UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 464/2011 VAN DE RAAD
van 11 mei 2011
tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name artikel 9,
Gezien het voorstel dat de Commissie („de Commissie”) na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
1. VOORLOPIGE MAATREGELEN
(1)
De Commissie heeft bij Verordening (EU) nr. 1036/2010 (2) („de voorlopige verordening”) een voorlopig antidumpingrecht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina („BiH”) ingesteld.
(2)
De procedure werd ingeleid als gevolg van een klacht die op 4 januari 2010 werd ingediend door Industrias Quimicas del Ebro SA, MAL Magyar Aluminium, PQ Silicas BV, Silkem d.o.o. en Zeolite Mira Srl Unipersonale (de „klagers”), die goed zijn voor een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale productie van zeoliet A-poeder in de Unie. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal inzake dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om tot inleiding van een procedure over te gaan.
2. VERVOLG VAN DE PROCEDURE
(3)
Na de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan was besloten voorlopige antidumpingmaatregelen in te stellen („mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben verscheidene belanghebbenden schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen gemaakt. De partijen die verzochten te worden gehoord, zagen hun verzoek ingewilligd.
(4)
De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.
(5)
Het onderzoek naar de dumping en de schade had betrekking op de periode van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2009 („onderzoektijdvak” of „OT”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2005 tot het einde van het onderzoektijdvak („beoordelingsperiode”).
(6)
De Commissie heeft alle partijen in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de aanbeveling te doen om een definitief antidumpingrecht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit BiH in te stellen en de bedragen waarvoor uit hoofde van het voorlopige recht zekerheid was gesteld, definitief te innen. De partijen konden hierover binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken.
(7)
Met de mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de belanghebbenden werd waar nodig rekening gehouden.
3. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
(8)
Aangezien geen opmerkingen over deze kwesties werden ontvangen, worden de overwegingen 12 tot en met 15 van de voorlopige verordening bevestigd.
(9)
Gezien het bovenstaande wordt definitief geconcludeerd dat alle hierboven gedefinieerde soorten zeoliet A-poeder moeten worden beschouwd als soortgelijk product in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.
4. STEEKPROEF
(10)
De Bosnische producent-exporteurgroep („Birac”) heeft haar in het voorlopige stadium van het onderzoek aangevoerde argument herhaald dat een niet in de steekproef opgenomen producent in de Unie (Silkem d.o.o. of „Silkem”) volledig had moeten worden geconsolideerd in het antwoord op de vragenlijst van een tot de steekproef behorende producent in de Unie (MAL Magyar Aluminium of „MAL”), omdat beide ondernemingen verbonden zijn. Birac stelde dat, indien deze nalatigheid werd aanvaard, dit zou neerkomen op een discriminatie tussen producenten en exporteurs in de Unie, aangezien zij allen verplicht zijn om op de vragenlijst te antwoorden in gevallen waarin in landen die aan een antidumpingonderzoek onderworpen zijn, verbonden producenten-exporteurs bestaan. Verder voerde Birac aan dat zowel MAL als Silkem als niet-medewerkend moesten worden verklaard.
(11)
Deze argumenten kunnen niet worden aanvaard. Om de in overweging 19 van de voorlopige verordening uiteengezette redenen hebben MAL en Silkem volledig aan het onderzoek meegewerkt. Er zij op gewezen dat Silkem in het antwoord op het steekproefformulier informatie heeft verstrekt en dat rekening is gehouden met Silkem in de macrogegevensindicatoren. De onderneming was echter wegens haar geringe grootte niet in de lijst van de tot de steekproef behorende ondernemingen opgenomen. Daarom hoefde Silkem de zogenaamde microgegevens niet te verstrekken en deze zijn a fortiori niet gecontroleerd. Aangezien de verkoop van het betrokken product in vergelijking met die van MAL relatief klein is, is er geen aanwijzing dat de consolidatie van de gegevens van Silkem in die van MAL enig verschil had uitgemaakt.
