NAŘÍZENÍ RADY (EU) 2015/322
ze dne 2. března 2015
o provádění 11. Evropského rozvojového fondu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii a Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na Dohodu o partnerství mezi členy skupiny afrických, karibských a tichomořských států na jedné straně a Evropským společenstvím a jeho členskými státy na straně druhé (1), v platném znění (dále jen „dohoda o partnerství AKT-EU“),
s ohledem na Vnitřní dohodu mezi zástupci vlád členských států Evropské unie zasedajícími v Radě o financování pomoci Evropské unie v rámci víceletého finančního rámce na období 2014-2020 podle dohody o partnerství AKT-EU a o přidělení finanční pomoci zámořským zemím a územím, na které se vztahuje čtvrtá část Smlouvy o fungování Evropské unie (2) (dále jen „vnitřní dohoda“), a zejména na čl. 10 odst. 1 uvedené dohody,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropské investiční banky,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Rady ministrů AKT-EU č. 1/2013 (3) stanoví víceletý finanční rámec pro spolupráci s africkými, karibskými a tichomořskými zeměmi na období 2014-2020 vložením nové přílohy Ic k dohodě o partnerství AKT-EU.
(2)
Vnitřní dohoda vymezuje jednotlivé přidělené finanční prostředky pro 11. Evropský rozvojový fond (ERF), stanoví klíč k rozdělování příspěvků členských států a příspěvkům do 11. ERF, zřizuje Výbor ERF a Výbor pro investiční facilitu a stanoví vážení hlasů a zásadu rozhodování kvalifikovanou většinou v těchto výborech.
(3)
Vnitřní dohoda dále stanoví úhrnnou částku pomoci Unie skupině afrických, karibských a tichomořských států (dále jen „státy AKT“) (mimo Jihoafrickou republiku) a zámořským zemím a územím během období sedmi let od 2014 do 2020 ve výši 30 506 milionů EUR, kterou přispějí členské státy. Z této částky je 29 089 milionů EUR přiděleno státům AKT, jak je uvedeno ve víceletém finančním rámci na období 2014-2020 obsaženém v příloze Ic dohody o partnerství AKT-EU, 364,5 milionu EUR je přiděleno zámořským zemím a územím a 1 052,5 milionu EUR je přiděleno Komisi na podpůrné výdaje spojené s programováním ERF a jeho prováděním Komisí, z čehož nejméně 76,3 milionu EUR má být přiděleno Komisi na opatření ke zlepšení dopadu programů ERF podle čl. 6 odst. 3 vnitřní dohody.
(4)
Příděl prostředků z 11. ERF zámořským zemím a územím se řídí rozhodnutím Rady 2013/755/EU (4) a jeho prováděcími pravidly a následnými změnami.
(5)
Opatření, na která se vztahuje financování podle nařízení Rady (ES) č. 1257/96 (5) a která jsou způsobilá pro takové financování, by měla být z 11. ERF financována jen ve výjimečných případech, kdy je taková pomoc nezbytná k zajištění kontinuity spolupráce od období krize po stabilní podmínky pro rozvoj a kdy tato opatření nelze financovat ze souhrnného rozpočtu Unie.
(6)
Dne 11. dubna 2006 přijala Rada zásadu, že Africký mírový projekt bude financován z ERF, a dohodla se na budoucích postupech a koncepci projektu.
(7)
Země AKT budou také způsobilé pro pomoc Unie v rámci tematických programů stanovených nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 233/2014 (6), nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 234/2014 (7), nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 230/2014 (8) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 235/2014 (9). Tyto programy by měly dodat přidanou hodnotu programům financovaným z 11. ERF a ve vztahu k těmto programům by měl být zajištěn jejich soulad, subsidiarita a doplňkovost.
(8)
Jak je uvedeno v 8. bodu odůvodnění nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1288/2013 (10), v zájmu posílení mezinárodního rozměru vysokoškolského vzdělávání lze dát k dispozici financování z Evropského rozvojového fondu v souladu s postupy, kterými se tento fond řídí, na akce v oblasti vzdělávací mobility do třetích zemí nebo ze třetích zemí a na spolupráci a politický dialog s orgány, institucemi a organizacemi z těchto zemí. Na použití těchto finančních prostředků se použijí ustanovení nařízení (EU) č. 1288/2013.
(9)
Měla by být dále podporována regionální spolupráce mezi státy AKT, zámořskými zeměmi a územími a nejvzdálenějšími regiony Unie. V souladu s čl. 10 odst. 1 vnitřní dohody by mělo prováděcí nařízení obsahovat vhodná opatření umožňující poskytnout odpovídající prostředky na financování úvěrů z 11. ERF a Evropského fondu pro regionální rozvoj určených na projekty spolupráce mezi nejvzdálenějšími regiony EU a zeměmi AKT, jakož i zámořskými zeměmi a územími v Karibiku, západní Africe a Indickém oceánu, a to zejména zjednodušené mechanismy pro společné řízení těchto projektů.
(10)
Pro provádění 11. ERF je nezbytné stanovit postup pro programování, přezkum a schvalování pomoci a rovněž podrobná pravidla pro dohled nad jejím použitím.
(11)
Obecný politický rámec pro programování a provádění 11. ERF by měly poskytnout „Evropský konsensus o rozvoji“ ze dne 22. prosince 2005 a závěry Rady ze dne 14. května 2012 o „Zvýšení dopadu rozvojové politiky EU: Agendě pro změnu“, včetně mezinárodně dohodnutých zásad o účinnosti pomoci, jako jsou zásady stanovené v Pařížské deklaraci o účinnosti pomoci (2005), v Kodexu pravidel EU, pokud jde o dělbu práce v oblasti rozvojové politiky (2007), v pokynech EU pro akční program z Akkry (2008), ve společném postoji EU, týkajícím se mimo jiné záruky transparentnosti poskytované Evropskou unií a dalších aspektů transparentnosti a odpovědnosti, pro čtvrté fórum na vysoké úrovni o účinnosti pomoci, které se konalo v Busanu a jež vyústilo mimo jiné ve výsledný dokument jednání z Busanu (2011), a dále v akčním plánu pro rovnost žen a mužů v rámci vnější činnosti (2010) a v Úmluvě Organizace spojených národů o právech osob se zdravotním postižením, jíž je Unie smluvní stranou.
(12)
Dne 14. května 2012 přijala Rada závěry o „budoucím přístupu k rozpočtové podpoře EU poskytované třetím zemím“. V těchto závěrech Rada uvedla, že se zavazuje využívat rozpočtovou podporu efektivně s cílem podpořit snižování chudoby a využívání systémů jednotlivých zemí, učinit pomoc více předvídatelnou a posílit odpovědnost partnerských zemí, pokud jde o rozvojové politiky a reformy, v souladu s Evropským konsensem o rozvoji a Agendou pro změnu, jakož i s mezinárodním programem zaměřeným na účinnost pomoci.
(13)
Unie by měla podporovat komplexní přístup při odezvě na krize a katastrofy a na konfliktní či nestabilní situace včetně situací během přechodného období. Tento přístup by měl především vycházet ze závěrů Rady o bezpečnosti a rozvoji, o reakci EU na nestabilní situace, o předcházení konfliktům, jakož i z jakýchkoli příslušných následných závěrů. Unie by měla uplatňovat přístup a zásady Nové dohody o angažovanosti v nestabilních státech. To by mělo rovněž přispět k zajištění vhodné rovnováhy mezi přístupy k bezpečnostní, diplomatické, rozvojové a humanitární problematice a k propojení krátkodobé reakce s dlouhodobou institucionální podporou.
(14)
Ve svých závěrech ze dne 12. prosince 2013 o zprávě Komise o tom, jak Unie podporuje demokratickou správu věcí veřejných, se zaměřením na iniciativu v oblasti správy věcí veřejných, Rada konstatovala, že bez ohledu na potřeby partnerských zemí a závazek Unie poskytnout předvídatelné financování mohou prvky přístupu založeného na pobídkách při plánování podněcovat pokrok a výsledky v oblasti demokratické správy věcí veřejných a měly by dynamickým způsobem reagovat na úroveň odhodlání a pokroku, pokud jde o lidská práva, demokracii, právní stát a řádnou správu věcí veřejných. Rada rovněž konstatovala, že zatímco finanční pobídky nejsou dostačující, aby stimulovaly demokratické reformy, funguje přístup založený na pobídkách nejlépe tehdy, pokud je k dispozici kritické množství finančních prostředků k vytvoření významných dopadů a výsledků, a pokud jsou příspěvky součástí širší strategie zapojení Unie. Přístup založený na pobídkách by měl zohlednit dosavadní zkušenosti a poznatky získané v souvislosti s mechanismy založenými na výsledcích, jako je například iniciativa v oblasti správy věcí veřejných v rámci 10. ERF.
(15)
V průběhu roku 2013 uspořádal Výbor ERF zřízený podle vnitřní dohody o 10. ERF (11) několik počátečních výměn názorů ohledně způsobu stanovení víceletých orientačních přídělů 11. ERF. Tato jednání vytvořila základ pro konečné schválení národních orientačních přídělů.
(16)
Unie by měla usilovat o co nejúčinnější využití dostupných zdrojů k optimalizaci dopadu své vnější činnosti. Toho by mělo být dosaženo prostřednictvím soudržnosti a vzájemné doplňkovosti nástrojů Unie pro vnější činnost a ve vhodných případech také využíváním finančních nástrojů, které mají pákový efekt. Unie by se měla rovněž snažit zajistit soudržnost s dalšími oblastmi své vnější činnosti při utváření politiky rozvojové spolupráce Unie a jejím strategickém plánování i při plánování a provádění jednotlivých opatření.
(17)
Boj proti změně klimatu a ochrana životního prostředí patří mezi velké výzvy, jimž Unie čelí a u nichž existuje naléhavá potřeba společného mezinárodního postupu. V souladu se záměrem uvedeným ve sdělení Komise ze dne 29. června 2011 s názvem „Rozpočet - Evropa 2020“, v němž je zdůrazněno odhodlání Unie podporovat ve své vnitřní i vnější politice inteligentní, udržitelný růst podporující začlenění, který v sobě spojuje hospodářský, sociální a environmentální pilíř, by toto nařízení mělo v co největší možné míře přispět k dosažení cíle vynaložit alespoň 20 % financování Unie na cíle týkající se změny klimatu, přičemž by se měla dodržovat zásada partnerství se zeměmi AKT stanovená dohodou o partnerství AKT-EU. Opatření za účelem vytvoření nízkouhlíkové společnosti odolné vůči změně klimatu by se měla v mezích možností vzájemně podporovat, aby se posílily jejich dopady.
(18)
Unie a členské státy by měly zlepšit jednotnost a doplňkovost svých politik v oblasti rozvojové spolupráce, a to zejména tím, že budou reagovat na priority partnerských zemí a regionů na úrovni jednotlivých zemí a regionů. K zajištění toho, že se politiky rozvojové spolupráce Unie a členských států doplňují a vzájemně posilují, je vhodné usilovat o společné víceleté programování a jeho navazující kroky na místní úrovni, zejména pak společnou analýzu, společnou reakci, dělbu práce, orientační finanční příděly a případně společný rámec pro výsledky.
(19)
Na summitu EU-Afrika v prosinci 2007 bylo přijato Strategické partnerství mezi Afrikou a EU, potvrzené na summitu EU-Afrika v listopadu 2010. Rada také dne 19. listopadu 2012 přijala závěry o společné strategii partnerství mezi EU a Karibikem, nahrazující závěry Rady o partnerství mezi EU a Karibikem ze dne 11. dubna 2006. Pro oblast Tichomoří přijala Rada závěry o obnoveném rozvojovém partnerství dne 14. května 2012, které aktualizují a doplňují strategii přijatou v roce 2006 (závěry Rady ze dne 17. července 2006).
(20)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny prostřednictvím přiměřených opatření v celém výdajovém cyklu, včetně předcházení, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, vymáhání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných sankcí. Tato opatření by měla být prováděna v souladu s platnými dohodami uzavřenými s mezinárodními organizacemi a třetími zeměmi.
(21)
Organizace a fungování Evropské služby pro vnější činnost jsou upraveny v rozhodnutí Rady 2010/427/EU (12),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
CÍLE A OBECNÉ ZÁSADY
Článek 1
Cíle a kritéria způsobilosti
1. Zeměpisná spolupráce se zeměmi a regiony AKT v rámci 11. ERF je založena na cílech, základních zásadách a hodnotách vyjádřených v obecných ustanoveních dohody o partnerství AKT-EU.
2. Především a v rámci zásad a cílů vnější činnosti Unie, Evropského konsensu o rozvoji a Agendy pro změnu a následných změn a dodatků:
a)
hlavním cílem spolupráce podle tohoto nařízení je snížení a v dlouhodobém výhledu vymýcení chudoby;
b)
spolupráce podle tohoto nařízení rovněž přispěje k:
i)
podpoře udržitelného hospodářského, sociálního a environmentálního rozvoje podporujícího začlenění a
ii)
posílení a podpoře demokracie, právního státu, řádné správy věcí veřejných, lidských práv a příslušných zásad mezinárodního práva a
iii)
uplatňování přístupu založeného na právech a zahrnujícího všechna lidská práva.
Dosažení cílů uvedených v prvním pododstavci se měří pomocí příslušných ukazatelů, včetně ukazatelů lidského rozvoje, zejména rozvojového cíle tisíciletí 1 v případě písmene a) uvedeného pododstavce a rozvojových cílů tisíciletí 1 až 8 v případě písmene b) uvedeného pododstavce, a po roce 2015 dalších ukazatelů dohodnutých na úrovni Unie a jejích členských států.
3. Programování musí být koncipováno tak, aby v co největší možné míře splňovalo kritéria pro oficiální rozvojovou pomoc stanovená Výborem pro rozvojovou pomoc Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD), a to s přihlédnutím k cíli Unie zajistit v období let 2014 až 2020, aby bylo nejméně 90 % její celkové vnější pomoci započítáno jako oficiální rozvojová pomoc.
4. Akce, na které se vztahuje nařízení (ES) č. 1257/96 a které jsou způsobilé pro financování podle uvedeného nařízení, nejsou v zásadě financovány podle tohoto nařízení, aniž je dotčena potřeba zajistit kontinuitu spolupráce od krizové situace až do dosažení stabilních podmínek pro rozvoj. V těchto případech je kladen zvláštní důraz na to, aby byly humanitární pomoc, obnova a rozvojová pomoci účinně propojeny se snižováním rizika katastrof a zvyšováním odolnosti a aby k plnění těchto cílů přispívaly.
Článek 2
Obecné zásady
1. Při provádění tohoto nařízení je nutno zajistit soudržnost s ostatními oblastmi vnější činnosti Unie a s dalšími příslušnými politikami Unie a soudržnost rozvojových politik v souladu s článkem 208 Smlouvy o fungování Evropské unie. Za tímto účelem vycházejí opatření financovaná podle tohoto nařízení, včetně těch, jež řídí Evropská investiční banka (EIB), z politiky spolupráce stanovené v takových dokumentech, jako jsou dohody, prohlášení a akční plány sjednané mezi Unií a dotyčnými třetími zeměmi a regiony, a z rozhodnutí, zvláštních zájmů, politických priorit a strategií Unie.
2. Unie a členské státy pracují na společném víceletém programování založeném na strategiích partnerských zemí pro snižování chudoby nebo obdobných rozvojových strategiích. Mohou provádět společnou činnost zahrnující sdílenou analýzu těchto strategií a společnou reakci na ně zjišťováním prioritních odvětví pro intervenci a dělbou práce v rámci dané země, prováděním společných misí více dárců a využíváním režimů spolufinancování a delegované spolupráce.
3. Unie prosazuje mnohostranný přístup ke globálním výzvám a v tomto ohledu spolupracuje s členskými státy a s partnerskými zeměmi. Tam, kde je to vhodné, podporuje spolupráci s mezinárodními organizacemi a orgány i s dalšími bilaterálními dárci.
4. Vztahy mezi Unií a jejími členskými státy a partnerskými zeměmi jsou založeny na sdílených hodnotách lidských práv, demokracie a právního státu, jakož i na zásadách vlastní a vzájemné odpovědnosti, a tyto hodnoty a zásady podporují. Podpora poskytovaná partnerům se přizpůsobí jejich situaci z hlediska rozvoje a jejich angažovanosti a pokroku v oblasti lidských práv, demokracie, právního státu a řádné správy věcí veřejných.
Ve vztazích s partnerskými zeměmi jsou dále zohledňovány jejich angažovanost a dosažené výsledky při provádění mezinárodních dohod a smluvních vztahů s Unií, a to i v oblasti migrace, jak je stanoveno v dohodě o partnerství AKT-EU.
5. Unie prosazuje účinnou spolupráci s partnerskými zeměmi a regiony v souladu s osvědčenými mezinárodními postupy. Kdekoli je to možné, přizpůsobuje svou podporu rozvojovým strategiím, reformním politikám a postupům partnerských zemí nebo regionů a podněcuje demokratickou, vnitrostátní a vzájemnou odpovědnost. Za tímto účelem podporuje:
a)
proces rozvoje, který je transparentní, řídí ho partnerská země nebo region a nese za něj odpovědnost, včetně podpory místní odborné základny;
b)
přístup založený na právech a zahrnující všechna lidská práva, ať už občanská a politická, ekonomická, sociální či kulturní, s cílem začlenit do provádění tohoto nařízení zásady v oblasti lidských práv, napomoci partnerským zemím při plnění jejich mezinárodních závazků v oblasti lidských práv a podpořit držitele práv, a to zejména chudé a zranitelné skupiny, při vymáhání jejich nároků;
c)
zlepšování postavení obyvatel partnerských zemí a přístupy k rozvoji, které podporují začleňování, účast a široké zapojení všech částí společnosti do procesu rozvoje a do vnitrostátního a regionálního dialogu, včetně dialogu politického. Zvláštní pozornost je věnována vzájemné roli parlamentů, místních orgánů a občanské společnosti, mimo jiné z hlediska účasti, dohledu a odpovědnosti;
d)
účinné způsoby a nástroje spolupráce v souladu s osvědčenými postupy Výboru pro rozvojovou pomoc OECD, včetně používání inovativních nástrojů, jako je kombinování grantů a půjček a dalších mechanismů sdílení rizik ve vybraných odvětvích a zemích a zapojení soukromého sektoru, s řádným přihlédnutím k otázkám udržitelnosti dluhu a počtu uvedených mechanismů, a požadavek systematického posuzování dopadu v souladu s cíli tohoto nařízení, zejména s cílem snižování chudoby, jakož i specifické mechanismy rozpočtové podpory, jako jsou např. dohody o budování státu. Všechny programy, zásahy a způsoby a nástroje spolupráce je nutno přizpůsobovat konkrétním okolnostem v jednotlivých partnerských zemích nebo regionech se zaměřením na přístupy založené na programech, na poskytování předvídatelného financování pomoci, na využití soukromých zdrojů, včetně zdrojů z místního soukromého sektoru, na všeobecný a nediskriminační přístup k základním službám a na vývoj a používání systémů jednotlivých zemí;
e)
využití domácích příjmů a posílení daňové politiky partnerských zemí s cílem snížit chudobu a závislost na pomoci;
f)
lepší dopad politik a programování prostřednictvím koordinace, souladu a harmonizace mezi dárci, aby se vytvořila součinnost, omezilo se překrývání a zdvojování, zlepšila se doplňkovost a podpořily se iniciativy více dárců, a prostřednictvím koordinace v partnerských zemích a regionech za použití dohodnutých směrů a zásad osvědčených postupů v oblasti koordinace a účinnosti pomoci;
g)
přístupy k rozvoji založené na výsledcích, i za pomoci transparentních rámců pro výsledky specifických pro jednotlivé země, popřípadě včetně mezinárodně dohodnutých cílových hodnot a porovnatelných a sčitatelných ukazatelů, například ukazatelů týkajících se rozvojových cílů tisíciletí, aby bylo možné posuzovat a oznamovat výsledky, včetně výstupů, výsledků a dopadu rozvojové pomoci.
