PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1042/2013
ze dne 7. října 2013,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 282/2011, pokud jde o místo poskytnutí služby
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na článek 397 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2006/112/ES stanoví, že od 1. ledna 2015 se veškeré telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání a elektronicky poskytované služby poskytované osobě nepovinné k dani zdaňují v členském státě, v němž je příjemce usazen nebo v němž má bydliště nebo se obvykle zdržuje, bez ohledu na to, kde je usazena osoba povinná k dani poskytující tyto služby. Většina ostatních služeb poskytovaných osobě nepovinné k dani se nadále zdaňuje v členském státě, ve kterém je usazen poskytovatel služby.
(2)
Pro stanovení, které služby musí být zdaněny v členském státě příjemce, je podstatné definovat telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání a elektronicky poskytované služby. Zejména pojem služeb rozhlasového a televizního vysílání by měl být upřesněn s odkazem na definice ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/13/EU (2).
(3)
V zájmu vyjasnění této otázky byly činnosti označované jako elektronicky poskytované služby vyjmenovány v prováděcím nařízení Rady (EU) č. 282/2011 (3), aniž by ale tento seznam byl taxativní. Tento seznam by se měl aktualizovat a podobné seznamy je třeba vypracovat pro telekomunikační služby a služby rozhlasového a televizního vysílání.
(4)
Je třeba upřesnit, kdo je pro účely daně z přidané hodnoty (DPH) poskytovatelem služby, jsou-li elektronicky poskytované služby nebo telefonní služby poskytované přes internet poskytovány příjemci prostřednictvím telekomunikačních sítí nebo rozhraní či portálu.
(5)
K zajištění jednotného uplatňování pravidel pro místo poskytnutí nájmu dopravního prostředku a místo poskytnutí telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání a elektronicky poskytovaných služeb je třeba upřesnit, které místo se má považovat za místo usazení právnické osoby nepovinné k dani.
(6)
S cílem určit, kdo je povinen odvést DPH za poskytnutí telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytovaných služeb, a vzhledem k tomu, že je místo zdanění stejné bez ohledu na to, zda příjemcem je osoba povinná k dani nebo osoba nepovinná k dani, by poskytovatel služby měl mít možnost určit status příjemce výlučně na základě toho, zda mu příjemce sdělí své osobní identifikační číslo pro DPH. Tento status musí být v souladu s obecnými pravidly změněn, pokud příjemce takové sdělení učiní následně. Pokud poskytovatel takové sdělení neobdrží, měl by být i nadále povinen daň odvést.
(7)
Pokud je osoba nepovinná k dani usazena ve více než jedné zemi nebo má bydliště v jedné zemi, avšak obvykle se zdržuje v jiné zemi, je třeba dát přednost místu, které nejlépe zajistí zdanění v místě skutečné spotřeby. Aby se zabránilo kompetenčním konfliktům mezi členskými státy, je třeba dát přednost místu skutečné spotřeby.
(8)
Měla by být stanovena pravidla pro vyjasnění daňového zacházení s poskytováním nájmu dopravního prostředku a telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání a elektronicky poskytovaných služeb osobě nepovinné k dani, jejíž místo usazení, bydliště nebo místo, kde se obvykle zdržuje, je prakticky nemožné určit, nebo je nelze určit s jistotou. Je vhodné, aby byla tato pravidla založena na domněnkách.
(9)
Pokud jsou k dispozici informace ke stanovení skutečného místa, kde je příjemce usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje, je nezbytné zajistit, aby příslušná domněnka mohla být vyvrácena.
(10)
V určitých případech, kdy je služba poskytována příležitostně, je obvykle spojena s nízkými částkami a vyžaduje fyzickou přítomnost příjemce, jako například poskytování telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytovaných služeb na přístupovém bodě Wi-Fi nebo v internetové kavárně, nebo kdy se obvykle nevydávají stvrzenky o zaplacení či jiné důkazy o poskytnutí služby, jako v případě telefonních budek, by však poskytování a kontrola důkazů, pokud jde o místo usazení příjemce nebo jeho bydliště nebo místo, kde se obvykle zdržuje, způsobovala nepřiměřené zatížení nebo by mohla představovat problémy z hlediska ochrany údajů.
(11)
Protože daňové zacházení s poskytováním pronájmu dopravního prostředku a telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání a elektronicky poskytovaných služeb osobě nepovinné k dani závisí na tom, kde je příjemce usazen, kde má bydliště nebo kde se obvykle zdržuje, je nezbytné vyjasnit, co by měl poskytovatel služby získat jako důkaz pro určení místa příjemce v případech, kdy nejsou stanoveny žádné zvláštní domněnky, nebo pro vyvrácení domněnky. Za tímto účelem by měl být vypracován informativní, demonstrativní seznam důkazů.
(12)
V zájmu zajištění jednotného daňového zacházení s poskytováním služeb souvisejících s nemovitostí je třeba definovat pojem nemovitost. Měla by se upřesnit požadovaná souvislost s nemovitostí a měl by být stanoven demonstrativní seznam příkladů plnění, která jsou označena jako služby související s nemovitostí.
(13)
Je rovněž nezbytné vyjasnit daňové zacházení s poskytováním služeb, jimiž se příjemci dává k dispozici zařízení k vykonávání prací na nemovitosti.
(14)
Z praktických důvodů by mělo být jasně stanoveno, že telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytované služby poskytnuté osobou povinnou k dani jednající vlastním jménem v souvislosti s poskytnutím ubytování v hotelech nebo místech s podobnou funkcí by pro účely určení místa poskytnutí měly být považovány za poskytnuté v těchto místech.
(15)
V souladu se směrnicí 2006/112/ES se vstup na kulturní, umělecké, sportovní, vědecké, vzdělávací, zábavní nebo podobné akce má za všech okolností zdanit v místě, kde se akce skutečně koná. Je třeba jasně stanovit, že to platí i v případě, že vstupenky na takové akce neprodává přímo organizátor, ale distribuují je zprostředkovatelé.
(16)
Podle směrnice 2006/112/ES může daňová povinnost vzniknout před dodáním zboží nebo poskytnutím služeb, při tomto dodání nebo poskytnutí nebo brzy poté. Pokud jde o telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytované služby poskytnuté v období přechodu na nová pravidla o místě poskytnutí služby, podmínky související s poskytnutím služby nebo rozdíly mezi členskými státy při jejich uplatňování by mohly vést ke dvojímu zdanění či k nezdanění. Aby se tomu zabránilo a aby se zajistilo jednotné uplatňování členskými státy, je třeba stanovit přechodná ustanovení.
(17)
Pro účely tohoto nařízení může být vhodné, aby členské státy přijaly legislativní opatření omezující určitá práva a povinnosti stanovené směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (4), tak aby byl ochráněn významný hospodářský nebo finanční zájem členského státu nebo Evropské unie včetně měnové, rozpočtové a daňové oblasti v případě, že tato opatření jsou nezbytná a přiměřená s přihlédnutím k riziku daňových podvodů a daňových úniků v členských státech a potřebě zajistit řádný výběr DPH podle tohoto nařízení.
(18)
Měl by být zaveden pojem nemovitost, aby bylo zajištěno jednotné daňové zacházení členských států s poskytováním služeb souvisejících s nemovitostmi. Zavedení tohoto pojmu by mohlo mít značný dopad na právní předpisy a správní postupy členských států. Aniž jsou dotčena předpisy nebo postupy, které se v členských státech již uplatňují, a s cílem zajistit plynulý přechod by tento pojem měl být zaveden k pozdějšímu dni.
(19)
Prováděcí nařízení (EU) č. 282/2011 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Prováděcí nařízení (EU) č. 282/2011 se mění takto:
1)
Kapitola IV se mění takto:
a)
vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 6a
1. Telekomunikační služby ve smyslu čl. 24 odst. 2 směrnice 2006/112/ES zahrnují zejména:
a)
pevné a mobilní telefonní služby pro obousměrný přenos hlasu, dat a videa, včetně telefonních služeb s obrazovým prvkem (videofonní služby);
b)
telefonní služby poskytované přes internet, včetně hlasových služeb přes internet (Voice over Internet Protocol - VoIP);
c)
hlasovou schránku, čekající hovor, přesměrování hovoru, identifikaci volajícího, třícestnou konferenci a jiné služby řízení hovorů;
d)
pagingové služby;
e)
audiotextové služby;
f)
fax, telegraf a dálnopis;
g)
přístup na internet, včetně world wide webu;
h)
připojování soukromých sítí poskytující telekomunikační spojení pro výhradní použití daným zákazníkem.
2. Telekomunikační služby ve smyslu čl. 24 odst. 2 směrnice 2006/112/ES nezahrnují:
a)
elektronicky poskytované služby;
b)
služby rozhlasového a televizního vysílání.
