερεά καύσιμα.
9. Σε ζώνες ή μέρη ζωνών όπου δεν τηρούνται οι οριακές τιμές για την ποιότητα του αέρα, οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία 2008/50/ΕΚ, τα κράτη μέλη αξιολογούν την ανάγκη να εφαρμόσουν, για μεμονωμένες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης στις εν λόγω ζώνες ή μέρη ζωνών, αυστηρότερες οριακές τιμές εκπομπών από εκείνες που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, ως μέρος της ανάπτυξης σχεδίων για την ποιότητα του αέρα που αναφέρονται στο άρθρο 23 της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στην παράγραφο 10 του παρόντος άρθρου, υπό την προϋπόθεση ότι η εφαρμογή των εν λόγω οριακών τιμών εκπομπών θα συμβάλει αποτελεσματικά σε αξιοσημείωτη βελτίωση της ποιότητας του αέρα.
10. Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη, τους σχετικούς κλάδους της βιομηχανίας και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις σχετικά με τα επίπεδα εκπομπών που μπορούν να επιτευχθούν με τις βέλτιστες διαθέσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες και σχετικά με το αντίστοιχο κόστος.
Η Επιτροπή δημοσιεύει τα αποτελέσματα της ανταλλαγής πληροφοριών.
11. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση για μέγιστο χρονικό διάστημα έξι μηνών από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 7 για το SO2, όσον αφορά μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης οι οποίες χρησιμοποιούν κανονικά καύσιμο χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο, όταν ο φορέας εκμετάλλευσης δεν είναι σε θέση να τηρήσει τις εν λόγω οριακές τιμές εκπομπών λόγω διακοπής του εφοδιασμού με καύσιμο χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο η οποία οφείλεται σε σοβαρή έλλειψη.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν εντός μηνός την Επιτροπή σχετικά με κάθε παρέκκλιση που εγκρίνεται βάσει του πρώτου εδαφίου.
12. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει παρέκκλιση από την υποχρέωση τήρησης των οριακών τιμών εκπομπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 7, σε περιπτώσεις όπου μια μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης η οποία χρησιμοποιεί μόνο αέριο καύσιμο αναγκάζεται, κατ' εξαίρεση, να χρησιμοποιήσει άλλα καύσιμα λόγω αιφνίδιας διακοπής του εφοδιασμού της με αέριο και, για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να εξοπλιστεί με δευτεροβάθμιο εξοπλισμό μείωσης των εκπομπών. Το χρονικό διάστημα για το οποίο εγκρίνεται η εν λόγω παρέκκλιση δεν υπερβαίνει τις δέκα ημέρες εκτός εάν ο φορέας εκμετάλλευσης καταδείξει στην αρμόδια αρχή ότι δικαιολογείται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Τα κράτη μέλη ενημερώνουν εντός μηνός την Επιτροπή σχετικά με κάθε παρέκκλιση που εγκρίνεται βάσει του πρώτου εδαφίου.
13. Όταν μεσαίου μεγέθους μονάδα καύσης χρησιμοποιεί ταυτόχρονα δύο ή περισσότερα καύσιμα, η οριακή τιμή εκπομπών για κάθε ρύπο υπολογίζεται μέσω:
α)
λήψης της καθοριζόμενης στο παράρτημα ΙΙ οριακής τιμής εκπομπών για κάθε επιμέρους καύσιμο·
β)
προσδιορισμού της σταθμισμένης ως προς το καύσιμο οριακής τιμής εκπομπών, η οποία προκύπτει με πολλαπλασιασμό καθεμιάς από τις επιμέρους οριακές τιμές εκπομπών που αναφέρονται στο στοιχείο α) επί τη θερμική ισχύ κάθε καυσίμου και διαίρεση του γινομένου διά του αθροίσματος της θερμικής ισχύος όλων των καυσίμων· και
γ)
πρόσθεσης των σταθμισμένων ως προς το καύσιμο οριακών τιμών εκπομπών.
Άρθρο 7
Υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης παρακολουθεί τις εκπομπές σύμφωνα, κατ' ελάχιστον, με το παράρτημα ΙΙΙ μέρος 1.
2. Για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν περισσότερα του ενός καύσιμα, η παρακολούθηση των εκπομπών διενεργείται κατά την τροφοδότηση με το καύσιμο ή μείγμα καυσίμων που είναι πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα το υψηλότερο επίπεδο εκπομπών και κατά τη διάρκεια περιόδου που αντιπροσωπεύει τις κανονικές συνθήκες λειτουργίας.