(12)
Verder is de bewering van het bestaan van discriminatie tussen producenten-exporteurs en producenten in de Unie duidelijk ongegrond, omdat de situaties verschillend zijn. Enerzijds is het onderzoek naar het bestaan van dumping het onderzoek dat normaliter wordt uitgevoerd op het niveau van de onderneming en waarvoor de diensten van de Commissie een ondernemingspecifieke dumpingmarge moeten berekenen. Verder moet een groep producenten-exporteurs in haar geheel worden bekeken, aangezien er anders een risico bestaat dat de uitvoer wordt gekanaliseerd via het deel van de groep met het laagste recht. Anderzijds heeft het schadeonderzoek tot doel na te gaan of de bedrijfstak van de Unie in zijn geheel aanmerkelijke schade lijdt. In dit geval werden de in het kader van dit onderzoek in de steekproef opgenomen producenten in de Unie geacht de gehele productie van de Unie ten aanzien van bepaalde schade-indicatoren te vertegenwoordigen (micro-indicatoren). Dit argument wordt daarom afgewezen.
(13)
Birac voerde ook aan dat een Bosnische mijnbouwonderneming, verbonden met MAL, die aan deze bijzondere producent in de Unie een pregrondstof (namelijk bauxiet) levert, ook aan het onderzoek moest hebben meegewerkt. In dit verband zij erop gewezen dat de mijnbouwonderneming in het antwoord van MAL op de vragenlijst was vermeld. De kosten in verband met de aankoop van bauxiet en de verwerking daarvan tot aluminiumtrihydraat waren volledig opgevoerd in de productiekosten van MAL. Daarom voldeed de MAL-groep volledig aan de rapportagevereisten van de diensten van de Commissie. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(14)
Aangezien geen andere opmerkingen hierover werden ontvangen, worden de overwegingen 16 tot en met 20 van de voorlopige verordening definitief bevestigd.
5. DUMPING
5.1. Normale waarde
(15)
Er zij aan herinnerd dat bij ontstentenis van representatieve binnenlandse verkoop de normale waarde werd berekend overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening.
(16)
Om de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening te berekenen, werden de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (VAA-kosten) die elk van de medewerkende producenten-exporteurs gedurende het onderzoektijdvak in het kader van normale handelstransacties in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product had gemaakt en de gewogen gemiddelde winst die zij daarbij hadden behaald, opgeteld bij hun eigen gemiddelde productiekosten gedurende het onderzoektijdvak. Aangezien er geen afzonderlijke soorten van het betrokken product of het soortgelijke product bestaan, werd gebruikgemaakt van een gewogen gemiddelde winst. Waar nodig werden de productiekosten en VAA-kosten gecorrigeerd voordat zij werden gebruikt om vast te stellen of de verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden en om de normale waarde te berekenen.
(17)
Na de mededeling van de voorlopige bevindingen diende Birac opmerkingen in over de bepaling van de voor de berekening van de normale waarde gebruikte winstmarge. Volgens Birac is de toegepaste methodologie in strijd met artikel 2, lid 3, van de basisverordening omdat in dit geval het resultaat van het gebruik van de winstmarge van de niet-representatieve binnenlandse verkoop voor de berekening van de normale waarde precies hetzelfde is als wanneer de prijzen van de niet-representatieve binnenlandse verkoop waren gebruikt. Zij voerde aan dat een dergelijke incoherente aanpak niet de bedoeling kon zijn geweest van een gecombineerde lezing van de leden 3 en 6 van artikel 2 van de basisverordening. Zij was ook van mening dat de gebruikte winstmarge onredelijk en onevenredig is, met name in vergelijking met de streefwinst die wordt gebruikt voor de berekeningen van de prijsonderbieding.