Článek 6b
1. Služby rozhlasového a televizního vysílání zahrnují služby, které sestávají ze zvukového a audiovizuálního obsahu, jako jsou rozhlasové a televizní pořady pro simultánní poslech nebo sledování na základě programové skladby poskytované široké veřejnosti prostřednictvím komunikačních sítí poskytovatelem mediálních služeb pod jeho redakční odpovědností.
2. Odstavec 1 se vztahuje zejména na tyto případy:
a)
rozhlasové nebo televizní pořady vysílané nebo přenášené rozhlasovou nebo televizní sítí;
b)
rozhlasové nebo televizní pořady šířené prostřednictvím internetu nebo podobné elektronické sítě (IP streaming), pokud jsou přenášeny simultánně s jejich vysíláním nebo přenosem rozhlasovou nebo televizní sítí.
3. Odstavec 1 se nevztahuje na:
a)
telekomunikační služby;
b)
elektronicky poskytované služby;
c)
poskytování informací o konkrétních pořadech na požádání;
d)
převod práv rozhlasového a televizního vysílání nebo přenosových práv;
e)
nájem technického vybavení nebo zařízení k příjmu vysílání;
f)
rozhlasové nebo televizní pořady šířené prostřednictvím internetu nebo podobné elektronické sítě (IP streaming), pokud nejsou přenášeny simultánně s jejich vysíláním nebo přenosem rozhlasovou nebo televizní sítí.“;
b)
v článku 7 se odstavec 3 mění takto:
i)
návětí se nahrazuje tímto:
„3. Odstavec 1 se nevztahuje na tyto případy:“,
ii)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
služby rozhlasového a televizního vysílání;“,
iii)
písmena q), r) a s) se zrušují,
iv)
doplňují se nová písmena, která znějí:
„t)
vstupenky na kulturní, umělecké, sportovní, vědecké, vzdělávací, zábavní nebo podobné akce rezervované online;
u)
ubytování, pronájem vozidel, restaurační služby, přeprava cestujících nebo podobné služby rezervované online.“;
c)
vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 9a
1. Pro účely článku 28 směrnice 2006/112/ES, pokud jsou elektronicky poskytované služby poskytnuty prostřednictvím telekomunikační sítě, rozhraní nebo portálu, jako je platforma pro stahování aplikací, má se za to, že osoba povinná k dani, která se na tomto poskytnutí služeb podílí, jedná vlastním jménem, avšak na účet poskytovatele těchto služeb, ledaže tato osoba povinná k dani výslovně označí tohoto poskytovatele za osobu poskytující dotyčné služby a tato skutečnost je zohledněna ve smluvních ujednáních mezi oběma stranami.
Aby byl poskytovatel elektronicky poskytovaných služeb považován za osobu, kterou osoba povinná k dani výslovně označila za osobu poskytující dotyčné elektronicky poskytované služby, musí být splněny tyto podmínky:
a)
na faktuře vystavené nebo zpřístupněné každou osobou povinnou k dani, která se podílí na poskytnutí elektronicky poskytované služby, musí být specifikovány tyto služby a jejich poskytovatel;
b)
na účtence vystavené nebo zpřístupněné příjemci musí být specifikovány elektronicky poskytované služby a jejich poskytovatel.
Pro účely tohoto odstavce není osobě povinné k dani, která v souvislosti s poskytnutím elektronicky poskytovaných služeb schvaluje účtování poplatku příjemci, schvaluje provedení služby nebo stanoví obecné podmínky poskytnutí služby, povoleno výslovně označit za poskytovatele těchto služeb jinou osobu.
2. Odstavec 1 se použije, za podmínek v něm uvedených, rovněž v případě, že jsou telefonní služby poskytované přes internet, včetně hlasových služeb přes internet (Voice over Internet Protocol - VoIP), poskytovány prostřednictvím telekomunikační sítě, rozhraní nebo portálu, jako je platforma pro stahování aplikací.
3. Tento článek se nepoužije na osobu povinnou k dani, která pouze poskytuje zpracování plateb vztahujících se k elektronicky poskytovaným službám nebo telefonním službám poskytovaným přes internet, včetně hlasových služeb přes internet (VoIP), ale na poskytnutí těchto elektronicky poskytovaných služeb nebo telefonních služeb se nepodílí.“
2)
Kapitola V se mění takto:
a)
v oddíle 1 se vkládají nové články, které znějí:
„Článek 13a
Místem, kde je právnická osoba nepovinná k dani usazena, jak je uvedeno v čl. 56 odst. 2 prvním pododstavci a v článcích 58 a 59 směrnice 2006/112/ES, je:
a)
místo, kde dochází k výkonu její ústřední správy, nebo
b)
místo jakékoli jiné provozovny, jež se vyznačuje dostatečnou úrovní stálosti a vhodnou strukturou z hlediska lidských a technických zdrojů, což jí umožňuje přijímat a využívat služby, které jí jsou poskytovány pro její vlastní potřebu.
Článek 13b
Pro účely směrnice 2006/112/ES se za „nemovitost“ považuje:
a)
každá určitá část země na povrchu nebo pod ním, k nimž lze založit vlastnické právo a držbu;
b)
každá budova nebo stavba spojená se zemí nebo v zemi nad úrovní moře nebo pod ní, kterou nelze snadno rozebrat nebo přemístit;
c)
každý prvek, který byl nainstalován a tvoří nedílnou součást budovy nebo stavby, bez něhož by budova nebo stavba byla neúplná, jako například dveře, okna, střechy, schodiště a výtahy;
d)
každý prvek, zařízení nebo stroj trvale nainstalovaný v budově nebo stavbě, které nelze přemístit bez zničení nebo změny budovy nebo stavby.“;
b)
v čl. 18 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Avšak bez ohledu na informace o opaku může poskytovatel telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytovaných služeb považovat příjemce usazeného ve Společenství za osobu nepovinnou k dani, dokud mu uvedený příjemce nesdělí své osobní identifikační číslo pro DPH.“;
c)
článek 24 se nahrazuje tímto:
„Článek 24
Pokud jsou služby, na něž se vztahuje čl. 56 odst. 2 první pododstavec nebo články 58 a 59 směrnice 2006/112/ES, poskytnuty osobě nepovinné k dani, která je usazena ve více než jedné zemi nebo má bydliště v jedné zemi, ale obvykle se zdržuje v jiné zemi, přednost má:
a)
v případě právnické osoby nepovinné k dani místo uvedené v čl. 13a písm. a) tohoto nařízení, ledaže existuje důkaz, že se služba využívá v provozovně uvedené v písmenu b) uvedeného článku;
b)
v případě fyzické osoby místo, kde se tato osoba obvykle zdržuje, ledaže existuje důkaz, že se služba využívá v jejím bydlišti.“;
d)
oddíl 4 se mění takto:
i)
vkládají se nové pododdíly, které znějí:
„Pododdíl 3a
Domněnky o místě příjemce
Článek 24a
1. Pro účely článků 44, 58 a 59a směrnice 2006/112/ES, jestliže poskytovatel telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytovaných služeb poskytuje tyto služby na místě, jako je například telefonní budka, telefonní stánek, přístupový bod Wi-Fi, internetová kavárna, restaurace nebo hotelová hala, na kterém musí být příjemce fyzicky přítomen, aby mu mohla být služba poskytovatelem poskytnuta, má se za to, že příjemce je usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje v daném místě a že tato služba se tam skutečně používá a využívá.
2. Je-li místo uvedené v odstavci 1 tohoto článku na palubě lodi, letadla anebo ve vlaku, které provádějí přepravu cestujících uskutečněnou ve Společenství podle článků 37 a 57 směrnice 2006/112/ES, zemí tohoto místa se rozumí země zahájení osobní přepravy.
Článek 24b
Pro účely článku 58 směrnice 2006/112/ES, jsou-li osobě nepovinné k dani poskytnuty telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytované služby:
a)
prostřednictvím její pevné linky, má se za to, že příjemce je usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje v místě instalace pevné linky;
b)
prostřednictvím mobilních sítí, má se za to, že se místo, kde je příjemce usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje, nachází v zemi určené mezinárodním směrovým kódem země SIM karty použité při příjmu těchto služeb;
c)
pro které je třeba použít dekodér nebo podobné zařízení nebo televizní kartu, bez použití pevné linky, má se za to, že příjemce je usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje v místě, kde je umístěn dekodér nebo podobné zařízení, nebo není-li toto místo známo, v místě, na které byla zaslána televizní karta za účelem použití tamtéž;
d)
za jiných okolností, než které jsou uvedeny v článku 24a a v písmenech a), b) a c) tohoto článku, má se za to, že příjemce je usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje v místě, které je jako takové označeno s použitím dvou důkazů, které si neprotiřečí, podle článku 24f tohoto nařízení.
