NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 528/2014
ze dne 12. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013, pokud jde o regulační technické normy pro rizika opcí jiná než rizika delta v rámci standardizovaného přístupu k tržním rizikům
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 329 odst. 3 třetí pododstavec, čl. 352 odst. 6 třetí pododstavec a čl. 358 odst. 4 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S ohledem na pověření obsažené v nařízení (EU) č. 575/2013 týkající se vypracování řady metod, jak zohlednit v požadavcích na kapitál u institucí kromě rizika delta i jiná rizika, a to „způsobem přiměřeným rozsahu a složitosti činností jednotlivých institucí v oblasti opcí a opčních listů“, je vhodné vypracovat přístupy, které budou mít rozdílnou úroveň složitosti a citlivosti vůči rizikům, čímž je instituce s různými profily budou moci vhodně využít. Vzhledem k tomu je vhodné stanovit tři následující přístupy, které budou odrážet narůstající složitost měření rizik jiných než rizik delta u opcí a opčních listů: i) zjednodušený přístup, ii) přístup Delta-plus, a iii) přístup podle scénáře. Tento rámec založený na třech přístupech z velké části provádí rámec pro jiná rizika než rizika delta stanovený Basilejským výborem pro bankovní dohled, a to s nezbytnými úpravami, které zohledňují nařízení (EU) č. 575/2013. Zajištění soudržnosti pravidel Unie s minimálními mezinárodně sjednanými standardy představuje přidanou hodnotu.
(2)
Vzhledem k tomu, že je nezbytné stanovit pro instituce, které uplatňují přístup Delta-plus, možnost, aby zacházely s nespojitými opcemi více rizikově-citlivým způsobem, mělo by být takovým institucím umožněno, aby za dodržení určitých podmínek využily kombinace přístupů stanovených k měření rizika opcí a opčních listů, a to nejen v rámci skupin, ale i v rámci jednotlivých právních subjektů. Aby se však zabránilo možnosti selektivního uplatňování přístupů ze strany institucí, jež by usilovaly o minimalizaci svých požadavků na kapitál, měla by být kombinace individuálních přístupů povolena pouze za podmínky, že instituce vymezí rozsah uplatnění jednotlivých přístupů před zahájením jejich uplatňování, aby bylo zajištěno jejich časově konzistentní uplatňování.
(3)
Rizika jiná než rizika delta u opcí a opčních listů mohou zahrnovat mimo jiné rizika vyplývající ze změn gama u nástrojů, na které je odkazováno jako na „riziko gama“ či „riziko konvexity“, jak je stanoveno v čl. 4 odst. 1 písm. a) tohoto nařízení, rizika vyplývající ze změn vega, na které je odkazováno jako na „riziko vega“ či „riziko volatility“, jak je stanoveno v čl. 4 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení, rizika vyplývající ze změn úrokových sazeb, na která je odkazováno jako na „úrokové riziko“ či „riziko ró“, nelineárnosti, které nelze zachytit pomocí rizik gama, a riziko implikované korelace opcí či opčních listů na koš podkladových nástrojů. Z těchto rizik nabývají pouze rizika gama a vega takové významnosti, která odůvodňuje uložení požadavků na kapitál, dokonce i u složitě strukturovaných institucí, a tudíž by měly být ve výpočtu požadavků na kapitál ošetřeny pouze tyto typy rizik. Nařízení (EU) č. 575/2013 vyžaduje, aby instituce získaly povolení od příslušného orgánu dříve, než započnou s uplatňováním interního způsobu výpočtu rizika delta. Využití přístupů týkajících se jiných rizik než rizik delta má však být monitorováno a posuzováno v rámci dohledového přezkumu a postupu hodnocení institucí stanovených podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (2). Větší složitost přístupu podle scénáře navíc vyžaduje bedlivější monitorování ze strany příslušných orgánů, a proto by využívání uvedeného přístupu institucemi mělo podléhat zvláštním podmínkám jak před jeho prvním využitím, tak i v jeho průběhu.
(4)
Vzhledem k tomu, že se článek 330 nařízení (EU) č. 575/2013, který se týká zacházení s úrokovými swapy pevných sazeb proti pohyblivým sazbám, použije pouze pro účely úrokového rizika, nemělo by k němu být u určitých finančních operací, jimiž jsou například swapce, přihlíženo.
(5)
Ustanovení tohoto nařízení jsou vzájemně úzce provázána, neboť upravují měření rizik jiných než rizik delta u opcí a opčních listů souvisejících s různými podkladovými nástroji. Za účelem zajištění souladu mezi těmito ustanoveními, která by měla vstoupit v platnost současně, a usnadnění komplexního pohledu a jednoduchého přístupu k nim osobám, na něž se vztahují tyto povinnosti, je žádoucí zahrnout všechny regulační technické normy požadované nařízením (EU) č. 575/2013 týkající se této oblasti do jediného nařízení.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhu regulačních technických norem předložených Komisi Evropským orgánem pro bankovnictví.
(7)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Vymezení požadavků na kapitál pro jiné riziko než riziko delta u opcí a opčních listů
1. Instituce vypočítávají požadavky na kapitál u tržního rizika souvisejícího s riziky jinými než rizikem delta u opcí a opčních listů podle požadavků čl. 329 odst. 3, čl. 352 odst. 6 a čl. 358 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013 na základě jednoho z těchto přístupů:
a)
zjednodušeného přístupu stanoveného v článcích 2 a 3 tohoto nařízení;
b)
přístupu Delta-plus stanoveného v článcích 4, 5 a 6 tohoto nařízení;
c)
přístupu podle scénáře stanoveného v článcích 7, 8 a 9 tohoto nařízení.
2. Při výpočtu požadavků na kapitál na konsolidovaném základě mohou instituce využít kombinace různých přístupů. Instituce mohou individuálně využít pouze kombinace přístupu podle scénáře a přístupu Delta-plus, pokud jsou splněny podmínky stanovené v článcích 4 až 9.