(18)
Verder stelde Birac dat de binnenlandse verkoop, wegens de bijzondere aard daarvan, niet mocht worden beschouwd als verkoop in het kader van normale handelstransacties en bijgevolg niet mocht worden gebruikt voor de vaststelling van de normale waarde.
(19)
Wat het eerste argument betreft, zij erop gewezen dat de toegepaste methode in lijn is met de bepalingen van de basisverordening en de jurisprudentie op grond van de WTO-uitspraken, volgens welke de winst van de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties bij de berekening van de normale waarde moet worden gebruikt, ook al is deze verkoop niet representatief. In dit specifieke geval zij erop gewezen dat, aangezien de gehele binnenlandse verkoop winstgevend was, de berekening van de normale waarde inderdaad hetzelfde resultaat opleverde als wanneer de normale waarde gebaseerd was op de binnenlandse verkoopprijzen. Er zij in de eerste plaats op gewezen dat de winst- en de VAA-gegevens waren gebaseerd op de eigen binnenlandse verkoop van de onderneming die geacht werd te hebben plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties. Er zij verder op gewezen dat „redelijkheid” niet kan worden afgemeten aan de voor de berekening van de prijsonderbieding gebruikte streefwinst, aangezien die winst de situatie op de markt van de Unie bij ontstentenis van invoer met dumping weerspiegelt en daarom geen goede benchmark kan vormen voor de bepaling van de winst die in de context van de berekening van de normale waarde moet worden gebruikt. Het argument wordt daarom afgewezen.
(20)
Wat het argument betreft dat er niet mag van worden uitgegaan dat de binnenlandse verkoop in het kader van normale handelstransacties heeft plaatsgevonden, is uit het onderzoek gebleken dat de door Birac verstrekte gegevens en bewijzen een betrouwbare basis voor de bepaling van de normale waarde vormden. Daarom werd deze klacht ongegrond geacht en werd zij afgewezen.
(21)
Aangezien geen andere opmerkingen over de vaststelling van de normale waarde werden ontvangen, wordt de in de overwegingen 21 tot en met 26 van de voorlopige verordening beschreven methode bevestigd.
5.2. Uitvoerprijs
(22)
Aangezien geen opmerkingen over de uitvoerprijs werden ontvangen, worden de overwegingen 27 en 28 van de voorlopige verordening bevestigd.
5.3. Vergelijking
(23)
Aangezien geen opmerkingen over de vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs werden ontvangen, wordt overweging 29 van de voorlopige verordening bevestigd.
5.4. Dumpingmarge
(24)
Aangezien geen andere opmerkingen over de bepaling van de dumpingmarge werden ontvangen die de voorlopige bevindingen konden veranderen, worden de overwegingen 30 tot en met 32 van de voorlopige verordening bevestigd.
6. SCHADE
(25)
Er werden opmerkingen over de bevindingen betreffende schade ontvangen van bepaalde producenten in de Unie, twee gebruikers in de Unie en van de enige Bosnische producent-exporteur.
(26)
Voor zover de argumenten reeds uitvoerig in de voorlopige verordening zijn behandeld, worden zij niet in deze verordening herhaald.
6.1. Algemene opmerkingen
(27)
In de overwegingen 45 en 68 van de voorlopige verordening wordt duidelijk gesteld dat de bedrijfstak van de Unie bij dit onderzoek alle producenten in de Europese Unie omvat. Bovendien worden de schadefactoren op basis waarvan de bevinding van de schade werd vastgesteld, in de regel gebaseerd op gegevens in verband met de bedrijfstak van de Unie. Wanneer gegevens in verband met de bedrijfstak van de Unie worden gebruikt, wordt dit in punt 5.4 van de voorlopige verordening aangegeven door een verwijzing naar „macrogegevens”. Wanneer geen informatie voor de gehele bedrijfstak van de Unie beschikbaar was, werden echter de gegevens van de representatieve steekproef van de producenten in de Unie gebruikt. Er werden geen opmerkingen over deze kwesties ontvangen en de voorlopige bevindingen worden definitief bevestigd.
