VERORDENING (EU) Nr. 574/2011 VAN DE COMMISSIE
van 16 juni 2011
tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de maximumgehalten voor nitriet, melamine, Ambrosia spp. en versleping van bepaalde coccidiostatica en histomonostatica en tot consolidering van de bijlagen I en II
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (1), en met name op artikel 8, lid 1, en artikel 8, lid 2, eerste streepje,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Richtlijn 2002/32/EG verbiedt het gebruik van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en waarvan het gehalte aan ongewenste stoffen de in bijlage I bij die richtlijn vermelde maximumgehalten overschrijdt. Voor bepaalde ongewenste stoffen moeten de lidstaten onderzoek naar de bronnen van die stoffen verrichten, als de in bijlage II bij die richtlijn vastgestelde drempelwaarden worden overschreden.
(2)
Wat nitriet betreft, werd geconstateerd dat de producten en bijproducten van suikerbiet en suikerriet en van de zetmeelproductie onder bepaalde omstandigheden nitrietgehalten bevatten die de onlangs in bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG vastgestelde maximumgehalten overschrijden. Verder blijkt dat de analysemethode voor de bepaling van nitriet in diervoeders niet altijd betrouwbare analyseresultaten voor de producten en bijproducten van suikerbiet en suikerriet en van de zetmeelproductie oplevert. Aangezien de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) in haar advies van 25 maart 2009 (2) heeft geconcludeerd dat de aanwezigheid van nitriet in dierlijke producten geen probleem vormt voor de menselijke gezondheid, moeten de betrokken producten voorlopig worden vrijgesteld van toepassing van het maximumgehalte van nitriet in voedermiddelen, terwijl verder onderzoek wordt gedaan naar de nitrietgehalten in die producten en geschikte analysemethoden.
(3)
Wat melamine betreft, heeft de EFSA op 18 maart 2010 een wetenschappelijk advies over melamine in levensmiddelen en diervoeders (3) goedgekeurd. Uit de bevindingen van de EFSA blijkt dat blootstelling aan melamine kan leiden tot de vorming van kristallen in de urinewegen. Deze kristallen veroorzaken schade aan de proximale tubuli en zijn waargenomen bij dieren en kinderen naar aanleiding van voorvallen waarbij diervoeders en zuigelingenvoeding met melamine zijn vermengd, wat in sommige gevallen fatale gevolgen heeft gehad. De commissie van de Codex Alimentarius heeft maximumgehalten voor melamine in diervoeders en levensmiddelen vastgesteld (4). Deze maximumgehalten moeten in bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG worden opgenomen met het oog op de bescherming van de dier- en volksgezondheid, aangezien deze gehalten in overeenstemming zijn met de conclusies van het advies van de EFSA. Sommige toevoegingsmiddelen voor diervoeding moeten worden vrijgesteld van de maximumgehalten, aangezien zij onvermijdelijk een melaminegehalte bevatten dat als gevolg van het normale productieproces boven het maximumgehalte ligt.
(4)
Wat Ambrosia spp. betreft, concludeerde de EFSA in haar advies van 4 juni 2010 (5) dat vogelvoer een belangrijke rol speelt bij de verspreiding van Ambrosia spp., met name in voorheen niet-besmette gebieden, aangezien het vaak significante hoeveelheden onverwerkte zaden van Ambrosia spp. bevat. Daarom zal de preventie van het gebruik van met onverwerkte zaden van Ambrosia spp. verontreinigd vogelvoer de verdere verspreiding van Ambrosia spp. in de Unie waarschijnlijk verminderen. Ambrosia spp. vormt een probleem voor de volksgezondheid wegens de allergische eigenschappen van de pollen daarvan. Inhalering van de pollen kan onder meer rinoconjunctivitis en astma veroorzaken. Er bestaat ook bewijsmateriaal voor de allergeniteit van Ambrosia spp.-pollen bij dieren. Daarom moet de aanwezigheid van Ambrosia spp.-zaden in voedermiddelen en mengvoeders die ongemalen granen en zaden bevatten, worden beperkt en moet een maximumgehalte van Ambrosia spp-zaden in ongemalen granen en zaden worden vastgesteld op een zo laag als redelijkerwijs mogelijk niveau (ALARA) dat met goede landbouwpraktijken en reinigingstechnieken kan worden bereikt.