3. Pro účely výpočtu podle odstavce 1 postupují instituce takto:
a)
rozloží koše opcí či opčních listů na jejich základní složky;
b)
rozloží caps a floors či jiné opce, které se vztahují k úrokovým sazbám k různým datům, na řetězec nezávislých opcí týkajících se rozdílných období (tzv. caplet a floorlets);
c)
s opcemi a opčními listy na úrokové swapy pevných sazeb proti pohyblivým sazbám zacházejí jako s opcemi či opčními listy na příslušnou pevnou úrokovou sazbu;
d)
s opcemi a opčními listy, které se vztahují k více než jednomu podkladovému nástroji z podkladových nástrojů uvedených v čl. 5 odst. 3, zacházejí jako s košem opcí či opčních listů, kde každá opce má jeden samostatný podkladový nástroj.
Článek 2
Podmínky uplatnění zjednodušeného přístupu
Instituce, které nakupují pouze opce a opční listy, mohou využít pouze zjednodušeného přístupu.
Článek 3
Vymezení požadavků na kapitál podle zjednodušeného přístupu
1. Instituce uplatňující zjednodušený přístup provedou výpočet požadavků na kapitál souvisejících s riziky jinými než delta u nákupních a prodejních opcí či opčních listů jako vyšší z hodnot v rozmezí nula a rozdílu následujících hodnot:
a)
hrubá částka, jak je uvedena v odstavcích 2 až 5;
b)
částka odpovídající váženému riziku delta, která se vypočítá z tržní hodnoty podkladového nástroje vynásobené deltou a poté vynásobené jednou z následujících příslušných vah:
i)
v případě specifického či obecného kapitálového rizika či úrokového rizika váhou podle kapitoly 2 části třetí hlavy IV nařízení (EU) č. 575/2013;
ii)
v případě rizika komodity váhou podle kapitoly 4 části třetí hlavy IV nařízení (EU) č. 575/2013 a
iii)
v případě měnového rizika váhou podle kapitoly 3 části třetí hlavy IV nařízení (EU) č. 575/2013.
2. V případě opcí a opčních listů, na které se vztahuje jedna z následujících dvou kategorií, se hrubá částka uvedená v odstavci 1 stanoví podle odstavců 3 až 4:
a)
má-li kupující neomezené právo koupě podkladového nástroje za předem určenou cenu k okamžiku vypršení lhůty či kdykoli před ním a pokud je prodávající povinen splnit poptávku kupujícího (jednoduché nákupní opce či jednoduché nákupní opční listy);
b)
má-li kupující neomezené právo prodeje podkladového nástroje stejným způsobem, jak je uvedeno v písmeni a) (jednoduché prodejní opce či jednoduché prodejní opční listy).
3. Hrubá částka uvedená v odstavci 1 se vypočítá jako maximální hodnota mezi nulou a tržní hodnotou podkladového cenného papíru vynásobená součtem specifických a obecných tržních rizik u požadavků na kapitál pro podkladový nástroj, od které je odečtena výše zisku, je-li uskutečněn, vyplývajícího z okamžité realizace opce (zpeněžení), je-li splněna jedna z následujících podmínek:
a)
opce či opční list obsahuje právo prodeje podkladového nástroje (tzv. dlouhý prodej) a je spojena s kapitálovými investicemi do podkladového nástroje (tzv. dlouhá pozice v podkladovém nástroji);
b)
opce či opční list obsahuje právo nákupu podkladového nástroje (tzv. dlouhý nákup) a je spojena se závazkem prodeje kapitálových investic do podkladového nástroje (tzv. krátká pozice v podkladovém nástroji).
4. Obsahuje-li opce či opční list právo nákupu podkladového nástroje (dlouhý nákup) či právo prodeje podkladového nástroje (tzv. dlouhý prodej), je hrubá částka podle odstavce 1 menší z těchto dvou částek:
a)
tržní hodnota podkladového cenného papíru vynásobená součtem specifických a obecných požadavků na tržní rizika týkajících se podkladového nástroje;
b)
hodnota pozice stanovená podle přecenění tržní hodnotou nebo pomocí modelu, jak je stanoveno v čl. 104 odst. 2 písm. b) a c) nařízení (EU) č. 575/2013 (tržní hodnota opce nebo opčního listu).
5. V případě všech typů opcí nebo opčních listů, které nedisponují vlastnostmi uvedenými v odstavci 2, se za tržní hodnotu opce či opčního listu považuje hrubá částka uvedená v odstavci 1.
Článek 4
Přehled vymezení požadavků na kapitál podle přístupu Delta-plus
1. Pokud se instituce rozhodnou uplatňovat přístup Delta-plus pro opce a opční listy, jejichž gama je spojitou funkcí ceny podkladového nástroje a jejichž vega je spojitou funkcí implikované volatility (spojité opce a opční listy), vypočítají se požadavky na kapitál pro jiná rizika než rizika delta u opcí a opčních listů jako součet následujících požadavků:
a)
požadavků na kapitál týkajících se parciální derivace delta podle ceny podkladového nástroje, který je u dluhopisových opcí či opčních listů parciální derivací delta podle výnosů do období splatnosti podkladového dluhopisu, a u swapcí parciální derivací delta podle sazby swapů;
b)
požadavku týkajícího se parciální derivace prvního řádu opce či opčního listu podle implikované volatility.
2. Implikovaná volatilita se považuje za hodnotu volatility vzorce ocenění opce či opčního listu, u něhož je za určitého modelu ocenění a výše všech dalších seznatelných parametrů ovlivňujících ocenění teoretická cena opce či opčního listu rovna tržní hodnotě takové opce či opčního listu, přičemž tržní hodnotou se rozumí tržní hodnota ve smyslu čl. 3 odst. 4.
