VERORDENING (EU) Nr. 43/2012 VAN DE RAAD
van 17 januari 2012
tot vaststelling, voor 2012, van de vangstmogelijkheden voor EU-vaartuigen voor sommige visbestanden en groepen visbestanden waarvoor geen internationale onderhandelingen worden gevoerd of geen internationale overeenkomsten gelden
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Artikel 43, lid 3, van het Verdrag bepaalt dat de Raad op voorstel van de Commissie de maatregelen vaststelt voor de vaststelling en de verdeling van de vangstmogelijkheden.
(2)
Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelĳk visserĳbeleid (1) moeten, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke, technische en economische adviezen en met name van de verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), alsmede in het licht van eventuele adviezen ontvangen van regionale adviesraden, maatregelen inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden vastgesteld.
(3)
De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en de toewijzing van de vangstmogelijkheden vaststellen per visserijtak of groep visserijtakken, inclusief, waar nodig, bepaalde voorwaarden die er functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten zo over de lidstaten worden verdeeld dat elke lidstaat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk bestand of elke visserijtak geniet, met inachtneming van de in Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
(4)
Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering betreffende het verlenen aan een afzonderlijke lidstaat van de toestemming om te genieten van het systeem van beheer van de hem toegewezen visserijinspanning aan de hand van een kilowattdagensysteem, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend.
(5)
Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de toekenning van extra zeedagen voor de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten en voor de versterkte aanwezigheid van wetenschappelijke waarnemers, alsmede met betrekking tot de spreadsheetformaten voor het verzamelen en doorsturen van informatie betreffende de overdracht van zeedagen tussen vissersvaartuigen die de vlag van dezelfde lidstaat voeren. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (2).
(6)
Wanneer voor een bepaald bestand een totaal toegestane vangst (TAC) aan één enkele lidstaat wordt toegewezen, is het dienstig die lidstaat overeenkomstig artikel 2, lid 1, van het Verdrag te machtigen het niveau van deze TAC vast te stellen. Daarbij moeten regelingen worden getroffen om te garanderen dat de betrokken lidstaat bij het vaststellen van dit TAC-niveau volledig in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid handelt.
(7)
Sommige TAC's bieden de lidstaten de mogelijkheid om aan vaartuigen die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, extra toewijzingen toe te kennen. Met die proeven wordt beoogd een op de vangst gebaseerde quotaregeling (vangstquotaregeling) te testen die tot doel heeft teruggooi en de daarmee gepaarde gaande verspilling van anders bruikbare visbestanden te vermijden; ongecontroleerde teruggooi van vis is een bedreiging voor de langetermijnduurzaamheid van vis als „collectief goed” en dus voor de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Inherent aan vangstquotaregelingen is dat zij de vissers een stimulans bieden om de vangstselectiviteit van hun activiteiten te optimaliseren. Om tot een rationeel beheer van de teruggooi te komen moet een volledig gedocumenteerde visserij betrekking hebben op elke activiteit op zee in plaats van op de aanlandingen in de haven. Daarom moet als een van de voorwaarden waaronder de lidstaten dergelijke extra toewijzingen kunnen verlenen, worden gesteld dat moet worden gegarandeerd dat gebruik wordt gemaakt van aan een sensorsysteem gekoppelde camera's in een gesloten televisiecircuit (CCTV). Hiermee kunnen alle behouden en teruggegooide delen van de vangsten in detail worden geregistreerd. Een regeling met menselijke waarnemers die in real time aan boord actief zijn, zou minder efficiënt, duurder en minder betrouwbaar zijn. Bijgevolg is het gebruik van CCTV vooralsnog een eerste vereiste voor het halen van de doelstellingen van de regelingen tot verlaging van de teruggooi, waaronder bijv. de volledig gedocumenteerde visserij, voor zover daarbij wordt voldaan aan Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (3).
(8)
De TAC's moeten worden vastgesteld op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen, met inachtneming van de biologische en sociaaleconomische aspecten waarbij een gelijke behandeling van de visserijsectoren moet worden gegarandeerd, en in het licht van de standpunten die naar voren zijn gekomen tijdens de raadpleging van de belanghebbenden, met name op de bijeenkomsten met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur en de betrokken regionale adviesraden.