3. Ο φορέας εκμετάλλευσης τηρεί αρχείο και επεξεργάζεται όλα τα αποτελέσματα της παρακολούθησης κατά τρόπο ώστε να επιτρέπεται η επαλήθευση της συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών σύμφωνα με τους κανόνες του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος 2.
4. Για τις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης που χρησιμοποιούν δευτεροβάθμιο εξοπλισμό μείωσης των εκπομπών προκειμένου να συμμορφωθούν με τις οριακές τιμές εκπομπών, ο φορέας εκμετάλλευσης τηρεί αρχείο της αποτελεσματικής συνεχούς λειτουργίας του εν λόγω εξοπλισμού ή πληροφορίες που την αποδεικνύουν.
5. Ο φορέας εκμετάλλευσης μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης διατηρεί τα ακόλουθα:
α)
την άδεια ή την απόδειξη εγγραφής στο μητρώο από την αρμόδια αρχή και, κατά περίπτωση, την επικαιροποιημένη έκδοση αυτής και τις σχετικές πληροφορίες·
β)
τα αποτελέσματα της παρακολούθησης και τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4·
γ)
κατά περίπτωση, αρχείο των ωρών λειτουργίας όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 3 και 8·
δ)
αρχείο του είδους και των ποσοτήτων των καυσίμων που χρησιμοποιήθηκαν στη μονάδα και τυχόν δυσλειτουργιών ή βλαβών του δευτεροβάθμιου εξοπλισμού μείωσης των εκπομπών·
ε)
τις καταγραφείσες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης και τα ληφθέντα μέτρα, όπως αναφέρονται στην παράγραφο 7.
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία β) έως ε) διατηρούνται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι ετών.
6. Ο φορέας εκμετάλλευσης θέτει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τα δεδομένα και τις πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 5 στη διάθεση της αρμόδιας αρχής κατόπιν αιτήματος. Η αρμόδια αρχή μπορεί να υποβάλλει το εν λόγω αίτημα προκειμένου να επιτραπεί ο έλεγχος της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η αρμόδια αρχή διατυπώνει το αίτημα αυτό, εάν ένα μέλος του κοινού ζητήσει πρόσβαση στα δεδομένα ή στις πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 5.
7. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις οριακές τιμές εκπομπών που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, ο φορέας εκμετάλλευσης λαμβάνει τα απαιτούμενα μέτρα για την αποκατάσταση της συμμόρφωσης το συντομότερο δυνατόν, με την επιφύλαξη των μέτρων που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 8. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για το είδος, τη συχνότητα και τον μορφότυπο της ενημέρωσης όσον αφορά περιπτώσεις μη συμμόρφωσης που θα πρέπει να παρέχουν οι φορείς εκμετάλλευσης στην αρμόδια αρχή.
8. Ο φορέας εκμετάλλευσης παρέχει στην αρμόδια αρχή κάθε αναγκαία συνδρομή για τη διενέργεια των επιθεωρήσεων και των επιτόπιων επισκέψεων, τη δειγματοληψία και τη συλλογή των στοιχείων που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων της για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.
9. Ο φορέας εκμετάλλευσης μεριμνά ώστε οι περίοδοι έναρξης και διακοπής λειτουργίας της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης να είναι όσο το δυνατόν συντομότερες.
Άρθρο 8
Έλεγχος συμμόρφωσης
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι έγκυρες τιμές εκπομπών που παρακολουθούνται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ δεν υπερβαίνουν τις οριακές τιμές εκπομπών που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν αποτελεσματικό σύστημα, που βασίζεται είτε σε περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις είτε σε άλλα μέτρα, για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.
3. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, εκτός από τα μέτρα που λαμβάνονται από τον φορέα εκμετάλλευσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 7, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αρμόδια αρχή απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την αποκατάσταση της συμμόρφωσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Όταν η μη συμμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα σημαντική επιδείνωση της ποιότητας του αέρα σε τοπικό επίπεδο, η λειτουργία της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης αναστέλλεται έως ότου αποκατασταθεί η συμμόρφωση.
Άρθρο 9
Αλλαγές στις μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ενημερώνει την αρμόδια αρχή, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, για κάθε σχεδιαζόμενη αλλαγή της μεσαίου μεγέθους μονάδας καύσης η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει τις εφαρμοστέες οριακές τιμές εκπομπών.
Η αρμόδια αρχή ενημερώνει αναλόγως την άδεια ή την εγγραφή σε μητρώο, κατά περίπτωση.
