BESLUIT VAN DE RAAD
van 25 februari 2011
betreffende de regelingen voor de heronderhandeling over de monetaire overeenkomst tussen de regering van de Franse Republiek, namens de Europese Gemeenschap, en de regering van Zijne Doorluchtigheid de Vorst van Monaco
(2011/190/EU)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 219, lid 3,
Gezien de aanbeveling van de Commissie,
Gezien het advies van de Europese Centrale Bank,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Met ingang van de datum van de invoering van de euro is de Unie bevoegd voor monetaire en wisselkoersaangelegenheden.
(2)
De Raad dient de besluiten te nemen over de regelingen voor de onderhandelingen over en de sluiting van overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire of wisselkoersregime.
(3)
Op 26 december 2001 werd de monetaire overeenkomst tussen de regering van de Franse Republiek, namens de Europese Gemeenschap, en de regering van Zijne Doorluchtigheid de Vorst van Monaco (1) (hierna „de Overeenkomst”) gesloten.
(4)
Frankrijk heeft al lang bestaande monetaire banden met het Vorstendom Monaco (hierna „Monaco”), die in uiteenlopende rechtsinstrumenten tot uitdrukking komen. De in Monaco gevestigde financiële instellingen hebben recht op toegang tot de herfinancieringsfaciliteiten van de Banque de France en kunnen op dezelfde voorwaarden als Franse banken deelnemen aan een aantal Franse betalingssystemen.
(5)
Op 10 februari 2009 heeft de Raad in zijn conclusies de Commissie verzocht de werking van de bestaande monetaire overeenkomsten te evalueren en te bezien of de maxima voor de uitgifte van munten kunnen worden verhoogd.
(6)
In de mededeling over de werking van de monetaire overeenkomsten met Monaco, San Marino en Vaticaanstad heeft de Commissie geconcludeerd dat de monetaire overeenkomst in zijn huidige vorm dient te worden gewijzigd om tot een consequentere benadering te komen van de betrekkingen tussen de Unie en de landen die een monetaire overeenkomst hebben ondertekend.
(7)
Over de overeenkomst moet bijgevolg worden heronderhandeld om het plafond voor de uitgifte van munten aan te passen, een rechterlijke instantie aan te wijzen voor de beslechting van geschillen en de vorm van de overeenkomst aan te passen aan het nieuwe gemeenschappelijke model voor monetaire overeenkomsten. De overeenkomst moet van kracht blijven totdat een nieuwe overeenkomst tussen de partijen is gesloten,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Frankrijk stelt Monaco ervan in kennis dat het noodzakelijk is de overeenkomst zo spoedig mogelijk te wijzigen en biedt aan te heronderhandelen over de desbetreffende bepalingen van de overeenkomst.
Artikel 2
Bij de heronderhandeling over de overeenkomst streeft de Unie de volgende wijzigingen na:
a)
De nieuwe overeenkomst wordt gesloten tussen de Unie, vertegenwoordigd door de regering van de Franse Republiek en de Commissie, en de regering van Zijne Doorluchtigheid de Vorst van Monaco.
b)
De methode voor de berekening van de plafonds voor de uitgifte van euromunten door Monaco wordt herzien. Voor de berekening van het nieuwe uitgifteplafond wordt een methode gehanteerd waarbij een vast en een variabel deel worden gecombineerd: met het vaste deel wordt beoogd buitensporige speculatie door muntverzamelaars met muntstukken van Monaco te vermijden door aan de vraag van de verzamelaarsmarkt te voldoen, terwijl het variabele deel wordt berekend op basis van de gemiddelde muntuitgifte per hoofd van de bevolking van Frankrijk in het jaar n-1, vermenigvuldigd met het aantal inwoners van Monaco. Zonder afbreuk te doen aan de uitgifte van munten voor verzamelaars, wordt het minimumaandeel van de euromunten van Monaco dat tegen nominale waarde in omloop zal worden gebracht, in de nieuwe overeenkomst op 80 % vastgesteld.
c)
Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt aangewezen als de instantie die verantwoordelijk is voor het beslechten van geschillen die uit de toepassing van de overeenkomst kunnen rijzen. Indien de Unie of Monaco van mening is dat de andere partij een uit de nieuwe overeenkomst voortvloeiende verplichting niet is nagekomen, kan de zaak aanhangig worden gemaakt bij het Hof van Justitie. Het arrest van het Hof is bindend voor de partijen, die gehouden zijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest binnen de termijn die het Hof in zijn arrest heeft vastgesteld. Ingeval de Unie of Monaco nalaat om binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest, kan de andere partij de nieuwe overeenkomst onmiddellijk opzeggen.
d)
De vorm van de nieuwe overeenkomst wordt aangepast.
Artikel 3
De onderhandelingen met Monaco worden namens de Unie gevoerd door Frankrijk en de Commissie. De Europese Centrale Bank (ECB) dient volledig bij de onderhandelingen te worden betrokken en akkoord te gaan met kwesties die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen. Frankrijk en de Commissie leggen de nieuwe ontwerpovereenkomst ter advies voor aan het Economisch en Financieel Comité (EFC).
Artikel 4
Frankrijk en de Commissie zijn bevoegd de nieuwe overeenkomst namens de Unie te sluiten, tenzij het EFC of de ECB van oordeel is dat die overeenkomst aan de Raad dient te worden voorgelegd.
Artikel 5
Dit besluit wordt van kracht op de dag van kennisgeving.
Artikel 6
Dit besluit is gericht tot de Franse Republiek, de Commissie en de Europese Centrale Bank.
Gedaan te Brussel, 25 februari 2011.