(5)
Wat coccidiostatica en histomonostatica betreft, kan een overdracht van de ene productiepartij op de andere plaatsvinden, wanneer dergelijke stoffen als toegestane toevoegingsmiddelen voor diervoeders worden gebruikt. Een dergelijke overdracht kan leiden tot een verontreiniging van de daarna geproduceerde diervoeders door de aanwezigheid van technisch niet te voorkomen sporen van dergelijke stoffen, niet te voorkomen versleping of kruisbesmetting genoemd, in diervoeders waarvoor coccidiostatica en histomonostatica niet zijn toegestaan, niet-doeldiervoeders genoemd. Rekening houdend met de toepassing van goede productiepraktijken moeten de maximumgehalten voor niet te voorkomen versleping van coccidiostatica en histomonostatica naar niet-doeldiervoeders worden vastgesteld overeenkomstig het ALARA-beginsel (As Low As Reasonably Achievable: zo laag als redelijkerwijs mogelijk). Om de diervoederproducent in staat te stellen de niet te voorkomen versleping te beheersen moet voor voeders voor minder gevoelige niet-doeldiersoorten een versleping van omstreeks 3 % van het toegestane maximumgehalte worden overwogen, en voor voeders voor gevoelige niet-doeldiersoorten en voeders die gebruikt worden in de periode vóór het slachten, een versleping van omstreeks 1 % van het toegestane maximumgehalte. Het verslepingspercentage van 1 % moet ook worden overwogen voor kruisverontreiniging van andere voeders voor doeldiersoorten, waaraan geen coccidiostatica of histomonostatica worden toegevoegd, en voor niet-doeldiervoeders voor „continu voedselproducerende dieren”, zoals melkkoeien en leghennen, als gebleken is dat er overdracht van diervoeders naar levensmiddelen van dierlijke oorsprong kan plaatsvinden. Indien voedermiddelen rechtstreeks aan de dieren worden vervoederd of indien aanvullende diervoeders worden gebruikt, mag dit niet leiden tot een blootstelling van de dieren aan een hoger gehalte van coccidiostatica of histomonostatica dan de overeenkomstige maximale blootstellingsniveaus wanneer alleen volledige diervoeders in een dagrantsoen worden gebruikt.
(6)
Wat de coccidiostatica narasin, nicarbazine en lasalocide-natrium betreft, moet bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG worden gewijzigd om rekening te houden met recente wijzigingen van de vergunningen voor die stoffen en Verordening (EG) nr. 124/2009 van de Commissie van 10 februari 2009 tot vaststelling van maximumgehalten voor coccidiostatica en histomonostatica in levensmiddelen als gevolg van niet te voorkomen versleping van die stoffen naar niet-doeldiervoeders (6) moet bijgevolg worden gewijzigd.
(7)
De bijlagen I en II bij Richtlijn 2002/32/EG zijn in het verleden reeds herhaaldelijk en grondig aangepast. Daarom moeten die bijlagen worden geconsolideerd. Voor de verbetering van de duidelijkheid en de leesbaarheid van die bijlagen moeten deze worden geherstructureerd en moet de terminologie worden geharmoniseerd. Aangezien de in de bijlagen vervatte bepalingen rechtstreeks toepasselijk zijn en in al hun onderdelen verbindend zijn, moeten deze bijlagen bij een verordening worden vastgesteld.
(8)
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De bijlagen I en II bij Richtlijn 2002/32/EG worden vervangen door de tekst in de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2011.
De bepalingen met betrekking tot Ambrosia spp. zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2012.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 16 juni 2011.