Άρθρο 10
Αρμόδιες αρχές
Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που φέρουν την ευθύνη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 11
Υποβολή εκθέσεων
1. Τα κράτη μέλη, έως την 1η Οκτωβρίου 2026 και έως την 1η Οκτωβρίου 2031, υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση που περιλαμβάνει ποιοτικά και ποσοτικά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τυχόν μέτρα που ελήφθησαν για την επαλήθευση της συμμόρφωσης της λειτουργίας των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης με την παρούσα οδηγία και τυχόν μέτρα επιβολής για τους σκοπούς αυτής.
Η πρώτη έκθεση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει εκτίμηση των συνολικών ετήσιων εκπομπών SO2, NOx και σκόνης που προέρχονται από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, ανά είδος μονάδας, είδος καυσίμων και κατηγορία δυναμικότητας.
2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν επίσης έκθεση στην Επιτροπή, έως την 1η Ιανουαρίου 2021, που περιέχει εκτίμηση των συνολικών ετήσιων εκπομπών CO και τυχόν διαθέσιμες πληροφορίες για τη συγκέντρωση εκπομπών CO από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, ανά είδος καυσίμων και κατηγορία δυναμικότητας.
3. Για τους σκοπούς της υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών εργαλείο ηλεκτρονικής υποβολής εκθέσεων.
Η Επιτροπή καθορίζει με εκτελεστικές πράξεις τους τεχνικούς μορφότυπους για την υποβολή εκθέσεων με στόχο την απλούστευση και την ευθυγράμμιση των σχετικών υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 15.
4. Εντός δώδεκα μηνών από τη λήψη των εκθέσεων από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή υποβάλλει συνοπτική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφοι 11 και 12.
5. Η Επιτροπή επικουρείται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της βάσει των παραγράφων 3 και 4.
Άρθρο 12
Επανεξέταση
1. Έως την 1η Ιανουαρίου 2020 η Επιτροπή επανεξετάζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην ενεργειακή απόδοση των μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης και αξιολογεί τα οφέλη από την κατάρτιση ελάχιστων προτύπων ενεργειακής απόδοσης σύμφωνα με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
2. Έως την 1η Ιανουαρίου 2023, η Επιτροπή αξιολογεί την ανάγκη επανεξέτασης των διατάξεων όσον αφορά μονάδες καύσης που αποτελούν τμήματα SIS ή MIS, καθώς και του μέρους 2 του παραρτήματος ΙΙ, βάσει των τεχνολογιών αιχμής.
Ως μέρος της επανεξέτασης αυτής, η Επιτροπή αξιολογεί επίσης κατά πόσον απαιτείται ρύθμιση των εκπομπών CO για ορισμένα ή όλα τα είδη μεσαίου μεγέθους μονάδων καύσης.
Στη συνέχεια, η επανεξέταση πραγματοποιείται κάθε δέκα έτη και περιλαμβάνει αξιολόγηση του κατά πόσον είναι σκόπιμο να καθοριστούν αυστηρότερες οριακές τιμές εκπομπών ιδίως για νέες μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης.
3. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση για τα αποτελέσματα των επανεξετάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μαζί με νομοθετική πρόταση, εφόσον απαιτείται.
Άρθρο 13
Τροποποίηση των παραρτημάτων
Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 14 για την προσαρμογή του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος 2 σημείο 2 στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.
Άρθρο 14
Άσκηση της εξουσιοδότησης
1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.
2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 13 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 18 Δεκεμβρίου 2015. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετούς περιόδου. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.
3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 13 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.
4. Μόλις εκδώσει μια κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
5. Η κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 13 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.
Άρθρο 15
Διαδικασία επιτροπής
1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί με το άρθρο 75 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
3. Εάν η επιτροπή δεν διατυπώσει γνώμη, η Επιτροπή δεν εκδίδει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.
Άρθρο 16
Κυρώσεις
Τα κράτη μέλη ορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων οι οποίες θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις σχετικές διατάξεις στην Επιτροπή έως τις 19 Δεκεμβρίου 2017 το αργότερο και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση για κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.
Άρθρο 17
Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως τις 19 Δεκεμβρίου 2017. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα εν λόγω μέτρα, αυτά περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών μέτρων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
Άρθρο 18
Έναρξη ισχύος
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Άρθρο 19
Αποδέκτες
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Στρασβούργο, 25 Νοεμβρίου 2015.