3. Požadavky na kapitál pro rizika jiná než rizika delta týkající se nespojitých opcí či opčních listů se vymezují takto:
a)
v případě koupě opcí či opčních listů jako maximální částka mezi nulou a rozdílem těchto hodnot:
i)
tržní hodnota opce či opčního listu ve smyslu čl. 3 odst. 4;
ii)
rizikově vážená hodnota odpovídající hodnotě delta ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. b);
b)
v případě prodeje opcí či opčních listů jako maximální částka mezi nulou a rozdílem těchto hodnot:
i)
příslušná tržní hodnota podkladového nástroje, jež se považuje buď za maximální možnou platbu k okamžiku splatnosti, je-li smluvně stanovena, či tržní hodnota podkladového nástroje či efektivní pomyslná tržní hodnota, není-li maximální možná platba stanovena smluvně;
ii)
rizikově vážená hodnota odpovídající hodnotě delta ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. b).
4. Hodnota gama a vega využitá při výpočtu požadavků na kapitál se vypočítá s využitím vhodného modelu oceňování, jak je uvedeno v čl. 329 odst. 1, čl. 352 odst. 1 a čl. 358 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013. Nelze-li podle tohoto odstavce hodnotu gama či vega vypočítat, provede se výpočet požadavků na kapitál u rizik jiných než rizik delta podle odstavce 3.
Článek 5
Vymezení požadavků na kapitál pro riziko gama podle přístupu Delta-plus
1. Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. a) se požadavky na kapitál pro riziko gama vypočítají podle následujících návazných kroků:
a)
u každé individuální opce či opčního listu se vypočítá dopad gama;
b)
provede se součet dopadů gama na individuální opce nebo opční listy, které odkazují na stejný samostatný typ podkladového nástroje;
c)
absolutní hodnota součtu všech záporných hodnot vyplývající z kroku b) stanoví požadavky na kapitál pro riziko gama. Ke kladným hodnotám, jež jsou výsledkem kroku b), se nepřihlíží.
2. Pro účely kroku podle odst. 1 písm. a) se vypočítají dopady gama podle vzorce uvedeného v příloze I.
3. Pro účely kroku podle odst. 1 písm. b) se za samostatné typy podkladového nástroje považují:
a)
v případě úroků v stejné měně: jednotlivá časová pásma splatnosti, jak jsou uvedena v tabulce č. 2 v článku 339 nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
v případě kapitálových a akciových indexů: jednotlivé trhy vymezené v pravidlech, která mají být vypracována podle čl. 341 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
v případě měn a zlata: jednotlivé měnové páry a zlato;
d)
v případě komodit: komodity, které jsou považovány za stejné, jak je stanoveno v čl. 357 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013.
Článek 6
Vymezení požadavků na kapitál pro riziko vega podle přístupu Delta-plus
Pro účely čl. 4 odst. 1 písm. b) se požadavky na kapitál pro riziko vega vypočítají podle následujících návazných kroků:
a)
pro každou individuální opci se stanoví hodnota vega;
b)
pro každou individuální opci se vypočítá předpokládaný kladný/záporný 25 % posun implikované volatility, přičemž implikovaná volatilita je vykládána ve smyslu čl. 4 odst. 2;
c)
pro každou individuální opci se hodnota vega, která je výsledkem kroku podle písm. a), vynásobí odhadovaným posunem implikované volatility, který vyplyne z kroku podle písmene b);
d)
pro každý samostatný typ podkladového nástroje ve smyslu čl. 5 odst. 3 se provede součet hodnot vyplývajících z kroku podle písmene c);
e)
součet absolutních hodnot, jež jsou výsledkem kroku podle písmene d), určuje celkové požadavky na kapitál pro riziko vega.
Článek 7
Podmínky uplatnění přístupu podle scénáře
Instituce mohou použít přístup podle scénáře, splňují-li veškeré tyto požadavky:
a)
zřídily jednotku řízení rizika, která monitoruje riziko portfolia opcí instituce a o výsledcích své činnosti podává zprávu vedení;
b)
příslušným orgánům oznámily předem vymezený rozsah expozic, na který se tento přístup bude soustavně uplatňovat;
c)
výsledky postupu podle scénáře jsou součástí interních zpráv pro vedení instituce.
Instituce pro účely písmene c) vymezí přesné pozice, na které se vztahuje přístup podle scénáře, včetně typu produktu či identifikovaných pracovišť a portfolia, rozlišitelný přístup řízení rizik, který se uplatní ve vztahu k těmto pozicím, vyčleněné IT aplikace, které se využívají pro tyto pozice, a odůvodnění, proč se na takové pozice vztahuje přístup podle scénáře ve srovnání s pozicemi, pro něž byly určeny jiné přístupy.
Článek 8
Vymezení matice scénáře v přístupu podle scénáře
1. Instituce vymezí u každého samostatného typu podkladového nástroje, jak je uveden v čl. 5 odst. 3, matici scénáře obsahující soubor scénářů.
2. První dimenze matice scénáře se týká změny ceny podkladového nástroje spočívající v jejím zvýšení či snížení oproti stávající hodnotě. Tato škála změn se skládá:
a)
v případě úrokových opcí a opčních listů z kladné/záporné předpokládané změny úrokové sazby stanovené v pátém sloupci tabulky č. 2 v článku 339 nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
v případě kapitálových opcí či kapitálových opčních listů nebo opcí či opčních listů na kapitálové indexy z kladné/záporné váhy uvedené v článku 343 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
v případě měnových opcí či opčních listů a opcí či opčních listů ve zlatě z kladné/záporné váhy uvedené v článku 351 nařízení (EU) č. 575/2013 nebo případně z kladné/záporné váhy uvedené v článku 354 nařízení (EU) č. 575/2013;
d)
v případě opcí (opčních listů) na komodity z kladné/záporné váhy uvedené v čl. 360 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013.