6. Unie podle potřeby podporuje realizaci dvoustranné, regionální a mnohostranné spolupráce a dialogu, rozvojový rozměr smluv o partnerství a třístrannou spolupráci. Unie podporuje spolupráci mezi jižními zeměmi navzájem.
7. Ve svých činnostech spojených s rozvojovou spoluprací Unie podle potřeby vychází ze zkušeností, které členské státy získaly při reformách a transformaci, a ze získaných poznatků a tyto zkušenosti a poznatky sdílí.
8. Unie usiluje o pravidelnou výměnu informací s aktéry partnerství v souladu s článkem 4 dohody o partnerství AKT-EU.
HLAVA II
PROGRAMOVÁNÍ A PŘIDĚLOVÁNÍ FINANČNÍCH PROSTŘEDKŮ
Článek 3
Obecný rámec pro přidělování finančních prostředků
1. Komise rozhodne o víceletých orientačních přídělech pro každou zemi a každý region AKT a pro spolupráci v rámci AKT na základě kritérií stanovených v článcích 3, 9 a 12c přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU, a to v mezích finančních limitů stanovených v článku 2 vnitřní dohody.
2. Při rozhodování o víceletých vnitrostátních orientačních přídělech je prosazován přístup založený na diferenciaci mezi partnerskými zeměmi, aby jim byla poskytována konkrétní, na míru uzpůsobená spolupráce, která vychází z jejich:
a)
potřeb;
b)
schopnosti vytvářet finanční zdroje a mít k nim přístup a na jejich schopnosti využít pomoc;
c)
závazků a jejich plnění a
d)
potenciálního dopadu pomoci Unie.
Nejpotřebnější země, zejména nejméně rozvinuté země, země s nízkými příjmy a země v krizi, po skončení krize a nestabilní a zranitelné země mají při přidělování zdrojů přednost.
Unie svou pomoc přizpůsobí prostřednictvím dynamických opatření pro konkrétní země zaměřených na výsledky podle čl. 7 odst. 2 v souladu se situací dané země a s její angažovaností a pokrokem, pokud jde o otázky, jako je řádná správa věcí veřejných, lidská práva, demokracie, právní stát a schopnost dané země provádět reformy a uspokojovat požadavky a potřeby svých obyvatel.
3. Výbor ERF uskuteční výměnu názorů ohledně způsobu stanovení víceletých orientačních přídělů podle odstavce 1.
Článek 4
Obecný rámec programování
1. Proces programování pomoci pro země a regiony AKT v rámci dohody o partnerství AKT-EU je veden v souladu s obecnými zásadami uvedenými v článcích 1 až 14 přílohy IV uvedené dohody a v článcích 1 a 2 tohoto nařízení.
2. S výjimkou případů stanovených v odstavci 3 se programování provádí společně s dotyčnou partnerskou zemí nebo regionem a v rostoucí míře odpovídá strategii partnerské země nebo regionu pro snižování chudoby nebo obdobným strategiím.
V počáteční fázi programování a v jeho průběhu vedou Unie a její členské státy vzájemné konzultace, aby posílily soudržnost, doplňkovost a jednotnost svých činností v oblasti spolupráce. Tyto konzultace mohou vést ke společnému programování se členskými státy, které jsou na daném místě zastoupeny. Společné programování by mělo vycházet z komparativních výhod všech dárců Unie. Další členské státy jsou vyzvány k zapojení za účelem posílení společné vnější činnosti Unie.
Finanční operace EIB přispívají k naplňování obecných zásad Unie, a to zejména zásad vymezených v článku 21 Smlouvy o Evropské unii, a cílů dohody o partnerství AKT-EU, jako je snižování chudoby prostřednictvím udržitelného růstu podporujícího začlenění a hospodářského, environmentálního a sociálního rozvoje. Při programování v rámci 11. ERF by EIB a Komise měly ve vhodných případech usilovat o co největší součinnost. V zájmu zvýšení soudržnosti vnější činnosti Unie je EIB v počáteční fázi konzultována ohledně záležitostí týkajících se jejích odborných znalostí a operací.
Konzultováni jsou rovněž další dárci a aktéři v oblasti rozvoje, včetně zástupců občanské společnosti a regionálních a místních orgánů.
3. Za okolností, jaké jsou uvedeny v čl. 3 odst. 3 a čl. 4 odst. 5 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU, může Komise zavést zvláštní ustanovení pro programování a provádění rozvojové pomoci spočívající v tom, že zdroje přidělené dotyčnému státu řídí sama, a to v souladu s příslušnými politikami Unie.
4. Unie v zásadě soustředí svou dvoustrannou pomoc nanejvýš do tří odvětví, na nichž se dohodne s partnerskými zeměmi.
Článek 5
Programové dokumenty
1. Strategické dokumenty jsou dokumenty, které Unie a partnerská země nebo region vypracovávají, aby poskytly soudržný rámec pro rozvojovou spolupráci v souladu s celkovým účelem a oblastí působnosti, cíli a obecnými zásadami dohody o partnerství AKT-EU a v souladu s články 2, 8 a 12a přílohy IV této dohody.
Při přípravě a provádění strategických dokumentů se uplatňují zásady účinnosti pomoci: zásady vlastní odpovědnosti dotyčné země, partnerství, koordinace, harmonizace, přizpůsobení se systémům přijímající země nebo regionu, transparentnosti, vzájemné odpovědnosti a zaměření na výsledky, jak stanoví článek 2 tohoto nařízení. Programové období musí být v zásadě souběžné se strategickými cykly partnerské země.
2. Strategický dokument není nutný, pokud s tím partnerská země nebo region souhlasí, v případě:
a)
zemí nebo regionů, které mají rozvojovou strategii ve formě rozvojového plánu nebo podobného rozvojového dokumentu schváleného Komisí jako základ pro příslušný víceletý orientační program při přijímání tohoto programu;
b)
zemí nebo regionů, pro které byl mezi Unií a členskými státy sjednán společný víceletý programový dokument;
c)
zemí nebo regionů, pro které již existuje společný rámcový dokument, jenž stanoví komplexní přístup Unie ke vztahům s partnerskou zemí nebo regionem, včetně rozvojové politiky Unie;
d)
regionů, které mají strategii společně sjednanou s Unií;
e)
zemí, kde má Unie v úmyslu uvést svou strategii do souladu s novým vnitrostátním cyklem, který začíná před 1. lednem 2017; v těchto případech bude víceletý orientační program pro přechodné období mezi rokem 2014 a začátkem nového vnitrostátního cyklu obsahovat opatření Unie pro tuto zemi.
3. Strategické dokumenty se nevyžadují v případě zemí nebo regionů přijímajících finanční prostředky Unie přidělené původně podle tohoto nařízení, jejichž výše pro období 2014-2020 nepřesahuje 50 milionů EUR. V těchto případech obsahují víceleté orientační programy strategii Unie pro tyto země nebo regiony.
Pokud možnosti uvedené v odstavcích 2 a 3 nejsou pro partnerskou zemi nebo region přijatelné, vypracuje se strategický dokument.
4. S výjimkou okolností uvedených v čl. 4 odst. 3 vycházejí víceleté orientační programy z dialogu s partnerskou zemí nebo regionem, jsou koncipovány na základě strategických nebo podobných dokumentů uvedených v tomto článku a budou předmětem dohody s dotyčnou zemí nebo regionem.
Pro účely tohoto nařízení lze společný víceletý programový dokument uvedený v odst. 2 písm. b) tohoto článku se souhlasem dotyčné země nebo regionu považovat za víceletý orientační program, pokud je dotyčný programový dokument v souladu se zásadami a podmínkami stanovenými v tomto odstavci, včetně orientačního přídělu finančních prostředků, a v souladu s postupem uvedeným v článku 14.
5. Víceleté orientační programy stanoví zvolená prioritní odvětví pro financování z prostředků Unie, specifické cíle, očekávané výsledky, ukazatele výkonnosti a orientační finanční příděly, a to jak celkové, tak i pro jednotlivé prioritní oblasti. Vysvětlují rovněž, jak navrhované programy přispějí k celkové strategii pro danou zemi uvedené v tomto článku a jak napomohou k realizaci Agendy pro změnu.
V souladu se zásadami účinnosti pomoci nesmí strategie pro spolupráci v rámci skupiny států AKT vést k roztříštěnosti a musí zajistit doplňkovost s programy pro danou zemi a region a přinášet ve vztahu k těmto programům skutečnou přidanou hodnotu.
6. Vedle programových dokumentů pro jednotlivé země a regiony Komise společně se státy AKT prostřednictvím sekretariátu států AKT připraví strategický dokument pro spolupráci v rámci skupiny států AKT a související víceletý orientační program, a to v souladu se zásadami stanovenými v článcích 12 až 14 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU.
7. Zvláštní ustanovení uvedená v čl. 4 odst. 3 tohoto nařízení mohou mít podobu zvláštních programů podpory a zohledňovat zvláštní okolnosti uvedené v čl. 6 odst. 1.
Článek 6
Programování pro země a regiony v krizi, po krizi nebo v nestabilní situaci
1. Při přípravě programových dokumentů pro země a regiony v krizi, po krizi nebo v nestabilní situaci nebo pro země a regiony, jež často zasahují přírodní katastrofy, je třeba náležitě zohlednit zranitelnost, zvláštní potřeby a okolnosti dotyčného obyvatelstva, zemí nebo regionů.
Unie je i nadále plně odhodlána provádět Novou dohodu o angažovanosti v nestabilních zemích a uplatňovat její zásady, a to i kladením důrazu na pět stanovených cílů v oblasti budování míru a státu, zajištěním místní odpovědnosti a zabezpečením těsného souladu s plány jednotlivých zemí vypracovanými v rámci provádění uvedené dohody.
Náležitá pozornost bude věnována předcházení konfliktům a jejich řešení, budování státu a míru, usmíření po ukončení konfliktu a opatřením na obnovu země tím, že zvláštní důraz bude kladen na inkluzivní a legitimní politiky, bezpečnost, spravedlnost, ekonomické základy a budování kapacit pro odpovědné a spravedlivé poskytování služeb. Zvláštní pozornost bude věnována úloze žen a aspektům týkajícím se dětí v rámci uvedených procesů.
V případech, kdy jsou partnerské země nebo regiony přímo účastny krize, situace po krizi nebo nestabilní situace nebo kdy jsou těmito situacemi postiženy, se klade zvláštní důraz na zlepšení koordinace okamžité pomoci, obnovy a rozvoje mezi všemi příslušnými aktéry, a to i v případě politických iniciativ, aby byla těmto zemím poskytnuta pomoc při přechodu z mimořádné situace do fáze rozvoje. U nestabilních zemí a regionů nebo zemí a regionů, jež pravidelně zasahují přírodní katastrofy, obsahují programy ustanovení, která se týkají připravenosti na katastrofy, předcházení jejich vzniku a zvládání jejich důsledků, a řeší problém zranitelnosti v mimořádných situacích a posilují odolnost obyvatel.
2. V případě zemí nebo regionů, které se nacházejí v krizi, v situaci po krizi nebo v nestabilní situaci, lze vypracovat ad hoc přezkum strategie spolupráce pro dotyčnou zemi nebo region. Takovýto přezkum může navrhnout konkrétní přizpůsobenou strategii, která zajistí přechod k dlouhodobé spolupráci a rozvoji a podpoří lepší koordinaci a přechod od nástrojů humanitární pomoci k nástrojům rozvojové politiky.
Článek 7
Schvalování a změny programových dokumentů
1. Programové dokumenty včetně orientačních přídělů jsou schvalovány Komisí v souladu s postupem stanoveným v článku 14.
Ve stejné době, kdy jsou programové dokumenty předány Výboru ERF, je Komise předá pro informaci také Smíšenému parlamentnímu shromáždění, přičemž plně dodrží rozhodovací postup podle hlavy IV tohoto nařízení.
Programové dokumenty následně potvrdí dotyčný stát nebo region AKT, jak je stanoveno v příloze IV dohody o partnerství AKT-EU. Země nebo regiony bez podepsaného programového dokumentu zůstávají způsobilé pro financování za podmínek stanovených v čl. 4 odst. 3 tohoto nařízení.
2. Strategické dokumenty a víceleté orientační programy, včetně orientačních přídělů, lze upravovat s ohledem na přezkumy uvedené v článcích 5, 11 a 14 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU.
V souladu s ustanoveními čl. 2 odst. 4 a čl. 3 odst. 2 tohoto nařízení a na základě předchozích ERF a dalších zkušeností nabytých v souvislosti s pobídkami, včetně získaných poznatků, je možno orientační příděly pro jednotlivé země doplnit mimo jiné prostřednictvím mechanismu založeného na výsledcích. V této souvislosti a při vědomí skutečnosti, že nestabilním a zranitelným státům je nutno poskytnout zvláštní zacházení s cílem zajistit řádné zohlednění jejich specifických potřeb, je třeba dát k dispozici zdroje, pokud možno až do výše pobídkové tranše v oblasti správy věcí veřejných podle 10. ERF, s cílem poskytnout pobídky k reformám zaměřeným na výsledky v souladu s Agendou pro změnu a k plnění závazků stanovených v dohodě o partnerství AKT-EU. Výbor ERF uskuteční v souladu s čl. 14 odst. 2 výměnu názorů ohledně mechanismu založeného na výsledcích.
3. Postup stanovený v článku 14 se vztahuje také na podstatné změny s výrazným dopadem na strategii, její programové dokumenty nebo její programovatelný příděl finančních prostředků. Dotyčný stát nebo region AKT popřípadě následně potvrdí odpovídající dodatek k programovým dokumentům.
4. V řádně odůvodněných zvláště naléhavých případech, jako jsou krize nebo bezprostřední ohrožení demokracie, právního státu nebo základních svobod, včetně případů uvedených v čl. 6 odst. 2, může být ke změně programových dokumentů uvedených v článku 5 použit postup uvedený v čl. 14 odst. 4.
HLAVA III
PROVÁDĚNÍ
Článek 8
Obecný rámec provádění
Provádění pomoci poskytované zemím a regionům AKT a řízené Komisí a EIB v rámci dohody o partnerství AKT-EU se uskutečňuje v souladu s finančním nařízením uvedeným v čl. 10 odst. 2 vnitřní dohody (dále jen „finanční nařízení pro ERF“).
Článek 9
Přijímání akčních programů, individuálních opatření a zvláštních opatření
1. Komise přijme roční akční programy vycházející z orientačních programových dokumentů uvedených v článku 5.
V případě opakovaných akcí může Komise přijmout také víceleté akční programy až na tříleté období.
V nezbytných a řádně odůvodněných případech lze přijmout určitou akci jako individuální opatření před nebo po přijetí ročních nebo víceletých akčních programů.
2. Akční programy a individuální opatření připravuje Komise s partnerskou zemí nebo regionem, přičemž do příprav zapojí členské státy, které jsou zastoupeny na místě, a koordinuje je případně s ostatními dárci, zejména v případech společného programování, a s EIB. Členské státy, které na místě nejsou zastoupeny, jsou o činnostech probíhajících na místní úrovni informovány.
Akční programy obsahují konkrétní popis jednotlivých zamýšlených operací. Tento popis upřesňuje sledované cíle, očekávané výsledky a hlavní činnosti.
V popisu jsou stanoveny očekávané výsledky z hlediska výstupů, výsledků a dopadů spolu s kvantifikovanými či kvalitativně vymezenými cíli spolu s vysvětlením jejich vzájemných vazeb, jakož i jejich vazeb s cíli vytyčenými ve víceletém orientačním programu. Pro výstupy a v zásadě i pro výsledky se stanoví konkrétní, měřitelné a realistické ukazatele spolu s výchozími úrovněmi a časově vázanými referenčními hodnotami, a to v co největším souladu s výstupy a referenčními hodnotami partnerské země či regionu. V případě potřeby se provede analýza nákladů a přínosů.
V popisu jsou uvedena rizika, případně spolu s návrhy na jejich zmírnění, analýza konkrétních odvětvových souvislostí a hlavní zúčastněné subjekty, způsoby provádění, rozpočet a orientační harmonogram a v případě rozpočtové podpory kritéria vyplácení, včetně případných proměnlivých splátek. Jsou v něm vymezena rovněž veškerá související podpůrná opatření a ujednání o monitorování, auditu a hodnocení.
V příslušných případech vyznačí popis doplňkovost se stávajícími či plánovanými činnostmi EIB v partnerské zemi či regionu.
3. V případech uvedených v čl. 4 odst. 3 a v případě neočekávaných a řádně odůvodněných potřeb či výjimečných okolností může Komise přijmout zvláštní opatření, včetně opatření s cílem usnadnit přechod od pomoci při mimořádných událostech k operacím zaměřeným na dlouhodobý rozvoj nebo opatření s cílem zajistit lepší připravenost obyvatelstva na zvládání opakujících se krizí.
4. Akční programy a individuální opatření uvedené v odstavci 1, pro které finanční pomoc Unie přesáhne 5 milionů EUR, a zvláštní opatření, pro něž finanční pomoc Unie přesáhne 10 milionů EUR, přijímá Komise v souladu s postupem uvedeným v článku 14 tohoto nařízení. Tento postup se nevyžaduje u akčních programů a opatření, jejichž hodnota je nižší než výše uvedené hodnoty, a dále u nepodstatných změn. Nepodstatnými změnami se rozumí technické úpravy jako prodloužení prováděcího období, přerozdělování prostředků v rámci rozpočtového výhledu nebo zvýšení či snížení velikosti rozpočtu o méně než 20 % původního rozpočtu, které však nepřekračuje částku 10 milionů EUR, pokud tyto změny nemají podstatný vliv na cíle původního akčního programu nebo opatření. V takovém případě akční programy a opatření a jejich nepodstatné změny přijímá Komise, která o nich informuje Výbor ERF ve lhůtě jednoho měsíce od jejich přijetí.