Článek 24c
Pro účely čl. 56 odst. 2 směrnice 2006/112/ES, má se v případě jiného než krátkodobého nájmu dopravního prostředku osobě nepovinné k dani za to, že příjemce je usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje v místě, které jako takové určí poskytovatel služby s použitím dvou důkazů, které si neprotiřečí, podle článku 24e tohoto nařízení.
Pododdíl 3b
Vyvracení domněnek
Článek 24d
1. Poskytovatel služby uvedené v článku 58 směrnice 2006/112/ES může vyvrátit domněnku podle článku 24a nebo čl. 24b písm. a), b) nebo c) tohoto nařízení s použitím tří důkazů, které si neprotiřečí a z nichž vyplývá, že je příjemce usazen, má bydliště nebo se obvykle zdržuje jinde.
2. Správce daně může vyvrátit domněnky podle článků 24a, 24b nebo 24c, pokud existují náznaky nesprávného použití nebo zneužití ze strany poskytovatele.
Pododdíl 3c
Důkazy pro určení místa příjemce a vyvracení domněnek
Článek 24e
Pro účely uplatnění pravidel stanovených v čl. 56 odst. 2 směrnice 2006/112/ES a splnění požadavků článku 24c tohoto nařízení, slouží jako důkaz zejména toto:
a)
fakturační adresa příjemce;
b)
bankovní údaje, například místo, kde je veden bankovní účet používaný k placení, nebo kontaktní adresa příjemce, kterou má uvedená banka k dispozici;
c)
evidenční údaje dopravního prostředku, který si příjemce pronajímá, pokud se evidence uvedeného dopravního prostředku požaduje v místě jeho používání, nebo další podobné informace;
d)
jiné informace důležité z obchodního hlediska.
Článek 24f
Pro účely uplatnění pravidel uvedených v článku 58 směrnice 2006/112/ES a splnění požadavků čl. 24b písm. d) nebo čl. 24d odst. 1 tohoto nařízení slouží jako důkaz zejména:
a)
fakturační adresa příjemce;
b)
adresa internetového protokolu (IP) zařízení, které používá příjemce, nebo jakýkoli způsob geolokalizace;
c)
bankovní údaje, například místo, kde je veden bankovní účet používaný k placení, nebo kontaktní adresa příjemce, kterou má uvedená banka k dispozici;
d)
mezinárodní směrový kód země (MCC) mezinárodní identifikace mobilního účastníka (IMSI) uložený na SIM kartě, kterou příjemce používá;
e)
místo pevné linky příjemce, jejímž prostřednictvím je mu služba poskytována;
f)
jiné informace důležité z obchodního hlediska.“,
ii)
vkládá se nový pododdíl, který zní:
„Pododdíl 6a
Poskytnutí služby související s nemovitostí
Článek 31a
1. Služby související s nemovitostí podle článku 47 směrnice 2006/112/ES zahrnují pouze služby, které mají dostatečně přímou souvislost s danou nemovitostí. V níže uvedených případech se má za to, že služby mají dostatečnou přímou souvislost s nemovitostí:
a)
v případě, že vyplývají z nemovitosti a že daná nemovitost tvoří konstitutivní prvek služby a je pro poskytnutou službu hlavní a zásadní;
b)
v případě, že jsou poskytovány na nemovitosti nebo na ni jsou zaměřeny a jejich cílem je právní nebo fyzická změna uvedené nemovitosti.
2. Odstavec 1 se vztahuje zejména na tyto případy:
a)
vypracování plánů budovy nebo částí budovy určených pro určitou parcelu bez ohledu na to, zda budova je nebo není postavena;
b)
poskytování služeb stavebního dozoru nebo bezpečnostních služeb;
c)
stavba budovy na pozemku, jakož i stavební a demoliční práce prováděné na budově nebo na jejích částech;
d)
stavba trvalých staveb na pozemku, jakož i stavební a demoliční práce prováděné na trvalých konstrukcích, jako jsou potrubní systémy pro plyn, vodu, odpadní vodu a podobně;
e)
práce na pozemku, včetně zemědělských služeb, jako je orba, setí, zavlažování a hnojení;
f)
průzkum a posouzení rizika a celistvosti nemovitosti;
g)
oceňování nemovitosti, včetně případu, že je této služby potřeba pro účely pojištění, ke stanovení hodnoty nemovitosti jako zajištění úvěru nebo pro posouzení rizika a škod v rámci sporů;
h)
pacht nebo nájem nemovitosti jiný než spadající pod odst. 3 písm. c), včetně skladování zboží, u kterého je určitá část dané nemovitosti určena pro výlučné používání příjemcem;
i)
poskytování ubytování v hotelech nebo místech s podobnou funkcí, jako jsou prázdninové tábory nebo místa upravená k využívání jako tábořiště, včetně práva pobývat na určitém místě vyplývajícího z převodu práv dočasného užívání a podobně;
j)
udělení nebo převod jiných práv, než která spadají pod písmena h) a i), k užívání celé nemovitosti nebo její části, včetně povolení k užívání části nemovitosti, jako je poskytování rybolovných a lovných práv nebo přístupu do salónků na letištích nebo využívání infrastruktury, za které se vybírá mýto, například mostu nebo tunelu;
k)
údržba, renovace a opravy budovy nebo její části, včetně práce, jako je čištění, obkládání, tapetování a pokládání dřevěných podlah;
l)
údržba, renovace a opravy trvalých konstrukcí, například potrubních systémů pro plyn, vodu, odpadní vody a podobně;
m)
instalace nebo montáž strojů nebo zařízení, které se po instalaci nebo montáži považuje za nemovitost;
n)
údržba a opravy, inspekce a kontrola strojů nebo zařízení, pokud se tyto stroje nebo zařízení považují za nemovitost;
o)
jiná správa nemovitostí než správa portfolia investic do nemovitostí spadající pod odst. 3 písm. g), která spočívá v provozování obchodních, průmyslových nebo obytných nemovitostí vlastníkem nemovitosti nebo na jeho účet;
p)
zprostředkování v případě prodeje, pachtu nebo pronájmu nemovitosti a při zřizování nebo převodu některých práv k nemovitosti nebo věcných práv k nemovitosti (ať již jsou nebo nejsou považována za hmotný majetek), kromě zprostředkování spadajícího pod odst. 3 písm. d);
q)
právní služby související s převodem vlastnictví nemovitosti, se zřizováním nebo převodem některých práv k nemovitosti nebo věcných práv k nemovitosti (ať již jsou nebo nejsou považována za hmotný majetek), například notářské úkony, nebo s vypracováním smlouvy o prodeji nebo o koupi nemovitosti, a to i v případě, že vlastní transakce vedoucí k právní změně u nemovitosti není dokončena.
3. Odstavec 1 se nevztahuje na:
a)
vypracování plánů pro budovu nebo její části, pokud nejsou určeny pro konkrétní parcelu;
b)
skladování zboží v nemovitosti, pokud žádná určitá část nemovitosti není určena k výhradnímu užívání příjemcem;
c)
reklamní služby, i když zahrnují použití nemovitosti;
d)
zprostředkování při poskytování ubytování v hotelech nebo místech s podobnou funkcí, jako jsou prázdninové tábory nebo místa upravená k využívání jako tábořiště, pokud zprostředkovatel jedná jménem a na účet jiné osoby;
e)
poskytnutí místa pro stánek na veletrhu nebo výstavě spolu s jinými souvisejícími službami, které umožňují vystavovateli vystavit předměty, například projekt stánku, přeprava a skladování předmětů, poskytnutí přístrojů, pokládka kabelů, pojištění a reklama;
f)
instalaci nebo montáž, údržbu a opravu, inspekci nebo kontrolu přístrojů nebo zařízení, které není ani se nestane součástí nemovitosti;
g)
správu portfolia investic do nemovitostí;
h)
jiné právní služby, než které spadají pod odst. 2 písm. q), v souvislosti se smlouvami, včetně poradenství týkajícího se podmínek smlouvy o převodu nemovitosti nebo provádění takové smlouvy nebo prokázání existence takové smlouvy, pokud tyto služby nesouvisejí s převodem vlastnictví k nemovitosti.
Článek 31b
Pokud se dá příjemci k dispozici zařízení za účelem výkonu práce na nemovitosti, představuje dané plnění poskytnutí služeb souvisejících s nemovitostí pouze v případě, že poskytovatel přebírá odpovědnost za provedení práce.
Pokud poskytovatel služby poskytne příjemci zařízení společně s dostatečným personálem k jeho obsluze za účelem výkonu práce, platí domněnka, že poskytovatel převzal odpovědnost za provedení dané práce. Domněnku, že poskytovatel je odpovědný za provedení práce, lze vyvrátit jakýmikoli relevantními skutkovými nebo právními prostředky.