(9)
Voor bestanden waarvoor specifieke meerjarenplannen gelden, moeten de TAC's overeenkomstig de in die plannen vervatte voorschriften worden vastgesteld. Bijgevolg moeten de TAC's voor de bestanden van heek, langoustine en tong in de Golf van Biskaje en het westelijk Kanaal, van haring in de wateren ten westen van Schotland en van kabeljauw in het Kattegat, de wateren ten westen van Schotland en de Ierse Zee worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 811/2004 van de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor het noordelijke heekbestand (4), Verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van de bestanden van zuidelijke heek en langoustines in de Cantabrische Zee en ten westen van het Iberisch Schiereiland (5), Verordening (EG) nr. 388/2006 van de Raad van 23 februari 2006 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in de Golf van Biskaje (6), Verordening (EG) nr. 509/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de duurzame exploitatie van het tongbestand in het westelijk Kanaal (7), Verordening (EG) nr. 1300/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een meerjarenplan voor het haringbestand in het gebied ten westen van Schotland en de visserijen die dat bestand exploiteren (8) en Verordening (EG) nr. 1342/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden (9) („het kabeljauwplan”).
(10)
Voor bestanden waarvoor onvoldoende gegevens of geen betrouwbare gegevens voorhanden zijn om ramingen van de omvang te kunnen maken, moeten de beheersmaatregelen en de TAC-niveaus worden vastgesteld volgens de voorzorgsaanpak van het visserijbeheer als omschreven in artikel 3, onder i), van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad, waarbij wordt rekening gehouden met bestandsspecifieke factoren, waaronder met name de beschikbare gegevens over de ontwikkelingen van de bestanden en overwegingen betreffende de gemengde visserij.
(11)
Op grond van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC's en quota (10) moet worden bepaald op welke bestanden de verschillende, in de verordening bedoelde maatregelen van toepassing zijn.
(12)
Voor sommige soorten, zoals bepaalde haaisoorten, kan zelfs een beperkte vorm van visserijactiviteit een ernstig risico inhouden voor de instandhouding van de soort. Voor dergelijke soorten moet derhalve een volledige beperking van de vangstmogelijkheden worden opgelegd middels een totaalverbod op de visserij op deze soorten.
(13)
Langoustine wordt in gemengde visserijen op demersale soorten samen met diverse andere soorten gevangen. Voor het gebied ten westen van Ierland bekend als de Porcupine Bank wordt in het wetenschappelijk advies aanbevolen de vangsten van deze soort in 2012 niet te verhogen. Om een verder herstel van dit bestand te bevorderen is het dienstig de vangstmogelijkheden in een bepaald deel van deze zone en gedurende bepaalde perioden te beperken tot uitsluitend vangsten van pelagische soorten die niet met bijvangsten van langoustine gepaard gaan.
(14)
Aangezien niet wetenschappelijk is aangetoond dat de TAC-gebieden voor witte koolvis met verschillende biologische bestanden overeenstemmen en deze soort voorkomt in een ononderbroken gebied van het noorden van de Britse eilanden tot het zuiden van het Iberisch schiereiland is het, met het oog op een volledige benutting van de vangstmogelijkheden, dienstig toestemming te verlenen om tussen bepaalde TAC-gebieden een flexibele regeling te implementeren.
(15)
De maxima voor de visserijinspanning voor 2012 moeten worden vastgesteld overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 2166/2005, artikel 5 van Verordening (EG) nr. 509/2007 en de artikelen 11 en 12 van Verordening (EG) nr. 1342/2008, waarbij wordt rekening gehouden met Verordening (EG) nr. 754/2009 van de Raad van 27 juli 2009 tot uitsluiting van bepaalde groepen vaartuigen van de visserijinspanningsregeling die is vastgesteld in hoofdstuk III van Verordening (EG) nr. 1342/2008 (11).
(16)
De in deze verordening voor EU-vaartuigen vastgestelde vangstmogelijkheden moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (12), en met name de artikelen 33 en 34 betreffende de registratie van de vangsten en de visserijinspanning, respectievelijk de melding van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden. Derhalve dient te worden gepreciseerd welke codes de lidstaten moeten gebruiken wanneer zij gegevens met betrekking tot de aanlandingen van onder deze verordening vallende bestanden aan de Commissie doen toekomen.
(17)
Met het oog op de continuïteit van de visserijactiviteiten en om het inkomen van de vissers in de Unie veilig te stellen, moet deze verordening van toepassing worden met ingang van 1 januari 2012, met uitzondering van de bepalingen betreffende de beperkingen van de visserijinspanning, die van toepassing moeten worden met ingang van 1 februari 2012. Gezien de urgentie dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden.