Každý členský stát může požádat o vyjmutí projektu či programu z akčního programu předloženého Výboru ERF v souladu s postupem stanoveným v článku 14 tohoto nařízení. Pokud tuto žádost podporuje blokační menšina členských států stanovená v čl. 8 odst. 3 ve spojení s čl. 8 odst. 2 vnitřní dohody, přijme Komise roční akční program bez dotyčného projektu nebo programu. S výjimkou případů, kdy Komise v souladu s názory členských států ve Výboru ERF nehodlá pokračovat ve vyňatém projektu nebo programu, se tento projekt nebo program později znovu předloží Výboru ERF mimo rámec akčního programu ve formě individuálního opatření, které poté přijme Komise v souladu s postupem stanoveným v článku 14 tohoto nařízení.
V řádně odůvodněných a naléhavých případech, jako jsou krize, přírodní nebo člověkem způsobené katastrofy či bezprostřední ohrožení demokracie, právního státu, lidských práv nebo základních svobod, může Komise v souladu s postupem uvedeným v čl. 14 odst. 4 tohoto nařízení přijmout individuální nebo zvláštní opatření nebo pozměňovací návrhy stávajících akčních programů a opatření.
5. Komise přijímá zvláštní akční programy pro podpůrné výdaje uvedené v článku 6 vnitřní dohody v souladu s postupem stanoveným v článku 14 tohoto nařízení. Všechny změny v akčních programech pro podpůrné výdaje jsou přijímány v souladu s týmž postupem.
6. U projektů citlivých z hlediska životního prostředí, zejména pokud je pravděpodobné, že budou mít značné nepříznivé environmentální nebo sociální dopady citlivé, různorodé či bezprecedentní povahy, se na úrovni projektu provede vhodné prověření z hlediska životního prostředí, a to i z hlediska dopadů na změnu klimatu a biologickou rozmanitost a souvisejících sociálních dopadů, a popřípadě se posoudí i vliv na životní prostředí (EIA). Toto prověření se řídí mezinárodně uznávanými postupy. Strategické posuzování vlivů na životní prostředí (SEA) se případně použije při provádění odvětvových programů. Zajistí se zapojení zúčastněných osob do hodnocení a posuzování vlivů na životní prostředí a přístup veřejnosti k výsledkům.
Článek 10
Dodatečné příspěvky členských států
1. Členské státy mohou z vlastního podnětu poskytnout Komisi nebo EIB dobrovolné příspěvky v souladu s čl. 1 odst. 9 vnitřní dohody, aby napomohly dosažení cílů dohody o partnerství AKT-EU mimo sdílené spolufinancování. Tyto příspěvky neovlivňují celkový příděl finančních prostředků v rámci 11. ERF. Nakládá se s nimi stejně jako s pravidelnými příspěvky členských států podle čl. 1 odst. 2 vnitřní dohody s výjimkou článků 6 a 7 vnitřní dohody, pro něž mohou být v dvoustranné dohodě o příspěvcích stanovena zvláštní ustanovení.
2. Tyto prostředky jsou účelově vyčleněné pouze v řádně odůvodněných případech, například v reakci na výjimečné okolnosti uvedené v čl. 4 odst. 3. V tomto případě se s dobrovolnými příspěvky svěřenými Komisi nakládá jako s účelově vázaným příjmem v souladu s finančním nařízením pro ERF.
3. Dodatečné finanční prostředky se začleňují do programování a přezkumu a do ročních akčních programů, individuálních a zvláštních opatření podle tohoto nařízení a zohledňují vlastní odpovědnost partnerské země nebo regionu.
4. Veškeré z toho vyplývající změny akčních programů, individuálních a zvláštních opatření přijímá Komise v souladu s článkem 9.
5. Členské státy, které svěří Komisi nebo EIB dodatečné dobrovolné příspěvky, aby napomohly dosažení cílů dohody o partnerství AKT-EU, předem uvědomí o těchto příspěvcích Radu, Výbor ERF a Výbor pro investiční facilitu.
Článek 11
Daně, cla a poplatky
Na pomoc Unie se nevztahují zvláštní daně, cla ani poplatky a poskytnutí této pomoci nevede k jejich výběru.
Aniž je dotčen článek 31 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU, mohou být takové daně, cla a poplatky způsobilé podle podmínek stanovených ve finančním nařízení pro ERF.
Článek 12
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření, aby zajistila, že při provádění činností financovaných podle tohoto nařízení jsou chráněny finanční zájmy Unie uplatňováním preventivních opatření proti podvodům, korupci a jakýmkoli jiným protiprávním činnostem, prostřednictvím účinných kontrol a v případě zjištěných nesrovnalostí prostřednictvím znovuzískání neoprávněně vyplacených částek, nebo popřípadě prostřednictvím restituce těchto částek, a je-li to vhodné, použitím účinných, přiměřených a odrazujících správních a finančních sankcí.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět audit a ověřování u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky Unie podle tohoto nařízení, nebo v případě mezinárodních organizací pravomoc provádět ověřování v souladu s dohodami, které s těmito organizacemi byly uzavřeny, a to na základě dokumentů a inspekcí na místě.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) může provádět šetření, včetně kontrol a inspekcí na místě v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (13) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (14), s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou či rozhodnutím o grantu nebo smlouvou financovanými podle tohoto nařízení nedošlo k podvodu, korupci či jiné nezákonné činnosti poškozující finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, dohody o spolupráci s třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi, smlouvy, dohody o grantech a rozhodnutí o přidělení grantu vyplývající z provádění tohoto nařízení obsahují ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Účetní dvůr a úřad OLAF k provádění těchto auditů, kontrol a inspekcí na místě v souladu s jejich pravomocemi.
Článek 13
Pravidla o státní příslušnosti a původu použitelná pro zadávání veřejných zakázek, grantů a jiných zadávacích řízení
Pravidla o státní příslušnosti a původu použitelná pro zadávání veřejných zakázek, grantů a jiných zadávacích řízení stanoví článek 20 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU.
HLAVA IV
ROZHODOVACÍ POSTUPY
Článek 14
Povinnosti Výboru ERF
1. Výbor ERF zřízený článkem 8 vnitřní dohody zaujímá stanoviska v souladu s postupem stanoveným v odstavcích 3 a 4 tohoto článku.
Jednání Výboru ERF, na nichž jsou projednávány otázky týkající se EIB, se účastní pozorovatel z EIB.
2. Úkoly Výboru ERF zahrnují povinnosti stanovené v hlavách II a III tohoto nařízení:
a)
programování pomoci Unie v rámci 11. ERF a přezkumy programování, zejména se zaměřením na celostátní a regionální strategie a strategie spolupráce uvnitř skupiny států AKT, a
b)
sledování provádění pomoci Unie a hodnocení této pomoci, zahrnující mimo jiné dopad pomoci na snižování chudoby, odvětvové aspekty, průřezová témata, fungování koordinace s členskými státy a jinými dárci na místní úrovni a pokrok, pokud jde o zásady účinnosti pomoci uvedené v článku 2.
V případě programů rozpočtové podpory, k nimž Výbor ERF vyjádřil kladné stanovisko, ale které jsou během provádění pozastaveny, Komise předem informuje výbor o pozastavení a následném rozhodnutí o obnovení plateb.
Každý členský stát může Komisi kdykoli vyzvat, aby Výboru ERF poskytla informace a uspořádala výměnu názorů o otázkách týkajících se úkolů popsaných v tomto odstavci. Na základě této výměny názorů mohou členské státy vydat doporučení, jež Komise vezme v úvahu.
3. Pokud je Výbor ERF vyzván, aby zaujal stanovisko, předloží zástupce Komise Výboru ERF návrh opatření, která mají být přijata, ve lhůtách stanovených v rozhodnutí Rady o jednacím řádu Výboru ERF uvedeném v čl. 8 odst. 5 vnitřní dohody. Výbor ERF zaujme stanovisko ve lhůtě, kterou může předseda stanovit s ohledem na naléhavost věci, tato lhůta však nepřesáhne 30 dní. EIB se účastní výměny názorů. Stanovisko se přijímá kvalifikovanou většinou uvedenou v čl. 8 odst. 3 vnitřní dohody, přičemž hlasům členských států je přidělena váha způsobem stanoveným v čl. 8 odst. 2 vnitřní dohody.
Po zaujetí stanoviska Výboru ERF přijme Komise opatření, která jsou okamžitě použitelná.
Pokud však tato opatření nejsou v souladu se stanoviskem Výboru ERF, sdělí je Komise neprodleně Radě. V tomto případě Komise odloží použitelnost opatření o dobu nepřesahující v zásadě 30 dní ode dne jejího sdělení, která však může být za výjimečných okolností prodloužena až o 30 dní. Během tohoto období může Rada stejnou kvalifikovanou většinou jako Výbor ERF přijmout jiné rozhodnutí.
4. V řádně odůvodněných a naléhavých případech podle čl. 7 odst. 4 a čl. 9 odst. 4 přijme Komise opatření, která jsou okamžitě použitelná, aniž by byla předtím předložena Výboru ERF, a zůstávají v platnosti po dobu trvání přijatého nebo změněného dokumentu, akčního programu nebo opatření.
Předseda předloží opatření nejpozději 14 dní po jeho přijetí Výboru ERF k vyjádření stanoviska.
Pokud Výbor ERF zaujme záporné stanovisko v souladu s odstavcem 3 tohoto článku, Komise opatření přijatá v souladu s prvním pododstavcem tohoto odstavce okamžitě zruší.
Článek 15
Africký mírový projekt
Finanční prostředky na Africký mírový projekt se vyčleňují v rámci orientačních programů pro spolupráci uvnitř skupiny států AKT. Tyto finanční prostředky mohou být doplněny regionálními orientačními programy. Použijí se tyto zvláštní postupy:
a)
na žádost Africké unie, potvrzenou Výborem velvyslanců AKT, připraví Komise víceleté akční programy, které podrobněji stanoví sledované cíle, rozsah a povahu možných zásahů a prováděcí opatření; dohodnutý formát pro podávání zpráv se upřesní na úrovni jednotlivých zásahů. Příloha akčního programu popisuje zvláštní rozhodovací postupy pro každý možný druh zásahu s ohledem na jeho povahu, rozsah a naléhavost;
b)
tento akční program, včetně přílohy uvedené v písmenu a), a veškeré jeho změny jsou projednány v příslušných přípravných pracovních skupinách Rady a v Politickém a bezpečnostním výboru a schváleny Výborem stálých zástupců kvalifikovanou většinou stanovenou v čl. 8 odst. 3 vnitřní dohody a poté přijaty Komisí;
c)
akční program, s výjimkou přílohy uvedené v písmenu a), je základem pro finanční dohodu, která se uzavírá mezi Komisí a Africkou unií;
d)
každý zásah, který má být podle dohody o financování proveden, podléhá předchozímu schválení Politickým a bezpečnostním výborem; příslušné přípravné pracovní skupiny Rady jsou informovány nebo, alespoň pokud mají být financovány nové operace na podporu míru, konzultovány včas před předložením zásahů Politickému a bezpečnostnímu výboru v souladu se zvláštními rozhodovacími postupy podle písmene a), aby se zajistilo, že vedle vojenského a bezpečnostního rozměru budou zohledněny rovněž aspekty plánovaných opatření týkající se rozvoje a financování. Aniž je dotčeno financování operací na podporu míru, zvláštní pozornost je přitom věnována činnostem uznávaným jako oficiální rozvojová pomoc;
e)
Komise každoročně a na žádost Rady nebo Výboru ERF připraví pro informaci Rady a Výboru ERF zprávu o činnosti týkající se použití finančních prostředků, v níž rozliší závazky a platby v souvislosti s oficiální a jinou rozvojovou pomocí.
Na konci prvního víceletého akčního programu přezkoumají Unie a její členské státy výsledky a postupy Afrického mírového projektu a projednají možné varianty financování v budoucnosti. V této souvislosti a s cílem zajistit pro Africký mírový projekt pevnější základ povede Unie a její členské státy diskuse zabývající se otázkou finančních prostředků pro operace na podporu míru, včetně operací financovaných z ERF, a otázkou udržitelné podpory ze strany Unie pro operace na podporu míru vedené africkými státy v období po roce 2020. Kromě toho Komise nejpozději v roce 2018 provede hodnocení projektu.
Článek 16
Výbor pro investiční facilitu
1. Výbor pro investiční facilitu zřízený pod záštitou EIB článkem 9 vnitřní dohody se skládá ze zástupců vlád členských států a zástupce Komise. K účasti jsou přizváni pozorovatel z generálního sekretariátu Rady a pozorovatel z Evropské služby pro vnější činnost. Každý členský stát, stejně jako Komise, jmenuje jednoho zástupce a určí jednoho náhradníka. S cílem zajistit kontinuitu práce výboru volí členové Výboru pro investiční facilitu ze svých řad předsedu tohoto výboru na období dvou let. EIB zajišťuje sekretariát výboru a podpůrné služby. Oprávněni hlasovat jsou pouze členové Výboru pro investiční facilitu jmenovaní členskými státy nebo jejich náhradníci.
Rada přijme jednomyslně jednací řád Výboru pro investiční facilitu na základě návrhu vypracovaného EIB po konzultaci s Komisí.
Výbor pro investiční facilitu rozhoduje kvalifikovanou většinou. Hlasům je přidělena váha způsobem stanoveným v článku 8 vnitřní dohody.
Výbor pro investiční facilitu se schází nejméně čtyřikrát ročně. Další zasedání mohou být svolána na žádost EIB nebo členů výboru v souladu s jeho jednacím řádem. Výbor pro investiční facilitu může navíc zaujmout stanovisko písemným postupem v souladu se svým jednacím řádem.
2. Výbor pro investiční facilitu schvaluje:
a)
operační pokyny pro provádění investiční facility;
b)
investiční strategie a plány činnosti investiční facility včetně ukazatelů výkonnosti, a to na základě cílů dohody o partnerství AKT-EU a obecných zásad rozvojové politiky Unie;
c)
výroční zprávy investiční facility;
d)
veškeré dokumenty týkající se obecné politiky investiční facility, včetně hodnotících zpráv.
3. Výbor pro investiční facilitu zaujímá stanoviska:
a)
k návrhům na poskytnutí úrokového příspěvku podle čl. 2 odst. 7 a čl. 4 odst. 2 písm. b) přílohy II dohody o partnerství AKT-EU. V těchto případech zaujme Výbor pro investiční facilitu rovněž stanovisko k použití tohoto úrokového příspěvku;
b)
k návrhům na investice prostřednictvím investiční facility do jakéhokoli projektu, k němuž Komise zaujala záporné stanovisko;
c)
k jiným návrhům týkajícím se investiční facility na základě obecných zásad stanovených v operačních pokynech pro investiční facilitu;
d)
k návrhům týkajícím se vytvoření rámce EIB pro měření výsledků v míře, v jaké lze tento rámec použít na operace podle dohody o partnerství AKT-EU.
S cílem urychlit schvalovací postup pro malé operace může Výbor pro investiční facilitu zaujmout kladné stanovisko k návrhům EIB na celkový příděl (úrokové příspěvky, technická pomoc) nebo celkový souhlas (poskytování půjček, vlastní kapitál), které EIB následně, bez dalšího stanoviska Výboru pro investiční facilitu nebo Komise, přidělí jednotlivým projektům podle kritérií stanovených v rámci celkového přídělu/schválení, včetně maximální výše dílčího přídělu úrokového příspěvku pro jednotlivé projekty.
Kromě toho mohou řídící orgány EIB čas od času požádat Výbor pro investiční facilitu, aby zaujal stanovisko ke všem návrhům financování nebo k určitým kategoriím návrhů financování.
4. EIB odpovídá za to, že Výboru pro investiční facilitu jsou včas předloženy veškeré záležitosti, jež vyžadují jeho schválení nebo stanovisko podle odstavců 2 a 3. Každý návrh, který je Výboru pro investiční facilitu předložen za účelem vyjádření stanoviska, musí splňovat příslušná kritéria a zásady stanovené v operačních pokynech pro investiční facilitu.
5. EIB úzce spolupracuje s Komisí a případně koordinuje svou činnost s dalšími dárci. EIB zejména:
a)
připravuje nebo reviduje společně s Komisí operační pokyny pro provádění investiční facility uvedené v odst. 2 písm. a). EIB odpovídá za dodržování pokynů a zajišťuje, aby projekty, které podporuje, splňovaly mezinárodní sociální a environmentální normy a byly v souladu s cíli dohody o partnerství AKT-EU, s obecnými zásadami rozvojové politiky Unie a s příslušnými strategiemi spolupráce s danou zemí nebo regionem;
b)
žádá Komisi o stanovisko při přípravě investičních strategií, plánů činnosti a dokumentů týkajících se obecné politiky;
c)
informuje Komisi o projektech, které spravuje, v souladu s čl. 18 odst. 1. EIB žádá Komisi ve fázi posuzování projektů o stanovisko ke shodě projektů s příslušnou strategií spolupráce s určitou zemí či regionem nebo případně s obecnými cíli investiční facility;
d)
s výjimkou úrokových příspěvků spadajících pod celkový příděl podle odst. 3 písm. a) žádá ve fázi posuzování projektů Komisi o souhlas s jakýmkoli návrhem na úrokový příspěvek předloženým Výboru pro investiční facilitu, pokud jde o jeho soulad s čl. 2 odst. 7 a čl. 4 odst. 2 přílohy II dohody o partnerství AKT-EU a s kritérii stanovenými v operačních pokynech pro investiční facilitu.
Pokud Komise do tří týdnů od předložení návrhu neoznámí záporné stanovisko k návrhu, má se za to, že k návrhu zaujala kladné stanovisko nebo že s návrhem souhlasí. Pokud jde o stanoviska k projektům finančního nebo veřejného sektoru a o souhlas s úrokovými příspěvky, může Komise požádat, aby jí byl konečný návrh projektu předložen k vyjádření stanoviska nebo ke schválení dva týdny předtím, než je zaslán Výboru pro investiční facilitu.
6. EIB nepřikročí k žádnému opatření podle odst. 3 písm. a), b) nebo c), pokud Výbor pro investiční facilitu nezaujme kladné stanovisko.
Pokud Výbor pro investiční facilitu zaujme kladné stanovisko, rozhodne EIB o návrhu v souladu s vlastními postupy. Zejména může rozhodnout, že návrh nebude uskutečněn. EIB pravidelně informuje Výbor pro investiční facilitu a Komisi o případech, kdy se rozhodla návrhy neuskutečnit.
O půjčkách z vlastních zdrojů a o investicích v rámci investiční facility, pro které není vyžadováno stanovisko Výboru pro investiční facilitu, rozhoduje EIB v souladu s vlastními postupy a v případě investiční facility v souladu s operačními pokyny pro investiční facilitu a investičními strategiemi schválenými Výborem pro investiční facilitu.
Bez ohledu na záporné stanovisko Výboru pro investiční facilitu k návrhu na poskytnutí úrokového příspěvku může EIB poskytnout danou půjčku bez přiznání úrokového příspěvku. EIB pravidelně informuje Výbor pro investiční facilitu a Komisi o každém případě, kdy se rozhodne takto postupovat.
