PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 599/2013
ze dne 24. června 2013,
kterým se mění nařízení (EU) č. 578/2010, pokud jde o výši vývozních náhrad nekrytých osvědčeními pro některé zemědělské produkty ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, a o oznamování některých souvisejících údajů členskými státy
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1216/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o právní úpravě obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů (1), a zejména na čl. 8 odst. 3 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle nařízení Komise (EU) č. 578/2010 ze dne 29. června 2010, kterým se provádí nařízení Rady (ES) č. 1216/2009, pokud jde o režim poskytování vývozních náhrad pro některé zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, a kritéria pro stanovení výše těchto náhrad (2), jsou malí vývozci osvobozeni od požadavku předkládat osvědčení o náhradě až do celkové výše stanovené na individuální a globální úrovni. Totéž nařízení stanoví, že je třeba o osvědčeních o náhradě, o něž bylo požádáno, a v některých případech i o vydaných osvědčeních o náhradě informovat Komisi.
(2)
Nedávné snížení sazeb vývozních náhrad v důsledku kombinace vlivu reformy společné zemědělské politiky a vývoje cen zemědělských komodit na světovém trhu vedlo k situaci, kdy se počet předložených žádostí o osvědčení o náhradě snížil či dosáhl nuly, v důsledku čehož se zmírnil tlak na rozpočet Unie vyhrazený vývozním náhradám pro zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy. Za těchto okolností, kdy neexistuje nebezpečí, že Unie nesplní své mezinárodní závazky, je vhodné režim poskytování vývozních náhrad pro některé zemědělské produkty ve formě zboží, na něž se nevztahuje příloha I Smlouvy, zjednodušit, a snížit tak administrativní zátěž.
(3)
Je proto vhodné zvýšit prahovou hodnotu plateb, pod níž jsou malí vývozci na individuální i globální úrovni osvobozeni od požadavku předložit osvědčení o náhradě. Je rovněž vhodné pozastavit povinnost příslušných orgánů členských států sdělovat výši částek v osvědčeních o náhradě, o něž bylo požádáno, v případě, že náhrady použitelné pro všechny základní produkty jsou buď pozastaveny, nejsou stanoveny, nebo jsou rovny nule, dále povinnost oznamovat některá vydaná osvědčení o náhradě v případě, že žádná osvědčení o náhradě nebyla vydána, a v případě, že nebyly poskytnuty žádné částky, povinnost sdělovat určité informace pro zaručení fungování a řízení systému osvědčení o náhradě a informovat Komisi o tom, že žádné částky nebyly uděleny.
(4)
Nařízení (EU) č. 578/2010 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(5)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro horizontální otázky týkající se obchodu se zpracovanými zemědělskými produkty neuvedenými v příloze I Smlouvy,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 578/2010 se mění takto:
1)
V článku 42 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Osvědčení se nevyžadují pro vývoz, u něhož žádosti, jež předloží hospodářský subjekt během rozpočtového roku, nezakládají nárok na vyplacení částky vyšší než 200 000 EUR.“
2)
V článku 43 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. V každém rozpočtovém období je vývoz uvedený v čl. 42 odst. 1 způsobilý pro výplatu náhrady v rozsahu celkové rezervy 80 milionů EUR pro každý rozpočtový rok.“
3)
Vkládá se nový článek 53a, který zní:
„Článek 53a
1. V případě, že je náhrada použitelná pro všechny základní produkty uvedené v příloze I v jednom z období uvedených v čl. 29 odst. 1 písm. a) až f) pozastavena, není stanovena, nebo je rovna nule, se pozastavuje oznamovací povinnost členských států spojená s tímto obdobím a stanovená článkem 30 a čl. 34 odst. 2.
2. V případě, že nebyla v obdobích uvedených v čl. 51 odst. 1 písm. c) a d) vydána žádná osvědčení o náhradě, se pozastavuje oznamovací povinnost členských států stanovená v čl. 51 odst. 1 písm. c) a d).
3. V případě, že nebyly poskytnuty žádné částky, se pozastavuje oznamovací povinnost členských států stanovená v čl. 51 odst. 1 písm. a) a b), čl. 51 odst. 2, článku 52 a článku 53 první větě a povinnost podle článku 53 druhé věty informovat o tom, že nebyly poskytnuty žádné částky.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. června 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 599/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
της 24ης Ιουνίου 2013
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 578/2010 όσον αφορά τα ποσά των επιστροφών για εξαγωγές, οι οποίες δεν καλύπτονται από πιστοποιητικά, ορισμένων γεωργικών προϊόντων υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα I της Συνθήκης και την κοινοποίηση ορισμένων σχετικών στοιχείων από τα κράτη μέλη
Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τον καθορισμό του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρμόζεται για ορισμένα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 578/2010 της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 2010, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγομένων στο παράρτημα I της Συνθήκης (2), οι μικροί εξαγωγείς εξαιρούνται από την υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής για συνολικά ποσά που καθορίζονται σε ατομικό και συνολικό επίπεδο. Προβλέπεται επίσης ότι τα πιστοποιητικά επιστροφής για τα οποία υποβάλλεται αίτηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πιστοποιητικά επιστροφής που εκδίδονται πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή.