3. Scénáře změny ceny podkladového nástroje se vymezí mřížkou minimálně sedmi bodů, které zahrnují stávající pozorování a rozdělují pásma uvedená v odstavci 2 do rovnoměrně rozložených intervalů.
4. Druhou dimenzi matice scénáře vymezují změny volatility. Pásmo změn volatility se pohybuje v rozsahu plus/mínus 25 % implikované volatility ve smyslu odkazu čl. 4 odst. 2. Takové pásmo změn se rozdělí minimálně do mřížky o třech bodech, které zahrnují 0 % změnu, přičemž pásmo je rozděleno do rovnoměrně rozložených intervalů.
5. Matice scénáře je vymezena veškerými možnými kombinacemi bodů podle odstavců 3 a 4. Každá kombinace představuje jeden scénář.
Článek 9
Vymezení požadavků na kapitál v přístupu podle scénáře
Požadavky na kapitál týkající se jiných rizik než rizik delta u opcí a opčních listů se v případě přístupu podle scénáře vypočítají podle následujících návazných kroků:
a)
v případě každé individuální opce či opčního listu se použijí k výpočtu simulované čisté ztráty nebo zisku odpovídající příslušnému scénáři všechny scénáře, na které se odkazuje v článku 8. Při této simulaci se využije metod plného přecenění, simulace změn ceny s využitím modelů ocenění, aniž by se využila lokální aproximace takových modelů;
b)
v případě každého samostatného typu podkladového nástroje ve smyslu čl. 5 odst. 3 se provede souhrn hodnot získaných z výpočtu podle písmene a) týkajících se jednotlivých scénářů;
c)
v případě každého samostatného typu podkladového nástroje ve smyslu čl. 5 odst. 3 se příslušný scénář vypočítá jako scénář, pro který byly v případě hodnot stanovených podle písmene b) vypočítány největší ztráty, nebo nejmenší zisky, nejsou-li ztráty žádné;
d)
v případě každého samostatného typu podkladového nástroje ve smyslu čl. 5 odst. 3 se požadavky na kapitál vypočítají podle vzorce uvedeného v příloze II;
e)
celkové požadavky na kapitál v případě rizika jiného než rizika delta u opcí a opčních listů jsou součtem požadavků na kapitál získaných z výpočtu uvedeného v kroku podle písmene d) pro všechny samostatné typy podkladových nástrojů ve smyslu čl. 5 odst. 3.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. března 2014.
ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 528/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 12ης Μαρτίου 2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα στο πλαίσιο της τυποποιημένης προσέγγισης των κινδύνων της αγοράς
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (1), και ιδίως το τρίτο εδάφιο του άρθρου 329 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο του άρθρου 352 παράγραφος 6 και το τρίτο εδάφιο του άρθρου 358 παράγραφος 4,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Βάσει της εντολής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για την ανάπτυξη ενός φάσματος μεθόδων για την αποτύπωση άλλων κινδύνων εκτός του κινδύνου συντελεστή δέλτα στον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των ιδρυμάτων, «κατά τρόπο αναλογικό της κλίμακας και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων στα δικαιώματα προαίρεσης και τους τίτλους επιλογής», θα πρέπει να σχεδιαστούν προσεγγίσεις με διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας και ευαισθησίας στον κίνδυνο, που δύναται να είναι κατάλληλες για διαφορετικά προφίλ ιδρυμάτων. Επομένως, θα πρέπει να προβλεφθούν οι ακόλουθες τρεις προσεγγίσεις κατά σειρά αυξανόμενης πολυπλοκότητας για τη μέτρηση των κινδύνων σε σχέση με δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα: i) η απλουστευμένη προσέγγιση, ii) η προσέγγιση δέλτα-συν και iii) η προσέγγιση σεναρίου. Αυτό το, βασιζόμενο σε τρεις προσεγγίσεις, πλαίσιο εφαρμόζει σε μεγάλο βαθμό το πλαίσιο για τους κινδύνους που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα το οποίο προβλέπεται από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (BCBS), με κατάλληλες προσαρμογές ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Παρέχεται έτσι το πρόσθετο όφελος της εξασφάλισης της συνέπειας μεταξύ των ενωσιακών κανόνων και των διεθνώς συμφωνηθέντων ελάχιστων προτύπων.
(2)
Δεδομένης της αναγκαιότητας να παρασχεθεί στα ιδρύματα που εφαρμόζουν την προσέγγιση δέλτα-συν η δυνατότητα αντιμετώπισης των μη συνεχών δικαιωμάτων προαίρεσης με προσέγγιση μεγαλύτερης ευαισθησίας ως προς τους κινδύνους, τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να συνδυάζουν τις προσεγγίσεις που προβλέπονται για τη μέτρηση του κινδύνου των δικαιωμάτων προαίρεσης και των τίτλων επιλογής υπό ορισμένες συνθήκες, όχι μόνον εντός των ομίλων, αλλά και εντός μεμονωμένων νομικών οντοτήτων. Παρ' όλα αυτά, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο επιλεκτικής εφαρμογής των προσεγγίσεων από τα ιδρύματα με σκοπό την ελαχιστοποίηση των κεφαλαιακών απαιτήσεών τους, ο συνδυασμός των προσεγγίσεων σε μεμονωμένη βάση θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι τα ιδρύματα θα προσδιορίζουν το πεδίο εφαρμογής κάθε προσέγγισης πριν να ξεκινήσουν τη χρήση της, για τη συνεπή εφαρμογή της διαχρονικά.