EIB může za podmínek stanovených v operačních pokynech pro investiční facilitu a za podmínky, že základní účel půjčky nebo investice v rámci investiční facility zůstane nezměněn, rozhodnout o změně podmínek půjčky nebo investice v rámci investiční facility, k níž Výbor pro investiční facilitu zaujal kladné stanovisko podle odstavce 3, nebo každé půjčky, k níž Výbor pro investiční facilitu zaujal kladné stanovisko, pokud jde o úrokové příspěvky. EIB může zejména rozhodnout o zvýšení objemu půjčky nebo investice v rámci investiční facility až o 20 %.
Toto zvýšení může mít u projektů s úrokovými příspěvky podle čl. 2 odst. 7 přílohy II dohody o partnerství AKT-EU za následek poměrný nárůst úrokového příspěvku. EIB pravidelně informuje Výbor pro investiční facilitu a Komisi o každém případě, kdy se rozhodne takto postupovat. U projektů spadajících pod čl. 2 odst. 7 přílohy II dohody o partnerství AKT-EU, u kterých bylo požádáno o zvýšení úrokového příspěvku, je Výbor pro investiční facilitu požádán o stanovisko předtím, než EIB učiní další kroky.
7. EIB spravuje investice prostřednictvím investiční facility a veškeré prostředky držené na účet investiční facility v souladu s cíli dohody o partnerství AKT-EU. Může se zejména podílet na činnosti řídících a dozorčích orgánů právnických osob, v nichž investiční facilita investuje, a může v souladu s operačními pokyny pro investiční facilitu uzavírat vyrovnání, udílet absolutorium a měnit práva, která má na účet investiční facility.
HLAVA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 17
Účast třetí země nebo regionu
Za účelem zajištění soudržnosti a účinnosti pomoci Unie může Komise rozhodnout, že rozvojové země, které nepatří mezi státy AKT, a subjekty pro regionální integraci s účastí států AKT, které podporují regionální spolupráci a integraci a jsou způsobilé pro pomoc Unie podle jiných finančních nástrojů Unie pro vnější činnost, a pokud je příslušný projekt nebo program regionální nebo přeshraniční povahy v souladu s článkem 6 přílohy IV dohody o partnerství AKT-EU, jsou způsobilé k financování podle čl. 1 odst. 2 písm. a) bodu i) vnitřní dohody. Zámořské země a území způsobilé pro pomoc Unie podle rozhodnutí 2013/755/EU a nejvzdálenější regiony Unie se mohou také účastnit projektů nebo programů regionální spolupráce, přičemž finančními prostředky umožňující účast těchto území nebo nejvzdálenějších regionů se doplňují finanční prostředky podle čl. 1 odst. 2 písm. a) bodu i) vnitřní dohody. Měl by být zohledněn cíl posílené spolupráce mezi členskými státy, nejvzdálenějšími regiony Unie, zámořskými zeměmi a územími a státy AKT a popřípadě by měly být zřízeny koordinační mechanismy. Ustanovení týkající se tohoto financování a typů financování uvedených v nařízení Rady (EU) 2015/323 (15) je možné zahrnout do strategických dokumentů a víceletých orientačních programů a do akčních programů a opatření uvedených v článku 9 tohoto nařízení.
Článek 18
Sledování a hodnocení pomoci z ERF a podávání zpráv o ní
1. Komise a EIB pravidelně monitorují své akce a financovaná opatření a přezkoumávají pokrok v dosahování očekávaných výsledků. Komise vyhodnotí také dopad a účinnost svých odvětvových politik a akcí a účinnost programování, případně prostřednictvím nezávislých externích hodnocení. Návrhy Rady na nezávislá externí hodnocení se náležitě zohlední. Hodnocení by měla vycházet ze zásad osvědčených postupů stanovených Výborem pro rozvojovou pomoc OECD, aby se Komise přesvědčila, zda jsou plněny konkrétní cíle s přihlédnutím k rovnosti pohlaví, a aby v zájmu zlepšení budoucích operací zformulovala doporučení a poskytla podklady s cílem usnadnit učení. Tato hodnocení se provádí na základě předem vymezených, jasných a transparentních ukazatelů, které jsou případně vypracovány pro konkrétní zemi a jsou měřitelné.
EIB prostřednictvím postupů stanovených v operačních pokynech pro investiční facilitu pravidelně informuje Komisi a členské státy o provádění projektů financovaných ze zdrojů 11. ERF, které spravuje.
2. Komise své hodnotící zprávy společně s reakcí svých útvarů na hlavní doporučení zasílá pro informaci členským státům prostřednictvím Výboru ERF a EIB. Veškerá hodnocení, včetně doporučení a následných opatření, je možno na žádost členského státu projednat ve Výboru ERF. V takových případech Komise podá o rok později Výboru ERF zprávu o provádění dohodnutých následných opatření. Výsledky se použijí jako zpětná vazba pro sestavování programů a přidělování zdrojů.
3. Do fáze hodnocení pomoci Unie poskytované na základě tohoto nařízení zapojí Komise ve vhodné míře příslušné zúčastněné subjekty a může případně usilovat o provádění společných hodnocení s členskými státy, ostatními dárci a partnery v rámci rozvojové spolupráce.
4. Komise přezkoumává pokrok dosažený při provádění 11. ERF, včetně víceletých orientačních programů, a počínaje rokem 2016 každoročně předkládá Radě zprávu o provádění. Zpráva obsahuje analýzu hlavních výstupů a výsledků, a pokud možno i podíl finanční pomoci Unie na dopadech. Za tímto účelem se vytvoří rámec pro výsledky. Zpráva Komise se zasílá rovněž Evropskému parlamentu, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů.
5. Výroční zpráva obsahuje rovněž informace za předchozí rok týkající se financovaných opatření, výsledků monitorování a hodnocení, zapojení příslušných partnerů v rámci rozvojové spolupráce a provádění závazků a prostředků na platby v členění podle jednotlivých zemí, regionů a oblastí spolupráce. Obsahuje rovněž kvalitativní analýzu původně předpokládaných a dosažených výsledků, založenou mimo jiné na údajích z monitorovacích systémů, a kroky navazující na získané poznatky.
6. Zpráva v maximální míře využívá konkrétní a měřitelné ukazatele týkající se úlohy pomoci při naplňování cílů dohody o partnerství AKT-EU. Zpráva odráží hlavní ponaučení a naplňování doporučení z hodnocení z předešlých let. Ve vhodných případech zpráva rovněž pokud možno posoudí dodržování zásad účinnosti pomoci, včetně zásad týkajících se inovativních finančních nástrojů.
7. Unie a její členské státy nejpozději do konce roku 2018 provedou přezkum výkonnosti, v jehož rámci prostřednictvím ukazatelů výstupů, výsledků a dopadu měřících účinnost využití zdrojů a účinnost ERF posoudí stupeň realizace závazků a plateb a výsledky a dopad poskytované pomoci. Uvedený přezkum se zaměří rovněž na přispění financovaných opatření k dosahování cílů dohody o partnerství AKT-EU a k plnění priorit Unie, jak jsou stanoveny v Agendě pro změnu. Přezkum se uskutečňuje na základě návrhu Komise.
8. EIB poskytuje Výboru pro finanční facilitu informace o pokroku dosaženém při naplňování cílů investiční facility. Podle článku 6b přílohy II dohody o partnerství AKT-EU se v polovině období a na konci doby trvání 11. ERF provede společný přezkum celkové výkonnosti investiční facility. Přezkum v polovině období provede nezávislý externí odborník ve spolupráci s EIB a tento přezkum je zpřístupněn Výboru pro investiční facilitu.
Článek 19
Výdaje na opatření v oblasti změny klimatu a biologické rozmanitosti
Odhad celkových ročních výdajů na opatření v oblasti změny klimatu a biologické rozmanitosti se provede na základě přijatých orientačních programových dokumentů. Finanční prostředky přidělené v rámci ERF jsou předmětem každoročního systému sledování založeného na metodice OECD („ukazatele z Ria“), aniž by bylo vyloučeno použití přesnějších metodik, jsou-li dostupné; tento systém je začleněn do stávající metodiky řízení výkonnosti programů EU, aby bylo možné vyčíslit výdaje vztahující se k opatřením v oblasti změny klimatu a biologické rozmanitosti na úrovni akčních programů, individuálních a zvláštních opatření uvedených v článku 9 a zaznamenaných do hodnocení a výročních zpráv.
Článek 20
Evropská služba pro vnější činnost
Toto nařízení se uplatňuje v souladu s rozhodnutím 2010/427/EU.
Článek 21
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. března 2015.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) 2015/322 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 2ας Μαρτίου 2015
σχετικά με την εφαρμογή του 11ου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ των μελών της ομάδας των κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφετέρου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία (1) («συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ»),
Έχοντας υπόψη την εσωτερική συμφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνελθόντων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, για τη χρηματοδότηση της βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, για την περίοδο 2014 έως 2020, δυνάμει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, καθώς και για τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη για τις οποίες ισχύει το τέταρτο μέρος της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2) («εσωτερική συμφωνία») και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 1,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η απόφαση αριθ. 1/2013 του Συμβουλίου Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ (3) θέσπισε το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για τη συνεργασία με τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) για την περίοδο 2014 έως 2020, με την προσθήκη νέου παραρτήματος Iγ στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
(2)
Η εσωτερική συμφωνία ορίζει τους διάφορους χρηματοδοτικούς πόρους στο πλαίσιο του 11ου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης («ΕΤΑ»), την κλίμακα συνεισφοράς και τις συνεισφορές στο 11ο ΕΤΑ, συγκροτεί την επιτροπή του ΕΤΑ και την Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου («επιτροπή ΕΜ») και καθορίζει τη στάθμιση των ψήφων και τον κανόνα ειδικής πλειοψηφίας στις εν λόγω επιτροπές.
(3)
Επιπλέον, η εσωτερική συμφωνία καθορίζει το συνολικό ποσό της βοήθειας της Ένωσης στην ομάδα των κρατών της ΑΚΕ («κράτη ΑΚΕ») (με εξαίρεση τη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής), καθώς και στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη («ΥΧΕ») για την επταετή περίοδο από 2014 έως 2020 σε 30 506 εκατ. EUR, το οποίο χρηματοδοτείται από τα κράτη μέλη. Από το ποσό αυτό, ποσό 29 089 εκατ. EUR διατίθεται για τα κράτη ΑΚΕ, όπως ορίζεται στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020 που αναφέρεται στο παράρτημα Iγ της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, ποσό 364,5 εκατ. EUR διατίθεται για τις ΥΧΕ και ποσό 1 052,5 εκατ. EUR διατίθεται στην Επιτροπή για δαπάνες στήριξης συνδεόμενες με τον προγραμματισμό και την εφαρμογή του ΕΤΑ από την Επιτροπή, εκ των οποίων τουλάχιστον 76,3 εκατ. EUR θα διατεθούν στην Επιτροπή για μέτρα βελτίωσης του αντικτύπου των προγραμμάτων του ΕΤΑ, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 6 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας.
(4)
Η κατανομή των πόρων του 11ου ΕΤΑ στις ΥΧΕ διέπεται από την απόφαση 2013/755/ΕΕ του Συμβουλίου (4) και από τους κανόνες εφαρμογής του και τις τυχόν μεταγενέστερες επικαιροποιήσεις τους.
(5)
Τα μέτρα που είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου (5) και εμπίπτουν σε αυτόν τον κανονισμό θα πρέπει να χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις κατά τις οποίες η εν λόγω ενίσχυση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συνέχεια της συνεργασίας κατά τη μετάβαση από μια κατάσταση κρίσης σε σταθερές συνθήκες ανάπτυξης και δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης.
(6)
Στις 11 Απριλίου 2006, το Συμβούλιο ενέκρινε καταρχήν τη χρηματοδότηση του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική από το ΕΤΑ και συμφώνησε ως προς τους μελλοντικούς λεπτομερείς κανόνες και τον σχεδιασμό του Μέσου.
(7)
Οι χώρες ΑΚΕ θα είναι επίσης επιλέξιμες για βοήθεια της Ένωσης μέσω θεματικών προγραμμάτων βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 233/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 234/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 230/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) και του κανονισμού (EE) αριθ. 235/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9). Τα εν λόγω προγράμματα θα πρέπει να προσθέσουν αξία στα προγράμματα που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ και να είναι συνεκτικά και συμπληρωματικά προς αυτά.
(8)
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1288/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), για να προωθηθεί η διεθνής διάσταση της ανώτατης εκπαίδευσης, μπορούν να διατεθούν κονδύλια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, σύμφωνα με τις διαδικασίες που το διέπουν, για δράσεις κινητικότητας της μάθησης προς ή από χώρες μη μέλη της ΕΕ, και για τη συνεργασία και τον πολιτικό διάλογο με αρχές, οργανισμούς και οργανώσεις από αυτές τις χώρες. Για τη χρησιμοποίηση της χρηματοδότησης αυτής θα εφαρμοστούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1288/2013.
(9)
Θα πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των κρατών ΑΚΕ, των ΥΧΕ και των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της εσωτερικής συμφωνίας, ο εκτελεστικός κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει κατάλληλα μέτρα για να επιτραπεί η αντιστοίχηση της χρηματοδότησης πιστώσεων από το 11ο ΕΤΑ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης για τη χρηματοδότηση σχεδίων συνεργασίας μεταξύ των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης και των κρατών ΑΚΕ, καθώς και των ΥΧΕ στην Καραϊβική, τη Δυτική Αφρική και τον Ινδικό Ωκεανό, ιδίως απλουστευμένους μηχανισμούς για από κοινού διαχείριση τέτοιων σχεδίων.
(10)
Για την εφαρμογή του 11ου ΕΤΑ, θα πρέπει να οριστεί η διαδικασία προγραμματισμού, εξέτασης και έγκρισης της βοήθειας και να καθορισθούν λεπτομερείς κανόνες για την εποπτεία της χρήσης της βοήθειας.
(11)
Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη της 22ας Δεκεμβρίου 2005 και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2012 σχετικά με την «Αύξηση του αντικτύπου της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ: πρόγραμμα δράσης για αλλαγή» θα πρέπει να αποτελούν το γενικό πλαίσιο πολιτικής για την καθοδήγηση του προγραμματισμού και της εφαρμογής του 11ου ΕΤΑ, συμπεριλαμβανομένων των αρχών για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας που συμφωνήθηκαν σε διεθνές επίπεδο, όπως είναι οι αρχές της Διακήρυξης του Παρισιού για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας (2005), ο κώδικας δεοντολογίας της ΕΕ για τον καταμερισμό της εργασίας στην αναπτυξιακή πολιτική (2007), οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για το σχέδιο δράσης της Άκρας (2008), η κοινή θέση της ΕΕ, μεταξύ άλλων για την εγγύηση διαφάνειας της ΕΕ και άλλες πτυχές της διαφάνειας και της υπευθυνότητας, για το τέταρτο φόρουμ υψηλού επιπέδου του Busan, το οποίο κατέληξε, μεταξύ άλλων, στο τελικό έγγραφο του Busan (2011), το σχέδιο δράσης για το φύλο για εξωτερικές ενέργειες (2010) και η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, της οποίας η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος.
(12)
Στις 14 Μαΐου 2012, το Συμβούλιο ενέκρινε συμπεράσματα με τίτλο «Η μελλοντική προσέγγιση για τη δημοσιονομική στήριξη της ΕΕ στις τρίτες χώρες». Στα συμπεράσματα αυτά, το Συμβούλιο επισήμανε ότι έχει δεσμευθεί να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τη δημοσιονομική στήριξη προκειμένου να προωθήσει τη μείωση της φτώχειας και τη χρήση των συστημάτων των χωρών, να καταστήσει τη βοήθεια περισσότερο προβλέψιμη και να τονώσει την αυτεξούσια χάραξη αναπτυξιακών πολιτικών και μεταρρυθμίσεων από τις χώρες εταίρους, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανάπτυξη, το Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή, καθώς και το πρόγραμμα για την αποτελεσματικότητα της διεθνούς βοήθειας.
(13)
Η Ένωση θα πρέπει να προωθεί ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών και εμπόλεμων και επισφαλών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεταβατικών καταστάσεων. Αυτή η προσέγγιση θα πρέπει να βασίζεται κυρίως στα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την ασφάλεια και ανάπτυξη, την αντίδραση της Ένωσης σε καταστάσεις αστάθειας, την πρόληψη συγκρούσεων, καθώς και τυχόν σχετικά μεταγενέστερα συμπεράσματα. Η Ένωση θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την προσέγγιση και τις αρχές της Νέας συμφωνίας δέσμευσης για τα ασταθή κράτη. Αυτό θα βοηθήσει επίσης να εξισορροπηθούν οι αναπτυξιακές, διπλωματικές και ανθρωπιστικές προσεγγίσεις και οι προσεγγίσεις για την ασφάλεια και να συνδεθεί η βραχυπρόθεσμη αντίδραση με τη μακροπρόθεσμη θεσμική στήριξη.
(14)
Στα συμπεράσματά του της 12ης Δεκεμβρίου 2013 όσον αφορά την έκθεση της Επιτροπής σχετικά με τη στήριξη της δημοκρατικής διακυβέρνησης από την ΕΕ, με επίκεντρο την πρωτοβουλία για τη διακυβέρνηση, το Συμβούλιο σημείωσε ότι, με την επιφύλαξη των αναγκών της χώρας εταίρου και της δέσμευσης της Ένωσης να παράσχει προβλέψιμη χρηματοδότηση, τα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινήτρων στον προγραμματισμό μπορούν να ενθαρρύνουν την επίτευξη προόδου και αποτελεσμάτων στη δημοκρατική διακυβέρνηση και θα πρέπει να ανταποκρίνονται δυναμικά στο επίπεδο δέσμευσης και προόδου όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση. Το Συμβούλιο επισήμανε επίσης ότι, ενώ τα οικονομικά κίνητρα δεν επαρκούν για να ενεργοποιήσουν τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, μια προσέγγιση βάσει κινήτρων λειτουργεί καλύτερα, όταν διατίθεται ουσιώδης χρηματοδότηση για τη δημιουργία σημαντικού αντικτύπου και αποτελεσμάτων, όποτε η χρηματοδότηση αποτελεί μέρος ευρύτερης στρατηγικής της συμμετοχής της Ένωσης. Η προσέγγιση βάσει κινήτρων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την προηγούμενη πείρα και τα διδάγματα που αποκτήθηκαν μέσω μηχανισμών βάσει απόδοσης, όπως είναι η πρωτοβουλία σχετικά με τη διακυβέρνηση του 10ου ΕΤΑ.
(15)
Κατά τη διάρκεια του 2013, η επιτροπή ΕΤΑ, που συστάθηκε βάσει της εσωτερικής συμφωνίας του 10ου ΕΤΑ (11), πραγματοποίησε αρκετές πρώτες ανταλλαγές απόψεων σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού της πολυετούς ενδεικτικής κατανομής των πόρων του 11ου ΕΤΑ. Οι συζητήσεις αυτές δημιούργησαν τη βάση για την τελική έγκριση των εθνικών ενδεικτικών κονδυλίων.