Článek 31c
Za účelem určení místa poskytnutí telekomunikačních služeb, služeb rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytovaných služeb poskytovaných osobou povinnou k dani jednající vlastním jménem spolu s ubytováním v hotelech nebo místech s podobnou funkcí, jako jsou prázdninové tábory nebo místa upravená k využívání jako tábořiště, se tyto služby považují za poskytnuté v těchto místech.“,
iii)
v pododdíle 7 se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 33a
Na poskytnutí vstupenek, které opravňují ke vstupu na kulturní, umělecké, sportovní, vědecké, vzdělávací, zábavní nebo podobné akce, zprostředkovatelem jednajícím vlastním jménem, ale na účet organizátora, nebo jinou osobou povinnou k dani, než je organizátor, jednající na vlastní účet, se vztahují článek 53 a čl. 54 odst. 1 směrnice 2006/112/ES.“
3)
V bodě 4 přílohy I se doplňují nová písmena, která znějí:
„f)
příjem rozhlasových nebo televizních pořadů distribuovaných prostřednictvím rozhlasové nebo televizní sítě, internetu nebo podobné elektronické sítě k poslechu nebo sledování pořadů v okamžiku, který si uživatel zvolil, a na jeho individuální žádost na základě katalogu pořadů sestaveného poskytovatelem mediálních služeb, například televize nebo video na požádání;
g)
příjem rozhlasových nebo televizních pořadů šířených prostřednictvím internetu nebo podobné elektronické sítě (IP streaming), pokud nejsou přenášeny simultánně s jejich vysíláním nebo přenosem rozhlasovou nebo televizní sítí;
h)
poskytnutí zvukového a audiovizuálního obsahu prostřednictvím komunikačních sítí, který neposkytuje a za který není redakčně odpovědný poskytovatel mediálních služeb;
i)
následná poskytnutí zvukového a audiovizuálního výstupu poskytovatele mediálních služeb prostřednictvím komunikačních sítí jiné osoby než poskytovatele mediálních služeb.“
Článek 2
Pokud jde o telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronicky poskytované služby, které poskytuje poskytovatel usazený ve Společenství osobě nepovinné k dani, která je usazena, má bydliště nebo se obvykle zdržuje ve Společenství, platí toto:
a)
místem poskytnutí každého zdanitelného plnění, které se uskuteční před 1. lednem 2015, je místo, kde je usazen poskytovatel, jak je uvedeno v článku 45 směrnice 2006/112/ES, a to bez ohledu na to, kdy je poskytnutí nebo průběžné poskytování této služby dokončeno;
b)
místem poskytnutí každého zdanitelného plnění, které se uskuteční dne 1. ledna 2015 nebo po tomto dni, je místo, kde je usazen, má bydliště nebo kde se obvykle zdržuje příjemce, bez ohledu na to, kdy bylo poskytnutí nebo průběžné poskytování této služby zahájeno;
c)
došlo-li k uskutečnění zdanitelného plnění před 1. lednem 2015 v členském státě, kde je usazen poskytovatel, nevzniká v členském státě příjemce dne 1. ledna 2015 nebo po tomto dni žádná daňová povinnost ve vztahu k témuž zdanitelnému plnění.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Články 13b, 31a a 31b prováděcího nařízení (EU) č. 282/2011, jak jsou vloženy tímto nařízením, se však použijí ode dne 1. ledna 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 7. října 2013.
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (EE) αριθ. 1042/2013 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
της 7ης Οκτωβρίου 2013
για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2011 όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ ορίζει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2015 όλες οι τηλεπικοινωνιακές, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες, οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο, φορολογούνται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ο λήπτης, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του υποκείμενου στον φόρο ο οποίος παρέχει τις εν λόγω υπηρεσίες. Οι περισσότερες άλλες υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο συνεχίζουν να φορολογούνται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο πάροχος υπηρεσιών.
(2)
Προκειμένου να προσδιορισθεί ποιες υπηρεσίες πρέπει να φορολογούνται στο κράτος μέλος του λήπτη, είναι σημαντικό να καθοριστούν οι τηλεπικοινωνιακές, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές και οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Ειδικότερα, θα πρέπει να διευκρινισθεί η έννοια των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών υπηρεσιών μεταδόσεων (εφεξής «ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες»), με βάση τους ορισμούς που προβλέπονται στην οδηγία 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2).
(3)
Για σκοπούς σαφήνειας, οι συναλλαγές που θεωρούνται ως ηλεκτρονικές υπηρεσίες απαριθμούνται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 282/2011 του Συμβουλίου (3), χωρίς ο κατάλογος να είναι οριστικός ή εξαντλητικός. Είναι σκόπιμο να επικαιροποιηθεί ο κατάλογος και να καταρτισθούν παρόμοιοι κατάλογοι για τις τηλεπικοινωνιακές και τις ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες.
(4)
Για τους σκοπούς του φόρου προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ), είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ποιος είναι ο πάροχος όταν ηλεκτρονικές υπηρεσίες ή τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου παρέχονται σε έναν λήπτη μέσω τηλεπικοινωνιακών δικτύων ή μέσω διεπαφής ή δικτυακής πύλης.
(5)
Για να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής μίσθωσης μεταφορικών μέσων και τον τόπο παροχής των τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών, είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται σε ποιον τόπο θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι εγκατεστημένο ένα νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο.
(6)
Όσον αφορά τον προσδιορισμό του υπόχρεου για την πληρωμή του ΦΠΑ στην παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών, και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τόπος φορολόγησης είναι ο ίδιος ανεξαρτήτως του αν ο λήπτης είναι υποκείμενος ή μη υποκείμενος στον φόρο, ο πάροχος υπηρεσιών θα πρέπει να είναι σε θέση να καθορίζει το καθεστώς ενός λήπτη βασιζόμενος μόνο στο εάν ο λήπτης κοινοποιεί τον ατομικό του αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ. Σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες, το καθεστώς του λήπτη πρέπει να τροποποιείται, εάν ο λήπτης προβεί στη συνέχεια στην κοινοποίηση αυτή. Σε περίπτωση που δεν έχει ληφθεί παρόμοια κοινοποίηση, υπόχρεος του ΦΠΑ θα πρέπει να παραμένει ο πάροχος υπηρεσιών.
(7)
Όταν μη υποκείμενος στον φόρο είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες ή έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μία χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, δίνεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης. Για την αποφυγή συγκρούσεων αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να διευκρινίζεται ο τόπος της πραγματικής κατανάλωσης.
(8)
Θα πρέπει να θεσπισθούν κανόνες προκειμένου να διευκρινίζεται η φορολογική μεταχείριση της παροχής μίσθωσης μεταφορικών μέσων και των τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο του οποίου ο τόπος εγκατάστασης, μόνιμης κατοικίας ή διαμονής είναι πρακτικά αδύνατον να προσδιορισθεί ή δεν είναι δυνατό να προσδιορισθεί με βεβαιότητα. Είναι σκόπιμο οι εν λόγω κανόνες να βασίζονται σε τεκμήρια.
(9)
Σε περίπτωση που υπάρχουν πληροφορίες που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του τόπου όπου ο λήπτης είναι πράγματι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι ένα τεκμήριο είναι μαχητό.
(10)
Σε ορισμένες περιπτώσεις όπου η υπηρεσία παρέχεται περιστασιακά, αφορά συνήθως μικρά ποσά και προϋποθέτει τη φυσική παρουσία του λήπτη, όπως είναι η παροχή τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών σε ζώνη ασύρματης πρόσβασης ή σε Ίντερνετ καφέ, ή δεν οδηγεί συνήθως στην έκδοση αποδείξεων πληρωμής ή σε άλλο αποδεικτικό στοιχείο της παρασχεθείσας υπηρεσίας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση τηλεφωνικών θαλάμων, η προσκόμιση και ο έλεγχος των αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον τόπο εγκατάστασης ή τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του λήπτη θα επέβαλλαν δυσανάλογο βάρος ή θα μπορούσαν να θέσουν προβλήματα σχετικά με την προστασία δεδομένων.
(11)
Δεδομένου ότι η φορολογική μεταχείριση της παροχής μίσθωσης μεταφορικών μέσων και τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών και ηλεκτρονικών υπηρεσιών σε μη υποκείμενο στον φόρο εξαρτάται από τον τόπο στον οποίο είναι εγκατεστημένος ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ο λήπτης, είναι αναγκαίο να διευκρινισθούν τα αποδεικτικά στοιχεία που θα πρέπει να ζητά ως απόδειξη ο πάροχος υπηρεσιών για τον προσδιορισμό του τόπου του λήπτη, σε περιπτώσεις για τις οποίες δεν ισχύουν ειδικά τεκμήρια ή για την αμφισβήτηση των τεκμηρίων. Προς τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να καταρτισθεί ένας ενδεικτικός και μη εξαντλητικός κατάλογος αποδεικτικών στοιχείων.