(18)
De vangstmogelijkheden dienen in volledige overeenstemming met het toepasselijke recht van de Unie te worden gebruikt,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
TITEL I
TOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES
Artikel 1
Onderwerp
1. Bij deze verordening worden de vangstmogelijkheden vastgesteld voor EU-vaartuigen voor sommige visbestanden en groepen visbestanden waarvoor geen internationale onderhandelingen worden gevoerd of geen internationale overeenkomsten gelden.
2. De in lid 1 bedoelde vangstmogelijkheden omvatten:
a)
de vangstbeperkingen voor 2012, en
b)
de beperkingen van de visserijinspanning voor de periode van 1 februari 2012 tot en met 31 januari 2013.
Artikel 2
Toepassingsgebied
Deze verordening is van toepassing op EU-vaartuigen.
Artikel 3
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:
a) „EU-vaartuig”: een vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en in de Unie is geregistreerd;
b) „EU-wateren”: wateren onder de soevereiniteit of jurisdictie van de lidstaten, met uitzondering van wateren die grenzen aan de in bijlage II bij het Verdrag genoemde landen en gebieden overzee;
c) „totaal toegestane vangst (TAC)”: de hoeveelheid die elk jaar van elk visbestand mag worden gevangen en aangeland;
d) „quotum”: een vast aandeel van de aan de Unie of een lidstaat toegewezen TAC;
e) „internationale wateren”: wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van enige staat vallen;
f) „maaswijdte”: de maaswijdte als vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 517/2008 (13);
g) „EU-vissersvlootregister”: het register dat door de Commissie is opgesteld overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;
h) „visserijlogboek”: het logboek bedoeld in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.
Artikel 4
Visserijzones
Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:
a) voor de ICES-zones (International Council for the Exploration of the Sea - Internationale Raad voor het onderzoek van de zee): de geografische gebieden die in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 218/2009 worden gespecificeerd (14);
b) voor het Skagerrak: het geografische gebied dat in het westen wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust;
c) voor het Kattegat: het geografische gebied dat in het noorden wordt begrensd door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het dichtstbij gelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg naar Kullen;
d) voor zone VII (Porcupine Bank - Eenheid 16): het geografische gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:
53° 30′ NB 15° 00′ WL,
53° 30′ NB 11° 00′ WL,
51° 30′ NB 11° 00′ WL,
51° 30′ NB 13° 00′ WL,
51° 00′ NB 13° 00′ WL,
51° 00′ NB 15° 00′ WL,
53° 30′ NB 15° 00′ WL;
e) voor de Golf van Cadiz: het geografische gebied van ICES-zone IXa ten oosten van 7° 23′ 48″ WL;
f) voor de CECAF-zones (Committee for Eastern Central Atlantic Fisheries - Visserijcommissie voor het centraaloostelijk deel van de Atlantische Oceaan): de geografische gebieden bedoeld in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 216/2009 (15).
TITEL II
VANGSTMOGELIJKHEDEN
Artikel 5
TAC's en toewijzingen
De TAC's voor EU-vaartuigen in de EU-wateren of bepaalde niet-EU-wateren en de toewijzing van deze TAC's aan de lidstaten, alsmede de voorwaarden die er functioneel verband mee houden, worden vastgesteld in bijlage I.
Artikel 6
Bijzondere bepalingen inzake bepaalde TAC's
1. Voor bepaalde visbestanden worden de TAC's door de betrokken lidstaat vastgesteld. Deze bestanden worden opgesomd in bijlage I.
2. De door een lidstaat vast te stellen TAC's:
a)
zijn consistent met de beginselen en de voorschriften van het gemeenschappelijk visserijbeleid, in het bijzonder het beginsel van de duurzame exploitatie van de bestanden, en
b)
zijn zodanig gekozen dat
i)
indien er analytische gegevens beschikbaar zijn, de exploitatie van het bestand met een zo groot mogelijke waarschijnlijkheid vanaf 2015 met de maximale duurzame opbrengst overeenstemt;
ii)
indien er geen of onvollige analytische gegevens beschikbaar zijn, de exploitatie van het bestand voldoet aan de voorzorgsaanpak van het visserijbeheer.
3. Elke betrokken lidstaat verstrekt de Commissie uiterlijk op 15 maart 2012 de volgende gegevens:
a)
de vastgestelde TAC's;
b)
de door de lidstaat verzamelde en beoordeelde gegevens waarop de vastgestelde TAC's zijn gebaseerd, en
c)
nadere gegevens over hoe de vastgestelde TAC's aan lid 2 voldoen.