(28)
In overweging 34 van de voorlopige verordening is echter een fout geslopen. Deze overweging moet luiden: „Alle producenten in de Unie vormen de bedrijfstak van de Unie in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening en zullen hierna als „de bedrijfstak van de Unie” worden aangeduid.”.
(29)
Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 52 tot en met 56 van de voorlopige verordening bevestigd.
6.2. Verbruik in de Unie
(30)
Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 35 tot en met 38 van de voorlopige verordening bevestigd.
6.3. Invoer uit het betrokken land
(31)
Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 39 tot en met 43 van de voorlopige verordening bevestigd.
6.4. Situatie van de bedrijfstak van de Unie
6.4.1. Schade-indicatoren
(32)
In oktober 2010 vond een industrieel voorval plaats op het terrein van een van de producenten in de Unie, namelijk MAL. Uit de door de onderneming verstrekte cijfers blijkt echter dat de leveringen van het betrokken product in januari 2011 waren hervat. Het was daarom duidelijk dat dit voorval geen ernstige leveringsproblemen op de markt van de Unie had veroorzaakt.
(33)
Birac stelde dat, aangezien de hierboven genoemde Bosnische mijnbouwonderneming, die met MAL is verbonden, in het OT winst had gemaakt, de Commissie de productiekosten en de winst van MAL bij de berekening van de economische indicatoren moest corrigeren, omdat de winstsituatie van MAL klaarblijkelijk was verslechterd als gevolg van de hoge winsten die door de met haar verbonden mijnbouwonderneming in BiH waren gemaakt.
(34)
Ten aanzien van bovengenoemd argument zij erop gewezen dat de aankoop van bauxiet bij de verbonden onderneming marktconform was. Deze kwestie werd onderzocht tijdens de controle ter plekke. Omdat MAL tijdens het OT bauxiet van zowel verbonden als niet-verbonden ondernemingen tegen ruwweg dezelfde gemiddelde prijzen aankocht, ging de Commissie ervan uit dat de aankoop van bauxiet tegen marktconforme prijzen plaatsvond en daarom zijn geen correcties nodig van de ontwikkeling van de winstgevendheid van MAL, die werd gebruikt bij de berekening van de ontwikkeling in overweging 52 van de voorlopige verordening. Dit argument werd daarom afgewezen.
(35)
Birac voerde ook aan dat, aangezien zij bepaalde grondstoffen rechtsteeks van haar productie van aluminium verkreeg, zij significante concurrentievoordelen ten opzichte van de meeste producenten van Unie had en dat dit in de schademarges moest worden weerspiegeld. Dit argument kan niet worden aanvaard. Als een onderneming een concurrentievoordeel heeft, moet dit normaliter een effect hebben op de algemene berekening van de dumping in termen van lagere kosten en bijgevolg ook een lagere normale waarde opleveren. Dit soort concurrentievoordeel heeft conceptueel niets te maken met de schademarge. Uit de schademarge blijkt of een recht dat lager is dan de dumpingmarge voldoende is om de schade op te heffen. Dit argument werd daarom afgewezen.
(36)
Gebruikers in de Unie voerden aan dat de positieve ontwikkeling van bepaalde schadefactoren werd genegeerd in de voorlopige beoordeling van de Commissie (winstgevendheid, kasstroom en rendement op investeringen), waarin staat dat alle factoren moeten worden geanalyseerd. In de schadebeoordeling worden deze positieve ontwikkelingen echter volledig geanalyseerd. Zij werden in beschouwing genomen maar zij werden in dit geval niet als doorslaggevend beschouwd om de in de overwegingen 52 tot en met 60 van de voorlopige verordening aangegeven redenen. Dit argument werd daarom afgewezen.
(37)
Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 44 tot en met 64 van de voorlopige verordening bevestigd.