(12)
Προκειμένου να διασφαλίζεται η ομοιόμορφη αντιμετώπιση των παροχών υπηρεσιών σχετικών με ακίνητα, θα πρέπει να προσδιορισθεί η έννοια του ακινήτου. Θα πρέπει να προσδιορισθεί η εγγύτητα που απαιτείται ώστε μια υπηρεσία να θεωρείται ότι συνδέεται με ακίνητο και θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ένας μη εξαντλητικός κατάλογος παραδειγμάτων συναλλαγών που χαρακτηρίζονται ως υπηρεσίες συναφείς προς ακίνητα.
(13)
Είναι επίσης αναγκαίο να διευκρινισθεί η φορολογική μεταχείριση της παροχής υπηρεσιών διάθεσης εξοπλισμού σε λήπτη με σκοπό την εκτέλεση εργασιών σε ακίνητο.
(14)
Για πρακτικούς λόγους, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι τηλεπικοινωνιακές, οι ραδιοτηλεοπτικές ή οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί εξ ονόματός του σε συνδυασμό με την παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε τομείς παρεμφερούς χαρακτήρα, θα πρέπει να θεωρούνται, για τους σκοπούς του καθορισμού του τόπου παροχής, ως παρεχόμενες στους εν λόγω τόπους.
(15)
Σύμφωνα με την οδηγία 2006/112/ΕΚ, η πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες εκδηλώσεις πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να φορολογείται στον τόπο στον οποίο πράγματι λαμβάνουν χώρα αυτές οι εκδηλώσεις. Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται επίσης όταν τα εισιτήρια σε τέτοιες εκδηλώσεις δεν πωλούνται απευθείας από τον διοργανωτή, αλλά διανέμονται μέσω μεσαζόντων.
(16)
Σύμφωνα με την οδηγία 2006/112/ΕΚ, ο ΦΠΑ μπορεί να καθίσταται απαιτητός πριν, τη στιγμή ή αμέσως μετά την παράδοση των αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών. Όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές, τις ραδιοτηλεοπτικές ή τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται κατά τη διάρκεια της περιόδου μετάβασης στους νέους κανόνες σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών, οι όροι που συνδέονται με την παροχή υπηρεσιών ή οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών κατά την εφαρμογή θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διπλή φορολόγηση ή σε μη φορολόγηση. Προκειμένου αυτό να αποφευχθεί και να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή στα κράτη μέλη, είναι απαραίτητο να καθορισθούν μεταβατικές διατάξεις.
(17)
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ενδείκνυται, ενδεχομένως, για τα κράτη μέλη να θεσπίσουν νομοθετικά μέτρα για τον περιορισμό ορισμένων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προβλέπονται από την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), ώστε να διασφαλίζονται τα σημαντικά οικονομικά ή χρηματοπιστωτικά συμφέροντα κράτους μέλους ή της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, συμπεριλαμβανομένων νομισματικών, δημοσιονομικών και φορολογικών ζητημάτων, εφόσον τα εν λόγω μέτρα είναι αναγκαία και αναλογικά, λαμβανομένου υπόψη του κινδύνου φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής στα κράτη μέλη, και ενόψει της ανάγκης να διασφαλίζεται η ορθή είσπραξη του ΦΠΑ που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό.
(18)
Θα πρέπει να εισαχθεί η έννοια του ακινήτου προκειμένου να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη φορολογική μεταχείριση από τα κράτη μέλη για τις παροχές υπηρεσιών που είναι συναφείς προς ακίνητα. Η εισαγωγή της έννοιας αυτής θα μπορούσε να έχει σημαντική επίπτωση στις νομοθετικές και διοικητικές πρακτικές εντός των κρατών μελών. Με την επιφύλαξη της εν λόγω νομοθεσίας ή πρακτικών που εφαρμόζονται ήδη στα κράτη μέλη, και προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή μετάβαση, η έννοια αυτή θα πρέπει να εισαχθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
(19)
Συνεπώς, ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
Άρθρο 1
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 τροποποιείται ως εξής:
1)
Το κεφάλαιο IV τροποποιείται ως εξής:
α)
παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 6α
1. Οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καλύπτουν ειδικότερα τα εξής:
α)
υπηρεσίες σταθερής και κινητής τηλεφωνίας για τη μετάδοση και μεταγωγή της φωνής, δεδομένων και βίντεο, συμπεριλαμβανομένων των τηλεφωνικών υπηρεσιών με συνιστώσα εικόνας (υπηρεσίες εικονοτηλεφώνου·
β)
τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένων των φωνητικών υπηρεσιών μέσω του πρωτοκόλλου του Ίντερνετ (VoIP)·
γ)
φωνητικό ταχυδρομείο, αναμονή κλήσεων, προώθηση κλήσεων, αναγνώριση καλούντος, τριμερή κλήση και άλλες υπηρεσίες διαχείρισης κλήσεων·
δ)
υπηρεσίες τηλεειδοποίησης·
ε)
υπηρεσίες ηχογραφημένων κειμένων·
στ)
φαξ, τηλέγραφο και τηλετυπία·
ζ)
πρόσβαση στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στον Παγκόσμιο Ιστό·
η)
συνδέσεις ιδιωτικού δικτύου που παρέχουν τηλεπικοινωνιακούς συνδέσμους για την αποκλειστική χρήση του πελάτη.
2. Οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, δεν καλύπτουν τα εξής:
α)
ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες·
β)
ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες μεταδόσεων (εφεξής «ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες»).
Άρθρο 6β
1. Οι ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες που συνίστανται στην παροχή ακουστικού και οπτικοακουστικού περιεχομένου, όπως ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που παρέχονται στο ευρύ κοινό μέσω δικτύων επικοινωνίας από πάροχο υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων και υπό τη συντακτική ευθύνη του για την ταυτόχρονη ακρόαση ή παρακολούθηση, με βάση προγραμματισμό μεταδόσεων.
2. Η παράγραφος 1 καλύπτει, ιδίως, τα εξής:
α)
ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά προγράμματα που μεταδίδονται ή αναμεταδίδονται μέσω ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού δικτύου·
β)
ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά προγράμματα που διανέμονται μέσω του διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου (συνεχούς ροής μέσω ΙΡ), εάν μεταδίδονται ταυτόχρονα με τη μετάδοση ή αναμετάδοσή τους μέσω ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού δικτύου.
3. Η παράγραφος 1 δεν καλύπτει τα εξής:
α)
υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών·
β)
ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες·
γ)
την παροχή πληροφοριών σχετικά με συγκεκριμένα προγράμματα κατά παραγγελία·
δ)
τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μετάδοσης ή αναμετάδοσης·
ε)
τη χρηματοδοτική μίσθωση τεχνικού εξοπλισμού ή εγκαταστάσεων που προορίζονται για τη λήψη υπηρεσίας μετάδοσης·
στ)
ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά προγράμματα που διανέμονται μέσω του διαδικτύου ή μέσω παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου (συνεχούς ροής μέσω ΙΡ), εκτός εάν μεταδίδονται ή αναμεταδίδονται ταυτόχρονα σε ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό δίκτυο.».
β)
Στο άρθρο 7, η παράγραφος 3 τροποποιείται ως εξής:
i)
η εισαγωγική πρόταση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Η παράγραφος 1 δεν καλύπτει τα εξής:»,
ii)
το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«α)
ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες,»,
iii)
τα στοιχεία ιζ), ιη) και ιθ) διαγράφονται,
iv)
προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«κ)
επιγραμμική (online) κράτηση εισητηρίων για πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες εκδηλώσεις,
κα)
επιγραμμική (online) κράτηση καταλύματος, ενοικίασης αυτοκινήτου, υπηρεσιών εστίασης, μεταφοράς επιβατών ή παρόμοιων υπηρεσιών.».
γ)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 9α
1. Για την εφαρμογή του άρθρου 28 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όταν παρέχονται ηλεκτρονικές υπηρεσίες μέσω τηλεπικοινωνιακού δικτύου, διεπαφής ή δικτυακής πύλης, όπως αγορά ηλεκτρονικών εφαρμογών, ο υποκείμενος στον φόρο που συμμετέχει στην παροχή υπηρεσιών θεωρείται ότι ενεργεί ιδίω ονόματι αλλά για λογαριασμό του παρόχου ηλεκτρονικών υπηρεσιών, εκτός εάν ο εν λόγω πάροχος υπηρεσιών προσδιορίζεται ρητά ως προμηθευτής των υπηρεσιών από τον εν λόγω υποκείμενο στο φόρο και τούτο προκύπτει από τις μεταξύ τους συμβατικές διευθετήσεις.