(3)
Οι κίνδυνοι που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα και που σχετίζονται με δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής δύναται να περιλαμβάνουν, ενδεικτικά, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στον συντελεστή γάμα του υποκείμενου μέσου, αναφερόμενους ως κίνδυνος δευτέρου βαθμού συσχέτισης «κίνδυνος γάμα» ή «κίνδυνος κυρτότητας», όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στον συντελεστή βέγκα, αναφερόμενους ως κίνδυνος μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης «κίνδυνος βέγκα» ή «κίνδυνος αστάθειας», όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στα επιτόκια, αναφερόμενους ως «κίνδυνος επιτοκίου» ή «κίνδυνος ρο», μη γραμμικότητα που δεν μπορεί να ενσωματωθεί από τον κίνδυνο γάμα και τον κίνδυνο τεκμαρτής συσχέτισης για σύνολο δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής. Από αυτούς τους κινδύνους, μόνο οι κίνδυνοι δεύτερου βαθμού συσχέτισης και μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης είναι τέτοιας σπουδαιότητας ώστε να δικαιολογείται η επιβολή των κεφαλαιακών απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων, ακόμη και για τα περισσότερο πολύπλοκα ιδρύματα και, ως εκ τούτου, μόνο αυτοί οι τύποι κινδύνων θα πρέπει να καλύπτονται κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα πρέπει να λάβουν άδεια από την αρμόδια αρχή πριν να χρησιμοποιήσουν κάποιο εσωτερικό μοντέλο για τον υπολογισμό του συντελεστή δέλτα. Ωστόσο, η χρήση προσεγγίσεων κινδύνου που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα παρακολουθείται και αξιολογείται στο πλαίσιο της διαδικασίας εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης των ιδρυμάτων που προβλέπεται από τις διατάξεις της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2). Επιπροσθέτως, η μεγαλύτερη πολυπλοκότητα της προσέγγισης σεναρίου απαιτεί στενότερη παρακολούθηση από τις αρμόδιες αρχές και, επομένως, η χρήση της από τα ιδρύματα πρέπει να βασίζεται σε προσδιορισμένες προϋποθέσεις εφαρμογής, τόσο πριν από την πρώτη χρήση της όσο και σε συνεχή βάση.
(4)
Δεδομένου ότι το άρθρο 330 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά την αντιμετώπιση συμφωνιών ανταλλαγής σταθερού σε κυμαινόμενου επιτοκίου ισχύει μόνον «όσον αφορά τον κίνδυνο επιτοκίου», δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για ορισμένα χρηματοοικονομικά μέσα, όπως δικαιώματα προαίρεσης επί συμφωνιών ανταλλαγής.
(5)
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού συνδέονται στενά μεταξύ τους, καθώς αφορούν στο σύνολό τους τη μέτρηση των κινδύνων δικαιωμάτων προαίρεσης και τίτλων επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα και που σχετίζονται με διαφορετικά υποκείμενα μέσα. Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των διατάξεων αυτών, οι οποίες θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ ταυτόχρονα, και να διευκολυνθούν τα πρόσωπα που υπόκεινται στις εξ αυτών υποχρεώσεις να έχουν πλήρη εικόνα και συνεκτική πρόσβαση στο κείμενο των διατάξεων αυτών, κρίνεται σκόπιμο να συμπεριληφθούν όλα τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που απαιτούνται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για το θέμα αυτό σε έναν ενιαίο κανονισμό.
(6)
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
(7)
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3),
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης και τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα
1. Τα ιδρύματα υπολογίζουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις τους για τον κίνδυνο αγοράς σε σχέση με τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα, όπως απαιτείται από τα άρθρα 329 παράγραφος 3, 352 παράγραφος 6 και 358 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σύμφωνα με μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις:
α)
την απλουστευμένη προσέγγιση, όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 3 του παρόντος κανονισμού·
β)
την προσέγγιση δέλτα-συν, όπως ορίζεται στα άρθρα 4, 5 και 6 του παρόντος κανονισμού·
γ)
την προσέγγιση σεναρίου, όπως ορίζεται στα άρθρα 7, 8 και 9 του παρόντος κανονισμού.
2. Κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σε ενοποιημένη βάση, τα ιδρύματα δύναται να χρησιμοποιούν συνδυαστικά διαφορετικές προσεγγίσεις. Σε ατομική βάση, τα ιδρύματα δύναται να συνδυάζουν μόνο την προσέγγιση σεναρίου και την προσέγγιση δέλτα-συν υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 9.
3. Για τους σκοπούς του υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα ιδρύματα πράττουν τα εξής:
α)
αναλύουν τα καλάθια δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής στα θεμελιώδη συστατικά τους·
β)
αναλύουν ανώτατα και κατώτατα όρια ή άλλα δικαιώματα προαίρεσης που αφορούν επιτόκια σε διάφορες ημερομηνίες, σε μια αλυσίδα ανεξάρτητων δικαιωμάτων προαίρεσης που αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους (caplets ή floorlets)·
γ)
αντιμετωπίζουν τα δικαιώματα προαίρεσης ή τους τίτλους επιλογής επί συμφωνιών ανταλλαγής σταθερών σε κυμαινόμενων επιτοκίων ως δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επί του σκέλους σταθερού επιτοκίου της συμφωνίας ανταλλαγής·
δ)
αντιμετωπίζουν τα δικαιώματα προαίρεσης ή τους τίτλους επιλογής που αφορούν περισσότερα από ένα υποκείμενα μέσα από αυτά που περιγράφονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 ως καλάθι δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής, όπου κάθε δικαίωμα προαίρεσης έχει ένα μόνο διακριτό υποκείμενο μέσο.
Άρθρο 2
Προϋποθέσεις για την εφαρμογή της απλουστευμένης προσέγγισης
Τα ιδρύματα που αγοράζουν μόνο δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής μπορούν να χρησιμοποιούν μόνο την απλουστευμένη προσέγγιση.