(16)
Η Ένωση θα πρέπει να επιδιώκει την αποτελεσματικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων προκειμένου να βελτιστοποιήσει τον αντίκτυπο της εξωτερικής δράσης της. Αυτό θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των μηχανισμών εξωτερικής δράσης της Ένωσης, καθώς και της χρήσης, όπου είναι εφικτό, χρηματοδοτικών μέσων που έχουν ως αποτέλεσμα τη μόχλευση. Σκοπός της Ένωσης θα πρέπει να είναι επίσης να διασφαλίσει τη συνοχή με άλλους τομείς της εξωτερικής της δράσης, κατά τη διαμόρφωση της πολιτικής της Ένωσης για την αναπτυξιακή συνεργασία και του οικείου στρατηγικού προγραμματισμού και εφαρμογής των μέτρων.
(17)
Η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η προστασία του περιβάλλοντος είναι από τις σημαντικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση και η ανάγκη για διεθνή δράση είναι επιτακτική. Σύμφωνα με τη δήλωση πρόθεσης στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 29ης Ιουνίου 2011 με τίτλο «Προϋπολογισμός για την Ευρώπη 2020», που τονίζει τη δέσμευση της Ένωσης να προωθήσει στις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της την έξυπνη, χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμη ανάπτυξη, μέσω του συνδυασμού του οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού πυλώνα, ο παρών κανονισμός θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου να διατεθεί τουλάχιστον το 20 % της συνολικής χρηματοδότησης της Ένωσης για την κάλυψη των στόχων που αφορούν την κλιματική αλλαγή, με παράλληλη τήρηση της αρχής της εταιρικής σχέσης με τις χώρες ΑΚΕ, όπως ορίζεται στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Οι δράσεις για μια κοινωνία με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή θα πρέπει, όταν είναι εφικτό, να αλληλοενισχύονται, ώστε να έχουν ισχυρότερες επιπτώσεις.
(18)
Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν τη συνοχή και τη συμπληρωματικότητα των αντίστοιχων πολιτικών τους αναπτυξιακής συνεργασίας, με το να ανταποκρίνονται ιδίως στις προτεραιότητες των χωρών και περιοχών εταίρων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Για να διασφαλιστεί ότι η πολιτική αναπτυξιακής συνεργασίας της Ένωσης και αυτή των κρατών μελών της αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοενισχύονται, ενδείκνυται η καταβολή προσπαθειών με στόχο τον κοινό πολυετή προγραμματισμό και τα διαδοχικά στάδιά του σε τοπικό επίπεδο, ιδίως την κοινή ανάλυση, την κοινή αντίδραση, τον καταμερισμό της εργασίας, τις ενδεικτικές χρηματοδοτήσεις και, ενδεχομένως, το κοινό πλαίσιο αποτελεσμάτων.
(19)
Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Δεκέμβριο του 2007 ενέκρινε τη στρατηγική εταιρικής σχέσης Αφρικής-ΕΕ, που επιβεβαιώθηκε από τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Νοέμβριο του 2010. Το Συμβούλιο εξέδωσε επίσης συμπεράσματα για την κοινή στρατηγική εταιρικής σχέσης Καραϊβικής-ΕΕ στις 19 Νοεμβρίου 2012, που αντικατέστησαν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 2006 για την κοινή στρατηγική εταιρικής σχέσης Καραϊβικής-ΕΕ. Για την περιοχή του Ειρηνικού, το Συμβούλιο εξέδωσε συμπεράσματα για μια νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη στις 14 Μαΐου 2012, που επικαιροποίησαν και συμπλήρωσαν τη στρατηγική που εγκρίθηκε το 2006 (συμπεράσματα του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 2006).
(20)
Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να προστατεύονται με αναλογικά μέτρα σε ολόκληρο τον κύκλο των δαπανών, που συμπεριλαμβάνουν την πρόληψη, τον εντοπισμό και τη διερεύνηση παρατυπιών, την ανάκτηση του διαφυγόντων ποσών, την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ή ποσών που χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα και, κατά περίπτωση, την επιβολή χρηματικών ποινών. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με τις ισχύουσες συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται με διεθνείς οργανισμούς και τρίτες χώρες.
(21)
Η οργάνωση και η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης καθορίζονται στην απόφαση 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου (12),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
ΤΙΤΛΟΣ I
ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Άρθρο 1
Στόχοι και κριτήρια επιλεξιμότητας
1. Η γεωγραφική συνεργασία με τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ διαπνέεται από τους στόχους, τις βασικές αρχές και τις αξίες που αποτυπώνονται στις γενικές διατάξεις της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
2. Ιδίως, και στο πλαίσιο των αρχών και στόχων της εξωτερικής δράσης της Ένωσης, της ευρωπαϊκής συναντίληψης για την ανάπτυξη και του Προγράμματος Δράσης για Αλλαγή και των μεταγενέστερων τροποποιήσεων και προσθηκών:
α)
ο πρωταρχικός στόχος της συνεργασίας βάσει του παρόντος κανονισμού είναι η μείωση και, μακροπρόθεσμα, η εξάλειψη της φτώχειας,
β)
η συνεργασία βάσει του παρόντος κανονισμού θα συμβάλει επίσης:
i)
στην ενίσχυση της βιώσιμης και συμμετοχικής οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης,
ii)
στην εδραίωση και τη στήριξη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της χρηστής διακυβέρνησης, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των σχετικών αρχών του διεθνούς δικαίου και
iii)
στην εφαρμογή βασισμένης στα δικαιώματα προσέγγισης που να καλύπτει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η επίτευξη των στόχων του πρώτου εδαφίου μετράται με τη χρήση κατάλληλων δεικτών, συμπεριλαμβανομένων των δεικτών ανθρώπινης ανάπτυξης, ιδίως του αναπτυξιακού στόχου 1 της χιλιετίας (ΑΣΧ) όσον αφορά το στοιχείο α) του εν λόγω εδαφίου και τους ΑΣΧ 1 έως 8 όσον αφορά το στοιχείο β) του εν λόγω εδαφίου και, μετά το 2015, και άλλων δεικτών που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο από την Ένωση και τα κράτη μέλη της.
3. Ο προγραμματισμός σχεδιάζεται κατά τρόπο που να πληροί κατά τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα κριτήρια για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια («ΕΑΒ») που έχουν καθοριστεί από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ), λαμβανομένου υπόψη του στόχου της Ένωσης να διασφαλιστεί ότι κατά την περίοδο 2014-2020 τουλάχιστον το 90 % της συνολικής εξωτερικής βοήθειας θα εκληφθεί ως ΕΑΒ.
4. Οι δράσεις που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου και είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση βάσει του εν λόγω κανονισμού δεν χρηματοδοτούνται, καταρχήν, βάσει του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η συνέχεια της συνεργασίας από μια κατάσταση κρίσης σε συνθήκες σταθερότητας για ανάπτυξη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λαμβάνεται ειδική μέριμνα προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική σύνδεση της ανθρωπιστικής βοήθειας, της βοήθειας αποκατάστασης και της αναπτυξιακής βοήθειας και η συμβολή τους στην προσέγγιση για την ανθεκτικότητα και μείωση του κινδύνου καταστροφών.
Άρθρο 2
Γενικές αρχές
1. Κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, διασφαλίζεται η συνοχή με τους άλλους τομείς της εξωτερικής της δράσης της Ένωσης και με άλλες συναφείς πολιτικές της Ένωσης και η συνοχή των πολιτικών που συνδέονται με την ανάπτυξη, σύμφωνα με το άρθρο 208 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Για τον σκοπό αυτόν, τα μέτρα που χρηματοδοτούνται βάσει του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των έργων που διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), βασίζονται στις πολιτικές συνεργασίας οι οποίες ορίζονται σε πράξεις όπως διαυθετήσεις, δηλώσεις και σχέδια δράσης μεταξύ της Ένωσης και των ενδιαφερόμενων τρίτων χωρών και περιφερειών, καθώς και στις αποφάσεις, τα ειδικά συμφέροντα, τις πολιτικές προτεραιότητες και τις στρατηγικές της Ένωσης.
2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη εργάζονται για ένα κοινό πολυετή προγραμματισμό, που θα βασίζεται στις στρατηγικές μείωσης της φτώχειας ή σε ισοδύναμες στρατηγικές ανάπτυξης των χωρών εταίρων. Μπορούν να αναλαμβάνουν κοινές δράσεις, καθώς επίσης να πραγματοποιούν κοινές αναλύσεις αυτών των στρατηγικών και να θεσπίζουν κοινά μέτρα προς απάντηση στις στρατηγικές αυτές, καθορίζοντας τους τομείς παρέμβασης που έχουν προτεραιότητα και την κατανομή της εργασίας σε εθνικό επίπεδο, με τη διοργάνωση κοινών αποστολών χορηγών και με τη χρήση μηχανισμών συγχρηματοδότησης και κατ' εξουσιοδότηση συμφωνιών συνεργασίας.
3. Η Ένωση προωθεί την πολυμερή προσέγγιση απέναντι στις παγκόσμιες προκλήσεις και συνεργάζεται με τα κράτη μέλη και τις χώρες εταίρους όσον αφορά αυτό το θέμα. Όταν κρίνεται σκόπιμο, ενισχύει τη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και φορείς και άλλους διμερείς χορηγούς.
4. Οι σχέσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της με τις χώρες εταίρους βασίζονται στις κοινές αξίες των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και στις αρχές της συνυπευθυνότητας και αμοιβαίας λογοδοσίας, και τις προάγουν. Η υποστήριξη προς τους εταίρους θα προσαρμοστεί στην αναπτυξιακή τους κατάσταση, δέσμευση και πρόοδο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, τον κανόνα δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση.
Επιπλέον, οι σχέσεις με τις χώρες εταίρους λαμβάνουν υπόψη τη δέσμευσή τους και τις επιδόσεις τους στην εφαρμογή διεθνών συμφωνιών και τις συμβατικές σχέσεις με την Ένωση, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της μετανάστευσης όπως ορίζεται στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
5. Η Ένωση προωθεί την αποτελεσματική συνεργασία με χώρες και περιφέρειες εταίρους, σύμφωνα με τη διεθνή βέλτιστη πρακτική. Εναρμονίζει τη στήριξή της με τις εθνικές στρατηγικές περιφερειακής ανάπτυξης, τις πολιτικές μεταρρυθμίσεων και τις διαδικασίες των εταίρων, όταν αυτό είναι εφικτό, και στηρίζει τη δημοκρατική συνυπευθυνότητα, καθώς και την εσωτερική και αμοιβαία υποχρέωση προς λογοδοσία. Για τον σκοπό αυτόν προωθεί:
α)
μια διαφανή αναπτυξιακή διαδικασία υπό την εποπτεία και ευθύνη της χώρας ή περιφέρειας εταίρου, που περιλαμβάνει την προώθηση της τοπικής εμπειρογνωμοσύνης,
β)
μια προσέγγιση με βάση τα δικαιώματα που περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, είτε τα ατομικά και πολιτικά είτε τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, προκειμένου να ενσωματωθούν οι αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο πλαίσιο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, να βοηθηθούν οι χώρες εταίροι στην τήρηση των διεθνών υποχρεώσεών τους όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και να στηριχθούν οι κάτοχοι αυτών των δικαιωμάτων, ιδίως οι φτωχοί και οι ευάλωτες ομάδες, κατά τη διεκδίκησή τους,
γ)
την ενδυνάμωση του πληθυσμού των χωρών εταίρων, συμμετοχικές και χωρίς αποκλεισμούς προσεγγίσεις της ανάπτυξης και ευρεία συμμετοχή όλων των τμημάτων της κοινωνίας στην αναπτυξιακή διεργασία και στον εθνικό και περιφερειακό διάλογο, περιλαμβανομένου του πολιτικού διαλόγου. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον αντίστοιχο ρόλο των κοινοβουλίων, των τοπικών αρχών και της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τη συμμετοχή, την εποπτεία και την υποχρέωση λογοδοσίας,
δ)
αποτελεσματικούς τρόπους και μέσα συνεργασίας σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ, μεταξύ άλλων με τη χρήση καινοτόμων μέσων όπως ο συνδυασμός επιχορηγήσεων και δανείων και άλλοι μηχανισμοί επιμερισμού του κινδύνου σε επιλεγμένους τομείς και χώρες, όπως επίσης και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα ζητήματα της βιωσιμότητας των χρεών και του αριθμού των μέσων αυτών, και την απαίτηση για συστηματική εκτίμηση του αντικτύπου σύμφωνα με τους στόχους του παρόντος κανονισμού, ιδίως τη μείωση της φτώχειας, καθώς και ειδικούς μηχανισμούς δημοσιονομικής στήριξης, όπως συμβάσεις για τη δημιουργία κρατικού μηχανισμού. Όλα τα προγράμματα, οι παρεμβάσεις και οι τρόποι και μηχανισμοί συνεργασίας προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας ή περιφέρειας εταίρου, με έμφαση σε προσεγγίσεις βάσει προγραμμάτων, στη χορήγηση προβλέψιμης χρηματοδότησης για τη βοήθεια, στη συγκέντρωση ιδιωτικών πόρων, μεταξύ άλλων και από τοπικούς ιδιωτικούς φορείς, στην καθολική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και στην ανάπτυξη και τη χρήση εθνικών συστημάτων,
ε)
την κινητοποίηση εγχώριων εσόδων και την ενίσχυση της δημοσιονομικής πολιτικής των χωρών εταίρων, με στόχο τη μείωση της φτώχειας και της εξάρτησης από τη βοήθεια,
στ)
τον μεγαλύτερο αντίκτυπο των πολιτικών και του προγραμματισμού μέσω του συντονισμού, της συνέπειας και της εναρμόνισης μεταξύ των χορηγών για τη δημιουργία συνεργειών και την αποφυγή επικαλύψεων και επαναλήψεων, τη μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα και στήριξη πρωτοβουλιών των χορηγών και μέσω της συνεργασίας με χώρες και περιφέρειες εταίρους με βάση συμφωνημένες κατευθυντήριες γραμμές και αρχές βέλτιστης πρακτικής σχετικά με τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα της βοήθειας,
ζ)
προσεγγίσεις για την ανάπτυξη βάσει αποτελεσμάτων, μεταξύ άλλων με διαφανή και υπό την εποπτεία των χωρών πλαίσια αποτελεσμάτων με βάση, κατά περίπτωση, διεθνώς αποδεκτούς στόχους και συγκρίσιμους και συνολικούς δείκτες, όπως οι δείκτες των ΑΣΧ, με σκοπό την εκτίμηση και διάδοση των αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων των χορηγούμενων κεφαλαίων, των αποτελεσμάτων και του αντικτύπου της αναπτυξιακής βοήθειας.
6. Η Ένωση στηρίζει, κατά περίπτωση, την εφαρμογή διμερούς, περιφερειακής και πολυμερούς συνεργασίας και διαλόγου, την αναπτυξιακή διάσταση των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και την τριμερή συνεργασία. Η Ένωση προωθεί τη συνεργασία Νότου-Νότου.
7. Στις δραστηριότητες αναπτυξιακής συνεργασίας της, η Ένωση αξιοποιεί, κατά περίπτωση, και ανταλλάσσει τις εμπειρίες των κρατών μελών από τη μεταρρύθμιση και τη μετάβαση και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί.
8. Η Ένωση επιδιώκει τακτική ανταλλαγή πληροφοριών με φορείς της εταιρικής σχέσης σύμφωνα με το άρθρο 4 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
ΤΙΤΛΟΣ II
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ
Άρθρο 3
Γενικό πλαίσιο για την κατανομή των πόρων
1. Η Επιτροπή καθορίζει την πολυετή ενδεικτική κατανομή των πόρων για κάθε χώρα και περιφέρεια ΑΚΕ και για τη συνεργασία μεταξύ των χωρών ΑΚΕ βάσει των κριτηρίων που προβλέπονται στα άρθρα 3, 9 και 12γ του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, εντός των δημοσιονομικών ορίων που καθορίζονται στο άρθρο 2 της εσωτερικής συμφωνίας.
2. Κατά τον καθορισμό των ενδεικτικών εθνικών χορηγήσεων, ακολουθείται μια διαφοροποιημένη προσέγγιση, ώστε να διασφαλιστεί ότι παρέχεται στις χώρες εταίρους ειδικά προσαρμοσμένη συνεργασία με βάση:
α)
τις ανάγκες τους,
β)
τις ικανότητές τους να παράγουν και να έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικούς πόρους και την ικανότητα απορρόφησης των πόρων,
γ)
τις δεσμεύσεις και τις επιδόσεις τους και
δ)
τον δυνητικό αντίκτυπο της βοήθειας της Ένωσης.
Κατά τη διαδικασία κατανομής των πόρων δίνεται προτεραιότητα στις χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες, ιδίως στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, στις χώρες χαμηλού εισοδήματος και στις χώρες σε κρίση, μετά από κρίση και σε καταστάσεις αστάθειας και ευπάθειας.
Η Ένωση θα προσαρμόσει τη χορηγούμενη βοήθεια μέσω δυναμικών, προσανατολισμένων στα αποτελέσματα και ειδικών ανά χώρα μέτρων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, ανάλογα με την κατάσταση, τη δέσμευση και πρόοδο της χώρας όσον αφορά ζητήματα χρηστής διακυβέρνησης, ανθρώπινων δικαιωμάτων, δημοκρατίας, του κανόνα δικαίου και της ικανότητάς της να πραγματοποιεί μεταρρυθμίσεις και να ικανοποιεί τα αιτήματα και τις ανάγκες του πληθυσμού.
3. Η επιτροπή του ΕΤΑ προβαίνει σε ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού της πολυετούς ενδεικτικής κατανομής των πόρων όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1.
Άρθρο 4
Γενικό πλαίσιο προγραμματισμού
1. Η διαδικασία προγραμματισμού της βοήθειας προς τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ στο πλαίσιο της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ διεξάγεται σύμφωνα με τις γενικές αρχές που αναφέρονται στα άρθρα 1 έως 14 του παραρτήματος IV της εν λόγω συμφωνίας και στα άρθρα 1 και 2 του παρόντος κανονισμού.
2. Εκτός από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 3 περιπτώσεις, ο προγραμματισμός θα πραγματοποιείται από κοινού με την εκάστοτε χώρα ή περιφέρεια εταίρο και θα εναρμονίζεται όλο και περισσότερο με τις στρατηγικές της χώρας ή περιφέρειας εταίρου για τη μείωση της φτώχειας ή με ισοδύναμη στρατηγική.