6.5. Conclusie inzake schade
(38)
Gezien het bovenstaande en aangezien geen andere opmerkingen hierover werden ontvangen, worden de conclusies in de overwegingen 65 tot en met 69 van de voorlopige verordening bevestigd.
7. OORZAKELIJK VERBAND
(39)
Een medewerkende gebruiker voerde aan dat de analyse van het oorzakelijke verband mank loopt omdat de Commissie aangeeft dat in het OT (2009) een tijdelijke verbetering van bepaalde schadefactoren werd geconstateerd. Deze partij was het niet eens met het oordeel van de Commissie dat de hogere winstgevendheid in 2009 in vergelijking met 2008 het resultaat was van kortstondige tijdelijke ontwikkelingen die zich in 2010 niet zouden herhalen.
(40)
Ten aanzien van bovengenoemde opmerking zij erop gewezen dat de argumenten van de partij slechts beweringen zijn die niet door nieuw bewijsmateriaal worden gestaafd. Het standpunt van de Commissie wordt daarentegen ondersteund door informatie die door de producenten in de Unie tijdens zowel de voorlopige als de definitieve fase van het onderzoek is verstrekt. De bij de voorbereiding van de controlebezoeken ingediende informatie is ook ter plekke gecontroleerd. De door de Commissie voorspelde verslechtering van de winstmarges na het OT wordt ook bevestigd door de door twee producenten in de Unie verstrekte gegevens voor het gehele jaar 2010. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(41)
Birac betwistte de voorlopige bevinding betreffende het effect van de invoer uit derde landen. De analyse van de Commissie in overweging 77 van de voorlopige verordening was echter dat Birac de enige belangrijke exporteur naar de EU-markt was. Er was praktisch geen invoer uit andere bronnen. Birac verstrekt in dit verband geen nieuw bewijsmateriaal en haar argument wordt daarom afgewezen.
(42)
Een medewerkende gebruiker betwistte de analyse in de voorlopige verordening betreffende de daling van het verbruik en haalde het antidumpingonderzoek naar kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen aan als precedent betreffende een inkrimping van de vraag (3). Hij voerde aan dat in het bovengenoemde onderzoek een inkrimping van de vraag tot het sluiten van de procedure heeft geleid. Er bestaat echter geen parallel tussen het geval van de kathodestraalbuizen voor kleurentelevisietoestellen en het huidige onderzoek. In het eerstgenoemde geval viel het verbruik dramatisch terug omdat het betrokken product door andere producten werd vervangen. Daarentegen is de daling van het verbruik in het huidige onderzoek zeer gering (7 % - zoals aangegeven in de overwegingen 37 en 38 van de voorlopige verordening). In dit verband zij erop gewezen dat de ontwikkeling van het verbruik nader is behandeld in de overwegingen 78, 79 en 80 van de voorlopige verordening, maar voornoemde medewerkende gebruiker was niet in staat om bewijsmateriaal te verstrekken om de bevindingen van de Commissie te weerleggen. Deze argumenten worden daarom afgewezen.
(43)
In het licht van het voorgaande worden de bevindingen in de overwegingen 70 tot en met 92 van de voorlopige verordening, namelijk dat de aanmerkelijke schade voor de bedrijfstak van de Unie werd veroorzaakt door de invoer met dumping, bevestigd.
