VERORDENING (EU) Nr. 304/2010 VAN DE COMMISSIE
van 9 april 2010
tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de maximumgehalten aan residuen van 2-fenylfenol in of op bepaalde producten
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gelet op Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (1), en met name op artikel 14, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
2-Fenylfenol is een werkzame stof, behorend tot de vierde fase van het evaluatieprogramma van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (2), waarvoor het evaluatieverslag op 19 december 2008 aan de Commissie is overgelegd in de vorm van het wetenschappelijke verslag van de EFSA voor 2-fenylfenol (3). Dat verslag omvat het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) over de noodzaak van de vaststelling van MRL’s voor die werkzame stof overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 396/2005 en een voorstel voor deze MRL’s.
(2)
De EFSA heeft met name de risico’s voor consumenten en dieren onderzocht. Zij heeft het representatieve gebruik als een na de oogst toe te passen fungicide op citrusvruchten en peren geëvalueerd en heeft geconcludeerd dat, op grond van de beschikbare informatie, voorlopig een maximumresidugehalte (MRL) van 5 mg/kg moest worden vastgesteld voor het in de kennisgeving vermelde gebruik op citrusvruchten door besproeiing. Om de risicobeoordeling te bevestigen heeft de EFSA verzocht om bevestiging dat de bij de residuproeven toegepaste analysemethode de residuen van 2-fenylfenol, 2-fenylhydrochinon en hun conjugaten correct kwantificeert. Bovendien heeft de EFSA geconcludeerd dat de kennisgever de resultaten van twee aanvullende residuproeven op citrusvruchten en deugdelijke opslagstabiliteitsstudies moest indienen. Wat het in de kennisgeving vermelde gebruik op peren betreft, kon de EFSA geen MRL voorstellen omdat de ingediende residugegevens niet aanvaardbaar waren. Bij ontstentenis van een specifiek MRL moet de bepaalbaarheidsgrens gelden.
(3)
Bij de door de EFSA uitgevoerde risicobeoordeling is rekening gehouden met de meest recente informatie over de toxicologische eigenschappen van 2-fenylfenol. Uit de beoordeling is gebleken dat een MRL van 5 mg/kg voor citrusvruchten uit het oogpunt van de veiligheid van de consumenten op grond van een beoordeling van de blootstelling van de consumenten voor 27 specifieke Europese consumentengroepen aanvaardbaar is. Uit de beoordeling van de levenslange blootstelling via de consumptie van alle levensmiddelen die 2-fenylfenol kunnen bevatten, is gebleken dat er geen risico bestaat dat de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) wordt overschreden. Aangezien een acute referentiedosis (ARfD) niet nodig is voor 2-fenylfenol, hoefde de kortetermijnblootstelling niet te worden geëvalueerd.
(4)
De Commissie heeft de kennisgever verzocht zijn opmerkingen over het wetenschappelijke verslag van de EFSA voor 2-fenylfenol, inclusief de voorgestelde MRL’s, in te dienen. De kennisgever heeft zijn opmerkingen ingediend en deze zijn zorgvuldig onderzocht.
(5)
Op grond van het wetenschappelijke verslag van de EFSA en rekening houdend met de ter zake relevante factoren voldoen de voorgestelde MRL’s aan de voorschriften van artikel 14, lid 2, van Verordening (EG) nr. 396/2005.
(6)
Verordening (EG) nr. 396/2005 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(7)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 396/2005 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2011.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 9 april 2010.