Για να θεωρηθεί ότι ο πάροχος ηλεκτρονικών υπηρεσιών έχει προσδιορισθεί ρητά ως ο προμηθευτής των ηλεκτρονικών υπηρεσιών από τον υποκείμενο στον φόρο, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)
το τιμολόγιο που εκδίδεται ή καθίσταται διαθέσιμο από κάθε υποκείμενο στο φόρο που συμμετέχει στην παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών πρέπει να προσδιορίζει τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες και τον προμηθευτή των εν λόγω ηλεκτρονικών υπηρεσιών·
β)
ο λογαριασμός ή η απόδειξη πληρωμής που εκδίδονται ή καθίστανται διαθέσιμες στον λήπτη πρέπει να προσδιορίζουν τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες και τον προμηθευτή των εν λόγω υπηρεσιών.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος, όσον αφορά την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών, προσεπικυρώνει τη χρέωση του λήπτη ή την παροχή των υπηρεσιών ή ορίζει τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις της παροχής, δεν επιτρέπεται να υποδεικνύει ρητά άλλο πρόσωπο ως προμηθευτή τις εν λόγω υπηρεσίες.
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται επίσης όταν τηλεφωνικές υπηρεσίες παρεχόμενες μέσω του διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένων των φωνητικών υπηρεσιών μέσω του πρωτοκόλλου του Ίντερνετ (VoIP), παρέχονται μέσω δικτύου τηλεπικοινωνιών, διεπαφής ή δικτυακής πύλης, όπως αγορά ηλεκτρονικών εφαρμογών και υπό τους ίδιους όρους που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο.
3. Το παρόν άρθρο δεν εφαρμόζεται σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος παρέχει μόνο τη διεκπεραίωση πληρωμών που αφορούν ηλεκτρονικές υπηρεσίες ή τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένων των φωνητικών υπηρεσιών μέσω του πρωτοκόλλου του Ίντερνετ (VoIP), και ο οποίος δεν συμμετέχει στην παροχή των εν λόγω ηλεκτρονικών ή τηλεφωνικών υπηρεσιών.».
2)
Το κεφάλαιο V τροποποιείται ως εξής:
α)
Στο τμήμα 1, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα:
«Άρθρο 13α
Ο τόπος όπου είναι εγκατεστημένο ένα νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και στα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, είναι:
α)
ο τόπος όπου ασκούνται οι λειτουργίες της κεντρικής του διοίκησης ή
β)
ο τόπος οποιασδήποτε άλλης εγκατάστασης που χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και από κατάλληλη υποδομή, σε ανθρώπινους και τεχνικής φύσεως πόρους, ώστε να του επιτρέπει να λαμβάνει και να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που του παρέχονται για τις δικές του ανάγκες.
Άρθρο 13β
Για την εφαρμογή της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως “ακίνητο” θεωρείται:
α)
κάθε συγκεκριμένο τμήμα της γης, στην επιφάνειά της ή κάτω από αυτή, επί του οποίου μπορούν να θεμελιωθούν δικαιώματα κυριότητας και κατοχής·
β)
κάθε κτίριο ή κατασκευή που συνδέεται άρρηκτα με το έδαφος πάνω ή κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, το οποίο δεν μπορεί να αποσυναρμολογηθεί ή να μετακινηθεί εύκολα·
γ)
κάθε στοιχείο που έχει εγκατασταθεί και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός κτιρίου ή μιας κατασκευής χωρίς το οποίο το κτίριο ή η κατασκευή είναι ελλιπή, όπως πόρτες, παράθυρα, στέγες, κλιμακοστάσια και ανελκυστήρες·
δ)
κάθε στοιχείο, εξοπλισμός ή μηχάνημα μόνιμα εγκατεστημένο σε κτίριο ή κατασκευή που δεν μπορεί να μετακινηθεί χωρίς να καταστραφεί ή να αλλοιωθεί το κτίριο ή η κατασκευή.».
β)
Στο άρθρο 18 παράγραφος 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:
«Ωστόσο, ανεξαρτήτως αντίθετων πληροφοριών, ο πάροχος τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών μπορεί να θεωρεί ότι ένας λήπτης εγκατεστημένος στην Κοινότητα είναι μη υποκείμενος στον φόρο, εφόσον ο εν λόγω λήπτης δεν έχει κοινοποιήσει τον ατομικό του αριθμό μητρώου ΦΠΑ στον πάροχο.».
γ)
Το άρθρο 24 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
«Άρθρο 24
Σε περίπτωση που οι υπηρεσίες οι οποίες καλύπτονται από το άρθρο 56, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο ή από τα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο που είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες ή ο οποίος έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη χώρα, δίνεται προτεραιότητα:
α)
στην περίπτωση νομικού προσώπου μη υποκείμενου στον φόρο, στον τόπο που αναφέρεται στο άρθρο 13α στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η υπηρεσία χρησιμοποιείται στην εγκατάσταση που αναφέρεται στο στοιχείο β) του εν λόγω άρθρου·
β)
στην περίπτωση φυσικού προσώπου, στον τόπο όπου αυτό διαμένει συνήθως, εκτός εάν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η υπηρεσία χρησιμοποιείται στη μόνιμη κατοικία του, αν αυτή είναι διαφορετική από τη συνήθη διαμονή.».
δ)
Το τμήμα 4 τροποποιείται ως εξής:
i)
Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα υποτμήματα:
«Υποτμήμα 3
Τεκμήρια όσον αφορά τον τόπο του λήπτη
Άρθρο 24α
1. Όταν ο πάροχος τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών παρέχει τις υπηρεσίες αυτές σε έναν τόπο εγκατάστασης, όπως ένα τηλεφωνικό θάλαμο, μία ζώνη ασύρματης πρόσβασης, ένα Ίντερνετ καφέ, ένα εστιατόριο ή ένα χώρο υποδοχής ξενοδοχείου, όπου η φυσική παρουσία του αποδέκτη της υπηρεσίας στον τόπο αυτό είναι αναγκαία για να του παρασχεθεί η υπηρεσία από τον εν λόγω πάροχο, τεκμαίρεται ότι, για την εφαρμογή των άρθρων 44, 58 και 59α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στον τόπο αυτόν και η υπηρεσία πράγματι χρησιμοποιείται και αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης στον εν λόγω τόπο.
2. Εάν ο τόπος εγκατάστασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι πάνω σε πλοίο, αεροσκάφος ή τρένο που εκτελεί μεταφορά επιβατών εντός της Κοινότητας σύμφωνα με τα άρθρα 37 και 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η χώρα στην οποία βρίσκεται ο τόπος εγκατάστασης είναι η χώρα αναχώρησης της μεταφοράς επιβατών.
Άρθρο 24β
Για την εφαρμογή του άρθρου 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, για τις τηλεπικοινωνιακές, ραδιοτηλεοπτικές ή ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο:
α)
μέσω της σταθερής γραμμής του, τεκμαίρεται ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στον τόπο εγκατάστασης της σταθερής γραμμής·
β)
μέσω κινητών δικτύων, τεκμαίρεται ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στη χώρα που προσδιορίζεται από τον κωδικό χώρας κινητής τηλεφωνίας της κάρτας SIM που χρησιμοποιεί όταν λαμβάνει αυτές τις υπηρεσίες·
γ)
για τις οποίες απαιτείται η χρήση αποκωδικοποιητή ή παρεμφερούς συσκευής ή κάρτας λήψης προγραμμάτων και όπου δεν χρησιμοποιείται σταθερή γραμμή, τεκμαίρεται ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στον τόπο όπου βρίσκεται αυτός ο αποκωδικοποιητής ή η παρεμφερής συσκευή ή, εάν ο τόπος αυτός δεν είναι γνωστός, στον τόπο στον οποίον αποστέλλεται η κάρτα λήψης προγραμμάτων με σκοπό να χρησιμοποιηθεί εκεί·
δ)
υπό περιστάσεις άλλες από τις αναφερόμενες στο άρθρο 24α και στα στοιχεία α), β) και γ) του παρόντος άρθρου, τεκμαίρεται ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στον τόπο που προσδιορίζεται ως τέτοιος από τον πάροχο υπηρεσιών με τη χρήση δύο μη αντιφατικών αποδεικτικών στοιχείων από τα απαριθμούμενα στο άρθρο 24στ του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 24γ
Για την εφαρμογή του άρθρου 56 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όταν η μίσθωση μεταφορικών μέσων, εκτός από τη βραχυχρόνια μίσθωση, παρέχεται σε πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο, τεκμαίρεται ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του στον τόπο που προσδιορίζεται ως τέτοιος από τον πάροχο υπηρεσιών με τη χρήση δύο μη αντιφατικών αποδεικτικών στοιχείων από τα απαριθμούμενα στο άρθρο 24ε του παρόντος κανονισμού.