Artikel 7
Extra toewijzing voor vaartuigen die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij
1. Voor bepaalde bestanden kan een lidstaat aan de vaartuigen die zijn vlag voeren en die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, een extra toewijzing toekennen. Deze bestanden worden opgesomd in bijlage I. De extra toewijzing mag niet meer bedragen dan de algemene limiet die in bijlage I is bepaald als een percentage van het aan die lidstaat toegewezen quotum.
2. De in lid 1 bedoelde extra toewijzing mag alleen onder de volgende voorwaarden worden toegestaan:
a)
het vaartuig gebruikt aan een sensorsysteem gekoppelde camera's in een gesloten televisiecircuit (CCTV) waarmee alle visserij- en verwerkingsactiviteiten die aan boord van de vaartuigen plaatsvinden, worden geregistreerd;
b)
de extra toewijzing die wordt toegekend aan een vaartuig dat deelneemt aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, bedraagt niet meer dan 75 % van de geraamde teruggooi voor dat type vaartuig, en mag in geen geval een toename met meer dan 30 % van de basistoewijzing voor dat vaartuig vertegenwoordigen, en
c)
alle vangsten door dat vaartuig van het relevante bestand waarvoor een extra toewijzing is toegekend, worden in mindering gebracht op de totale toewijzing voor dat vaartuig.
Niettegenstaande punt b) kan een lidstaat bij wijze van uitzondering aan een vaartuig die zijn vlag voert een extra toewijzing toekennen die overeenstemt met meer dan 75 % van de voor het vaartuigtype waartoe het betrokken vaartuig behoort, geraamde teruggooi toekennen op voorwaarde dat:
i)
de geraamde teruggooi voor dat vaartuigtype minder dan 10 % bedraagt;
ii)
kan worden aangetoond dat het voor het evalueren van het nut van het CCTV-systeem voor controledoeleinden van belang is dat vaartuigtype bij de proeven te betrekken;
iii)
een algemeen maximum van 75 % van de geraamde teruggooi niet wordt overschreden voor de volledige groep vaartuigen die aan de proeven deelneemt.
Voor zover het bij de overeenkomstig punt a) verkregen geregistreerde gegevens gaat om te verwerken persoonsgegevens in de zin van Richtlijn 95/46/EG, is die richtlijn van toepassing op de verwerking van dergelijke gegevens.
3. Wanneer een lidstaat vaststelt dat een vaartuig dat deelneemt aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij, niet aan de voorwaarden van lid 2 voldoet, trekt die lidstaat de extra toewijzing voor dat vaartuig onmiddellijk in en sluit hij dat vaartuig voor de rest van het jaar 2012 uit van deelneming aan de proeven.
4. Voordat een lidstaat de in lid 1 bedoelde extra toewijzing toekent, deelt hij de Commissie de volgende gegevens mee:
a)
de lijst van de vaartuigen die zijn vlag voeren en die deelnemen aan proeven met betrekking tot volledig gedocumenteerde visserij;
b)
de specificaties van de elektronische systemen voor toezicht op afstand die aan boord van die vaartuigen zijn geïnstalleerd;
c)
de capaciteit, het soort vistuig en de specificaties van het vistuig dat wordt gebruikt door die vaartuigen;
d)
de geraamde teruggooi voor elk vaartuigtype dat aan de proeven deelneemt, en
e)
de hoeveelheid van het aan de betrokken TAC onderworpen bestand dat in 2011 is gevangen door vaartuigen die aan de proeven deelnemen.
5. De Commissie kan verzoeken de beoordeling van de in lid 2, onder b), bedoelde geraamde teruggooi voor de vaartuigen ter evaluatie aan een wetenschappelijk adviesorgaan voor te leggen. Wanneer de beoordeling niet wordt bevestigd, stelt de betrokken lidstaat de Commissie schriftelijk in kennis van de maatregelen die zijn genomen om te garanderen dat de betrokken vaartuigen voldoen aan de in lid 2, punt b), gestelde voorwaarde betreffende de geraamde teruggooi.
Artikel 8
Voorwaarden voor de aanlanding van vangsten en bijvangsten
Vis van bestanden waarvoor TAC's zijn vastgesteld, mag slechts aan boord worden gehouden of aangeland mits:
a)
die vis is gevangen met vaartuigen die de vlag voeren van een lidstaat die een quotum heeft en dat quotum nog niet is opgebruikt; dan wel
b)
die vis deel uitmaakt van een EU-quotum dat niet in de vorm van quota aan de lidstaten is toegewezen, en dat EU-quotum nog niet is opgebruikt.