8. BELANG VAN DE UNIE
(44)
Een medewerkende gebruiker voerde aan dat de Commissie misleidende informatie over het belang van de kosten van zeoliet in zijn totale kosten in overweging 104 van de voorlopige verordening heeft verstrekt. Met name stelde hij dat de kosten van zeoliet meer bedragen dan de 5 % van de totale kosten, zoals wordt aangegeven in overweging 104. In dit verband zij erop gewezen dat deze partij geen nieuwe gegevens ter staving van haar argument heeft verstrekt, terwijl de bevindingen van de Commissie waren gebaseerd op gecontroleerde informatie van de medewerkende gebruikers. Ten aanzien van de term „totale kosten” die in overweging 104 van de voorlopige verordening wordt gebruikt, zij erop gewezen dat deze alle productiekosten plus de verkoop- en algemene administratiekosten omvat. Bovendien is de opgave „minder dan 5 %” een gemiddelde dat betrekking heeft op wasmiddelen en waterverzachters tezamen. Ten slotte moet duidelijk worden gemaakt dat de zeolietkosten in waterverzachters hoger zijn dan die in wasmiddelen, maar veruit het belangrijkste gebruik van zeoliet betreft wasmiddelen. Wat deze bijzondere medewerkende gebruiker betreft, vormden de waterverzachters slechts een klein deel van de omzet aan zijn downstreamproducten waarbij gebruik wordt gemaakt van zeoliet. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(45)
Een medewerkende gebruiker plaatste vraagtekens bij de bevinding van overweging 102 van de voorlopige verordening dat China een potentiële alternatieve leveringsbron is. Rekening houdend met de gemaakte opmerkingen aanvaardt de Commissie dat, hoewel sommige Chinese producten in het OT op de EU-markt zijn gebracht, het onwaarschijnlijk is dat China in de nabije toekomst een grote leverancier zal worden (zie overweging 41). Gezien de capaciteitsbenutting in de Europese Unie voor het betrokken product, houdt de Commissie vast aan haar standpunt dat er voor het betrokken product geen leveringsproblemen zijn. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(46)
Een medewerkende gebruiker voerde aan dat, als ten gevolge van dit onderzoek rechten worden ingesteld, de zeolietkosten zodanig zullen stijgen dat ook de prijzen voor wasmiddelen en waterverzachters zullen toenemen, wat zal leiden tot hogere prijzen voor de consumenten. Dit argument berust op de veronderstelling dat de gebruikers de prijsstijging van zeoliet als gevolg van het antidumpingrecht zullen doorgeven. In de eerste plaats is de Commissie van mening dat de producenten in de Unie eerder baat zullen vinden bij de maatregelen door grotere schaalvoordelen dan door de verhoging van de prijzen (zie de overwegingen 108 en 111 van de voorlopige verordening). Ten slotte is, zoals hierboven aangegeven, het aandeel van de kosten van zeoliet in de totale productiekosten van downstreamproducten gering, zodat de eventuele gevolgen van het recht, hoe onwaarschijnlijk die ook zijn, niet de voorlopige conclusie ter discussie stellen dat er geen zwaarwegende redenen in verband met het belang van de Unie tegen de instelling van maatregelen zijn. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(47)
Een medewerkende gebruiker stelde dat hij zou kunnen overschakelen op niet-zeolietformules in zijn wasmiddelen, wat negatieve gevolgen zou hebben voor de EU-producenten van zeoliet. De EU-producenten weten uit informatie over het dossier „Open voor inspectie door belanghebbenden” dat dit risico voor hun bedrijf bestaat. Er bestaat echter geen concreet bewijsmateriaal om het beweerde effect van deze hypothetische overschakeling op de bedrijfstak van de Unie te evalueren. Dit argument wordt daarom afgewezen.
(48)
De hierboven vermelde kwesties zijn in de definitieve fase van het onderzoek in beschouwing genomen maar veranderen de voornaamste conclusies daarvan niet. Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 93 tot en met 112 van de voorlopige verordening bevestigd. Daarom wordt geconcludeerd dat geen argumenten zijn aangedragen waaruit blijkt dat het niet in het belang van de Unie is om als gevolg van dit onderzoek maatregelen in te stellen.
9. DEFINITIEVE ANTIDUMPINGMAATREGELEN
9.1. Schademarge
(49)
Aangezien geen andere opmerkingen werden ontvangen, worden de bevindingen van de overwegingen 114, 115 en 116 van de voorlopige verordening bevestigd.