Υποτμήμα 3β
Αμφισβήτηση τεκμηρίων
Άρθρο 24δ
1. Όταν ένας πάροχος παρέχει υπηρεσία που παρατίθεται στο άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, δύναται να αμφισβητήσει ένα τεκμήριο που αναφέρεται στο άρθρο 24α ή στο στοιχείο α), β) ή γ) του άρθρου, 24β του παρόντος κανονισμού, εφόσον διαθέτει τρία μη αντιφατικά αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι ο λήπτης είναι εγκατεστημένος, έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του αλλού.
2. Φορολογική αρχή δύναται να αμφισβητήσει τα τεκμήρια που υπάρχουν δυνάμει των άρθρων 24α, 24β ή 24γ εφόσον υπάρχουν ενδείξεις αθέμιτης χρήσης ή κατάχρησης από τον πάροχο υπηρεσιών.
Υποτμήμα 3γ
Αποδεικτικά στοιχεία για τον προσδιορισμό του τόπου εγκατάστασης και αμφισβήτηση τεκμηρίων
Άρθρο 24ε
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων του άρθρου 56 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και της εκπλήρωσης των απαιτήσεων του άρθρου 24γ του παρόντος κανονισμού, ως αποδεικτικά στοιχεία χρησιμοποιούνται, ειδικότερα, τα εξής:
α)
η διεύθυνση τιμολόγησης του λήπτη·
β)
τραπεζικά στοιχεία όπως ο τόπος όπου τηρείται ο τραπεζικός λογαριασμός που χρησιμοποιείται για την πληρωμή και η διεύθυνση τιμολόγησης του λήπτη που γνωρίζει η τράπεζα·
γ)
τα στοιχεία ταξινόμησης (πινακίδες) του μέσου μεταφοράς που έχει νοικιαστεί από τον λήπτη, εάν η ταξινόμηση του εν λόγω μέσου μεταφοράς απαιτείται στον τόπο όπου χρησιμοποιείται, ή άλλες παρεμφερείς πληροφορίες·
δ)
άλλες σχετικές εμπορικές πληροφορίες.
Άρθρο 24στ
Για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων του άρθρου 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και της εκπλήρωσης των απαιτήσεων του στοιχείου δ) του άρθρου 24β ή του άρθρου 24δ παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, ως αποδεικτικά στοιχεία χρησιμοποιούνται, ειδικότερα, τα εξής:
α)
η διεύθυνση τιμολόγησης του λήπτη·
β)
η διεύθυνση του πρωτοκόλλου Ίντερνετ (ΙΡ) της συσκευής που χρησιμοποιείται από τον λήπτη ή άλλη μέθοδος εντοπισμού της γεωγραφικής της θέσης·
γ)
τραπεζικά στοιχεία, όπως ο τόπος όπου τηρείται ο τραπεζικός λογαριασμός που χρησιμοποιείται για την πληρωμή και η διεύθυνση τιμολόγησης του λήπτη που γνωρίζει η τράπεζα·
δ)
ο κωδικός χώρας κινητής τηλεφωνίας (MCC) της διεθνούς ταυτότητας συνδρομητή κινητής τηλεφωνίας (IMSI) που αποθηκεύεται στην κάρτα δομοστοιχείου ταυτότητας συνδρομητή (SIM) που χρησιμοποιείται από τον λήπτη·
ε)
ο τόπος εγκατάστασης της σταθερής γραμμής του λήπτη μέσω της οποίας παρέχεται η υπηρεσία σε αυτόν·
στ)
άλλες σχετικές εμπορικές πληροφορίες.».
ii)
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο υποτμήμα:
«Υποτμήμα 6α
Παροχή υπηρεσιών συναφών προς ακίνητο
Άρθρο 31α
1. Οι υπηρεσίες που είναι συναφείς προς ακίνητα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 47 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, περιλαμβάνουν μόνον εκείνες τις υπηρεσίες που έχουν επαρκώς άμεση σύνδεση με τα εν λόγω ακίνητα. Οι υπηρεσίες θεωρούνται ότι έχουν επαρκώς άμεση σύνδεση με τα ακίνητα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α)
όταν προκύπτουν από ακίνητο και αυτό το ακίνητο αποτελεί συστατικό στοιχείο της υπηρεσίας και κεντρικό και ουσιαστικό στοιχείο για τις παρεχόμενες υπηρεσίες·
β)
όταν παρέχονται ή προορίζονται για ακίνητο και έχουν ως αντικείμενο τη νομική ή φυσική μεταβολή του εν λόγω ακινήτου.
2. Η παράγραφος 1 καλύπτει, ιδίως, τα εξής:
α)
την κατάρτιση σχεδίων για κτίριο ή τμήματα κτιρίου που προορίζεται να ανεγερθεί σε συγκεκριμένο οικόπεδο, ανεξάρτητα από την ανέγερση ή μη του κτιρίου·
β)
την παροχή υπηρεσιών επιτόπιας επίβλεψης ή ασφάλειας·
γ)
την κατασκευή κτιρίου σε οικόπεδο καθώς και τις εργασίες κατασκευής και κατεδάφισης που εκτελούνται σε κτίριο ή σε τμήματα κτιρίου·
δ)
την κατασκευή μόνιμων δομών σε οικόπεδο, καθώς και εργασίες κατασκευής και κατεδάφισης που εκτελούνται σε μόνιμες δομές όπως στα συστήματα αγωγών για το αέριο, το νερό, την αποχέτευση και παρόμοιες δομές·
ε)
εργασίες σε γαίες, συμπεριλαμβανομένων των γεωργικών υπηρεσιών όπως το όργωμα, η σπορά, το πότισμα και η λίπανση·
στ)
τη μελέτη και την αξιολόγηση του κινδύνου και της ακεραιότητας ακινήτων·
ζ)
την αποτίμηση ακινήτων, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες απαιτείται η παροχή της υπηρεσίας αυτής για σκοπούς ασφάλισης, για τον καθορισμό της αξίας ενός ακινήτου ως εγγύησης δανείου ή για την εκτίμηση των κινδύνων και των ζημιών σε περίπτωση διαφορών·
η)
τη χρηματοδοτική μίσθωση ή την εκμίσθωση ακινήτων, εκτός των περιπτώσεων που καλύπτονται από την παράγραφο 3 στοιχείο γ), συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης εμπορευμάτων για τα οποία ένα συγκεκριμένο τμήμα του ακινήτου παραχωρείται για αποκλειστική χρήση από τον λήπτη·
θ)
την παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε τομείς παρεμφερούς χαρακτήρα, όπως σε κατασκηνώσεις διακοπών ή σε τοποθεσίες που έχουν διαμορφωθεί για να χρησιμοποιηθούν ως κατασκήνωση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος διαμονής σε συγκεκριμένο τόπο που προκύπτει από τη μετατροπή των δικαιωμάτων χρήσης υπό καθεστώς χρονομεριστικής μίσθωσης και από ανάλογες καταστάσεις·
ι)
την εκχώρηση ή μεταβίβαση δικαιωμάτων άλλων πλην εκείνων που προβλέπονται στα στοιχεία η) και θ) όσον αφορά τη χρήση του συνόλου ή τμήματος ακινήτου, συμπεριλαμβανομένης της άδειας χρησιμοποίησης τμήματος ακινήτου, όπως η χορήγηση δικαιωμάτων αλιείας και θήρας ή η πρόσβαση σε αίθουσες αναμονής σε αερολιμένες, ή η χρήση υποδομής για την οποία επιβάλλονται διόδια, όπως γέφυρες ή σήραγγες·
ια)
τη συντήρηση, ανακαίνιση και επισκευή κτιρίων ή τμημάτων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένων εργασιών, όπως καθαρισμός, πλακόστρωση, τοποθέτηση χαρτιού τοιχοστρωσίας (ταπετσαρίας) και παρκέτων·
ιβ)
τη συντήρηση, ανακαίνιση και επισκευή μόνιμων δομών όπως τα συστήματα αγωγών για το αέριο, το νερό, την αποχέτευση και παρόμοιες δομές·
ιγ)
την εγκατάσταση ή συναρμολόγηση μηχανημάτων ή εξοπλισμού που, μετά την εγκατάσταση ή συναρμολόγηση, χαρακτηρίζονται ως ακίνητο·
ιδ)
τη συντήρηση και επισκευή, επιθεώρηση και εποπτεία μηχανημάτων ή εξοπλισμού, εάν τα εν λόγω μηχανήματα ή ο εν λόγω εξοπλισμός μπορούν να χαρακτηριστούν ως ακίνητα·
ιε)
τη διαχείριση ακινήτων, εκτός από τη διαχείριση χαρτοφυλακίου επενδύσεων σε ακίνητα που καλύπτονται από την παράγραφο 3 στοιχείο ζ), η οποία συνίσταται στην εκμετάλλευση εμπορικών, βιομηχανικών ή οικιστικών ακινήτων από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου ή για λογαριασμό του·
ιστ)
τη διαμεσολάβηση κατά την πώληση ή τη χρηματοδοτική μίσθωση ή την εκμίσθωση ακινήτων και τη σύσταση ή τη μεταβίβαση ορισμένων δικαιωμάτων σε ακίνητα ή εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων (ανεξαρτήτως του αν αυτά αντιμετωπίζονται ή όχι ως ενσώματα αγαθά), εκτός από τη διαμεσολάβηση που καλύπτεται από την παράγραφο 3 στοιχείο δ)·
ιζ)
τις νομικές υπηρεσίες τις σχετικές με τη μεταβίβαση τίτλων επί ακινήτων, με τη σύσταση ή μεταβίβαση ορισμένων δικαιωμάτων σε ακίνητα ή εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων (ανεξαρτήτως του αν αυτά αντιμετωπίζονται ή όχι ως ενσώματα αγαθά), όπως οι συμβολαιογραφικές εργασίες, ή την κατάρτιση συμβολαίου για πώληση ή αγορά ακινήτου, ακόμη και αν η σχετική συναλλαγή που συνεπάγεται τη νομική μεταβολή του ακινήτου δεν υλοποιείται.