Άρθρο 3
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με την απλουστευμένη προσέγγιση
1. Τα ιδρύματα που εφαρμόζουν την απλουστευμένη προσέγγιση υπολογίζουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με τους κινδύνους δικαιωμάτων αγοράς και πώλησης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της διαφοράς μεταξύ των ακόλουθων τιμών:
α)
του ακαθάριστου ποσού, όπως περιγράφεται στις παραγράφους 2 έως 5·
β)
του σταθμισμένου με τον συντελεστή δέλτα ισοδύναμου ποσού, το οποίο υπολογίζεται ως η αγοραία αξία του υποκείμενου μέσου, πολλαπλασιασμένο με τον συντελεστή δέλτα και κατόπιν πολλαπλασιασμένο με έναν από τους ακόλουθους σχετικούς συντελεστές στάθμισης:
i)
για τον ειδικό και γενικό κίνδυνο μετοχικών τίτλων ή κίνδυνο επιτοκίου, σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
ii)
για τον κίνδυνο βασικού εμπορεύματος, σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και
iii)
για τον κίνδυνο συναλλάγματος σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
2. Για δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής που εμπίπτουν σε μία από τις ακόλουθες δύο κατηγορίες, το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 έως 4:
α)
στις περιπτώσεις που ο αγοραστής έχει το άνευ όρων δικαίωμα να αγοράσει το υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού σε προκαθορισμένη τιμή κατά την ημερομηνία λήξης ή ανά πάσα στιγμή πριν από την ημερομηνία λήξης, και στις περιπτώσεις που ο πωλητής έχει την υποχρέωση να ικανοποιήσει την απαίτηση του αγοραστή («απλά δικαιώματα αγοράς ή τίτλοι επιλογής»)·
β)
στις περιπτώσεις που ο αγοραστής έχει το άνευ όρων δικαίωμα να πωλήσει το υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού κατά τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται στο στοιχείο α) («απλά δικαιώματα πώλησης ή τίτλοι επιλογής»).
3. Το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της αγοραίας αξίας του υποκείμενου τίτλου πολλαπλασιασμένο με το άθροισμα των ειδικών και γενικών απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων έναντι κινδύνων της αγοράς για το υποκείμενο μέσο μείον το ποσό του κέρδους, εάν υπάρχει, που προκύπτει από την άμεση εκτέλεση του δικαιώματος προαίρεσης («δικαίωμα με θετική εσωτερική αξία»), εφόσον πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει το δικαίωμα πώλησης του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long put») και συνδυάζεται με συμμετοχές στο υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού («θετική θέση στο υποκείμενο μέσο»)·
β)
το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει το δικαίωμα αγοράς του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long call») και συνδυάζεται με την υπόσχεση πώλησης συμμετοχών στο υποκείμενο μέσο («αρνητική θέση στο υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού»).
4. Στην περίπτωση που το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει δικαίωμα αγοράς του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long call») ή δικαίωμα πώλησης του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long put»), το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να είναι το μικρότερο από τα ακόλουθα δύο ποσά:
α)
την αγοραία αξία του υποκείμενου τίτλου πολλαπλασιασμένη με το άθροισμα των ειδικών και γενικών απαιτήσεων κινδύνου αγοράς για το υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού·
β)
την αξία της θέσης που προσδιορίζεται με τη μέθοδο αποτίμησης βάσει τρεχουσών τιμών αγοράς ή τη μέθοδο αποτίμησης βάσει υποδείγματος θεωρητικών τιμών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 104 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 («αγοραία αξία του δικαιώματος προαίρεσης ή του τίτλου επιλογής»).
5. Για όλους τους τύπους δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που δεν έχουν τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στην παράγραφο 2, το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι η αγοραία αξία του δικαιώματος προαίρεσης ή του τίτλου επιλογής.
Άρθρο 4
Επισκόπηση του προσδιορισμού των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με την προσέγγιση δέλτα-συν
1. Στις περιπτώσεις που τα ιδρύματα επιλέγουν την εφαρμογή της προσέγγισης δέλτα-συν, για δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής των οποίων ο συντελεστής γάμα είναι μια συνεχής συνάρτηση της τιμής του υποκείμενου μέσου και ο συντελεστής μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης είναι μια συνεχής συνάρτηση της τεκμαρτής μεταβλητότητας («συνεχή δικαιώματα προαίρεσης και τίτλοι επιλογής»), οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για κινδύνους σε σχέση με δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα υπολογίζονται ως το άθροισμα των ακόλουθων απαιτήσεων:
α)
των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που αφορούν το μερικό παράγωγο του συντελεστή δέλτα σε σχέση με την τιμή του υποκείμενου μέσου, το οποίο, για δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επί ομολόγων, είναι το μερικό παράγωγο του συντελεστή δέλτα σε σχέση με την απόδοση μέχρι τη λήξη του υποκείμενου ομολόγου, και για δικαιώματα προαίρεσης επί συμφωνιών ανταλλαγής είναι το μερικό παράγωγο του συντελεστή δέλτα σε σχέση με το επιτόκιο ανταλλαγής·
β)
της απαίτησης σχετικά με το πρώτο μερικό παράγωγο της αξίας ενός δικαιώματος προαίρεσης ή τίτλου επιλογής, σε σχέση με την τεκμαρτή μεταβλητότητα.
2. Ως τεκμαρτή μεταβλητότητα λαμβάνεται η αξία της μεταβλητότητας στον τύπο τιμολόγησης του δικαιώματος προαίρεσης ή του τίτλου επιλογής για την οποία, δεδομένου ενός συγκεκριμένου μοντέλου τιμολόγησης και δεδομένου του επιπέδου όλων των άλλων παρατηρήσιμων παραμέτρων τιμολόγησης, η θεωρητική τιμή του δικαιώματος προαίρεσης ή του τίτλου επιλογής ισούται με την αγοραία αξία του, όπου η «αγοραία αξία» έχει την έννοια που της αποδίδεται στο άρθρο 3 παράγραφος 4.
3. Οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για κινδύνους που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα και που σχετίζονται με μη συνεχή δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής προσδιορίζονται ως εξής:
α)
στις περιπτώσεις που τα δικαιώματα προαίρεσης ή οι τίτλοι επιλογής έχουν αγοραστεί, ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της διαφοράς μεταξύ των ακόλουθων τιμών:
i)
της αγοραίας αξίας του δικαιώματος προαίρεσης ή του τίτλου επιλογής, με την έννοια που της αποδίδεται στο άρθρο 3 παράγραφος 4·
ii)
του σταθμισμένου με τον συντελεστή δέλτα ισοδύναμου ποσού, με την έννοια που του αποδίδεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β)·
β)
στις περιπτώσεις που τα δικαιώματα προαίρεσης ή οι τίτλοι επιλογής έχουν πωληθεί, ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της διαφοράς μεταξύ των ακόλουθων ποσών:
i)
της σχετικής αγοραίας αξίας του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού, η οποία θεωρείται ότι είναι είτε η μέγιστη δυνατή πληρωμή κατά την ημερομηνία λήξης, εάν έχει καθοριστεί συμβατικά, είτε η αγοραία αξία του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού είτε η πραγματική ονομαστική αξία εάν δεν έχει καθοριστεί συμβατικά μέγιστη δυνατή πληρωμή·
ii)
του σταθμισμένου με τον συντελεστή δέλτα ισοδύναμου ποσού, με την έννοια που του αποδίδεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β).
4. Η τιμή για τους συντελεστές γάμα και βέγκα που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων υπολογίζεται με τη χρήση κατάλληλου μοντέλου τιμολόγησης, όπως αναφέρεται στα άρθρα 329 παράγραφος 1, 352 παράγραφος 1 και 358 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός ούτε του συντελεστή γάμα ούτε του συντελεστή βέγκα σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, η κεφαλαιακή απαίτηση για κινδύνους που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3.
Άρθρο 5
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο γάμα σύμφωνα με την προσέγγιση δέλτα-συν
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α), οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο γάμα υπολογίζονται με μια διαδικασία που αποτελείται από την ακόλουθη σειρά βημάτων:
α)
για κάθε μεμονωμένο δικαίωμα προαίρεσης ή τίτλο επιλογής υπολογίζεται ο αντίκτυπος συντελεστή γάμα·
β)
οι επιπτώσεις του συντελεστή γάμα μεμονωμένων δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που αναφέρονται στον ίδιο διακριτό υποκείμενο τύπο προστίθενται·
γ)
η απόλυτη τιμή του αθροίσματος όλων των αρνητικών τιμών που προκύπτουν από το βήμα (β) δίνει τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο γάμα. Οι θετικές τιμές που προκύπτουν από το βήμα (β) δεν λαμβάνονται υπόψη.
2. Για τους σκοπούς του βήματος του σημείου (α) της παραγράφου 1, οι επιπτώσεις του συντελεστή γάμα υπολογίζονται σύμφωνα με τον τύπο που περιγράφεται στο παράρτημα 1.
3. Για τους σκοπούς του βήματος του σημείου (β) της παραγράφου 1, ως διακριτός υποκείμενος τύπος λαμβάνεται:
α)
για επιτόκια στο ίδιο νόμισμα: κάθε διάστημα ληκτότητας όπως ορίζεται στον πίνακα 2 του άρθρου 339 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
για μετοχές και χρηματιστηριακούς δείκτες: κάθε αγορά όπως ορίζεται στους κανόνες που πρόκειται να αναπτυχθούν σύμφωνα με το άρθρο 341 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
για ξένα νομίσματα και χρυσό: κάθε ζεύγος νομισμάτων και χρυσός·
δ)
για βασικά εμπορεύματα: βασικά εμπορεύματα που θεωρούνται ίδια όπως ορίζεται στο άρθρο 357 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Άρθρο 6
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο βέγκα σύμφωνα με την προσέγγιση δέλτα-συν
Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο β), η απαίτηση ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης υπολογίζεται με μια διαδικασία που αποτελείται από την ακόλουθη σειρά βημάτων:
α)
η τιμή του συντελεστή βέγκα προσδιορίζεται για κάθε μεμονωμένο δικαίωμα προαίρεσης·
β)
για κάθε μεμονωμένο δικαίωμα προαίρεσης υπολογίζεται υποτιθέμενη μεταβολή συν/πλην 25 % της τεκμαρτής μεταβλητότητας, όπου η τεκμαρτή μεταβλητότητα έχει την έννοια που της αποδίδεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2·
γ)
για κάθε μεμονωμένο δικαίωμα προαίρεσης η τιμή του συντελεστή βέγκα που προκύπτει από το βήμα του σημείου (α) πολλαπλασιάζεται με την υποτιθέμενη μεταβολή της τεκμαρτής μεταβλητότητας που προκύπτει από το βήμα του σημείου (β)·
δ)
για κάθε διακριτό υποκείμενο τύπο, με την έννοια που του αποδίδεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, προστίθενται οι τιμές που προκύπτουν από το βήμα του σημείου (γ)·
ε)
το άθροισμα των απόλυτων τιμών που προκύπτουν από το βήμα του σημείου (δ) δίνει τη συνολική απαίτηση ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο βέγκα.
Άρθρο 7
Προϋποθέσεις εφαρμογής της προσέγγισης σεναρίου
Τα ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιούν την προσέγγιση σεναρίου εφόσον πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
έχουν συστήσει μια μονάδα ελέγχου κινδύνων που παρακολουθεί τον κίνδυνο του χαρτοφυλακίου δικαιωμάτων προαίρεσης των ιδρυμάτων και αναφέρει τα αποτελέσματα στη διοίκηση·
β)
ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές, με τρόπο διαχρονικά συνεπή, για το προκαθορισμένο πεδίο εφαρμογής των ανοιγμάτων που πρόκειται να καλυφθούν από αυτή την προσέγγιση·
γ)
ενσωματώνουν τα αποτελέσματα της προσέγγισης σεναρίου στις εσωτερικές αναφορές προς τη διοίκηση του ιδρύματος.