Η Ένωση και τα κράτη μέλη διαβουλεύονται μεταξύ τους σε αρχικό στάδιο και καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προγραμματισμού για να προαγάγουν τη συνοχή, τη συμπληρωματικότητα και τη συνέπεια μεταξύ των δραστηριοτήτων συνεργασίας τους. Η διαβούλευση αυτή μπορεί να καταλήξει σε κοινό προγραμματισμό με τα κράτη μέλη που εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο. Ο κοινός προγραμματισμός θα πρέπει να βασίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα όλων των χορηγών της Ένωσης. Άλλα κράτη μέλη καλούνται να συνεισφέρουν για την ενίσχυση της κοινής εξωτερικής δράσης της Ένωσης.
Η χρηματοδότηση της ΕΤΕπ συμβάλλει στις γενικές αρχές της Ένωσης, ιδίως εκείνες που καθορίζονται στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, όπως η μείωση της φτώχειας μέσω της συμμετοχικής και βιώσιμης ανάπτυξης και μέσω της οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Η ΕΤΕπ και η Επιτροπή θα πρέπει να επιδιώκουν τη μεγιστοποίηση των συνεργειών στο πλαίσιο της διαδικασίας προγραμματισμού του 11ου ΕΤΑ, κατά περίπτωση. Θα ζητείται η γνώμη της ΕΤΕπ σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας για θέματα σχετικά με την εμπειρογνωμοσύνη της και τις ενέργειές της με σκοπό τη βελτίωση της συνοχής της εξωτερικής δράσης της Ένωσης.
Ζητείται επίσης η γνώμη και άλλων δωρητών και αναπτυξιακών φορέων, συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών και των περιφερειακών και τοπικών αρχών.
3. Στις περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και στο άρθρο 4 παράγραφος 5 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η Επιτροπή δύναται να θεσπίζει ειδικές διατάξεις για τον προγραμματισμό και την εφαρμογή της αναπτυξιακής βοήθειας με ιδία διαχείριση των πόρων που χορηγούνται στην ενδιαφερόμενη χώρα σύμφωνα με τις σχετικές πολιτικές της Ένωσης.
4. Η Ένωση συγκεντρώνει, καταρχήν, τη διμερή συνδρομή της κατ' ανώτατο όριο σε τρεις τομείς, κατόπιν συμφωνίας με τις χώρες εταίρους.
Άρθρο 5
Έγγραφα προγραμματισμού
1. Τα έγγραφα στρατηγικής είναι έγγραφα που συντάσσονται από την Ένωση και την εκάστοτε χώρα ή περιφέρεια εταίρο για να παρέχουν ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής για την αναπτυξιακή συνεργασία, το οποίο συνάδει με τον συνολικό σκοπό και το πεδίο εφαρμογής, τους στόχους και τις γενικές αρχές της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, και σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 2, 8 και 12α του παραρτήματος IV της εν λόγω συμφωνίας.
Η κατάρτιση και εφαρμογή των εγγράφων στρατηγικής πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοήθειας: εθνική συνυπευθυνότητα, εταιρική σχέση, συντονισμός, εναρμόνιση, ευθυγράμμιση με τα συστήματα της δικαιούχου χώρας ή περιφέρειας, διαφάνεια, αμοιβαία υποχρέωση προς λογοδοσία και προσανατολισμός με γνώμονα τα αποτελέσματα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του παρόντος κανονισμού. Η περίοδος προγραμματισμού πρέπει, καταρχήν, να συγχρονίζεται με στρατηγικούς κύκλους των χωρών εταίρων.
2. Με τη συγκατάθεση της ενδιαφερόμενης χώρας ή περιφέρειας εταίρου, δεν απαιτείται έγγραφο στρατηγικής για:
α)
χώρες ή περιφέρειες που διαθέτουν εθνική αναπτυξιακή στρατηγική με τη μορφή εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου ή παρόμοιου αναπτυξιακού εγγράφου, το οποίο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή, ως βάση για το αντίστοιχο πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, κατά την έγκριση του τελευταίου εγγράφου,
β)
χώρες ή περιφέρειες για τις οποίες έχει συμφωνηθεί ένα κοινό πολυετές έγγραφο προγραμματισμού μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών,
γ)
χώρες ή περιφέρειες στις οποίες υπάρχει ήδη κοινό έγγραφο-πλαίσιο (ΚΕΠ), το οποίο προβλέπει σφαιρική προσέγγιση της Ένωσης για τις σχέσεις με την εν λόγω χώρα ή περιφέρεια εταίρο, περιλαμβανομένης της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης,
δ)
περιφέρειες που έχουν μια στρατηγική από κοινού συμφωνηθείσα με την Ένωση,
ε)
χώρες στις οποίες η Ένωση προτίθεται να συγχρονίσει τη στρατηγική της με ένα νέο εθνικό κύκλο που θα αρχίσει πριν από την 1η Ιανουαρίου 2017· σε παρόμοιες περιπτώσεις, το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα για την ενδιάμεση περίοδο από το 2014 έως την έναρξη του νέου εθνικού κύκλου θα περιέχει την απάντηση της Ένωσης για την εν λόγω χώρα.
3. Δεν απαιτούνται έγγραφα στρατηγικής για τις χώρες ή περιφέρειες που εισπράττουν ένα αρχικό ποσό από κεφάλαια της Ένωσης βάσει του παρόντος κανονισμού, το οποίο δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. EUR για την περίοδο 2014-2020. Στις περιπτώσεις αυτές, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα θα περιέχουν την απάντηση της Ένωσης για τις εν λόγω χώρες ή περιφέρειες.
Εάν οι εναλλακτικές επιλογές που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 δεν είναι αποδεκτές για τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο, καταρτίζεται έγγραφο στρατηγικής.
4. Εκτός από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3, τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα βασίζονται στον διάλογο με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο και καταρτίζονται με βάση τα έγγραφα στρατηγικής ή παρόμοια έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και θα αποτελούν αντικείμενο συμφωνίας με την ενδιαφερόμενη χώρα ή περιφέρεια.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, το κοινό έγγραφο πολυετούς προγραμματισμού που προβλέπεται στο στοιχείο β) παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου και τηρεί τις αρχές και τους όρους που θεσπίζονται στην παρούσα παράγραφο, περιλαμβανομένης μιας ενδεικτικής κατανομής κεφαλαίων, μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14, να θεωρηθεί ως το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, σε συμφωνία με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο.
5. Τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα καθορίζουν τους τομείς προτεραιότητας που επιλέγονται για χρηματοδότηση από την Ένωση, τους ειδικούς στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τους δείκτες επίδοσης και την ενδεικτική χρηματοδότηση, τόσο συνολικά όσο και ανά τομέα προτεραιότητας. Θα εξηγείται επίσης με ποιο τρόπο θα συμβάλουν τα προτεινόμενα προγράμματα στη συνολική ανά χώρα στρατηγική που αναφέρεται στο παρόν άρθρο και πώς θα συνεισφέρουν στην αποκόμιση αποτελεσμάτων του Προγράμματος Δράσης για Αλλαγή.
Σύμφωνα με τις αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, η μεταξύ των κρατών ΑΚΕ στρατηγική αποφεύγει τον κατακερματισμό και διασφαλίζει τη συμπληρωματικότητα και πραγματική προστιθέμενη αξία με τα ανά χώρα και τα περιφερειακά προγράμματα.
6. Επιπλέον των εγγράφων προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες, η Επιτροπή και τα κράτη ΑΚΕ, μέσω της γραμματείας ΑΚΕ, καταρτίζουν από κοινού ένα έγγραφο στρατηγικής μεταξύ των κρατών ΑΚΕ και συναφές πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα, σύμφωνα με τις αρχές που θεσπίζονται στα άρθρα 12 έως 14 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
7. Οι ειδικές διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 μπορεί να λάβουν τη μορφή ειδικών προγραμμάτων στήριξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.
Άρθρο 6
Προγραμματισμός για χώρες και περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια
1. Κατά την κατάρτιση εγγράφων προγραμματισμού για χώρες και περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια ή επιρρεπείς σε φυσικές καταστροφές, λαμβάνονται δεόντως υπόψη ο βαθμός έκθεσης, οι ειδικές ανάγκες και οι συνθήκες των εν λόγω πληθυσμών, χωρών ή περιφερειών.
Η Ένωση παραμένει πλήρως προσηλωμένη στην εφαρμογή της Νέας συμφωνίας δέσμευσης για τα ασταθή κράτη και τις αρχές της, μεταξύ άλλων εστιάζοντας στους πέντε στόχους για την ειρήνη και τη δημιουργία κρατικών θεσμών, διασφαλίζοντας την τοπική συμμετοχή και ευθυγραμμιζόμενη στενά με τα εθνικά προγράμματα που αναπτύσσονται ως μέρος της εφαρμογής της Νέας συμφωνίας.
Θα δοθεί η δέουσα προσοχή στην πρόληψη και επίλυση των συγκρούσεων, τη δημιουργία κρατικών μηχανισμών και την ειρήνευση, τα μετά τις συγκρούσεις μέτρα συμφιλίωσης και ανασυγκρότησης με ειδική στόχευση σε νομιμοποιημένες πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και τα θεμελιώδη της οικονομίας και με τη δημιουργία υποδομών για την παροχή ελέγξιμων και καλών υπηρεσιών. Στο πλαίσιο των εν λόγω διαδικασιών, θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον ρόλο των γυναικών και στην προοπτική από πλευράς του παιδιού.
Όταν ορισμένες χώρες ή περιοχές εταίροι εμπλέκονται άμεσα ή πλήττονται από κατάσταση κρίσης, μετά από κρίση ή αστάθειας, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του συντονισμού μεταξύ της επείγουσας βοήθειας, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης μεταξύ όλων των σχετικών φορέων, συμπεριλαμβανομένης της ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών, ώστε να διευκολυνθεί η μετάβαση από μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης σε φάση ανάπτυξης. Ο προγραμματισμός για χώρες και περιφέρειες σε κατάσταση αστάθειας ή που πλήττονται τακτικά από φυσικές καταστροφές προβλέπει ετοιμότητα για την αντιμετώπιση και την πρόληψη των καταστροφών, καθώς και για τη διαχείριση των συνεπειών τέτοιων καταστροφών, αντιμετωπίζει την ευπάθεια σε τέτοιου είδους κλυδωνισμούς και ενισχύει την ανθεκτικότητα.
2. Για χώρες ή περιφέρειες σε κρίση, μετά από κρίση ή σε αστάθεια, μπορεί να διενεργηθεί μια ad hoc επανεξέταση της στρατηγικής συνεργασίας για τη χώρα ή περιφέρεια. Αυτές οι επανεξετάσεις μπορεί να προτείνουν μια ειδική και προσαρμοσμένη στρατηγική που θα διασφαλίζει τη μετάβαση σε μακροπρόθεσμη συνεργασία και ανάπτυξη, προωθώντας τον καλύτερο συντονισμό και τη μετάβαση από τους μηχανισμούς της ανθρωπιστικής βοήθειας σε μηχανισμούς αναπτυξιακής πολιτικής.
Άρθρο 7
Έγκριση και τροποποίηση των εγγράφων προγραμματισμού
1. Τα έγγραφα προγραμματισμού, περιλαμβανομένων των ενδεικτικών χορηγήσεων που περιέχονται σε αυτά, εγκρίνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14.
Ταυτόχρονα με τη διαβίβαση των εγγράφων προγραμματισμού στην επιτροπή του ΕΤΑ, η Επιτροπή τα διαβιβάζει και στην κοινή κοινοβουλευτική συνέλευση προς ενημέρωση, τηρώντας πλήρως τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σύμφωνα με τον τίτλο IV του παρόντος κανονισμού.
Τα έγγραφα προγραμματισμού εγκρίνονται στη συνέχεια από το ενδιαφερόμενο κράτος ή περιφέρεια ΑΚΕ όπως ορίζεται στο παράρτημα IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Χώρες ή περιφέρειες με τις οποίες δεν έχει υπογραφεί έγγραφο προγραμματισμού εξακολουθούν να είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση, υπό τους όρους που θεσπίζει το άρθρο 4 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού.
2. Τα έγγραφα στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων των ενδεικτικών χορηγήσεων που περιέχονται σε αυτά, μπορούν να προσαρμόζονται λαμβάνοντας υπόψη τις επανεξετάσεις, όπως προβλέπεται στα άρθρα 5, 11 και 14 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 4 και του άρθρου 3 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και με βάση τις προηγούμενες εμπειρίες του ΕΤΑ και άλλες εμπειρίες που αποκτήθηκαν από σχετικά κίνητρα, όπως και με βάση τα αντληθέντα διδάγματα, οι ενδεικτικές κατανομές κεφαλαίων ανά χώρα μπορούν να συμπληρωθούν μέσω, μεταξύ άλλων, μηχανισμού βασιζόμενου στις επιδόσεις. Υπό το πρίσμα αυτό, αναγνωρίζοντας ότι θα υπάρξει ειδική μεταχείριση για τις ασταθείς και ευάλωτες χώρες προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ιδιαίτερες ανάγκες τους λαμβάνονται δεόντως υπόψη, πρόκειται να διατεθούν πόροι που θα αξιοποιούν, ει δυνατό έως το ποσοστό παροχής κινήτρων στον τομέα της διακυβέρνησης δυνάμει του 10ου ΕΤΑ, ώστε να δοθούν κίνητρα με βάση τα αποτελέσματα σύμφωνα με το Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή και προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Η επιτροπή του ΕΤΑ, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, προβαίνει σε ανταλλαγή απόψεων για τον βασιζόμενο στις επιδόσεις μηχανισμό.
3. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 14 διαδικασία εφαρμόζεται επίσης σε ουσιαστικές αλλαγές που έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική τροποποίηση της στρατηγικής, των εγγράφων προγραμματισμού της και/ή της κατ' αυτήν προγραμματιζόμενης κατανομής πόρων. Κατά περίπτωση, τα αντίστοιχα προσαρτήματα στα έγγραφα προγραμματισμού επικυρώνονται στη συνέχεια από το ενδιαφερόμενο κράτος ή περιφέρεια ΑΚΕ.
4. Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης, όπως κρίσεις ή άμεσες απειλές κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4 για την τροποποίηση των εγγράφων προγραμματισμού που αναφέρονται στο άρθρο 5.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΕΦΑΡΜΟΓΗ
Άρθρο 8
Γενικό πλαίσιο εφαρμογής
Η εφαρμογή της βοήθειας που παρέχεται προς τις χώρες και περιφέρειες ΑΚΕ, την οποία διαχειρίζονται η Επιτροπή και η ΕΤΕπ στο πλαίσιο της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, διενεργείται σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας («δημοσιονομικός κανονισμός του ΕΤΑ»).
Άρθρο 9
Έγκριση προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων μέτρων και ειδικών μέτρων
1. Η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα δράσης, βάσει των αναφερόμενων στο άρθρο 5 εγγράφων ενδεικτικού προγραμματισμού.
Στην περίπτωση επαναλαμβανόμενων ενεργειών, μπορεί επίσης να εγκρίνει πολυετή προγράμματα δράσης για περίοδο έως τριών ετών.
Όταν είναι απαραίτητο και αιτιολογείται δεόντως, μια ενέργεια μπορεί να εγκριθεί ως επιμέρους μέτρο πριν από ή μετά την έγκριση ετήσιων ή πολυετών προγραμμάτων δράσης.
2. Τα προγράμματα δράσης και τα μεμονωμένα μέτρα καταρτίζονται από την Επιτροπή μαζί με τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο, με τη συμμετοχή των κρατών μελών που εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο και ενδεχόμενο συντονισμό με άλλους χορηγούς, ιδίως σε περιπτώσεις κοινού προγραμματισμού, και με την ΕΤΕπ. Τα κράτη μέλη που δεν εκπροσωπούνται σε τοπικό επίπεδο θα ενημερώνονται σχετικά με τις επιτόπου δραστηριότητες.
Τα προγράμματα δράσης περιέχουν ειδική περιγραφή κάθε προβλεπόμενης ενέργειας. Η περιγραφή αυτή θα προσδιορίζει τους επιδιωκόμενους στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα και τις κύριες δραστηριότητες.
Η περιγραφή καθορίζει το αναμενόμενο αποτέλεσμα από απόψεως χορηγούμενων κεφαλαίων, αποτελεσμάτων και αντικτύπου, με ποσοτικούς ή ποιοτικούς στόχους, και θα παρέχει εξηγήσεις ως προς τους μεταξύ τους συσχετισμούς, καθώς και προς τους στόχους του πολυετούς ενδεικτικού προγράμματος. Τα χορηγούμενα κεφάλαια και, κατά κανόνα, τα αποτελέσματα βασίζονται σε ειδικούς, μετρήσιμους και ρεαλιστικούς δείκτες, με βασικές γραμμές και προθεσμίες αναφοράς, που θα ευθυγραμμίζονται με τις οικείες αποδόσεις και κριτήρια αναφοράς της χώρας ή περιφέρειας εταίρου κατά τον μέγιστο δυνατό βαθμό. Θα καταρτιστεί ανάλυση κόστους-ωφέλειας, εφόσον χρειαστεί.
Η περιγραφή προσδιορίζει τους κινδύνους, με προτάσεις μετριασμού τους, κατά περίπτωση, την ανάλυση του πλαισίου κάθε συγκεκριμένου τομέα και τους βασικούς συμφεροντούχους, μεθόδους εφαρμογής, τον προϋπολογισμό και ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα και, σε περίπτωση δημοσιονομικής στήριξης, τα κριτήρια εκταμίευσης, μαζί με τις ενδεχόμενες μεταβλητές δόσεις. Προσδιορίζει επίσης τυχόν συνακόλουθα μέτρα στήριξης, καθώς και τις ρυθμίσεις παρακολούθησης, ελέγχου και αποτίμησης.
Ανάλογα με την περίπτωση, η περιγραφή επισημαίνει τις δραστηριότητες που συμπληρώνουν τις τρέχουσες ή προγραμματισμένες δραστηριότητες της ΕΤΕπ στη χώρα ή την περιοχή εταίρο.
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και σε απρόβλεπτες και δεόντως αιτιολογημένες ανάγκες ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να εγκρίνει ειδικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων για τη διευκόλυνση της μετάβασης από μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης σε ενέργειες μακροχρόνιας ανάπτυξης, ή μέτρα για την καλύτερη προετοιμασία των ατόμων για την αντιμετώπιση επαναλαμβανόμενων κρίσεων.
4. Τα προγράμματα δράσης και τα επιμέρους μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 για τα οποία η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης υπερβαίνει τα 5 εκατ. EUR και τα ειδικά μέτρα για τα οποία η χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης υπερβαίνει τα 10 εκατ. EUR εγκρίνονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού. Η διαδικασία αυτή δεν απαιτείται για τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα που δεν υπερβαίνουν τα εν λόγω όρια, ούτε για επουσιώδεις τροποποιήσεις τους. Επουσιώδεις τροποποιήσεις είναι οι τεχνικές ρυθμίσεις, όπως η παράταση της περιόδου εφαρμογής, η αναδιάταξη κεφαλαίων εντός του προβλεπόμενου προϋπολογισμού ή η αύξηση ή μείωση του προϋπολογισμού κατά ποσοστό κατώτερο του 20 % του αρχικού προϋπολογισμού, χωρίς ωστόσο να υπερβαίνει τα 10 εκατ. EUR, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν επηρεάζουν σημαντικά τους στόχους του αρχικού προγράμματος δράσης ή μέτρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα και οι επουσιώδεις τροποποιήσεις τους εγκρίνονται από την Επιτροπή, η οποία ενημερώνει την επιτροπή του ΕΤΑ εντός ενός μηνός από την έγκρισή τους.