(2)
Οι πρόσφατες μειώσεις των ποσοστών επιστροφής κατά την εξαγωγή, λόγω των επιπτώσεων της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής σε συνδυασμό με την εξέλιξη των τιμών των βασικών γεωργικών προϊόντων στην παγκόσμια αγορά, οδήγησαν σε μια κατάσταση κατά την οποία υποβάλλονται λιγότερες αιτήσεις ή ακόμα και καμία αίτηση για πιστοποιητικά επιστροφής, μειώνοντας κατά συνέπεια την πίεση στον ενωσιακό προϋπολογισμό για επιστροφές κατά την εξαγωγή αγαθών που δεν καλύπτονται από το παράρτημα I της Συνθήκης. Στις περιπτώσεις στις οποίες η Ένωση δεν κινδυνεύει να αθετήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της, είναι σκόπιμο να απλοποιηθεί το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή για ορισμένα γεωργικά προϊόντα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα I της Συνθήκης, ώστε να μειωθούν οι διοικητικές επιβαρύνσεις.
(3)
Κατά συνέπεια, είναι σκόπιμο να αυξηθεί το όριο πληρωμών κάτω από το οποίο οι μικροί εξαγωγείς εξαιρούνται από την υποβολή πιστοποιητικού επιστροφής σε ατομικό και συνολικό επίπεδο. Είναι επίσης σκόπιμο να ανασταλεί η υποχρέωση των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών να κοινοποιούν τα ποσά των πιστοποιητικών επιστροφής για τα οποία έχει υποβληθεί αίτηση, στην περίπτωση που οι επιστροφές που εφαρμόζονται σε όλα τα βασικά προϊόντα έχουν ανασταλεί ή δεν έχουν καθοριστεί ή είναι μηδενικές, η υποχρέωσή τους να κοινοποιούν ορισμένα πιστοποιητικά επιστροφής που εκδίδονται στην περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί κανένα τέτοιο πιστοποιητικό και, εάν δεν χορηγούνται ποσά επιστροφής, η υποχρέωση να κοινοποιούν ορισμένες πληροφορίες για τη διασφάλιση της λειτουργίας και της διαχείρισης του συστήματος πιστοποιητικών επιστροφής και να ενημερώνουν την Επιτροπή ότι δεν χορηγήθηκε κανένα ποσό.
(4)
Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 578/2010 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
(5)
Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής των οριζόντιων θεμάτων που σχετίζονται με τις συναλλαγές μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων που δεν υπάγονται στο παράρτημα I της Συνθήκης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 578/2010 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το άρθρο 42 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Πιστοποιητικά δεν απαιτούνται για εξαγωγές για τις οποίες οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν από τον επιχειρηματία κατά το δημοσιονομικό έτος δεν ανέρχονται σε πληρωμές μεγαλύτερες των 200 000 EUR.».
2)
Το άρθρο 43 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«1. Για κάθε δημοσιονομική περίοδο, οι εξαγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 42 παράγραφος 1 είναι επιλέξιμες για την καταβολή επιστροφής εντός του ορίου ενός συνολικού αποθεματικού ύψους 80 εκατ. EUR για κάθε δημοσιονομικό έτος.».
3)
Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 53α:
«Άρθρο 53α
1. Στην περίπτωση που η επιστροφή η οποία εφαρμόζεται σε όλα τα βασικά προϊόντα που παρατίθενται στο παράρτημα I έχει ανασταλεί ή δεν έχει καθοριστεί ή είναι μηδενική, κατά τη διάρκεια μιας από τις περιόδους που αναφέρεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως στ), αναστέλλεται η υποχρέωση των κρατών μελών να προβούν για την εν λόγω περίοδο στην κοινοποίηση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 30 και στο άρθρο 34 παράγραφος 2.
2. Στην περίπτωση που δεν εκδόθηκαν πιστοποιητικά επιστροφής για τις περιόδους που αναφέρονται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ), αναστέλλεται η υποχρέωση των κρατών μελών να προβούν στην κοινοποίηση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ).
3. Στην περίπτωση που δεν χορηγήθηκαν ποσά, αναστέλλεται η υποχρέωση των κρατών μελών να προβούν στην κοινοποίηση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 51 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β), στο άρθρο 51 παράγραφος 2, στο άρθρο 52 και στο άρθρο 53 πρώτη περίοδος καθώς και η υποχρέωση ενημέρωσης ότι δεν χορηγήθηκε κανένα ποσό η οποία προβλέπεται στο άρθρο 53 δεύτερη περίοδος.».
Άρθρο 2
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Βρυξέλλες, 24 Ιουνίου 2013.