9.2. Definitieve maatregelen
(50)
Gelet op de conclusies inzake dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Unie moet overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening een definitief antidumpingrecht worden ingesteld dat volgens de regel van het laagste recht gelijk is aan de dumpingmarge of, indien deze lager is, de schademarge. In dit geval moet het recht bijgevolg worden vastgesteld op het niveau van de geconstateerde dumping. Dit werd vastgesteld op 28,1 %.
(51)
Op grond van het voorgaande bedraagt het definitieve antidumpingrecht voor BiH 28,1 %.
10. DEFINITIEVE INNING VAN HET VOORLOPIGE RECHT
(52)
Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarge en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, wordt het noodzakelijk geacht de bedragen die als zekerheid zijn gesteld uit hoofde van het bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrecht, definitief te innen tot het bedrag van de rechten die definitief bij deze verordening zijn ingesteld.
11. VORM VAN DE MAATREGELEN
(53)
Tijdens het onderzoek bood de Bosnische producent-exporteur Alumina d.o.o. Zvornik, tezamen met zijn verbonden onderneming in de Unie, Kauno Tiekimas AB, gevestigd in Kaunas, Litouwen, een prijsverbintenis aan overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de basisverordening. Er zij op gewezen dat Fabrica glinice „Birac” onlangs een houdstermaatschappij werd en dat Alumina d.o.o, gevestigd in Zvornik, de enige producent-exporteur van de groep bleef.
(54)
Het aanbod werd door de Commissie onderzocht. Er zij op gewezen dat het betrokken product een basisproduct is dat slechts in één productsoort en specificatie bestaat, waardoor het mogelijke risico van prijscompensatie door verschillende productsoorten wordt uitgesloten. Uit het onderzoek is gebleken dat alle uitvoer naar de Unie werd gefactureerd via de verbonden onderneming in de Unie (namelijk Kauno Tiekimas AB, Kaunas, Litouwen). Deze verbonden onderneming verkoopt ook andere door de Birac-groep geproduceerde producten. De markt voor zeoliet A-poeder is echter welomschreven en de afnemers die zeoliet A-poeder aankopen, kopen uiteraard niet de andere door de Birac-groep geproduceerde producten. Daarom werd geconcludeerd dat het risico van kruiscompensatie door de mogelijke verkoop van andere producten aan dezelfde klanten zeer laag was.
(55)
Bij Besluit 2011/279/EU (4) heeft de Commisie het verbintenisaanbod van Alumina d.o.o. Zvornik en haar verbonden onderneming Kauno Tiekimas aanvaard. De Raad erkent dat het verbintenisaanbod het schadelijke effect van dumping opheft en het risico van ontwijking in voldoende mate beperkt.
(56)
Om de Commissie en de douaneautoriteiten verder in staat te stellen om de naleving van de verbintenis door Alumina d.o.o. Zvornik en haar verbonden onderneming te monitoren, wanneer het verzoek om het product in het vrije verkeer te brengen bij de bevoegde douaneautoriteit wordt ingediend, wordt de vrijstelling van het antidumpingrecht aan de volgende voorwaarden verbonden: i) de overlegging van een verbintenisfactuur, die een handelsfactuur is die ten minste de in de bijlage vermelde gegevens en verklaring bevat; ii) het feit dat de ingevoerde goederen worden vervaardigd, worden verzonden en direct door Alumina d.o.o. Zvornik aan de eerste niet-verbonden afnemer in de Unie worden gefactureerd of direct door Kauno Tiekimas aan de eerste niet-verbonden afnemer in de Unie worden gefactureerd en iii) het feit dat de goederen die bij de douane worden aangegeven en aangeboden exact overeenstemmen met de beschrijving in de verbintenisfactuur. Wanneer niet aan bovengenoemde voorwaarden wordt voldaan, is op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer het van toepassing zijnde antidumpingrecht verschuldigd.