Artikel 9
Beperkingen van de visserijinspanning
Vanaf 1 februari 2012 tot en met 31 januari 2013 zijn de visserijinspanningsmaatregelen die zijn vastgesteld in:
a)
bijlage IIA, van toepassing op het beheer van kabeljauwbestanden in het Kattegat, de ICES-sectoren VIIa en VIa en de EU-wateren van ICES-sector Vb;
b)
bijlage IIB, van toepassing op het herstel van heek en langoustine in de ICES-sectoren VIIIc en IXa, met uitzondering van de Golf van Cadiz;
c)
bijlage IIC, van toepassing op het beheer van de tongbestanden in ICES-sector VIIe.
Artikel 10
Bijzondere bepalingen inzake de toewijzing van vangstmogelijkheden
1. De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig deze verordening aan de lidstaten toegewezen onverminderd:
a)
het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;
b)
nieuwe toewijzingen op grond van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 of op grond van artikel 10, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1006/2008 (16);
c)
het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;
d)
het inhouden van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;
e)
verminderingen of kortingen op grond van de artikelen 37, 105, 106 en 107 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.
2. Tenzij anders vermeld in bijlage I bij deze verordening is artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 van toepassing op bestanden waarvoor TAC's bij wijze van voorzorgsmaatregel zijn vastgesteld, en zijn artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van die verordening van toepassing op bestanden waarvoor analytische TAC's zijn vastgesteld.
Artikel 11
Gesloten visseizoen
1. Van 1 mei tot en met 31 juli 2012 is het verboden om de volgende soorten op de Porcupine Bank te vangen of aan boord te houden: kabeljauw, scharretongen, zeeduivels, schelvis, wijting, heek, langoustine, schol, witte koolvis, koolvis, roggen, tong en doornhaai.
2. Voor de toepassing van dit artikel omvat de Porcupine Bank het geografische gebied dat wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende geografische coördinaten met elkaar verbinden:
Punt
Breedtegraad
Lengtegraad
1
52° 27′ NB
12° 19′ WL
2
52° 40′ NB
12° 30′ WL
3
52° 47′ NB
12° 39,600′ WL
4
52° 47′ NB
12° 56′ WL
5
52° 13,5′ NB
13° 53,830′ WL
6
51° 22′ NB
14° 24′ WL
7
51° 22′ NB
14° 03′ WL
8
52° 10′ NB
13° 25′ WL
9
52° 32′ NB
13° 07,500′ WL
10
52° 43′ NB
12° 55′ WL
11
52° 43′ NB
12° 43′ WL
12
52° 38,800′ NB
12° 37′ WL
13
52° 27′ NB
12° 23′ WL
14
52° 27′ NB
12° 19′ WL
3. In afwijking van lid 1 is het vaartuigen toegestaan door de Porcupine Bank te varen met de in lid 1 genoemde soorten aan boord overeenkomstig artikel 50, leden 3, 4 en 5, van Verordening (EG) nr. 1224/2009.
Artikel 12
Verboden
1. Het is EU-vaartuigen verboden de onderstaande soorten te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen:
a)
reuzenhaai (Cetorhinus maximus) en witte haai (Carcharodon carcharias) in de EU- en de niet-EU-wateren;
b)
haringhaai (Lamna nasus) in alle wateren, tenzij in bijlage I, deel B, anders is bepaald;
c)
zee-engel (Squatina squatina) in de EU-wateren;
d)
vleet (Dipturus batis) in de EU-wateren van ICES-sector IIa en de ICES-deelgebieden III, IV, VI, VII, VIII, IX en X;
e)
golfrog (Raja undulata) en witte rog (Rostroraja alba) in de EU-wateren van de ICES-deelgebieden VI, VII, VIII, IX en X;
f)
gitaarroggen (Rhinobatidae) in de EU-wateren van de ICES-deelgebieden I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X en XII.
2. Bij incidentele vangsten van de in lid 1 bedoelde soorten worden de vissen ongedeerd gelaten. Zij worden onmiddellijk teruggezet.
Artikel 13
Gegevensverstrekking
Wanneer de lidstaten overeenkomstig de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 gegevens met betrekking tot de aanlanding van hoeveelheden gevangen vis aan de Commissie doen toekomen, gebruiken zij daarvoor de in bijlage I bij deze verordening vermelde bestandscodes.
TITEL III
SLOTBEPALINGEN
Artikel 14
Comitéprocedure
1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor de visserij en de aquacultuur, ingesteld bij Verordening (EG) nr. 2371/. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
Artikel 15
Inwerkingtreding en toepassing
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2012.
Artikel 9 is echter van toepassing met ingang van 1 februari 2012.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 17 januari 2012.