Κάθε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει την αφαίρεση ενός σχεδίου ή προγράμματος από το πρόγραμμα δράσης που υποβάλλεται στην επιτροπή του ΕΤΑ σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 του παρόντος κανονισμού. Εάν το αίτημα αυτό υποστηρίζεται από μειοψηφία αρνησικυρίας κρατών μελών κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 8 παράγραφος 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του εσωτερικού κανονισμού, το πρόγραμμα δράσης εγκρίνεται από την Επιτροπή χωρίς το επίμαχο σχέδιο ή πρόγραμμα. Εκτός αν η Επιτροπή, ακολουθώντας τις απόψεις των κρατών μελών στην επιτροπή του ΕΤΑ, δεν επιθυμεί να συνεχίσει το σχέδιο ή πρόγραμμα που αποσύρεται, υποβάλλεται μεταγενέστερα εκ νέου στην επιτροπή του ΕΤΑ εκτός του προγράμματος δράσης, υπό μορφή επιμέρους μέτρου το οποίο κατόπιν εγκρίνεται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 14 του παρόντος κανονισμού.
Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης, όπως κρίσεις, φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές ή άμεσες απειλές κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή των θεμελιωδών ελευθεριών, η Επιτροπή μπορεί εγκρίνει μεμονωμένα ή ειδικά μέτρα ή τροποποιήσεις σε υφιστάμενα προγράμματα δράσης και μέτρα, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού.
5. Η Επιτροπή εγκρίνει ειδικά προγράμματα δράσης για τις δαπάνες στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 6 της εσωτερικής συμφωνίας, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού. Τυχόν τροποποιήσεις των προγραμμάτων δράσης ως προς τις δαπάνες στήριξης εγκρίνονται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.
6. Διενεργείται κατάλληλος περιβαλλοντικός έλεγχος σε επίπεδο έργου, μεταξύ άλλων και για την αλλαγή του κλίματος, τη βιοποικιλότητα και τις σχετικές κοινωνικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ) για τα ευαίσθητα από περιβαλλοντική άποψη έργα, ιδίως εάν ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές περιβαλλοντικές και/ή κοινωνικές επιπτώσεις ευαίσθητου, πολυποίκιλου ή εξαιρετικού χαρακτήρα. Ο εν λόγω έλεγχος καθοδηγείται από διεθνώς αναγνωρισμένες πρακτικές. Εφόσον απαιτείται, κατά την εφαρμογή τομεακών προγραμμάτων χρησιμοποιούνται στρατηγικές περιβαλλοντικές αξιολογήσεις (ΣΠΑ). Διασφαλίζονται η συμμετοχή ενδιαφερόμενων φορέων στις περιβαλλοντικές αξιολογήσεις και η πρόσβαση του κοινού στα αποτελέσματα.
Άρθρο 10
Συμπληρωματικές συνεισφορές των κρατών μελών
1. Με ίδια πρωτοβουλία, τα κράτη μέλη μπορούν να παράσχουν στην Επιτροπή ή την ΕΤΕπ εθελοντικές συνεισφορές σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 9 της εσωτερικής συμφωνίας για να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, εκτός των ρυθμίσεων συγχρηματοδότησης. Οι συνεισφορές αυτές δεν επηρεάζουν τη συνολική διάθεση πόρων στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ. Έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τις τακτικές συνεισφορές των κρατών μελών στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας, με εξαίρεση τις διατάξεις των άρθρων 6 και 7 της εσωτερικής συμφωνίας για τις οποίες μπορεί να θεσπίζονται ειδικές ρυθμίσεις σε διμερή συμφωνία συνεισφοράς.
2. Η εξειδίκευση πραγματοποιείται μόνο σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, όπως η αντιμετώπιση έκτακτων περιστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3. Στην περίπτωση αυτή, οι εθελοντικές συνεισφορές που διατίθενται στην Επιτροπή αντιμετωπίζονται ως έσοδα για ειδικό προορισμό σύμφωνα με τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού του ΕΤΑ.
3. Οι πρόσθετοι πόροι ενσωματώνονται στη διαδικασία προγραμματισμού και επανεξέτασης και στα ετήσια προγράμματα δράσης, στα μεμονωμένα μέτρα και στα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό και αντανακλούν τον βαθμό αποδοχής από τη χώρα ή περιφέρεια εταίρο.
4. Κάθε συνακόλουθη τροποποίηση των προγραμμάτων δράσης, μεμονωμένων μέτρων ή ειδικών μέτρων θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 9.
5. Τα κράτη μέλη που διαθέτουν στην Επιτροπή ή στην ΕΤΕπ πρόσθετες εθελοντικές συνεισφορές για να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ ενημερώνουν εκ των προτέρων το Συμβούλιο και την επιτροπή του ΕΤΑ ή την επιτροπή ΕΜ σχετικά με τις συνεισφορές αυτές.
Άρθρο 11
Φόροι, δασμοί και επιβαρύνσεις
Η βοήθεια της Ένωσης δεν δημιουργεί ούτε ενεργοποιεί την είσπραξη ειδικών φόρων, δασμών ή επιβαρύνσεων.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 31 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, οι εν λόγω φόροι, δασμοί και επιβαρύνσεις μπορούν να είναι επιλέξιμοι με τους όρους που ορίζει ο δημοσιονομικός κανονισμός του ΕΤΑ.
Άρθρο 12
Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης
1. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίζει ότι, κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης προστατεύονται με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που εντοπίζονται παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, κατά περίπτωση, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών διοικητικών και οικονομικών κυρώσεων.
2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν ελέγχους ή, στην περίπτωση διεθνών οργανισμών, την εξουσία να διενεργούν επαλήθευση σύμφωνα με συμφωνίες που έχουν συνάψει με αυτούς, καθώς και την εξουσία να διενεργούν επαλήθευση, βάσει εγγράφων αλλά και επιτόπου, σε όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους αναδόχους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει ενωσιακά κονδύλια δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
3. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) μπορεί να διενεργεί έρευνες, συμπεριλαμβανομένων των επιτόπιων ελέγχων και επιθεωρήσεων, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζει ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13) και του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου (14), για τη διαπίστωση απάτης, διαφθοράς ή τυχόν άλλης παράνομης δραστηριότητας κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιχορήγησης ή σύμβαση που χρηματοδοτείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
4. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμβάσεις και οι συμφωνίες και αποφάσεις επιχορήγησης που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού περιέχουν διατάξεις που εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν τέτοιους λογιστικούς ελέγχους, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις, σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.
Άρθρο 13
Κανόνες ιθαγένειας και καταγωγής για τις δημόσιες συμβάσεις, τις επιχορηγήσεις και άλλες διαδικασίες ανάθεσης
Οι κανόνες ιθαγένειας και καταγωγής για τις δημόσιες συμβάσεις, τις επιχορηγήσεις και άλλες διαδικασίες ανάθεσης καθορίζονται στο άρθρο 20 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Άρθρο 14
Αρμοδιότητες της επιτροπής του ΕΤΑ
1. Η επιτροπή του ΕΤΑ που συστάθηκε με το άρθρο 8 της εσωτερικής συμφωνίας διατυπώνει τη γνώμη της σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου.
Στις εργασίες της επιτροπής του ΕΤΑ για θέματα που αφορούν την ΕΤΕπ συμμετέχει παρατηρητής της ΕΤΕπ.
2. Τα καθήκοντα της επιτροπής του ΕΤΑ καλύπτουν τις αρμοδιότητες που ορίζονται στους τίτλους II και ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού:
α)
τον προγραμματισμό της ενωσιακής βοήθειας στο πλαίσιο του 11ου ΕΤΑ και τις επανεξετάσεις του προγραμματισμού που εστιάζουν ιδίως στις στρατηγικές σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και σε επίπεδο μεταξύ των χωρών ΑΚΕ και
β)
την παρακολούθηση της υλοποίησης και της αξιολόγησης της βοήθειας της Ένωσης, η οποία καλύπτει, μεταξύ άλλων, την επίπτωση της βοήθειας στη μείωση της φτώχειας, τομεακές πτυχές, θέματα οριζόντιου χαρακτήρα, τη λειτουργία του επιτόπιου συντονισμού με τα κράτη μέλη και άλλους χορηγούς και την πρόοδο ως προς τις αρχές της αποτελεσματικότητας της βοήθειας που αναφέρονται στο άρθρο 2.
Για τα προγράμματα δημοσιονομικής στήριξης για τα οποία η επιτροπή του ΕΤΑ διατύπωσε θετική γνώμη αλλά τα οποία έχουν ανασταλεί στη διάρκεια της εφαρμογής, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή του ΕΤΑ για την αναστολή και για τη μεταγενέστερη απόφαση επανέναρξης των εκταμιεύσεων.
Κάθε κράτος μέλος μπορεί ανά πάσα στιγμή να καλέσει την Επιτροπή να παράσχει στην επιτροπή του ΕΤΑ πληροφορίες και να προβεί σε ανταλλαγή απόψεων επί θεμάτων σχετικών προς τα καθήκοντα που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο. Αυτές οι ανταλλαγές απόψεων μπορούν να οδηγούν στη διατύπωση συστάσεων από τα κράτη μέλη, τις οποίες λαμβάνει υπόψη η Επιτροπή.
3. Όταν η επιτροπή του ΕΤΑ καλείται να δώσει τη γνώμη της, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή του ΕΤΑ, εντός των χρονικών ορίων που ορίζει η απόφαση του Συμβουλίου για τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής του ΕΤΑ που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 της εσωτερικής συμφωνίας, σχέδιο ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή του ΕΤΑ γνωμοδοτεί εντός προθεσμίας την οποία δύναται να ορίσει ο πρόεδρος σε συνάρτηση με το επείγον της υπόθεσης και η οποία δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες. Η ΕΤΕπ λαμβάνει μέρος στην ανταλλαγή απόψεων. Η γνώμη εκδίδεται με ειδική πλειοψηφία που θεσπίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, με βάση τις ψήφους των κρατών μελών, σταθμισμένες με τη μέθοδο που ορίζει το άρθρο 8 παράγραφος 2 της εσωτερικής συμφωνίας.
Μετά την έκδοση της γνώμης της επιτροπής του ΕΤΑ, η Επιτροπή λαμβάνει μέτρα τα οποία εφαρμόζονται άμεσα.
Εντούτοις, αν τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή του ΕΤΑ, ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή αναβάλλει την εφαρμογή των μέτρων για διάστημα που κατά κανόνα δεν υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες από την ημερομηνία της εν λόγω ανακοίνωσης, αλλά η οποία δύναται να παραταθεί έως τριάντα ημέρες σε εξαιρετικές περιστάσεις. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με την ίδια ειδική πλειοψηφία όπως και η επιτροπή του ΕΤΑ, δύναται να λάβει, εντός της περιόδου αυτής, διαφορετική απόφαση.
4. Για δεόντως αιτιολογημένους λόγους έκτακτης ανάγκης όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 και στο άρθρο 9 παράγραφος 4, η Επιτροπή θεσπίζει τα μέτρα τα οποία τίθενται άμεσα σε εφαρμογή, χωρίς να τα υποβάλει προηγουμένως στην επιτροπή του ΕΤΑ, και τα οποία παραμένουν σε ισχύ για όσο διάστημα εφαρμόζεται το εγκεκριμένο ή τροποποιημένο έγγραφο, πρόγραμμα δράσης ή μέτρο.
Το αργότερο 14 ημέρες από την έκδοσή τους, ο πρόεδρος υποβάλλει τα μέτρα στην επιτροπή του ΕΤΑ για να λάβει τη γνώμη της.
Εάν η επιτροπή του ΕΤΑ εκδώσει αρνητική γνώμη σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή καταργεί άμεσα τα μέτρα που θεσπίζονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.
Άρθρο 15
To Ειρηνευτικό Μέσο για την Αφρική
Τα ενδεικτικά προγράμματα μεταξύ χωρών ΑΚΕ προβλέπουν τη χρηματοδότηση του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να συμπληρωθεί με τα περιφερειακά ενδεικτικά προγράμματα. Εφαρμόζεται ειδική διαδικασία ως εξής:
α)
κατόπιν αιτήματος της Αφρικανικής Ένωσης, που εγκρίνεται από την επιτροπή των Πρέσβεων ΑΚΕ, η Επιτροπή καταρτίζει πολυετή προγράμματα δράσης που προσδιορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους, το εύρος και τον χαρακτήρα των πιθανών παρεμβάσεων και τις διευθετήσεις εφαρμογής· καθορίζεται συμπεφωνημένη μορφή των εγγράφων αναφοράς σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις. Παράρτημα του κάθε προγράμματος δράσης περιγράφει τις συγκεκριμένες διαδικασίες λήψης αποφάσεων για κάθε πιθανή μορφή παρέμβασης ανάλογα με τη φύση, το μέγεθος και τον επείγοντα χαρακτήρα της,
β)
τα προγράμματα δράσης, μαζί με το παράρτημα που αναφέρεται στο στοιχείο α), και κάθε τροποποίησή τους εξετάζονται από την αρμόδια προπαρασκευαστική ομάδα εργασίας του Συμβουλίου και την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας και εγκρίνονται από την Επιτροπή των Μόνιμων Αντιπροσώπων με ειδική πλειοψηφία, όπως ορίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 της εσωτερικής συμφωνίας, πριν εγκριθούν από την Επιτροπή,
γ)
τα προγράμματα δράσης, εκτός του παραρτήματος που αναφέρεται στο στοιχείο α), αποτελούν τη βάση για τη συμφωνία χρηματοδότησης που θα συναφθεί μεταξύ Επιτροπής και Αφρικανικής Ένωσης,
δ)
κάθε παρέμβαση που θα υλοποιηθεί δυνάμει της χρηματοδοτικής συμφωνίας εγκρίνεται προηγουμένως από την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας· οι αρμόδιες προπαρασκευαστικές ομάδες του Συμβουλίου ενημερώνονται ή, τουλάχιστον όταν πρόκειται για τη χρηματοδότηση νέων επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης, ερωτώνται αρκετά νωρίτερα προτού οι εν λόγω παρεμβάσεις υποβληθούν στην Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας σύμφωνα με τις συγκεκριμένες διαδικασίες λήψης αποφάσεων στις οποίες αναφέρεται το στοιχείο α), ώστε να διασφαλιστεί ότι, πέρα από τη στρατιωτική διάσταση και τη διάσταση της ασφάλειας, λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές με την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση πτυχές των σχεδιαζόμενων μέτρων. Με την επιφύλαξη της χρηματοδότησης επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης, ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις δραστηριότητες που αναγνωρίζονται ως ΕΑΒ,
ε)
η Επιτροπή συντάσσει έκθεση δραστηριοτήτων σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πόρων, σε ετήσια βάση, προς ενημέρωση του Συμβουλίου και της επιτροπής του ΕΤΑ, μετά από αίτηση του Συμβουλίου ή της επιτροπής του ΕΤΑ, διακρίνοντας μεταξύ των ανειλημμένων υποχρεώσεων και εκταμιεύσεων ΕΑΒ και εκτός ΕΑΒ.
Στο τέλος του πρώτου πολυετούς προγράμματος δράσης, η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα επανεξετάσουν τα αποτελέσματα και τις διαδικασίες του Ειρηνευτικού Μέσου για την Αφρική και θα συζητήσουν εναλλακτικές λύσεις σχετικά με μελλοντικές χρηματοδοτικές δυνατότητες. Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να τεθεί το Ειρηνευτικό Μέσο για την Αφρική σε υγιέστερες βάσεις, η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα συζητήσουν για την αντιμετώπιση αφενός του ζητήματος των κονδυλίων για τις επιχειρήσεις υποστήριξης της ειρήνης, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων που χρηματοδοτούνται από το ΕΤΑ, και, αφετέρου, του ζητήματος της βιώσιμης ενίσχυσης εκ μέρους της Ένωσης των υπό αφρικανική ηγεσία επιχειρήσεων υποστήριξης της ειρήνης πέραν του 2020. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει αξιολόγηση του Μέσου το αργότερο έως το 2018.
Άρθρο 16
Η Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου
1. Η Επιτροπή Επενδυτικού Μέσου (ΕΜ) συγκροτείται υπό την αιγίδα της ΕΤΕπ με βάση το άρθρο 9 της εσωτερικής συμφωνίας και απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής. Καλείται να παρίσταται παρατηρητής από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και παρατηρητής από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Κάθε κράτος μέλος, καθώς και η Επιτροπή, διορίζουν από έναν αντιπρόσωπο και έναν αναπληρωτή. Για τη διασφάλιση της συνέχειας, ο πρόεδρος της επιτροπής ΕΜ εκλέγεται από τα μέλη της επιτροπής ΕΜ και από τις τάξεις της για περίοδο δύο ετών. Η ΕΤΕπ παρέχει υπηρεσίες γραμματείας στην επιτροπή ΕΜ και υπηρεσίες στήριξης. Στην ψηφοφορία συμμετέχουν μόνο τα μέλη της επιτροπής ΕΜ που διορίζονται από τα κράτη μέλη ή οι αναπληρωτές τους.
Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα, εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής ΕΜ βάσει πρότασης της ΕΤΕπ και κατόπιν διαβούλευσης με την Επιτροπή.
Η επιτροπή ΕΜ αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία. Οι ψήφοι σταθμίζονται όπως ορίζει το άρθρο 8 της εσωτερικής συμφωνίας.
Η επιτροπή ΕΜ συνεδριάζει τουλάχιστον τέσσερις φορές ετησίως. Πρόσθετες συνεδριάσεις μπορούν να συγκαλούνται μετά από αίτημα της ΕΤΕπ ή των μελών της επιτροπής ΕΜ, όπως ορίζει ο εσωτερικός κανονισμός της. Εκτός αυτού, η επιτροπή ΕΜ δύναται να γνωμοδοτεί με γραπτή διαδικασία σύμφωνα με τα οριζόμενα στον εσωτερικό της κανονισμό.
2. Η επιτροπή ΕΜ εγκρίνει:
α)
τις επιχειρησιακές οδηγίες για την εφαρμογή του ΕΜ,
β)
τις επενδυτικές στρατηγικές και τα σχέδια δραστηριοτήτων του ΕΜ, καθώς και δείκτες επιδόσεων, βάσει των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και των γενικών αρχών της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης,
γ)
τις ετήσιες εκθέσεις για το ΕΜ,
δ)
κάθε έγγραφο γενικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των εκθέσεων αξιολόγησης, που αφορά το ΕΜ.