(57)
Wanneer de Commissie ingevolge artikel 8, lid 9, van de basisverordening onder verwijzing naar specifieke transacties haar aanvaarding van een verbintenis wegens een schending opzegt en de desbetreffende verbintenisfacturen ongeldig verklaart, ontstaat op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer een douaneschuld.
(58)
Importeurs moeten zich ervan bewust zijn dat op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer een douaneschuld kan ontstaan, zoals beschreven in de overwegingen 56 en 57, ook al heeft de Commissie een verbintenis aanvaard van de fabrikant bij wie zij direct of indirect kopen; zij dienen dit als een normaal handelsrisico te beschouwen.
(59)
Ingevolge artikel 14, lid 7, van de basisverordening moeten de douaneautoriteiten de Commissie onverwijld op de hoogte stellen wanneer zij aanwijzingen hebben dat de verbintenis wordt geschonden.
(60)
Om de hierboven vermelde redenen wordt de door Alumina d.o.o. Zvornik en Kauno Tiekimas aangeboden verbintenis door de Commissie aanvaardbaar geacht. De betrokken ondernemingen zijn in kennis gesteld van de essentiële feiten, overwegingen en verplichtingen op grond waarvan hun verbintenis werd aanvaard.
(61)
Als de verbintenissen worden geschonden of opgezegd of als de Commissie de aanvaarding van een verbintenis opzegt, is ingevolge artikel 8, lid 9, van de basisverordening automatisch het op grond van artikel 9, lid 4, van de basisverordening door de Raad ingestelde antidumpingrecht van toepassing,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
1. Een definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op zeoliet A-poeder, ook zeoliet NaA- of zeoliet 4A-poeder genoemd, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 2842 10 00 (Taric-code 2842100030), van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina.
2. Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens Unie, vóór inklaring, van het in lid 1 genoemde product bedraagt 28,1 %.
3. Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen inzake douanerechten van toepassing.
Artikel 2
1. Ingevoerde goederen die voor het vrije verkeer zijn aangegeven en zijn gefactureerd door ondernemingen waarvan de Commissie verbintenissen heeft aanvaard en waarvan de namen zijn vermeld in Besluit 2011/279/EU, zijn vrijgesteld van het bij artikel 1 ingestelde antidumpingrecht op voorwaarde dat:
a)
zij worden vervaardigd, worden verzonden en direct door Alumina d.o.o., Zvornik, Bosnië en Herzegovina, aan de eerste niet-verbonden afnemer in de Unie worden gefactureerd of direct door de onderneming Kauno Tiekimas AB, Kaunas, Litouwen, aan de eerste niet-verbonden afnemer in de Unie worden gefactureerd;
b)
zij vergezeld gaan van een verbintenisfactuur, die een handelsfactuur is die ten minste de in de bijlage bij deze verordening vermelde gegevens en verklaring bevat, en
c)
de bij de douane aangegeven en aangeboden goederen exact overeenstemmen met de beschrijving in de verbintenisfactuur.
2. Er ontstaat een douaneschuld op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer:
-
wanneer ten aanzien van de in lid 1 beschreven ingevoerde goederen wordt vastgesteld dat aan een of meer van de in dat lid genoemde voorwaarden niet is voldaan, of
-
wanneer de Commissie haar aanvaarding van de verbintenis overeenkomstig artikel 8, lid 9, van de basisverordening intrekt bij een verordening of besluit waarin zij naar specifieke transacties verwijst en de desbetreffende verbintenisfacturen ongeldig verklaart.
Artikel 3
De bedragen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1036/2010 uit hoofde van het voorlopige antidumpingrecht op zeoliet A-poeder, momenteel ingedeeld onder GN-code ex 2842 10 00 (Taric-code 2842100030), van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina, als zekerheid zijn gesteld, worden definitief geïnd.
Artikel 4
Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 11 mei 2011.