BESLUIT VAN DE COMMISSIE
van 5 januari 2011
tot beëindiging van de onderzoeksprocedure betreffende de door Brazilië ingestelde maatregelen die van invloed zijn op de invoer van textielproducten
(2011/2/EU)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (1), en met name artikel 11, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
A. PROCEDURE
(1)
Op 12 januari 1998 diende Febeltex (de Belgische Textielfederatie) een klacht in op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94.
(2)
De klager stelde dat de verkoop van textielproducten uit de Europese Gemeenschap in Brazilië gehinderd werd door een aantal handelsbelemmeringen in de zin van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 3286/94, waaronder een stelsel van niet-automatische invoervergunningen en de wijze waarop dit stelsel werd toegepast, met name door betalingsvoorwaarden bij invoer en minimuminvoerprijzen.
(3)
Na raadpleging van het bij Verordening (EG) nr. 3286/94 ingestelde Raadgevend Comité besloot de Commissie dat er voldoende bewijsmateriaal was om een onderzoek naar de juridische en feitelijke aspecten van deze kwestie te openen. De Commissie leidde derhalve op 27 februari 1998 een onderzoeksprocedure in (2).
B. BEVINDINGEN VAN DE ONDERZOEKSPROCEDURE
(4)
Het eindverslag over de onderzoeksprocedure werd aan de lidstaten voorgelegd tijdens de vergadering van het Raadgevend Comité op 9 november 1998.
(5)
In dit verslag werd geconcludeerd dat het Braziliaanse stelsel van niet-automatische invoervergunningen, met de daaraan verbonden minimumprijzen, kennelijk in strijd was met:
a)
de artikelen 1, 3 en 5 van de WTO-overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen, aangezien dit stelsel: a) niet neutraal was wat de toepassing betrof; b) niet op eerlijke en billijke wijze werd beheerd; c) geen enkele met de WTO verenigbare beperking toepaste en derhalve niet in reikwijdte en duur beperkt bleef tot de maatregel die het ten uitvoer legde; en d) bijkomende restrictieve en verstorende gevolgen had voor de invoer. Bovendien werd de lijst van producten waarvoor een niet-automatische vergunning noodzakelijk was, niet bekendgemaakt en duurde het maanden voordat aanvragen voor invoervergunningen voor producten waarvan de prijs lager was dan de minimumprijs beantwoord werden;
b)
de artikelen X.1 en X.3 van de GATT 1994, aangezien het stelsel niet was gepubliceerd en niet op uniforme, onpartijdige en billijke wijze ten uitvoer werd gelegd;
c)
artikel XI.1 van de GATT 1994, aangezien het stelsel van minimumprijzen een beperking andere dan rechten, belastingen en andere heffingen vormde, door middel van invoervergunningen die vereist waren bij de invoer van een product uit het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij, zonder dat er een met de WTO verenigbare rechtvaardiging was.
C. ONTWIKKELINGEN NA HET ONDERZOEK
(6)
Op 17 maart 1999 (3) besloot de Commissie om een geschillenbeslechtingsprocedure bij de WTO in te leiden. Op 19 november 1999 vond WTO-overleg plaats. Brazilië wees bij deze gelegenheid alle beschuldigingen betreffende de toepassing van minimumprijzen, zowel in het kader van de invoervergunningen als bij de vaststelling van de douanewaarde, van de hand, maar gaf toe dat het niet had voldaan aan diverse WTO-verplichtingen in verband met de kennisgeving van zijn stelsel van invoervergunningen.
(7)
Na dit overleg werden de Braziliaanse stelsels van invoervergunningen en vaststelling van de douanewaarde ingrijpend veranderd en de toegang van de bedrijfstak van de Gemeenschap tot de Braziliaanse markt voor textielproducten is verbeterd. Er waren echter nog steeds enkele aspecten van de Braziliaanse stelsels van invoervergunningen en vaststelling van de douanewaarde die aangepast dienden te worden om te waarborgen dat Brazilië volledig voldeed aan zijn uit de relevante WTO-overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen.
(8)
De Commissie besloot daarom, bij Besluit 2001/429/EG (4), de bovengenoemde onderzoeksprocedure op te schorten voor een periode van zes maanden, en in die periode het effect van de wijzigingen in de Braziliaanse regelingen van nabij te volgen.
(9)
In het eerste kwartaal van 2002 werd herhaaldelijk contact gelegd met de Braziliaanse autoriteiten met het doel een wederzijds aanvaardbare oplossing te vinden. De Europese Gemeenschap en Brazilië ondertekenden op 6 november 2002 een memorandum van overeenstemming inzake regelingen op het gebied van de markttoegang voor textielproducten en kledingartikelen, waarin de partijen overeenkwamen geen niet-tarifaire belemmeringen toe te passen. Daarnaast werd in dit memorandum ook het probleem van de vaststelling van de douanewaarde geregeld.
(10)
In de ruim zeven jaar sinds de ondertekening van dit memorandum van overeenstemming zijn bij de Commissie geen bijzondere problemen of nieuwe obstakels gemeld met betrekking tot de toegang tot de Braziliaanse markt voor textielproducten.
D. CONCLUSIE EN AANBEVELINGEN
(11)
Gezien bovenstaande analyse is de conclusie dat het onderzoek tot een bevredigende situatie heeft geleid wat de handelsbelemmeringen betreft die in de klacht van Febeltex werden genoemd. De onderzoekprocedure moet derhalve in overeenstemming met artikel 11, lid 1, van Verordening (EG) nr. 3286/94 worden beëindigd.
(12)
Het Raadgevend Comité is geraadpleegd over de in dit besluit vervatte maatregelen,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
De onderzoeksprocedure betreffende de door Brazilië ingestelde maatregelen die van invloed zijn op de invoer van textielproducten wordt beëindigd.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Gedaan te Brussel, 5 januari 2011.