3. Η Επιτροπή ΕΜ γνωμοδοτεί για:
α)
προτάσεις για τη χορήγηση επιδότησης επιτοκίου δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 και του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Στην περίπτωση αυτή, η επιτροπή ΕΜ γνωμοδοτεί και για τη χρήση αυτών των επιδοτήσεων επιτοκίου,
β)
προτάσεις για μια επένδυση στα πλαίσια του ΕΜ για κάθε έργο για το οποίο η Επιτροπή έχει εκδώσει αρνητική γνώμη,
γ)
άλλες προτάσεις σε σχέση με το ΕΜ βάσει των γενικών αρχών που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ,
δ)
προτάσεις σχετικές με την εκπόνηση από την ΕΤΕπ πλαισίου μέτρησης των αποτελεσμάτων στον βαθμό που το εν λόγω πλαίσιο εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις που διεξάγονται δυνάμει της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ.
Για την απλούστευση της διαδικασίας έγκρισης πράξεων μικρής κλίμακας, η επιτροπή ΕΜ μπορεί να εκδίδει ευνοϊκή γνώμη για προτάσεις από την ΕΤΕπ για συνολική χορήγηση (επιδοτούμενα επιτόκια, τεχνική βοήθεια) ή συνολική έγκριση (δάνεια, κεφάλαια) την οποία θα κατανείμει στη συνέχεια η ΕΤΕπ, δίχως άλλη γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ και/ή της Επιτροπής, σε μεμονωμένα έργα σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στη συνολική χορήγηση ή έγκριση, στα οποία συγκαταλέγεται και η ανώτατη επιδότηση επιτοκίου ανά έργο.
Επιπλέον, τα διευθυντικά όργανα της ΕΤΕπ δύνανται να ζητούν κατά καιρούς από την επιτροπή ΕΜ να γνωμοδοτεί για όλες τις χρηματοδοτικές προτάσεις ή για ορισμένες κατηγορίες χρηματοδοτικών προτάσεων.
4. Η ΕΤΕπ υποβάλλει εγκαίρως στην επιτροπή ΕΜ τυχόν θέματα που απαιτούν έγκριση ή γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 αντίστοιχα. Οι τυχόν προτάσεις που υποβάλλονται για γνωμοδότηση στην επιτροπή ΕΜ καταρτίζονται σύμφωνα με τα σχετικά κριτήρια και αρχές που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
5. Η ΕΤΕπ συνεργάζεται στενά με την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, συντονίζει τις ενέργειές της με άλλους χορηγούς. Ειδικότερα, η ΕΤΕπ:
α)
καταρτίζει ή αναθεωρεί από κοινού με την Επιτροπή τις οδηγίες λειτουργίας της επιτροπής ΕΜ που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α). Η ΕΤΕπ θεωρείται υπόλογη για τη συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες και διασφαλίζει ότι τα έργα που στηρίζει τηρούν τα διεθνή κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα και είναι συνεπή με τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, με τις γενικές αρχές της αναπτυξιακής πολιτικής της Ένωσης και με τις σχετικές εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές συνεργασίας,
β)
ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής κατά την προετοιμασία των επενδυτικών στρατηγικών, των επιχειρηματικών σχεδίων και των εγγράφων γενικής πολιτικής,
γ)
ενημερώνει την Επιτροπή για τα έργα που διαχειρίζεται η ίδια σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1. Κατά το στάδιο της αξιολόγησης ενός έργου, ζητεί τη γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τη συνοχή του με την εθνική στρατηγική συνεργασίας ή τη στρατηγική περιφερειακής συνεργασίας ή, κατά περίπτωση, με τους γενικούς στόχους του ΕΜ,
δ)
με εξαίρεση την επιδότηση επιτοκίων που εμπίπτει στη συνολική χορήγηση πόρων που αναφέρεται στην παράγραφο 3 στοιχείο α), ζητεί τη συμφωνία της Επιτροπής, κατά το στάδιο της αξιολόγησης ενός έργου, για κάθε πρόταση επιδότησης επιτοκίου που υποβάλλεται στην επιτροπή ΕΜ, ως προς τη συμμόρφωσή της με το άρθρο 2 παράγραφος 7 και το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, καθώς και με τα κριτήρια που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
Εάν δεν εκδώσει αρνητική γνώμη για μια πρόταση εντός τριών εβδομάδων από την υποβολή της πρότασης, η Επιτροπή θεωρείται ότι έχει εκδώσει θετική γνώμη γι' αυτήν ή ότι συμφωνεί με αυτήν. Όσον αφορά τις γνώμες για σχέδια του χρηματοπιστωτικού ή του δημόσιου τομέα, καθώς και για συμφωνίες για επιδοτήσεις επιτοκίου, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει να της υποβληθεί η τελική πρόταση σχεδίου για τη γνωμοδότηση ή την έγκρισή της δύο εβδομάδες πριν από τη διαβίβασή της στην επιτροπή ΕΜ.
6. Η ΕΤΕπ δεν προβαίνει σε καμία από τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχεία α), β) ή γ), εκτός εάν η επιτροπή ΕΜ διατυπώσει ευνοϊκή γνώμη.
Μετά από ευνοϊκή γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, η ΕΤΕπ αποφασίζει σχετικά με την πρόταση σύμφωνα με τις οικείες διαδικασίες. Συγκεκριμένα, μπορεί να αποφασίσει να μη δώσει συνέχεια στην πρόταση. Η ΕΤΕπ ενημερώνει την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή σε τακτά διαστήματα για τις περιπτώσεις στις οποίες αποφασίζει να μη δώσει συνέχεια στην πρόταση.
Όσον αφορά τα δάνεια από τους ιδίους πόρους της και για επενδύσεις του ΕΜ για τις οποίες δεν απαιτείται γνωμοδότηση της επιτροπής ΕΜ, η ΕΤΕπ αποφασίζει για την πρόταση σύμφωνα με τις οικείες διαδικασίες και, στην περίπτωση του ΕΜ, βάσει των επιχειρησιακών οδηγιών του ΕΜ και των επενδυτικών στρατηγικών που έχει εγκρίνει η επιτροπή ΕΜ.
Ακόμη κι αν η επιτροπή ΕΜ εκδώσει αρνητική γνώμη για πρόταση χορήγησης επιδότησης επιτοκίου, η ΕΤΕπ μπορεί να χορηγήσει το συγκεκριμένο δάνειο χωρίς το ευεργέτημα του επιδοτούμενου επιτοκίου. Η ΕΤΕπ ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή για κάθε περίπτωση κατά την οποία αποφασίζει να χορηγήσει το δάνειο.
Η ΕΤΕπ μπορεί, με την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα μεταβληθεί ο ουσιώδης στόχος του συγκεκριμένου δανείου ή της συγκεκριμένης επένδυσης του ΕΜ, να αποφασίσει την τροποποίηση των όρων ενός δανείου ή μιας επένδυσης του ΕΜ για τα οποία η επιτροπή ΕΜ έχει γνωμοδοτήσει ευνοϊκά δυνάμει της παραγράφου 3 ή τυχόν δανείου για το οποίο η επιτροπή ΕΜ έχει γνωμοδοτήσει ευνοϊκά σε σχέση με την επιδότηση επιτοκίου. Ιδίως, η ΕΤΕπ μπορεί να αποφασίσει να αυξήσει το ποσό του δανείου ή της επένδυσης του ΕΜ έως 20 %.
Η αύξηση αυτή μπορεί, για τα σχέδια με επιδότηση επιτοκίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, να επιφέρει ανάλογη αύξηση της τιμής της επιδότησης επιτοκίου. Η ΕΤΕπ ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή ΕΜ και την Επιτροπή για κάθε περίπτωση κατά την οποία αποφασίζει να ενεργήσει κατ' αυτόν τον τρόπο. Όταν ζητείται αύξηση της επιδότησης για σχέδια που εμπίπτουν στο άρθρο 2 παράγραφος 7 του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η επιτροπή οφείλει να εκδώσει γνώμη, πριν ενεργήσει η ΕΤΕπ.
7. Η ΕΤΕπ διαχειρίζεται τις επενδύσεις του ΕΜ και όλα τα κεφάλαια που κατέχει για λογαριασμό του ΕΜ, σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Η ΕΤΕπ μπορεί, ιδίως, να συμμετέχει στα διοικητικά και εποπτικά όργανα των νομικών προσώπων στα οποία έχει επενδύσει το ΕΜ και μπορεί να διευθετεί, να διαγράφει και να τροποποιεί τα δικαιώματα που κατέχει για λογαριασμό του ΕΜ, με βάση τις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
ΤΙΤΛΟΣ V
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 17
Συμμετοχή τρίτης χώρας ή περιφέρειας
Με σκοπό να διασφαλιστεί η συνοχή και η αποτελεσματικότητα της συνδρομής της Ένωσης, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες εκτός ΑΚΕ και οι οργανισμοί περιφερειακής ολοκλήρωσης με συμμετοχή των χωρών ΑΚΕ που προωθούν την περιφερειακή συνεργασία και ολοκλήρωση και είναι επιλέξιμοι για ενωσιακή βοήθεια βάσει άλλων ενωσιακών χρηματοδοτικών μέσων για την εξωτερική δράση, εφόσον το σχετικό έργο ή πρόγραμμα έχει περιφερειακό ή διασυνοριακό χαρακτήρα και είναι σύμφωνο με το άρθρο 6 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, είναι επιλέξιμα για κονδύλια που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο i) της εσωτερικής συμφωνίας. Οι ΥΧΕ που είναι επιλέξιμα για βοήθεια της Ένωσης βάσει της απόφασης 2013/755/EE του Συμβουλίου και οι εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης μπορούν επίσης να συμμετάσχουν σε έργα ή προγράμματα περιφερειακής συνεργασίας και η χρηματοδότηση που θα επιτρέψει τη συμμετοχή αυτών των εδαφών ή των εξόχως απόκεντρων περιοχών είναι πρόσθετη σε σχέση με τα κεφάλαια που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο i) της εσωτερικής συμφωνίας. Ο στόχος της ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης, των ΥΧΕ και των κρατών ΑΚΕ θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, θα πρέπει να τίθενται σε εφαρμογή μηχανισμοί συντονισμού. Τα έγγραφα στρατηγικής και τα πολυετή ενδεικτικά προγράμματα, καθώς και τα προγράμματα δράσης και τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού, μπορεί να προβλέπουν αυτήν τη χρηματοδότηση και τους τρόπους χρηματοδότησης που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2015/323 του Συμβουλίου (15).
Άρθρο 18
Παρακολούθηση, υποβολή εκθέσεων και αξιολόγηση της βοήθειας του ΕΤΑ
1. Η Επιτροπή και η ΕΤΕπ παρακολουθούν τακτικά τις χρηματοδοτούμενες οικείες δράσεις και μέτρα και επανεξετάζουν την πρόοδο που σημειώνεται στην επίτευξη των αναμενόμενων αποτελεσμάτων. Επίσης, η Επιτροπή πραγματοποιεί αξιολογήσεις του αντικτύπου και της αποδοτικότητας των τομεακών πολιτικών και δράσεών της, καθώς και της αποτελεσματικότητας του προγραμματισμού, με ανεξάρτητες εξωτερικές αξιολογήσεις κατά περίπτωση. Οι προτάσεις του Συμβουλίου για ανεξάρτητες εξωτερικές αξιολογήσεις θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη. Οι αξιολογήσεις θα πρέπει να βασίζονται στις αρχές της ορθής πρακτικής της ΕΠΑΒ/ΟΟΣΑ, με στόχο να εξακριβωθεί κατά πόσο έχουν επιτευχθεί οι ειδικοί στόχοι, λαμβάνοντας υπόψη την ισότητα των φύλων, να διατυπωθούν συστάσεις και να υποβληθούν στοιχεία που θα διευκολύνουν τη μάθηση αποβλέποντας στη βελτίωση των μελλοντικών ενεργειών. Οι αξιολογήσεις αυτές διεξάγονται βάσει προκαθορισμένων, σαφών, διαφανών και, κατά περίπτωση, ειδικών ανά χώρα και μετρήσιμων δεικτών.
Η ΕΤΕπ ενημερώνει τακτικά την Επιτροπή και τα κράτη μέλη σχετικά με την υλοποίηση των χρηματοδοτούμενων από τους πόρους του 11ου ΕΤΑ έργων τα οποία διαχειρίζεται, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στις επιχειρησιακές οδηγίες του ΕΜ.
2. Η Επιτροπή αποστέλλει στα κράτη μέλη τις οικείες εκθέσεις αξιολόγησης μαζί με την απάντηση των υπηρεσιών στις βασικές συστάσεις, μέσω της επιτροπής του ΕΤΑ, καθώς και στην ΕΤΕπ προς ενημέρωση. Κάθε αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεων και των δράσεων παρακολούθησης, μπορεί να συζητηθεί στο πλαίσιο της επιτροπής του ΕΤΑ κατόπιν αίτησης κράτους μέλους. Στις περιπτώσεις αυτές, η Επιτροπή θα υποβάλλει έκθεση στην επιτροπή του ΕΤΑ, μετά την παρέλευση ενός έτους, σχετικά με την εφαρμογή των συμπεφωνημένων δράσεων παρακολούθησης. Τα αποτελέσματα περιλαμβάνουν επισημάνσεις στον σχεδιασμό προγραμμάτων και τη διάθεση πόρων.
3. Η Επιτροπή συμπεριλαμβάνει στον δέοντα βαθμό όλους τους σχετικούς συμφεροντούχους κατά το στάδιο αξιολόγησης της ενωσιακής βοήθειας που χορηγείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και μπορεί, κατά περίπτωση, να επιδιώκει κοινές αξιολογήσεις με τα κράτη μέλη, άλλους χορηγούς και αναπτυξιακούς εταίρους.
4. Η Επιτροπή εξετάζει την πρόοδο που σημειώθηκε ως προς την εφαρμογή του 11ου ΕΤΑ, συμπεριλαμβανομένων των πολυετών ενδεικτικών προγραμμάτων, και από το 2016 υποβάλλει ετησίως στο Συμβούλιο ετήσια έκθεση για την εφαρμογή. Η έκθεση θα περιλαμβάνει ανάλυση των βασικών συνεισφορών και αποτελεσμάτων και, εφόσον είναι εφικτό, τη συμβολή της ενωσιακής χρηματοδότησης σε σχέση με τον παραγόμενο αντίκτυπο. Για το σκοπό αυτόν, θα δημιουργηθεί πλαίσιο αποτελεσμάτων. Η εν λόγω έκθεση διαβιβάζεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών.
5. Η ετήσια έκθεση περιέχει επίσης πληροφορίες του προηγούμενου έτους σχετικά με τα χρηματοδοτούμενα μέτρα, τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων παρακολούθησης και αξιολόγησης, τη συμμετοχή των σχετικών αναπτυξιακών εταίρων και την εκτέλεση του προϋπολογισμού ως προς τις αναλήψεις υποχρεώσεων και τις πληρωμές ανά χώρα, ανά περιφέρεια και ανά τομέα συνεργασίας. Επιπροσθέτως, περιέχει ποιοτική ανάλυση των αρχικά αναμενόμενων και των τελικά επιτευχθέντων αποτελεσμάτων, με βάση, μεταξύ άλλων, δεδομένα που λαμβάνονται από τα συστήματα παρακολούθησης, καθώς και αξιοποίηση των αντλούμενων διδαγμάτων.
6. Η έκθεση χρησιμοποιεί κατά το δυνατόν ειδικούς και μετρήσιμους δείκτες σχετικά με τον ρόλο της στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ. Αποτυπώνει τα βασικά συμπεράσματα που εξάγονται και τη συνέχεια που δίνεται στις συστάσεις των αξιολογήσεων των προηγούμενων ετών. Στην έκθεση εκτιμάται επίσης, όπου είναι σκόπιμο και εφικτό, η προσχώρηση σε αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, μεταξύ άλλων και για καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα.
7. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της διενεργούν, το αργότερο έως τα τέλη του 2018, επισκόπηση των επιδόσεων, όπου θα εκτιμούνται ο βαθμός εκτέλεσης των πιστώσεων υποχρεώσεων και των εκταμιεύσεων, καθώς και τα αποτελέσματα και ο αντίκτυπος της χορηγούμενης ενίσχυσης μέσω δεικτών χορηγούμενων κεφαλαίων, αποτελεσμάτων και αντικτύπου που καταμετρούν την αποτελεσματικότητα της χρήσης πόρων, καθώς και τις επιδόσεις της ΕΤΑ. Εξετάζεται επίσης η συμβολή των μέτρων που χρηματοδοτήθηκαν ως προς την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και των προτεραιοτήτων της Ένωσης, όπως καθορίζονται στο Πρόγραμμα Δράσης για Αλλαγή. Η επανεξέταση πραγματοποιείται με βάση πρόταση της Επιτροπής.
8. Η ΕΤΕπ παρέχει στην επιτροπή ΕΜ πληροφορίες για την πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του ΕΜ. Σύμφωνα με το άρθρο 6β του παραρτήματος II της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ, η συνολική επίδοση του ΕΜ υπόκειται σε κοινή επανεξέταση κατά την ενδιάμεση και την τελική αξιολόγηση του 11ου ΕΤΑ. Η ενδιάμεση επανεξέταση διενεργείται από ανεξάρτητο εξωτερικό εμπειρογνώμονα, σε συνεργασία με την ΕΤΕπ, και διαβιβάζεται στην επιτροπή ΕΜ.
Άρθρο 19
Δαπάνες της δράσης για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα
Πραγματοποιείται ετήσια εκτίμηση των συνολικών δαπανών που σχετίζονται με τη δράση για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα με βάση τα εγκεκριμένα έγγραφα του ενδεικτικού προγραμματισμού. Τα κεφάλαια που χορηγούνται στο πλαίσιο του ΕΤΑ υπόκεινται σε ετήσιο σύστημα παρακολούθησης βάσει της μεθοδολογίας του ΟΟΣΑ («δείκτες του Ρίο»), χωρίς να αποκλείεται η χρήση ακριβέστερων μεθοδολογιών, εφόσον είναι διαθέσιμες, και ενσωματώνονται στην υφιστάμενη μεθοδολογία για τη διαχείριση των επιδόσεων των προγραμμάτων της Ένωσης, ώστε να υπολογιστούν ποσοτικά οι δαπάνες που σχετίζονται με τη δράση για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα στο επίπεδο των προγραμμάτων δράσης, και των μεμονωμένων και ειδικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 9, και καταγράφονται στο πλαίσιο αξιολογήσεων και των ετήσιων εκθέσεων.
Άρθρο 20
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σύμφωνα με την απόφαση 2010/427/ΕΕ.
Άρθρο 21
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 2 Μαρτίου 2015.