3. Η παράγραφος 1 δεν καλύπτει τα εξής:
α)
την κατάρτιση σχεδίων για κτίριο ή τμήματα κτιρίου εάν το κτίριο δεν προορίζεται να ανεγερθεί σε συγκεκριμένο οικόπεδο·
β)
την αποθήκευση εμπορευμάτων σε ακίνητο εάν κανένα συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου δεν παραχωρείται για την αποκλειστική χρήση του λήπτη·
γ)
την παροχή υπηρεσιών διαφήμισης, έστω και αν περιλαμβάνει τη χρήση ακινήτων·
δ)
τη διαμεσολάβηση για την παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε τομείς παρεμφερούς χαρακτήρα, όπως σε κατασκηνώσεις διακοπών ή σε τοποθεσίες που έχουν διαμορφωθεί για να χρησιμοποιηθούν ως κατασκήνωση, αν ο διαμεσολαβητής ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου προσώπου·
ε)
τη διάθεση περιπτέρου σε εγκατάσταση εμποροπανήγυρης ή έκθεσης, καθώς και την παροχή άλλων συναφών υπηρεσιών, για να μπορεί ο εκθέτης να εκθέτει αντικείμενα, όπως ο σχεδιασμός του περιπτέρου, η μεταφορά και αποθήκευση αντικειμένων, η διάθεση μηχανημάτων, η τοποθέτηση καλωδίων, η ασφάλιση και η διαφήμιση·
στ)
την εγκατάσταση ή συναρμολόγηση, τη συντήρηση και επισκευή, τον έλεγχο ή την εποπτεία μηχανημάτων ή εξοπλισμού που δεν είναι ή δεν καθίστανται μέρος του ακινήτου·
ζ)
τη διαχείριση χαρτοφυλακίων επενδύσεων σε ακίνητα·
η)
τις νομικές υπηρεσίες, εκτός από εκείνες που καλύπτονται από την παράγραφο 2 στοιχείο ιζ), που συνδέονται με συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των συμβουλών που παρέχονται σχετικά με τους όρους μιας σύμβασης για τη μεταβίβαση ακίνητου, ή την εκτέλεση μιας τέτοιας σύμβασης, ή την απόδειξη της ύπαρξης μιας τέτοιας σύμβασης, όταν οι υπηρεσίες αυτές δεν αφορούν ειδικά τη μεταβίβαση τίτλων επί ακινήτων.
Άρθρο 31β
Όταν εξοπλισμός τίθεται στη διάθεση του λήπτη με σκοπό να πραγματοποιηθούν εργασίες σε ακίνητα, η πράξη αυτή συνιστά παροχή υπηρεσιών που συνδέονται με το ακίνητο μόνον εάν ο πάροχος αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών.
Πάροχος υπηρεσιών ο οποίος παρέχει στον λήπτη εξοπλισμό, καθώς και επαρκές προσωπικό για την εκτέλεση εργασιών, τεκμαίρεται ότι έχει αναλάβει την ευθύνη για την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών. Το τεκμήριο ότι ο πάροχος υπηρεσιών αναλαμβάνει την ευθύνη για την εκτέλεση των εργασιών μπορεί να αμφισβητηθεί με κάθε σχετικό πραγματικό ή νομικό μέσο.
Άρθρο 31γ
Για τον σκοπό του καθορισμού του τόπου παροχής τηλεπικοινωνιακών, ραδιοτηλεοπτικών ή ηλεκτρονικών υπηρεσιών από υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί ιδίω ονόματι στο πλαίσιο υπηρεσίας καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε τομείς παρεμφερούς χαρακτήρα, όπως σε κατασκηνώσεις διακοπών ή σε τοποθεσίες που έχουν διαμορφωθεί για να χρησιμοποιηθούν ως κατασκήνωση, οι υπηρεσίες αυτές θεωρούνται ως παρεχόμενες στους τόπους παροχής των υπηρεσιών αυτών.»,
iii)
στο υποτμήμα 7, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
«Άρθρο 33α
Η διάθεση εισιτηρίων που παρέχουν πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες εκδηλώσεις από μεσάζοντα που ενεργεί ιδίω ονόματι, αλλά για λογαριασμό του διοργανωτή, ή από υποκείμενο στον φόρο, εκτός από τον διοργανωτή, που ενεργεί για ίδιο λογαριασμό, καλύπτεται από το άρθρο 53 και το άρθρο 54 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.».
3)
Στο σημείο 4 του παραρτήματος I, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία:
«στ)
λήψη ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών προγραμμάτων που διανέμονται μέσω ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού δικτύου, του διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου για την ακρόαση ή παρακολούθηση προγραμμάτων σε χρονική στιγμή που επιλέγει ο χρήστης και, κατόπιν ατομικού αιτήματος του χρήστη, από κατάλογο προγραμμάτων που έχει επιλέξει ο πάροχος υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων, όπως η τηλεόραση και το βίντεο κατά παραγγελία·
ζ)
λήψη ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών προγραμμάτων μέσω του διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου (συνεχούς ροής μέσω ΙΡ), εκτός αν τα προγράμματα αυτά μεταδίδονται ή αναμεταδίδονται ταυτόχρονα και μέσω παραδοσιακών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών δικτύων·
η)
παροχή ακουστικού και οπτικοακουστικού περιεχομένου μέσω δικτύων επικοινωνίας που δεν παρέχεται από πάροχο υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων και υπό τη συντακτική του ευθύνη·
θ)
την περαιτέρω μετάδοση ακουστικής και οπτικοακουστικής παραγωγής ενός παρόχου υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων μέσω δικτύων επικοινωνίας από πρόσωπο άλλο από τον πάροχο υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων.».
Άρθρο 2
Για τις τηλεπικοινωνιακές, τις ραδιοτηλεοπτικές ή τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από πάροχο εγκατεστημένο εντός της Κοινότητας σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του εντός της Κοινότητας, ισχύουν τα ακόλουθα:
α)
ο τόπος παροχής ως προς κάθε γενεσιουργό αιτία του φόρου που θα έχει επέλθει πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015, είναι ο τόπος όπου είναι εγκατεστημένος ο πάροχος, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή κατά την οποία ολοκληρώνεται η παροχή ή η συνεχής παροχή·
β)
ο τόπος παροχής ως προς κάθε γενεσιουργό αιτία που θα έχει επέλθει από την 1η Ιανουαρίου 2015 και στο εξής, είναι ο τόπος όπου είναι εγκατεστημένος ή έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ο λήπτης, ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή κατά την οποία αρχίζει η παροχή ή η συνεχής παροχή·
γ)
σε περίπτωση που έχει ήδη επέλθει η γενεσιουργός αιτία πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015, στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο πάροχος, κανένας φόρος δεν καθίσταται απαιτητός στο κράτος μέλος του λήπτη την 1η Ιανουαρίου 2015 ή μετά από αυτήν σε σχέση με την ίδια γενεσιουργό αιτία.
Άρθρο 3
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015.
Ωστόσο, τα άρθρα 13β, 31α και 31β του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2011, όπως εισήχθησαν από τον παρόντα κανονισμό, ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2017.
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Λουξεμβούργο, 7 Οκτωβρίου 2013.