Για τους σκοπούς του βήματος του σημείου (γ), τα ιδρύματα καθορίζουν τις ακριβείς θέσεις που υπόκεινται στην προσέγγιση σεναρίου, συμπεριλαμβανομένου του τύπου του προϊόντος ή της προσδιορισμένης μονάδας διαπραγμάτευσης και του χαρτοφυλακίου, της χαρακτηριστικής προσέγγισης διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζεται στις θέσεις αυτές, της ειδικής εφαρμογής πληροφορικής που χρησιμοποιείται σε αυτές τις θέσεις και της αιτιολογίας για την κατανομή των θέσεων αυτών στην προσέγγιση σεναρίου, όσον αφορά τις θέσεις που κατανέμονται σε άλλες προσεγγίσεις.
Άρθρο 8
Προσδιορισμός του προτύπου σεναρίου σύμφωνα με την προσέγγιση σεναρίου
1. Για κάθε διακριτό υποκείμενο τύπο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, το ίδρυμα πρέπει να καθορίζει ένα πρότυπο σεναρίου το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από σενάρια.
2. Η πρώτη διάσταση του προτύπου σεναρίου είναι οι μεταβολές των τιμών στο υποκείμενο μέσο πάνω και κάτω από την τρέχουσα αξία του. Αυτό το εύρος μεταβολών απαρτίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:
α)
για δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επιτοκίου, συν/πλην την υποτιθέμενη μεταβολή των επιτοκίων που ορίζεται στη στήλη 5 του πίνακα 2 του άρθρου 339 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
β)
για δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επί μετοχικού κεφαλαίου ή δεικτών μετοχών, συν/πλην τον συντελεστή στάθμισης που προβλέπεται στο άρθρο 343 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
γ)
για δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επί συναλλάγματος και χρυσού, συν/πλην τον συντελεστή στάθμισης που αναφέρεται στο άρθρο 351 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή, κατά περίπτωση, συν/πλην τον συντελεστή στάθμισης που αναφέρεται στο άρθρο 354 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
δ)
για δικαιώματα προαίρεσης (τίτλους επιλογής) επί βασικών εμπορευμάτων, συν/πλην τον συντελεστή στάθμισης που αναφέρεται στο άρθρο 360 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
3. Τα σενάρια μεταβολής τιμών στο υποκείμενο μέσο καθορίζονται από ένα πλέγμα τουλάχιστον επτά σημείων, το οποίο περιλαμβάνει την τρέχουσα παρατήρηση και χωρίζει το εύρος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 σε ισαπέχοντα διαστήματα.
4. Η δεύτερη διάσταση του προτύπου σεναρίου προσδιορίζεται από τις μεταβολές της αστάθειας. Το εύρος των μεταβολών της αστάθειας κυμαίνεται μεταξύ συν/πλην 25 % της τεκμαρτής μεταβλητότητας, όπου η τεκμαρτή μεταβλητότητα έχει την έννοια που της αποδίδεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. Το εύρος αυτό χωρίζεται σε ένα πλέγμα τουλάχιστον τριών σημείων τα οποία περιλαμβάνουν μεταβολή 0 % και χωρίζουν το εύρος σε ισαπέχοντα διαστήματα.
5. Το πρότυπο σεναρίου προσδιορίζεται από όλους τους πιθανούς συνδυασμούς σημείων, όπως ορίζονται στις παραγράφους 3 και 4. Κάθε συνδυασμός αποτελεί ένα μόνο σενάριο.
Άρθρο 9
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με την προσέγγιση σεναρίου
Σύμφωνα με την προσέγγιση σεναρίου, η απαίτηση ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα υπολογίζεται μέσω μιας διαδικασίας που αποτελείται από την ακόλουθη σειρά βημάτων:
α)
για κάθε μεμονωμένο δικαίωμα προαίρεσης ή τίτλο επιλογής, όλα τα σενάρια που αναφέρονται στο άρθρο 8 εφαρμόζονται για τον υπολογισμό της προσομοιωθείσας καθαρής ζημίας ή κέρδους που αντιστοιχεί σε κάθε σενάριο. Η προσομοίωση αυτή πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας μεθόδους πλήρους αναπροσαρμογής, προσομοιώνοντας τις μεταβολές τιμών με τη χρήση μοντέλων τιμολόγησης και χωρίς να βασίζεται στις τοπικές προσεγγίσεις αυτών των μοντέλων·
β)
για κάθε διακριτό υποκείμενο τύπο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, οι τιμές που λαμβάνονται μέσω του υπολογισμού στο σημείο (α) και αφορούν τα επιμέρους σενάρια αθροίζονται·
γ)
για κάθε διακριτό υποκείμενο τύπο, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, το «σχετικό σενάριο» υπολογίζεται ως το σενάριο για το οποίο οι τιμές που έχουν προσδιοριστεί στο βήμα β) έχουν ως αποτέλεσμα τη μέγιστη ζημία ή το χαμηλότερο κέρδος εάν δεν υπάρχουν ζημίες·
δ)
για κάθε διακριτό υποκείμενο τύπο, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, οι απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων υπολογίζονται σύμφωνα με τον τύπο που περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙ·
ε)
η συνολική απαίτηση ιδίων κεφαλαίων στην περίπτωση κινδύνου δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα είναι το άθροισμα των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων που λαμβάνονται από τον υπολογισμό που αναφέρεται στο βήμα δ) για όλους τους διακριτούς υποκείμενους τύπους, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3.
Άρθρο 10
Έναρξη ισχύος
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 2014.